Livre, Chap.
[2, 21]	μὲν ἑκὼν παραγένηται, λόγον ὑποσχεῖν	ἐᾶν	αὐτόν, εἰ δὲ βιάζοιτο μένειν,
[2, 16]	τοὺς ἀκούειν ἐθέλοντας ὁ λόγος,	ἐὰν	μὴ παρὰ πάντων ἡσυχία γένηται.
[2, 16]	συμφέρειν. Θορυβήσῃ δέ μοι μηδείς,	ἐὰν	μὴ τὰ πρὸς ἡδονὴν ἀκούῃ·
[2, 21]	πόλεις· οὐ γὰρ ἀπορήσειν χρημάτων,	ἐὰν	ὁμονοῶσιν ἐφ' οὓς δεῖ πορίζειν
[2, 16]	καὶ τὸ παρὰ τῶν ἀσθενεστέρων,	ἐὰν	τὰ πράγματα συγχυθῇ, κέρδος, ὅπως
[2, 18]	λοιπαὶ πόλεις ἐπανίσταντο τοῖς καθ'	ἑαυτὴν	Ἰουδαίοις ἑκάστη, καὶ πεντακοσίους μὲν
[2, 15]	καὶ πολλάκις τούς τε ἱππάρχους	ἑαυτῆς	καὶ σωματοφύλακας πέμπουσα πρὸς Φλῶρον
[2, 19]	καὶ τῶν πεζῶν ἀμηχανούντων προσαμύνειν	ἑαυτοῖς	ἐπισφαλέστερος τοῖς ἱππεῦσιν ὁ κίνδυνος
[2, 17]	πύργου κινηθέντος ὡς ὑπωρύττετο, δεύτερον	ἑαυτοῖς	ἔρυμα κατεσκεύασαν. Πρὸς ὃ τῶν
[2, 20]	Ῥωμαίων φθορὰν πυθόμενοι τοὺς παρ'	ἑαυτοῖς	Ἰουδαίους ἀνελεῖν ἐσπούδασαν. Καὶ καθὸ
[2, 18]	προνοίας ἀνῄρουν Καισαρεῖς τοὺς παρ'	ἑαυτοῖς	Ἰουδαίους, ὡς ὑπὸ μίαν ὥραν
[2, 18]	ἀλλ' ἤδη καὶ τὸν ἐφ'	ἑαυτοῖς	κίνδυνον φθάνοντες. Δεινὴ δὲ ὅλην
[2, 16]	τοῦ ἱεροῦ καὶ τὸν ναὸν	ἑαυτοῖς	μετὰ τῶν ἁγίων τηρήσατε· ἀφέξονται
[2, 8]	ἁπάντων· οὐ μόνον γὰρ τροφὰς	ἑαυτοῖς	πρὸ μιᾶς ἡμέρας παρασκευάζουσιν, ὡς
[2, 16]	σιωπῶντας ἐπὶ τοσούτῳ φόνῳ καταλιπεῖν	ἑαυτοῖς	ὑπόνοιαν ἀποστάσεως· δόξειν γὰρ αὐτοὶ
[2, 7]	ἀπελευθέρῳ, δι' ὁμοιότητα μορφῆς ψευδόμενος	ἑαυτὸν	Ἀλέξανδρον τὸν ἀναιρεθέντα ὑφ' Ἡρώδου
[2, 20]	καὶ τὰς φονικὰς δίκας ἐφ'	ἑαυτὸν	ἀναπέμπειν ἐκέλευσεν καὶ τοὺς ἑβδομήκοντα.
[2, 21]	παρέμειναν, οὔτε πρὸς τὴν καθ'	ἑαυτὸν	ἐρημίαν οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος
[2, 20]	Γίσχαλα Ἰωάννης ὁ Ληίου καθ'	ἑαυτὸν	ἐτείχιζεν Ἰωσήπου κελεύσαντος· τοῖς δ'
[2, 20]	ἐλθὼν πρῶτον ἐφρόντισεν τῆς εἰς	ἑαυτὸν	εὐνοίας τῶν ἐπιχωρίων, εἰδὼς ὅτι
[2, 10]	εἰς τὴν τύχην, ὥστε θεὸν	ἑαυτὸν	καὶ δοκεῖν βούλεσθαι καὶ καλεῖσθαι
[2, 21]	τῆς Γαλιλαίας, τοῖς μὲν ὑφ'	ἑαυτὸν	λῃσταῖς προσέταξεν εὐτονώτερον ἐγχειρεῖν ταῖς
[2, 6]	καὶ βασιλέα ποιήσειν, εἰ ἄξιον	ἑαυτὸν	παράσχοι, τὸ δὲ λοιπὸν ἥμισυ
[2, 2]	συνέδρους ἐκείνης τῆς ἡμέρας καθ'	ἑαυτὸν	περὶ ὧν διήκουσεν ἐσκέπτετο, εἴτε
[2, 10]	εἴκοσιν ἡμέραις ἢ τὰς καθ'	ἑαυτοῦ.	~(Γαίου δὲ ἡγεμονεύσαντος ἔτη τρία
[2, 18]	καὶ τεθυμωμένοις ὄμμασιν περισκέπτεται τὴν	ἑαυτοῦ	γενεάν· ἦν δ' αὐτῷ καὶ
[2, 2]	Ἀρχέλαος τά τε κεφάλαια τῶν	ἑαυτοῦ	δικαίων γράψας καὶ τὸν δακτύλιον
[2, 10]	τε ἐμβολὴν τὴν εἰς Ἰουδαίαν	ἑαυτοῦ	καὶ τὰς ἱκεσίας τοῦ ἔθνους,
[2, 20]	ἐκεῖνον ὀργὴν κουφίσειν καὶ τοὺς	ἑαυτοῦ	κινδύνους ἤλπισεν. (Κἀν τούτῳ Δαμασκηνοὶ
[2, 14]	σκοπούμενος, ᾧ μόνῳ συγκρύψειν τὰς	ἑαυτοῦ	παρανομίας ὑπελάμβανεν· εἰρήνης μὲν γὰρ
[2, 5]	πάθει στρατευομένους καὶ πέρα τῆς	ἑαυτοῦ	προαιρέσεως τὴν χώραν κακοῦντας ἔχθει
[2, 11]	τὴν σύγκλητον ἀναπέμπει δηλοῦντα τὴν	ἑαυτοῦ	προαίρεσιν, ὅτι πρῶτον μὲν ἄκων
[2, 21]	ᾧ τὴν ἑτέραν αὐτὸς ἀποκόψειεν	ἑαυτοῦ,	σπασάμενος τῇ δεξιᾷ τὸ ξίφος
[2, 18]	μηδένα λαθεῖν, ὅλον εἰς τὴν	ἑαυτοῦ	σφαγὴν ἐβάπτισεν τὸ ξίφος, ἄξιος
[2, 19]	κύκλῳ μεστὰ Ἰουδαίων ἔγνω καθ'	ἑαυτοῦ	τε βραδύνας κἂν ἔτι μείνῃ
[2, 2]	τις, ἀποκεχειροτονῆσθαι βασιλείας Ἀρχέλαον ὑφ'	ἑαυτοῦ	τοῖς εἰς αὐτὴν παρανομηθεῖσιν· ποταπὸν
[2, 11]	ἐγκαταλιπεῖν δίκαιον οὔτε ἀσφαλὲς τὴν	ἑαυτοῦ	τύχην κρίνοι· καὶ γὰρ τὸ
[2, 21]	προῄρητο, Ληουὶν δέ τινα τῶν	ἑαυτοῦ	φυλάκων ἐκέλευσεν ἐξελθεῖν, ἵνα ἀποκόψῃ
[2, 8]	ἀξίοις, ὁπόταν δέωνται, καὶ καθ'	ἑαυτοὺς	ἐφίεται καὶ τροφὰς ἀπορουμένοις ὀρέγειν.
[2, 21]	πρὸς Ἰώσηπον· ἐψηφίσαντο δὲ καθ'	ἑαυτοὺς	καὶ μετακαλεῖν αὐτὸν ἀπὸ τῆς
[2, 15]	ἑκατοντάρχοις, ὅπως παραγγείλωσιν τοῖς ὑφ'	ἑαυτοὺς	μήτε ἀντασπάσασθαι τοὺς Ἰουδαίους κἄν
[2, 16]	αἰτίαν ἄλογον τηλικούτῳ πολέμῳ συνεμπλέξουσιν	ἑαυτούς,	οὔτε βουλευσαμένοις κακῶς ὁ Πάρθος
[2, 20]	μόνοις δὲ Σεπφωρίταις ἐφῆκε καθ'	ἑαυτοὺς	τεῖχος ἀναδείμασθαι χρημάτων τε εὐπόρους
[2, 4]	καὶ μεγέθει πεποιθὼς περιτίθησιν μὲν	ἑαυτῷ	διάδημα, περιιὼν δὲ μεθ' ὧν
[2, 6]	τὸν οἶκον ἐπιδιένειμεν αὐτοῖς τὴν	ἑαυτῷ	καταλειφθεῖσαν ὑφ' Ἡρώδου δωρεὰν οὖσαν
[2, 17]	καὶ τὴν μητρόπολιν, ἀλλ' οὐδ'	ἑαυτῷ	λυσιτελήσειν τὴν ταραχὴν ἐπιστάμενος, ἔπεμπεν
[2, 20]	Σίμωνος υἱὸν Ἐλεάζαρον καίπερ ὑφ'	ἑαυτῷ	πεποιημένον τὴν Ῥωμαίων λείαν καὶ
[2, 13]	γόης καὶ προφήτου πίστιν ἐπιθεὶς	ἑαυτῷ	περὶ τρισμυρίους μὲν ἀθροίζει τῶν
[2, 4]	ἥπτετο πραγμάτων. Τότε μὲν οὖν	ἑαυτῷ	περιτίθησιν διάδημα, διέμεινεν δ' ὕστερον
[2, 2]	σκιὰν αἰτησόμενος βασιλείας, ἧς ἥρπασεν	ἑαυτῷ	τὸ σῶμα, καὶ ποιῶν οὐ
[2, 19]	συμφρονοῦν. Ἔπεμψεν οὖν τῶν παρ'	ἑαυτῷ	τοὺς μάλιστα γνωρίμους ἐκείνοις Βόρκιόν
[2, 16]	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; οὐ μετρήσετε τὴν	ἑαυτῶν	ἀσθένειαν; οὐ τὰ μὲν ἡμέτερα
[2, 18]	μετὰ τῶν Σκυθοπολιτῶν καὶ τῆς	ἑαυτῶν	ἀσφαλείας ἐν δευτέρῳ θέμενοι τὴν
[2, 21]	σφετέροις ἄγγελον μόνης προνοεῖν τῆς	ἑαυτῶν	ἀσφαλείας, μήτε δὲ κτείνειν τινὰ
[2, 17]	κωλυθῶσι θύειν καὶ τὰς ὑπὲρ	ἑαυτῶν	γένηταί τε ἔκσπονδος τῆς ἡγεμονίας
[2, 20]	ἐπιχείρησιν ἐδόκουν· ἐδεδοίκεισαν δὲ τὰς	ἑαυτῶν	γυναῖκας ἁπάσας πλὴν ὀλίγων ὑπηγμένας
[2, 13]	λοιπὸν πλῆθος σκεδασθὲν ἐπὶ τὴν	ἑαυτῶν	ἕκαστον διαλαθεῖν. (Κατεσταλμένων δὲ καὶ
[2, 18]	παύσασθαι παρεκάλει καὶ μὴ καθ'	ἑαυτῶν	ἐρεθίζειν τὸ Ῥωμαίων στράτευμα. Καταχλευάζοντες
[2, 16]	ὄντες ἔκκριτοι καὶ διὰ τὰς	ἑαυτῶν	κτήσεις ἐπιθυμοῦντες εἰρήνης, συνίεσαν εὐνοικὴν
[2, 18]	Ἰουδαῖοι καὶ τοὺς ἄμεινον ὡπλισμένους	ἑαυτῶν	προταξάμενοι μέχρι πλείστου μὲν ἀντέσχον,
[2, 16]	εἰς ἐκεῖνον θεραπείαν ἀπωδύροντο τὰς	ἑαυτῶν	συμφορὰς καὶ τὴν Φλώρου διεξῄεσαν
[2, 17]	μηδὲν πράττοι βίαιον, ἀλλ' οὖν	ἑαυτῶν	ταπεινότερον· εἰ γὰρ καὶ δέοι
[2, 9]	ὁ κληθεὶς Ἀντίπας, διῴκουν τὰς	ἑαυτῶν	τετραρχίας· Σαλώμη γὰρ τελευτῶσα Ἰουλίᾳ
[2, 16]	τοὺς ἐξονειδισμοὺς ποιῆσθε μεγάλους, καθ'	ἑαυτῶν	τοὺς ὀνειδιζομένους ἀπελέγχετε, καὶ παρέντες
[2, 16]	αἱροῦνται. Τί δὴ κωλύει ταῖς	ἑαυτῶν	χερσὶν διαχρήσασθαι τέκνα καὶ γυναῖκας
[2, 18]	μὲν πρῶτον λίθοις τοὺς Ἕλληνας	ἔβαλλον,	αὖθις δὲ λαμπάδας ἁρπασάμενοι πρὸς
[2, 12]	τε ἁρπάσαντες ἐπὶ τοὺς στρατιώτας	ἔβαλλον.	Καὶ Κουμανὸς δείσας μὴ τοῦ
[2, 15]	ἐπὶ τῶν τεγῶν τοὺς Ῥωμαίους	ἔβαλλον.	Καταπονούμενοι δὲ τοῖς ὕπερθεν βέλεσιν
[2, 17]	ὀργὰς λίθους ἁρπάσαντες τὸν σοφιστὴν	ἔβαλλον,	οἰόμενοι τούτου καταλυθέντος διατρέψειν ὅλην
[2, 19]	πύργων τοὺς ἀποπειρωμένους τοῦ τείχους	ἔβαλλον.	Πέντε μὲν οὖν ἡμέραις πάντοθεν
[2, 17]	τὰ θωράκια καὶ τοὺς πύργους	ἔβαλλον	τοὺς προσιόντας, καὶ συχνοὶ τῶν
[2, 18]	ὅλον εἰς τὴν ἑαυτοῦ σφαγὴν	ἐβάπτισεν	τὸ ξίφος, ἄξιος μὲν ἐλέους
[2, 14]	οὐσίας, οὐδὲ τὸ πᾶν ἔθνος	ἐβάρει	ταῖς εἰσφοραῖς, ἀλλὰ καὶ τοὺς
[2, 11]	Ἀλεξάνδρου γενεὰ τῆς μεγάλης Ἀρμενίας	ἐβασίλευσεν.	~(Μετὰ δὲ τὴν Ἡρώδου τελευτήν,
[2, 3]	ἑορτὴν Ἰουδαῖοι παρ' ἑπτὰ γινομένην	ἑβδομάδας	καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν
[2, 19]	τὴν μάχην μηδὲ τῆς ἀργῆς	ἑβδομάδος	ἔννοιαν λαβόντες· ἦν γὰρ δὴ
[2, 14]	μάχεσθαι. (Τῆς δ' ἐπιούσης ἡμέρας	ἑβδομάδος	οὔσης τῶν Ἰουδαίων εἰς τὴν
[2, 16]	Τηροῦντές γε μὴν τὰ τῶν	ἑβδομάδων	ἔθη καὶ πρὸς μηδεμίαν πρᾶξιν
[2, 8]	δεξιὸν μέρος φυλάσσονται καὶ ταῖς	ἑβδομάσιν	ἔργων ἐφάπτεσθαι διαφορώτατα Ἰουδαίων ἁπάντων·
[2, 20]	ἑαυτὸν ἀναπέμπειν ἐκέλευσεν καὶ τοὺς	ἑβδομήκοντα.	(Καταστησάμενος δὲ τὰ πρὸς ἀλλήλους
[2, 18]	Ἧκον δ' ἐκ τῆς Βαταναίας	ἑβδομήκοντα	τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες οἱ κατὰ
[2, 20]	πολλὰ προστάσσοι, τῶν μὲν γηραιῶν	ἑβδομήκοντα	τοὺς σωφρονεστάτους ἐπιλέξας ἐκ τοῦ
[2, 3]	γὰρ φρουροὺς παραδιδόναι τὰς ἄκρας	ἐβιάζετο	καὶ πικρῶς τὰ βασιλικὰ χρήματα
[2, 7]	τὸ ὄναρ μόλις δύο ἡμέρας	ἐβίω.	~(Τῆς δὲ Ἀρχελάου χώρας εἰς
[2, 17]	Καῖσαρ διάδοχον· πρὸς ὃ παροξυνθέντες	ἐβλασφήμουν	εἰς τὸν βασιλέα καὶ τῆς
[2, 21]	τῶν πλησίον ὅσοις ἐδόκει φορτικὸς	ἐβλασφήμουν,	προφέρειν τε τὰ κοινὰ χρήματα
[2, 18]	δὲ τῆς παρακλήσεως οἱ στασιώδεις	ἐβλασφήμουν	τὸν Τιβέριον. (Κἀκεῖνος συνιδὼν ὡς
[2, 10]	Πρὸς ταῦτα τὸ πλῆθος πάντ'	ἐβόα	πρὸ τοῦ νόμου πάσχειν ἑτοίμως
[2, 11]	τις σπασάμενος τὸ ξίφος ἄνδρες,	ἐβόησεν,	συστρατιῶται, τί παθόντες ἀδελφοκτονεῖν βουλόμεθα
[2, 19]	τὴν φανερὰν ὁδὸν ἀπογνοὺς δρασμὸν	ἐβουλεύετο	καὶ διακρίνας τοὺς εὐψυχοτάτους στρατιώτας
[2, 16]	ἀμφοῖν ἀναγνοὺς μετὰ τῶν ἡγεμόνων	ἐβουλεύετο.	Τοῖς μὲν οὖν αὐτὸν ἐδόκει
[2, 17]	ὡς ἐπ' ἀνηκέστοις ἤδη συμφοραῖς	ἐβουλεύοντο	περὶ τῶν ὅλων· καὶ δόξαν
[2, 21]	διαρπάζειν· εἰ μὴ καλῶς ὑμῖν	ἐβουλευσάμην,	κολάζετε τὸν εὐεργέτην. (Ἐπὶ τούτοις
[2, 1]	μεγάλοις αἰτήμασιν· οἱ μὲν γὰρ	ἐβόων	ἐπικουφίζειν τὰς εἰσφοράς, οἱ δὲ
[2, 9]	αὐχένας παρακλίναντες ἑτοίμους ἀναιρεῖν σφᾶς	ἐβόων	μᾶλλον ἢ τὸν νόμον παραβῆναι.
[2, 21]	τὸν Ἰωάννην τὸν κοινὸν ἐπίβουλον	ἐβόων·	συγκαταφλέξειν γὰρ αὐτῷ καὶ τὴν
[2, 21]	ἑπτὰ τῶν σωματοφυλάκων ἀνόπλους ἔχων	ἔγγιον	ὀφθῆναι προσῄει. Θεασάμενοι δ' αὐτὸν
[2, 8]	πεῖραν ἐγκρατείας δῷ, πρόσεισιν μὲν	ἔγγιον	τῇ διαίτῃ καὶ καθαρωτέρων τῶν
[2, 6]	Ἡρώδου Καῖσαρ οἶκον πᾶσι τοῖς	ἐγγόνοις,	κλήρου τινὸς ἀξιωθῆναι. (Ἐπιτραπὲν δὲ
[2, 10]	τὸ Μέμνονος μνημεῖόν ἐστιν ἔχον	ἐγγὺς	αὐτοῦ τόπον ἑκατονταπήχη θαύματος ἄξιον·
[2, 9]	ἤγειρεν Ἰουδαίοις· οἵ τε γὰρ	ἐγγὺς	πρὸς τὴν ὄψιν ἐξεπλάγησαν ὡς
[2, 2]	διαθήκην, ἐν ᾗ βασιλεὺς αὐτὸς	ἐγέγραπτο.	Συλλήψεσθαι δ' αὐτῷ προυπέσχετο Σαλώμη
[2, 6]	Ἀρχέλαον ἀμφισβητοῦντι περὶ τῆς βασιλείας.	Ἐγένετο	δὲ ὑπὸ τούτῳ μὲν ἥ
[2, 20]	θρησκείᾳ· Διὸ μέγιστος αὐτοῖς ἀγὼν	ἐγένετο	λαθεῖν ἐκείνας. Τοὺς δὲ Ἰουδαίους
[2, 14]	προπεπόμφεσαν ἐκ συντάγματος, καὶ ταχέως	ἐγένετο	συμβολή. Προσελθὼν δὲ Ἰούκουνδος ὁ
[2, 12]	ἤρξαντο καὶ φθορὰ πάλιν Ἰουδαίων	ἐγένετο.	Συνεληλυθότος γὰρ τοῦ πλήθους ἐπὶ
[2, 12]	περὶ τὰς ἐξόδους βία συνωθουμένων	ἐγένετο,	ὥστε πατηθέντας ὑπ' ἀλλήλων καὶ
[2, 16]	οἷς πρὶν μὲν οὐδ' οἰκεῖος	ἐγιγνώσκετο	δεσπότης, νῦν δὲ τρισχιλίοις ὁπλίταις
[2, 10]	τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ βραδὺς ὑπηρέτης	ἐγίνετο.	Ἀλλὰ τοὺς μὲν τούτων γραμματοφόρους
[2, 17]	οὖν ἡμέραις συχνὸς ἀμφοτέρων φόνος	ἐγίνετο,	καὶ οὐδέτεροι τοῦ καταληφθέντος μέρους
[2, 15]	βραδυτέρα μὲν ἡ φυγὴ πᾶσιν	ἐγίνετο,	τῶν δὲ σφαλέντων ἀπώλεια δεινή·
[2, 13]	τοὺς διαφόρους, ἔπειτα πεσόντων μέρος	ἐγίνοντο	τῶν ἐπαγανακτούντων οἱ πεφονευκότες, διὸ
[2, 2]	γε μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν	ἐγκαθέτους	μὲν ὑποπέμψας τοὺς περιθήσοντας αὐτῷ
[2, 16]	τῆς Ῥωμαίων τύχης, δύο δ'	ἐγκαθήμενα	τῇ πόλει τάγματα τὴν βαθεῖαν
[2, 10]	εἰ δὲ βούλεται τὰς εἰκόνας	ἐγκαθιδρύειν,	πρότερον αὐτὸν δεῖν ἅπαν τὸ
[2, 13]	γὰρ ἂν ἀνδριάντας καὶ ναοὺς	ἐγκαθιδρῦσαι	Ἰουδαίοις αὐτὴν ἀνατιθέντα. Διὰ ταῦτα
[2, 10]	μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔπεμψεν	ἐγκαθιδρύσοντα	τῷ ναῷ τοὺς ἀνδριάντας αὐτοῦ,
[2, 15]	τῆς πόλεως ἔφη, φρουρὰν δ'	ἐγκαταλείψειν	αὐτοῖς ὅσην ἂν ἀξιώσωσιν. Τῶν
[2, 11]	καὶ οὔτε τὴν ἐκείνων σπουδὴν	ἐγκαταλιπεῖν	δίκαιον οὔτε ἀσφαλὲς τὴν ἑαυτοῦ
[2, 9]	στρατιώτας ἐνόπλους ἐσθῆσιν ἰδιωτικαῖς κεκαλυμμένους	ἐγκαταμίξας	καὶ ξίφει μὲν χρήσασθαι κωλύσας,
[2, 20]	τε τῶν συλλεγομένων παλαιῶν ὅπλων	ἐγκατασκευαζόμενος	ὥπλιζεν. (Ἔπειτα συνιδὼν ἀήττητον τὴν
[2, 7]	δ' αὐτοῦ τοῖς Καίσαρος θησαυροῖς	ἐγκατατάσσεται.	Πρὶν κληθῆναι δ' αὐτὸν ὑπὸ
[2, 14]	δοὺς τοῖς δεσμωτηρίοις ὡς πονηρὸς	ἐγκατελείπετο.	Τηνικαῦτα καὶ τῶν νεωτερίζειν βουλομένων
[2, 17]	Ῥωμαίων φρουροὺς ἀπέσφαξαν, ἑτέρους δ'	ἐγκατέστησαν	ἰδίους. ἅμα δὲ καὶ κατὰ
[2, 7]	μὲν ψευδαλέξανδρον δι' εὐεξίαν σώματος	ἐγκατέταξεν	τοῖς ἐρέταις, τὸν ἀναπείσαντα δὲ
[2, 19]	διώκειν καὶ τοὺς κατὰ πλευρὸν	ἐγκειμένους	ἀναστέλλειν οὐχ ὑπέμενον, αὐτοὶ μὲν
[2, 9]	ξύλοις δὲ παίειν τοὺς κεκραγότας	ἐγκελευσάμενος	σύνθημα δίδωσιν ἀπὸ τοῦ βήματος.
[2, 19]	δ' αὐτοῖς τὸ παρὰ Ἰουδαίων	ἐγκέλευσμα	καὶ κραυγὴ χαιρόντων ἅμα καὶ
[2, 1]	ἀλλ' οἰμωγαὶ διαπρύσιοι καὶ θρῆνος	ἐγκέλευστος	κοπετοί τε περιηχοῦντες ὅλην τὴν
[2, 21]	ἐλαίῳ χρῆσθαι μὴ δι' ὁμοφύλων	ἐγκεχειρισμένῳ,	πέμπειν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν μεθορίαν
[2, 16]	πρῶτά γε τὰ τῶν ἐπιτρόπων	ἐγκλήματα·	θεραπεύειν γάρ, οὐκ ἐρεθίζειν χρὴ
[2, 2]	ἐπαινέσας Ἀντίπαν. Συντάξαντες δὲ τὰ	ἐγκλήματα	οἱ περὶ Σαλώμην ἐνεχείρισαν Καίσαρι,
[2, 2]	αὐτὴν Καίσαρος. Τῶν δ' ἄλλων	ἐγκλημάτων	συμβούλους ἀπεδείκνυεν αὐτοὺς τοὺς κατηγόρους
[2, 16]	πολεμεῖν. Καὶ τῶν μὲν ἡμετέρων	ἐγκλημάτων	ταχεῖα γένοιτ' ἂν διόρθωσις· οὔτε
[2, 18]	πλείστου μὲν ἀντέσχον, ἅπαξ δ'	ἐγκλίναντες	ἀνέδην διεφθείροντο. Καὶ παντοῖος ἦν
[2, 8]	ὡς κακίαν ἀποστρέφονται, τὴν δὲ	ἐγκράτειαν	καὶ τὸ μὴ τοῖς πάθεσιν
[2, 8]	δὲ τούτῳ τῷ χρόνῳ πεῖραν	ἐγκρατείας	δῷ, πρόσεισιν μὲν ἔγγιον τῇ
[2, 8]	ἄξιος οὕτως εἰς τὸν ὅμιλον	ἐγκρίνεται.	Πρὶν δὲ τῆς κοινῆς ἅψασθαι
[2, 8]	τίκτειν, οὕτως ἄγονται. Ταῖς δ'	ἐγκύμοσιν	οὐχ ὁμιλοῦσιν, ἐνδεικνύμενοι τὸ μὴ
[2, 16]	ὕβρεις καὶ τὰ τῆς ἐλευθερίας	ἐγκώμια	τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ δὲ πρὶν ἐξετάζειν
[2, 19]	πάντα τὰ κύκλῳ μεστὰ Ἰουδαίων	ἔγνω	καθ' ἑαυτοῦ τε βραδύνας κἂν
[2, 2]	ὑγιαίνοντος λογισμοῦ καὶ οὐδ' ὃν	ἔγραφεν	ἐν ταῖς ἐπιδιαθήκαις ᾔδει διάδοχον,
[2, 16]	Φλῶρος εἰς τὴν πόλιν παρηνόμησεν	ἔγραφον.	Ὁ δὲ τὰ παρ' ἀμφοῖν
[2, 2]	ταῖς διαθήκαις μέμψασθαι δυνάμενος, ἃς	ἔγραψεν	ὑγιαίνων μὲν τὸ σῶμα, καθαρὰν
[2, 11]	ἐδήλου, τοῖς ἄρχουσιν δὲ προσέταξεν	ἐγχαράξαντας	δέλτοις χαλκαῖς τὴν δόσιν εἰς
[2, 21]	ὑφ' ἑαυτὸν λῃσταῖς προσέταξεν εὐτονώτερον	ἐγχειρεῖν	ταῖς ἁρπαγαῖς, ὅπως πολλῶν νεωτεριζομένων
[2, 16]	τὰ τῆς ἐλευθερίας ἐγκώμια τραγῳδοῦσιν,	ἐγὼ	δὲ πρὶν ἐξετάζειν τίνες ὄντες
[2, 10]	ὁ πέμψας με καὶ οὐκ	ἐγώ·	Καὶ γὰρ αὐτός, ὥσπερ ὑμεῖς,
[2, 16]	φεισάμενοι πρότερον ἠχαρίστηνται. Μαρτύρομαι δὲ	ἐγὼ	μὲν ὑμῶν τὰ ἅγια καὶ
[2, 21]	ὁμολογήσων, ἔπειτα δοθὲν αὐτῷ λέγειν,	ἐγὼ	ταῦτα, ἔφη, τὰ χρήματα οὔτε
[2, 20]	πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην τὴν ἐπιχείρησιν ἐδόκουν·	ἐδεδοίκεισαν	δὲ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ἁπάσας
[2, 15]	καὶ σωματοφύλακας πέμπουσα πρὸς Φλῶρον	ἐδέετο	παύσασθαι τοῦ φόνου. Καὶ ὁ
[2, 16]	Ἱεροσολύμων ἐπὶ ἑξήκοντα προελθὼν σταδίους	ἐδεξιοῦτο	τὸν Ἀγρίππαν καὶ τὸν Νεαπολιτανόν.
[2, 17]	προσήκοντες τῷ βασιλεῖ κατὰ γένος.	Ἐδέοντο	δὲ ἀμφοτέρων ἀναβῆναι μετὰ δυνάμεως
[2, 15]	ἐσθῆτας περιερρήξαντο καὶ προσπίπτοντες ἕκαστος	ἐδέοντο	παύσασθαι καὶ μὴ πρὸς οἷς
[2, 21]	τὰ ὅπλα καὶ κατασείοντες ἱκετηρίας	ἐδέοντο	φείσασθαι τῆς πόλεως. (Ὁ δὲ
[2, 8]	μάγειρος ἓν ἀγγεῖον ἐξ ἑνὸς	ἐδέσματος	ἑκάστῳ παρατίθησιν. Προκατεύχεται δ' ὁ
[2, 11]	μὲν δήμῳ διατάγματι τὴν δωρεὰν	ἐδήλου,	τοῖς ἄρχουσιν δὲ προσέταξεν ἐγχαράξαντας
[2, 16]	τε πέμψαντα καὶ τὰς αἰτίας	ἐδήλωσεν.	(Ἔνθα καὶ Ἰουδαίων οἵ τε
[2, 11]	αὐτῷ τὸ κινδύνευμα τῆς πράξεως	ἐδήλωσεν,	ὅτι τε εἰ μὴ κατάσχοι
[2, 18]	Ἀσκαλωνῖται, Πτολεμαεῖς δὲ δισχιλίους ἀνεῖλον	ἔδησάν	τ' οὐκ ὀλίγους. Καὶ Τύριοι
[2, 14]	ταλάντων. Ὁ δὲ καὶ συλλαβὼν	ἔδησεν	τοὺς ἄνδρας αἰτιώμενος ὑπὲρ τοῦ
[2, 20]	τούτοις ἡγεμόνας ταγμάτων ἁδροτέρων ἀφηγουμένους.	Ἐδίδασκεν	δὲ σημείων παραδόσεις καὶ σάλπιγγος
[2, 19]	ἔδραμον, κἀκείνους μὲν ταχέως κατηκόντισαν,	ἐδίωκον	δὲ τὸν Κέστιον. Ὁ δὲ
[2, 13]	σημεῖα ἐλευθερίας. Ἐπὶ τούτοις Φῆλιξ,	ἐδόκει	γὰρ ἀποστάσεως εἶναι καταβολή, πέμψας
[2, 2]	τῇ γενεᾷ διανεῖμαι τὴν ἀρχήν·	ἐδόκει	γὰρ ἐπικουρίας τὸ πλῆθος τῶν
[2, 13]	ἦσαν καὶ τοῖς Ἕλλησιν αἶσχος	ἐδόκει	Ἰουδαίων ἐλαττοῦσθαι. Προεῖχον δ' οἱ
[2, 16]	ἐβουλεύετο. Τοῖς μὲν οὖν αὐτὸν	ἐδόκει	Κέστιον μετὰ στρατιᾶς ἀναβαίνειν ἢ
[2, 18]	συνηνέχθη· Κεστίῳ δὲ οὐκέτι ἠρεμεῖν	ἐδόκει	πανταχοῦ τῶν Ἰουδαίων ἐκπεπολεμωμένων. Ἀναλαβὼν
[2, 14]	μὲν κατ' ἄνδρα κερδαίνειν μικρὸν	ἐδόκει,	πόλεις δ' ὅλας ἐξεδίδυσκε καὶ
[2, 21]	χώρας καὶ τῶν πλησίον ὅσοις	ἐδόκει	φορτικὸς ἐβλασφήμουν, προφέρειν τε τὰ
[2, 20]	τοῦτο πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην τὴν ἐπιχείρησιν	ἐδόκουν·	ἐδεδοίκεισαν δὲ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας
[2, 19]	τοῖς εἴκοσι. Γενναιότατοι δ' αὐτῶν	ἔδοξαν	οἱ Μονοβάζου τοῦ τῆς Ἀδιαβηνῆς
[2, 7]	μετ' ὀλίγον τῆς ἀφίξεως χρόνον	ἔδοξεν	ἐπιστάντα τὸν Ἀλέξανδρον αὐτῇ λέγειν
[2, 17]	ὀλίγοι, Ἰουδαίων δὲ προοίμιον ἁλώσεως	ἔδοξεν.	Καὶ κατιδόντες ἀνηκέστους μὲν ἤδη
[2, 7]	Καίσαρος ὄναρ ἰδεῖν φασιν τοιόνδε·	ἔδοξεν	ὁρᾶν στάχυς ἐννέα πλήρεις καὶ
[2, 16]	οὐκ ἐλάσσονα νῆσον οἰκοῦντας πλεύσαντες	ἐδουλώσαντο	Ῥωμαῖοι, τέσσαρα δὲ τάγματα τὴν
[2, 16]	τὰ Πυρηναῖα ὄρη καὶ τούτους	ἐδουλώσαντο	Ῥωμαῖοι· φρουρὰ δ' ἤρκεσεν τῶν
[2, 19]	αὐτῶν ἐπὶ τοὺς ἐξαπατήσαντας τετρακοσίους	ἔδραμον,	κἀκείνους μὲν ταχέως κατηκόντισαν, ἐδίωκον
[2, 12]	ἀσχημόνως προσαπέστρεψεν τοῖς Ἰουδαίοις τὴν	ἕδραν	καὶ τῷ σχήματι φωνὴν ὁμοίαν
[2, 18]	μάλα ἐκπαθῶς ἄξιά γε ὧν	ἔδρασα	πάσχω, Σκυθοπολῖται, καθ' ὑμῶν, οἳ
[2, 19]	τάξει κατὰ τῆς ὁδοῦ βαδίζειν	ἐδύναντο	βαλλόμενοι, καὶ τὸ πρόσαντες ἐπὶ
[2, 17]	οὔτε γὰρ βιάσασθαι τοσοῦτον πλῆθος	ἐδύναντο	καὶ τὸ δεξιὰς αἰτεῖν ὄνειδος
[2, 18]	Ἰουδαίοις Ἀλέξανδρος γέρας τῆς συμμαχίας	ἔδωκεν	τὸ μετοικεῖν κατὰ τὴν πόλιν
[2, 21]	Συναγαγὼν μέντοι πάντα τοῖς δημόταις	ἔδωκεν	τοῖς τε κατὰ Σέπφωριν ὁμοίως·
[2, 11]	χαριστήρια. Καὶ τὸν Ἀγρίππαν εὐθέως	ἐδωρεῖτο	τῇ πατρῴᾳ βασιλείᾳ πάσῃ προστιθεὶς
[2, 4]	Σεπφώρει τῆς Γαλιλαίας Ἰούδας υἱὸς	Ἐζεκία	τοῦ κατατρέχοντός ποτε τὴν χώραν
[2, 17]	πρὸς τῶν λῃστῶν ἀναιρεῖται σὺν	Ἐζεκίᾳ	τῷ ἀδελφῷ, καὶ τοὺς πύργους
[2, 17]	σὺν οἷς Ἀνανίας ὁ ἀρχιερεὺς	Ἐζεκίας	τε ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ
[2, 16]	ἑσπέραν, ἀλλ' ὑπὲρ ὠκεανὸν ἑτέραν	ἐζήτησαν	οἰκουμένην καὶ μέχρι τῶν ἀνιστορήτων
[2, 16]	ἀνίκητος; Μᾶλλον δὲ καὶ ταύτης	ἐζήτησάν	τι πλέον· οὐ γὰρ ἐξήρκεσεν
[2, 17]	ἔνδον πρὸς ἐκδρομὴν μὲν οὐδεὶς	ἐθάρρει	διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἐφεστώτων,
[2, 3]	οὐδ' εἰς τοὺς σφετέρους καταβαίνειν	ἐθάρρει.	Παραπεισθέντες δὲ οἱ στρατιῶται προπηδῶσιν
[2, 16]	παρῆλθον εἰς ὑμᾶς οὔτε συμβουλεύειν	ἐθάρρησα·	περισσὸς γὰρ ὑπὲρ τοῦ τὰ
[2, 19]	ἐπιστραφῆναι πρὸς τοὺς κατόπιν τιτρώσκοντας	ἐθάρρουν	οἱ τελευταῖοι ἄπειρόν τι πλῆθος
[2, 14]	τῶν νεωτερίζειν βουλομένων ἐν Ἱεροσολύμοις	ἐθάρσησαν	αἱ τόλμαι, καὶ χρήμασιν μὲν
[2, 6]	καὶ πολέμου νόμῳ τὰς πληγὰς	ἐθέλειν	κατὰ πρόσωπον δέχεσθαι, δεῖσθαι δὲ
[2, 18]	ἐμμείναντας ἐπλημμέλησαν καὶ τοὺς ἐξελθεῖν	ἐθελήσαντας	προέπεμψαν μέχρι τῶν ὅρων. (Συνέστη
[2, 16]	διαπίπτει καὶ πρὸς τοὺς ἀκούειν	ἐθέλοντας	ὁ λόγος, ἐὰν μὴ παρὰ
[2, 9]	τούς τε ἄλλους τῶν γνωρίμων	ἐθεράπευεν	καὶ μάλιστα τὸν Γερμανικοῦ παῖδα
[2, 20]	τοὺς ὑπ' αὐτῷ ζηλωτὰς δορυφόρων	ἔθεσι	χρωμένους. Κατ' ὀλίγον γε μὴν
[2, 8]	τοῖς γὰρ ὅρκοις καὶ τοῖς	ἔθεσιν	ἐνδεδεμένος οὐδὲ τῆς παρὰ τοῖς
[2, 8]	Ἐσσηνῶν τάγμα, δίαιταν μὲν καὶ	ἔθη	καὶ νόμιμα τοῖς ἄλλοις ὁμοφρονοῦν,
[2, 16]	γε μὴν τὰ τῶν ἑβδομάδων	ἔθη	καὶ πρὸς μηδεμίαν πρᾶξιν κινούμενοι
[2, 8]	ἀνδράσιν ἐν περιζώματι. Τοιαῦτα μὲν	ἔθη	τοῦδε τοῦ τάγματος. (Δύο δὲ
[2, 8]	ἀπολούεσθαι μετ' αὐτὴν καθάπερ μεμιασμένοις	ἔθιμον.	(Διῄρηνται δὲ κατὰ χρόνον τῆς
[2, 6]	ἥμισυ τῆς βασιλείας Ἀρχελάῳ δίδωσιν	ἐθνάρχην	προσειπών, ὑποσχόμενος δὲ καὶ βασιλέα
[2, 7]	παρὰ τῷ πατρὶ θεασάμενος ὁ	ἐθνάρχης	Ἀρχέλαος ἐπὶ τοσοῦτον ἔρωτος ἦλθεν,
[2, 7]	τὰ ἀναλώματα. (Παραλαβὼν δὲ τὴν	ἐθναρχίαν	Ἀρχέλαος καὶ κατὰ μνήμην τῶν
[2, 6]	Φιλίππῳ τέτακτο. Τῆς Ἀρχελάου δ'	ἐθναρχίας	Ἰδουμαία τε καὶ Ἰουδαία πᾶσα
[2, 9]	εἶχον εἰπεῖν. ~(Τῆς Ἀρχελάου δ'	ἐθναρχίας	μεταπεσούσης εἰς ἐπαρχίαν οἱ λοιποί,
[2, 12]	ἑορτὴν πένθος μὲν ὅλῳ τῷ	ἔθνει	θρῆνον δὲ καθ' ἑκάστην οἰκίαν.
[2, 14]	ἐξαπατῶν καὶ πόλεμον ἤδη τῷ	ἔθνει	σκοπούμενος, ᾧ μόνῳ συγκρύψειν τὰς
[2, 16]	πέντε δὲ καὶ τριακοσίοις πληθύοντες	ἔθνεσιν,	τὰς δὲ πηγάς, ὡς ἄν
[2, 16]	ἡ τύχη προσκυνοῦσιν. Ἄλλα τε	ἔθνη	μυρία πλείονος γέμοντα πρὸς ἐλευθερίαν
[2, 16]	τοῦ Πόντου καὶ τῆς Μαιώτιδος	ἔθνη;	Παρ' οἷς πρὶν μὲν οὐδ'
[2, 16]	μοῖραν, ἧς οὐδὲ ἐξαριθμήσασθαι τὰ	ἔθνη	ῥᾴδιον, ὁριζομένην Ἀτλαντικῷ τε πελάγει
[2, 11]	ἐπιχωρίων ἐθῶν ἐν εἰρήνῃ τὸ	ἔθνος	διεφύλαξαν. Μετὰ ταῦτα καὶ ὁ
[2, 14]	ἑκάστων οὐσίας, οὐδὲ τὸ πᾶν	ἔθνος	ἐβάρει ταῖς εἰσφοραῖς, ἀλλὰ καὶ
[2, 14]	εἰ προνοεῖ τῆς κατὰ τὸ	ἔθνος	εἰρήνης καὶ βούλεται Ῥωμαίοις περισώζειν
[2, 18]	τῆς Καισαρείας πληγὴν ὅλον τὸ	ἔθνος	ἐξαγριοῦται, καὶ διαμερισθέντες τάς τε
[2, 10]	ἀνελεῖν καὶ πᾶν τὸ λοιπὸν	ἔθνος	ἐξανδραποδίσασθαι. Θεῷ δ' ἄρα τῶν
[2, 14]	οὖν, ὡς ἂν ἀπορραγείη τὸ	ἔθνος,	καθ' ἡμέραν ἐπέτεινεν αὐτοῖς τὰς
[2, 6]	τῶν πατρίων νόμων πενίας τὸ	ἔθνος	καὶ παρανομίας ἐσχάτης πεπληρωκέναι, καθόλου
[2, 16]	καὶ Καππαδοκία καὶ τὸ Παμφύλιον	ἔθνος	Λύκιοί τε καὶ Κίλικες ὑπὲρ
[2, 14]	Γέσσιος δὲ τὰς εἰς τὸ	ἔθνος	παρανομίας ἐπόμπευσεν καὶ ὥσπερ ἐπὶ
[2, 18]	διετέλει τε ὠμῶς εἰς τὸ	ἔθνος	παρανομῶν, μέχρι πυθόμενος Ἀγρίππας ἀνελεῖν
[2, 10]	αὐτὸν δεῖν ἅπαν τὸ Ἰουδαίων	ἔθνος	προθύσασθαι· παρέχειν δὲ σφᾶς αὐτοὺς
[2, 18]	δύναμιν ὅσην ἀρκέσειν πρὸς τὸ	ἔθνος	ὑπελάμβανεν. Τοῦτον ἡ καρτερωτάτη τῆς
[2, 16]	ἁλόντες, τὸ δ' ὅλον αὐτῶν	ἔθνος	φυγῇ διασώζεται. Σκέψασθε δὲ καὶ
[2, 6]	πρέσβεις ἐξεληλύθεσαν περὶ τῆς τοῦ	ἔθνους	αὐτονομίας· ἦσαν δὲ πεντήκοντα μὲν
[2, 22]	Ἰδουμαίαν· ὥστε τοὺς ἄρχοντας τοῦ	ἔθνους	διὰ τὸ πλῆθος τῶν φονευομένων
[2, 12]	τὸ φύσει στασιῶδες ἐκ τοῦ	ἔθνους	ἐχώρουν ἐπὶ μάχην λίθους τε
[2, 20]	τοὺς σωφρονεστάτους ἐπιλέξας ἐκ τοῦ	ἔθνους	κατέστησεν ἄρχοντας ὅλης τῆς Γαλιλαίας,
[2, 10]	ἑαυτοῦ καὶ τὰς ἱκεσίας τοῦ	ἔθνους,	ὅτι τε, εἰ μὴ βούλεται
[2, 14]	μυριάδων ἱκέτευον ἐλεῆσαι τὰς τοῦ	ἔθνους	συμφορὰς καὶ τὸν λυμεῶνα τῆς
[2, 18]	ἀνδρῶν, διορίζει δὲ ἀπὸ τοῦ	ἔθνους	τὴν Πτολεμαίδα. Καὶ καταλαβὼν αὐτὴν
[2, 6]	βασιλεῖς αἰτίας, κατηγόρει δὲ τοῦ	ἔθνους	τό τε δύσαρκτον καὶ τὸ
[2, 17]	προσδεχομένους τὰς ἀπὸ τῶν ἔξωθεν	ἐθνῶν	δωρεάς, Καὶ οὐ μόνον οὐ
[2, 16]	μὲν ἡμέτερα καὶ τῶν προσοίκων	ἐθνῶν	ἡττήθη πολλάκις, ἡ δὲ ἐκείνων
[2, 16]	τὸ πολεμικώτατον φῦλον, τοσούτων ἄρχοντες	ἐθνῶν	καὶ τηλικαύτην περιβεβλημένοι δύναμιν ὁμήρους
[2, 10]	ἀγνώμονα· πάντων γὰρ τῶν ὑποτεταγμένων	ἐθνῶν	κατὰ πόλιν συγκαθιδρυκότων τοῖς ἄλλοις
[2, 16]	οὐκ εἰς ὑπόδειγμα τῶν ἄλλων	ἐθνῶν	καταφλέξειν μὲν τὴν ἱερὰν πόλιν,
[2, 1]	ἑστίασιν πολυτελῆ τῷ πλήθει παρασχών·	ἔθος	δὲ τοῦτο παρὰ Ἰουδαίοις. Πολλοῖς
[2, 15]	καταπονουμένους ἤ τισιν ἄλλαις ἀνάγκαις	ἔθος	εὔχεσθαι πρὸ τριάκοντα ἡμερῶν ἧς
[2, 15]	τὸν κόσμον, ἐν ᾧ λειτουργεῖν	ἔθος	ἦν αὐτοῖς, ἀναλαβόντες κιθαρισταί τε
[2, 17]	ἑορτῆς οὔσης, ἐν ᾗ πᾶσιν	ἔθος	ἦν ὕλην τῷ βωμῷ προσφέρειν,
[2, 17]	παραλιπεῖν τὸ ὑπὲρ τῶν ἡγεμόνων	ἔθος	οὐκ ἐνέδοσαν, πολὺ μὲν καὶ
[2, 10]	τὸν νόμον καὶ τὸ πάτριον	ἔθος	προτεινομένων καὶ ὡς οὐδὲ θεοῦ
[2, 15]	δὴ δεξιώσαιντο τοὺς προσιόντας ὡς	ἔθος,	Φλώρῳ μὲν ἀποκοπήσεσθαι τὴν ἀφορμὴν
[2, 6]	μέντοι μετριότητος καὶ τοῦ δυστυχεῖν	ἔθους	προελθεῖν, ὥστε ὑπομεῖναι τῆς πικρᾶς
[2, 18]	ἐκέλευσεν. Οἱ μὲν οὖν ἐξ	ἔθους	τὸ πειθήνιον ἔχοντες ἅμα νεύματι
[2, 11]	οἳ μηδὲν παρακινοῦντες τῶν ἐπιχωρίων	ἐθῶν	ἐν εἰρήνῃ τὸ ἔθνος διεφύλαξαν.
