HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  346 formes différentes pour 1081 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[4, 6]   τὸ σῶμα πᾶν ἐστιν αὐτῆς.  (α)   Αἰσθάνεται δὲ καὶ συναρπάζει προσφερομένης
[4, 1]   ΖΩΙΑ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ' ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Α.   (Περὶ μὲν οὖν τῶν ἐναίμων
[4, 5]   τῆς ἀρχῆς τῶν ὀδόντων ἤρτηται,     ἐστι πικρὰ καὶ οὐκ ἐδώδιμα.
[4, 8]   ὀσφρήσεως οὐδὲν ἔχουσι φανερὸν αἰσθητήριον·     γὰρ ἄν τισιν εἶναι δόξειε
[4, 8]   φανερὸν ἐκ τῶν αὐτῶν· (πρὸς     γὰρ διὰ τὰς ὀσμὰς προσέρχεται
[4, 7]   περιττὰ καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ,     διὰ τὸ σπάνια εἶναι οὐκ
[4, 2]   ἐν τοῖς ὑπτίοις πλακωδέστερα, εἰς     καὶ ἐκτίκτουσιν αἱ θήλειαι. (Πόδας
[4, 8]   τοῖς ποταμοῖς εἰσιν ἰχθύδια ἄττα     καλοῦσί τινες κόττους· ταῦτα θηρεύουσί
[4, 1]   ἐν τῷ πρανεῖ τοῦ σώματος,     καλοῦσι τὸ μὲν σήπιον, τὸ
[4, 4]   οἷον οἱ σωλῆνες. Ἔστι δ´     ὅλα περιέχεται τῷ ὀστράκῳ καὶ
[4, 8]   μὲν τέτταρα διῃρημένα εἰς γένη,     περιέχει τὸ πλῆθος τῶν λοιπῶν
[4, 2]   ἔχον· τὰ (δ´ ἐντός, εἰς     προεντίκτουσιν αἱ θήλειαι, δασέα τέτταρα.
[4, 9]   ἀπολέλυται, (τὸ δὲ πρὸς τὸν  φάρυγγα   ἀπολέλυται καὶ πέπτυκται, τὴν
[4, 9]   γὰρ πλεύμονα οὔτ´ ἀρτηρίαν καὶ  φάρυγγα   ἔχουσι) ψόφους δέ τινας ἀφιᾶσι
[4, 1]   ἓν καὶ ἀνώμαλον ἔξωθεν καὶ  μέγα   ἴσχει· ἔσω δὲ τὸ ὑγρόν,
[4, 4]   μὲν ὄστρακον ἔχει λεῖον καὶ  μέγα   καὶ στρογγύλον, τὴν δὲ μορφὴν
[4, 1]   τῶν δὲ τὸ μὲν κύτος  μέγα,   οἱ δὲ πόδες βραχεῖς, ὥστε
[4, 6]   σκληραί, οἷαι γίνονται καὶ περὶ  Χαλκίδα.   Τοῦ μὲν οὖν χειμῶνος τὴν
[4, 4]   δ´ εἰσὶν οἱ τὴν ἑτέραν  θυρίδα   πλατεῖαν ἔχοντες, οἷον ἐπίθεμα.
[4, 4]   δ´ ἔχει μείζω τὸν ἀριστερὸν  πόδα,   ταῦτα ἐν μὲν τοῖς στρόμβοις
[4, 9]   (ὅσα μὲν ᾠοτόκα ἐστὶ καὶ  τετράποδα,   ἀφίησι μὲν φωνήν, ἀσθενῆ δέ,
[4, 9]   ᾄδουσιν. Τὰ δὲ ζῳοτόκα καὶ  τετράποδα   ζῷα ἄλλο ἄλλην φωνὴν ἀφίησι,
[4, 7]   ζῇ. (Ὅσα δὲ μακρὰ καὶ  πολύποδά   ἐστι, πολὺν χρόνον ζῇ διαιρούμενα,
[4, 7]   ἐστιν· ὅσα δὲ μακρὰ καὶ  πολύποδα,   σχεδὸν ἴσα ταῖς ἐντομαῖς ἔχει
[4, 8]   προσιζάνει σαπρὸν ἀλλὰ πρὸς τὰ  γλυκέα,   δὲ κώνωψ πρὸς οὐδὲν
[4, 2]   δὲ καὶ οὗτοι) Ἔτι τὰ  θήλεα   αὐτῶν παρὰ τὸ ἔντερον τὴν
[4, 9]   αὐτὴν ἀφιᾶσι φωνὴν τά τε  θήλεα   καὶ τὰ ἄρρενα, ἔνια δ´
[4, 11]   περὶ φωνῆς δέ, πάντα τὰ  θήλεα   λεπτοφωνότερα καὶ ὀξυφωνότερα, πλὴν βοός,
[4, 11]   μὲν ἄρρενα ἔχει τὰ δὲ  θήλεα   οὐκ ἔχει, οἷον κέρατα ἔλαφος
[4, 1]   αὐτῶν παλαιωθῇ, σκληρόν. Τὰ δὲ  θήλεα   τῶν ἀρρένων διαφέρουσιν· οἱ μὲν
[4, 11]   ἐκ τοῦ παλαιότερα ἁλίσκεσθαι τὰ  θήλεα   τῶν ἀρρένων. Ἔστι δὲ τὰ
[4, 11]   ἐπὶ τῶν ἐντόμων, μείζω τὰ  θήλεα   τῶν ἀρρένων ἐστίν, οἷον ὄφεις
[4, 11]   ἀνάλογον. Καὶ ὑγροσαρκότερα (δὲ τὰ  θήλεα   τῶν ἀρρένων καὶ γονυκροτώτερα, καὶ
[4, 2]   τοῖς τελευταίοις ποσὶ μεγάλα (καὶ  ὀξέα   ἐστὶν ὥσπερ πλῆκτρα, τῆς δὲ
[4, 8]   οὐδὲν γλυκὺ ἀλλὰ πρὸς τὰ  ὀξέα.   Τὸ δὲ τῇ ἁφῇ αἰσθάνεσθαι,
[4, 1]   τῷ τεύθῳ ἐντός ἐστι τὰ  στερεὰ   ἐν τῷ πρανεῖ τοῦ σώματος,
[4, 4]   κόχλοι καὶ πάντα τὰ καλούμενα  ὄστρεα,   ἔτι δὲ τὸ τῶν ἐχίνων
[4, 4]   τὰ δὲ παχυχειλῆ, οἷον (τὰ  λιμνόστρεα.   Ἔτι τὰ μὲν κινητικὰ αὐτῶν
[4, 4]   τὰ δὲ τραχυόστρακα, οἷον τὰ  λιμνόστρεα   καὶ πίννα καὶ γένη κόγχων
[4, 2]   βραγχιώδη τὰ περὶ τὸ στόμα,  δασέα   καὶ πολλά. Ταῦτα δ´ ἀεὶ
[4, 2]   εἰς προεντίκτουσιν αἱ θήλειαι,  δασέα   τέτταρα. Καθ´ ἕκαστον δὲ τῶν
[4, 9]   θαλάττης· τὰ γὰρ πτερύγια ἔχουσι  πλατέα   καὶ μακρά. (Ὥσπερ οὖν τῶν
[4, 2]   τὴν γαστέρα, τὰ ἄκρα (ἔχοντας  πλατέα·   πλάκας δ´ ἐν ὑπτίοις οὐκ
[4, 4]   ἐντέρου κάτω παρατείνει μέλανα καὶ  τραχέα   συνεχῆ, οἷα καὶ ἐν ταῖς
[4, 10]   τῶν ζῴων, ὅτι μὲν ὅσα  (πεζὰ   καὶ ἔναιμα πάντα καθεύδει καὶ
[4, 8]   οὖν καὶ τὰ ζῳοτόκα καὶ  πεζά,   πρὸς δὲ τούτοις καὶ ὅσα
[4, 5]   ἄλλων εἰς μῆκος· δ´  ἄκανθα   οὐ μεγάλη οὐδ´ ἰσχυρὰ ἀλλὰ
[4, 11]   τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΑ'   Τὸ δ´ ἄρρεν καὶ θῆλυ
[4, 11]   ἀγελαίων τὰ (πλεῖστα, τὰ δὲ  πετραῖα   πάντα. Ὅτι δὲ μακροβιώτεροι τῶν
[4, 4]   διθύροις προσπέφυκε τοῖς ὀστράκοις, ὥστε  βίᾳ   (ἀποσπᾶσθαι, τοῖς δὲ στρομβώδεσιν ἀπολέλυται
[4, 11]   ἀρρένων ἐστίν, οἷον ὄφεις καὶ  φαλάγγια   καὶ ἀσκαλαβῶται καὶ βάτραχοι. Καὶ
[4, 7]   ὅμοια, τὸ μὲν χρῶμα ἐρυθρά,  πτερύγια   δ´ ἔχοντα πυκνά· καὶ ἄλλα
[4, 2]   δ´ κάραβος καὶ κέρκον,  πτερύγια   δὲ πέντε· καὶ καρὶς
[4, 2]   Ἔχει δὲ καὶ κραγγὼν  πτερύγια   ἐφ´ ἑκάτερα ἐν τῇ οὐρᾷ·
[4, 7]   μέγεθος, πλὴν ἀντὶ τῶν ὄρχεων  πτερύγια   (ἔχειν δύο, καὶ λαβέσθαι ποτὲ
[4, 9]   ἁπτόμεναι τῆς θαλάττης· τὰ γὰρ  πτερύγια   ἔχουσι πλατέα καὶ μακρά. (Ὥσπερ
