HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre XI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


π  =  708 formes différentes pour 1834 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[11, 41]   διαχρησαμένης, οὕτως ἠγανάκτησαν ἐπὶ τῷ  πάθει   καὶ παρωξύνθησαν καὶ κοινὴν ἁπάντων
[11, 13]   μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τῶν πολιτῶν  παθεῖν   αἱ δ´ ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι
[11, 41]   πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου ταὐτὰ  παθεῖν;   εἰ μή τις ἄρα θεῶν
[11, 22]   ὡς μήτ´ ἐκ τοῦ βιαίου  παθεῖν   μηθὲν μήτ´ ἐκ τοῦ δολίου.
[11, 35]   καὶ θυγατέρας τὰ αὐτὰ ἐκείνῃ  παθεῖν.   ταῦτά τε δὴ καὶ πολλὰ
[11, 41]   αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ ταὐτὰ  πάθητε,   παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε ἤδη ποτὲ τοὺς
[11, 42]   ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{ οντες, μή τι  πάθοι   δεινόν, ἀλλὰ καὶ τὸν} {διαληφθέντ{
[11, 40]   πέπονθε καὶ ὧν οἶδεν ἑτέρους  παθόντας·   καὶ εἴ τις ὑμῶν δελεαζόμενος
[11, 38]   τὸ περὶ τὴν κόρην ἐπέγνω  πάθος,   ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ τοῦ δίφρου
[11, 59]   λόγον ἀπέδωκαν οἱ ὕπατοι ταὐτὸ  πάθος   ἅπασι τοῖς παροῦσι συνέβη. οἱ
[11, 39]   γυναῖκές τε καὶ παρθένοι τὸ  πάθος   ἀποδυρόμεναι, αἱ μὲν ἄνθη καὶ
[11, 28]   πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό τε  πάθος   αὐτῷ διηγεῖται καὶ διδάξας, ὅσα
[11, 33]   ἀδημονῶν καὶ μαινόμενος ὑπὸ τοῦ  πάθους,   ἔγνω μηκέτι μεθέσθαι τῆς παρθένου
[11, 28]   πρότερον ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ  πάθους   τὴν ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν ὁδόν.
[11, 28]   διδασκαλεῖον ἤδη κρατούμενος ὑπὸ τοῦ  πάθους.   ὡς δ´ οὐκ ἠδύνατο πρὸς
[11, 39]   δεινῶν διὰ τὸ ἀτυχὲς κάλλος  παθούσης,   οὓς δ´ αὐτὸς τῆς
[11, 37]   παντοδαπῶν γεμούσης λόγων τε καὶ  παθῶν   σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας Ἄππιος ἔλεξεν·
[11, 36]   ἠξίωσέ με τὸν υἱὸν αὐτοῦ  {παῖδα}   καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´ εἰσὶ
[11, 37]   δὲ Κλαύδιος ἀπῆγε τὴν  παῖδα   τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ καταφιλοῦσαν
[11, 14]   οὐχ ὑπὸ σοῦ κελευσθέντες οἱ  παῖδες,   ἀλλ´ ἐφ´ ἑαυτῶν γνόντες διέκλεισάν
[11, 14]   ἀπήλασαν δέ με οἱ σοὶ  παῖδες   ἀπὸ τῶν οἰκείων οὐ σχολὴν
[11, 41]   δὲ γαμεταί, τοῖς δὲ νεανίαι  παῖδες   εὐπρεπεῖς, οὓς τί κωλύσει πρὸς
[11, 34]   γάλακτι τῆς μητρὸς ἐτράφη τὸ  παιδίον·   ἀμήχανον δ´ εἶναι γάλακτος πληρωθῆναι
[11, 29]   ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ, δοῦναι τὸ  παιδίον   αὐτῇ. κἀκείνη φυλάττουσα τὰς ὑποσχέσεις
[11, 29]   τῇ δὲ Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ  παιδίον·   δὲ λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ
[11, 34]   τὸ συγγενὲς καὶ τικτόμενον τὸ  παιδίον   ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ ἀνακρίνειν ἠξίουν.
[11, 34]   ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι  παιδίον   μᾶλλον θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν
[11, 34]   εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε  παιδίον   μᾶλλον οὐ γυναικὸς ἐλευθέρας
[11, 36]   γένοιτο ἀνήρ, εἴτε βουληθείη τὴν  παιδίσκην   ἀπάγειν, εἴτε διαλύσασθαι πρὸς τοὺς
[11, 37]   σωφρονεῖτε· σὺ δ´ ἄγου τὴν  παιδίσκην   ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς δι´
[11, 36]   ἐξετάζοντι βίον καὶ περὶ τῆς  παιδίσκης   μήνυσις ἀπεδόθη καθάπερ ἐμοὶ
[11, 36]   καὶ κρίνω εἶναι τοῦτον τῆς  παιδίσκης   κύριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσαν,
[11, 32]   δὲ Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς  παιδὸς   ἀπάγειν ἐβούλετο τοῦ θείου καὶ
[11, 28]   τίς ἐστιν τολμήσας ἅψασθαι  παιδὸς   ἀστῆς καὶ τί βουλόμενος. ~Σιωπῆς
[11, 28]   τε ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς  παιδὸς   ἑάλω καὶ ἔτι μᾶλλον ἔξω
[11, 29]   γενομένης Μάρκος Κλαύδιος τῆς  παιδὸς   ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν
[11, 35]   σπλάγχνα διὰ τὸν ἔρωτα τῆς  παιδός,   οὔτε τοῖς λόγοις τῶν ἀπολογουμένων
[11, 36]   μήνυσις ἐγένετό μοι περὶ τῆς  παιδός,   ὡς ὑποβάλοιτο αὐτὴν Νομιτωρία λαβοῦσα
[11, 40]   δεόμεναι τοῖς ἔχουσι καὶ γοναὶ  παίδων   ἀρρένων, οἷς ὀφείλεται τὰ δίκαια
[11, 40]   καὶ παρθένων ἐπιγάμων ἁρπαγὰς καὶ  παίδων   ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς καὶ τὰς ἄλλας
[11, 29]   δὲ λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ τρέφει  παίδων   οὔτ´ ἀρρένων οὔτε θηλειῶν οὖσα
[11, 28]   δὲ τὰ διδασκαλεῖα τότε τῶν  παίδων   περὶ τὴν ἀγοράν εὐθύς τε
[11, 41]   καὶ περὶ τὰ λοιπὰ σώματα  παίδων   τε καὶ παρθένων σωφρονήσει. πολλῆς
[11, 41]   ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς τῶν Ταρκυνίου  παίδων   ὑβρισθείσης καὶ διὰ τὴν συμφορὰν
[11, 37]   μάχαιραν ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς τραπέζης  παίει   τὴν θυγατέρα διὰ τῶν σπλάγχνων
[11, 38]   πελάταις εἰς τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι  παίειν   κελεύων καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺς
[11, 37]   ἄλλοι στένοντες καὶ τὰ μέτωπα  παίοντες   καὶ τὰ δάκρυα κατέχειν οὐ
[11, 38]   ἔργα ὅμοια τοῖς λόγοις παρείχοντο  παίοντές   τε καὶ ἀνατρέποντες τοὺς ὁμόσε
[11, 28]   ἦν γὰρ ὀρφανὴ μητρὸς  παῖς   διδούς τε πολλὰ καὶ ἔτι
[11, 30]   Κλαύδιον, ἐπειδὴ {δὲ} γάμων  παῖς   ἔσχεν ὥραν καὶ διαφέρειν δοκεῖ
[11, 30]   ὕβριν, εἰς ἣν ἔμελλεν  παῖς   παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν ἐκ τῶν
[11, 44]   δύναμιν ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως μὲν ἔτι  πάλαι   διακείμενοι πρὸς τοὺς ἐκεῖ στρατηγούς,
[11, 12]   ἀντιπαρεξετάζων τὰ νῦν ἀγαθὰ τοῖς  πάλαι   κακοῖς ἐκεῖνα μὲν ἡγήσεται συγγνώμης
[11, 30]   μητρὸς μὲν ὀρφανὴν οὖσαν ἔτι  πάλαι,   πατρὸς δ´ ἔρημον ἐν τῷ
[11, 5]   οὐκ ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´ ἐκ  παλαιοῦ   φίλος· ὃς οὐκέτι κατασχὼν τὴν
[11, 36]   οὐ νῦν πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ  παλαίτερον   ἔτι πρὶν τήνδε τὴν
[11, 11]   τὴν ἀρχήν· ἐάν τε ὑπάτους  πάλιν   αἱρεῖσθαι βουληθῶσι καὶ τὰς ἄλλας
[11, 53]   τὴν ἀρχὴν παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ  πάλιν   ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν δημοτικῶν ἀξιούντων
[11, 5]   δεκαδαρχίαν ὑμῶν, τὰς πατρίους  πάλιν   ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς· κἂν τοῦτο μανεὶς
[11, 13]   ἐξ ἀγαθοῦ κακός, ὑπὸ τούτων  πάλιν   αὐτὸν ἐκ πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν.
[11, 33]   μὲν Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς  πάλιν   διεξελθὼν λόγους ἠξίου τὸν Ἄππιον
[11, 50]   τὸ ἔθος. ἐκ δὲ τούτου  πάλιν   εἰς ἐγκλήματα καὶ διαφορὰς οἱ
[11, 13]   ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει δὴ  πάλιν   εἰς τὴν σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε
[11, 62]   τὴν ὕπατον ἀρχήν· καὶ γίνονται  πάλιν   ἐκ τῶν πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος
[11, 56]   καὶ μετὰ τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ  πάλιν   ἐκ τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα
[11, 15]   πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται  πάλιν   Κλαύδιος κατηφὴς καὶ μεστοὺς
[11, 5]   τοῦτο μανεὶς δῆμος ὑπομείνῃ,  πάλιν   τὴν αὐτὴν κατάστασιν ἔχετε καὶ
[11, 11]   δήμῳ διαγνῶναι, πότερον αὐτῷ δοκεῖ  πάλιν   ὑπάτους τ´ ἀποδεικνύναι καὶ δημάρχους
[11, 63]   ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ  πάλιν   ὑπάτους ψηφισαμένου τοῦ δήμου κατασταθῆναι
[11, 40]   δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ σώματα,  παμπόλλους   δὲ φυγεῖν ἠνάγκασαν ἐκ τῆς
[11, 55]   ἐναντιωσομένων, οὓς ἱεροὺς εἶναι καὶ  παναγεῖς   ἐψηφίσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν θεοὺς
[11, 60]   διεξῆλθε λόγον κατὰ τῶν δημοτικῶν,  πάνθ´   ὅσα ἔδοξε πώποτε ἐναντία τοῖς
[11, 10]   φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς, διὰ ταῦτα  πάνθ´   ὑμᾶς μισεῖ καὶ τυραννίδα καλεῖ
[11, 2]   καὶ τούτων οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι  πανοικεσίᾳ   καὶ τὰς οἰκίας ἐρήμους ἀφέντες
[11, 18]   πολιτικοῦ σκοποῦντες ὥσπερ ἐν εἰρήνῃ  πάντ´   ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς πολεμίοις τὰ
[11, 17]   καὶ τὰ πρὸς τὸν ἀγῶνα  πάντα   γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε
[11, 47]   χεῖρας ἰέναι πρὸς αὐτοὺς καὶ  πάντα   δεδιότως ἐποίει. χωρίον τε γὰρ
[11, 49]   ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος. ταῦτα δὴ  πάντα   κατηγορήματα τῶν ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν
[11, 16]   καὶ νέας ἀρχὰς ἀποδεικνύναι καὶ  πάντα   μᾶλλον τοὺς ἐχθροὺς κακῶς
[11, 35]   εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ δὴ ταῦτα  πάντα   οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν
[11, 1]   ὑπὸ τίνων ῥηθέντες ἀνδρῶν καὶ  πάντα,   ὅσα παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι.
[11, 37]   δὲ τοὺς ἔνδον ὑποκαθημένους καὶ  πάντα   σήποντας τὰ τῆς πόλεως πράγματα
[11, 40]   κρατούντων δίδονταί τισι χάριτες, καὶ  πάντα   τὰ ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω· καὶ
[11, 20]   βουλευτήριον συνελθόντες; ἥπερ ὤνησεν ὁμολογουμένως  πάντα   τὰ πράγματα καὶ φερομένην τὴν
[11, 45]   τὰ ὅπλα συνέπειθον αὐτούς, ὡς  πάντα   τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι,
[11, 53]   τὴν ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες καὶ  πάντα   ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν πρότερον
[11, 22]   ἐν τῇ πόλει σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι  πάντας   ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν
[11, 3]   πολλὴν ἀπορίαν, πρῶτον μὲν εἰ  πάντας   Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ ὅπλα κλητέον
[11, 21]   ταῖς γνώμαις, αὖθις ἐξ ἀρχῆς  πάντας   τοὺς βουλευτὰς καλοῦντας, καὶ πολλοῖς
[11, 46]   ποιήσασθαι κατ´ αὐτῶν, οὐχ ἅμα  πάντας   ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν δίκην, ἵνα
[11, 3]   ἑκάτερον, πρῶτον μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι  πάντας   ὑπελάμβανον ἄλλως τε καὶ τῆς
[11, 23]   πεζοὶ πεζοῖς πρὸς φάλαγγα μαχόμενοι  πανταχῇ   πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ
[11, 1]   φιλοσοφίαν, τὸ μὲν ἥδεσθαι τῇ  παντελεῖ   θεωρίᾳ τῶν παρακολουθούντων τοῖς πράγμασι
[11, 8]   διαλεξόμενοι, ὑπάρξει τε ἡμῖν  πάντες   ἂν εὔξαιντο οἱ νοῦν ἔχοντες,
[11, 5]   δὲ καὶ οἱ λοιποὶ δέκα  πάντες   ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν. θορύβου
[11, 32]   ἐλεεινὸν οἱ περὶ τὸ βῆμα  πάντες   ἀνέκραγον ἅμα καὶ παρ´ οὐδὲν
[11, 6]   εἰ μὴ σιωπήσει. ἐφ´  πάντες   ἀνέκραγον ὡς καταλυομένης σφῶν τῆς
[11, 21]   κράτιστα εἶναι πλὴν ὀλίγων, ἐπειδὴ  πάντες   ἀπεδείξαντο τὰς ἑαυτῶν γνώμας, καὶ
[11, 23]   καὶ τὰ ὅπλα μικροῦ δεῖν  πάντες   ἀπολωλεκότες εἰς πόλιν Τύσκλον ἀφικνοῦντο·
[11, 9]   ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν ὀλίγου δεῖν  πάντες   αὐτῇ, μέγιστον ὑμῖν γενέσθω τεκμήριον
[11, 40]   μεταγνώτω· καὶ μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενοι  πάντες   ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν τυράννων τὴν
[11, 30]   εἰκός, ὅταν εἰρήνη γένηται καὶ  πάντες   ἔλθωσιν οἱ νῦν ὄντες ἐπὶ
[11, 15]   Καπετωλῖνος καὶ Λεύκιος Λουκρήτιος καὶ  πάντες   ἑξῆς οἱ πρωτεύοντες δέκα τοῦ
[11, 27]   πρὸς δὲ τὴν δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο  πάντες   καὶ γνώμην εἶχον ὡς ἀποστησόμενοι.
[11, 48]   πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους, καὶ κοινῶς  πάντες   καὶ ἰδίως τούτων προηγούμενος·
[11, 42]   γένηται, συνέδραμον εἰς τὸ στρατήγιον  πάντες   καὶ μετὰ τῶν φίλων ἐσκόπουν,
[11, 27]   οἱ δ´ ὑπ´ ἐκείνων ἀνῃρημένοι  πάντες   μαχαιρῶν χερμάδων σαυνίων,
[11, 53]   δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς Γαΐου Φουρνίου  πάντες   οἱ λοιποὶ συμφρονήσαντες, ἐν
[11, 9]   αὐτῇ, μέγιστον ὑμῖν γενέσθω τεκμήριον  {πάντες   οἱ τὰ κοινὰ διοικοῦντες}
[11, 11]   ἐάν τε γὰρ ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι  πάντες   ὀλιγαρχούμενοι καὶ μένειν ὑμᾶς ἐπὶ
[11, 35]   ἔλεον καταχεομένων, οἱ μὲν ἄλλοι  πάντες,   ὅσοι συνήκουον τῶν λόγων, τῆς
[11, 61]   μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι μικροῦ δεῖν  πάντες   ταῦτα συνεχώρουν κράτιστα εἶναι. γράφεται
[11, 11]   αὐτῆς γένηται προαιρέσεως, διὰ σὲ  πάντες   ὑπολήψονται τὸν ἄρξαντα καὶ τούτους
[11, 14]   οὐκ ἐξεγένετο. καιρὸν δ´ ἔχει  πάντη   λέγεσθαι τὰ καλὰ καὶ συμφέροντα
[11, 6]   γὰρ Ὁρατίῳ καὶ Οὐαλερίῳ καὶ  παντὶ   ἄλλῳ γνώμην ἀγορεύειν ἐν τῷ
[11, 37]   ἠρεθισμένης δὲ τῆς ἀγορᾶς καὶ  παντοδαπῶν   γεμούσης λόγων τε καὶ παθῶν
[11, 1]   ἀγῶνας. ἥδεται γὰρ διάνοια  παντὸς   ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ τῶν λόγων
[11, 9]   ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται, καὶ ἀνιᾶσθαι  παντὸς   ὁτουδήτινος μᾶλλον, ὅταν μὴ καλῶς.
[11, 61]   τῶν ὄχλων, ὥσθ´ οἱ περὶ  παντὸς   ποιούμενοι τέως τῆς ἀρχῆς μεταλαβεῖν
[11, 30]   οἰομένου δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις ἐκ  παντὸς   τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν μὲν οὖν
[11, 21]   λοιποί, καὶ παριὼν ἕκαστος ἀπεφήνατο  πάντων   ἀκουόντων, προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων
[11, 12]   σοι τῆς ἀρχῆς ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι  πάντων   ἀμνηστίαν ὑπάρξειν τῶν ἡμαρτημένων καὶ
[11, 28]   ἦν ἐκ τοῦ περιεστῶτος ὄχλου,  πάντων   ἀξιούντων περιμένειν, ἕως ἔλθωσιν οἱ
[11, 13]   ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ τοι παρὰ  πάντων   αὐτοῖς, ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας, ἣν
[11, 49]   τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´ ἀδείᾳ τε  πάντων   γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν προτέρων·
[11, 63]   τῶν ὑπάτων στρατείας ἠμελημένα παρεῖται,  πάντων   δ´ ἀναγκαιότατον τὸ περὶ τὰς
[11, 19]   γνώμην εἰπεῖν. ὅταν γὰρ ἀκούσητε  πάντων,   ἐφ´ ὑμῖν ἔσται τὰ κράτιστα
[11, 25]   ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ  πάντων   ἱερώτατόν τε καὶ τιμιώτατον
[11, 27]   ἀγανάκτησις δὴ μετὰ τοῦτ´ ἐγίνετο  πάντων   καὶ βοὴ καὶ πολὺς ὀδυρμός·
[11, 9]   προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε  πάντων   μάλιστα, ὅταν εὖ τὰ κοινὰ
[11, 30]   ἀνδρὸς καὶ πατρίδος καὶ  πάντων   μέγιστον εἶναι δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων
[11, 40]   μετεώρου τινὸς στάς, ὥσθ´ ὑπὸ  πάντων   ὁρᾶσθαι, διηγεῖτο τὰς καταλαβούσας αὐτὸν
[11, 39]   τῆς παρθένου θέντες, ὅθεν ὑπὸ  πάντων   ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν
[11, 26]   ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ ἅμα  πάντων   πολλῶν ὄντων ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει
[11, 34]   καὶ ἀνακρίνειν ἠξίουν. δὲ  πάντων   τεκμήριον ἦν περιφανέστατον ἔκ τε
[11, 49]   αὐτῶν ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου, καὶ  πάντων}   τῶν παρόντων, ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς
[11, 16]   βούλονται μᾶλλον σωθῆναι μετὰ  πάντων   τῶν φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας
[11, 21]   ᾖ, καὶ βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ  πάντων   ὑμῶν ἄκυρα καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν
[11, 18]   λόγον ἀπαιτεῖτε τοὺς δέκα περὶ  πάντων,   ὧν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἔπραξαν,
[11, 29]   ἔστι μοι θεράπαινα πατρικὴ πολλοὺς  πάνυ   δουλεύουσα χρόνους. ταύτην κύουσαν
[11, 48]   Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους τε  πάνυ   πολλοὺς τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο. οὐ
[11, 62]   ἐκ τῶν πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος  Παπίριος   Μογιλλᾶνος καὶ Λεύκιος Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος,
[11, 4]   δ´ ἐκ τῆς μάχης ἀποθανών·  πάππος   δὲ πρὸς πατρὸς Ποπλικόλας
[11, 14]   λέγεσθαι τὰ καλὰ καὶ συμφέροντα  παρ´   ἀνθρώποις μᾶλλον, Ἄππιε, μηδαμῇ.
[11, 58]   μή τις ὑποψία περὶ αὐτῶν  παρ´   ἀξίαν τοῖς δημοτικοῖς, ὡς
[11, 54]   ἐκκλησίας, ὅρκους, οἵπερ εἰσὶ μέγιστοι  παρ´   αὐτοῖς, κατὰ τῆς ἑαυτῶν πίστεως
[11, 52]   Ἔχετ´, ἔφη, παρακεχωρημένον, ἄνδρες πολῖται,  παρ´   αὐτῶν τῶν διαφερομένων, ὅτι τῆς
[11, 56]   βούλεται λέγειν. ὅταν δὲ τὰς  παρ´   ἐκείνων γνώμας ἐξετάσητε, τότε τοὺς
[11, 11]   μὲν γὰρ τυραννικόν, τὸ δὲ  παρ´   ἑκόντων τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν.
[11, 39]   δ´ Ἄππιος ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ  παρ´   ἐλπίδα τῆς κολάσεως καὶ οὐκ
[11, 34]   γένος φιλίαν αὐτῇ προσηκούσης,  παρ´   ἧς πιστῶς τε ἅμα καὶ
[11, 32]   βῆμα πάντες ἀνέκραγον ἅμα καὶ  παρ´   οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν τοῦ κρατοῦντος
[11, 41]   καὶ δυναστείας, πρὸς δὲ τοὺς  παρὰ   νόμον ἄρχοντας ὑμῶν μὴ θέλειν
[11, 13]   ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ τοι  παρὰ   πάντων αὐτοῖς, ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας,
[11, 10]   ἀρχῆς ὑμῶν, Ἄππιε, πολλαὶ καὶ  παρὰ   πολλῶν· εἰ μὲν ἀληθεῖς
[11, 19]   αἱ πλείους γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ  παρὰ   πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν οἱ τὸν
[11, 45]   ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι  παρὰ   πολὺ τῶν ἄλλων ἐλάττους ὄντες
[11, 43]   τοσοῦτοι τὸ πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους  παρὰ   πολὺ τῶν ἑτέρων. οἱ δ´
[11, 4]   ὅτι καὶ συνέδριον ἦν τι  παρὰ   Ῥωμαίοις ἀγαθῶν ἀνδρῶν, οὓς ἔδει
[11, 25]   τε καὶ τιμιώτατον πρεσβευτὴς  παρὰ   Ῥωμαίοις ἐξουσίαν μὲν ἄρχοντος ἔχων
[11, 30]   παραχρῆμα ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον αἰτησάμενοι  παρὰ   σοῦ χρόνον, Ἄππιε, ὅσος ἱκανὸς
[11, 23]   ὑπὸ τῶν πολεμίων πληγὰς καὶ  παρὰ   τὰ δεινὰ μένειν ἀξιοῦντες ὡς
[11, 19]   αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν τε γνώμην  παρὰ   τὰς εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος, κἂν
[11, 44]   ὄντων καὶ τοσαύτην ἐχόντων διαφορὰν  παρὰ   τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω
[11, 41]   τῶν ἐγγόνων ἀράς, ἐάν τι  παρὰ   ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι
[11, 33]   Ἀππίῳ τις τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα  παρὰ   τὴν ὑπόληψιν, ἔξω τῶν φρενῶν
[11, 1]   οἷς αἱ πράξεις ἐγένοντο, βούλονται  παρὰ   τῆς ἱστορίας μαθεῖν, καὶ τὰς
[11, 36]   ὡς ὑποβάλοιτο αὐτὴν Νομιτωρία λαβοῦσα  παρὰ   τῆς Κλαυδίου δούλης, καὶ τὸ
[11, 31]   ἀγομένων κείμενον, ὃς οὐκ ἐᾷ  παρὰ   τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι τὸ σῶμα
[11, 58]   οὐδὲ τοὺς δι´ ὑποψίας ὄντας  παρὰ   τοῖς δημοτικοῖς, ὡς οὐδὲν ὑπὲρ
[11, 11]   ταῦτα καὶ παύσεσθε δι´ αἰτίας  παρὰ   τοῖς πολίταις ὄντες; τοῦτο γὰρ
[11, 28]   δι´ ὑπεροψίαν τῆς τύχης καὶ  παρὰ   τὸν νόμον, ὃν αὐτὸς ἐν
[11, 45]   δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι  παρὰ   τοῦ δήμου λαβόντες ἐπὶ τῆς
[11, 6]   τοὺς ἀκοσμοῦντας, Μάρκε Ὁράτιε,  παρὰ   τοῦ δήμου λαβόντες ἔχομεν, ὅτε
[11, 50]   τῶν δημάρχων καὶ νόμον εἰσηγησαμένων,  παρὰ   τοῦ δήμου λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν
[11, 22]   ἀληθὲς τοῖς ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ  παρὰ   τοῦ δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα
[11, 28]   μετ´ οὐ πολὺ Λεύκιος,  παρὰ   τοῦ πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν κόρην,
[11, 27]   ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα καὶ τιμαῖς  παρὰ   τοὺς ἄλλους διαφόρου, διὰ πολλὰ
[11, 5]   καὶ τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν, ἣν  παρὰ   τοὺς νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν; ἀνάδοτε
[11, 49]   ἀπώλειαν, τῶν δὲ δήμευσιν, ὡς  παρὰ   τοὺς ὅρκους καὶ τὰς συνθήκας,
[11, 51]   καὶ Τίτος Οὐεργίνιος· καὶ οἱ  παρὰ   τούτων τὴν ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος
[11, 54]   καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν  παρὰ   τῶν ἀπειθούντων. πολλὰ δὲ τῆς
[11, 13]   τῶν ἴσων καὶ ζήλου τύγχανε  παρὰ   τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος ἀθάνατον
[11, 13]   τῇ πατρίδι καὶ τιμὰς λάμβανε  παρὰ   τῶν ἴσων καὶ ζήλου τύγχανε
[11, 45]   δημοτικοὶ τὰς φύσεις ὄντες καὶ  παρὰ   τῶν προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν
[11, 45]   δὲ προσέκειντο τοῖς καταλύουσιν  παραβαίνουσι   τὸν νόμον, ἐὰν ἁλῶσι, θάνατος
[11, 55]   καὶ τῶν ἐγγόνων, ἐάν τι  παραβαίνωσι   τῶν συγκειμένων, κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ προσθεμένων
[11, 61]   διέθεντο τῆς βουλῆς ἐπαίνους, καὶ  παραγγέλλειν   τὴν ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι
[11, 61]   μετέβαλον. πολλῶν γέ τοι δημοτικῶν  παραγγελλόντων   τὴν χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων
[11, 30]   πατρὶ τῆς κόρης ἀπὸ στρατοπέδου  παραγενηθέντι   τὰς ἰδίας ἀποδύρασθαι τύχας, καὶ
[11, 33]   δίκης τοῦτο πράττῃ προφάσει, μὴ  παραγενηθέντος   ἐπὶ τὴν ἐγγύην τοῦ πατρός,
[11, 60]   εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν  παραγενηθέντων   ἐν τῷ κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ
[11, 32]   διεγγύησιν, ἕως πατὴρ αὐτῆς  παραγένηται.   ἀπάγεσθε οὖν, Νομιτώριε, τὴν
[11, 31]   ἀρχήν, ὅταν πατὴρ αὐτῆς  παραγένηται.   περὶ δὲ τῶν ἐγγυητῶν καὶ
[11, 34]   τοῦ τόκου καὶ τῆς λοχείας  παραγενομένας   διὰ τὸ συγγενὲς καὶ τικτόμενον
[11, 30]   πατέρα περὶ τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι  παραγενόμενον   ἀπὸ τῆς στρατιᾶς· τὴν δὲ
[11, 28]   τῶν ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον. δὲ  παραγενόμενος   ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς
[11, 14]   ὑποθέσθαι μόνῳ μόνος εἰς λόγους  παραγενόμενος   καὶ τὰ μὲν ὡς ἀγνοοῦντα
[11, 7]   τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ τῶν μὴ  παραγενομένων   δεδοικότας, μή τι μεῖζον ἐργάσωνται
[11, 28]   κόρην ἄγειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν  παραγίνεται.   ἐκάθητο δ´ ἐπὶ τοῦ βήματος
[11, 20]   βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο δὴ τὸ  παράδειγμα   μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ
[11, 13]   αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ τούτων  παραδείγματα   τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν
[11, 19]   δὲ πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν  παραδείγματα   φέρων. ἔνθα γὰρ πεῖρα
[11, 1]   καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ  παραδειγμάτων   ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι, καὶ τοῖς
[11, 17]   φέροντες ἀντὶ τῶν ὅπλων καὶ  παραδιδόντες   ἡμῖν ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς μὲν
[11, 46]   ἁπάσαις ἁλίσκεται ταῖς ψήφοις καὶ  παραδοθεὶς   εἰς τὸ δεσμωτήριον αὐθημερὸν ἀποθνήσκει.
[11, 30]   εἰς ἣν ἔμελλεν παῖς  παραδοθήσεσθαι,   καὶ πολὺν ἐκ τῶν παρόντων
[11, 1]   δι´ ἃς τὰ θαυμαστὰ καὶ  παράδοξα   ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες ἦσαν
[11, 31]   πρόνοιαν, Νομιτώριε. νῦν δὲ  παράδος   τὴν κόρην. Τοῦτο τὸ τέλος
[11, 40]   ὃν ἐχρῆν αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις  παραδοῦναι   τὰ κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ
[11, 33]   μάρτυρας καὶ τὴν θεράπαιναν αὐτὴν  παραδούς·   ἐφ´ οἷς ἅπασι πολὺς
[11, 59]   καὶ τί προβουλεῦσαι τοῖς συνέδροις  παραινεῖ.   δ´ ἀναστὰς καὶ πολλοὺς
[11, 16]   δεῖ φυλάττειν, καὶ τοῖς νέοις  παραινεῖν   ἀπὸ τοῦ κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς
[11, 15]   Ἀππίῳ δ´ εἴ τι βούλει  παραινεῖν   λοιδορεῖσθαι τοῦτο γὰρ ἀληθέστερον
[11, 56]   καὶ τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω  παραινεῖν.   ἡμέραν προειπόντες, ἐν τὸ
[11, 56]   τῶν πλειόνων κριθεῖσιν. ἐκεῖνο μέντοι  παραινεῖν   ὑμῖν ὡς ἐν χαλεποῖς καὶ
[11, 26]   ~Οἱ δ´ ἀσμένως δέχεσθαι τὰς  παραινέσεις   σκηψάμενοι· Τί οὖν, ἔφασαν, οὐκ
[11, 20]   νόμος ἀφῄρηται. ταῦτ´ ἔστιν  παραινῶ   πράττειν, πατέρες, ὑμῖν, καὶ
[11, 43]   ὀλέθρους τῆς πατρίδος ἀποκαλῶν καὶ  παραινῶν   τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους τὰ
[11, 12]   δίκαιον μήτ´ ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες καὶ  παραιτούμενοι   πραΰνουσι τὰς τῶν ἠδικημένων ὀργάς,
[11, 38]   τὰ μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ  παραιτούμενον,   τὰ δ´ ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις
[11, 17]   τὴν ψῆφον, τότε αἱ νέαι  παραιτοῦνται   τὴν πόλιν ἀρχαὶ καὶ προθήσουσιν
[11, 57]   κατὰ τῶν δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο  παρακαλεῖν   εἰς ταῦτα τὰ συνέδρια τοὺς
[11, 16]   χωρίον οὐ πολύ ἀντὶ τοῦ  παρακαλεῖν   καὶ παρορμᾶν τοὺς νέους ἐπὶ
[11, 57]   ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς εἰς ταῦτα  παρακαλοῦντας,   ἀλλὰ τοὺς σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους.
[11, 62]   τὰ περὶ τῆς χώρας ἐγκλήματα  παρακαλοῦντες   φίλοι Ῥωμαίων γενέσθαι καὶ σύμμαχοι.
[11, 1]   ὁρῶσι, καὶ τοῖς ἐπὶ ταῦτα  παρακαλοῦσιν   αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν
[11, 39]   πόθος εἰς ταύτην τὴν ἐκκλησίαν  παρακαλῶν   πλείους τῶν ἑτέρων συνάξειν, ὥστ´
[11, 43]   ἀκούσαντες ὀρθῶς λέγεσθαι ἡγούμενοι καὶ  παρακελευόμενοί   τε ἀλλήλοις καί τι καὶ
[11, 52]   ἐπὶ τὸ βῆμα· Ἔχετ´, ἔφη,  παρακεχωρημένον,   ἄνδρες πολῖται, παρ´ αὐτῶν τῶν
[11, 24]   καταλαμβανόμενοι τόπους, μή τι λάθωσι  παρακινήσαντες   οἱ μετὰ τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες.