[2, 6]	ὑποσχόμενος δὲ καὶ βασιλέα ποιήσειν,	εἰ	ἄξιον ἑαυτὸν παράσχοι, τὸ δὲ
[2, 18]	περὶ τῆς ἀποστάσεως, ἐκέλευον αὐτούς,	εἰ	βούλονται τὴν ὁμόνοιαν βεβαιῶσαι καὶ
[2, 3]	ἐπαμύνειν ἐν τάχει δεόμενος ὡς	εἰ	βραδύνοι κατακοπησομένου τοῦ τάγματος· αὐτὸς
[2, 19]	τὸν Κέστιον ὡς εὐεργέτην. Ὃς	εἰ	βραχὺ τῇ πολιορκίᾳ προσελιπάρησεν, κἂν
[2, 17]	βίαιον, ἀλλ' οὖν ἑαυτῶν ταπεινότερον·	εἰ	γὰρ καὶ δέοι τινὰ τῶν
[2, 1]	πλῆθος ἑστιᾶν οὐκ ἄνευ ἀνάγκης·	εἰ	γὰρ παραλείποι τις, οὐχ ὅσιος·
[2, 16]	ἀναβαίνειν ἢ τιμωρησόμενον τὴν ἀπόστασιν,	εἰ	γέγονεν, ἢ βεβαιοτέρους καταστήσοντα Ἰουδαίους
[2, 21]	παραγένηται, λόγον ὑποσχεῖν ἐᾶν αὐτόν,	εἰ	δὲ βιάζοιτο μένειν, ὡς πολεμίῳ
[2, 10]	δὶς τῆς ἡμέρας θύειν ἔφασαν,	εἰ	δὲ βούλεται τὰς εἰκόνας ἐγκαθιδρύειν,
[2, 15]	συμβεβηκότων τὸ μὴ νῦν προελθεῖν;	Εἰ	δὲ δὴ δεξιώσαιντο τοὺς προσιόντας
[2, 19]	καὶ διὰ μέσων χωρεῖν ἀναιροῦντας.	Εἰ	δὲ μὴ τῷ χαλασθέντι τῆς
[2, 18]	καταλαβέσθαι δυνηθεῖεν τὴν πόλιν, φρουρεῖν,	εἰ	δὲ προαίσθοιντο τὴν ἔφοδον, περιμένειν
[2, 16]	ἀδικοῦντας, τί σεμνύνετε τὴν ἐλευθερίαν;	εἰ	δὲ τὸ δουλεύειν ἀφόρητον ἡγεῖσθε,
[2, 2]	αὐτονομίας ἐπεθύμει στρατηγῷ Ῥωμαίων διοικουμένης,	εἰ	δὲ τοῦτο διαμαρτάνοι, βασιλεύειν Ἀντίπαν
[2, 20]	αὐτοῖς, τὸ δὲ πᾶν πλῆθος	εἰ	δι' ἐπιχωρίων καὶ συνήθων τὰ
[2, 17]	ὑπελάμβανον, πρὸς τῷ μηδὲ πιστεύειν	εἰ	διδοῖτο. Καταλιπόντες δὴ τὸ στρατόπεδον
[2, 8]	ἐμποδίζεσθαι τὰς ὁρμὰς δέει προσδοκώντων,	εἰ	καὶ λάθοιεν ἐν τῷ ζῆν,
[2, 16]	ἀνόσιον. Εἰσελθέτω δ' οἶκτος ὑμᾶς	εἰ	καὶ μὴ τέκνων καὶ γυναικῶν,
[2, 17]	τι μήνιμα προσδοκᾶν εἰκὸς ἦν,	εἰ	καὶ μὴ τὴν ἐκ Ῥωμαίων
[2, 17]	οἰκείῳ δήμῳ καὶ δεσπότην φέρειν,	εἰ	καὶ μηδὲν πράττοι βίαιον, ἀλλ'
[2, 16]	ὑμῖν τὸ τῆς θρησκείας ἄκρατον,	εἰ	καὶ πρὸς εὐχειρώτους πολεμοίητε, δυσδιοίκητον,
[2, 14]	βήματος καὶ σταυρῷ προσηλῶσαι, ὧν	εἰ	καὶ τὸ γένος Ἰουδαίων ἀλλὰ
[2, 21]	τὴν ἐργασίαν παρασχόντος. Καὶ ὑπολαβών,	εἰ	καταλύσειεν τὸν Ἰώσηπον, αὐτὸς ἡγήσεσθαι
[2, 16]	διαζεύξω τὴν συμπλοκὴν τῶν προφάσεων.	Εἰ	μὲν γὰρ ἀμύνεσθε τοὺς ἀδικοῦντας,
[2, 16]	ἱερὸν συνῆπτεν, Ἀγρίππας ἔλεξεν τοιάδε.	(Εἰ	μὲν ἑώρων πάντας ὑμᾶς πολεμεῖν
[2, 18]	στρατιᾶς προέπεμψεν εἰς Ἰόππην, προστάξας,	εἰ	μὲν καταλαβέσθαι δυνηθεῖεν τὴν πόλιν,
[2, 2]	τὴν ψυχὴν ἔχων πάθους παντός.	Εἰ	μέντοι καὶ κυριωτέραν τὴν τοῦ
[2, 8]	τοῖς φρονήμασιν, τὸν δὲ θάνατον,	εἰ	μετ' εὐκλείας πρόσεισι, νομίζοντες ἀθανασίας
[2, 10]	ἱκεσίας τοῦ ἔθνους, ὅτι τε,	εἰ	μὴ βούλεται πρὸς τοῖς ἀνδράσιν
[2, 4]	ἔφθη πᾶσαν οἴκησιν εὐπρεπῆ καταφλέξας,	εἰ	μὴ Γρᾶτος ὁ τῶν βασιλικῶν
[2, 10]	ναῷ τοὺς ἀνδριάντας αὐτοῦ, προστάξας,	εἰ	μὴ δέχοιντο Ἰουδαῖοι, τούς τε
[2, 21]	προειλόμην, ἵνα ὑμῖν περιβάλωμαι τεῖχος.	Εἰ	μὴ δοκεῖ, προφέρω τὰ κεκομισμένα
[2, 3]	τὰ βασίλεια πάντας ἠπείλουν διαφθείρειν,	εἰ	μὴ θᾶττον ἀπίοιεν· ὑπισχνοῦντο γὰρ
[2, 21]	τὰ κεκομισμένα καὶ παρέχω διαρπάζειν·	εἰ	μὴ καλῶς ὑμῖν ἐβουλευσάμην, κολάζετε
[2, 11]	τῆς πράξεως ἐδήλωσεν, ὅτι τε	εἰ	μὴ κατάσχοι τὴν ὁρμὴν τῶν
[2, 15]	διέφθειρον, ἀλλὰ κἂν αὐτὴν ἀνεῖλον,	εἰ	μὴ καταφυγεῖν εἰς τὴν βασιλικὴν
[2, 19]	ἀνήρπασαν τὴν ἅμα Κεστίῳ δύναμιν,	εἰ	μὴ νὺξ ἐπέλαβεν, ἐν ᾗ
[2, 14]	φάμενος αὐτοὺς ἀπολαύσειν τῆς ἀμύνης,	εἰ	μὴ προάγοιεν τοὺς αἰτίους. Οἱ
[2, 21]	οὐδέπω τύραννον ἐλεύσεσθαι τῆς μητροπόλεως,	εἰ	μὴ προκαταληφθείη. Ταῦθ' ὁ μὲν
[2, 18]	δ' ἂν οὐδὲ τὸ λοιπόν,	εἰ	μὴ πρὸς ἱκετηρίας ἐτράποντο. Κατοικτείρας
[2, 9]	Πιλᾶτος δὲ κατακόψειν εἰπὼν αὐτούς,	εἰ	μὴ προσδέξαιντο τὰς Καίσαρος εἰκόνας,
[2, 11]	τὴν ὁρμὴν τῶν στρατιωτῶν Κλαύδιον,	εἰ	μὴ προσδραμὼν Ἀγρίππας αὐτῷ τὸ
[2, 17]	ἔκσπονδος τῆς ἡγεμονίας ἡ πόλις,	εἰ	μὴ ταχέως σωφρονήσαντες ἀποδώσουσιν τὰς
[2, 16]	τῆς οἰκουμένης πάντες εἰσὶν Ῥωμαῖοι,	εἰ	μή τις ὑπὲρ Εὐφράτην ἐκτείνει
[2, 16]	ἀπώλειαν ὁρμήσας καὶ προσονειδίζεται. Πλὴν	εἰ	μή τις ὑπολαμβάνει κατὰ συνθήκας
[2, 18]	αὔτανδρον. Κἂν ἔφθησαν τοῦτο δράσαντες,	εἰ	μὴ τοὺς θυμοὺς αὐτῶν ἀνέκοψεν
[2, 12]	οὐ γὰρ ἠρέμει τὸ πλῆθος,	εἰ	μὴ τύχοι παραμυθίας, ἠξίου τε
[2, 21]	αὐτοῖς ὥρμησεν τοὺς προπέμψαντας ἀνελεῖν,	εἰ	μὴ φθάσαντες ἀπέδρασαν. (Ἰωάννην δὲ
[2, 16]	γὰρ αὐτοὶ κατάρξαι τῶν ὅπλων,	εἰ	μὴ φθάσαντες ἐνδείξαιντο τὸν κατάρξαντα·
[2, 11]	βουλὴν πᾶσιν ἀποδώσειν. Καὶ γὰρ	εἰ	μὴ φύσει μέτριος ἦν, ἱκανὸν
[2, 15]	καὶ τοῦ μηδὲν νεωτερίσειν ὑποσχομένων,	εἰ	μίαν αὐτοῖς καταλείποι σπεῖραν, μὴ
[2, 8]	τοὺς μὴ γαμοῦντας, μᾶλλον δέ,	εἰ	πάντες τὸ αὐτὸ φρονήσειαν, ἐκλιπεῖν
[2, 17]	κινδύνου καταψηφίσασθαι τῆς πόλεως ἀσέβειαν,	εἰ	παρὰ μόνοις Ἰουδαίοις οὔτε θύσει
[2, 1]	δῆλοί τε ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες	εἰ	πλήθους ἐπιλάβοιντο. Καὶ δὴ τῆς
[2, 15]	μηδὲν ἔτι τὸν δῆμον νεωτερίσειν,	εἰ	προελθόντες ὑπαντήσουσιν τοῖς ἀπὸ Καισαρείας
[2, 14]	ἀρνουμένου. Δεῖν μέντοι γε ἐκεῖνον,	εἰ	προνοεῖ τῆς κατὰ τὸ ἔθνος
[2, 21]	πολλὰ διαπειλησάμενος αὐτοῖς καὶ κατονειδίσας,	εἰ	πρῶτον μὲν ἀράμενοι τὸν πρὸς
[2, 19]	ἀσφαλῆ περὶ τῶν ἡμαρτημένων ὑπισχνούμενος,	εἰ	τὰ ὅπλα ῥίψαντες πρὸς αὐτοὺς
[2, 16]	ἂν τὴν αἰτίαν τῆς ἀποστάσεως,	εἰ	ταύτας τε συνάψετε πάλιν καὶ
[2, 16]	φανεροὶ δ' ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες,	εἰ	τὴν πρεσβείαν τις ἀποκωλύει. Ἀγρίππᾳ
[2, 21]	δ' ἂν κελεύσωσιν πάντα ποιήσειν,	εἰ	τοὺς διαλεξομένους ἡσυχῆ πέμψειαν εἴσω
[2, 8]	ὁμοίως ὑποστρέψαντες συγκαθεζομένων τῶν ξένων,	εἰ	τύχοιεν αὐτοῖς παρόντες. Οὔτε δὲ
[2, 20]	πόλεμον πειθαρχίας καὶ πρὸ παρατάξεως,	εἰ	τῶν συνήθων ἀδικημάτων ἀπόσχοιντο, κλοπῆς
[2, 8]	ἀπόστασιν ἐνῆγε τοὺς ἐπιχωρίους κακίζων,	εἰ	φόρον τε Ῥωμαίοις τελεῖν ὑπομενοῦσιν
[2, 8]	μεταγενέστεροι τῶν προγενεστέρων ἐλαττοῦνται, ὥστ'	εἰ	ψαύσειαν αὐτῶν, ἐκείνους ἀπολούεσθαι καθάπερ
[2, 2]	δικαστὴν τῆς διαδοχῆς οὐ περιέμεινεν,	εἴ	γε μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν
[2, 16]	Ῥωμαίων ἡσυχίαν ἄγουσιν; Ἀλλὰ μὴν	εἴ	γέ τινας εἰς ἀπόστασιν ὤφειλον
[2, 8]	προφητῶν ἀποφθέγμασιν ἐμπαιδοτριβούμενοι· σπάνιον δ'	εἴ	ποτε ἐν ταῖς προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν.
[2, 18]	πολιτῶν δοκιμώτατοι στρατιὰν αἰτοῦντες, ἵν'	εἴ	τι γένοιτο κίνημα καὶ περὶ
[2, 4]	βασιλικούς, διέφευγεν δὲ οὐδὲ Ἰουδαίων	εἴ	τις εἰς χεῖρας ἔλθοι φέρων
[2, 7]	τὸν νεανίσκον. Ὁ δὲ ὡς	εἶδεν,	ἐτεκμήρατο μὲν τάχιστα καὶ τὰς
[2, 16]	μὲν γὰρ καὶ μεγέθη σωμάτων	εἴδετε	δήπου πολλάκις, ἐπεὶ πανταχοῦ Ῥωμαῖοι
[2, 8]	προσεοικώς. (Τρία γὰρ παρὰ Ἰουδαίοις	εἴδη	φιλοσοφεῖται, καὶ τοῦ μὲν αἱρετισταὶ
[2, 8]	καὶ πρὸς οὓς οὐ πρότερον	εἶδον	εἰσίασιν ὡς συνηθεστάτους· Διὸ καὶ
[2, 17]	περὶ τὸν Μανάημον ἀντισχόντες ὡς	εἶδον	πᾶν ἐπ' αὐτοὺς τὸ πλῆθος
[2, 13]	(Καθαρθείσης δὲ τῆς χώρας ἕτερον	εἶδος	λῃστῶν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐπεφύετο, οἱ
[2, 20]	εἰς ἑαυτὸν εὐνοίας τῶν ἐπιχωρίων,	εἰδὼς	ὅτι ταύτῃ πλεῖστα κατορθώσει, κἂν
[2, 18]	πολεμίων. Τὸ αὐτὸ δ' ἂν	εἴη	μοι καὶ ποινὴ τοῦ μιάσματος
[2, 2]	ἀναστήσας ἐνέφηνεν μὲν ὡς ἄξιος	εἴη	τῆς πατρῴας διαδοχῆς, οὐ μήν
[2, 10]	τόπῳ τῆς χώρας θέσθαι θεμιτὸν	εἴη,	ὑπολαβὼν ὁ Πετρώνιος ἀλλὰ μὴν
[2, 10]	τοῦ τόπου πάλιν ψάμμον γίνεσθαι	εἰκαίαν.	Τὸ μὲν οὖν χωρίον τοῦτο
[2, 10]	ναὸν μόνον ἀλλ' οὐδὲ ἐν	εἰκαίῳ	τινὶ τόπῳ τῆς χώρας θέσθαι
[2, 16]	πλείονος γέμοντα πρὸς ἐλευθερίαν παρρησίας	εἴκει·	μόνοι δ' ὑμεῖς ἀδοξεῖτε δουλεύειν
[2, 2]	ῥήτορι, διὸ καὶ τοὺς νουθετοῦντας	εἴκειν	Ἀρχελάῳ κατὰ τὸ πρεσβεῖον καὶ
[2, 19]	μὲν ἔξω τῆς πόλεως μερῶν	εἶκον,	εἰς δὲ τὴν ἐνδοτέρω καὶ
[2, 17]	τε καὶ τόλμῃ, καὶ βιασαμένοις	εἶκον	ἐκ τῆς ἄνω πόλεως. Οἱ
[2, 17]	καὶ οὐδέτεροι τοῦ καταληφθέντος μέρους	εἶκον.	(Τῇ δ' ἑξῆς τῆς τῶν
[2, 9]	εἰς Ἱεροσόλυμα εἰσκομίζει τὰς Καίσαρος	εἰκόνας,	αἳ σημαῖαι καλοῦνται. Τοῦτο μεθ'
[2, 9]	εἰ μὴ προσδέξαιντο τὰς Καίσαρος	εἰκόνας,	γυμνοῦν τὰ ξίφη τοῖς στρατιώταις
[2, 10]	ἔφασαν, εἰ δὲ βούλεται τὰς	εἰκόνας	ἐγκαθιδρύειν, πρότερον αὐτὸν δεῖν ἅπαν
[2, 10]	ἄλλοις θεοῖς καὶ τὰς Καίσαρος	εἰκόνας	τὸ μόνους ἐκείνους ἀντιτάσσεσθαι πρὸς
[2, 16]	τοῖς μὲν ἄλλοις Ῥωμαίοις ἅπασιν	εἴκοντας,	μόνῳ δ' ἀπεχθανομένους Φλώρῳ δι'
[2, 16]	δὲ τὴν παρ' ἀμφοῖν τὸ	εἰκὸς	ἀποκόπτῃ, φανερὰν ἅλωσιν οἱ πολεμοῦντες
[2, 16]	διὰ παντός, καὶ τοὺς διαδεξομένους	εἰκὸς	ἐλεύσεσθαι μετριωτέρους· κινηθέντα δ' ἅπαξ
[2, 17]	οὗ δαιμόνιόν τι μήνιμα προσδοκᾶν	εἰκὸς	ἦν, εἰ καὶ μὴ τὴν
[2, 19]	δὲ Ἰουδαίων δύο πρὸς τοῖς	εἴκοσι.	Γενναιότατοι δ' αὐτῶν ἔδοξαν οἱ
[2, 9]	ἡγεμονεύσας ἔτη δύο πρὸς τοῖς	εἴκοσι	καὶ τρεῖς ἡμέρας ἐπὶ μησὶν
[2, 13]	τόν τε ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον ἔτεσιν	εἴκοσι	τὴν χώραν λῃσάμενον καὶ πολλοὺς
[2, 10]	τῷ Καρμήλῳ διέχοντι σταδίους ἑκατὸν	εἴκοσι,	τῷ δ' ὑψηλοτάτῳ κατ' ἄρκτον,
[2, 10]	Πετρώνιος λαβὼν ἐπιστολὰς ἑπτὰ καὶ	εἴκοσιν	ἡμέραις ἢ τὰς καθ' ἑαυτοῦ.
[2, 12]	πρὸς δὲ μησὶν ὀκτὼ καὶ	εἴκοσιν	ἡμέραις τελευτᾷ καταλιπὼν Νέρωνα τῆς
[2, 6]	μέντοι περιλειφθέντας ἐκ τοσούτων κακῶν	εἰκότως	ἐπεστράφθαι ποτὲ ἤδη πρὸς τὰς
[2, 7]	ὁμοιότητι πρὸς ἐργασίαν· τοσαῦτα γὰρ	εἰληφέναι	δῶρα καθ' ἑκάστην πόλιν ὅσα
[2, 10]	μὲν οὖν χωρίον τοῦτο τοιαύτην	εἴληχεν	φύσιν. (Ἰουδαῖοι δὲ μετὰ γυναικῶν
[2, 16]	τοῦ δήμου τὸ καθαρώτατον καὶ	εἰλικρινέστατον	εἰρήνην ἄγειν προῃρημένους, οὔτ' ἂν
[2, 17]	δυσὶν ἡμέραις πολιορκήσαντες αὐτούς τε	εἷλον	καὶ κατέσφαξαν καὶ τὸ φρούριον
[2, 8]	καὶ τὴν πρώτην ἀπάγοντες αἵρεσιν	εἱμαρμένῃ	τε καὶ θεῷ προσάπτουσι πάντα,
[2, 8]	τὸ δεύτερον τάγμα, τὴν μὲν	εἱμαρμένην	παντάπασιν ἀναιροῦσιν καὶ τὸν θεὸν
[2, 8]	δὲ εἰς ἕκαστον καὶ τὴν	εἱμαρμένην·	ψυχήν τε πᾶσαν μὲν ἄφθαρτον,
[2, 2]	τὸν ἀδελφὸν Νικολάου Πτολεμαῖον ῥοπὴν	εἶναι	δοκοῦντα διὰ τὴν παρὰ Ἡρώδῃ
[2, 6]	ὥσπερ ἀγωνιάσαντα, μὴ νόθος υἱὸς	εἶναι	δόξειεν Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι τὴν βασιλείαν
[2, 11]	τυχεῖν τῆς ἡγεμονικῆς κλήσεως ἐπικίνδυνον	εἶναι·	ἔπειθ' ὅτι διοικήσει τὴν ἀρχὴν
[2, 10]	ἀντιτάσσεσθαι πρὸς τοῦτο σχεδὸν ἀφισταμένων	εἶναι	καὶ μεθ' ὕβρεως. (Τῶν δὲ
[2, 13]	τούτοις Φῆλιξ, ἐδόκει γὰρ ἀποστάσεως	εἶναι	καταβολή, πέμψας ἱππεῖς καὶ πεζοὺς
[2, 8]	μίαν ὥσπερ ἀδελφοῖς ἅπασιν οὐσίαν	εἶναι.	Κηλῖδα δ' ὑπολαμβάνουσι τὸ ἔλαιον,
[2, 2]	ἐπιδιαθήκην ἠξίου διὰ τοῦτο μάλιστα	εἶναι	κυρίαν, ὅτι βεβαιωτὴν ἐν αὐτῇ
[2, 21]	(Βοώντων δὲ τῶν λοιπῶν αἴτιον	εἶναι	μάλιστα τῆς ἀποστάσεως Κλεῖτόν τινα
[2, 8]	ἥδε ἡ δόξα, φθαρτὰ μὲν	εἶναι	τὰ σώματα καὶ τὴν ὕλην
[2, 2]	ἐπέξεισιν ἀξιῶν τῆς ἐπιδιαθήκης κυριωτέραν	εἶναι	τὴν διαθήκην, ἐν ᾗ βασιλεὺς
[2, 13]	Οἱ μὲν γὰρ ἠξίουν σφετέραν	εἶναι	τὴν πόλιν Ἰουδαῖον γεγονέναι τὸν
[2, 14]	τοσούτῳ πλήθει θαυμαστὸν μὲν οὐδὲν	εἶναί	τινας θρασυτέρους καὶ δι' ἡλικίαν
[2, 7]	καὶ σαφῶς ἐπισταμένους διόμνυσθαι τοῦτον	εἶναι.	Τό γε μὴν Ἰουδαικὸν ἐν
[2, 16]	ἀδικοῦσι γίνεται διατροπή. Φέρε δ'	εἶναι	τοὺς Ῥωμαίων ὑπηρέτας ἀνηκέστως χαλεπούς·
[2, 15]	συναναγκάζειν κἀκείνους συνευγνωμονεῖν, δεινῆς ἀκρασίας	εἶναι.	(Τούτοις μειλισσόμενοι τὸ πλῆθος ἅμα
[2, 16]	τὸ αὐτὸ πάντας ὑμᾶς συναγαγὼν	εἰπεῖν	ἃ νομίζω συμφέρειν. Θορυβήσῃ δέ
[2, 21]	Σίμωνα καὶ Ἰούδην Ἰωνάθου, πάντας	εἰπεῖν	δυνατωτάτους, ἵν' οὗτοι τὴν πρὸς
[2, 2]	δὲ τῶν ἐναντιουμένων Ἀρχελάῳ δεινότατος	εἰπεῖν,	κατηγόρει φάσκων τοῖς μὲν λόγοις
[2, 8]	τῶν ἐν Ἰουδαίοις φιλοσοφούντων εἶχον	εἰπεῖν.	~(Τῆς Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας μεταπεσούσης
[2, 16]	καὶ Κίλικες ὑπὲρ ἐλευθερίας ἔχοντες	εἰπεῖν	χωρὶς ὅπλων φορολογοῦνται; τί δαί;
[2, 10]	ὁ Πετρώνιος τὴν βοήν, πολεμήσετε,	εἶπεν,	ἄρα Καίσαρι; καὶ Ἰουδαῖοι περὶ
[2, 14]	νῦν φιλοφρονήσεις· Δεῖν γὰρ αὐτούς,	εἴπερ	γενναῖοί εἰσιν καὶ παρρησιασταί, σκώπτειν
[2, 19]	τῆς βασιλικῆς αὐλῆς ἐστρατοπεδεύετο. Κἂν	εἴπερ	ἠθέλησεν κατ' αὐτὴν ἐκείνην τὴν
[2, 18]	ἴσους ἱππεῖς δὲ δισχιλίων ἐλάττους,	εἵπετο	δὲ καὶ Σόαιμος μετὰ τετρακισχιλίων,
[2, 16]	δὲ πηγάς, ὡς ἄν τις	εἴποι,	τῆς εὐδαιμονίας ἐπιχωρίους ἔχοντες καὶ
[2, 1]	εἰς τὰ πλησίον ὄρη διεσκέδασαν.	Εἵποντο	δὲ Ἀρχελάου κήρυκες κελεύοντες ἕκαστον
[2, 9]	τῆς ὄψεως, Πιλᾶτος δὲ κατακόψειν	εἰπὼν	αὐτούς, εἰ μὴ προσδέξαιντο τὰς
[2, 11]	τῶν ὅπλων χωρεῖν μέλλομεν; ταῦτα	εἰπὼν	διὰ μέσης ὥρμησεν τῆς βουλῆς
[2, 18]	σφαγὴν μηδ' ἐπαλαζονεύσηται πεσόντι. Ταῦτα	εἰπὼν	ἐλεοῦσιν ἅμα καὶ τεθυμωμένοις ὄμμασιν
[2, 16]	θυμοῖς χωρὶς ἐμοῦ κινδυνεύσετε. (Τοσαῦτα	εἰπὼν	ἐπεδάκρυσέν τε μετὰ τῆς ἀδελφῆς
[2, 7]	πλανᾶσθαι τηλικαῦτα. κἀκεῖνος αὐτῷ δηλώσειν	εἰπὼν	ἕπεται πρὸς Καίσαρα καὶ τὸν
[2, 10]	αὐτοὺς καὶ παρακινδυνευτέον ἐμοὶ μᾶλλον,	εἰπών,	ἢ γὰρ τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος
[2, 14]	οἰκοδομεῖν ἐκώλυον. Ὡς δὲ τούτους	εἶργεν	τῆς βίας Φλῶρος, ἀμηχανοῦντες οἱ
[2, 15]	ὁ γὰρ δῆμος ἄντικρυς ἐπιστραφεὶς	εἶργεν	τῆς ὁρμῆς, καὶ διαστάντες ἐπὶ
[2, 9]	τῷ Τιβερίῳ, καὶ ὃς ἀγανακτήσας	εἵργνυσιν	τὸν Ἀγρίππαν καὶ μετ' αἰκίας
[2, 19]	τὴν κατάβασιν οἱ μὲν φθάσαντες	εἶργον	αὐτοὺς τῆς ἐξόδου, ἄλλοι δὲ
[2, 19]	Ἰουδαῖοι δὲ ἀπὸ τῆς στοᾶς	εἶργον,	καὶ πολλάκις μὲν ἀπεκρούσαντο τοὺς
[2, 2]	μέντοι πεποίθει διὰ δεινότητα λόγων	Εἰρηναίῳ	τῷ ῥήτορι, διὸ καὶ τοὺς
[2, 16]	τὴν πρὶν ἄπλωτον καὶ ἀγρίαν	εἰρηνεύουσι	θάλασσαν. Πόσα Βιθυνία καὶ Καππαδοκία
[2, 11]	παρακινοῦντες τῶν ἐπιχωρίων ἐθῶν ἐν	εἰρήνῃ	τὸ ἔθνος διεφύλαξαν. Μετὰ ταῦτα
[2, 22]	συμφορὰς ἀπωλοφύροντο. Θειασμοί τε τοῖς	εἰρήνην	ἀγαπῶσιν δύσφημοι, τοῖς δὲ τὸν
[2, 16]	δήμου τὸ καθαρώτατον καὶ εἰλικρινέστατον	εἰρήνην	ἄγειν προῃρημένους, οὔτ' ἂν παρῆλθον
[2, 16]	δέοντα κοινὴν σὺν ἐμοὶ τὴν	εἰρήνην	ἕξετε, προαχθέντες δὲ τοῖς θυμοῖς
[2, 17]	καὶ πᾶν ὅσον τοῦ πλήθους	εἰρήνην	ἠγάπα τὴν ἄνω καταλαμβάνονται πόλιν·
[2, 16]	δὲ εἰς τὸ τηρεῖν τὴν	εἰρήνην	προτρεψάμενος καὶ τοῦ θεοῦ προσκυνήσας
[2, 14]	προνοεῖ τῆς κατὰ τὸ ἔθνος	εἰρήνης	καὶ βούλεται Ῥωμαίοις περισώζειν τὴν
[2, 14]	συγκρύψειν τὰς ἑαυτοῦ παρανομίας ὑπελάμβανεν·	εἰρήνης	μὲν γὰρ οὔσης κατηγόρους ἕξειν
[2, 16]	ἐπὶ τῆς Ἰταλίας ἰδεῖν ἐν	εἰρήνης	προφάσει δουλεύουσαν τὴν ἀπὸ τῆς
[2, 16]	διὰ τὰς ἑαυτῶν κτήσεις ἐπιθυμοῦντες	εἰρήνης,	συνίεσαν εὐνοικὴν τὴν ἐπίπληξιν τοῦ
[2, 8]	δίκαιοι, θυμοῦ καθεκτικοί, πίστεως προστάται,	εἰρήνης	ὑπουργοί. Καὶ πᾶν μὲν τὸ
[2, 14]	δὲ τὸν μὲν δῆμον ἀπέφηναν	εἰρηνικὰ	φρονοῦντα, τοῖς δὲ παραφθεγξαμένοις ᾐτοῦντο
[2, 8]	τοῦ λεπτοτάτου φοιτώσας αἰθέρος ὥσπερ	εἱρκταῖς	τοῖς σώμασιν ἴυγγί τινι φυσικῇ
[2, 14]	πρὸς ὃν οὕτως ἐλοιδόρησαν αἰσχρῶς	εἰρωνεύεσθαι	τὰς νῦν φιλοφρονήσεις· Δεῖν γὰρ
[2, 8]	παρελθεῖν· αὐτοί τε καθαροὶ καθάπερ	εἰς	ἅγιόν τι τέμενος παραγίνονται τὸ
[2, 15]	καὶ μὴ πρὸς οἷς πεπόνθασιν	εἰς	ἀνήκεστόν τι τὸν Φλῶρον ἐρεθίζειν.
[2, 2]	δὲ τῶν ἐμποδιζόντων ὁ μὲν	εἰς	Ἀντιόχειαν ἀπῆρεν, Ἀρχέλαος δὲ εἰς
[2, 5]	καταλιπὼν τὸ καὶ πρότερον τάγμα	εἰς	Ἀντιόχειαν ἐπάνεισιν. ~(Ἀρχελάῳ δ' ἐπὶ
[2, 12]	τὴν τῶν ἀζύμων ἑορτὴν ἀθορύβως	εἰς	Ἀντιόχειαν ἐπανῄει. (Κατὰ δὲ τὴν
[2, 3]	καταλείπει. Καὶ αὐτὸς μὲν ὑπέστρεψεν	εἰς	Ἀντιόχειαν, ἐπελθὼν δὲ ὁ Σαβῖνος
[2, 18]	γὰρ ἐπεπόρευτο πρὸς Κέστιον Γάλλον	εἰς	Ἀντιόχειαν, καταλέλειπτο δὲ διοικεῖν τὰ
[2, 14]	τὸν Φλῶρον κατασκευάσειεν μετριώτερον, ὑπέστρεφεν	εἰς	Ἀντιόχειαν. Προέπεμπε δὲ αὐτὸν μέχρι
[2, 19]	πάσης τῆς δυνάμεως ἀναζεύξας ἐνέβαλεν	εἰς	Ἀντιπατρίδα, καὶ πυθόμενος ἔν τινι
[2, 8]	τις ἀνὴρ Γαλιλαῖος Ἰούδας ὄνομα	εἰς	ἀπόστασιν ἐνῆγε τοὺς ἐπιχωρίους κακίζων,
[2, 13]	γόητες καὶ λῃστρικοὶ συναχθέντες πολλοὺς	εἰς	ἀπόστασιν ἐνῆγον καὶ πρὸς ἐλευθερίαν
[2, 16]	Ἀλλὰ μὴν εἴ γέ τινας	εἰς	ἀπόστασιν ὤφειλον ἀφορμαὶ μεγάλαι παροξύνειν,
[2, 2]	βασιλείας Ἀρχέλαον ὑφ' ἑαυτοῦ τοῖς	εἰς	αὐτὴν παρανομηθεῖσιν· ποταπὸν γὰρ ἂν
[2, 16]	ἄμυναν οἱ παραβάντες ἑκουσίως τὴν	εἰς	αὐτὸ θεραπείαν; ἐπαναιροῦνται δὲ ἕκαστοι
[2, 10]	ὥσπερ ἐπίτηδες τότε τῶν ἀνέμων	εἰς	αὐτὸ τὴν ἔξωθεν ἀργὴν ψάμμον,
[2, 8]	αὐγὰς ὑβρίζοιεν τοῦ θεοῦ, θακεύουσιν	εἰς	αὐτόν. Ἔπειτα τὴν ἀνορυχθεῖσαν γῆν
[2, 8]	τῶν βεβήλων, πατρίους δέ τινας	εἰς	αὐτὸν εὐχὰς ὥσπερ ἱκετεύοντες ἀνατεῖλαι.
[2, 11]	αὐτοῖς ὅτι προδοῦναι μὲν τοὺς	εἰς	αὐτὸν ὁμονοήσαντας οὐχ ὑπομένοι, πολεμήσειν
[2, 15]	τοῦ μηδὲν ἔτι τὸν Φλῶρον	εἰς	αὐτοὺς παρανομήσειν. (Ὁ δὲ σβεσθείσης
[2, 3]	δὲ ὑπὸ τῶν πολεμίων πηδῶντες	εἰς	αὐτούς, τινὲς δ' εἰς τοὐπίσω
[2, 16]	ἀπεχθανομένους Φλώρῳ δι' ὑπερβολὴν τῆς	εἰς	αὐτοὺς ὠμότητος. Ὁ δὲ ὡς
[2, 20]	τοὺς περὶ Σάουλον ἀξιώσαντας ἀνέπεμψεν	εἰς	Ἀχαίαν πρὸς Νέρωνα τήν τε
[2, 7]	ἀρχῆς ἐνάτῳ φυγαδεύεται μὲν αὐτὸς	εἰς	Βίενναν πόλιν τῆς Γαλλίας, ἡ
[2, 19]	ἴλης Αἰμίλιος Ἰούκουνδος ὄνομα, μόλις	εἰς	Γαβαὼν κατήντησαν ἐπὶ τὸ πρότερον
[2, 9]	οὗ τῆς πλεονεξίας ἐπιτιμᾶται φυγῇ	εἰς	Γαλλίαν· ἠκολούθησεν γὰρ αὐτῷ κατήγορος
[2, 18]	ἀπέσφαξαν, τὰ δ' ἐρύματα κατέρριψαν	εἰς	γῆν. Κατὰ δὲ τὰς αὐτὰς
[2, 21]	κατὰ Ἰωάννου· φθάνει δ' ἐκεῖνος	εἰς	Γίσχαλα φυγὼν τὴν πατρίδα. Συνέρρεον
[2, 17]	κατήρξαντο τῆς τῶν στοῶν δομήσεως,	εἰς	δὲ τὰς κώμας οἵ τε
[2, 19]	παρὰ τῶν ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν,	εἰς	δὲ τὰς πέριξ κώμας ἐφ'
[2, 18]	διήρπασαν καὶ τὰς κώμας κατέφλεξαν.	(Εἰς	δὲ τὴν Γαλιλαίαν ἀπέστειλεν Καισέννιον
[2, 19]	ἔξω τῆς πόλεως μερῶν εἶκον,	εἰς	δὲ τὴν ἐνδοτέρω καὶ τὸ
[2, 20]	αὐτῷ πειθαρχεῖν περὶ τῶν ὅλων.	(Εἰς	δὲ τὴν Ἰδουμαίαν ἑτέρους ἐπελέξαντο
[2, 13]	δὲ καὶ Τιβεριάδα τῆς Γαλιλαίας,	εἰς	δὲ τὴν λοιπὴν Ἰουδαίαν Φήλικα
[2, 20]	μὲν Ἱεριχοῦν Ἰώσηπος ὁ Σίμωνος,	εἰς	δὲ τὴν Περαίαν Μανασσῆς, Θαμνᾶ
[2, 7]	Ῥώμην αὐτῷ συνεκπλεῦσαι. Καταχθεὶς δὲ	εἰς	Δικαιάρχειαν δῶρά τε παμπληθῆ παρὰ
[2, 21]	τοῖς καταλειφθεῖσιν, ἦσαν δ' ὅσον	εἰς	δισχιλίους Σύρων φυγάδες, ἀνέστελλεν Ἰωάννης
[2, 18]	ἐπεῖχεν ταραχή, καὶ πᾶσα πόλις	εἰς	δύο διῄρητο στρατόπεδα, σωτηρία δὲ
[2, 6]	τὸ δὲ λοιπὸν ἥμισυ διελὼν	εἰς	δύο τετραρχίας δυσὶν ἑτέροις παισὶν
[2, 20]	Γαλιλαίαν ἐλθὼν πρῶτον ἐφρόντισεν τῆς	εἰς	ἑαυτὸν εὐνοίας τῶν ἐπιχωρίων, εἰδὼς
[2, 8]	τοῖς ἀνθρώποις κεῖσθαι, βοηθεῖν δὲ	εἰς	ἕκαστον καὶ τὴν εἱμαρμένην· ψυχήν
[2, 21]	ἀποστάσεως Κλεῖτόν τινα καὶ παρακαλούντων	εἰς	ἐκεῖνον ἀπερείδεσθαι τὴν ὀργήν, ὁ
[2, 16]	τὸν βασιλέα. Μετὰ δὲ τὴν	εἰς	ἐκεῖνον θεραπείαν ἀπωδύροντο τὰς ἑαυτῶν
[2, 9]	ἐπιθυμίας. Ἐνῆγε δὲ μάλιστα τοῦτον	εἰς	ἐλπίδα βασιλείας Ἡρωδιὰς ἡ γυνὴ
[2, 8]	πέμπτης ὥρας ἐργασάμενοι συντόνως πάλιν	εἰς	ἓν συναθροίζονται χωρίον, ζωσάμενοί τε
[2, 3]	καὶ τὸ πρᾷον αὐτῶν δέλεαρ	εἰς	ἐνέδραν ὑπώπτευεν· ἅμα δὲ καὶ
[2, 9]	~(Τῆς Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας μεταπεσούσης	εἰς	ἐπαρχίαν οἱ λοιποί, Φίλιππος καὶ
[2, 8]	ἐβίω. ~(Τῆς δὲ Ἀρχελάου χώρας	εἰς	ἐπαρχίαν περιγραφείσης ἐπίτροπος τῆς ἱππικῆς
[2, 19]	ἀλλήλους αὐτῶν ταραχὴν εὔκαιρον ἰδὼν	εἰς	ἐπίθεσιν ἅπασαν ἐπῆγεν τὴν δύναμιν
[2, 20]	μὲν εἰς ὅπλα, τοὺς δὲ	εἰς	ἐργασίαν διῃρῆσθαι, καὶ τοῖς τὰ
[2, 18]	εὕρηται τὸ ἀλλόφυλον, ἠσέβηται δὲ	εἰς	ἔσχατα> τὸ οἰκεῖον, θνήσκωμεν ὡς
[2, 8]	πᾶσαν μὲν ἄφθαρτον, μεταβαίνειν δὲ	εἰς	ἕτερον σῶμα τὴν τῶν ἀγαθῶν
[2, 21]	δ' ἀποδόσει τῶν χρημάτων πάλιν	εἰς	εὔνοιαν προσηγάγετο. ~(Τὰ μὲν οὖν
[2, 21]	τοῦ Κλείτου. Δείσας δὲ ἐκεῖνος	εἰς	ἐχθρῶν στῖφος ἀποβήσεσθαι μόνος οὐκ
[2, 17]	Ἔπειτα μετέβαινον εἰς τὴν αὐλήν,	εἰς	ἣν οἱ βασιλικοὶ κατέφυγον, καὶ
[2, 8]	καὶ μετὰ ταύτην τὴν ἁγνείαν	εἰς	ἴδιον οἴκημα συνίασιν, ἔνθα μηδενὶ
[2, 21]	φανερωτέρων. Κρύφα γοῦν ἔπεμπεν ἀγγέλους	εἰς	Ἱεροσόλυμα διαβάλλων τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ
[2, 9]	ὑπὸ Τιβερίου Πιλᾶτος νύκτωρ κεκαλυμμένας	εἰς	Ἱεροσόλυμα εἰσκομίζει τὰς Καίσαρος εἰκόνας,
[2, 17]	δορυφόροις, οἷα δὴ βασιλεὺς ἐπάνεισιν	εἰς	Ἱεροσόλυμα καὶ γενόμενος ἡγεμὼν τῆς
[2, 12]	Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπὸ Λύδδων ἀνέβαινεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα, καὶ καταλαβὼν τὸ πλῆθος
[2, 12]	ἐπὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων	εἰς	Ἱεροσόλυμα καὶ τῆς Ῥωμαικῆς σπείρας
[2, 12]	ἐφυγάδευσεν. Κέλερα δὲ δεσμώτην ἀναπέμψας	εἰς	Ἱεροσόλυμα παραδοθῆναι Ἰουδαίοις πρὸς αἰκίαν
[2, 13]	ὄρος ἐκεῖθεν οἷός τε ἦν	εἰς	Ἱεροσόλυμα παρελθεῖν βιάζεσθαι καὶ κρατήσας
[2, 19]	ἑορτὴν ἀναβεβήκει πᾶν τὸ πλῆθος	εἰς	Ἱεροσόλυμα. Πεντήκοντα δὲ τῶν παραφανέντων
[2, 9]	ἦν, καὶ τοῦ Πιλάτου παρόντος	εἰς	Ἱεροσόλυμα περιστάντες τὸ βῆμα κατεβόων.
