HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  603 formes différentes pour 1511 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[4, 8]   σπηαίου περιαλείφουσι ταριχηραῖς ὀσμαῖς, πρὸς  ἃς   ἐξέρχονται ταχέως. (Ἁλίσκεται δὲ καὶ
[4, 2]   εὐαρίθμητον. Μέγιστον μὲν οὖν ἐστιν  ἃς   καλοῦσι μαίας, (δεύτερον δ´ οἵ
[4, 8]   δ´ αἱ πλεῖσται, καὶ παρ´  ἃς   οὐδεμία φαίνεται ἴδιος ἑτέρα, πέντε
[4, 8]   τὴν ἀκοὴν ἔχουσι χαλεπὸς καὶ  μέγας   καὶ βαρὺς φαίνεται πᾶσιν.
[4, 10]   οὗ ἀναπνέουσιν ἠρέμα κινοῦντες τὰς  πτέρυγας·   καὶ δελφῖνός γε καὶ ῥέγχοντος
[4, 8]   ἐδάφει τῆς θαλάττης ποιοῦνται τὰς  διαγωγάς.   Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ ὀσφρήσεως.
[4, 2]   τοὺς δασεῖς. Ἔχουσι δὲ καὶ  παραφυάδας   λεπτὰς (οἱ πρὸς τῷ στόματι
[4, 1]   τευθίδες (καὶ οἱ τεῦθοι δύο  προβοσκίδας   μακράς, ἐπ´ ἄκρων τραχύτητα ἐχούσας
[4, 4]   καὶ λεπτούς. Ἔχουσι δὲ καὶ  προβοσκίδας,   ὥσπερ καὶ αἱ μυῖαι· τοῦτο
[4, 10]   αἴσθησιν. Πάντα γὰρ ὅσα ἔχει  βλεφαρίδας,   μύοντα ποιεῖται τὸν ὕπνον. Ἔτι
[4, 11]   αἱ κνῆμαι λεπτότεραι· τοὺς δὲ  πόδας   γλαφυρωτέρους, ὅσα τὰ μόρια ταῦτ´
[4, 2]   καὶ ἐκτίκτουσιν αἱ θήλειαι.  (Πόδας   δ´ οἱ μὲν κάραβοι ἐφ´
[4, 4]   πλείω, τούτων δ´ ἐχομένους δύο  πόδας   δικρόους, οἷς προσάγεται, καὶ ἄλλους
[4, 1]   τευθίς. (Μετὰ δὲ τοὺς  πόδας   κεφαλή ἐστιν ἁπάντων ἐν
[4, 1]   τῆς γαστρὸς εἶναι τὴν κεφαλήν.  Πόδας   μὲν οὖν ὀκτὼ πάντ´ ἔχει,
[4, 1]   τὴν καλουμένην κεφαλήν, ἐκτείνων τοὺς  πόδας·   οὕτω δὲ νέοντι συμβαίνει προορᾶν
[4, 2]   δὲ καὶ προσάγεται τοὺς δύο  πόδας   πρὸς τὸ στόμα τοὺς δασεῖς.
[4, 2]   Ἔχει δὲ τοὺς μὲν ὑποκάτω  πόδας   τοὺς ἄχρι τῶν μεγάλων ὀκτώ,
[4, 5]   ἄλλο γένος μεγέθει μὲν μικρόν,  ἀκάνθας   δὲ μεγάλας ἔχει καὶ σκληράς,
[4, 2]   τοῖς μεγάλοις ποσὶ τὰ ἔξωθεν  ἀκάνθας   ἔχει μείζους. Τῆς (δὲ θηλείας
[4, 5]   καὶ τὰ ὄστρακα καὶ τὰς  ἀκάνθας   καὶ τὰ ᾠά, μείζους δὲ
[4, 2]   μὲν οὖν ἐστιν ἃς καλοῦσι  μαίας,   (δεύτερον δ´ οἵ τε πάγουροι
[4, 2]   λεῖα. Ὁμοίως δ´ ἔχουσιν ἀμφότερα  κεραίας   δύο πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν μεγάλας
[4, 7]   ἔχει καυλὸν οὐδὲ σχίσιν. Ἔτι  κεραίας   πρὸ τῶν ὀμμάτων ἔχει ἔνια,
[4, 2]   πάντ´ ἔχει ταῦτα. Τὰς δ´  ἰδίας   ἤδη διαφορὰς καθ´ ἕκαστον δεῖ
[4, 2]   τοῦ ἄρρενος τῆς  θηλείας·   ἀμφότεροι γάρ εἰσι λεπτοὶ καὶ
[4, 1]   τ´ ἔχει ἄρρην τῆς  θηλείας,   καὶ διαποίκιλα ῥάβδοις, καὶ τὸ
[4, 2]   τῆς θηλείας· τῆς μὲν γὰρ  θηλείας   πρῶτος ποὺς δίκρους ἐστί,
[4, 9]   ἄρρενες ποιοῦσιν, ὅταν ἀνακαλῶνται τὰς  θηλείας   πρὸς τὴν ὀχείαν· εἰσὶ γὰρ
[4, 2]   ἀκάνθας ἔχει μείζους. Τῆς (δὲ  θηλείας   πρὸς τὸν ἄρρενα οὐδεμία διαφορὰ
[4, 2]   ἐστὶν ὥσπερ πλῆκτρα, τῆς δὲ  θηλείας   ταῦτα μικρὰ καὶ λεῖα. Ὁμοίως
[4, 2]   κάραβος ἄρρην τῆς  θηλείας·   τῆς μὲν γὰρ θηλείας
[4, 3]   Διαφέρει δ´ ἄρρην τῆς  θηλείας   τῷ τε μεγέθει καὶ τῷ
[4, 11]   λέγουσι διαφορὰν ἄρρενος ἐγχέλυος καὶ  θηλείας   τῷ τὸν μὲν μείζω κεφαλὴν
[4, 4]   τῷ ἐπὶ θάτερα κύκλῳ τῆς  περιφερείας   ἐστίν, ὥσπερ καὶ τὸ λευκὸν
[4, 2]   πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν μεγάλας καὶ  τραχείας,   καὶ ἄλλα κεράτια μικρὰ ὑποκάτω
[4, 8]   θείου περιπαττομένων λείων ἐκλείπουσι τὰς  μυρμηκίας,   καὶ ἐλαφείου κέρατος θυμιωμένου τὰ
[4, 10]   τισι τῶν τοιούτων προϊούσης τῆς  ἡλικίας   ἰδεῖν ἐνύπνιον, καὶ μετὰ ταῦτα
[4, 11]   λέγουσιν. Οὔτε γὰρ ζῳοτοκεῖ ἄνευ  ᾠοτοκίας   οὐδὲν τῶν τοιούτων, ᾠὸν δ´
[4, 2]   κάραβοι μικρὸν στόμαχον πρὸ τῆς  κοιλίας,   εἶτ´ ἐκ ταύτης ἔντερον εὐθύ.
[4, 2]   δ´ εἷς ὑποκάτω. Τῆς δὲ  κοιλίας   ἐκ τοῦ πλαγίου ἔντερον ἁπλοῦν
[4, 4]   ταῦτα μᾶλλον. Ἀπὸ δὲ τῆς  κοιλίας   (στόμαχος ἁπλοῦς μακρὸς μέχρι τῆς
[4, 4]   στόματος πόρος εἷς ἄχρι τῆς  κοιλίας·   τῆς δὲ περιττώσεως οὐ δῆλος
[4, 4]   θαλαττίοις. Παρύφανται δ´ ἀπὸ τῆς  κοιλίας   τῷ στομάχῳ ἐν τοῖς μεγάλοις
[4, 8]   πλύμα τῶν ἰχθύων, τῆς  ἀντλίας   ἐκχυθείσης, φεύγουσιν ὡς ὀσφραινόμενοι τῆς
[4, 1]   ὀστράκου, ἀλλ´ ἔνεστιν ὥσπερ  κοχλίας,   καὶ ἔξω ἐνίοτε τὰς πλεκτάνας
[4, 4]   καὶ ὀδόντας ἔνια, οἷον  κοχλίας,   ὀξεῖς καὶ μικροὺς καὶ λεπτούς.
