HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  681 formes différentes pour 2409 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[4, 10]   ὅτι καθεύδει καὶ ταῖς φοραῖς,  ἄν   τι κινηθῇ ἡσυχαζόντων αὐτῶν· φέρεται
[4, 8]   δοκοῦσι δ´ οἵ τε σωλῆνες,  ἄν   τις ψοφήσῃ, καταδύεσθαι, καὶ φεύγειν
[4, 8]   ἔχουσι φανερὸν αἰσθητήριον· γὰρ  ἄν   τισιν εἶναι δόξειε κατὰ τοὺς
[4, 9]   ἐν τῷ ᾄδειν τοῖς γεννήσασιν,  ἂν   ἀπότροφα γένωνται καὶ ἄλλων ἀκούσωσιν
[4, 6]   τροφὴν καὶ τὸ ὑγρόν, ὡς  ἂν   εἰ τὸ μὲν στόμα εἴη,
[4, 1]   ὄπισθεν. Τὴν δὲ κεφαλήν, ἕως  ἂν   ζῇ, σκληρὰν ἔχει καθάπερ ἐμπεφυσημένην.
[4, 10]   καὶ τὸ δέλεαρ, (ὅ τι  ἂν   ἰχθύος ᾖ, ἐὰν χρονίσῃ ἐπὶ
[4, 8]   μάλιστα σιγῇ πλεῖν, μέχρι περ  ἂν   κυκλώσωσιν. Ἐνίοτε δ´ ὅταν βούλωνται
[4, 8]   καὶ τί τὸ γένος αὐτῶν,  ἂν   μὲν ἀψοφητὶ προσπλεύσωσι, λανθάνουσι καὶ
[4, 8]   ἐν ταῖς θαλάμαις· καὶ γὰρ  ἂν   μικρὸς ἔξω ψόφος,
[4, 11]   καὶ εὐοπλότερα, τὰ δ´ ὡς  ἂν   ὀπίσθια καὶ κάτω λεχθέντα τῶν
[4, 10]   οὐδὲν δοκεῖ τῶν τοιούτων ληφθῆναι  ἂν   τριώδοντι. (Τὰ δὲ σελάχη οὕτω
[4, 2]   ἄρρην καὶ θήλεια ὁποτέραν  ἂν   τύχῃ τῶν χηλῶν ἔχουσι μείζω,
[4, 10]   χειρὶ λαμβάνειν ῥᾳδίως· νῦν δ´,  ἂν   χρονίζωσιν, οὗτοι τῆς νυκτὸς κατεσθίουσι
[4, 11]   ἐν τῇ γαστρί· ἐπέττετο γὰρ  ἂν   ὥσπερ τροφή. (Ἣν δὲ
[4, 1]   στενόν, ἐχόμενον (δὲ τούτου πρόλοβον  μέγαν   καὶ περιφερῆ ὀρνιθώδη. Τούτου δ´
[4, 4]   ἔχει μικρὸν τὸν δ´ ἀριστερὸν  μέγαν,   καὶ ποιεῖται (τὴν βάδισιν μᾶλλον
[4, 8]   ἰχθύων διατρίβουσιν ἐν σπηλαίοις, οὓς  ἐπειδὰν   βούλωνται προκαλέσασθαι εἰς τὴν θήραν
[4, 1]   τῶν ποδῶν ὑμὴν διατέταται πᾶς·  ἐὰν   δ´ εἰς τὴν ἄμμον ἐμπέσῃ,
[4, 8]   οὐκ ἐθέλουσιν εἰσδύνειν οὐδὲ πλησιάζειν,  ἐὰν   δὲ νεαρῷ δελέατι καὶ κεκνισωμένῳ,
[4, 8]   μὴ ἀποσπᾶσθαι ἀλλ´ ὑπομένειν τεμνόμενοι·  ἐὰν   δέ τις κόνυζαν προσενέγκῃ, ἀφιᾶσιν
[4, 8]   λανθάνουσι καὶ καταλαμβάνουσιν ἐπιπολάζοντας ἔτι,  ἐὰν   δέ τις τύχῃ ψοφήσας πρότερον,
[4, 8]   σιωπῶντες ὡς ὀσφραινομένων καὶ ἀκουόντων·  ἐὰν   δὲ φθέγγωνται, φασὶν ὑποφεύγειν αὐτούς.
[4, 8]   γένηται ἰχθύων. Καὶ ὅλως δ´  ἐὰν   μὲν σαπρῷ τις δελέατι δελεάσῃ
[4, 6]   δὲ γένος τι αὐτῶν,  ἐάν   τι προσπέσῃ κατεσθίει καὶ ἐχίνους
[4, 1]   τὴν κεφαλὴν χονδρῶδες, (ὃ γίνεται,  ἐάν   τις αὐτῶν παλαιωθῇ, σκληρόν. Τὰ
[4, 6]   ἀπόλλυνται· γίνονται γὰρ μαδαραί, καὶ  ἐάν   τις (θίγῃ, διασπῶνται ταχέως καὶ
[4, 8]   θαλάμῃ ἐστίν) καὶ οἱ κτένες,  ἐάν   τις προσφέρῃ τὸν δάκτυλον, χάσκουσι
[4, 10]   (ὅ τι ἂν ἰχθύος ᾖ,  ἐὰν   χρονίσῃ ἐπὶ τῆς γῆς, κατεσθίουσιν·
[4, 4]   ἔσω τοῦ ὀστράκου. Τὴν δ´  ἰδέαν   οἷοί εἰσιν, ἐκ τῶν ἀνατομῶν
[4, 8]   ὑπομένειν τεμνόμενοι· ἐὰν δέ τις  κόνυζαν   προσενέγκῃ, ἀφιᾶσιν εὐθέως ὀσμώμενοι. (Ὁμοίως
[4, 2]   τῶν εἰρημένων πρὸς τὰ ἔξω  ἄκανθαν   ἔχει βραχεῖαν καὶ ὀρθήν. Τὸ
[4, 7]   ἀλλὰ μεταξύ. Διὸ καὶ οὔτ´  ἄκανθαν   ἔχουσιν οὔτ´ ὀστοῦν οὔθ´ οἷον
[4, 9]   ἀπολέλυται καὶ πέπτυκται, τὴν  ἰδίαν   ἀφίησι φωνήν. Καὶ τὴν ὀλολυγόνα
[4, 9]   αἱ χελῶναι. δὲ βάτραχος  ἰδίαν   ἔχει τὴν γλῶτταν· τὸ μὲν
[4, 2]   ἔχει ἄρρην πρὸς τὴν  θήλειαν   ἐν τῇ σαρκὶ κατὰ τὸ
[4, 11]   ἔχειν καὶ μακροτέραν, τὴν δὲ  θήλειαν   μικρὰν καὶ σιμοτέραν, οὐ τοῦ
[4, 5]   στόμα ἐστί, κατὰ δὲ τὴν  ἐπιφάνειαν   οὐ συνεχὲς ἀλλ´ ὅμοιον λαμπτῆρι
[4, 4]   εἰσὶν οἱ τὴν ἑτέραν θυρίδα  πλατεῖαν   ἔχοντες, οἷον ἐπίθεμα. δὲ
[4, 2]   πρὸς τὰ ἔξω ἄκανθαν ἔχει  βραχεῖαν   καὶ ὀρθήν. Τὸ δ´ ὅλον
[4, 9]   ἀνακαλῶνται τὰς θηλείας πρὸς τὴν  ὀχείαν·   εἰσὶ γὰρ ἑκάστοις τῶν ζῴων
[4, 9]   μεγάλων· (καὶ μάλιστα περὶ τὴν  ὀχείαν   ἕκαστον γίνεται τῶν ὀρνέων τοιοῦτον.
[4, 7]   τὰ ἔντομα, πλὴν ὅσα  λίαν   κατέψυκται διὰ μικρότητα ταχὺ
[4, 8]   βέβαιον μὲν οὐδέν ἐστιν οὐδὲ  λίαν   φανερόν, δοκοῦσι δ´ οἵ τε
[4, 9]   ζῴων ἴδιαι φωναὶ πρὸς τὴν  ὁμιλίαν   καὶ (τὸν πλησιασμόν, οἷον καὶ
[4, 5]   τὸ ὄστρακον. Ὑπὸ δὲ τὴν  κοιλίαν   ἐν ἄλλῳ ὑμένι τὰ καλούμενα
[4, 7]   οὐδέν. Ἔνια δ´ ἔχει καὶ  κοιλίαν,   καὶ ἀπὸ ταύτης τὸ λοιπὸν
[4, 3]   εἶναι μετὰ τὸ στόμα τὴν  κοιλίαν.   Καὶ κοιλία τούτου ἐχομένη δικρόα,
[4, 7]   τε καὶ τὸ περὶ τὴν  κοιλίαν   κύτος καὶ τρίτον τὸ μεταξὺ
[4, 9]   τοῖς ἐντὸς τοῖς περὶ τὴν  κοιλίαν·   πνεῦμα γὰρ ἔχει τούτων ἕκαστον,
[4, 2]   στόματι σαρκωδέστερον ἀντὶ γλώττης, εἶτα  κοιλίαν   τοῦ στόματος ἐχομένην (εὐθύς, πλὴν
[4, 2]   στόματος ἔχει οἰσοφάγον βραχὺν καὶ  κοιλίαν   τούτου (ἐχομένην ὑμενώδη, ἧς πρὸς
[4, 4]   (ἐκεῖνο δ´ ἐρυθρόν. Ἔχει δ´  οὐδεμίαν   ἔξοδον τοῦτο οὐδὲ πόρον, ἀλλ´
[4, 4]   γὰρ αὐτῶν οὐκ ἔχει σάρκα  οὐδεμίαν,   οἷον ἐχῖνος, τὰ δ´ ἔχει
[4, 5]   καὶ οὐκ ἔχουσι σάρκα ἐντὸς  οὐδεμίαν·   τὰ δὲ μέλανα πάντες. (Ἔστι
[4, 9]   μὲν οὖν ἀφιᾶσι, διάλεκτον δ´  οὐδεμίαν.   (Τὰ δὲ παιδία ὥσπερ καὶ
[4, 3]   ἐπὶ τὸ πολὺ πάντες τὴν  δεξιὰν   ἔχουσι μείζω χηλὴν καὶ ἰσχυροτέραν.