[2, 5]	περὶ Ἄρειον ἀποσφαγέντων κελεύσαντος. (Ἐνθένδε	εἰς	Ἱεροσόλυμα προελθὼν ὀφθείς τε μόνον
[2, 21]	τε ὁπλιτῶν τοὺς δυνατωτάτους ἀνέπεμψεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα. Πρὸς οὓς ὁ δῆμος
[2, 14]	κατὰ τοῦ Φλώρου· παραγενόμενον δὲ	εἰς	Ἱεροσόλυμα τῆς τῶν ἀζύμων ἑορτῆς
[2, 12]	ἀπέπεμψεν τοὺς ἱκέτας. (Ἀγγελθὲν δὲ	εἰς	Ἱεροσόλυμα τὸ πάθος τοῦ πεφονευμένου
[2, 20]	διώξαντες τὸν Κέστιον ὡς ὑπέστρεψαν	εἰς	Ἱεροσόλυμα, τοὺς μὲν βίᾳ τῶν
[2, 3]	γὰρ μετὰ τὸν Ἀρχελάου πλοῦν	εἰς	Ἱεροσόλυμα τοὺς παρακινοῦντας καθέξων, ἐπειδὴ
[2, 18]	μοῖραν δὲ τῆς στρατιᾶς προέπεμψεν	εἰς	Ἰόππην, προστάξας, εἰ μὲν καταλαβέσθαι
[2, 2]	Σαβῖνος ὁ τῆς Συρίας ἐπίτροπος	εἰς	Ἰουδαίαν ἀνιὼν ἐπὶ φυλακῇ τῶν
[2, 10]	Καίσαρι τήν τε ἐμβολὴν τὴν	εἰς	Ἰουδαίαν ἑαυτοῦ καὶ τὰς ἱκεσίας
[2, 9]	Περαίᾳ φερώνυμον Ἰουλίας. (Πεμφθεὶς δὲ	εἰς	Ἰουδαίαν ἐπίτροπος ὑπὸ Τιβερίου Πιλᾶτος
[2, 7]	ἀποπεμψάμενος ἐκείνην ἀγαγέσθαι. Παραγενομένη τοίνυν	εἰς	Ἰουδαίαν μετ' ὀλίγον τῆς ἀφίξεως
[2, 18]	ἀπὸ τῆς Πτολεμαίδος αὐτὸς μὲν	εἰς	Καισάρειαν ἀφικνεῖται, μοῖραν δὲ τῆς
[2, 14]	μᾶλλον χρηματίσασθαι παρωργίσθη. Δέον γοῦν	εἰς	Καισάρειαν ἐλθόντα σβέσαι τὸ τοῦ
[2, 12]	συνελκόμενοι πρὸς ἓν κήρυγμα πάντες	εἰς	Καισάρειαν ἐπὶ Κουμανὸν συνέδραμον ἱκετεύοντες
[2, 15]	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως ὑπέστρεψεν	εἰς	Καισάρειαν. ~(Ἑτέραν δὲ ἐπιβολὴν τῷ
[2, 9]	συνέρρευσεν. Ὁρμήσαντες δὲ πρὸς Πιλᾶτον	εἰς	Καισάρειαν ἱκέτευον ἐξενεγκεῖν ἐξ Ἱεροσολύμων
[2, 17]	τοῖς δυνατοῖς ἔπεμπε πρὸς Φλῶρον	εἰς	Καισάρειαν, ἵν' ἐκεῖνος ἐξ αὐτῶν
[2, 19]	νεωτεριζόμενον, ὑπέστρεφεν μετὰ τῆς στρατιᾶς	εἰς	Καισάρειαν· Κέστιος δὲ μετὰ πάσης
[2, 12]	διερευνήσειν ἕκαστα, αὖθις δὲ παρελθὼν	εἰς	Καισάρειαν τοὺς ὑπὸ Κουμανοῦ ζωγρηθέντας
[2, 9]	ἱερὸν θησαυρόν, καλεῖται δὲ κορβωνᾶς,	εἰς	καταγωγὴν ὑδάτων ἐξαναλίσκων· κατῆγεν δὲ
[2, 12]	Κουμανοῦ ζωγρηθέντας ἀνεσταύρωσεν πάντας. Ἐκεῖθεν	εἰς	Λύδδα παραγενόμενος πάλιν διήκουσεν τῶν
[2, 19]	Ἀπὸ δὲ τῆς Ἀντιπατρίδος Κέστιος	εἰς	Λύδδα προελθὼν κενὴν ἀνδρῶν τὴν
[2, 2]	ἡμέραν μὲν ἐπισχηματίζων τὸ πρόσωπον	εἰς	λύπην, νύκτωρ δὲ μέχρις κώμων
[2, 11]	καὶ τοῖς χρήμασιν αὐτὸς οὐκ	εἰς	μακρὰν κατεχρήσατο· τηλικοῦτον γὰρ τοῖς
[2, 17]	θεόν, ἀναλαβὼν τοὺς γνωρίμους ἀνεχώρησεν	εἰς	Μασάδαν, ἔνθα τὴν Ἡρώδου τοῦ
[2, 17]	Καὶ διεσώθησαν ὀλίγοι λάθρα διαδράντες	εἰς	Μασάδαν, σὺν οἷς Ἐλεάζαρος υἱὸς
[2, 12]	ἐκ δὲ τῆς Χαλκίδος Ἀγρίππαν	εἰς	μείζονα βασιλείαν μετατίθησιν, δοὺς αὐτῷ
[2, 20]	οὐδὲ τῆς ἄλλης χώρας, ἀλλ'	εἰς	μὲν Ἱεριχοῦν Ἰώσηπος ὁ Σίμωνος,
[2, 16]	προσκέπτεσθαι τὸν μέλλοντα χειμῶνα μηδ'	εἰς	μέσας τὰς θυέλλας ἀπολουμένους ἀναχθῆναι·
[2, 21]	ἐπιπηδήσας σκάφους σὺν δυσὶν σωματοφύλαξιν	εἰς	μέσην τὴν λίμνην ἀνέφυγεν. (Οἱ
[2, 14]	καὶ τῶν περὶ Καπίτωνα ἱππέων	εἰς	μέσον φερομένων, διεσκεδάσθη πρὶν ἀσπάσασθαι
[2, 8]	ἐννέα. Καὶ τὸ πτύσαι δὲ	εἰς	μέσους ἢ τὸ δεξιὸν μέρος
[2, 7]	ἐξαπατήσας καὶ λαμπρῶς ἐφοδιασθεὶς διέπλευσεν	εἰς	Μῆλον· ἔνθα συναγείρας πολλῷ πλέον
[2, 8]	δὲ κατὰ χρόνον τῆς ἀσκήσεως	εἰς	μοίρας τέσσαρας, καὶ τοσοῦτον οἱ
[2, 15]	τὴν εὐγένειαν τῆς παρακαλούσης, ἀλλ'	εἰς	μόνον τὸ λυσιτελὲς τὸ ἐκ
[2, 14]	Ἰουδαῖοι τοὺς νόμους ἁρπάσαντες ἀνεχώρησαν	εἰς	Νάρβατα· χώρα τις αὐτῶν οὕτω
[2, 16]	τὴν τούτων οἰμωγὴν ὁ δῆμος	εἰς	ὀλοφυρμοὺς τραπόμενος ἐπικουρεῖν τὸν Ἀγρίππαν
[2, 13]	προῄει δ' αὐτοῖς τὸ φιλόνεικον	εἰς	ὅπλα καὶ καθ' ἡμέραν οἱ
[2, 20]	ἐπιτηδείων κατεῖχον, ὡς τοὺς μὲν	εἰς	ὅπλα, τοὺς δὲ εἰς ἐργασίαν
[2, 19]	ἐπὶ θάτερα κρημνοὶ καὶ φάραγγες,	εἰς	οὓς ἀποσφαλέντες κατεφθείροντο, καὶ οὔτε
[2, 16]	Ἀγρίππας, στρατηγικῶς δὲ τὴν ὀργὴν	εἰς	οὓς ἠλέει Ἰουδαίους μετέφερεν, ταπεινοῦν
[2, 5]	κεκοσμημένοι· Σαβῖνος μὲν γὰρ οὐδ'	εἰς	ὄψιν ὑπομείνας ἐλθεῖν Οὐάρῳ προεξῆλθεν
[2, 20]	τῷ πονοῦντι συμπαθεῖν. ὅσα τε	εἰς	παράστασιν ψυχῆς ἢ καρτερίαν συνετέλει
[2, 20]	διετέλει. Καὶ τὸ μὲν ἕτοιμον	εἰς	παράταξιν αὐτῷ συνεκεκρότητο πεζῶν μὲν
[2, 14]	ὃν ἐπέμφθησαν τόπον ἥρπαζον, ἀλλ'	εἰς	πάσας ἐμπηδῶντες τὰς οἰκίας ἔσφαζον
[2, 8]	τὰς γαμετάς, ἐπειδὰν τρὶς καθαρθῶσιν	εἰς	πεῖραν τοῦ δύνασθαι τίκτειν, οὕτως
[2, 16]	τὸ πλῆθος, καὶ πολλὰ μὲν	εἰς	πίστιν αὐτοὺς τὴν πρὸς Ῥωμαίους
[2, 19]	ἑκάτερον τῆς ὁδοῦ περιιόντες ἠκόντιζον	εἰς	πλαγίους. Οὔτε δὲ ἐπιστραφῆναι πρὸς
[2, 16]	ἐπίφθονον, τὸ περιιδεῖν δὲ Ἰουδαίους	εἰς	πόλεμον ἐκριπισθέντας οὐδὲ αὐτῷ λυσιτελὲς
[2, 16]	γοῦν ἐλεεῖσθαι περίεστιν, ὁ δ'	εἰς	πρόδηλον ἀπώλειαν ὁρμήσας καὶ προσονειδίζεται.
[2, 8]	ἀιδίους ὑφιστάμενοι τὰς ψυχάς, ἔπειτα	εἰς	προτροπὴν ἀρετῆς καὶ κακίας ἀποτροπήν.
[2, 18]	καὶ τὸ πλέον τοξόται, προῆλθεν	εἰς	Πτολεμαίδα. Πλεῖστοι δὲ κἀκ τῶν
[2, 10]	πάντων τὸ δέος ἤδη παρούσης	εἰς	Πτολεμαίδα τῆς στρατιᾶς. (Πόλις δ'
[2, 12]	διέρρηξέν τε τὸ βιβλίον καὶ	εἰς	πῦρ κατέβαλεν. Ἰουδαῖοι δὲ ὡς
[2, 2]	εἰς Ἀντιόχειαν ἀπῆρεν, Ἀρχέλαος δὲ	εἰς	Ῥώμην ἀνήχθη, διὰ τάχους ἐπὶ
[2, 7]	ἀξιοπιστίας ἀνέπεισεν καὶ τοὺς ἰδιοξένους	εἰς	Ῥώμην αὐτῷ συνεκπλεῦσαι. Καταχθεὶς δὲ
[2, 7]	κατ' ἐλπίδα τοῦ λήσειν ἧκεν	εἰς	Ῥώμην. Συνεργὸς δ' ἦν τις
[2, 13]	τῶν σὺν αὐτῷ ζωγρήσας ἀνέπεμψεν	εἰς	Ῥώμην· τῶν δ' ἀνασταυρωθέντων ὑπ'
[2, 5]	τῆς ὅλης δυνάμεως αὐτὸς Οὔαρος	εἰς	Σαμάρειαν ἐλάσας τῆς μὲν πόλεως
[2, 12]	ἀναχωρεῖν καὶ μὴ διὰ τὴν	εἰς	Σαμαρεῖς ἄμυναν ἐπὶ Ἱεροσόλυμα Ῥωμαίους
[2, 5]	καὶ τοῖς Ἡρώδου φίλοις. Ἔνθεν	εἰς	Σαπφὼ πρόεισιν κώμην ἑτέραν ἐρυμνήν,
[2, 14]	δυνατοὶ δώδεκα πρὸς Φλῶρον ἐλθόντες	εἰς	Σεβαστὴν ἀπωδύροντο περὶ τῶν πεπραγμένων
[2, 14]	συμπράξειν, λαβὼν ἔξεισιν τῆς Καισαρείας	εἰς	Σεβαστὴν καὶ καταλείπει τὴν στάσιν
[2, 13]	ὡς τελευταῖον ὑπὸ φρενοβλαβείας ἐξώκειλεν	εἰς	σκηνὴν καὶ θέατρον, ἐπειδὴ δι'
[2, 18]	ἀλλόφυλον ἦσαν προσβολαί, κατατρέχοντες δὲ	εἰς	Σκυθόπολιν τοὺς παρ' ἐκείνοις Ἰουδαίους
[2, 21]	ἐλαιοφόρου μάλιστα καὶ τότε εὐφορηκυίας,	εἰς	σπανίζοντας εἰσπέμπων πολὺ καὶ μόνος
[2, 21]	ἀράμενοι τὸν πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον	εἰς	στάσεις ἐμφυλίους προαναλίσκουσιν τὴν ἰσχὺν
[2, 11]	Ἀγρίππαν τήν τε σύγκλητον καλοῦσαν	εἰς	συμβουλίαν πέμψαι καὶ Κλαύδιον ἐκ
[2, 18]	ὁ Φλῶρος συλλαβὼν κατῆγεν δεσμώτας	εἰς	τὰ νεώρια. Πρὸς δὲ τὴν
[2, 18]	ἀνδρῶν, ἀναπεφεύγει γὰρ τὸ πλῆθος	εἰς	τὰ ὄρη, πλήρη δὲ παντοίων
[2, 1]	τρισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος	εἰς	τὰ πλησίον ὄρη διεσκέδασαν. Εἵποντο
[2, 19]	εὐρυχωρίας ἧττον ἐπέκειντο, συνειληθέντων δὲ	εἰς	τὰ στενὰ καὶ τὴν κατάβασιν
[2, 21]	ἐκέλευσεν τῶν πληρουμένων διὰ τάχους	εἰς	Ταριχέας ἀναπλεῖν καὶ συγκλείειν τοὺς
[2, 21]	τοῦ δήμου συλλαβὼν ἀνήγαγεν σκάφεσιν	εἰς	Ταριχέας. (Βοώντων δὲ τῶν λοιπῶν
[2, 21]	τὴν ἁρπαγὴν πάντα πρὸς Ἰώσηπον	εἰς	Ταριχέας ἐκόμισαν. Ὁ δὲ μεμψάμενος
[2, 21]	ἐξεκήρυσσον. Τῶν δ' ἠγγέλη μὲν	εἰς	Ταριχέας ἡ ἀπόστασις εὐθέως, ἐκπεπομφὼς
[2, 14]	τῶν πατρίων ἠθῶν ἐξαναστάντας φυγεῖν	εἰς	τὰς ἀλλοφύλους ἐπαρχίας. (Μέχρι μὲν
[2, 14]	θησαυρὸν ἐξαιρεῖ δεκαεπτὰ τάλαντα σκηψάμενος	εἰς	τὰς Καίσαρος χρείας. Σύγχυσις δ'
[2, 21]	αὐτῶν τοῖς βασιλεῦσιν χαρίζεσθαι. Νύκτωρ	εἰς	τὰς κώμας διέδραμον καὶ πᾶσιν
[2, 19]	κατέβαλον καὶ λίθοις παίοντες συνήλασαν	εἰς	τὰς οἰκίας, αὐτοὶ δὲ διαστάντες
[2, 14]	ποιῆσαι τὸ πειθήνιον. Ἀναχωρήσαντες δὲ	εἰς	τὰς οἰκίας μετὰ δέους καὶ
[2, 18]	τῷ πεδίῳ καταλαμβανομένων, τῶν δ'	εἰς	τὰς οἰκίας συνωθουμένων. Ὑπεπίμπρασαν δὲ
[2, 8]	ἁγνείαν ὑδάτων μεταλαμβάνει, παραλαμβάνεται δὲ	εἰς	τὰς συμβιώσεις οὐδέπω. Μετὰ γὰρ
[2, 8]	ἐπιμεληταὶ καὶ ἀδιαίρετοι πρὸς ἁπάντων	εἰς	τὰς χρείας ἕκαστοι. (Μία δ'
[2, 17]	μὲν οὖν δῆμος, ὡς ἔφην,	εἰς	ταῦτα συνήργησεν ἐλπίζων τινὰ τῆς
[2, 17]	γοῦν οἱ δυνατοὶ τοῖς ἀρχιερεῦσιν	εἰς	ταὐτὸ καὶ τοῖς τῶν Φαρισαίων
[2, 17]	κατέφυγον, καὶ διανείμαντες σφᾶς αὐτοὺς	εἰς	τέσσαρα μέρη τῶν τειχῶν ἐπειρῶντο.
[2, 21]	ἤδη τοῖς ᾠκειωμένοις, ἦσαν δὲ	εἰς	τετρακισμυρίους Ταριχεᾶται, παντὶ τῷ πλήθει
[2, 13]	δέ ποτε τοὺς Ἰουδαίους προελθὼν	εἰς	τὴν ἀγορὰν ὁ Φῆλιξ μετ'
[2, 8]	αὐτοῖς ὑπερέχοντα· νόμος γὰρ τοὺς	εἰς	τὴν αἵρεσιν εἰσιόντας δημεύειν τῷ
[2, 15]	ὁ μὲν βασιλεὺς Ἀγρίππας ἔτυχεν	εἰς	τὴν Ἀλεξάνδρειαν πεπορευμένος, ὅπως Ἀλεξάνδρῳ
[2, 10]	στρατιὰν ἐκ τῆς Πτολεμαίδος ὑπέστρεψεν	εἰς	τὴν Ἀντιόχειαν. Ἔνθεν εὐθέως ἐπέστελλεν
[2, 15]	καὶ διὰ τοῦτο παρελθεῖν ἐπιθυμῶν	εἰς	τὴν Ἀντωνίαν, ὡς ἀπερράγησαν αἱ
[2, 15]	ἐπιούσῃ τὸ μὲν πλῆθος ὑπερπαθῆσαν	εἰς	τὴν ἄνω συνέρρευσεν ἀγορὰν καὶ
[2, 17]	οἱ δὲ σὺν τοῖς βασιλικοῖς	εἰς	τὴν ἀνωτέρω καταφυγόντες αὐλὴν ταχέως
[2, 9]	οὗτος, καθίστησι βασιλέα. Παραγενόμενος δὲ	εἰς	τὴν ἀρχὴν Ἀγρίππας φθόνῳ τὰς
[2, 11]	ὑπὸ τῶν ἐν Ῥώμῃ στρατευμάτων	εἰς	τὴν ἀρχὴν> Κλαύδιος, ἡ δὲ
[2, 17]	τὸ φρούριον ἐνέπρησαν. Ἔπειτα μετέβαινον	εἰς	τὴν αὐλήν, εἰς ἣν οἱ
[2, 17]	χώραν φορολογήσοντας, αὐτὸς δὲ ἀνεχώρησεν	εἰς	τὴν βασιλείαν. (Κἀν τούτῳ τινὲς
[2, 12]	ἦρχε τῆς Χαλκίδος, καθίστησιν Κλαύδιος	εἰς	τὴν βασιλείαν τοῦ θείου τὸν
[2, 15]	αὐτὴν ἀνεῖλον, εἰ μὴ καταφυγεῖν	εἰς	τὴν βασιλικὴν αὐλὴν ἔφθη, κἀκεῖ
[2, 19]	ἐπέλαβεν, ἐν ᾗ Ῥωμαῖοι μὲν	εἰς	τὴν Βεθώραν κατέφυγον, Ἰουδαῖοι δὲ
[2, 5]	μέρος τῆς στρατιᾶς εὐθέως ἔπεμπεν	εἰς	τὴν Γαλιλαίαν γειτνιῶσαν τῇ Πτολεμαίδι
[2, 12]	Κουμανὸν ἠντιβόλουν πρὶν ἀνηκέστου πάθους	εἰς	τὴν Γαλιλαίαν διαβάντα τιμωρήσασθαι τοὺς
[2, 20]	διῴκει τὰ πεπιστευμένα· Ἰώσηπος δὲ	εἰς	τὴν Γαλιλαίαν ἐλθὼν πρῶτον ἐφρόντισεν
[2, 10]	ἐν Πτολεμαίδι λείπει, Προελθὼν δὲ	εἰς	τὴν Γαλιλαίαν καὶ συγκαλέσας τό
[2, 20]	ἐχώρει. Καὶ γινώσκων Ῥωμαίους προεμβαλοῦντας	εἰς	τὴν Γαλιλαίαν τὰ ἐπιτήδεια τῶν
[2, 18]	ἀνατείνας, ὡς μηδένα λαθεῖν, ὅλον	εἰς	τὴν ἑαυτοῦ σφαγὴν ἐβάπτισεν τὸ
[2, 8]	κἂν αὐτὸς ἄρχῃ, μηδέποτε ἐξυβρίσειν	εἰς	τὴν ἐξουσίαν μηδ' ἐσθῆτί τινι
[2, 13]	τὸ πλῆθος ἔπειθον καὶ προῆγον	εἰς	τὴν ἐρημίαν ὡς ἐκεῖ τοῦ
[2, 15]	τὸ πλῆθος τῶν ἀναιρουμένων οὔτε	εἰς	τὴν εὐγένειαν τῆς παρακαλούσης, ἀλλ'
[2, 10]	πολλοῖς ἐκ τῆς Συρίας συμμάχοις	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν ἤλαυνεν ἐκ τῆς
[2, 19]	λείαν συνῆγον καὶ μετὰ παιάνων	εἰς	τὴν μητρόπολιν ἐπαλινδρόμουν, αὐτοὶ μὲν
[2, 18]	πρὸς ὀκτακισχιλίοις. Ὁμοίως δὲ καὶ	εἰς	τὴν ὅμορον τῆς Καισαρείας Ναρβατηνὴν
[2, 17]	δὲ ἀμφοτέρων ἀναβῆναι μετὰ δυνάμεως	εἰς	τὴν πόλιν καὶ πρὶν γενέσθαι
[2, 19]	συχνὰ τῶν σκευοφόρων ἀποσπάσας ἤγαγεν	εἰς	τὴν πόλιν. Μένοντος δὲ τοῦ
[2, 19]	μηνός, διατάξας τὴν στρατιὰν εἰσῆγεν	εἰς	τὴν πόλιν. Ὁ μὲν οὖν
[2, 21]	αὐτοῦ φθάσωσιν οἱ βασιλικοὶ παρελθεῖν	εἰς	τὴν πόλιν· οὐδὲ γὰρ τὴν
[2, 16]	τῷ Κεστίῳ περὶ ὧν Φλῶρος	εἰς	τὴν πόλιν παρηνόμησεν ἔγραφον. Ὁ
[2, 16]	πάθοιεν ὑπὸ Φλώρου καὶ παρελθοῦσιν	εἰς	τὴν πόλιν τήν τε ἀγορὰν
[2, 12]	τραπέντες ἐκ τοῦ ἱεροῦ διέφευγον	εἰς	τὴν πόλιν. Τοσαύτη δὲ περὶ
[2, 18]	δὲ τὰς πέριξ κώμας ὑπέστρεψεν	εἰς	τὴν Πτολεμαίδα. Πρὸς δὲ ταῖς
[2, 5]	καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας. Ἐπεὶ δ'	εἰς	τὴν Πτολεμαίδα τό τε ἄλλο
[2, 14]	ἡμέρας ἑβδομάδος οὔσης τῶν Ἰουδαίων	εἰς	τὴν συναγωγὴν συναθροισθέντων στασιαστής τις
[2, 10]	παρέχειν δὲ σφᾶς αὐτοὺς ἑτοίμους	εἰς	τὴν σφαγὴν ἅμα τέκνοις καὶ
[2, 6]	ταλάντων, εὐτελῆ τινα τῶν κειμηλίων	εἰς	τὴν τοῦ κατοιχομένου τιμὴν ἐξελόμενος.
[2, 13]	τε καὶ πλούτου παραφρονήσας ἐξύβρισεν	εἰς	τὴν τύχην, ἢ τίνα τρόπον
[2, 10]	δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τοσοῦτον ἐξύβρισεν	εἰς	τὴν τύχην, ὥστε θεὸν ἑαυτὸν
[2, 19]	ἄλλοι δὲ τοὺς ὑστάτους κατεώθουν	εἰς	τὴν φάραγγα, τὸ δὲ πᾶν
[2, 13]	ὁ Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης· παραγενόμενος γὰρ	εἰς	τὴν χώραν ἄνθρωπος γόης καὶ
[2, 13]	ἑκουσίως δουλεύειν προαιρουμένους. Μεριζόμενοι δὲ	εἰς	τὴν χώραν κατὰ λόχους διήρπαζόν
[2, 10]	πλῆθος καὶ τοὺς γνωρίμους πάντας	εἰς	Τιβεριάδα τήν τε Ῥωμαίων διεξῄει
[2, 9]	Φασαηλίδι φοινικῶνας κατέλιπεν. Μεταβάσης δὲ	εἰς	Τιβέριον τὸν Ἰουλίας υἱὸν τῆς
[2, 6]	κεκουφισμένη τετάρτῳ μέρει τῶν φόρων	εἰς	τιμὴν τοῦ μὴ μετὰ τῶν
[2, 18]	ἐπιδείξασθαι, μεταβαίνειν ἅμα ταῖς γενεαῖς	εἰς	τὸ ἄλσος. Τῶν δὲ ποιησάντων
[2, 18]	πρεσβείας ἐπὶ Νέρωνα συνερρύησαν μὲν	εἰς	τὸ ἀμφιθέατρον ἅμα τοῖς Ἕλλησιν
[2, 19]	ἀγανακτήσαντας λίθοις καὶ ξύλοις παίοντες	εἰς	τὸ ἄστυ συνήλασαν. (Κέστιος δὲ
[2, 21]	ἀναπλεῖν καὶ συγκλείειν τοὺς ἄνδρας	εἰς	τὸ δεσμωτήριον, μέχρι πᾶσαν μὲν
[2, 21]	αὐτὸν ὥρμησαν ἔνοπλοι, καὶ φθάσαντος	εἰς	τὸ δωμάτιον παρελθεῖν ἀπειλοῦντες ἐφεστήκεσαν.
[2, 14]	ὑποστολῆς ἐκακούργησεν, Γέσσιος δὲ τὰς	εἰς	τὸ ἔθνος παρανομίας ἐπόμπευσεν καὶ
[2, 18]	βασιλείαν διέφθειρεν· διετέλει τε ὠμῶς	εἰς	τὸ ἔθνος παρανομῶν, μέχρι πυθόμενος
[2, 13]	δὲ αὐτοὺς ἐκ τῆς ἐρημίας	εἰς	τὸ ἐλαιῶν καλούμενον ὄρος ἐκεῖθεν
[2, 16]	ἱκανὴν ἔλαβεν τῆς πραότητος αὐτῶν,	εἰς	τὸ ἱερὸν ἀναβαίνει. Ἔνθα συγκαλέσας
[2, 14]	εἶχεν τὸν δῆμον, καὶ συνδραμόντες	εἰς	τὸ ἱερὸν βοαῖς διαπρυσίοις τὸ
[2, 1]	μὲν ἐσθῆτα λευκήν, πρόεισι δὲ	εἰς	τὸ ἱερόν, ἔνθα ποικίλαις αὐτὸν
[2, 3]	Παραπεισθέντες δὲ οἱ στρατιῶται προπηδῶσιν	εἰς	τὸ ἱερὸν καὶ μάχην καρτερὰν
[2, 17]	βασιλέως τῆς τε Βερνίκης ἀναβάντες	εἰς	τὸ ἱερὸν κατήρξαντο τῆς τῶν
[2, 1]	στρατηγὸν ὑποπέμψας παύσασθαι παρεκάλει. Τοῦτον	εἰς	τὸ ἱερὸν παρελθόντα πρὶν φθέγξασθαί
[2, 20]	δὲ πειθοῖ προσήγοντο, καὶ συναθροισθέντες	εἰς	τὸ ἱερὸν στρατηγοὺς ἀπεδείκνυσαν τοῦ
[2, 15]	τοῖς ὅπλοις. Οἱ δ' ἀρχιερεῖς	εἰς	τὸ ἱερὸν τὴν πληθὺν συναγαγόντες
[2, 18]	οἰκίας καταφλέγειν. Οἱ δ' ὁρμήσαντες	εἰς	τὸ καλούμενον Δέλτα, συνῴκιστο γὰρ
[2, 11]	ἐγχαράξαντας δέλτοις χαλκαῖς τὴν δόσιν	εἰς	τὸ Καπετώλιον ἀναθεῖναι· Δωρεῖται δ'
[2, 11]	σπείραις ἐπιτρέψασα φυλάττειν τὴν πόλιν	εἰς	τὸ Καπετώλιον ἠθροίσθη καὶ διὰ
[2, 8]	μὲν φιλάλληλοί τε καὶ τὴν	εἰς	τὸ κοινὸν ὁμόνοιαν ἀσκοῦντες, Σαδδουκαίων
[2, 18]	στασιῶδες καὶ λῃστρικὸν πᾶν ἔφυγεν	εἰς	τὸ μεσαίτατον τῆς Γαλιλαίας ὄρος,
[2, 21]	εἰσῄεσαν. Ὁ δὲ σύρας αὐτοὺς	εἰς	τὸ μυχαίτατον τῆς οἰκίας καὶ
[2, 10]	μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων ἀθροισθέντες	εἰς	τὸ πεδίον τὸ πρὸς Πτολεμαίδι
[2, 15]	φόνου. Καὶ ὁ μὲν οὔτε	εἰς	τὸ πλῆθος τῶν ἀναιρουμένων οὔτε
[2, 15]	στενωποὺς ἐμφράξαν πλῆθος ἀσθενήσαντες ἀνεχώρουν	εἰς	τὸ πρὸς τοῖς βασιλείοις στρατόπεδον.
[2, 21]	τῆς θεραπείας ἔλεγεν. Ὡς δὲ	εἰς	τὸ στάδιον τοὺς Τιβεριεῖς ἀθροίσας
[2, 11]	στρατιωτικοῦ προσδέχεταί τε τὴν σύγκλητον	εἰς	τὸ στρατόπεδον καὶ φιλοφρονησάμενος ἐξῄει
[2, 19]	οἱ πρῶτοι τοὺς θυρεοὺς ἐξερείσαντες	εἰς	τὸ τεῖχος καὶ κατὰ τούτων
[2, 16]	πρὸς Ῥωμαίους ἐπαινέσας, πολλὰ δὲ	εἰς	τὸ τηρεῖν τὴν εἰρήνην προτρεψάμενος
[2, 17]	συμφυγόντα κἀκεῖ ταπεινῶς ὑπολανθάνοντα ζωγρήσαντες	εἰς	τὸ φανερὸν ἐξείλκυσαν καὶ πολλαῖς
[2, 6]	οὖν ἐκ τῆς κατηγορίας κατέληξαν	εἰς	τοιαύτην ἀξίωσιν, ἀναστὰς δὲ Νικόλαος
[2, 21]	σφαγῆς ἤδη τὸν σίδηρον ἀπεπήδησεν	εἰς	τὸν αἰγιαλόν· εἱστήκει δὲ δημηγορῶν
[2, 17]	διάδοχον· πρὸς ὃ παροξυνθέντες ἐβλασφήμουν	εἰς	τὸν βασιλέα καὶ τῆς πόλεως
[2, 8]	Ἔπειτα τὴν ἀνορυχθεῖσαν γῆν ἐφέλκουσιν	εἰς	τὸν βόθρον· καὶ τοῦτο ποιοῦσι
[2, 17]	νεωτεριζόντων συνήργει, μάλιστα δ' ἀφορῶντες	εἰς	τὸν Ἐλεάζαρον στρατηγοῦντα. (Συνελθόντες γοῦν
[2, 12]	Κουμανὸν συνέδραμον ἱκετεύοντες τὸν οὕτως	εἰς	τὸν θεὸν καὶ τὸν νόμον
[2, 14]	ἠργολαβηκὼς ἐκριπίζειν τὸν πόλεμον, πέμψας	εἰς	τὸν ἱερὸν θησαυρὸν ἐξαιρεῖ δεκαεπτὰ
[2, 18]	δισχιλίους στρατιώτας κατὰ τύχην παρόντας	εἰς	τὸν Ἰουδαίων ὄλεθρον ἐκ Λιβύης·
[2, 17]	Μασάδας. Αὐτόν τε τὸν Μανάημον	εἰς	τὸν καλούμενον Ὀφλᾶν συμφυγόντα κἀκεῖ
[2, 16]	αὐτῷ λυσιτελὲς κατεφαίνετο. Προσκαλεσάμενος δὲ	εἰς	τὸν ξυστὸν τὸ πλῆθος καὶ
[2, 8]	δοκιμάζεται καὶ φανεὶς ἄξιος οὕτως	εἰς	τὸν ὅμιλον ἐγκρίνεται. Πρὶν δὲ
[2, 22]	ἦν κατὰ μικρὸν ἀφισταμένῳ τῶν	εἰς	τὸν πόλεμον παρασκευῶν κάμψαι πρὸς
[2, 16]	Οὐδὲ Ἴβηρσιν ὁ γεωργούμενος χρυσὸς	εἰς	τὸν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἐξήρκεσεν
[2, 14]	δὲ τῶν στασιαστῶν λοιδορίας αἰσχίστους	εἰς	τὸν Φλῶρον ἐκεκράγεσαν καὶ κανοῦν
[2, 15]	ἀνωδύρετο· τὸ πλέον δὲ ἦσαν	εἰς	τὸν Φλῶρον ἐπίφθονοι φωναί. Πρὸς
[2, 21]	τὸ ξίφος ἀπέκοψεν τὴν λαιάν·	εἰς	τοσοῦτον δέους ὑπὸ τοῦ Ἰωσήπου
[2, 6]	οἱ πρόγονοι Ξέρξου βασιλεύοντος ἀπαναστάντες.	Εἰς	τοσοῦτον μέντοι μετριότητος καὶ τοῦ
[2, 7]	πατρῴων προεπέμφθη φίλων. Προεληλύθει δ'	εἰς	τοσοῦτον πίστεως τὸ τῆς μορφῆς
[2, 7]	ὧν ἐκομίζετο· καὶ γὰρ προῆλθον	εἰς	τοσοῦτον φρενοβλαβείας οἱ Μήλιοι, ὥστε
[2, 3]	πηδῶντες εἰς αὐτούς, τινὲς δ'	εἰς	τοὐπίσω κατὰ τοῦ τείχους ἐκρημνίζοντο,
[2, 6]	δὲ Νικόλαος ἀπελύσατο μὲν τὰς	εἰς	τοὺς βασιλεῖς αἰτίας, κατηγόρει δὲ
[2, 18]	ἑώρων νεωτερίζοντας. Γερασηνοί τε οὔτε	εἰς	τοὺς ἐμμείναντας ἐπλημμέλησαν καὶ τοὺς
[2, 19]	καὶ Σίλας ὁ Βαβυλώνιος αὐτομολήσας	εἰς	τοὺς Ἰουδαίους ἀπ' Ἀγρίππα τοῦ
[2, 18]	γνώμης, διὰ δὲ φιλαργυρίαν ἄμετρον	εἰς	τοὺς ὁμοφύλους ἑλόμενος ἀσεβεῖν τὴν
[2, 3]	καθερπύσαντες ἀπὸ τῶν τειχῶν ᾖξαν	εἰς	τοὺς Ῥωμαίους εὐμεταχείριστοι διὰ τὴν
[2, 8]	τροφὰς ἀπορουμένοις ὀρέγειν. Τὰς δὲ	εἰς	τοὺς συγγενεῖς μεταδόσεις οὐκ ἔξεστι
[2, 3]	πολεμίοις· δι' ἔκπληξιν γὰρ οὐδ'	εἰς	τοὺς σφετέρους καταβαίνειν ἐθάρρει. Παραπεισθέντες
[2, 18]	παρατάξεως τὰ σκῦλα τῶν ἀνῃρημένων	εἰς	τοὺς σφετέρους οἴκους μετέφερον, ἔνδοξός
[2, 12]	μὲν ἑκατέρους ὑπερτίθεται φήσας, ἐπειδὰν	εἰς	τοὺς τόπους παραγένηται, διερευνήσειν ἕκαστα,
[2, 17]	καὶ τῶν ἀρχιερέων οἱ μὲν	εἰς	τοὺς ὑπονόμους καταδύντες διελάνθανον, οἱ
[2, 2]	Ἀντίπαν ἤθελεν. (Συνήργει δ' αὐτοῖς	εἰς	τοῦτο καὶ Σαβῖνος δι' ἐπιστολῶν
[2, 8]	τοῦ νομοθέτου, κἂν βλασφημήσῃ τις	εἰς	τοῦτον κολάζεται θανάτῳ. Τοῖς δὲ
[2, 3]	λαός. Διανείμαντες δὲ σφᾶς αὐτοὺς	εἰς	τρία μέρη τριχῆ στρατοπεδεύονται, πρός
[2, 12]	ὃς ἦν ἡγεμὼν τῆς Συρίας,	εἰς	Τύρον παραγενόμενοι δίκην τινὰ παρὰ
[2, 10]	δὲ μετάλλου πᾶσαν εὐθέως μεταβάλλοντος	εἰς	ὕελον. Θαυμασιώτερον δὲ τούτου μοι
[2, 16]	ἄγειν προῃρημένους, οὔτ' ἂν παρῆλθον	εἰς	ὑμᾶς οὔτε συμβουλεύειν ἐθάρρησα· περισσὸς
[2, 16]	κρατήσαντας ὑμῶν μετριάσειν, ἀλλ' οὐκ	εἰς	ὑπόδειγμα τῶν ἄλλων ἐθνῶν καταφλέξειν
[2, 20]	τὰς αἰτίας τοῦ πολέμου τρέψοντας	εἰς	Φλῶρον· τὴν γὰρ ἐπ' ἐκεῖνον
[2, 5]	τοὺς ἀφεστῶτας ἠπείγετο. Κἀκεῖνοι πρὶν	εἰς	χεῖρας ἐλθεῖν Ἀχιάβου συμβουλεύσαντος σφᾶς
[2, 19]	τοὺς συμβαλοῦντας. Οἱ δὲ πρὶν	εἰς	χεῖρας ἐλθεῖν δέει τοὺς Ἰουδαίους
[2, 4]	δὲ οὐδὲ Ἰουδαίων εἴ τις	εἰς	χεῖρας ἔλθοι φέρων κέρδος. Ἐτόλμησαν
[2, 17]	τοῦ ἀρχιερέως Ἀνανίου θάνατος ἐτύφωσεν	εἰς	ὠμότητα καὶ μηδένα νομίζων ἔχειν
[2, 12]	τι νεωτερίζοι τὸ πλῆθος ἠθροισμένον,	εἷς	τις τῶν στρατιωτῶν ἀνασυράμενος τὴν
[2, 16]	οὕτω φιλανθρώπους ὅπλα κινεῖν ἀνόσιον.	Εἰσελθέτω	δ' οἶκτος ὑμᾶς εἰ καὶ
[2, 21]	τὸ πλῆθος δικαιολογεῖσθαι μακρότερα τοὺς	εἰσελθόντας	οἰόμενον. Ὁ δὲ τὰς θύρας
[2, 12]	ἀπάταις ἐπὶ κληρονομίᾳ τῆς ἀρχῆς	εἰσεποιήσατο	καίπερ υἱὸν ἔχων γνήσιον Βρεττανικὸν
[2, 19]	Ὑπερβερεταίου μηνός, διατάξας τὴν στρατιὰν	εἰσῆγεν	εἰς τὴν πόλιν. Ὁ μὲν
[2, 18]	νηπίων ἔλεος αὐτοὺς οὔτε αἰδὼς	εἰσῄει	γερόντων, ἀλλὰ διὰ πάσης ἡλικίας
[2, 15]	παρανομίαν τῶν στρατιωτῶν θεωμένην δεινὸν	εἰσῄει	πάθος, καὶ πολλάκις τούς τε
[2, 10]	Ἐπὶ τούτοις θαῦμα καὶ οἶκτος	εἰσῄει	τὸν Πετρώνιον τῆς τε ἀνυπερβλήτου
[2, 21]	οἱ γνώριμοι σὺν τοῖς ἄρχουσιν	εἰσῄεσαν.	Ὁ δὲ σύρας αὐτοὺς εἰς
[2, 8]	πρὸς οὓς οὐ πρότερον εἶδον	εἰσίασιν	ὡς συνηθεστάτους· Διὸ καὶ ποιοῦνται
[2, 8]	γευσαμένοις τῆς σοφίας αὐτῶν καθιέντες.	(Εἰσὶν	δ' ἐν αὐτοῖς οἳ καὶ
[2, 14]	Δεῖν γὰρ αὐτούς, εἴπερ γενναῖοί	εἰσιν	καὶ παρρησιασταί, σκώπτειν μὲν αὐτὸν
[2, 16]	γὰρ ἐπὶ τῆς οἰκουμένης πάντες	εἰσὶν	Ῥωμαῖοι, εἰ μή τις ὑπὲρ
[2, 8]	γὰρ τοὺς εἰς τὴν αἵρεσιν	εἰσιόντας	δημεύειν τῷ τάγματι τὴν οὐσίαν,
[2, 9]	Πιλᾶτος νύκτωρ κεκαλυμμένας εἰς Ἱεροσόλυμα	εἰσκομίζει	τὰς Καίσαρος εἰκόνας, αἳ σημαῖαι
[2, 14]	γάστραν καταστρέψας καὶ παρὰ τὴν	εἴσοδον	αὐτῶν θέμενος ἐπέθυεν ὄρνεις. Τοῦτο
[2, 2]	τοῦ πατρὸς καὶ τοὺς λόγους	εἰσπέμπει	διὰ Πτολεμαίου. Προσκεψάμενος δὲ ὁ
[2, 21]	καὶ τότε εὐφορηκυίας, εἰς σπανίζοντας	εἰσπέμπων	πολὺ καὶ μόνος ἄπειρόν τι
[2, 17]	Οἱ δὲ περὶ τὸν Μανάημον	εἰσπεσόντες	ὅθεν οἱ στρατιῶται διέφυγον ὅσους
[2, 17]	συμβόλαια τῶν δεδανεικότων καὶ τὰς	εἰσπράξεις	ἀποκόψαι τῶν χρεῶν, ὅπως αὐτοί
[2, 21]	σίδηρον ἀπεπήδησεν εἰς τὸν αἰγιαλόν·	εἱστήκει	δὲ δημηγορῶν ἐπὶ βουνοῦ τινος
[2, 14]	ἐξεκαίετο πρὸς μάχην. Παρεσκευασμένοι δὲ	εἱστήκεσαν	οἱ τῶν Καισαρέων στασιασταί, τὸν
[2, 17]	ἐπὶ ἰδιώτου τις ἑνὸς τοῦτον	εἰσφέρῃ	τὸν νόμον, ἀγανακτεῖν ὡς ὁριζομένης
[2, 14]	τὸ πᾶν ἔθνος ἐβάρει ταῖς	εἰσφοραῖς,	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπὶ λῃστείᾳ
[2, 16]	συνάψετε πάλιν καὶ τελέσετε τὴν	εἰσφοράν·	οὐ γὰρ δή γε Φλώρου
[2, 1]	μὲν γὰρ ἐβόων ἐπικουφίζειν τὰς	εἰσφοράς,	οἱ δὲ ἀναιρεῖν τὰ τέλη,
[2, 16]	τῆς ἡγεμονίας παρέχουσιν ἑτοίμους τὰς	εἰσφοράς,	οὐδὲν τῶν ἐπιταγμάτων ὥσπερ ὑμεῖς
[2, 16]	ἐκ τῆς καθ' ἑκάστην κεφαλὴν	εἰσφορᾶς	τεκμήρασθαι, τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν οὐκ
[2, 21]	εἰ τοὺς διαλεξομένους ἡσυχῆ πέμψειαν	εἴσω	πρὸς αὐτόν. Ταῦτα ἀκούσαντες οἱ
[2, 2]	ταῖς διαθήκαις καταστῆσαί τινα διάδοχον,	εἴτε	καὶ πάσῃ τῇ γενεᾷ διανεῖμαι
[2, 2]	ἑαυτὸν περὶ ὧν διήκουσεν ἐσκέπτετο,	εἴτε	χρὴ τῶν ἐν ταῖς διαθήκαις
[2, 9]	τὸν Ἀγρίππαν καὶ μετ' αἰκίας	εἶχεν	αὐτὸν ἐπὶ μῆνας ἓξ ἐν
[2, 20]	πεντακοσίους· ἐπιλέκτους δὲ περὶ αὑτὸν	εἶχεν	ἑξακοσίους φύλακας τοῦ σώματος. Ἔτρεφον
[2, 19]	φυγῆς τις τόπον οὔτε ἀμύνης	εἶχεν	ἐπίνοιαν, ἀλλ' ὑπ' ἀμηχανίας ἐπ'
[2, 22]	ἐν Μασάδᾳ λῃστὰς μεθ' ὧν	εἶχεν	κατέφυγεν, κἀκεῖ μέχρι τῆς Ἀνάνου
[2, 20]	οὖν ἄλλων στρατηγῶν ἕκαστος ὡς	εἶχεν	προθυμίας ἢ συνέσεως διῴκει τὰ
[2, 14]	Καίσαρος χρείας. Σύγχυσις δ' εὐθέως	εἶχεν	τὸν δῆμον, καὶ συνδραμόντες εἰς
[2, 18]	τοὺς δὲ φοβεροὺς διὰ φυλακῆς	εἶχον,	αἵ τε λοιπαὶ πόλεις τῆς
[2, 20]	ἀνελεῖν ἐσπούδασαν. Καὶ καθὸ μὲν	εἶχον	αὐτοὺς ἐν τῷ γυμνασίῳ συνηθροισμένους
[2, 8]	περὶ τῶν ἐν Ἰουδαίοις φιλοσοφούντων	εἶχον	εἰπεῖν. ~(Τῆς Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας
[2, 18]	Ἰουδαίους δοκοῦντες ἕκαστοι τοὺς ἰουδαΐζοντας	εἶχον	ἐν ὑποψίᾳ, καὶ τὸ παρ'
[2, 18]	Ἰουδαικὸν ἢ μίσους ἢ δέους	εἶχον.	Μόνοι δὲ Ἀντιοχεῖς καὶ Σιδώνιοι
[2, 6]	παντὶ τῷ χρόνῳ μετὰ τὴν	ἐκ	Βαβυλῶνος ἀναχώρησιν ἔπαθον οἱ πρόγονοι
[2, 18]	παραδιδόναι σφίσιν. Οἱ δὲ τὴν	ἐκ	βίας ἀφαίρεσιν εὐλαβηθέντες συντίθενται πρὸς
[2, 17]	πάθος Ῥωμαίοις μὲν ἦν κοῦφον,	ἐκ	γὰρ ἀπλέτου δυνάμεως ἀπαναλώθησαν ὀλίγοι,
[2, 18]	αὐτῆς ἡμέρας καὶ ὥρας ὥσπερ	ἐκ	δαιμονίου προνοίας ἀνῄρουν Καισαρεῖς τοὺς
[2, 11]	παῖδας Βερνικιανόν τε καὶ Ὑρκανόν,	ἐκ	δὲ τῆς προτέρας Μαριάμμης Ἀριστόβουλον.
[2, 12]	Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας καὶ Περαίας,	ἐκ	δὲ τῆς Χαλκίδος Ἀγρίππαν εἰς
[2, 16]	δὲ οἱ τὸ μὲν ὑπακούειν	ἐκ	διαδοχῆς παρειληφότες, τοῖς πράγμασιν δὲ
[2, 11]	Καταλείπει δὲ τρεῖς μὲν θυγατέρας	ἐκ	Κύπρου γεγενημένας, Βερνίκην καὶ Μαριάμμην
[2, 18]	παρόντας εἰς τὸν Ἰουδαίων ὄλεθρον	ἐκ	Λιβύης· ἐπέτρεψεν δὲ οὐ μόνον
[2, 11]	παῖδες, Ἀριστόβουλος δὲ καὶ Ἀλέξανδρος	ἐκ	Μαριάμμης Ἡρώδῃ γεγόνεισαν υἱεῖς, οὓς
[2, 11]	τῆς Χαλκίδος Ἡρώδης τελευτᾷ, καταλιπὼν	ἐκ	μὲν τῆς ἀδελφιδῆς Βερνίκης δύο
[2, 10]	πεδίον ἐκτισμένη, περιέχεται δὲ ὄρεσιν	ἐκ	μὲν τοῦ πρὸς ἀνατολὴν κλίματος
[2, 21]	πολλὰ τὴν προπέτειαν αὐτῶν κατονειδίσας	ἐκ	μὲν τῶν παρόντων Ταριχέας ἔφη
[2, 12]	καίπερ υἱὸν ἔχων γνήσιον Βρεττανικὸν	ἐκ	Μεσσαλίνης τῆς προτέρας γυναικὸς καὶ
[2, 12]	Νέρωνι· γεγόνει δ' αὐτῷ καὶ	ἐκ	Παιτίνης Ἀντωνία. ~(Ὅσα μὲν οὖν
[2, 6]	ἐν Ἀσκάλωνι βασίλεια· συνήγετο δ'	ἐκ	πάντων ἑξήκοντα προσόδου τάλαντα· τὸν
[2, 18]	ἀναιρεθέντων ἀδεῶς διήρπαζον καὶ καθάπερ	ἐκ	παρατάξεως τὰ σκῦλα τῶν ἀνῃρημένων
[2, 4]	ὁ Γρᾶτος ὑποτέμνεται καὶ φεύγοντος	ἐκ	πλαγίου τὸν αὐχένα πλήξας ἀπέρραξε.
[2, 17]	ἦν, εἰ καὶ μὴ τὴν	ἐκ	Ῥωμαίων ἄμυναν, ἐπένθουν δημοσίᾳ, καὶ
[2, 9]	ἔνευσεν. Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι καθάπερ	ἐκ	συνθήματος ἀθρόοι καταπεσόντες καὶ τοὺς
[2, 14]	στασιασταί, τὸν γὰρ ἐπιθύσοντα προπεπόμφεσαν	ἐκ	συντάγματος, καὶ ταχέως ἐγένετο συμβολή.