[11, 58]   μὴν τἀληθῆ λέγειν καὶ τοὺς  παρακληθέντας   ἐκ τῶν βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν
[11, 56]   γνώμῃ καὶ τῶν ἄλλων τῶν  παρακληθέντων   εἰς τὸ συνέδριον παραλαβὼν τὸν
[11, 57]   ὑπὲρ ὁμονοίας καὶ εὐκοσμίας ποιησάμενοι  παρακλήσεις   πρώτοις ἀπέδωκαν λέγειν τοῖς εἰσηγησαμένοις
[11, 57]   ἀπαξίωσιν τῆς εἰς τὸ συνέδριον  παρακλήσεως   ἐκπεπλῆχθαι, καὶ οὐ δύνασθαι συμβάλλειν
[11, 33]   ὅτι πελάτης ἦν αὐτοῦ· καὶ  παράκλησις,   {ἵνα} μὴ τοῖς ἐλεεινότερα λέγουσιν,
[11, 37]   καὶ τῶν τὰ δίκαια λεγόντων  παράκλητοι   τὰς χεῖρας ἄραντες εἰς τὸν
[11, 1]   ῥηθέντες ἀνδρῶν καὶ πάντα, ὅσα  παρακολουθεῖ   τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς δὲ
[11, 1]   ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν  παρακολουθούντων   τοῖς πράγμασι κοινὸν ὥσπερ καὶ
[11, 27]   καὶ τιμῆς ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν  παρακομισθείη.   συγχωρησάντων δὲ τῶν ἡγεμόνων δι´
[11, 19]   πράγματα οὐκ ἐπιτήδεια χλευασμῶν, οἷς  παρακρουσάμενος   ὑμᾶς τοὺς πολλοὺς ᾤχετο φέρων,
[11, 58]   ἄλλης τινὸς χάριν αἰτίας μὴ  παραλαβεῖν   εἰς τὸ συνέδριον, ἀλλ´ ἵνα
[11, 21]   ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου τοὺς δέκα  παραλαβεῖν   ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν σύλλογον. ~Μετὰ
[11, 36]   πρὶν τήνδε τὴν ἀρχὴν  παραλαβεῖν.   ὃν τρόπον δ´ ἔγνων, ἀκούσατε.
[11, 1]   τοῦτο μόνον ἐκ τῆς ἱστορίας  παραλαβεῖν,   ὅτι τὸν Περσικὸν πόλεμον ἵν´
[11, 60]   πότερον ὑπάτους χιλιάρχους βούλονται  παραλαβεῖν   τὴν ἀρχήν. τι δ´
[11, 58]   διδάσκων, ὅτι τοὺς μὲν φίλους  παραλάβοιεν,   οὐχ ἵνα τι κατὰ τοῦ
[11, 51]   οἱ παρὰ τούτων τὴν ἀρχὴν  παραλαβόντες,   Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´ αὐτῶν
[11, 23]   πέντε δὲ τὰ λοιπὰ τάγματα  παραλαβόντες   Μάρκος τε Κορνήλιος καὶ Λεύκιος
[11, 56]   τῶν παρακληθέντων εἰς τὸ συνέδριον  παραλαβὼν   τὸν λόγον Κλαύδιος· Οὐκ
[11, 30]   ὅτι πελάτης ἦν καὶ ταπεινός,  παραλαβὼν   τὸν λόγον τῆς κόρης
[11, 11]   γὰρ ἐπὶ καλαῖς καὶ δικαίαις  παραλαμβάνεσθαι   φιλοῦσιν ὁμολογίαις, οὐκ ἐπ´ αἰσχραῖς
[11, 62]   καὶ Τίτον Κλύλιον Σικελόν. ~Οὗτοι  παραλαμβάνουσι   πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ
[11, 63]   ὑπάτους ψηφισαμένου τοῦ δήμου κατασταθῆναι  παραλαμβάνουσι   τὴν ὕπατον ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι
[11, 58]   ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´ ἅπασι τοῖς  παραληφθεῖσιν   συντομωτέρα διάγνωσις ἀμείνων ἔδοξεν
[11, 58]   σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ τῶν μὴ  παραληφθέντων   εἰς τὸ συνέδριον βουλευτῶν πρὸς
[11, 35]   καὶ τὸ τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο  παράλογον,   εἰς οἵας ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς
[11, 7]   καταλείψειν τὰ σημεῖα  παραμένοντας   ἐθελοκακήσειν ἐν τοῖς ἀγῶσιν. ὧν
[11, 46]   τὴν αἰτίαν εἰς τὸν ἐπιτάξαντα  παρανομεῖν   Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου μὲν ἀπολύεται,
[11, 41]   ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον τυραννίδα πάσῃ  παρανομίᾳ   τε καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ
[11, 15]   τῶν προγόνων καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα  παρανομίαν,   ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ ἐμὰ
[11, 39]   καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν  παρανομίαν   τε καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ
[11, 1]   ἐν τῇ τότε καταστάσει γενηθείσας  παρανομίας.   ~Πρώτη μὲν οὖν ἦν
[11, 40]   προπηλακισμοὺς καὶ τὰς ἄλλας αὐτῶν  παρανομίας   τε καὶ ὠμότητας ἐκλογιζόμενος· Καὶ
[11, 46]   νεωστὶ περὶ τὴν παρθένον γενομένων  παρανομιῶν.   ἑλόντες μὲν γὰρ τοῦτον εὐπετῶς
[11, 46]   δ´ ἄλλων τῶν ὑπηρετησάντων τι  παράνομον   τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα
[11, 43]   δὲ τῶν δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία  παράνομος   ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον χρόνον,
[11, 11]   δ´ οὗτοι φιλοχωρῶσιν ἐπὶ τῇ  παρανόμῳ   δυναστείᾳ, σοὶ μὲν ἅπαντες εἴσονται
[11, 24]   ὑπ´ αὐτῶν, οἱ δ´ ἀγορὰν  παραπέμψαι   κομιζομένην, οἱ δ´ ἄλλας τινὰς
[11, 59]   τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ ταῦτα καὶ  παραπλήσια   τούτοις διεξῆλθε, τελευτῶν ἔφη μὴ
[11, 23]   πολεμίας εἰς τὴν ἑαυτῶν φυγῇ  παραπλησίαν   ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ
[11, 54]   καὶ Τυρρηνῶν οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ  παρασκευάζεσθαι   πρὸς ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται τ´ αὐτῶν
[11, 41]   ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ ταὐτὰ πάθητε,  παρασκευαζόμενοι   διαρρήξατε ἤδη ποτὲ τοὺς χαλινούς,
[11, 3]   ἀντιλαβέσθαι τῶν κοινῶν ἔτι δυνησομένης,  παρασκευασάμενοι   τὰ πρὸς τὸν πόλεμον ἐλαύνουσιν
[11, 4]   τοῦ πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ  παρασκευάσαντες   ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ
[11, 39]   τὸν ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον  παρασκευάσαντες,   καὶ τὴν ἐκφορὰν τοῦ σώματος
[11, 23]   καὶ τὴν ἄλλην τοῦ πολέμου  παρασκευὴν   οἱ πολέμιοι διήρπασαν. ὡς δ´
[11, 60]   εἶναι καὶ δυνατώτατος. οὗτος ἐκ  παρασκευῆς   διεξῆλθε λόγον κατὰ τῶν δημοτικῶν,
[11, 60]   συγχωρῆσαι τῷ δήμῳ τὴν βουλὴν  παρασπάσαί   τι τοῦ κόσμου τῆς πατρίου
[11, 7]   ὑπαιθρίοις ὁμόσε χωρῇ πολεμίοις, καὶ  παραστῇ   τῷ μὲν πλήθει λογισμός, ὅτι
[11, 4]   προῆλθον εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ  παραστησάμενοι   τὸν κήρυκα τοὺς βουλεύοντας ἐξ
[11, 41]   τὸ φρόνημα τῆς πατρίδος; οὐ  παραστήσεται   λογισμὸς ὑμῖν τῆς ἀρετῆς τῶν
[11, 32]   τοῖς τε περιεστῶσι διασημήνας ἡσυχίαν  παρασχεῖν   λέγει τοιάδε· Ἐγὼ τὸ μὲν
[11, 27]   ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν, μή τινα  παράσχοιεν   αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ τὸ πρᾶγμα
[11, 48]   καὶ τῶν ἱππέων μεγάλην προθυμίαν  παρασχομένων   νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν
[11, 15]   καὶ πολλὴν ἐλπίδα τῷ συνεδρίῳ  παρασχόντος,   ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα τὴν
[11, 47]   θρασυτέρους ποιῆσαι δόξαν οὐκ ἀληθῆ  παρασχών,   ὡς ὀρρωδῶν εἰς χεῖρας ἰέναι
[11, 27]   δὲ μή, δικαστήριον αὐτοῖς ἀποδοῦναι  παραχρῆμα.   καὶ πολλοὶ ἦσαν οἱ κατηγορεῖν
[11, 30]   οὐκ ἐν ἴσοις δικασταῖς καὶ  παραχρῆμα   ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον αἰτησάμενοι παρὰ
[11, 38]   πρόφασιν, εἴξαντα μὲν ἐν τῷ  παραχρῆμα   χρόνῳ, ὕστερον δὲ τὰ μὲν
[11, 55]   μήτ´ ἄλλης ἀρχῆς τῷ δήμῳ  παραχωρεῖν   μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ τἀναντία πράττειν
[11, 56]   ὑπατείας μήτε νῦν μήθ´ ὕστερον  παραχωρεῖν   μηδενὶ πλὴν τῶν πατρικίων, οἷς
[11, 13]   κίνδυνος τοῦ μὴ  παραχωρεῖν   τῆς ἀρχῆς μυρίοις γοῦν ὑπῆρξε
[11, 14]   δ´ ὡς ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ  παρεγενόμην   εἰς τὴν οἰκίαν οὐχ ἅπαξ,
[11, 4]   ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς τοὺς ἅμα τούτῳ  παρειληφότας   καὶ τὴν ἐκείνης ἐξουσίαν τῆς
[11, 53]   καὶ Γαΐου Κοιντίου τὴν ἀρχὴν  παρειληφότων   αἱ πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ
[11, 33]   ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν τε μηνυτὴν  παρεῖναι   λέγων καὶ τοὺς μάρτυρας καὶ
[11, 2]   βουλευτικὸν συνέδριον, οὓς ἐπάναγκες ἔδει  παρεῖναι   ταῖς ἀρχαῖς, ἀλλὰ καὶ τούτων
[11, 63]   συνεχεῖς τῶν ὑπάτων στρατείας ἠμελημένα  παρεῖται,   πάντων δ´ ἀναγκαιότατον τὸ περὶ
[11, 3]   τῶν πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει·  παρεῖχε   δ´ αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν, πρῶτον
[11, 39]   τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες μέγα  παρεῖχον   αὐτοῖς δέος, οἵ τε περὶ
[11, 34]   παρέξεσθαι, τὸν ἐκ τῶν εἰκότων  παρείχοντο   λόγον, ὡς οὐκ ἄν ποτε
[11, 38]   τὰ ἔργα ὅμοια τοῖς λόγοις  παρείχοντο   παίοντές τε καὶ ἀνατρέποντες τοὺς
[11, 43]   εἰσεληλύθασι, καὶ τὰ ἔργα ὅμοια  παρείχοντο   τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες οὐδένα. ἀφικόμενοι
[11, 25]   τὰ τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν  παρεκάλουν,   καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ
[11, 56]   τοῦ δήμου κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων  παρέλαβον,   καὶ μετὰ τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ
[11, 40]   ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι τὰ κοινά,  παρελήλυθεν,   ἀλλ´ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου τῶν
[11, 20]   ἔχετε. τοῖς γὰρ ἀνδράσι τούτοις  παρελήλυθεν   τῆς ἀρχῆς χρόνος, καὶ
[11, 6]   καὶ χρόνος αὐτῆς οὔπω  παρελήλυθεν,   ὥσπερ σοι δοκεῖ. οὐ γὰρ
[11, 54]   δικαστὴς αὑτῷ προσεδίκασεν ἐν τῷ  παρελθόντι   ἐνιαυτῷ. ταῦτα βουλὴ μαθοῦσα
[11, 58]   πρὸς ὀργὴν δεξαμένων τὸ πρᾶγμα  παρελθὼν   ἅτερος τῶν ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι
[11, 59]   οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ νόμου παρῄει,  παρελθὼν   αὖθις ἐρωτᾷ πρῶτον Οὐαλέριον, τί
[11, 52]   δ´ αὐτῶν ἀποκρινομένων, ἀλλ´ ἀγανακτούντων  παρελθὼν   αὖθις Σκάπτιος ἐπὶ τὸ βῆμα·
[11, 21]   τῇ Κορνηλίου προστίθενται γνώμῃ. καὶ  παρελθὼν   εἷς ἐξ αὐτῶν, Ἄππιος, ἔφη·
[11, 57]   εἰσηγησαμένοις δημάρχοις τὸν νόμον. καὶ  παρελθὼν   εἷς ἐξ αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος
[11, 16]   τὴν πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν. καὶ  παρελθὼν   Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον
[11, 60]   τοῖς μέρεσιν αὐτῆς εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους  παρελθὼν   ὕπατος τρίτον ἠρώτα Γάϊον
[11, 25]   πρῶτον ἁπάντων παρῄνει μετάγειν τὴν  παρεμβολὴν   εἰς τὴν πολεμίαν ἐκ τῆς
[11, 27]   τε καὶ τιμῆς ἐπὶ τὴν  παρεμβολὴν   παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ τῶν ἡγεμόνων
[11, 23]   τῆς Αἰκανῶν χώρας θέμενοι τὴν  παρεμβολὴν   πολλὰς καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ
[11, 2]   τὰς γαμετὰς αὐτῶν τὰς εὐμόρφους  παρενόμουν   καὶ εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους καθύβριζον
[11, 41]   φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν νῦν  παρέντες,   ἐν τὰ ὅπλα περὶ
[11, 34]   Κλαύδιος ἔφη πολλοὺς καὶ ἀξιοχρέους  παρέξεσθαι,   τὸν ἐκ τῶν εἰκότων παρείχοντο
[11, 56]   γνώμη καὶ ὑποψίαν ἥκιστα  παρέξουσα   γένοιτ´ ἄν, ἐὰν οὗτος αὐτὴν
[11, 13]   ἐξέβης τῶν χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ  παρεπλάγχθης   τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ. οὐ γὰρ
[11, 50]   τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν ἐκεῖνοι  παρεσκεύασαν   ἰσχυρὰν γενέσθαι, φήμαις τ´ ἀδεσπότοις
[11, 2]   ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν· καὶ  παρεσκεύασαν,   ὅσοις ἀφόρητα εἶναι τὰ γινόμενα
[11, 20]   ἔργα, ὅτι καὶ δυνάμεις ἀξιοχρέους  παρεσκευάσατο   καὶ τὸ κινδυνεῦον στρατόπεδον ἐρρύσατο
[11, 37]   ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν πολεμίους ἡμῖν  παρεσκευάσθαι   μόνον, ὑμᾶς δὲ τοὺς ἔνδον
[11, 37]   ἀνέβη τὸν ἵππον, ὃς ἦν  παρεσκευασμένος   αὐτῷ, καὶ συνέτεινεν ἐπὶ τὸ
[11, 15]   δ´ οὐκ εἰς μακράν τότε  παρέσομαι.   καὶ τὰ μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ
[11, 47]   ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν καὶ  παρέστησεν   ὡς εἰς μάχην. οὐδενός τ´
[11, 26]   ἵππος τε διὰ τὴν ἡλικίαν  παρέστω,   καὶ ὁπλισμὸς τοῖς τηλικούτοις
[11, 14]   ἐμὸν δ´ ἀδελφόν, ὅτι σοι  παρέσχημαι   ψυχήν τε καὶ φωνὴν τὴν
[11, 49]   ἁνὴρ, ἀπέφυγεν ἂν γένους ἀξίωμα  παρεχόμενος   καὶ πολλὰ τὸ κοινὸν εὖ
[11, 40]   αὐτὸν συμφοράς, μάρτυρας τῶν λόγων  παρεχόμενος   τοὺς σὺν αὐτῷ παρόντας ἐκ
[11, 35]   ~Ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια  παρεχομένων   αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα λόγον
[11, 37]   τὰ δάκρυα κατέχειν οὐ δυνάμενοι  παρεχώρουν   ἐκ τῆς ἀγορᾶς, δὲ
[11, 28]   ἔτι πλείονα τῶν διδομένων ὑπισχνούμενος.  παρηγγέλλετο   δὲ τοῖς πειρωμένοις τὰς τροφοὺς
[11, 59]   ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ νόμου  παρῄει,   παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ πρῶτον Οὐαλέριον,
[11, 40]   τι πέπονθεν εἰκάσαι, καὶ  παρηκολούθουν   ὡς ἀκουσόμενοι μέγα πρᾶγμα καὶ
[11, 33]   ὑπόληψιν, ἔξω τῶν φρενῶν γενόμενος  παρῆν   μετὰ πολλοῦ στίφους ἐπὶ τὸ
[11, 28]   μεταξὺ χρόνος ἐγεγόνει, καὶ  παρῆν   πρὸς μητρὸς θεῖος τῆς
[11, 25]   συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον ἁπάντων  παρῄνει   μετάγειν τὴν παρεμβολὴν εἰς τὴν
[11, 43]   ὅλης ἡμέρας ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας καταλαβούσης  παρῆσαν   εἰς τὴν πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος
[11, 31]   καὶ πατρός, εἰ μὲν ἀμφότεροι  παρῆσαν,   τὸν πατέρα κρατεῖν τοῦ σώματος
[11, 39]   ὅτι συναγανακτήσας δῆμος αὐτῷ  παρήσει   ῥῖψαι τοὺς ἄνδρας κατὰ τῆς
[11, 39]   μίτρας, αἱ δὲ ἀθύρματα {κόμης}  παρθενικά,   καί που τινὲς καὶ πλοκάμων
[11, 39]   τῶν οἰκιῶν γυναῖκές τε καὶ  παρθένοι   τὸ πάθος ἀποδυρόμεναι, αἱ μὲν
[11, 1]   λέγω δὲ τῶν περὶ τὴν  παρθένον   ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ τὸν ἔρωτα·
[11, 46]   καὶ τῶν νεωστὶ περὶ τὴν  παρθένον   γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες μὲν γὰρ
[11, 46]   καὶ Μάρκος Κλαύδιος τὴν  παρθένον   ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην ἀπάγειν ὑπὸ
[11, 35]   οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς τὴν  παρθένον   ἴδοιεν· καὶ γὰρ ἐν ἐσθῆτι
[11, 30]   τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι  παρθένον,   μητρὸς μὲν ὀρφανὴν οὖσαν ἔτι
[11, 30]   ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν δὲ τὴν  παρθένον,   ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ προσῆκεν,
[11, 34]   μὲν ἀδελφή, Οὐεργινίου δὲ γυνή,  παρθένος   γαμηθεῖσα νέῳ ἀνδρὶ καὶ οὐ
[11, 32]   ἐᾶσαι μὲν τοῖς συγγενέσι τῆς  παρθένου   δοῦναι τὴν διεγγύησιν, ἕως
[11, 39]   καταλαβόμενοι καὶ τὸ πτῶμα τῆς  παρθένου   θέντες, ὅθεν ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι
[11, 31]   πολὺς μὲν ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς  παρθένου   καὶ τῶν περὶ αὐτὴν γυναικῶν
[11, 28]   ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς  παρθένου   καὶ φανερῶς ἄγειν ἐβούλετο δι´
[11, 28]   πρὸς μητρὸς θεῖος τῆς  παρθένου   Πόπλιος Νομιτώριος φίλους τε πολλοὺς
[11, 33]   πάθους, ἔγνω μηκέτι μεθέσθαι τῆς  παρθένου   τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ
[11, 31]   σοι δοκεῖ, καὶ τὰς ἄλλας  παρθένους   καὶ γυναῖκας, ἵνα δὴ μάθωσιν
[11, 40]   ἀδικήσαντας, γυναικῶν τε ὕβρεις καὶ  παρθένων   ἐπιγάμων ἁρπαγὰς καὶ παίδων ἐλευθέρων
[11, 41]   λοιπὰ σώματα παίδων τε καὶ  παρθένων   σωφρονήσει. πολλῆς μέντοι μωρίας καὶ
[11, 28]   οὖσα καλλίστη τῶν ἐν Ῥώμῃ  παρθένων   τὸ πατρῷον ὄνομα φέρουσα, ἣν
[11, 28]   τῶν φρενῶν ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος  παριέναι   τὸ διδασκαλεῖον ἤδη κρατούμενος ὑπὸ
[11, 32]   ὑμᾶς πρὸς τὴν ἀπόφασιν ὁρῶ,  παρίημι·   χαρίζεσθαι δ´ ὑμῖν βουλόμενος πέπεικα
[11, 4]   ἐκβαλὼν καὶ τὴν ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος.  παριόντα   δ´ αὐτὸν ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος
[11, 6]   τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι, γνώμας ἀξιῶ  παριόντας   ὑμᾶς λέγειν, πρώτους μέν, ὥσπερ
[11, 42]   καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ πολλοὶ  παριόντες   ἐθάρρουν λέγειν, εἴ τι δεινὸν
[11, 4]   δὲ τοῦ κήρυκος βοῶντος καὶ  παριόντος   οὐδενὸς εἰ μὴ τῶν κολακευόντων
[11, 21]   αὐτῶν ὑμεῖς οἱ λοιποί, καὶ  παριὼν   ἕκαστος ἀπεφήνατο πάντων ἀκουόντων,
[11, 10]   εἰς γαμετὰς ὀδύρονται γυναῖκας καὶ  παροινίας   εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους καὶ ἄλλας
[11, 17]   τινα γύναια ἐλεύθερα ὕβρεως καὶ  παροινίας   ἐπειράθη στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο τῶν
[11, 8]   ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι κατὰ τὸ  παρόν,   ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ καὶ κόσμου
[11, 14]   τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ τὰ  παρόντα   ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα τῶν ἴσων
[11, 40]   λόγων παρεχόμενος τοὺς σὺν αὐτῷ  παρόντας   ἐκ τῆς πόλεως. ὡς δὲ
[11, 36]   καὶ ὑμεῖς οἱ σὺν τούτῳ  παρόντες,   οὐ νῦν πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ
[11, 10]   οὐδὲν δέομαι ζητεῖν ἐν τῷ  παρόντι,   γίνονται δ´ οὖν ὅμως. οὐδεὶς
[11, 18]   οἱ μὲν ἀναγκαῖα καὶ τῷ  παρόντι   καιρῷ ταῦτα προσήκοντα ὑπολαμβάνοντες εἶναι,
[11, 60]   τοὺς ὑπάτους, μήτ´ ἐν τῷ  παρόντι   χρόνῳ μήθ´ ὕστερον, ὡς ἐπὶ
[11, 54]   βουλῆς ἀξιούσης ἐν μὲν τῷ  παρόντι   χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν καταβαλεῖν, ὅταν
[11, 35]   ἐπεκλᾶτο, τήν τε συμπάθειαν τῶν  παρόντων   δι´ ὀργῆς ἐλάμβανεν, ὡς αὐτὸς
[11, 49]   Κλαυδίου Γαΐου, καὶ πάντων} τῶν  παρόντων,   ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ μὴ
[11, 30]   παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν ἐκ τῶν  παρόντων   κινήσας ἔλεον περὶ τοῦ χρόνου
[11, 16]   πολύ ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν καὶ  παρορμᾶν   τοὺς νέους ἐπὶ τὸν ὑπὲρ
[11, 44]   οἷα δὴ συγγινώσκων ἑαυτῷ τῆς  παρούσης   ταραχῆς αἰτίῳ γεγονότι καὶ τῶν
[11, 59]   ὕπατοι ταὐτὸ πάθος ἅπασι τοῖς  παροῦσι   συνέβη. οἱ μὲν γὰρ ἀνελεῖν
[11, 10]   τῶν ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως τοῖς  παροῦσιν   ἔχει πράγμασιν. οἱ μέν γ´
[11, 56]   τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι πάσῃ τῇ  παρρησίᾳ   χρώμενος τουτὶ γὰρ τῷ κοινῷ
[11, 9]   ἐάν τι τῶν ἀληθῶν μετὰ  παρρησίας,   ἀλλὰ μὴ καθ´ ἡδονὰς τὰς
[11, 5]   ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ ἐλευθερίας δὲ καὶ  παρρησίας   μήτ´ ἐρεῖν μήτε πράξειν μηθέν;
[11, 41]   ἠγανάκτησαν ἐπὶ τῷ πάθει καὶ  παρωξύνθησαν   καὶ κοινὴν ἁπάντων ἡγήσαντο τὴν
[11, 50]   δημοτικοὶ καθίσταντο πρὸς τοὺς πατρικίους·  παρώξυνον   δ´ αὐτοὺς οἱ δήμαρχοι καθ´
[11, 5]   ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν προστάται; οὐ  παρῴχηκεν   τῆς ἀρχῆς ὑμῶν χρόνος;
[11, 36]   ἐπειδὴ σιωπή τ´ ἐγένετο, καὶ  πᾶς   κατὰ τὴν ἀγορὰν ὄχλος
[11, 7]   οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ ὅλα καὶ  πᾶσα   ἱκανὴ δύναμις τὰ τοιαῦτα στρατεύματα
[11, 52]   ἀποθήσονται τὰς ψήφους· καὶ γίνεται  πάσαις   ταῖς ψήφοις Ῥωμαίων δῆμος
[11, 20]   ταῦτα φυλάττεσθε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ  πᾶσαν   ἀπάτην αὐτῶν προβλέπετε. κρείττων γὰρ
[11, 58]   παρακληθέντας ἐκ τῶν βουλευτῶν, ἔφη,  πᾶσαν   ἀπολύσεσθαι διαβολὴν οὐ λόγοις, ἀλλ´
[11, 10]   ἐφέστια καὶ κτήσεις πατέρων καὶ  πᾶσαν   ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν τῆς πατρίδος;
[11, 6]   ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως ἂν καταστησώμεθα  πᾶσαν   τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν, ὅσα
[11, 28]   Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν καὶ πρὸς  πᾶσαν   ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό τε πάθος
[11, 12]   ἂν εἴη λόγος, εἰ  πάσας   ἐξαριθμεῖσθαι βουλοίμην τὰς ἀπολογίας. καὶ
[11, 1]   ταῦτα πρῶτον ἐρῶ καὶ διέξειμι  πάσας   ἐφεξῆς τὰς ἐν τῇ τότε
[11, 41]   γενομένην, ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον τυραννίδα  πάσῃ   παρανομίᾳ τε καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην
[11, 16]   τῆς πατρίδος ἀγῶνα, καὶ αὐτοὶ  πάσῃ   προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση
[11, 56]   ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι  πάσῃ   τῇ παρρησίᾳ χρώμενος τουτὶ γὰρ
[11, 4]   τοῦτο ποιῶ, φανερὰν δὲ βουλόμενος  πᾶσι   γενέσθαι τὴν συνωμοσίαν ὑμῶν, ὅτι
[11, 59]   νόμον δίκαιον εἶναι τὸν ἀξιοῦντα  πᾶσι   μετεῖναι Ῥωμαίοις τῆς ὑπατικῆς ἀρχῆς,
[11, 43]   οὔτε ὅσιον οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι  πᾶσι   νομιζόντων· τε γὰρ ὅρκος
[11, 8]   εὐκοσμία τοῦ πλήθους καὶ τὸ  πᾶσι   ταὐτὰ συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες μὲν
[11, 60]   γνώμῃ γενομένου διὰ τὸ μὴ  πᾶσι   τοῖς μέρεσιν αὐτῆς εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους
[11, 46]   οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ  πᾶσιν   ἄδεια ἐδόθη. δὲ τοῦτο
[11, 30]   Ῥωμαίοις δίκαιον, εἰ καὶ μὴ  πᾶσιν   ἀνθρώποις, σώματος εἰς δουλείαν ἐξ
[11, 25]   πολεμίων εἰς πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς  πᾶσιν   ἐδόκει, τοῦ τε χάρακος ἐκράτησε
[11, 30]   τις ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος δεινὰ  πάσχειν   ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει κατὰ τὸ
[11, 5]   ταῦτα καὶ ἔτι χείρονα τούτων  πάσχειν   ἐφ´ ὑμῖν γενόμενοι καὶ ῥυπαίνοντες
[11, 14]   κατέχει τὸν σὸν μὲν  πατέρα,   ἐμὸν δ´ ἀδελφόν, ὅτι σοι
[11, 31]   εἰ μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν  πατέρα   κρατεῖν τοῦ σώματος μέχρι δίκης.
[11, 30]   τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε·  πατέρα   μὲν οὖν εἶναι τῆς κόρης
[11, 30]   οὖν δίκην αὐτὸν ἔφη τὸν  πατέρα   περὶ τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι παραγενόμενον
[11, 10]   ἄλλας καρποῦσθαι τιμάς, ἃς οἱ  πατέρες   αὐτῶν ἐκαρποῦντο, ἄχθονται τούτων ἀπελαυνόμενοι
[11, 55]   εἶναι καὶ παναγεῖς ἐψηφίσαντο οἱ  πατέρες   ἡμῶν θεοὺς καὶ δαίμονας ἐγγυητὰς
[11, 19]   ἐπιβουλὴν τῶν δέκα ὁρᾶτε,  πατέρες,   οἳ κατ´ ἀρχάς τ´ οὐκ
[11, 18]   ἀνθρώπων τὰ τοιαῦτα βουλεύματα,  πατέρες,   οὐδὲ προνοίας πολιτικῆς τὰ κοινὰ
[11, 40]   τιμᾶτε μετὰ θεούς, καὶ γηραιοὶ  πατέρες   τροφεῖα πολλὰ καὶ ἄξια τῶν
[11, 20]   ἔστιν παραινῶ πράττειν,  πατέρες,   ὑμῖν, καὶ συμφέροντα καὶ δυνατά.
[11, 10]   καὶ ἐξερημοῦν ἐφέστια καὶ κτήσεις  πατέρων   καὶ πᾶσαν ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν
[11, 40]   σὺν πολλοῖς κτηθέντα πόνοις ὑπὸ  πατέρων   καὶ ὑμῶν αὐτῶν σιωπῶ· ὧν
[11, 32]   δοῦναι τὴν διεγγύησιν, ἕως  πατὴρ   αὐτῆς παραγένηται. ἀπάγεσθε οὖν,
[11, 31]   ἐπὶ τὴν ἀρχήν, ὅταν  πατὴρ   αὐτῆς παραγένηται. περὶ δὲ τῶν
[11, 34]   βοηθεῖν. ~Ὁ δὲ τῆς κόρης  πατὴρ   καὶ οἱ λοιποὶ συγγενεῖς ἀπελογοῦντο
[11, 4]   μέγα φρονῶν ἐπὶ τοῖς προγόνοις·  πατὴρ   μὲν γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος ἦν
[11, 36]   τρόπον δ´ ἔγνων, ἀκούσατε.  πατὴρ   Μάρκου Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν
[11, 37]   ὢν ἔργον εἰς νοῦν βάλλεται  πατρὶ   μὲν ταλαίπωρον καὶ πικρόν, ἐλευθέρῳ
[11, 37]   Κλαύδιος ἀπῆγε τὴν παῖδα τῷ  πατρὶ   περιπεπλεγμένην καὶ καταφιλοῦσαν καὶ ταῖς
[11, 30]   Ἄππιε, ὅσος ἱκανὸς ἔσται τῷ  πατρὶ   τῆς κόρης ἀπὸ στρατοπέδου παραγενηθέντι
[11, 55]   ἅπαντας γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας τὰ  πάτρια   κινεῖν ἔθη καὶ τὸν κόσμον
[11, 2]   τὰ γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν  πατρίδα   γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις εἰς
[11, 42]   ἀπόστασιν πράττειν καὶ συνελευθεροῦν τὴν  πατρίδα,   ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα γένηται,
[11, 40]   ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν τυράννων τὴν  πατρίδα,   ἐν θεῶν τε ὑμῖν
[11, 5]   ὁμόσε χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις τὴν  πατρίδα   καὶ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ
[11, 9]   ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς ἔχειν τὴν  πατρίδα   καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν.
