Livre, Chap.
[2, 18]	ἐπὶ πόλιν καρτερὰν τῆς Γαλιλαίας	Χαβουλών,	ἣ καλεῖται ἀνδρῶν, διορίζει δὲ
[2, 8]	δὴ μακρᾶς δουλείας ἀπηλλαγμένας τότε	χαίρειν	καὶ μετεώρους φέρεσθαι. Καὶ ταῖς
[2, 14]	τοῦ δημοτικοῦ δὲ τὸ μὴ	χαῖρον	ἡσυχίᾳ πρὸς τοὺς Ἀλβίνου κοινωνοὺς
[2, 21]	τὸν Ἰώσηπον ὁρῶν αὐτοῦ σφόδρα>	χαίροντα	τῷ δραστηρίῳ πείθει πρῶτον μὲν
[2, 19]	παρὰ Ἰουδαίων ἐγκέλευσμα καὶ κραυγὴ	χαιρόντων	ἅμα καὶ τεθυμωμένων. Ὀλίγου δὲ
[2, 19]	ἀναιροῦντας. Εἰ δὲ μὴ τῷ	χαλασθέντι	τῆς φάλαγγος οἵ τε ἱππεῖς
[2, 7]	δὲ τοὺς μάντεις καὶ τῶν	Χαλδαίων	τινὰς ἐπυνθάνετο, τί σημαίνειν δοκοῖεν.
[2, 16]	ἡ γὰρ πεῖρα τῆς δουλείας	χαλεπή,	καὶ περὶ τοῦ μηδ' ἄρξασθαι
[2, 17]	πρὸς τὴν τόλμαν τῆς ἀποστάσεως	χαλεπήναντες	καὶ τὸ τηλικοῦτον ἐπισείειν τῇ
[2, 17]	ἤδη τῶν νεωτεριζόντων ἀκατάσχετον καὶ	χαλεπήνας	ἐφ' οἷς προπεπηλάκισται, τοὺς μὲν
[2, 16]	πεποιθὸς ὑμᾶς κατὰ Ῥωμαίων ἐπαίρει;	χαλεπὸν	τὸ δουλεύειν, ἐρεῖ τις. Πόσῳ
[2, 16]	εἶναι τοὺς Ῥωμαίων ὑπηρέτας ἀνηκέστως	χαλεπούς·	οὔπω Ῥωμαῖοι πάντες ἀδικοῦσιν ὑμᾶς
[2, 18]	διῆγον, τὰς δὲ νύκτας δέει	χαλεπωτέρας·	καὶ γὰρ ἀπεσκευάσθαι τοὺς Ἰουδαίους
[2, 17]	πολιορκίαν παρακαλοῦντος, οἱ δὲ προσέκειντο	χαλεπώτερον,	μέχρι μηκέτι ἀντέχοντες οἱ περὶ
[2, 13]	τῶν συμφορῶν ὁ φόβος ἦν	χαλεπώτερος,	ἑκάστου καθάπερ ἐν πολέμῳ καθ'
[2, 16]	Αἴγυπτον ἅμα τῇ Μακεδόνων εὐγενείᾳ	χαλινοῖ.	Τίνας οὖν ἐπὶ τὸν πόλεμον
[2, 11]	ἄρχουσιν δὲ προσέταξεν ἐγχαράξαντας δέλτοις	χαλκαῖς	τὴν δόσιν εἰς τὸ Καπετώλιον
[2, 17]	τῶν στασιαστῶν λόγοις πρὸ τῆς	χαλκῆς	πύλης ἀθροίζουσι τὸν δῆμον, ἥτις
[2, 11]	ἦν Βερνίκῃ συνοικῶν, βασιλείᾳ τῇ	Χαλκίδι.	(Ταχέως δ' ὡς ἂν ἐκ
[2, 12]	καὶ Περαίας, ἐκ δὲ τῆς	Χαλκίδος	Ἀγρίππαν εἰς μείζονα βασιλείαν μετατίθησιν,
[2, 11]	ταῦτα καὶ ὁ βασιλεύων τῆς	Χαλκίδος	Ἡρώδης τελευτᾷ, καταλιπὼν ἐκ μὲν
[2, 12]	Ἡρώδου τελευτήν, ὃς ἦρχε τῆς	Χαλκίδος,	καθίστησιν Κλαύδιος εἰς τὴν βασιλείαν
[2, 7]	δὲ γινώσκων ἀκριβῶς> τοὺς Ἀλεξάνδρου	χαρακτῆρας,	κατηγόρητο γὰρ ὑφ' Ἡρώδου παρ'
[2, 21]	τὸν πόνον αὐτῶν τοῖς βασιλεῦσιν	χαρίζεσθαι.	Νύκτωρ εἰς τὰς κώμας διέδραμον
[2, 6]	Ἀζώτου καὶ Φασαηλίδος ἀποδείκνυται δεσπότις,	χαρίζεται	δ' αὐτῇ Καῖσαρ καὶ τὰ
[2, 6]	αὐτοῦ θυγατράσι παρθένοις Καῖσαρ ἔξωθεν	χαρίζεται	πεντήκοντα μυριάδας ἀργυρίου καὶ συνῴκισεν
[2, 2]	Τότε μὲν οὖν Σαβῖνος Οὐάρῳ	χαριζόμενος	οὔτ' ἐπὶ τὰς ἄκρας ἔσπευσεν
[2, 2]	τῆς στρατιᾶς ἀμείψας καὶ προκοπὰς	χαρισάμενος,	ἔτι δὲ τῷ δήμῳ πάντα
[2, 11]	θεῷ τὰ περὶ τῆς ἡγεμονίας	χαριστήρια.	Καὶ τὸν Ἀγρίππαν εὐθέως ἐδωρεῖτο
[2, 10]	τοὺς μὲν τούτων γραμματοφόρους συνέβη	χειμασθῆναι	τρεῖς μῆνας ἐν τῇ θαλάσσῃ,
[2, 8]	ταῖς δὲ φαύλαις ζοφώδη καὶ	χειμέριον	ἀφορίζονται μυχὸν γέμοντα τιμωριῶν ἀδιαλείπτων.