[4, 2]   δ´ ἁφῇ γλίσχραν καὶ οὐχ  ὁμοίαν   τῇ σαρκί. Ἀπὸ δὲ τοῦ
[4, 9]   ἔχει γὰρ καὶ πλεύμονα καὶ  ἀρτηρίαν,   ἀλλὰ τὴν γλῶτταν οὐκ ἀπολελυμένην
[4, 9]   εἰσιν (οὔτε γὰρ πλεύμονα οὔτ´  ἀρτηρίαν   καὶ φάρυγγα ἔχουσι) ψόφους δέ
[4, 2]   μὲν καραβοειδέσι καὶ καρίσι κατ´  εὐθυωρίαν   πρὸς τὴν οὐράν, τὸ
[4, 4]   καὶ στρογγύλον, τὴν δὲ μορφὴν  παραπλησίαν   τοῖς κήρυξι, πλὴν οὐχ ὥσπερ
[4, 10]   εἰς θάνατον (τοῖς δ´ εἰς  ἀρρωστίαν.   Περὶ μὲν οὖν αἰσθήσεως καὶ
[4, 6]   ἀντέχεται ὥσπερ τῆς χειρός· οὕτω  κἄν   τι προσπέσῃ αὐτῇ ἐδώδιμον, κατεσθίει.
[4, 6]   τῆς πέτρας ὥσπερ (ἀπ´ ὀστρέου.  Κἄν   τι προσπέσῃ τῶν μικρῶν ἰχθυδίων,
[4, 4]   ἐξέρχεται πᾶσι τὸν αὐτὸν τρόπον·  κἄν   τι φοβηθῇ, συσπᾶται πάλιν εἰς
[4, 10]   φθεῖρας καὶ τοὺς καλουμένους ψύλλους,  κἂν   ὥστε τῇ χειρὶ λαμβάνειν ῥᾳδίως·
[4, 8]   ἀληθινοῖς· ἔχουσι γὰρ τό τε  μέλαν   καὶ τὸ ἐντὸς τοῦ μέλανος,
[4, 4]   οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνοι (τὴν μήκωνα  μέλαιναν   ἀλλ´ ἐρυθράν· προσπέφυκε δὲ νεανικῶς
[4, 1]   καὶ ἣν καλοῦσιν οἱ μὲν  βολίταιναν   οἱ δ´ ὄζολιν. (Ἔτι δ´
[4, 8]   ὅταν δὲ κυκλώσωσι, κελεύουσιν ἤδη  βοᾶν   καὶ ψοφεῖν· τὸν γὰρ ψόφον
[4, 2]   σάρκα ἐρυθρὰν καὶ αἱματώδη τὴν  χρόαν,   τῇ δ´ ἁφῇ γλίσχραν καὶ
[4, 4]   τῷ καράβῳ ᾠόν, πλὴν τὴν  χρόαν   τὸ μὲν λευκόν, (ἐκεῖνο δ´
[4, 4]   πόρος καὶ λευκός, ὅμοιος τὴν  χρόαν   τοῖς ἄνω μαστοειδέσιν· ἔχει δ´
[4, 6]   ὄστρακον, ἀλλὰ σαρκῶδες τὸ σῶμα  πᾶν   ἐστιν αὐτῆς. (α) Αἰσθάνεται δὲ
[4, 6]   τὸ σῶμα ἐν τῷ (ὀστράκῳ  πᾶν,   τὸ δ´ ὄστρακόν ἐστι μεταξὺ
[4, 4]   δὲ καὶ αἱ αἱμορροΐδες καὶ  πᾶν   (τὸ τοιοῦτον γένος. Προσφύονται δὲ
[4, 10]   δὲ πρόβατα καὶ αἶγες καὶ  πᾶν   τὸ τῶν ζῳοτόκων καὶ τετραπόδων
[4, 4]   στόμαχος καὶ τὸ ἔντερον, καὶ  ἅπαν   ἁπλοῦν μέχρι τῆς ἐξόδου.
[4, 4]   δὲ κάτω τοῦ θώρακος μαλακὸν  ἅπαν   ἐστὶ καὶ διοιγόμενον ὠχρὸν ἔνδοθεν.
[4, 1]   δὲ τὸ κύκλῳ πτερύγιον περὶ  ἅπαν   ἐστὶ τὸ κύτος· τῇ δὲ
[4, 1]   ἔσω δὲ τὸ ὑγρόν, ὁμόχρουν  ἅπαν   καὶ λεῖον, χρῶμα δὲ λευκόν·
[4, 7]   ἐρείσματος. Δέρμα δ´ ἔχουσι μέν,  πάμπαν   δὲ τοῦτο λεπτόν. Τὰ μὲν
[4, 5]   ἐν πᾶσι τὰ τοιαῦτα  πάμπαν   μᾶλλον. Κατὰ μὲν οὖν
[4, 4]   (μεγάλα, ἐν δὲ τοῖς ἐλάττοσι  πάμπαν   μικρά ἐστιν. δὲ κεφαλὴ
[4, 5]   οὖν ἅπαντες ᾠά, ἀλλ´ ἔνιοι  πάμπαν   μικρὰ καὶ οὐκ ἐδώδιμα. Συμβαίνει
[4, 6]   ἔχει πόρους ἀπέχοντας ἀπ´ ἀλλήλων,  πάμπαν   μικροὺς καὶ οὐ ῥᾳδίους ἰδεῖν,
[4, 10]   μὲν οὖσι καὶ παιδίοις ἔτι  (πάμπαν   οὐ γίνεται ἐνύπνιον, ἀλλ´ ἄρχεται
[4, 3]   τῶν ὀδόντων στόμαχος βραχὺς  πάμπαν,   ὥστε δοκεῖν εὐθὺς εἶναι μετὰ
[4, 4]   αὐτῷ οὐδ´ ἴσην οὐδ´ ὁμοίως  φανεράν,   ἀλλ´ αἱ μὲν λεπάδες κάτω
[4, 8]   γεύσεως· (τήν τε γὰρ τροφὴν  ἑτέραν   διώκουσι, καὶ οὐ τοῖς αὐτοῖς
[4, 4]   οὗτοι δ´ εἰσὶν οἱ τὴν  ἑτέραν   θυρίδα πλατεῖαν ἔχοντες, οἷον ἐπίθεμα.
[4, 9]   καὶ τὰ ἄρρενα, ἔνια δ´  ἑτέραν.   Πολύφωνα δ´ ἐστὶ καὶ λαλίστερα
[4, 11]   τὴν δὲ θήλειαν μικρὰν καὶ  σιμοτέραν,   οὐ τοῦ θήλεος ἄρρενος
[4, 2]   ἄρρην καὶ θήλεια  ὁποτέραν   ἂν τύχῃ τῶν χηλῶν ἔχουσι
[4, 11]   μὲν μείζω κεφαλὴν ἔχειν καὶ  μακροτέραν,   τὴν δὲ θήλειαν μικρὰν καὶ
[4, 3]   δεξιὰν ἔχουσι μείζω χηλὴν καὶ  ἰσχυροτέραν.   Εἴρηται δὲ πρότερον καὶ περὶ
[4, 8]   ἐπειδὰν βούλωνται προκαλέσασθαι εἰς τὴν  θήραν   οἱ ἁλιεῖς, τὸ στόμα τοῦ
[4, 8]   δικτύων οἱ περὶ τὴν  θήραν   ταύτην ὄντες· ἀλλ´ ὅταν κατανοήσωσιν
[4, 1]   δὲ κεφαλήν, ἕως ἂν ζῇ,  σκληρὰν   ἔχει καθάπερ ἐμπεφυσημένην. Ἅπτεται δὲ
[4, 2]   δὲ καὶ ἐν τούτῳ σάρκα  ἐρυθρὰν   καὶ αἱματώδη τὴν χρόαν, τῇ
[4, 4]   ἐκεῖνοι (τὴν μήκωνα μέλαιναν ἀλλ´  ἐρυθράν·   προσπέφυκε δὲ νεανικῶς κατὰ τὸ
[4, 10]   ἁλιεῖς περὶ τὸ δέλεαρ ὥσπερ  σφαῖραν   συνεχομένων αὐτῶν. Ἀλλ´ ἐκ τῶν
[4, 8]   δὲ ποιοῦσι φεύγοντες καὶ ἐκτοπίζοντες  μακράν,   ὅταν αἷμα γένηται ἰχθύων. Καὶ
[4, 11]   καὶ μακροτέραν, τὴν δὲ θήλειαν  μικρὰν   καὶ σιμοτέραν, οὐ τοῦ θήλεος
[4, 4]   γὰρ ἔχει πρὸς ἄλληλα μὲν  μικράν,   πρὸς δὲ τὰ ἀκίνητα πλείω.