[11, 16]   ὑμᾶς, ὅλην ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι τὴν  πατρίδα·   οἵ γ´ ὁρῶντες μὲν ἀνάστατον
[11, 40]   αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε τὴν  πατρίδα   προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´ αὐτῷ ταῦτα
[11, 22]   φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν  πατρίδα,   τέκνα καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ
[11, 9]   ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν τὰς ἑαυτῶν  πατρίδας   τὰ κακά; ἐγὼ μὲν
[11, 9]   μὲν γὰρ ἴσως, ὅσοις τῇ  πατρίδι   δωσιν, ἀναγκαῖός ἐστιν περὶ
[11, 13]   τιμάς, ἀπόδος τὴν ἀριστοκρατίαν τῇ  πατρίδι   καὶ τιμὰς λάμβανε παρὰ τῶν
[11, 16]   νέους ἐπὶ τὸν ὑπὲρ τῆς  πατρίδος   ἀγῶνα, καὶ αὐτοὶ πάσῃ προθυμίᾳ
[11, 5]   ὁπόσα βούλεταί τις ὑπὲρ τῆς  πατρίδος.   ἄξιοι γὰρ ἂν εἴημεν καὶ
[11, 43]   λυμεῶνας τε καὶ ὀλέθρους τῆς  πατρίδος   ἀποκαλῶν καὶ παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς
[11, 18]   ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν καὶ τῆς  πατρίδος   βουλευόμενοι. οὐκ ἀνελοῦμεν ἐκ μέσου
[11, 13]   ψυχὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς τῆς  πατρίδος   ἡδόμενος, ὧν οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα
[11, 30]   προγονικῶν, ἀλλὰ καὶ ἀνδρὸς καὶ  πατρίδος   καὶ πάντων μέγιστον εἶναι
[11, 11]   νόμιζε ὡς κατὰ πολιτῶν καὶ  πατρίδος,   καταλυομένας δ´ εὐσεβεῖς. θεοὶ γὰρ
[11, 9]   τὴν ἐρημίαν ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς  πατρίδος;   ὅτε γοῦν ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι
[11, 10]   πᾶσαν ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν τῆς  πατρίδος;   οὐ γὰρ ἄτερ αἰτίας ταῦθ´
[11, 41]   οὐκ ἀναλήψεσθε τὸ φρόνημα τῆς  πατρίδος;   οὐ παραστήσεται λογισμὸς ὑμῖν τῆς
[11, 2]   ἁλούσης πολέμῳ κατὰ κράτος τῆς  πατρίδος   οὐ τὰ χρήματα μόνον ἀφῃροῦντο
[11, 40]   δὲ φυγεῖν ἠνάγκασαν ἐκ τῆς  πατρίδος   οὐδὲν ἀδικήσαντας, γυναικῶν τε ὕβρεις
[11, 29]   ἐμή, μάθε. ἔστι μοι θεράπαινα  πατρικὴ   πολλοὺς πάνυ δουλεύουσα χρόνους. ταύτην
[11, 2]   ἦν. οὔτε γὰρ οἵ γε  πατρίκιοι   διέμενον ἐν τῇ πόλει θωπεύειν
[11, 7]   δῆμος εὔνους ἐστὶν οὔτε οἱ  πατρίκιοι,   καὶ οὐ μάτην ἀκούσαντες τὸ
[11, 53]   ἀρχὴν λαμβάνειν τέως γὰρ οἱ  πατρίκιοι   μόνοι μετῄεσαν αὐτὴν ἐν ταῖς
[11, 45]   δὲ ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ  πατρίκιοι   παρὰ πολὺ τῶν ἄλλων ἐλάττους
[11, 22]   κοινῶν οὖσαν κυρίαν, οἱ δὲ  πατρίκιοι   τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον
[11, 56]   μὴ ἐλάττονες ἀριθμὸν ἔστωσαν οἱ  πατρίκιοι   τῶν δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ ποιοῦντες
[11, 61]   ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν ἅμα τοῖς  πατρικίοις.   οὕτω δ´ ἄρα κοῦφόν τι
[11, 49]   ἐπὶ τῶν ἱερῶν συνομολογηθέντα τοῖς  πατρικίοις   πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´ ἀδείᾳ
[11, 53]   καθ´ ἕνα ἕκαστον ἐνιαυτόν, εἴτε  πατρικίους   βούλοιτο μετιέναι τὴν ὑπατείαν εἴτε
[11, 22]   ἐποίησε πρὸς τὴν δεκαδαρχίαν τοὺς  πατρικίους   καὶ τοὺς δημοτικούς. εἰ μὲν
[11, 50]   οἱ δημοτικοὶ καθίσταντο πρὸς τοὺς  πατρικίους·   παρώξυνον δ´ αὐτοὺς οἱ δήμαρχοι
[11, 45]   ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν τῶν  πατρικίων,   αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ
[11, 45]   νόμος ἐξέβαλε τὰς ἀμφισβητήσεις τῶν  πατρικίων,   ἃς ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς δημοτικοὺς
[11, 45]   δημοτικοὶ καὶ πένητες ἐκράτουν τῶν  πατρικίων,   ἐν δὲ ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις
[11, 56]   τὰς ἐπιβουλάς, ἃς ἐκ τῶν  πατρικίων   ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς δὲ
[11, 61]   δοθείη τοῦτ´ αὐτοῖς ὑπὸ τῶν  πατρικίων,   καταλείψοντες τὴν πόλιν ὡς
[11, 62]   ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν τοῖς βουλομένοις τῶν  πατρικίων   μετιέναι τὴν ὕπατον ἀρχήν· καὶ
[11, 61]   ψήφου κύριοι τοὺς ἐκ τῶν  πατρικίων   μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους
[11, 56]   ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ πλὴν τῶν  πατρικίων,   οἷς μόνοις ὅσιόν τε καὶ
[11, 9]   δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ τῶν  πατρικίων,   οὔτε πολέμου κατασχόντος αὐτὴν οὔτε
[11, 9]   πόλεως ἀγρούς· καὶ οὐδὲ τῶν  πατρικίων   πολλοὶ τὰς κατ´ ἄστυ ποιοῦνται
[11, 53]   τὰς κοινὰς συνόδους, ἁπάντων τῶν  πατρικίων   πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων τοὺς δημοτικούς.
[11, 22]   μὲν δημοτικοὶ τὸ φρόνημα τῶν  πατρικίων   τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ τὴν βουλὴν
[11, 50]   οὐκ ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων τῶν  πατρικίων   τοὺς νόμους, οὓς ἐκύρωσαν οἱ
[11, 60]   ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν ἐκ τῶν  πατρικίων,   τρεῖς δ´ ἐκ τῶν δημοτικῶν,
[11, 62]   καὶ γίνονται πάλιν ἐκ τῶν  πατρικίων   ὕπατοι Λεύκιος Παπίριος Μογιλλᾶνος καὶ
[11, 60]   πώποτε ἐναντία τοῖς καλοῖς καὶ  πατρίοις   ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων, οὗ κεφάλαιον ἦν,
[11, 19]   αὐτὴν κακῶς ποιεῖν, καὶ τὴν  πάτριον   ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´ ἅμα
[11, 5]   διαδοχὴ τῆς Ὁρατίων οἰκίας, οἷς  πάτριόν   ἐστιν ὁμόσε χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις
[11, 7]   ὅτι σεσάλευται καὶ νοσεῖ τὸ  πάτριον   ἡμῶν πολίτευμα ἐκ πολλοῦ, καὶ
[11, 9]   καθ´ ἕνα καλούμενοι συνῆλθον, οἷς  πάτριον   ἦν ἅμα ταῖς ἀρχαῖς διὰ
[11, 1]   ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ τῆς  πατρίου   δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι
[11, 60]   παρασπάσαί τι τοῦ κόσμου τῆς  πατρίου   πολιτείας μᾶλλον τοῖς ἀλλοφύλοις
[11, 11]   καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς τὰς  πατρίους,   μένειν ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[11, 5]   τὴν δεκαδαρχίαν ὑμῶν, τὰς  πατρίους   πάλιν ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς· κἂν τοῦτο
[11, 58]   τῶν βουλευτῶν, οἷς ἐκ τῶν  πατρίων   ἐθισμῶν καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι τὸ
[11, 9]   ὅτι συμβέβηκεν ὄντι θείῳ πρὸς  πατρὸς   Ἀππίου τοῦ προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας
[11, 30]   μὲν ὀρφανὴν οὖσαν ἔτι πάλαι,  πατρὸς   δ´ ἔρημον ἐν τῷ τότε
[11, 31]   ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ  πατρός,   εἰ μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν
[11, 28]   πολὺ Λεύκιος, παρὰ τοῦ  πατρὸς   ἐνεγγυημένος τὴν κόρην, χεῖρα περὶ
[11, 33]   παραγενηθέντος ἐπὶ τὴν ἐγγύην τοῦ  πατρός,   ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς πιστοτάτοις ἱππεῦσιν
[11, 4]   μάχης ἀποθανών· πάππος δὲ πρὸς  πατρὸς   Ποπλικόλας τοὺς βασιλεῖς ἐκβαλὼν
[11, 9]   τῆς πόλεως ὁσημέραι καταλιπόντες τὰς  πατρῴας   ἑστίας οἱ χαριέστατοι τῶν δημοτικῶν,
[11, 28]   τῶν ἐν Ῥώμῃ παρθένων τὸ  πατρῷον   ὄνομα φέρουσα, ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος
[11, 15]   ἐάν τι δέῃ, συμβούλοις χρησόμεθα.  παῦσαι   δὴ πρᾶγμα ποιῶν ἄωρον, ἀνὴρ
[11, 15]   τι σοι φαίνεται λέγε καὶ  παῦσαι   τὰ ἔξω τοῦ πράγματος φλυαρῶν.
[11, 11]   οἴομαι δεῖν ἄρξαι σὲ καὶ  παῦσαι   τὴν ὑπὸ σοῦ κατασταθεῖσαν ὀλιγαρχίαν,
[11, 42]   τὰς σκηνὰς λήξαντά τε καὶ  παυσάμενον   τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν
[11, 11]   ~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ  παύσεσθε   δι´ αἰτίας παρὰ τοῖς πολίταις
[11, 37]   κελεύσας Ἄππιος ἔλεξεν· Εἰ μὴ  παύσεσθε   διαστασιάζοντες τὴν πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες
[11, 42]   μετὰ τῶν φίλων ἐσκόπουν, ὅπως  παύσουσι   τὴν ταραχήν, τὰ οἰκεῖα ὅπλα
[11, 11]   σὺν αἰσχύνῃ καὶ μεγάλῃ βλάβῃ  παύσουσι   τῆς ἀρχῆς. ὁμολογίας δὲ καὶ
[11, 49]   πόλεως εἰς τὸ καλούμενον Ἄρειον  πεδίον,   καὶ τὰ πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων
[11, 23]   εἰς χεῖρας ἔλθοιεν ἱππεῦσι καὶ  πεζοὶ   πεζοῖς πρὸς φάλαγγα μαχόμενοι πανταχῇ
[11, 23]   χεῖρας ἔλθοιεν ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ  πεζοῖς   πρὸς φάλαγγα μαχόμενοι πανταχῇ πλέον
[11, 1]   καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις καὶ  πεζομαχίᾳ   μιᾷ καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον τριακοσίας
[11, 45]   τοῖς ὑπ´ ἐκείνων τεθεῖσι νόμοις  πειθαρχεῖν,   οὐδ´ ὅλως τὰ ἐν ταῖς
[11, 32]   αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ  πειθαρχεῖν   τοῖς κεκριμένοις ἐκέλευον· δὲ
[11, 56]   δοκεῖ τῷ κοινῷ συνοίσειν,  πείθεσθαι   δὲ τοῖς ὑπὸ τῶν πλειόνων
[11, 23]   συμπλοκαῖς καὶ οὔτε τοῖς ἡγεμόσι  πειθομένων   οὔτε ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πολεμίοις
[11, 44]   στρατιωτῶν ἀμφοτέρους, καὶ τὴν βουλὴν  πείθοντες   ἀξίαν τοῦ πράγματος ὀργὴν κατ´
[11, 55]   ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν, ἐὰν μὴ  πείθωνται   τοῖς λόγοις, φειδὼ μηδεμίαν ποιουμένους
[11, 19]   παραδείγματα φέρων. ἔνθα γὰρ  πεῖρα   διδάσκει τὸ συμφέρον, τί δεῖ
[11, 1]   καὶ προφάσεις, ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβὼν  πειράσομαι   διελθεῖν ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων εἶναι καὶ
[11, 18]   καὶ τοῖς ἐχθροῖς φοβερά, ἐγὼ  πειράσομαι   λέγειν. νῦν μὲν τὸν πρὸς
[11, 28]   διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ τοῖς  πειρωμένοις   τὰς τροφοὺς μὴ λέγειν, τίς
[11, 1]   σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ τίνες οἱ  πείσαντες   αὐτοὺς λόγοι καὶ ὑπὸ τίνων
[11, 54]   μηδέ τι τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς  πεισθεῖσιν   ἐξῇ καταλύειν. ~Πρὸς δὴ τὰς
[11, 11]   ἐπαχθῆ. δ´ ἐκ τοῦ  πεισθῆναί   μοι καὶ ἀποθέσθαι τὴν ἐπίφθονον
[11, 36]   υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα} καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι·  πελάται   δ´ εἰσὶ τῆς οἰκίας ἡμῶν
[11, 38]   Ἄππιος ἅμα συχνοῖς ἑταίροις καὶ  πελάταις   εἰς τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν
[11, 32]   ὑμῖν βουλόμενος πέπεικα τὸν ἐμαυτοῦ  πελάτην   ἐᾶσαι μὲν τοῖς συγγενέσι τῆς
[11, 33]   τοῖς ἄλλοις, ὡς πρότερον, ὅτι  πελάτης   ἦν αὐτοῦ· καὶ παράκλησις, {ἵνα}
[11, 30]   μηδὲν ἐλαττωθῆναι τῶν ἀντιδίκων, ὅτι  πελάτης   ἦν καὶ ταπεινός, παραλαβὼν τὸν
[11, 22]   ὅπλοις καὶ φυλακὴν θεραπόντων καὶ  πελατῶν   καρτερὰν περὶ ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς
[11, 28]   μεταπεμψάμενος δή τινα τῶν ἑαυτοῦ  πελατῶν,   Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν καὶ
[11, 33]   τοῦ βήματος ἑταίρων τε καὶ  πελατῶν   ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα δὲ σὺν
[11, 22]   μὲν ἑταίρων ὄχλος, πολὺς δὲ  πελατῶν.   τούτου δ´ ἀρξαμένου καὶ τὸ
[11, 37]   γὰρ Ἀππίου σε προπέμψουσι δώδεκα  πελέκεις.   Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν, οἱ
[11, 38]   δ´ ὑπ´ ὀργῆς ὡς εἶχε  πέμπει   τῶν ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας ἀπάγειν
[11, 4]   ἐν δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ  πέμποντες   ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς ἐκεῖθεν αὐτοὺς
[11, 63]   καὶ Τίτος Κοίντιος Καπιτωλῖνος τὸ  πέμπτον.   οὗτοι διδάξαντες τὴν βουλήν, ὅτι
[11, 33]   ἔκ τε τῆς πόλεως ἕτεροι  πεμφθέντες   ἱππεῖς δι´ ὅλης νυκτὸς ἐφρούρουν
[11, 10]   πολλὰς καὶ χαλεπάς. τὸ δὲ  πενέστατον   τοῦ δημοτικοῦ μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν
[11, 45]   φυλετικαῖς ἐκκλησίαις οἱ δημοτικοὶ καὶ  πένητες   ἐκράτουν τῶν πατρικίων, ἐν δὲ
[11, 32]   τοῦ μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες δὲ  πένθος   ἐλεεινὸν οἱ περὶ τὸ βῆμα
[11, 42]   μαθόντες δὲ τὰ γενόμενα οἱ  πέντε   ἄνδρες, οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι τῶν
[11, 23]   Κόιντος Ποιτέλιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος.  πέντε   δὲ τὰ λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες
[11, 28]   τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων ἐν τοῖς  πέντε   τάγμασιν ἐτάχθη τοῖς ἐπ´ Αἰκανοὺς
[11, 44]   τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν Ἀλγιδῷ  πέντε   ταγμάτων, τότε δ´, ἐπειδὴ τὴν
[11, 30]   μεταξὺ χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων  πεντεκαίδεκα   διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα
[11, 34]   οὔτε τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν ἐν  πεντεκαίδεκα   ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´
[11, 30]   μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν τοῖς  πεντεκαίδεκα   ἔτεσιν, ἕτερος μὲν ἄν τις
[11, 26]   ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν περὶ  πεντεκαίδεκα,   τραυματίζει δὲ καὶ διπλασίους. ἐδόκει
[11, 32]   παρίημι· χαρίζεσθαι δ´ ὑμῖν βουλόμενος  πέπεικα   τὸν ἐμαυτοῦ πελάτην ἐᾶσαι μὲν
[11, 8]   τε καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς  πεπιστευκότες   ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς τὴν γῆν.
[11, 16]   τούτοις καὶ οὐ πόρρω θεοβλαβείας  πεποιήκασιν   οἱ πρόεδροι τῆς βουλῆς ἡμῶν.
[11, 49]   καὶ πολλὰ τὸ κοινὸν εὖ  πεποιηκὼς   ὅρκους τε καὶ πίστεις ἐπιβοώμενος,
[11, 40]   ἕκαστον ὑμῶν ὧν τ´ αὐτὸς  πέπονθε   καὶ ὧν οἶδεν ἑτέρους παθόντας·
[11, 40]   ἀπόρῳ τ´ ἦσαν τι  πέπονθεν   εἰκάσαι, καὶ παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι
[11, 42]   λέγειν, εἴ τι δεινὸν ἦσαν  πεπονθότες.   μαθόντες δὲ τὰ γενόμενα οἱ
[11, 35]   ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης αὐτὸν εὐμορφίας  πεπονθώς.   διὰ δὴ ταῦτα πάντα οἰστρῶν
[11, 33]   ὁδὸν καὶ τῷ Οὐεργινίῳ τὰ  πεπραγμένα   διασαφηνίσαντες. δὲ τὴν μὲν
[11, 12]   καὶ δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν τῶν  πεπραγμένων,   οὐκ ὀρθῶς δέδοικας. οὐ γὰρ
[11, 6]   τὴν ἀρχὴν καὶ λόγον τῶν  πεπραγμένων   τοῖς βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν. τέως
[11, 29]   Οὐδὲν οὔτε προπετὲς οὔτε βίαιον  πέπρακταί   μοι περὶ τὴν κόρην, Ἄππιε
[11, 11]   γάρ τι καὶ τοιοῦτον ὑμῖν  πέπρακται   φυλαττομένας ἀνοσίους εἶναι νόμιζε ὡς
[11, 33]   ἀναγκαίου δέ τινος συγγενοῦς σκηψάμενος  πεπύσθαι   θάνατον, οὗ τὴν ἐκκομιδήν τε
[11, 39]   τῆς κόρης ἔλεος δεινὰ καὶ  πέρα   δεινῶν διὰ τὸ ἀτυχὲς κάλλος
[11, 44]   παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε  περαιτέρω   τοῦ δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας τὴν
[11, 1]   τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ τὸ  πέρας   τῶν πραγμάτων μαθόντες, ὅτι συνεχώρησαν
[11, 31]   ὑπὸ τῆς παρθένου καὶ τῶν  περὶ   αὐτὴν γυναικῶν ἐγίνετο καὶ κοπετός,
[11, 35]   ὄψεις, οὕτως ὑπεράνθρωπός τις ὥρα  περὶ   αὐτὴν καὶ χάρις ἦν· καὶ
[11, 32]   κόρην, καὶ τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε  περὶ   αὐτῆς εἰς τὴν αὔριον ἡμέραν.
[11, 40]   ἀγωνίας πλήρεις καὶ θορύβου περιεχόμενοι  περὶ   αὐτὸν ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´ εἰς
[11, 28]   πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν κόρην, χεῖρα  περὶ   αὑτὸν ἔχων νέων δημοτικῶν καρτεράν.
[11, 59]   νόμον βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς  περὶ   αὐτοῦ διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ
[11, 59]   πόλεμον ἐπάναγκες εἶναι σφίσι προβουλεῦσαι  περὶ   αὐτοῦ χαλεπῶς ἀπεδέξαντο· οἱ δὲ
[11, 38]   ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ ἀγαθὴν νεότητα  περὶ   αὑτοὺς ἄγοντες ἵστανται πρὸ τοῦ
[11, 2]   τῶν νέων, οὓς εἶχον ἕκαστοι  περὶ   αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν καὶ φέρειν
[11, 44]   τοῦ δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας τὴν  περὶ   αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ μετὰ
[11, 1]   ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ τὸν  περὶ   αὐτῶν λόγον οὐκ ἀπὸ τῶν
[11, 58]   ἀλλ´ ἵνα μή τις ὑποψία  περὶ   αὐτῶν παρ´ ἀξίαν τοῖς
[11, 44]   δὲ μὴ ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν  περὶ   αὐτῶν τὸ συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων
[11, 21]   Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου τελευταίου, διέγνωτε  περὶ   αὐτῶν ὑμεῖς οἱ λοιποί, καὶ
[11, 15]   τὰ μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα·  περὶ   δὲ τοῦ πολέμου ταύτην ὑμῖν,
[11, 6]   ὑπατικῆς ἐξουσίας οὐδὲ τῆς δημαρχικῆς.  περὶ   δὲ τοῦ πολέμου, τίνα χρὴ
[11, 31]   ὅταν πατὴρ αὐτῆς παραγένηται.  περὶ   δὲ τῶν ἐγγυητῶν καὶ τοῦ
[11, 8]   τάς τε βλάβας θούμενοι καὶ  περὶ   διαλλαγῶν διαλεξόμενοι, ὑπάρξει τε ἡμῖν
[11, 17]   γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε  περὶ   διαλλαγῶν ποιησόμενοι τοὺς λόγους, ἐπειδὴ
[11, 22]   φυλακὴν θεραπόντων καὶ πελατῶν καρτερὰν  περὶ   ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς μήτ´ ἐκ
[11, 22]   πρῶτοι τολμήσαντες ἐν τῷ συνεδρίῳ  περὶ   καταλύσεως τῆς δεκαδαρχίας εἰπεῖν, Λεύκιος
[11, 18]   καὶ νέας ἀρχὰς καθιστάντες καὶ  περὶ   κόσμου πολιτικοῦ σκοποῦντες ὥσπερ ἐν
[11, 27]   ὡς ἀποστησόμενοι. τὸ μὲν δὴ  περὶ   Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην στράτευμα διὰ
[11, 40]   ῥυτῆρος ἐλαύνων τὸν ἵππον ἀφικνεῖται  περὶ   λύχνων ἁφὰς ἐπὶ τὸν πρὸς
[11, 33]   κατὰ τὸν νόμον, ἀφίεται καὶ  περὶ   λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε μετὰ τῶν
[11, 19]   ὑμῖν ἔσται τὰ κράτιστα ἑλέσθαι.  περὶ   μὲν οὖν τῆς δεκαδαρχίας, ὃν
[11, 9]   τὰς ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς.  περὶ   μὲν οὖν τῆς καθεστώσης πολιτείας,
[11, 57]   εἷς ἐξ αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος  περὶ   μὲν τοῦ δίκαιον συμφέροντα
[11, 23]   ἔγνωσαν ἐκλιπεῖν τὸν χάρακα· καὶ  περὶ   μέσας νύκτας ἀναστήσαντες τὸν στρατὸν
[11, 20]   ὁμονοούντων τίνα βοήθειαν εὕρασθε ὑμεῖς  περὶ   μέσας νύκτας εἰς τὸ βουλευτήριον
[11, 17]   ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ ἡμᾶς ἔπεισε  περὶ   μηδενὸς ἄλλου πράγματος μήτε προβουλεύειν
[11, 15]   βουλή, γνώμην ἀποδείκνυμαι, μηδὲν ψηφίζεσθαι  περὶ   μηδενὸς πράγματος, ἕως ἀποδειχθῶσι νέαι
[11, 4]   κατὰ τὴν ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ  περὶ   μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες τὴν βουλήν,
[11, 15]   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου,  περὶ   οὗ κέκλησαι γνώμην ἀποδειξόμενος,
[11, 50]   τοὺς νόμους, οὓς ἐκύρωσαν οἱ  περὶ   Οὐαλέριον ὕπατοι· δόξα τ´ ἰσχυρὰ
[11, 54]   ἔλεγον, καὶ οὐδὲν ἐάσειν δόγμα  περὶ   οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος, ἐὰν μὴ
[11, 8]   τοῦτον ἔσται χρόνος, ἐν  περὶ   οὐδενὸς τῶν κοινῶν συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι.
[11, 61]   τῶν ὄχλων, ὥσθ´ οἱ  περὶ   παντὸς ποιούμενοι τέως τῆς ἀρχῆς
[11, 18]   καὶ λόγον ἀπαιτεῖτε τοὺς δέκα  περὶ   πάντων, ὧν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς
[11, 26]   ὄντων ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν  περὶ   πεντεκαίδεκα, τραυματίζει δὲ καὶ διπλασίους.
[11, 16]   ἐν τοῖς τηλικούτοις ἐστὶν ἰσχύς,  περὶ   πολιτείας κόσμου νῦν ἀξιοῦσιν ὑμᾶς
[11, 14]   καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ  περὶ   πολλῶν ἔτι σοι λέγειν βουλόμενος
[11, 33]   γὰρ Ἀντώνιος τὰς ἐπιστολὰς δεξάμενος  περὶ   πρώτην μάλιστα φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν
[11, 4]   βουλευτὴν ὄντα καὶ Οὐαλέριον καὶ  περὶ   σωτηρίας τῆς πόλεως λέγειν βουλόμενον.
[11, 5]   οὐδὲ λόγου τυχεῖν ἐᾶτε τοὺς  περὶ   σωτηρίας τῶν κοινῶν βουλομένους λέγειν.
[11, 41]   τυραννικὸς ἔρως προελθὼν στήσεται, καὶ  περὶ   τὰ λοιπὰ σώματα παίδων τε
[11, 17]   δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν μὴ τὰ  περὶ   τὰς ἀρχὰς καταστήσωμεν ὡς βουλόμεθα.
[11, 1]   περὶ τὴν φιλόσοφον θεωρίαν καὶ  περὶ   τὰς πολιτικὰς διατρίβουσι πράξεις. τοῖς
[11, 63]   παρεῖται, πάντων δ´ ἀναγκαιότατον τὸ  περὶ   τὰς τιμήσεις τῶν βίων νόμιμον,
[11, 43]   Ῥώμῃ λόφων οὗτος ἐπιτηδειότατος ἐνστρατοπεδεύεσθαι  περί   τε τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν
[11, 28]   τὰ διδασκαλεῖα τότε τῶν παίδων  περὶ   τὴν ἀγοράν εὐθύς τε ὑπὸ
[11, 34]   Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην ἐκ τοῦ  περὶ   τὴν γαστέρα ὄγκου. χωρὶς δὲ
[11, 15]   ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´ οἷα μαντεύομαι  περὶ   τὴν δεκαδαρχίαν γένηται γενήσεται δ´
[11, 31]   καὶ τοῦ μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι  περὶ   τὴν δίκην, πολλὴν ποιήσομαι πρόνοιαν,
[11, 33]   φυλακῇ, μὴ λάθῃ πυθόμενος τὰ  περὶ   τὴν θυγατέρα καὶ διαδρὰς ἐκ
[11, 1]   ἅπαντα ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ γενόμενα  περὶ   τὴν κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας, ὅσα
[11, 29]   προπετὲς οὔτε βίαιον πέπρακταί μοι  περὶ   τὴν κόρην, Ἄππιε Κλαύδιε· κύριος
[11, 38]   ~Ὁ δὲ Ἄππιος, ὡς τὸ  περὶ   τὴν κόρην ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ
[11, 1]   τῆς ἐλευθερίας, λέγω δὲ τῶν  περὶ   τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ
[11, 46]   τοῦ δήμου, καὶ τῶν νεωστὶ  περὶ   τὴν παρθένον γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες
[11, 1]   εἰπεῖν ἀνθρώποις, μάλιστα δ´ ὅσοι  περὶ   τὴν φιλόσοφον θεωρίαν καὶ περὶ
[11, 32]   τὸ μὲν ἀκριβές, δημόται,  περὶ   τῆς διεγγυήσεως τοῦ σώματος, ἐπειδὴ
[11, 35]   τ´ αὐτοὺς λογισμός, ὅτι τοῦ  περὶ   τῆς ἐλευθερίας νόμου καταλυθέντος οὐδὲν
[11, 30]   δίκην αὐτὸν ἔφη τὸν πατέρα  περὶ   τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι παραγενόμενον ἀπὸ
[11, 36]   τὸν ἴδιον ἐξετάζοντι βίον καὶ  περὶ   τῆς παιδίσκης μήνυσις ἀπεδόθη
[11, 36]   τῆς ἐπιτροπείας μήνυσις ἐγένετό μοι  περὶ   τῆς παιδός, ὡς ὑποβάλοιτο αὐτὴν
[11, 34]   καὶ οἱ λοιποὶ συγγενεῖς ἀπελογοῦντο  περὶ   τῆς ὑποβολῆς πολλὰ καὶ δίκαια
[11, 62]   συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ ἀποτιθέμενοι τὰ  περὶ   τῆς χώρας ἐγκλήματα παρακαλοῦντες φίλοι
[11, 32]   ἰδόντες δὲ πένθος ἐλεεινὸν οἱ  περὶ   τὸ βῆμα πάντες ἀνέκραγον ἅμα
[11, 27]   μή τινα παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν  περὶ   τὸ πρᾶγμα ἐπιβουλῆς καλῷ καὶ
[11, 38]   προσαγγέλλουσι τῶν ἑταίρων τινές, ὅτι  περὶ   τὸ πτῶμα τῆς κόρης Ἰκίλιός
[11, 41]   παρέντες, ἐν τὰ ὅπλα  περὶ   τοῖς σώμασιν ἔχετε; ~Ἔτι δ´
[11, 22]   καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ δὲ  περὶ   τὸν Ἄππιον ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις
[11, 39]   συνάξειν, ὥστ´ ὀλίγους τινὰς ὑπολειφθῆναι  περὶ   τὸν Ἄππιον, αὐτοὺς δὴ τοὺς
[11, 16]   προσετίθεντο. ~Ἐφ´ διαταραχθέντες οἱ  περὶ   τὸν Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ´
[11, 25]   κατὰ τὴν πόλιν ὑπὸ τῶν  περὶ   τὸν Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν μὲν
[11, 38]   καὶ ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν οἱ  περὶ   τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο, πρῶτον μὲν
[11, 25]   πολέμου, ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ  περὶ   τὸν Ἄππιον εἰς ὁμιλίας προὐκαλοῦντο
[11, 46]   νομίζοντες, ἐν τιμωρήσονται τοὺς  περὶ   τὸν Ἄππιον, εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν
[11, 24]   τῶν ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ  περὶ   τὸν Ἄππιον τοῖς μὲν ἐπὶ
[11, 23]   καὶ ἦν ἤδη καρτερὰ χεὶρ  περὶ   τὸν Ὁράτιόν τε καὶ τὸν
[11, 39]   ἐξουσίας ὅσης ἐβούλοντο τυχόντες οἱ  περὶ   τὸν Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο τῶν κατ´
[11, 39]   κατὰ τῆς πέτρας. οἱ δὲ  περὶ   τὸν Οὐαλέριον ἕτερον τόπον τῆς
[11, 50]   βουλῆς τὸν θρίαμβον ἀγανακτοῦντες οἱ  περὶ   τὸν Οὐαλέριον καὶ δεινὴν ὕβριν
[11, 39]   παρεῖχον αὐτοῖς δέος, οἵ τε  περὶ   τὸν Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν αἵματι
[11, 44]   ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, καὶ  περὶ   τὸν στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων ὅρκον. Λεύκιος
[11, 59]   τὸ μισόδημον, ἐπαίνους τε πολλοὺς  περὶ   τοῦ δήμου ποιησάμενος, ὡς αἰτιωτάτου
[11, 18]   δυνάμεις εἰρήνης γενομένης, τότε καὶ  περὶ   τοῦ κόσμου τῆς πολιτείας σκοπεῖτε,
[11, 19]   πολλοὺς ᾤχετο φέρων, ἐγὼ καὶ  περὶ   τοῦ μὴ ἀδύνατον εἶναι τὴν
[11, 58]   πότερον ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ  περὶ   τοῦ νόμου διάγνωσιν χρονιωτέραν.
[11, 58]   οἱ βουλόμενοι κατηγορεῖν καὶ ἀπολογεῖσθαι  περὶ   τοῦ νόμου διεξέλθωσι τὰ δίκαια,
[11, 59]   τῷ πολέμῳ, πρῶτον ἁπάντων τὸ  περὶ   τοῦ νόμου προβούλευμα εἰς τὸν
[11, 56]   ἡμῖν, ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ  περὶ   τοῦ νόμου ψῆφον λαβεῖν· οὐκ
[11, 19]   ἀρχὰς ἀποδειχθῆναι, πρὶν τὸ  περὶ   τοῦ πολέμου γενέσθαι ψήφισμα· καὶ
[11, 3]   τί τὸ κυρῶσον ἔσται τὴν  περὶ   τοῦ πολέμου γνώμην καὶ τὴν
[11, 14]   πόλεως, τὴν ἐμὴν γνώμην καὶ  περὶ   τοῦ πολέμου τῆς καταλύσεως καὶ
[11, 7]   καὶ δεῖ με φρονῶ  περὶ   τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 23]   ἐξηγρίωσαν τοιάδε ἦν. ~Ὅτε τὸ  περὶ   τοῦ πολέμου ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες
[11, 21]   εἷς ἐξ αὐτῶν, Ἄππιος, ἔφη·  Περὶ   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους
[11, 30]   ἐκ τῶν παρόντων κινήσας ἔλεον  περὶ   τοῦ χρόνου τῆς δίκης ἔφη
[11, 36]   διαριθμησάμενος τοιάδ´ εἶπεν· Ἐγὼ δὲ  περὶ   τοῦδε τοῦ πράγματος, Οὐεργίνιε,
[11, 1]   εἰπεῖν ἀνήκοοι γενέσθαι τῶν συντελεσθέντων  περὶ   τοὺς ἀγῶνας. ἥδεται γὰρ
[11, 1]   δὲ τῆς ἡδονῆς περιγίγνεται τὸ  περὶ   τοὺς ἀναγκαίους καιροὺς μεγάλα τὰς
[11, 6]   γε περὶ ὧν βουλευσόμενοι συνεληλύθατε,  περὶ   τούτων λέγωσι καὶ μηδὲν ἔξω·
[11, 54]   εἶξαι τοῖς καιροῖς, ὥστε καὶ  περὶ   τῶν ἄλλων ἐναντιώσεσθαι τοῖς δόγμασι
[11, 9]   τοῖς ἀγροῖς. καὶ τί δεῖ  περὶ   τῶν ἄλλων λέγειν, ὅτε καὶ
[11, 54]   πόλεμοι λάβωσι, τότε προτιθέναι τὸν  περὶ   τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε τοσούτου
[11, 14]   τοῦ πολέμου τῆς καταλύσεως καὶ  περὶ   τῶν ἐν τῇ πόλει θορύβων
[11, 8]   ὑπὸ τῆσδε τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι  περὶ   τῶν ἐν τῇ πόλει πραγμάτων
[11, 42]   αὐτῶν τῆς χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν,  περὶ   τῶν ἐν τῇ πόλει πραττομένων
[11, 15]   Ἡμεῖς μέν, ἔφησεν, Κλαύδιε,  περὶ   τῶν ἰδίων συμφερόντων αὐτοὶ διαγνωσόμεθα
[11, 9]   πατρίδι δωσιν, ἀναγκαῖός ἐστιν  περὶ   τῶν κοινῇ συμφερόντων λόγος, μάλιστα
[11, 16]   πολεμίους, ἀλλὰ φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς  περὶ   τῶν κοινῶν ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ
[11, 4]   Ῥωμαίοις ἀγαθῶν ἀνδρῶν, οὓς ἔδει  περὶ   τῶν κοινῶν σκοπεῖν. οἱ δέκα
[11, 56]   τῷ κοινῷ συμφέρει τὸ δὲ  περὶ   τῶν χιλιάρχων πολίτευμα, εἰ βουλομένοις
[11, 62]   πρὸς τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο  περὶ   φιλίας τε καὶ συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο
[11, 6]   καὶ κόσμον ἀποδώσομεν, ἐάν γε  περὶ   ὧν βουλευσόμενοι συνεληλύθατε, περὶ τούτων
[11, 14]   ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς σὲ  περὶ   ὧν ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς
[11, 39]   προσφόροις δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε  περιβόητον   ἀνὰ τὴν πόλιν γενέσθαι τὸ
[11, 1]   ὑπάρχει· χωρὶς δὲ τῆς ἡδονῆς  περιγίγνεται   τὸ περὶ τοὺς ἀναγκαίους καιροὺς
[11, 47]   δυσπρόσιτον ἐξελέξατο τάφρον τε βαθεῖαν  περιεβάλετο   καὶ χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς. προκαλουμένων
[11, 47]   χρήματα πολλὰ καὶ λείαν ἄφθονον  περιεβάλοντο.   Οὐαλέριος μὲν δὴ ταῦτα διαπραξάμενος
[11, 27]   μήτε ὅπλα περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα  περιέδυσαν.   διερευνώμενοί τε τὰ πέριξ ἅπαντα
[11, 27]   πολέμιοι κρατήσαντες ἐχθρῶν μήτε ὅπλα  περιείλαντο   μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε
[11, 31]   τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος καὶ τοῦ  περιεστηκότος   ὄχλου μεγάλῃ βοῇ διασημήναντος, ὡς
[11, 31]   κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις ἐκ τοῦ  περιεστηκότος   ὄχλου τὸ βῆμα. δὲ
[11, 63]   ἀλλὰ τόπον μεταλαμβάνειν, ἐν  περίεστι   ζῆν αὐτοῖς, ὡς προῄρηνται.
