HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ο  =  32 formes différentes pour 465 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[4, 2]   καὶ ἐξ ἄκρου πλατυτέρους (ἢ     κάραβος, ἀνωμάλους δ´ αὐτούς·
[4, 2]   δὲ καὶ λεπτότερα πολὺ     κάραβος, καὶ ἄλλα τέτταρα τὴν
[4, 2]   τραχύ, καθαπερεὶ μέτωπον, μεῖζον     κάραβος. Ὅλως δὲ τὸ μὲν
[4, 8]   καὶ γὰρ ἂν μικρὸς     ἔξω ψόφος, ὅμως τοῖς ἐν
[4, 8]   ἰδεῖν τὰ μεγέθη καὶ τί  τὸ   γένος αὐτῶν, ἂν μὲν ἀψοφητὶ
[4, 2]   ἐντέρῳ θορικά. Ταῦτα μὲν οὖν     ἄρρην ἔχει· δὲ θήλεια
[4, 2]   οὐδεμία διαφορὰ φαίνεται· καὶ γὰρ     ἄρρην καὶ θήλεια ὁποτέραν
[4, 9]   οἷον καὶ ἀηδὼν ᾄδει καὶ     ἄρρην καὶ θήλεια, πλὴν
[4, 2]   τὰς ἑλίκας. Ἰδίᾳ δ´ ἔχει     ἄρρην πρὸς τὴν θήλειαν ἐν
[4, 1]   τῶν ὑπτίων, τραχύτερά τ´ ἔχει     ἄρρην τῆς θηλείας, καὶ διαποίκιλα
[4, 2]   στρογγύλον. (Διαφέρει δ´ κάραβος     ἄρρην τῆς θηλείας· τῆς μὲν
[4, 3]   ἄλλα πυρρὰ διαπεπασμένα. Διαφέρει δ´     ἄρρην τῆς θηλείας τῷ τε
[4, 9]   τῇ πτήσει αἴροντα καὶ συστέλλοντα·     γὰρ ψόφος τρῖψις τοῦ ἔσω
[4, 9]   (Ὥσπερ οὖν τῶν ὀρνίθων πετομένων     γινόμενος ταῖς πτέρυξι ψόφος οὐ
[4, 2]   δεξιὸς μικροὺς ἅπαντας καὶ καρχαρόδοντας,     δ´ ἀριστερὸς (ἐξ ἄκρου μὲν
[4, 2]   ἔσχατον πρόμηκες ἔχει καὶ λεπτόν,     δ´ ἀριστερὸς παχὺ καὶ στρογγύλον.
[4, 2]   καὶ ἐπαλλάττοντα πρὸς τῷ τραχήλῳ,     δ´ ἄρρην ἐλάττω καὶ οὐκ
[4, 2]   τοῖς πλείστοις, καὶ ἔτι μᾶλλον.     δ´ ἀστακὸς τὸ μὲν ὅλον
[4, 2]   οἱ μὲν δύο κατ´ ἀλλήλους,     δ´ εἷς ὑποκάτω. Τῆς δὲ
[4, 9]   διάλεκτον δ´ οὐ τὴν αὐτήν.  (Ὁ   δ´ ἐλέφας φωνεῖ ἄνευ μὲν
[4, 9]   σιγμὸν μικρόν, ὥσπερ αἱ χελῶναι.     δὲ βάτραχος ἰδίαν ἔχει τὴν
[4, 2]   πλατύ, δὲ κυφὴ ὀξύ.     δὲ καρκίνος μόνος τῶν τοιούτων
[4, 8]   σαπρὸν ἀλλὰ πρὸς τὰ γλυκέα,     δὲ κώνωψ πρὸς οὐδὲν γλυκὺ
[4, 4]   ἄλλοις. Τοῦτον δὲ καλοῦσι κύλλαρον.     δὲ νηρείτης τὸ μὲν ὄστρακον
[4, 9]   μὲν γὰρ ψοφεῖ οἷον συριγμόν,     δὲ παραπλήσιον τῷ κόκκυγι ψόφον,
[4, 2]   ἔντερον πρὸς τῷ κυρτῷ ἐστιν,     δὲ πόρος πρὸς τῷ κοίλῳ,
[4, 4]   λεῖον εἶναι ἐντὸς τὸ ὄστρακον.     δὲ σαρκῶδες τοῖς μὲν μονοθύροις
[4, 7]   εἱλιγμένον, ὥσπερ αἱ ἀκρίδες.  (Ὁ   δὲ τέττιξ μόνον τῶν τοιούτων
[4, 9]   τοιούτων οὐδενός. Ἀφίησι δὲ καὶ     δελφὶς τριγμὸν καὶ μύζει, ὅταν
[4, 9]   ὥσπερ γρυλισμόν) καὶ κάπρος     ἐν τῷ Ἀχελῴῳ, ἔτι δὲ
[4, 5]   πρανέσι τοῦ ὀστράκου. Ἔχει δ´     ἐχῖνος ὀδόντας πέντε κοίλους ἔνδοθεν,
[4, 5]   δέρμα. (Ταῖς δ´ ἀκάνθαις χρῆται     ἐχῖνος ὡς ποσίν· ταύταις γὰρ
[4, 1]   δὲ τὸ ἔντερον ἀνατείνει, κάτωθεν     θολός, καὶ τῷ αὐτῷ ὑμένι
[4, 4]   πόρος. Οἱ δὲ πόδες καὶ     θώραξ σκληρὰ μέν, ἧττον δ´
[4, 9]   γὰρ ἀφιᾶσιν ὥσπερ γρυλισμόν) καὶ     κάπρος ἐν τῷ Ἀχελῴῳ,
[4, 2]   Ὀδόντας δ´ ἔχει δύο καθάπερ     κάραβος, ἐπάνω δὲ τούτων τὰ
[4, 3]   ὧν μεταξύ ἐστιν οἷά περ     κάραβος ἔχει πρὸς τοῖς ὀδοῦσιν.
[4, 2]   εἰς τὸ ἐντός. Ἔχει δ´     κάραβος καὶ κέρκον, πτερύγια δὲ
[4, 2]   μικροὺς καὶ βραχεῖς, οὐχ ὥσπερ     κάραβος μεγάλους. Τὸ δ´ ἐπάνω
[4, 2]   τῶν καρκίνων στρογγύλον. (Διαφέρει δ´     κάραβος ἄρρην τῆς θηλείας·
[4, 3]   ἐν αὐτῷ ὀδόντας δύο ὥσπερ     κάραβος, πλὴν οὐ στρογγύλοι οὗτοι
[4, 3]   μεταξὺ τῶν ἐπικαλυμμάτων, οἷά περ     κάραβος, πρὸς τοῖς ὀδοῦσιν. Ἐν
[4, 2]   τὸν θώρακα λεῖα, οὐχ ὥσπερ     κάραβος τραχύς· ἀλλ´ ἐν τοῖς
[4, 1]   τοῦ ὀστράκου, ἀλλ´ ἔνεστιν ὥσπερ     κοχλίας, καὶ ἔξω ἐνίοτε τὰς
[4, 4]   στόμα καὶ ὀδόντας ἔνια, οἷον     κοχλίας, ὀξεῖς καὶ μικροὺς καὶ
[4, 4]   πορφύραι καὶ οἱ κήρυκες καὶ     κόχλος καὶ τἆλλα τὰ στρομβώδη.