[2, 9]	θέλων, δίδωσιν τοῖς στρατιώταις σημεῖον	ἐκ	συντάγματος κυκλώσασθαι τοὺς Ἰουδαίους ἐν
[2, 3]	νοσήσασα, παρὰ Οὐάρου δ' ἐκομίσθησαν	ἐκ	Συρίας ἐπιστολαὶ περὶ τῆς Ἰουδαίων
[2, 13]	πλέον Ῥωμαίοις τῆς ἐκεῖ δυνάμεως	ἐκ	Συρίας ἦν κατειλεγμένον καὶ καθάπερ
[2, 9]	ἦπου γ' ἂν ἐκεῖνον διστάσειεν	ἐκ	τετράρχου; τούτοις ἀναπεισθεὶς Ἡρώδης ἧκεν
[2, 16]	ἐκτείνει τὰς ἐλπίδας καὶ τοὺς	ἐκ	τῆς Ἀδιαβηνῆς ὁμοφύλους οἴεται προσαμυνεῖν,
[2, 10]	συμμάχοις εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἤλαυνεν	ἐκ	τῆς Ἀντιοχείας, Ἰουδαίων δὲ οἱ
[2, 17]	καὶ τόλμῃ, καὶ βιασαμένοις εἶκον	ἐκ	τῆς ἄνω πόλεως. Οἱ δὲ
[2, 16]	Τίνας οὖν ἐπὶ τὸν πόλεμον	ἐκ	τῆς ἀοικήτου παραλήψεσθε συμμάχους; οἱ
[2, 11]	Μαριάμμην καὶ Δρουσίλλαν, υἱὸν δὲ	ἐκ	τῆς αὐτῆς Ἀγρίππαν. Οὗ παντάπασιν
[2, 18]	προσήκων κατὰ γένος. Ἧκον δ'	ἐκ	τῆς Βαταναίας ἑβδομήκοντα τὸν ἀριθμὸν
[2, 12]	Γαλιλαῖος. Πρὸς τοῦτο πλεῖστοι μὲν	ἐκ	τῆς Γαλιλαίας συνέδραμον ὡς πολεμήσοντες
[2, 20]	παρῆν. Κατέλεξεν δὲ καὶ δύναμιν	ἐκ	τῆς Γαλιλαίας ὑπὲρ δέκα μυριάδας
[2, 2]	καὶ τὴν ταραχὴν τοῦ πλήθους	ἐκ	τῆς ἐπὶ τούτοις ἀγανακτήσεως ἔλεγεν
[2, 13]	τῶν ἠπατημένων, περιαγαγὼν δὲ αὐτοὺς	ἐκ	τῆς ἐρημίας εἰς τὸ ἐλαιῶν
[2, 3]	ἔκ τε τῆς Γαλιλαίας καὶ	ἐκ	τῆς Ἰδουμαίας Ἱεριχοῦντός τε καὶ
[2, 16]	τῶν Ἀλεξάνδρειαν κατοικούντων, ὡς ἔνεστιν	ἐκ	τῆς καθ' ἑκάστην κεφαλὴν εἰσφορᾶς
[2, 18]	τὰ νεώρια. Πρὸς δὲ τὴν	ἐκ	τῆς Καισαρείας πληγὴν ὅλον τὸ
[2, 6]	μετρίους ἡγεμόνας. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν	ἐκ	τῆς κατηγορίας κατέληξαν εἰς τοιαύτην
[2, 11]	εἰς συμβουλίαν πέμψαι καὶ Κλαύδιον	ἐκ	τῆς παρεμβολῆς, ὅπως πρὸς ἃ
[2, 4]	κατὰ βηθαραμινενθα συστάντων ἑτέρων τινῶν	ἐκ	τῆς Περαίας. (Τότε καὶ ποιμήν
[2, 20]	Ἰδουμαίας Νίγερι, γένος δ' ἦν	ἐκ	τῆς περὶ Ἰορδάνην Περαίας, διὸ
[2, 20]	οὗτος Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως, διαδράντες	ἐκ	τῆς πόλεως ᾤχοντο πρὸς Κέστιον·
[2, 10]	αὐτῷ, καὶ παραλαβὼν τὴν στρατιὰν	ἐκ	τῆς Πτολεμαίδος ὑπέστρεψεν εἰς τὴν
[2, 10]	σὺν τρισὶ τάγμασι καὶ πολλοῖς	ἐκ	τῆς Συρίας συμμάχοις εἰς τὴν
[2, 21]	στῖφος συνεκρότησεν, οἳ τὸ πλέον	ἐκ	τῆς Τυρίων χώρας καὶ τῶν
[2, 1]	θυμάτων πλῆθος ἐκδεχομένη, κάτεισι μὲν	ἐκ	τῆς χώρας λαὸς ἄπειρος ἐπὶ
[2, 9]	κατὰ τὴν πόλιν ἄθρους ὁ	ἐκ	τῆς χώρας λαὸς συνέρρευσεν. Ὁρμήσαντες
[2, 11]	Χαλκίδι. (Ταχέως δ' ὡς ἂν	ἐκ	τοσαύτης ἀρχῆς πλοῦτος Ἀγρίππᾳ προσέρρει,
[2, 6]	ἐν ἑορτῇ. Τοὺς μέντοι περιλειφθέντας	ἐκ	τοσούτων κακῶν εἰκότως ἐπεστράφθαι ποτὲ
[2, 12]	νέων καὶ τὸ φύσει στασιῶδες	ἐκ	τοῦ ἔθνους ἐχώρουν ἐπὶ μάχην
[2, 20]	γηραιῶν ἑβδομήκοντα τοὺς σωφρονεστάτους ἐπιλέξας	ἐκ	τοῦ ἔθνους κατέστησεν ἄρχοντας ὅλης
[2, 12]	τοῖς Ἰουδαίοις ἀκατάσχετος, καὶ τραπέντες	ἐκ	τοῦ ἱεροῦ διέφευγον εἰς τὴν
[2, 8]	ἀεὶ διαμένειν, καὶ συμπλέκεσθαι μὲν	ἐκ	τοῦ λεπτοτάτου φοιτώσας αἰθέρος ὥσπερ
[2, 14]	ὥσπερ ἀρχιλῃστὴς ἢ τύραννος προανεῖχεν	ἐκ	τοῦ λόχου, τοῖς δορυφοροῦσι δὲ
[2, 20]	πρὸς μὲν τὸ κάμνον ἐπιστρέφειν	ἐκ	τοῦ περιόντος, ἐν δὲ τῷ
[2, 20]	τὸ δ' εὐπειθὲς ὁρῶν περιγινόμενον	ἐκ	τοῦ πλήθους τῶν ἡγεμόνων ῥωμαικώτερον
[2, 4]	τῶν πολυτελῶν ἐπαύλεις, ἁρπαγὰς ῥᾳδίως	ἐκ	τοῦ πυρὸς αὑτῷ ποριζόμενος. Κἂν
[2, 21]	προδοτικὰς συνθήκας ἐξομολογεῖσθαι· Προειλήφεσαν γὰρ	ἐκ	τοῦ σχήματος οὐδὲν αὐτὸν ἀρνήσεσθαι
[2, 10]	δοκεῖ τὸ τὴν ὑπερχυθεῖσαν ὕελον	ἐκ	τοῦ τόπου πάλιν ψάμμον γίνεσθαι
[2, 17]	προγόνους αὐτῶν κεκοσμηκέναι τὸν ναὸν	ἐκ	τῶν ἀλλοφύλων τὸ πλέον ἀεὶ
[2, 15]	εἰς μόνον τὸ λυσιτελὲς τὸ	ἐκ	τῶν ἁρπαγῶν ἀποβλέπων παρήκουσεν. Ἡ
[2, 16]	μὲν οὖν ὅτι πολλοὶ τὰς	ἐκ	τῶν ἐπιτρόπων ὕβρεις καὶ τὰ
[2, 16]	τοῦ βασιλέως· ὁ δὲ δῆμος	ἐκ	τῶν Ἱεροσολύμων ἐπὶ ἑξήκοντα προελθὼν
[2, 21]	ἐπὶ τῷ μηδεμιᾶς τυχεῖν μερίδος	ἐκ	τῶν κεκομισμένων ἀγανακτοῦντες, ἅμα δὲ
[2, 12]	προσπεσόντες. Κουμανὸς δὲ περιπέμψας τοὺς	ἐκ	τῶν πλησίον κωμῶν δεσμώτας ἐκέλευσεν
[2, 14]	τοὺς οἰκήτορας. Φυγὴ δ' ἦν	ἐκ	τῶν στενωπῶν καὶ φόνος τῶν
[2, 21]	μεγάλων, τρέφων δὲ τὰς ἐλπίδας	ἐκ	τῶν ταπεινῶν κακουργημάτων· λῃστὴς γὰρ
[2, 1]	παραπολέσθαι. Τιμωρεῖν δ' αὐτοῖς ἀνεβόων	ἐκ	τῶν ὑφ' Ἡρώδου τετιμημένων χρῆναι
[2, 21]	πάλιν ἐπὶ τὰς λαθραίους ἐπιβουλὰς	ἐκ	τῶν φανερωτέρων. Κρύφα γοῦν ἔπεμπεν
[2, 3]	ἀγανάκτησις. Συνέδραμεν γοῦν πλῆθος ἄπειρον	ἔκ	τε τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐκ
[2, 20]	μυριάδας νέων ἀνδρῶν, οὓς πάντας	ἔκ	τε τῶν συλλεγομένων παλαιῶν ὅπλων
[2, 2]	θυγατρὸς θετὸν παῖδα Γάιον πρώτως	ἐκάθισεν,	ἀποδίδωσι δὲ λόγον αὐτοῖς. (Ἔνθα
[2, 21]	τῆς Τιβεριάδος σὺν τοῖς ἄλλοις	ἐκάκιζον	καὶ διηπείλουν· καταλιπόντες δ' ἑκάτεροι
[2, 14]	τὰ πολλὰ καὶ μεθ' ὑποστολῆς	ἐκακούργησεν,	Γέσσιος δὲ τὰς εἰς τὸ
[2, 13]	(Μείζονι δὲ τούτου πληγῇ Ἰουδαίους	ἐκάκωσεν	ὁ Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης· παραγενόμενος γὰρ
[2, 20]	Ἰορδάνην Περαίας, διὸ καὶ Περαίτης	ἐκαλεῖτο,	προσέταξαν ὑποτάσσεσθαι τοῖς στρατηγοῖς. Ἠμέλουν
[2, 4]	τις ἀντιποιηθῆναι βασιλείας ἐτόλμησεν· Ἀθρογγαῖος	ἐκαλεῖτο,	προυξένει δ' αὐτῷ τὴν ἐλπίδα
[2, 3]	τοῦ φρουρίου πύργον ἀναβάς, ὃς	ἐκαλεῖτο	Φασάηλος ἐπώνυμον ἔχων ἀδελφὸν Ἡρώδου
[2, 19]	Ἀνάνῳ τῷ Ἰωνάθου παιδὶ πεισθέντες	ἐκάλουν	τὸν Κέστιον ὡς ἀνοίξοντες αὐτῷ
[2, 17]	πολλοὺς τῶν σικαρίων, οὕτως γὰρ	ἐκάλουν	τοὺς λῃστὰς ἔχοντας ὑπὸ τοῖς
[2, 12]	εἰς τοὺς τόπους παραγένηται, διερευνήσειν	ἕκαστα,	αὖθις δὲ παρελθὼν εἰς Καισάρειαν
[2, 2]	κατημέλουν ἐντολῶν, ἔμενον δὲ φρουροῦντες	ἕκαστα	καὶ τὴν φρουρὰν ἀνατιθέντες Καίσαρι
[2, 20]	ἤσκει πρὸς τὸν πόλεμον παρ'	ἕκαστα	τὴν Ῥωμαίων εὐταξίαν διηγούμενος, καὶ
[2, 18]	ἐπανίσταντο τοῖς καθ' ἑαυτὴν Ἰουδαίοις	ἑκάστη,	καὶ πεντακοσίους μὲν ἐπὶ δισχιλίοις
[2, 8]	ἔστιν αὐτῶν πόλις ἀλλ' ἐν	ἑκάστῃ	μετοικοῦσιν πολλοί. Καὶ τοῖς ἑτέρωθεν
[2, 20]	τῆς Γαλιλαίας, ἑπτὰ δὲ ἐν	ἑκάστῃ	πόλει δικαστὰς τῶν εὐτελεστέρων διαφόρων·
[2, 8]	λῃστὰς ἔνοπλοι. Κηδεμὼν δ' ἐν	ἑκάστῃ	πόλει τοῦ τάγματος ἐξαιρέτως τῶν
[2, 18]	λοιπαὶ πόλεις τῆς Συρίας, ὅπως	ἑκάστη	πρὸς τὸ Ἰουδαικὸν ἢ μίσους
[2, 20]	πόλεις ῥᾳδίως· τῶν γὰρ καταλεγέντων	ἑκάστη	τοὺς ἡμίσεις ἐπὶ τὴν στρατιὰν
[2, 16]	ὡς ἔνεστιν ἐκ τῆς καθ'	ἑκάστην	κεφαλὴν εἰσφορᾶς τεκμήρασθαι, τὴν Ῥωμαίων
[2, 12]	τῷ ἔθνει θρῆνον δὲ καθ'	ἑκάστην	οἰκίαν. (Μετελάμβανεν δὲ ταύτην τὴν
[2, 7]	τοσαῦτα γὰρ εἰληφέναι δῶρα καθ'	ἑκάστην	πόλιν ὅσα ζῶν Ἀλέξανδρος οὐκ
[2, 18]	Γάζαν κατέσκαπτον. Πολλαὶ δὲ καθ'	ἑκάστην	τούτων τῶν πόλεων ἀνηρπάζοντο κῶμαι,
[2, 21]	προαιρούμενος. Ἐκλαβὼν δὲ τοὺς ἀφ'	ἑκάστης	πόλεως Ἰωάννῃ συναφεστῶτας κατ' ὄνομα,
[2, 8]	πρὸς ἁπάντων εἰς τὰς χρείας	ἕκαστοι.	(Μία δ' οὐκ ἔστιν αὐτῶν
[2, 16]	εἰς αὐτὸ θεραπείαν; ἐπαναιροῦνται δὲ	ἕκαστοι	πόλεμον ἢ θείᾳ πεποιθότες ἢ
[2, 8]	Καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς ἃς	ἕκαστοι	τέχνας ἴσασιν ὑπὸ τῶν ἐπιμελητῶν
[2, 18]	γὰρ ἀπεσκευάσθαι τοὺς Ἰουδαίους δοκοῦντες	ἕκαστοι	τοὺς ἰουδαΐζοντας εἶχον ἐν ὑποψίᾳ,
[2, 18]	ἐν ὑποψίᾳ, καὶ τὸ παρ'	ἑκάστοις	ἀμφίβολον οὔτε ἀνελεῖν τις προχείρως
[2, 14]	λῃστείᾳ δεδεμένους ὑπὸ τῆς παρ'	ἑκάστοις	βουλῆς ἢ τῶν προτέρων ἐπιτρόπων
[2, 1]	ἀνὰ τὸ πεδίον· οἳ θύουσιν	ἑκάστοις	ἐξαίφνης προσπεσόντες διαφθείρουσι μὲν περὶ
[2, 1]	Εἵποντο δὲ Ἀρχελάου κήρυκες κελεύοντες	ἕκαστον	ἀναχωρεῖν ἐπ' οἴκου, καὶ πάντες
[2, 13]	πλῆθος σκεδασθὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτῶν	ἕκαστον	διαλαθεῖν. (Κατεσταλμένων δὲ καὶ τούτων
[2, 8]	ἀνθρώποις κεῖσθαι, βοηθεῖν δὲ εἰς	ἕκαστον	καὶ τὴν εἱμαρμένην· ψυχήν τε
[2, 16]	δουλεύειν. Σκοπεῖτε δὲ καὶ καθ'	ἕκαστον	τούτων ὡς ἔστιν μικρὰ τοῦ
[2, 15]	τῶν ἐσθήτων διερρηγμένων. Ὀνομαστὶ δ'	ἕκαστον	τῶν γνωρίμων καὶ κοινῇ τὸ
[2, 2]	μίσους ἦν Ἀρχέλαος, καὶ προηγουμένως	ἕκαστος	αὐτονομίας ἐπεθύμει στρατηγῷ Ῥωμαίων διοικουμένης,
[2, 17]	μὲν κατηφείας ἦν ἡ πόλις,	ἕκαστος	δὲ τῶν μετρίων ὡς αὐτὸς
[2, 14]	πρὸς τοὺς Ἀλβίνου κοινωνοὺς ἀπέκλινεν.	Ἕκαστος	δὲ τῶν πονηρῶν ἴδιον στῖφος
[2, 15]	τὰς ἐσθῆτας περιερρήξαντο καὶ προσπίπτοντες	ἕκαστος	ἐδέοντο παύσασθαι καὶ μὴ πρὸς
[2, 8]	πωλοῦσιν, ἀλλὰ τῷ χρῄζοντι διδοὺς	ἕκαστος	τὰ παρ' αὐτῷ τὸ παρ'
[2, 6]	Τῆς δ' ἄλλης Ἡρώδου γενεᾶς	ἕκαστος	τὸ καταλειφθὲν ἐν ταῖς διαθήκαις
[2, 20]	(Τῶν μὲν οὖν ἄλλων στρατηγῶν	ἕκαστος	ὡς εἶχεν προθυμίας ἢ συνέσεως
[2, 18]	ἀδιηγήτων συμφορῶν, μείζονα δὲ τῶν	ἑκάστοτε	τολμωμένων τὴν ἐπὶ τοῖς ἀπειλουμένοις
[2, 13]	συμφορῶν ὁ φόβος ἦν χαλεπώτερος,	ἑκάστου	καθάπερ ἐν πολέμῳ καθ' ὥραν
[2, 8]	μήθ' ὑπεροχὴν πλούτου, τῶν δ'	ἑκάστου	κτημάτων ἀναμεμιγμένων μίαν ὥσπερ ἀδελφοῖς
[2, 14]	δὲ τῶν ἡμαρτηκότων τὴν διάκρισιν	ἑκάστου	μετανοοῦντος καὶ δι' ἃ δέδρακεν
[2, 15]	πύλας ὠθισμὸς ἦν, καὶ φθάνειν	ἑκάστου	σπεύδοντος βραδυτέρα μὲν ἡ φυγὴ
[2, 8]	κακὸν προκεῖσθαι καὶ κατὰ γνώμην	ἑκάστου	τούτων ἑκατέρῳ προσιέναι. Ψυχῆς τε
[2, 18]	τὰ τέκνα, μόνον οὐχ ὑπαπαντῶντος	ἑκάστου	τῷ ξίφει καὶ σπεύδοντος φθάσαι
[2, 21]	τεσσάρων οὐ πλείους ἦσαν ἐν	ἑκάστῳ,	διὰ τάχους ἐλαύνει πρὸς τὴν
[2, 4]	τούτοις ἀδελφοὶ τέσσαρες ὅμοιοι. Τούτων	ἑκάστῳ	λόχον ὑποζεύξας ἔνοπλον ὥσπερ στρατηγοῖς
[2, 8]	ἓν ἀγγεῖον ἐξ ἑνὸς ἐδέσματος	ἑκάστῳ	παρατίθησιν. Προκατεύχεται δ' ὁ ἱερεὺς
[2, 2]	πλείστους τῶν συγγενῶν παραστησάμενος ἐφ'	ἑκάστῳ	τῶν κατηγορημένων μάρτυρας καταπαύει τὸν
[2, 11]	τῆς προσηγορίας, τὴν δ' ἐφ'	ἑκάστῳ	τῶν πραγμάτων βουλὴν πᾶσιν ἀποδώσειν.
[2, 14]	πράγμασιν ἔκλεπτεν καὶ διήρπαζεν τὰς	ἑκάστων	οὐσίας, οὐδὲ τὸ πᾶν ἔθνος
[2, 20]	ἡγεμὼν ἀποδείκνυται καὶ τῆς Γαλιλαίας	ἑκατέρας	Ἰώσηπος Ματθίου· προσώριστο δὲ τῇ
[2, 13]	ἀνατιθέντα. Διὰ ταῦτα δὲ ἠμφισβήτουν	ἑκάτεροι·	προῄει δ' αὐτοῖς τὸ φιλόνεικον
[2, 21]	ἐκάκιζον καὶ διηπείλουν· καταλιπόντες δ'	ἑκάτεροι	τὸν Ἰώσηπον ἀλλήλοις διεφέροντο. Κἀκεῖνος
[2, 19]	αὐτῶν προσκείμενοι διέφθειρον καὶ καθ'	ἑκάτερον	τῆς ὁδοῦ περιιόντες ἠκόντιζον εἰς
[2, 3]	Ῥοῦφος δὲ τοὺς ἱππεῖς, ὢν	ἑκάτερος	καὶ χωρὶς ὑπηκόου δυνάμεως δι'
[2, 12]	ἐπεξελθεῖν. (Κουαδρᾶτος δὲ τότε μὲν	ἑκατέρους	ὑπερτίθεται φήσας, ἐπειδὰν εἰς τοὺς
[2, 8]	καὶ κατὰ γνώμην ἑκάστου τούτων	ἑκατέρῳ	προσιέναι. Ψυχῆς τε τὴν διαμονὴν
[2, 13]	Μενούσης δὲ τῆς στάσεως ἐπιλέξας	ἑκατέρωθεν	τοὺς γνωρίμους ἔπεμψεν πρέσβεις ἐπὶ
[2, 6]	(Τότε μὲν οὖν Καῖσαρ ἀκούσας	ἑκατέρων	διέλυσε τὸ συνέδριον, μετὰ δ'
[2, 7]	καὶ Σαμαρεῦσι χρησάμενος ὠμῶς, πρεσβευσαμένων	ἑκατέρων	κατ' αὐτοῦ πρὸς Καίσαρα ἔτει
[2, 17]	συνεχεῖς ἦσαν βελῶν ἀφέσεις ἐξ	ἑκατέρων	τῶν κλιμάτων· ἔστιν δ' ὅτε
[2, 10]	μεσημβρινοῦ τῷ Καρμήλῳ διέχοντι σταδίους	ἑκατὸν	εἴκοσι, τῷ δ' ὑψηλοτάτῳ κατ'
[2, 8]	μέν, ὡς τοὺς πολλοὺς ὑπὲρ	ἑκατὸν	παρατείνειν ἔτη, διὰ τὴν ἁπλότητα
[2, 8]	δικάζουσι μὲν οὐκ ἐλάττους τῶν	ἑκατὸν	συνελθόντες, τὸ δ' ὁρισθὲν ὑπ'
[2, 10]	Καὶ τοῦτο δὲ σταδίους ἀφέστηκεν	ἑκατόν.	Τοῦ δ' ἄστεος ὅσον ἀπὸ
[2, 6]	περὶ ἰννάνω, πρόσοδον ἔχοντα ταλάντων	ἑκατόν,	ὑπὸ Φιλίππῳ τέτακτο. Τῆς Ἀρχελάου
[2, 10]	ἐστιν ἔχον ἐγγὺς αὐτοῦ τόπον	ἑκατονταπήχη	θαύματος ἄξιον· Κυκλοτερὴς μὲν γάρ
[2, 20]	τούτους μὲν ὑπέτασσεν δεκαδάρχαις καὶ	ἑκατοντάρχαις	ἔπειτα χιλιάρχοις, κἀπὶ τούτοις ἡγεμόνας
[2, 14]	προπέμψας σὺν ἱππεῦσιν πεντήκοντα Καπίτωνα	ἑκατοντάρχην	ἀναχωρεῖν αὐτοὺς ἐκέλευσεν καὶ μὴ
[2, 4]	τῷ τάγματι. Τὸν μὲν οὖν	ἑκατοντάρχην	αὐτῶν Ἄρειον καὶ τεσσαράκοντα τοὺς
[2, 15]	προπέμψας διεδήλου τοῖς τῶν σπειρῶν	ἑκατοντάρχοις,	ὅπως παραγγείλωσιν τοῖς ὑφ' ἑαυτοὺς
[2, 8]	δ' ἐπ' ἀξιοχρέοις ἁμαρτήμασιν ἁλόντας	ἐκβάλλουσι	τοῦ τάγματος. Ὁ δ' ἐκκριθεὶς
[2, 21]	ἢ διαχρήσαιτό που τὸν στρατηγὸν	ἐκβοηθοῦντα	λοχήσας ἢ περιορῶντα τοὺς λῃστὰς
[2, 14]	εὐφημίας καὶ τὸν Φλῶρον θεραπευτικῶς	ἐκδέχεσθαι	παρεσκευάσατο. Κἀκεῖνος προπέμψας σὺν ἱππεῦσιν
[2, 1]	ποικίλαις αὐτὸν εὐφημίαις ὁ λαὸς	ἐκδέχεται.	Κἀκεῖνος τὸ πλῆθος ἀφ' ὑψηλοῦ
[2, 1]	καλεῖται πολύ τι θυμάτων πλῆθος	ἐκδεχομένη,	κάτεισι μὲν ἐκ τῆς χώρας
[2, 12]	ἃ πάντα κινδυνεύειν δι' ἑνὸς	ἐκδικίαν	Γαλιλαίου παραπολέσθαι. Τούτοις πεισθέντες Ἰουδαῖοι
[2, 14]	Φλῶρος ἐκέλευσεν τοὺς λοιδορήσαντας αὐτὸν	ἐκδοῦναι,	φάμενος αὐτοὺς ἀπολαύσειν τῆς ἀμύνης,
[2, 17]	τε αὐτῶν κατελάμβανον μὴ φθάσαντας	ἐκδραμεῖν	διέφθειραν, καὶ τὰς ἀποσκευὰς διαρπάσαντες
[2, 12]	ὡρμημένων οἱ ἄρχοντες τῶν Ἱεροσολύμων	ἐκδραμόντες	σάκκους ἀμπεχόμενοι καὶ τέφραν τῶν
[2, 17]	ἐπειρῶντο. Τῶν δ' ἔνδον πρὸς	ἐκδρομὴν	μὲν οὐδεὶς ἐθάρρει διὰ τὸ
[2, 13]	τὸ γὰρ πλέον Ῥωμαίοις τῆς	ἐκεῖ	δυνάμεως ἐκ Συρίας ἦν κατειλεγμένον
[2, 7]	δῶρά τε παμπληθῆ παρὰ τῶν	ἐκεῖ	Ἰουδαίων λαμβάνει καὶ καθάπερ βασιλεὺς
[2, 5]	ἱππέων ἐπὶ Πτολεμαίδος ᾔει, προστάξας	ἐκεῖ	καὶ τοὺς παρὰ τῶν βασιλέων
[2, 16]	οὐδὲ ἀκούειν ταχέως τὰ ἐντεῦθεν	ἐκεῖ	ῥᾴδιον. Ἄτοπον δὲ καὶ δι'
[2, 18]	τὸ καλούμενον Δέλτα, συνῴκιστο γὰρ	ἐκεῖ	τὸ Ἰουδαικόν, ἐτέλουν τὰς ἐντολάς,
[2, 13]	προῆγον εἰς τὴν ἐρημίαν ὡς	ἐκεῖ	τοῦ θεοῦ δείξοντος αὐτοῖς σημεῖα
[2, 14]	σβέσαι τὸ τοῦ πολέμου πῦρ	ἐκεῖθεν	ἀρχόμενον καὶ τῆς ταραχῆς ἀνελεῖν
[2, 12]	ὑπὸ Κουμανοῦ ζωγρηθέντας ἀνεσταύρωσεν πάντας.	Ἐκεῖθεν	εἰς Λύδδα παραγενόμενος πάλιν διήκουσεν
[2, 13]	εἰς τὸ ἐλαιῶν καλούμενον ὄρος	ἐκεῖθεν	οἷός τε ἦν εἰς Ἱεροσόλυμα
[2, 20]	μέγιστος αὐτοῖς ἀγὼν ἐγένετο λαθεῖν	ἐκείνας.	Τοὺς δὲ Ἰουδαίους ὡς ἂν
[2, 7]	τὴν συνοικοῦσαν αὐτῷ Μαριάμμην ἀποπεμψάμενος	ἐκείνην	ἀγαγέσθαι. Παραγενομένη τοίνυν εἰς Ἰουδαίαν
[2, 8]	παρασκευάζουσιν, ὡς μὴ πῦρ ἐναύοιεν	ἐκείνην	τὴν ἡμέραν, ἀλλ' οὐδὲ σκεῦός
[2, 21]	Ῥωμαικῶν δ' ὀλίγων ἱππέων κατ'	ἐκείνην	τὴν ἡμέραν παραφανέντων, τὸν Ἰώσηπον
[2, 19]	Κἂν εἴπερ ἠθέλησεν κατ' αὐτὴν	ἐκείνην	τὴν ὥραν ἐντὸς τῶν τειχέων
[2, 14]	ἀνεσταύρωσεν. Ὁ δὲ σύμπας τῶν	ἐκείνης	ἀπολομένων τῆς ἡμέρας ἀριθμὸς σὺν
[2, 19]	τὰ ἅγια τέλος λαβεῖν ἐπ'	ἐκείνης	τῆς ἡμέρας ἐκώλυσεν τὸν πόλεμον.
[2, 2]	ἀπεφήνατο. Διαλύσας δὲ τοὺς συνέδρους	ἐκείνης	τῆς ἡμέρας καθ' ἑαυτὸν περὶ
[2, 19]	παρ' ἑαυτῷ τοὺς μάλιστα γνωρίμους	ἐκείνοις	Βόρκιόν τε καὶ Φοῖβον, δεξιάς
[2, 18]	δὲ εἰς Σκυθόπολιν τοὺς παρ'	ἐκείνοις	Ἰουδαίους ἐπείρασαν πολεμίους· ταξάμενοι γὰρ
[2, 18]	ἐτετάρακτο, μᾶλλον ἐξήφθη τὰ παρ'	ἐκείνοις.	Καὶ δὴ τῶν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησιαζόντων
[2, 21]	Κλεῖτόν τινα καὶ παρακαλούντων εἰς	ἐκεῖνον	ἀπερείδεσθαι τὴν ὀργήν, ὁ Ἰώσηπος
[2, 9]	βασιλέα πεποίηκεν, ἦπου γ' ἂν	ἐκεῖνον	διστάσειεν ἐκ τετράρχου; τούτοις ἀναπεισθεὶς
[2, 14]	δέδρακεν ἀρνουμένου. Δεῖν μέντοι γε	ἐκεῖνον,	εἰ προνοεῖ τῆς κατὰ τὸ
[2, 16]	βασιλέα. Μετὰ δὲ τὴν εἰς	ἐκεῖνον	θεραπείαν ἀπωδύροντο τὰς ἑαυτῶν συμφορὰς
[2, 20]	εἰς Φλῶρον· τὴν γὰρ ἐπ'	ἐκεῖνον	ὀργὴν κουφίσειν καὶ τοὺς ἑαυτοῦ
[2, 21]	συνηθροίζοντο κατὰ Ἰωάννου· φθάνει δ'	ἐκεῖνος	εἰς Γίσχαλα φυγὼν τὴν πατρίδα.
[2, 21]	χεῖρας τοῦ Κλείτου. Δείσας δὲ	ἐκεῖνος	εἰς ἐχθρῶν στῖφος ἀποβήσεσθαι μόνος
[2, 17]	πρὸς Φλῶρον εἰς Καισάρειαν, ἵν'	ἐκεῖνος	ἐξ αὐτῶν ἀποδείξῃ τοὺς τὴν
[2, 14]	ἔτι καὶ παρῳκοδόμει τὸ χωρίον	ἐκεῖνος	ἐργαστήρια κατασκευαζόμενος στενήν τε καὶ
[2, 7]	καθάπερ δεδηλώκαμεν. Μετὰ δὲ τὸν	ἐκείνου	θάνατον συνῴκησεν Ἰόβᾳ τῷ βασιλεύοντι
[2, 1]	χρῆναι καὶ πρῶτον τὸν ὑπ'	ἐκείνου	κατασταθέντα παύειν ἀρχιερέα· προσήκειν γὰρ
[2, 14]	τῶν λαφύρων. Διὰ γοῦν τὴν	ἐκείνου	πλεονεξίαν πάσας ἐρημωθῆναι συνέβη τὰς
[2, 9]	ᾧ καὶ τὴν τετραρχίαν τὴν	ἐκείνου	προσέθηκεν Γάιος. Καὶ Ἡρώδης μὲν
[2, 2]	γεγόνει γὰρ δὴ τῶν φίλων	ἐκείνου	τιμιώτατος· πλεῖστον μέντοι πεποίθει διὰ
[2, 8]	τὰ παρ' αὐτῷ τὸ παρ'	ἐκείνου	χρήσιμον ἀντικομίζεται· καὶ χωρὶς δὲ
[2, 16]	περιθεὶς αὐτοῖς καὶ δρᾶσαι λέγων	ἐκείνους	ἃ πεπόνθεσαν. Οὐ μὴν οὐδ'
[2, 10]	τὰς Καίσαρος εἰκόνας τὸ μόνους	ἐκείνους	ἀντιτάσσεσθαι πρὸς τοῦτο σχεδὸν ἀφισταμένων
[2, 8]	ἐλαττοῦνται, ὥστ' εἰ ψαύσειαν αὐτῶν,	ἐκείνους	ἀπολούεσθαι καθάπερ ἀλλοφύλῳ συμφυρέντας. Καὶ
[2, 16]	Ἱεροσολύμων τείχεσιν πεποιθότες· καὶ γὰρ	ἐκείνους	περιβεβλημένους ὠκεανὸν καὶ τῆς καθ'
[2, 21]	κατὰ Σέπφωριν ὁμοίως· καὶ γὰρ	ἐκείνους	χειρωσάμενος νουθετῆσαι διὰ τῆς ἁρπαγῆς
[2, 17]	ὅλων ἀφηγεῖσθαι, παντὶ μᾶλλον ἢ	ἐκείνῳ	προσήκειν, συντίθενται καὶ κατὰ τὸ
[2, 17]	Δεδοικέναι μέντοι, μὴ τὰς ὑπὲρ	ἐκείνων	ἀπορρίψαντες θυσίας κωλυθῶσι θύειν καὶ
[2, 12]	μὲν οὖν ἐν δευτέρῳ τὰς	ἐκείνων	ἱκεσίας τῶν ἐν χειρὶ πραγμάτων
[2, 16]	ἐθνῶν ἡττήθη πολλάκις, ἡ δὲ	ἐκείνων	ἰσχὺς διὰ τῆς οἰκουμένης ἀνίκητος;
[2, 16]	ἡγεμόνας ἡ μέμψις· καὶ γὰρ	ἐκείνων	μετριαζόντων αἰσχρὸν ὁμοίως τὸ δουλεύειν.
[2, 16]	ἐντολῆς ἥκει τις πονηρὸς ἀπ'	ἐκείνων,	οὐδέ γε τοὺς ὑπὸ τὴν
[2, 21]	κελεύει προελθεῖν ὡς καὶ παρ'	ἐκείνων	πίστιν τινὰ βουλόμενος λαβεῖν. Ἔπειτα
[2, 17]	ὅπλα καὶ μνηστευομένους τὸν ἀπ'	ἐκείνων	πόλεμον καινοτομεῖν θρησκείαν ξένην καὶ
[2, 11]	στρατιωτῶν ἁρπαγείη, καὶ οὔτε τὴν	ἐκείνων	σπουδὴν ἐγκαταλιπεῖν δίκαιον οὔτε ἀσφαλὲς
[2, 14]	λοιδορίας αἰσχίστους εἰς τὸν Φλῶρον	ἐκεκράγεσαν	καὶ κανοῦν περιφέροντες ἀπῄτουν αὐτῷ
[2, 14]	τὸν λυμεῶνα τῆς χώρας Φλῶρον	ἐκεκράγεσαν·	Ὁ δὲ παρὼν καὶ τῷ
[2, 21]	οἱ δὲ καίειν τὸν προδότην	ἐκεκράγεσαν·	παρώξυνεν δὲ τοὺς πολλοὺς ὁ
[2, 18]	οἰκείοις ἀπολογήσωνται περὶ τῆς ἀποστάσεως,	ἐκέλευον	αὐτούς, εἰ βούλονται τὴν ὁμόνοιαν
[2, 21]	τε τὰ κοινὰ χρήματα θᾶττον	ἐκέλευον	καὶ τὰς προδοτικὰς συνθήκας ἐξομολογεῖσθαι·
[2, 12]	ἐκ τῶν πλησίον κωμῶν δεσμώτας	ἐκέλευσεν	ἀνάγεσθαι πρὸς αὐτόν, ἐπικαλῶν ὅτι
[2, 7]	τοῖς ἐρέταις, τὸν ἀναπείσαντα δὲ	ἐκέλευσεν	ἀναιρεθῆναι· Μηλίοις δ' ἤρκεσεν ἐπιτίμιον
[2, 13]	ἀγορὰν ὁ Φῆλιξ μετ' ἀπειλῆς	ἐκέλευσεν	ἀναχωρεῖν. Τῶν δὲ μὴ πειθομένων
[2, 21]	κενὰς τὰς ἁλιάδας μετεώρους σαλεύειν	ἐκέλευσεν,	αὐτὸς δὲ μόνους ἑπτὰ τῶν
[2, 21]	δέ τινα τῶν ἑαυτοῦ φυλάκων	ἐκέλευσεν	ἐξελθεῖν, ἵνα ἀποκόψῃ τὰς χεῖρας
[2, 14]	πεντήκοντα Καπίτωνα ἑκατοντάρχην ἀναχωρεῖν αὐτοὺς	ἐκέλευσεν	καὶ μὴ πρὸς ὃν οὕτως
[2, 12]	Ἱεροσόλυμα παραδοθῆναι Ἰουδαίοις πρὸς αἰκίαν	ἐκέλευσεν	καὶ περισυρέντα τὴν πόλιν οὕτω
[2, 20]	φονικὰς δίκας ἐφ' ἑαυτὸν ἀναπέμπειν	ἐκέλευσεν	καὶ τοὺς ἑβδομήκοντα. (Καταστησάμενος δὲ
[2, 18]	αὐτοὺς Ἀλέξανδρος ἀναχωρεῖν τοὺς Ῥωμαίους	ἐκέλευσεν.	Οἱ μὲν οὖν ἐξ ἔθους
[2, 14]	τῷ βήματι. Τούτοις ὁ Φλῶρος	ἐκέλευσεν	τοὺς λοιδορήσαντας αὐτὸν ἐκδοῦναι, φάμενος
[2, 21]	συνθήκαις προυκαλεῖτο. Τοῖς δὲ κυβερνήταις	ἐκέλευσεν	τῶν πληρουμένων διὰ τάχους εἰς
[2, 21]	ᾧ πολλὰ παρὰ τῶν πλουσίων	ἐκέρδανεν·	ἔπειτα συνθεὶς σκηνὴν πανουργοτάτην, ὡς
[2, 17]	καὶ τῶν ὁσίων ἔργων ἔχουσιν	ἐκεχειρίαν.	~(Τῆς δ' αὐτῆς ἡμέρας καὶ
[2, 16]	γὰρ αὐτῷ τῆς πρὸς Ῥωμαίους	ἐκεχειρίας,	καὶ παραβαίνειν οἰήσεται τὰς σπονδάς,
[2, 17]	Χερμάσιν μὲν οὖν καὶ τοῖς	ἑκηβόλοις	ἀδιαλείπτως ἐχρῶντο, καὶ συνεχεῖς ἦσαν
[2, 14]	ἀθρόους ἐλυμαίνετο καὶ μόνον οὐκ	ἐκήρυξεν	ἀνὰ τὴν χώραν πᾶσιν ἐξεῖναι
[2, 12]	Σαμαρέων, παρῆν δὲ καὶ Ἀγρίππας	ἐκθύμως	ὑπεραγωνιζόμενος Ἰουδαίων ἐπειδὴ καὶ Κουμανῷ
[2, 19]	τὸ μὴ σφόδρα κάμνον, κἂν	ἐκινδύνευσεν	ὅλῃ τῇ δυνάμει Κέστιος. Ἀπέθανον
[2, 9]	(Μετὰ δὲ ταῦτα ταραχὴν ἑτέραν	ἐκίνει	τὸν ἱερὸν θησαυρόν, καλεῖται δὲ
[2, 10]	τὴν ὑελίνην ψάμμον, ἣν ὅταν	ἐκκενώσῃ	πολλὰ πλοῖα προσσχόντα, πάλιν ἀντιπληροῦται
[2, 7]	τε καὶ Ἀριστοβούλου δι' οἶκτον	ἐκκλέψειαν	αὐτοὺς ὁμοίων ὑποβολῇ σωμάτων. Τούτοις
[2, 18]	ἐκείνοις. Καὶ δὴ τῶν Ἀλεξανδρέων	ἐκκλησιαζόντων	περὶ ἧς ἔμελλον ἐκπέμπειν πρεσβείας
[2, 9]	Πιλᾶτος τὸ τῆς δεισιδαιμονίας ἄκρατον	ἐκκομίσαι	μὲν αὐτίκα τὰς σημαίας Ἱεροσολύμων
[2, 1]	κολασθέντας ὑπὸ Ἡρώδου διὰ τὸν	ἐκκοπέντα	χρυσοῦν ἀετὸν τῆς πύλης τοῦ
[2, 8]	ἐκβάλλουσι τοῦ τάγματος. Ὁ δ'	ἐκκριθεὶς	οἰκτίστῳ πολλάκις μόρῳ διαφθείρεται· τοῖς
[2, 8]	φυσικῆς οὔσης τῆς τῶν λυμάτων	ἐκκρίσεως	ἀπολούεσθαι μετ' αὐτὴν καθάπερ μεμιασμένοις
[2, 16]	μὲν οὖν, ὡς ἂν ὄντες	ἔκκριτοι	καὶ διὰ τὰς ἑαυτῶν κτήσεις
[2, 21]	ἐχθροὺς μᾶλλον ἢ κτεῖναι προαιρούμενος.	Ἐκλαβὼν	δὲ τοὺς ἀφ' ἑκάστης πόλεως
[2, 8]	ὑπεροψία, τοὺς δ' ἀλλοτρίους παῖδας	ἐκλαμβάνοντες	ἁπαλοὺς ἔτι πρὸς τὰ μαθήματα
[2, 8]	τοῦτο ποιοῦσι τοὺς ἐρημοτέρους τόπους	ἐκλεγόμενοι.	Καίπερ δὴ φυσικῆς οὔσης τῆς
[2, 8]	πρὸς ὠφέλειαν ψυχῆς καὶ σώματος	ἐκλέγοντες·	ἔνθεν αὐτοῖς πρὸς θεραπείαν παθῶν
[2, 18]	πλῆθος ἔπειθεν τοὺς φρουροῦντας Ῥωμαίους	ἐκλείπειν	τὸ φρούριον καὶ παραδιδόναι σφίσιν.
[2, 14]	γοῦν ἐν τοῖς πολιτικοῖς πράγμασιν	ἔκλεπτεν	καὶ διήρπαζεν τὰς ἑκάστων οὐσίας,
[2, 7]	πέντε ἡμέρας ἐπὶ τὴν δίκην	ἐκλήθη.	(Ἄξιον δὲ μνήμης ἡγησάμην καὶ
[2, 8]	εἰ πάντες τὸ αὐτὸ φρονήσειαν,	ἐκλιπεῖν	ἂν τὸ γένος τάχιστα. Δοκιμάζοντες
[2, 8]	τίθενται· φασὶν δ' ἐπ' ἀνθρώπων	ἐκλογῇ	τό τε καλὸν καὶ τὸ
[2, 13]	καὶ τοὺς μαχιμωτέρους ἀεὶ συλλαμβάνοντες	ἐκόλαζον	μάστιξι καὶ δεσμοῖς. Οὐ μὴν
[2, 13]	ἐπὶ κοινωνίᾳ φωραθέντων δημοτῶν οὓς	ἐκόλασεν,	ἄπειρόν τι πλῆθος ἦν. (Καθαρθείσης
[2, 6]	τὸ καταλειφθὲν ἐν ταῖς διαθήκαις	ἐκομίζετο.	Δυσὶ δ' αὐτοῦ θυγατράσι παρθένοις
[2, 7]	περὶ τοὺς στενωπούς, δι' ὧν	ἐκομίζετο·	καὶ γὰρ προῆλθον εἰς τοσοῦτον
[2, 14]	πόλεως ἄρχειν τὰ τῆς κρίσεως	ἐκόμισαν	γράμματα, καὶ προσελάμβανεν τὴν ἀρχὴν
[2, 21]	πάντα πρὸς Ἰώσηπον εἰς Ταριχέας	ἐκόμισαν.	Ὁ δὲ μεμψάμενος αὐτῶν τὸ
[2, 3]	Μαλθακὴ νοσήσασα, παρὰ Οὐάρου δ'	ἐκομίσθησαν	ἐκ Συρίας ἐπιστολαὶ περὶ τῆς
[2, 11]	καὶ γνώμαις ἀγαθαῖς πεποιθυῖα δουλείαν	ἑκούσιον	οὐχ ὑπομενεῖν. Καὶ Κλαύδιος ὡς
[2, 13]	πρὸς βίαν ἀφαιρήσεσθαι λέγοντες τοὺς	ἑκουσίως	δουλεύειν προαιρουμένους. Μεριζόμενοι δὲ εἰς
[2, 16]	πρὸς τὴν ἄμυναν οἱ παραβάντες	ἑκουσίως	τὴν εἰς αὐτὸ θεραπείαν; ἐπαναιροῦνται
[2, 18]	πλῆθος ἀνήνυτον, ἀναβοήσας δὲ μάλα	ἐκπαθῶς	ἄξιά γε ὧν ἔδρασα πάσχω,
[2, 12]	ἐπίτροπον Φήλικα τὸν Πάλλαντος ἀδελφὸν	ἐκπέμπει	τῆς τε Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας
[2, 18]	Ἀλεξανδρέων ἐκκλησιαζόντων περὶ ἧς ἔμελλον	ἐκπέμπειν	πρεσβείας ἐπὶ Νέρωνα συνερρύησαν μὲν
[2, 20]	τοὺς ἡμίσεις ἐπὶ τὴν στρατιὰν	ἐκπέμπουσα	τοὺς λοιποὺς ἐπὶ συμπορισμὸν αὐτοῖς
[2, 18]	τοὺς ἐπανισταμένους. Τούτους ὁ Νόαρος	ἐκπέμψας	νύκτωρ τῶν βασιλικῶν τινας ὁπλιτῶν
[2, 18]	ἠρεμεῖν ἐδόκει πανταχοῦ τῶν Ἰουδαίων	ἐκπεπολεμωμένων.	Ἀναλαβὼν δὲ ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας
[2, 21]	εἰς Ταριχέας ἡ ἀπόστασις εὐθέως,	ἐκπεπομφὼς	δὲ πάντας τοὺς στρατιώτας ἐπὶ
[2, 19]	τῆς φάλαγγος οἵ τε ἱππεῖς	ἐκπεριελθόντες	ἐπήμυναν καὶ τοῦ πεζοῦ τὸ
[2, 20]	τῶν χρημάτων καὶ γοητεύων Ἐλεάζαρος	ἐκπεριῆλθε	τὸν δῆμον ὥστε αὐτῷ πειθαρχεῖν
[2, 19]	ἡμέραν, ὥστε τοὺς στρατιώτας ὑπ'	ἐκπλήξεως	καὶ δέους τάς τε ἑλεπόλεις
[2, 3]	στρατιώταις ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις· δι'	ἔκπληξιν	γὰρ οὐδ' εἰς τοὺς σφετέρους
[2, 3]	τοὺς Ῥωμαίους εὐμεταχείριστοι διὰ τὴν	ἔκπληξιν	ἦσαν. Καὶ τῶν μὲν ἀπολωλότων,
[2, 21]	οἱ διάφοροι καὶ διὰ τὴν	ἔκπληξιν	πάντα τὰ σκάφη γέμειν ὁπλιτῶν
[2, 19]	παρεσκευάζοντο. (Δεινὴ δὲ τοὺς στασιαστὰς	ἔκπληξις	κατέλαβεν· ἤδη δὲ πολλοὶ διεδίδρασκον
[2, 1]	δεδοικὼς μή ποτε τὸ πλῆθος	ἐκπολεμώσας	κατασχεθείη τῷ κινήματι. Διὸ πειθοῖ
[2, 21]	ἐσθῆτες οὐκ ὀλίγαι καὶ πλῆθος	ἐκπωμάτων	ἀργυρῶν χρυσοῖ τε ἦσαν ἑξακόσιοι.