[11, 32]   αὐτὸν ὡς ἐδόκει, τοῖς τε  περιεστῶσι   διασημήνας ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει τοιάδε·
[11, 28]   καὶ ἀγανάκτησις ἦν ἐκ τοῦ  περιεστῶτος   ὄχλου, πάντων ἀξιούντων περιμένειν, ἕως
[11, 40]   λαμπάδας, ἀγωνίας πλήρεις καὶ θορύβου  περιεχόμενοι   περὶ αὐτὸν ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´
[11, 22]   ὀλιγαρχικῆς ἑταιρίας σοβαροὶ καὶ θρασεῖς  περιῄεσαν   ὡς δὴ κρείττους τῶν ἑτέρων
[11, 45]   πολὺ τῶν ἄλλων ἐλάττους ὄντες  περιῆσαν   τῶν δημοτικῶν. ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ
[11, 40]   καὶ δεήσεις αὐτῶν ἐτράπετο, μὴ  περιιδεῖν   μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε
[11, 6]   δ´ αὐτοῦ λέγοντος οἱ δέκα  περιίστανται   κεκραγότες καὶ τὴν δημαρχικὴν ἐπανασείοντες
[11, 28]   τοῦ περιεστῶτος ὄχλου, πάντων ἀξιούντων  περιμένειν,   ἕως ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖς τῆς
[11, 3]   ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ μὴ  περιμένειν,   ἕως ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι τὴν
[11, 27]   ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε τὰ  πέριξ   ἅπαντα ὡς οὔτε στίβον ἵππων
[11, 33]   τῶν ὄχλων βιασθείη, καὶ τὰ  πέριξ   τοῦ βήματος ἑταίρων τε καὶ
[11, 41]   καὶ Σαβίνους καὶ τοὺς ἄλλους  περιοίκους   ἅπαντας πολεμεῖν μακροὺς καὶ ἀδιαλείπτους
[11, 41]   δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´ οἰκεῖα  περιορᾶν   ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν οὐδὲ πρὸς
[11, 52]   πολλὴν μωρίαν εἶναι λέγοντες ἑτέρους  περιορᾶν   τὰ σφέτερα κατέχοντας, καὶ οὐκ
[11, 57]   φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας δηλονότι καὶ οὐ  περιοψομένους   οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα κατὰ τοῦ
[11, 37]   ἀπῆγε τὴν παῖδα τῷ πατρὶ  περιπεπλεγμένην   καὶ καταφιλοῦσαν καὶ ταῖς ἡδίσταις
[11, 38]   καὶ λέγων καὶ πράττων ἄκοσμα.  περιστάντων   δ´ αὐτὸν τῶν φίλων καὶ
[11, 20]   τοιούτων δὴ κινδύνων τὴν πόλιν  περιστάντων   καὶ οὐδὲ τῶν ἐντὸς τείχους
[11, 42]   τὴν ταραχήν, τὰ οἰκεῖα ὅπλα  περιστησάμενοι.   ὡς δ´ ἐπύθοντο ἀπεληλυθότας ἐπὶ
[11, 33]   ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε πλείονα φυλακὴν  περιστησάμενος,   ὡς μηδὲν ὑπὸ τῶν ὄχλων
[11, 34]   δὲ πάντων τεκμήριον ἦν  περιφανέστατον   ἔκ τε τῶν ἀνδρῶν πολλῶν
[11, 27]   λόχους ἔθος, ἀλλὰ ψιλὸν καὶ  περιφανῆ   καὶ στενόπορον ὄχθον, δι´ ὑποψίας
[11, 22]   κοινῷ φρονοῦντες ἀνιαρῶς διακείμενοι καὶ  περιφόβως   ὡς οὐδενὸς τῶν κοινῶν ἔτι
[11, 1]   τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι τὸν  Περσικὸν   πόλεμον ἵν´ ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι
[11, 27]   τοὺς ἄλλους τοὺς σὺν αὐτῷ  πεσόντας   ἄλλως τε καὶ ἐκ χειρὸς
[11, 6]   ῥίψειν αὐτὸν ἀπειλοῦντες κατὰ τῆς  πέτρας,   εἰ μὴ σιωπήσει. ἐφ´
[11, 26]   κατὰ κεφαλῆς κατεκύλιον ὑπερμεγέθεις ἄνωθεν  πέτρας,   ἕως ὑπὸ πλήθους τῶν ἐξ
[11, 39]   ῥῖψαι τοὺς ἄνδρας κατὰ τῆς  πέτρας.   οἱ δὲ περὶ τὸν Οὐαλέριον
[11, 40]   ἡδοναῖς τισιν χάρισιν οὐ  πεφόβηται   τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε, μὴ
[11, 40]   ἐκ τῆς πόλεως ἐξέδραμεν, αἵματι  πεφυρμένος   ἅπας καὶ τὴν μαγειρικὴν σφαγίδα
[11, 34]   κατηγόρων πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε  πιθανὰς   ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις ἠξίουν τὰς ἑαυτῶν,
[11, 21]   τὰς προτέρας ἀποφάσεις ταῦτα λέγων  πιθανὸς   ἦν· Κορνήλιος δ´ συμβουλεύων
[11, 37]   βάλλεται πατρὶ μὲν ταλαίπωρον καὶ  πικρόν,   ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ καὶ μεγαλόφρονι
[11, 35]   καὶ γὰρ ἐν ἐσθῆτι οὖσα  πιναρᾷ   καὶ κατηφὲς ὁρῶσα καὶ τὸ
[11, 27]   αὐτοὺς ἀποφύγοιεν. καὶ ἐδόκουν ἅπασι  πιστὰ   λέγειν. οὐ μὴν ἔλαθέ γ´
[11, 11]   τῆς ἀρχῆς. ὁμολογίας δὲ καὶ  πίστεις   ἀπορρήτους εἴ τινας ἀλλήλοις δεδώκατε
[11, 49]   εὖ πεποιηκὼς ὅρκους τε καὶ  πίστεις   ἐπιβοώμενος, αἷς ἅνθρωποι πιστεύοντες εἰς
[11, 34]   διαβάλλοντες δὲ τὰς τῶν κατηγόρων  πίστεις   οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν
[11, 20]   τῆς μεταμελείας καὶ τὸ μὴ  πιστεύειν   τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας
[11, 62]   ἡμεῖς οὐκ ἄνευ λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα,  πιστεύοντες   δὲ ταῖς ἐκ τῶν ἱερῶν
[11, 49]   καὶ πίστεις ἐπιβοώμενος, αἷς ἅνθρωποι  πιστεύοντες   εἰς διαλλαγὰς συνέρχονται, τέκνα τε
[11, 54]   παρ´ αὐτοῖς, κατὰ τῆς ἑαυτῶν  πίστεως   διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ τι τῶν
[11, 50]   καὶ οὐ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ  πίστις   εἶναι τοὺς πολλοὺς κατεῖχε. καὶ
[11, 40]   μαθὼν ὅτι τυράννοις οὐδέν ἐστι  πιστόν,   οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας αἱ τῶν
[11, 33]   τοῦ πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς  πιστοτάτοις   ἱππεῦσιν ἔπεμψεν ἐπὶ τὸν χάρακα
[11, 34]   φιλίαν αὐτῇ προσηκούσης, παρ´ ἧς  πιστῶς   τε ἅμα καὶ βεβαίως ἕξει
[11, 26]   δ´ αὐτῶν προσελθόντες ἐκ τῶν  πλαγίων   τῷ ὄχθῳ καὶ γενόμενοι κατὰ
[11, 12]   οἱ δ´ εἰς τὴν ἅπαντας  πλανῶσαν   τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς τύχην. ἐγώ
[11, 30]   ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα  πλάσαντα,   οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης,
[11, 32]   ἐκ τοῦ χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν.  πλείονα   δ´ αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν
[11, 28]   διδούς τε πολλὰ καὶ ἔτι  πλείονα   τῶν διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ
[11, 33]   βίας αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε  πλείονα   φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς μηδὲν ὑπὸ
[11, 60]   δὲ πρὸς τὴν γνώμην ἔτι  πλείονος   θορύβου τέταρτος ἀνίσταται κληθεὶς Τίτος
[11, 35]   ὀργῆς ἐλάμβανεν, ὡς αὐτὸς δὴ  πλείονος   ὢν ἄξιος ἐλέου καὶ δεινότερα
[11, 48]   τῶν πολεμίων, πολλῷ δ´ ἔτι  πλειόνων   αἰχμαλώτων τετυχηκὼς τοῦ τε χάρακος
[11, 56]   πείθεσθαι δὲ τοῖς ὑπὸ τῶν  πλειόνων   κριθεῖσιν. ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν ὑμῖν
[11, 14]   ἰᾶσθαι τὰ κακά, μηδὲ τῶν  πλειόνων   ὀρεγόμενον καὶ τὰ παρόντα ἀπολέσαι,
[11, 42]   ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν ἑκατοντάρχων τοῖς  πλείοσι   δεδογμένον ἦν δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν
[11, 21]   γεγονότων κατὰ νόμον, ἐπειδὴ τοῖς  πλείοσιν   ὑμῶν Κορνήλιος ἐδόκει τὰ κράτιστα
[11, 21]   τὴν γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς  πλείοσιν,   ὡς ἐκ τῆς φωνῆς αὐτῶν
[11, 2]   ἀρχαῖς, ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ  πλείους   ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ καὶ τὰς οἰκίας
[11, 19]   τῶν συνέδρων. ~Ὡς δ´ αἱ  πλείους   γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ πολὺ
[11, 23]   τινας ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ  πλείους   ἐν τῷ διωγμῷ διέφθειραν. οἱ
[11, 4]   βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι δὲ τὰς  πλείους   ἐρήμους ἀφειμένας εἰς τὴν ὑστεραίαν
[11, 23]   τῆς φυγῆς τραυματίαι τε οἱ  πλείους   καὶ τὰ ὅπλα μικροῦ δεῖν
[11, 1]   αὐτοὶ σὺν τοῖς συμμάχοις οὐ  πλείους   ὄντες ἕνδεκα μυριάδων, ἀλλὰ καὶ
[11, 9]   πρότερον, ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ  πλείους   τὸν βίον ἔχουσιν ἐν τοῖς
[11, 39]   εἰς ταύτην τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν  πλείους   τῶν ἑτέρων συνάξειν, ὥστ´ ὀλίγους
[11, 25]   ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου τῶν δημοτικῶν καὶ  πλείστας   ἀρετὰς ἐν τοῖς κατὰ πόλεμον
[11, 18]   ἐπικυρώσατε καὶ τὰς δυνάμεις μετὰ  πλείστης   προθυμίας καὶ σπουδῆς καταγράφετε τὰς
[11, 9]   οἰκήσεις, οἱ δ´ εἰς τοὺς  πλεῖστον   ἀπέχοντας τῆς πόλεως ἀγρούς· καὶ
[11, 5]   τὸ συνέδριον καὶ τῶν μὲν  πλείστων   ἀγανακτούντων, τῶν δ´ ἐκ τῆς
[11, 39]   πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ  πλείστων   ὀφθήσεσθαι ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ ἐκ
[11, 14]   θεὸς ἄγει σε, καὶ ταῦτα  πλείω   τῶν ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ δ´
[11, 23]   πεζοῖς πρὸς φάλαγγα μαχόμενοι πανταχῇ  πλέον   ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ ὀλίγων
[11, 19]   ὁμογνώμονας λάβω, τί γενήσεταί μοι  πλέον   οὐδὲ πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν τῶν
[11, 8]   τὴν νῦν ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ  πλεονεξίαν,   ἀποδόντες δὲ τὸ ἀρχαῖον σχῆμα
[11, 40]   οὐσίας οἱ δέκα, πολλῶν δὲ  πληγαῖς   ᾐκίσαντο τὰ σώματα, παμπόλλους δὲ
[11, 38]   ἑαυτοῖς σὺν ὠθισμῷ τε καὶ  πληγαῖς   τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺς ἐκ
[11, 23]   αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ τῶν πολεμίων  πληγὰς   καὶ παρὰ τὰ δεινὰ μένειν
[11, 27]   γὰρ Σίκκιος πολλὰς εἶχε  πληγὰς   τὰς μὲν ὑπὸ χερμάδων, τὰς
[11, 2]   εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους καθύβριζον καὶ  πληγὰς   τοῖς ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν·
[11, 7]   πολεμίοις, καὶ παραστῇ τῷ μὲν  πλήθει   λογισμός, ὅτι οὐχ ὑπὲρ οἰκείων
[11, 25]   καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων ἐλάττων τοῖς  πλήθεσι   λόγος ἦν, ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς
[11, 43]   λοχαγοί, πλὴν οὐ τοσοῦτοι τὸ  πλῆθος,   ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ πολὺ τῶν
[11, 28]   καὶ τὸ ἐν τῇ πόλει  πλῆθος   ἅπαν διὰ ταύτας ἐξεπολεμώθη τὰς
[11, 63]   ἐγινώσκετο καὶ τῶν χρημάτων τὸ  πλῆθος,   ἀφ´ ὧν ἔδει τὰς εἰς
[11, 61]   τὴν ἀγοράν. ἔπειτα καλέσαντες τὸ  πλῆθος   εἰς τὴν ἐκκλησίαν, πολλοὺς διέθεντο
[11, 3]   τῆς βουλῆς τὸ δημοτικὸν  πλῆθος   τούτων μὲν οὐδέτερον, ἐπεὶ
[11, 50]   ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν εἰς ἐκκλησίαν τὸ  πλῆθος·   καὶ πολλὰ τῆς βουλῆς κατηγορήσαντες,
[11, 22]   ἀρξαμένου καὶ τὸ ἄλλο πολιτικὸν  πλῆθος   οὐκέτι λάθρα καὶ κατ´ ὀλίγους,
[11, 49]   {φέρων} εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ  πλῆθος.   ταῦτα δὴ πάντα κατηγορήματα τῶν
[11, 23]   ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ  πλήθους.   ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ
[11, 39]   ὁδόν. ὡς γὰρ ἔτι τοῦ  πλήθους   αὐτῷ διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς ἐπὶ
[11, 3]   τε πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ  πλήθους   ἐν Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν· διέστηκε δ´
[11, 8]   ἐστὶν τ´ εὐκοσμία τοῦ  πλήθους   καὶ τὸ πᾶσι ταὐτὰ συμφέροντα
[11, 39]   ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ  πλήθους   καλὰς ἔτισεν ἂν αὐτῷ τὰς
[11, 26]   ὑπερμεγέθεις ἄνωθεν πέτρας, ἕως ὑπὸ  πλήθους   τῶν ἐξ ἐναντίας βαλλομένων καὶ
[11, 21]   λειπόμενον ταῦτα ἡγουμένων κράτιστα εἶναι  πλὴν   ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες ἀπεδείξαντο τὰς
[11, 43]   ὀλιγάρχαις καὶ στρατιῶται καὶ λοχαγοί,  πλὴν   οὐ τοσοῦτοι τὸ πλῆθος, ἀλλ´
[11, 62]   τὸ μέγιστον ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο·  πλὴν   οὐκ ἐν ἁπάσαις ταῖς Ῥωμαικαῖς
[11, 47]   ἐπὶ τὰς προνομὰς ταχέως ἧκον,  πλὴν   οὐχ ἅμα καὶ ἐν κόσμῳ,
[11, 44]   μηδενὸς ὄντας τῶν γεγονότων ὑποδίκους,  πλὴν   τῶν αἰτίων τῆς ἀποστάσεως μόνων·
[11, 56]   νῦν μήθ´ ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ  πλὴν   τῶν πατρικίων, οἷς μόνοις ὅσιόν
[11, 33]   ἔτι τῆς καταστάσεως, νεανίαι λήματος  πλήρεις   ἀπὸ ῥυτῆρος καὶ μετὰ μάστιγος
[11, 40]   φανοὺς ἔχοντες καὶ λαμπάδας, ἀγωνίας  πλήρεις   καὶ θορύβου περιεχόμενοι περὶ αὐτὸν
[11, 4]   τοὺς ἀγροὺς ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἐκάλουν.  πληρωθέντος   δὲ τοῦ συνεδρίου προελθὼν Ἄππιος,
[11, 34]   παιδίον· ἀμήχανον δ´ εἶναι γάλακτος  πληρωθῆναι   μαστοὺς γυναικὶ μὴ τεκούσῃ. ~Ταῦτα
[11, 23]   ὅτι νεοσύλλεκτοι ἦσαν οἱ στρατευόμενοι,  πλησίον   ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ τάς τ´ ἀγορὰς
[11, 38]   πρὸ τοῦ νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ  πλησίον   αὐτῶν οἱ περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 2]   ὁμοῦ καὶ τέκνοις εἰς τὰς  πλησίον   ἐξοικίζεσθαι πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων
[11, 39]   τε συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ τῶν  πλησίον   ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ, τὰ
[11, 3]   αὕτη τετταράκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους  πλησίον   οὖσα Τιβέρεως ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´
[11, 9]   δημοτικῶν, οἱ μὲν εἰς τὰς  πλησιοχώρους   πόλεις ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις
[11, 39]   παρθενικά, καί που τινὲς καὶ  πλοκάμων   ἀποκειράμεναι βοστρύχους. ἄνδρες τε συχνοὶ
[11, 28]   ἀσθμαίνων ἔτι καὶ μετέωρος τὸ  πνεῦμα   λέγειν ἠξίου, τίς ἐστιν
[11, 46]   οὐσίας τῶν ἀνῃρημένων καὶ τῶν  πο   οἱ ταμίαι τῆς πόλεως ἀνέλαβον
[11, 32]   κόρην ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ τοὺς  πόδας   τοῦ στρατηγοῦ καταφυγεῖν. δ´
[11, 11]   κατασταθεῖσαν ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ  ποθ´   ἡμῖν γενομένην, νῦν δ´ ἐπαχθῆ.
[11, 9]   οἱ δ´ ἄλλοι τὴν ἐρημίαν  ποθεινοτέραν   ἡγοῦνται τῆς πατρίδος; ὅτε γοῦν
[11, 39]   αὐτὸς τῆς ἀρχαίας καταστάσεως  πόθος   εἰς ταύτην τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν
[11, 13]   καλοῦ} τῆς δόξης διώκουσα καὶ  πόθος   ἡδονῶν ὀλεθρίων, ἃς οἱ τυραννικοὶ
[11, 24]   διαφθειρομένων, τῶν δὲ τὴν ἀριστοκρατικὴν  ποθούντων   κατάστασιν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων.
[11, 5]   τινὸς βουλευτῶν τίνες ὄντες  ποίαν   ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον; οὐκ εἰς
[11, 1]   ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας, καὶ διὰ  ποίας   αἰτίας καὶ προφάσεις, ἐξ ἀρχῆς
[11, 15]   συνέδριον ἄβατον {ὥσπερ} ἐφ´ ἑαυτῷ  ποιεῖ.   εἰ δὲ χρὴ τἀληθὲς λέγειν,
[11, 28]   αὐτῷ διηγεῖται καὶ διδάξας, ὅσα  ποιεῖν   αὐτὸν ἐβούλετο καὶ λέγειν, ἀποστέλλει
[11, 20]   οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο  ποιεῖν   δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν
[11, 32]   ἠπόρει χρόνον, τι χρὴ  ποιεῖν,   ἔπειτα τὸν Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ
[11, 16]   μᾶλλον τοὺς ἐχθροὺς κακῶς  ποιεῖν·   καὶ οὐδ´ αὐτὸ τοῦτο δύνανται
[11, 19]   δοῖεν οἱ τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς  ποιεῖν,   καὶ τὴν πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν,
[11, 55]   ταύτας ἐσκόπουν, τι χρὴ  ποιεῖν,   οἱ πρεσβύτατοί τε καὶ κορυφαιότατοι
[11, 3]   τὴν βουλὴν ἔγνωσαν συγκαλεῖν καὶ  ποιεῖν,   ὅπως τόν τε πόλεμον αὐτοῖς
[11, 56]   ἔχων δ´ τι χρὴ  ποιεῖν   οὐδὲ δυνάμενος τοσούτοις οὖσιν μόνος
[11, 17]   λόγους, ἐπειδὴ κακῶς ἤρξασθε ἡμᾶς  ποιεῖν   οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν· καὶ
[11, 28]   ὅτι τῶν δυναμένων τις εὖ  ποιεῖν   οὓς βουληθείη καὶ κακῶς. ὡς
[11, 20]   ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν πολιτῶν·  ποιεῖν   σύνηθές ἐστιν ὑμῖν, ὅταν μήτε
[11, 43]   τοῖς μὴ κατὰ νόμον ἄρχουσι  ποιεῖν   τὸ κελευόμενον οὐκ εὐπείθειαν εἶναι
[11, 11]   χάριν, ὅτι μόνος ἐβουλήθης δίκαια  ποιεῖν,   τοὺς δὲ μὴ θέλοντας σὺν
[11, 28]   καὶ Ἄππιος οὕτως ἐκέλευσε  ποιεῖν.   ὡς δ´ ὀλίγος μεταξὺ
[11, 30]   γενέσθαι κατὰ τοὺς νόμους, αὐτὸς  ποιεῖσθαι   θεῖος ὢν τῆς κόρης καὶ
[11, 48]   χρήματα τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν ἐφῆκε  ποιεῖσθαι   προεξελόμενος ἐκ τῶν λαφύρων, ὅσα
[11, 3]   καὶ μισοπόνηρον οἵας ἔθος ἦν  ποιεῖσθαι   τοῖς τε βασιλεῦσι καὶ τοῖς
[11, 16]   νέοις παραινεῖν ἀπὸ τοῦ κρατίστου  ποιεῖσθαι   τοὺς ὑπὲρ τῶν καλῶν ἀγῶνας,
[11, 21]   τ´ ἤδη τέλος ἐχούσας ἀναδίκους  ποιείτωσαν,   ἐὰν αὐτοῖς φίλον ᾖ, καὶ
[11, 13]   γεγονέναι δυναστείαν βαρεῖαν αὐτῆς ἀφελόμενος.  ποίησαι   δὲ τούτων παραδείγματα τοὺς προγόνους
[11, 47]   μᾶλλον ἐβούλετο ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους  ποιῆσαι   δόξαν οὐκ ἀληθῆ παρασχών, ὡς
[11, 60]   φιλοτιμίας ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐχθρῶν  ποιῆσαι   πράγματα, τοὺς ἔξωθεν ἐπιφερομένους
[11, 25]   τε καὶ ἀπείρων πολέμου, ἐκποδῶν  ποιῆσαι   σπεύδοντες οἱ περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 4]   στρατοῦ καταγραφὴν καὶ διὰ τάχους  ποιῆσαι   τὴν ἔξοδον, ὡς οὐ διδόντος
[11, 60]   ἀλλοφύλοις τε καὶ πολεμίοις καταγέλαστον  ποιῆσαι   τὴν πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν
[11, 27]   μὲν Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν τε  ποιησάμενοι   λαμπροτάτην καὶ πυρὰν νήσαντες ὑπερμεγέθη
[11, 57]   πολλὰς ὑπὲρ ὁμονοίας καὶ εὐκοσμίας  ποιησάμενοι   παρακλήσεις πρώτοις ἀπέδωκαν λέγειν τοῖς
[11, 39]   διὰ τῶν ἐπιφανεστάτων τῆς πόλεως  ποιησάμενοι   στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι
[11, 11]   τινας ἀλλήλοις δεδώκατε θεοὺς ἐγγυητὰς  ποιησάμενοι   τάχα γάρ τι καὶ τοιοῦτον
[11, 55]   ἡμῶν θεοὺς καὶ δαίμονας ἐγγυητὰς  ποιησάμενοι   τῶν ὁμολογιῶν, καὶ τοὺς μεγίστους
[11, 33]   δικαστὴν τοῦ πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν  ποιησάμενον,   τόν τε μηνυτὴν παρεῖναι λέγων
[11, 59]   τε πολλοὺς περὶ τοῦ δήμου  ποιησάμενος,   ὡς αἰτιωτάτου τῇ πόλει γεγονότος
[11, 11]   εἰπεῖν. εἰ προβούλευμα τοῦ συνεδρίου  ποιήσαντες   ἀποδοίητε τῷ δήμῳ διαγνῶναι, πότερον
[11, 3]   τὴν τοῦ στρατοῦ καταγραφὴν ἐπιτρέψει  ποιήσασθαι.   εἰ γὰρ ὑπὸ τοῦ συνεδρίου
[11, 49]   μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε  ποιήσασθαι   θυσίαν πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων
[11, 46]   τὸν Ἄππιον, εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν  ποιήσασθαι   κατ´ αὐτῶν, οὐχ ἅμα πάντας
[11, 33]   τε καὶ ταφὴν αὐτὸν ἔδει  ποιήσασθαι   κατὰ τὸν νόμον, ἀφίεται καὶ
[11, 44]   δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν, οὔτε μηδένα  ποιήσασθαι   λόγον ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν ὄντων
[11, 3]   δεήσει τὴν καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν  ποιήσασθαι,   πότερον αὐθάδη καὶ μισοπόνηρον οἵας
[11, 17]   τὰ πρὸς τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ  ποιήσασθαι,   τότε ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ
[11, 1]   καὶ λόγου τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι.  ποιήσομαι   δὲ τὸν περὶ αὐτῶν λόγον
[11, 31]   ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν δίκην, πολλὴν  ποιήσομαι   πρόνοιαν, Νομιτώριε. νῦν δὲ
[11, 9]   καὶ προπηλακισμῷ τῆς ἀρχῆς ὑμῶν  ποιήσομαι   τοὺς λόγους, ἀλλ´ ἵνα δείξας,
[11, 17]   καὶ προσαγάγωσι τοῖς τείχεσι, τί  ποιήσομεν,   Κλαύδιε; ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ Δία·
[11, 17]   εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε περὶ διαλλαγῶν  ποιησόμενοι   τοὺς λόγους, ἐπειδὴ κακῶς ἤρξασθε
[11, 1]   Περσικὸν πόλεμον ἵν´ ἐπὶ τούτου  ποιήσωμαι   τὸν λόγον ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί τε
[11, 43]   ἔμελλον δ´, ὅπερ εἰκὸς ἐν  ποικίλοις   τ´ ἤθεσι καὶ οὐχ ἅπασι
[11, 61]   ὄχλων, ὥσθ´ οἱ περὶ παντὸς  ποιούμενοι   τέως τῆς ἀρχῆς μεταλαβεῖν καί,
[11, 23]   εἰς τὴν ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν  ποιούμενοι   τὴν ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ πόλιν
[11, 55]   πείθωνται τοῖς λόγοις, φειδὼ μηδεμίαν  ποιουμένους   μήτ´ ἰδιώτου μήτ´ ἄρχοντος. ἅπαντας
[11, 61]   παραγγελλόντων τὴν χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας  ποιουμένων   τὰς δεήσεις, οὐδένα τῆς τιμῆς
[11, 9]   πατρικίων πολλοὶ τὰς κατ´ ἄστυ  ποιοῦνται   διατριβὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ καὶ
[11, 56]   πατρίκιοι τῶν δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ  ποιοῦντες   οὔτε τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν
[11, 4]   πρὸς ἅπαντας αὐθάδειαν, δημάρχους μὲν  ποίους   ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ τῶν
[11, 23]   Σαβίνους Κόιντος Φάβιος καὶ Κόιντος  Ποιτέλιος   καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος. πέντε δὲ
[11, 41]   καὶ μετὰ μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν; ἐν  ποίῳ   δὲ τὸ ἐλεύθερον φρόνημα ἀναλήψεσθε
[11, 4]   μέν, ὅτι διὰ κενῆς τοῦτο  ποιῶ,   φανερὰν δὲ βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι
[11, 15]   συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι δὴ πρᾶγμα  ποιῶν   ἄωρον, ἀνὴρ πρεσβύτερος οὐ δεομένοις
[11, 38]   ἐκ τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα  ποιῶν   καὶ τοῖς τότε καιροῖς ἥκιστα
[11, 41]   ἀράς, ἐάν τι παρὰ ταῦτα  ποιῶσι,   καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς
[11, 44]   τοὺς στρατηγούς. ἐὰν δὲ μὴ  ποιῶσι   ταῦτα, βουλεύειν περὶ αὐτῶν τὸ
[11, 59]   δήμου ποιησάμενος, ὡς αἰτιωτάτου τῇ  πόλει   γεγονότος οὐ μόνον τῆς ἐλευθερίας,
[11, 22]   στάσις ἔτι διέμενεν ἐν τῇ  πόλει,   διὰ πολλὰς αἰτίας καὶ ἐκ
[11, 25]   τὸν ἄνδρα πολλοὺς ἐν τῇ  πόλει   διεξιόντα λόγους κατὰ τῶν ἐπὶ
[11, 14]   καὶ περὶ τῶν ἐν τῇ  πόλει   θορύβων τῆς ἐπανορθώσεως. εἰ δέ
[11, 2]   γε πατρίκιοι διέμενον ἐν τῇ  πόλει   θωπεύειν μὲν οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς
[11, 19]   συναγωνιζομένων ἁπάντων τῶν ἐν τῇ  πόλει   καὶ μηδενὸς τἀναντία πράττειν ἀξιοῦντος,
[11, 9]   τίνος ἔλαττον οἴεσθ´ εἶναι κακὸν  πόλει   καὶ ταῦτα τῇ Ῥωμαίων,
[11, 10]   μέσου τάξιν ἔχοντες ἐν τῇ  πόλει   καὶ τὴν ἀπράγμονα διώκοντες ἡσυχίαν,
[11, 17]   ἡμῶν μετριάσουσι καὶ συγχωρήσαντες τῇ  πόλει   νέας ἀρχὰς ἀποδεῖξαι καὶ τὰ
[11, 28]   καθιδρυμένον καὶ τὸ ἐν τῇ  πόλει   πλῆθος ἅπαν διὰ ταύτας ἐξεπολεμώθη
[11, 8]   κληθεῖσι περὶ τῶν ἐν τῇ  πόλει   πραγμάτων εἴ τι μὴ καλῶς
[11, 42]   δῃοῦν, περὶ τῶν ἐν τῇ  πόλει   πραττομένων μηδὲν τοὺς σφετέρους ἔτι
[11, 18]   χαίρειν, δὲ ψηφισάμενοι τῇ  πόλει   σωτήρια καὶ ὑμῖν αὐτοῖς προσήκοντα
[11, 22]   στρατοπέδου μετριάζοντες οὔτ´ ἐν τῇ  πόλει   σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι πάντας ἠνάγκασαν καὶ
[11, 3]   πολλὰ δῃώσαντες αὐτῆς ἐν Ἀλγιδῷ  πόλει   τίθενται τὸν χάρακα. ὡς δ´
[11, 20]   βέλτιστος, οὐδ´ ἐν τῇ  πόλει   τότ´ ὤν, ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ.