[2, 16]	τὸ σκάφος προσκέπτεσθαι τὸν μέλλοντα	χειμῶνα	μηδ' εἰς μέσας τὰς θυέλλας
[2, 9]	ποικίλως ἐφιλοφρονεῖτο καὶ τελευταῖον τὰς	χεῖρας	ἀνατείνας φανερῶς ηὔξατο θᾶττον αὐτὸν
[2, 18]	λέγοντες· ἔπειτα ἀναπηδήσαντες ἐπέβαλλον τὰς	χεῖρας	αὐτοῖς. Οἱ μὲν οὖν λοιποὶ
[2, 5]	ἀφεστῶτας ἠπείγετο. Κἀκεῖνοι πρὶν εἰς	χεῖρας	ἐλθεῖν Ἀχιάβου συμβουλεύσαντος σφᾶς αὐτοὺς
[2, 19]	συμβαλοῦντας. Οἱ δὲ πρὶν εἰς	χεῖρας	ἐλθεῖν δέει τοὺς Ἰουδαίους διεσκέδασαν,
[2, 4]	οὐδὲ Ἰουδαίων εἴ τις εἰς	χεῖρας	ἔλθοι φέρων κέρδος. Ἐτόλμησαν δέ
[2, 21]	κόνιν, ἀποστρέψας δὲ ὀπίσω τὰς	χεῖρας	καὶ τὸ ἴδιον ξίφος ἐπιδήσας
[2, 8]	ἀεὶ καὶ τοὺς ψευδομένους προβάλλεσθαι·	χεῖρας	κλοπῆς καὶ ψυχὴν ἀνοσίου κέρδους
[2, 21]	ἐκέλευσεν ἐξελθεῖν, ἵνα ἀποκόψῃ τὰς	χεῖρας	τοῦ Κλείτου. Δείσας δὲ ἐκεῖνος
[2, 13]	πρὸς τούτοις στῖφος ἕτερον πονηρῶν	χειρὶ	μὲν καθαρώτερον, ταῖς γνώμαις δὲ
[2, 12]	τὰς ἐκείνων ἱκεσίας τῶν ἐν	χειρὶ	πραγμάτων θέμενος ἀπράκτους ἀπέπεμψεν τοὺς
[2, 16]	ἀκουόντων πάντων ἡ> πρὸς τὸ	χεῖρον	ὁμόνοια. Ἐπεὶ δὲ τινὰς μὲν
[2, 2]	ποτε ἀξιῶσαι βασιλικῆς ἢ ὅτε	χεῖρον	τὴν ψυχὴν κάμνων τοῦ σώματος
[2, 8]	τὸ δὲ ὀμνύειν αὐτοῖς περιίσταται	χεῖρον	τῆς ἐπιορκίας ὑπολαμβάνοντες· ἤδη γὰρ
[2, 16]	ἀποκωλύει. Ἀγρίππᾳ δὲ τὸ μὲν	χειροτονεῖν	Φλώρου κατηγόρους ἐπίφθονον, τὸ περιιδεῖν
[2, 8]	καλῷ τίθενται λευχειμονεῖν τε διαπαντός.	Χειροτονητοὶ	δ' οἱ τῶν κοινῶν ἐπιμεληταὶ
[2, 16]	ἀγὼν δίκαιος. Ὁ δ' ἅπαξ	χειρωθείς,	ἔπειτα ἀφιστάμενος, αὐθάδης δοῦλός ἐστιν,
[2, 16]	καὶ πρὸς τὸ μόνον ἀεὶ	χειρωθέντες	τότε συλλεξάμενοι τὴν ἰσχὺν πάλιν
[2, 4]	ποτε τὴν χώραν ἀρχιλῃστοῦ καὶ	χειρωθέντος	ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως συστήσας πλῆθος
[2, 21]	τῆς ἀκτῆς τὴν ἑτέραν τῶν	χειρῶν	καταλιπεῖν. Κἀκείνου κατανεύσαντος ἐφ' ᾧ
[2, 21]	Σέπφωριν ὁμοίως· καὶ γὰρ ἐκείνους	χειρωσάμενος	νουθετῆσαι διὰ τῆς ἁρπαγῆς ἠθέλησεν,
[2, 21]	προσηγάγετο δίχα τῶν ὅπλων καὶ	χειρωσάμενος	στρατηγήμασιν τοὺς τέσσαρας ἡγεμόνας τῶν
[2, 21]	εὔνοιαν, ἀνεῖργεν δὲ τὴν ὁρμήν,	χειρώσασθαι	συνέσει τοὺς ἐχθροὺς μᾶλλον ἢ
[2, 19]	ὁμοίως τὴν καλουμένην παρ' αὐτοῖς	χελώνην	ἐφράξαντο, καθ' ἧς τὰ βέλη