[4, 1]   πόδας· οὕτω δὲ νέοντι συμβαίνει  προορᾶν   μὲν (εἰς τὸ πρόσθεν (ἐπάνω
[4, 11]   τροφή. (Ἣν δὲ λέγουσι  διαφορὰν   ἄρρενος ἐγχέλυος καὶ θηλείας τῷ
[4, 4]   μονόθυρα (καὶ δίθυρα, συγκλειστὰ δέ·  διαφορὰν   γὰρ ἔχει πρὸς ἄλληλα μὲν
[4, 11]   ὅλως οὐκ ἔχοντα ταύτην τὴν  διαφορὰν   ἐπ´ οὐδέτερον, οἷον ἔγχελυς οὔτ´
[4, 1]   οὐκέτι δύναται κατέχειν. (Ἔχουσι δὲ  διαφορὰν   οἵ τε πολύποδες καὶ τὰ
[4, 10]   τῷ βυθῷ, ἀποκρύψαντες ὑπὸ  πέτραν   (ἢ θῖνα ἑαυτούς, οἱ δὲ
[4, 1]   χειμὼν ᾖ, βαλλόμεναι πρός τινα  πέτραν   ὥσπερ ἀγκύρας ἀποσαλεύουσιν. (Τοῖς δ´
[4, 2]   καρίσι κατ´ εὐθυωρίαν πρὸς τὴν  οὐράν,   τὸ περίττωμα ἀφιᾶσι καὶ
[4, 2]   καρὶς κυφὴ τὴν  οὐρὰν   καὶ πτερύγια τέτταρα. Ἔχει δὲ
[4, 7]   τομὴν πορεύεται καὶ ἐπὶ τὴν  οὐράν,   οἷον καλουμένη σκολόπενδρα. (Ἔχει
[4, 6]   μὲν οὖν χειμῶνος τὴν σάρκα  στιφρὰν   ἔχουσι (διὸ καὶ θηρεύονται καὶ
[4, 4]   τῷ στόματι τοῦ ὀστράκου σάρκα  στιφράν,   τὰ μὲν μᾶλλον τὰ δ´
[4, 2]   τὴν χρόαν, τῇ δ´ ἁφῇ  γλίσχραν   καὶ οὐχ ὁμοίαν τῇ σαρκί.
[4, 2]   καὶ ὑγρότητα ἔχοντες ἐν αὑτοῖς  ὠχράν,   ἔτι δ´ ἠρτημένοι ἀμφότεροι ἐκ
[4, 2]   τὸ ἔντερον τὴν τῶν ᾠῶν  χώραν   ἔχουσιν. Καὶ τὴν καλουμένην δὲ
[4, 8]   ἀπὸ τῆς κεφαλῆς κατὰ τὴν  χώραν   τὴν ἔξω τῶν ὀμμάτων ἔσωθέν
[4, 4]   δ´ ἔχει τὴν σάρκα ἀφανῆ  πᾶσαν   πλὴν τῆς κεφαλῆς, οἷον οἵ
[4, 9]   ἔχει. (Πάντα δὲ ταῦτα τὴν  δοκοῦσαν   φωνὴν ἀφιᾶσι, τὰ μὲν τῇ
[4, 4]   οἷοί εἰσιν, ἐκ τῶν ἀνατομῶν  θεωρείσθωσαν.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Οἱ δ´ ἐχῖνοι
[4, 8]   ποιοῦσι φεύγοντες καὶ ἐκτοπίζοντες μακράν,  ὅταν   αἷμα γένηται ἰχθύων. Καὶ ὅλως
[4, 8]   ψοφήσῃ, καταδύεσθαι, καὶ φεύγειν κατωτέρω,  (ὅταν   αἴσθωνται τὸ σιδήριον προσιόν (ὑπερέχει
[4, 9]   οἱ βάτραχοι οἱ ἄρρενες ποιοῦσιν,  ὅταν   ἀνακαλῶνται τὰς θηλείας πρὸς τὴν
[4, 9]   αὐτῷ τῷ στόματι πνευματῶδες ὥσπερ  ὅταν   ἄνθρωπος ἐκπνέῃ καὶ αἰάζῃ, μετὰ
[4, 4]   γένος. Προσφύονται δὲ ταῖς πέτραις,  ὅταν   ἀποκλίνωσι τὸ ἐπικάλυμμα· τοῦτο γὰρ
[4, 8]   περ ἂν κυκλώσωσιν. Ἐνίοτε δ´  ὅταν   βούλωνται συνδραμεῖν, ταὐτὸν ποιοῦσιν ὅπερ
[4, 8]   ἐπὶ τῆς τῶν δελφίνων θήρας·  (ὅταν   γὰρ ἀθρόως περικυκλώσωσι τοῖς μονοξύλοις,
[4, 8]   συγκλεῖσαι, καθάπερ εἴρηται, κωλύουσι ψοφεῖν,  ὅταν   δὲ κυκλώσωσι, κελεύουσιν ἤδη βοᾶν
[4, 3]   (εὐθὺς ὑπὸ τοὺς ὀφθαλμούς· καὶ  ὅταν   δέξηται τὸ ὕδωρ, ἐπιλαμβάνει τὸ
[4, 8]   Ἔτι δ´ οἱ ῥυάδες ἰχθύες,  ὅταν   ἐκχυθῇ τὸ πλύμα τῶν ἰχθύων,
[4, 9]   δελφὶς τριγμὸν καὶ μύζει,  ὅταν   ἐξέλθῃ, (ἐν τῷ ἀέρι, οὐχ
[4, 9]   θήλεια, πλὴν (ἡ θήλεια παύεται  ὅταν   ἐπῳάζῃ καὶ τὰ νεόττια ἔχῃ·
[4, 4]   τὸ λεγόμενον ᾠὸν τοῖς ἔχουσιν,  ὅταν   ἔχωσιν, ἐν τῷ ἐπὶ θάτερα
[4, 8]   οὐ κατὰ πνεῦμα προσιόντες θηρεύουσιν,  (ὅταν   θηρεύσωσιν αὐτοὺς εἰς τὸ δέλεαρ,
[4, 8]   διὰ τὸν φόβον. Ἔτι δ´  ὅταν   ἴδωσιν οἱ ἁλιεῖς ἐκ πάνυ
[4, 9]   προβάτοις. Ποιεῖ δὲ τὴν ὀλολυγόνα,  ὅταν   ἰσοχειλῆ τὴν κάτω σιαγόνα ποιήσας
[4, 8]   τὴν θήραν ταύτην ὄντες· ἀλλ´  ὅταν   κατανοήσωσιν ἔν τινι τόπῳ πολλοὺς
[4, 1]   θάλατταν ἀφιᾶσι δεξάμενοι τῷ κύτει,  ὅταν   τι τῷ στόματι λαμβάνωσιν. Μεταβάλλει
[4, 9]   δέ. Καὶ γὰρ οἱ κτένες  ὅταν   φέρωνται ἀπερειδόμενοι τῷ ὑγρῷ,
[4, 1]   ἔχει· ἀφίησι μὲν οὖν ἅπαντα,  ὅταν   φοβηθῇ, μάλιστα δ´ σηπία.
[4, 1]   τὸ στόμα τὴν τροφήν, καὶ  ὅταν   χειμὼν ᾖ, βαλλόμεναι πρός τινα
[4, 1]   ἔχουσι κοῖλον (αὐλόν, τὴν  θάλατταν   ἀφιᾶσι δεξάμενοι τῷ κύτει, ὅταν
[4, 2]   ἀμφοτέρας οὐδέτερος οὐδέποτε. Τὴν δὲ  θάλατταν   δέχονται μὲν παρὰ τὸ στόμα
[4, 8]   ἐκ τοῦ διατρίβοντας περὶ τὴν  θάλατταν   ἐντυγχάνειν τοιούτοις πολλοῖς. Μάλιστα δὲ
[4, 3]   ἀμφοτέροις, ἔπειθ´ οὕτως ἀποπυτίζει τὴν  θάλατταν.   Ἐχόμενος δὲ τῶν ὀδόντων
[4, 9]   πλατεῖα, καὶ ὅσα ἔχουσι τὴν  γλῶτταν   αὐτῶν λεπτήν. Ἔνια μὲν οὖν
[4, 1]   τῷ στόματί ἐστι μικρὸν σαρκῶδες·  (γλῶτταν   δ´ οὐκ ἔχει αὐτῶν οὐδέν,
[4, 8]   τὸ τῶν χυμῶν αἰσθητήριον, τὴν  γλῶτταν.   (Ἐν δὲ τοῖς ἐνύδροις, καλουμένοις
[4, 8]   μὲν τῶν χυμῶν αἰσθητήριον, τὴν  γλῶτταν,   ἔχουσι μέν, ἔχουσι δ´ ἀμυδρῶς·
[4, 7]   οὐδὲν φανερόν, πλὴν ἔνια οἷον  γλῶτταν   (ἣν καὶ τὰ ὀστρακόδερμα ἔχει
[4, 9]   φωνῆς ποιεῖν. Τῶν δ´ ἐχόντων  γλῶτταν   καὶ πλεύμονα (ὅσα μὲν ᾠοτόκα
[4, 9]   διάλεκτός ἐστιν. Διὸ ὅσα  γλῶτταν   μὴ ἔχει μὴ ἀπολελυμένην,
[4, 8]   σκοπουμένοις ἀκριβῶς δοκεῖν ταύτην εἶναι  γλῶτταν.   (Ὅτι δ´ αἰσθάνονται γευόμενα, φανερόν·
[4, 9]   πλεύμονα καὶ ἀρτηρίαν, ἀλλὰ τὴν  γλῶτταν   οὐκ ἀπολελυμένην οὐδὲ χείλη ὥστε
[4, 9]   δὲ βάτραχος ἰδίαν ἔχει τὴν  γλῶτταν·   τὸ μὲν γὰρ ἔμπροσθεν προσπέφυκεν
[4, 4]   ὀστρακηροῖς τὸ πολὺ αὐτῆς) εἶτ´  ἐπικάμψαν   ἄνω φέρεται πάλιν πρὸς τὸ
[4, 5]   ὄστρακον. Ὑπὸ δὲ τὴν κοιλίαν  ἐν   ἄλλῳ ὑμένι τὰ καλούμενα (ᾠά
[4, 1]   ἐν τοῖς πρανέσιν (ἢ  ἐν   ἀμφοῖν, καὶ οὔτε ὀστῶδες ἔχει
[4, 5]   ἐστιν, ἴσα τὸν ἀριθμὸν ὄντα  ἐν   ἅπασιν (πέντε γάρ ἐστι τὸ
