HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, De l'âme, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 15 formes différentes pour 73 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Pages

[1, 406]   καὶ ταῦτα, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός· ᾧ γὰρ ὑπάρχουσιν, ἐκεῖνο κινεῖται, τὸ

[1, 408]   ἑαυτήν, οἷον κινεῖσθαι μὲν ἐν ᾧ ἐστι, τοῦτο δὲ κινεῖσθαι ὑπὸ

[1, 406]   τὴν ψυχὴν τὸ σῶμα ἐν ᾧ ἐστιν, ὡς αὐτὴ κινεῖται, οἷον

[1, 408]   ψυχήν τι πεπονθέναι, ἀλλ' ἐν ᾧ, καθάπερ ἐν μέθαις καὶ νόσοις.

[1, 406]   τὸ ζῷον. Οὐ δεῖ δὲ ᾧ τὸ ὑφ' ἑαυτοῦ κινεῖσθαι ἐν

[1, 408]   ἢ φοβεῖσθαι τὸ τὴν καρδίαν ὡδὶ κινεῖσθαι, τὸ δὲ διανοεῖσθαι ἤ

[1, 405]   δ' εἶναι τὰ ὄντα κἀκεῖνος ᾤετο καὶ οἱ πολλοί. Παραπλησίως δὲ

[1, 411]   φασιν, ὅθεν ἴσως καὶ Θαλῆς ᾠήθη πάντα πλήρη θεῶν εἶναι. Τοῦτο

[1, 407]   γὰρ δὴ καὶ νοήσει, μέγεθος ὤν, πότερον ὁτῳοῦν τῶν μορίων τῶν

[1, 405]   τῶν ἄλλων ἔχειν. Τοιοῦτος δ' ὢν πῶς γνωριεῖ καὶ διὰ τίν'

[1, 405]   Ἔοικε δὲ καὶ Θαλῆς ἐξ ὧν ἀπομνημονεύουσι κινητικόν τι τὴν ψυχὴν

[1, 402]   εἶναι μέθοδος κατὰ πάντων περὶ ὧν βουλόμεθα γνῶναι τὴν οὐσίαν, ὥσπερ

[1, 409]   εἶναι, εἰ δύο, καὶ ἄπειρα; Ὧν γὰρ ὁ τόπος ἀδιαίρετος, καὶ

[1, 403]   ψυχῆς ἀναγκαῖον, ἅμα διαποροῦντας περὶ ὧν εὐπορεῖν δεῖ προελθόντας, τὰς τῶν

[1, 409]   ἀριθμὸν τὰ ἐκ τούτων. Ἐξ ὧν μὲν οὖν ἐστιν ἕκαστον τούτων,

[1, 402]   εἶθ' ὅσα συμβέβηκε περὶ αὐτήν· ὧν τὰ μὲν ἴδια πάθη τῆς

[1, 404]   ταῖς διὰ τῶν θυρίδων ἀκτῖσιν) ὧν τὴν μὲν πανσπερμίαν στοιχεῖα λέγει

[1, 410]   στοιχεῖα καὶ ἀρχὰς ἰδίας, ἐξ ὧν τὴν ψυχὴν συνεστάναι; Ἔσται ἄρα

[1, 405]   διὰ τοῦτο καὶ τὸ ζῆν ὠνόμασται, οἱ δὲ τὸ ψυχρόν, διὰ

[1, 405]   ἀθανάτοις· τοῦτο δ' ὑπάρχειν αὐτῇ ὡς ἀεὶ κινουμένῃ· ~κινεῖσθαι γὰρ καὶ

[1, 406]   τὸ σῶμα ἐν ᾧ ἐστιν, ὡς αὐτὴ κινεῖται, οἷον Δημόκριτος, παραπλησίως

[1, 404]   οὐ δὴ χρῆται τῷ νῷ ὡς δυνάμει τινὶ περὶ τὴν ἀλήθειαν,

[1, 408]   δὲ (πάντες ἀπονέμουσι τοῦτο μάλισθ' ὡς εἰπεῖν. Ἁρμόζει δὲ μᾶλλον καθ'