[2, 17]	στασιάζον ἐκράτει καὶ τοῦ ἱεροῦ.	Χερμάσιν	μὲν οὖν καὶ τοῖς ἑκηβόλοις
[2, 16]	Τί δὴ κωλύει ταῖς ἑαυτῶν	χερσὶν	διαχρήσασθαι τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ
[2, 18]	τὸ οἰκεῖον, θνήσκωμεν ὡς ἐναγεῖς	χερσὶν	ἰδίαις· οὐ γὰρ πρέπον ἐν
[2, 7]	οὗ τελευτήσαντος ἐπανελθοῦσαν αὐτὴν καὶ	χηρεύουσαν	παρὰ τῷ πατρὶ θεασάμενος ὁ
[2, 20]	ὑπέτασσεν δεκαδάρχαις καὶ ἑκατοντάρχαις ἔπειτα	χιλιάρχοις,	κἀπὶ τούτοις ἡγεμόνας ταγμάτων ἁδροτέρων
[2, 1]	τὴν νόσον ὑποπέμπει μετὰ σπείρας	χιλίαρχον	προστάξας βίᾳ τοὺς ἐξάρχοντας τῆς
[2, 1]	βάλλοντες λίθοις διέφθειρον, ὁ δὲ	χιλίαρχος	ἐκφεύγει τραυματίας μόλις. Ἔπειθ' οἱ
[2, 19]	στρατάρχης τάγματος ἕκτου, Λογγῖνος δὲ	χιλίαρχος,	ἔπαρχος δὲ ἴλης Αἰμίλιος Ἰούκουνδος
[2, 12]	καὶ Κουμανῷ καὶ Κέλερι τῷ	χιλιάρχῳ	πλεῖν ἐπὶ Ῥώμης δώσοντας Κλαυδίῳ
[2, 16]	ἀναγγελοῦντα. Πέμπει δή τινα τῶν	χιλιάρχων	Νεαπολιτανόν, ὃς ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρείας
[2, 16]	πλείονα τῶν ὅπλων. Τοιγαροῦν ὑπὸ	χιλίοις	καὶ διακοσίοις στρατιώταις δουλεύουσιν, ὧν
[2, 5]	παρὰ Βηρυτίων διερχόμενος τὴν πόλιν	χιλίους	καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας. Ἐπεὶ δ'
[2, 6]	καταλειφθεῖσαν ὑφ' Ἡρώδου δωρεὰν οὖσαν	χιλίων	ταλάντων, εὐτελῆ τινα τῶν κειμηλίων
[2, 8]	καὶ παυόμενοι γεραίρουσι θεὸν ὡς	χορηγὸν	τῆς ζωῆς. Ἔπειθ' ὡς ἱερὰς
[2, 20]	τὴν μὲν διδασκαλίαν ἀπέγνω τῇ	χρείᾳ	διωκομένην, τὸ δ' εὐπειθὲς ὁρῶν
[2, 20]	ὀλίγον γε μὴν ἥ τε	χρεία	τῶν χρημάτων καὶ γοητεύων Ἐλεάζαρος
[2, 20]	θησαυρῶν, ὅμως οὐκ ἐπέστησαν ταῖς	χρείαις	αὐτόν τε τυραννικὸν ὁρῶντες καὶ
[2, 16]	ἔξωθεν παντοίως φορολογοῦνται καὶ ταῖς	χρείαις	τῆς ἡγεμονίας παρέχουσιν ἑτοίμους τὰς
[2, 8]	μὴ δι' ἡδονὴν ἀλλὰ τέκνων	χρείαν	γαμεῖν. Λουτρὰ δὲ ταῖς γυναιξὶν
[2, 19]	μηχανάς, τούτων γὰρ διὰ τὴν	χρείαν	περιείχοντο καὶ μάλιστα δεδοικότες, μὴ
[2, 8]	ἀδιαίρετοι πρὸς ἁπάντων εἰς τὰς	χρείας	ἕκαστοι. (Μία δ' οὐκ ἔστιν
[2, 14]	τάλαντα σκηψάμενος εἰς τὰς Καίσαρος	χρείας.	Σύγχυσις δ' εὐθέως εἶχεν τὸν
[2, 17]	καὶ τὰς εἰσπράξεις ἀποκόψαι τῶν	χρεῶν,	ὅπως αὐτοί τε πλῆθος προσλάβωσιν