[4, 1]   οὐκ (ὀρθῶς καλοῦντες· ἔτι δὲ  πτερύγια   κύκλῳ περὶ τὸ κύτος. Συμβαίνει
[4, 2]   δ´ ἄρρενος μῶνυξ, καὶ τὰ  πτερύγια   τὰ ἐν τῷ ὑπτίῳ
[4, 2]   κυφὴ τὴν οὐρὰν καὶ  πτερύγια   τέτταρα. Ἔχει δὲ καὶ
[4, 4]   ἀλλ´ ἐν μὲν τοῖς ἐλάττοσι  διὰ   μικρότητα αὐτῶν ἄδηλα, τὰ δὲ
[4, 7]   ὅσα λίαν κατέψυκται  διὰ   μικρότητα ταχὺ καταψύχεται, ἐπεὶ καὶ
[4, 8]   τῶν αὐτῶν· (πρὸς γὰρ  διὰ   τὰς ὀσμὰς προσέρχεται κρίναντα, τούτων
[4, 4]   ὀστράκῳ ὅμοιον τοῖς ὀστρακοδέρμοις, ὥστε  διὰ   ταῦτα ἔοικεν ἐπαμφοτερίζειν. Τὴν δὲ
[4, 1]   κεῖται ὑπὸ τὸ στόμα, καὶ  διὰ   ταύτης τείνει στόμαχος·
[4, 7]   (αὐτὸ γὰρ αὑτὸ τὸ σῶμα  διὰ   τὴν σκληρότητα σώζει, καὶ οὐ
[4, 10]   ὅσοι τοιοῦτοι τριώδοντι ἡμέρας πολλάκις  διὰ   τὸ καθεύδειν· εἰ δὲ μή,
[4, 10]   δ´ ἐν ταῖς πυρίαις ἁλίσκονται  διὰ   τὸ καθεύδειν. Πολλάκις δὲ καὶ
[4, 8]   οὐδὲν ἔχουσι φανερόν, ἁλίσκονται δὲ  διὰ   τὸ καρηβαρεῖν ὑπὸ τοῦ ψόφου,
[4, 2]   εἶναι καταλαβεῖν· ἀνοιχθέντες δὲ κενοὶ  διὰ   τὸ μὴ ἔχειν νομήν. Ἔστι
[4, 10]   τῶν τοιούτων· (οὐ γὰρ μόνον  διὰ   τὸ μὴ ὀξὺ βλέπειν ἡσυχάζουσι
[4, 2]   τῷ αἰγιαλῷ οὓς καλοῦσιν ἵππους  διὰ   τὸ οὕτω ταχέως θεῖν ὥστε
[4, 7]   καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ,  διὰ   τὸ σπάνια εἶναι οὐκ ἔστι
[4, 8]   τὸ ἔξωθεν οὐδὲν σημαίνει τούτων  διὰ   τὸ τοῦ δέρματος πάχος, ὡς
[4, 8]   τινες κόττους· ταῦτα θηρεύουσί τινες  διὰ   τὸ ὑπὸ ταῖς πέτραις ὑποδεδυκέναι
[4, 10]   τῶν ζῴων ὅτι τυγχάνει ὕπνου,  διὰ   τοιούτων σημείων ἐστὶ φανερόν· ἡσυχάζουσί
[4, 8]   καὶ τὸν θόρυβον ἀκούοντες ἐμπίπτουσι  διὰ   τὸν φόβον. Ἔτι δ´ ὅταν
[4, 6]   πρὸς τοὺς πόρους τοὺς ἔξω  διὰ   τοῦ ὀστράκου φέροντας, ἀφίησι
[4, 10]   γὰρ οἱ ἰχθύες, εἰ μὴ  διὰ   τοὺς φθεῖρας καὶ τοὺς καλουμένους
[4, 2]   αἱ καρίδες καὶ τὰς ἑλίκας.  Ἰδίᾳ   δ´ ἔχει ἄρρην πρὸς
[4, 1]   πάντα, πλὴν ἑνὸς γένους πολυπόδων.  Ἰδίᾳ   δ´ ἔχουσιν αἵ τε σηπίαι
[4, 7]   ἐντὸς περὶ ἕκαστον γένος καὶ  ἰδίᾳ   καὶ κοινῇ τοῦτον ἔχει τὸν
[4, 1]   κοινὰ ἔχουσι μέρη καὶ ὅσα  ἴδια   ἕκαστον γένος, καὶ τῶν ἀνομοιομερῶν
[4, 9]   διάλεκτον δ´ οὐδεμίαν. (Τὰ δὲ  παιδία   ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων μορίων
[4, 8]   δ´ ἐν τοῖς ποταμοῖς εἰσιν  ἰχθύδια   ἄττα καλοῦσί τινες κόττους·
[4, 2]   δὲ θηλείας ταῦτα μικρὰ καὶ  λεῖα.   Ὁμοίως δ´ ἔχουσιν ἀμφότερα κεραίας
[4, 2]   καὶ τὰ περὶ τὸν θώρακα  λεῖα,   οὐχ ὥσπερ κάραβος τραχύς·
[4, 2]   καὶ ἄλλα κεράτια μικρὰ ὑποκάτω  λεῖα.   Τὰ δ´ ὄμματα πάντων τούτων
[4, 3]   μεῖζον γὰρ τοῦτο ἔχει  θήλεια,   καὶ πλέον ἀφεστηκὸς καὶ συνηρεφέστερον,
[4, 2]   ἐν τῷ ὑπτίῳ μὲν  θήλεια   μεγάλα ἔχει καὶ ἐπαλλάττοντα πρὸς
[4, 2]   γὰρ ἄρρην καὶ  θήλεια   ὁποτέραν ἂν τύχῃ τῶν χηλῶν
[4, 11]   οὐκ ἔχει, οἷον κέρατα ἔλαφος  θήλεια   οὐκ ἔχει καὶ τῶν ὀρνίθων
[4, 9]   καὶ θήλεια, πλὴν (ἡ  θήλεια   παύεται ὅταν ἐπῳάζῃ καὶ τὰ
[4, 9]   καὶ ἄρρην καὶ  θήλεια,   πλὴν (ἡ θήλεια παύεται ὅταν
[4, 2]   οὗτος δ´ ἐστὶ τῇ μὲν  θηλείᾳ   ὑστερικός, τῷ δ´ ἄρρενι θορικός.
[4, 2]   ἄρρην ἔχει· δὲ  θήλεια   ᾠὰ ἔχει τὸ χρῶμα ἐρυθρά,
[4, 9]   διάλεκτον ὅσοις ὑπάρχει γλῶττα  πλατεῖα,   καὶ ὅσα ἔχουσι τὴν γλῶτταν
[4, 9]   φαίνεσθαι οἱ ὀφθαλμοί· γὰρ  ὀχεία   τὰ πολλὰ γίνεται νύκτωρ. (Τὸ
[4, 11]   εὐοπλότερα, τὰ δ´ ὡς ἂν  ὀπίσθια   καὶ κάτω λεχθέντα τῶν θηλέων.
[4, 11]   δὲ τὰ μὲν ἄνω καὶ  πρόσθια   πάντων τῶν ζῴων τὰ ἄρρενα
[4, 8]   τῶν λοιπῶν ζῴων, τά τε  μαλάκια   καὶ τὰ μαλακόστρακα καὶ τὰ
[4, 8]   ἔντομα. (Τούτων δὲ τὰ μὲν  μαλάκια   καὶ τὰ μαλακόστρακα καὶ τὰ
[4, 10]   οἵ τ´ ἰχθύες καὶ τὰ  μαλάκια   (καὶ τὰ μαλακόστρακα, κάραβοί τε
[4, 1]   δέρμα δ´ ἔχουσι πάντα τὰ  μαλάκια   περὶ ταύτην. Μετὰ δὲ τὸ
[4, 10]   τινες. Καθεύδει δὲ καὶ τὰ  μαλάκια   τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ οἱ
[4, 8]   Καὶ τῶν σηπιῶν δὲ τὰ  σαρκία   σταθεύσαντες ἕνεκα τῆς ὀσμῆς δελεάζουσι
[4, 7]   ὄπισθεν σκέλη μείζω, τὰ δὲ  πηδάλια   καμπτόμενα εἰς τοὔπισθεν ὥσπερ τὰ
[4, 4]   καὶ τὰ καλούμενα ὑπό τινων  κοκάλια   καὶ τῶν ἐν τῇ (θαλάττῃ
[4, 5]   ἔχεται στόμαχος, εἶτα  κοιλία   εἰς πέντε μέρη διῃρημένη, πλήρης
[4, 7]   καὶ κεφαλὴ καὶ  κοιλία   ζῇ, ἄνευ δὲ τούτου
[4, 3]   κοινὸν τούτοις καὶ ἐκείνοις πᾶσι  κοιλία   καὶ στόμαχος καὶ ἔντερον. Οἱ
[4, 2]   πρόσφυσίς ἐστι πρὸς τῇ  κοιλίᾳ   καὶ τοῦ ἐντέρου ἑκατέρωθι μέχρι
[4, 4]   ὄστρακον. Φανερὰ δὲ καὶ  κοιλία   μετὰ τὸ στόμα οὖσα ἐν
[4, 1]   ὀρνιθώδη. Τούτου δ´ ἔχεται  κοιλία   οἷον ἤνυστρον· τὸ δὲ σχῆμα
[4, 4]   δὲ στόματος ἔχεται εὐθὺς  κοιλία.   Ὁμοία δ´ ἐστὶν κοιλία
[4, 7]   τρέφεται μόνον· ἐν δὲ τῇ  κοιλίᾳ   οὐκ ἴσχει περίττωμα. Ἔστι δ´
[4, 4]   κοιλία. Ὁμοία δ´ ἐστὶν  κοιλία   προλόβῳ ὄρνιθος τῶν κόχλων.