[4, 1]   Καὶ ἄλλος ἐν ὀστράκῳ οἷον  κοχλίας,   ὃς οὐκ ἐξέρχεται ἐκ τοῦ
[4, 8]   χαίρει χυμοῖς, καὶ τὸ τῆς  ἀμίας   λαμβάνουσι μάλιστα δέλεαρ καὶ τὸ
[4, 9]   ἀηδὼν νεοττὸν προδιδάσκουσα, ὡς οὐχ  ὁμοίας   φύσει τῆς διαλέκτου οὔσης καὶ
[4, 2]   καὶ τὴν σύστασιν ταῖς τῆς  σηπίας   προβοσκίσιν· εἱλιγμένα δ´ ἐστὶ ταῦτα
[4, 5]   ὀργυιαῖς, χρῶνται πρὸς τὰς  στραγγουρίας   τινές. (Περὶ δὲ Τορώνην εἰσὶν
[4, 8]   φαίνεται τοὺς μεγάλους, οἷον τὰς  εἰρεσίας   τῶν τριήρων, ὥστε λαμβάνεσθαι ῥᾳδίως
[4, 2]   γαστέρα, τὰ ἄκρα (ἔχοντας πλατέα·  πλάκας   δ´ ἐν ὑπτίοις οὐκ ἔχουσι,
[4, 2]   τὸ πλατὺ τὸ ἔσχατον, πέντε  πλάκας   ἔχον· τὰ (δ´ ἐντός, εἰς
[4, 2]   καὶ αἱ καρίδες καὶ τὰς  ἑλίκας.   Ἰδίᾳ δ´ ἔχει ἄρρην
[4, 4]   γένος, τὸ μὲν σαρκῶδες, ὅσα  σάρκας   ἔχει, ὁμοίως ἔχει τοῖς μαλακοστράκοις
[4, 5]   μεγέθει μὲν μικρόν, ἀκάνθας δὲ  μεγάλας   ἔχει καὶ σκληράς, γίνεται δ´
[4, 2]   κεραίας δύο πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν  μεγάλας   καὶ τραχείας, καὶ ἄλλα κεράτια
[4, 2]   αἱ δὲ χηλαί, ὅσα ἔχει  χηλάς,   εἰς τὸ ἐντός. Ἔχει δ´
[4, 7]   ἐντόμων μακρόκεντρόν ἐστιν. Ἔτι δὲ  χηλὰς   ἔχει τοῦτό τε καὶ τὸ
[4, 2]   διαφέρουσι τῶν καράβων τῷ ἔχειν  χηλὰς   καὶ ἄλλας τινὰς διαφορὰς οὐ
[4, 2]   καράβων τῷ ἔχειν χηλὰς καὶ  ἄλλας   τινὰς διαφορὰς οὐ πολλάς. Ἓν
[4, 2]   καὶ ἄλλας τινὰς διαφορὰς οὐ  πολλάς.   Ἓν δὲ τὸ τῶν καρίδων,
[4, 4]   δὲ πρὸς αὑτὰ (διαφορὰς ἔχει  πολλὰς   καὶ κατὰ τὰ ὄστρακα καὶ
[4, 1]   ἔντομα ὅσα κατὰ τοὔνομά ἐστιν  ἐντομὰς   ἔχοντα ἐν τοῖς ὑπτίοις
[4, 4]   τοῖς ἄνω μαστοειδέσιν· ἔχει δ´  ἐντομὰς   ὥσπερ τὸ ἐν τῷ καράβῳ
[4, 8]   (πρὸς γὰρ διὰ τὰς  ὀσμὰς   προσέρχεται κρίναντα, τούτων χαίρει καὶ
[4, 1]   κοχλίας, καὶ ἔξω ἐνίοτε τὰς  πλεκτάνας   προτείνει. Περὶ μὲν οὖν τῶν
[4, 4]   γὰρ καὶ πέτεσθαι λέγουσι τοὺς  κτένας,   ἐπεὶ καὶ ἐκ τοῦ ὀργάνου
[4, 6]   προσπέσῃ κατεσθίει καὶ ἐχίνους καὶ  κτένας.   Περίττωμα δὲ παντελῶς οὐδὲν φαίνεται
[4, 9]   καὶ φάρυγγα ἔχουσι) ψόφους δέ  τινας   ἀφιᾶσι καὶ τριγμοὺς οὓς λέγουσι
[4, 2]   τῷ ἔχειν χηλὰς καὶ ἄλλας  τινὰς   διαφορὰς οὐ πολλάς. Ἓν δὲ
[4, 1]   μεταξὺ τῶν ποδῶν ὑμὴν διατέταται  πᾶς·   ἐὰν δ´ εἰς τὴν ἄμμον
[4, 4]   νέμεται δ´ ἀπολυομένη καὶ  λεπάς.   Κοινὸν δὲ καὶ τούτων καὶ
[4, 4]   δὲ σαρκῶδες ἐπιπολῆς, οἷον  λεπάς.   Τῶν δὲ διθύρων τὰ μέν
[4, 2]   ἀνάπαλιν· τοὺς πρώτους γὰρ ἔχει  τέτταρας   ἐφ´ ἑκάτερα, εἶτ´ ἄλλους ἐχομένους
[4, 2]   ἐκ μὲν τοῦ κάτω μέρους  τέτταρας   καὶ συνεχεῖς, ἄνωθεν δὲ τρεῖς
[4, 8]   ἰσχυροὶ παρ´ αὐτὰς τείνοντες τὰς  ἕδρας   τῶν ὀφθαλμῶν, τελευτῶντες δ´ εἰς
[4, 10]   τῆς νυκτὸς μᾶλλον τῆς  ἡμέρας   οὕτως ὥστε βαλλόντων μὴ κινεῖσθαι.
[4, 10]   κεστρεὺς καὶ ὅσοι τοιοῦτοι τριώδοντι  ἡμέρας   πολλάκις διὰ τὸ καθεύδειν· εἰ
[4, 2]   χηλῶν ἔχουσι μείζω, ἴσας μέντοι  ἀμφοτέρας   οὐδέτερος οὐδέποτε. Τὴν δὲ θάλατταν
[4, 8]   καὶ ἐπὶ τῆς τῶν δελφίνων  θήρας·   (ὅταν γὰρ ἀθρόως περικυκλώσωσι τοῖς
[4, 8]   ὅπερ ἐπὶ τῆς τῶν δελφίνων  θήρας·   ψοφοῦσι γὰρ λίθοις, ἵνα φοβηθέντες
[4, 5]   ἀκάνθας δὲ μεγάλας ἔχει καὶ  σκληράς,   γίνεται δ´ ἐκ τῆς θαλάττης
[4, 8]   ὀσφρήσεως· τὰ μὲν γὰρ ἔχει  μυκτῆρας,   τὰ δὲ τοὺς πόρους τῆς
[4, 10]   ἰχθύες, εἰ μὴ διὰ τοὺς  φθεῖρας   καὶ τοὺς καλουμένους ψύλλους, κἂν
[4, 1]   (καὶ οἱ τεῦθοι δύο προβοσκίδας  μακράς,   ἐπ´ ἄκρων τραχύτητα ἐχούσας δικότυλον,
[4, 4]   σκληρόν. Αὐτὰ δὲ πρὸς αὑτὰ  (διαφορὰς   ἔχει πολλὰς καὶ κατὰ τὰ
[4, 2]   ταῦτα. Τὰς δ´ ἰδίας ἤδη  διαφορὰς   καθ´ ἕκαστον δεῖ θεωρεῖν. (Οἱ
[4, 2]   ἔχειν χηλὰς καὶ ἄλλας τινὰς  διαφορὰς   οὐ πολλάς. Ἓν δὲ τὸ
[4, 4]   τῶν ζῴων τοιαύτας ἔχει τὰς  διαφοράς·   τῶν δ´ ἐντὸς τρόπον μέν
[4, 6]   τε ταῖς ἀλέαις εἰς τὰς  πέτρας   εἰσδύονται μᾶλλον. Περὶ μὲν οὖν
[4, 8]   ταῖς πέτραις ὑποδεδυκέναι κόπτοντες τὰς  πέτρας   λίθοις· τὰ δ´ ἐκπίπτει παραφερόμενα
[4, 6]   μέσῳ, καὶ ζῇ ἀπὸ τῆς  πέτρας   ὥσπερ (ἀπ´ ὀστρέου. Κἄν τι
[4, 1]   βαλλόμεναι πρός τινα πέτραν ὥσπερ  ἀγκύρας   ἀποσαλεύουσιν. (Τοῖς δ´ ὥσπερ πτερυγίοις,
[4, 8]   τῶν δελεασμῶν, οἷον ἐπὶ τῆς  πορφύρας·   αὕτη γὰρ δελεάζεται τοῖς σαπροῖς,
[4, 8]   ᾠοτόκα, πάντα φαίνεται ἔχοντα ταύτας  πάσας,   πλὴν εἴ τι πεπήρωται γένος
[4, 8]   δ´ ὀξέως. Ὅτι μὲν οὖν  πάσας   τὰς αἰσθήσεις ἔχει ταῦτα τὰ
[4, 8]   μαλακόστρακα καὶ τὰ ἔντομα ἔχει  πάσας   τὰς αἰσθήσεις· καὶ γὰρ ὄψιν
[4, 9]   ὅταν ἰσοχειλῆ τὴν κάτω σιαγόνα  ποιήσας   ἐπὶ τῷ ὕδατι περιτείνῃ τὴν
[4, 8]   ἔτι, ἐὰν δέ τις τύχῃ  ψοφήσας   πρότερον, φανεροί εἰσι φεύγοντες. (Ἔτι
[4, 2]   τύχῃ τῶν χηλῶν ἔχουσι μείζω,  ἴσας   μέντοι ἀμφοτέρας οὐδέτερος οὐδέποτε. Τὴν
[4, 1]   προβοσκίδας μακράς, ἐπ´ ἄκρων τραχύτητα  ἐχούσας   δικότυλον, αἷς προσάγονταί τε καὶ
[4, 8]   ὀξέως. Ὅτι μὲν οὖν πάσας  τὰς   αἰσθήσεις ἔχει ταῦτα τὰ ζῷα,
[4, 8]   καὶ τὰ ἔντομα ἔχει πάσας  τὰς   αἰσθήσεις· καὶ γὰρ ὄψιν ἔχει
[4, 5]   θαλάττιοι καὶ τὰ ὄστρακα καὶ  τὰς   ἀκάνθας καὶ τὰ ᾠά, μείζους
[4, 2]   ἐλάττω πάντ´ ἔχει ταῦτα.  Τὰς   δ´ ἰδίας ἤδη διαφορὰς καθ´
[4, 8]   τῷ ἐδάφει τῆς θαλάττης ποιοῦνται  τὰς   διαγωγάς. Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ
[4, 4]   τούτων τῶν ζῴων τοιαύτας ἔχει  τὰς   διαφοράς· τῶν δ´ ἐντὸς τρόπον