[1, 405]   δὴ πάντες τὴν ψυχὴν τρισὶν ὡς εἰπεῖν, κινήσει, αἰσθήσει, τῷ ἀσωμάτῳ·

[1, 408]   τῇ ψυχῇ· τοῦτο δὲ μὴ ὡς ἐν ἐκείνῃ τῆς κινήσεως οὔσης,

[1, 408]   ἀπορήσειεν ἄν τις περὶ αὐτῆς ὡς (κινουμένης, εἰς τὰ τοιαῦτα ἀποβλέψας·

[1, 407]   ἀλλ' ἤτοι ἀμερὴς ἢ οὐχ ὡς μέγεθός τι συνεχής. Πῶς γὰρ

[1, 405]   καὶ πρότερον, χρῆται δ' ἀμφοῖν ὡς μιᾷ φύσει, πλὴν ἀρχήν γε

[1, 407]   ταῦτα δὲ τῷ ἐφεξῆς ἕν, ὡς ὁ ἀριθμός, ἀλλ' οὐχ ὡς

[1, 404]   διὸ καλῶς ποιῆσαι {τὸν} Ὅμηρον ὡς ὁ Ἕκτωρ κεῖτ' ἀλλοφρονέων" οὐ

[1, 411]   ὄντα, τῇ δ' ὅλῃ ψυχῇ ὡς οὐ διαιρετῇ οὔσῃ. Ἔοικε δὲ

[1, 411]   καὶ τῇ ὅλῃ, ἀλλήλοις μὲν ὡς οὐ χωριστὰ ὄντα, τῇ δ'

[1, 408]   δ' ὅλως μὴ κινεῖται, δῆλον ὡς οὐδ' ὑφ' ἑαυτῆς. Πολὺ δὲ

[1, 407]   στιγμήν, αὗται δ' ἄπειροι, δῆλον ὡς οὐδέποτε διέξεισιν· εἰ δὲ κατὰ

[1, 407]   ἕνα διεῖλεν εἰς ἑπτὰ κύκλους, ὡς οὔσας τὰς τοῦ οὐρανοῦ φορὰς

[1, 411]   Φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ὡς οὔτε τὸ γινώσκειν ὑπάρχει τῇ

[1, 411]   τῶν ζῴων ἔνια τῶν ἐντόμων, ὡς τὴν αὐτὴν ἔχοντα ψυχὴν τῷ

[1, 407]   ὡς ὁ ἀριθμός, ἀλλ' οὐχ ὡς τὸ μέγεθος· διόπερ οὐδ' ὁ

[1, 404]   καὶ εἴ τις ἄλλος εἴρηκεν ὡς τὸ πᾶν ἐκίνησε νοῦς· οὐ

[1, 410]   ἔχοντος τοῦ λέγειν, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς, ὡς τοῖς σωματικοῖς στοιχείοις ἕκαστα γνωρίζεται,

[1, 406]   κίνησιν κἂν ὑφ' ἑτέρου κινοῖτο· ὠσθείη γὰρ ἂν βίᾳ τὸ ζῷον.

[1, 409]   γνωρίζειν τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον, ὥσπερ ἂν εἰ τὴν ψυχὴν τὰ

[1, 409]   ἡδονάς, λύπας, ὅσα ἄλλα τοιαῦτα· ὥσπερ γὰρ εἴπομεν πρότερον, οὐδὲ μαντεύσασθαι

[1, 403]   θυμὸς καὶ φόβος, καὶ οὐχ ὥσπερ γραμμὴ καὶ ἐπίπεδον. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'

[1, 404]   νοῦς· οὐ μὴν παντελῶς γ' ὥσπερ Δημόκριτος. Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἁπλῶς

[1, 409]   λεπτομερὲς αὐτὴν τιθεῖσι, τῇ δ' ~(ὥσπερ Δημόκριτος κινεῖσθαί φησιν ὑπὸ τῆς

[1, 407]   καὶ μορφήν, παραπλήσιον δὲ λέγουσιν ὥσπερ εἴ τις φαίη τὴν τεκτονικὴν

[1, 405]   λέγειν ψυχήν τε καὶ νοῦν, ὥσπερ εἴπομεν καὶ πρότερον, χρῆται δ'