[4, 3]   τὸ στόμα τὴν κοιλίαν. Καὶ  κοιλία   τούτου ἐχομένη δικρόα, (ἧς ἐκ
[4, 2]   (δὲ θηλείας πρὸς τὸν ἄρρενα  οὐδεμία   διαφορὰ φαίνεται· καὶ γὰρ
[4, 11]   οὐδὲν τῶν τοιούτων, ᾠὸν δ´  οὐδεμία   πώποτε ὦπται ἔχουσα· ὅσα τε
[4, 8]   αἱ πλεῖσται, καὶ παρ´ ἃς  οὐδεμία   φαίνεται ἴδιος ἑτέρα, πέντε τὸν
[4, 7]   τῇ θαλάττῃ, διὰ τὸ  σπάνια   εἶναι οὐκ ἔστι θεῖναι εἰς
[4, 8]   ἀλλ´ ἰδίοις, διαγινώσκοντες τῷ ὀσφραίνεσθαι·  (ἔνια   γὰρ δελεάζεται τοῖς δυσώδεσιν, ὥσπερ
[4, 9]   τε θήλεα καὶ τὰ ἄρρενα,  ἔνια   δ´ ἑτέραν. Πολύφωνα δ´ ἐστὶ
[4, 7]   οὐδ´ ἄλλο τῶν ἀναίμων οὐδέν.  Ἔνια   δ´ ἔχει καὶ κοιλίαν, καὶ
[4, 8]   ἔνια μὲν γὰρ ὦτα ἔχει,  ἔνια   δὲ τοὺς πόρους φανερούς. Ὁμοίως
[4, 9]   ψόφους. Καὶ τῶν σελαχῶν δ´  ἔνια   δοκεῖ τρίζειν. (Ἀλλὰ ταῦτα φωνεῖν
[4, 7]   τεττιγόνια μὴ ἔχειν. Ἔστι δ´  ἔνια   ζῷα περιττὰ καὶ ἐν τῇ
[4, 11]   ἄριστοι οὗτοι εἶναι. Ἔτι δ´  ἔνια,   καθάπερ ἐν τοῖς ὀστρακοδέρμοις καὶ
[4, 4]   καὶ πίννα καὶ γένη κόγχων  ἔνια   καὶ κήρυκες· καὶ τούτων (τὰ
[4, 8]   ὀφθαλμῶν καὶ τὸν τῆς ἀκοῆς·  ἔνια   μὲν γὰρ ὦτα ἔχει, ἔνια
[4, 9]   νικῶντα, οἷον ἀλεκτρυόνες. Ἄδουσι δ´  ἔνια   μὲν ὁμοίως τὰ ἄρρενα τοῖς
[4, 9]   ἔχουσι τὴν γλῶτταν αὐτῶν λεπτήν.  Ἔνια   μὲν οὖν τὴν αὐτὴν ἀφιᾶσι
[4, 7]   κεραίας πρὸ τῶν ὀμμάτων ἔχει  ἔνια,   οἷον αἵ τε ψυχαὶ καὶ
[4, 7]   δ´ αἰσθητήριον οὐδὲν φανερόν, πλὴν  ἔνια   οἷον γλῶτταν (ἣν καὶ τὰ
[4, 4]   Ἔχει δὲ στόμα καὶ ὀδόντας  ἔνια,   οἷον κοχλίας, ὀξεῖς καὶ
[4, 9]   τρίζουσιν. Καὶ τῶν μικρῶν ὀρνιθίων  (ἔνια   οὐ τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀφίησι
[4, 7]   κώνωπες τούτῳ κεντοῦσιν. Ἔχουσι δ´  ἔνια   τῶν ἐντόμων καὶ κέντρα. (Τὸ
[4, 6]   μὲν γὰρ ταῖς πέτραις ὥσπερ  ἔνια   τῶν ὀστρακοδέρμων, ἀπολύεται δ´ ἐνίοτε.
[4, 4]   πνευμάτων δ´ ὄντων τὰ μὲν  καρκίνια   ἡσυχάζει πρὸς τοῖς λίθοις, οἱ
[4, 7]   ἔχειν ὑμένα φανερόν, τὰ δὲ  τεττιγόνια   μὴ ἔχειν. Ἔστι δ´ ἔνια
[4, 4]   πάντα τὰ στρομβώδη ῶν ὀστρακοδέρμων  δεξιά,   καὶ κινεῖται οὐκ ἐπὶ τὴν
[4, 1]   τοῦτον ὁτὲ μὲν εἰς τὰ  δεξιὰ   ὁτὲ δ´ εἰς τὰ ἀριστερά·
[4, 4]   δύο λευκὰ στιφρά, ὅμοια μαστοῖς,  οἷα   ἐγγίνεται καὶ ἐν ταῖς σηπίαις,
[4, 4]   παρατείνει μέλανα καὶ τραχέα συνεχῆ,  οἷα   καὶ ἐν ταῖς χελώναις, πλὴν
[4, 3]   ἐστι δύο, ὧν μεταξύ ἐστιν  οἷά   περ κάραβος ἔχει πρὸς
[4, 3]   δὲ τὰ μεταξὺ τῶν ἐπικαλυμμάτων,  οἷά   περ κάραβος, πρὸς τοῖς
[4, 4]   στόματος ἔχεται εὐθὺς κοιλία.  Ὁμοία   δ´ ἐστὶν κοιλία προλόβῳ
[4, 6]   παντελῶς οὐδὲν φαίνεται ἔχουσα, ἀλλ´  ὁμοία   κατὰ τοῦτο τοῖς φυτοῖς ἐστιν.
[4, 6]   αὕτη μέντοι σὰρξ πᾶσα  ὁμοία.   (Προσπέφυκε δὲ τοῦτο κατὰ δύο
[4, 7]   δ´ ἔχοντα πυκνά· καὶ ἄλλα  ὅμοια   αἰδοίῳ ἀνδρὸς τό τ´ εἶδος
[4, 7]   μὲν) ἑωρακέναι ἐν τῇ θαλάττῃ  ὅμοια   δοκίοις, μέλανα, στρογγύλα τε καὶ
[4, 4]   κόχλοι οἳ ἔχουσιν ἐν ἑαυτοῖς  ὅμοια   ζῷα τοῖς ἀστακοῖς τοῖς μικροῖς,
[4, 1]   πολλὰ ᾠὰ ἐν τούτοις, χαλάζαις  ὅμοια   λευκαῖς. Ἕκαστα δὲ τούτων ὡς
[4, 4]   δ´ ἔχει δύο λευκὰ στιφρά,  ὅμοια   μαστοῖς, οἷα ἐγγίνεται καὶ ἐν
[4, 7]   ἰσοπαχῆ· ἕτερα δὲ καὶ ἀσπίσιν  ὅμοια,   τὸ μὲν χρῶμα ἐρυθρά, πτερύγια
[4, 2]   δύο λεύκ´ ἄττα καθ´ αὑτά,  ὅμοια   τὸ χρῶμα καὶ τὴν σύστασιν
[4, 2]   τὰ δ´ ἐν τοῖς πρανέσιν  ὅμοια   τοῖς καράβοις. δὲ κραγγὼν
[4, 2]   ἄλλα τέτταρα τὴν μὲν μορφὴν  ὅμοια   τούτοις, βραχύτερα δὲ καὶ λεπτότερα.
[4, 1]   τῶν ἐντόμων, πολλὰ καὶ  ἀνόμοια   περιείληφεν εἴδη ζῴων. Ἔστι δ´
[4, 1]   τοῦ πολύποδος κεφαλῆς. δὲ  σηπία   δύο τε τὰ κύτη καὶ
[4, 1]   πλεῖστον αὐτῶν καὶ μέγιστον  σηπία   ἔχει· ἀφίησι μὲν οὖν ἅπαντα,
[4, 1]   ὅταν φοβηθῇ, μάλιστα δ´  σηπία.   μὲν οὖν μύτις κεῖται
[4, 1]   τῷ σώματι. Τῇ μὲν οὖν  σηπίᾳ   καὶ τῇ τευθίδι καὶ τῷ
[4, 1]   ἐστιν (τευθίς, δὲ  σηπία   πλατύτερον. Τῶν δὲ τευθίδων οἱ
[4, 1]   θηλειῶν (διαφέρει, καὶ μάλιστα  σηπία·   τά τε γὰρ πρανῆ τοῦ
[4, 4]   ἔξοδος (τῆς περιττώσεως, τῇ δ´  ἀγρίᾳ   λεπάδι, ἥν τινες καλοῦσι θαλάττιον
[4, 8]   μὲν οὖν ἐνίοις (καὶ) τὰ  αἰσθητήρια   φανερώτατά ἐστι, τὰ μὲν τῶν
[4, 11]   πλῆκτρα καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα  μόρια,   ἐν ἐνίοις μὲν γένεσιν ὅλως
[4, 4]   ὑπεροχήν (τὰ μὲν γὰρ μείζω  μόρια   καὶ ἐνδηλότερα ἔχει (αὐτῶν, τὰ
[4, 11]   ἀλκὴν ἐν τῇ φύσει ὑπάρχοντα  μόρια,   οἷον ὀδόντες καὶ χαυλιόδοντες καὶ
[4, 3]   τῶν μὲν ἐναίμων τὰ ἐντὸς  μόρια   ὀνόματα ἔχειν· πάντα γὰρ σπλάγχνα
[4, 2]   λεπτῷ περιεχόμενα. Τὰ μὲν οὖν  μόρια   ὅσα ἐντὸς καὶ ἐκτὸς ἔχουσι,
[4, 1]   μαλακίων καλουμένων τὰ μὲν ἔξω  μόρια   τάδ´ ἐστίν, ἓν μὲν οἱ
[4, 11]   δὲ πόδας γλαφυρωτέρους, ὅσα τὰ  μόρια   ταῦτ´ ἔχει τῶν ζῴων. Καὶ
[4, 7]   Τὰ μὲν οὖν ἔξωθεν αὐτῶν  μόρια   ταῦτα καὶ τοιαῦτ´ (ἐστίν, ἐντὸς
[4, 3]   Τὰ μὲν οὖν τῶν μαλακοστράκων  μόρια   τοῦτον ἔχει τὸν (τρόπον. ~ΚΕΦΑΚΑΙΟΝ
[4, 4]   καταντικρύ. (Τὰ μὲν οὖν ἔξωθεν  μόρια   τούτων τῶν ζῴων τοιαύτας ἔχει
[4, 4]   ὑπάρχει. Ἀλλὰ πάντα τὰ τοιαῦτα  (μόρια,   ὥσπερ εἴρηται, ἐν μὲν τοῖς
[4, 7]   μὲν οὖν κοινὰ μέρη ἐστὶ  τρία,   κεφαλή τε καὶ τὸ περὶ
[4, 4]   τοιοῦτον, ὧν ἐστιν πρόσφυσις  παραπλησία,   καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις. Τοῦτον
[4, 1]   δ´ ὑπὸ ταῦτα ἐρυθρὰ ἄττα  σωμάτια   πρόσεστιν. Τὸ δ´ ᾠὸν
[4, 4]   μεῖζον ἔχει ἐκείνου. Ἔχει δὲ  κεράτια   δύο λεπτὰ πυρρά, καὶ ὀφθαλμοὺς
[4, 4]   δὲ τούτου κεφαλὴ καὶ  κεράτια   δύο· ταῦτα δ´ ἐν μὲν
[4, 4]   ἑτέρως. Κεφαλὴν μὲν γὰρ καὶ  κεράτια   καὶ στόμα ἔχουσι καὶ τὸ
[4, 2]   μεγάλας καὶ τραχείας, καὶ ἄλλα  κεράτια   μικρὰ ὑποκάτω λεῖα. Τὰ δ´
[4, 7]   ἔχει τὰ πρανῆ πρὸς τὰ  ὕπτια   διάφορα, ὥσπερ καὶ τἆλλα ζῷα.