[4, 8]   καὶ ἰσχυροὶ παρ´ αὐτὰς τείνοντες  τὰς   ἕδρας τῶν ὀφθαλμῶν, τελευτῶντες δ´
[4, 8]   φεύγοντα φαίνεται τοὺς μεγάλους, οἷον  τὰς   εἰρεσίας τῶν τριήρων, ὥστε λαμβάνεσθαι
[4, 2]   ᾠὸν καὶ αἱ καρίδες καὶ  τὰς   ἑλίκας. Ἰδίᾳ δ´ ἔχει
[4, 9]   οἱ ἄρρενες ποιοῦσιν, ὅταν ἀνακαλῶνται  τὰς   θηλείας πρὸς τὴν ὀχείαν· εἰσὶ
[4, 8]   καὶ θείου περιπαττομένων λείων ἐκλείπουσι  τὰς   μυρμηκίας, καὶ ἐλαφείου κέρατος θυμιωμένου
[4, 8]   αὐτῶν· (πρὸς γὰρ διὰ  τὰς   ὀσμὰς προσέρχεται κρίναντα, τούτων χαίρει
[4, 6]   πονοῦσαί τε ταῖς ἀλέαις εἰς  τὰς   πέτρας εἰσδύονται μᾶλλον. Περὶ μὲν
[4, 8]   ὑπὸ ταῖς πέτραις ὑποδεδυκέναι κόπτοντες  τὰς   πέτρας λίθοις· τὰ δ´ ἐκπίπτει
[4, 1]   κοχλίας, καὶ ἔξω ἐνίοτε  τὰς   πλεκτάνας προτείνει. Περὶ μὲν οὖν
[4, 10]   δι´ οὗ ἀναπνέουσιν ἠρέμα κινοῦντες  τὰς   πτέρυγας· καὶ δελφῖνός γε καὶ
[4, 5]   πολλαῖς ὀργυιαῖς, χρῶνται πρὸς  τὰς   στραγγουρίας τινές. (Περὶ δὲ Τορώνην
[4, 7]   καὶ τῷ τοὺς μὲν καλουμένους  ἀχέτας   ὑπὸ τὸ διάζωμα διῃρῆσθαι καὶ
[4, 8]   συμμύουσιν ὡς ὁρῶντες. Καὶ τοὺς  νηρείτας   δ´ οἱ θηρεύοντες οὐ κατὰ
[4, 2]   καὶ οἱ καρκίνοι δέκα τοὺς  πάντας   σὺν ταῖς χηλαῖς. Τῶν δὲ
[4, 2]   πλὴν μὲν δεξιὸς μικροὺς  ἅπαντας   καὶ καρχαρόδοντας, δ´ ἀριστερὸς
[4, 8]   ἔν τινι τόπῳ πολλοὺς ἀθρόους  ὄντας,   ἐκ τοσούτου τόπου τεκμαιρόμενοι τὰ
[4, 8]   ζῴων τοὺς ἰχθῦς, ἐκ τοῦ  διατρίβοντας   περὶ τὴν θάλατταν ἐντυγχάνειν τοιούτοις
[4, 8]   τῇ θαλάττῃ ἀθρόους ποιοῦσιν ἐξοκέλλειν  φεύγοντας   εἰς τὴν γῆν, καὶ λαμβάνουσιν
[4, 2]   (οἱ πρὸς τῷ στόματι πόδες.  Ὀδόντας   δ´ ἔχει δύο καθάπερ
[4, 2]   καὶ οἱ (καρκίνοι· καὶ γὰρ  ὀδόντας   δύο ἔχουσιν οἱ καρκίνοι. Ἔτι
[4, 3]   τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ ἐν αὐτῷ  ὀδόντας   δύο ὥσπερ κάραβος, πλὴν
[4, 4]   ἐντός. Ἔχει δὲ στόμα καὶ  ὀδόντας   ἔνια, οἷον κοχλίας, ὀξεῖς
[4, 2]   δ´ ἑκάτερος ἐσχισμένος ὥσπερ σιαγὼν  ὀδόντας   ἔχων καὶ κάτωθεν καὶ ἄνωθεν,
[4, 2]   κάραβοι, ὥσπερ εἴρηται, δύο ἔχουσιν  ὀδόντας   μεγάλους καὶ κοίλους, ἐν οἷς
[4, 7]   ἕκαστον. Ὅσα δ´ ἔχει τοῦτο,  ὀδόντας   οὐκ ἔχει, ἔξω ὀλίγων τινῶν,
[4, 5]   ὀστράκου. Ἔχει δ´ ἐχῖνος  ὀδόντας   πέντε κοίλους ἔνδοθεν, ἐν μέσῳ
[4, 2]   Κοινὸν δὲ πάντων τούτων ἐστίν·  ὀδόντας   τε πάντ´ ἔχει δύο (καὶ
[4, 11]   οὐκ ἔχουσιν· (ὁμοίως δὲ καὶ  χαυλιόδοντας   αἱ θήλειαι οὐκ ἔχουσι τῶν
[4, 8]   τελευτῶντες δ´ εἰς τοὺς ἄνω  χαυλιόδοντας.   (Τὰ δ´ ἄλλα καὶ τῶν
[4, 2]   μὲν δεξιὸς μικροὺς ἅπαντας καὶ  καρχαρόδοντας,   δ´ ἀριστερὸς (ἐξ ἄκρου
[4, 2]   δ´ ἀριστερὸς (ἐξ ἄκρου μὲν  καρχαρόδοντας,   τοὺς δ´ ἐντὸς ὥσπερ γομφίους,
[4, 10]   δὲ καὶ οἱ θυννοσκόποι περιβάλλονται  καθεύδοντας·   (δῆλον δ´ ἐκ τοῦ ἡσυχάζοντας
[4, 8]   ἀψοφητὶ προσπλεύσωσι, λανθάνουσι καὶ καταλαμβάνουσιν  ἐπιπολάζοντας   ἔτι, ἐὰν δέ τις τύχῃ
[4, 8]   ἐν ταῖς γαλήναις καὶ εὐδίαις  ἐπιπολάζοντας,   καὶ βουληθῶσιν ἰδεῖν τὰ μεγέθη
[4, 10]   καθεύδοντας· (δῆλον δ´ ἐκ τοῦ  ἡσυχάζοντας   καὶ τὰ λευκὰ ὑποφαίνοντας ἁλίσκεσθαι.
[4, 10]   τοῦ ἡσυχάζοντας καὶ τὰ λευκὰ  ὑποφαίνοντας   ἁλίσκεσθαι. Καθεύδουσι δὲ τῆς νυκτὸς
[4, 6]   τοὺς ἔξω διὰ τοῦ ὀστράκου  φέροντας,   ἀφίησι καὶ δέχεται τὴν
[4, 2]   κατὰ τὴν γαστέρα, τὰ ἄκρα  (ἔχοντας   πλατέα· πλάκας δ´ ἐν ὑπτίοις
[4, 6]   ὀστρακώδει, δύο δ´ ἔχει πόρους  ἀπέχοντας   ἀπ´ ἀλλήλων, πάμπαν μικροὺς καὶ
[4, 8]   καὶ λαμβάνουσιν ὑπὸ τοῦ ψόφου  καρηβαροῦντας.   Καίτοι οὐδ´ οἱ δελφῖνες τῆς
[4, 2]   δασεῖς. Ἔχουσι δὲ καὶ παραφυάδας  λεπτὰς   (οἱ πρὸς τῷ στόματι πόδες.
[4, 8]   πόροι νευρώδεις καὶ ἰσχυροὶ παρ´  αὐτὰς   τείνοντες τὰς ἕδρας τῶν ὀφθαλμῶν,
[4, 4]   ἔξωθεν μόρια τούτων τῶν ζῴων  τοιαύτας   ἔχει τὰς διαφοράς· τῶν δ´
[4, 8]   καὶ ᾠοτόκα, πάντα φαίνεται ἔχοντα  ταύτας   πάσας, πλὴν εἴ τι πεπήρωται
[4, 3]   ὑπὸ τὸ πρανὲς εὐθὺς πολὺ  διεστῶτας,   ἔνιοι δ´ ἐν μέσῳ καὶ
[4, 9]   οὐ τὴν αὐτήν. (Ὁ δ´  ἐλέφας   φωνεῖ ἄνευ μὲν τοῦ μυκτῆρος
[4, 11]   θῆλυ μᾶλλον, καὶ λεπτοτριχώτερον, ὅσα  τρίχας   ἔχει· τὰ δὲ μὴ τρίχας
[4, 11]   τρίχας ἔχει· τὰ δὲ μὴ  τρίχας   ἔχοντα κατὰ τὸ ἀνάλογον. Καὶ
[4, 10]   βόες, ἔτι δὲ πρόβατα καὶ  αἶγες   καὶ πᾶν τὸ τῶν ζῳοτόκων
[4, 9]   δ´ ᾄδειν λέγεται, οἷον οἱ  τέττιγες.   Πάντα δὲ ταῦτα ψοφεῖ τῷ
[4, 9]   ἄρρενα μᾶλλον, οἷον ἀλεκτρυόνες καὶ  ὄρτυγες,   αἱ δὲ θήλειαι οὐκ ᾄδουσιν.
[4, 4]   ὁμοίως φανεράν, ἀλλ´ αἱ μὲν  λεπάδες   κάτω ἐν τῷ βάθει, τὰ
[4, 4]   δὲ νηρεῖται προσέχονται καθάπερ αἱ  λεπάδες·   ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ αἱμορροΐδες
[4, 8]   τῆς κνίσης. Ἔτι δ´ οἱ  ῥυάδες   ἰχθύες, ὅταν ἐκχυθῇ τὸ πλύμα
[4, 4]   καὶ στόμα ἔχουσι καὶ τὸ  γλωττοειδές·   ἀλλ´ ἐν μὲν τοῖς ἐλάττοσι
[4, 2]   μεταξὺ δὲ τῶν ὀδόντων σαρκίον  γλωττοειδές.   Ἀπὸ δὲ τοῦ στόματος ἔχει
[4, 4]   αἱ μυῖαι· τοῦτο δ´ ἐστὶ  (γλωττοειδές.   Ἔχουσι δὲ καὶ οἱ κήρυκες
[4, 7]   ἀλλ´ οἷον τοῖς ὀπισθοκέντροις τὸ  γλωττοειδές,   τοῦτο μακρὸν καὶ συμφυὲς καὶ
[4, 1]   αἵ τε σηπίαι καὶ αἱ  τευθίδες   (καὶ οἱ τεῦθοι δύο προβοσκίδας
[4, 4]   λεπάδες· ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ  αἱμορροΐδες   καὶ πᾶν (τὸ τοιοῦτον γένος.