[4, 7]   δὲ κέντρον τὰ μὲν ἔχει  ἐν   αὑτοῖς, οἷον αἱ μέλιτται καὶ
[4, 2]   καὶ λευκοὶ καὶ ὑγρότητα ἔχοντες  ἐν   αὑτοῖς ὠχράν, ἔτι δ´ ἠρτημένοι
[4, 3]   τὸ στόμα τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ  ἐν   αὐτῷ ὀδόντας δύο ὥσπερ
[4, 1]   μεταξὺ ἀκάνθης καὶ ὀστοῦ, ἔχον  ἐν   αὑτῷ ψαθυρότητα σομφήν, τὸ δὲ
[4, 1]   πρὸς τείνει, ὅμοιον μαστῷ·  ἐν   δὲ ταῖς θηλείαις δύο τε
[4, 7]   οὗ τῇ δρόσῳ τρέφεται μόνον·  ἐν   δὲ τῇ κοιλίᾳ οὐκ ἴσχει
[4, 4]   ἐν μὲν τοῖς μείζοσι (μεγάλα,  ἐν   δὲ τοῖς ἐλάττοσι πάμπαν μικρά
[4, 11]   ἄφορα, οὕτω καὶ ἐν τούτοις.  Ἐν   δὲ τοῖς ἐντόμοις καὶ τοῖς
[4, 8]   τῶν χυμῶν αἰσθητήριον, τὴν γλῶτταν.  (Ἐν   δὲ τοῖς ἐνύδροις, καλουμένοις δ´
[4, 11]   οὐδ´ ὅλως ἐν τοῖς ὀστρακοδέρμοις.  (Ἐν   δὲ τοῖς μαλακίοις καὶ τοῖς
[4, 4]   μὲν τοῖς μεγάλοις δῆλά ἐστιν,  ἐν   δὲ τοῖς μικροῖς οὐδὲν
[4, 4]   μὲν τοῖς στρόμβοις οὐκ ἐγγίνεται,  ἐν   δὲ τοῖς νηρείταις ἐγγίνεται. Εἰσὶ
[4, 11]   μὲν θῆλυ τὸ δ´ ἄρρεν,  ἐν   (δὲ τοῖς ὀστρακοδέρμοις οὐκ ἔστιν,
[4, 11]   αἱ θήλειαι μακροβιώτεραι καὶ μείζους·  (ἐν   δὲ τοῖς ᾠοτόκοις καὶ τοῖς
[4, 6]   ἔχει νευρώδη περὶ τὸ ὀστρακῶδες·  ἐν   δὲ τούτῳ αὐτό ἐστι τὸ
[4, 3]   κάραβος, πρὸς τοῖς ὀδοῦσιν.  Ἐν   δὲ τῷ κύτει ἔσω χυμός
[4, 1]   μικρὸς χόνδρος ἔχων ἐγκέφαλον μικρόν.  Ἐν   δὲ τῷ στόματί ἐστι μικρὸν
[4, 4]   δέ τινες κόχλοι οἳ ἔχουσιν  ἐν   ἑαυτοῖς ὅμοια ζῷα τοῖς ἀστακοῖς
[4, 7]   τὸ γένος πολλὰ εἴδη ἔχον  ἐν   ἑαυτῷ, καὶ ἐνίοις πρὸς ἄλληλα
[4, 4]   ὑμένι ἐστὶ λεπτῷ, κοιλότητα ἔχον  ἐν   ἑαυτῷ στενήν. Ἀπὸ δὲ τοῦ
[4, 11]   θήλειαι οὐκ ἔχουσι τῶν ὑῶν.  Ἐν   ἐνίοις δ´ ὑπάρχει μὲν ἀμφοῖν,
[4, 11]   καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα μόρια,  ἐν   ἐνίοις μὲν γένεσιν ὅλως τὰ
[4, 8]   μικρόν, τὸ δ´ ἄλλο ὥσπερ  ἐν   θαλάμῃ ἐστίν) καὶ οἱ κτένες,
[4, 6]   καὶ διείργει μικρόν τι συνεχές·  ἐν   θατέρῳ δὲ τῶν κοίλων
[4, 7]   πάλιν ὅσα τὸ πτερὸν ἔχει  ἐν   κολεῷ, οἷον (μηλολόνθη καὶ κάραβος
[4, 5]   μεγάλα ἐγγίνεται καὶ ἐδώδιμα, ὁμοίως  ἐν   μείζοσι καὶ ἐλάττοσιν· καὶ γὰρ
[4, 8]   καὶ τἆλλα πάντ´ ἔχει ζῷα.  Ἐν   μὲν οὖν ἐνίοις (καὶ) τὰ
[4, 4]   δὲ νεανικῶς κατὰ τὸ μέσον.  Ἐν   μὲν οὖν ταῖς εὐδίαις ἀπολυόμενα
[4, 11]   ζῷον ᾠὸν σκώληκα.  Ἐν   μὲν οὖν τοῖς ἄλλοις γένεσιν
[4, 11]   τὰ τοιαῦτα ᾠὰ φαίνεται ἔχοντα.  Ἐν   μὲν οὖν τοῖς πεζοῖς καὶ
[4, 4]   ἔχουσι καὶ τὸ γλωττοειδές· ἀλλ´  ἐν   μὲν τοῖς ἐλάττοσι διὰ μικρότητα
[4, 4]   τὰ τοιαῦτα (μόρια, ὥσπερ εἴρηται,  ἐν   μὲν τοῖς μεγάλοις δῆλά ἐστιν,
[4, 4]   καὶ κεράτια δύο· ταῦτα δ´  ἐν   μὲν τοῖς μείζοσι (μεγάλα, ἐν
[4, 4]   μείζω τὸν ἀριστερὸν πόδα, ταῦτα  ἐν   μὲν τοῖς στρόμβοις οὐκ ἐγγίνεται,
[4, 11]   ἔστιν οὐκ ἔστιν, οἷον  (ἐν   μὲν τοῖς τετράποσι πᾶσιν ἔστι
[4, 8]   ὄψιν οὐκ ἔχει· ὀφθαλμοὺς γὰρ  ἐν   μὲν τῷ φανερῷ οὐκ ἔχει,
[4, 5]   ἐχῖνος ὀδόντας πέντε κοίλους ἔνδοθεν,  ἐν   μέσῳ δὲ τούτων σῶμα σαρκῶδες
[4, 3]   εὐθὺς πολὺ διεστῶτας, ἔνιοι δ´  ἐν   μέσῳ καὶ ἐγγὺς ἀλλήλων, οἷον
[4, 6]   ἐπανοιδεῖν. Ἔχει δὲ τὸ στόμα  ἐν   μέσῳ, καὶ ζῇ ἀπὸ τῆς
[4, 1]   πόδας κεφαλή ἐστιν ἁπάντων  ἐν   μέσῳ τῶν ποδῶν τῶν καλουμένων
[4, 2]   ἔχουσιν ὀδόντας μεγάλους καὶ κοίλους,  ἐν   οἷς ἔνεστι χυμὸς ὅμοιος τῇ
[4, 1]   ὅμοιοι ταῖς βολιταίναις. Καὶ ἄλλος  ἐν   ὀστράκῳ οἷον κοχλίας, ὃς οὐκ
[4, 4]   τῷ δ´ εἰσδύεσθαι καὶ ζῆν  ἐν   ὀστράκῳ ὅμοιον τοῖς ὀστρακοδέρμοις, ὥστε
[4, 1]   ὄζολιν. (Ἔτι δ´ ἄλλοι δύο  ἐν   ὀστρείοις, τε καλούμενος ὑπό
[4, 4]   καλούμενον ᾠὸν οὐκ ἔχει πόρον  ἐν   οὐδενί, ἀλλ´ αὐτῆς τῆς σαρκὸς
[4, 7]   καὶ τἆλλα σχεδὸν τὰ πλεῖστα·  ἐν   πᾶσι γὰρ τοῖς μὴ ὀπισθοκέντροις
[4, 5]   χρώματι διαφέρει, καὶ ἄβρωτά ἐστιν  ἐν   πᾶσι τὰ τοιαῦτα πάμπαν
[4, 1]   περὶ τὸ κύτος. Συμβαίνει δ´  ἐν   πᾶσι τοῖς μαλακίοις μεταξὺ τῶν
[4, 5]   γίνεται δ´ ἐκ τῆς θαλάττης  ἐν   πολλαῖς ὀργυιαῖς, χρῶνται πρὸς
[4, 5]   ἐστι πικρὰ καὶ οὐκ ἐδώδιμα.  Ἐν   πολλοῖς δὲ τῶν ζῴων τὸ
[4, 10]   Δῆλον δὲ καὶ ἐπὶ τῶν  ἐν   ποσὶ μάλιστα τῶν τοιούτων· (οὐ
[4, 8]   δὲ πολλοὶ τῶν ἰχθύων διατρίβουσιν  ἐν   σπηλαίοις, οὓς ἐπειδὰν βούλωνται προκαλέσασθαι
[4, 1]   τῶν μορίων, θεωρείσθω ἐκ τῆς  ἐν   ταῖς ἀνατομαῖς διαγραφῆς. Πάντα δὲ
[4, 8]   πάνυ πολλοῦ νεμομένους (ἀθρόους πολλοὺς  ἐν   ταῖς γαλήναις καὶ εὐδίαις ἐπιπολάζοντας,
[4, 8]   τῶν τριήρων, ὥστε λαμβάνεσθαι ῥᾳδίως  ἐν   ταῖς θαλάμαις· καὶ γὰρ ἂν
[4, 8]   οὐδὲν ἔχουσιν αἰσθητήριον. (Ἔτι δ´  ἐν   ταῖς θήραις τῶν ἰχθύων ὅτι
[4, 4]   ἐπὶ τούτῳ. Λαμβάνεται δὲ καὶ  ἐν   ταῖς κόγχαις τοιοῦτον, ὧν ἐστιν
[4, 1]   ταύτῃ δὴ τῇ πλεκτάνῃ χρῆται  ἐν   ταῖς ὀχείαις. Πρὸ τοῦ κύτους
[4, 10]   ἐξ ὕπνου ὄντα. Ἔτι δ´  ἐν   ταῖς πυρίαις ἁλίσκονται διὰ τὸ
[4, 4]   ὅμοια μαστοῖς, οἷα ἐγγίνεται καὶ  ἐν   ταῖς σηπίαις, πλὴν στιφρὰ ταῦτα
[4, 5]   τὸ ἀνάλογον· καὶ γὰρ  ἐν   ταῖς χελώναις καὶ φρύναις καὶ
[4, 4]   καὶ τραχέα συνεχῆ, οἷα καὶ  ἐν   ταῖς χελώναις, πλὴν ἧττον μέλανα.