[2, 17]	τῆς κάτω γὰρ τὸ στασιάζον	ἐκράτει	καὶ τοῦ ἱεροῦ. Χερμάσιν μὲν
[2, 3]	εἰς τοὐπίσω κατὰ τοῦ τείχους	ἐκρημνίζοντο,	ἔνιοι δ' ὑπ' ἀμηχανίας τοῖς
[2, 19]	ἀπείρου πολεμίων τὰ ὄρη περισχόντος	ἔκρινεν	ἀποπειραθῆναι τῶν Ἰουδαίων λόγοις· ἢ
[2, 14]	Ὁ δὲ Φλῶρος ὥσπερ ἠργολαβηκὼς	ἐκριπίζειν	τὸν πόλεμον, πέμψας εἰς τὸν
[2, 16]	περιιδεῖν δὲ Ἰουδαίους εἰς πόλεμον	ἐκριπισθέντας	οὐδὲ αὐτῷ λυσιτελὲς κατεφαίνετο. Προσκαλεσάμενος
[2, 19]	ὁδὸν παιόμενοι καὶ τῆς φάλαγγος	ἐκσειόμενοι	κατέπιπτον, μέχρι πολλῶν διαφθαρέντων, ἐν
[2, 19]	αὐτοῖς θρησκευόμενον σάββατον. Ὁ δ'	ἐκσείσας	αὐτοὺς τῆς εὐσεβείας θυμὸς ἐποίησεν
[2, 17]	ὅτε Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Καῖσαρ	ἔκσπονδος	γίνεται. Δεδοικέναι μέντοι, μὴ τὰς
[2, 17]	τὰς ὑπὲρ ἑαυτῶν γένηταί τε	ἔκσπονδος	τῆς ἡγεμονίας ἡ πόλις, εἰ
[2, 10]	εὐγενεστάτων ἀνδρῶν ἀκροτομῆσαι τὴν πατρίδα,	ἐκτεῖναι	δὲ τὴν ἀσέβειαν καὶ ἐπὶ
[2, 16]	ἀλλ' ὑπὲρ τὰς Ἡρακλείους στήλας	ἐκτείναντες	τὰ ὅπλα καὶ διὰ νεφῶν
[2, 16]	εἰ μή τις ὑπὲρ Εὐφράτην	ἐκτείνει	τὰς ἐλπίδας καὶ τοὺς ἐκ
[2, 16]	ἐξ Αἰγύπτου τῆς γειτνιώσης, ἥτις	ἐκτεινομένη	μέχρις Αἰθιόπων καὶ τῆς εὐδαίμονος
[2, 15]	δ' ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐχὴν	ἐκτελοῦσα	τῷ θεῷ· τοὺς γὰρ ἢ
[2, 16]	Μαρμαρίδαι, τὸ μέχρι τῆς διψάδος	ἐκτεταμένον	φῦλον, οὔθ' αἱ φοβεραὶ καὶ
[2, 17]	τὸ στρατόπεδον. Ταῦτα μὲν οὖν	ἕκτῃ	Γορπιαίου μηνὸς ἐπράχθη. (Κατὰ δὲ
[2, 10]	παράλιος κατὰ τὸ μέγα πεδίον	ἐκτισμένη,	περιέχεται δὲ ὄρεσιν ἐκ μὲν
[2, 8]	ἀπιστούμενον δίχα θεοῦ. Σπουδάζουσι δ'	ἐκτόπως	περὶ τὰ τῶν παλαιῶν συντάγματα
[2, 14]	τὰ σπέρματα τῆς μελλούσης ἁλώσεως	ἔκτοτε	τῇ πόλει κατεβάλλετο. (Τοιοῦτον δ'
[2, 19]	ἦν Πρῖσκος μὲν στρατάρχης τάγματος	ἕκτου,	Λογγῖνος δὲ χιλίαρχος, ἔπαρχος δὲ
[2, 17]	δ' ὅτε καὶ κατὰ λόχους	ἐκτρέχοντες	συστάδην ἐμάχοντο, τόλμαις μὲν οἱ
[2, 1]	λίθοις διέφθειρον, ὁ δὲ χιλίαρχος	ἐκφεύγει	τραυματίας μόλις. Ἔπειθ' οἱ μὲν
[2, 18]	ἀφαίρεσιν εὐλαβηθέντες συντίθενται πρὸς αὐτοὺς	ἐκχωρήσειν	ὑπόσπονδοι, καὶ λαβόντες τὰ πιστὰ
[2, 16]	τὸν Ἀγρίππαν καὶ τὸν Νεαπολιτανόν.	Ἐκώκυον	δὲ καὶ τῶν ἀπεσφαγμένων αἱ
[2, 14]	θερμότεροι τῶν νέων προπηδῶντες οἰκοδομεῖν	ἐκώλυον.	Ὡς δὲ τούτους εἶργεν τῆς
[2, 19]	λαβεῖν ἐπ' ἐκείνης τῆς ἡμέρας	ἐκώλυσεν	τὸν πόλεμον. (Ὁ γοῦν Κέστιος
[2, 21]	Ἰώσηπον εὔνοιαν ἀποστρέψωσιν, κἂν μὲν	ἑκὼν	παραγένηται, λόγον ὑποσχεῖν ἐᾶν αὐτόν,
[2, 7]	πόλιν ὅσα ζῶν Ἀλέξανδρος οὐκ	ἔλαβεν.	γελάσας δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τούτοις
[2, 14]	αἰτίας, ἐφ' ᾧ καὶ μισθὸν	ἔλαβεν,	ὁ δὲ μετὰ στρατιᾶς ἱππικῆς
[2, 21]	τάχος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος ὡς	ἔλαβεν	τὴν ἐπιστολήν, νυκτὸς ὁδεύσας συντόνως
[2, 16]	δὲ ὡς διοδεύσας πεῖραν ἱκανὴν	ἔλαβεν	τῆς πραότητος αὐτῶν, εἰς τὸ
[2, 8]	εἶναι. Κηλῖδα δ' ὑπολαμβάνουσι τὸ	ἔλαιον,	κἂν ἀλειφθῇ τις ἄκων, σμήχεται
[2, 21]	ἡμιαμφόριον. Οὔσης δὲ τῆς Γαλιλαίας	ἐλαιοφόρου	μάλιστα καὶ τότε εὐφορηκυίας, εἰς
[2, 21]	οἱ κατὰ τὴν Συρίαν Ἰουδαῖοι	ἐλαίῳ	χρῆσθαι μὴ δι' ὁμοφύλων ἐγκεχειρισμένῳ,
[2, 13]	ἐκ τῆς ἐρημίας εἰς τὸ	ἐλαιῶν	καλούμενον ὄρος ἐκεῖθεν οἷός τε
[2, 5]	δυνάμεως αὐτὸς Οὔαρος εἰς Σαμάρειαν	ἐλάσας	τῆς μὲν πόλεως ἀπέσχετο μηδὲν
[2, 16]	τῆς καθ' ἡμᾶς οἰκουμένης οὐκ	ἐλάσσονα	νῆσον οἰκοῦντας πλεύσαντες ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι,
[2, 16]	τριάκοντα σταδίων, εὖρος δ' οὐκ	ἔλαττον	δέκα, τοῦ δὲ ἐνιαυσιαίου παρ'
[2, 18]	μὴν οἱ Σύροι τῶν Ἰουδαίων	ἔλαττον	πλῆθος ἀνῄρουν, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ
[2, 16]	δὲ τῶν πρώτων ὑπακουσάντων τοσοῦτον	ἐλαττούμενοι,	πρὸς ὅλην ἀνθίστασθε τὴν Ῥωμαίων
[2, 8]	τοσοῦτον οἱ μεταγενέστεροι τῶν προγενεστέρων	ἐλαττοῦνται,	ὥστ' εἰ ψαύσειαν αὐτῶν, ἐκείνους
[2, 18]	τοὺς ἴσους ἱππεῖς δὲ δισχιλίων	ἐλάττους,	εἵπετο δὲ καὶ Σόαιμος μετὰ
[2, 14]	ἐνεστώσης περιστὰς ὁ δῆμος οὐκ	ἐλάττους	τριακοσίων μυριάδων ἱκέτευον ἐλεῆσαι τὰς
[2, 8]	δίκαιοι, καὶ δικάζουσι μὲν οὐκ	ἐλάττους	τῶν ἑκατὸν συνελθόντες, τὸ δ'
[2, 13]	τοῖς Ἕλλησιν αἶσχος ἐδόκει Ἰουδαίων	ἐλαττοῦσθαι.	Προεῖχον δ' οἱ μὲν πλούτῳ
[2, 18]	τὰς ἀπ' Ἀλεξάνδρου τιμὰς Ἰουδαίων	ἐλαττῶσαι.	Συμβολαὶ δ' ἦσαν αὐτῶν ἀδιάλειπτοι
[2, 21]	ἦσαν ἐν ἑκάστῳ, διὰ τάχους	ἐλαύνει	πρὸς τὴν Τιβεριάδα. Καὶ τοσοῦτον
[2, 15]	τὸ πλῆθος ἱκέτευον μὴ δι'	ἐλαχίστης	πλημμελείας προδοῦναι τὴν πατρίδα τοῖς
[2, 20]	Σαπφᾶ τῶν ἀρχιερέων ἕνα καὶ	Ἐλεάζαρον	ἀρχιερέως υἱὸν Νέου· τῷ δ'
[2, 17]	Ἐπανίστανται δὲ οἱ περὶ τὸν	Ἐλεάζαρον	αὐτῷ, καὶ λόγον ἀλλήλοις δόντες,
[2, 17]	διαπέμπονται πρὸς τοὺς περὶ τὸν	Ἐλεάζαρον	ἐξαιτούμενοι μόνας τὰς ψυχὰς ὑποσπόνδους,
[2, 17]	Ὡς δ' οἱ περὶ τὸν	Ἐλεάζαρον	ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν, ὅ τε
[2, 13]	ἐπίτροπον. Οὗτος τόν τε ἀρχιλῃστὴν	Ἐλεάζαρον	ἔτεσιν εἴκοσι τὴν χώραν λῃσάμενον
[2, 17]	ἐπ' αὐτοὺς οἱ περὶ τὸν	Ἐλεάζαρον	καὶ περισχόντες ἀνῄρουν οὔτε ἀμυνομένους
[2, 20]	τὸν γὰρ τοῦ Σίμωνος υἱὸν	Ἐλεάζαρον	καίπερ ὑφ' ἑαυτῷ πεποιημένον τὴν
[2, 12]	πορθουμένοις καὶ τῶν περὶ τὸν	Ἐλεάζαρον	πολλοὺς μὲν συνέλαβεν, πλείστους δ'
[2, 17]	ἐξελάσαι, τοῖς δὲ περὶ τὸν	Ἐλεάζαρον	στασιασταῖς πρὸς οἷς ἔσχον καὶ
[2, 17]	μάλιστα δ' ἀφορῶντες εἰς τὸν	Ἐλεάζαρον	στρατηγοῦντα. (Συνελθόντες γοῦν οἱ δυνατοὶ
[2, 20]	χρεία τῶν χρημάτων καὶ γοητεύων	Ἐλεάζαρος	ἐκπεριῆλθε τὸν δῆμον ὥστε αὐτῷ
[2, 12]	καὶ στασιώδους Δειναίου τις υἱὸς	Ἐλεάζαρος	καὶ Ἀλέξανδρος ἐξῆρχον, οἳ τοῖς
[2, 17]	δὲ καὶ κατὰ τὸ ἱερὸν	Ἐλεάζαρος	υἱὸς Ἀνανία τοῦ ἀρχιερέως, νεανίας
[2, 17]	διαδράντες εἰς Μασάδαν, σὺν οἷς	Ἐλεάζαρος	υἱὸς Ἰαείρου, προσήκων τῷ Μαναήμῳ
[2, 7]	περὶ Ἀριστοβούλου σώζεσθαι μὲν κἀκεῖνον	ἔλεγεν,	ἀπολελεῖφθαι δὲ ἐπίτηδες ἐν Κύπρῳ
[2, 2]	ἐκ τῆς ἐπὶ τούτοις ἀγανακτήσεως	ἔλεγεν	γεγονέναι. Καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦ
[2, 21]	κλινήρης ὢν ὑστερῆσαι τῆς θεραπείας	ἔλεγεν.	Ὡς δὲ εἰς τὸ στάδιον
[2, 7]	βασιλείαν ἐπιστάμενος, ὑφ' οὗ διδαχθεὶς	ἔλεγεν,	ὡς οἱ πεμφθέντες ἐπὶ τὴν
[2, 12]	Ἰωνάθης υἱὸς Ἀνάνου κατάρξαι μὲν	ἔλεγον	τῆς ταραχῆς Σαμαρέας διὰ τὸν
[2, 14]	τῷ μείζονι κακῷ περισπάσειν τὸν	ἔλεγχον	ἀπὸ τῶν μετριωτέρων. Ὁ μὲν
[2, 14]	Ἦν δὲ ἐν μὲν τοῖς	ἐλεεινοῖς	ὠμότατος, ἐν δὲ τοῖς αἰσχροῖς
[2, 16]	ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν δεινοῖς τὸ γοῦν	ἐλεεῖσθαι	περίεστιν, ὁ δ' εἰς πρόδηλον
[2, 6]	πρόσωπον δέχεσθαι, δεῖσθαι δὲ Ῥωμαίων	ἐλεῆσαι	τά τε τῆς Ἰουδαίας λείψανα
[2, 14]	οὐκ ἐλάττους τριακοσίων μυριάδων ἱκέτευον	ἐλεῆσαι	τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ
[2, 12]	ἄμυναν ἐπὶ Ἱεροσόλυμα Ῥωμαίους παροξύνειν,	ἐλεῆσαί	τε τὴν πατρίδα καὶ τὸν
[2, 8]	τηκόμενος διαφθείρεται. Διὸ δὴ πολλοὺς	ἐλεήσαντες	ἐν ταῖς ἐσχάταις ἀναπνοαῖς ἀνέλαβον,
[2, 17]	τὰ τεσσαράκοντα τάλαντα, τοσοῦτον γὰρ	ἔλειπεν,	ἠθροίσθη. Καὶ τοῦ μὲν πολέμου
[2, 16]	ξυστῷ τὸ ἱερὸν συνῆπτεν, Ἀγρίππας	ἔλεξεν	τοιάδε. (Εἰ μὲν ἑώρων πάντας
[2, 21]	πάντα πεποιηκέναι τὰ πρὸς τὸν	ἔλεον.	Τῷ δ' ἦν ἡ ταπείνωσις
[2, 18]	τὰ ἔνδον, καὶ οὔτε νηπίων	ἔλεος	αὐτοὺς οὔτε αἰδὼς εἰσῄει γερόντων,
[2, 8]	παρ' αὐτοῖς αὐτεξούσια, ἐπικουρία καὶ	ἔλεος·	βοηθεῖν τε γὰρ τοῖς ἀξίοις,
[2, 18]	ἐβάπτισεν τὸ ξίφος, ἄξιος μὲν	ἐλέους	νεανίας δι' ἀλκὴν σώματος καὶ
[2, 18]	μηδ' ἐπαλαζονεύσηται πεσόντι. Ταῦτα εἰπὼν	ἐλεοῦσιν	ἅμα καὶ τεθυμωμένοις ὄμμασιν περισκέπτεται
[2, 19]	ἐκπλήξεως καὶ δέους τάς τε	ἑλεπόλεις	καὶ τοὺς ὀξυβελεῖς καὶ τὰ
[2, 16]	θαλάσσαις ἀλιμένοις ἢ ποταμοῖς ἢ	ἕλεσιν.	Ἀλλ' οὐδὲν τούτων ἰσχυρότερον εὑρέθη
[2, 16]	ὁρμάς; Οἱ δὲ τοσαυτάκις πρὸς	ἐλευθερίαν	ἀναχαιτίσαντες Δαλμάται καὶ πρὸς τὸ
[2, 16]	τοὺς ἀδικοῦντας, τί σεμνύνετε τὴν	ἐλευθερίαν;	εἰ δὲ τὸ δουλεύειν ἀφόρητον
[2, 13]	εἰς ἀπόστασιν ἐνῆγον καὶ πρὸς	ἐλευθερίαν	παρεκρότουν θάνατον ἐπιτιμῶντες τοῖς πειθαρχοῦσιν
[2, 16]	ἔθνη μυρία πλείονος γέμοντα πρὸς	ἐλευθερίαν	παρρησίας εἴκει· μόνοι δ' ὑμεῖς
[2, 16]	ὀγδοήκοντα ἔτη πόλεμον ὑπὲρ τῆς	ἐλευθερίας,	ἀλλὰ μετὰ τῆς δυνάμεως Ῥωμαίων
[2, 16]	Μακεδόνες οἱ δικαιότερον ὑμῶν ὀφείλοντες	ἐλευθερίας	ἀντιποιεῖσθαι. Τί δ' αἱ πεντακόσιαι
[2, 16]	ἐπιτρόπων ὕβρεις καὶ τὰ τῆς	ἐλευθερίας	ἐγκώμια τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ δὲ πρὶν
[2, 16]	ἄπειρος, τινὰς δὲ ἐλπὶς ἀλόγιστος	ἐλευθερίας,	ἐνίους δὲ πλεονεξία τις παροξύνει
[2, 16]	χρυσὸς εἰς τὸν ὑπὲρ τῆς	ἐλευθερίας	ἐξήρκεσεν πόλεμον οὐδὲ τὸ τοσοῦτον
[2, 13]	τοῦ θεοῦ δείξοντος αὐτοῖς σημεῖα	ἐλευθερίας.	Ἐπὶ τούτοις Φῆλιξ, ἐδόκει γὰρ
[2, 16]	Ἀλλὰ μὴν τό γε νῦν	ἐλευθερίας	ἐπιθυμεῖν ἄωρον, δέον ὑπὲρ τοῦ
[2, 16]	Λύκιοί τε καὶ Κίλικες ὑπὲρ	ἐλευθερίας	ἔχοντες εἰπεῖν χωρὶς ὅπλων φορολογοῦνται;
[2, 16]	οἱ περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων	ἐλευθερίας	παραδόντες ποτὲ καὶ πυρὶ τὴν
[2, 17]	οὐ χρὴ Ῥωμαίων ἀποστάντας δι'	ἐλευθερίας	πόθον καταπροέσθαι ταύτην οἰκείῳ δήμῳ
[2, 14]	ὄνομα καὶ τῆς Φλώρου τυραννίδος	ἐλευθεροῦν	σφᾶς ἱκέτευον. Ἔνιοι δὲ τῶν
[2, 16]	παντός, καὶ τοὺς διαδεξομένους εἰκὸς	ἐλεύσεσθαι	μετριωτέρους· κινηθέντα δ' ἅπαξ τὸν
[2, 21]	δυνάμεως, φάσκων ὅσον οὐδέπω τύραννον	ἐλεύσεσθαι	τῆς μητροπόλεως, εἰ μὴ προκαταληφθείη.
[2, 21]	φυγάδες ἦσαν· Δι' ὧν πᾶσαν	ἐλῄζετο	τὴν Γαλιλαίαν καὶ μετεώρους ὄντας
[2, 2]	περὶ τὸν ναὸν φονευθέντων, οὓς	ἐληλυθέναι	μὲν ἐφ' ἑορτήν, παρὰ δὲ
[2, 5]	ἠπείγετο. Κἀκεῖνοι πρὶν εἰς χεῖρας	ἐλθεῖν	Ἀχιάβου συμβουλεύσαντος σφᾶς αὐτοὺς παρέδοσαν,
[2, 19]	Οἱ δὲ πρὶν εἰς χεῖρας	ἐλθεῖν	δέει τοὺς Ἰουδαίους διεσκέδασαν, ἐπελθόντες
[2, 15]	αὐτῷ καὶ πρὸς τὸ φρούριον	ἐλθεῖν	ἠγωνίζετο. Διήμαρτέν γε μὴν τῆς
[2, 5]	γὰρ οὐδ' εἰς ὄψιν ὑπομείνας	ἐλθεῖν	Οὐάρῳ προεξῆλθεν τῆς πόλεως ἐπὶ
[2, 4]	Ἰουδαίων εἴ τις εἰς χεῖρας	ἔλθοι	φέρων κέρδος. Ἐτόλμησαν δέ ποτε
[2, 14]	παρωργίσθη. Δέον γοῦν εἰς Καισάρειαν	ἐλθόντα	σβέσαι τὸ τοῦ πολέμου πῦρ
[2, 21]	εὐθέως πρὸς τοὺς διαφόρους ἀπέστησαν	ἐλθόντας,	Σέπφωρίς τε καὶ Γάβαρα καὶ
[2, 14]	Ἰωάννην δυνατοὶ δώδεκα πρὸς Φλῶρον	ἐλθόντες	εἰς Σεβαστὴν ἀπωδύροντο περὶ τῶν
[2, 12]	Σαμαρεῦσιν, οἱ γνώριμοι δ' αὐτῶν	ἐλθόντες	πρὸς Κουμανὸν ἠντιβόλουν πρὶν ἀνηκέστου
[2, 19]	ἔπειτα πρὸς τὴν ἄνω πόλιν	ἐλθὼν	ἀντικρὺ τῆς βασιλικῆς αὐλῆς ἐστρατοπεδεύετο.
[2, 14]	Ἀλβῖνον ἀπέδειξεν ὁ μετ' αὐτὸν	ἐλθὼν	Γέσσιος Φλῶρος ἀγαθώτατον κατὰ σύγκρισιν.
[2, 20]	Ἰώσηπος δὲ εἰς τὴν Γαλιλαίαν	ἐλθὼν	πρῶτον ἐφρόντισεν τῆς εἰς ἑαυτὸν
[2, 16]	Ῥωμαίοις, καὶ τὴν ἡγεμονίδα τῆς	Ἑλλάδος	πόλιν διοικεῖ τὰ ἀπὸ τῆς
[2, 14]	χωρίον, οὗ δεσπότης ἦν τις	Ἕλλην	Καισαρεύς, πολλάκις μὲν κτήσασθαι τὸν
[2, 18]	ἐξ ἴσου μοίρας πρὸς τοὺς	Ἕλληνας.	Διέμεινεν δ' αὐτοῖς ἡ τιμὴ
[2, 18]	τὸ μὲν πρῶτον λίθοις τοὺς	Ἕλληνας	ἔβαλλον, αὖθις δὲ λαμπάδας ἁρπασάμενοι
[2, 18]	ἦσαν αὐτῶν ἀδιάλειπτοι πρὸς τοὺς	Ἕλληνας,	καὶ τῶν ἡγεμόνων πολλοὺς ὁσημέραι
[2, 14]	δὲ τούτῳ καὶ οἱ Καισαρέων	Ἕλληνες	νικήσαντες παρὰ Νέρωνι τῆς πόλεως
[2, 8]	μοι κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν	Ἕλληνες	τοῖς τε ἀνδρείοις αὐτῶν, οὓς
[2, 6]	Ἰόππην καὶ Ἱεροσόλυμα· τὰς γὰρ	Ἑλληνίδας	Γάζαν καὶ Γάδαρα καὶ Ἵππον
[2, 13]	καὶ σωμάτων ἀλκῇ, τὸ δὲ	Ἑλληνικὸν	τῇ παρὰ τῶν στρατιωτῶν ἀμύνῃ·
[2, 8]	ταῖς μὲν ἀγαθαῖς ὁμοδοξοῦντες παισὶν	Ἑλλήνων	ἀποφαίνονται τὴν ὑπὲρ ὠκεανὸν δίαιταν
[2, 16]	μὲν οἱ περὶ τῆς τῶν	Ἑλλήνων	ἐλευθερίας παραδόντες ποτὲ καὶ πυρὶ
[2, 13]	αὐτὴν μέντοι γε τὴν πόλιν	Ἑλλήνων	ἔφασαν· οὐ γὰρ ἂν ἀνδριάντας
[2, 16]	ὑμεῖς πλουσιώτεροι Γαλατῶν, ἰσχυρότεροι Γερμανῶν,	Ἑλλήνων	συνετώτεροι, πλείους τῶν κατὰ τὴν
[2, 13]	οἷοί τε ἦσαν καὶ τοῖς	Ἕλλησιν	αἶσχος ἐδόκει Ἰουδαίων ἐλαττοῦσθαι. Προεῖχον
[2, 16]	δουλεύειν, ἐρεῖ τις. Πόσῳ μᾶλλον	Ἕλλησιν,	οἳ τῶν ὑφ' ἡλίῳ πάντων
[2, 18]	εἰς τὸ ἀμφιθέατρον ἅμα τοῖς	Ἕλλησιν	συχνοὶ Ἰουδαίων, Κατιδόντες δὲ αὐτοὺς
[2, 14]	καὶ μὴ πρὸς ὃν οὕτως	ἐλοιδόρησαν	αἰσχρῶς εἰρωνεύεσθαι τὰς νῦν φιλοφρονήσεις·
[2, 18]	φιλαργυρίαν ἄμετρον εἰς τοὺς ὁμοφύλους	ἑλόμενος	ἀσεβεῖν τὴν βασιλείαν διέφθειρεν· διετέλει
[2, 9]	Ἐνῆγε δὲ μάλιστα τοῦτον εἰς	ἐλπίδα	βασιλείας Ἡρωδιὰς ἡ γυνὴ κατονειδίζουσα
[2, 21]	χρώμενος, ὑποκριτὴς φιλανθρωπίας καὶ δι'	ἐλπίδα	κέρδους φονικώτατος, ἀεὶ μὲν ἐπιθυμήσας
[2, 4]	ἐκαλεῖτο, προυξένει δ' αὐτῷ τὴν	ἐλπίδα	σώματος ἰσχὺς καὶ ψυχὴ θανάτου
[2, 7]	τὸν ἀναιρεθέντα ὑφ' Ἡρώδου κατ'	ἐλπίδα	τοῦ λήσειν ἧκεν εἰς Ῥώμην.
[2, 15]	τε τῶν παρακαλούντων καὶ κατ'	ἐλπίδα	τοῦ μηδὲν ἔτι τὸν Φλῶρον
[2, 21]	ἐπιθυμήσας μεγάλων, τρέφων δὲ τὰς	ἐλπίδας	ἐκ τῶν ταπεινῶν κακουργημάτων· λῃστὴς
[2, 16]	τις ὑπὲρ Εὐφράτην ἐκτείνει τὰς	ἐλπίδας	καὶ τοὺς ἐκ τῆς Ἀδιαβηνῆς
[2, 19]	μὴ πᾶν τὸ πλῆθος ἀδείας	ἐλπίδι	πρὸς τὸν Ἀγρίππαν μεταβάληται, τοὺς
[2, 8]	γίνεσθαι κατὰ τὸν βίον ἀμείνους	ἐλπίδι	τιμῆς καὶ μετὰ τὴν τελευτήν,
[2, 2]	αὐτοῦ καὶ τὸν πατέρα μηδ'	ἐλπίδος	αὐτόν ποτε ἀξιῶσαι βασιλικῆς ἢ
[2, 19]	καταγνοὺς ἐπ' οὐδεμιᾷ πληγῇ τῶν	ἐλπίδων	παραλογώτατα ἀπὸ τῆς πόλεως ἀνέζευξεν.
[2, 16]	δι' ἃ μᾶλλον τὸν θεὸν	ἐλπίζετε	σύμμαχον, ταῦτ' ἀναγκαζόμενοι παραβαίνειν ἀποστρέψετε.
[2, 3]	καὶ τὴν ἀπὸ Οὐάρου βοήθειαν	ἐλπίζων	διέτριβεν τὴν πολιορκίαν. ~(Ἐν δὲ
[2, 17]	ὡς ἔφην, εἰς ταῦτα συνήργησεν	ἐλπίζων	τινὰ τῆς ὅλης στάσεως διόρθωσιν·
[2, 16]	πολέμῳ κακῶν ἄπειρος, τινὰς δὲ	ἐλπὶς	ἀλόγιστος ἐλευθερίας, ἐνίους δὲ πλεονεξία
[2, 7]	τι καὶ πίστεως ταῖς ἱλαρωτέραις	ἐλπίσιν	Κέλαδόν τινα πέμπει τῶν σαφῶς
[2, 14]	ὅλας ἐξεδίδυσκε καὶ δήμους ἀθρόους	ἐλυμαίνετο	καὶ μόνον οὐκ ἐκήρυξεν ἀνὰ
[2, 13]	σφαγέων τὴν εὐδαιμονίαν τῆς πόλεως	ἐλυμήνατο.	Πλάνοι γὰρ ἄνθρωποι καὶ ἀπατεῶνες
[2, 15]	Ἡ δ' ὁρμὴ τῶν στρατιωτῶν	ἐλύσσησεν	καὶ κατὰ τῆς βασιλίδος· οὐ
[2, 5]	ὑπαντιάσαντας τρέπεται καὶ Σέπφωριν πόλιν	ἑλὼν	αὐτὴν μὲν ἐμπίπρησι, τοὺς δ'
[2, 21]	οἰκίας καὶ τὴν αὔλειον ἀποκλείσας	ἐμαστίγωσεν,	μέχρι πάντων τὰ σπλάγχνα γυμνῶσαι·
[2, 10]	ὑπὲρ τοσούτων ἑτοίμως ἐπιδώσω τὴν	ἐμαυτοῦ	ψυχήν” διαφῆκεν τὸ πλῆθος πολλὰ
[2, 17]	καὶ κατὰ λόχους ἐκτρέχοντες συστάδην	ἐμάχοντο,	τόλμαις μὲν οἱ στασιασταὶ προέχοντες,
[2, 14]	τοσοῦτον. (Πρὸς ταῦτα μᾶλλον παροξυνθεὶς	ἐμβοᾷ	τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν τὴν ἄνω
[2, 10]	εὐθέως ἐπέστελλεν Καίσαρι τήν τε	ἐμβολὴν	τὴν εἰς Ἰουδαίαν ἑαυτοῦ καὶ
[2, 3]	καὶ τοῖς περὶ τὸν Σαβῖνον	ἐμβοῶντες	ἀπιέναι μηδ' ἐμποδὼν αὐτοῖς γενέσθαι
[2, 10]	Θεῷ δ' ἄρα τῶν προσταγμάτων	ἔμελεν.	Καὶ Πετρώνιος μὲν σὺν τρισὶ
[2, 21]	τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἐνεργὸν ἕξειν	ἔμελλεν	ἐπέχοντος σαββάτου. Δόλῳ δὴ περιελθεῖν
[2, 18]	τῶν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησιαζόντων περὶ ἧς	ἔμελλον	ἐκπέμπειν πρεσβείας ἐπὶ Νέρωνα συνερρύησαν
[2, 2]	φύλακες τῶν Ἀρχελάου κατημέλουν ἐντολῶν,	ἔμενον	δὲ φρουροῦντες ἕκαστα καὶ τὴν
[2, 7]	ἀρκεσθεῖσα τούτῳ πάλιν ἐπὶ τὴν	ἐμὴν	ἀνακάμπτεις ἑστίαν, τρίτον ἄνδρα καὶ
[2, 18]	ἵνα μηδεὶς τῶν ἐχθρῶν τὴν	ἐμὴν	αὐχήσῃ σφαγὴν μηδ' ἐπαλαζονεύσηται πεσόντι.
[2, 16]	ὡρμημένοις ἔνεστι καὶ μετὰ τὴν	ἐμὴν	παραίνεσιν ταῦτα φρονεῖν, ἐμοὶ δὲ
[2, 18]	Γερασηνοί τε οὔτε εἰς τοὺς	ἐμμείναντας	ἐπλημμέλησαν καὶ τοὺς ἐξελθεῖν ἐθελήσαντας
[2, 16]	τὴν ἐμὴν παραίνεσιν ταῦτα φρονεῖν,	ἐμοὶ	δὲ διαπίπτει καὶ πρὸς τοὺς
[2, 10]	τελευταῖον ἀθροίσας αὐτοὺς καὶ παρακινδυνευτέον	ἐμοὶ	μᾶλλον, εἰπών, ἢ γὰρ τοῦ
[2, 16]	μὲν τὰ δέοντα κοινὴν σὺν	ἐμοὶ	τὴν εἰρήνην ἕξετε, προαχθέντες δὲ
[2, 10]	ὁ Πετρώνιος ἀλλὰ μὴν καὶ	ἐμοὶ	φυλακτέος ὁ τοὐμοῦ δεσπότου νόμος”
[2, 8]	διὰ τὴν ἁπλότητα τῆς διαίτης	ἔμοιγε	δοκεῖν καὶ τὴν εὐταξίαν, καταφρονηταὶ
[2, 18]	τὰ κινήματα, τὸ πλέον δὲ	ἔμοιγε	δοκεῖν οἴκτῳ πρὸς οὓς οὐδὲν
[2, 7]	τὸν ἀδελφόν, ὦ τολμηρά, τὸν	ἐμὸν	ᾑρημένη. Πλὴν οὐ περιόψομαι τὴν
[2, 16]	προαχθέντες δὲ τοῖς θυμοῖς χωρὶς	ἐμοῦ	κινδυνεύσετε. (Τοσαῦτα εἰπὼν ἐπεδάκρυσέν τε
[2, 8]	διαφόροις ἁγνείαις καὶ προφητῶν ἀποφθέγμασιν	ἐμπαιδοτριβούμενοι·	σπάνιον δ' εἴ ποτε ἐν
[2, 17]	τόλμαις μὲν οἱ στασιασταὶ προέχοντες,	ἐμπειρίᾳ	δὲ οἱ βασιλικοί. Καὶ τούτοις
[2, 21]	καὶ ψυχῆς παραστήματι καὶ πολέμων	ἐμπειρίᾳ	διαφέροντας ἐξελέγετο, μέχρι καὶ τετρακοσίων
[2, 18]	κἀκ τῶν πόλεων ἐπίκουροι συνελέγησαν,	ἐμπειρίᾳ	μὲν ἡττώμενοι τῶν στρατιωτῶν, ταῖς
[2, 3]	μὲν οὐδεὶς καθύπερθεν ἐπήμυνεν περιῆσαν	ἐμπειρίᾳ	πολέμου τῶν ἀπείρων· ἐπεὶ δὲ
[2, 17]	(Ἅμα ταῦτα λέγοντες παρῆγον τοὺς	ἐμπείρους	τῶν πατρίων ἱερεῖς ἀφηγουμένους, ὅτι
[2, 6]	ἀρχῆς τῷ θεῷ, τοσούτοις δ'	ἐμπεπληκέναι	νεκροῖς τὸ ἱερὸν ἐν ἑορτῇ.
[2, 18]	οὐχ ὅπως παρασκευάσασθαι πρὸς μάχην,	ἐμπεσόντες	ἅπαντας ἀνεῖλον σὺν ταῖς γενεαῖς
[2, 14]	τόπον ἥρπαζον, ἀλλ' εἰς πάσας	ἐμπηδῶντες	τὰς οἰκίας ἔσφαζον τοὺς οἰκήτορας.
[2, 5]	Σέπφωριν πόλιν ἑλὼν αὐτὴν μὲν	ἐμπίπρησι,	τοὺς δ' ἐνοικοῦντας ἀνδραποδίζεται. Μετὰ
[2, 12]	δὲ ταῖς στοαῖς ἐπιχεομένων φόβος	ἐμπίπτει	τοῖς Ἰουδαίοις ἀκατάσχετος, καὶ τραπέντες
[2, 8]	τὴν τελευτήν, τῶν τε κακῶν	ἐμποδίζεσθαι	τὰς ὁρμὰς δέει προσδοκώντων, εἰ
[2, 2]	τῆς Καισαρείας. Ὡς δὲ τῶν	ἐμποδιζόντων	ὁ μὲν εἰς Ἀντιόχειαν ἀπῆρεν,
[2, 3]	τὸν Σαβῖνον ἐμβοῶντες ἀπιέναι μηδ'	ἐμποδὼν	αὐτοῖς γενέσθαι διὰ χρόνου πολλοῦ
[2, 17]	αὐτόν, ἔπειτα τὴν ἀνέχουσαν ὕλην	ἐμπρήσαντες	ἐξῆλθον. Ὑποκαέντων δὲ τῶν στηριγμάτων
[2, 17]	οὖν τῇ νίκῃ καὶ τοῖς	ἐμπρησθεῖσιν	ἀρκεσθέντες ἀνεπαύσαντο. (Τῇ δ' ἑξῆς,
[2, 14]	τοῦ πλήθους καταστείλας καὶ δοὺς	ἔμφασιν	ὡς πρὸς τὸ μέλλον αὐτοῖς
[2, 15]	καὶ διακόψαι τὸ τοὺς στενωποὺς	ἐμφράξαν	πλῆθος ἀσθενήσαντες ἀνεχώρουν εἰς τὸ
[2, 19]	οὖν δῆμος ὑπὸ τοῖς στασιασταῖς	ἔμφρουρος	ἦν, οἱ δὲ στασιασταὶ τὴν
[2, 22]	τὰς συνεχεῖς ἁρπαγὰς στρατιὰν ἀθροίσαντας	ἐμφρούρους	τὰς κώμας ἔχειν. Καὶ τὰ
[2, 21]	ὁ Ἰώσηπος, μὴ πολέμου κινηθέντος	ἐμφυλίου	δι' ὀλίγων φθόνον παραναλώσῃ τὴν
[2, 21]	πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον εἰς στάσεις	ἐμφυλίους	προαναλίσκουσιν τὴν ἰσχὺν καὶ τὰ
[2, 22]	Γαλιλαίαν ἐπέπαυτο κινήματα, καὶ τῶν	ἐμφυλίων	παυσάμενοι θορύβων ἐπὶ τὰς πρὸς
[2, 18]	φθάσαι. Καὶ τὰς μὲν ἡμέρας	ἐν	αἵματι διῆγον, τὰς δὲ νύκτας
[2, 16]	ἡμέρας ἐνεργοὺς ποιησαμένῳ τῆς πολιορκίας,	ἐν	αἷς ἤργουν οἱ πολιορκούμενοι· παραβαίνοντες
[2, 8]	δαπανηθῆναι τῷ χρόνῳ. Οὐδὲν δ'	ἐν	ἀλλήλοις οὔτ' ἀγοράζουσιν οὔτε πωλοῦσιν,
[2, 10]	φήμαις, οἱ δὲ πιστεύοντες ἦσαν	ἐν	ἀμηχάνῳ πρὸς τὴν ἄμυναν· ταχὺ
[2, 8]	τῷ τάγματι τὴν οὐσίαν, ὥστε	ἐν	ἅπασιν μήτε πενίας ταπεινότητα φαίνεσθαι
[2, 8]	ἀθανασίας ἀμείνονα. Διήλεγξεν δὲ αὐτῶν	ἐν	ἅπασιν τὰς ψυχὰς ὁ πρὸς
[2, 19]	ἐπ' οἰμωγὴν ἐτράποντο καὶ τοὺς	ἐν	ἀπογνώσεσιν ὀδυρμούς· ἀντήχει δ' αὐτοῖς
[2, 6]	δ' αὐτῇ Καῖσαρ καὶ τὰ	ἐν	Ἀσκάλωνι βασίλεια· συνήγετο δ' ἐκ
[2, 3]	τῆς φλογὸς περισχεθέντες πολλοὶ μὲν	ἐν	αὐτῇ διεφθάρησαν, πολλοὶ δὲ ὑπὸ
[2, 2]	μάλιστα εἶναι κυρίαν, ὅτι βεβαιωτὴν	ἐν	αὐτῇ Καίσαρα καθίστατο τοῦ διαδόχου·
[2, 21]	τῆς Τυρίων χώρας καὶ τῶν	ἐν	αὐτῇ κωμῶν φυγάδες ἦσαν· Δι'
[2, 13]	τῶν ἀναμεμιγμένων Ἰουδαίων πρὸς τοὺς	ἐν	αὐτῇ Σύρους στασιασάντων. Οἱ μὲν
[2, 17]	ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ τοὺς	ἐν	αὐτῇ φρουροὺς δυσὶν ἡμέραις πολιορκήσαντες
[2, 5]	τοῦ βασιλέως συγγενῶν, ἦσαν γὰρ	ἐν	αὐτοῖς ἔνιοι προσήκοντες Ἡρώδῃ κατὰ
[2, 8]	σοφίας αὐτῶν καθιέντες. (Εἰσὶν δ'	ἐν	αὐτοῖς οἳ καὶ τὰ μέλλοντα
[2, 18]	πρὸς τὸ ἀμφιθέατρον ὥρμησαν ἀπειλοῦντες	ἐν	αὐτῷ καταφλέξειν τὸν δῆμον αὔτανδρον.
[2, 9]	προσέθηκεν Γάιος. Καὶ Ἡρώδης μὲν	ἐν	Γαλλίᾳ συμφυγούσης αὐτῷ καὶ τῆς
[2, 14]	τοῖς δὲ παραφθεγξαμένοις ᾐτοῦντο συγγνώμην·	ἐν	γὰρ τοσούτῳ πλήθει θαυμαστὸν μὲν
[2, 4]	τὴν ἐν τοῖς πεδίοις συμπλοκήν·	ἐν	δὲ Σεπφώρει τῆς Γαλιλαίας Ἰούδας
[2, 9]	ἐν μὲν τῇ Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα,	ἐν	δὲ τῇ Περαίᾳ φερώνυμον Ἰουλίας.
[2, 14]	ἐν μὲν τοῖς ἐλεεινοῖς ὠμότατος,	ἐν	δὲ τοῖς αἰσχροῖς ἀναιδέστατος. Οὔτε
[2, 22]	τὰς πρὸς Ῥωμαίους ἐτράποντο παρασκευάς·	ἐν	δὲ τοῖς Ἱεροσολύμοις Ἄνανός τε
[2, 14]	ἡμέραν ἐπέτεινεν αὐτοῖς τὰς συμφοράς.	(Ἐν	δὲ τούτῳ καὶ οἱ Καισαρέων
[2, 4]	βοήθειαν ἐλπίζων διέτριβεν τὴν πολιορκίαν.	~(Ἐν	δὲ τούτῳ καὶ τὰ κατὰ
[2, 19]	ἀνηκέστων Ἰουδαίους συμφορῶν ἀναπλησθῆναι συνέπεσεν.	(Ἐν	δὲ τούτῳ πολλοὶ τῶν γνωρίμων
[2, 20]	κάμνον ἐπιστρέφειν ἐκ τοῦ περιόντος,	ἐν	δὲ τῷ πονοῦντι συμπαθεῖν. ὅσα
[2, 9]	εἶχεν αὐτὸν ἐπὶ μῆνας ἓξ	ἐν	δεσμωτηρίῳ, μέχρις αὐτὸς ἐτελεύτησεν ἡγεμονεύσας
[2, 18]	Σκυθοπολιτῶν καὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας	ἐν	δευτέρῳ θέμενοι τὴν συγγένειαν ὁμόσε
[2, 12]	τὸ πλῆθος. Κουμανὸς μὲν οὖν	ἐν	δευτέρῳ τὰς ἐκείνων ἱκεσίας τῶν
[2, 10]	τὸν ναὸν μόνον ἀλλ' οὐδὲ	ἐν	εἰκαίῳ τινὶ τόπῳ τῆς χώρας
[2, 11]	μηδὲν παρακινοῦντες τῶν ἐπιχωρίων ἐθῶν	ἐν	εἰρήνῃ τὸ ἔθνος διεφύλαξαν. Μετὰ
[2, 16]	ἔστιν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας ἰδεῖν	ἐν	εἰρήνης προφάσει δουλεύουσαν τὴν ἀπὸ
[2, 8]	οὐκ ἔστιν αὐτῶν πόλις ἀλλ'	ἐν	ἑκάστῃ μετοικοῦσιν πολλοί. Καὶ τοῖς
[2, 20]	ὅλης τῆς Γαλιλαίας, ἑπτὰ δὲ	ἐν	ἑκάστῃ πόλει δικαστὰς τῶν εὐτελεστέρων
[2, 8]	τοὺς λῃστὰς ἔνοπλοι. Κηδεμὼν δ'	ἐν	ἑκάστῃ πόλει τοῦ τάγματος ἐξαιρέτως
[2, 21]	ναῦται τεσσάρων οὐ πλείους ἦσαν	ἐν	ἑκάστῳ, διὰ τάχους ἐλαύνει πρὸς
[2, 6]	δ' ἐμπεπληκέναι νεκροῖς τὸ ἱερὸν	ἐν	ἑορτῇ. Τοὺς μέντοι περιλειφθέντας ἐκ
[2, 1]	θεραπεύων τὸ πλῆθος. Ἔπειτα θύσας	ἐν	εὐωχίᾳ μετὰ τῶν φίλων ἦν.
[2, 2]	ἐπιδιαθήκης κυριωτέραν εἶναι τὴν διαθήκην,	ἐν	ᾗ βασιλεὺς αὐτὸς ἐγέγραπτο. Συλλήψεσθαι
[2, 3]	μάχην καρτερὰν τοῖς Ἰουδαίοις συνάπτουσιν,	ἐν	ᾗ μέχρι μὲν οὐδεὶς καθύπερθεν
[2, 17]	τῆς τῶν ξυλοφορίων ἑορτῆς οὔσης,	ἐν	ᾗ πᾶσιν ἔθος ἦν ὕλην
[2, 21]	ἀφείλοντο πᾶσαν ὅσην ἦγεν ἀποσκευήν,	ἐν	ᾗ πολυτελεῖς τε ἐσθῆτες οὐκ
[2, 19]	δύναμιν, εἰ μὴ νὺξ ἐπέλαβεν,	ἐν	ᾗ Ῥωμαῖοι μὲν εἰς τὴν
[2, 4]	ὧν συνήθροισεν λῃστῶν τά τε	ἐν	Ἱεριχοῖ βασίλεια καταπίμπρησιν καὶ πολλὰς
[2, 1]	τῶν ὅλων δεσπότης· Οὐδὲ γὰρ	ἐν	Ἱεριχοῦντι τῆς στρατιᾶς τὸ διάδημα
[2, 14]	τῆς Καισαρείας. (Πρὸς τοῦτο τῶν	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἀγανάκτησις ἦν, ἔτι μέντοι
[2, 14]	Τηνικαῦτα καὶ τῶν νεωτερίζειν βουλομένων	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἐθάρσησαν αἱ τόλμαι, καὶ
[2, 13]	τῆς χώρας ἕτερον εἶδος λῃστῶν	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἐπεφύετο, οἱ καλούμενοι σικάριοι,
[2, 15]	ἀδελφὴν δὲ αὐτοῦ Βερνίκην παροῦσαν	ἐν	Ἱεροσολύμοις καὶ τὴν παρανομίαν τῶν
[2, 5]	τοῦτον τὸν τρόπον καταστησάμενος τὰ	ἐν	Ἱεροσολύμοις καὶ φρουρὰν καταλιπὼν τὸ
[2, 8]	ἀλλοτρίους. Τοιαῦτα μὲν περὶ τῶν	ἐν	Ἰουδαίοις φιλοσοφούντων εἶχον εἰπεῖν. ~(Τῆς
[2, 11]	πρὶν ὑψῶσαι τὸ ἔργον τελευτήσας	ἐν	Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼς μὲν ἔτη τρία,
[2, 14]	ἀξίαν ἔσχεν πρόφασιν· οἱ γὰρ	ἐν	Καισαρείᾳ Ἰουδαῖοι, συναγωγὴν ἔχοντες παρὰ
[2, 8]	πρεσβυτέροις ὑπακούουσιν καὶ τοῖς πλείοσιν	ἐν	καλῷ· δέκα γοῦν συγκαθεζομένων οὐκ
[2, 8]	τὸ σῶμα· τὸ γὰρ αὐχμεῖν	ἐν	καλῷ τίθενται λευχειμονεῖν τε διαπαντός.
[2, 10]	κατ' ἰδίαν καὶ τὸ πλῆθος	ἐν	κοινῷ συλλέγων ποτὲ μὲν παρεκάλει,
[2, 7]	ὑποβολῇ σωμάτων. Τούτοις γοῦν τοὺς	ἐν	Κρήτῃ Ἰουδαίους ἐξαπατήσας καὶ λαμπρῶς
[2, 7]	κἀκεῖνον ἔλεγεν, ἀπολελεῖφθαι δὲ ἐπίτηδες	ἐν	Κύπρῳ τὰς ἐπιβουλὰς φυλασσόμενον· ἧττον
[2, 22]	τῶν ἀρχόντων στρατιᾶς πρὸς τοὺς	ἐν	Μασάδᾳ λῃστὰς μεθ' ὧν εἶχεν
[2, 18]	τὰς αὐτὰς ἡμέρας καὶ τῶν	ἐν	Μαχαιροῦντι Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ἔπειθεν
[2, 9]	κάτω Γαυλανιτικῇ Ἰουλιάδα, Ἡρώδης δ'	ἐν	μὲν τῇ Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα, ἐν
[2, 14]	οὔτε αἰκίας παρέλιπεν. Ἦν δὲ	ἐν	μὲν τοῖς ἐλεεινοῖς ὠμότατος, ἐν
[2, 13]	τοῖς φίλοις προσιοῦσιν πίστις ἦν,	ἐν	μέσαις δὲ ταῖς ὑπονοίαις καὶ
[2, 13]	καλούμενοι σικάριοι, μεθ' ἡμέραν καὶ	ἐν	μέσῃ τῇ πόλει φονεύοντες ἀνθρώπους,
[2, 14]	χρῆναι, τὸ στασιῶδες δὲ καὶ	ἐν	νεότητι φλεγμαῖνον ἐξεκαίετο πρὸς μάχην.