[11, 23]   μὲν τάγματα κατέλιπον ἐν τῇ  πόλει   φυλακῆς τῶν ἐντὸς τείχους ἕνεκεν·
[11, 9]   οἱ μὲν εἰς τὰς πλησιοχώρους  πόλεις   ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις μετατιθέμενοι
[11, 18]   πόλεως; οὐκ ἐπὶ τὰς ἐκείνων  πόλεις   αὐτοὶ στρατευσόμεθα; ἀλλ´ οἴκοι μένοντες
[11, 1]   τοὺς ἀναγκαίους καιροὺς μεγάλα τὰς  πόλεις   ἐκ τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας ὠφελεῖν,
[11, 2]   τέκνοις εἰς τὰς πλησίον ἐξοικίζεσθαι  πόλεις,   ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων μὲν διὰ
[11, 41]   καὶ τοὺς ἄλλους περιοίκους ἅπαντας  πολεμεῖν   μακροὺς καὶ ἀδιαλείπτους πολέμους ὑπὲρ
[11, 22]   ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει,  πολεμεῖν   τ´ ἀνὰ κράτος οὐ ῥᾴδιον,
[11, 48]   ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους καὶ τὰ  πολέμια   {ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά τε
[11, 25]   μετάγειν τὴν παρεμβολὴν εἰς τὴν  πολεμίαν   ἐκ τῆς σφετέρας· τάς τε
[11, 23]   τὸν στρατὸν ἀπῆγον ἐκ τῆς  πολεμίας   εἰς τὴν ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν
[11, 26]   τις ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου τὰ  πολεμικὰ   ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν διάνοιαν αὐτῶν
[11, 5]   τῶν βασιλέων, ἀνὴρ καὶ τὰ  πολεμικὰ   δεινὸς καὶ λέγειν οὐκ ἀδύνατος,
[11, 28]   Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων τὰ  πολεμικά,   λόχου τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων ἐν
[11, 59]   τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ διάγνωσιν ἐν  πολεμικαῖς   ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς πόλεως· συνεβούλευέ
[11, 24]   οἱ δ´ ἄλλας τινὰς ἐπιτελέσασθαι  πολεμικὰς   χρείας, ἔξω γενόμενοι τοῦ χάρακος
[11, 62]   ἐπὶ τῆς τούτων ἀρχῆς οὔτε  πολεμικὸν   οὔτε πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας ἄξιον
[11, 27]   ὢν καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας  πολεμικῶν   ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον ἑκούσιον
[11, 23]   ἄλλην τοῦ πολέμου παρασκευὴν οἱ  πολέμιοι   διήρπασαν. ὡς δ´ ἀπηγγέλη ταῦτα
[11, 17]   τὴν πόλιν ἡμῶν ἔλθωσιν οἱ  πολέμιοι   καὶ προσαγάγωσι τοῖς τείχεσι, τί
[11, 23]   ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´ αὐτοὺς οἱ  πολέμιοι   καὶ τοὺς ὑποστάντας τοῦ χάρακος
[11, 23]   τοσαύτην δὲ συμμαχίαν. οἱ γὰρ  πολέμιοι   καταφρονήσαντες αὐτῶν, ὅτι νεοσύλλεκτοι ἦσαν
[11, 27]   ἅπαντας, ἐν θαύματι ἦσαν, εἰ  πολέμιοι   κρατήσαντες ἐχθρῶν μήτε ὅπλα περιείλαντο
[11, 23]   πειθομένων οὔτε ὁμόσε χωρεῖν τοῖς  πολεμίοις   βουλομένων. οἱ μὲν οὖν ἐπὶ
[11, 7]   καταστήσασθαι, τοῖς ὑπαιθρίοις ὁμόσε χωρῇ  πολεμίοις,   καὶ παραστῇ τῷ μὲν πλήθει
[11, 60]   τοῖς ἀλλοφύλοις τε καὶ  πολεμίοις   καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν πόλιν. Ταῦτ´
[11, 18]   εἰρήνῃ πάντ´ ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς  πολεμίοις   τὰ ἐν τῇ χώρᾳ γενέσθαι,
[11, 7]   ἄρχωσι, τοῖς δ´ ἡγεμόσιν, ὅτι  πολέμιον   ἔχουσιν οὐχ ἧττον τοῦ ἀντιπάλου
[11, 43]   συνετάραξαν τοὺς ἔνδον οὐ μετρίως  πολέμιον   οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι· κραυγή τε
[11, 42]   α λόγον, ὡς} ἐπὶ τοὺς  πολεμίους   ἀγαγεῖν τοὺς λόχους ἐβούλοντο, {κατωνείδιζον}
[11, 16]   τῶν καλῶν ἀγῶνας, καὶ μὴ  πολεμίους,   ἀλλὰ φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ
[11, 47]   ἐξάγειν τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς  πολεμίους   διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ
[11, 55]   τὸν ἀρχαῖον διαφθείρειν ἀλλοτρίους καὶ  πολεμίους   εἶναι τῆς πόλεως. Τίτος δὲ
[11, 24]   τὰ ἀπόρρητα πρὸς τοὺς  πολεμίους   ἐκφέρειν τάξιν μὴ φυλάττειν,
[11, 27]   ὁδοῦ, πρᾶγμα ἀμήχανον ὑπελάμβανον εἶναι  πολεμίους   ἐπιφανῆναι τοῖς σφετέροις ἀφανεῖς, ὥσπερ
[11, 20]   κινδυνεῦον στρατόπεδον ἐρρύσατο καὶ τοὺς  πολεμίους   ἐτιμωρήσατο καὶ τὸν στρατηγὸν αὐτῶν
[11, 37]   ἄκρας φρουροὺς ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν  πολεμίους   ἡμῖν παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς δὲ
[11, 42]   τοῦ χάρακος ἄγειν ἐπὶ τοὺς  πολεμίους,   καὶ τὴν κρατίστην αὐτῶν τῆς
[11, 24]   ὀλιγαρχίας ἐν ταῖς πρὸς τοὺς  πολεμίους   συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν δὲ τὴν
[11, 48]   μόνον στρατηγὸς ἀγαθός, ἀλλὰ καὶ  πολεμιστὴς   κατὰ χεῖρα γενναῖος· καὶ τῶν
[11, 18]   ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ τῶν  πολεμίων,   ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν
[11, 20]   συνελθόντων εἰς τὸ αὐτὸ τῶν  πολεμίων   ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ κινδύνων τὴν
[11, 47]   ἤγειρεν ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ τῶν  πολεμίων   αὐτὸν εἰς μάχην πολλάκις καὶ
[11, 46]   ἤδη τῶν πολιτῶν καὶ τῶν  πολεμίων   γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´ αἱ
[11, 16]   τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ τῶν  πολεμίων   γενομένην, ὁρῶντες δὲ ὅσον οὔπω
[11, 3]   ἔλθωσι τὴν πόλιν αἱ τῶν  πολεμίων   δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε δ´
[11, 47]   δ´ ἔγνω τὴν κρατίστην τῶν  πολεμίων   δύναμιν ἐπὶ προνομὴν τῆς Ἑρνίκων
[11, 25]   ὑπάτων ἐπὶ τὸ στρατόπεδον τῶν  πολεμίων   εἰς πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν
[11, 47]   ἀδεῶς ἤδη τὴν γῆν τῶν  πολεμίων   ἐπιὼν ἐδῄου. ~Μάρκος δ´ Ὁράτιος
[11, 27]   ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα τῶν  πολεμίων   εὑρεθῆναι νεκρόν. οὐ γὰρ ἀκονιτί
[11, 3]   ἤκουσαν οἱ δέκα τὴν τῶν  πολεμίων   ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας,
[11, 42]   ἑαυτῶν χώραν ὡς ὑπὸ τῶν  πολεμίων   {καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς καὶ ἀπόρους ἡμᾶς
[11, 27]   διέσπειραν λόγον, ὡς ἐπιφανεὶς αὐτοῖς  πολεμίων   λόχος τόν τε Σίκκιον ἀποκτείνειε
[11, 23]   καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ τῶν  πολεμίων   πληγὰς καὶ παρὰ τὰ δεινὰ
[11, 48]   τήν τ´ ἀποσκευὴν τῶν  πολεμίων   πολλὴν εὗρε καὶ τὴν λείαν
[11, 48]   λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας τῶν  πολεμίων,   πολλῷ δ´ ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων
[11, 48]   καταφρόνησιν. τὰ μὲν οὖν τῶν  πολεμίων   χρήματα τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν ἐφῆκε
[11, 54]   καταβαλεῖν, ὅταν δὲ τέλος οἱ  πόλεμοι   λάβωσι, τότε προτιθέναι τὸν περὶ
[11, 16]   ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖς  πόλεμον   ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν
[11, 3]   καὶ ποιεῖν, ὅπως τόν τε  πόλεμον   αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ τὴν
[11, 23]   Δουέλλιος ἐπὶ τὸν πρὸς Αἰκανοὺς  πόλεμον   ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο δ´ αὐτοῖς Λατίνων
[11, 63]   ὧν ἔδει τὰς εἰς τὸν  πόλεμον   εἰσφορὰς ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως
[11, 3]   δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς τὸν  πόλεμον   ἐλαύνουσιν ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις.
[11, 59]   ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ μετὰ τὸν  πόλεμον   ἐπάναγκες εἶναι σφίσι προβουλεῦσαι περὶ
[11, 48]   Ὁράτιος ἐπὶ τὸν κατὰ Σαβίνων  πόλεμον   ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὸν συνάρχοντα
[11, 7]   ἐπαρθέντες ἐλπίσιν Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι  πόλεμον   ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν ἡμῖν καὶ τὴν
[11, 19]   πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν οἱ τὸν  πόλεμον   ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων, τότε Λεύκιον
[11, 18]   τὸν πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους  πόλεμον   ἐπικυρώσατε καὶ τὰς δυνάμεις μετὰ
[11, 25]   πλείστας ἀρετὰς ἐν τοῖς κατὰ  πόλεμον   ἔργοις ἀποδειξαμένου θάνατος ὠμὸς καὶ
[11, 17]   ἀποδεῖξαι καὶ τὰ πρὸς τὸν  πόλεμον   εὐτρεπῆ ποιήσασθαι, τότε ἥξουσιν ἱκετηρίας
[11, 60]   τὸν οἰκεῖον καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι  πόλεμον·   ἔφησε, δυεῖν ὄντων κακῶν, ὧν
[11, 1]   ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι τὸν Περσικὸν  πόλεμον   ἵν´ ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι τὸν
[11, 22]   ὅπλων γενηθέντας κυρίους διὰ τὸν  πόλεμον.   τὰ δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ
[11, 8]   ὅπλων διαπεπολεμηκέναι τὸν πρὸς αὐτοὺς  πόλεμον.   ταῦτα δὴ λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι
[11, 18]   τῆς πόλεως, {ὡς} ἐάσαντες τὸν  πόλεμον   τοῖς τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν
[11, 8]   πρὶν εἰς τοῦτο καταστῆσαι τὸν  πόλεμον,   ὑπὸ τῆσδε τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι
[11, 7]   εἴ τις ἔξωθεν ἡμᾶς κατάσχοι  πόλεμος   ἅμα τοῖς ἐντὸς τείχους κακοῖς,
[11, 30]   θᾶττον πρὸς Αἰκανοὺς ἀνέστη  πόλεμος.   ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις
[11, 4]   καὶ Σαβίνων ἐπάγεται τῇ Ῥώμῃ  πόλεμος·   καὶ διεξῆλθε λόγον ἐκ πολλῆς
[11, 8]   δεῖν τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ  πολέμου   βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν ἔχει
[11, 19]   πρὶν τὸ περὶ τοῦ  πολέμου   γενέσθαι ψήφισμα· καὶ γὰρ ταῦτα
[11, 3]   κυρῶσον ἔσται τὴν περὶ τοῦ  πολέμου   γνώμην καὶ τὴν στρατολογίαν ψηφιούμενον,
[11, 20]   κύριοι τῇδε τῇ προφάσει τοῦ  πολέμου,   δέδοικα μὴ καθ´ ἡμῶν αὐτοῖς
[11, 25]   ὡς ἀνάνδρων τε καὶ ἀπείρων  πολέμου,   ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ περὶ
[11, 20]   ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα  πολέμου   καὶ εἰρήνης, ἁπάσας τὰς ἄλλας
[11, 7]   μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις ἅπτηται  πολέμου,   καὶ τὸ αὐτὸ συμφέρον ἅπασι
[11, 19]   γενησομένους ἐν χερσὶν ὄντος τοῦ  πολέμου,   καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα οὐκ
[11, 21]   δέκα τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ  πολέμου   κατὰ τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι
[11, 9]   δ´ ὑπὸ τῶν πατρικίων, οὔτε  πολέμου   κατασχόντος αὐτὴν οὔτε νόσου λοιμικῆς
[11, 54]   ταχέων ὡς ἐν τρίβῳ τοῦ  πολέμου   κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ καὶ Τυρρηνῶν
[11, 23]   θεράποντας καὶ τὴν ἄλλην τοῦ  πολέμου   παρασκευὴν οἱ πολέμιοι διήρπασαν. ὡς
[11, 15]   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους  πολέμου,   περὶ οὗ κέκλησαι γνώμην ἀποδειξόμενος,
[11, 17]   ἀρχαὶ καὶ προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ  πολέμου   σκοπεῖν. ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ
[11, 25]   ἑκούσιον τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι  πολέμου,   σπεῖραν ἀνδρῶν ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη
[11, 21]   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους  πολέμου   συνεκαλέσαμεν ὑμᾶς, βουλή, διαγνωσομένους,
[11, 3]   νόμους ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν τοῦ  πολέμου.   ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες ἐκ
[11, 15]   ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ δὲ τοῦ  πολέμου   ταύτην ὑμῖν, βουλή, γνώμην
[11, 18]   ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ τὰ τοῦ  πολέμου   τέλος ἡμῖν τὸ κράτιστον λάβῃ,
[11, 14]   ἐμὴν γνώμην καὶ περὶ τοῦ  πολέμου   τῆς καταλύσεως καὶ περὶ τῶν
[11, 6]   τῆς δημαρχικῆς. περὶ δὲ τοῦ  πολέμου,   τίνα χρὴ τρόπον ὡς τάχιστα
[11, 7]   με φρονῶ περὶ τοῦ  πολέμου   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους
[11, 7]   μάθητε, καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ  πολέμου   τοῦ πρὸς αὐτοὺς ἥτις ἔσται
[11, 21]   στρατοῦ καὶ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ  πολέμου   τοὺς δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε
[11, 23]   ἦν. ~Ὅτε τὸ περὶ τοῦ  πολέμου   ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες ἐν τάχει
[11, 41]   ἅπαντας πολεμεῖν μακροὺς καὶ ἀδιαλείπτους  πολέμους   ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυναστείας, πρὸς
[11, 37]   μήτ´ ἐν εἰρήνῃ μήτε κατὰ  πολέμους,   ὑπὸ τῆς ἀνάγκης σωφρονισθέντες εἴξετε.
[11, 20]   στρατιᾶς ἀναρπασθείσης οὐδ´ Σαβίνους  πολεμοῦσα   ἀνθέξει συνελθόντων εἰς τὸ αὐτὸ
[11, 16]   ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ  πολεμοῦσιν   αὐτοῖς πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς
[11, 30]   πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ καὶ ἐν  πολέμῳ   καὶ ἐν σπάνει φίλων καὶ
[11, 2]   πολιτείᾳ. οἱ δ´ ὥσπερ ἁλούσης  πολέμῳ   κατὰ κράτος τῆς πατρίδος οὐ
[11, 3]   ἀφορμὴν κρατίστην ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι οἱ  πολέμῳ   κρατηθέντες ὑπ´ αὐτῆς τάς τε
[11, 59]   τὸ κράτιστον τέλος ἐπιθῶσι τῷ  πολέμῳ,   πρῶτον ἁπάντων τὸ περὶ τοῦ
[11, 9]   εἰς τοὺς πλεῖστον ἀπέχοντας τῆς  πόλεως   ἀγρούς· καὶ οὐδὲ τῶν πατρικίων
[11, 2]   οὓς μὲν ἐξήλαυνον ἐκ τῆς  πόλεως   αἰτίας ἐπιφέροντες ψευδεῖς καὶ δεινάς,
[11, 41]   μόνον Ταρκύνιον ἐξέβαλον ἐκ τῆς  πόλεως,   ἀλλὰ καὶ τὸ βασιλικὸν πολίτευμα
[11, 46]   τῶν πο οἱ ταμίαι τῆς  πόλεως   ἀνέλαβον εἰς τὸ δημόσιον. εἰσαγγέλλεται
[11, 4]   τῆς ἀρχῆς καὶ δυναστεύοντας τῆς  πόλεως   ἅπαντας καλῶ {καὶ} οὐκ ἀγνοῶν
[11, 45]   φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα κοινὰ τῆς  πόλεως   ἁπάσης δόγματα νομίζοντες, ἀλλ´ αὐτὸ
[11, 1]   Λακεδαιμονίοις τείχη τε καθελεῖν τῆς  πόλεως   αὐτῶν καὶ ναῦς διατεμεῖν καὶ
[11, 33]   τοῦ στρατοπέδου καὶ ἀπὸ τῆς  πόλεως   δεδοικώς· ὅπερ καὶ συνέβη.
[11, 49]   βουλὴ κατεστρατοπεδευκότων ἔξω τῆς  πόλεως   εἰς τὸ καλούμενον Ἄρειον πεδίον,
[11, 43]   εἰσὶ καὶ ἐπ´ ἀγαθῷ τῆς  πόλεως   εἰσεληλύθασι, καὶ τὰ ἔργα ὅμοια
[11, 37]   τῆς κόρης, ἔθει διὰ τῆς  πόλεως   ἐμμανὴς ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν τοὺς
[11, 40]   χάρακα, τοιοῦτος οἷος ἐκ τῆς  πόλεως   ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένος ἅπας καὶ
[11, 15]   τἀληθὲς λέγειν, καὶ ἐκ τῆς  πόλεως   ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ ἂν αὐτὸν
[11, 33]   ἐπ´ αὐτόν, ἔκ τε τῆς  πόλεως   ἕτεροι πεμφθέντες ἱππεῖς δι´ ὅλης
[11, 4]   ὑμῶν, ὅτι συγκεχύκατε τὰ τῆς  πόλεως   καὶ μίαν ἅπαντες γνώμην ἔχετε·
[11, 3]   νοσούσης διὰ τὴν ὀλιγαρχίαν τῆς  πόλεως   καὶ οὔτε συστῆναι οὔθ´ ὁμονοῆσαι
[11, 17]   ἄλλας ἀρχὰς ἀποδειχθείσας ὑπὸ τῆς  πόλεως   καὶ τὰ πρὸς τὸν ἀγῶνα
[11, 3]   δὲ τοῦ κρείττονος ἔθνους τῆς  πόλεως   καὶ τὸ ἐλεύθερον ἅπαν ἀπολωλεκυίας
[11, 9]   ὑμᾶς, Ἄππιε, τοὺς προεστηκότας τῆς  πόλεως   καὶ τὸ κοινὸν ἀπὸ τῶν
[11, 4]   Οὐαλέριον καὶ περὶ σωτηρίας τῆς  πόλεως   λέγειν βουλόμενον. ἐὰν δὲ φυλάττῃς
[11, 30]   ὃν ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς  πόλεως·   μητέρα δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν
[11, 9]   ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν ἐκ τῆς  πόλεως   ὁσημέραι καταλιπόντες τὰς πατρῴας ἑστίας
[11, 18]   καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν ἀκμὴν τῆς  πόλεως;   οὐκ ἐπὶ τὰς ἐκείνων πόλεις
[11, 16]   ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς προεστηκότας τῆς  πόλεως,   οὓς ἐχρῆν† οἷόν τε δεῖ
[11, 39]   σώματος διὰ τῶν ἐπιφανεστάτων τῆς  πόλεως   ποιησάμενοι στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ πλείστων
[11, 37]   καὶ πάντα σήποντας τὰ τῆς  πόλεως   πράγματα ἐάσειν. γνώμην δὴ λαβόντες
[11, 16]   ἀπεχθείας ἐπὶ τὰ κοινὰ τῆς  πόλεως   πράγματα μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι τοῖς
[11, 52]   ἐκέλευσαν τεθῆναι καδίσκον ὑπὲρ τῆς  πόλεως   Ῥωμαίων καθ´ ἑκάστην φυλήν, εἰς
[11, 44]   σὺν αὐτῷ τεταγμένος ἐπὶ τῆς  πόλεως   Σπόριος Ὄππιος, διαταραχθεὶς κατ´ ἀρχὰς
[11, 42]   ἔκ τ´ αὐτῆς ἄγοντες τῆς  πόλεως   στρατιὰν καὶ ἀπὸ τῶν συμμάχων
[11, 59]   ἐν πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς  πόλεως·   συνεβούλευέ τε τοῖς μὲν δημάρχοις
[11, 14]   καὶ ὑμεῖς οἱ προεστηκότες τῆς  πόλεως,   τὴν ἐμὴν γνώμην καὶ περὶ
[11, 8]   φαίνεσθαι ἐξελάσαντες μὲν ἐκ τῆς  πόλεως   τὴν νῦν ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ
[11, 9]   κλύδωνι τὰ πράγματα σαλεύει τῆς  πόλεως,   τὴν σωτηρίαν καὶ ἐπανόρθωσιν αὐτῶν
[11, 55]   ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους εἶναι τῆς  πόλεως.   Τίτος δὲ Κοίντιος οὐκ εἴα
[11, 59]   ὡς ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς  πόλεως   τοῦ δημοτικοῦ μέρους προϊσταμένων, καὶ
[11, 40]   σὺν αὐτῷ παρόντας ἐκ τῆς  πόλεως.   ὡς δὲ κατέμαθεν ὀλοφυρομένους τε
[11, 18]   ἀνδραποδισμοῦ κινδυνεύσομεν καὶ κατασκαφῆς τῆς  πόλεως,   {ὡς} ἐάσαντες τὸν πόλεμον τοῖς
[11, 18]   λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν εἰς τὴν  πόλιν   αἱ δυνάμεις εἰρήνης γενομένης, τότε
[11, 3]   ἕως ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι τὴν  πόλιν   αἱ τῶν πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν
[11, 1]   τίνες ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι τὴν  πόλιν   ἀνάγκαι, δι´ ἃς ταῦτα τὰ
[11, 54]   χρόνου διακενῆς ἧκον εἰς τὴν  πόλιν   ἀπὸ τῶν συμμάχων ἄγγελοι λέγοντες,
[11, 17]   τότε αἱ νέαι παραιτοῦνται τὴν  πόλιν   ἀρχαὶ καὶ προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ
[11, 16]   ὅσον οὔπω καὶ ἐπὶ τὴν  πόλιν   αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ διὰ
[11, 39]   ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον ἀνὰ τὴν  πόλιν   γενέσθαι τὸ κῆδος, καὶ προθυμίαν
[11, 62]   συνθῆκαι δὲ πρὸς τὴν Ἀρδεατῶν  πόλιν   ἐγένοντο περὶ φιλίας τε καὶ
[11, 20]   τὰ πράγματα καὶ φερομένην τὴν  πόλιν   εἰς ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν
[11, 59]   διεξῆλθε, τελευτῶν ἔφη μὴ δύνασθαι  πόλιν   ἐλευθέραν εἶναι, ἐξ ἧς ἄν
[11, 40]   διαιρεῖν. ~Τὰ μὲν δὴ κατὰ  πόλιν   ἐν τοιαύταις ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος
[11, 47]   προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´ αἱ κατὰ  πόλιν   ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες τὴν βουλὴν
[11, 24]   λόχους· τῶν τε κατὰ τὴν  πόλιν   ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο φρουραῖς τοὺς
[11, 22]   ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν  πόλιν.   ἡγεμὼν δὲ τούτων ἀνὴρ ἦν
[11, 17]   τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ τὴν  πόλιν   ἡμῶν ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι καὶ
[11, 43]   καὶ δρόμος ἄτακτος ἀνὰ τὴν  πόλιν   ἦν. οὐ μὴν ἐπὶ πολύν
[11, 37]   Εἰ μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες τὴν  πόλιν   καὶ ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν οἱ ταραχώδεις,
[11, 59]   ἐξ ἀρχῆς τοὺς κατασχόντας τὴν  πόλιν   κινδύνους ἐκ τῶν τἀναντία πολιτευομένων,
[11, 23]   ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ  πόλιν   Κρουστομέρειαν, ἐστιν οὐ πρόσω
[11, 15]   τοὺς ἐμοὺς εἰς Σαβίνους ἄπειμι,  πόλιν   οἰκήσων Ῥήγιλλον, ἐξ ἧς τὸ
[11, 23]   ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς κατὰ τὴν  πόλιν,   ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 60]   ὑπὲρ τῶν κατεχόντων καιρῶν τὴν  πόλιν,   ὅτι δυεῖν ἀνάγκη τῶν χαλεπωτάτων
[11, 43]   ἑσπέρας καταλαβούσης παρῆσαν εἰς τὴν  πόλιν   οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν ἔφοδον,
[11, 20]   ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ κινδύνων τὴν  πόλιν   περιστάντων καὶ οὐδὲ τῶν ἐντὸς
[11, 6]   δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι τὴν  πόλιν   τὰ μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα
[11, 60]   καὶ πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν  πόλιν.   Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ
[11, 23]   μικροῦ δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες εἰς  πόλιν   Τύσκλον ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´ αὐτῶν
[11, 25]   δὲ τοιαῦτα καὶ κατὰ τὴν  πόλιν   ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 61]   τῶν πατρικίων, καταλείψοντες τὴν  πόλιν   ὡς πρότερον, διὰ τῶν
[11, 20]   στρατόπεδον πρᾶξαι μὲν οὐδὲν ἐξεγένετο,  πολιορκεῖσθαι   δ´ ἐν τῷ χάρακι καὶ
[11, 47]   σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες δὲ  πολιορκούμενον   τὸν χάρακα οἱ προεξεληλυθότες ἐπὶ
[11, 7]   ἤλπισαν· ὅταν μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα  πόλις   ἅπτηται πολέμου, καὶ τὸ αὐτὸ
[11, 3]   δ´ ἀπὸ τῆς Ῥώμης  πόλις   αὕτη τετταράκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους
[11, 13]   ἐκβαλοῦσα τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν  πόλις   κατεστήσατο, βεβαιότατοι φύλακες ἐγένοντο. καὶ
[11, 1]   ἀφ´ ὧν ἤρξατο πρῶτον  πόλις   ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι. ταῦτα
[11, 52]   βῆμα· Ἔχετ´, ἔφη, παρακεχωρημένον, ἄνδρες  πολῖται,   παρ´ αὐτῶν τῶν διαφερομένων, ὅτι
[11, 11]   παύσεσθε δι´ αἰτίας παρὰ τοῖς  πολίταις   ὄντες; τοῦτο γὰρ ἔσθ´ ὑπόλοιπον
[11, 45]   τ´ αὐτοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις  πολίταις   τετάχθαι. εἴρηται δὲ καὶ πρότερον,
[11, 56]   νῦν μεταδιδόναι καὶ τοῖς ἄλλοις  πολίταις   τῆς μεγίστης ἐξουσίας τε καὶ
[11, 5]   νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν; ἀνάδοτε τοῖς  πολίταις   ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου, πότερα
[11, 7]   προπολεμήσουσαν τῆς γῆς, οὔτε τοὺς  πολίτας   ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας
[11, 37]   ἐμμανὴς ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν τοὺς  πολίτας   καλῶν. διεκπαισάμενος δὲ τὰς πύλας
[11, 3]   κλητέον καὶ τοὺς ἀπεχθομένους τῇ  πολιτείᾳ·   ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ δεήσει τὴν
[11, 30]   προφέρων καὶ τῇ Ῥωμαίων συνήθη  πολιτείᾳ·   ἡμεῖς δ´, ἔφη, λόγων οὐδὲν
[11, 2]   φέρειν τὰ τῶν ἐναντιουμένων τῇ  πολιτείᾳ.   οἱ δ´ ὥσπερ ἁλούσης πολέμῳ
[11, 8]   δὲ τὸ ἀρχαῖον σχῆμα τῇ  πολιτείᾳ,   πτήξαντες οἱ νῦν θρασεῖς καὶ
[11, 45]   τῶν προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν  πολιτείαν,   τὰς ὑποσχέσεις φυλάττοντες, ἃς ἐποιήσαντο
[11, 55]   ἐκ προγόνων τὴν αἵρεσιν τῆς  πολιτείας   αὐθαδεστέραν γνώμην εἰσέφερε, μήτε ὑπατείας
[11, 60]   μέλλοντος ἅπαντα τὸν κόσμον τῆς  πολιτείας.   γενομένου δὲ πρὸς τὴν γνώμην
[11, 9]   πρὸς δὲ τούτοις ὅτι ταύτην  πολιτείας   διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ προγόνων τὰ
[11, 58]   ὡς μεταβεβλημένων τὴν προαίρεσιν τῆς  πολιτείας,   ἐὰν ἄρα ἐπὶ τῆς ἑτέρας
[11, 11]   μένειν ἐπὶ τῆς αὐτῆς  πολιτείας.   ἐάν τε γὰρ ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι
[11, 20]   τι ἄλλο σαθρὸν ἦν τῆς  πολιτείας   ἐπανορθωσάμενος ἀπέθετο τὰς ῥάβδους· καὶ
[11, 16]   τοῖς τηλικούτοις ἐστὶν ἰσχύς, περὶ  πολιτείας   κόσμου νῦν ἀξιοῦσιν ὑμᾶς σκοπεῖν
[11, 60]   τι τοῦ κόσμου τῆς πατρίου  πολιτείας   μᾶλλον τοῖς ἀλλοφύλοις τε
[11, 9]   περὶ μὲν οὖν τῆς καθεστώσης  πολιτείας,   ὅτι πονηρῶς ἡμῖν ἔχει, καὶ
[11, 18]   καὶ περὶ τοῦ κόσμου τῆς  πολιτείας   σκοπεῖτε, καὶ λόγον ἀπαιτεῖτε τοὺς
[11, 22]   τε ἀλλήλων καὶ μεταστάσει τῆς  πολιτείας.   τούτων δὲ τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες
[11, 56]   τὸ δὲ περὶ τῶν χιλιάρχων  πολίτευμα,   εἰ βουλομένοις ἐστίν, εἰσηγείσθω Τίτος
[11, 46]   ἐδόθη. δὲ τοῦτο τὸ  πολίτευμα   εἰσηγησάμενος ἦν Μάρκος Δοέλλιος
[11, 7]   καὶ νοσεῖ τὸ πάτριον ἡμῶν  πολίτευμα   ἐκ πολλοῦ, καὶ τοῖς προεστηκόσι
[11, 57]   καὶ οὐ περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον  πολίτευμα   κατὰ τοῦ δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα
[11, 41]   πόλεως, ἀλλὰ καὶ τὸ βασιλικὸν  πολίτευμα   κατέλυσαν, καὶ τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον
[11, 49]   τῆς βουλῆς κράτος, καὶ τἆλλα  πολιτεύματα,   ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν
[11, 21]   μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν τοῦ  πολιτεύματος   βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων, τῶν
[11, 55]   ἔθη καὶ τὸν κόσμον τοῦ  πολιτεύματος   τὸν ἀρχαῖον διαφθείρειν ἀλλοτρίους καὶ
[11, 11]   ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ δὲ  πολιτεύματος   τούτου πρῶτον οἴομαι δεῖν ἄρξαι
[11, 57]   προσήκουσαν. πονηρῶν τ´ ἀρχὰς ἔφη  πολιτευμάτων   αὐτοὺς εἰσάγειν ἀπόρρητα βουλευτήρια συνάγοντας
[11, 13]   καὶ γίνου τῇ προαιρέσει τῶν  πολιτευμάτων   μὴ τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς καὶ
[11, 49]   καὶ τἆλλα πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι  πολιτευόμενοι   διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ τὴν τῶν
[11, 59]   πόλιν κινδύνους ἐκ τῶν τἀναντία  πολιτευομένων,   τοῖς τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς
[11, 45]   πάντα τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ  πολιτευσόμενοι,   νόμους ἐκύρωσαν ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι,
[11, 30]   δικαστῶν ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς δικαζομένοις,  πολιτικὰ   καὶ μέτρια πράγματα προφέρων καὶ
[11, 53]   Κοιντίου τὴν ἀρχὴν παρειληφότων αἱ  πολιτικαὶ   πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν δημοτικῶν
[11, 19]   τοὺς μεταξὺ χρόνους ἀποφαίνων ταῖς  πολιτικαῖς   οἰκονομίαις γενησομένους ἐν χερσὶν ὄντος
[11, 1]   πραττόμενα ὁρῶσα. οὐδέ γ´ ὅταν  πολιτικὰς   ἀκούσωσι πράξεις, ἀρκοῦνται τὸ κεφάλαιον
[11, 1]   φιλόσοφον θεωρίαν καὶ περὶ τὰς  πολιτικὰς   διατρίβουσι πράξεις. τοῖς τε γὰρ
[11, 60]   αὐτῇ συμπεσεῖν, διὰ τὰς  πολιτικὰς   ἔριδας καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ τὰ
[11, 36]   χρόνοις ἐγὼ μὲν εἰς τὰς  πολιτικὰς   πράξεις ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι τῶν
[11, 18]   βουλεύματα, πατέρες, οὐδὲ προνοίας  πολιτικῆς   τὰ κοινὰ συμφέροντα τῶν ἰδίων
[11, 10]   εἰς ἐκκλησίας καλούμενον οὔτ´ ἄλλης  πολιτικῆς   φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς, διὰ ταῦτα
[11, 1]   τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς δὲ  πολιτικοῖς   ἀνδράσιν, ἐν οἷς ἔγωγε τίθεμαι
[11, 60]   βουλομένῃ κακῶς τὸν οἰκεῖον καὶ  πολιτικὸν   διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν ὄντων
[11, 62]   τούτων ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν οὔτε  πολιτικὸν   ἔργον ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι
[11, 39]   ἔτι δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν  πολιτικὸν   ὄχλον οἱ τῆς κόρης συγγενεῖς
[11, 22]   δ´ ἀρξαμένου καὶ τὸ ἄλλο  πολιτικὸν   πλῆθος οὐκέτι λάθρα καὶ κατ´
[11, 23]   συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον τοῦ  πολιτικοῦ   πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει
[11, 8]   ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ καὶ κόσμου  πολιτικοῦ   προθεῖναι τῷ βουλομένῳ λέγειν. οὐ
[11, 18]   ἀρχὰς καθιστάντες καὶ περὶ κόσμου  πολιτικοῦ   σκοποῦντες ὥσπερ ἐν εἰρήνῃ πάντ´
[11, 16]   τρίτον ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα καὶ  πολιτικοὺς   διεξελθεῖν λόγους οὐκ ἀδύνατον. οὗτος
[11, 39]   τὸν Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν αἵματι  πολιτικῷ   τὸ νεῖκος διαιρεῖν. ~Τὰ μὲν
[11, 13]   γὰρ αἱ πρῶταί σου τῶν  πολιτικῶν   ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ μεγάλας
[11, 16]   τῶν συνέδρων, τὴν ἐκ τῶν  πολιτικῶν   προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς
[11, 4]   καταλέλυται γὰρ τῶν κατισχυομένων  πολιτῶν   βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι τίνος
[11, 30]   τοῖς ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις τῶν  πολιτῶν   βοηθεῖν. ἠξίου τε τὴν καταπεφευγυῖαν
[11, 41]   ταύτῃ, ὅτε τὰς τῶν  πολιτῶν   θυγατέρας ὡς δούλας ἀπάγουσιν οἱ
[11, 11]   ἀνοσίους εἶναι νόμιζε ὡς κατὰ  πολιτῶν   καὶ πατρίδος, καταλυομένας δ´ εὐσεβεῖς.