[4, 9]   παύεται ὅταν ἐπῳάζῃ καὶ τὰ  νεόττια   ἔχῃ· ἐνίων δὲ τὰ ἄρρενα
[4, 0]   ~ΠΕΡΙ ΤΑ  ΖΩΙΑ   ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ' ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α.
[4, 4]   σφοδρότερον· τῶν γὰρ δελεάτων τὰ  ὄστρακα   διατρυπῶσιν. (Τοῦ δὲ στόματος ἔχεται
[4, 4]   ἔχει πολλὰς καὶ κατὰ τὰ  ὄστρακα   καὶ κατὰ τὴν σάρκα τὴν
[4, 5]   ἐχῖνοι λευκοὶ θαλάττιοι καὶ τὰ  ὄστρακα   καὶ τὰς ἀκάνθας καὶ τὰ
[4, 4]   δ´ οὐκ (ἔχει πρὸς τὰ  ὄστρακα   ὥσπερ αἱ πορφύραι καὶ οἱ
[4, 4]   εἰσιν. Τὰ μὲν γάρ ἐστι  λειόστρακα,   ὥσπερ σωλὴν καὶ μύες καὶ
[4, 8]   τὰ μὲν μαλάκια καὶ τὰ  μαλακόστρακα   καὶ τὰ ἔντομα ἔχει πάσας
[4, 8]   τά τε μαλάκια καὶ τὰ  μαλακόστρακα   καὶ τὰ ὀστρακόδερμα καὶ ἔτι
[4, 10]   καὶ τὰ μαλάκια (καὶ τὰ  μαλακόστρακα,   κάραβοί τε καὶ τὰ τοιαῦτα.
[4, 10]   ἱχθύες· (ὁμοίως δὲ καὶ τὰ  μαλακόστρακα   τούτοις. Καὶ τὰ ἔντομα δὲ
[4, 4]   ὑπό τινων γάλακες, τὰ δὲ  τραχυόστρακα,   οἷον τὰ λιμνόστρεα καὶ πίννα
[4, 2]   μὲν πρόσωπον ὀξύτερον, τὸν δὲ  (θώρακα   εὐρύτερον ἔχει πολὺ τοῦ καράβου,
[4, 2]   σῶμα καὶ τὰ περὶ τὸν  θώρακα   λεῖα, οὐχ ὥσπερ κάραβος
[4, 2]   ὁμοίως δὲ καὶ οἱ καρκίνοι  δέκα   τοὺς πάντας σὺν ταῖς χηλαῖς.
[4, 8]   σηπιῶν δὲ τὰ σαρκία σταθεύσαντες  ἕνεκα   τῆς ὀσμῆς δελεάζουσι τούτοις· προσέρχονται
[4, 11]   τίκτει ζῷον ᾠὸν  σκώληκα.   Ἐν μὲν οὖν τοῖς ἄλλοις
[4, 2]   ψαθυρά ἐστι προσηρτημένα τῷ ἐντέρῳ  θορικά.   Ταῦτα μὲν οὖν ἄρρην
[4, 7]   καὶ οἱ κάραβοι. Ὅσα δὲ  πηδητικὰ   αὐτῶν ἐστι, τούτων τὰ μὲν
[4, 4]   (τὰ λιμνόστρεα. Ἔτι τὰ μὲν  κινητικὰ   αὐτῶν ἐστιν, οἷον κτείς
[4, 9]   γλῶτταν καὶ πλεύμονα (ὅσα μὲν  ᾠοτόκα   ἐστὶ καὶ τετράποδα, ἀφίησι μὲν
[4, 8]   τούτοις καὶ ὅσα ἔναιμα καὶ  ᾠοτόκα,   πάντα φαίνεται ἔχοντα ταύτας πάσας,
[4, 8]   (Ἄνθρωπος μὲν οὖν καὶ τὰ  ζῳοτόκα   καὶ πεζά, πρὸς δὲ τούτοις
[4, 9]   θήλειαι οὐκ ᾄδουσιν. Τὰ δὲ  ζῳοτόκα   καὶ τετράποδα ζῷα ἄλλο ἄλλην
[4, 4]   μέν, ἐντὸς δ´ ἔχει τὴν  σάρκα   ἀφανῆ πᾶσαν πλὴν τῆς κεφαλῆς,
[4, 5]   γὰρ πάντες, καὶ οὐκ ἔχουσι  σάρκα   ἐντὸς οὐδεμίαν· τὰ δὲ μέλανα
[4, 6]   ταῖς πλεκτάναις, οὕτως ὥστε τὴν  σάρκα   ἐπανοιδεῖν. Ἔχει δὲ τὸ στόμα
[4, 2]   Ἔχει δὲ καὶ ἐν τούτῳ  σάρκα   ἐρυθρὰν καὶ αἱματώδη τὴν χρόαν,
[4, 4]   μὲν γὰρ αὐτῶν οὐκ ἔχει  σάρκα   οὐδεμίαν, οἷον ἐχῖνος, τὰ δ´
[4, 6]   Τοῦ μὲν οὖν χειμῶνος τὴν  σάρκα   στιφρὰν ἔχουσι (διὸ καὶ θηρεύονται
[4, 4]   ἐν τῷ στόματι τοῦ ὀστράκου  σάρκα   στιφράν, τὰ μὲν μᾶλλον τὰ
[4, 4]   τὰ ὄστρακα καὶ κατὰ τὴν  σάρκα   τὴν ἐντός. Τὰ μὲν γὰρ
[4, 2]   σαρκός, ὥστε μεταξὺ εἶναι τὴν  σάρκα·   (τὸ μὲν γὰρ ἔντερον πρὸς
[4, 3]   ὠχρός, καὶ μίκρ´ ἄττα προμήκη  λευκά,   (καὶ ἄλλα πυρρὰ διαπεπασμένα. Διαφέρει
[4, 4]   θαλάττιοι κόχλοι ταῦτα καὶ τὰ  λευκά,   (πλὴν ἐλάττω οἱ ἐλάττους. Τὰ
[4, 4]   κόχλων. Κάτω δ´ ἔχει δύο  λευκὰ   στιφρά, ὅμοια μαστοῖς, οἷα ἐγγίνεται
[4, 10]   ἐκ τοῦ ἡσυχάζοντας καὶ τὰ  λευκὰ   ὑποφαίνοντας ἁλίσκεσθαι. Καθεύδουσι δὲ τῆς
[4, 5]   ἐν τὰ καλούμενα ᾠὰ  μεγάλα   ἐγγίνεται καὶ ἐδώδιμα, ὁμοίως ἐν
[4, 4]   δ´ ἐν μὲν τοῖς μείζοσι  (μεγάλα,   ἐν δὲ τοῖς ἐλάττοσι πάμπαν
[4, 2]   τῷ ὑπτίῳ μὲν θήλεια  μεγάλα   ἔχει καὶ ἐπαλλάττοντα πρὸς τῷ
[4, 2]   ἄρρενος ἐν τοῖς τελευταίοις ποσὶ  μεγάλα   (καὶ ὀξέα ἐστὶν ὥσπερ πλῆκτρα,
[4, 4]   εἴρηται, ἐν μὲν τοῖς μεγάλοις  δῆλά   ἐστιν, ἐν δὲ τοῖς μικροῖς
[4, 4]   τῷ πυθμένι. Ταῦτα μὲν οὖν  δῆλα   καὶ ἐπὶ τῶν πορφυρῶν καὶ
[4, 4]   τεθνεῶσιν μὴ κινουμένοις οὐ  δῆλα.   Τὴν δὲ μήκωνα πάντα (ἔχει,
[4, 4]   τοῖς ἐλάττοσι διὰ μικρότητα αὐτῶν  ἄδηλα,   τὰ δὲ καὶ ἐν τεθνεῶσιν
[4, 4]   αὐτῶν τῶν ὀστράκων διαφοραὶ πρὸς  ἄλληλά   εἰσιν. Τὰ μὲν γάρ ἐστι
[4, 4]   δέ· διαφορὰν γὰρ ἔχει πρὸς  ἄλληλα   μὲν μικράν, πρὸς δὲ τὰ
[4, 7]   ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἐνίοις πρὸς  ἄλληλα   συγγενικοῖς οὖσιν οὐκ ἐπέζευκται κοινὸν
[4, 1]   ἄρρην τῆς θηλείας, καὶ  διαποίκιλα   ῥάβδοις, καὶ τὸ ὀρροπύγιον ὀξύτερον.