[4, 1]   καὶ ἄπτεροι, καὶ αἱ καλούμεναι  πυγολαμπίδες.   ῶν μὲν οὖν μαλακίων καλουμένων
[4, 2]   καὶ οἱ κάραβοι καὶ αἱ  καρίδες   καὶ οἱ (καρκίνοι· καὶ γὰρ
[4, 2]   οὕτω τὸ ᾠὸν καὶ αἱ  καρίδες   καὶ τὰς ἑλίκας. Ἰδίᾳ δ´
[4, 7]   ἁπλοῦν εἱλιγμένον, ὥσπερ αἱ  ἀκρίδες.   (Ὁ δὲ τέττιξ μόνον τῶν
[4, 9]   ἔσω πνεύματός ἐστιν. Αἱ δ´  ἀκρίδες   τοῖς πηδαλίοις τρίβουσαι ποιοῦσι τὸν
[4, 1]   μὲν κύτος μέγα, οἱ δὲ  πόδες   βραχεῖς, ὥστε μὴ πορεύεσθαι ἐπ´
[4, 1]   ἐστίν, ἓν μὲν οἱ ὀνομαζόμενοι  πόδες,   δεύτερον δὲ τούτων ἐχομένη
[4, 4]   δῆλος πόρος. Οἱ δὲ  πόδες   καὶ θώραξ σκληρὰ μέν,
[4, 1]   μὲν κύτος μικρόν, οἱ δὲ  πόδες   μακροί εἰσι, τῶν δὲ τὸ
[4, 2]   λεπτὰς (οἱ πρὸς τῷ στόματι  πόδες.   Ὀδόντας δ´ ἔχει δύο καθάπερ
[4, 2]   ἐστίν. Κάμπτονται δ´ οἱ (μὲν  πόδες   πάντων εἰς τὸ πλάγιον, ὥσπερ
[4, 8]   δ´ αἱ σηπίαι καὶ οἱ  πολύποδες   καὶ οἱ κάραβοι τοῖς δελέασιν
[4, 1]   (Ἔχουσι δὲ διαφορὰν οἵ τε  πολύποδες   καὶ τὰ εἰρημένα τῶν μαλακίων·
[4, 1]   καὶ τὰ κύτη. Οἱ δὲ  πολύποδες   οὐκ ἔχουσιν εἴσω στερεὸν τοιοῦτον
[4, 8]   δελέασιν ἁλίσκονται· καὶ οἵ γε  πολύποδες   οὕτω μὲν προσέχονται ὥστε μὴ
[4, 2]   τὸ δὲ μέσον αὐτῶν (ἀμφότεραι  ἀκανθῶδες,   πλὴν αὕτη μὲν πλατύ,
[4, 7]   τὸ ἐν τοῖς βιβλίοις γινόμενον  σκορπιῶδες.   Τὰ δὲ πτηνὰ αὐτῶν πρὸς
[4, 2]   πρότερον, τὸ μὲν στερεὸν καὶ  ὀστρακῶδες   ἐκτὸς ἔχει ἐν τῇ χώρᾳ
[4, 6]   ὑμένα ἔχει νευρώδη περὶ τὸ  ὀστρακῶδες·   ἐν δὲ τούτῳ αὐτό ἐστι
[4, 1]   ὀστῶδες ἔχει ἓν κεχωρισμένον οὔτε  σαρκῶδες,   ἀλλὰ μέσον ἀμφοῖν· τὸ σῶμα
[4, 5]   ἐν μέσῳ δὲ τούτων σῶμα  σαρκῶδες   ἀντὶ γλώττης. (Τούτου δ´ ἔχεται
[4, 1]   δὲ τῷ στόματί ἐστι μικρὸν  σαρκῶδες·   (γλῶτταν δ´ οὐκ ἔχει αὐτῶν
[4, 1]   ἐστὶν ὧν ἐντὸς μὲν τὸ  σαρκῶδες,   (ἐκτὸς δὲ τὸ στερεόν, θραυστὸν
[4, 1]   ἄναιμα ὄντα ἐκτὸς ἔχει τὸ  σαρκῶδες,   ἐντὸς δ´ εἴ τι ἔχει
[4, 2]   τῇ τοῦ δέρματος, τὸ δὲ  σαρκῶδες   ἐντός, τὰ δ´ ἐν τοῖς
[4, 4]   δὲ τὰ ἑνί· τὸ δὲ  σαρκῶδες   ἐπιπολῆς, οἷον λεπάς. Τῶν
[4, 4]   ἕτερον μέρος. Τὸ δ´ ἐντὸς  σαρκῶδές   ἐστι, καὶ ἐν τούτῳ τὸ
[4, 4]   ἄνω φέρεται πάλιν πρὸς τὸ  σαρκῶδες,   καὶ τελευτὴ τοῦ ἐντέρου
[4, 4]   τῶν ἐχίνων γένος, τὸ μὲν  σαρκῶδες,   ὅσα σάρκας ἔχει, ὁμοίως ἔχει
[4, 5]   Οἱ δ´ ἐχῖνοι τὸ μὲν  σαρκῶδες   οὐκ ἔχουσιν, ἀλλ´ ἴδιον αὐτῶν
[4, 1]   ἐντὸς δὲ τὸ μαλακὸν καὶ  σαρκῶδες·   τὸ δὲ σκληρὸν αὐτῶν ἐστιν
[4, 6]   Οὐκ ἔχει δ´ ὄστρακον, ἀλλὰ  σαρκῶδες   τὸ σῶμα πᾶν ἐστιν αὐτῆς.
[4, 4]   ἐντὸς τὸ ὄστρακον. δὲ  σαρκῶδες   τοῖς μὲν μονοθύροις καὶ διθύροις
[4, 6]   δὲ τούτῳ αὐτό ἐστι τὸ  σαρκῶδες   τοῦ τηθύου, οὐδενὶ ὅμοιον τῶν
[4, 2]   ἐντέρου ἑκατέρωθι μέχρι εἰς τὸ  σαρκῶδες,   ὑμένι λεπτῷ περιεχόμενα. Τὰ μὲν
[4, 1]   οὐδέν, ἀλλὰ περὶ τὴν κεφαλὴν  χονδρῶδες,   (ὃ γίνεται, ἐάν τις αὐτῶν
[4, 9]   τοῦ μυκτῆρος αὐτῷ τῷ στόματι  πνευματῶδες   ὥσπερ ὅταν ἄνθρωπος ἐκπνέῃ καὶ
[4, 1]   (ἢ ἐν ἀμφοῖν, καὶ οὔτε  ὀστῶδες   ἔχει ἓν κεχωρισμένον οὔτε σαρκῶδες,
[4, 4]   ἔνιαι αἱ καλούμεναι ὑπό τινων  γάλακες,   τὰ δὲ τραχυόστρακα, οἷον τὰ
[4, 2]   δεξιὸς τὸ πλατὺ τὸ ἔσχατον  πρόμηκες   ἔχει καὶ λεπτόν, δ´
[4, 2]   τῶν καρίδων καὶ τῶν καράβων  πρόμηκες,   τὸ δὲ τῶν καρκίνων στρογγύλον.
[4, 1]   καὶ (πτερωτὸν καὶ ἄπτερον, οἷον  μύρμηκές   εἰσι καὶ πτερωτοὶ καὶ ἄπτεροι,
[4, 8]   πολλὰ ἀπόλλυται. Ἔτι δ´ οἱ  μύρμηκες   ὑπ´ ὀριγάνου καὶ θείου περιπαττομένων
[4, 7]   ταχὺ καταψύχεται, ἐπεὶ καὶ οἱ  σφῆκες   διαιρεθέντες ζῶσιν. Μετὰ μὲν οὖν
[4, 7]   οἷον αἱ μέλιτται καὶ οἱ  σφῆκες,   τὰ δ´ ἐκτός, οἷον σκορπίος·
[4, 10]   δὲ γεγόνασι καὶ ἄνδρες καὶ  γυναῖκες   οἳ ὅλως οὐδὲν πώποτε ἐνύπνιον
[4, 9]   πρὸ τοῦ μάχεσθαι προκαλούμενα οἷον  πέρδικες〉   νικῶντα, οἷον ἀλεκτρυόνες. Ἄδουσι
[4, 4]   ὥσπερ αἱ πορφύραι καὶ οἱ  κήρυκες,   ἀλλ´ εὐαπόλυτόν ἐστιν. Προμηκέστερα δ´
[4, 4]   αἵ τε πορφύραι καὶ οἱ  κήρυκες   καὶ κόχλος καὶ τἆλλα
[4, 4]   καὶ γένη κόγχων ἔνια καὶ  κήρυκες·   καὶ τούτων (τὰ μὲν ῥαβδωτά
[4, 4]   (γλωττοειδές. Ἔχουσι δὲ καὶ οἱ  κήρυκες   τοῦτο καὶ αἱ πορφύραι στιφρόν,
[4, 3]   τοῦ πλαγίου ἄνω ὑπὸ τὸ  πρανὲς   εὐθὺς πολὺ διεστῶτας, ἔνιοι δ´
[4, 1]   ἀρρένων διαφέρουσιν· οἱ μὲν γὰρ  ἄρρενες   ἔχουσι πόρον ὑπὸ τὸν στόμαχον,
[4, 9]   τῷ ὕδατι οἱ βάτραχοι οἱ  ἄρρενες   ποιοῦσιν, ὅταν ἀνακαλῶνται τὰς θηλείας
[4, 8]   ἐν θαλάμῃ ἐστίν) καὶ οἱ  κτένες,   ἐάν τις προσφέρῃ τὸν δάκτυλον,
[4, 4]   ἐστιν ἀναπτυκτά, οἷον (οἵ τε  κτένες   καὶ οἱ μύες· ἅπαντα γὰρ
[4, 9]   ψοφεῖν δέ. Καὶ γὰρ οἱ  κτένες   ὅταν φέρωνται ἀπερειδόμενοι τῷ ὑγρῷ,
[4, 8]   φανερόν, δοκοῦσι δ´ οἵ τε  σωλῆνες,   ἄν τις ψοφήσῃ, καταδύεσθαι, καὶ
[4, 4]   συγκέκλεισται ἐπ´ ἀμφότερα, οἷον οἱ  σωλῆνες.   Ἔστι δ´ ὅλα περιέχεται