[2, 13]	(Κατεσταλμένων δὲ καὶ τούτων ὥσπερ	ἐν	νοσοῦντι σώματι πάλιν ἕτερον μέρος
[2, 19]	ἐκσειόμενοι κατέπιπτον, μέχρι πολλῶν διαφθαρέντων,	ἐν	οἷς ἦν Πρῖσκος μὲν στρατάρχης
[2, 17]	Σίμων, οὓς δὲ πρὸς Ἀγρίππαν,	ἐν	οἷς ἦσαν ἐπίσημοι Σαῦλός τε
[2, 6]	ὑπομεμενηκέναι τὰς ἐξ Ἡρώδου συμφορὰς	ἐν	ὀλίγοις ἔτεσιν Ἰουδαίους ὧν ἐν
[2, 15]	τῆς βασιλίδος· οὐ μόνον γοῦν	ἐν	ὄμμασιν αὐτῆς ᾐκίζοντο τοὺς ἁλισκομένους
[2, 16]	ὦ φίλοι, καλόν, ἕως ἔτι	ἐν	ὅρμῳ τὸ σκάφος προσκέπτεσθαι τὸν
[2, 9]	πρὸς ταῖς τοῦ Ἰορδάνου πηγαῖς	ἐν	Πανεάδι πόλιν κτίζει Καισάρειαν κἀν
[2, 6]	ἐν ὀλίγοις ἔτεσιν Ἰουδαίους ὧν	ἐν	παντὶ τῷ χρόνῳ μετὰ τὴν
[2, 1]	βασιλεὺς ἀποδειχθῇ βέβαιος· σπουδάσειν γὰρ	ἐν	πᾶσιν πρὸς αὐτοὺς φανῆναι τοῦ
[2, 8]	ἀμπεχομέναις ἐνδύματα, καθάπερ τοῖς ἀνδράσιν	ἐν	περιζώματι. Τοιαῦτα μὲν ἔθη τοῦδε
[2, 16]	ξυστὸν τὸ πλῆθος καὶ παραστησάμενος	ἐν	περιόπτῳ τὴν ἀδελφὴν Βερνίκην ἐπὶ
[2, 7]	αὐτὸν τὸν τῶν ἀσταχύων ἀριθμόν,	ἐν	ποικίλαις δὲ πραγμάτων μεταβολαῖς γενόμενον
[2, 13]	φόβος ἦν χαλεπώτερος, ἑκάστου καθάπερ	ἐν	πολέμῳ καθ' ὥραν τὸν θάνατον
[2, 16]	δὲ τινὰς μὲν ἡλικία τῶν	ἐν	πολέμῳ κακῶν ἄπειρος, τινὰς δὲ
[2, 10]	μὲν ἀνδριάντας καὶ τὰς στρατιὰς	ἐν	Πτολεμαίδι λείπει, Προελθὼν δὲ εἰς
[2, 2]	τὰς ἐπιδιαθήκας διεκρούσατο. Μεθίστατο δὲ	ἐν	Ῥώμῃ πάντων πρὸς αὐτὸν ἡ
[2, 11]	δολοφονηθέντος ἁρπάζεται μὲν ὑπὸ τῶν	ἐν	Ῥώμῃ στρατευμάτων εἰς τὴν ἀρχὴν>
[2, 7]	μὲν τὸ γένος, τραφεὶς δὲ	ἐν	Σιδῶνι παρά τῳ τῶν Ῥωμαίων
[2, 18]	πάθεσι χρησάμενος. (Πρὸς δὲ τὴν	ἐν	Σκυθοπόλει φθορὰν αἱ λοιπαὶ πόλεις
[2, 20]	Τοὺς δὲ Ἰουδαίους ὡς ἂν	ἐν	στενῷ χωρίῳ τὸν ἀριθμὸν μυρίους
[2, 14]	ἀλλοφύλους ἐπαρχίας. (Μέχρι μὲν οὖν	ἐν	Συρίᾳ Κέστιος Γάλλος ἦν διέπων
[2, 8]	αἰκιζομένους ἢ δακρῦσαι. Μειδιῶντες δὲ	ἐν	ταῖς ἀλγηδόσιν καὶ κατειρωνευόμενοι τῶν
[2, 6]	Ἡρώδου γενεᾶς ἕκαστος τὸ καταλειφθὲν	ἐν	ταῖς διαθήκαις ἐκομίζετο. Δυσὶ δ'
[2, 2]	διήκουσεν ἐσκέπτετο, εἴτε χρὴ τῶν	ἐν	ταῖς διαθήκαις καταστῆσαί τινα διάδοχον,
[2, 6]	δὲ πρὸς οἷς ὁ βασιλεὺς	ἐν	ταῖς διαθήκαις κατέλιπεν Ἰαμνείας τε
[2, 2]	διάδοχον, καὶ ταῦτα μηδὲν τὸν	ἐν	ταῖς διαθήκαις μέμψασθαι δυνάμενος, ἃς
[2, 18]	ἱππεῖς ἐξέφευγον, ὥστε ὀλίγους μὲν	ἐν	ταῖς δυσχωρίαις διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι δὲ
[2, 13]	πόλει φονεύοντες ἀνθρώπους, Μάλιστα δὲ>	ἐν	ταῖς ἑορταῖς μισγόμενοι τῷ πλήθει
[2, 2]	λογισμοῦ καὶ οὐδ' ὃν ἔγραφεν	ἐν	ταῖς ἐπιδιαθήκαις ᾔδει διάδοχον, καὶ
[2, 18]	κατὰ Ἰουδαίων μίσει τὸ λεῖπον	ἐν	ταῖς ἐπιστήμαις ἀντιπληροῦντες. Παρῆν δὲ
[2, 8]	διαφθείρεται. Διὸ δὴ πολλοὺς ἐλεήσαντες	ἐν	ταῖς ἐσχάταις ἀναπνοαῖς ἀνέλαβον, ἱκανὴν
[2, 18]	ἀνῄρουν, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τοὺς	ἐν	ταῖς πόλεσιν λαμβανομένους ἀπέσφαττον οὐ
[2, 8]	ἐμπαιδοτριβούμενοι· σπάνιον δ' εἴ ποτε	ἐν	ταῖς προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν. (Ἔστιν δὲ
[2, 9]	ἓξ καὶ ἡμέραις δύο, διαμείναντες	ἐν	ταῖς τετραρχίαις ὅ τε Ἡρώδης
[2, 18]	χερσὶν ἰδίαις· οὐ γὰρ πρέπον	ἐν	ταῖς τῶν πολεμίων. Τὸ αὐτὸ
[2, 19]	ὁ κίνδυνος ἦν· οὔτε γὰρ	ἐν	τάξει κατὰ τῆς ὁδοῦ βαδίζειν
[2, 8]	μεθ' ἡσυχίας ὁ μὲν σιτοποιὸς	ἐν	τάξει παρατίθησι τοὺς ἄρτους, ὁ
[2, 8]	θόρυβος μιαίνει, τὰς δὲ λαλιὰς	ἐν	τάξει παραχωροῦσιν ἀλλήλοις. Καὶ τοῖς
[2, 3]	ἀγγέλους ἔπεμπεν πρὸς Οὔαρον ἐπαμύνειν	ἐν	τάχει δεόμενος ὡς εἰ βραδύνοι
[2, 2]	ἐπεσταλμένα, συνέδριον μὲν ἀθροίζει τῶν	ἐν	τέλει Ῥωμαίων, ἐν ᾧ καὶ
[2, 6]	Ἀθροίσαντος δὲ Καίσαρος συνέδριον τῶν	ἐν	τέλει Ῥωμαίων καὶ τῶν φίλων
[2, 10]	γραμματοφόρους συνέβη χειμασθῆναι τρεῖς μῆνας	ἐν	τῇ θαλάσσῃ, τὸν δὲ Γαίου
[2, 4]	μὲν οὖν Περαίων συχνοὶ διεφθάρησαν	ἐν	τῇ μάχῃ, τὸν Σίμωνα δ'
[2, 9]	τῶν νόμων, οὐδὲν γὰρ ἀξιοῦσιν	ἐν	τῇ πόλει δείκηλον τίθεσθαι, καὶ
[2, 3]	Συρίας ταγμάτων, ὅπερ ἄγων ἧκεν,	ἐν	τῇ πόλει καταλείπει. Καὶ αὐτὸς
[2, 7]	εἶναι. Τό γε μὴν Ἰουδαικὸν	ἐν	τῇ Ῥώμῃ ἅπαν ἐξεχύθη πρὸς
[2, 18]	γυμνῆτες ὁπλίτας συστάδην ἔφερον οὔτε	ἐν	τῇ τροπῇ τοὺς ἱππεῖς ἐξέφευγον,
[2, 9]	πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν	ἐν	τῇ φυγῇ καταπατηθέντες ἀπώλοντο. Πρὸς
[2, 21]	πρὸς θεραπείαν αὐτῷ χρήσασθαι τοῖς	ἐν	Τιβεριάδι θερμοῖς ὕδασιν. Ὁ δέ,
[2, 14]	ἐνυκτέρευσαν. (Φλῶρος δὲ τότε μὲν	ἐν	τοῖς βασιλείοις αὐλίζεται, τῇ δ'
[2, 15]	τῶν στρατιωτῶν ἔφοδον. Ἐπεδήμει δ'	ἐν	τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐχὴν ἐκτελοῦσα τῷ
[2, 14]	παρόντα, φαίνεσθαι δὲ μὴ μόνον	ἐν	τοῖς λόγοις, ἀλλὰ κἀν τοῖς
[2, 17]	Οἱ δὲ μέχρι μὲν ἦσαν	ἐν	τοῖς ὅπλοις, οὔτ' ἐπεχείρει τις
[2, 9]	ἐκ συντάγματος κυκλώσασθαι τοὺς Ἰουδαίους	ἐν	τοῖς ὅπλοις. Περιστάσης δὲ τριστιχεὶ
[2, 4]	ἐρυμνοτάτων χωρίων ἐπολέμει ὑποφεύγων τὴν	ἐν	τοῖς πεδίοις συμπλοκήν· ἐν δὲ
[2, 14]	ἰδέαν παρέλειπεν. Οὐ μόνον γοῦν	ἐν	τοῖς πολιτικοῖς πράγμασιν ἔκλεπτεν καὶ
[2, 19]	προστάξας ἀναβοᾶν τὰ σημεῖα τῶν	ἐν	τοῖς στρατοπέδοις φυλάκων, ὅπως Ἰουδαῖοι
[2, 5]	τῆς μὲν πόλεως ἀπέσχετο μηδὲν	ἐν	τοῖς τῶν ἄλλων θορύβοις παρακεκινηκυῖαν
[2, 18]	ἀνεῖλον, περιελθόντων δὲ καὶ γενομένων	ἐν	τοῖς ὑψηλοτέροις ἡττῶντο ταχέως, καὶ
[2, 21]	μὲν καὶ δολιώτατος τῶν ἐπισήμων	ἐν	τοῖσδε τοῖς πονηρεύμασιν ἁπάντων, πένης
[2, 22]	τὰ μὲν κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν	ἐν	τούτοις ἦν.
[2, 18]	ἔχον τὰς οἰκίας ὁμοίως ταῖς	ἐν	Τύρῳ καὶ Σιδῶνι καὶ Βηρυτῷ
[2, 20]	Καὶ καθὸ μὲν εἶχον αὐτοὺς	ἐν	τῷ γυμνασίῳ συνηθροισμένους πάλαι διὰ
[2, 8]	δέει προσδοκώντων, εἰ καὶ λάθοιεν	ἐν	τῷ ζῆν, μετὰ τὴν διάλυσιν
[2, 2]	θυσίαις ὠμῶς ἀπεσφάχθαι· καὶ τοσοῦτον	ἐν	τῷ ἱερῷ σεσωρεῦσθαι νεκρῶν πλῆθος,
[2, 1]	οἱ δὲ τοὺς σοφιστὰς πενθοῦντες	ἐν	τῷ ἱερῷ συνειστήκεσαν τροφὴν τῇ
[2, 2]	ὑπὲρ Ἀρχελάου, καὶ τὸν μὲν	ἐν	τῷ ἱερῷ φόνον ἀναγκαῖον ἀπέφηνεν·
[2, 21]	συνδραμεῖν. Καὶ τὸ μὲν πλῆθος	ἐν	τῷ κατὰ Ταριχέας ἱπποδρόμῳ συνηθροισμένον
[2, 6]	τέλει Ῥωμαίων καὶ τῶν φίλων	ἐν	τῷ κατὰ τὸ Παλάτιον Ἀπόλλωνος
[2, 19]	πεζῶν διέφθειραν. Τότε μὲν οὖν	ἐν	τῷ κατὰ τὸν Σκοπὸν αὐλίζεται
[2, 21]	Δεβαρίθθων κώμης νεανίσκοι τινὲς τῶν	ἐν	τῷ μεγάλῳ πεδίῳ καθεζομένων φυλάκων
[2, 12]	γὰρ Γήμαν καλουμένην κώμην, ἥτις	ἐν	τῷ μεγάλῳ πεδίῳ κεῖται τῆς
[2, 9]	ὁ Πιλᾶτος καθίσας ἐπὶ βήματος	ἐν	τῷ μεγάλῳ σταδίῳ καὶ προσκαλεσάμενος
[2, 14]	ἀπιστίαν τῆς ἀληθείας κατέχεεν οὔτε	ἐν	τῷ πανουργεῖν δολιωτέρας ὁδοὺς ἐπενόησεν.
[2, 18]	ἦν αὐτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν	ἐν	τῷ πεδίῳ καταλαμβανομένων, τῶν δ'
[2, 16]	ἤργουν οἱ πολιορκούμενοι· παραβαίνοντες δὲ	ἐν	τῷ πολέμῳ τὸν πάτριον νόμον
[2, 3]	ὑπὸ Πάρθων, ἐντεῦθεν κατέσειεν τοῖς	ἐν	τῷ τάγματι στρατιώταις ἐπιχειρεῖν τοῖς
[2, 18]	δοκοῦντες ἕκαστοι τοὺς ἰουδαΐζοντας εἶχον	ἐν	ὑποψίᾳ, καὶ τὸ παρ' ἑκάστοις
[2, 9]	τοπαρχίαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ τοὺς	ἐν	Φασαηλίδι φοινικῶνας κατέλιπεν. Μεταβάσης δὲ
[2, 12]	δευτέρῳ τὰς ἐκείνων ἱκεσίας τῶν	ἐν	χειρὶ πραγμάτων θέμενος ἀπράκτους ἀπέπεμψεν
[2, 17]	σαββάτῳ συνέβη πραχθῆναι τὸν φόνον,	ἐν	ᾧ διὰ τὴν θρησκείαν καὶ
[2, 2]	νύκτωρ δὲ μέχρις κώμων μεθυσκόμενος,	ἐν	ᾧ καὶ τὴν ταραχὴν τοῦ
[2, 2]	ἀθροίζει τῶν ἐν τέλει Ῥωμαίων,	ἐν	ᾧ καὶ τὸν ἐξ Ἀγρίππα
[2, 15]	σκεύη προκομίσαντες καὶ τὸν κόσμον,	ἐν	ᾧ λειτουργεῖν ἔθος ἦν αὐτοῖς,
[2, 21]	τὸ τεῖχος ἀνοικοδομῆσαι τῆς πατρίδος,	ἐν	ᾧ πολλὰ παρὰ τῶν πλουσίων
[2, 8]	ψυχὰς ὁ πρὸς Ῥωμαίους πόλεμος,	ἐν	ᾧ στρεβλούμενοί τε καὶ λυγιζόμενοι
[2, 12]	Ἔνθα τῶν στρατιωτῶν τις εὑρὼν	ἔν	τινι κώμῃ τὸν ἱερὸν νόμον
[2, 19]	ἐνέβαλεν εἰς Ἀντιπατρίδα, καὶ πυθόμενος	ἔν	τινι πύργῳ Ἀφεκοῦ καλουμένῳ συνηθροῖσθαι
[2, 8]	τοὺς ἄρτους, ὁ δὲ μάγειρος	ἓν	ἀγγεῖον ἐξ ἑνὸς ἐδέσματος ἑκάστῳ
[2, 12]	τινὶ τῇ δεισιδαιμονίᾳ συνελκόμενοι πρὸς	ἓν	κήρυγμα πάντες εἰς Καισάρειαν ἐπὶ
[2, 8]	ὥρας ἐργασάμενοι συντόνως πάλιν εἰς	ἓν	συναθροίζονται χωρίον, ζωσάμενοί τε σκεπάσμασιν
[2, 16]	οὕτως δυσμάχων καὶ τοσοῦτον ἀπῳκισμένων	ἓν	τάγμα. Τίς ὑμῶν οὐκ ἀκοῇ
[2, 3]	ἦν τὸ πλῆθος οὐκ ἠρεμῆσον,	ἓν	τῶν τριῶν ἀπὸ Συρίας ταγμάτων,
[2, 20]	Ἰησοῦν υἱὸν Σαπφᾶ τῶν ἀρχιερέων	ἕνα	καὶ Ἐλεάζαρον ἀρχιερέως υἱὸν Νέου·
[2, 16]	ἐνιαυσιαίου παρ' ὑμῶν φόρου καθ'	ἕνα	μῆνα πλέον Ῥωμαίοις παρέχει καὶ
[2, 8]	μηδεμίαν τηρεῖν πεπεισμένοι τὴν πρὸς	ἕνα	πίστιν. (Καταφρονηταὶ δὲ πλούτου, καὶ
[2, 16]	ῥᾴδιον. Ἄτοπον δὲ καὶ δι'	ἕνα	πολλοῖς καὶ διὰ μικρὰς αἰτίας
[2, 16]	Ἀσίας πόλεις; οὐ δίχα φρουρᾶς	ἕνα	προσκυνοῦσιν ἡγεμόνα καὶ τὰς ὑπατικὰς
[2, 17]	βαλλομένους· ὑπόνομον δὴ πόρρωθεν ἐφ'	ἕνα	τῶν πύργων ὑπορύξαντες ἀνεκρήμνισαν αὐτόν,
[2, 18]	ἔσχατα> τὸ οἰκεῖον, θνήσκωμεν ὡς	ἐναγεῖς	χερσὶν ἰδίαις· οὐ γὰρ πρέπον
[2, 2]	υἱὸς Ἀντίπατρος, ἦν δὲ τῶν	ἐναντιουμένων	Ἀρχελάῳ δεινότατος εἰπεῖν, κατηγόρει φάσκων
[2, 19]	καταθέσθαι τὸν πόλεμον ἢ τῶν	ἐναντιωθέντων	ἀποστήσειν τὸ μὴ συμφρονοῦν. Ἔπεμψεν
[2, 2]	τὸν ἀγῶνα τοῦ λόγου παντὸς	ἐναπηρείσατο	τῷ πλήθει τῶν περὶ τὸν
[2, 7]	πρὸς Καίσαρα ἔτει τῆς ἀρχῆς	ἐνάτῳ	φυγαδεύεται μὲν αὐτὸς εἰς Βίενναν
[2, 8]	ἡμέρας παρασκευάζουσιν, ὡς μὴ πῦρ	ἐναύοιεν	ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ἀλλ' οὐδὲ
[2, 8]	γὰρ ὅρκοις καὶ τοῖς ἔθεσιν	ἐνδεδεμένος	οὐδὲ τῆς παρὰ τοῖς ἄλλοις
[2, 17]	στασιαστῶν ἀπαγορεύσειν τοὺς ἔνδον οἰομένων	ἐνδείᾳ	τροφῆς, τῶν δ' ἔνδοθεν καμάτῳ
[2, 21]	αὐτὸν στρατηγιῶντα καὶ μειζόνων ἐφιέμενον	ἔνδεια	χρημάτων κατεῖχεν· Ἐπεὶ δὲ τὸν
[2, 8]	Ταῖς δ' ἐγκύμοσιν οὐχ ὁμιλοῦσιν,	ἐνδεικνύμενοι	τὸ μὴ δι' ἡδονὴν ἀλλὰ
[2, 7]	πρὸς Καίσαρα καὶ τὸν Ἰουδαῖον	ἐνδείκνυται	καταχρησάμενον αὐτοῦ τῇ ὁμοιότητι πρὸς
[2, 16]	τῶν ὅπλων, εἰ μὴ φθάσαντες	ἐνδείξαιντο	τὸν κατάρξαντα· φανεροὶ δ' ἦσαν
[2, 10]	ἀνάγκην. Πρὸς δὲ μηδεμίαν πεῖραν	ἐνδιδόντων	ὡς ἑώρα καὶ τὴν χώραν
[2, 17]	ἐξαίφνης κατασείεται, τεῖχος δ' ἕτερον	ἔνδοθεν	ἀνῳκοδομημένον διεφάνη· τὴν γὰρ ἐπιβουλὴν
[2, 17]	οἰομένων ἐνδείᾳ τροφῆς, τῶν δ'	ἔνδοθεν	καμάτῳ τοὺς πολιορκοῦντας. (Κἀν τούτῳ
[2, 17]	πεπεισμένων κατάπληξις ἦν. Οἱ δὲ	ἔνδοθεν	πρός τε τὸν Μανάημον καὶ
[2, 19]	τάχα τι παρὰ τῶν ἔνδον	ἐνδοθήσεσθαι	προσδοκῶν, εἰς δὲ τὰς πέριξ
[2, 21]	πάλιν ἀπέστη Τιβεριὰς ἐπικαλεσαμένων τῶν	ἔνδον	Ἀγρίππαν τὸν βασιλέα. Καὶ τοῦ
[2, 19]	πόλει τάχα τι παρὰ τῶν	ἔνδον	ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν, εἰς δὲ τὰς
[2, 17]	τὸν δῆμον, ἥτις ἦν τοῦ	ἔνδον	ἱεροῦ τετραμμένη πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου.
[2, 18]	ταύτας οἱ Ῥωμαῖοι προδιαρπάζοντες τὰ	ἔνδον,	καὶ οὔτε νηπίων ἔλεος αὐτοὺς
[2, 17]	τῶν μὲν στασιαστῶν ἀπαγορεύσειν τοὺς	ἔνδον	οἰομένων ἐνδείᾳ τροφῆς, τῶν δ'
[2, 17]	τῶν τειχῶν ἐπειρῶντο. Τῶν δ'	ἔνδον	πρὸς ἐκδρομὴν μὲν οὐδεὶς ἐθάρρει
[2, 8]	μυστήριόν τι φρικτὸν ἡ τῶν	ἔνδον	σιωπὴ καταφαίνεται, τούτου δ' αἴτιον
[2, 18]	εἰς τοὺς σφετέρους οἴκους μετέφερον,	ἔνδοξός	τε ἦν ὁ πλεῖστα κερδάνας
[2, 19]	μερῶν εἶκον, εἰς δὲ τὴν	ἐνδοτέρω	καὶ τὸ ἱερὸν ἀνεχώρουν. Κέστιος
[2, 10]	τὸ πλῆθος καὶ τὰς δεήσεις	ἐνδοὺς	τοὺς μὲν ἀνδριάντας καὶ τὰς
[2, 8]	Λουτρὰ δὲ ταῖς γυναιξὶν ἀμπεχομέναις	ἐνδύματα,	καθάπερ τοῖς ἀνδράσιν ἐν περιζώματι.
[2, 19]	μετὰ πάσης τῆς δυνάμεως ἀναζεύξας	ἐνέβαλεν	εἰς Ἀντιπατρίδα, καὶ πυθόμενος ἔν
[2, 21]	τὰς κώμας διέδραμον καὶ πᾶσιν	ἐνεδείκνυντο	τὸν Ἰώσηπον ὡς προδότην· ἐνέπλησαν
[2, 21]	συναφεστῶτας κατ' ὄνομα, προθύμως δὲ	ἐνεδείκνυντο	τοὺς σφετέρους οἱ δημόται, καὶ
[2, 1]	δεξιωσάμενος τῆς τε σπουδῆς, ἣν	ἐνεδείξαντο	περὶ τὴν κηδείαν τοῦ πατρός,
[2, 17]	ὑπὲρ τῶν ἡγεμόνων ἔθος οὐκ	ἐνέδοσαν,	πολὺ μὲν καὶ τῷ σφετέρῳ
[2, 3]	τὸ πρᾷον αὐτῶν δέλεαρ εἰς	ἐνέδραν	ὑπώπτευεν· ἅμα δὲ καὶ τὴν
[2, 21]	τῷ μεγάλῳ πεδίῳ καθεζομένων φυλάκων	ἐνεδρεύσαντες	Πτολεμαῖον τὸν Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης
[2, 21]	ἄνδρας καὶ τοσαύτην τοῖς ἀπειλοῦσιν	ἐνειργάσατο	κατάπληξιν, ὥστε ῥίψαντας τὰ ὅπλα
[2, 6]	κατ' εὔνοιαν ὑπὸ Οὐάρου δυοῖν	ἕνεκα,	Ἀρχελάῳ τε συναγωνίσασθαι, κἂν διανέμῃ
[2, 16]	τὴν Ἀλεξάνδρειαν πλήθους τε ἀνδρῶν	ἕνεκα	καὶ πλούτου πρὸς δὲ μεγέθους·
[2, 3]	προσέθεντο Ῥωμαίοις. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν	ἐνέκειντο	τῇ πολιορκίᾳ τῶν τειχῶν ἅμα
[2, 18]	τῆς δὲ πρὸς ἀλλοφύλους πίστεως	ἕνεκεν	ἀκολούθοις πάθεσι χρησάμενος. (Πρὸς δὲ
[2, 3]	θαυμάσια μεγέθους τε καὶ πολυτελείας	ἕνεκεν·	οἱ δ' ἐπ' αὐτῶν ἐξαίφνης
[2, 4]	λῃστρικοῦ πολέμου τὴν Ἰουδαίαν πᾶσαν	ἐνεπίμπλασαν.	~(Οὐάρῳ δὲ δεξαμένῳ τὰ παρὰ
[2, 12]	φειδὼ ποιούμενοι καὶ τὰς κώμας	ἐνεπίμπρασαν.	(Κουμανὸς δὲ ἀναλαβὼν ἀπὸ τῆς
[2, 13]	αὐτοὺς ἀνῄρουν καὶ τὰς κώμας	ἐνεπίμπρασαν,	ὥστε τῆς ἀπονοίας αὐτῶν πᾶσαν
[2, 21]	ἐνεδείκνυντο τὸν Ἰώσηπον ὡς προδότην·	ἐνέπλησαν	δὲ καὶ τὰς πλησίον πόλεις
[2, 13]	μὴν τὰ πάθη τῶν συλλαμβανομένων	ἐνεποίει	τοῖς καταλειπομένοις ἀνακοπὴν ἢ δέος,
[2, 19]	στρατόπεδον καὶ τὰς πέριξ κώμας	ἐνέπρησαν.	Ἀπὸ δὲ τῆς Ἀντιπατρίδος Κέστιος
[2, 17]	καὶ κατέσφαξαν καὶ τὸ φρούριον	ἐνέπρησαν.	Ἔπειτα μετέβαινον εἰς τὴν αὐλήν,
[2, 18]	γενεαῖς καὶ τὴν πόλιν διαρπάσαντες	ἐνέπρησαν·	ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν φονευθέντων
[2, 17]	διέφθειραν, καὶ τὰς ἀποσκευὰς διαρπάσαντες	ἐνέπρησαν	τὸ στρατόπεδον. Ταῦτα μὲν οὖν
[2, 18]	καὶ Σιδῶνι καὶ Βηρυτῷ δεδομημένας,	ἐνέπρησεν.	Ἔπειτα τὴν χώραν καταδραμὼν καὶ
[2, 21]	οὐδὲ γὰρ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν	ἐνεργὸν	ἕξειν ἔμελλεν ἐπέχοντος σαββάτου. Δόλῳ
[2, 16]	Πομπηίῳ ταύτας μάλιστα τὰς ἡμέρας	ἐνεργοὺς	ποιησαμένῳ τῆς πολιορκίας, ἐν αἷς
[2, 8]	τι μὴ τῶν ἐπιμελητῶν προσταξάντων	ἐνεργοῦσι,	δύο δὲ ταῦτα παρ' αὐτοῖς
[2, 16]	ἀνηκέστως ἐπὶ τὴν ἀπόστασιν ὡρμημένοις	ἔνεστι	καὶ μετὰ τὴν ἐμὴν παραίνεσιν
[2, 16]	δίχα τῶν Ἀλεξάνδρειαν κατοικούντων, ὡς	ἔνεστιν	ἐκ τῆς καθ' ἑκάστην κεφαλὴν
[2, 14]	Ἱεροσόλυμα τῆς τῶν ἀζύμων ἑορτῆς	ἐνεστώσης	περιστὰς ὁ δῆμος οὐκ ἐλάττους
[2, 9]	γυμνοῦν τὰ ξίφη τοῖς στρατιώταις	ἔνευσεν.	Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι καθάπερ ἐκ
[2, 17]	τις τῶν στασιαστῶν αὐτοῖς οὔτ'	ἐνέφαινεν	ἐπιβουλήν· ὡς δὲ κατὰ τὰς
[2, 2]	Κἀκεῖνος αὐτὸν μάλα φιλοφρόνως ἀναστήσας	ἐνέφηνεν	μὲν ὡς ἄξιος εἴη τῆς
[2, 2]	τὰ ἐγκλήματα οἱ περὶ Σαλώμην	ἐνεχείρισαν	Καίσαρι, καὶ μετὰ τούτους Ἀρχέλαος
[2, 9]	Ἡρώδου τοῦ τετράρχου διήγειρεν ἐπιθυμίας.	Ἐνῆγε	δὲ μάλιστα τοῦτον εἰς ἐλπίδα
[2, 8]	Γαλιλαῖος Ἰούδας ὄνομα εἰς ἀπόστασιν	ἐνῆγε	τοὺς ἐπιχωρίους κακίζων, εἰ φόρον
[2, 13]	λῃστρικοὶ συναχθέντες πολλοὺς εἰς ἀπόστασιν	ἐνῆγον	καὶ πρὸς ἐλευθερίαν παρεκρότουν θάνατον
[2, 6]	ἀλλὰ τῶν πώποτε τυραννησάντων ὠμότατον	ἐνηνοχέναι	τύραννον· πλείστων γοῦν ἀνῃρημένων ὑπ'
[2, 21]	ὅπλα κατὰ τῶν ἐπιβούλων ἐχώρουν.	Ἔνθα	δείσας ὁ Ἰώσηπος, μὴ πολέμου
[2, 19]	ἠρεμήσοντες ἀρξαμένων τῶν Ῥωμαίων ὁδεύειν.	(Ἔνθα	δὴ κατιδὼν Ἀγρίππας οὐδὲ τὰ
[2, 19]	περισχόντες ἐφρούρουν αὐτῶν τὴν ἔξοδον.	(Ἔνθα	δὴ Κέστιος τὴν φανερὰν ὁδὸν
[2, 15]	πλῆθος ἔρρεπεν πρὸς τοὺς θρασυτέρους.	(Ἔνθα	δὴ πᾶς μὲν ἱερεὺς πᾶς
[2, 1]	εὐωχίᾳ μετὰ τῶν φίλων ἦν.	Ἔνθα	δὴ περὶ δείλην ἀθροισθέντες οὐκ
[2, 21]	μὴ παροξύνωνται κατὰ τοῦ πορίζοντος.	(Ἔνθα	δὴ τὸ μὲν ἄλλο πλῆθος
[2, 17]	καταφλέξαντες ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἐχώρουν,	ἔνθα	δὴ τῶν δυνατῶν καὶ τῶν
[2, 19]	πολλὰ καὶ τῶν σκευῶν ἀποβαλόντες.	Ἔνθα	δύο μὲν ἡμέρας ἐπέμεινεν ὁ
[2, 16]	πέμψαντα καὶ τὰς αἰτίας ἐδήλωσεν.	(Ἔνθα	καὶ Ἰουδαίων οἵ τε ἀρχιερεῖς
[2, 8]	καθ' ᾅδου τὸν ἀσεβῶν χῶρον,	ἔνθα	καὶ κολαζομένους τινὰς μυθολογοῦσιν, Σισύφους
[2, 19]	κατεκάλυπτε τὴν φάλαγγα τοῖς βέλεσιν.	Ἔνθα	καὶ τῶν πεζῶν ἀμηχανούντων προσαμύνειν
[2, 2]	ἐκάθισεν, ἀποδίδωσι δὲ λόγον αὐτοῖς.	(Ἔνθα	καταστὰς ὁ Σαλώμης υἱὸς Ἀντίπατρος,
[2, 8]	ἁγνείαν εἰς ἴδιον οἴκημα συνίασιν,	ἔνθα	μηδενὶ τῶν ἑτεροδόξων ἐπιτέτραπται παρελθεῖν·
[2, 1]	πρόεισι δὲ εἰς τὸ ἱερόν,	ἔνθα	ποικίλαις αὐτὸν εὐφημίαις ὁ λαὸς
[2, 16]	αὐτῶν, εἰς τὸ ἱερὸν ἀναβαίνει.	Ἔνθα	συγκαλέσας τὸ πλῆθος, καὶ πολλὰ
[2, 7]	λαμπρῶς ἐφοδιασθεὶς διέπλευσεν εἰς Μῆλον·	ἔνθα	συναγείρας πολλῷ πλέον δι' ὑπερβολὴν
[2, 17]	τοὺς γνωρίμους ἀνεχώρησεν εἰς Μασάδαν,	ἔνθα	τὴν Ἡρώδου τοῦ βασιλέως ὁπλοθήκην
[2, 12]	μὴ διώξαντες τοὺς λῃστὰς συλλάβοιεν.	Ἔνθα	τῶν στρατιωτῶν τις εὑρὼν ἔν
[2, 16]	Ὁ δὲ κίνδυνος οὐ τῶν	ἐνθάδε	μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν κατὰ
[2, 8]	ὠφέλειαν ψυχῆς καὶ σώματος ἐκλέγοντες·	ἔνθεν	αὐτοῖς πρὸς θεραπείαν παθῶν ῥίζαι
[2, 5]	μηνιόντων καὶ τοῖς Ἡρώδου φίλοις.	Ἔνθεν	εἰς Σαπφὼ πρόεισιν κώμην ἑτέραν
[2, 10]	Πτολεμαίδος ὑπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν.	Ἔνθεν	εὐθέως ἐπέστελλεν Καίσαρι τήν τε
[2, 5]	τῶν περὶ Ἄρειον ἀποσφαγέντων κελεύσαντος.	(Ἐνθένδε	εἰς Ἱεροσόλυμα προελθὼν ὀφθείς τε
[2, 16]	Ἀγρίππα πείθουσι τὸν Νεαπολιτανὸν σὺν	ἑνὶ	θεράποντι περιελθεῖν μέχρι τοῦ Σιλωᾶ
[2, 16]	πάλιν ἀποστῆναι, νῦν οὐχ ὑφ'	ἑνὶ	τάγματι Ῥωμαίων ἡσυχίαν ἄγουσιν; Ἀλλὰ
[2, 16]	οὐκ ἔλαττον δέκα, τοῦ δὲ	ἐνιαυσιαίου	παρ' ὑμῶν φόρου καθ' ἕνα
[2, 8]	εὐθὺς ἡ πάροδος, ἀλλ' ἐπὶ	ἐνιαυτὸν	ἔξω μένοντι τὴν αὐτὴν ὑποτίθενται
[2, 7]	γένος ἔφη τοὺς μὲν στάχυς	ἐνιαυτοὺς	νομίζειν, βόας δὲ μεταβολὴν πραγμάτων
[2, 1]	μετ' αὐτοῦ ἐπὶ σωφρονισμῷ προσιόντας,	ἐνίει	δὲ πολλοὺς ὁ Ἀρχέλαος, καὶ
[2, 17]	πρὸς τῷ γραμματοφυλακείῳ τὸ πῦρ	ἐνίεσαν.	Ἐπεὶ δὲ τὰ νεῦρα τῆς
[2, 3]	τοὐπίσω κατὰ τοῦ τείχους ἐκρημνίζοντο,	ἔνιοι	δ' ὑπ' ἀμηχανίας τοῖς ἰδίοις
[2, 14]	Φλώρου τυραννίδος ἐλευθεροῦν σφᾶς ἱκέτευον.	Ἔνιοι	δὲ τῶν στασιαστῶν λοιδορίας αἰσχίστους
[2, 5]	συγγενῶν, ἦσαν γὰρ ἐν αὐτοῖς	ἔνιοι	προσήκοντες Ἡρώδῃ κατὰ γένος, κολάσαι
[2, 16]	τινὰς δὲ ἐλπὶς ἀλόγιστος ἐλευθερίας,	ἐνίους	δὲ πλεονεξία τις παροξύνει καὶ
[2, 16]	σωφρονισθέντες μεταβάλωνται καὶ μὴ τῆς	ἐνίων	κακοβουλίας οἱ ἀγαθοὶ παραπολαύσωσιν, ᾠήθην
[2, 8]	ἂν λαλήσειέν τις ἀκόντων τῶν	ἐννέα.	Καὶ τὸ πτύσαι δὲ εἰς
[2, 7]	φασιν τοιόνδε· ἔδοξεν ὁρᾶν στάχυς	ἐννέα	πλήρεις καὶ μεγάλους ὑπὸ βοῶν
[2, 8]	δέ μοι κατὰ τὴν αὐτὴν	ἔννοιαν	Ἕλληνες τοῖς τε ἀνδρείοις αὐτῶν,
[2, 19]	μάχην μηδὲ τῆς ἀργῆς ἑβδομάδος	ἔννοιαν	λαβόντες· ἦν γὰρ δὴ τὸ
[2, 7]	σκληρότερόν τε καὶ δουλοφανὲς καταμαθὼν	ἐνόησεν	πᾶν τὸ σύνταγμα, Πάνυ δὲ
[2, 5]	αὐτὴν μὲν ἐμπίπρησι, τοὺς δ'	ἐνοικοῦντας	ἀνδραποδίζεται. Μετὰ δὲ τῆς ὅλης
[2, 12]	τὴν τοῦ ἱεροῦ στοὰν ἐφεστώσης,	ἔνοπλοι	δ' ἀεὶ τὰς ἑορτὰς παραφυλάττουσιν,
[2, 4]	ὑπὸ Ἡρώδῃ πάλαι στρατευσαμένων συστάντες	ἔνοπλοι	διεμάχοντο τοῖς βασιλικοῖς, οἷς Ἀχίαβος
[2, 21]	δισχίλιοι δ' ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν	ἔνοπλοι,	καὶ φθάσαντος εἰς τὸ δωμάτιον
[2, 8]	ἐπικομιζόμενοι, διὰ δὲ τοὺς λῃστὰς	ἔνοπλοι.	Κηδεμὼν δ' ἐν ἑκάστῃ πόλει
[2, 4]	ὅμοιοι. Τούτων ἑκάστῳ λόχον ὑποζεύξας	ἔνοπλον	ὥσπερ στρατηγοῖς ἐχρῆτο καὶ σατράπαις
[2, 9]	ταραχήν, τῷ πλήθει τοὺς στρατιώτας	ἐνόπλους	ἐσθῆσιν ἰδιωτικαῖς κεκαλυμμένους ἐγκαταμίξας καὶ
[2, 17]	βασιλικῇ κεκοσμημένος καὶ τοὺς ζηλωτὰς	ἐνόπλους	ἐφελκόμενος. Ὡς δ' οἱ περὶ
[2, 8]	δὲ μάγειρος ἓν ἀγγεῖον ἐξ	ἑνὸς	ἐδέσματος ἑκάστῳ παρατίθησιν. Προκατεύχεται δ'
[2, 12]	ἰδίας, ἃ πάντα κινδυνεύειν δι'	ἑνὸς	ἐκδικίαν Γαλιλαίου παραπολέσθαι. Τούτοις πεισθέντες
[2, 16]	ὥσπερ ὑμεῖς ὕβριν ἡγούμενοι καίπερ	ἑνὸς	τάγματος αὐτοῖς παραμένοντος. Καὶ τί
[2, 17]	Κἂν μὲν ἐπὶ ἰδιώτου τις	ἑνὸς	τοῦτον εἰσφέρῃ τὸν νόμον, ἀγανακτεῖν
[2, 17]	καὶ τὴν τοῦ πολέμου καταβολὴν	ἐνσκευαζόμενοι.	Συνιδόντες οὖν οἱ δυνατοὶ τήν
[2, 3]	ὁπλίσας ὑπηρέταις ἐχρῆτο τῆς πλεονεξίας.	Ἐνστάσης	δὲ τῆς πεντηκοστῆς, οὕτω καλοῦσίν
[2, 1]	Καὶ δὴ τῆς τῶν ἀζύμων	ἐνστάσης	ἑορτῆς, ἣ πάσχα παρὰ Ἰουδαίοις
[2, 16]	ἀλλ' οὐδὲ ἀκούειν ταχέως τὰ	ἐντεῦθεν	ἐκεῖ ῥᾴδιον. Ἄτοπον δὲ καὶ
[2, 3]	ἀδελφὸν Ἡρώδου διαφθαρέντα ὑπὸ Πάρθων,	ἐντεῦθεν	κατέσειεν τοῖς ἐν τῷ τάγματι
[2, 18]	ἐκεῖ τὸ Ἰουδαικόν, ἐτέλουν τὰς	ἐντολάς,	οὐ μὴν ἀναιμωτί· συστραφέντες γὰρ
[2, 16]	τὸν πόλεμον· οὐδὲ γὰρ ἐξ	ἐντολῆς	ἥκει τις πονηρὸς ἀπ' ἐκείνων,
[2, 2]	οἱ φύλακες τῶν Ἀρχελάου κατημέλουν	ἐντολῶν,	ἔμενον δὲ φρουροῦντες ἕκαστα καὶ
[2, 21]	δημόται, καὶ διὰ κηρύκων ἀπειλήσας	ἐντὸς	ἡμέρας πέμπτης τῶν μὴ καταλιπόντων
[2, 21]	φθάσαντες ἀπέδρασαν. (Ἰωάννην δὲ λοιπὸν	ἐντὸς	τοῦ Γισχάλων τείχους ὁ παρὰ
[2, 19]	κατ' αὐτὴν ἐκείνην τὴν ὥραν	ἐντὸς	τῶν τειχέων βιάσασθαι, παραυτίκα τὴν
[2, 14]	καλουμένην ἀγορὰν καὶ κτείνειν τοὺς	ἐντυγχάνοντας.	Οἱ δ' ἐπιθυμίᾳ κέρδους προσλαβόντες
[2, 8]	ἡγοῦνται καὶ τοῖς ἤθεσιν αὐτῶν	ἐντυποῦσι,	τὸν μὲν γάμον καὶ τὴν
[2, 14]	οἰκίας μετὰ δέους καὶ ταπεινότητος	ἐνυκτέρευσαν.	(Φλῶρος δὲ τότε μὲν ἐν
[2, 13]	ἐσθῆσιν ὑποκρύπτοντες μικρὰ ξιφίδια, τούτοις	ἔνυττον	τοὺς διαφόρους, ἔπειτα πεσόντων μέρος
[2, 2]	Ῥωμαίων, ἐν ᾧ καὶ τὸν	ἐξ	Ἀγρίππα καὶ Ἰουλίας τῆς θυγατρὸς
[2, 16]	ἀπολουμένους ἀναχθῆναι· τοῖς μὲν γὰρ	ἐξ	ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν δεινοῖς τὸ γοῦν
[2, 16]	τὴν Ῥωμαίων ὑποδεικνύναι δύναμιν παρὸν	ἐξ	Αἰγύπτου τῆς γειτνιώσης, ἥτις ἐκτεινομένη
[2, 16]	οὕτως ὑπὸ τῆς φύσεως τετειχισμένους,	ἐξ	ἀνατολῆς μὲν ταῖς Ἄλπεσιν πρὸς
[2, 3]	καὶ προθυμίαις ἀνδρῶν ὁ γνήσιος	ἐξ	αὐτῆς Ἰουδαίας λαός. Διανείμαντες δὲ
[2, 8]	τὸν μὲν γάμον καὶ τὴν	ἐξ	αὐτοῦ διαδοχὴν οὐκ ἀναιροῦντες, τὰς
[2, 14]	Πρὸς δὲ τὸ μέγεθος τῶν	ἐξ	αὐτοῦ συμφορῶν οὐκ ἀξίαν ἔσχεν
[2, 17]	Φλῶρον εἰς Καισάρειαν, ἵν' ἐκεῖνος	ἐξ	αὐτῶν ἀποδείξῃ τοὺς τὴν χώραν
[2, 18]	Ῥωμαίους ἐκέλευσεν. Οἱ μὲν οὖν	ἐξ	ἔθους τὸ πειθήνιον ἔχοντες ἅμα
[2, 17]	καὶ συνεχεῖς ἦσαν βελῶν ἀφέσεις	ἐξ	ἑκατέρων τῶν κλιμάτων· ἔστιν δ'
[2, 8]	ὁ δὲ μάγειρος ἓν ἀγγεῖον	ἐξ	ἑνὸς ἐδέσματος ἑκάστῳ παρατίθησιν. Προκατεύχεται
[2, 16]	αἱρεῖσθε τὸν πόλεμον· οὐδὲ γὰρ	ἐξ	ἐντολῆς ἥκει τις πονηρὸς ἀπ'
[2, 8]	κατὰ γνώμην βλάψειν τινὰ μήτε	ἐξ	ἐπιτάγματος, μισήσειν δ' ἀεὶ τοὺς
[2, 6]	καθόλου δὲ πλείους ὑπομεμενηκέναι τὰς	ἐξ	Ἡρώδου συμφορὰς ἐν ὀλίγοις ἔτεσιν
[2, 9]	ἀρχῆς· ὅπου μὲν γὰρ Ἀγρίππαν	ἐξ	ἰδιώτου βασιλέα πεποίηκεν, ἦπου γ'
[2, 9]	Πιλᾶτον εἰς Καισάρειαν ἱκέτευον ἐξενεγκεῖν	ἐξ	Ἱεροσολύμων τὰς σημαίας καὶ τηρεῖν
[2, 18]	τὸ μετοικεῖν κατὰ τὴν πόλιν	ἐξ	ἴσου μοίρας πρὸς τοὺς Ἕλληνας.