[4, 4]   μὲν κινητικὰ αὐτῶν ἐστιν, οἷον     κτείς (ἔνιοι γὰρ καὶ πέτεσθαι
[4, 9]   οὖν φωνήεντα φωνὴ καὶ     λάρυγξ ἀφίησιν, τὰ δ´ ἄφωνα
[4, 2]   κάραβος, ἀνωμάλους δ´ αὐτούς·     μὲν γὰρ δεξιὸς τὸ πλατὺ
[4, 2]   καὶ κάτωθεν καὶ ἄνωθεν, πλὴν     μὲν δεξιὸς μικροὺς ἅπαντας καὶ
[4, 1]   ποδῶν αἱ κοτυληδόνες ἅπασιν εἰσίν.     μὲν οὖν πολύπους καὶ ὡς
[4, 1]   σωμάτια πρόσεστιν. Τὸ δ´ ᾠὸν     μὲν πολύπους ἓν καὶ ἀνώμαλον
[4, 1]   κατέχει ταῖς πλεκτάναις ὑπτίαις, καὶ     μεταξὺ τῶν ποδῶν ὑμὴν διατέταται
[4, 8]   ἔχουσιν. Ἀλλ´ ἐνίοις τῶν ἰχθύων     οὐρανός ἐστι σαρκώδης, οἷον τῶν
[4, 6]   τῆς χειρὸς καὶ προσέχεται, καθάπερ     πολύπους ταῖς πλεκτάναις, οὕτως ὥστε
[4, 4]   τῆς δὲ περιττώσεως οὐ δῆλος     πόρος. Οἱ δὲ πόδες καὶ
[4, 2]   δ´ ἄρρενι θορικός. Ἔστι δ´     πόρος οὗτος πρὸς τῷ κοίλῳ
[4, 2]   θηλείας· τῆς μὲν γὰρ θηλείας     πρῶτος ποὺς δίκρους ἐστί, τοῦ
[4, 3]   θάλατταν. Ἐχόμενος δὲ τῶν ὀδόντων     στόμαχος βραχὺς πάμπαν, ὥστε δοκεῖν
[4, 5]   ἀντὶ γλώττης. (Τούτου δ´ ἔχεται     στόμαχος, εἶτα κοιλία εἰς
[4, 1]   στόμα, καὶ διὰ ταύτης τείνει     στόμαχος· δὲ τὸ ἔντερον
[4, 1]   δὲ (τὸ σχῆμα τῶν τευθίδων     τεῦθος· πλατύτερον γάρ ἐστι τὸ
[4, 2]   τοῖς τετράποσιν. Διαφέρει δ´ οὐδὲν     τοῦ ἄρρενος τῆς θηλείας·
[4, 8]   ἀφίκηται πρὸς τὸν τόπον ἐκεῖνον     ψόφος· (παραγγέλλουσί τε πᾶσι τοῖς
[4, 1]   δ´ ἄλλοι δύο ἐν ὀστρείοις,     τε καλούμενος ὑπό τινων ναυτίλος
[4, 4]   ἐχόμενόν ἐστιν ἔντερον· συνεχὲς δ´     τε στόμαχος καὶ τὸ ἔντερον,
[4, 10]   πλῆθος ὥστε καὶ τὸ δέλεαρ,  (ὅ   τι ἂν ἰχθύος ᾖ, ἐὰν
[4, 4]   γὰρ ἔοικεν εἶναι ὡσπερεὶ πῶμα·     γὰρ τοῖς διθύροις ἄμφω, τοῦτο
[4, 1]   ἀλλὰ περὶ τὴν κεφαλὴν χονδρῶδες,  (ὃ   γίνεται, ἐάν τις αὐτῶν παλαιωθῇ,
[4, 6]   ἀπολύεται δὲ γένος τι αὐτῶν,     ἐάν τι προσπέσῃ κατεσθίει καὶ
[4, 9]   ὅταν φέρωνται ἀπερειδόμενοι τῷ ὑγρῷ,     καλοῦσι πέτεσθαι, ῥοιζοῦσι, καὶ αἱ
[4, 1]   κεφαλή, τρίτον δὲ τὸ κύτος,     περιέχει τἀντός, καὶ καλοῦσιν αὐτὸ
[4, 1]   Τέταρτον δὲ τὸ τῶν ἐντόμων,     πολλὰ καὶ ἀνόμοια περιείληφεν εἴδη
[4, 9]   πνεῦμα γὰρ ἔχει τούτων ἕκαστον,     προστρίβοντα καὶ κινοῦντα ποιεῖ τοὺς
[4, 8]   μέγας καὶ βαρὺς φαίνεται πᾶσιν.     συμβαίνει καὶ ἐπὶ τῆς τῶν
[4, 1]   τοῦ κύτους· ἔστι δὲ πρὸς     τείνει, ὅμοιον μαστῷ· ἐν δὲ
[4, 9]   μὲν γὰρ ἔμπροσθεν προσπέφυκεν ἰχθυωδῶς,     τοῖς ἄλλοις ἀπολέλυται, (τὸ δὲ
[4, 6]   χειμῶνος τὴν σάρκα στιφρὰν ἔχουσι  (διὸ   καὶ θηρεύονται καὶ ἐδώδιμοί εἰσι)
[4, 7]   ὀστρακωδῶν, οὔτε σαρκώδης, ἀλλὰ μεταξύ.  Διὸ   καὶ οὔτ´ ἄκανθαν ἔχουσιν οὔτ´
[4, 6]   ἐστι μεταξὺ δέρματος καὶ ὀστράκου,  διὸ   καὶ τέμνεται ὥσπερ βύρσα σκληρά.
[4, 4]   μικροῖς οὐδὲν μόλις.  Διὸ   μάλιστα ἐν τοῖς μεγάλοις κτεσὶ
[4, 8]   (οἱ δ´ ἄλλοι τούτων ἧττον,  διὸ   μᾶλλον πρὸς τῷ ἐδάφει τῆς
[4, 9]   ἐξ ὧν διάλεκτός ἐστιν.  Διὸ   ὅσα γλῶτταν μὴ ἔχει
[4, 9]   μορίων οὐδὲν πλὴν τῷ φάρυγγι·  διὸ   ὅσα μὴ ἔχει πλεύμονα, οὐδὲ
[4, 9]   δὲ ζῳοτόκα καὶ τετράποδα ζῷα  ἄλλο   ἄλλην φωνὴν ἀφίησι, (διάλεκτον δ´
[4, 5]   πάντων μέγισται. Πρὸς δὲ τούτοις  ἄλλο   γένος μεγέθει μὲν μικρόν, ἀκάνθας
[4, 7]   (Ἔχει δ´ ὀφθαλμοὺς μὲν ἅπαντα,  ἄλλο   δ´ αἰσθητήριον οὐδὲν φανερόν, πλὴν
[4, 6]   τῶν κοίλων ὑγρότης ἐγγίνεται.  Ἄλλο   δ´ οὐδὲν ἔχει μόριον οὔτε
[4, 3]   δὲ κεφαλή, καὶ (εἴ τι  ἄλλο   μόριον. Ἔχουσι δ´ ὀφθαλμοὺς οἱ
[4, 2]   δὲ τὸ τῶν καρίδων, καὶ  ἄλλο   τὸ τῶν καρκίνων. (Γένη δὲ
[4, 7]   τοιούτων οὐδὲ πιμελήν, ὥσπερ οὐδ´  ἄλλο   τῶν ἀναίμων οὐδέν. Ἔνια δ´
[4, 8]   γὰρ αὐτῶν μικρόν, τὸ δ´  ἄλλο   ὥσπερ ἐν θαλάμῃ ἐστίν) καὶ
[4, 4]   τὴν χρόαν τὸ μὲν λευκόν,  (ἐκεῖνο   δ´ ἐρυθρόν. Ἔχει δ´ οὐδεμίαν
[4, 1]   τῇ ἐν τοῖς κήρυξιν ἑλίκῃ.  Ἀπὸ   δὲ ταύτης ἄνω πάλιν φέρει
[4, 4]   σηπίαις, πλὴν στιφρὰ ταῦτα μᾶλλον.  Ἀπὸ   δὲ τῆς κοιλίας (στόμαχος ἁπλοῦς
[4, 4]   κοιλότητα ἔχον ἐν ἑαυτῷ στενήν.  Ἀπὸ   δὲ τοῦ ἐντέρου κάτω παρατείνει
[4, 2]   καὶ οὐχ ὁμοίαν τῇ σαρκί.  Ἀπὸ   δὲ τοῦ περὶ τὰ στήθη
[4, 2]   δὲ τῶν ὀδόντων σαρκίον γλωττοειδές.  Ἀπὸ   δὲ τοῦ στόματος ἔχει οἰσοφάγον
[4, 4]   ἐστὶ καὶ διοιγόμενον ὠχρὸν ἔνδοθεν.  Ἀπὸ   δὲ τοῦ στόματος πόρος εἷς
[4, 7]   δ´ ἔχει καὶ κοιλίαν, καὶ  ἀπὸ   ταύτης τὸ λοιπὸν ἔντερον
[4, 5]   περιττά. Ἄνω δὲ τὰ μέλανα  ἀπὸ   τῆς ἀρχῆς τῶν ὀδόντων ἤρτηται,
[4, 4]   ἔχειν τὸ ὄστρακον τὸ ἔσχατον  ἀπὸ   τῆς κεφαλῆς. Ἔτι δ´ ἐπίπτυγμα
[4, 8]   (δὲ τοῦ δέρματος ὄντος παχέος  ἀπὸ   τῆς κεφαλῆς κατὰ τὴν χώραν
[4, 4]   καὶ τοῖς θαλαττίοις. Παρύφανται δ´  ἀπὸ   τῆς κοιλίας τῷ στομάχῳ ἐν
[4, 6]   στόμα ἐν μέσῳ, καὶ ζῇ  ἀπὸ   τῆς πέτρας ὥσπερ (ἀπ´ ὀστρέου.
[4, 8]   πηρουμένης τῆς φύσεως· εἰσὶ γὰρ  ἀπὸ   τοῦ ἐγκεφάλου, συνάπτει τῷ
[4, 1]   ἔχουσι πόρον ὑπὸ τὸν στόμαχον,  ἀπὸ   τοῦ ἐγκεφάλου τείνοντα πρὸς τὸ
[4, 2]   οἵ γε κάραβοι πόρον ἔχουσιν  ἀπὸ   τοῦ στήθους ἠρτημένον μέχρι πρὸς
[4, 5]   μαλακωτέρα, τὰ δὲ μέλανα τὰ  ἀπὸ   τοῦ στόματος πλείω, καὶ πρὸς
[4, 2]   δ´ ἀρχὴ τούτων (ἐστὶν  ἀπὸ   τῶν κοτυληδόνων, αἵ εἰσιν ὑποκάτω
[4, 5]   περιττώσεως, τετρύπηται τὸ ὄστρακον.  Ὑπὸ   δὲ τὴν κοιλίαν ἐν ἄλλῳ
[4, 10]   χειρὶ λαβεῖν πατάξαντα λαθεῖν·  (ὑπὸ   δὲ τὸν καιρὸν τοῦτον ἠρεμοῦσι
[4, 10]   ἐν τῷ βυθῷ, ἀποκρύψαντες  ὑπὸ   πέτραν (ἢ θῖνα ἑαυτούς, οἱ
[4, 8]   ταῦτα θηρεύουσί τινες διὰ τὸ  ὑπὸ   ταῖς πέτραις ὑποδεδυκέναι κόπτοντες τὰς
[4, 1]   ἐστὶ καὶ ἄνω. (Ἀμφοτέροις δ´  ὑπὸ   ταῦτα ἐρυθρὰ ἄττα σωμάτια πρόσεστιν.