[1, 404]   ταύτας, οἱ δὲ μίαν, ταύτην, ὥσπερ Ἐμπεδοκλῆς μὲν ἐκ τῶν στοιχείων

[1, 402]   αἰτίας τῶν συμβεβηκότων ταῖς οὐσίαις (ὥσπερ ἐν τοῖς μαθήμασι τί τὸ

[1, 409]   μὲν κινοῦν τὸ δὲ κινούμενον, ὥσπερ ἐν τῷ συνεχεῖ· οὐ γὰρ

[1, 407]   δεξομένου σώματος οὐθὲν ἔτι προσδιορίζουσιν, ὥσπερ ἐνδεχόμενον κατὰ τοὺς Πυθαγορικοὺς μύθους

[1, 408]   τῷ γήρᾳ ἀμαυρώσεως, νῦν δ' ὥσπερ ἐπὶ τῶν αἰσθητηρίων συμβαίνει· εἰ

[1, 407]   ἧττον τῶν λεγομένων, λόγον δ' ὥσπερ εὐθύνοις δεδωκυῖα κἀν τοῖς ἐν

[1, 405]   τὸν σίδηρον κινεῖ· Διογένης δ' ὥσπερ καὶ ἕτεροί τινες ἀέρα, τοῦτον

[1, 407]   δὲ νοῦς εἷς καὶ συνεχὴς ὥσπερ καὶ ἡ νόησις· ἡ δὲ

[1, 408]   πρεσβύτης ὄμμα τοιονδί, βλέποι ἂν ὥσπερ καὶ ὁ νέος. Ὥστε τὸ

[1, 402]   ὧν βουλόμεθα γνῶναι τὴν οὐσίαν, ὥσπερ καὶ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς ἰδίων

[1, 403]   ἐν ὕλῃ τοιᾳδί, εἰ ἔσται· ὥσπερ οἰκίας ὁ μὲν λόγος τοιοῦτος,

[1, 403]   τὸ σῶμα καὶ οὕτως ἔχῃ ὥσπερ ὅταν ὀργίζηται. Ἔτι δὲ μᾶλλον

[1, 406]   πλὴν εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός, ὥσπερ οὐδὲ τὸ καθ' αὑτὸ ἀγαθὸν

[1, 406]   συμβεβηκὸς αὐτῇ τὸ κινεῖσθαι ὑπάρξει, ὥσπερ τῷ λευκῷ ἢ τῷ τριπήχει·

[1, 411]   τὸ ὅλον τοῖς μορίοις ὁμοειδές· ὥστ' ἀναγκαῖον αὐτοῖς λέγειν καὶ τὴν

[1, 406]   αὑτήν, καὶ αὐτὴ κινοῖτ' ἄν, ὥστ' εἰ πᾶσα κίνησις ἔκστασίς ἐστι

[1, 410]   νεῦρα τρίχες, οὐθενὸς αἰσθάνεσθαι δοκεῖ, ὥστ' οὐδὲ τῶν ὁμοίων· καίτοι προσῆκεν.

[1, 402]   τῶν κατὰ συμβεβηκὸς ἰδίων ἀπόδειξις, ὥστε ζητητέον ἂν εἴη τὴν μέθοδον

[1, 403]   ἀποδείξεως ἀρχὴ τὸ τί ἐστιν, ~ὥστε καθ' ὅσους τῶν ὁρισμῶν μὴ

[1, 406]   Τὸ δὲ σῶμα κινεῖται φορᾷ· ὥστε καὶ ἡ ψυχὴ μεταβάλλοι ἂν

[1, 408]   σύνθεσιν αὐτῶν, ἐπειδὰν οὕτω συναρμόζωσιν ὥστε μηδὲν συγγενὲς παραδέχεσθαι, ἐντεῦθεν δὲ