[2, 21]	Καὶ τοσοῦτον ἀποσχὼν τῆς πόλεως	ἐξ	ὅσου συνιδεῖν οὐ ῥᾴδιον ἦν
[2, 17]	δὲ πόλιν τηλικούτῳ μιάσματι πεφυρμένην,	ἐξ	οὗ δαιμόνιόν τι μήνιμα προσδοκᾶν
[2, 8]	οὔτε καύμασι βαρυνόμενον, ἀλλ' ὃν	ἐξ	ὠκεανοῦ πραὺς ἀεὶ ζέφυρος ἐπιπνέων
[2, 9]	καὶ τρεῖς ἡμέρας ἐπὶ μησὶν	ἕξ.	(Ἀποδειχθεὶς δὲ Γάιος Καῖσαρ ἀνίησίν
[2, 9]	αἰκίας εἶχεν αὐτὸν ἐπὶ μῆνας	ἓξ	ἐν δεσμωτηρίῳ, μέχρις αὐτὸς ἐτελεύτησεν
[2, 9]	καὶ πεντήκοντα πρὸς δὲ μησὶν	ἓξ	καὶ ἡμέραις δύο, διαμείναντες ἐν
[2, 20]	παράταξιν αὐτῷ συνεκεκρότητο πεζῶν μὲν	ἓξ	μυριάδες, ἱππεῖς δὲ πεντήκοντα καὶ
[2, 16]	εὐγενείᾳ καὶ τοσαύτην νεμόμενοι χώραν	ἓξ	Ῥωμαίων ὑπείκουσιν ῥάβδοις, τοσαύταις δὲ
[2, 18]	ἀνὰ δισχιλίους ἐπιλέκτους, πεζῶν τε	ἓξ	σπείρας καὶ τέσσαρας ἴλας ἱππέων,
[2, 18]	Καισαρείας πληγὴν ὅλον τὸ ἔθνος	ἐξαγριοῦται,	καὶ διαμερισθέντες τάς τε κώμας
[2, 14]	πέμψας εἰς τὸν ἱερὸν θησαυρὸν	ἐξαιρεῖ	δεκαεπτὰ τάλαντα σκηψάμενος εἰς τὰς
[2, 8]	ἐν ἑκάστῃ πόλει τοῦ τάγματος	ἐξαιρέτως	τῶν ξένων ἀποδείκνυται ταμιεύων ἐσθῆτα
[2, 15]	ἄνω συνέρρευσεν ἀγορὰν καὶ βοαῖς	ἐξαισίοις	περὶ τῶν ἀπολωλότων ἀνωδύρετο· τὸ
[2, 17]	πρὸς τοὺς περὶ τὸν Ἐλεάζαρον	ἐξαιτούμενοι	μόνας τὰς ψυχὰς ὑποσπόνδους, τὰ
[2, 19]	τοῦ δήμου τὸ φρόνημα συνιδὼν	ἐξαίφνης	ἀνεκάλεσεν τοὺς στρατιώτας καὶ καταγνοὺς
[2, 17]	τῶν στηριγμάτων ὁ μὲν πύργος	ἐξαίφνης	κατασείεται, τεῖχος δ' ἕτερον ἔνδοθεν
[2, 1]	τὸ πεδίον· οἳ θύουσιν ἑκάστοις	ἐξαίφνης	προσπεσόντες διαφθείρουσι μὲν περὶ τρισχιλίους,
[2, 3]	ἕνεκεν· οἱ δ' ἐπ' αὐτῶν	ἐξαίφνης	ὑπὸ τῆς φλογὸς περισχεθέντες πολλοὶ
[2, 21]	ἐκπωμάτων ἀργυρῶν χρυσοῖ τε ἦσαν	ἑξακόσιοι.	Μὴ δυνάμενοι δὲ διαθέσθαι κρύφα
[2, 14]	νηπίων ἀπέσχοντο, περὶ τριάκοντα καὶ	ἑξακοσίους	συνήχθη. βαρυτέραν τε ἐποίει τὴν
[2, 20]	ἐπιλέκτους δὲ περὶ αὑτὸν εἶχεν	ἑξακοσίους	φύλακας τοῦ σώματος. Ἔτρεφον δὲ
[2, 21]	πᾶσαν μὲν τὴν βουλὴν οὖσαν	ἑξακοσίων,	περὶ δὲ δισχιλίους τῶν ἀπὸ
[2, 9]	δὲ κορβωνᾶς, εἰς καταγωγὴν ὑδάτων	ἐξαναλίσκων·	κατῆγεν δὲ ἀπὸ τετρακοσίων σταδίων.
[2, 14]	καὶ πολλοὺς τῶν πατρίων ἠθῶν	ἐξαναστάντας	φυγεῖν εἰς τὰς ἀλλοφύλους ἐπαρχίας.
[2, 10]	καὶ πᾶν τὸ λοιπὸν ἔθνος	ἐξανδραποδίσασθαι.	Θεῷ δ' ἄρα τῶν προσταγμάτων
[2, 20]	λῃστείας καὶ ἁρπαγῆς τοῦ τε	ἐξαπατᾶν	τὸ ὁμόφυλον τοῦ τε κέρδος
[2, 19]	τὴν ἔπαυλιν αὐτῶν ἐπὶ τοὺς	ἐξαπατήσαντας	τετρακοσίους ἔδραμον, κἀκείνους μὲν ταχέως
[2, 7]	γοῦν τοὺς ἐν Κρήτῃ Ἰουδαίους	ἐξαπατήσας	καὶ λαμπρῶς ἐφοδιασθεὶς διέπλευσεν εἰς
[2, 14]	δὲ αὐτὸν μέχρι Καισαρείας Φλῶρος	ἐξαπατῶν	καὶ πόλεμον ἤδη τῷ ἔθνει
[2, 21]	δὲ δημηγορῶν ἐπὶ βουνοῦ τινος	ἑξαπήχους	τὸ ὕψος· καὶ παρορμοῦντος ἐπιπηδήσας
[2, 21]	οἰόμενον. Ὁ δὲ τὰς θύρας	ἐξαπίνης	ἀνοίξας ᾑμαγμένους ἐξαφῆκεν τοὺς ἄνδρας
[2, 17]	δεινὸν εὐαγγέλιον ἦν, καὶ προῃρημένος	ἐξάπτειν	τὸν πόλεμον οὐδὲν ἀπεκρίνατο τοῖς
[2, 16]	τῆς οἰκουμένης μοῖραν, ἧς οὐδὲ	ἐξαριθμήσασθαι	τὰ ἔθνη ῥᾴδιον, ὁριζομένην Ἀτλαντικῷ
[2, 16]	ποῦ δ' οἱ ταῖς ἐπιβολαῖς	ἐξαρκέσοντες	θησαυροί; Πρὸς Αἰγυπτίους ἄρα καὶ
[2, 17]	τε τὸν Μανάημον καὶ τοὺς	ἐξάρχοντας	τῆς στάσεως ἔπεμπον ἀξιοῦντες ἐξελθεῖν
[2, 1]	σπείρας χιλίαρχον προστάξας βίᾳ τοὺς	ἐξάρχοντας	τῆς στάσεως κατασχεῖν. Πρὸς οὓς
[2, 8]	Τοιούτοις μὲν ὅρκοις τοὺς προσιόντας	ἐξασφαλίζονται.	(Τοὺς δ' ἐπ' ἀξιοχρέοις ἁμαρτήμασιν
[2, 21]	τὰς θύρας ἐξαπίνης ἀνοίξας ᾑμαγμένους	ἐξαφῆκεν	τοὺς ἄνδρας καὶ τοσαύτην τοῖς
[2, 22]	δύσφημοι, τοῖς δὲ τὸν πόλεμον	ἐξάψασιν	ἐσχεδιάζοντο πρὸς ἡδονήν, καὶ τὸ
[2, 12]	μίαν ἴλην ἱππέων καλουμένην Σεβαστηνῶν	ἐξεβοήθει	τοῖς πορθουμένοις καὶ τῶν περὶ
[2, 4]	δὴ τὸ τέλος ὕστερον αὐτοὺς	ἐξεδέχετο,	τότε δὲ λῃστρικοῦ πολέμου τὴν
[2, 14]	μικρὸν ἐδόκει, πόλεις δ' ὅλας	ἐξεδίδυσκε	καὶ δήμους ἀθρόους ἐλυμαίνετο καὶ
[2, 17]	ὑπολανθάνοντα ζωγρήσαντες εἰς τὸ φανερὸν	ἐξείλκυσαν	καὶ πολλαῖς αἰκισάμενοι βασάνοις ἀνεῖλον,
[2, 21]	γὰρ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἐνεργὸν	ἕξειν	ἔμελλεν ἐπέχοντος σαββάτου. Δόλῳ δὴ
[2, 14]	εἰρήνης μὲν γὰρ οὔσης κατηγόρους	ἕξειν	ἐπὶ Καίσαρος Ἰουδαίους προσεδόκα, πραγματευσάμενος
[2, 14]	ἐκήρυξεν ἀνὰ τὴν χώραν πᾶσιν	ἐξεῖναι	λῃστεύειν ἐφ' ᾧ μέρος αὐτὸς
[2, 14]	λαβεῖν ὑποσχόμενος πάντα συμπράξειν, λαβὼν	ἔξεισιν	τῆς Καισαρείας εἰς Σεβαστὴν καὶ
[2, 14]	δὲ καὶ ἐν νεότητι φλεγμαῖνον	ἐξεκαίετο	πρὸς μάχην. Παρεσκευασμένοι δὲ εἱστήκεσαν
[2, 19]	δ' ἐπιούσῃ προσωτέρω χωριζόμενος μᾶλλον	ἐξεκαλέσατο	τοὺς πολεμίους, καὶ τοὺς ὑστάτους
[2, 17]	βασιλέα καὶ τῆς πόλεως αὐτὸν	ἐξεκήρυσσον,	ἐτόλμων δέ τινες τῶν στασιαστῶν
[2, 21]	τὴν ἡμέραν παραφανέντων, τὸν Ἰώσηπον	ἐξεκήρυσσον.	Τῶν δ' ἠγγέλη μὲν εἰς
[2, 17]	τοὺς μὲν διαφόρους τῆς θρησκείας	ἐξέκλεισαν,	τῷ δ' ἀσθενεῖ λαῷ συνεισρυέντας
[2, 17]	καὶ τοὺς μιαίνοντας τὸν ναὸν	ἐξελάσαι,	τοῖς δὲ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον
[2, 21]	παραστήματι καὶ πολέμων ἐμπειρίᾳ διαφέροντας	ἐξελέγετο,	μέχρι καὶ τετρακοσίων ἀνδρῶν στῖφος
[2, 6]	τῆς ἀποστάσεως ἐπιτρέψαντος Οὐάρου πρέσβεις	ἐξεληλύθεσαν	περὶ τῆς τοῦ ἔθνους αὐτονομίας·
[2, 18]	τοὺς ἐμμείναντας ἐπλημμέλησαν καὶ τοὺς	ἐξελθεῖν	ἐθελήσαντας προέπεμψαν μέχρι τῶν ὅρων.
[2, 17]	ἀποδώσουσιν τὰς θυσίας καὶ πρὶν	ἐξελθεῖν	ἐφ' οὓς ὑβρίκασιν τὴν φήμην
[2, 21]	τινα τῶν ἑαυτοῦ φυλάκων ἐκέλευσεν	ἐξελθεῖν,	ἵνα ἀποκόψῃ τὰς χεῖρας τοῦ
[2, 17]	ἐξάρχοντας τῆς στάσεως ἔπεμπον ἀξιοῦντες	ἐξελθεῖν	ὑπόσπονδοι, καὶ δοθὲν μόνοις τοῖς
[2, 6]	εἰς τὴν τοῦ κατοιχομένου τιμὴν	ἐξελόμενος.	~(Κἀν τούτῳ νεανίας τις Ἰουδαῖος
[2, 9]	πρὸς Πιλᾶτον εἰς Καισάρειαν ἱκέτευον	ἐξενεγκεῖν	ἐξ Ἱεροσολύμων τὰς σημαίας καὶ
[2, 14]	αἰτιώμενος ὑπὲρ τοῦ τοὺς νόμους	ἐξενεγκεῖν	τῆς Καισαρείας. (Πρὸς τοῦτο τῶν
[2, 19]	πλήθει θαρροῦντες ἄτακτοι μετὰ κραυγῆς	ἐξεπήδων	ἐπὶ τὴν μάχην μηδὲ τῆς
[2, 9]	γὰρ ἐγγὺς πρὸς τὴν ὄψιν	ἐξεπλάγησαν	ὡς πεπατημένων αὐτοῖς τῶν νόμων,
[2, 19]	Ῥωμαίων οἱ πρῶτοι τοὺς θυρεοὺς	ἐξερείσαντες	εἰς τὸ τεῖχος καὶ κατὰ
[2, 8]	εἰς τοὺς συγγενεῖς μεταδόσεις οὐκ	ἔξεστι	ποιεῖσθαι δίχα τῶν ἐπιτρόπων. Ὀργῆς
[2, 16]	ἐγκώμια τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ δὲ πρὶν	ἐξετάζειν	τίνες ὄντες καὶ τίσιν ἐπιχειρεῖτε
[2, 5]	τὰς αἰτίας, τοὺς δὲ ἡγεμόνας	ἐξετασθησομένους	ἔπεμπεν ἐπὶ Καίσαρα. Καῖσαρ δὲ
[2, 16]	κοινὴν σὺν ἐμοὶ τὴν εἰρήνην	ἕξετε,	προαχθέντες δὲ τοῖς θυμοῖς χωρὶς
[2, 18]	ἐν τῇ τροπῇ τοὺς ἱππεῖς	ἐξέφευγον,	ὥστε ὀλίγους μὲν ἐν ταῖς
[2, 4]	Γράτου σὺν τοῖς Σεβαστηνοῖς ἐπιβοηθήσαντος	ἐξέφυγον.	Πολλὰ τοιαῦτα τοὺς ἐπιχωρίους καὶ
[2, 7]	Ἰουδαικὸν ἐν τῇ Ῥώμῃ ἅπαν	ἐξεχύθη	πρὸς τὴν θέαν αὐτοῦ, καὶ
[2, 15]	Ἀντωνίας· ὧν καὶ Φλῶρος ἐφιέμενος	ἐξῆγε	τῆς βασιλικῆς αὐλῆς τοὺς σὺν
[2, 8]	μὲν οἱ μετὰ ἀκριβείας δοκοῦντες	ἐξηγεῖσθαι	τὰ νόμιμα καὶ τὴν πρώτην
[2, 14]	Φῆστον Ἀλβῖνος τὸν αὐτὸν τρόπον	ἐξηγήσατο	τῶν πραγμάτων, οὐκ ἔστιν δὲ
[2, 15]	οὓς δὲ αἰδοῖ κατέστειλαν. Ἔπειτα	ἐξηγούμενοι	μεθ' ἡσυχίας τε καὶ κόσμου
[2, 18]	τε ὁδοῦ καὶ τῶν συμφερόντων	ἐξηγούμενος.	Ἀναλαβὼν δὲ μέρος τῆς δυνάμεως
[2, 7]	σημαίνειν δοκοῖεν. Ἄλλων δ' ἄλλως	ἐξηγουμένων	Σίμων τις Ἐσσαῖος τὸ γένος
[2, 11]	ἀρχὴν> Κλαύδιος, ἡ δὲ σύγκλητος	ἐξηγουμένων	τῶν ὑπάτων Σεντίου Σατορνίνου καὶ
[2, 11]	εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ φιλοφρονησάμενος	ἐξῄει	σὺν αὐτοῖς αὐτίκα θύσων τῷ
[2, 17]	καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις οἱ μὲν	ἐξῄεσαν.	Ἀθυμία δὲ τοὺς Ῥωμαίους καταλειφθέντας
[2, 14]	τις αὐτῶν οὕτω καλεῖται σταδίους	ἑξήκοντα	διέχουσα τῆς Καισαρείας· Οἱ δὲ
[2, 16]	δῆμος ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων ἐπὶ	ἑξήκοντα	προελθὼν σταδίους ἐδεξιοῦτο τὸν Ἀγρίππαν
[2, 6]	βασίλεια· συνήγετο δ' ἐκ πάντων	ἑξήκοντα	προσόδου τάλαντα· τὸν δὲ οἶκον
[2, 10]	πρὸς ἀνατολὴν κλίματος ἀπὸ σταδίων	ἑξήκοντα	τῷ τῆς Γαλιλαίας, ἀπὸ δὲ
[2, 17]	ἔπειτα τὴν ἀνέχουσαν ὕλην ἐμπρήσαντες	ἐξῆλθον.	Ὑποκαέντων δὲ τῶν στηριγμάτων ὁ
[2, 16]	καὶ τοῦ θεοῦ προσκυνήσας ὅθεν	ἐξῆν	τὰ ἅγια πρὸς Κέστιον ἐπανῄει.
[2, 16]	ἐζήτησάν τι πλέον· οὐ γὰρ	ἐξήρκεσεν	αὐτοῖς ὅλος Εὐφράτης ὑπὸ τὴν
[2, 16]	εἰς τὸν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας	ἐξήρκεσεν	πόλεμον οὐδὲ τὸ τοσοῦτον ἀπὸ
[2, 12]	τις υἱὸς Ἐλεάζαρος καὶ Ἀλέξανδρος	ἐξῆρχον,	οἳ τοῖς ὁμόροις τῆς Ἀκραβατηνῆς
[2, 10]	μὲν ἄπρακτοι διελύθησαν. (Ταῖς δ'	ἑξῆς	ἀθρόους τε τοὺς δυνατοὺς κατ'
[2, 4]	μὲν ὁ πρεσβύτατος, οἱ δ'	ἑξῆς	δύο Γράτῳ καὶ Πτολεμαίῳ περιπεσόντες·
[2, 9]	ἴσας ἀκίνητοι διεκαρτέρουν. (Τῇ δ'	ἑξῆς	ὁ Πιλᾶτος καθίσας ἐπὶ βήματος
[2, 22]	δὲ τῆς βίας, κἀν τοῖς	ἑξῆς	οἵου τέλους ἔτυχεν δηλώσομεν. (Κατὰ
[2, 19]	οἱ κατόπιν ἄλλους οἵ τε	ἑξῆς	ὁμοίως τὴν καλουμένην παρ' αὐτοῖς
[2, 17]	ἐμπρησθεῖσιν ἀρκεσθέντες ἀνεπαύσαντο. (Τῇ δ'	ἑξῆς,	πεντεκαιδεκάτη δ' ἦν Λώου μηνός,
[2, 17]	καταληφθέντος μέρους εἶκον. (Τῇ δ'	ἑξῆς	τῆς τῶν ξυλοφορίων ἑορτῆς οὔσης,
[2, 21]	πέμπειν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν μεθορίαν	ἐξῃτήσατο.	Συνωνούμενος δὲ τοῦ Τυρίου νομίσματος,
[2, 18]	παρὰ τοῖς ἄλλοις ἐτετάρακτο, μᾶλλον	ἐξήφθη	τὰ παρ' ἐκείνοις. Καὶ δὴ
[2, 3]	Σαβίνῳ βουλομένῳ μετὰ τοῦ τάγματος	ἐξιέναι.	Συνελάμβανον δ' αὐτοῖς οἱ πλείους
[2, 15]	καὶ τὴν βουλὴν αὐτὸς μὲν	ἐξιέναι	τῆς πόλεως ἔφη, φρουρὰν δ'
[2, 15]	κίνδυνον ἐπείρασεν. (Ταῦτα μὲν οὖν	ἑξκαιδεκάτῃ	μηνὸς Ἀρτεμισίου συνηνέχθη, τῇ δ'
[2, 19]	κύκλῳ περισχόντες ἐφρούρουν αὐτῶν τὴν	ἔξοδον.	(Ἔνθα δὴ Κέστιος τὴν φανερὰν
[2, 1]	ἄμυναν ὑπὸ τῆς περὶ τὴν	ἔξοδον	ἐπείξεως, δεδοικὼς μή ποτε τὸ
[2, 19]	μὲν φθάσαντες εἶργον αὐτοὺς τῆς	ἐξόδου,	ἄλλοι δὲ τοὺς ὑστάτους κατεώθουν
[2, 12]	πόλιν. Τοσαύτη δὲ περὶ τὰς	ἐξόδους	βία συνωθουμένων ἐγένετο, ὥστε πατηθέντας
[2, 21]	ἐκέλευον καὶ τὰς προδοτικὰς συνθήκας	ἐξομολογεῖσθαι·	Προειλήφεσαν γὰρ ἐκ τοῦ σχήματος
[2, 16]	δὲ τῶν μικρῶν ἁμαρτημάτων τοὺς	ἐξονειδισμοὺς	ποιῆσθε μεγάλους, καθ' ἑαυτῶν τοὺς
[2, 21]	ἐπὶ σίτου συλλογὴν οὔτε μόνος	ἐξορμᾶν	ἐπὶ τοὺς ἀποστάντας οὔτε μένειν
[2, 8]	τοῦ κτείνειν λαβὼν παρὰ Καίσαρος	ἐξουσίαν.	Ἐπὶ τούτου τις ἀνὴρ Γαλιλαῖος
[2, 8]	ἄρχῃ, μηδέποτε ἐξυβρίσειν εἰς τὴν	ἐξουσίαν	μηδ' ἐσθῆτί τινι ἢ πλείονι
[2, 20]	μὲν δυνατοὺς οἰκειώσεται μεταδιδοὺς τῆς	ἐξουσίας	αὐτοῖς, τὸ δὲ πᾶν πλῆθος
[2, 1]	μὴν οὐ μόνον ἔφη τῆς	ἐξουσίας	ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἀλλὰ καὶ
[2, 16]	γάρ, οὐκ ἐρεθίζειν χρὴ τὰς	ἐξουσίας·	ὅταν δὲ τῶν μικρῶν ἁμαρτημάτων
[2, 2]	δεσπότῃ τῶν ὅλων παραχωρεῖν τῆς	ἐξουσίας	οὐ δή που περὶ κληρονόμου
[2, 12]	θεὸν καὶ τὸν νόμον αὐτῶν	ἐξυβρίσαντα	μὴ περιιδεῖν ἀτιμώρητον. Ὁ δέ,
[2, 8]	ἄρχειν· κἂν αὐτὸς ἄρχῃ, μηδέποτε	ἐξυβρίσειν	εἰς τὴν ἐξουσίαν μηδ' ἐσθῆτί
[2, 13]	εὐδαιμονίας τε καὶ πλούτου παραφρονήσας	ἐξύβρισεν	εἰς τὴν τύχην, ἢ τίνα
[2, 10]	~(Γάιος δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τοσοῦτον	ἐξύβρισεν	εἰς τὴν τύχην, ὥστε θεὸν
[2, 8]	ἡ πάροδος, ἀλλ' ἐπὶ ἐνιαυτὸν	ἔξω	μένοντι τὴν αὐτὴν ὑποτίθενται δίαιταν
[2, 19]	τῶν Ῥωμαίων καταπλαγέντες τῶν μὲν	ἔξω	τῆς πόλεως μερῶν εἶκον, εἰς
[2, 11]	μέντοι προαποδειχθῆναι τῷ πολέμῳ χωρίον	ἔξω	τῆς πόλεως· οὐ γὰρ ὅσιον
[2, 8]	παντάπασιν ἀναιροῦσιν καὶ τὸν θεὸν	ἔξω	τοῦ δρᾶν τι κακὸν ἢ
[2, 10]	τῶν ἀνέμων εἰς αὐτὸ τὴν	ἔξωθεν	ἀργὴν ψάμμον, τοῦ δὲ μετάλλου
[2, 20]	τῶν κατὰ πόλιν ἐπὶ τὴν	ἔξωθεν	αὐτῶν ἀσφάλειαν ἐχώρει. Καὶ γινώσκων
[2, 6]	τῆς Ἰουδαίας αἷμα κεχαρίσθαι τοῖς	ἔξωθεν	δήμοις. Ἀντὶ δὲ τῆς παλαιᾶς
[2, 17]	ἀεὶ προσδεχομένους τὰς ἀπὸ τῶν	ἔξωθεν	ἐθνῶν δωρεάς, Καὶ οὐ μόνον
[2, 11]	τῇ πατρῴᾳ βασιλείᾳ πάσῃ προστιθεὶς	ἔξωθεν	καὶ τὰς ὑπ' Αὐγούστου δοθείσας
[2, 16]	τὴν Ῥώμην πλῆθος τρέφουσιν, καὶ	ἔξωθεν	παντοίως φορολογοῦνται καὶ ταῖς χρείαις
[2, 16]	Ῥωμαίοις παρέχει καὶ τῶν χρημάτων	ἔξωθεν	τῇ Ῥώμῃ σῖτον μηνῶν τεσσάρων·
[2, 6]	δ' αὐτοῦ θυγατράσι παρθένοις Καῖσαρ	ἔξωθεν	χαρίζεται πεντήκοντα μυριάδας ἀργυρίου καὶ
[2, 8]	τάξει παραχωροῦσιν ἀλλήλοις. Καὶ τοῖς	ἔξωθεν	ὡς μυστήριόν τι φρικτὸν ἡ
[2, 13]	Καὶ ὡς τελευταῖον ὑπὸ φρενοβλαβείας	ἐξώκειλεν	εἰς σκηνὴν καὶ θέατρον, ἐπειδὴ
[2, 12]	ἑορτῆς ἀφέμενοι πρὸς τὴν Σαμάρειαν	ἐξώρμων	ἀστρατήγητοι καὶ μηδενὶ τῶν ἀρχόντων
[2, 13]	ἀνθρώπους, Μάλιστα δὲ> ἐν ταῖς	ἑορταῖς	μισγόμενοι τῷ πλήθει καὶ ταῖς
[2, 12]	ἐφεστώσης, ἔνοπλοι δ' ἀεὶ τὰς	ἑορτὰς	παραφυλάττουσιν, ὡς μή τι νεωτερίζοι
[2, 6]	ἐμπεπληκέναι νεκροῖς τὸ ἱερὸν ἐν	ἑορτῇ.	Τοὺς μέντοι περιλειφθέντας ἐκ τοσούτων
[2, 12]	πλῆθος ἄγον τὴν τῶν ἀζύμων	ἑορτὴν	ἀθορύβως εἰς Ἀντιόχειαν ἐπανῄει. (Κατὰ
[2, 19]	διὰ γὰρ τὴν τῆς σκηνοπηγίας	ἑορτὴν	ἀναβεβήκει πᾶν τὸ πλῆθος εἰς
[2, 5]	παρακινῆσαι λέγοντες, διὰ δὲ τὴν	ἑορτὴν	ἀναγκαίως δεξάμενοι τὸ πλῆθος συμπολιορκηθῆναι
[2, 12]	πολλῶν ἀναβαινόντων Ἰουδαίων ἐπὶ τὴν	ἑορτὴν	ἀναιρεῖταί τις Γαλιλαῖος. Πρὸς τοῦτο
[2, 1]	οἴκου, καὶ πάντες ᾤχοντο τὴν	ἑορτὴν	ἀπολιπόντες. ~(Αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς
[2, 19]	μητροπόλει τὸν πόλεμον, ἀφέμενοι τὴν	ἑορτὴν	ἐχώρουν ἐπὶ τὰ ὅπλα, καὶ
[2, 3]	τῆς πεντηκοστῆς, οὕτω καλοῦσίν τινα	ἑορτὴν	Ἰουδαῖοι παρ' ἑπτὰ γινομένην ἑβδομάδας
[2, 2]	φονευθέντων, οὓς ἐληλυθέναι μὲν ἐφ'	ἑορτήν,	παρὰ δὲ ταῖς ἰδίαις θυσίαις
[2, 12]	τρισμυρίους ἀποθανεῖν, γενέσθαι δὲ τὴν	ἑορτὴν	πένθος μὲν ὅλῳ τῷ ἔθνει
[2, 12]	γὰρ τοῦ πλήθους ἐπὶ τὴν	ἑορτὴν	τῶν ἀζύμων εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ
[2, 12]	τὰ πλήθη συνετάραξεν καὶ τῆς	ἑορτῆς	ἀφέμενοι πρὸς τὴν Σαμάρειαν ἐξώρμων
[2, 14]	εἰς Ἱεροσόλυμα τῆς τῶν ἀζύμων	ἑορτῆς	ἐνεστώσης περιστὰς ὁ δῆμος οὐκ
[2, 1]	δὴ τῆς τῶν ἀζύμων ἐνστάσης	ἑορτῆς,	ἣ πάσχα παρὰ Ἰουδαίοις καλεῖται
[2, 17]	δ' ἑξῆς τῆς τῶν ξυλοφορίων	ἑορτῆς	οὔσης, ἐν ᾗ πᾶσιν ἔθος
[2, 18]	ἐρριμμένους γύναιά τε μηδὲ τῆς	ἐπ'	αἰδοῖ σκέπης μετειληφότα, καὶ πᾶσαν
[2, 21]	Ἔπειτα καινοτέρας σκήψεις ἐπινοῶν ἄλλους	ἐπ'	ἄλλοις ὡς ἐπὶ συνθήκαις προυκαλεῖτο.
[2, 1]	ὅλην τὴν πόλιν ὡς ἂν	ἐπ'	ἀνδράσιν, οὓς ἔφασκον ὑπὲρ τῶν
[2, 17]	τοῖς τῶν Φαρισαίων γνωρίμοις ὡς	ἐπ'	ἀνηκέστοις ἤδη συμφοραῖς ἐβουλεύοντο περὶ
[2, 8]	ἢ ἐφορᾶν τίθενται· φασὶν δ'	ἐπ'	ἀνθρώπων ἐκλογῇ τό τε καλὸν
[2, 8]	τοὺς προσιόντας ἐξασφαλίζονται. (Τοὺς δ'	ἐπ'	ἀξιοχρέοις ἁμαρτήμασιν ἁλόντας ἐκβάλλουσι τοῦ
[2, 17]	τινες τῶν στασιαστῶν καὶ λίθους	ἐπ'	αὐτὸν βάλλειν. Ὁ δὲ βασιλεὺς
[2, 21]	δὲ καίτοι τὴν παρουσίαν ὑποπτεύσας	ἐπ'	αὐτὸν ὅμως πέμψας τινὰ τῶν
[2, 12]	δείσας μὴ τοῦ λαοῦ παντὸς	ἐπ'	αὐτὸν ὁρμὴ γένοιτο, πλείους ὁπλίτας
[2, 21]	τὴν ἕω δέκα μυριάδας ὁπλιτῶν	ἐπ'	αὐτὸν συνδραμεῖν. Καὶ τὸ μὲν
[2, 22]	πόρρωθεν ἀρχόμενος τυραννεῖν. Πεμφθείσης δ'	ἐπ'	αὐτὸν ὑπ' Ἀνάνου καὶ τῶν
[2, 21]	ἀνεχώρει καίτοι διωργισμένον, δισχίλιοι δ'	ἐπ'	αὐτὸν ὥρμησαν ἔνοπλοι, καὶ φθάσαντος
[2, 17]	δ' οἱ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον	ἐπ'	αὐτὸν ὥρμησαν, ὅ τε λοιπὸς
[2, 17]	μηδὲν ἔτι ὑποπτεύοντες ἀνεχώρουν, ὥρμησαν	ἐπ'	αὐτοὺς οἱ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον
[2, 17]	Μανάημον ἀντισχόντες ὡς εἶδον πᾶν	ἐπ'	αὐτοὺς τὸ πλῆθος ὁρμῆσαν, ἔφυγον
[2, 3]	καὶ πολυτελείας ἕνεκεν· οἱ δ'	ἐπ'	αὐτῶν ἐξαίφνης ὑπὸ τῆς φλογὸς
[2, 19]	καὶ τὰ ἅγια τέλος λαβεῖν	ἐπ'	ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐκώλυσεν τὸν
[2, 20]	τρέψοντας εἰς Φλῶρον· τὴν γὰρ	ἐπ'	ἐκεῖνον ὀργὴν κουφίσειν καὶ τοὺς
[2, 8]	ἱερὰς καταθέμενοι τὰς ἐσθῆτας πάλιν	ἐπ'	ἔργα μέχρι δείλης τρέπονται. Δειπνοῦσι
[2, 6]	Συρίᾳ τὴν χώραν αὐτῶν διοικεῖν	ἐπ'	ἰδίοις ἡγεμόσιν· ἐπιδείξεσθαι γάρ, ὡς
[2, 1]	Ἀρχελάου κήρυκες κελεύοντες ἕκαστον ἀναχωρεῖν	ἐπ'	οἴκου, καὶ πάντες ᾤχοντο τὴν
[2, 19]	εἶχεν ἐπίνοιαν, ἀλλ' ὑπ' ἀμηχανίας	ἐπ'	οἰμωγὴν ἐτράποντο καὶ τοὺς ἐν
[2, 19]	ἀνεκάλεσεν τοὺς στρατιώτας καὶ καταγνοὺς	ἐπ'	οὐδεμιᾷ πληγῇ τῶν ἐλπίδων παραλογώτατα
[2, 18]	τὸ ἄλσος, σπασάμενος τὸ ξίφος	ἐπ'	οὐδένα μὲν ὥρμησεν τῶν πολεμίων,
[2, 13]	ἔπειτα πεσόντων μέρος ἐγίνοντο τῶν	ἐπαγανακτούντων	οἱ πεφονευκότες, διὸ καὶ παντάπασιν
[2, 16]	φοβερὰν καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις ἄμπωτιν	ἐπάγων,	ἀλλ' ὑπὲρ τὰς Ἡρακλείους στήλας
[2, 6]	μετὰ τὴν ἐκ Βαβυλῶνος ἀναχώρησιν	ἔπαθον	οἱ πρόγονοι Ξέρξου βασιλεύοντος ἀπαναστάντες.
[2, 2]	Ἀρχελάου παρὰ Καίσαρι, πολλὰ δ'	ἐπαινέσας	Ἀντίπαν. Συντάξαντες δὲ τὰ ἐγκλήματα
[2, 16]	πίστιν αὐτοὺς τὴν πρὸς Ῥωμαίους	ἐπαινέσας,	πολλὰ δὲ εἰς τὸ τηρεῖν
[2, 18]	μιάσματος ἀξία καὶ πρὸς ἀνδρείαν	ἔπαινος,	ἵνα μηδεὶς τῶν ἐχθρῶν τὴν
[2, 15]	γοῦν οἱ στρατιῶται περισχόντες αὐτοὺς	ἔπαιον	ξύλοις, καὶ φεύγοντας οἱ ἱππεῖς
[2, 16]	τὸ πεποιθὸς ὑμᾶς κατὰ Ῥωμαίων	ἐπαίρει;	χαλεπὸν τὸ δουλεύειν, ἐρεῖ τις.
[2, 18]	τὴν ἐμὴν αὐχήσῃ σφαγὴν μηδ'	ἐπαλαζονεύσηται	πεσόντι. Ταῦτα εἰπὼν ἐλεοῦσιν ἅμα
[2, 19]	μετὰ παιάνων εἰς τὴν μητρόπολιν	ἐπαλινδρόμουν,	αὐτοὶ μὲν ὀλίγους ἀποβεβλημένοι παντάπασιν,
[2, 3]	μὲν ἀγγέλους ἔπεμπεν πρὸς Οὔαρον	ἐπαμύνειν	ἐν τάχει δεόμενος ὡς εἰ
[2, 17]	τὴν ταραχὴν ἐπιστάμενος, ἔπεμπεν τοὺς	ἐπαμυνοῦντας	τῷ δήμῳ δισχιλίους ἱππεῖς, Αὐρανίτας
[2, 16]	ἑκουσίως τὴν εἰς αὐτὸ θεραπείαν;	ἐπαναιροῦνται	δὲ ἕκαστοι πόλεμον ἢ θείᾳ
[2, 12]	τε ἦσαν καὶ τῶν θρασυτέρων	ἐπαναστάσεις.	Καὶ τῶν Σαμαρέων οἱ δυνατοὶ
[2, 17]	καὶ μετ' ἀδείας τοῖς εὐπόροις	ἐπαναστήσωσι	τοὺς ἀπόρους. Φυγόντων δὲ τῶν
[2, 10]	μέντοι διηπείλει τήν τε Ῥωμαίων	ἐπανατεινόμενος	ἰσχὺν καὶ τοὺς Γαίου θυμοὺς
[2, 5]	καὶ πρότερον τάγμα εἰς Ἀντιόχειαν	ἐπάνεισιν.	~(Ἀρχελάῳ δ' ἐπὶ Ῥώμης πάλιν
[2, 17]	χρώμενος δορυφόροις, οἷα δὴ βασιλεὺς	ἐπάνεισιν	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ γενόμενος ἡγεμὼν
[2, 7]	τῷ βασιλεύοντι Λιβύης, οὗ τελευτήσαντος	ἐπανελθοῦσαν	αὐτὴν καὶ χηρεύουσαν παρὰ τῷ
[2, 12]	ἀζύμων ἑορτὴν ἀθορύβως εἰς Ἀντιόχειαν	ἐπανῄει.	(Κατὰ δὲ τὴν Ῥώμην Καῖσαρ
[2, 16]	ἐξῆν τὰ ἅγια πρὸς Κέστιον	ἐπανῄει.	(Τὸ δὲ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων
[2, 18]	ἔχοιεν ἀξιόχρεω φυλακὴν κωλύειν τοὺς	ἐπανισταμένους.	Τούτους ὁ Νόαρος ἐκπέμψας νύκτωρ
[2, 17]	πράγμασιν ἀντίπαλον ἀφόρητος ἦν τύραννος.	Ἐπανίστανται	δὲ οἱ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον
[2, 18]	Σκυθοπόλει φθορὰν αἱ λοιπαὶ πόλεις	ἐπανίσταντο	τοῖς καθ' ἑαυτὴν Ἰουδαίοις ἑκάστη,
[2, 16]	Ἀσαμωναίων οἰκίας, αὕτη γὰρ ἦν	ἐπάνω	τοῦ ξυστοῦ πρὸς τὸ πέραν
[2, 12]	αὐτῷ τήν τε Φιλίππου γενομένην	ἐπαρχίαν,	αὕτη δ' ἦν Τραχωνῖτις καὶ
[2, 18]	μετειληφότα, καὶ πᾶσαν μὲν τὴν	ἐπαρχίαν	μεστὴν ἀδιηγήτων συμφορῶν, μείζονα δὲ
[2, 9]	Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας μεταπεσούσης εἰς	ἐπαρχίαν	οἱ λοιποί, Φίλιππος καὶ Ἡρώδης
[2, 14]	Κέστιος Γάλλος ἦν διέπων τὴν	ἐπαρχίαν,	οὐδὲ πρεσβεύσασθαί τις πρὸς αὐτὸν
[2, 8]	~(Τῆς δὲ Ἀρχελάου χώρας εἰς	ἐπαρχίαν	περιγραφείσης ἐπίτροπος τῆς ἱππικῆς παρὰ
[2, 11]	νηπίου πάλιν τὰς βασιλείας Κλαύδιος	ἐπαρχίαν	ποιήσας ἐπίτροπον πέμπει Κούσπιον Φᾶδον,
[2, 12]	υἱὸν Ἀγρίππα· τῆς δ' ἄλλης	ἐπαρχίας	διαδέχεται τὴν ἐπιτροπὴν ἀπὸ Ἀλεξάνδρου
[2, 14]	ἐξαναστάντας φυγεῖν εἰς τὰς ἀλλοφύλους	ἐπαρχίας.	(Μέχρι μὲν οὖν ἐν Συρίᾳ
[2, 13]	βοηθείας ἕτοιμοι. Τοῖς γε μὴν	ἐπάρχοις	φροντὶς ἦν ἀναστέλλειν τὴν ταραχὴν
[2, 19]	τάγματος ἕκτου, Λογγῖνος δὲ χιλίαρχος,	ἔπαρχος	δὲ ἴλης Αἰμίλιος Ἰούκουνδος ὄνομα,
[2, 17]	οὗτος γὰρ ἦν τῶν Ῥωμαίων	ἔπαρχος,	διαπέμπονται πρὸς τοὺς περὶ τὸν
[2, 4]	καὶ πολλὰς ἑτέρας τῶν πολυτελῶν	ἐπαύλεις,	ἁρπαγὰς ῥᾳδίως ἐκ τοῦ πυρὸς
[2, 19]	δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἔρημον τὴν	ἔπαυλιν	αὐτῶν ἐπὶ τοὺς ἐξαπατήσαντας τετρακοσίους
[2, 18]	ἔχοντες ἅμα νεύματι τοῦ φονεύειν	ἐπαύσαντο,	τὸ δημοτικὸν δὲ τῶν Ἀλεξανδρέων
[2, 18]	μὲν αὐτὸν ᾐδέσθη διὰ Σόαιμον,	ἔπαυσεν	δὲ τῆς ἐπιτροπῆς. Οἱ δὲ
[2, 16]	καὶ πολὺ τῆς ὁρμῆς αὐτῶν	ἔπαυσεν	τοῖς δακρύοις. Ἀνεβόων δὲ οὐ
[2, 1]	πλῆθος ἐφαίνετο, τὴν δὲ στρατιὰν	ἐπαφίησιν	αὐτοῖς ὅλην, τοὺς μὲν πεζοὺς
[2, 18]	συμφορᾶς οὐκ ἂν παύσαιντο νεωτερίζοντες,	ἐπαφίησιν	αὐτοῖς τὰ κατὰ τὴν πόλιν
[2, 16]	μὴ δέξασθαι Ῥωμαίους ποιεῖν, ὅτε	ἐπέβαινεν	τῆς χώρας Πομπήιος. Ἀλλ' οἱ
[2, 18]	καὶ κατασκόπους λέγοντες· ἔπειτα ἀναπηδήσαντες	ἐπέβαλλον	τὰς χεῖρας αὐτοῖς. Οἱ μὲν
[2, 16]	χωρὶς ἐμοῦ κινδυνεύσετε. (Τοσαῦτα εἰπὼν	ἐπεδάκρυσέν	τε μετὰ τῆς ἀδελφῆς καὶ
[2, 16]	πόλιν τήν τε ἀγορὰν ἠρημωμένην	ἐπεδείκνυσαν	καὶ πεπορθημένας τὰς οἰκίας. Ἔπειτα
[2, 15]	δεδοικυῖα τὴν τῶν στρατιωτῶν ἔφοδον.	Ἐπεδήμει	δ' ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐχὴν
[2, 14]	παρὰ τὴν εἴσοδον αὐτῶν θέμενος	ἐπέθυεν	ὄρνεις. Τοῦτο τοὺς Ἰουδαίους ἀνηκέστως
[2, 2]	Ἀρχέλαος, καὶ προηγουμένως ἕκαστος αὐτονομίας	ἐπεθύμει	στρατηγῷ Ῥωμαίων διοικουμένης, εἰ δὲ
[2, 18]	ἀξία ποινὴ τοῦ συγγενικοῦ φόνου·	ἐπεὶ	γὰρ περισχόντες οἱ Σκυθοπολῖται κατηκόντιζον
[2, 5]	πόλιν χιλίους καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας.	Ἐπεὶ	δ' εἰς τὴν Πτολεμαίδα τό
[2, 3]	περιῆσαν ἐμπειρίᾳ πολέμου τῶν ἀπείρων·	ἐπεὶ	δὲ πολλοὶ Ἰουδαίων ἀναβάντες ἐπὶ
[2, 17]	τῷ γραμματοφυλακείῳ τὸ πῦρ ἐνίεσαν.	Ἐπεὶ	δὲ τὰ νεῦρα τῆς πόλεως
[2, 16]	ἡ> πρὸς τὸ χεῖρον ὁμόνοια.	Ἐπεὶ	δὲ τινὰς μὲν ἡλικία τῶν
[2, 21]	μειζόνων ἐφιέμενον ἔνδεια χρημάτων κατεῖχεν·	Ἐπεὶ	δὲ τὸν Ἰώσηπον ὁρῶν αὐτοῦ
[2, 16]	μεγέθη σωμάτων εἴδετε δήπου πολλάκις,	ἐπεὶ	πανταχοῦ Ῥωμαῖοι τοὺς τούτων αἰχμαλώτους
[2, 18]	ἀλλοφύλων, καὶ χρηματίζειν ἐπέτρεψαν Μακεδόνας,	ἐπεί	τε Ῥωμαῖοι κατεκτήσαντο τὴν Αἴγυπτον,
[2, 8]	σώμασιν ἴυγγί τινι φυσικῇ κατασπωμένας,	Ἐπειδὰν	δὲ ἀνεθῶσι τῶν κατὰ σάρκα
[2, 8]	περίζωμα καὶ λευκὴν ἐσθῆτα δόντες.	Ἐπειδὰν	δὲ τούτῳ τῷ χρόνῳ πεῖραν
[2, 12]	τότε μὲν ἑκατέρους ὑπερτίθεται φήσας,	ἐπειδὰν	εἰς τοὺς τόπους παραγένηται, διερευνήσειν
[2, 8]	Δοκιμάζοντες μέντοι τριετίᾳ τὰς γαμετάς,	ἐπειδὰν	τρὶς καθαρθῶσιν εἰς πεῖραν τοῦ
[2, 13]	ἐξώκειλεν εἰς σκηνὴν καὶ θέατρον,	ἐπειδὴ	δι' ὄχλου πᾶσίν ἐστιν, παραλείψω,
[2, 12]	καὶ Ἀγρίππας ἐκθύμως ὑπεραγωνιζόμενος Ἰουδαίων	ἐπειδὴ	καὶ Κουμανῷ πολλοὶ τῶν δυνατῶν
[2, 3]	εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς παρακινοῦντας καθέξων,	ἐπειδὴ	πρόδηλον ἦν τὸ πλῆθος οὐκ
[2, 1]	δὲ χιλίαρχος ἐκφεύγει τραυματίας μόλις.	Ἔπειθ'	οἱ μὲν ὡς μηδενὸς δεινοῦ
[2, 11]	τῆς ἡγεμονικῆς κλήσεως ἐπικίνδυνον εἶναι·	ἔπειθ'	ὅτι διοικήσει τὴν ἀρχὴν ὥσπερ
[2, 8]	θεὸν ὡς χορηγὸν τῆς ζωῆς.	Ἔπειθ'	ὡς ἱερὰς καταθέμενοι τὰς ἐσθῆτας
[2, 19]	τοὺς Ῥωμαίους διώκοντες μέχρι Ἀντιπατρίδος.	Ἔπειθ'	ὡς οὐ κατελάμβανον, ὑποστρέφοντες τάς
[2, 18]	ἐν Μαχαιροῦντι Ἰουδαίων τὸ πλῆθος	ἔπειθεν	τοὺς φρουροῦντας Ῥωμαίους ἐκλείπειν τὸ
[2, 17]	χρήματα δώσετε. ~(Τούτοις ὁ δῆμος	ἐπείθετο,	καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως τῆς
[2, 13]	μεταβολὰς πραγματευόμενοι δαιμονᾶν τὸ πλῆθος	ἔπειθον	καὶ προῆγον εἰς τὴν ἐρημίαν
[2, 1]	ὑπὸ τῆς περὶ τὴν ἔξοδον	ἐπείξεως,	δεδοικὼς μή ποτε τὸ πλῆθος
[2, 18]	Σκυθόπολιν τοὺς παρ' ἐκείνοις Ἰουδαίους	ἐπείρασαν	πολεμίους· ταξάμενοι γὰρ μετὰ τῶν
[2, 15]	τὸν περὶ τοῦ ζῆν κίνδυνον	ἐπείρασεν.	(Ταῦτα μὲν οὖν ἑξκαιδεκάτῃ μηνὸς
[2, 21]	τοὺς Τιβεριεῖς ἀθροίσας ὁ Ἰώσηπος	ἐπειρᾶτο	διαλέγεσθαι περὶ τῶν ἐπεσταλμένων, ὑποπέμψας
[2, 2]	τούς τε φρουράρχους καὶ διοικητὰς	ἐπειρᾶτο	διερευνᾶν τοὺς τῶν χρημάτων ἀναλογισμοὺς
[2, 17]	ἀπειλὴν κατεῖχεν Ἀγρίππας, αὖθις δὲ	ἐπειρᾶτο	πείθειν τὸ πλῆθος ὑπακούειν Φλώρῳ,
[2, 14]	τε γάστραν αἴρει καὶ καταπαύειν	ἐπειρᾶτο	τὴν στάσιν. Ἡττωμένου δ' αὐτοῦ
[2, 1]	πειθοῖ μᾶλλον ἢ βίᾳ καταστέλλειν	ἐπειρᾶτο	τοὺς νεωτερίζοντας καὶ τὸν στρατηγὸν
[2, 17]	εἰς τέσσαρα μέρη τῶν τειχῶν	ἐπειρῶντο.	Τῶν δ' ἔνδον πρὸς ἐκδρομὴν
[2, 15]	ἀνήκεστόν τι τὸν Φλῶρον ἐρεθίζειν.	Ἐπείσθη	δὲ τὸ πλῆθος ταχέως αἰδοῖ
[2, 18]	ἀνεβόων πολεμίους καὶ κατασκόπους λέγοντες·	ἔπειτα	ἀναπηδήσαντες ἐπέβαλλον τὰς χεῖρας αὐτοῖς.