[4, 8]   ὡς τῇ ὀσμῇ γινώσκοντα. Καὶ  ὑπὸ   τῆς τοῦ θείου ὀσμῆς πολλὰ
[4, 4]   καὶ κόγχαι ἔνιαι αἱ καλούμεναι  ὑπό   τινων γάλακες, τὰ δὲ τραχυόστρακα,
[4, 4]   χερσαῖοι κοχλίαι καὶ τὰ καλούμενα  ὑπό   τινων κοκάλια καὶ τῶν ἐν
[4, 1]   ἐν ὀστρείοις, τε καλούμενος  ὑπό   τινων ναυτίλος καὶ ποντίλος, ὑπ´
[4, 7]   τῷ τοὺς μὲν καλουμένους ἀχέτας  ὑπὸ   τὸ διάζωμα διῃρῆσθαι καὶ ἔχειν
[4, 3]   λεπτόν· τελευτᾷ δὲ τὸ ἔντερον  ὑπὸ   τὸ ἐπικάλυμμα τὸ ἔξω, ὥσπερ
[4, 3]   μὲν ἐκ τοῦ πλαγίου ἄνω  ὑπὸ   τὸ πρανὲς εὐθὺς πολὺ διεστῶτας,
[4, 1]   μὲν οὖν μύτις κεῖται  ὑπὸ   τὸ στόμα, καὶ διὰ ταύτης
[4, 9]   ταῦτα ψοφεῖ τῷ ὑμένι τῷ  ὑπὸ   τὸ ὑπόζωμα, ὅσων διῄρηται, οἷον
[4, 1]   μὲν γὰρ ἄρρενες ἔχουσι πόρον  ὑπὸ   τὸν στόμαχον, ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου
[4, 8]   ἁλίσκονται δὲ διὰ τὸ καρηβαρεῖν  ὑπὸ   τοῦ ψόφου, καθάπερ εἴρηται πρότερον.
[4, 8]   εἰς τὴν γῆν, καὶ λαμβάνουσιν  ὑπὸ   τοῦ ψόφου καρηβαροῦντας. Καίτοι οὐδ´
[4, 8]   παραφερόμενα ὡς ἀκούοντα καὶ καρηβαροῦντα  ὑπὸ   τοῦ ψόφου. Ὅτι μὲν οὖν
[4, 3]   εἰσῆλθεν· οὗτοι δ´ εἰσὶν (εὐθὺς  ὑπὸ   τοὺς ὀφθαλμούς· καὶ ὅταν δέξηται
[4, 1]   πολλάκις παρὰ τὴν γῆν, εἶθ´  ὑπὸ   τῶν κυμάτων ἐκκλύζεται εἰς τὸ
[4, 2]   πλὴν οἱ κάραβοι μικρὸν στόμαχον  πρὸ   τῆς κοιλίας, εἶτ´ ἐκ ταύτης
[4, 1]   πλεκτάνῃ χρῆται ἐν ταῖς ὀχείαις.  Πρὸ   τοῦ κύτους δ´ ὑπὲρ τῶν
[4, 9]   φθέγγεται, οἷον ὄρτυξ, τὰ δὲ  πρὸ   τοῦ μάχεσθαι προκαλούμενα οἷον πέρδικες〉
[4, 7]   καυλὸν οὐδὲ σχίσιν. Ἔτι κεραίας  πρὸ   τῶν ὀμμάτων ἔχει ἔνια, οἷον
[4, 2]   δ´ ἔχουσιν ἀμφότερα κεραίας δύο  πρὸ   τῶν ὀφθαλμῶν μεγάλας καὶ τραχείας,
[4, 5]   ζῴων τὸ τοιοῦτόν ἐστιν  τὸ   ἀνάλογον· καὶ γὰρ ἐν ταῖς
[4, 11]   δὲ μὴ τρίχας ἔχοντα κατὰ  τὸ   ἀνάλογον. Καὶ ὑγροσαρκότερα (δὲ τὰ
[4, 2]   καὶ οὐ συνεχεῖς. Κινοῦσι δὲ  τὸ   ἄνω μέρος ἀμφότεροι, καὶ προσπιέζουσι
[4, 7]   χρόνον ζῇ διαιρούμενα, καὶ κινεῖται  τὸ   ἀποτμηθὲν ἐπ´ ἀμφότερα τὰ ἔσχατα·
[4, 2]   μείζους) τῶν δὲ καρκίνων παντοδαπώτερον  τὸ   γένος καὶ οὐκ εὐαρίθμητον. Μέγιστον
[4, 1]   ἔτι τὸ μέγεθος. Ἔστι δὲ  τὸ   γένος ὀλίγον τῶν τεύθων. Διαφέρει
[4, 7]   αὐτὸν τρόπον. Ἔστι δὲ τοῦτο  τὸ   γένος πολλὰ εἴδη ἔχον ἐν
[4, 4]   κεράτια καὶ στόμα ἔχουσι καὶ  τὸ   γλωττοειδές· ἀλλ´ ἐν μὲν τοῖς
[4, 7]   ἔχει, ἀλλ´ οἷον τοῖς ὀπισθοκέντροις  τὸ   γλωττοειδές, τοῦτο μακρὸν καὶ συμφυὲς
[4, 8]   προσιόν (ὑπερέχει γὰρ αὐτῶν μικρόν,  τὸ   δ´ ἄλλο ὥσπερ ἐν θαλάμῃ
[4, 11]   πᾶσιν ἔστι τὸ μὲν θῆλυ  τὸ   δ´ ἄρρεν, ἐν (δὲ τοῖς
[4, 11]   μαλακοστράκοις ἔστι τὸ μὲν θῆλυ  τὸ   δ´ ἄρρεν, καὶ ἐν τοῖς
[4, 11]   ἔχει τὸν τρόπον. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ'  Τὸ   δ´ ἄρρεν καὶ θῆλυ τοῖς
[4, 2]   μικρὸν μὲν ὥσπερ οἱ καρκίνοι,  τὸ   δ´ εἶδος ὅμοιον τοῖς ἀστακοῖς.
[4, 9]   ὀξύτητι (καὶ βαρύτητι μάλιστα ἐπίδηλος,  τὸ   δ´ εἶδος οὐδὲν διαφέρει τῶν
[4, 4]   μὲν ᾠὸν ἐν τοῖς δεξιοῖς,  τὸ   δ´ ἔντερον ἐν τοῖς ἀριστεροῖς.
[4, 4]   τοῖς στρομβώδεσι τὸ ἕτερον μέρος.  Τὸ   δ´ ἐντὸς σαρκῶδές ἐστι, καὶ
[4, 2]   οὐχ ὥσπερ κάραβος μεγάλους.  Τὸ   δ´ ἐπάνω τῶν ὀφθαλμῶν ὀξὺ
[4, 6]   τηθύου ἐστὶ (τὸ μὲν ὠχρὸν  τὸ   δ´ ἐρυθρόν. Ἔστι δὲ καὶ
[4, 2]   ἄκανθαν ἔχει βραχεῖαν καὶ ὀρθήν.  Τὸ   δ´ ὅλον σῶμα καὶ τὰ
[4, 1]   ὑπ´ ἐνίων δ´ ᾠὸν πολύποδος·  τὸ   δ´ ὄστρακον αὐτοῦ ἐστιν οἷον
[4, 4]   τοῖς μαλακοστράκοις (ἐντὸς γὰρ ἔχει)  τὸ   δ´ ὄστρακον ἐκτός, ἐντὸς δ´
[4, 6]   σῶμα ἐν τῷ (ὀστράκῳ πᾶν,  τὸ   δ´ ὄστρακόν ἐστι μεταξὺ δέρματος
[4, 11]   μὲν τίκτον ἐστὶ καὶ γεννῶν,  τὸ   δ´ ὀχεῦον οὐκ ἔστιν, οὕτως
[4, 1]   ταῦτα ἐρυθρὰ ἄττα σωμάτια πρόσεστιν.  Τὸ   δ´ ᾠὸν μὲν πολύπους
[4, 4]   ἔχει, ἐκ τῶν ἀνατομῶν θεωρείσθω.  (Τὸ   δὲ καλούμενον καρκίνιον τρόπον μέν
[4, 4]   περίττωμά ἐστι πᾶσιν ἐν ὑμένι.  Τὸ   δὲ καλούμενον ᾠὸν οὐκ ἔχει
[4, 4]   ἑκάτερα δύο, καὶ τρίτον μικρόν.  (Τὸ   δὲ κάτω τοῦ θώρακος μαλακὸν
[4, 7]   ἔνια τῶν ἐντόμων καὶ κέντρα.  (Τὸ   δὲ κέντρον τὰ μὲν ἔχει
[4, 3]   τὸ πλάγιον βλέπουσιν οἱ πλεῖστοι.  Τὸ   δὲ κύτος τοῦ σώματος ἕν
[4, 6]   ἔστιν αὐτῶν τὸ μὲν παχύτερον  τὸ   δὲ λεπτότερον. (Ἔσω δὲ κοῖλον
[4, 2]   ἐχομένους λεπτοὺς τρεῖς ἐφ´ ἑκάτερα,  τὸ   δὲ λοιπὸν πλεῖον μόριον τοῦ
[4, 2]   ἐφ´ ἑκάτερα ἐν τῇ οὐρᾷ·  τὸ   δὲ μέσον αὐτῶν (ἀμφότεραι ἀκανθῶδες,
[4, 1]   καλοῦσι τὸ μὲν σήπιον,  τὸ   δὲ ξίφος. Διαφέρει δέ· τὸ
[4, 5]   μὲν στόμα πρὸς τῇ νομῇ,  τὸ   δὲ περίττωμα ἄνω πρὸς τοῖς
[4, 1]   καὶ λεῖον, χρῶμα δὲ λευκόν·  (τὸ   δὲ πλῆθος τοῦ ᾠοῦ τοσοῦτον
[4, 9]   ἰχθυωδῶς, τοῖς ἄλλοις ἀπολέλυται,  (τὸ   δὲ πρὸς τὸν φάρυγγα ἀπολέλυται
[4, 2]   τῇ χώρᾳ τῇ τοῦ δέρματος,  τὸ   δὲ σαρκῶδες ἐντός, τὰ δ´
[4, 4]   περιεχόμενα, μονόθυρα δὲ τὰ ἑνί·  τὸ   δὲ σαρκῶδες ἐπιπολῆς, οἷον
[4, 1]   δὲ τὸ μαλακὸν καὶ σαρκῶδες·  τὸ   δὲ σκληρὸν αὐτῶν ἐστιν οὐ
[4, 1]   (ἐπάνω γάρ εἰσιν οἱ ὀφθαλμοί)  τὸ   δὲ στόμα ἔχει ὄπισθεν. Τὴν
[4, 1]   ἔχεται κοιλία οἷον ἤνυστρον·  τὸ   δὲ σχῆμα ὅμοιον τῇ ἐν
[4, 8]   γλυκὺ ἀλλὰ πρὸς τὰ ὀξέα.  Τὸ   δὲ τῇ ἁφῇ αἰσθάνεσθαι, (ὥσπερ
[4, 6]   εἰ τὸ μὲν στόμα εἴη,  τὸ   δὲ τῇ περιττώσει ἔξοδος· καὶ
[4, 2]   καρίδων καὶ τῶν καράβων πρόμηκες,  τὸ   δὲ τῶν καρκίνων στρογγύλον. (Διαφέρει
[4, 9]   ὀχεία τὰ πολλὰ γίνεται νύκτωρ.  (Τὸ   δὲ τῶν ὀρνίθων γένος ἀφίησι
[4, 1]   ἔχον ἐν αὑτῷ ψαθυρότητα σομφήν,  τὸ   δὲ τῶν τευθίδων λεπτὸν καὶ
[4, 10]   τοσοῦτοι τὸ πλῆθος ὥστε καὶ  τὸ   δέλεαρ, (ὅ τι ἂν ἰχθύος
[4, 8]   θηρεύουσιν, (ὅταν θηρεύσωσιν αὐτοὺς εἰς  τὸ   δέλεαρ, οὐδὲ φθεγγόμενοι ἀλλὰ σιωπῶντες
[4, 10]   ἀνέλκουσι πολλάκις οἱ ἁλιεῖς περὶ  τὸ   δέλεαρ ὥσπερ σφαῖραν συνεχομένων αὐτῶν.