[2, 16]	καὶ τὰς ὑπατικὰς ῥάβδους; τί	χρὴ	λέγειν Ἡνιόχους τε καὶ Κόλχους
[2, 19]	ὁ Κέστιος ἀμηχανῶν, ὅ τι	χρὴ	ποιεῖν, τῇ τρίτῃ δὲ πολλῷ
[2, 17]	λόγον ἀλλήλοις δόντες, ὡς οὐ	χρὴ	Ῥωμαίων ἀποστάντας δι' ἐλευθερίας πόθον
[2, 16]	ἐγκλήματα· θεραπεύειν γάρ, οὐκ ἐρεθίζειν	χρὴ	τὰς ἐξουσίας· ὅταν δὲ τῶν
[2, 2]	περὶ ὧν διήκουσεν ἐσκέπτετο, εἴτε	χρὴ	τῶν ἐν ταῖς διαθήκαις καταστῆσαί
[2, 2]	ἐπικουρίας τὸ πλῆθος τῶν προσώπων	χρῄζειν.	~(Πρὶν δὲ ὁρίσαι τι περὶ
[2, 8]	ἀγοράζουσιν οὔτε πωλοῦσιν, ἀλλὰ τῷ	χρῄζοντι	διδοὺς ἕκαστος τὰ παρ' αὐτῷ
[2, 21]	δεομένην καὶ πρὸς κατασκευὴν τείχους	χρῄζουσαν	ἀργυρίου, δεδοικὼς δὲ τὸν Τιβεριέων
[2, 21]	τοὺς μὲν ἀπάταις τοὺς δὲ	χρήμασι	διαφθείρων ἀνέπειθεν ἀποστῆναι Ἰωσήπου. Καὶ
[2, 11]	πλοῦτος Ἀγρίππᾳ προσέρρει, καὶ τοῖς	χρήμασιν	αὐτὸς οὐκ εἰς μακρὰν κατεχρήσατο·
[2, 16]	καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν καὶ	χρήμασιν	καὶ σώμασιν καὶ ψυχαῖς ἄμεινον
[2, 14]	Ἱεροσολύμοις ἐθάρσησαν αἱ τόλμαι, καὶ	χρήμασιν	μὲν οἱ δυνατοὶ τὸν Ἀλβῖνον
[2, 19]	καὶ τῶν ἱππάρχων οἱ πλεῖστοι	χρήμασιν	ὑπὸ Φλώρου δεκασθέντες ἀπέστρεψαν αὐτὸν
[2, 3]	ἐβιάζετο καὶ πικρῶς τὰ βασιλικὰ	χρήματα	διηρεύνα, πεποιθὼς οὐ μόνον τοῖς
[2, 16]	φρούριόν ἐστιν ἢ Φλώρῳ τὰ	χρήματα	δώσετε. ~(Τούτοις ὁ δῆμος ἐπείθετο,
[2, 21]	ἐβλασφήμουν, προφέρειν τε τὰ κοινὰ	χρήματα	θᾶττον ἐκέλευον καὶ τὰς προδοτικὰς
[2, 21]	λέγειν, ἐγὼ ταῦτα, ἔφη, τὰ	χρήματα	οὔτε ἀναπέμπειν Ἀγρίππᾳ προῃρούμην οὔτε
[2, 21]	τοῖς ἡρπαγμένοις, κατασχεῖν ἡσυχῆ τὰ	χρήματα	προειλόμην, ἵνα ὑμῖν περιβάλωμαι τεῖχος.
[2, 20]	λείαν καὶ τὰ ἁρπαγέντα Κεστίου	χρήματα,	πρὸς οἷς πολλὰ τῶν δημοσίων
[2, 21]	ἀρχόντων τινὲς λάθρα τῷ Ἰωάννῃ	χρήματα	πρὸς συλλογὴν μισθοφόρων ἔπεμψαν, ὅπως
[2, 18]	ἧττον ἐπιμισγομένων τῶν ἀλλοφύλων, καὶ	χρηματίζειν	ἐπέτρεψαν Μακεδόνας, ἐπεί τε Ῥωμαῖοι
[2, 2]	δ' ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ	χρηματίσας	βασιλεὺς τάξεις τε τῆς στρατιᾶς
[2, 14]	φιλαργυρίαν, ἀλλ' ἐπὶ τὸ μᾶλλον	χρηματίσασθαι	παρωργίσθη. Δέον γοῦν εἰς Καισάρειαν
[2, 2]	διοικητὰς ἐπειρᾶτο διερευνᾶν τοὺς τῶν	χρημάτων	ἀναλογισμοὺς τάς τε ἄκρας παραλαμβάνειν.