[4, 8]   καλοῦσί τινες κόττους· ταῦτα θηρεύουσί  τινες   διὰ τὸ ὑπὸ ταῖς πέτραις
[4, 11]   ἀλλὰ τοῦ γένους. Εἰσὶ δέ  τινες   ἰχθύες οἳ καλοῦνται ἐπιτραγίαι, γίνονται
[4, 10]   γε καὶ ῥέγχοντος ἤδη ἠκρόανταί  τινες.   Καθεύδει δὲ καὶ τὰ μαλάκια
[4, 4]   τῇ δ´ ἀγρίᾳ λεπάδι, ἥν  τινες   καλοῦσι θαλάττιον οὖς, ὑποκάτω τοῦ
[4, 8]   εἰσιν ἰχθύδια ἄττα καλοῦσί  τινες   κόττους· ταῦτα θηρεύουσί τινες διὰ
[4, 4]   τοῖς νηρείταις ἐγγίνεται. Εἰσὶ δέ  τινες   κόχλοι οἳ ἔχουσιν ἐν ἑαυτοῖς
[4, 8]   τοιούτων ἐστὶ φανερόν· (εἰσὶ δέ  τινες   οἵ φασι καὶ μάλιστα ὀξυηκόους
[4, 1]   τἀντός, καὶ καλοῦσιν αὐτὸ κεφαλήν  τινες,   οὐκ (ὀρθῶς καλοῦντες· ἔτι δὲ
[4, 5]   χρῶνται πρὸς τὰς στραγγουρίας  τινές.   (Περὶ δὲ Τορώνην εἰσὶν ἐχῖνοι
[4, 7]   εἰς γένος. Ἤδη γάρ φασί  τινες   (τῶν ἐμπειρικῶν ἁλιέων (οἱ μὲν)
[4, 11]   καὶ ἑλμινθώδη προσπεφυκότ´ ἔχουσαί ποτέ  τινες   φαίνονται, οὐ προσθεωρήσαντες τὸ ποῦ
[4, 8]   ψόφου καρηβαροῦντας. Καίτοι οὐδ´ οἱ  δελφῖνες   τῆς ἀκοῆς φανερὸν οὐδὲν ἔχουσιν
[4, 2]   αἵ τε κυφαὶ καὶ αἱ  κράγγονες   καὶ τὸ μικρὸν γένος (αὗται
[4, 1]   Ἐπὶ δὲ τῶν ποδῶν αἱ  κοτυληδόνες   ἅπασιν εἰσίν. μὲν οὖν
[4, 1]   τὸ λεῖον, οὗ πρόσω αἱ  κοτυληδόνες   εἰσίν) ταύτῃ δὴ τῇ πλεκτάνῃ
[4, 9]   καλοῦσι πέτεσθαι, ῥοιζοῦσι, καὶ αἱ  χελιδόνες   αἱ θαλάττιαι ὁμοίως· καὶ γὰρ
[4, 11]   ἀλλ´ ὅσοι στερεοί εἰσι καὶ  πίονες,   ἔντερον μικρὸν ἔχουσι, καὶ δοκοῦσιν
[4, 9]   οἷον πέρδικες〉 νικῶντα, οἷον  ἀλεκτρυόνες.   Ἄδουσι δ´ ἔνια μὲν ὁμοίως
[4, 9]   δὲ τὰ ἄρρενα μᾶλλον, οἷον  ἀλεκτρυόνες   καὶ ὄρτυγες, αἱ δὲ θήλειαι
[4, 10]   ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ ἵπποι καὶ  κύνες   καὶ βόες, ἔτι δὲ πρόβατα
[4, 10]   τετραπόδων γένος· (δηλοῦσι δ´ οἱ  κύνες   τῷ ὑλαγμῷ. Περὶ δὲ τῶν
[4, 11]   ὅσα ἔχει φωνήν· οἱ δὲ  βόες   βαρύτερον φθέγγονται αἱ θήλειαι τῶν
[4, 10]   καὶ ἵπποι καὶ κύνες καὶ  βόες,   ἔτι δὲ πρόβατα καὶ αἶγες
[4, 8]   οἷον αἱ μέλιτται καὶ οἱ  κνῖπες   τοῦ μέλιτος· (ἐκ πολλοῦ γὰρ
[4, 7]   τούτῳ θιγγάνουσαι αἱματίζουσι καὶ οἱ  κώνωπες   τούτῳ κεντοῦσιν. Ἔχουσι δ´ ἔνια
[4, 7]   ὥσπερ ταῖς πορφύραις. Καὶ οἱ  μύωπες   δὲ (καὶ οἱ οἶστροι ἰσχυρὸν
[4, 4]   πορφύραι στιφρόν, καὶ ὥσπερ οἱ  μύωπες   καὶ οἱ οἶστροι τὰ δέρματα
[4, 2]   δ´ ὀκτὼ ποδῶν οἱ μὲν  τέτταρες   ἐξ ἄκρου δίκροοί εἰσιν, οἱ
[4, 2]   ἄκρου δίκροοί εἰσιν, οἱ δὲ  τέτταρες   οὔ. Τὰ δὲ περὶ τὸν
[4, 10]   πέντε· ἤδη δὲ γεγόνασι καὶ  ἄνδρες   καὶ γυναῖκες οἳ ὅλως οὐδὲν
[4, 8]   δελέασιν οὐ τοῖς αὐτοῖς ἁλίσκονται  πάντες   ἀλλ´ ἰδίοις, διαγινώσκοντες τῷ ὀσφραίνεσθαι·
[4, 5]   ἐντὸς οὐδεμίαν· τὰ δὲ μέλανα  πάντες.   (Ἔστι δὲ γένη πλείω τῶν
[4, 8]   δὲ πρὸς τὰ κνισώδη φέρονται  πάντες   θᾶττον. Καὶ τῶν σηπιῶν δὲ
[4, 9]   δὲ γίνονται κωφοὶ ἐκ γενετῆς,  πάντες   καὶ ἐνεοὶ γίνονται· φωνὴν μὲν
[4, 5]   αὐτῶν τοῦτ´ ἔστιν· ἐστέρηνται γὰρ  πάντες,   καὶ οὐκ ἔχουσι σάρκα ἐντὸς
[4, 5]   διῃρημένη, πλήρης περιττώματος· συνέχουσι δὲ  πάντες   οἱ κόλποι αὐτῆς εἰς ἓν
[4, 3]   ὡς δ´ ἐπὶ τὸ πολὺ  πάντες   τὴν δεξιὰν ἔχουσι μείζω χηλὴν
[4, 5]   ταῖς ἀκάνθαις. Ἔχουσι μὲν οὖν  ἅπαντες   ᾠά, ἀλλ´ ἔνιοι πάμπαν μικρὰ
[4, 11]   ἔχουσαί ποτέ τινες φαίνονται, οὐ  προσθεωρήσαντες   τὸ ποῦ ἔχουσιν ἀσκέπτως λέγουσιν.
[4, 8]   μᾶλλον. (Τοὺς δὲ πολύπους φασὶν  ὀπτήσαντες   εἰς τοὺς κύρτους ἐντιθέναι οὐδενὸς
[4, 8]   τῶν σηπιῶν δὲ τὰ σαρκία  σταθεύσαντες   ἕνεκα τῆς ὀσμῆς δελεάζουσι τούτοις·
[4, 10]   ἐχόμενοι ἐν τῷ βυθῷ,  ἀποκρύψαντες   ὑπὸ πέτραν (ἢ θῖνα ἑαυτούς,
[4, 7]   καταψύχεται, ἐπεὶ καὶ οἱ σφῆκες  διαιρεθέντες   ζῶσιν. Μετὰ μὲν οὖν τοῦ
[4, 8]   θήρας· ψοφοῦσι γὰρ λίθοις, ἵνα  φοβηθέντες   συνθέωσιν εἰς ταὐτὸ καὶ τοῖς
[4, 8]   γὰρ τῶν ταριχηρῶν τι κεραμίων,  ἐνθέντες   εἰς τὸ στόμα τοῦ κεραμίου
[4, 2]   ὥστε μὴ ῥᾴδιον εἶναι καταλαβεῖν·  ἀνοιχθέντες   δὲ κενοὶ διὰ τὸ μὴ
[4, 8]   οἱ περὶ τὴν θήραν ταύτην  ὄντες·   ἀλλ´ ὅταν κατανοήσωσιν ἔν τινι
[4, 10]   κατεσθίουσι προσπίπτοντες, πολλοὶ τὸ πλῆθος  ὄντες.   Γίνονται δ´ ἐν τῷ βυθῷ
[4, 5]   καὶ γὰρ εὐθὺς ἔτι μικροὶ  ὄντες   ἔχουσι ταῦτα. Ἄλλα δὲ δύο
[4, 8]   τύχῃ ψοφήσας πρότερον, φανεροί εἰσι  φεύγοντες.   (Ἔτι δ´ ἐν τοῖς ποταμοῖς
[4, 8]   φασιν αὐτούς· (δῆλον δὲ ποιοῦσι  φεύγοντες   καὶ ἐκτοπίζοντες μακράν, ὅταν αἷμα
[4, 2]   ὑμενώδη, ἧς πρὸς τῷ στόματι  ὀδόντες   εἰσὶ τρεῖς, οἱ μὲν δύο
[4, 11]   τῇ φύσει ὑπάρχοντα μόρια, οἷον  ὀδόντες   καὶ χαυλιόδοντες καὶ κέρατα καὶ
[4, 1]   στόμα, ἐν ἔνεισι δύο  ὀδόντες·   ὑπὲρ δὲ τούτων ὀφθαλμοὶ μεγάλοι
[4, 11]   ὑπάρχοντα μόρια, οἷον ὀδόντες καὶ  χαυλιόδοντες   καὶ κέρατα καὶ πλῆκτρα καὶ
[4, 8]   (δῆλον δὲ ποιοῦσι φεύγοντες καὶ  ἐκτοπίζοντες   μακράν, ὅταν αἷμα γένηται ἰχθύων.