[4, 1]   σκληρὸν αὐτῶν ἐστιν οὐ θραυστὸν  ἀλλὰ   θλαστόν, οἷόν ἐστι τό τε
[4, 11]   ζῴων, τοῖς δ´ οὐχ ὑπάρχει,  ἀλλὰ   καθ´ ὁμοιότητά τινα καὶ τίκτειν
[4, 10]   ἐνυπνιάζειν φαίνονται οὐ μόνον ἄνθρωποι,  ἀλλὰ   καὶ ἵπποι καὶ κύνες καὶ
[4, 10]   γὰρ ἀμυδρῶς βλέπει τὰ σκληρόφθαλμα)  ἀλλὰ   καὶ πρὸς τὸ φῶς τῶν
[4, 3]   ἔσωθεν· τῶν δ´ ἀναίμων οὐδέν,  ἀλλὰ   κοινὸν τούτοις καὶ ἐκείνοις πᾶσι
[4, 11]   ἐνίοις δ´ ὑπάρχει μὲν ἀμφοῖν,  ἀλλὰ   κρείττω καὶ μᾶλλον τοῖς ἄρρεσιν,
[4, 1]   σχιστή, οὐκ εἰς εὐθὺ μέντοι  ἀλλὰ   κύκλῳ· δέρμα δ´ ἔχουσι πάντα
[4, 3]   κάραβος, πλὴν οὐ στρογγύλοι οὗτοι  (ἀλλὰ   μακροί. Καὶ ἐπὶ τούτων ἐπικαλύμματά
[4, 5]   ἄκανθα οὐ μεγάλη οὐδ´ ἰσχυρὰ  ἀλλὰ   μαλακωτέρα, τὰ δὲ μέλανα τὰ
[4, 1]   ἔχει ἓν κεχωρισμένον οὔτε σαρκῶδες,  ἀλλὰ   μέσον ἀμφοῖν· τὸ σῶμα γὰρ
[4, 7]   ἐντὸς τῶν ὀστρακωδῶν, οὔτε σαρκώδης,  ἀλλὰ   μεταξύ. Διὸ καὶ οὔτ´ ἄκανθαν
[4, 4]   γὰρ ἐκείνοις τοῦτο ὅμοιον ὑπάρχει.  Ἀλλὰ   πάντα τὰ τοιαῦτα (μόρια, ὥσπερ
[4, 1]   ἔχουσιν εἴσω στερεὸν τοιοῦτον οὐδέν,  ἀλλὰ   περὶ τὴν κεφαλὴν χονδρῶδες, (ὃ
[4, 8]   μέλιττα πρὸς οὐδὲν προσιζάνει σαπρὸν  ἀλλὰ   πρὸς τὰ γλυκέα, δὲ
[4, 8]   δὲ κώνωψ πρὸς οὐδὲν γλυκὺ  ἀλλὰ   πρὸς τὰ ὀξέα. Τὸ δὲ
[4, 6]   ἐνίοτε. Οὐκ ἔχει δ´ ὄστρακον,  ἀλλὰ   σαρκῶδες τὸ σῶμα πᾶν ἐστιν
[4, 8]   εἰς τὸ δέλεαρ, οὐδὲ φθεγγόμενοι  ἀλλὰ   σιωπῶντες ὡς ὀσφραινομένων καὶ ἀκουόντων·
[4, 9]   θύραζε· οὐδὲν γὰρ ἀναπνεῖ αὐτῶν,  ἀλλὰ   τὰ μὲν βομβεῖ, οἷον μέλιττα
[4, 8]   οὐδὲν περαίνει πρὸς τὸν ἐγκέφαλον,  ἀλλὰ   τὰ μὲν τυφλά, τὰ δὲ
[4, 10]   (οὐδὲν γὰρ ἔχει βλέφαρα αὐτῶν)  ἀλλὰ   ταῖς ἀτρεμίαις. (Ἁλίσκονται γὰρ οἱ
[4, 9]   σελαχῶν δ´ ἔνια δοκεῖ τρίζειν.  (Ἀλλὰ   ταῦτα φωνεῖν μὲν οὐκ ὀρθῶς
[4, 9]   γὰρ καὶ πλεύμονα καὶ ἀρτηρίαν,  ἀλλὰ   τὴν γλῶτταν οὐκ ἀπολελυμένην οὐδὲ
[4, 4]   οὐκ ἐπὶ ταὐτὸ τῷ ἐντέρῳ,  ἀλλὰ   τὸ μὲν ᾠὸν ἐν τοῖς
[4, 8]   οὐ γὰρ ὁμοίως (ἁπᾶσιν ὑπάρχουσιν,  ἀλλὰ   τοῖς μὲν πᾶσαι τοῖς δ´
[4, 11]   τοῦ θήλεος ἄρρενος λέγουσιν,  ἀλλὰ   τοῦ γένους. Εἰσὶ δέ τινες
[4, 1]   δ´ οὐκ ἔχει αὐτῶν οὐδέν,  ἀλλὰ   τούτῳ χρῆται ἀντὶ γλώττης. Μετὰ
[4, 5]   τοῖς στρομβώδεσι καὶ τοῖς μαλακίοις·  (ἀλλὰ   τῷ χρώματι διαφέρει, καὶ ἄβρωτά
[4, 5]   ἔτι μικροὶ ὄντες ἔχουσι ταῦτα.  Ἄλλα   δὲ δύο γένη τό τε
[4, 8]   τοὺς ἄνω χαυλιόδοντας. (Τὰ δ´  ἄλλα   καὶ τῶν χρωμάτων αἴσθησιν ἔχει
[4, 2]   ὀφθαλμῶν μεγάλας καὶ τραχείας, καὶ  ἄλλα   κεράτια μικρὰ ὑποκάτω λεῖα. Τὰ
[4, 7]   πτερύγια δ´ ἔχοντα πυκνά· καὶ  ἄλλα   ὅμοια αἰδοίῳ ἀνδρὸς τό τ´
[4, 1]   μόνην τῶν μαλακίων (τὰ γὰρ  ἄλλα   πάντα δικότυλά ἐστι) καὶ ἣν
[4, 7]   καὶ κανθαρὶς καὶ ὅσα τοιαῦτα  ἄλλα.   Πάντων μὲν οὖν κοινὰ μέρη
[4, 4]   τὸ τῶν νηρειτῶν, τὰ μὲν  ἄλλα   παραπλήσιον, τῶν δὲ δικρόων ποδῶν
[4, 3]   μίκρ´ ἄττα προμήκη λευκά, (καὶ  ἄλλα   πυρρὰ διαπεπασμένα. Διαφέρει δ´
[4, 1]   μικροί, ποικίλοι, οἳ οὐκ ἐσθίονται.  Ἄλλα   τε δύο, τε καλουμένη
[4, 2]   πολὺ κάραβος, καὶ  ἄλλα   τέτταρα τὴν μὲν μορφὴν ὅμοια
[4, 11]   κέρατα καὶ πλῆκτρα καὶ ὅσα  ἄλλα   τοιαῦτα μόρια, ἐν ἐνίοις μὲν
[4, 7]   τὰ ὕπτια διάφορα, ὥσπερ καὶ  τἆλλα   ζῷα. δὲ τοῦ σώματος
[4, 8]   αἴσθησιν τὴν ἁφὴν καλουμένην καὶ  τἆλλα   πάντ´ ἔχει ζῷα. Ἐν μὲν
[4, 9]   δὲ καὶ αἱ (μέλιτται καὶ  τἆλλα   πάντα, τῇ πτήσει αἴροντα καὶ
[4, 7]   οἶστροι ἰσχυρὸν τοῦτ´ ἔχουσι, καὶ  τἆλλα   σχεδὸν τὰ πλεῖστα· ἐν πᾶσι
[4, 4]   κήρυκες καὶ κόχλος καὶ  τἆλλα   τὰ στρομβώδη. Τῶν δ´ ἄλλων
[4, 8]   ὑπὸ τῆς τοῦ θείου ὀσμῆς  πολλὰ   ἀπόλλυται. Ἔτι δ´ οἱ μύρμηκες
[4, 9]   ὀφθαλμοί· γὰρ ὀχεία τὰ  πολλὰ   γίνεται νύκτωρ. (Τὸ δὲ τῶν
[4, 9]   ὥστε ψελλίζουσι καὶ τραυλίζουσι τὰ  πολλά.   Διαφέρουσι δὲ κατὰ τοὺς τόπους
[4, 7]   Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ γένος  πολλὰ   εἴδη ἔχον ἐν ἑαυτῷ, καὶ
[4, 1]   δὲ τὸ τῶν ἐντόμων,  πολλὰ   καὶ ἀνόμοια περιείληφεν εἴδη ζῴων.