[2, 2]	οὔτε τὰ ταμιεῖα τῶν πατρῴων	χρημάτων	ἀπέκλεισεν Ἀρχελάῳ, μέχρι δὲ τῆς
[2, 21]	ἄλλας πόλεις· οὐ γὰρ ἀπορήσειν	χρημάτων,	ἐὰν ὁμονοῶσιν ἐφ' οὓς δεῖ
[2, 16]	πλέον Ῥωμαίοις παρέχει καὶ τῶν	χρημάτων	ἔξωθεν τῇ Ῥώμῃ σῖτον μηνῶν
[2, 20]	μὴν ἥ τε χρεία τῶν	χρημάτων	καὶ γοητεύων Ἐλεάζαρος ἐκπεριῆλθε τὸν
[2, 21]	στρατηγιῶντα καὶ μειζόνων ἐφιέμενον ἔνδεια	χρημάτων	κατεῖχεν· Ἐπεὶ δὲ τὸν Ἰώσηπον
[2, 21]	μόνος ἄπειρόν τι πλῆθος συνῆγεν	χρημάτων,	οἷς εὐθέως ἐχρῆτο κατὰ τοῦ
[2, 21]	ἠθέλησεν, τῇ δ' ἀποδόσει τῶν	χρημάτων	πάλιν εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. ~(Τὰ
[2, 20]	ἐφῆκε καθ' ἑαυτοὺς τεῖχος ἀναδείμασθαι	χρημάτων	τε εὐπόρους ὁρῶν ὄντας καὶ
[2, 2]	ἀνιὼν ἐπὶ φυλακῇ τῶν Ἡρώδου	χρημάτων.	Τοῦτον ἐπέσχεν προσωτέρω χωρεῖν ἐπελθὼν
[2, 1]	ἐκ τῶν ὑφ' Ἡρώδου τετιμημένων	χρῆναι	καὶ πρῶτον τὸν ὑπ' ἐκείνου
[2, 14]	ἐπὶ τοὺς ἡγεμόνας ἀναφεύγειν ᾤετο	χρῆναι,	τὸ στασιῶδες δὲ καὶ ἐν
[2, 19]	χρησόμενος ἐχθροῖς. (Ἵνα δὲ συντονωτέρᾳ	χρήσαιτο	φυγῇ, τὰ τὴν στρατιὰν ἀνθέλκοντα
[2, 18]	Ἰουδαικὸν τοῖς ἐπιχωρίοις ἀφ' οὗ	χρησάμενος	προθυμοτάτοις κατὰ τῶν Αἰγυπτίων Ἰουδαίοις
[2, 18]	ἀλλοφύλους πίστεως ἕνεκεν ἀκολούθοις πάθεσι	χρησάμενος.	(Πρὸς δὲ τὴν ἐν Σκυθοπόλει
[2, 7]	μόνον Ἰουδαίοις ἀλλὰ καὶ Σαμαρεῦσι	χρησάμενος	ὠμῶς, πρεσβευσαμένων ἑκατέρων κατ' αὐτοῦ
[2, 9]	κεκαλυμμένους ἐγκαταμίξας καὶ ξίφει μὲν	χρήσασθαι	κωλύσας, ξύλοις δὲ παίειν τοὺς
[2, 21]	Ἰώσηπον ἐπιτρέψαι πρὸς θεραπείαν αὐτῷ	χρήσασθαι	τοῖς ἐν Τιβεριάδι θερμοῖς ὕδασιν.
[2, 15]	κἄν τι κατ' αὐτοῦ φθέγξωνται,	χρήσασθαι	τοῖς ὅπλοις. Οἱ δ' ἀρχιερεῖς
[2, 21]	δὲ βιάζοιτο μένειν, ὡς πολεμίῳ	χρῆσθαι.	Ἰωσήπῳ δὲ παραγίνεσθαι μὲν στρατιὰν
[2, 21]	κατὰ τὴν Συρίαν Ἰουδαῖοι ἐλαίῳ	χρῆσθαι	μὴ δι' ὁμοφύλων ἐγκεχειρισμένῳ, πέμπειν
[2, 20]	ἐχθροῖς ἀλλὰ καὶ τῷ θεῷ	χρῆσθαι	πολεμίῳ. (Πολλὰ τοιαῦτα παραινῶν διετέλει.
[2, 8]	παρ' αὐτῷ τὸ παρ' ἐκείνου	χρήσιμον	ἀντικομίζεται· καὶ χωρὶς δὲ τῆς
[2, 11]	παρεμβολῆς, ὅπως πρὸς ἃ δέοι	χρήσιμος	αὐτοῖς γένοιτο. Κἀκεῖνος συνιδὼν τὸν
[2, 19]	βραδύνας κἂν ἔτι μείνῃ πλείοσιν	χρησόμενος	ἐχθροῖς. (Ἵνα δὲ συντονωτέρᾳ χρήσαιτο
[2, 21]	Ἐπὶ τούτοις Ἰώσηπος ἀπάτῃ δευτέρᾳ	χρῆται·	ἀναβὰς γὰρ ἐπὶ τὸ τέγος
[2, 17]	βλεπόμενα καὶ τὰ παραμένοντα τοσοῦτον	χρόνον	ἀναθήματα περὶ τῷ ἱερῷ καθιδρυκέναι.
[2, 7]	Ἰουδαίαν μετ' ὀλίγον τῆς ἀφίξεως	χρόνον	ἔδοξεν ἐπιστάντα τὸν Ἀλέξανδρον αὐτῇ
[2, 4]	ὅλον τὸν πόλεμον ἐργασάμενοι μετὰ	χρόνον	οἱ μὲν τρεῖς ἐχειρώθησαν, ὑπ'
[2, 4]	διέμεινεν δ' ὕστερον οὐκ ὀλίγον	χρόνον	τὴν χώραν κατατρέχων σὺν τοῖς
[2, 8]	μεμιασμένοις ἔθιμον. (Διῄρηνται δὲ κατὰ	χρόνον	τῆς ἀσκήσεως εἰς μοίρας τέσσαρας,
[2, 3]	μηδ' ἐμποδὼν αὐτοῖς γενέσθαι διὰ	χρόνου	πολλοῦ κομιζομένοις τὴν πάτριον αὐτονομίαν.