[1, 403]   τὰ πάθη λόγοι ἔνυλοί εἰσιν· ὥστε οἱ ὅροι τοιοῦτοι οἷον τὸ

[1, 409]   ψυχή, καὶ ἐν τῷ ἀριθμῷ, ὥστε οὐ τὸ κινοῦν καὶ κινούμενον

[1, 411]   ἄτοπον· ὄργανα γὰρ οὐκ ἔχουσιν ὥστε σώζειν τὴν φύσιν. Ἀλλ' οὐδὲν

[1, 408]   ἂν ὥσπερ καὶ ὁ νέος. Ὥστε τὸ γῆρας οὐ τῷ τὴν

Livre, Pages
[1, 406]	καὶ ταῦτα, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός·	ᾧ	γὰρ ὑπάρχουσιν, ἐκεῖνο κινεῖται, τὸ
[1, 408]	ἑαυτήν, οἷον κινεῖσθαι μὲν ἐν	ᾧ	ἐστι, τοῦτο δὲ κινεῖσθαι ὑπὸ
[1, 406]	τὴν ψυχὴν τὸ σῶμα ἐν	ᾧ	ἐστιν, ὡς αὐτὴ κινεῖται, οἷον
[1, 408]	ψυχήν τι πεπονθέναι, ἀλλ' ἐν	ᾧ,	καθάπερ ἐν μέθαις καὶ νόσοις.
[1, 406]	τὸ ζῷον. Οὐ δεῖ δὲ	ᾧ	τὸ ὑφ' ἑαυτοῦ κινεῖσθαι ἐν
[1, 408]	ἢ φοβεῖσθαι τὸ τὴν καρδίαν	ὡδὶ	κινεῖσθαι, τὸ δὲ διανοεῖσθαι ἤ
[1, 405]	δ' εἶναι τὰ ὄντα κἀκεῖνος	ᾤετο	καὶ οἱ πολλοί. Παραπλησίως δὲ
[1, 411]	φασιν, ὅθεν ἴσως καὶ Θαλῆς	ᾠήθη	πάντα πλήρη θεῶν εἶναι. Τοῦτο
[1, 407]	γὰρ δὴ καὶ νοήσει, μέγεθος	ὤν,	πότερον ὁτῳοῦν τῶν μορίων τῶν
[1, 405]	τῶν ἄλλων ἔχειν. Τοιοῦτος δ'	ὢν	πῶς γνωριεῖ καὶ διὰ τίν'
[1, 405]	Ἔοικε δὲ καὶ Θαλῆς ἐξ	ὧν	ἀπομνημονεύουσι κινητικόν τι τὴν ψυχὴν
[1, 402]	εἶναι μέθοδος κατὰ πάντων περὶ	ὧν	βουλόμεθα γνῶναι τὴν οὐσίαν, ὥσπερ
[1, 409]	εἶναι, εἰ δύο, καὶ ἄπειρα;	Ὧν	γὰρ ὁ τόπος ἀδιαίρετος, καὶ
[1, 403]	ψυχῆς ἀναγκαῖον, ἅμα διαποροῦντας περὶ	ὧν	εὐπορεῖν δεῖ προελθόντας, τὰς τῶν
[1, 409]	ἀριθμὸν τὰ ἐκ τούτων. Ἐξ	ὧν	μὲν οὖν ἐστιν ἕκαστον τούτων,
[1, 402]	εἶθ' ὅσα συμβέβηκε περὶ αὐτήν·	ὧν	τὰ μὲν ἴδια πάθη τῆς
[1, 404]	ταῖς διὰ τῶν θυρίδων ἀκτῖσιν)	ὧν	τὴν μὲν πανσπερμίαν στοιχεῖα λέγει
[1, 410]	στοιχεῖα καὶ ἀρχὰς ἰδίας, ἐξ	ὧν	τὴν ψυχὴν συνεστάναι; Ἔσται ἄρα
[1, 405]	διὰ τοῦτο καὶ τὸ ζῆν	ὠνόμασται,	οἱ δὲ τὸ ψυχρόν, διὰ
[1, 405]	ἀθανάτοις· τοῦτο δ' ὑπάρχειν αὐτῇ	ὡς	ἀεὶ κινουμένῃ· ~κινεῖσθαι γὰρ καὶ
[1, 406]	τὸ σῶμα ἐν ᾧ ἐστιν,	ὡς	αὐτὴ κινεῖται, οἷον Δημόκριτος, παραπλησίως
[1, 404]	οὐ δὴ χρῆται τῷ νῷ	ὡς	δυνάμει τινὶ περὶ τὴν ἀλήθειαν,
[1, 408]	δὲ (πάντες ἀπονέμουσι τοῦτο μάλισθ'	ὡς	εἰπεῖν. Ἁρμόζει δὲ μᾶλλον καθ'