[4, 2]   βραγχιοειδῆ· ἔχουσι δὲ τὰ βραγχιοειδῆ  πολλὰ   οἱ κάραβοι. Κοινὸν δὲ πάντων
[4, 2]   περὶ τὸ στόμα, δασέα καὶ  πολλά.   Ταῦτα δ´ ἀεὶ διατελεῖ κινῶν·
[4, 8]   γευόμενα, φανερόν· ἰδίοις τε γὰρ  πολλὰ   χαίρει χυμοῖς, καὶ τὸ τῆς
[4, 1]   δύο τε τὰ κύτη καὶ  πολλὰ   ᾠὰ ἐν τούτοις, χαλάζαις ὅμοια
[4, 4]   οἱ σωλῆνες. Ἔστι δ´  ὅλα   περιέχεται τῷ ὀστράκῳ καὶ οὐδὲν
[4, 7]   τῇ θαλάττῃ ὅμοια δοκίοις, μέλανα,  στρογγύλα   τε καὶ ἰσοπαχῆ· ἕτερα δὲ
[4, 1]   μαλακίων (τὰ γὰρ ἄλλα πάντα  δικότυλά   ἐστι) καὶ ἣν καλοῦσιν οἱ
[4, 8]   τὸν ἐγκέφαλον, ἀλλὰ τὰ μὲν  τυφλά,   τὰ δὲ φέρει μέχρι τῶν
[4, 2]   τοῖς δὲ καρκίνοις, τὸ  ἐπίπτυγμα   ἔχουσι, κατὰ μέσον τὸ ἐπίπτυγμα,
[4, 2]   ἐπίπτυγμα ἔχουσι, κατὰ μέσον τὸ  ἐπίπτυγμα,   τὰ (ᾠὰ ἐκτίκτουσιν (ἐκτὸς
[4, 4]   ἀπὸ τῆς κεφαλῆς. Ἔτι δ´  ἐπίπτυγμα   πάντ´ ἔχει ἐκ γενετῆς. Ἔστι
[4, 4]   ἑτέραν θυρίδα πλατεῖαν ἔχοντες, οἷον  ἐπίθεμα.   δὲ τοῦ περιττώματος ἔξοδος
[4, 10]   τῆς θαλάττης, δι´ οὗ ἀναπνέουσιν  ἠρέμα   κινοῦντες τὰς πτέρυγας· καὶ δελφῖνός
[4, 10]   σφόδρα, καὶ κινοῦσιν οὐδὲν πλὴν  ἠρέμα   τὸ οὐραῖον. Δῆλον δὲ γίνεται
[4, 1]   κοιλία οἷον ἤνυστρον· τὸ δὲ  σχῆμα   ὅμοιον τῇ ἐν τοῖς κήρυξιν
[4, 1]   τῶν τεύθων. Διαφέρει δὲ (τὸ  σχῆμα   τῶν τευθίδων τεῦθος· πλατύτερον
[4, 8]   φεύγοντες καὶ ἐκτοπίζοντες μακράν, ὅταν  αἷμα   γένηται ἰχθύων. Καὶ ὅλως δ´
[4, 1]   μαλακίων· ταῦτα δ´ ἐστὶν ὅσα  ἄναιμα   ὄντα ἐκτὸς ἔχει τὸ σαρκῶδες,
[4, 8]   πρὸς δὲ τούτοις καὶ ὅσα  ἔναιμα   καὶ ᾠοτόκα, πάντα φαίνεται ἔχοντα
[4, 10]   ὅτι μὲν ὅσα (πεζὰ καὶ  ἔναιμα   πάντα καθεύδει καὶ ἐγρήγορεν, φανερὸν
[4, 1]   ἔχει στερεόν, καθάπερ καὶ τὰ  ἔναιμα   τῶν ζῴων, οἷον τὸ (τῶν
[4, 5]   ἐστι πικρὰ καὶ οὐκ  ἐδώδιμα.   Ἐν πολλοῖς δὲ τῶν ζῴων
[4, 5]   καλούμενα ᾠὰ μεγάλα ἐγγίνεται καὶ  ἐδώδιμα,   ὁμοίως ἐν μείζοσι καὶ ἐλάττοσιν·
[4, 5]   ἔνιοι πάμπαν μικρὰ καὶ οὐκ  ἐδώδιμα.   Συμβαίνει δὲ τὴν μὲν λεγομένην
[4, 10]   (ἅπαντα γὰρ ἀμυδρῶς βλέπει τὰ  σκληρόφθαλμα)   ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ φῶς
[4, 2]   δ´ ὄμματα πάντων τούτων ἐστὶ  σκληρόφθαλμα,   καὶ κινεῖται καὶ ἐκτὸς καὶ
[4, 3]   δὲ τὸ ἔντερον ὑπὸ τὸ  ἐπικάλυμμα   τὸ ἔξω, ὥσπερ εἴρηται καὶ
[4, 4]   ταῖς πέτραις, ὅταν ἀποκλίνωσι τὸ  ἐπικάλυμμα·   τοῦτο γὰρ ἔοικεν εἶναι ὡσπερεὶ
[4, 7]   συγγενικοῖς οὖσιν οὐκ ἐπέζευκται κοινὸν  ὄνομα   οὐδέν, οἷον ἐπὶ μελίττῃ καὶ
[4, 1]   Ἔστι δ´ ἔντομα ὅσα κατὰ  τοὔνομά   ἐστιν ἐντομὰς ἔχοντα ἐν
[4, 9]   τῷ κόκκυγι ψόφον, ὅθεν καὶ  τοὔνομα   ἔχει. (Πάντα δὲ ταῦτα τὴν
[4, 10]   τὰ μαλακόστρακα τούτοις. Καὶ τὰ  ἔντομα   δὲ τῶν ζῴων ὅτι τυγχάνει
[4, 8]   καὶ τὰ μαλακόστρακα καὶ τὰ  ἔντομα   ἔχει πάσας τὰς αἰσθήσεις· καὶ
[4, 1]   σκληρόν ἐστιν αὐτῶν. Ἔστι δ´  ἔντομα   καὶ ἄπτερα, οἷον ἴουλος καὶ
[4, 8]   καὶ γεῦσιν. Τά τε γὰρ  ἔντομα   ὄντα πόρρω συναισθάνεται, καὶ τὰ
[4, 1]   περιείληφεν εἴδη ζῴων. Ἔστι δ´  ἔντομα   ὅσα κατὰ τοὔνομά ἐστιν ἐντομὰς
[4, 9]   ἄλλοις μορίοις. Τὰ μὲν οὖν  ἔντομα   οὔτε φωνεῖ οὔτε διαλέγεται, ψοφεῖ
[4, 7]   δ´ ἔχει διαιρούμενα ζωὴν τὰ  ἔντομα,   πλὴν ὅσα λίαν κατέψυκται
[4, 8]   τὰ ὀστρακόδερμα καὶ ἔτι τὰ  ἔντομα.   (Τούτων δὲ τὰ μὲν μαλάκια
[4, 3]   οὖν τὸ ὕδωρ παρὰ τὸ  στόμα,   ἀπωθῶν τοῖς ἐπικαλύμμασιν, ἀφίησι δὲ
[4, 2]   τὰ βραγχιώδη τὰ περὶ τὸ  στόμα,   δασέα καὶ πολλά. Ταῦτα δ´
[4, 6]   ὡς ἂν εἰ τὸ μὲν  στόμα   εἴη, τὸ δὲ τῇ περιττώσει
[4, 6]   σάρκα ἐπανοιδεῖν. Ἔχει δὲ τὸ  στόμα   ἐν μέσῳ, καὶ ζῇ ἀπὸ
[4, 1]   Ταύτης δὲ τὸ μέν ἐστι  στόμα,   ἐν ἔνεισι δύο ὀδόντες·
[4, 1]   ἄνω πάλιν φέρει πρὸς τὸ  στόμα   ἔντερον λεπτόν· παχύτερον δ´ ἐστὶ
[4, 7]   ἐντὸς δ´ εὐθὺς μετὰ τὸ  στόμα   ἔντερον τοῖς μὲν πλείστοις εὐθὺ
[4, 5]   τελευτὴν συνεχὲς τοῦ ἐχίνου τὸ  στόμα   ἐστί, κατὰ δὲ τὴν ἐπιφάνειαν
[4, 1]   εἰσιν οἱ ὀφθαλμοί) τὸ δὲ  στόμα   ἔχει ὄπισθεν. Τὴν δὲ κεφαλήν,
[4, 4]   μὲν γὰρ καὶ κεράτια καὶ  στόμα   ἔχουσι καὶ τὸ γλωττοειδές· ἀλλ´
[4, 1]   περὶ ταύτην. Μετὰ δὲ τὸ  στόμα   ἔχουσιν οἰσοφάγον μακρὸν καὶ στενόν,
[4, 1]   οὖν μύτις κεῖται ὑπὸ τὸ  στόμα,   καὶ διὰ ταύτης τείνει
[4, 4]   εἰς τὸ ἐντός. Ἔχει δὲ  στόμα   καὶ ὀδόντας ἔνια, οἷον
[4, 4]   ὀρθούς, ὑποκάτω δὲ τούτων (τὸ  στόμα   καὶ περὶ αὐτὸ καθαπερεὶ τριχώδη
[4, 7]   τοιούτων καὶ τῶν ἄλλων ζῴων  στόμα   οὐκ ἔχει, ἀλλ´ οἷον τοῖς
[4, 4]   καὶ κοιλία μετὰ τὸ  στόμα   οὖσα ἐν ταύτῃ καὶ τὰ
[4, 2]   θάλατταν δέχονται μὲν παρὰ τὸ  στόμα   πάντα τὰ τοιαῦτα, ἀφιᾶσι δ´
[4, 5]   τῶν κάτωθεν, ὥστε τὸ μὲν  στόμα   πρὸς τῇ νομῇ, τὸ δὲ
[4, 3]   δοκεῖν εὐθὺς εἶναι μετὰ τὸ  στόμα   τὴν κοιλίαν. Καὶ κοιλία τούτου
[4, 1]   τε καὶ λαμβάνουσιν εἰς τὸ  στόμα   τὴν τροφήν, καὶ ὅταν χειμὼν
[4, 3]   δέξηται τὸ ὕδωρ, ἐπιλαμβάνει τὸ  στόμα   τοῖς ἐπικαλύμμασιν ἀμφοτέροις, ἔπειθ´ οὕτως
[4, 4]   ἐστι, καὶ ἐν τούτῳ τὸ  στόμα.   Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔχει
[4, 5]   μὲν λεγομένην κεφαλὴν καὶ τὸ  στόμα   τὸν ἐχῖνον κάτω ἔχειν,
[4, 8]   τι κεραμίων, ἐνθέντες εἰς τὸ  στόμα   τοῦ κεραμίου τὸν καλούμενον ἠθμόν.