[4, 7]   τοὺς μὲν καλουμένους ἀχέτας ὑπὸ  τὸ   διάζωμα διῃρῆσθαι καὶ ἔχειν ὑμένα
[4, 1]   ἀποθνήσκει. Εἰσὶ δ´ οὗτοι μικροί,  τὸ   εἶδος ὅμοιοι ταῖς βολιταίναις. Καὶ
[4, 4]   κατὰ τὸ ὄστρακον ὑπάρχει πᾶσι  τὸ   ἑλίκην ἔχειν τὸ ὄστρακον τὸ
[4, 7]   χηλὰς ἔχει τοῦτό τε καὶ  τὸ   ἐν τοῖς βιβλίοις γινόμενον σκορπιῶδες.
[4, 4]   μαστοειδέσιν· ἔχει δ´ ἐντομὰς ὥσπερ  τὸ   ἐν τῷ καράβῳ ᾠόν, πλὴν
[4, 1]   τείνει στόμαχος· δὲ  τὸ   ἔντερον ἀνατείνει, κάτωθεν θολός,
[4, 3]   δικρόα, (ἧς ἐκ μέσης μὲν  τὸ   ἔντερόν ἐστιν ἁπλοῦν καὶ λεπτόν·
[4, 4]   δ´ τε στόμαχος καὶ  τὸ   ἔντερον, καὶ ἅπαν ἁπλοῦν μέχρι
[4, 1]   παχύτερον δ´ ἐστὶ τοῦ στομάχου  τὸ   ἔντερον. Σπλάγχνον δ´ οὐδὲν ἔχει
[4, 2]   Ἔτι τὰ θήλεα αὐτῶν παρὰ  τὸ   ἔντερον τὴν τῶν ᾠῶν χώραν
[4, 3]   ἁπλοῦν καὶ λεπτόν· τελευτᾷ δὲ  τὸ   ἔντερον ὑπὸ τὸ ἐπικάλυμμα τὸ
[4, 2]   χηλαί, ὅσα ἔχει χηλάς, εἰς  τὸ   ἐντός. Ἔχει δ´ κάραβος
[4, 4]   τι φοβηθῇ, συσπᾶται πάλιν εἰς  τὸ   ἐντός. Ἔχει δὲ στόμα καὶ
[4, 8]   γὰρ τό τε μέλαν καὶ  τὸ   ἐντὸς τοῦ μέλανος, τὴν καλουμένην
[4, 7]   οὔτ´ ὀστρακώδης ἐστὶν οὔθ´ οἷον  τὸ   ἐντὸς τῶν ὀστρακωδῶν, οὔτε σαρκώδης,
[4, 4]   οὐδὲν τῆς σαρκὸς ἔχει εἰς  τὸ   ἔξω γυμνόν, (οἷον τὰ καλούμενα
[4, 3]   τὸ ἔντερον ὑπὸ τὸ ἐπικάλυμμα  τὸ   ἔξω, ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον.
[4, 8]   τῶν φανερῶν ὀφθαλμῶν. Εἰς δὲ  τὸ   ἔξωθεν οὐδὲν σημαίνει τούτων διὰ
[4, 3]   τελευτᾷ δὲ τὸ ἔντερον ὑπὸ  τὸ   ἐπικάλυμμα τὸ ἔξω, ὥσπερ εἴρηται
[4, 4]   δὲ ταῖς πέτραις, ὅταν ἀποκλίνωσι  τὸ   ἐπικάλυμμα· τοῦτο γὰρ ἔοικεν εἶναι
[4, 2]   ἐκτίκτουσιν, τοῖς δὲ καρκίνοις,  τὸ   ἐπίπτυγμα ἔχουσι, κατὰ μέσον τὸ
[4, 2]   τὸ ἐπίπτυγμα ἔχουσι, κατὰ μέσον  τὸ   ἐπίπτυγμα, τὰ (ᾠὰ ἐκτίκτουσιν
[4, 5]   πλείω τῶν ἐχίνων, ἓν μὲν  τὸ   ἐσθιόμενον· τοῦτο δ´ ἐστὶν ἐν
[4, 4]   τὸ ἑλίκην ἔχειν τὸ ὄστρακον  τὸ   ἔσχατον ἀπὸ τῆς κεφαλῆς. Ἔτι
[4, 2]   καὶ ἕκτον ἐστὶ τὸ πλατὺ  τὸ   ἔσχατον, πέντε πλάκας ἔχον· τὰ
[4, 2]   μὲν γὰρ δεξιὸς τὸ πλατὺ  τὸ   ἔσχατον πρόμηκες ἔχει καὶ λεπτόν,
[4, 4]   δ´ αὐτῶν τῷ μαλακὸν (ἔχειν  τὸ   ἔσω τοῦ ὀστράκου. Τὴν δ´
[4, 4]   διθύροις ἄμφω, τοῦτο τοῖς στρομβώδεσι  τὸ   ἕτερον μέρος. Τὸ δ´ ἐντὸς
[4, 4]   τοῦ ὀστράκου. Τοῦ δὲ στομάχου  τὸ   ἐχόμενόν ἐστιν ἔντερον· συνεχὲς δ´
[4, 11]   Καὶ ἀνευρότερον δὲ καὶ ἀναρθρότερον  τὸ   θῆλυ μᾶλλον, καὶ λεπτοτριχώτερον, ὅσα
[4, 10]   τοιοῦτοι τριώδοντι ἡμέρας πολλάκις διὰ  τὸ   καθεύδειν· εἰ δὲ μή, οὐδὲν
[4, 10]   ἐν ταῖς πυρίαις ἁλίσκονται διὰ  τὸ   καθεύδειν. Πολλάκις δὲ καὶ οἱ
[4, 8]   ἔχουσι φανερόν, ἁλίσκονται δὲ διὰ  τὸ   καρηβαρεῖν ὑπὸ τοῦ ψόφου, καθάπερ
[4, 4]   ἐπὶ τὴν ἑλίκην ἀλλ´ ἐπὶ  τὸ   καταντικρύ. (Τὰ μὲν οὖν ἔξωθεν
[4, 2]   μέρος ἀμφότεροι, καὶ προσπιέζουσι πρὸς  τὸ   κάτω· βλαισοὶ δ´ ἀμφόεροι τῇ
[4, 4]   ὅμοιόν ἐστι τοῖς ἀράχναις, πλὴν  τὸ   κάτω τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ
[4, 1]   ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου τείνοντα πρὸς  τὸ   κάτω τοῦ κύτους· ἔστι δὲ
[4, 5]   ἀλλ´ ὅμοιον λαμπτῆρι μὴ ἔχοντι  τὸ   κύκλῳ δέρμα. (Ταῖς δ´ ἀκάνθαις
[4, 8]   μέλανος, τὴν καλουμένην κόρην, καὶ  τὸ   κύκλῳ πῖον, ἐλάττω μέντοι (ταῦτα
[4, 1]   ὀξὺ τῶν τεύθων, ἔτι δὲ  τὸ   κύκλῳ πτερύγιον περὶ ἅπαν ἐστὶ
[4, 1]   ὥσπερ πτερυγίοις, οἷς ἔχουσι περὶ  τὸ   κύτος, νέουσιν. Ἐπὶ δὲ τῶν
[4, 1]   ἐχομένη κεφαλή, τρίτον δὲ  τὸ   κύτος, περιέχει τἀντός, καὶ
[4, 1]   ἔτι δὲ πτερύγια κύκλῳ περὶ  τὸ   κύτος. Συμβαίνει δ´ ἐν πᾶσι
[4, 1]   κύκλῳ πτερύγιον περὶ ἅπαν ἐστὶ  τὸ   κύτος· τῇ δὲ τευθίδι ἐλλείπει.