[4, 8]   οἱ θηρεύοντες οὐ κατὰ πνεῦμα  προσιόντες   θηρεύουσιν, (ὅταν θηρεύσωσιν αὐτοὺς εἰς
[4, 11]   αὑτῆς οὐδέν, ἀλλ´ οἱ μὲν  φάσκοντες   (ὅτι τριχώδη καὶ ἑλμινθώδη προσπεφυκότ´
[4, 8]   αὐτοῖς ἁλίσκονται πάντες ἀλλ´ ἰδίοις,  διαγινώσκοντες   τῷ ὀσφραίνεσθαι· (ἔνια γὰρ δελεάζεται
[4, 8]   νευρώδεις καὶ ἰσχυροὶ παρ´ αὐτὰς  τείνοντες   τὰς ἕδρας τῶν ὀφθαλμῶν, τελευτῶντες
[4, 8]   τὸ τῶν πιόνων ἰχθύων, ὡς  χαίροντες   ἐν τῇ γεύσει καὶ ἐδωδῇ
[4, 10]   χρονίζωσιν, οὗτοι τῆς νυκτὸς κατεσθίουσι  προσπίπτοντες,   πολλοὶ τὸ πλῆθος ὄντες. Γίνονται
[4, 8]   τὸ ὑπὸ ταῖς πέτραις ὑποδεδυκέναι  κόπτοντες   τὰς πέτρας λίθοις· τὰ δ´
[4, 8]   Καὶ τοὺς νηρείτας δ´ οἱ  θηρεύοντες   οὐ κατὰ πνεῦμα προσιόντες θηρεύουσιν,
[4, 8]   γὰρ ψόφον καὶ τὸν θόρυβον  ἀκούοντες   ἐμπίπτουσι διὰ τὸν φόβον. Ἔτι
[4, 2]   λεπτοὶ καὶ λευκοὶ καὶ ὑγρότητα  ἔχοντες   ἐν αὑτοῖς ὠχράν, ἔτι δ´
[4, 4]   οἱ τὴν ἑτέραν θυρίδα πλατεῖαν  ἔχοντες,   οἷον ἐπίθεμα. δὲ τοῦ
[4, 8]   εἰσιν οἱ ὀφθαλμοὶ διεφθαρμένοι, πάντ´  ἔχοντες   ταὐτὰ τὰ μέρη τοῖς ἀληθινοῖς·
[4, 1]   αὐτὸ κεφαλήν τινες, οὐκ (ὀρθῶς  καλοῦντες·   ἔτι δὲ πτερύγια κύκλῳ περὶ
[4, 10]   θαλάττης, δι´ οὗ ἀναπνέουσιν ἠρέμα  κινοῦντες   τὰς πτέρυγας· καὶ δελφῖνός γε
[4, 8]   γὰρ ἀθρόως περικυκλώσωσι τοῖς μονοξύλοις,  ψοφοῦντες   ἐξ αὐτῶν ἐν τῇ θαλάττῃ
[4, 8]   τὸ δέλεαρ, οὐδὲ φθεγγόμενοι ἀλλὰ  σιωπῶντες   ὡς ὀσφραινομένων καὶ ἀκουόντων· ἐὰν
[4, 8]   δάκτυλον, χάσκουσι καὶ συμμύουσιν ὡς  ὁρῶντες.   Καὶ τοὺς νηρείτας δ´ οἱ
[4, 8]   τείνοντες τὰς ἕδρας τῶν ὀφθαλμῶν,  τελευτῶντες   δ´ εἰς τοὺς ἄνω χαυλιόδοντας.
[4, 2]   πρὸς τὸ λαβεῖν καὶ πιέσαι  πεφυκότες.   (Ἐπάνω δὲ τῶν μεγάλων ἄλλοι
[4, 9]   οὐδὲ τῶν μαλακοστράκων. Οἱ δ´  ἰχθύες   ἄφωνοι μέν εἰσιν (οὔτε γὰρ
[4, 10]   ταῖς ἀτρεμίαις. (Ἁλίσκονται γὰρ οἱ  ἰχθύες,   εἰ μὴ διὰ τοὺς φθεῖρας
[4, 10]   τὰ ἔνυδρα, οἷον οἵ τ´  ἰχθύες   καὶ τὰ μαλάκια (καὶ τὰ
[4, 11]   τοῦ γένους. Εἰσὶ δέ τινες  ἰχθύες   οἳ καλοῦνται ἐπιτραγίαι, γίνονται δὲ
[4, 8]   κνίσης. Ἔτι δ´ οἱ ῥυάδες  ἰχθύες,   ὅταν ἐκχυθῇ τὸ πλύμα τῶν
[4, 10]   τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ οἱ  ἱχθύες·   (ὁμοίως δὲ καὶ τὰ μαλακόστρακα
[4, 4]   (οἵ τε κτένες καὶ οἱ  μύες·   ἅπαντα γὰρ τὰ τοιαῦτα τῇ
[4, 4]   ἐστι λειόστρακα, ὥσπερ σωλὴν καὶ  μύες   καὶ κόγχαι ἔνιαι αἱ καλούμεναι
[4, 4]   γὰρ λεπτοχειλῆ ἐστιν, οἷον οἱ  μύες,   τὰ δὲ παχυχειλῆ, οἷον (τὰ
[4, 7]   τὸ γλωττοειδές, τοῦτο μακρὸν καὶ  συμφυὲς   καὶ ἀδιάσχιστον, δι´ οὗ τῇ
[4, 2]   τοῦ πλαγίου ἔντερον ἁπλοῦν καὶ  ἰσοπαχὲς   δι´ ὅλου μέχρι πρὸς τὴν
[4, 5]   κατὰ δὲ τὴν ἐπιφάνειαν οὐ  συνεχὲς   ἀλλ´ ὅμοιον λαμπτῆρι μὴ ἔχοντι
[4, 4]   στομάχου τὸ ἐχόμενόν ἐστιν ἔντερον·  συνεχὲς   δ´ τε στόμαχος καὶ
[4, 6]   ἑκάτερα, καὶ διείργει μικρόν τι  συνεχές·   ἐν θατέρῳ δὲ τῶν κοίλων
[4, 5]   οὖν τὴν ἀρχὴν καὶ τελευτὴν  συνεχὲς   τοῦ ἐχίνου τὸ στόμα ἐστί,
[4, 3]   Καὶ κοιλία τούτου ἐχομένη δικρόα,  (ἧς   ἐκ μέσης μὲν τὸ ἔντερόν
[4, 2]   καὶ κοιλίαν τούτου (ἐχομένην ὑμενώδη,  ἧς   πρὸς τῷ στόματι ὀδόντες εἰσὶ
[4, 10]   Τὰ δὲ πλεῖστα καθεύδουσι τῆς  γῆς   τῆς ἄμμου ίθου
[4, 10]   ᾖ, ἐὰν χρονίσῃ ἐπὶ τῆς  γῆς,   κατεσθίουσιν· καὶ ἀνέλκουσι πολλάκις οἱ
[4, 7]   δὲ τοῦ σώματος σὰρξ οὔτ´  ὀστρακώδης   ἐστὶν οὔθ´ οἷον τὸ ἐντὸς
[4, 7]   τὸ ἐντὸς τῶν ὀστρακωδῶν, οὔτε  σαρκώδης,   ἀλλὰ μεταξύ. Διὸ καὶ οὔτ´
[4, 8]   τῶν ἰχθύων οὐρανός ἐστι  σαρκώδης,   οἷον τῶν ποταμίων ἐν τοῖς
[4, 1]   (ἰσχυρὸν καὶ πλατύ ἐστι, μεταξὺ  ἀκάνθης   καὶ ὀστοῦ, ἔχον ἐν αὑτῷ
[4, 4]   ὄστρακον τὸ ἔσχατον ἀπὸ τῆς  κεφαλῆς.   Ἔτι δ´ ἐπίπτυγμα πάντ´ ἔχει
[4, 1]   ἀγγεῖον μεῖζον τῆς τοῦ πολύποδος  κεφαλῆς.   δὲ σηπία δύο τε
[4, 4]   ἀράχναις, πλὴν τὸ κάτω τῆς  κεφαλῆς   καὶ τοῦ θώρακος μεῖζον ἔχει
[4, 8]   δέρματος ὄντος παχέος ἀπὸ τῆς  κεφαλῆς   κατὰ τὴν χώραν τὴν ἔξω
[4, 4]   σάρκα ἀφανῆ πᾶσαν πλὴν τῆς  κεφαλῆς,   οἷον οἵ τε χερσαῖοι κοχλίαι
[4, 9]   γλώττης τὸ πρῶτον, καὶ ἔστιν  ἀτελής,   καὶ ἀπολύεται ὀψιαίτερον, ὥστε ψελλίζουσι
[4, 4]   τὰ ἑνί· τὸ δὲ σαρκῶδες  ἐπιπολῆς,   οἷον λεπάς. Τῶν δὲ
[4, 8]   ἐκχυθείσης, φεύγουσιν ὡς ὀσφραινόμενοι τῆς  ὀσμῆς   αὐτῶν. Καὶ τοῦ αὑτῶν δὴ
[4, 8]   τὰ σαρκία σταθεύσαντες ἕνεκα τῆς  ὀσμῆς   δελεάζουσι τούτοις· προσέρχονται γὰρ μᾶλλον.