[2, 6]	Ἰουδαίους ὧν ἐν παντὶ τῷ	χρόνῳ	μετὰ τὴν ἐκ Βαβυλῶνος ἀναχώρησιν
[2, 8]	πρότερον παντάπασιν ἢ δαπανηθῆναι τῷ	χρόνῳ.	Οὐδὲν δ' ἐν ἀλλήλοις οὔτ'
[2, 8]	δόντες. Ἐπειδὰν δὲ τούτῳ τῷ	χρόνῳ	πεῖραν ἐγκρατείας δῷ, πρόσεισιν μὲν
[2, 21]	ὀλίγαι καὶ πλῆθος ἐκπωμάτων ἀργυρῶν	χρυσοῖ	τε ἦσαν ἑξακόσιοι. Μὴ δυνάμενοι
[2, 16]	πόλεις. Οὐδὲ Ἴβηρσιν ὁ γεωργούμενος	χρυσὸς	εἰς τὸν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας
[2, 1]	πλῆθος ἀφ' ὑψηλοῦ βήματος καὶ	χρυσοῦ	θρόνου δεξιωσάμενος τῆς τε σπουδῆς,
[2, 1]	ὑπὸ Ἡρώδου διὰ τὸν ἐκκοπέντα	χρυσοῦν	ἀετὸν τῆς πύλης τοῦ ναοῦ.
[2, 17]	ἑτέρους λῃστὰς καθοπλίσας τούτοις τε	χρώμενος	δορυφόροις, οἷα δὴ βασιλεὺς ἐπάνεισιν
[2, 13]	φρουρᾶς καὶ τοῦ δήμου τυραννεῖν	χρώμενος	τοῖς συνεισπεσοῦσιν δορυφόροις. Φθάνει δ'
[2, 21]	καὶ ταύτῃ κατὰ τῶν φιλτάτων	χρώμενος,	ὑποκριτὴς φιλανθρωπίας καὶ δι' ἐλπίδα
[2, 20]	ὑπ' αὐτῷ ζηλωτὰς δορυφόρων ἔθεσι	χρωμένους.	Κατ' ὀλίγον γε μὴν ἥ
[2, 14]	νόμους ἁρπάσαντες ἀνεχώρησαν εἰς Νάρβατα·	χώρα	τις αὐτῶν οὕτω καλεῖται σταδίους
[2, 13]	ψευδοπροφήτης· παραγενόμενος γὰρ εἰς τὴν	χώραν	ἄνθρωπος γόης καὶ προφήτου πίστιν
[2, 10]	πρὸς τοῖς ἀνδράσιν καὶ τὴν	χώραν	ἀπολέσαι, δέοι φυλάττειν τε αὐτοὺς
[2, 7]	μεταβολὴν πραγμάτων διὰ τὸ τὴν	χώραν	ἀροτριῶντας ἀλλάσσειν· ὥστε βασιλεύσειν μὲν
[2, 12]	ἄδειαν, καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν	χώραν	ἁρπαγαί τε ἦσαν καὶ τῶν
[2, 4]	Ἐζεκία τοῦ κατατρέχοντός ποτε τὴν	χώραν	ἀρχιλῃστοῦ καὶ χειρωθέντος ὑφ' Ἡρώδου
[2, 6]	συνάψαντας δὲ τῇ Συρίᾳ τὴν	χώραν	αὐτῶν διοικεῖν ἐπ' ἰδίοις ἡγεμόσιν·
[2, 5]	μὲν ᾤχοντο φυγόντες ἀνὰ τὴν	χώραν·	Δεξάμενοι δὲ αὐτὸν οἱ κατὰ
[2, 16]	εὖρος ἑπτὰ δὲ μῆκος ἡμερῶν	χώραν	διειληφότες, τραχυτέραν τε καὶ πολλῷ
[2, 16]	προύχοντες εὐγενείᾳ καὶ τοσαύτην νεμόμενοι	χώραν	ἓξ Ῥωμαίων ὑπείκουσιν ῥάβδοις, τοσαύταις
[2, 14]	Φῆστος τὸ μάλιστα λυμαινόμενον τὴν	χώραν	ἐπεξῄει· τῶν γοῦν λῃστῶν συνέλαβέν
[2, 21]	ὅπως πολλῶν νεωτεριζομένων κατὰ τὴν	χώραν	ἢ διαχρήσαιτό που τὸν στρατηγὸν
[2, 12]	τινὰ παρὰ τῶν πορθησάντων τὴν	χώραν	ἠξίουν λαβεῖν. Παρόντες δὲ καὶ
[2, 5]	τοῦ κινήματος ἔπεμψεν περὶ τὴν	χώραν,	καὶ πολλῶν ἀγομένων τοὺς μὲν
[2, 5]	πέρα τῆς ἑαυτοῦ προαιρέσεως τὴν	χώραν	κακοῦντας ἔχθει τῷ πρὸς Ἡρώδην