[4, 2]   ἀμφόεροι τῇ θέσει, καθάπερ πρὸς  τὸ   λαβεῖν καὶ πιέσαι πεφυκότες. (Ἐπάνω
[4, 4]   οἷον καὶ τοῖς κτεσίν. (Καὶ  τὸ   λεγόμενον ᾠὸν τοῖς ἔχουσιν, ὅταν
[4, 4]   καὶ τῶν ἄλλων τῶν σκληροστράκων  τὸ   λεῖον εἶναι ἐντὸς τὸ ὄστρακον.
[4, 1]   τῇ ῥάχει· καλεῖται δὲ ῥάχις  τὸ   λεῖον, οὗ πρόσω αἱ κοτυληδόνες
[4, 4]   τῆς περιφερείας ἐστίν, ὥσπερ καὶ  τὸ   λευκὸν τοῖς κόχλοις· καὶ γὰρ
[4, 7]   καὶ κοιλίαν, καὶ ἀπὸ ταύτης  τὸ   λοιπὸν ἔντερον ἁπλοῦν
[4, 1]   ἐκτὸς τὸ στερεόν, ἐντὸς δὲ  τὸ   μαλακὸν καὶ σαρκῶδες· τὸ δὲ
[4, 1]   γένη πλείω πολυπόδων, ἓν μὲν  τὸ   μάλιστ´ ἐπιπολάζον καὶ μέγιστον αὐτῶν
[4, 1]   γίνονται γὰρ καὶ πέντε πήχεων  τὸ   μέγεθος. Γίνονται δὲ καὶ σηπίαι
[4, 1]   πλεκτάναι τηλικαῦται καὶ μείζους ἔτι  τὸ   μέγεθος. Ἔστι δὲ τὸ γένος
[4, 7]   ἀνδρὸς τό τ´ εἶδος καὶ  τὸ   μέγεθος, πλὴν ἀντὶ τῶν ὄρχεων
[4, 9]   βάτραχος ἰδίαν ἔχει τὴν γλῶτταν·  τὸ   μὲν γὰρ ἔμπροσθεν προσπέφυκεν ἰχθυωδῶς,
[4, 2]   ὥστε μεταξὺ εἶναι τὴν σάρκα·  (τὸ   μὲν γὰρ ἔντερον πρὸς τῷ
[4, 1]   τὸ δὲ ξίφος. Διαφέρει δέ·  τὸ   μὲν γὰρ σήπιον (ἰσχυρὸν καὶ
[4, 1]   τῶν καλουμένων πλεκτανῶν. Ταύτης δὲ  τὸ   μέν ἐστι στόμα, ἐν
[4, 11]   μὲν τοῖς τετράποσι πᾶσιν ἔστι  τὸ   μὲν θῆλυ τὸ δ´ ἄρρεν,
[4, 11]   μαλακίοις καὶ τοῖς μαλακοστράκοις ἔστι  τὸ   μὲν θῆλυ τὸ δ´ ἄρρεν,
[4, 1]   πόδες μακροί εἰσι, τῶν δὲ  τὸ   μὲν κύτος μέγα, οἱ δὲ
[4, 1]   μαλακίων· τῶν μὲν γὰρ πολυπόδων  τὸ   μὲν κύτος μικρόν, οἱ δὲ
[4, 4]   καράβῳ ᾠόν, πλὴν τὴν χρόαν  τὸ   μὲν λευκόν, (ἐκεῖνο δ´ ἐρυθρόν.
[4, 1]   αὐτοῖς. Αὐτῶν δὲ πρὸς αὑτά,  τὸ   μὲν μακρότερόν ἐστιν (τευθίς,
[4, 2]   ἔτι μᾶλλον. δ´ ἀστακὸς  τὸ   μὲν ὅλον ὑπόλευκον ἔχει τὸ
[4, 4]   καλοῦσι κύλλαρον. δὲ νηρείτης  τὸ   μὲν ὄστρακον ἔχει λεῖον καὶ
[4, 6]   περιττώσει ἔξοδος· καὶ ἔστιν αὐτῶν  τὸ   μὲν παχύτερον τὸ δὲ λεπτότερον.
[4, 2]   κάραβος. Ὅλως δὲ  τὸ   μὲν πρόσωπον ὀξύτερον, τὸν δὲ
[4, 4]   δὲ τὸ τῶν ἐχίνων γένος,  τὸ   μὲν σαρκῶδες, ὅσα σάρκας ἔχει,
[4, 5]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Οἱ δ´ ἐχῖνοι  τὸ   μὲν σαρκῶδες οὐκ ἔχουσιν, ἀλλ´
[4, 1]   πρανεῖ τοῦ σώματος, καλοῦσι  τὸ   μὲν σήπιον, τὸ δὲ ξίφος.
[4, 2]   οὖν ταῦτα, καθάπερ εἴρηται πρότερον,  τὸ   μὲν στερεὸν καὶ ὀστρακῶδες ἐκτὸς
[4, 6]   τὸ ὑγρόν, ὡς ἂν εἰ  τὸ   μὲν στόμα εἴη, τὸ δὲ
[4, 5]   νομὴ ἐκ τῶν κάτωθεν, ὥστε  τὸ   μὲν στόμα πρὸς τῇ νομῇ,
[4, 11]   ἐν τοῖς ὀστρακοδέρμοις καὶ φυτοῖς  τὸ   μὲν τίκτον ἐστὶ καὶ γεννῶν,
[4, 2]   τοιούτων ἀνορροπύγιον· καὶ τὸ σῶμα  τὸ   μὲν τῶν καρίδων καὶ τῶν
[4, 8]   τοῖς ἐνύδροις, καλουμένοις δ´ ἰχθύσι,  τὸ   μὲν τῶν χυμῶν αἰσθητήριον, τὴν
[4, 7]   ἕτερα δὲ καὶ ἀσπίσιν ὅμοια,  τὸ   μὲν χρῶμα ἐρυθρά, πτερύγια δ´
[4, 4]   ἐπὶ ταὐτὸ τῷ ἐντέρῳ, ἀλλὰ  τὸ   μὲν ᾠὸν ἐν τοῖς δεξιοῖς,
[4, 6]   Χρῶμα δὲ τοῦ τηθύου ἐστὶ  (τὸ   μὲν ὠχρὸν τὸ δ´ ἐρυθρόν.
[4, 4]   ἐρυθράν· προσπέφυκε δὲ νεανικῶς κατὰ  τὸ   μέσον. Ἐν μὲν οὖν ταῖς
[4, 1]   τούτων ὀφθαλμοὶ μεγάλοι δύο, ὧν  τὸ   μεταξὺ μικρὸς χόνδρος ἔχων ἐγκέφαλον
[4, 7]   τὴν κοιλίαν κύτος καὶ τρίτον  τὸ   μεταξὺ τούτων, οἷον τοῖς ἄλλοις
[4, 2]   καταλαβεῖν· ἀνοιχθέντες δὲ κενοὶ διὰ  τὸ   μὴ ἔχειν νομήν. Ἔστι δὲ
[4, 10]   τοιούτων· (οὐ γὰρ μόνον διὰ  τὸ   μὴ ὀξὺ βλέπειν ἡσυχάζουσι τῆς
[4, 2]   κυφαὶ καὶ αἱ κράγγονες καὶ  τὸ   μικρὸν γένος (αὗται γὰρ οὐ
[4, 7]   τοῖς ἄλλοις τὸ στῆθος καὶ  τὸ   νῶτόν ἐστιν. Τοῦτο δὲ τοῖς
[4, 1]   ὑπὸ τῶν κυμάτων ἐκκλύζεται εἰς  τὸ   ξηρόν, καὶ περιπεσόντος τοῦ ὀστρέου
[4, 2]   ἔχει πολὺ τοῦ καράβου, καὶ  τὸ   ὅλον σῶμα σαρκωδέστερον καὶ μαλακώτερον.