[4, 8]   τὴν θήραν οἱ ἁλιεῖς, τὸ  στόμα   τοῦ σπηαίου περιαλείφουσι ταριχηραῖς ὀσμαῖς,
[4, 2]   τοὺς δύο πόδας πρὸς τὸ  στόμα   τοὺς δασεῖς. Ἔχουσι δὲ καὶ
[4, 3]   αἱ μαῖαι. Ὑποκάτω δὲ τὸ  στόμα   τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ ἐν αὐτῷ
[4, 8]   ἕκαστα. Ἔτι δ´ ὅσα ἔχει  στόμα,   χαίρει καὶ λυπεῖται τῇ τῶν
[4, 7]   καὶ οὐ προσδεῖται ἑτέρου ἐρείσματος.  Δέρμα   δ´ ἔχουσι μέν, πάμπαν δὲ
[4, 1]   εἰς εὐθὺ μέντοι ἀλλὰ κύκλῳ·  δέρμα   δ´ ἔχουσι πάντα τὰ μαλάκια
[4, 5]   λαμπτῆρι μὴ ἔχοντι τὸ κύκλῳ  δέρμα.   (Ταῖς δ´ ἀκάνθαις χρῆται
[4, 7]   οἷον γλῶτταν (ἣν καὶ τὰ  ὀστρακόδερμα   ἔχει πάντα) καὶ γεύεται
[4, 8]   καὶ τὰ μαλακόστρακα καὶ τὰ  ὀστρακόδερμα   καὶ ἔτι τὰ ἔντομα. (Τούτων
[4, 8]   ὑπάρχει τοῖς ζῴοις. Τὰ δ´  ὀστρακόδερμα   ὄσφρησιν μὲν καὶ γεῦσιν ἔχει,
[4, 1]   τῶν καρκίνων. Ἔτι δὲ τὰ  ὀστρακόδερμα·   τοιαῦτα δ´ ἐστὶν ὧν ἐντὸς
[4, 4]   (τρόπον. ~ΚΕΦΑΚΑΙΟΝ Δ' Τὰ δ´  ὀστρακόδερμα   τῶν ζῴων, οἷον οἵ τε
[4, 9]   ἐντὸς τοῖς περὶ τὴν κοιλίαν·  πνεῦμα   γὰρ ἔχει τούτων ἕκαστον,
[4, 8]   δ´ οἱ θηρεύοντες οὐ κατὰ  πνεῦμα   προσιόντες θηρεύουσιν, (ὅταν θηρεύσωσιν αὐτοὺς
[4, 8]   ῥυάδες ἰχθύες, ὅταν ἐκχυθῇ τὸ  πλύμα   τῶν ἰχθύων, τῆς ἀντλίας
[4, 7]   μὲν καλουμένους ἀχέτας ὑπὸ τὸ  διάζωμα   διῃρῆσθαι καὶ ἔχειν ὑμένα φανερόν,
[4, 9]   τῷ ὑμένι τῷ ὑπὸ τὸ  ὑπόζωμα,   ὅσων διῄρηται, οἷον τῶν τεττίγων
[4, 4]   τοῦτο γὰρ ἔοικεν εἶναι ὡσπερεὶ  πῶμα·   γὰρ τοῖς διθύροις ἄμφω,
[4, 1]   ὑγρόν, ὁμόχρουν ἅπαν καὶ λεῖον,  χρῶμα   δὲ λευκόν· (τὸ δὲ πλῆθος
[4, 6]   ἐν τοῖς ἄλλοις, τὸ περιττωματικόν.  Χρῶμα   δὲ τοῦ τηθύου ἐστὶ (τὸ
[4, 7]   καὶ ἀσπίσιν ὅμοια, τὸ μὲν  χρῶμα   ἐρυθρά, πτερύγια δ´ ἔχοντα πυκνά·
[4, 2]   δὲ θήλεια ᾠὰ ἔχει τὸ  χρῶμα   ἐρυθρά, ὧν πρόσφυσίς ἐστι
[4, 2]   ἄττα καθ´ αὑτά, ὅμοια τὸ  χρῶμα   καὶ τὴν σύστασιν ταῖς τῆς
[4, 2]   μὲν ὅλον ὑπόλευκον ἔχει τὸ  χρῶμα,   μέλανι δὲ διαπεπασμένον. Ἔχει δὲ
[4, 1]   σαρκῶδες, ἀλλὰ μέσον ἀμφοῖν· τὸ  σῶμα   γὰρ ὁμοίως καὶ ἔσω καὶ
[4, 7]   ὄστρακον· (αὐτὸ γὰρ αὑτὸ τὸ  σῶμα   διὰ τὴν σκληρότητα σώζει, καὶ
[4, 6]   Κέκρυπται γὰρ αὐτῶν μόνων τὸ  σῶμα   ἐν τῷ (ὀστράκῳ πᾶν, τὸ
[4, 2]   καὶ ὀρθήν. Τὸ δ´ ὅλον  σῶμα   καὶ τὰ περὶ τὸν θώρακα
[4, 10]   μετὰ ταῦτα γενέσθαι περὶ τὸ  σῶμα   μεταβολὴν τοῖς μὲν εἰς θάνατον
[4, 6]   δ´ ὄστρακον, ἀλλὰ σαρκῶδες τὸ  σῶμα   πᾶν ἐστιν αὐτῆς. (α) Αἰσθάνεται
[4, 5]   ἔνδοθεν, ἐν μέσῳ δὲ τούτων  σῶμα   σαρκῶδες ἀντὶ γλώττης. (Τούτου δ´
[4, 2]   τοῦ καράβου, καὶ τὸ ὅλον  σῶμα   σαρκωδέστερον καὶ μαλακώτερον. Τῶν δ´
[4, 2]   τῶν τοιούτων ἀνορροπύγιον· καὶ τὸ  σῶμα   τὸ μὲν τῶν καρίδων καὶ
[4, 5]   πρὸς τῇ νομῇ, τὸ δὲ  περίττωμα   ἄνω πρὸς τοῖς πρανέσι τοῦ
[4, 5]   ἔχειν, δ´ ἀφίησι τὸ  περίττωμα,   ἄνω. (Ταὐτὸ δὲ τοῦτο συμβέβηκε
[4, 2]   πρὸς τὴν οὐράν, τὸ  περίττωμα   ἀφιᾶσι καὶ τὰ ᾠὰ ἐκτίκτουσιν,
[4, 6]   ἀφίησι καὶ δέχεται τὸ ὑγρόν·  περίττωμα   γὰρ οὐδὲν ἔχει φανερόν, (ὥσπερ
[4, 6]   κατεσθίει καὶ ἐχίνους καὶ κτένας.  Περίττωμα   δὲ παντελῶς οὐδὲν φαίνεται ἔχουσα,
[4, 4]   γὰρ μήκων, ὥσπερ εἴρηται,  περίττωμά   ἐστι πᾶσιν ἐν ὑμένι. Τὸ
[4, 7]   δὲ τῇ κοιλίᾳ οὐκ ἴσχει  περίττωμα.   Ἔστι δ´ αὐτῶν πλείω εἴδη,
[4, 1]   τόν τε θολὸν καὶ τὸ  περίττωμα·   ἔχουσι δὲ καὶ τριχώδη ἄττα
[4, 4]   (ἔστι γὰρ μήκων οἱονεὶ  περίττωμα   πᾶσι τοῖς ὀστρακηροῖς τὸ πολὺ
[4, 4]   κεφαλήν ἐστιν, ἀφιᾶσι τὸ  περίττωμα,   πᾶσιν ὁμοίως τοῖς (στρομβώδεσι καὶ
[4, 5]   καὶ περιττά. Ἄνω δὲ τὰ  μέλανα   ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῶν ὀδόντων
[4, 4]   ἐν ταῖς χελώναις, πλὴν ἧττον  μέλανα.   Ἔχουσι δὲ καὶ οἱ θαλάττιοι
[4, 4]   δὲ τοῦ ἐντέρου κάτω παρατείνει  μέλανα   καὶ τραχέα συνεχῆ, οἷα καὶ
[4, 5]   σάρκα ἐντὸς οὐδεμίαν· τὰ δὲ  μέλανα   πάντες. (Ἔστι δὲ γένη πλείω
[4, 7]   ἐν τῇ θαλάττῃ ὅμοια δοκίοις,  μέλανα,   στρογγύλα τε καὶ ἰσοπαχῆ· ἕτερα
[4, 5]   ἰσχυρὰ ἀλλὰ μαλακωτέρα, τὰ δὲ  μέλανα   τὰ ἀπὸ τοῦ στόματος πλείω,
[4, 9]   οὐδὲν οὔτε φθέγγεται οὔτε ψοφεῖ  οὐδένα   φυσικὸν ψόφον, οὐδὲ τῶν μαλακοστράκων.