[11, 46]   δήμαρχος ἀχθομένων ἤδη τῶν  πολιτῶν   καὶ τῶν πολεμίων γενέσθαι προσδοκώντων.
[11, 20]   ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν  πολιτῶν·   ποιεῖν σύνηθές ἐστιν ὑμῖν,
[11, 13]   ἀποθεμένοις μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τῶν  πολιτῶν   παθεῖν αἱ δ´ ἀληθεῖς ὦσιν
[11, 46]   μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς τῶν  πολιτῶν   πρὸς τοὺς ἐπιφανεστάτους καὶ τελευταίους
[11, 3]   οἱ δέκα. τέλος δ´ οὖν  πολλὰ   βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν ἔγνωσαν συγκαλεῖν
[11, 54]   ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ τῶν ἀπειθούντων.  πολλὰ   δὲ τῆς βουλῆς ἀξιούσης ἐν
[11, 25]   κατάστασιν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων.  ~Πολλὰ   δὲ τοιαῦτα καὶ κατὰ τὴν
[11, 3]   ἐμβαλόντες ὅμορον οὖσαν σφίσι καὶ  πολλὰ   δῃώσαντες αὐτῆς ἐν Ἀλγιδῷ πόλει
[11, 40]   θεούς, καὶ γηραιοὶ πατέρες τροφεῖα  πολλὰ   καὶ ἄξια τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες,
[11, 34]   συγγενεῖς ἀπελογοῦντο περὶ τῆς ὑποβολῆς  πολλὰ   καὶ δίκαια καὶ ἀληθῆ λέγοντες,
[11, 28]   μητρὸς παῖς διδούς τε  πολλὰ   καὶ ἔτι πλείονα τῶν διδομένων
[11, 38]   καὶ διώκειν τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο  πολλὰ   καὶ λέγων καὶ πράττων ἄκοσμα.
[11, 47]   δὲ χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες χρήματα  πολλὰ   καὶ λείαν ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος
[11, 14]   ἡττόνων τε καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι.  πολλὰ   καὶ περὶ πολλῶν ἔτι σοι
[11, 50]   δήμαρχοι καθ´ ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες καὶ  πολλὰ   κατὰ τῆς βουλῆς λέγοντες. ἦν
[11, 27]   παρὰ τοὺς ἄλλους διαφόρου, διὰ  πολλὰ   μὲν καὶ ἄλλα, μάλιστα δ´
[11, 63]   οὗτοι διδάξαντες τὴν βουλήν, ὅτι  πολλὰ   μὲν καὶ ἄλλα πράγματα διὰ
[11, 50]   εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος· καὶ  πολλὰ   τῆς βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων αὐτοῖς
[11, 49]   ἂν γένους ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ  πολλὰ   τὸ κοινὸν εὖ πεποιηκὼς ὅρκους
[11, 35]   παθεῖν. ταῦτά τε δὴ καὶ  πολλὰ   τούτοις ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς
[11, 35]   γυναικὶ μὴ τεκούσῃ. ~Ταῦτα καὶ  πολλὰ   τούτοις ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ
[11, 27]   οἷς πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί τε  πολλὰ   τραύματα λαβόντες μόλις αὐτοὺς ἀποφύγοιεν.
[11, 22]   κύριοι καὶ διέστησαν εἰς μέρη  πολλά,   τῶν μὲν ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις
[11, 27]   τὸν νεκρὸν ἐπὶ τὸν χάρακα,  πολλὰ   τῶν στρατηγῶν κατεβόων, καὶ μάλιστα
[11, 49]   τὸ ταπεινὸν σχῆμα καὶ ἄλλα  πολλὰ   {φέρων} εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ
[11, 10]   γίνονται τῆς ἀρχῆς ὑμῶν, Ἄππιε,  πολλαὶ   καὶ παρὰ πολλῶν· εἰ μὲν
[11, 41]   ἐπεβάλετο, ἀλλὰ καὶ ὑμῶν εἰσι  πολλαὶ   τοῖς μὲν θυγατέρες, τοῖς δὲ
[11, 62]   δ´ οἱ ὕπατοι, ἐν οὐ  πολλαῖς   δ´ ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς οὐκ
[11, 12]   τε χρῆσθαι πρὸς τὰ κατηγορήματα  πολλαῖς·   τοῦτο μέν, ὡς οὐκ αὐτὸς
[11, 28]   μᾶλλον ἔξω τῶν φρενῶν ἐγένετο  πολλάκις   ἀναγκαζόμενος παριέναι τὸ διδασκαλεῖον ἤδη
[11, 4]   δ´ αὐτοῖς τῶν μετρίων οὐδείς.  πολλάκις   δὲ τοῦ κήρυκος βοῶντος καὶ
[11, 14]   πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά σοι  πολλάκις   ἐβουλήθην ὑποθέσθαι μόνῳ μόνος εἰς
[11, 36]   τῶν ὑπ´ αὐτοῦ λεχθησομένων προαχθείς,  πολλάκις   ἐπιστρέψας τὸ πρόσωπον τῇδε καὶ
[11, 46]   ἐπὶ τοῖς προτέροις ἀγῶσιν,  πολλάκις   ἤδη συνέβη. ταῦτα βουλευσάμενοι συνέσχον
[11, 47]   τῶν πολεμίων αὐτὸν εἰς μάχην  πολλάκις   καὶ κακιζόντων τὴν ἀνανδρίαν ἠνείχετο
[11, 22]   διέμενεν ἐν τῇ πόλει, διὰ  πολλὰς   αἰτίας καὶ ἐκ πολλῶν αὐξηθεῖσα
[11, 30]   μέχρι δίκης. ἔφη τε διὰ  πολλὰς   αἰτίας προσήκειν τῷ Ἀππίῳ φυλάττειν
[11, 27]   αὐτός τε γὰρ Σίκκιος  πολλὰς   εἶχε πληγὰς τὰς μὲν ὑπὸ
[11, 23]   Αἰκανῶν χώρας θέμενοι τὴν παρεμβολὴν  πολλὰς   καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ τῶν
[11, 34]   ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις ἠξίουν τὰς ἑαυτῶν,  πολλὰς   καὶ οὐκ ἀσήμους γυναῖκας ὀνομάζοντες,
[11, 10]   θυγατέρας ἐπιγάμους καὶ ἄλλας ὕβρεις  πολλὰς   καὶ χαλεπάς. τὸ δὲ πενέστατον
[11, 39]   τῆς ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν ἀκροώμενοι, διὰ  πολλὰς   προφάσεις, ἀλλ´, εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ
[11, 26]   ἔχεις τῶν τόπων διὰ τὰς  πολλὰς   στρατείας, λόχον δέ σοι δώσομεν
[11, 57]   οἱ ὕπατοι τὴν βουλὴν καὶ  πολλὰς   ὑπὲρ ὁμονοίας καὶ εὐκοσμίας ποιησάμενοι
[11, 31]   αὐτὴν γυναικῶν ἐγίνετο καὶ κοπετός,  πολλὴ   δὲ κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις ἐκ
[11, 22]   οἱ δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ δὲ  πολλῇ   πρὸς ἄμφω τὰ μέρη χρώμενοι
[11, 9]   τιμήν· αἰσχύνη δὲ καὶ μωρία  πολλὴ   πρῶτον ἀναστάντα μὴ οὐχ
[11, 54]   τῶν συμμάχων ἄγγελοι λέγοντες, ὅτι  πολλῇ   στρατιᾷ μέλλουσιν ἐλαύνειν ἐπ´ αὐτοὺς
[11, 3]   ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε δ´ αὐτοῖς  πολλὴν   ἀπορίαν, πρῶτον μὲν εἰ πάντας
[11, 40]   ἐκ τοῦ βιαιοτάτου τῶν τρόπων,  πολλὴν   δειλίαν καὶ μαλακίαν καταγνόντες ἡμῶν
[11, 44]   κράτιστοι τῶν τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ  πολλὴν   δύναμιν ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως μὲν ἔτι
[11, 15]   νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ  πολλὴν   ἐλπίδα τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς
[11, 39]   ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ  πολλὴν   ἐποιοῦντο τοῦ τ´ Ἀππίου καὶ
[11, 48]   τήν τ´ ἀποσκευὴν τῶν πολεμίων  πολλὴν   εὗρε καὶ τὴν λείαν ἅπασαν,
[11, 20]   τότε τοίνυν ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα  πολλὴν   καὶ ἀγαθὴν ἐπ´ ἀμφότερα τὰ
[11, 38]   εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας,  πολλὴν   καὶ ἀγαθὴν νεότητα περὶ αὑτοὺς
[11, 47]   δὲ τῷ χάρακι φυλακὴν οὔτε  πολλὴν   καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι
[11, 47]   κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας καὶ εἰς  πολλὴν   καταφρόνησιν τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας,
[11, 52]   οἱ γὰρ ἀνειληφότες τὰς ψήφους  πολλὴν   μωρίαν εἶναι λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν
[11, 31]   ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν δίκην,  πολλὴν   ποιήσομαι πρόνοιαν, Νομιτώριε. νῦν
[11, 48]   τόλμαν ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων  πολλὴν   πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους, καὶ κοινῶς
[11, 30]   ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ  πολλὴν   προσθέντος δέησιν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν
[11, 1]   παρακαλοῦσιν αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ  πολλὴν   σοφίαν. διὰ ταύτας δή μοι
[11, 32]   δ´ Ἄππιος καταρχὰς μὲν εἰς  πολλὴν   ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν
[11, 7]   τέως ἀγαπῶντες καὶ τοῖς θεοῖς  πολλὴν   χάριν εἰδότες, εἴ τις αὐτοὺς
[11, 27]   ἀναίρεσιν τοῦ σώματος, ἵνα μετὰ  πολλῆς   ἀσφαλείας τε καὶ τιμῆς ἐπὶ
[11, 8]   καλῶς εἶχε τῶν γιγνομένων διαγνῶναι.  πολλῆς   γὰρ ἂν ἐπιτιμήσεως ἄξιος ἦν,
[11, 3]   ἐμβαλόντες εἰς τὴν ὁμοτέρμονα καὶ  πολλῆς   γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς φόνον τε
[11, 18]   ἐπὶ νοῦν ἔρχεται τοιαῦτα ληρεῖν,  πολλῆς   δ´ ἀναλγησίας ἡμῶν, εἰ τοιαῦτα
[11, 18]   καὶ παραδιδόντες ἡμῖν ἑαυτούς. ~Ὦ  πολλῆς   μὲν εὐηθείας τούτων, οἷς ἐπὶ
[11, 41]   παίδων τε καὶ παρθένων σωφρονήσει.  πολλῆς   μέντοι μωρίας καὶ σκαιότητος, σαφῶς
[11, 4]   πόλεμος· καὶ διεξῆλθε λόγον ἐκ  πολλῆς   συγκείμενον ἐπιμελείας, οὗ τέλος ἦν
[11, 24]   τε δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ ἐκ  πολλῆς   ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ τῶν
[11, 21]   δὲ λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ  πολλῆς   φιλοτιμίας τε καὶ κραυγῆς, καὶ
[11, 61]   ὑπάτων, καὶ λαβόντες αὐτὸ μετὰ  πολλῆς   χαρᾶς οἱ δήμαρχοι προῆλθον εἰς
[11, 53]   πολλοὶ μὲν ἐν τῷ συνεδρίῳ,  πολλοὶ   δὲ κατὰ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ
[11, 27]   δικαστήριον αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα. καὶ  πολλοὶ   ἦσαν οἱ κατηγορεῖν μέλλοντες αὐτῶν.
[11, 53]   ἠλλοτριωμένων τοὺς δημοτικούς. καὶ λόγοι  πολλοὶ   μὲν ἐν τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ
[11, 42]   ἔχεσθαι, καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ  πολλοὶ   παριόντες ἐθάρρουν λέγειν, εἴ τι
[11, 52]   προσδικάσῃ τοὺς ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος· καὶ  πολλοὶ   σφόδρα ἐλέχθησαν εἰς ἀποτροπὴν τοῦ
[11, 9]   ἀγρούς· καὶ οὐδὲ τῶν πατρικίων  πολλοὶ   τὰς κατ´ ἄστυ ποιοῦνται διατριβὰς
[11, 42]   δ´ αὐτοῦ λέγοντος ἀνεβόησαν οἱ  πολλοὶ   τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι καὶ τοὺς ἡγεμόνας
[11, 1]   τελευταίων ἀρξάμενος, δοκεῖ τοῖς  πολλοῖς   αἴτια γενέσθαι μόνα τῆς ἐλευθερίας,
[11, 40]   καὶ κλήρους καὶ χρήματα σὺν  πολλοῖς   κτηθέντα πόνοις ὑπὸ πατέρων καὶ
[11, 1]   διατρίβουσι πράξεις. τοῖς τε γὰρ  πολλοῖς   οὐκ ἀπαρκεῖ τοῦτο μόνον ἐκ
[11, 30]   καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν οὐ  πολλοῖς   πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν δὲ
[11, 44]   πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´ ἔτι τοῖς  πολλοῖς   τῆς διανοίας αὐτῶν οὔσης Ἄππιος
[11, 21]   πάντας τοὺς βουλευτὰς καλοῦντας, καὶ  πολλοῖς   τῶν συνέδρων ἀναθέσθαι βουλομένοις τὰς
[11, 19]   τί γενήσεταί μοι πλέον οὐδὲ  πολλοστὴν   ἕξοντι μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων;
[11, 7]   τὸ πάτριον ἡμῶν πολίτευμα ἐκ  πολλοῦ,   καὶ τοῖς προεστηκόσι τῶν κοινῶν
[11, 5]   ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν. θορύβου δὲ  πολλοῦ   κατασχόντος τὸ συνέδριον καὶ τῶν
[11, 33]   τῶν φρενῶν γενόμενος παρῆν μετὰ  πολλοῦ   στίφους ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[11, 28]   ἀγορᾶς. κραυγῆς δὲ γενομένης καὶ  πολλοῦ   συνδραμόντος ὄχλου κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο
[11, 58]   γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου μετὰ  πολλοῦ   σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ τῶν μὴ
[11, 61]   τὸ πλῆθος εἰς τὴν ἐκκλησίαν,  πολλοὺς   διέθεντο τῆς βουλῆς ἐπαίνους, καὶ
[11, 59]   παραινεῖ. δ´ ἀναστὰς καὶ  πολλοὺς   διεξελθὼν ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ
[11, 25]   ὑπάτοις. τοῦτον δὴ τὸν ἄνδρα  πολλοὺς   ἐν τῇ πόλει διεξιόντα λόγους
[11, 28]   παρθένου Πόπλιος Νομιτώριος φίλους τε  πολλοὺς   ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ ἐκ
[11, 29]   μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας ἔχων  πολλοὺς   καὶ ἀγαθοὺς καὶ τὴν θεράπαιναν
[11, 34]   μάρτυρας, οὓς Κλαύδιος ἔφη  πολλοὺς   καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν ἐκ
[11, 40]   ὡς δὲ κατέμαθεν ὀλοφυρομένους τε  πολλοὺς   καὶ δακρύοντας, εἰς ἱκεσίας καὶ
[11, 50]   ἀπέχουσα τοῦ πίστις εἶναι τοὺς  πολλοὺς   κατεῖχε. καὶ τὰ μὲν ἐπὶ
[11, 48]   προθυμίαν παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην,  πολλοὺς   μὲν ἀποκτείνας τῶν πολεμίων, πολλῷ
[11, 29]   μάθε. ἔστι μοι θεράπαινα πατρικὴ  πολλοὺς   πάνυ δουλεύουσα χρόνους. ταύτην κύουσαν
[11, 59]   ἀποδείξας τὸ μισόδημον, ἐπαίνους τε  πολλοὺς   περὶ τοῦ δήμου ποιησάμενος, ὡς
[11, 41]   ἀτιμωρήτους ἐάσητε, οὐκ ἐφ´ ὑμῶν  πολλοὺς   τὰ ὅμοια δεινὰ ἥξει, ἀλλὰ
[11, 34]   νέῳ ἀνδρὶ καὶ οὐ μετὰ  πολλοὺς   τοῦ γάμου τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´
[11, 19]   ἀδύνατον ἀπάγειν ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην  πολλοὺς   τοὺς μεταξὺ χρόνους ἀποφαίνων ταῖς
[11, 48]   γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους τε πάνυ  πολλοὺς   τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο. οὐ γὰρ
[11, 50]   δ´ μάλιστα ἐρεθίζουσα τοὺς  πολλοὺς   ὑπόληψις, ἣν ἐκεῖνοι παρεσκεύασαν ἰσχυρὰν
[11, 19]   χλευασμῶν, οἷς παρακρουσάμενος ὑμᾶς τοὺς  πολλοὺς   ᾤχετο φέρων, ἐγὼ καὶ περὶ
[11, 48]   πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας τῶν πολεμίων,  πολλῷ   δ´ ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων τετυχηκὼς
[11, 16]   περὶ τῶν κοινῶν ἀγαθῶν ἀντιπάλους.  πολλῷ   δ´ ἔτι τούτου θαυμασιώτερόν ἐστιν,
[11, 22]   τὰ ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖς προτέροις  πολλῷ   δυσμενεστέρους ἐποίησε πρὸς τὴν δεκαδαρχίαν
[11, 22]   διὰ πολλὰς αἰτίας καὶ ἐκ  πολλῶν   αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´ ἣν ἔχαιρον
[11, 61]   τὰς σπουδὰς ἐπὶ θάτερον μετέβαλον.  πολλῶν   γέ τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων τὴν
[11, 40]   ἀφείλοντο τὰς οὐσίας οἱ δέκα,  πολλῶν   δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ σώματα,
[11, 10]   ὑμῶν, Ἄππιε, πολλαὶ καὶ παρὰ  πολλῶν·   εἰ μὲν ἀληθεῖς ψευδεῖς
[11, 14]   κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ περὶ  πολλῶν   ἔτι σοι λέγειν βουλόμενος ὀκνῶ.
[11, 34]   περιφανέστατον ἔκ τε τῶν ἀνδρῶν  πολλῶν   καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ μόνον
[11, 12]   τῶν πρὸ τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων  πολλῶν   καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν
[11, 40]   καθήπτετο τῆς ὀλιγαρχίας διεξιών, ὡς  πολλῶν   μὲν ἀφείλοντο τὰς οὐσίας οἱ
[11, 49]   ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν  πολλῶν   μὲν καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς
[11, 2]   τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ  πολλῶν   μὲν καὶ ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα
[11, 9]   καὶ ταῦτα τῇ Ῥωμαίων,  πολλῶν   οἰκείων δεῖ σωμάτων, εἰ μέλλει
[11, 26]   ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ ἅμα πάντων  πολλῶν   ὄντων ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν
[11, 1]   καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα  πολλῶν   ὁρῶσι, καὶ τοῖς ἐπὶ ταῦτα
[11, 43]   στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´ ἔτι τῶν  πολλῶν   τὰ ἱερὰ σημεῖα κινεῖν, ἔπειτα
[11, 46]   ἀποθνήσκει, ὡς μὲν τῶν  πολλῶν   ὑπόληψις ἦν ἐξ ἐπιταγῆς τῶν
[11, 16]   γὰρ διὰ μέσου χωρίον οὐ  πολύ   ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν καὶ παρορμᾶν
[11, 50]   δόξα τ´ ἰσχυρὰ καὶ οὐ  πολὺ   ἀπέχουσα τοῦ πίστις εἶναι τοὺς
[11, 44]   δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´ οὐ  πολὺ   καὶ ἀπὸ τῆς ἐν Φιδήνῃ
[11, 19]   πλείους γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ  πολὺ   κρατεῖν ἐδόκουν οἱ τὸν πόλεμον
[11, 28]   δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ μετ´ οὐ  πολὺ   Λεύκιος, παρὰ τοῦ πατρὸς
[11, 26]   τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ δὲ  πολὺ   προελθόντες ἀπὸ τοῦ χάρακος εἰς
[11, 2]   ὅτι τοῖς ἀκολάστοις τῶν νέων  πολὺ   τὸ αὔθαδες προσεγίνετο μηδ´ ὄψει
[11, 40]   προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´ αὐτῷ ταῦτα  πολὺ   τὸ βουλόμενον ἐξ ἁπάντων ἀκούειν
[11, 22]   ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ  πολὺ   τὸ γενναῖον ἐν τοῖς τρόποις
[11, 45]   λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι παρὰ  πολὺ   τῶν ἄλλων ἐλάττους ὄντες περιῆσαν
[11, 43]   τὸ πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ  πολὺ   τῶν ἑτέρων. οἱ δ´ ἐξελθόντες
[11, 41]   σῶμα ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς δὲ  πολυκέφαλον   τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ τε καὶ
[11, 43]   πόλιν ἦν. οὐ μὴν ἐπὶ  πολύν   γε διέμεινεν ταραχὴ χρόνον,
[11, 15]   νέαι ἀρχαί. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ  πολὺν   ἐκ τοῦ συνεδρίου κινήσας ἔπαινον
[11, 30]   ἔμελλεν παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ  πολὺν   ἐκ τῶν παρόντων κινήσας ἔλεον
[11, 35]   λόγον ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα καὶ  πολὺν   ἐν ταῖς συμφοραῖς τῆς κόρης
[11, 22]   τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν ἄν μοι  πολὺν   ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας διαμεῖναι
[11, 3]   γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς φόνον τε  πολὺν   ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ πλήθους ἐν
[11, 32]   κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν καὶ  πολὺν   ἠπόρει χρόνον, τι χρὴ
[11, 42]   μηδὲν τοὺς σφετέρους ἔτι ἐῶντας  πολυπραγμονεῖν,   τὰ μὲν διὰ τὰς ὠφελείας,
[11, 12]   χάριν ἠναγκάσθης ἀβούλητόν τι ὑπομεῖναι.  πολὺς   γὰρ ἂν εἴη λόγος,
[11, 22]   αὐτῷ πολὺς μὲν ἑταίρων ὄχλος,  πολὺς   δὲ πελατῶν. τούτου δ´ ἀρξαμένου
[11, 47]   ἀγὼν καὶ φόνος ἐξ ἀμφοτέρων  πολύς,   ἐν νικήσαντες οἱ Ῥωμαῖοι
[11, 61]   ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Γενυκίου  πολὺς   ἐξ ἁπάντων ἔπαινος ἐγίνετο, καὶ
[11, 22]   οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´ αὐτῷ  πολὺς   μὲν ἑταίρων ὄχλος, πολὺς δὲ
[11, 31]   Τοῦτο τὸ τέλος ἐξενέγκαντος Ἀππίου  πολὺς   μὲν ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς παρθένου
[11, 8]   μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί τις εἰκάζειν,  πολὺς   μετὰ τοῦτον ἔσται χρόνος,
[11, 33]   αὐτὴν παραδούς· ἐφ´ οἷς ἅπασι  πολὺς   προσποιητὸς σχετλιασμὸς ἦν, εἰ
[11, 27]   ἐγίνετο πάντων καὶ βοὴ καὶ  πολὺς   ὀδυρμός· ὡς δὲ κατωλοφύραντο τὴν
[11, 39]   κόσμον τὸν ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο  πολυτελέστατον   παρασκευάσαντες, καὶ τὴν ἐκφορὰν τοῦ
[11, 57]   εἰκάζειν δὲ μίαν αἰτίαν, ὅτι  πονηρὰς   καὶ ἀσυμφόρους γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες
[11, 20]   καὶ τὸ μὴ πιστεύειν τοῖς  πονηροῖς   σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην
[11, 63]   Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν οἱ  πονηρότατοί   τε καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ
[11, 13]   ὑπὸ τούτων πάλιν αὐτὸν ἐκ  πονηροῦ   γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά σοι πολλάκις
[11, 12]   ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ δ´ εἰς  πονηρῶν   ἀνθρώπων ὁμιλίας, οἱ δ´ εἰς
[11, 25]   δ´ ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς ὑπ´ ἀνθρώπων  πονηρῶν   καὶ τῇ γοητείᾳ τῶν λόγων
[11, 57]   τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς προσήκουσαν.  πονηρῶν   τ´ ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς
[11, 9]   οὖν τῆς καθεστώσης πολιτείας, ὅτι  πονηρῶς   ἡμῖν ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν ὀλίγου
[11, 40]   καὶ χρήματα σὺν πολλοῖς κτηθέντα  πόνοις   ὑπὸ πατέρων καὶ ὑμῶν αὐτῶν
[11, 7]   τὰ δεινὰ χωροῦσι καὶ οὔτε  πόνον   οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν
[11, 40]   τροφεῖα πολλὰ καὶ ἄξια τῶν  πόνων   ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε κατὰ νόμους
[11, 5]   Ὁρατίου τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ  Ποπλικόλᾳ   μετὰ τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων,
[11, 4]   ἀποθανών· πάππος δὲ πρὸς πατρὸς  Ποπλικόλας   τοὺς βασιλεῖς ἐκβαλὼν καὶ
[11, 28]   πρὸς μητρὸς θεῖος τῆς παρθένου  Πόπλιος   Νομιτώριος φίλους τε πολλοὺς ἐπαγόμενος
[11, 46]   δῆμον ὑφ´ ἑτέρου τῶν δημάρχων  Ποπλίου   Νομιτωρίου καὶ τυχὼν ἀπολογίας ἁπάσαις
[11, 5]   ἐπικληθεὶς ἀπόγονος Ὁρατίου τοῦ συνυπατεύσαντος  Ποπλίῳ   Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ τὴν ἐκβολὴν
[11, 38]   καὶ πελάταις εἰς τὴν ἀγορὰν  πορεύεσθαι   παίειν κελεύων καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν
[11, 16]   γὰρ ἀνοίας τούτοις καὶ οὐ  πόρρω   θεοβλαβείας πεποιήκασιν οἱ πρόεδροι τῆς
[11, 43]   ἀκολουθεῖν κελεύει τοὺς στρατευομένους, ὅποι  ποτ´   ἂν ἄγωσιν, τε νόμος
[11, 3]   ἑκατὸν σταδίους πλησίον οὖσα Τιβέρεως  ποταμοῦ.   Αἰκανοὶ δ´ εἰς τὴν Τυσκλάνων
[11, 34]   παρείχοντο λόγον, ὡς οὐκ ἄν  ποτε   Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς δεόμενον
[11, 23]   προνομὰς ἐξιοῦσιν ἐπετίθεντο, καὶ εἴ  ποτε   ἱππεῖς εἰς χεῖρας ἔλθοιεν ἱππεῦσι
[11, 31]   γυναῖκας, ἵνα δὴ μάθωσιν ἤδη  ποτὲ   Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες ἀντ´ ἐλευθέρων,
[11, 40]   μὴ καὶ ἐπ´ αὐτὸν ἔλθοι  ποτὲ   σὺν χρόνῳ τὰ δεινά, μαθὼν
[11, 41]   ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε ἤδη  ποτὲ   τοὺς χαλινούς, σχέτλιοι· ἀναβλέψατε
[11, 5]   πολίταις ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου,  πότερα   δεῖ μένειν τὴν δεκαδαρχίαν ὑμῶν,
[11, 4]   ἐξ ὧν ἂν ἀκούσωσιν οὗτοι,  πότερα   ταῦτ´ ἐστὶν ἀναγκαιότερα τοῖς κοινοῖς,
[11, 3]   γνώμην καὶ τὴν στρατολογίαν ψηφιούμενον,  πότερα   τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς
[11, 3]   τὴν καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι,  πότερον   αὐθάδη καὶ μισοπόνηρον οἵας ἔθος
[11, 11]   ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ δήμῳ διαγνῶναι,  πότερον   αὐτῷ δοκεῖ πάλιν ὑπάτους τ´
[11, 58]   ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων,  πότερον   ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ περὶ
[11, 5]   σωτηρίας τῶν κοινῶν βουλομένους λέγειν.  πότερον   ὑμῶν ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς διανοίας,
[11, 60]   τὸν δῆμον αὖθις συνελθόντας διαγνῶναι,  πότερον   ὑπάτους χιλιάρχους βούλονται παραλαβεῖν
[11, 4]   λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν  Ποτῖτος,   ἀνὴρ μέγα φρονῶν ἐπὶ τοῖς
[11, 45]   ἐκκλησίας, ὥσπερ ἔφην, Λεύκιος Οὐαλέριος  Ποτῖτος   καὶ Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος, αὐτοί
[11, 4]   τοῦτο κακόν, ὅτε Οὐαλέριος ὢν  {Ποτῖτος}   ὡς εἷς τῶν ἐλαχίστων οὐκ
[11, 20]   ἀξιοῦντες ἀποθέσθαι τὰς ῥάβδους,  που   γε τὰ ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι
[11, 39]   δὲ ἀθύρματα {κόμης} παρθενικά, καί  που   τινὲς καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχους.