[4, 1]   τεῦθος· πλατύτερον γάρ ἐστι  τὸ   ὀξὺ τῶν τεύθων, ἔτι δὲ
[4, 1]   θηλείας, καὶ διαποίκιλα ῥάβδοις, καὶ  τὸ   ὀρροπύγιον ὀξύτερον. Ἔστι δὲ γένη
[4, 4]   σκληροστράκων τὸ λεῖον εἶναι ἐντὸς  τὸ   ὄστρακον. δὲ σαρκῶδες τοῖς
[4, 4]   ὑπάρχει πᾶσι τὸ ἑλίκην ἔχειν  τὸ   ὄστρακον τὸ ἔσχατον ἀπὸ τῆς
[4, 4]   μᾶλλον. Ἴδιον δὲ τούτοις κατὰ  τὸ   ὄστρακον ὑπάρχει πᾶσι τὸ ἑλίκην
[4, 5]   ἔξοδον τῆς περιττώσεως, τετρύπηται  τὸ   ὄστρακον. Ὑπὸ δὲ τὴν κοιλίαν
[4, 4]   περίττωσις ἐξέρχεται· τετρύπηται γὰρ  τὸ   ὄστρακον. Φανερὰ δὲ καὶ
[4, 6]   μὲν ὑμένα ἔχει νευρώδη περὶ  τὸ   ὀστρακῶδες· ἐν δὲ τούτῳ αὐτό
[4, 10]   καὶ κινοῦσιν οὐδὲν πλὴν ἠρέμα  τὸ   οὐραῖον. Δῆλον δὲ γίνεται ὅτι
[4, 2]   αἰγιαλῷ οὓς καλοῦσιν ἵππους διὰ  τὸ   οὕτω ταχέως θεῖν ὥστε μὴ
[4, 2]   ἄλλος ἐστὶν ἑλιγμός, ὥσπερ ἁρπεδόνη  τὸ   πάχος· ὧν ὑποκάτω δύο (ἄττα
[4, 7]   ἐστὶ τρία, κεφαλή τε καὶ  τὸ   περὶ τὴν κοιλίαν κύτος καὶ
[4, 5]   κάτω ἔχειν, δ´ ἀφίησι  τὸ   περίττωμα, ἄνω. (Ταὐτὸ δὲ τοῦτο
[4, 2]   εὐθυωρίαν πρὸς τὴν οὐράν,  τὸ   περίττωμα ἀφιᾶσι καὶ τὰ ᾠὰ
[4, 1]   ταὐτὸν τόν τε θολὸν καὶ  τὸ   περίττωμα· ἔχουσι δὲ καὶ τριχώδη
[4, 4]   τὴν κεφαλήν ἐστιν, ἀφιᾶσι  τὸ   περίττωμα, πᾶσιν ὁμοίως τοῖς (στρομβώδεσι
[4, 6]   ἐλέχθη πρότερον ἐν τοῖς ἄλλοις,  τὸ   περιττωματικόν. Χρῶμα δὲ τοῦ τηθύου
[4, 3]   καὶ περὶ ὀφθαλμῶν, ὅτι εἰς  τὸ   πλάγιον βλέπουσιν οἱ πλεῖστοι. Τὸ
[4, 2]   ἐκτὸς καὶ ἐντὸς καὶ εἰς  (τὸ   πλάγιον· ὁμοίως δὲ καὶ τοῖς
[4, 2]   οἱ (μὲν πόδες πάντων εἰς  τὸ   πλάγιον, ὥσπερ καὶ τῶν ἐντόμων,
[4, 2]   ἔξωθεν πενταχῇ, καὶ ἕκτον ἐστὶ  τὸ   πλατὺ τὸ ἔσχατον, πέντε πλάκας
[4, 2]   αὐτούς· μὲν γὰρ δεξιὸς  τὸ   πλατὺ τὸ ἔσχατον πρόμηκες ἔχει
[4, 5]   ἐν ἅπασιν (πέντε γάρ ἐστι  τὸ   πλῆθος) καὶ περιττά. Ἄνω δὲ
[4, 10]   τῆς νυκτὸς κατεσθίουσι προσπίπτοντες, πολλοὶ  τὸ   πλῆθος ὄντες. Γίνονται δ´ ἐν
[4, 8]   διῃρημένα εἰς γένη, περιέχει  τὸ   πλῆθος τῶν λοιπῶν ζῴων, τά
[4, 10]   βυθῷ τῆς θαλάττης, καὶ τοσοῦτοι  τὸ   πλῆθος ὥστε καὶ τὸ δέλεαρ,
[4, 8]   οἱ ῥυάδες ἰχθύες, ὅταν ἐκχυθῇ  τὸ   πλύμα τῶν ἰχθύων, τῆς
[4, 4]   οἱονεὶ περίττωμα πᾶσι τοῖς ὀστρακηροῖς  τὸ   πολὺ αὐτῆς) εἶτ´ ἐπικάμψαν ἄνω
[4, 3]   εἴρηται πρότερον· ὡς δ´ ἐπὶ  τὸ   πολὺ πάντες τὴν δεξιὰν ἔχουσι
[4, 11]   ποτέ τινες φαίνονται, οὐ προσθεωρήσαντες  τὸ   ποῦ ἔχουσιν ἀσκέπτως λέγουσιν. Οὔτε
[4, 3]   ἐκ τοῦ πλαγίου ἄνω ὑπὸ  τὸ   πρανὲς εὐθὺς πολὺ διεστῶτας, ἔνιοι
[4, 1]   νέοντι συμβαίνει προορᾶν μὲν (εἰς  τὸ   πρόσθεν (ἐπάνω γάρ εἰσιν οἱ
[4, 9]   ἐστιν, οὕτως οὐδὲ τῆς γλώττης  τὸ   πρῶτον, καὶ ἔστιν ἀτελής, καὶ
[4, 7]   τοῖς τοιούτοις, καὶ πάλιν ὅσα  τὸ   πτερὸν ἔχει ἐν κολεῷ, οἷον
[4, 7]   πτῆσις αὐτῶν (ἁπάντων ἐστί, καὶ  τὸ   πτερὸν οὐκ ἔχει καυλὸν οὐδὲ
[4, 1]   δ´ ἐστὶν ὧν ἐντὸς μὲν  τὸ   σαρκῶδες, (ἐκτὸς δὲ τὸ στερεόν,
[4, 1]   ὅσα ἄναιμα ὄντα ἐκτὸς ἔχει  τὸ   σαρκῶδες, ἐντὸς δ´ εἴ τι
[4, 4]   ἐπικάμψαν ἄνω φέρεται πάλιν πρὸς  τὸ   σαρκῶδες, καὶ τελευτὴ τοῦ
[4, 6]   ἐν δὲ τούτῳ αὐτό ἐστι  τὸ   σαρκῶδες τοῦ τηθύου, οὐδενὶ ὅμοιον
[4, 2]   τοῦ ἐντέρου ἑκατέρωθι μέχρι εἰς  τὸ   σαρκῶδες, ὑμένι λεπτῷ περιεχόμενα. Τὰ
[4, 8]   καὶ φεύγειν κατωτέρω, (ὅταν αἴσθωνται  τὸ   σιδήριον προσιόν (ὑπερέχει γὰρ αὐτῶν
[4, 7]   ἐν τῇ θαλάττῃ, διὰ  τὸ   σπάνια εἶναι οὐκ ἔστι θεῖναι
[4, 1]   ταῦτα δ´ ἐστὶν ὅσων ἐκτὸς  τὸ   στερεόν, ἐντὸς δὲ τὸ μαλακὸν
[4, 1]   μὲν τὸ σαρκῶδες, (ἐκτὸς δὲ  τὸ   στερεόν, θραυστὸν ὂν καὶ κατακτόν,
[4, 2]   θήλειαν ἐν τῇ σαρκὶ κατὰ  τὸ   στῆθος δύο λεύκ´ ἄττα καθ´
[4, 7]   μεταξὺ τούτων, οἷον τοῖς ἄλλοις  τὸ   στῆθος καὶ τὸ νῶτόν ἐστιν.
[4, 3]   μὲν οὖν τὸ ὕδωρ παρὰ  τὸ   στόμα, ἀπωθῶν τοῖς ἐπικαλύμμασιν, ἀφίησι
[4, 2]   τούτων τὰ βραγχιώδη τὰ περὶ  τὸ   στόμα, δασέα καὶ πολλά. Ταῦτα
[4, 6]   τὴν σάρκα ἐπανοιδεῖν. Ἔχει δὲ  τὸ   στόμα ἐν μέσῳ, καὶ ζῇ
[4, 1]   ταύτης ἄνω πάλιν φέρει πρὸς  τὸ   στόμα ἔντερον λεπτόν· παχύτερον δ´
[4, 7]   (ἐστίν, ἐντὸς δ´ εὐθὺς μετὰ  τὸ   στόμα ἔντερον τοῖς μὲν πλείστοις
[4, 5]   καὶ τελευτὴν συνεχὲς τοῦ ἐχίνου  τὸ   στόμα ἐστί, κατὰ δὲ τὴν
[4, 1]   μαλάκια περὶ ταύτην. Μετὰ δὲ  τὸ   στόμα ἔχουσιν οἰσοφάγον μακρὸν καὶ
[4, 1]   μὲν οὖν μύτις κεῖται ὑπὸ  τὸ   στόμα, καὶ διὰ ταύτης τείνει
[4, 4]   ἀλλ´ ὀρθούς, ὑποκάτω δὲ τούτων  (τὸ   στόμα καὶ περὶ αὐτὸ καθαπερεὶ
[4, 4]   δὲ καὶ κοιλία μετὰ  τὸ   στόμα οὖσα ἐν ταύτῃ καὶ
[4, 2]   δὲ θάλατταν δέχονται μὲν παρὰ  τὸ   στόμα πάντα τὰ τοιαῦτα, ἀφιᾶσι
[4, 3]   ὥστε δοκεῖν εὐθὺς εἶναι μετὰ  τὸ   στόμα τὴν κοιλίαν. Καὶ κοιλία
[4, 1]   προσάγονταί τε καὶ λαμβάνουσιν εἰς  τὸ   στόμα τὴν τροφήν, καὶ ὅταν
[4, 3]   ὅταν δέξηται τὸ ὕδωρ, ἐπιλαμβάνει  τὸ   στόμα τοῖς ἐπικαλύμμασιν ἀμφοτέροις, ἔπειθ´
[4, 4]   σαρκῶδές ἐστι, καὶ ἐν τούτῳ  τὸ   στόμα. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[4, 5]   τὴν μὲν λεγομένην κεφαλὴν καὶ  τὸ   στόμα τὸν ἐχῖνον κάτω ἔχειν,
[4, 8]   ταριχηρῶν τι κεραμίων, ἐνθέντες εἰς  τὸ   στόμα τοῦ κεραμίου τὸν καλούμενον
[4, 8]   εἰς τὴν θήραν οἱ ἁλιεῖς,  τὸ   στόμα τοῦ σπηαίου περιαλείφουσι ταριχηραῖς
[4, 2]   προσάγεται τοὺς δύο πόδας πρὸς  τὸ   στόμα τοὺς δασεῖς. Ἔχουσι δὲ