[4, 4]   κοιλία μετὰ τὸ στόμα οὖσα  ἐν   ταύτῃ καὶ τὰ ᾠοειδῆ. Πάντα
[4, 9]   ἄλλων ζῴων διαφέρει καὶ τῶν  ἐν   ταὐτῷ γένει ζῴων κατὰ τοὺς
[4, 4]   αὐτῶν ἄδηλα, τὰ δὲ καὶ  ἐν   τεθνεῶσιν μὴ κινουμένοις οὐ
[4, 10]   θῖνα ἑαυτούς, οἱ δὲ πλατεῖς  ἐν   τῇ ἄμμῳ· γινώσκονται δὲ τῇ
[4, 11]   ἔχει καὶ προσπεφυκότα, ἀλλ´ οὐκ  ἐν   τῇ γαστρί· ἐπέττετο γὰρ ἂν
[4, 8]   τὸ τοῦ δέρματος πάχος, ὡς  ἐν   τῇ γενέσει πηρουμένης τῆς φύσεως·
[4, 8]   τῶν πιόνων ἰχθύων, ὡς χαίροντες  ἐν   τῇ γεύσει καὶ ἐδωδῇ τοῖς
[4, 1]   περιπεσόντος τοῦ ὀστρέου ἁλίσσκεται (καὶ  ἐν   τῇ γῇ ἀποθνήσκει. Εἰσὶ δ´
[4, 4]   πορφυρῶν καὶ τῶν κηρύκων ἐστὶν  ἐν   τῇ ἑλίκῃ τοῦ ὀστράκου. Τοῦ
[4, 7]   δ´ ἔνια ζῷα περιττὰ καὶ  ἐν   τῇ θαλάττῃ, διὰ τὸ
[4, 8]   τοῖς μονοξύλοις, ψοφοῦντες ἐξ αὐτῶν  ἐν   τῇ θαλάττῃ ἀθρόους ποιοῦσιν ἐξοκέλλειν
[4, 4]   ὑπό τινων κοκάλια καὶ τῶν  ἐν   τῇ (θαλάττῃ αἵ τε πορφύραι
[4, 7]   ἐμπειρικῶν ἁλιέων (οἱ μὲν) ἑωρακέναι  ἐν   τῇ θαλάττῃ ὅμοια δοκίοις, μέλανα,
[4, 2]   κραγγὼν πτερύγια ἐφ´ ἑκάτερα  ἐν   τῇ οὐρᾷ· τὸ δὲ μέσον
[4, 2]   ἄρρην πρὸς τὴν θήλειαν  ἐν   τῇ σαρκὶ κατὰ τὸ στῆθος
[4, 11]   ὦπται ἔχουσα· ὅσα τε ζῳοτοκεῖ,  ἐν   τῇ ὑστέρᾳ ἔχει καὶ προσπεφυκότα,
[4, 11]   ἀρρένων. (Τὰ δὲ πρὸς ἀλκὴν  ἐν   τῇ φύσει ὑπάρχοντα μόρια, οἷον
[4, 2]   στερεὸν καὶ ὀστρακῶδες ἐκτὸς ἔχει  ἐν   τῇ χώρᾳ τῇ τοῦ δέρματος,
[4, 6]   αἰσθητήριον οὔτε, ὥσπερ ἐλέχθη πρότερον  ἐν   τοῖς ἄλλοις, τὸ περιττωματικόν. Χρῶμα
[4, 4]   ἐστιν πρόσφυσις παραπλησία, καὶ  ἐν   τοῖς ἄλλοις. Τοῦτον δὲ καλοῦσι
[4, 9]   τῶν αὐτῶν γενῶν· δ´  ἐν   τοῖς ἄρθροις, ἣν ἄν τις
[4, 4]   τοῖς δεξιοῖς, τὸ δ´ ἔντερον  ἐν   τοῖς ἀριστεροῖς. Τοῖς μὲν οὖν
[4, 7]   ἔχει τοῦτό τε καὶ τὸ  ἐν   τοῖς βιβλίοις γινόμενον σκορπιῶδες. Τὰ
[4, 4]   ἐντέρῳ, ἀλλὰ τὸ μὲν ᾠὸν  ἐν   τοῖς δεξιοῖς, τὸ δ´ ἔντερον
[4, 11]   καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς καὶ  ἐν   τοῖς δίποσι καὶ τετράποσι καὶ
[4, 11]   δ´ ὀχεῦον οὐκ ἔστιν, οὕτως  (ἐν   τοῖς ἰχθύσι τὸ τῶν ψηττῶν
[4, 1]   τὸ δὲ σχῆμα ὅμοιον τῇ  ἐν   τοῖς κήρυξιν ἑλίκῃ. Ἀπὸ δὲ
[4, 8]   ἐστι σαρκώδης, οἷον τῶν ποταμίων  ἐν   τοῖς κυπρίνοις, ὥστε τοῖς μὴ
[4, 4]   ἀπὸ τῆς κοιλίας τῷ στομάχῳ  ἐν   τοῖς μεγάλοις κόχλοις συνεχόμενος ὑμενίῳ
[4, 4]   οὐδὲν μόλις. Διὸ μάλιστα  ἐν   τοῖς μεγάλοις κτεσὶ φανερά ἐστιν·
[4, 2]   ὥσπερ κάραβος τραχύς· ἀλλ´  ἐν   τοῖς μεγάλοις ποσὶ τὰ ἔξωθεν
[4, 11]   δ´ οὐδὲν ἄρρεν καὶ θῆλυ  ἐν   τοῖς μονίμοις, οὐδ´ ὅλως ἐν
[4, 4]   τὰ ἐν τοῖς στρόμβοις τῶν  ἐν   τοῖς νηρείταις. Ἕτερον δὲ γένος
[4, 11]   ἐν τοῖς μονίμοις, οὐδ´ ὅλως  ἐν   τοῖς ὀστρακοδέρμοις. (Ἐν δὲ τοῖς
[4, 11]   εἶναι. Ἔτι δ´ ἔνια, καθάπερ  ἐν   τοῖς ὀστρακοδέρμοις καὶ φυτοῖς τὸ
[4, 11]   θῆλυ τὸ δ´ ἄρρεν, καὶ  ἐν   τοῖς πεζοῖς καὶ ἐν τοῖς
[4, 4]   τοῖς μικροῖς, οἳ γίνονται καὶ  ἐν   τοῖς ποταμοῖς· διαφέρουσι δ´ αὐτῶν
[4, 8]   φανεροί εἰσι φεύγοντες. (Ἔτι δ´  ἐν   τοῖς ποταμοῖς εἰσιν ἰχθύδια ἄττα
[4, 1]   ἐν τοῖς ὑπτίοις  ἐν   τοῖς πρανέσιν (ἢ ἐν ἀμφοῖν,
[4, 2]   ὑπτίοις οὐκ ἔχουσι, τὰ δ´  ἐν   τοῖς πρανέσιν ὅμοια τοῖς καράβοις.
[4, 4]   ἐστιν. Προμηκέστερα δ´ ἐστὶ τὰ  ἐν   τοῖς στρόμβοις τῶν ἐν τοῖς
[4, 5]   καὶ φρύναις καὶ βατράχοις καὶ  ἐν   τοῖς στρομβώδεσι καὶ τοῖς μαλακίοις·
[4, 2]   ἐπαλλάττοντα· ἔτι τοῦ μὲν ἄρρενος  ἐν   τοῖς τελευταίοις ποσὶ μεγάλα (καὶ
[4, 1]   τοὔνομά ἐστιν ἐντομὰς ἔχοντα  ἐν   τοῖς ὑπτίοις ἐν τοῖς
[4, 2]   δὲ σαρκῶδες ἐντός, τὰ δ´  ἐν   τοῖς ὑπτίοις πλακωδέστερα, εἰς
[4, 11]   δ´ ἄλλ´ ἄφορα, οὕτω καὶ  ἐν   τούτοις. Ἐν δὲ τοῖς ἐντόμοις
[4, 1]   τὰ κύτη καὶ πολλὰ ᾠὰ  ἐν   τούτοις, χαλάζαις ὅμοια λευκαῖς. Ἕκαστα
[4, 2]   ἐσχάτων ποδῶν. Ἔχει δὲ καὶ  ἐν   τούτῳ σάρκα ἐρυθρὰν καὶ αἱματώδη
[4, 4]   δ´ ἐντὸς σαρκῶδές ἐστι, καὶ  ἐν   τούτῳ τὸ στόμα. Τὸν αὐτὸν
[4, 9]   οὐ τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀφίησι  ἐν   τῷ ᾄδειν τοῖς γεννήσασιν, ἂν
[4, 9]   τριγμὸν καὶ μύζει, ὅταν ἐξέλθῃ,  (ἐν   τῷ ἀέρι, οὐχ ὁμοίως δὲ
[4, 2]   Περὶ δὲ τὴν Φοινίκην γίνονται  ἐν   τῷ αἰγιαλῷ οὓς καλοῦσιν ἵππους
[4, 4]   μήκωνα πάντα (ἔχει, ἀλλ´ οὐκ  ἐν   τῷ αὐτῷ οὐδ´ ἴσην οὐδ´