[4, 8]   καὶ τῶν ψόφων, ἔτι δ´  ὀσμῆς   καὶ χυμῶν. Τὴν δὲ πέμπτην
[4, 8]   Καὶ ὑπὸ τῆς τοῦ θείου  ὀσμῆς   πολλὰ ἀπόλλυται. Ἔτι δ´ οἱ
[4, 8]   ὅπως μήτε κώπης μήτε τῆς  ῥύμης   τῆς ἁλιάδος ἀφίκηται πρὸς τὸν
[4, 6]   (α) Αἰσθάνεται δὲ καὶ συναρπάζει  προσφερομένης   τῆς χειρὸς καὶ προσέχεται, καθάπερ
[4, 8]   πάχος, ὡς ἐν τῇ γενέσει  πηρουμένης   τῆς φύσεως· εἰσὶ γὰρ ἀπὸ
[4, 9]   τῆς διαλέκτου οὔσης καὶ τῆς  φωνῆς,   ἀλλ´ ἐνδεχόμενον πλάττεσθαι. Καὶ οἱ
[4, 11]   ἔχει τῶν ζῴων. Καὶ περὶ  φωνῆς   δέ, πάντα τὰ θήλεα λεπτοφωνότερα
[4, 9]   φθέγγεται· (διάλεκτος δ´ τῆς  φωνῆς   ἐστι τῇ γλώττῃ διάρθρωσις. Τὰ
[4, 9]   χείλη ὥστε ἄρθρον τι τῆς  φωνῆς   ποιεῖν. Τῶν δ´ ἐχόντων γλῶτταν
[4, 9]   πᾶσιν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Περὶ δὲ  φωνῆς   τῶν ζῴων ὧδ´ ἔχει. Φωνὴ
[4, 8]   τῶν δελφίνων· οὗτοι γὰρ τῆς  ἀκοῆς   αἰσθητήριον μὲν οὐδὲν ἔχουσι φανερόν,
[4, 8]   ἅψει. Περὶ δ´ ὄψεως καὶ  ἀκοῆς   βέβαιον μὲν οὐδέν ἐστιν οὐδὲ
[4, 8]   τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τὸν τῆς  ἀκοῆς·   ἔνια μὲν γὰρ ὦτα ἔχει,
[4, 8]   τοῖς τοιούτοις δελέασιν. (Τῆς δ´  ἀκοῆς   καὶ τῆς ὀσφρήσεως οὐδὲν ἔχουσι
[4, 8]   Καίτοι οὐδ´ οἱ δελφῖνες τῆς  ἀκοῆς   φανερὸν οὐδὲν ἔχουσιν αἰσθητήριον. (Ἔτι
[4, 8]   μάλιστα εὐλαβοῦνται ψόφον ποιεῖν  κώπης   δικτύων οἱ περὶ τὴν
[4, 8]   τὰ δίκτυα καθιᾶσιν, ὅπως μήτε  κώπης   μήτε τῆς ῥύμης τῆς ἁλιάδος
[4, 5]   κοιλία εἰς πέντε μέρη διῃρημένη,  πλήρης   περιττώματος· συνέχουσι δὲ πάντες οἱ
[4, 3]   τούτου ἐχομένη δικρόα, (ἧς ἐκ  μέσης   μὲν τὸ ἔντερόν ἐστιν ἁπλοῦν
[4, 8]   τῶν ἰχθύων, τῆς ἀντλίας  ἐκχυθείσης,   φεύγουσιν ὡς ὀσφραινόμενοι τῆς ὀσμῆς
[4, 8]   οὐδενὸς ἄλλου χάριν τῆς  κνίσης.   Ἔτι δ´ οἱ ῥυάδες ἰχθύες,
[4, 9]   οὐχ ὁμοίας φύσει τῆς διαλέκτου  οὔσης   καὶ τῆς φωνῆς, ἀλλ´ ἐνδεχόμενον
[4, 10]   Συνέβη δέ τισι τῶν τοιούτων  προϊούσης   τῆς ἡλικίας ἰδεῖν ἐνύπνιον, καὶ
[4, 8]   ἐπὶ τῶν δελφίνων· οὗτοι γὰρ  τῆς   ἀκοῆς αἰσθητήριον μὲν οὐδὲν ἔχουσι
[4, 8]   τόπον τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τὸν  τῆς   ἀκοῆς· ἔνια μὲν γὰρ ὦτα
[4, 8]   καρηβαροῦντας. Καίτοι οὐδ´ οἱ δελφῖνες  τῆς   ἀκοῆς φανερὸν οὐδὲν ἔχουσιν αἰσθητήριον.
[4, 8]   μήτε κώπης μήτε τῆς ῥύμης  τῆς   ἁλιάδος ἀφίκηται πρὸς τὸν τόπον
[4, 8]   πολλὰ χαίρει χυμοῖς, καὶ τὸ  τῆς   ἀμίας λαμβάνουσι μάλιστα δέλεαρ καὶ
[4, 10]   πλεῖστα καθεύδουσι τῆς γῆς  τῆς   ἄμμου ίθου τινὸς ἐχόμενοι
[4, 10]   ἄμμῳ· γινώσκονται δὲ τῇ σχηματίσει  τῆς   ἄμμου, καὶ λαμβάνονται τυπτόμενοι τοῖς
[4, 8]   τὸ πλύμα τῶν ἰχθύων,  τῆς   ἀντλίας ἐκχυθείσης, φεύγουσιν ὡς ὀσφραινόμενοι
[4, 5]   Ἄνω δὲ τὰ μέλανα ἀπὸ  τῆς   ἀρχῆς τῶν ὀδόντων ἤρτηται,
[4, 1]   μαλακίοις μεταξὺ τῶν ποδῶν καὶ  τῆς   γαστρὸς εἶναι τὴν κεφαλήν. Πόδας
[4, 10]   κινεῖσθαι. Τὰ δὲ πλεῖστα καθεύδουσι  τῆς   γῆς τῆς ἄμμου
[4, 10]   ἰχθύος ᾖ, ἐὰν χρονίσῃ ἐπὶ  τῆς   γῆς, κατεσθίουσιν· καὶ ἀνέλκουσι πολλάκις
[4, 9]   οὐκ ἐγκρατῆ ἐστιν, οὕτως οὐδὲ  τῆς   γλώττης τὸ πρῶτον, καὶ ἔστιν
[4, 8]   καὶ ἐδωδῇ τοῖς τοιούτοις δελέασιν.  (Τῆς   δ´ ἀκοῆς καὶ τῆς ὀσφρήσεως
[4, 2]   τὰ ἔξωθεν ἀκάνθας ἔχει μείζους.  Τῆς   (δὲ θηλείας πρὸς τὸν ἄρρενα
[4, 2]   (καὶ ὀξέα ἐστὶν ὥσπερ πλῆκτρα,  τῆς   δὲ θηλείας ταῦτα μικρὰ καὶ
[4, 2]   ἀλλήλους, δ´ εἷς ὑποκάτω.  Τῆς   δὲ κοιλίας ἐκ τοῦ πλαγίου
[4, 4]   πόρος εἷς ἄχρι τῆς κοιλίας·  τῆς   δὲ περιττώσεως οὐ δῆλος
[4, 9]   προδιδάσκουσα, ὡς οὐχ ὁμοίας φύσει  τῆς   διαλέκτου οὔσης καὶ τῆς φωνῆς,
[4, 1]   κεῖται τῶν μορίων, θεωρείσθω ἐκ  τῆς   ἐν ταῖς ἀνατομαῖς διαγραφῆς. Πάντα
[4, 7]   πλείστοις εὐθὺ καὶ ἁπλοῦν μέχρι  τῆς   ἐξόδου ἐστίν, ὀλίγοις δ´ ἑλιγμὸν
[4, 4]   ἔντερον, καὶ ἅπαν ἁπλοῦν μέχρι  τῆς   ἐξόδου. δ´ ἀρχὴ τοῦ
[4, 9]   δὲ διαλαμπουσῶν τῶν σιαγόνων ἐκ  τῆς   ἐπιτάσεως ὥσπερ λύχνοι φαίνεσθαι οἱ
[4, 10]   δέ τισι τῶν τοιούτων προϊούσης  τῆς   ἡλικίας ἰδεῖν ἐνύπνιον, καὶ μετὰ
[4, 10]   δὲ τῆς νυκτὸς μᾶλλον  τῆς   ἡμέρας οὕτως ὥστε βαλλόντων μὴ
[4, 10]   ἔχει, ὑπερέχοντα τὸν αὐλὸν καθεύδει  τῆς   θαλάττης, δι´ οὗ ἀναπνέουσιν ἠρέμα
[4, 5]   καὶ σκληράς, γίνεται δ´ ἐκ  τῆς   θαλάττης ἐν πολλαῖς ὀργυιαῖς,
[4, 10]   Γίνονται δ´ ἐν τῷ βυθῷ  τῆς   θαλάττης, καὶ τοσοῦτοι τὸ πλῆθος
[4, 8]   διὸ μᾶλλον πρὸς τῷ ἐδάφει  τῆς   θαλάττης ποιοῦνται τὰς διαγωγάς. Ὁμοίως
[4, 9]   αὗται πέτονται μετέωροι, οὐχ ἁπτόμεναι  τῆς   θαλάττης· τὰ γὰρ πτερύγια ἔχουσι
[4, 2]   οὐδὲν τοῦ ἄρρενος  τῆς   θηλείας· ἀμφότεροι γάρ εἰσι λεπτοὶ
[4, 1]   τραχύτερά τ´ ἔχει ἄρρην  τῆς   θηλείας, καὶ διαποίκιλα ῥάβδοις, καὶ
[4, 2]   δ´ κάραβος ἄρρην  τῆς   θηλείας· τῆς μὲν γὰρ θηλείας
[4, 3]   διαπεπασμένα. Διαφέρει δ´ ἄρρην  τῆς   θηλείας τῷ τε μεγέθει καὶ
[4, 4]   τὸ ὄστρακον τὸ ἔσχατον ἀπὸ  τῆς   κεφαλῆς. Ἔτι δ´ ἐπίπτυγμα πάντ´