[2, 13]	προαιρουμένους. Μεριζόμενοι δὲ εἰς τὴν	χώραν	κατὰ λόχους διήρπαζόν τε τὰς
[2, 18]	Βηρυτῷ δεδομημένας, ἐνέπρησεν. Ἔπειτα τὴν	χώραν	καταδραμὼν καὶ διαρπάσας μὲν πᾶν
[2, 4]	ὕστερον οὐκ ὀλίγον χρόνον τὴν	χώραν	κατατρέχων σὺν τοῖς ἀδελφοῖς· καὶ
[2, 10]	ἐνδιδόντων ὡς ἑώρα καὶ τὴν	χώραν	κινδυνεύουσαν ἄσπορον μεῖναι, κατὰ γὰρ
[2, 13]	ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον ἔτεσιν εἴκοσι τὴν	χώραν	λῃσάμενον καὶ πολλοὺς τῶν σὺν
[2, 19]	πᾶσαν οἴωνται τὴν δύναμιν κατὰ	χώραν	μένειν· αὐτὸς δὲ τοὺς λοιποὺς
[2, 14]	μόνον οὐκ ἐκήρυξεν ἀνὰ τὴν	χώραν	πᾶσιν ἐξεῖναι λῃστεύειν ἐφ' ᾧ
[2, 4]	τούτῳ καὶ τὰ κατὰ τὴν	χώραν	πολλαχόθεν ἐταράσσετο, καὶ συχνοὺς βασιλειᾶν
[2, 21]	οἱ δ' ἀνὰ τὴν πέριξ	χώραν	πυθόμενοι τήν τε ἐπιβουλὴν καὶ
[2, 19]	Μένοντος δὲ τοῦ Κεστίου κατὰ	χώραν	τρισὶν ἡμέραις οἱ Ἰουδαῖοι τὰ
[2, 17]	ἐξ αὐτῶν ἀποδείξῃ τοὺς τὴν	χώραν	φορολογήσοντας, αὐτὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς
[2, 20]	Ἠμέλουν δὲ οὐδὲ τῆς ἄλλης	χώρας,	ἀλλ' εἰς μὲν Ἱεριχοῦν Ἰώσηπος
[2, 8]	ἡμέρας ἐβίω. ~(Τῆς δὲ Ἀρχελάου	χώρας	εἰς ἐπαρχίαν περιγραφείσης ἐπίτροπος τῆς
[2, 13]	πλῆθος ἦν. (Καθαρθείσης δὲ τῆς	χώρας	ἕτερον εἶδος λῃστῶν ἐν Ἱεροσολύμοις
[2, 10]	ἐν εἰκαίῳ τινὶ τόπῳ τῆς	χώρας	θέσθαι θεμιτὸν εἴη, ὑπολαβὼν ὁ
[2, 21]	τὸ πλέον ἐκ τῆς Τυρίων	χώρας	καὶ τῶν ἐν αὐτῇ κωμῶν
[2, 21]	ἦν, οἱ δ' ἀπὸ τῆς	χώρας	καὶ τῶν πλησίον ὅσοις ἐδόκει
[2, 12]	δὲ ὡς ὅλης αὐτοῖς τῆς	χώρας	καταφλεγείσης συνεχύθησαν, καὶ καθάπερ ὀργάνῳ
[2, 1]	ἐκδεχομένη, κάτεισι μὲν ἐκ τῆς	χώρας	λαὸς ἄπειρος ἐπὶ τὴν θρησκείαν,
[2, 9]	πόλιν ἄθρους ὁ ἐκ τῆς	χώρας	λαὸς συνέρρευσεν. Ὁρμήσαντες δὲ πρὸς
[2, 16]	Ῥωμαίους ποιεῖν, ὅτε ἐπέβαινεν τῆς	χώρας	Πομπήιος. Ἀλλ' οἱ μὲν ἡμέτεροι
[2, 6]	Πρόσοδος ἦν τῆς Ἀρχελάῳ δοθείσης	χώρας	τετρακοσίων ταλάντων. Σαλώμη δὲ πρὸς
[2, 14]	συμφορὰς καὶ τὸν λυμεῶνα τῆς	χώρας	Φλῶρον ἐκεκράγεσαν· Ὁ δὲ παρὼν
[2, 19]	τάξεις αὐτῶν καὶ διὰ μέσων	χωρεῖν	ἀναιροῦντας. Εἰ δὲ μὴ τῷ
[2, 2]	Ἡρώδου χρημάτων. Τοῦτον ἐπέσχεν προσωτέρω	χωρεῖν	ἐπελθὼν Οὔαρος, ὃν διὰ Πτολεμαίου
[2, 11]	πρὸς οὓς μετὰ τῶν ὅπλων	χωρεῖν	μέλλομεν; ταῦτα εἰπὼν διὰ μέσης
[2, 19]	Κέστιος, τῇ δ' ἐπιούσῃ προσωτέρω	χωριζόμενος	μᾶλλον ἐξεκαλέσατο τοὺς πολεμίους, καὶ