[4, 9]   γρυλισμόν) καὶ κάπρος  ἐν   τῷ Ἀχελῴῳ, ἔτι δὲ χαλκὶς
[4, 4]   ἀλλ´ αἱ μὲν λεπάδες κάτω  ἐν   τῷ βάθει, τὰ δὲ δίθυρα
[4, 10]   ἄμμου ίθου τινὸς ἐχόμενοι  ἐν   τῷ βυθῷ, ἀποκρύψαντες ὑπὸ
[4, 10]   τὸ πλῆθος ὄντες. Γίνονται δ´  ἐν   τῷ βυθῷ τῆς θαλάττης, καὶ
[4, 4]   τῷ βάθει, τὰ δὲ δίθυρα  ἐν   τῷ γιγγλυμώδει. Καὶ τὰ τριχώδη
[4, 4]   ᾠὸν τοῖς ἔχουσιν, ὅταν ἔχωσιν,  ἐν   τῷ ἐπὶ θάτερα κύκλῳ τῆς
[4, 4]   ἔχει δ´ ἐντομὰς ὥσπερ τὸ  ἐν   τῷ καράβῳ ᾠόν, πλὴν τὴν
[4, 6]   γὰρ αὐτῶν μόνων τὸ σῶμα  ἐν   τῷ (ὀστράκῳ πᾶν, τὸ δ´
[4, 1]   τεύθῳ ἐντός ἐστι τὰ στερεὰ  ἐν   τῷ πρανεῖ τοῦ σώματος,
[4, 4]   μέχρι τῆς μήκωνος, ἐστιν  ἐν   τῷ πυθμένι. Ταῦτα μὲν οὖν
[4, 2]   τοὺς πρώτους δύο ἔχουσι) καὶ  ἐν   τῷ στόματι σαρκωδέστερον ἀντὶ γλώττης,
[4, 4]   γὰρ πάντα τὴν μὲν ἐξωτάτω  ἐν   τῷ στόματι τοῦ ὀστράκου σάρκα
[4, 1]   ἔχουσι δὲ καὶ τριχώδη ἄττα  ἐν   τῷ σώματι. Τῇ μὲν οὖν
[4, 8]   ἔξω ψόφος, ὅμως τοῖς  ἐν   τῷ ὑγρῷ τὴν ἀκοὴν ἔχουσι
[4, 9]   τὴν ὀλολυγόνα δὲ τὴν γινομένην  ἐν   τῷ ὕδατι οἱ βάτραχοι οἱ
[4, 2]   μῶνυξ, καὶ τὰ πτερύγια τὰ  ἐν   τῷ ὑπτίῳ μὲν θήλεια
[4, 4]   ἔξοδον τοῦτο οὐδὲ πόρον, ἀλλ´  ἐν   ὑμένι ἐστὶ λεπτῷ, κοιλότητα ἔχον
[4, 4]   ὥσπερ εἴρηται, περίττωμά ἐστι πᾶσιν  ἐν   ὑμένι. Τὸ δὲ καλούμενον ᾠὸν
[4, 2]   ἄκρα (ἔχοντας πλατέα· πλάκας δ´  ἐν   ὑπτίοις οὐκ ἔχουσι, τὰ δ´
[4, 11]   ὀστρακοδέρμοις οὐκ ἔστιν, ἀλλ´ ὥσπερ  ἐν   φυτοῖς τὰ μὲν εὔφορά ἐστι
[4, 1]   δὲ τὸ μέν ἐστι στόμα,  ἐν   ἔνεισι δύο ὀδόντες· ὑπὲρ
[4, 5]   τὸ ἐσθιόμενον· τοῦτο δ´ ἐστὶν  ἐν   τὰ καλούμενα ᾠὰ μεγάλα
[4, 11]   ᾠοτόκοις καὶ τοῖς σκωληκοτόκοις, οἷον  ἔν   τε τοῖς ἰχθύσι καὶ ἐπὶ
[4, 8]   ταύτην ὄντες· ἀλλ´ ὅταν κατανοήσωσιν  ἔν   τινι τόπῳ πολλοὺς ἀθρόους ὄντας,
[4, 3]   Τὸ δὲ κύτος τοῦ σώματος  ἕν   ἐστιν ἀδιόριστον, ἔτι δὲ κεφαλή,
[4, 7]   Τοῦτο δὲ τοῖς μὲν πολλοῖς  ἕν   ἐστιν· ὅσα δὲ μακρὰ καὶ
[4, 8]   πλὴν εἴ τι πεπήρωται γένος  ἕν,   οἷον τὸ τῶν ἀσπαλάκων. Τοῦτο
[4, 2]   ἄλλας τινὰς διαφορὰς οὐ πολλάς.  Ἓν   δὲ τὸ τῶν καρίδων, καὶ
[4, 1]   οἷον τὸ (τῶν σηπιῶν γένος.  Ἓν   δὲ τὸ τῶν μαλακοστράκων· ταῦτα
[4, 1]   δ´ ᾠὸν μὲν πολύπους  ἓν   καὶ ἀνώμαλον ἔξωθεν καὶ μέγα
[4, 1]   ἀμφοῖν, καὶ οὔτε ὀστῶδες ἔχει  ἓν   κεχωρισμένον οὔτε σαρκῶδες, ἀλλὰ μέσον
[4, 2]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' (Τῶν δὲ μαλακοστράκων  ἓν   μέν ἐστι γένος τὸ τῶν
[4, 1]   μὲν ἔξω μόρια τάδ´ ἐστίν,  ἓν   μὲν οἱ ὀνομαζόμενοι πόδες, δεύτερον
[4, 5]   δὲ γένη πλείω τῶν ἐχίνων,  ἓν   μὲν τὸ ἐσθιόμενον· τοῦτο δ´
[4, 1]   Ἔστι δὲ γένη πλείω πολυπόδων,  ἓν   μὲν τὸ μάλιστ´ ἐπιπολάζον καὶ
[4, 1]   Ἔστι δὲ γένη ταῦτα πλείω,  ἓν   μὲν τὸ τῶν καλουμένων μαλακίων·
[4, 5]   πάντες οἱ κόλποι αὐτῆς εἰς  ἓν   πρὸς τὴν ἔξοδον τῆς περιττώσεως,
[4, 11]   θῆλυ, οὐδὲ γεννᾷ ἐξ αὑτῆς  οὐδέν,   ἀλλ´ οἱ μὲν φάσκοντες (ὅτι
[4, 3]   τὰ ἔσωθεν· τῶν δ´ ἀναίμων  οὐδέν,   ἀλλὰ κοινὸν τούτοις καὶ ἐκείνοις
[4, 1]   οὐκ ἔχουσιν εἴσω στερεὸν τοιοῦτον  οὐδέν,   ἀλλὰ περὶ τὴν κεφαλὴν χονδρῶδες,
[4, 1]   (γλῶτταν δ´ οὐκ ἔχει αὐτῶν  οὐδέν,   ἀλλὰ τούτῳ χρῆται ἀντὶ γλώττης.
[4, 11]   λέγονται καὶ κύειν. Ἔστι δ´  οὐδὲν   ἄρρεν καὶ θῆλυ ἐν τοῖς
[4, 9]   ἔσω πνεύματι, οὐ τῷ θύραζε·  οὐδὲν   γὰρ ἀναπνεῖ αὐτῶν, ἀλλὰ τὰ
[4, 10]   τὰ ὄμματα οὐκ ἔστι λαβεῖν  (οὐδὲν   γὰρ ἔχει βλέφαρα αὐτῶν) ἀλλὰ
[4, 8]   γλυκέα, δὲ κώνωψ πρὸς  οὐδὲν   γλυκὺ ἀλλὰ πρὸς τὰ ὀξέα.
[4, 9]   μάλιστα ἐπίδηλος, τὸ δ´ εἶδος  οὐδὲν   διαφέρει τῶν αὐτῶν γενῶν·
[4, 10]   τὸ καθεύδειν· εἰ δὲ μή,  οὐδὲν   δοκεῖ τῶν τοιούτων ληφθῆναι ἂν
[4, 7]   ὥσπερ οὐδ´ ἄλλο τῶν ἀναίμων  οὐδέν.   Ἔνια δ´ ἔχει καὶ κοιλίαν,
[4, 8]   ὄψεως καὶ ἀκοῆς βέβαιον μὲν  οὐδέν   ἐστιν οὐδὲ λίαν φανερόν, δοκοῦσι
[4, 9]   ἄλλην φωνὴν ἀφίησι, (διάλεκτον δ´  οὐδὲν   ἔχει, ἀλλ´ ἴδιον τοῦτ´ ἀνθρώπου
[4, 6]   ὑγρότης ἐγγίνεται. Ἄλλο δ´  οὐδὲν   ἔχει μόριον οὔτε ὀργανικὸν οὔτε
[4, 1]   στομάχου τὸ ἔντερον. Σπλάγχνον δ´  οὐδὲν   ἔχει τῶν μαλακίων, ἀλλ´ ἣν
[4, 7]   δ´ ἑλιγμὸν ἔχει. Σπλάγχνον δ´  οὐδὲν   ἔχει τῶν τοιούτων οὐδὲ πιμελήν,
[4, 8]   Οὐδὲ δὴ τῆς ὀσφρήσεως αἰσθητήριον  οὐδὲν   ἔχει φανερόν, (ὀσφραίνεται δ´ ὀξέως.