[1, 405]	δὴ πάντες τὴν ψυχὴν τρισὶν	ὡς	εἰπεῖν, κινήσει, αἰσθήσει, τῷ ἀσωμάτῳ·
[1, 408]	τῇ ψυχῇ· τοῦτο δὲ μὴ	ὡς	ἐν ἐκείνῃ τῆς κινήσεως οὔσης,
[1, 408]	ἀπορήσειεν ἄν τις περὶ αὐτῆς	ὡς	(κινουμένης, εἰς τὰ τοιαῦτα ἀποβλέψας·
[1, 407]	ἀλλ' ἤτοι ἀμερὴς ἢ οὐχ	ὡς	μέγεθός τι συνεχής. Πῶς γὰρ
[1, 405]	καὶ πρότερον, χρῆται δ' ἀμφοῖν	ὡς	μιᾷ φύσει, πλὴν ἀρχήν γε
[1, 407]	ταῦτα δὲ τῷ ἐφεξῆς ἕν,	ὡς	ὁ ἀριθμός, ἀλλ' οὐχ ὡς
[1, 404]	διὸ καλῶς ποιῆσαι {τὸν} Ὅμηρον	ὡς	ὁ Ἕκτωρ κεῖτ' ἀλλοφρονέων" οὐ
[1, 411]	ὄντα, τῇ δ' ὅλῃ ψυχῇ	ὡς	οὐ διαιρετῇ οὔσῃ. Ἔοικε δὲ
[1, 411]	καὶ τῇ ὅλῃ, ἀλλήλοις μὲν	ὡς	οὐ χωριστὰ ὄντα, τῇ δ'
[1, 408]	δ' ὅλως μὴ κινεῖται, δῆλον	ὡς	οὐδ' ὑφ' ἑαυτῆς. Πολὺ δὲ
[1, 407]	στιγμήν, αὗται δ' ἄπειροι, δῆλον	ὡς	οὐδέποτε διέξεισιν· εἰ δὲ κατὰ
[1, 407]	ἕνα διεῖλεν εἰς ἑπτὰ κύκλους,	ὡς	οὔσας τὰς τοῦ οὐρανοῦ φορὰς
[1, 411]	Φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων	ὡς	οὔτε τὸ γινώσκειν ὑπάρχει τῇ
[1, 411]	τῶν ζῴων ἔνια τῶν ἐντόμων,	ὡς	τὴν αὐτὴν ἔχοντα ψυχὴν τῷ
[1, 407]	ὡς ὁ ἀριθμός, ἀλλ' οὐχ	ὡς	τὸ μέγεθος· διόπερ οὐδ' ὁ
[1, 404]	καὶ εἴ τις ἄλλος εἴρηκεν	ὡς	τὸ πᾶν ἐκίνησε νοῦς· οὐ
[1, 410]	ἔχοντος τοῦ λέγειν, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς,	ὡς	τοῖς σωματικοῖς στοιχείοις ἕκαστα γνωρίζεται,
[1, 406]	κίνησιν κἂν ὑφ' ἑτέρου κινοῖτο·	ὠσθείη	γὰρ ἂν βίᾳ τὸ ζῷον.
[1, 409]	γνωρίζειν τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον,	ὥσπερ	ἂν εἰ τὴν ψυχὴν τὰ
[1, 409]	ἡδονάς, λύπας, ὅσα ἄλλα τοιαῦτα·	ὥσπερ	γὰρ εἴπομεν πρότερον, οὐδὲ μαντεύσασθαι
[1, 403]	θυμὸς καὶ φόβος, καὶ οὐχ	ὥσπερ	γραμμὴ καὶ ἐπίπεδον. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'
[1, 404]	νοῦς· οὐ μὴν παντελῶς γ'	ὥσπερ	Δημόκριτος. Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἁπλῶς
[1, 409]	λεπτομερὲς αὐτὴν τιθεῖσι, τῇ δ'	~(ὥσπερ	Δημόκριτος κινεῖσθαί φησιν ὑπὸ τῆς
[1, 407]	καὶ μορφήν, παραπλήσιον δὲ λέγουσιν	ὥσπερ	εἴ τις φαίη τὴν τεκτονικὴν
[1, 405]	λέγειν ψυχήν τε καὶ νοῦν,	ὥσπερ	εἴπομεν καὶ πρότερον, χρῆται δ'