[4, 3]   καὶ αἱ μαῖαι. Ὑποκάτω δὲ  τὸ   στόμα τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ ἐν
[4, 1]   ὀλίγον τῶν τεύθων. Διαφέρει δὲ  (τὸ   σχῆμα τῶν τευθίδων τεῦθος·
[4, 1]   οὔτε σαρκῶδες, ἀλλὰ μέσον ἀμφοῖν·  τὸ   σῶμα γὰρ ὁμοίως καὶ ἔσω
[4, 7]   κύκλῳ ὄστρακον· (αὐτὸ γὰρ αὑτὸ  τὸ   σῶμα διὰ τὴν σκληρότητα σώζει,
[4, 6]   περιττοτάτην. Κέκρυπται γὰρ αὐτῶν μόνων  τὸ   σῶμα ἐν τῷ (ὀστράκῳ πᾶν,
[4, 10]   καὶ μετὰ ταῦτα γενέσθαι περὶ  τὸ   σῶμα μεταβολὴν τοῖς μὲν εἰς
[4, 6]   ἔχει δ´ ὄστρακον, ἀλλὰ σαρκῶδες  τὸ   σῶμα πᾶν ἐστιν αὐτῆς. (α)
[4, 2]   μόνος τῶν τοιούτων ἀνορροπύγιον· καὶ  τὸ   σῶμα τὸ μὲν τῶν καρίδων
[4, 7]   καὶ ἄλλα ὅμοια αἰδοίῳ ἀνδρὸς  τό   τ´ εἶδος καὶ τὸ μέγεθος,
[4, 8]   μέρη τοῖς ἀληθινοῖς· ἔχουσι γὰρ  τό   τε μέλαν καὶ τὸ ἐντὸς
[4, 1]   θραυστὸν ἀλλὰ θλαστόν, οἷόν ἐστι  τό   τε τῶν καράβων γένος καὶ
[4, 5]   ταῦτα. Ἄλλα δὲ δύο γένη  τό   τε τῶν σπατάγγων καὶ τὸ
[4, 8]   γὰρ πολλὰ χαίρει χυμοῖς, καὶ  τὸ   τῆς ἀμίας λαμβάνουσι μάλιστα δέλεαρ
[4, 4]   καὶ αἱ αἱμορροΐδες καὶ πᾶν  (τὸ   τοιοῦτον γένος. Προσφύονται δὲ ταῖς
[4, 8]   τοῖς σαπροῖς, καὶ προσέρχεται πρὸς  τὸ   τοιοῦτον δέλεαρ ὡς αἴσθησιν ἔχουσα
[4, 5]   Ἐν πολλοῖς δὲ τῶν ζῴων  τὸ   τοιοῦτόν ἐστιν τὸ ἀνάλογον·
[4, 8]   ἔξωθεν οὐδὲν σημαίνει τούτων διὰ  τὸ   τοῦ δέρματος πάχος, ὡς ἐν
[4, 6]   δ´ ἐρυθρόν. Ἔστι δὲ καὶ  τὸ   τῶν ἀκαληφῶν γένος ἴδιον· προσπέφυκε
[4, 8]   τι πεπήρωται γένος ἕν, οἷον  τὸ   τῶν ἀσπαλάκων. Τοῦτο γὰρ ὄψιν
[4, 1]   τῶν ὀστρέων ἐστίν. Τέταρτον δὲ  τὸ   τῶν ἐντόμων, πολλὰ καὶ
[4, 11]   τὸ τῶν ψηττῶν γένος καὶ  τὸ   τῶν ἐρυθρίνων καὶ αἱ χάνναι·
[4, 4]   τὰ καλούμενα ὄστρεα, ἔτι δὲ  τὸ   τῶν ἐχίνων γένος, τὸ μὲν
[4, 10]   πρόβατα καὶ αἶγες καὶ πᾶν  τὸ   τῶν ζῳοτόκων καὶ τετραπόδων γένος·
[4, 2]   καράβων, καὶ τούτῳ παραπλήσιον ἕτερον  τὸ   τῶν καλουμένων ἀστακῶν· οὗτοι δὲ
[4, 5]   τό τε τῶν σπατάγγων καὶ  τὸ   (τῶν καλουμένων βρύσσων· γίνονται δ´
[4, 1]   γένη ταῦτα πλείω, ἓν μὲν  τὸ   τῶν καλουμένων μαλακίων· ταῦτα δ´
[4, 2]   μαλακοστράκων ἓν μέν ἐστι γένος  τὸ   τῶν καράβων, καὶ τούτῳ παραπλήσιον
[4, 2]   διαφορὰς οὐ πολλάς. Ἓν δὲ  τὸ   τῶν καρίδων, καὶ ἄλλο τὸ
[4, 2]   τὸ τῶν καρίδων, καὶ ἄλλο  τὸ   τῶν καρκίνων. (Γένη δὲ πλείω
[4, 1]   τε τῶν καράβων γένος καὶ  τὸ   τῶν καρκίνων. Ἔτι δὲ τὰ
[4, 1]   ἀλλ´ οὐ θλαστόν· τοιοῦτον δὲ  τὸ   τῶν κοχλιῶν γένος καὶ τὸ
[4, 1]   (τῶν σηπιῶν γένος. Ἓν δὲ  τὸ   τῶν μαλακοστράκων· ταῦτα δ´ ἐστὶν
[4, 4]   νηρείταις. Ἕτερον δὲ γένος ἐστὶ  τὸ   τῶν νηρειτῶν, τὰ μὲν ἄλλα
[4, 8]   τοὺς πόρους τῆς ὀσφρήσεως, οἷον  τὸ   τῶν ὀρνίθων γένος. Ὁμοίως δὲ
[4, 1]   τὸ τῶν κοχλιῶν γένος καὶ  τὸ   τῶν ὀστρέων ἐστίν. Τέταρτον δὲ
[4, 8]   ἀμίας λαμβάνουσι μάλιστα δέλεαρ καὶ  τὸ   τῶν πιόνων ἰχθύων, ὡς χαίροντες
[4, 1]   τὰ ἔναιμα τῶν ζῴων, οἷον  τὸ   (τῶν σηπιῶν γένος. Ἓν δὲ
[4, 8]   ὀρνίθων γένος. Ὁμοίως δὲ καὶ  τὸ   τῶν χυμῶν αἰσθητήριον, τὴν γλῶτταν.
[4, 11]   ἔστιν, οὕτως (ἐν τοῖς ἰχθύσι  τὸ   τῶν ψηττῶν γένος καὶ τὸ
[4, 1]   καὶ μέγα ἴσχει· ἔσω δὲ  τὸ   ὑγρόν, ὁμόχρουν ἅπαν καὶ λεῖον,
[4, 6]   ἰδεῖν, ἀφίησι καὶ δέχεται  τὸ   ὑγρόν· περίττωμα γὰρ οὐδὲν ἔχει
[4, 6]   καὶ δέχεται τὴν τροφὴν καὶ  τὸ   ὑγρόν, ὡς ἂν εἰ τὸ
[4, 3]   τοὺς ὀφθαλμούς· καὶ ὅταν δέξηται  τὸ   ὕδωρ, ἐπιλαμβάνει τὸ στόμα τοῖς
[4, 3]   τοῖς ὀδοῦσιν. Δέχεται μὲν οὖν  τὸ   ὕδωρ παρὰ τὸ στόμα, ἀπωθῶν
[4, 8]   κόττους· ταῦτα θηρεύουσί τινες διὰ  τὸ   ὑπὸ ταῖς πέτραις ὑποδεδυκέναι κόπτοντες
[4, 9]   ψοφεῖ τῷ ὑμένι τῷ ὑπὸ  τὸ   ὑπόζωμα, ὅσων διῄρηται, οἷον τῶν
[4, 1]   τοῦτο ἔξωθεν μὲν ἔστιν ἰδεῖν  τὸ   φαινόμενον κύτος. Ἔστι δ´ αὐτοῦ
[4, 10]   τὰ σκληρόφθαλμα) ἀλλὰ καὶ πρὸς  τὸ   φῶς τῶν λύχνων ἡσυχάζοντα φαίνονται
[4, 2]   δὲ θήλεια ᾠὰ ἔχει  τὸ   χρῶμα ἐρυθρά, ὧν πρόσφυσίς
[4, 2]   λεύκ´ ἄττα καθ´ αὑτά, ὅμοια  τὸ   χρῶμα καὶ τὴν σύστασιν ταῖς
[4, 2]   τὸ μὲν ὅλον ὑπόλευκον ἔχει  τὸ   χρῶμα, μέλανι δὲ διαπεπασμένον. Ἔχει
[4, 2]   τοῦ στήθους. (Ἔχουσι δ´ οὕτω  τὸ   ᾠὸν καὶ αἱ καρίδες καὶ
[4, 11]   ἀλλ´ οὐκ ἐν τῇ γαστρί·  ἐπέττετο   γὰρ ἂν ὥσπερ τροφή.
[4, 7]   οἷον σήπιον οὔτε κύκλῳ ὄστρακον·  (αὐτὸ   γὰρ αὑτὸ τὸ σῶμα διὰ
[4, 6]   τὸ ὀστρακῶδες· ἐν δὲ τούτῳ  αὐτό   ἐστι τὸ σαρκῶδες τοῦ τηθύου,
[4, 4]   ὅμοιον τοῖς καραβοειδέσι, καὶ γίνεται  αὐτὸ   καθ´ αὑτό, τῷ δ´ εἰσδύεσθαι
[4, 4]   τούτων (τὸ στόμα καὶ περὶ  αὐτὸ   καθαπερεὶ τριχώδη ἄττα πλείω, τούτων
[4, 1]   περιέχει τἀντός, καὶ καλοῦσιν  αὐτὸ   κεφαλήν τινες, οὐκ (ὀρθῶς καλοῦντες·
[4, 4]   τε μαλακοστράκων καὶ τῶν ὀστρακοδέρμων.  Αὐτὸ   μὲν γὰρ τὴν φύσιν ὅμοιον
[4, 7]   καὶ γεύεται καὶ εἰς  αὐτὸ   τὴν τροφὴν ἀνασπᾷ. Τοῦτο δὲ
[4, 7]   οὔτε κύκλῳ ὄστρακον· (αὐτὸ γὰρ  αὑτὸ   τὸ σῶμα διὰ τὴν σκληρότητα
[4, 4]   καραβοειδέσι, καὶ γίνεται αὐτὸ καθ´  αὑτό,   τῷ δ´ εἰσδύεσθαι καὶ ζῆν
[4, 1]   καὶ μηλολόνθη καὶ σφήξ· καὶ  ταὐτὸ   δὲ γένος αὐτῶν ἐστι καὶ
[4, 5]   δ´ ἀφίησι τὸ περίττωμα, ἄνω.  (Ταὐτὸ   δὲ τοῦτο συμβέβηκε τοῖς τε
[4, 8]   λίθοις, ἵνα φοβηθέντες συνθέωσιν εἰς  ταὐτὸ   καὶ τοῖς δικτύοις οὕτω περιβάλλωνται.