[4, 6]   δέχεται τὸ ὑγρόν· περίττωμα γὰρ  οὐδὲν   ἔχει φανερόν, (ὥσπερ τῶν ἄλλων
[4, 8]   δ´ ἀκοῆς καὶ τῆς ὀσφρήσεως  οὐδὲν   ἔχουσι φανερὸν αἰσθητήριον· γὰρ
[4, 8]   γὰρ τῆς ἀκοῆς αἰσθητήριον μὲν  οὐδὲν   ἔχουσι φανερόν, ἁλίσκονται δὲ διὰ
[4, 8]   οἱ δελφῖνες τῆς ἀκοῆς φανερὸν  οὐδὲν   ἔχουσιν αἰσθητήριον. (Ἔτι δ´ ἐν
[4, 4]   ἐν δὲ τοῖς μικροῖς  οὐδὲν   μόλις. Διὸ μάλιστα ἐν
[4, 10]   φῶς τῶν λύχνων ἡσυχάζοντα φαίνονται  οὐδὲν   ἧττον. Ἐνυπνιάζει δὲ τῶν ζῴων
[4, 2]   ὥσπερ τοῖς τετράποσιν. Διαφέρει δ´  οὐδὲν   τοῦ ἄρρενος τῆς
[4, 7]   οὖσιν οὐκ ἐπέζευκται κοινὸν ὄνομα  οὐδέν,   οἷον ἐπὶ μελίττῃ καὶ ἀνθρήνῃ
[4, 9]   ψόφον. Οὐδὲ δὴ τῶν μαλακίων  οὐδὲν   οὔτε φθέγγεται οὔτε ψοφεῖ οὐδένα
[4, 8]   κατὰ τοὺς τόπους τῶν μυκτήρων,  οὐδὲν   περαίνει πρὸς τὸν ἐγκέφαλον, ἀλλὰ
[4, 10]   τοῦτον ἠρεμοῦσι σφόδρα, καὶ κινοῦσιν  οὐδὲν   πλὴν ἠρέμα τὸ οὐραῖον. Δῆλον
[4, 9]   οὖν οὐδενὶ τῶν ἄλλων μορίων  οὐδὲν   πλὴν τῷ φάρυγγι· διὸ ὅσα
[4, 8]   χυμοῖς, οἷον μέλιττα πρὸς  οὐδὲν   προσιζάνει σαπρὸν ἀλλὰ πρὸς τὰ
[4, 10]   ἄνδρες καὶ γυναῖκες οἳ ὅλως  οὐδὲν   πώποτε ἐνύπνιον εἶδον. Συνέβη δέ
[4, 8]   ὀφθαλμῶν. Εἰς δὲ τὸ ἔξωθεν  οὐδὲν   σημαίνει τούτων διὰ τὸ τοῦ
[4, 4]   δ´ ὄστρακον ἐκτός, ἐντὸς δ´  οὐδὲν   σκληρόν. Αὐτὰ δὲ πρὸς αὑτὰ
[4, 4]   ὅλα περιέχεται τῷ ὀστράκῳ καὶ  οὐδὲν   τῆς σαρκὸς ἔχει εἰς τὸ
[4, 11]   Οὔτε γὰρ ζῳοτοκεῖ ἄνευ ᾠοτοκίας  οὐδὲν   τῶν τοιούτων, ᾠὸν δ´ οὐδεμία
[4, 6]   καὶ κτένας. Περίττωμα δὲ παντελῶς  οὐδὲν   φαίνεται ἔχουσα, ἀλλ´ ὁμοία κατὰ
[4, 7]   μὲν ἅπαντα, ἄλλο δ´ αἰσθητήριον  οὐδὲν   φανερόν, πλὴν ἔνια οἷον γλῶτταν
[4, 7]   ζῇ διαιρούμενα, καὶ κινεῖται τὸ  ἀποτμηθὲν   ἐπ´ ἀμφότερα τὰ ἔσχατα· καὶ
[4, 3]   στόματος, ἐπιλαμβάνων τοῖς ἐπικαλύμμασιν,  εἰσῆλθεν·   οὗτοι δ´ εἰσὶν (εὐθὺς ὑπὸ
[4, 9]   δὲ παραπλήσιον τῷ κόκκυγι ψόφον,  ὅθεν   καὶ τοὔνομα ἔχει. (Πάντα δὲ
[4, 4]   ἅπαν ἐστὶ καὶ διοιγόμενον ὠχρὸν  ἔνδοθεν.   Ἀπὸ δὲ τοῦ στόματος πόρος
[4, 5]   ἐχῖνος ὀδόντας πέντε κοίλους  ἔνδοθεν,   ἐν μέσῳ δὲ τούτων σῶμα
[4, 7]   τούτων τὰ μὲν ἔχει τὰ  ὄπισθεν   σκέλη μείζω, τὰ δὲ πηδάλια
[4, 1]   ὀφθαλμοί) τὸ δὲ στόμα ἔχει  ὄπισθεν.   Τὴν δὲ κεφαλήν, ἕως ἂν
[4, 7]   τὰ δὲ πηδάλια καμπτόμενα εἰς  τοὔπισθεν   ὥσπερ τὰ τῶν τετραπόδων σκέλη.
[4, 1]   συμβαίνει προορᾶν μὲν (εἰς τὸ  πρόσθεν   (ἐπάνω γάρ εἰσιν οἱ ὀφθαλμοί)
[4, 9]   τὴν γλῶτταν· τὸ μὲν γὰρ  ἔμπροσθεν   προσπέφυκεν ἰχθυωδῶς, τοῖς ἄλλοις
[4, 7]   δὲ τετράπτερα, ὥσπερ αἱ μέλιτται·  οὐθὲν   δ´ ἐστὶν ὀπισθόκεντρον δίπτερον μόνον.
[4, 2]   κάτω μέρους τέτταρας καὶ συνεχεῖς,  ἄνωθεν   δὲ τρεῖς καὶ οὐ συνεχεῖς.
[4, 2]   ὀδόντας ἔχων καὶ κάτωθεν καὶ  ἄνωθεν,   πλὴν μὲν δεξιὸς μικροὺς
[4, 2]   ἐν τοῖς μεγάλοις ποσὶ τὰ  ἔξωθεν   ἀκάνθας ἔχει μείζους. Τῆς (δὲ
[4, 7]   τοῦτο λεπτόν. Τὰ μὲν οὖν  ἔξωθεν   αὐτῶν μόρια ταῦτα καὶ τοιαῦτ´
[4, 1]   μὲν πολύπους ἓν καὶ ἀνώμαλον  ἔξωθεν   καὶ μέγα ἴσχει· ἔσω δὲ
[4, 1]   ἀντὶ γλώττης. Μετὰ δὲ τοῦτο  ἔξωθεν   μὲν ἔστιν ἰδεῖν τὸ φαινόμενον
[4, 4]   τὸ καταντικρύ. (Τὰ μὲν οὖν  ἔξωθεν   μόρια τούτων τῶν ζῴων τοιαύτας
[4, 8]   φανερῶν ὀφθαλμῶν. Εἰς δὲ τὸ  ἔξωθεν   οὐδὲν σημαίνει τούτων διὰ τὸ
[4, 2]   τὸν τράχηλον καλούμενον διῄρηται μὲν  ἔξωθεν   πενταχῇ, καὶ ἕκτον ἐστὶ τὸ
[4, 8]   δελέατι καὶ κεκνισωμένῳ, (εὐθὺς φερόμενοι  πόρρωθεν   εἰσδύνουσιν. Μάλιστα δὲ φανερόν ἐστι
[4, 8]   τοιοῦτον δέλεαρ ὡς αἴσθησιν ἔχουσα  πόρρωθεν.   Καὶ τῶν χυμῶν δ´ ὅτι
[4, 8]   χώραν τὴν ἔξω τῶν ὀμμάτων  ἔσωθέν   εἰσιν οἱ ὀφθαλμοὶ διεφθαρμένοι, πάντ´
[4, 6]   τὴν καλουμένην μήκωνα. Ἀνοιχθέντα δ´  ἔσωθεν   πρῶτον μὲν ὑμένα ἔχει νευρώδη
[4, 3]   πάντα γὰρ σπλάγχνα ἔχει τὰ  ἔσωθεν·   τῶν δ´ ἀναίμων οὐδέν, ἀλλὰ
[4, 2]   ὥσπερ σιαγὼν ὀδόντας ἔχων καὶ  κάτωθεν   καὶ ἄνωθεν, πλὴν μὲν
[4, 1]   δὲ τὸ ἔντερον ἀνατείνει,  κάτωθεν   θολός, καὶ τῷ αὐτῷ
[4, 5]   γὰρ νομὴ ἐκ τῶν  κάτωθεν,   ὥστε τὸ μὲν στόμα πρὸς
[4, 9]   ἣν ἄν τις ὥσπερ διάλεκτον  εἴπειεν,   καὶ τῶν ἄλλων ζῴων διαφέρει
[4, 4]   ἀποκλίνωσι τὸ ἐπικάλυμμα· τοῦτο γὰρ  ἔοικεν   εἶναι ὡσπερεὶ πῶμα· γὰρ
[4, 4]   τοῖς ὀστρακοδέρμοις, ὥστε διὰ ταῦτα  ἔοικεν   ἐπαμφοτερίζειν. Τὴν δὲ μορφὴν (ὡς
[4, 9]   γλῶτταν· τὸ μὲν γὰρ ἔμπροσθεν  προσπέφυκεν   ἰχθυωδῶς, τοῖς ἄλλοις ἀπολέλυται,
[4, 10]   Περὶ δὲ τῶν ᾠοτοκούντων τοῦτο  μὲν   ἄδηλον, ὅτι δὲ καθεύδουσι, φανερόν.