[4, 2]   σύστασιν ταῖς τῆς σηπίας προβοσκίσιν·  εἱλιγμένα   δ´ ἐστὶ ταῦτα ὥσπερ
[4, 8]   τῶν ζῴων ἐστὶ μὲν τέτταρα  διῃρημένα   εἰς γένη, περιέχει τὸ
[4, 1]   οἵ τε πολύποδες καὶ τὰ  εἰρημένα   τῶν μαλακίων· τῶν μὲν γὰρ
[4, 2]   ὑποκάτω δύο (ἄττα ψαθυρά ἐστι  προσηρτημένα   τῷ ἐντέρῳ θορικά. Ταῦτα μὲν
[4, 8]   πέτρας λίθοις· τὰ δ´ ἐκπίπτει  παραφερόμενα   ὡς ἀκούοντα καὶ καρηβαροῦντα ὑπὸ
[4, 7]   σκέλη μείζω, τὰ δὲ πηδάλια  καμπτόμενα   εἰς τοὔπισθεν ὥσπερ τὰ τῶν
[4, 8]   εἶναι γλῶτταν. (Ὅτι δ´ αἰσθάνονται  γευόμενα,   φανερόν· ἰδίοις τε γὰρ πολλὰ
[4, 4]   Ἐν μὲν οὖν ταῖς εὐδίαις  ἀπολυόμενα   νέμεται ταῦτα, πνευμάτων δ´ ὄντων
[4, 9]   ὀρνέων τοιοῦτον. Καὶ τὰ μὲν  μαχόμενα   φθέγγεται, οἷον ὄρτυξ, τὰ δὲ
[4, 4]   δὲ δίθυρα τὰ δυσὶν ὀστράκοις  περιεχόμενα,   μονόθυρα δὲ τὰ ἑνί· τὸ
[4, 2]   εἰς τὸ σαρκῶδες, ὑμένι λεπτῷ  περιεχόμενα.   Τὰ μὲν οὖν μόρια ὅσα
[4, 3]   προμήκη λευκά, (καὶ ἄλλα πυρρὰ  διαπεπασμένα.   Διαφέρει δ´ ἄρρην τῆς
[4, 6]   Ἀνοιχθέντα δ´ ἔσωθεν πρῶτον μὲν  ὑμένα   ἔχει νευρώδη περὶ τὸ ὀστρακῶδες·
[4, 7]   τὸ διάζωμα διῃρῆσθαι καὶ ἔχειν  ὑμένα   φανερόν, τὰ δὲ τεττιγόνια μὴ
[4, 4]   οἱ κόχλοι καὶ πάντα τὰ  καλούμενα   ὄστρεα, ἔτι δὲ τὸ τῶν
[4, 4]   τὸ ἔξω γυμνόν, (οἷον τὰ  καλούμενα   τήθυα. Ἔτι δ´ αὐτῶν τῶν
[4, 6]   τὸν τόπον. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Τὰ δὲ  καλούμενα   τήθυα τούτων πάντων ἔχει τὴν
[4, 4]   τε χερσαῖοι κοχλίαι καὶ τὰ  καλούμενα   ὑπό τινων κοκάλια καὶ τῶν
[4, 5]   κοιλίαν ἐν ἄλλῳ ὑμένι τὰ  καλούμενα   (ᾠά ἐστιν, ἴσα τὸν ἀριθμὸν
[4, 5]   δ´ ἐστὶν ἐν τὰ  καλούμενα   ᾠὰ μεγάλα ἐγγίνεται καὶ ἐδώδιμα,
[4, 9]   τὰ δὲ πρὸ τοῦ μάχεσθαι  προκαλούμενα   οἷον πέρδικες〉 νικῶντα, οἷον
[4, 7]   τὰ μεταξύ. (Πάντα δ´ ἔχει  διαιρούμενα   ζωὴν τὰ ἔντομα, πλὴν ὅσα
[4, 7]   πολύποδά ἐστι, πολὺν χρόνον ζῇ  διαιρούμενα,   καὶ κινεῖται τὸ ἀποτμηθὲν ἐπ´
[4, 9]   τά τε θήλεα καὶ τὰ  ἄρρενα,   ἔνια δ´ ἑτέραν. Πολύφωνα δ´
[4, 11]   μὲν γένεσιν ὅλως τὰ μὲν  ἄρρενα   ἔχει τὰ δὲ θήλεα οὐκ
[4, 11]   πρόσθια πάντων τῶν ζῴων τὰ  ἄρρενα   κρείττω καὶ ἰσχυρότερα καὶ εὐοπλότερα,
[4, 9]   νεόττια ἔχῃ· ἐνίων δὲ τὰ  ἄρρενα   μᾶλλον, οἷον ἀλεκτρυόνες καὶ ὄρτυγες,
[4, 2]   Τῆς (δὲ θηλείας πρὸς τὸν  ἄρρενα   οὐδεμία διαφορὰ φαίνεται· καὶ γὰρ
[4, 1]   ἀνατομαῖς διαγραφῆς. Πάντα δὲ τὰ  ἄρρενα   ταῦτα τῶν θηλειῶν (διαφέρει, καὶ
[4, 9]   δ´ ἔνια μὲν ὁμοίως τὰ  ἄρρενα   τοῖς θήλεσιν, οἷον καὶ ἀηδὼν
[4, 11]   πλεῖστα μείζω καὶ μακροβιώτερα τὰ  ἄρρενα   τῶν θηλειῶν ἐστι, πλὴν ἡμίονος,
[4, 7]   βιβλίοις γινόμενον σκορπιῶδες. Τὰ δὲ  πτηνὰ   αὐτῶν πρὸς τοῖς ἄλλοις μορίοις
[4, 9]   βομβεῖ, οἷον μέλιττα καὶ τὰ  πτηνὰ   αὐτῶν, τὰ δ´ ᾄδειν λέγεται,
[4, 8]   δελφίνων θήρας· ψοφοῦσι γὰρ λίθοις,  ἵνα   φοβηθέντες συνθέωσιν εἰς ταὐτὸ καὶ
[4, 10]   τῇ χειρί. Δελφὶς δὲ καὶ  φάλαινα,   (καὶ ὅσα αὐλὸν ἔχει, ὑπερέχοντα
[4, 10]   ἀποκρύψαντες ὑπὸ πέτραν (ἢ  θῖνα   ἑαυτούς, οἱ δὲ πλατεῖς ἐν
[4, 1]   τῶν ἐναίμων ζῴων, ὅσα τε  κοινὰ   ἔχουσι μέρη καὶ ὅσα ἴδια
[4, 7]   τοιαῦτα ἄλλα. Πάντων μὲν οὖν  κοινὰ   μέρη ἐστὶ τρία, κεφαλή τε
[4, 11]   οὐχ ὑπάρχει, ἀλλὰ καθ´ ὁμοιότητά  τινα   καὶ τίκτειν λέγονται καὶ κύειν.
[4, 4]   δὲ καλούμενον καρκίνιον τρόπον μέν  τινα   κοινόν ἐστι τῶν τε μαλακοστράκων
[4, 4]   τῶν δ´ ἐντὸς τρόπον μέν  τινα   παραπλήσιος φύσις ἐστὶ πάντων,
[4, 1]   ὅταν χειμὼν ᾖ, βαλλόμεναι πρός  τινα   πέτραν ὥσπερ ἀγκύρας ἀποσαλεύουσιν. (Τοῖς
[4, 4]   τὰ ᾠοειδῆ. Πάντα δὲ ταῦτα  τίνα   τρόπον τῇ θέσει ἔχει, ἐκ
[4, 7]   χρῶμα ἐρυθρά, πτερύγια δ´ ἔχοντα  πυκνά·   καὶ ἄλλα ὅμοια αἰδοίῳ ἀνδρὸς
[4, 11]   ἄρρεν ἐστὶν οὔτε θῆλυ, οὐδὲ  γεννᾷ   ἐξ αὑτῆς οὐδέν, ἀλλ´ οἱ
[4, 4]   τραχυόστρακα, οἷον τὰ λιμνόστρεα καὶ  πίννα   καὶ γένη κόγχων ἔνια καὶ
[4, 4]   ἐκ τῆς προσφυῆς, οἷον  πίννα.   (Τὰ δὲ στρομβώδη πάντα κινεῖται
[4, 9]   ὀλολυγόνα, ὅταν ἰσοχειλῆ τὴν κάτω  σιαγόνα   ποιήσας ἐπὶ τῷ ὕδατι περιτείνῃ
[4, 9]   ἰδίαν ἀφίησι φωνήν. Καὶ τὴν  ὀλολυγόνα   δὲ τὴν γινομένην ἐν τῷ
[4, 9]   καὶ προβάτοις. Ποιεῖ δὲ τὴν  ὀλολυγόνα,   ὅταν ἰσοχειλῆ τὴν κάτω σιαγόνα
[4, 9]   τούτῳ φωνή· ἔχει γὰρ καὶ  πλεύμονα   καὶ ἀρτηρίαν, ἀλλὰ τὴν γλῶτταν
[4, 9]   Τῶν δ´ ἐχόντων γλῶτταν καὶ  πλεύμονα   (ὅσα μὲν ᾠοτόκα ἐστὶ καὶ
[4, 9]   φάρυγγι· διὸ ὅσα μὴ ἔχει  πλεύμονα,   οὐδὲ φθέγγεται· (διάλεκτος δ´
[4, 9]   ἄφωνοι μέν εἰσιν (οὔτε γὰρ  πλεύμονα   οὔτ´ ἀρτηρίαν καὶ φάρυγγα ἔχουσι)
[4, 10]   κάραβοί τε καὶ τὰ τοιαῦτα.  Βραχύυπνα   μὲν οὖν ἐστι πάντα ταῦτα,
[4, 3]   μόρια ὀνόματα ἔχειν· πάντα γὰρ  σπλάγχνα   ἔχει τὰ ἔσωθεν· τῶν δ´
[4, 6]   ἐχῖνος, τὰ δὲ τὴν καλουμένην  μήκωνα.   Ἀνοιχθέντα δ´ ἔσωθεν πρῶτον μὲν
[4, 4]   πλὴν οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνοι (τὴν  μήκωνα   μέλαιναν ἀλλ´ ἐρυθράν· προσπέφυκε δὲ
[4, 4]   κινουμένοις οὐ δῆλα. Τὴν δὲ  μήκωνα   πάντα (ἔχει, ἀλλ´ οὐκ ἐν
[4, 2]   τὴν καλουμένην δὲ μύτιν  μήκωνα   πλείω ἐλάττω πάντ´ ἔχει
[4, 9]   λάρυγξ ἀφίησιν, τὰ δ´  ἄφωνα   (γλῶττα καὶ τὰ χείλη·
[4, 9]   τὰ ἄρρενα,