[4, 4]   ἐπανοιδεῖ· ἔστι δ´ οὐκ ἐπὶ  ταὐτὸ   τῷ ἐντέρῳ, ἀλλὰ τὸ μὲν
[4, 4]   πέτραις, ὅταν ἀποκλίνωσι τὸ ἐπικάλυμμα·  τοῦτο   γὰρ ἔοικεν εἶναι ὡσπερεὶ πῶμα·
[4, 8]   ἕν, οἷον τὸ τῶν ἀσπαλάκων.  Τοῦτο   γὰρ ὄψιν οὐκ ἔχει· ὀφθαλμοὺς
[4, 4]   πρὸς δὲ τὰ ἀκίνητα πλείω.  Τοῦτο   δ´ ἔσται φανερὸν ἐκ τῶν
[4, 4]   προβοσκίδας, ὥσπερ καὶ αἱ μυῖαι·  τοῦτο   δ´ ἐστὶ (γλωττοειδές. Ἔχουσι δὲ
[4, 5]   ἐχίνων, ἓν μὲν τὸ ἐσθιόμενον·  τοῦτο   δ´ ἐστὶν ἐν τὰ
[4, 11]   καὶ κάτω λεχθέντα τῶν θηλέων.  (Τοῦτο   δὲ καὶ ἐπ´ ἀνθρώπων καὶ
[4, 7]   εἰς αὐτὸ τὴν τροφὴν ἀνασπᾷ.  Τοῦτο   δὲ τοῖς μὲν μαλακόν ἐστι,
[4, 7]   στῆθος καὶ τὸ νῶτόν ἐστιν.  Τοῦτο   δὲ τοῖς μὲν πολλοῖς ἕν
[4, 10]   Μάλιστα δ´ ἐπὶ τῶν μελιττῶν  τοῦτο   δῆλον· ἠρεμοῦσι γὰρ καὶ παύονται
[4, 1]   χρῆται ἀντὶ γλώττης. Μετὰ δὲ  τοῦτο   ἔξωθεν μὲν ἔστιν ἰδεῖν τὸ
[4, 3]   καὶ τῷ ἐπικαλύμματι· μεῖζον γὰρ  τοῦτο   ἔχει θήλεια, καὶ πλέον
[4, 4]   Ἔχουσι δὲ καὶ οἱ κήρυκες  τοῦτο   καὶ αἱ πορφύραι στιφρόν, καὶ
[4, 6]   σὰρξ πᾶσα ὁμοία. (Προσπέφυκε δὲ  τοῦτο   κατὰ δύο τόπους τῷ ὑμένι
[4, 7]   δ´ ἔχουσι μέν, πάμπαν δὲ  τοῦτο   λεπτόν. Τὰ μὲν οὖν ἔξωθεν
[4, 7]   οἷον τοῖς ὀπισθοκέντροις τὸ γλωττοειδές,  τοῦτο   μακρὸν καὶ συμφυὲς καὶ ἀδιάσχιστον,
[4, 10]   ὑλαγμῷ. Περὶ δὲ τῶν ᾠοτοκούντων  τοῦτο   μὲν ἄδηλον, ὅτι δὲ καθεύδουσι,
[4, 7]   ἔχει ἕκαστον. Ὅσα δ´ ἔχει  τοῦτο,   ὀδόντας οὐκ ἔχει, ἔξω ὀλίγων
[4, 4]   τοῖς κόχλοις· καὶ γὰρ ἐκείνοις  τοῦτο   ὅμοιον ὑπάρχει. Ἀλλὰ πάντα τὰ
[4, 4]   ἐρυθρόν. Ἔχει δ´ οὐδεμίαν ἔξοδον  τοῦτο   οὐδὲ πόρον, ἀλλ´ ἐν ὑμένι
[4, 5]   τὸ περίττωμα, ἄνω. (Ταὐτὸ δὲ  τοῦτο   συμβέβηκε τοῖς τε στρομβώδεσι πᾶσι
[4, 7]   ἐστιν. Ἔτι δὲ χηλὰς ἔχει  τοῦτό   τε καὶ τὸ ἐν τοῖς
[4, 7]   τὸν αὐτὸν τρόπον. Ἔστι δὲ  τοῦτο   τὸ γένος πολλὰ εἴδη ἔχον
[4, 2]   ταύτης ἔντερον εὐθύ. Τελευτᾷ δὲ  τοῦτο   τοῖς μὲν καραβοειδέσι καὶ καρίσι
[4, 4]   γὰρ τοῖς διθύροις ἄμφω,  τοῦτο   τοῖς στρομβώδεσι τὸ ἕτερον μέρος.
[4, 6]   φαίνεται ἔχουσα, ἀλλ´ ὁμοία κατὰ  τοῦτο   τοῖς φυτοῖς ἐστιν. (Γένη δὲ
[4, 7]   οἷον σκορπίος· καὶ μόνον δὴ  τοῦτο   τῶν ἐντόμων μακρόκεντρόν ἐστιν. Ἔτι
[4, 7]   πᾶσι γὰρ τοῖς μὴ ὀπισθοκέντροις  τοῦτο   ὥσπερ ὅπλον ἔχει ἕκαστον. Ὅσα
[4, 6]   (Γένη δὲ τῶν ἀκαληφῶν ἐστι  δύο,   αἱ μὲν ἐλάττους καὶ ἐδώδιμοι
[4, 2]   ἁρπεδόνη τὸ πάχος· ὧν ὑποκάτω  δύο   (ἄττα ψαθυρά ἐστι προσηρτημένα τῷ
[4, 5]   ὄντες ἔχουσι ταῦτα. Ἄλλα δὲ  δύο   γένη τό τε τῶν σπατάγγων
[4, 6]   οὖν ταῖς πέτραις τῷ ὀστρακώδει,  δύο   δ´ ἔχει πόρους ἀπέχοντας ἀπ´
[4, 2]   (Ἐπάνω δὲ τῶν μεγάλων ἄλλοι  δύο   δασεῖς, μικρὸν ὑποκάτω τοῦ στόματος,
[4, 1]   δ´ ὄζολιν. (Ἔτι δ´ ἄλλοι  δύο   ἐν ὀστρείοις, τε καλούμενος
[4, 2]   γὰρ οἱ κάραβοι τοὺς πρώτους  δύο   ἔχουσι) καὶ ἐν τῷ στόματι
[4, 2]   μὲν οὖν κάραβοι, ὥσπερ εἴρηται,  δύο   ἔχουσιν ὀδόντας μεγάλους καὶ κοίλους,
[4, 2]   οἱ (καρκίνοι· καὶ γὰρ ὀδόντας  δύο   ἔχουσιν οἱ καρκίνοι. Ἔτι δ´
[4, 1]   οἳ οὐκ ἐσθίονται. Ἄλλα τε  δύο,   τε καλουμένη ἑλεδώνη, μήκει
[4, 2]   στόματι πόδες. Ὀδόντας δ´ ἔχει  δύο   καθάπερ κάραβος, ἐπάνω δὲ
[4, 2]   ἐστίν· ὀδόντας τε πάντ´ ἔχει  δύο   (καὶ γὰρ οἱ κάραβοι τοὺς
[4, 7]   ἀντὶ τῶν ὄρχεων πτερύγια (ἔχειν  δύο,   καὶ λαβέσθαι ποτὲ τοῦ πολυαγκίστρου
[4, 4]   προσάγεται, καὶ ἄλλους ἐφ´ ἑκάτερα  δύο,   καὶ τρίτον μικρόν. (Τὸ δὲ
[4, 2]   ὀδόντες εἰσὶ τρεῖς, οἱ μὲν  δύο   κατ´ ἀλλήλους, δ´ εἷς
[4, 4]   ἔχει ἐκείνου. Ἔχει δὲ κεράτια  δύο   λεπτὰ πυρρά, καὶ ὀφθαλμοὺς ὑποκάτω
[4, 2]   τῇ σαρκὶ κατὰ τὸ στῆθος  δύο   λεύκ´ ἄττα καθ´ αὑτά, ὅμοια
[4, 4]   τῶν κόχλων. Κάτω δ´ ἔχει  δύο   λευκὰ στιφρά, ὅμοια μαστοῖς, οἷα
[4, 4]   πυρρά, καὶ ὀφθαλμοὺς ὑποκάτω τούτων  δύο   μακρούς, οὐκ εἰσδυομένους οὐδὲ κατακλινομένους
[4, 1]   ἐστι στόμα, ἐν ἔνεισι  δύο   ὀδόντες· ὑπὲρ δὲ τούτων ὀφθαλμοὶ
[4, 4]   ἄττα πλείω, τούτων δ´ ἐχομένους  δύο   πόδας δικρόους, οἷς προσάγεται, καὶ
[4, 2]   κάμπτει δὲ καὶ προσάγεται τοὺς  δύο   πόδας πρὸς τὸ στόμα τοὺς
[4, 8]   ἐγκεφάλου, συνάπτει τῷ μυελῷ,  δύο   πόροι νευρώδεις καὶ ἰσχυροὶ