[4, 4]   ἐστὶ τὸ τῶν νηρειτῶν, τὰ  μὲν   ἄλλα παραπλήσιον, τῶν δὲ δικρόων
[4, 4]   δὲ τοῦ περιττώματος ἔξοδος τοῖς  μὲν   ἄλλοις ἐστὶν ἐκ πλαγίου· ἔστι
[4, 11]   ὑῶν. Ἐν ἐνίοις δ´ ὑπάρχει  μὲν   ἀμφοῖν, ἀλλὰ κρείττω καὶ μᾶλλον
[4, 11]   τῶν ἀρρένων. Ἔστι δὲ τὰ  μὲν   ἄνω καὶ πρόσθια πάντων τῶν
[4, 7]   καλουμένη σκολόπενδρα. (Ἔχει δ´ ὀφθαλμοὺς  μὲν   ἅπαντα, ἄλλο δ´ αἰσθητήριον οὐδὲν
[4, 4]   ἐπαμφοτερίζειν. Τὴν δὲ μορφὴν (ὡς  μὲν   ἁπλῶς εἰπεῖν ὅμοιόν ἐστι τοῖς
[4, 11]   ἐνίοις μὲν γένεσιν ὅλως τὰ  μὲν   ἄρρενα ἔχει τὰ δὲ θήλεα
[4, 2]   καὶ οὐκ ἐπαλλάττοντα· ἔτι τοῦ  μὲν   ἄρρενος ἐν τοῖς τελευταίοις ποσὶ
[4, 8]   τί τὸ γένος αὐτῶν, ἂν  μὲν   ἀψοφητὶ προσπλεύσωσι, λανθάνουσι καὶ καταλαμβάνουσιν
[4, 1]   ἐστι) καὶ ἣν καλοῦσιν οἱ  μὲν   βολίταιναν οἱ δ´ ὄζολιν. (Ἔτι
[4, 9]   γὰρ ἀναπνεῖ αὐτῶν, ἀλλὰ τὰ  μὲν   βομβεῖ, οἷον μέλιττα καὶ τὰ
[4, 1]   θήλεα τῶν ἀρρένων διαφέρουσιν· οἱ  μὲν   γὰρ ἄρρενες ἔχουσι πόρον ὑπὸ
[4, 4]   τὴν σάρκα τὴν ἐντός. Τὰ  μὲν   γὰρ αὐτῶν οὐκ ἔχει σάρκα
[4, 2]   κάραβος, ἀνωμάλους δ´ αὐτούς·  μὲν   γὰρ δεξιὸς τὸ πλατὺ τὸ
[4, 9]   ἴδιον τοῦτ´ ἀνθρώπου ἐστίν· ὅσα  μὲν   γὰρ διάλεκτον ἔχει, καὶ φωνὴν
[4, 9]   ἰδίαν ἔχει τὴν γλῶτταν· τὸ  μὲν   γὰρ ἔμπροσθεν προσπέφυκεν ἰχθυωδῶς,
[4, 2]   μεταξὺ εἶναι τὴν σάρκα· (τὸ  μὲν   γὰρ ἔντερον πρὸς τῷ κυρτῷ
[4, 4]   διαφοραὶ πρὸς ἄλληλά εἰσιν. Τὰ  μὲν   γάρ ἐστι λειόστρακα, ὥσπερ σωλὴν
[4, 8]   δὲ καὶ περὶ ὀσφρήσεως· τὰ  μὲν   γὰρ ἔχει μυκτῆρας, τὰ δὲ
[4, 2]   ἄρρην τῆς θηλείας· τῆς  μὲν   γὰρ θηλείας πρῶτος ποὺς
[4, 4]   τούτοις τῇ δ´ ἑτέρως. Κεφαλὴν  μὲν   γὰρ καὶ κεράτια καὶ στόμα
[4, 4]   οἷον περὶ τὰ χείλη· τὰ  μὲν   γὰρ λεπτοχειλῆ ἐστιν, οἷον οἱ
[4, 4]   ὥσπερ εἴρηται, καθ´ ὑπεροχήν (τὰ  μὲν   γὰρ μείζω μόρια καὶ ἐνδηλότερα
[4, 1]   τὰ εἰρημένα τῶν μαλακίων· τῶν  μὲν   γὰρ πολυπόδων τὸ μὲν κύτος
[4, 1]   δὲ ξίφος. Διαφέρει δέ· τὸ  μὲν   γὰρ σήπιον (ἰσχυρὸν καὶ πλατύ
[4, 6]   τῶν ἀκαληφῶν γένος ἴδιον· προσπέφυκε  μὲν   γὰρ ταῖς πέτραις ὥσπερ ἔνια
[4, 4]   μαλακοστράκων καὶ τῶν ὀστρακοδέρμων. Αὐτὸ  μὲν   γὰρ τὴν φύσιν ὅμοιον τοῖς
[4, 9]   δὲ χαλκὶς καὶ κόκκυξ·  μὲν   γὰρ ψοφεῖ οἷον συριγμόν,
[4, 8]   καὶ τὸν τῆς ἀκοῆς· ἔνια  μὲν   γὰρ ὦτα ἔχει, ἔνια δὲ
[4, 11]   ἄλλα τοιαῦτα μόρια, ἐν ἐνίοις  μὲν   γένεσιν ὅλως τὰ μὲν ἄρρενα
[4, 4]   τῶν δὲ δικρόων ποδῶν τὸν  μὲν   δεξιὸν ἔχει μικρὸν τὸν δ´
[4, 2]   κάτωθεν καὶ ἄνωθεν, πλὴν  μὲν   δεξιὸς μικροὺς ἅπαντας καὶ καρχαρόδοντας,
[4, 7]   πτερὰ ἔχει. (Ἔστι δὲ τὰ  μὲν   δίπτερα αὐτῶν, ὥσπερ αἱ μυῖαι,
[4, 2]   στόματι ὀδόντες εἰσὶ τρεῖς, οἱ  μὲν   δύο κατ´ ἀλλήλους, δ´
[4, 10]   περὶ τὸ σῶμα μεταβολὴν τοῖς  μὲν   εἰς θάνατον (τοῖς δ´ εἰς
[4, 1]   λαμβάνωσιν. Μεταβάλλει δὲ τοῦτον ὁτὲ  μὲν   εἰς τὰ δεξιὰ ὁτὲ δ´
[4, 1]   οὕτω δὲ νέοντι συμβαίνει προορᾶν  μὲν   (εἰς τὸ πρόσθεν (ἐπάνω γάρ
[4, 9]   μαλακοστράκων. Οἱ δ´ ἰχθύες ἄφωνοι  μέν   εἰσιν (οὔτε γὰρ πλεύμονα οὔτ´
[4, 3]   μόριον. Ἔχουσι δ´ ὀφθαλμοὺς οἱ  μὲν   ἐκ τοῦ πλαγίου ἄνω ὑπὸ
[4, 6]   τῶν ἀκαληφῶν ἐστι δύο, αἱ  μὲν   ἐλάττους καὶ ἐδώδιμοι μᾶλλον, αἱ
[4, 3]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' (Συμβέβηκε δὲ τῶν  μὲν   ἐναίμων τὰ ἐντὸς μόρια ὀνόματα
[4, 4]   οἷον ἐχῖνος, τὰ δ´ ἔχει  μέν,   ἐντὸς δ´ ἔχει τὴν σάρκα
[4, 1]   μὲν οὖν μαλακίων καλουμένων τὰ  μὲν   ἔξω μόρια τάδ´ ἐστίν, ἓν
[4, 2]   περὶ τὸν τράχηλον καλούμενον διῄρηται  μὲν   ἔξωθεν πενταχῇ, καὶ ἕκτον ἐστὶ
[4, 4]   πάθεσιν. Ἔχει γὰρ πάντα τὴν  μὲν   ἐξωτάτω ἐν τῷ στόματι τοῦ
[4, 2]   Β' (Τῶν δὲ μαλακοστράκων ἓν  μέν   ἐστι γένος τὸ τῶν καράβων,
[4, 4]   στρομβώδη. Τῶν δ´ ἄλλων τὰ  μέν   ἐστι δίθυρα τὰ δὲ μονόθυρα·
[4, 1]   καλουμένων πλεκτανῶν. Ταύτης δὲ τὸ  μέν   ἐστι στόμα, ἐν ἔνεισι
[4, 4]   λεπάς. Τῶν δὲ διθύρων τὰ  μέν   ἐστιν ἀναπτυκτά, οἷον (οἵ τε
[4, 4]   καὶ ἀνοίγεσθαι. Τὰ δὲ δίθυρα  μέν   ἐστιν, ὁμοίως δὲ συγκέκλεισται ἐπ´
[4, 1]   γλώττης. Μετὰ δὲ τοῦτο ἔξωθεν  μὲν   ἔστιν ἰδεῖν τὸ φαινόμενον κύτος.
[4, 11]   ἀλλ´ ὥσπερ ἐν φυτοῖς τὰ  μὲν   εὔφορά ἐστι τὰ δ´ ἄλλ´
[4, 2]   καρίδων αἱ μὲν κυφαὶ πέντε  μὲν   ἐφ´ ἑκάτερα ἔχουσιν, ὀξεῖς τοὺς
[4, 7]   κέντρα. (Τὸ δὲ κέντρον τὰ  μὲν   ἔχει ἐν αὑτοῖς, οἷον αἱ
[4, 7]   πηδητικὰ αὐτῶν ἐστι, τούτων τὰ  μὲν   ἔχει τὰ ὄπισθεν σκέλη μείζω,
[4, 7]   δίπτερον μόνον. Ἔτι δὲ τὰ  μὲν   ἔχει τῶν πτηνῶν ἔλυτρον τοῖς
[4, 8]   χυμῶν αἰσθητήριον, τὴν γλῶτταν, ἔχουσι  μέν,   ἔχουσι δ´ ἀμυδρῶς· ὀστώδη γὰρ
[4, 7]   τινες (τῶν ἐμπειρικῶν ἁλιέων (οἱ  μὲν)   ἑωρακέναι ἐν τῇ θαλάττῃ ὅμοια
[4, 4]   πόδες καὶ θώραξ σκληρὰ  μέν,   ἧττον δ´ τῶν καρκίνων.
[4, 2]   τὰ ἐν τῷ ὑπτίῳ  μὲν   θήλεια μεγάλα ἔχει καὶ ἐπαλλάττοντα
[4, 2]   περιττώματος· οὗτος δ´ ἐστὶ τῇ  μὲν   θηλείᾳ ὑστερικός, τῷ δ´ ἄρρενι
[4, 11]   τοῖς τετράποσι πᾶσιν ἔστι τὸ  μὲν   θῆλυ τὸ δ´ ἄρρεν, ἐν
[4, 11]   καὶ τοῖς μαλακοστράκοις ἔστι τὸ  μὲν   θῆλυ τὸ δ´ ἄρρεν, καὶ
[4, 8]   ζῴοις. Τὰ δ´ ὀστρακόδερμα ὄσφρησιν  μὲν   καὶ γεῦσιν ἔχει, φανερὸν δ´
[4, 9]   τόπους, οἷον τῶν περδίκων οἱ  μὲν   κακκαβίζουσιν οἱ δὲ τρίζουσιν. Καὶ
[4, 7]   καὶ μικρότητι καὶ τῷ τοὺς  μὲν   καλουμένους ἀχέτας ὑπὸ τὸ διάζωμα
[4, 2]   εὐθύ. Τελευτᾷ δὲ τοῦτο τοῖς  μὲν   καραβοειδέσι καὶ καρίσι κατ´ εὐθυωρίαν
[4, 2]   αἱ θήλειαι. (Πόδας δ´ οἱ  μὲν   κάραβοι ἐφ´ ἑκάτερα ἔχουσι πέντε
[4, 2]   ἐστὶ καὶ τῶν καρκίνων, τῶν  μὲν   καρίδων αἵ τε