[11, 27]   ἔξω τῶν διὰ τῆς ὁδοῦ,  πρᾶγμα   ἀμήχανον ὑπελάμβανον εἶναι πολεμίους ἐπιφανῆναι
[11, 30]   εἰς τοὺς δικασίμους χρόνους τὸ  πρᾶγμα   ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ
[11, 14]   βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς ἔχειν. τὸ  πρᾶγμα   δή με ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι
[11, 6]   πόλιν τὰ μὴ πρὸς τὸ  πρᾶγμα   δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε· τὴν δ´
[11, 36]   τῆς Κλαυδίου δούλης, καὶ τὸ  πρᾶγμα   ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι
[11, 27]   παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ τὸ  πρᾶγμα   ἐπιβουλῆς καλῷ καὶ προσήκοντι ἔργῳ
[11, 61]   οὕτω δ´ ἄρα κοῦφόν τι  πρᾶγμά   ἐστιν ἐπιθυμία δίχα λόγου γινομένη
[11, 21]   τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ  πρᾶγμα   ἤδη λέγων καὶ τέλος ἔχειν
[11, 57]   δεῖ πράττειν, ὥσπερ ἀδοκίμαστον  πρᾶγμα   καὶ βουλῆς δεόμενον εἰς τὸ
[11, 40]   καὶ παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι μέγα  πρᾶγμα   καὶ δεινόν. δὲ τέως
[11, 37]   νῦν ἄπιτε, οἷς μή τι  πρᾶγμα,   καὶ πράσσετε τὰ ἑαυτῶν, εἰ
[11, 36]   δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν ἦλθε τὸ  πρᾶγμα,   μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ ταῦτα καὶ
[11, 58]   βουλευτῶν πρὸς ὀργὴν δεξαμένων τὸ  πρᾶγμα   παρελθὼν ἅτερος τῶν ὑπάτων Γενύκιος
[11, 15]   δέῃ, συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι δὴ  πρᾶγμα   ποιῶν ἄωρον, ἀνὴρ πρεσβύτερος οὐ
[11, 38]   μεταφέρειν ἐκ τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον  πρᾶγμα   ποιῶν καὶ τοῖς τότε καιροῖς
[11, 34]   οὐκ ἄν ποτε Νομιτωρία  πρᾶγμα   σιγῆς δεόμενον καὶ δι´ ἑνὸς
[11, 53]   φθόνου τοῦ πρὸς αὐτοὺς τὸ  πρᾶγμα   συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου δὲ τοῦ χρόνου
[11, 1]   καὶ πάντα, ὅσα παρακολουθεῖ τοῖς  πράγμασι,   διδαχθῆναι. τοῖς δὲ πολιτικοῖς ἀνδράσιν,
[11, 1]   παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν παρακολουθούντων τοῖς  πράγμασι   κοινὸν ὥσπερ καὶ τοῖς ἄλλοις
[11, 56]   ὡς ἐν χαλεποῖς καὶ ἀβουλήτοις  πράγμασιν   ἔχω, τῆς μὲν ὑπατείας μήτε
[11, 18]   ἀμφότερα, μαθόντες ὅτι οὐ τοῖς  πράγμασιν   οἱ καιροὶ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς
[11, 10]   ἑταίρων οἰκείως τοῖς παροῦσιν ἔχει  πράγμασιν.   οἱ μέν γ´ ἀγαθοὶ καὶ
[11, 63]   ὅτι πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα  πράγματα   διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν ὑπάτων
[11, 27]   τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ  πράγματα   δίκης ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις. οἱ
[11, 37]   πάντα σήποντας τὰ τῆς πόλεως  πράγματα   ἐάσειν. γνώμην δὴ λαβόντες κρείττονα
[11, 23]   ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις οἴκτιστα  πράγματα   ἔπαθον. ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´ αὐτοὺς
[11, 60]   ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐχθρῶν ποιῆσαι  πράγματα,   τοὺς ἔξωθεν ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι
[11, 20]   ἥπερ ὤνησεν ὁμολογουμένως πάντα τὰ  πράγματα   καὶ φερομένην τὴν πόλιν εἰς
[11, 16]   ἐπὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως  πράγματα   μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι τοῖς ἑαυτῶν
[11, 19]   τοῦ πολέμου, καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει  πράγματα   οὐκ ἐπιτήδεια χλευασμῶν, οἷς παρακρουσάμενος
[11, 30]   τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ μέτρια  πράγματα   προφέρων καὶ τῇ Ῥωμαίων συνήθη
[11, 9]   δείξας, ἐν οἵῳ κλύδωνι τὰ  πράγματα   σαλεύει τῆς πόλεως, τὴν σωτηρίαν
[11, 18]   δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς καιροῖς τὰ  πράγματα.   Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν γνώμην
[11, 44]   λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων ἅπαντα διετέλουν  πραγματευόμενοι.   ἀδήλου δ´ ἔτι τοῖς πολλοῖς
[11, 29]   τὸ σῶμα μηδ´ ἀναβολὰς τῷ  πράγματι   προσάγειν· ὁποτέραν δ´ ἂν οὗτοι
[11, 6]   ὡς ἠρεθισμένην εἶδον ἐπὶ τῷ  πράγματι   τὴν βουλήν· ἔπειτα προσελθὼν ἐξ
[11, 54]   ἐάσειν δόγμα περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι  πράγματος,   ἐὰν μὴ τὸν ὑπ´ αὐτῶν
[11, 15]   ἀποδείκνυμαι, μηδὲν ψηφίζεσθαι περὶ μηδενὸς  πράγματος,   ἕως ἀποδειχθῶσι νέαι ἀρχαί. Ταῦτ´
[11, 33]   τὸν Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν τοῦ  πράγματος   μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν τε
[11, 17]   ἡμᾶς ἔπεισε περὶ μηδενὸς ἄλλου  πράγματος   μήτε προβουλεύειν μήτ´ εἰς τὸν
[11, 44]   τὴν βουλὴν πείθοντες ἀξίαν τοῦ  πράγματος   ὀργὴν κατ´ αὐτῶν λαβεῖν. ἐπεὶ
[11, 52]   σφόδρα ἐλέχθησαν εἰς ἀποτροπὴν τοῦ  πράγματος   ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ τῶν
[11, 15]   καὶ παῦσαι τὰ ἔξω τοῦ  πράγματος   φλυαρῶν. Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται πάλιν
[11, 36]   Ἐγὼ δὲ περὶ τοῦδε τοῦ  πράγματος,   Οὐεργίνιε, καὶ ὑμεῖς οἱ
[11, 8]   περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει  πραγμάτων   εἴ τι μὴ καλῶς εἶχε
[11, 36]   ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι τῶν Κλαυδίου  πραγμάτων   εἶχον ἐν φροντίδι. τούτῳ δ´,
[11, 27]   θάνατον ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι τῶν  πραγμάτων   ἦν. ~Τὸ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ
[11, 1]   αὐτὸ καὶ τὸ πέρας τῶν  πραγμάτων   μαθόντες, ὅτι συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις
[11, 35]   ἔγραψε καὶ ἔργον ἐτόλμησε τυραννικὸν  πρᾶξαι   καὶ ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ αὐτῶν
[11, 20]   δυσχωρίας ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι τὸ στρατόπεδον  πρᾶξαι   μὲν οὐδὲν ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι δ´
[11, 5]   καὶ παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν μήτε  πράξειν   μηθέν; μεθύετε τῷ μεγέθει
[11, 59]   δὴ βίον ἀνεπίληπτον ἐσχηκόσι καὶ  πράξεις   ἀποδεδειγμένοις τῆς τιμῆς ταύτης ἀξίας,
[11, 1]   οὐδέ γ´ ὅταν πολιτικὰς ἀκούσωσι  πράξεις,   ἀρκοῦνται τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ
[11, 1]   τοὺς τόπους, ἐν οἷς αἱ  πράξεις   ἐγένοντο, βούλονται παρὰ τῆς ἱστορίας
[11, 36]   ἐγὼ μὲν εἰς τὰς πολιτικὰς  πράξεις   ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι τῶν Κλαυδίου
[11, 1]   καὶ περὶ τὰς πολιτικὰς διατρίβουσι  πράξεις.   τοῖς τε γὰρ πολλοῖς οὐκ
[11, 13]   σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων τε καὶ  πράξεων   ἐπιλανθάνου. καλαὶ γὰρ αἱ πρῶταί
[11, 37]   οἷς μή τι πρᾶγμα, καὶ  πράσσετε   τὰ ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε· σὺ
[11, 44]   οὐκέτι τῶν κοινῶν οὐδὲν ἠξίου  πράττειν,   ἀλλὰ κατ´ οἶκον ἔμενεν·
[11, 14]   σε λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά τινα  πράττειν   ἀναγκαιότερα, εἰ δή τί σοι
[11, 19]   τῇ πόλει καὶ μηδενὸς τἀναντία  πράττειν   ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν,
[11, 44]   τοῦ κοινοῦ λέγειν τε καὶ  πράττειν.   ἐκ δὲ τῶν εἴκοσι τοὺς
[11, 55]   παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ τἀναντία  πράττειν   ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν, ἐὰν μὴ
[11, 3]   μετὰ τούτων τι χρὴ  πράττειν   ἐσκόπουν. τὸ μὲν οὖν ὑπερόριον
[11, 42]   ἦν δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν  πράττειν   καὶ συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα, ἔκριναν,
[11, 21]   λαβόντες ἀφορμὴν οἱ δέκα τοῦ  πράττειν   τι δόξειεν αὐτοῖς τὴν
[11, 13]   αἷς ἀκολούθως καὶ τὰ λοιπὰ  πράττειν   ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει δὴ
[11, 62]   τινῶν σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ  πράττειν   τὰ κοινὰ γενομένων. τούτων δὲ
[11, 20]   ἀφῄρηται. ταῦτ´ ἔστιν παραινῶ  πράττειν,   πατέρες, ὑμῖν, καὶ συμφέροντα
[11, 58]   ἀμείνων ἔδοξεν εἶναι τῆς βραδυτέρας,  πράττειν   ὡς ἐκείνοις ἐφάνη. Ταῦτ´ εἰπὼν
[11, 57]   κατὰ σφᾶς αὐτοὺς δεῖ  πράττειν,   ὥσπερ ἀδοκίμαστον πρᾶγμα καὶ βουλῆς
[11, 33]   δὲ σὺν εὐσχήμονι δίκης τοῦτο  πράττῃ   προφάσει, μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ τὴν
[11, 1]   τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ  πραττόμενα   ὁρῶσα. οὐδέ γ´ ὅταν πολιτικὰς
[11, 2]   οἷς οὐ κατὰ γνώμην τὰ  πραττόμενα   ὑπ´ αὐτῶν ἦν, οὓς μὲν
[11, 2]   τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι δὲ τοῖς  πραττομένοις   ἀδυνατοῦντες, οὔθ´ οἱ καταγραφέντες εἰς
[11, 42]   περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει  πραττομένων   μηδὲν τοὺς σφετέρους ἔτι ἐῶντας
[11, 12]   ὡς οὐχ ἱκανὸς ἦσθα τὸν  πράττοντα   κωλύειν ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο δ´,
[11, 2]   ἰδεῖν, οὓς ἔμελλον ἀσελγές τι  πράττοντες   αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης δὲ τοῦ κρείττονος
[11, 3]   καὶ τὰ κυρωθέντα ὑπ´ ἐκείνης  πράττοντες   κατὰ νόμους ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν
[11, 58]   μετὰ τῶν ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί  πράττοντες   οὐδ´ ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν
[11, 41]   μήτε φόβον. ἐμοί τε δὴ  πράττοντες   τιμωρίαν δικαίαν καὶ ὑμῖν αὐτοῖς
[11, 38]   ἐβούλετο πολλὰ καὶ λέγων καὶ  πράττων   ἄκοσμα. περιστάντων δ´ αὐτὸν τῶν
[11, 58]   τῶν ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι καὶ  πραΰνειν   τὰς ὀργὰς αὐτῶν ἐπειρᾶτο διδάσκων,
[11, 12]   μήτ´ ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες καὶ παραιτούμενοι  πραΰνουσι   τὰς τῶν ἠδικημένων ὀργάς, οἱ
[11, 27]   δι´ ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως τὸ  πραχθέν·   ἔπειτα τοῖς νεκροῖς προσελθόντες ὡς
[11, 50]   καὶ τὰ μὲν ἐπὶ τούτων  πραχθέντα   τῶν ὑπάτων ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ
[11, 49]   καλούμενον Ἄρειον πεδίον, καὶ τὰ  πραχθέντα   ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον
[11, 19]   οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν, τὰ δὲ  πραχθέντα   ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν παραδείγματα φέρων.
[11, 37]   ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ καὶ μεγαλόφρονι  πρέπον.   αἰτησάμενος γὰρ ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι τὴν
[11, 6]   μέν, ὥσπερ ἐστὶ σύνηθες καὶ  πρέπον   ὑμῖν, τοὺς πρεσβυτέρους, ἔπειτα τοὺς
[11, 56]   ἐστίν, εἰσηγείσθω Τίτος Γενύκιος οὗτος·  πρεπωδεστάτη   γὰρ γνώμη καὶ ὑποψίαν
[11, 26]   καὶ ὁπλισμὸς τοῖς τηλικούτοις  πρέπων.   ὑποδεξαμένου δὲ τοῦ Σικκίου καὶ
[11, 44]   στρατηγούς, ἐξ οὗ Σίκκιον τὸν  πρεσβευτὴν   ἀπέκτειναν, ὥσπερ ἔφην, δεδιότες δ´
[11, 25]   ἱερώτατόν τε καὶ τιμιώτατον  πρεσβευτὴς   παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν μὲν ἄρχοντος
[11, 25]   Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα  πρεσβευτικήν.   ἔστι δὲ πάντων ἱερώτατόν τε
[11, 27]   στράτευμα διὰ τὸν Σικκίου τοῦ  πρεσβευτοῦ   θάνατον ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι τῶν
[11, 55]   τι χρὴ ποιεῖν, οἱ  πρεσβύτατοί   τε καὶ κορυφαιότατοι τῶν προεστηκότων
[11, 58]   τῆς γνώμης καταλέγειν οὐχὶ τοὺς  πρεσβυτάτους   καὶ τιμιωτάτους τῶν βουλευτῶν, οἷς
[11, 4]   λέγειν, ἀλλ´ ὅταν οἵδε οἱ  πρεσβύτεροι   καὶ τιμιώτεροί σου γνώμην ἀγορεύσωσι,
[11, 15]   δὴ πρᾶγμα ποιῶν ἄωρον, ἀνὴρ  πρεσβύτερος   οὐ δεομένοις συμβουλῆς γνώμας ἀποδεικνύμενος.
[11, 6]   σύνηθες καὶ πρέπον ὑμῖν, τοὺς  πρεσβυτέρους,   ἔπειτα τοὺς μέσους, τελευταίους δὲ
[11, 56]   ἐκείνων γνώμας ἐξετάσητε, τότε τοὺς  πρεσβυτέρους   ἡμᾶς κελεύετε λέγειν. ἐγὼ μὲν
[11, 56]   τουδὶ μήτ´ ἀπ´ ἄλλου τῶν  πρεσβυτέρων   μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ φιλοδημοτάτου
[11, 27]   καὶ ἄλλα, μάλιστα δ´ ὅτι  πρεσβύτης   ὢν καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας
[11, 22]   ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ τοῦ δήμου  πριαμένοις   ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα
[11, 7]   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους εἰπεῖν,  πρὶν   ἀποδείξασθαι τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν, ἐκεῖνο
[11, 8]   λέγειν. οὐ γὰρ ἐξεγένετο ἡμῖν,  πρὶν   εἰς τοῦτο καταστῆσαι τὸν πόλεμον,
[11, 46]   οἱ δὲ λοιποὶ τῶν δέκα  πρὶν   εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς ἐζημίωσαν. τὰς
[11, 37]   διαλεχθῆναι μόνῃ μόνος, ὁπόσα βούλεται,  πρὶν   ἐκ τῆς ἀγορᾶς αὐτὴν ἀπαχθῆναι,
[11, 20]   ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι,  πρὶν   ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα
[11, 46]   οὐ γὰρ ἐδόθη διεγγύησις αὐτῷ  πρὶν   ἐπιστῆναι τὴν ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς
[11, 6]   λέγῃ, τοὺς δ´ ἐπιπολάζοντας καὶ  πρὶν   κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν
[11, 7]   ὅταν δὲ νοσοῦσα ἐν αὑτῇ,  πρὶν   τὰ ἔνδον καταστήσασθαι, τοῖς
[11, 36]   πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι  πρὶν   τήνδε τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν.
[11, 19]   ὅτι δεῖ νέας ἀρχὰς ἀποδειχθῆναι,  πρὶν   τὸ περὶ τοῦ πολέμου
[11, 20]   τὰς ἄλλας καταλύσαντες ἀρχάς, καὶ  πρὶν   ἡμέραν γενέσθαι δικτάτωρ ἀπεδέδεικτο Λεύκιος
[11, 49]   ἀλλ´ ἐπιβούλως ὑπὸ τῶν δημάρχων  πρὸ   δίκης, ἵνα μήτε λόγου τύχῃ
[11, 16]   ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ  πρὸ   ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν
[11, 12]   ὑπάρξει δέ σοι καὶ τῶν  πρὸ   τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν καὶ
[11, 31]   ἀλλ´ οὐ τοὐμὸν ἐκχεῖς αἷμα  πρὸ   τοῦ βήματος ἐν τοῖς ἁπάντων
[11, 38]   νεότητα περὶ αὑτοὺς ἄγοντες ἵστανται  πρὸ   τοῦ νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ πλησίον
[11, 40]   ἔχων. ἰδόντες δ´ αὐτὸν οἱ  πρὸ   τοῦ στρατοπέδου τὰς φυλακὰς φυλάττοντες
[11, 9]   ἐκ προγόνων τὰ κοινὰ συμφέροντα  πρὸ   τῶν οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ
[11, 48]   τὰ κατὰ τὸν συνάρχοντα ἔγνω  προαγαγὼν   καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 13]   Ἄππιε τέκνον, καὶ γίνου τῇ  προαιρέσει   τῶν πολιτευμάτων μὴ τυραννικός, ἀλλ´
[11, 11]   ἀρχεῖον ἐπὶ τῆς αὐτῆς γένηται  προαιρέσεως,   διὰ σὲ πάντες ὑπολήψονται τὸν
[11, 18]   χωρὶς ὀλίγων τῆς αὐτῆς ἐγένοντο  προαιρέσεως·   οἱ μὲν ἀναγκαῖα καὶ τῷ
[11, 9]   τούτοις ὅτι ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι  προαίρεσιν   ἐκ προγόνων τὰ κοινὰ συμφέροντα
[11, 9]   {δέ μοι ταύτην τοῦ βίου  προαίρεσιν}   καὶ οὐκ ἂν καταισχύναιμι τὰς
[11, 58]   τοῖς δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων τὴν  προαίρεσιν   τῆς πολιτείας, ἐὰν ἄρα ἐπὶ
[11, 59]   κύριον ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κριθῆναι  προαιρούμενοι   τὸ μὲν ὡμολογημένον δίκαιον εἶναι
[11, 57]   λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς  προαιρουμένοις,   εἰρωνείαν εἰσάγοντες οὔτε ταῖς ἑαυτῶν
[11, 4]   γνώμας καὶ τοῖς μὴ ταὐτὰ  προαιρουμένοις   ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς τὴν ἀγορὰν
[11, 21]   συλλαμβανόντων, τῶν δὲ τὰ χείρω  προαιρουμένων   καὶ ὅσοις κίνδυνός τις ὑπωπτεύετο
[11, 33]   τε υἱὸς καὶ ἀδελφὸς Ἰκιλίου,  προαποσταλέντες   ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀρχομένης ἔτι
[11, 36]   γνώσεως τῶν ὑπ´ αὐτοῦ λεχθησομένων  προαχθείς,   πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ πρόσωπον τῇδε
[11, 33]   ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ τὴν ἐγγύην  προαχθῇ,   μετὰ βίας αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ
[11, 44]   νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω τοῦ δέοντος  προβαίνειν   ἐκμηκύναντας τὴν περὶ αὐτῶν ἱστορίαν.
[11, 49]   τε κυρωθέντας ὑπ´ αὐτῶν νόμους  προβαλλομένου,   δι´ ὧν ἠλάττωσαν τὸ τῆς
[11, 20]   ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν ἀπάτην αὐτῶν  προβλέπετε.   κρείττων γὰρ πρόνοια τῆς
[11, 17]   περὶ μηδενὸς ἄλλου πράγματος μήτε  προβουλεύειν   μήτ´ εἰς τὸν δῆμον ἐκφέρειν
[11, 17]   ἀδυνάτους ἔχουσιν. ~Σκοπεῖτε γὰρ οὑτωσί·  προβούλευμα   γενήσεται τῆς βουλῆς ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν,
[11, 57]   χρόνος, ἐν τὸ  προβούλευμα   ἔδει γενέσθαι, συγκαλέσαντες οἱ ὕπατοι
[11, 59]   ἁπάντων τὸ περὶ τοῦ νόμου  προβούλευμα   εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν. ταῦτα
[11, 21]   τὸν γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι τὸ  προβούλευμα,   ἐν τὴν καταγραφὴν τοῦ
[11, 56]   ἡμέραν προειπόντες, ἐν τὸ  προβούλευμα   ἐπικυρώσετε καὶ τὰ κριθέντα ὑπὸ
[11, 60]   εἶναι κύριον. ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ  προβούλευμα   καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου
[11, 59]   εἰς ἑτέρους ἐκπίπτειν χρόνους τὸ  προβούλευμα   πρὸς ὀργὴν ἐλάμβανον. ~Θορύβου δέ,
[11, 11]   γὰρ ἔσθ´ ὑπόλοιπον εἰπεῖν. εἰ  προβούλευμα   τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ
[11, 61]   κράτιστα εἶναι. γράφεται δὴ τὸ  προβούλευμα   ὑπὸ τῶν ὑπάτων, καὶ λαβόντες
[11, 59]   τὸν πόλεμον ἐπάναγκες εἶναι σφίσι  προβουλεῦσαι   περὶ αὐτοῦ χαλεπῶς ἀπεδέξαντο· οἱ
[11, 59]   τῷ κοινῷ συμφέρει, καὶ τί  προβουλεῦσαι   τοῖς συνέδροις παραινεῖ. δ´
[11, 54]   μὴ τὸν ὑπ´ αὐτῶν εἰσφερόμενον  προβουλεύσῃ   νόμον. καὶ οὐ μόνον ἐν
[11, 44]   εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο  προβούλους,   Μάρκον Ὄππιον καὶ Σέξτον Μάλιον·
[11, 10]   τούτων ἀπελαυνόμενοι δι´ ὑμᾶς τὰς  προγονικὰς   ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ τὴν
[11, 30]   χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι  προγονικῶν,   ἀλλὰ καὶ ἀνδρὸς καὶ πατρίδος
[11, 37]   τέκνον, ἀποστέλλω τοῖς κατὰ γῆς  προγόνοις·   ζῶσα γὰρ ταῦτα οὐκ ἐξῆν
[11, 4]   ἀνὴρ μέγα φρονῶν ἐπὶ τοῖς  προγόνοις·   πατὴρ μὲν γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος
[11, 13]   ποίησαι δὲ τούτων παραδείγματα τοὺς  προγόνους   ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων
[11, 5]   τὰς ἑαυτῶν τε καὶ τῶν  προγόνων   ἀρετάς. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος
[11, 14]   τῆς Ἀππίου γενεᾶς διάδοχοι, καὶ  προγόνων   δαίμονας, οἷς μετὰ θεοὺς δευτέρας
[11, 40]   ὑμῖν ἱερὰ ἵδρυται καὶ θῆκαι  προγόνων   εἰσίν, οὓς ὑμεῖς τιμᾶτε μετὰ
[11, 36]   εἰσὶ τῆς οἰκίας ἡμῶν ἐκ  προγόνων.   ἐν δὲ τῷ χρόνῳ τῆς
[11, 10]   καταλιπεῖν αἰτίαι ἱερὰ καὶ τάφους  προγόνων   καὶ ἐξερημοῦν ἐφέστια καὶ κτήσεις
[11, 15]   δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα τῶν  προγόνων   καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´
[11, 59]   ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ τῶν  προγόνων   λόγους ὡς ἐπὶ τῷ συμφέροντι
[11, 40]   οἷς ὀφείλεται τὰ δίκαια φύσεως  προγόνων.   οἰκίας γὰρ δὴ καὶ κλήρους
[11, 9]   ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ  προγόνων   τὰ κοινὰ συμφέροντα πρὸ τῶν
[11, 45]   φύσεις ὄντες καὶ παρὰ τῶν  προγόνων   ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν πολιτείαν, τὰς
[11, 55]   ὢν καὶ ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ  προγόνων   τὴν αἵρεσιν τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν
[11, 25]   τὸ στρατόπεδον τῶν πολεμίων εἰς  πρόδηλον   ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν ἐδόκει, τοῦ
[11, 9]   ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ ἂν  προδοίην   ἑκὼν εἶναι {δέ μοι ταύτην
[11, 16]   οὐ πόρρω θεοβλαβείας πεποιήκασιν οἱ  πρόεδροι   τῆς βουλῆς ἡμῶν. οὗτοι γὰρ
[11, 62]   συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι. καὶ ἐκεῖνοι  προειπόντες   ἀρχαιρέσια καὶ τῷ δήμῳ τὴν
[11, 56]   ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω παραινεῖν. ἡμέραν  προειπόντες,   ἐν τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε
[11, 47]   πολλὴν καταφρόνησιν τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως  προελθόντας,   ἔτι μᾶλλον ἐβούλετο ἐπᾶραι καὶ
[11, 26]   ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ δὲ πολὺ  προελθόντες   ἀπὸ τοῦ χάρακος εἰς χωρίον
[11, 4]   ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ τοῦ συνεδρίου  προελθὼν   Ἄππιος, τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών,
[11, 15]   ἐκ δὲ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν  προελθὼν   Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς μέν, ἔφησεν,
[11, 41]   ἐμῆς θυγατρὸς τυραννικὸς ἔρως  προελθὼν   στήσεται, καὶ περὶ τὰ λοιπὰ
[11, 6]   ἐπιπολάζοντας καὶ πρὶν κληθῆναι  προεξανισταμένους   εἴργομεν. μηδὲν οὖν ἀγανακτεῖτε, καὶ
[11, 47]   δὲ πολιορκούμενον τὸν χάρακα οἱ  προεξεληλυθότες   ἐπὶ τὰς προνομὰς ταχέως ἧκον,
[11, 48]   τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν ἐφῆκε ποιεῖσθαι  προεξελόμενος   ἐκ τῶν λαφύρων, ὅσα τοῖς
[11, 7]   πολίτευμα ἐκ πολλοῦ, καὶ τοῖς  προεστηκόσι   τῶν κοινῶν οὔτε δῆμος
[11, 27]   τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν τοῖς  προεστηκόσι   τῶν πραγμάτων ἦν. ~Τὸ δ´
[11, 9]   ~Ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, Ἄππιε, τοὺς  προεστηκότας   τῆς πόλεως καὶ τὸ κοινὸν
[11, 16]   προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς  προεστηκότας   τῆς πόλεως, οὓς ἐχρῆν† οἷόν
[11, 14]   βουλή, καὶ ὑμεῖς οἱ  προεστηκότες   τῆς πόλεως, τὴν ἐμὴν γνώμην
[11, 9]   θείῳ πρὸς πατρὸς Ἀππίου τοῦ  προεστηκότος   τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε πάντων
[11, 55]   πρεσβύτατοί τε καὶ κορυφαιότατοι τῶν  προεστηκότων   τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς τὸν
[11, 60]   Γάϊον Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει τῶν  προεστηκότων   τῆς ἑτέρας τάξεως τῆς ἐναντιουμένης
[11, 56]   τῷ φανερῷ, καὶ οὐδένα τῶν  προεστηκότων   τοῦ δήμου κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων
[11, 23]   τούτων ταγμάτων Ἄππιος Κλαύδιος  προεστηκὼς   τῆς ὀλιγαρχίας καὶ σὺν αὐτῷ
[11, 1]   τῶν δημοτῶν αἰτία μυρίων ἄλλων  προηγησαμένων,   ἀλλ´ ἀφ´ ὧν ἤρξατο πρῶτον
[11, 43]   λαβόντες αἴρονται τὰ σημεῖα καὶ  προῆγον   ἐκ τοῦ χάρακος. ἔμελλον δ´,
[11, 48]   πάντες καὶ ἰδίως τούτων  προηγούμενος·   ἦν γὰρ οὐ μόνον στρατηγὸς
[11, 61]   μετὰ πολλῆς χαρᾶς οἱ δήμαρχοι  προῆλθον   εἰς τὴν ἀγοράν. ἔπειτα καλέσαντες
[11, 4]   τοῖς μὴ ταὐτὰ προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους  προῆλθον   εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι
[11, 28]   πολλοῦ συνδραμόντος ὄχλου κωλυόμενος ὅποι  προῃρεῖτο   τὴν κόρην ἄγειν ἐπὶ τὴν
[11, 63]   περίεστι ζῆν αὐτοῖς, ὡς  προῄρηνται.  
[11, 19]   οὐκ ἐπέτρεψάν μοι λέγειν ὅσα  προῃρούμην   πρὸς ὑμᾶς, καὶ νῦν ἐν
[11, 54]   πρὸς τοὺς ὑπάτους ταῦτ´ ἀπειλῆσαι  προήχθησαν,   ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας,
[11, 21]   μὲν ἠξίου διαδικασίαν τοὺς δέκα  προθεῖναι   ταῖς γνώμαις, αὖθις ἐξ ἀρχῆς
[11, 8]   ὁμονοίας δὲ καὶ κόσμου πολιτικοῦ  προθεῖναι   τῷ βουλομένῳ λέγειν. οὐ γὰρ
[11, 17]   παραιτοῦνται τὴν πόλιν ἀρχαὶ καὶ  προθήσουσιν   ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν. ἐν
[11, 16]   πατρίδος ἀγῶνα, καὶ αὐτοὶ πάσῃ  προθυμίᾳ   καὶ σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση γοῦν
[11, 39]   πόλιν γενέσθαι τὸ κῆδος, καὶ  προθυμίαν   ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς τῶν ὀλιγαρχικῶν
[11, 48]   γενναῖος· καὶ τῶν ἱππέων μεγάλην  προθυμίαν   παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς
[11, 7]   ἄρχουσι καὶ τοῖς ἀρχομένοις, μετὰ  προθυμίας   ἅπαντες ἐπὶ τὰ δεινὰ χωροῦσι
[11, 18]   καὶ τὰς δυνάμεις μετὰ πλείστης  προθυμίας   καὶ σπουδῆς καταγράφετε τὰς ἐπ´
[11, 7]   στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας ἥξειν ἐκ  προθυμίας   ὡς πρότερον, ἀπεχθῶς διακειμένους πρὸς
[11, 59]   τῆς πόλεως τοῦ δημοτικοῦ μέρους  προϊσταμένων,   καὶ καταριθμησάμενος ἅπαντας ἐξ ἀρχῆς
[11, 53]   κατὰ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν  προϊσταμένων   τῆς ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι μὲν
[11, 47]   περιεβάλετο καὶ χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς.  προκαλουμένων   δὲ τῶν πολεμίων αὐτὸν εἰς
[11, 17]   τῶν ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα  προκαλουμένων   ἡμῶν μετριάσουσι καὶ συγχωρήσαντες τῇ
[11, 33]   ἑταίρων τε καὶ πελατῶν ὄχλῳ  προκαταλαβών.   ἵνα δὲ σὺν εὐσχήμονι δίκης
[11, 26]   γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως τόπον ἐπιτήδειον  προκατασκεψάμενος;   ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν ἔχεις τῶν
[11, 20]   αὐτῶν προβλέπετε. κρείττων γὰρ  πρόνοια   τῆς μεταμελείας καὶ τὸ μὴ
[11, 31]   περὶ τὴν δίκην, πολλὴν ποιήσομαι  πρόνοιαν,   Νομιτώριε. νῦν δὲ παράδος
[11, 18]   τοιαῦτα βουλεύματα, πατέρες, οὐδὲ  προνοίας   πολιτικῆς τὰ κοινὰ συμφέροντα τῶν
[11, 24]   ταῦτα· οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ  προνομὰς   ἀποστελλόμενοι ὑπ´ αὐτῶν, οἱ δ´
[11, 23]   λοχῶντες τὰς ὁδοὺς καὶ ἐπὶ  προνομὰς   ἐξιοῦσιν ἐπετίθεντο, καὶ εἴ ποτε
[11, 47]   χάρακα οἱ προεξεληλυθότες ἐπὶ τὰς  προνομὰς   ταχέως ἧκον, πλὴν οὐχ ἅμα
[11, 47]   κρατίστην τῶν πολεμίων δύναμιν ἐπὶ  προνομὴν   τῆς Ἑρνίκων τε καὶ Λατίνων
[11, 37]   ἀγορᾶς· οἱ γὰρ Ἀππίου σε  προπέμψουσι   δώδεκα πελέκεις. Ὡς δὲ ταῦτ´
[11, 17]   κακῶς ἤρξασθε ἡμᾶς ποιεῖν οὐδὲν  προπεπονθότες   ὑφ´ ἡμῶν· καὶ ὅσα ἡμᾶς
[11, 29]   τοιοῦτον διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν οὔτε  προπετὲς   οὔτε βίαιον πέπρακταί μοι περὶ
[11, 41]   ἀπὸ τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ  προπηλακίζειν   Ἄππιος ἐπεβάλετο, ἀλλὰ καὶ ὑμῶν
[11, 40]   ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε τὴν πατρίδα  προπηλακιζομένην.   λέγοντι δ´ αὐτῷ ταῦτα πολὺ
[11, 22]   δήμου τοῦτον γὰρ δὴ μάλιστα  προπηλακίζοντες   ἐξηγρίωσαν τοιάδε ἦν. ~Ὅτε τὸ
[11, 40]   ὠμότητας ἐκλογιζόμενος· Καὶ ταῦτ´, ἔφη,  προπηλακίζουσιν   ἡμᾶς οἱ μήτε νόμῳ τὴν
[11, 10]   ἀδίκους ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν ὑμῖν καὶ  προπηλακισμοὺς   εἰς γαμετὰς ὀδύρονται γυναῖκας καὶ
[11, 35]   παράλογον, εἰς οἵας ὕβρεις καὶ  προπηλακισμοὺς   ἐλεύσοιτο ἐξ οἵων ἀγαθῶν. εἰσῄει
[11, 40]   ἐπιγάμων ἁρπαγὰς καὶ παίδων ἐλευθέρων  προπηλακισμοὺς   καὶ τὰς ἄλλας αὐτῶν παρανομίας
[11, 9]   ὅτι οὐκ ἐπὶ λοιδορίᾳ καὶ  προπηλακισμῷ   τῆς ἀρχῆς ὑμῶν ποιήσομαι τοὺς
[11, 38]   μὲν εἰς λόγους ἐπαχθεῖς καὶ  προπηλακιστὰς   κατὰ τῆς ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν,
[11, 20]   πιστεύειν τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ  προπιστεύσαντας   κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην
[11, 7]   ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν τὴν  προπολεμήσουσαν   τῆς γῆς, οὔτε τοὺς πολίτας
[11, 30]   γάμον, εἰ μὴ θᾶττον  πρὸς   Αἰκανοὺς ἀνέστη πόλεμος. ἐν δὲ
[11, 7]   φρονῶ περὶ τοῦ πολέμου τοῦ  πρὸς   Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους εἰπεῖν, πρὶν
[11, 18]   πειράσομαι λέγειν. νῦν μὲν τὸν  πρὸς   Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πόλεμον ἐπικυρώσατε
[11, 15]   λοιδορήσῃ. νῦν δ´ ὑπὲρ τοῦ  πρὸς   Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου, περὶ
[11, 21]   αὐτῶν, Ἄππιος, ἔφη· Περὶ τοῦ  πρὸς   Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου συνεκαλέσαμεν
[11, 23]   τελευταῖος Καίσων Δουέλλιος ἐπὶ τὸν  πρὸς   Αἰκανοὺς πόλεμον ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο δ´
[11, 25]   διὰ τὸν χρόνον ἑκούσιον τοῦ  πρὸς   Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν ἀνδρῶν
[11, 40]   περὶ λύχνων ἁφὰς ἐπὶ τὸν  πρὸς   Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτος οἷος ἐκ
[11, 22]   δέος γὰρ εἰσῆλθεν αὐτοῖς, μὴ  πρὸς   ἀλκὴν οἱ κωλυόμενοι τράπωνται, καὶ
[11, 35]   πολλὰ τούτοις ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι καὶ  πρὸς   ἀλλήλους διαλαλοῦντες ἔκλαιον. δὲ
[11, 41]   παῖδες εὐπρεπεῖς, οὓς τί κωλύσει  πρὸς   ἄλλου τινὸς τῶν δέκα τυράννων
[11, 59]   γραφῆναί τ´ ἤδη καὶ διομολογηθῆναι  πρὸς   ἀμφοτέρων. Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην
[11, 22]   δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ  πρὸς   ἄμφω τὰ μέρη χρώμενοι καὶ
[11, 33]   δὲ τὴν μὲν ἀληθῆ  πρὸς   Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου δέ
[11, 33]   ἔπεμψεν ἐπὶ τὸν χάρακα {καὶ}  πρὸς   Ἀντώνιον τὸν ἡγεμόνα τοῦ τάγματος,
[11, 38]   καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει  πρὸς   ἅπαντας ἀγανακτῶν. ἤδη δ´ αὐτῷ
[11, 4]   ἐὰν δὲ φυλάττῃς τὴν συνήθη  πρὸς   ἅπαντας αὐθάδειαν, δημάρχους μὲν ποίους
[11, 53]   κοινὰς συνόδους, ἁπάντων τῶν πατρικίων  πρὸς   ἅπαντας ἠλλοτριωμένων τοὺς δημοτικούς. καὶ
[11, 54]   Τυρρηνῶν οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι  πρὸς   ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται τ´ αὐτῶν οὐκέτι
[11, 25]   κατὰ νόμον στρατείας εὐνοίᾳ τῇ  πρὸς   αὐτὸν ἐπαγόμενον· μεθ´ ὧν ἀποσταλεὶς
[11, 32]   τὸ βῆμα καὶ μικρὰ διαλεχθεὶς  πρὸς   αὐτὸν ὡς ἐδόκει, τοῖς τε
[11, 41]   τινὸς τῶν δέκα τυράννων  πρὸς   αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου ταὐτὰ παθεῖν;
[11, 1]   τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ  πρὸς   αὐτοὺς ἀγῶνα ἀράμενοι, ἀλλ´ εὐθὺς
[11, 28]   διὰ ταύτας ἐξεπολεμώθη τὰς αἰτίας  πρὸς   αὐτούς. ἀνὴρ ἐκ τῶν δημοτικῶν,
[11, 30]   διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα  πρὸς   αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον, ἐπειδὴ {δὲ}
[11, 16]   ἀλλὰ κατ´ οἰκειότητα καὶ τὴν  πρὸς   αὐτοὺς ἑταιρίαν. καὶ παρελθὼν Μάρκος
[11, 7]   τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου τοῦ  πρὸς   αὐτοὺς ἥτις ἔσται κρατίστη μαθήσεσθε.