[4, 4]   τοῖς ἀράχναις, πλὴν τὸ κάτω  τῆς   κεφαλῆς καὶ τοῦ θώρακος μεῖζον
[4, 8]   τοῦ δέρματος ὄντος παχέος ἀπὸ  τῆς   κεφαλῆς κατὰ τὴν χώραν τὴν
[4, 4]   τὴν σάρκα ἀφανῆ πᾶσαν πλὴν  τῆς   κεφαλῆς, οἷον οἵ τε χερσαῖοι
[4, 8]   ἐντιθέναι οὐδενὸς ἄλλου χάριν  τῆς   κνίσης. Ἔτι δ´ οἱ ῥυάδες
[4, 2]   οἱ κάραβοι μικρὸν στόμαχον πρὸ  τῆς   κοιλίας, εἶτ´ ἐκ ταύτης ἔντερον
[4, 4]   στιφρὰ ταῦτα μᾶλλον. Ἀπὸ δὲ  τῆς   κοιλίας (στόμαχος ἁπλοῦς μακρὸς μέχρι
[4, 4]   τοῦ στόματος πόρος εἷς ἄχρι  τῆς   κοιλίας· τῆς δὲ περιττώσεως οὐ
[4, 4]   τοῖς θαλαττίοις. Παρύφανται δ´ ἀπὸ  τῆς   κοιλίας τῷ στομάχῳ ἐν τοῖς
[4, 2]   κάραβος ἄρρην τῆς θηλείας·  τῆς   μὲν γὰρ θηλείας πρῶτος
[4, 4]   κοιλίας (στόμαχος ἁπλοῦς μακρὸς μέχρι  τῆς   μήκωνος, ἐστιν ἐν τῷ
[4, 4]   τοῦ (ἐντέρου περὶ τὴν ἑλίκην  τῆς   μήκωνος, καὶ ταύτῃ ἐστὶν εὐρύτερον
[4, 10]   τὸ μὴ ὀξὺ βλέπειν ἡσυχάζουσι  τῆς   νυκτός (ἅπαντα γὰρ ἀμυδρῶς βλέπει
[4, 10]   ἠρεμοῦσι γὰρ καὶ παύονται βομβοῦσαι  τῆς   νυκτός. Δῆλον δὲ καὶ ἐπὶ
[4, 10]   νῦν δ´, ἂν χρονίζωσιν, οὗτοι  τῆς   νυκτὸς κατεσθίουσι προσπίπτοντες, πολλοὶ τὸ
[4, 10]   λευκὰ ὑποφαίνοντας ἁλίσκεσθαι. Καθεύδουσι δὲ  τῆς   νυκτὸς μᾶλλον τῆς ἡμέρας
[4, 8]   ἀντλίας ἐκχυθείσης, φεύγουσιν ὡς ὀσφραινόμενοι  τῆς   ὀσμῆς αὐτῶν. Καὶ τοῦ αὑτῶν
[4, 8]   δὲ τὰ σαρκία σταθεύσαντες ἕνεκα  τῆς   ὀσμῆς δελεάζουσι τούτοις· προσέρχονται γὰρ
[4, 8]   καθάπερ εἴρηται πρότερον. Οὐδὲ δὴ  τῆς   ὀσφρήσεως αἰσθητήριον οὐδὲν ἔχει φανερόν,
[4, 8]   μυκτῆρας, τὰ δὲ τοὺς πόρους  τῆς   ὀσφρήσεως, οἷον τὸ τῶν ὀρνίθων
[4, 8]   δελέασιν. (Τῆς δ´ ἀκοῆς καὶ  τῆς   ὀσφρήσεως οὐδὲν ἔχουσι φανερὸν αἰσθητήριον·
[4, 5]   εἰς ἓν πρὸς τὴν ἔξοδον  τῆς   περιττώσεως, τετρύπηται τὸ ὄστρακον.
[4, 4]   οὖν ἄλλοις τοιαύτη ἔξοδος  (τῆς   περιττώσεως, τῇ δ´ ἀγρίᾳ λεπάδι,
[4, 4]   ἐν τῷ ἐπὶ θάτερα κύκλῳ  τῆς   περιφερείας ἐστίν, ὥσπερ καὶ τὸ
[4, 6]   ἐν μέσῳ, καὶ ζῇ ἀπὸ  τῆς   πέτρας ὥσπερ (ἀπ´ ὀστρέου. Κἄν
[4, 8]   ἐκ τῶν δελεασμῶν, οἷον ἐπὶ  τῆς   πορφύρας· αὕτη γὰρ δελεάζεται τοῖς
[4, 4]   τὰ δ´ ἀκίνητά ἐστιν ἐκ  τῆς   προσφυῆς, οἷον πίννα. (Τὰ
[4, 8]   καθιᾶσιν, ὅπως μήτε κώπης μήτε  τῆς   ῥύμης τῆς ἁλιάδος ἀφίκηται πρὸς
[4, 4]   πόρον ἐν οὐδενί, ἀλλ´ αὐτῆς  τῆς   σαρκὸς ἐπανοιδεῖ· ἔστι δ´ οὐκ
[4, 4]   περιέχεται τῷ ὀστράκῳ καὶ οὐδὲν  τῆς   σαρκὸς ἔχει εἰς τὸ ἔξω
[4, 2]   πόρος οὗτος πρὸς τῷ κοίλῳ  τῆς   σαρκός, ὥστε μεταξὺ εἶναι τὴν
[4, 2]   χρῶμα καὶ τὴν σύστασιν ταῖς  τῆς   σηπίας προβοσκίσιν· εἱλιγμένα δ´ ἐστὶ
[4, 8]   τῇ ὀσμῇ γινώσκοντα. Καὶ ὑπὸ  τῆς   τοῦ θείου ὀσμῆς πολλὰ ἀπόλλυται.
[4, 1]   τοσοῦτον ὥστε πληροῦν ἀγγεῖον μεῖζον  τῆς   τοῦ πολύποδος κεφαλῆς. δὲ
[4, 8]   πᾶσιν. συμβαίνει καὶ ἐπὶ  τῆς   τῶν δελφίνων θήρας· (ὅταν γὰρ
[4, 8]   συνδραμεῖν, ταὐτὸν ποιοῦσιν ὅπερ ἐπὶ  τῆς   τῶν δελφίνων θήρας· ψοφοῦσι γὰρ
[4, 8]   ὡς ἐν τῇ γενέσει πηρουμένης  τῆς   φύσεως· εἰσὶ γὰρ ἀπὸ τοῦ
[4, 9]   φύσει τῆς διαλέκτου οὔσης καὶ  τῆς   φωνῆς, ἀλλ´ ἐνδεχόμενον πλάττεσθαι. Καὶ
[4, 9]   οὐδὲ φθέγγεται· (διάλεκτος δ´  τῆς   φωνῆς ἐστι τῇ γλώττῃ διάρθρωσις.
[4, 9]   οὐδὲ χείλη ὥστε ἄρθρον τι  τῆς   φωνῆς ποιεῖν. Τῶν δ´ ἐχόντων
[4, 6]   Αἰσθάνεται δὲ καὶ συναρπάζει προσφερομένης  τῆς   χειρὸς καὶ προσέχεται, καθάπερ
[4, 6]   τῶν μικρῶν ἰχθυδίων, ἀντέχεται ὥσπερ  τῆς   χειρός· οὕτω κἄν τι προσπέσῃ
[4, 4]   δ´ ἐπίπτυγμα πάντ´ ἔχει ἐκ  γενετῆς.   Ἔστι δὲ πάντα τὰ στρομβώδη
[4, 9]   Ὅσοι δὲ γίνονται κωφοὶ ἐκ  γενετῆς,   πάντες καὶ ἐνεοὶ γίνονται· φωνὴν
[4, 4]   δὲ καλοῦσι κύλλαρον. δὲ  νηρείτης   τὸ μὲν ὄστρακον ἔχει λεῖον
[4, 6]   θατέρῳ δὲ τῶν κοίλων  ὑγρότης   ἐγγίνεται. Ἄλλο δ´ οὐδὲν ἔχει
[4, 10]   ὑπερέχοντα τὸν αὐλὸν καθεύδει τῆς  θαλάττης,   δι´ οὗ ἀναπνέουσιν ἠρέμα κινοῦντες
[4, 5]   σκληράς, γίνεται δ´ ἐκ τῆς  θαλάττης   ἐν πολλαῖς ὀργυιαῖς, χρῶνται
[4, 10]   δ´ ἐν τῷ βυθῷ τῆς  θαλάττης,   καὶ τοσοῦτοι τὸ πλῆθος ὥστε
[4, 8]   μᾶλλον πρὸς τῷ ἐδάφει τῆς  θαλάττης   ποιοῦνται τὰς διαγωγάς. Ὁμοίως δὲ
[4, 9]   πέτονται μετέωροι, οὐχ ἁπτόμεναι τῆς  θαλάττης·   τὰ γὰρ πτερύγια ἔχουσι πλατέα
[4, 2]   ἐν τῷ στόματι σαρκωδέστερον ἀντὶ  γλώττης,   εἶτα κοιλίαν τοῦ στόματος ἐχομένην
[4, 1]   οὐδέν, ἀλλὰ τούτῳ χρῆται ἀντὶ  γλώττης.   Μετὰ δὲ τοῦτο ἔξωθεν μὲν
[4, 9]   ἐγκρατῆ ἐστιν, οὕτως οὐδὲ τῆς  γλώττης   τὸ πρῶτον, καὶ ἔστιν ἀτελής,
[4, 5]   δὲ τούτων σῶμα σαρκῶδες ἀντὶ  γλώττης.   (Τούτου δ´ ἔχεται στόμαχος,
[4, 6]   σαρκῶδες τὸ σῶμα πᾶν ἐστιν  αὐτῆς.   (α) Αἰσθάνεται δὲ καὶ συναρπάζει
[4, 5]   συνέχουσι δὲ πάντες οἱ κόλποι  αὐτῆς   εἰς ἓν πρὸς τὴν ἔξοδον
[4, 4]   πᾶσι τοῖς ὀστρακηροῖς τὸ πολὺ  αὐτῆς)   εἶτ´ ἐπικάμψαν ἄνω φέρεται πάλιν
[4, 4]   ἔχει πόρον ἐν οὐδενί, ἀλλ´  αὐτῆς   τῆς