[1, 404]	ταύτας, οἱ δὲ μίαν, ταύτην,	ὥσπερ	Ἐμπεδοκλῆς μὲν ἐκ τῶν στοιχείων
[1, 402]	αἰτίας τῶν συμβεβηκότων ταῖς οὐσίαις	(ὥσπερ	ἐν τοῖς μαθήμασι τί τὸ
[1, 409]	μὲν κινοῦν τὸ δὲ κινούμενον,	ὥσπερ	ἐν τῷ συνεχεῖ· οὐ γὰρ
[1, 407]	δεξομένου σώματος οὐθὲν ἔτι προσδιορίζουσιν,	ὥσπερ	ἐνδεχόμενον κατὰ τοὺς Πυθαγορικοὺς μύθους
[1, 408]	τῷ γήρᾳ ἀμαυρώσεως, νῦν δ'	ὥσπερ	ἐπὶ τῶν αἰσθητηρίων συμβαίνει· εἰ
[1, 407]	ἧττον τῶν λεγομένων, λόγον δ'	ὥσπερ	εὐθύνοις δεδωκυῖα κἀν τοῖς ἐν
[1, 405]	τὸν σίδηρον κινεῖ· Διογένης δ'	ὥσπερ	καὶ ἕτεροί τινες ἀέρα, τοῦτον
[1, 407]	δὲ νοῦς εἷς καὶ συνεχὴς	ὥσπερ	καὶ ἡ νόησις· ἡ δὲ
[1, 408]	πρεσβύτης ὄμμα τοιονδί, βλέποι ἂν	ὥσπερ	καὶ ὁ νέος. Ὥστε τὸ
[1, 402]	ὧν βουλόμεθα γνῶναι τὴν οὐσίαν,	ὥσπερ	καὶ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς ἰδίων
[1, 403]	ἐν ὕλῃ τοιᾳδί, εἰ ἔσται·	ὥσπερ	οἰκίας ὁ μὲν λόγος τοιοῦτος,
[1, 403]	τὸ σῶμα καὶ οὕτως ἔχῃ	ὥσπερ	ὅταν ὀργίζηται. Ἔτι δὲ μᾶλλον
[1, 406]	πλὴν εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός,	ὥσπερ	οὐδὲ τὸ καθ' αὑτὸ ἀγαθὸν
[1, 406]	συμβεβηκὸς αὐτῇ τὸ κινεῖσθαι ὑπάρξει,	ὥσπερ	τῷ λευκῷ ἢ τῷ τριπήχει·
[1, 411]	τὸ ὅλον τοῖς μορίοις ὁμοειδές·	ὥστ'	ἀναγκαῖον αὐτοῖς λέγειν καὶ τὴν
[1, 406]	αὑτήν, καὶ αὐτὴ κινοῖτ' ἄν,	ὥστ'	εἰ πᾶσα κίνησις ἔκστασίς ἐστι
[1, 410]	νεῦρα τρίχες, οὐθενὸς αἰσθάνεσθαι δοκεῖ,	ὥστ'	οὐδὲ τῶν ὁμοίων· καίτοι προσῆκεν.
[1, 402]	τῶν κατὰ συμβεβηκὸς ἰδίων ἀπόδειξις,	ὥστε	ζητητέον ἂν εἴη τὴν μέθοδον
[1, 403]	ἀποδείξεως ἀρχὴ τὸ τί ἐστιν,	~ὥστε	καθ' ὅσους τῶν ὁρισμῶν μὴ
[1, 406]	Τὸ δὲ σῶμα κινεῖται φορᾷ·	ὥστε	καὶ ἡ ψυχὴ μεταβάλλοι ἂν
[1, 408]	σύνθεσιν αὐτῶν, ἐπειδὰν οὕτω συναρμόζωσιν	ὥστε	μηδὲν συγγενὲς παραδέχεσθαι, ἐντεῦθεν δὲ
[1, 403]	τὰ πάθη λόγοι ἔνυλοί εἰσιν·	ὥστε	οἱ ὅροι τοιοῦτοι οἷον τὸ
[1, 409]	ψυχή, καὶ ἐν τῷ ἀριθμῷ,	ὥστε	οὐ τὸ κινοῦν καὶ κινούμενον
[1, 411]	ἄτοπον· ὄργανα γὰρ οὐκ ἔχουσιν	ὥστε	σώζειν τὴν φύσιν. Ἀλλ' οὐδὲν
[1, 408]	ἂν ὥσπερ καὶ ὁ νέος.	Ὥστε	τὸ γῆρας οὐ τῷ τὴν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 12/10/2006