[11, 47]   ὡς ὀρρωδῶν εἰς χεῖρας ἰέναι  πρὸς   αὐτοὺς καὶ πάντα δεδιότως ἐποίει.
[11, 8]   ἔχοντες, χωρὶς ὅπλων διαπεπολεμηκέναι τὸν  πρὸς   αὐτοὺς πόλεμον. ταῦτα δὴ λογισαμένους
[11, 53]   ἐξ ἐπιβουλῆς καὶ φθόνου τοῦ  πρὸς   αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου
[11, 8]   μὲν οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι  πρὸς   αὐτῶν ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν ὀργῆς
[11, 19]   ἀρχαῖς βουλόμενόν τι λέγειν κεκωλῦσθαι  πρὸς   αὐτῶν. δὲ ἀναστὰς τοιούτους
[11, 26]   τὸν ὄχθον, ἵνα μὴ κυκλωθείη  πρὸς   αὐτῶν, τὸν ὑπασπιστὴν μόνον ἔχων
[11, 28]   πάθους. ὡς δ´ οὐκ ἠδύνατο  πρὸς   γάμον αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην τε
[11, 27]   εἰς τὴν τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι·  πρὸς   δὲ τὴν δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες
[11, 41]   πολέμους ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυναστείας,  πρὸς   δὲ τοὺς παρὰ νόμον ἄρχοντας
[11, 30]   ἔπειθ´ ὅτι τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών·  πρὸς   δὲ τούτοις ὅτι μετὰ τῆς
[11, 9]   ὁτουδήτινος μᾶλλον, ὅταν μὴ καλῶς.  πρὸς   δὲ τούτοις ὅτι ταύτην πολιτείας
[11, 55]   ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ καταλύειν.  ~Πρὸς   δὴ τὰς ἀπειλὰς ταύτας ἐσκόπουν,
[11, 21]   κραυγῆς, καὶ τοῦ συνεδρίου διαστάντος  πρὸς   ἑκάτερον, τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν
[11, 27]   αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον τοῦ μὴ  πρὸς   ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ φίλων τὸν
[11, 13]   ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς καὶ φεῦγε τοὺς  πρὸς   ἡδονὴν ὁμιλοῦντας, δι´ οὓς ἐξέβης
[11, 41]   περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν οὐδὲ  πρὸς   μὲν Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους καὶ
[11, 29]   γενομένης αὐτῇ ταύτης τῆς θυγατρὸς  πρὸς   μὲν ἡμᾶς ἐσκήψατο νεκρὸν τεκεῖν,
[11, 28]   χρόνος ἐγεγόνει, καὶ παρῆν  πρὸς   μητρὸς θεῖος τῆς παρθένου Πόπλιος
[11, 14]   περὶ ὧν ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ  πρὸς   μόνον οὐκ ἐξεγένετο. καιρὸν δ´
[11, 58]   παραληφθέντων εἰς τὸ συνέδριον βουλευτῶν  πρὸς   ὀργὴν δεξαμένων τὸ πρᾶγμα παρελθὼν
[11, 59]   ἑτέρους ἐκπίπτειν χρόνους τὸ προβούλευμα  πρὸς   ὀργὴν ἐλάμβανον. ~Θορύβου δέ, ὅπερ
[11, 48]   δυνάμεις ἀντεπῆγε θᾶττον ὅλῃ δυνάμει  πρὸς   οὐκ ἐλάττους ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους
[11, 28]   Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν καὶ  πρὸς   πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό τε
[11, 9]   ἔπειθ´ ὅτι συμβέβηκεν ὄντι θείῳ  πρὸς   πατρὸς Ἀππίου τοῦ προεστηκότος τῆς
[11, 4]   τῆς μάχης ἀποθανών· πάππος δὲ  πρὸς   πατρὸς Ποπλικόλας τοὺς βασιλεῖς
[11, 14]   τοῦτο διαλεχθῆναι ἐν τῷ συνεδρίῳ  πρὸς   σὲ περὶ ὧν ἐβουλόμην, ἐπειδὴ
[11, 12]   σωτηρίαν ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις τε χρῆσθαι  πρὸς   τὰ κατηγορήματα πολλαῖς· τοῦτο μέν,
[11, 7]   προθυμίας ὡς πρότερον, ἀπεχθῶς διακειμένους  πρὸς   τὰς ἀρχάς· οὔτε τοὺς ἡγεμόνας
[11, 56]   συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο  πρὸς   τὰς ἐπιβουλάς, ἃς ἐκ τῶν
[11, 28]   κόρην, καὶ προσέπεμπέ τινας ἀεὶ  πρὸς   τὰς τροφοὺς αὐτῆς γυναῖκας ἦν
[11, 52]   χώρας ἑαυτοῖς μηδὲν προσηκούσης ἀντιποιοῦνται·  πρὸς   ταῦτα ὁρῶντες τὰ δίκαια καὶ
[11, 15]   δέκα τὴν ἀρχήν, Ἄππιος μὲν  πρὸς   ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ
[11, 34]   τοῦ χείρονος εἰκὸς εἶναι λαβεῖν.  πρός   τε τὸν μηνυτὴν καὶ τοὺς
[11, 56]   τοῖς δὲ δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε  πρὸς   τὴν ἀπόρρητον τῶν ἀνδρῶν συνουσίαν
[11, 25]   ἡγεμόνες ἦσαν, ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε  πρὸς   τὴν ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ. ἦν
[11, 32]   τοῦ σώματος, ἐπειδὴ τραχυνομένους ὑμᾶς  πρὸς   τὴν ἀπόφασιν ὁρῶ, παρίημι· χαρίζεσθαι
[11, 62]   ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ  πρὸς   τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο περὶ
[11, 60]   κόσμον τῆς πολιτείας. γενομένου δὲ  πρὸς   τὴν γνώμην ἔτι πλείονος θορύβου
[11, 22]   τοῖς προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε  πρὸς   τὴν δεκαδαρχίαν τοὺς πατρικίους καὶ
[11, 41]   σχέτλιοι· ἀναβλέψατε ὀρθοῖς ὄμμασι  πρὸς   τὴν ἐλευθερίαν. ἐπὶ τίνι γὰρ
[11, 14]   εἰ δή τί σοι τῆς  πρὸς   τὸ γένος εὐσεβείας ἀναγκαιότερον ἦν.
[11, 55]   καὶ δι´ αἵματος ἐμφυλίου χωρεῖν  πρὸς   τὸ δημοτικόν, ἄλλως τε καὶ
[11, 59]   πολιτευομένων, τοῖς τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι  πρὸς   τὸ δημοτικὸν ἅπασιν ἀλυσιτελὲς γενόμενον
[11, 6]   διαστασιάζωσι τὴν πόλιν τὰ μὴ  πρὸς   τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε·
[11, 22]   μὲν οὖν μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι  πρὸς   τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν ἄν μοι
[11, 17]   ὑπὸ τῆς πόλεως καὶ τὰ  πρὸς   τὸν ἀγῶνα πάντα γεγονότα ἡμῖν
[11, 22]   ἃς ἐπὶ τῆς βουλῆς ἐποιήσατο  πρὸς   τὸν ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι
[11, 30]   θεῖος ὀλίγα καὶ αὐτὰ τὰ  πρὸς   τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε·
[11, 12]   ὑπάρξειν τῶν ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς  πρὸς   τὸν δῆμον ὡς ἐν κακοῖς
[11, 3]   κοινῶν ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ  πρὸς   τὸν πόλεμον ἐλαύνουσιν ἐπ´ αὐτὴν
[11, 17]   νέας ἀρχὰς ἀποδεῖξαι καὶ τὰ  πρὸς   τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι, τότε
[11, 48]   ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν  πρὸς   τοὺς ἀντιμαχομένους, καὶ κοινῶς πάντες
[11, 20]   Σαβίνων μάχας ἀναγκαῖον ἦν τίθεσθαι  πρὸς   τοὺς αὐτοὺς συνεχεῖς καὶ μηδ´
[11, 49]   τῶν ἱερῶν συνομολογηθέντα τοῖς πατρικίοις  πρὸς   τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´ ἀδείᾳ τε
[11, 45]   τὰς ὑποσχέσεις φυλάττοντες, ἃς ἐποιήσαντο  πρὸς   τοὺς δημοτικούς, ὅτ´ ἀποθέσθαι τὰ
[11, 45]   ἀμφισβητήσεις τῶν πατρικίων, ἃς ἐποιοῦντο  πρὸς   τοὺς δημοτικοὺς πρότερον, οὐκ ἀξιοῦντες
[11, 44]   ἀλλοτρίως μὲν ἔτι πάλαι διακείμενοι  πρὸς   τοὺς ἐκεῖ στρατηγούς, ἐξ οὗ
[11, 46]   ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς τῶν πολιτῶν  πρὸς   τοὺς ἐπιφανεστάτους καὶ τελευταίους κρινομένους
[11, 50]   καὶ διαφορὰς οἱ δημοτικοὶ καθίσταντο  πρὸς   τοὺς πατρικίους· παρώξυνον δ´ αὐτοὺς
[11, 24]   ἄρχειν κατηγορηθέντες τὰ ἀπόρρητα  πρὸς   τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν τάξιν
[11, 24]   οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας ἐν ταῖς  πρὸς   τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν
[11, 16]   τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον  πρὸς   τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως, οὓς
[11, 36]   τὴν παιδίσκην ἀπάγειν, εἴτε διαλύσασθαι  πρὸς   τοὺς τρέφοντας αὐτὴν χρηματισθεὶς
[11, 54]   οὐ μόνον ἐν τῷ συνεδρίῳ  πρὸς   τοὺς ὑπάτους ταῦτ´ ἀπειλῆσαι προήχθησαν,
[11, 19]   ἐπέτρεψάν μοι λέγειν ὅσα προῃρούμην  πρὸς   ὑμᾶς, καὶ νῦν ἐν τοῖς
[11, 10]   οὕτως ἔχει. ἐγὼ δὴ φράσω  πρὸς   ὑμᾶς καὶ οὐκ ἀποκρύψομαι. κατηγορίαι
[11, 16]   μανίας, ὥσθ´, ἵνα τούτους διαβάλλωσι  πρὸς   ὑμᾶς, ὅλην ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι τὴν
[11, 19]   εἶναι τὴν Κλαυδίου γνώμην διαλέξομαι  πρὸς   ὑμᾶς· ὡς μὲν γὰρ ἀσύμφορος,
[11, 23]   ἔλθοιεν ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ πεζοῖς  πρὸς   φάλαγγα μαχόμενοι πανταχῇ πλέον ἔχοντες
[11, 17]   ἡμῶν ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι καὶ  προσαγάγωσι   τοῖς τείχεσι, τί ποιήσομεν, Κλαύδιε;
[11, 38]   δ´ αὐτῷ κατ´ οἰκίαν ὄντι  προσαγγέλλουσι   τῶν ἑταίρων τινές, ὅτι περὶ
[11, 33]   στίφους ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ  προσάγειν   ἐκέλευσε τοὺς τῆς κόρης συγγενεῖς.
[11, 29]   σῶμα μηδ´ ἀναβολὰς τῷ πράγματι  προσάγειν·   ὁποτέραν δ´ ἂν οὗτοι βουληθῶσι
[11, 52]   δῆμος μηδέποτ´ αὐτῆς ἀντιποιησάμενος ἑαυτῷ  προσδικάσῃ   τοὺς ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος· καὶ πολλοὶ
[11, 44]   ταραχῆς αἰτίῳ γεγονότι καὶ τῶν  προσδοκωμένων   δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι
[11, 46]   πολιτῶν καὶ τῶν πολεμίων γενέσθαι  προσδοκώντων.   ~Ἐπεὶ δ´ αἱ κατὰ πόλιν
[11, 2]   τῶν νέων πολὺ τὸ αὔθαδες  προσεγίνετο   μηδ´ ὄψει δυναμένοις ἰδεῖν, οὓς
[11, 54]   Ῥωμαίων δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς αὑτῷ  προσεδίκασεν   ἐν τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ. ταῦτα
[11, 30]   ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ τὴν δημαρχίαν  προσειλήφει,   ἧς εἶναι κράτιστον ἔργον τοῖς
[11, 47]   ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων αὔχημα  προσειληφότας   καὶ εἰς πολλὴν καταφρόνησιν τῆς
[11, 35]   οὔτε τοῖς λόγοις τῶν ἀπολογουμένων  προσεῖχεν   οὔτε τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο,
[11, 45]   λοχίτισιν ἐκκλησίαις τεθησομένοις. τιμωρίαι δὲ  προσέκειντο   τοῖς καταλύουσιν παραβαίνουσι τὸν
[11, 18]   ἐάσαντες τὸν πόλεμον τοῖς τείχεσι  προσελθεῖν;   οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ
[11, 26]   δὲ ξύλοις· τινὲς δ´ αὐτῶν  προσελθόντες   ἐκ τῶν πλαγίων τῷ ὄχθῳ
[11, 27]   τὸ πραχθέν· ἔπειτα τοῖς νεκροῖς  προσελθόντες   ὡς ἐθεάσαντο τόν τε Σίκκιον
[11, 33]   ἐκέλευσε τοὺς τῆς κόρης συγγενεῖς.  προσελθόντων   δ´ αὐτῶν μὲν Κλαύδιος
[11, 6]   τῷ πράγματι τὴν βουλήν· ἔπειτα  προσελθὼν   ἐξ αὐτῶν Ἄππιος καὶ δεηθεὶς
[11, 28]   διαφθεῖραι χρήμασι τὴν κόρην, καὶ  προσέπεμπέ   τινας ἀεὶ πρὸς τὰς τροφοὺς
[11, 15]   τοῦ συνεδρίου τῇ Κλαυδίου γνώμῃ  προσετίθεντο.   ~Ἐφ´ διαταραχθέντες οἱ περὶ
[11, 21]   ἕκαστος ἀπεφήνατο πάντων ἀκουόντων,  προσετίθετο   γνώμῃ. ἁπάντων δὴ γεγονότων κατὰ
[11, 37]   αὐτὸς ἀνάμεστος αἵματος γενόμενος,  προσέφυρεν   αὐτὸν σφαγὴ τῆς κόρης,
[11, 36]   ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν ἐμαυτοῦ  προσῆκέ   μοι, βέλτιον δὲ ἡγησάμην τούτῳ
[11, 7]   διὰ τὸ συγγενές, ὥσπερ αὐτῷ  προσήκει,   καὶ δεῖ με φρονῶ
[11, 4]   εἶπεν, Οὐαλέριε, σός, οὐδὲ  προσήκει   σοι νῦν λέγειν, ἀλλ´ ὅταν
[11, 30]   ἔφη τε διὰ πολλὰς αἰτίας  προσήκειν   τῷ Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο τὸ
[11, 30]   παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ  προσῆκεν,   ἁρμοσθῆναι κατὰ νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ
[11, 10]   ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν, οἷς  προσῆκεν   ἱερᾶσθαί τε καὶ ἄρχειν καὶ
[11, 30]   τὰ πρὸς τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι  προσήκοντα   εἶπε· πατέρα μὲν οὖν εἶναι
[11, 18]   πόλει σωτήρια καὶ ὑμῖν αὐτοῖς  προσήκοντα   ἔσεσθε βεβουλευμένοι καὶ τοῖς ἐχθροῖς
[11, 18]   καὶ τῷ παρόντι καιρῷ ταῦτα  προσήκοντα   ὑπολαμβάνοντες εἶναι, οἱ δ´ ὑποκατακλινόμενοι
[11, 33]   δ´ αὐτὸν οἱ τῇ κόρῃ  προσήκοντες,   Νομιτωρίου τε υἱὸς καὶ ἀδελφὸς
[11, 9]   οἱ κατὰ συγγένειαν φιλίαν  προσήκοντες   ὑμῖν ὑπομένουσιν ἐντὸς τείχους, οἱ
[11, 27]   τὸ πρᾶγμα ἐπιβουλῆς καλῷ καὶ  προσήκοντι   ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες τὰ ὅπλα
[11, 6]   λόγου, ὃς ἂν ἐν τῷ  προσήκοντι   καιρῷ λέγῃ, τοὺς δ´ ἐπιπολάζοντας
[11, 21]   ἄχρι τῶν νεωτάτων ἐν τῷ  προσήκοντι   καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ. τριῶν δ´
[11, 57]   οὔτε τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς  προσήκουσαν.   πονηρῶν τ´ ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων
[11, 52]   τῆς ἡμετέρας χώρας ἑαυτοῖς μηδὲν  προσηκούσης   ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα ὁρῶντες τὰ
[11, 34]   κατὰ γένος φιλίαν αὐτῇ  προσηκούσης,   παρ´ ἧς πιστῶς τε ἅμα
[11, 28]   καρτεράν. ὡς δὲ τῷ βήματι  προσῆλθεν,   ἀσθμαίνων ἔτι καὶ μετέωρος τὸ
[11, 44]   τῆς ἀποστάσεως μόνων· τούτοις δὲ  προσθεῖναι   δίκας τοὺς στρατηγούς. ἐὰν δὲ
[11, 19]   ὅτι τῇ τε Κλαυδίου γνώμῃ  προσθέμενος   οὐδὲν ὠφελήσω τὸ κοινὸν ὀλίγων
[11, 56]   παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων, κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ  προσθεμένων   τῇ γνώμῃ καὶ τῶν ἄλλων
[11, 30]   ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν  προσθέντος   δέησιν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἐλαττωθῆναι
[11, 1]   ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ τὸν ἔρωτα·  προσθήκη   γὰρ αὕτη γε καὶ τελευταία
[11, 47]   τοῦ χάρακος ἐπεὶ τοὺς σφετέρους  προσιόντας   ἐθεάσαντο, θρασύτεροι γεγονότες ἐξῆλθον ἀθρόοι.
[11, 16]   συνέδρων, τὴν ἐκ τῶν πολιτικῶν  προσκρουσμάτων   ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς προεστηκότας
[11, 9]   μέλλει βεβαίως καθέξειν τὴν τῶν  προσοίκων   ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ
[11, 33]   ἐφ´ οἷς ἅπασι πολὺς  προσποιητὸς   σχετλιασμὸς ἦν, εἰ μὴ τεύξεται
[11, 5]   εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν  προστάται;   οὐ παρῴχηκεν τῆς ἀρχῆς
[11, 22]   ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα  προστεθέντα   τοῖς προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε
[11, 21]   τοῦ συνεδρίου ταραχήν, τῇ Κορνηλίου  προστίθενται   γνώμῃ. καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ
[11, 39]   τὰ δὲ χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖς  προσφόροις   δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον
[11, 23]   πόλιν Κρουστομέρειαν, ἐστιν οὐ  πρόσω   τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο. οἱ δ´
[11, 36]   λεχθησομένων προαχθείς, πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ  πρόσωπον   τῇδε καὶ τῇδε καὶ τὰ
[11, 34]   δεόμενον καὶ δι´ ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι  προσώπου   δυνάμενον, φανερῶς ἔπραττε καὶ μετὰ
[11, 26]   μὲν ἐκ χειρὸς ἀπείχοντο μάχης,  προσωτέρω   δ´ ἀποστάντες ἔβαλλον οἱ μὲν
[11, 2]   συνύφηναν τὴν δευτέραν ἀρχὴν τῇ  προτέρᾳ   δήμου τε ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς
[11, 21]   τῶν συνέδρων ἀναθέσθαι βουλομένοις τὰς  προτέρας   ἀποφάσεις ταῦτα λέγων πιθανὸς ἦν·
[11, 44]   δεδιότες δ´ ἄρξαι τῆς ἀποστάσεως  πρότεροι,   ὡς οἰκείων ὄντων τῇ δεκαδαρχίᾳ
[11, 46]   ἔσεσθαι, συντονωτέρας οὔσας ἐπὶ τοῖς  προτέροις   ἀγῶσιν, πολλάκις ἤδη συνέβη.
[11, 22]   δὴ τὰ ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖς  προτέροις   πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε πρὸς τὴν
[11, 9]   κατ´ ἄστυ ποιοῦνται διατριβὰς ὡς  πρότερον,   ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ πλείους
[11, 28]   ἑώρα τὴν κόρην κρείττονος  πρότερον   ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους
[11, 7]   ἅπαντας ἥξειν ἐκ προθυμίας ὡς  πρότερον,   ἀπεχθῶς διακειμένους πρὸς τὰς ἀρχάς·
[11, 11]   καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς ὡς  πρότερον,   ἀποθήσεσθε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν καὶ
[11, 33]   μετὰ μάστιγος ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις  πρότερον   διανύσαντες τὴν ὁδὸν καὶ τῷ
[11, 34]   ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι  πρότερον   εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ τὰς τῶν
[11, 30]   ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν οὐ πολλοῖς  πρότερον   ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν δὲ τὴν
[11, 42]   ἀκολουθῶμεν ὑμῖν, οἵτινες ὅσην οὔπω  πρότερον   ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες ἔκ τ´
[11, 61]   καταλείψοντες τὴν πόλιν ὡς  πρότερον,   διὰ τῶν ὅπλων αὐτὸ
[11, 53]   καὶ πάντα ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν  πρότερον   τὸν νόμον κύριον ἐᾶσαι
[11, 42]   Ὡς καλῶς ἡμῶν ἐστρατηγήκατε καὶ  πρότερον,   ἵνα καὶ νῦν λαβόντες ἐλπίδας
[11, 36]   μήνυσις ἀπεδόθη καθάπερ ἐμοὶ  πρότερον,   καὶ οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ τὴν
[11, 45]   πολίταις τετάχθαι. εἴρηται δὲ καὶ  πρότερον,   ὅτι ἐν μὲν ταῖς φυλετικαῖς
[11, 33]   τῶν ἴσων τοῖς ἄλλοις, ὡς  πρότερον,   ὅτι πελάτης ἦν αὐτοῦ· καὶ
[11, 45]   ἃς ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς δημοτικοὺς  πρότερον,   οὐκ ἀξιοῦντες τοῖς ὑπ´ ἐκείνων
[11, 29]   ἀρρένων οὔτε θηλειῶν οὖσα μήτηρ.  πρότερον   οὖν ἐλάνθανέ με ταῦτα, νῦν
[11, 47]   δὲ τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ τῶν  προτέρων   κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας καὶ εἰς
[11, 48]   τε καὶ τόλμαν ἐκ τῶν  προτέρων   κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους,
[11, 49]   πάντων γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν  προτέρων·   τόν τ´ Ἀππίου θάνατον οὐκ
[11, 54]   τέλος οἱ πόλεμοι λάβωσι, τότε  προτιθέναι   τὸν περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον,
[11, 49]   τὴν τῶν δέκα ἀνδρῶν, οὓς  προὔδωκαν   τοῖς δημάρχοις, τῶν μὲν ἀπώλειαν,
[11, 25]   περὶ τὸν Ἄππιον εἰς ὁμιλίας  προὐκαλοῦντο   φιλανθρώπους καὶ συνδιαπορεῖν σφίσιν ἠξίουν
[11, 8]   δέδοικα μὴ ταῦθ´ ἡμῖν  προὔλαβον   ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον δ´ εὖ
[11, 41]   ἐλευθερίαν. ἐπὶ τίνι γὰρ ἑτέρᾳ  προφάσει   μᾶλλον ἀγανακτήσετε ταύτῃ, ὅτε
[11, 33]   σὺν εὐσχήμονι δίκης τοῦτο πράττῃ  προφάσει,   μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ τὴν ἐγγύην
[11, 20]   δέκα γένωνται κύριοι τῇδε τῇ  προφάσει   τοῦ πολέμου, δέδοικα μὴ καθ´
[11, 24]   ἦν καὶ ἀπὸ τοῦ φανεροῦ,  προφάσεις   ἀεί τινας ἐπιφέροντας, ἵνα δικαίως
[11, 39]   ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν ἀκροώμενοι, διὰ πολλὰς  προφάσεις,   ἀλλ´, εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ
[11, 1]   καὶ διὰ ποίας αἰτίας καὶ  προφάσεις,   ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβὼν πειράσομαι διελθεῖν
[11, 38]   τὸν ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν  πρόφασιν,   εἴξαντα μὲν ἐν τῷ παραχρῆμα
[11, 13]   κακοῖς εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ  πρόφασις   μὲν οὐκ ἀληθὴς κίνδυνος
[11, 2]   τοῦ κατὰ τῆς ὀλιγαρχίας μίσους  πρόφασις,   ὅτι συνύφηναν τὴν δευτέραν ἀρχὴν
[11, 30]   δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ μέτρια πράγματα  προφέρων   καὶ τῇ Ῥωμαίων συνήθη πολιτείᾳ·
[11, 8]   οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν δὲ τὰ  πρῶτα   καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα δ´
[11, 13]   πράξεων ἐπιλανθάνου. καλαὶ γὰρ αἱ  πρῶταί   σου τῶν πολιτικῶν ἔργων ὑποθέσεις
[11, 16]   πρὸ ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ  πρωτεύειν   ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων, τὴν ἐκ
[11, 15]   Λουκρήτιος καὶ πάντες ἑξῆς οἱ  πρωτεύοντες   δέκα τοῦ συνεδρίου τῇ Κλαυδίου
[11, 2]   τῇ τότε καταστάσει γενηθείσας παρανομίας.  ~Πρώτη   μὲν οὖν ἦν δόξασα
[11, 33]   Ἀντώνιος τὰς ἐπιστολὰς δεξάμενος περὶ  πρώτην   μάλιστα φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων
[11, 45]   τῆς δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον ἀρχὴν  πρῶτοι   παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες ἐπὶ
[11, 50]   λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν τοῦ θριάμβου,  πρῶτοι   Ῥωμαίων ἁπάντων τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ
[11, 62]   Τίτον Κλύλιον Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι  πρῶτοι   τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ τὸν
[11, 22]   τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν οἱ  πρῶτοι   τολμήσαντες ἐν τῷ συνεδρίῳ περὶ
[11, 57]   ὁμονοίας καὶ εὐκοσμίας ποιησάμενοι παρακλήσεις  πρώτοις   ἀπέδωκαν λέγειν τοῖς εἰσηγησαμένοις δημάρχοις
[11, 27]   καὶ τοὺς ἄλλους ἄνδρας, οἷς  πρώτοις   ἐνέτυχεν, αὐτοί τε πολλὰ τραύματα
[11, 36]   σὺν τούτῳ παρόντες, οὐ νῦν  πρῶτον   ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι πρὶν
[11, 4]   ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν οἴομαι δεῖν  πρῶτον   ἀκοῦσαι τὴν βουλήν. εἴσονται δ´
[11, 9]   αἰσχύνη δὲ καὶ μωρία πολλὴ  πρῶτον   ἀναστάντα μὴ οὐχ δεῖ
[11, 25]   αὐτοῖς, ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ  πρῶτον   ἁπάντων παρῄνει μετάγειν τὴν παρεμβολὴν
[11, 59]   κράτιστον τέλος ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ,  πρῶτον   ἁπάντων τὸ περὶ τοῦ νόμου
[11, 7]   τοιαύτην διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή με  πρῶτον   γνώμην ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ Ἄππιος,
[11, 46]   ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον  πρῶτον   ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν τ´ ἄλλων
[11, 4]   πώποτε συγκαλέσαντες τὴν βουλήν, τότε  πρῶτον   ἔγνωσαν, ὅτι καὶ συνέδριον ἦν
[11, 9]   ἀναστάντα μὴ οὐχ δεῖ  πρῶτον   ἐπανορθώσασθαι λέγειν. ἔπειθ´ ὅτι συμβέβηκεν
[11, 28]   δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ μὲν  πρῶτον   ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι τὴν κόρην,
[11, 1]   ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι. ταῦτα  πρῶτον   ἐρῶ καὶ διέξειμι πάσας ἐφεξῆς
[11, 1]   προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´ ὧν ἤρξατο  πρῶτον   πόλις ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας
[11, 9]   συμφερόντων λόγος, μάλιστα δ´ ἐμοί.  πρῶτον   μὲν γάρ, ὅτι γνώμης ἄρχειν
[11, 3]   παρεῖχε δ´ αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν,  πρῶτον   μὲν εἰ πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ
[11, 38]   οἱ περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο,  πρῶτον   μὲν εἰς λόγους ἐπαχθεῖς καὶ
[11, 7]   δὲ τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν  πρῶτον   μὲν ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ θεῖον
[11, 3]   τοῦ συνεδρίου κυρωθείη τούτων ἑκάτερον,  πρῶτον   μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον
[11, 30]   Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο τὸ δίκαιον·  πρῶτον   μὲν ὅτι τὸν νόμον τοῦτον
[11, 11]   ἀριστοκρατικόν. τοῦ δὲ πολιτεύματος τούτου  πρῶτον   οἴομαι δεῖν ἄρξαι σὲ καὶ
[11, 59]   νόμου παρῄει, παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ  πρῶτον   Οὐαλέριον, τί τῷ κοινῷ συμφέρει,
[11, 28]   καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ  πρώτου   λαβόντος. ταύτην τὴν κόρην ἐπίγαμον
[11, 28]   τῶν δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ  πρώτου   τε καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν
[11, 58]   τοῦ νόμου διεξέλθωσι τὰ δίκαια,  πρώτους   ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν τῆς γνώμης
[11, 6]   γνώμας ἀξιῶ παριόντας ὑμᾶς λέγειν,  πρώτους   μέν, ὥσπερ ἐστὶ σύνηθες καὶ
[11, 21]   ἅπασι τοῖς βουλομένοις ἀπὸ τῶν  πρώτων   ἄχρι τῶν νεωτάτων ἐν τῷ
[11, 27]   ἐπιφανῆναι τοῖς σφετέροις ἀφανεῖς, ὥσπερ  πτηνούς   τινας διοπετεῖς. ὑπὲρ ἅπαντα
[11, 8]   τὸ ἀρχαῖον σχῆμα τῇ πολιτείᾳ,  πτήξαντες   οἱ νῦν θρασεῖς καὶ τὰ
[11, 38]   δεσμωτήριον τοὺς κεκραγότας καὶ τὸ  πτῶμα   μεταφέρειν ἐκ τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον
[11, 38]   ἑταίρων τινές, ὅτι περὶ τὸ  πτῶμα   τῆς κόρης Ἰκίλιός τε
[11, 39]   τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ τὸ  πτῶμα   τῆς παρθένου θέντες, ὅθεν ὑπὸ
[11, 20]   φερομένην τὴν πόλιν εἰς ἀτυχὲς  πτῶμα   ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα
[11, 42]   ὡς ὑπὸ τῶν πολεμίων {καταδῃωθεῖσαν}  πτωχοὺς   καὶ ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε ἁπάντων,
[11, 4]   τῶν οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς ἄγειν·  πυθόμενοι   δὲ τὰς πλείους ἐρήμους ἀφειμένας
[11, 38]   ἐκποδὼν τοὺς ἐν τοῖς στενωποῖς.  πυθόμενοι   δὲ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ τῆς
[11, 33]   ἐν ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ λάθῃ  πυθόμενος   τὰ περὶ τὴν θυγατέρα καὶ
[11, 37]   πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος δὲ τὰς  πύλας   ἀνέβη τὸν ἵππον, ὃς ἦν
[11, 22]   μένοντας ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες τὰς  πύλας   ἀφῆκαν τοὺς θέλοντας ἀπιέναι, οἰκίας
[11, 22]   τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο μὲν κωλύειν  πύλας   τ´ ἀποκλείσαντες καὶ ἀνθρώπους τινὰς
[11, 27]   ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι λαμπροτάτην καὶ  πυρὰν   νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ τῶν ἄλλων
[11, 60]   τῶν δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα ἔδοξε  πώποτε   ἐναντία τοῖς καλοῖς καὶ πατρίοις
[11, 4]   ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ περὶ μηδενὸς  πώποτε   συγκαλέσαντες τὴν βουλήν, τότε πρῶτον
[11, 25]   ὑπὲρ τῶν ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ  πῶς   ἂν ἐπανορθωθείη τὰ τῶν στρατηγῶν
[11, 19]   οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ διδάξω,  πῶς   ἂν τε χώρα δι´
[11, 17]   ἀγορὰν τὴν ἀπὸ ταύτης τρίτην.  πῶς   γὰρ ἂν ἀληθῶς γένοιτό τι
[11, 11]   καὶ τυραννίδα καλεῖ τὴν ἀρχήν.  ~Πῶς   οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ παύσεσθε




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/02/2007