[2, 14]	ἐπήρειαν ἔτι καὶ παρῳκοδόμει τὸ	χωρίον	ἐκεῖνος ἐργαστήρια κατασκευαζόμενος στενήν τε
[2, 11]	Δεῖν μέντοι προαποδειχθῆναι τῷ πολέμῳ	χωρίον	ἔξω τῆς πόλεως· οὐ γὰρ
[2, 8]	συντόνως πάλιν εἰς ἓν συναθροίζονται	χωρίον,	ζωσάμενοί τε σκεπάσμασιν λινοῖς οὕτως
[2, 10]	πλοῖα προσσχόντα, πάλιν ἀντιπληροῦται τὸ	χωρίον,	κατασυρόντων μὲν ὥσπερ ἐπίτηδες τότε
[2, 14]	Καισαρείᾳ Ἰουδαῖοι, συναγωγὴν ἔχοντες παρὰ	χωρίον,	οὗ δεσπότης ἦν τις Ἕλλην
[2, 10]	γίνεσθαι εἰκαίαν. Τὸ μὲν οὖν	χωρίον	τοῦτο τοιαύτην εἴληχεν φύσιν. (Ἰουδαῖοι
[2, 14]	τῶν νόμων, μεμιασμένου δὲ τοῦ	χωρίου.	Τὸ μὲν οὖν εὐσταθὲς καὶ
[2, 8]	παρ' ἐκείνου χρήσιμον ἀντικομίζεται· καὶ	χωρὶς	δὲ τῆς ἀντιδόσεως ἀκώλυτος ἡ
[2, 11]	δοθείσας Ἡρώδῃ Τραχωνῖτιν καὶ Αὐρανῖτιν,	χωρὶς	δὲ τούτων ἑτέραν βασιλείαν τὴν
[2, 20]	ἱππεῖς δὲ πεντήκοντα καὶ τριακόσιοι,	χωρὶς	δὲ τούτων οἷς ἐπεποίθει μάλιστα
[2, 16]	νέμουσαν Αἰθίοπας ἐχειρώσαντο μὲν ὅλην,	χωρὶς	δὲ τῶν ἐτησίων καρπῶν, οἳ
[2, 16]	ἕξετε, προαχθέντες δὲ τοῖς θυμοῖς	χωρὶς	ἐμοῦ κινδυνεύσετε. (Τοσαῦτα εἰπὼν ἐπεδάκρυσέν
[2, 18]	τὸν Τιβέριον. (Κἀκεῖνος συνιδὼν ὡς	χωρὶς	μεγάλης συμφορᾶς οὐκ ἂν παύσαιντο
[2, 16]	Κίλικες ὑπὲρ ἐλευθερίας ἔχοντες εἰπεῖν	χωρὶς	ὅπλων φορολογοῦνται; τί δαί; Θρᾷκες
[2, 3]	τοὺς ἱππεῖς, ὢν ἑκάτερος καὶ	χωρὶς	ὑπηκόου δυνάμεως δι' ἀλκὴν καὶ
[2, 18]	Τῶν δὲ ποιησάντων τὸ προσταχθὲν	χωρὶς	ὑποψίας. Δύο μὲν ἡμέρας ἠρέμησαν
[2, 20]	Ἰουδαίους ὡς ἂν ἐν στενῷ	χωρίῳ	τὸν ἀριθμὸν μυρίους καὶ πεντακοσίους
[2, 4]	ἀνεψιὸς βασιλέως ἀπὸ τῶν ἐρυμνοτάτων	χωρίων	ἐπολέμει ὑποφεύγων τὴν ἐν τοῖς
[2, 20]	τὴν Γαλιλαίαν τὰ ἐπιτήδεια τῶν	χωρίων	ἐτείχιζεν, Ἰωτάπατα μὲν καὶ Βηρσαβὲ
[2, 17]	ἥ τε τῶν ὀχυρῶν καταστροφὴ	χωρίων	καὶ ὁ τοῦ ἀρχιερέως Ἀνανίου
[2, 19]	Βαιθώρων ἀναβὰς στρατοπεδεύεται κατά τινα	χῶρον	Γαβαὼ καλούμενον, ἀπέχοντα τῶν Ἱεροσολύμων
[2, 8]	ψυχαῖς καθ' ᾅδου τὸν ἀσεβῶν	χῶρον,	ἔνθα καὶ κολαζομένους τινὰς μυθολογοῦσιν,
[2, 8]	ὑπὲρ ὠκεανὸν δίαιταν ἀποκεῖσθαι καὶ	χῶρον	οὔτε ὄμβροις οὔτε νιφετοῖς οὔτε
[2, 18]	ἐπικλυσθῆναι μὲν αἵματι πάντα τὸν	χῶρον,	πέντε δὲ μυριάδες ἐσωρεύθησαν νεκρῶν,
[2, 16]	διὰ θαλάσσης ὁδεύσαντα καὶ μὴ	χωρούμενον	μὲν τοῖς πελάγεσιν, πλατυτέραν δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 7/09/2006