[2, 16]	δίκαιος. Ὁ δ' ἅπαξ χειρωθείς,	ἔπειτα	ἀφιστάμενος, αὐθάδης δοῦλός ἐστιν, οὐ
[2, 18]	Γέρασα καὶ Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν.	Ἔπειτα	Γαδάροις καὶ Ἵππῳ καὶ τῇ
[2, 16]	ἐπεδείκνυσαν καὶ πεπορθημένας τὰς οἰκίας.	Ἔπειτα	δι' Ἀγρίππα πείθουσι τὸν Νεαπολιτανὸν
[2, 21]	λῃστὰς διαβάλλοι πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους.	Ἔπειτα	διεφήμιζεν πόρρωθεν, ὡς ἄρα προδιδοίη
[2, 21]	ἐφ' οἷς ὠργίζοντο πάνθ' ὁμολογήσων,	ἔπειτα	δοθὲν αὐτῷ λέγειν, ἐγὼ ταῦτα,
[2, 8]	μὲν ἀιδίους ὑφιστάμενοι τὰς ψυχάς,	ἔπειτα	εἰς προτροπὴν ἀρετῆς καὶ κακίας
[2, 15]	ἀπειλαῖς οὓς δὲ αἰδοῖ κατέστειλαν.	Ἔπειτα	ἐξηγούμενοι μεθ' ἡσυχίας τε καὶ
[2, 1]	ἑτοίμως ἅπασι θεραπεύων τὸ πλῆθος.	Ἔπειτα	θύσας ἐν εὐωχίᾳ μετὰ τῶν
[2, 21]	κακουργημάτων· λῃστὴς γὰρ ἦν μονότροπος,	ἔπειτα	καὶ συνοδίαν εὗρεν τῆς τόλμης
[2, 21]	ἐκείνων πίστιν τινὰ βουλόμενος λαβεῖν.	Ἔπειτα	καινοτέρας σκήψεις ἐπινοῶν ἄλλους ἐπ'
[2, 17]	κατέσφαξαν καὶ τὸ φρούριον ἐνέπρησαν.	Ἔπειτα	μετέβαινον εἰς τὴν αὐλήν, εἰς
[2, 13]	ξιφίδια, τούτοις ἔνυττον τοὺς διαφόρους,	ἔπειτα	πεσόντων μέρος ἐγίνοντο τῶν ἐπαγανακτούντων
[2, 19]	καὶ τὸ καλούμενον Δοκῶν ἀγοράν,	ἔπειτα	πρὸς τὴν ἄνω πόλιν ἐλθὼν
[2, 21]	πολλὰ παρὰ τῶν πλουσίων ἐκέρδανεν·	ἔπειτα	συνθεὶς σκηνὴν πανουργοτάτην, ὡς ἄρα
[2, 20]	συλλεγομένων παλαιῶν ὅπλων ἐγκατασκευαζόμενος ὥπλιζεν.	(Ἔπειτα	συνιδὼν ἀήττητον τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν
[2, 8]	πρῶτον μὲν εὐσεβήσειν τὸ θεῖον,	ἔπειτα	τὰ πρὸς ἀνθρώπους δίκαια φυλάξειν
[2, 17]	τῶν πύργων ὑπορύξαντες ἀνεκρήμνισαν αὐτόν,	ἔπειτα	τὴν ἀνέχουσαν ὕλην ἐμπρήσαντες ἐξῆλθον.
[2, 8]	τοῦ θεοῦ, θακεύουσιν εἰς αὐτόν.	Ἔπειτα	τὴν ἀνορυχθεῖσαν γῆν ἐφέλκουσιν εἰς
[2, 18]	Σιδῶνι καὶ Βηρυτῷ δεδομημένας, ἐνέπρησεν.	Ἔπειτα	τὴν χώραν καταδραμὼν καὶ διαρπάσας
[2, 11]	ποιήσας ἐπίτροπον πέμπει Κούσπιον Φᾶδον,	ἔπειτα	Τιβέριον Ἀλέξανδρον, οἳ μηδὲν παρακινοῦντες
[2, 17]	τηλικοῦτον ἐπισείειν τῇ πατρίδι πόλεμον,	ἔπειτα	τὸ τῆς προφάσεως ἄλογον διήλεγχον,
[2, 21]	τὰ εὐκταιότατα δρῶσιν τοῖς ἐχθροῖς,	ἔπειτα	τὸν κηδεμόνα τῆς ἀσφαλείας αὐτῶν
[2, 10]	ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων πρῶτον,	ἔπειτα	ὑπὲρ αὑτῶν. Ὁ δὲ πρός
[2, 20]	μὲν ὑπέτασσεν δεκαδάρχαις καὶ ἑκατοντάρχαις	ἔπειτα	χιλιάρχοις, κἀπὶ τούτοις ἡγεμόνας ταγμάτων
[2, 1]	(Πρὸς ἃ παρωξύνετο μὲν Ἀρχέλαος,	ἐπεῖχε	δὲ τὴν ἄμυναν ὑπὸ τῆς
[2, 18]	Δεινὴ δὲ ὅλην τὴν Συρίαν	ἐπεῖχεν	ταραχή, καὶ πᾶσα πόλις εἰς
[2, 18]	θάλασσαν οἱ δὲ κατὰ γῆν	ἐπειχθέντες	ἀμφοτέρωθεν αἱροῦσιν τὴν πόλιν ῥᾳδίως·
[2, 19]	κατὰ μὲν τὰς εὐρυχωρίας ἧττον	ἐπέκειντο,	συνειληθέντων δὲ εἰς τὰ στενὰ
[2, 19]	Κεστίῳ δύναμιν, εἰ μὴ νὺξ	ἐπέλαβεν,	ἐν ᾗ Ῥωμαῖοι μὲν εἰς
[2, 20]	(Εἰς δὲ τὴν Ἰδουμαίαν ἑτέρους	ἐπελέξαντο	στρατηγοὺς Ἰησοῦν υἱὸν Σαπφᾶ τῶν
[2, 22]	τὸ κατάστημα τῆς πόλεως πρὶν	ἐπελθεῖν	Ῥωμαίους ἦν οἷον ἀπολουμένης. Ἀνάνῳ
[2, 19]	ἐλθεῖν δέει τοὺς Ἰουδαίους διεσκέδασαν,	ἐπελθόντες	δὲ ἔρημον τὸ στρατόπεδον καὶ
[2, 20]	μυρίους καὶ πεντακοσίους πάντας ἀνόπλους	ἐπελθόντες	ὑπὸ μίαν ὥραν ἀδεῶς ἀπέσφαξαν.
[2, 2]	οὐδ' ἂν ἀλλόφυλος ἐσώρευσεν πόλεμος	ἐπελθὼν	ἀκήρυκτος. Ταύτην μέντοι τὴν ὠμότητα
[2, 3]	αὐτὸς μὲν ὑπέστρεψεν εἰς Ἀντιόχειαν,	ἐπελθὼν	δὲ ὁ Σαβῖνος ἀφορμὴν αὐτοῖς
[2, 15]	δὲ στασιασταὶ δείσαντες μὴ πάλιν	ἐπελθὼν	ὁ Φλῶρος κρατήσῃ τοῦ ἱεροῦ
[2, 2]	χρημάτων. Τοῦτον ἐπέσχεν προσωτέρω χωρεῖν	ἐπελθὼν	Οὔαρος, ὃν διὰ Πτολεμαίου πολλὰ
[2, 19]	ἀποβαλόντες. Ἔνθα δύο μὲν ἡμέρας	ἐπέμεινεν	ὁ Κέστιος ἀμηχανῶν, ὅ τι
[2, 17]	ἄρχοντας αὐτῶν ἅμα τοῖς δυνατοῖς	ἔπεμπε	πρὸς Φλῶρον εἰς Καισάρειαν, ἵν'
[2, 21]	ἐκ τῶν φανερωτέρων. Κρύφα γοῦν	ἔπεμπεν	ἀγγέλους εἰς Ἱεροσόλυμα διαβάλλων τὸν
[2, 5]	πεζικήν, μέρος τῆς στρατιᾶς εὐθέως	ἔπεμπεν	εἰς τὴν Γαλιλαίαν γειτνιῶσαν τῇ
[2, 5]	αἰτίας, τοὺς δὲ ἡγεμόνας ἐξετασθησομένους	ἔπεμπεν	ἐπὶ Καίσαρα. Καῖσαρ δὲ τοῖς
[2, 3]	τὰ φρονήματα συνεχεῖς μὲν ἀγγέλους	ἔπεμπεν	πρὸς Οὔαρον ἐπαμύνειν ἐν τάχει
[2, 17]	ἑαυτῷ λυσιτελήσειν τὴν ταραχὴν ἐπιστάμενος,	ἔπεμπεν	τοὺς ἐπαμυνοῦντας τῷ δήμῳ δισχιλίους
[2, 17]	καὶ τοὺς ἐξάρχοντας τῆς στάσεως	ἔπεμπον	ἀξιοῦντες ἐξελθεῖν ὑπόσπονδοι, καὶ δοθὲν
[2, 17]	πρέσβεις οὓς μὲν πρὸς Φλῶρον	ἔπεμπον,	ὧν ἦρχεν υἱὸς Ἀνανίου Σίμων,
[2, 20]	τοπαρχίας Ἰωάννης ὁ Ἐσσαῖος στρατηγήσων	ἐπέμφθη·	προσκεκλήρωτο δ' αὐτῷ Λύδδα καὶ
[2, 14]	παρακέλευσιν οὐ μόνον ἐφ' ὃν	ἐπέμφθησαν	τόπον ἥρπαζον, ἀλλ' εἰς πάσας
[2, 21]	Ἰωάννῃ χρήματα πρὸς συλλογὴν μισθοφόρων	ἔπεμψαν,	ὅπως πολεμῇ πρὸς Ἰώσηπον· ἐψηφίσαντο
[2, 10]	οὖν μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ἔπεμψεν	ἐγκαθιδρύσοντα τῷ ναῷ τοὺς ἀνδριάντας
[2, 19]	ἐναντιωθέντων ἀποστήσειν τὸ μὴ συμφρονοῦν.	Ἔπεμψεν	οὖν τῶν παρ' ἑαυτῷ τοὺς
[2, 5]	ἐπὶ τοὺς αἰτίους τοῦ κινήματος	ἔπεμψεν	περὶ τὴν χώραν, καὶ πολλῶν
[2, 13]	στάσεως ἐπιλέξας ἑκατέρωθεν τοὺς γνωρίμους	ἔπεμψεν	πρέσβεις ἐπὶ Νέρωνα διαλεξομένους περὶ
[2, 18]	ὅμορον τῆς Καισαρείας Ναρβατηνὴν τοπαρχίαν	ἔπεμψεν	συχνοὺς τῶν ἱππέων, οἳ τήν
[2, 11]	τὰ παρὰ τῆς βουλῆς, πάλιν	ἔπεμψεν	τὸν Ἀγρίππαν ἀπαγγελοῦντα αὐτοῖς ὅτι
[2, 1]	τινὲς δὲ ἀπολύειν τοὺς δεσμώτας·	Ἐπένευσε	δ' ἑτοίμως ἅπασι θεραπεύων τὸ
[2, 17]	μὴ τὴν ἐκ Ῥωμαίων ἄμυναν,	ἐπένθουν	δημοσίᾳ, καὶ πλήρης μὲν κατηφείας
[2, 21]	ἐπέχοντος σαββάτου. Δόλῳ δὴ περιελθεῖν	ἐπενόει	τοὺς ἀποστάντας. Καὶ τὰς μὲν
[2, 14]	ἐν τῷ πανουργεῖν δολιωτέρας ὁδοὺς	ἐπενόησεν.	τὸ μὲν κατ' ἄνδρα κερδαίνειν
[2, 19]	οἱ λῃσταὶ κατὰ τῶν ὑστάτων	ἐπεξέδραμον	καὶ συχνοὺς τῶν ἱππέων καὶ
[2, 2]	Ἀντίπας ἀμφισβητῶν περὶ τῆς βασιλείας	ἐπέξεισιν	ἀξιῶν τῆς ἐπιδιαθήκης κυριωτέραν εἶναι
[2, 12]	θελήσαντα τοὺς αὐθέντας τοῦ σφαγέντος	ἐπεξελθεῖν.	(Κουαδρᾶτος δὲ τότε μὲν ἑκατέρους
[2, 14]	τὸ μάλιστα λυμαινόμενον τὴν χώραν	ἐπεξῄει·	τῶν γοῦν λῃστῶν συνέλαβέν τε
[2, 22]	~(Τὰ μὲν οὖν κατὰ Γαλιλαίαν	ἐπέπαυτο	κινήματα, καὶ τῶν ἐμφυλίων παυσάμενοι
[2, 18]	συνίεσαν Κέστιον, τοῖς ἀπολειφθεῖσιν ἀδοκήτως	ἐπέπεσον	καὶ περὶ δισχιλίους αὐτῶν διέφθειραν.
[2, 20]	τριακόσιοι, χωρὶς δὲ τούτων οἷς	ἐπεποίθει	μάλιστα μισθοφόροι περὶ τετρακισχιλίους καὶ
[2, 18]	ἐπιβουλὴ κατὰ Ἰουδαίων. Αὐτὸς γὰρ	ἐπεπόρευτο	πρὸς Κέστιον Γάλλον εἰς Ἀντιόχειαν,
[2, 12]	μεταπεμψάμενος ὀκτωκαίδεκα τῶν Ἰουδαίων, οὓς	ἐπέπυστο	μετεσχηκέναι τῆς μάχης, πελέκει διεχειρίσατο·
[2, 22]	Ῥωμαίων ἐφρόνουν τό τε τεῖχος	ἐπεσκεύαζον	καὶ πολλὰ τῶν πολεμιστηρίων ὀργάνων.
[2, 16]	εὐγένειαν ὑπὸ τὴν Σκιπίωνος δεξιὰν	ἔπεσον;	Οὔτε δὲ Κυρηναῖοι, τὸ Λακώνων
[2, 21]	Ἰωσήπῳ δὲ παραγίνεσθαι μὲν στρατιὰν	ἐπεστάλκεσαν	οἱ φίλοι, τὴν δ' αἰτίαν
[2, 2]	Οὐάρου καὶ Σαβίνου περὶ τούτων	ἐπεσταλμένα,	συνέδριον μὲν ἀθροίζει τῶν ἐν
[2, 21]	Ἰώσηπος ἐπειρᾶτο διαλέγεσθαι περὶ τῶν	ἐπεσταλμένων,	ὑποπέμψας ὁπλίτας προσέταξεν αὐτὸν ἀνελεῖν.
[2, 10]	εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ἔνθεν εὐθέως	ἐπέστελλεν	Καίσαρι τήν τε ἐμβολὴν τὴν
[2, 16]	δὲ ἐπιβολὴν τῷ πολέμῳ ποριζόμενος	ἐπέστελλεν	Κεστίῳ Ἰουδαίων ἀπόστασιν καταψευδόμενος τήν
[2, 20]	τῶν δημοσίων θησαυρῶν, ὅμως οὐκ	ἐπέστησαν	ταῖς χρείαις αὐτόν τε τυραννικὸν
[2, 19]	τοὺς εὐψυχοτάτους στρατιώτας ὡσεὶ τετρακοσίους	ἐπέστησεν	τῶν δωμάτων, προστάξας ἀναβοᾶν τὰ
[2, 6]	περιλειφθέντας ἐκ τοσούτων κακῶν εἰκότως	ἐπεστράφθαι	ποτὲ ἤδη πρὸς τὰς συμφορὰς
[2, 2]	φυλακῇ τῶν Ἡρώδου χρημάτων. Τοῦτον	ἐπέσχεν	προσωτέρω χωρεῖν ἐπελθὼν Οὔαρος, ὃν
[2, 7]	τηλικαῦτα. κἀκεῖνος αὐτῷ δηλώσειν εἰπὼν	ἕπεται	πρὸς Καίσαρα καὶ τὸν Ἰουδαῖον
[2, 14]	ἀπορραγείη τὸ ἔθνος, καθ' ἡμέραν	ἐπέτεινεν	αὐτοῖς τὰς συμφοράς. (Ἐν δὲ
[2, 21]	ὅπλα φεύγειν. (Πρὸς ταῦτα Ἰωάννης	ἐπέτεινεν	τὸν φθόνον καὶ δευτέραν ἤρτυσεν
[2, 19]	οἱ Ἰουδαῖοι τὰ μετέωρα κατειληφότες	ἐπετήρουν	τὰς παρόδους δῆλοί τε ἦσαν
[2, 18]	ἐπιμισγομένων τῶν ἀλλοφύλων, καὶ χρηματίζειν	ἐπέτρεψαν	Μακεδόνας, ἐπεί τε Ῥωμαῖοι κατεκτήσαντο
[2, 18]	τὸν Ἰουδαίων ὄλεθρον ἐκ Λιβύης·	ἐπέτρεψεν	δὲ οὐ μόνον ἀναιρεῖν, ἀλλὰ
[2, 21]	ἡμέρας ὀλίγας Σεπφωρίταις συναποστᾶσαν εὑρὼν	ἐπέτρεψεν	διαρπάσαι τοῖς στρατιώταις. Συναγαγὼν μέντοι
[2, 5]	τάς τε προσόρους πάσας ὅσαις	ἐπετύγχανον.	Πυρὸς δὲ καὶ φόνου πεπλήρωτο
[2, 8]	τῆς εὐχῆς ἀθέμιτον· ἀριστοποιησάμενος δ'	ἐπεύχεται	πάλιν· ἀρχόμενοί τε καὶ παυόμενοι
[2, 12]	καὶ τῷ σχήματι φωνὴν ὁμοίαν	ἐπεφθέγξατο.	Πρὸς τοῦτο ἅπαν μὲν τὸ
[2, 13]	ἕτερον εἶδος λῃστῶν ἐν Ἱεροσολύμοις	ἐπεφύετο,	οἱ καλούμενοι σικάριοι, μεθ' ἡμέραν
[2, 4]	ὁπλίσας τοῖς τὴν δυναστείαν ζηλοῦσιν	ἐπεχείρει.	(Κατὰ δὲ τὴν Περαίαν Σίμων
[2, 19]	τοὺς τοξότας κατὰ τὸ προσάρκτιον	ἐπεχείρει	κλίμα τῷ ἱερῷ. Ἰουδαῖοι δὲ
[2, 19]	σταδίους, τρισὶ μὲν ἡμέραις οὐκ	ἐπεχείρει	τῇ πόλει τάχα τι παρὰ
[2, 17]	ἦσαν ἐν τοῖς ὅπλοις, οὔτ'	ἐπεχείρει	τις τῶν στασιαστῶν αὐτοῖς οὔτ'
[2, 17]	συντίθενται καὶ κατὰ τὸ ἱερὸν	ἐπεχείρουν	αὐτῷ· σοβαρὸς γὰρ ἀναβεβήκει προσκυνήσων
[2, 21]	ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἐνεργὸν ἕξειν ἔμελλεν	ἐπέχοντος	σαββάτου. Δόλῳ δὴ περιελθεῖν ἐπενόει
[2, 21]	ὃ δὴ μέγιστον αὐτῷ κίνδυνον	ἐπήγαγεν.	Οἱ γὰρ ἁρπάσαντες ἅμα μὲν
[2, 18]	δὲ Ἀσαμών. Τούτοις ὁ Γάλλος	ἐπῆγε	τὴν δύναμιν. Οἱ δὲ ἕως
[2, 19]	εὔκαιρον ἰδὼν εἰς ἐπίθεσιν ἅπασαν	ἐπῆγεν	τὴν δύναμιν καὶ τραπέντας μέχρι
[2, 2]	τῶν σὺν Ἀρχελάῳ πλεόντων συγγενῶν.	Ἐπήγετο	δὲ τὴν μητέρα καὶ τὸν
[2, 19]	φάλαγγος οἵ τε ἱππεῖς ἐκπεριελθόντες	ἐπήμυναν	καὶ τοῦ πεζοῦ τὸ μὴ
[2, 3]	ᾗ μέχρι μὲν οὐδεὶς καθύπερθεν	ἐπήμυνεν	περιῆσαν ἐμπειρίᾳ πολέμου τῶν ἀπείρων·
[2, 14]	δ' ὑπερορῶν τὰς δεήσεις πρὸς	ἐπήρειαν	ἔτι καὶ παρῳκοδόμει τὸ χωρίον
[2, 19]	αὐτῶν ἁλῷ, προῆγε τὴν δύναμιν	ἐπὶ	Βεθώρων. Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι κατὰ
[2, 9]	δ' ἑξῆς ὁ Πιλᾶτος καθίσας	ἐπὶ	βήματος ἐν τῷ μεγάλῳ σταδίῳ
[2, 21]	τὸν αἰγιαλόν· εἱστήκει δὲ δημηγορῶν	ἐπὶ	βουνοῦ τινος ἑξαπήχους τὸ ὕψος·
[2, 18]	Ἰουδαίοις ἑκάστη, καὶ πεντακοσίους μὲν	ἐπὶ	δισχιλίοις Ἀσκαλωνῖται, Πτολεμαεῖς δὲ δισχιλίους
[2, 8]	οὐκ εὐθὺς ἡ πάροδος, ἀλλ'	ἐπὶ	ἐνιαυτὸν ἔξω μένοντι τὴν αὐτὴν
[2, 16]	δὲ δῆμος ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων	ἐπὶ	ἑξήκοντα προελθὼν σταδίους ἐδεξιοῦτο τὸν
[2, 5]	ἐλθεῖν Οὐάρῳ προεξῆλθεν τῆς πόλεως	ἐπὶ	θάλασσαν. Οὔαρος δὲ κατὰ μοῖραν
[2, 12]	μέσων τῶν αἰτιωμένων ἀπαχθῆναι τὴν	ἐπὶ	θανάτῳ κελεύει. Καὶ Ἰουδαῖοι μὲν
[2, 19]	ἱππάσιμον οὐκ ἦν· τὸ δὲ	ἐπὶ	θάτερα κρημνοὶ καὶ φάραγγες, εἰς
[2, 17]	ἀλλότριος οὔτε προσκυνήσει. Κἂν μὲν	ἐπὶ	ἰδιώτου τις ἑνὸς τοῦτον εἰσφέρῃ
[2, 12]	διὰ τὴν εἰς Σαμαρεῖς ἄμυναν	ἐπὶ	Ἱεροσόλυμα Ῥωμαίους παροξύνειν, ἐλεῆσαί τε
[2, 10]	Πετρώνιον μὲν οὖν μετὰ στρατιᾶς	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ἔπεμψεν ἐγκαθιδρύσοντα τῷ ναῷ
[2, 2]	εἰς Ῥώμην ἀνήχθη, διὰ τάχους	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ὁρμήσας παραλαμβάνει τὰ βασίλεια
[2, 14]	στρατιᾶς ἱππικῆς τε καὶ πεζικῆς	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ὥρμησεν, ἵνα τοῖς Ῥωμαίων
[2, 10]	ἐκτεῖναι δὲ τὴν ἀσέβειαν καὶ	ἐπὶ	Ἰουδαίαν. Πετρώνιον μὲν οὖν μετὰ
[2, 18]	καταστρεψάμενοι, τὰ δ' ὑποπρήσαντες ἐχώρουν	ἐπὶ	Κάδασα τὴν Τυρίων καὶ Πτολεμαίδα
[2, 5]	τοὺς δὲ ἡγεμόνας ἐξετασθησομένους ἔπεμπεν	ἐπὶ	Καίσαρα. Καῖσαρ δὲ τοῖς μὲν
[2, 12]	τινας ἄλλους Ἰουδαίων γνωρίμους ἀνέπεμψεν	ἐπὶ	Καίσαρα, ὁμοίως δὲ καὶ Σαμαρέων
[2, 9]	παρὰ τὸ μὴ βούλεσθαι πλεῖν	ἐπὶ	Καίσαρα στερίσκεσθαι μείζονος ἀρχῆς· ὅπου
[2, 14]	μὲν γὰρ οὔσης κατηγόρους ἕξειν	ἐπὶ	Καίσαρος Ἰουδαίους προσεδόκα, πραγματευσάμενος δὲ
[2, 18]	δὲ σώματος καὶ τόλμῃ διαφέρων	ἐπὶ	κακῷ τῶν ὁμοφύλων ἀμφοτέροις κατεχρήσατο·
[2, 12]	ταῖς Ἀγριππίνης τῆς γυναικὸς ἀπάταις	ἐπὶ	κληρονομίᾳ τῆς ἀρχῆς εἰσεποιήσατο καίπερ
[2, 13]	ὑπ' αὐτοῦ λῃστῶν καὶ τῶν	ἐπὶ	κοινωνίᾳ φωραθέντων δημοτῶν οὓς ἐκόλασεν,
[2, 12]	ἓν κήρυγμα πάντες εἰς Καισάρειαν	ἐπὶ	Κουμανὸν συνέδραμον ἱκετεύοντες τὸν οὕτως
[2, 17]	Γαλιλαίου, σοφιστὴς δεινότατος, ὁ καὶ	ἐπὶ	Κυρινίου ποτὲ Ἰουδαίους ὀνειδίσας ὅτι
[2, 14]	ταῖς εἰσφοραῖς, ἀλλὰ καὶ τοὺς	ἐπὶ	λῃστείᾳ δεδεμένους ὑπὸ τῆς παρ'
[2, 12]	στασιῶδες ἐκ τοῦ ἔθνους ἐχώρουν	ἐπὶ	μάχην λίθους τε ἁρπάσαντες ἐπὶ
[2, 13]	οἱ θρασύτεροι παρ' ἀμφοῖν προεπήδων	ἐπὶ	μάχην· οὔτε γὰρ Ἰουδαίων οἱ
[2, 2]	βασιλέως τυχεῖν ἠξίουν καὶ τοὺς	ἐπὶ	μεγίσταις αἰτίαις παρὰ τοῦ πατρὸς
[2, 9]	καὶ μετ' αἰκίας εἶχεν αὐτὸν	ἐπὶ	μῆνας ἓξ ἐν δεσμωτηρίῳ, μέχρις
[2, 9]	τοῖς εἴκοσι καὶ τρεῖς ἡμέρας	ἐπὶ	μησὶν ἕξ. (Ἀποδειχθεὶς δὲ Γάιος
[2, 16]	τὴν στρατιὰν ἄγοντα, οἷα δραπέτην	ἐπὶ	μιᾶς νηὸς διώξαντες, περὶ δὲ
[2, 13]	ἑκατέρωθεν τοὺς γνωρίμους ἔπεμψεν πρέσβεις	ἐπὶ	Νέρωνα διαλεξομένους περὶ τῶν δικαίων.
[2, 18]	περὶ ἧς ἔμελλον ἐκπέμπειν πρεσβείας	ἐπὶ	Νέρωνα συνερρύησαν μὲν εἰς τὸ
[2, 9]	περὶ τὴν οἰκίαν πρηνεῖς καταπεσόντες	ἐπὶ	πέντε ἡμέρας καὶ νύκτας ἴσας
[2, 18]	μέρος τῆς δυνάμεως Κέστιος ὥρμησεν	ἐπὶ	πόλιν καρτερὰν τῆς Γαλιλαίας Χαβουλών,
[2, 17]	καὶ τὸν ἀπὸ Ῥωμαίων κίνδυνον	ἐπὶ	πρώτους αὐτοὺς ἀφιξόμενον ἀπεσκευάζοντο τὰς
[2, 5]	σὺν αὐτοῖς τέσσαρας ἴλας ἱππέων	ἐπὶ	Πτολεμαίδος ᾔει, προστάξας ἐκεῖ καὶ
[2, 16]	ἄν τις τῶν ὑπ' αὐτὸν	ἐπὶ	Ῥωμαίους ἴῃ. Λοιπὸν οὖν ἐπὶ
[2, 1]	νέων ἦρξε θορύβων ἡ τῆς	ἐπὶ	Ῥώμην ἀποδημίας ἀνάγκη. Πενθήσας γὰρ
[2, 12]	καὶ Κέλερι τῷ χιλιάρχῳ πλεῖν	ἐπὶ	Ῥώμης δώσοντας Κλαυδίῳ λόγον ὑπὲρ
[2, 6]	παρόντες, συμπαρίσταντο δὲ αὐτοῖς τῶν	ἐπὶ	Ῥώμης Ἰουδαίων ὑπὲρ ὀκτακισχιλίους. Ἀθροίσαντος
[2, 6]	εἰς Ἀντιόχειαν ἐπάνεισιν. ~(Ἀρχελάῳ δ'	ἐπὶ	Ῥώμης πάλιν ἄλλη συνίσταται δίκη
[2, 9]	μὴ προσδεξαμένου τὴν κατηγορίαν μένων	ἐπὶ	Ῥώμης τούς τε ἄλλους τῶν
[2, 21]	ἐκπεπομφὼς δὲ πάντας τοὺς στρατιώτας	ἐπὶ	σίτου συλλογὴν οὔτε μόνος ἐξορμᾶν
[2, 21]	αὐτὸν ἀρνήσεσθαι τῶν ὑπονοηθέντων, ἀλλ'	ἐπὶ	συγγνώμης πορισμῷ πάντα πεποιηκέναι τὰ
[2, 20]	τὴν στρατιὰν ἐκπέμπουσα τοὺς λοιποὺς	ἐπὶ	συμπορισμὸν αὐτοῖς τῶν ἐπιτηδείων κατεῖχον,
[2, 21]	ἐπινοῶν ἄλλους ἐπ' ἄλλοις ὡς	ἐπὶ	συνθήκαις προυκαλεῖτο. Τοῖς δὲ κυβερνήταις
[2, 1]	στασιασταὶ καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ	ἐπὶ	σωφρονισμῷ προσιόντας, ἐνίει δὲ πολλοὺς
[2, 17]	βασίλεια· Μεθ' ἃ τὸ πῦρ	ἐπὶ	τὰ ἀρχεῖα ἔφερον ἀφανίσαι σπεύδοντες
[2, 17]	πλῆθος τῶν ἐφεστώτων, διιστάμενοι δὲ	ἐπὶ	τὰ θωράκια καὶ τοὺς πύργους
[2, 13]	πᾶσίν ἐστιν, παραλείψω, τρέψομαι δὲ	ἐπὶ	τὰ Ἰουδαίοις κατ' αὐτὸν γενόμενα.
[2, 19]	πόλεμον, ἀφέμενοι τὴν ἑορτὴν ἐχώρουν	ἐπὶ	τὰ ὅπλα, καὶ μέγα τῷ
[2, 10]	Ἰουδαίων δὲ οἱ μὲν ἠπίστουν	ἐπὶ	ταῖς τοῦ πολέμου φήμαις, οἱ
[2, 2]	οὖν Σαβῖνος Οὐάρῳ χαριζόμενος οὔτ'	ἐπὶ	τὰς ἄκρας ἔσπευσεν οὔτε τὰ
[2, 4]	ὥσπερ στρατηγοῖς ἐχρῆτο καὶ σατράπαις	ἐπὶ	τὰς καταδρομάς, αὐτὸς δὲ καθάπερ
[2, 21]	Σύρων φυγάδες, ἀνέστελλεν Ἰωάννης πάλιν	ἐπὶ	τὰς λαθραίους ἐπιβουλὰς ἐκ τῶν
[2, 17]	ὥρμησαν, ὅ τε λοιπὸς δῆμος	ἐπὶ	τὰς ὀργὰς λίθους ἁρπάσαντες τὸν
[2, 22]	καὶ τῶν ἐμφυλίων παυσάμενοι θορύβων	ἐπὶ	τὰς πρὸς Ῥωμαίους ἐτράποντο παρασκευάς·
[2, 3]	ἐπεὶ δὲ πολλοὶ Ἰουδαίων ἀναβάντες	ἐπὶ	τὰς στοὰς κατὰ κεφαλῆς αὐτῶν
[2, 18]	βεβαίως ἀλλόφυλον ἐφοβεῖτο. Προεκαλεῖτο δὲ	ἐπὶ	τὰς σφαγὰς τῶν διαφόρων καὶ
[2, 18]	ὁρμαῖς αὐτῶν οὔτε Ἀσκάλων, ἀλλ'	ἐπὶ	ταύταις πυρποληθείσαις Ἀνθηδόνα καὶ Γάζαν
[2, 16]	(Τὸ δὲ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων	ἐπί	τε τὸν βασιλέα καὶ τοὺς
[2, 18]	δὲ πᾶν τὸ Ἰουδαῑ κὸν	ἐπὶ	τὴν ἄμυναν, καὶ τὸ μὲν
[2, 7]	διδαχθεὶς ἔλεγεν, ὡς οἱ πεμφθέντες	ἐπὶ	τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ τε καὶ
[2, 17]	δ' ἦν Λώου μηνός, ὥρμησαν	ἐπὶ	τὴν Ἀντωνίαν καὶ τοὺς ἐν
[2, 16]	ἀκούῃ· τοῖς μὲν γὰρ ἀνηκέστως	ἐπὶ	τὴν ἀπόστασιν ὡρμημένοις ἔνεστι καὶ
[2, 19]	ὑπέστρεφον, κατόπιν δὲ τοῖς Ῥωμαίοις	ἐπὶ	τὴν Βεθώραν ἀνιοῦσιν προσπεσὼν ὁ
[2, 5]	τάγματος ὅλου παρέστη καὶ σπεύδειν	ἐπὶ	τὴν βοήθειαν. Ἀναλαβὼν δὴ τὰ
[2, 7]	ἀκούσας Ἀρχέλαος μετὰ πέντε ἡμέρας	ἐπὶ	τὴν δίκην ἐκλήθη. (Ἄξιον δὲ
[2, 13]	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος σκεδασθὲν	ἐπὶ	τὴν ἑαυτῶν ἕκαστον διαλαθεῖν. (Κατεσταλμένων
[2, 7]	δὲ οὐκ ἀρκεσθεῖσα τούτῳ πάλιν	ἐπὶ	τὴν ἐμὴν ἀνακάμπτεις ἑστίαν, τρίτον
[2, 20]	ἀλλήλους νόμιμα τῶν κατὰ πόλιν	ἐπὶ	τὴν ἔξωθεν αὐτῶν ἀσφάλειαν ἐχώρει.
[2, 12]	τῆς Σαμαρείτιδος, πολλῶν ἀναβαινόντων Ἰουδαίων	ἐπὶ	τὴν ἑορτὴν ἀναιρεῖταί τις Γαλιλαῖος.
[2, 12]	ἐγένετο. Συνεληλυθότος γὰρ τοῦ πλήθους	ἐπὶ	τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων εἰς
[2, 1]	ἐκ τῆς χώρας λαὸς ἄπειρος	ἐπὶ	τὴν θρησκείαν, οἱ δὲ τοὺς
[2, 19]	θαρροῦντες ἄτακτοι μετὰ κραυγῆς ἐξεπήδων	ἐπὶ	τὴν μάχην μηδὲ τῆς ἀργῆς
[2, 21]	δι' ὁμοφύλων ἐγκεχειρισμένῳ, πέμπειν αὐτοῖς	ἐπὶ	τὴν μεθορίαν ἐξῃτήσατο. Συνωνούμενος δὲ
[2, 20]	γὰρ καταλεγέντων ἑκάστη τοὺς ἡμίσεις	ἐπὶ	τὴν στρατιὰν ἐκπέμπουσα τοὺς λοιποὺς
[2, 21]	ὁρῶν καὶ προθυμούμενον αὐτὸν ἐπιπηδᾶν	ἐπὶ	τὴν τιμωρίαν ἱκέτευεν ἀπὸ τῆς
[2, 16]	ἐπὶ Ῥωμαίους ἴῃ. Λοιπὸν οὖν	ἐπὶ	τὴν τοῦ θεοῦ συμμαχίαν καταφευκτέον.
[2, 16]	ἐν περιόπτῳ τὴν ἀδελφὴν Βερνίκην	ἐπὶ	τῆς Ἀσαμωναίων οἰκίας, αὕτη γὰρ
[2, 16]	ὁμήρους πέμπουσιν Ῥωμαίοις, καὶ ἔστιν	ἐπὶ	τῆς Ἰταλίας ἰδεῖν ἐν εἰρήνης
[2, 2]	διαγνώσεως ἠρεμήσειν ὑπέσχετο καὶ διέτριβεν	ἐπὶ	τῆς Καισαρείας. Ὡς δὲ τῶν
[2, 21]	σκέμμα τοῖς ἐπιχειρουμένοις, τὰ δ'	ἐπὶ	τῆς λίμνης σκάφη πάντα συναθροίσας,
[2, 16]	κατοικούντων πόλεις· οὐ γὰρ ἔστιν	ἐπὶ	τῆς οἰκουμένης δῆμος ὁ μὴ
[2, 16]	παραλήψεσθε συμμάχους; οἱ μὲν γὰρ	ἐπὶ	τῆς οἰκουμένης πάντες εἰσὶν Ῥωμαῖοι,
[2, 21]	ὁ Ἰώσηπος ἐπιστραφεὶς καὶ θεασάμενος	ἐπὶ	τῆς σφαγῆς ἤδη τὸν σίδηρον
[2, 14]	ἔθνος παρανομίας ἐπόμπευσεν καὶ ὥσπερ	ἐπὶ	τιμωρίᾳ κατακρίτων πεμφθεὶς δήμιος οὔτε
[2, 16]	οἱ ἀγαθοὶ παραπολαύσωσιν, ᾠήθην δεῖν	ἐπὶ	τὸ αὐτὸ πάντας ὑμᾶς συναγαγὼν
[2, 14]	οὐκ ἀνετράπη τὴν φιλαργυρίαν, ἀλλ'	ἐπὶ	τὸ μᾶλλον χρηματίσασθαι παρωργίσθη. Δέον
[2, 19]	ὄνομα, μόλις εἰς Γαβαὼν κατήντησαν	ἐπὶ	τὸ πρότερον στρατόπεδον, τὰ πολλὰ
[2, 21]	ἀπάτῃ δευτέρᾳ χρῆται· ἀναβὰς γὰρ	ἐπὶ	τὸ τέγος καὶ τῇ δεξιᾷ
[2, 8]	ταῖς ἐσχάταις ἀναπνοαῖς ἀνέλαβον, ἱκανὴν	ἐπὶ	τοῖς ἁμαρτήμασιν αὐτῶν τὴν μέχρι
[2, 8]	καὶ μὴ κατὰ τὸ πλεῖστον	ἐπὶ	τοῖς ἀνθρώποις κεῖσθαι, βοηθεῖν δὲ
[2, 18]	δὲ τῶν ἑκάστοτε τολμωμένων τὴν	ἐπὶ	τοῖς ἀπειλουμένοις ἀνάτασιν. (Μέχρι μὲν
[2, 17]	ὠμότητα καὶ μηδένα νομίζων ἔχειν	ἐπὶ	τοῖς πράγμασιν ἀντίπαλον ἀφόρητος ἦν
[2, 21]	μυριάδες ὁπλιτῶν γενόμεναι παρεῖναι σφᾶς	ἐπὶ	τὸν Ἰωάννην τὸν κοινὸν ἐπίβουλον
[2, 20]	εὐπόρους ὁρῶν ὄντας καὶ προθύμους	ἐπὶ	τὸν πόλεμον δίχα προστάγματος. Ὁμοίως
[2, 16]	Μακεδόνων εὐγενείᾳ χαλινοῖ. Τίνας οὖν	ἐπὶ	τὸν πόλεμον ἐκ τῆς ἀοικήτου
[2, 3]	κατακοπησομένου τοῦ τάγματος· αὐτὸς δὲ	ἐπὶ	τὸν ὑψηλότατον τοῦ φρουρίου πύργον
[2, 14]	καὶ πολλοὺς τῶν μετρίων συλλαβόντες	ἐπὶ	τὸν Φλῶρον ἀνῆγον· οὓς μάστιξιν
[2, 10]	γυναικὸς τελευτᾷ. ~(Γάιος δὲ Καῖσαρ	ἐπὶ	τοσοῦτον ἐξύβρισεν εἰς τὴν τύχην,
[2, 7]	πατρὶ θεασάμενος ὁ ἐθνάρχης Ἀρχέλαος	ἐπὶ	τοσοῦτον ἔρωτος ἦλθεν, ὥστε παραχρῆμα
[2, 19]	αἰτίαν ταύτην ὅ τε πόλεμος	ἐπὶ	τοσοῦτον μῆκος προύβη καὶ ἀνηκέστων
[2, 16]	πρὸς Νέρωνα καὶ μὴ σιωπῶντας	ἐπὶ	τοσούτῳ φόνῳ καταλιπεῖν ἑαυτοῖς ὑπόνοιαν
[2, 2]	αὐτῷ τὸ διάδημα, προκαθίσας δ'	ἐπὶ	τοῦ θρόνου καὶ χρηματίσας βασιλεὺς
[2, 19]	μέχρι Ἱεροσολύμων κατεδίωξεν. Στρατοπεδευσάμενος δὲ	ἐπὶ	τοῦ καλουμένου Σκοποῦ, διέχει δ'
[2, 1]	οὐ μόνον ἔφη τῆς ἐξουσίας	ἐπὶ	τοῦ παρόντος, ἀλλὰ καὶ τῶν
[2, 21]	ἔφη. Σχετλιάζοντα δὲ τὸν Ἰώσηπον	ἐπὶ	τοῦ σκάφους ὁ Κλεῖτος ὁρῶν
[2, 5]	δὲ κατὰ μοῖραν τῆς στρατιᾶς	ἐπὶ	τοὺς αἰτίους τοῦ κινήματος ἔπεμψεν
[2, 21]	σίτου συλλογὴν οὔτε μόνος ἐξορμᾶν	ἐπὶ	τοὺς ἀποστάντας οὔτε μένειν ὑπέμενεν,
[2, 5]	μετὰ δὲ τῶν ἰδίων ταγμάτων	ἐπὶ	τοὺς ἀφεστῶτας ἠπείγετο. Κἀκεῖνοι πρὶν
[2, 17]	δὴ τὸ στρατόπεδον ὡς εὐάλωτον	ἐπὶ	τοὺς βασιλικοὺς ἀνέφυγον πύργους, τόν
[2, 19]	κατιδόντες ἔρημον τὴν ἔπαυλιν αὐτῶν	ἐπὶ	τοὺς ἐξαπατήσαντας τετρακοσίους ἔδραμον, κἀκείνους
[2, 13]	τὴν μητέρα διεξῆλθεν, ἀφ' ὧν	ἐπὶ	τοὺς εὐγενεστάτους μετήνεγκεν τὴν ὠμότητα,
[2, 11]	μὴ κατάσχοι τὴν ὁρμὴν τῶν	ἐπὶ	τοὺς εὐπατρίδας λελυσσηκότων, ἀπολέσας δι'
[2, 17]	τὰ νεῦρα τῆς πόλεως καταφλέξαντες	ἐπὶ	τοὺς ἐχθροὺς ἐχώρουν, ἔνθα δὴ
[2, 14]	μὲν οὖν εὐσταθὲς καὶ πρᾷον	ἐπὶ	τοὺς ἡγεμόνας ἀναφεύγειν ᾤετο χρῆναι,
[2, 19]	ἐδύναντο βαλλόμενοι, καὶ τὸ πρόσαντες	ἐπὶ	τοὺς πολεμίους ἱππάσιμον οὐκ ἦν·
[2, 12]	ἐπὶ μάχην λίθους τε ἁρπάσαντες	ἐπὶ	τοὺς στρατιώτας ἔβαλλον. Καὶ Κουμανὸς
[2, 2]	ταραχὴν τοῦ πλήθους ἐκ τῆς	ἐπὶ	τούτοις ἀγανακτήσεως ἔλεγεν γεγονέναι. Καὶ
[2, 1]	αὐτοὺς φανῆναι τοῦ πατρὸς ἀμείνων.	(Ἐπὶ	τούτοις ἡδόμενον τὸ πλῆθος εὐθέως
[2, 10]	σφαγὴν ἅμα τέκνοις καὶ γυναιξίν.	Ἐπὶ	τούτοις θαῦμα καὶ οἶκτος εἰσῄει
[2, 21]	τὸ δωμάτιον παρελθεῖν ἀπειλοῦντες ἐφεστήκεσαν.	Ἐπὶ	τούτοις Ἰώσηπος ἀπάτῃ δευτέρᾳ χρῆται·
[2, 3]	τρισχίλιοι Ῥοῦφός τε καὶ Γρᾶτος	ἐπὶ	τούτοις, ὁ μὲν τοὺς πεζοὺς
[2, 21]	ὑμῖν ἐβουλευσάμην, κολάζετε τὸν εὐεργέτην.	(Ἐπὶ	τούτοις οἱ Ταριχεῶται μὲν αὐτὸν
[2, 19]	ἁλωσομένης αὐτίκα. Τὸν δὲ δῆμον	ἐπὶ	τούτοις συνέβαινεν θαρρεῖν, καὶ καθὸ
[2, 7]	οὐκ ἔλαβεν. γελάσας δὲ Καῖσαρ	ἐπὶ	τούτοις τὸν μὲν ψευδαλέξανδρον δι'
[2, 13]	θεοῦ δείξοντος αὐτοῖς σημεῖα ἐλευθερίας.	Ἐπὶ	τούτοις Φῆλιξ, ἐδόκει γὰρ ἀποστάσεως
[2, 8]	κτείνειν λαβὼν παρὰ Καίσαρος ἐξουσίαν.	Ἐπὶ	τούτου τις ἀνὴρ Γαλιλαῖος Ἰούδας
[2, 1]	ἰδίου πένθους, ὅτε τὸ κοινὸν	ἐπὶ	τῷ βασιλεῖ πέπαυτο, κατολοφυρόμενοι τοὺς
[2, 21]	εἰς Ἱεροσόλυμα διαβάλλων τὸν Ἰώσηπον	ἐπὶ	τῷ μεγέθει τῆς δυνάμεως, φάσκων
[2, 21]	τὴν Γαλιλαίαν καὶ μετεώρους ὄντας	ἐπὶ	τῷ μέλλοντι πολέμῳ τοὺς πολλοὺς
[2, 21]	Οἱ γὰρ ἁρπάσαντες ἅμα μὲν	ἐπὶ	τῷ μηδεμιᾶς τυχεῖν μερίδος ἐκ
[2, 15]	εἶργεν τῆς ὁρμῆς, καὶ διαστάντες	ἐπὶ	τῶν τεγῶν τοὺς Ῥωμαίους ἔβαλλον.
[2, 17]	κινούντων τὸν πόλεμον συνελθόντες ὥρμησαν	ἐπὶ	φρούριόν τι καλούμενον Μασάδαν, καὶ
[2, 2]	Συρίας ἐπίτροπος εἰς Ἰουδαίαν ἀνιὼν	ἐπὶ	φυλακῇ τῶν Ἡρώδου χρημάτων. Τοῦτον
[2, 15]	γὰρ καὶ κλώμενοι πλήθει τῶν	ἐπιβαινόντων	ἠφανίζοντο, καὶ οὐδὲ πρὸς ταφήν
[2, 16]	τὴν ἀνατολὴν οἱ ἀφ' ἑσπέρας	ἐπιβλέπουσιν·	ἀλλ' οὐδὲ ἀκούειν ταχέως τὰ
[2, 4]	παθεῖν Γράτου σὺν τοῖς Σεβαστηνοῖς	ἐπιβοηθήσαντος	ἐξέφυγον. Πολλὰ τοιαῦτα τοὺς ἐπιχωρίους
[2, 16]	θαλάσσας; ποῦ δ' οἱ ταῖς	ἐπιβολαῖς	ἐξαρκέσοντες θησαυροί; Πρὸς Αἰγυπτίους ἄρα
[2, 16]	ὑπέστρεψεν εἰς Καισάρειαν. ~(Ἑτέραν δὲ	ἐπιβολὴν	τῷ πολέμῳ ποριζόμενος ἐπέστελλεν Κεστίῳ
[2, 15]	ἠγωνίζετο. Διήμαρτέν γε μὴν τῆς	ἐπιβολῆς·	ὁ γὰρ δῆμος ἄντικρυς ἐπιστραφεὶς
[2, 21]	Ἰωάννης πάλιν ἐπὶ τὰς λαθραίους	ἐπιβουλὰς	ἐκ τῶν φανερωτέρων. Κρύφα γοῦν
[2, 7]	δὲ ἐπίτηδες ἐν Κύπρῳ τὰς	ἐπιβουλὰς	φυλασσόμενον· ἧττον γὰρ ἐπιχειρεῖσθαι διεζευγμένους.
[2, 13]	ταῖς φυλακαῖς ἀνῃροῦντο· τοσοῦτον τῶν	ἐπιβουλευόντων	τὸ τάχος ἦν καὶ τοῦ
[2, 18]	καὶ κατὰ τὴν Ἀγρίππα βασιλείαν	ἐπιβουλὴ	κατὰ Ἰουδαίων. Αὐτὸς γὰρ ἐπεπόρευτο
[2, 21]	καθεσταμένος γράφει τὰ περὶ τὴν	ἐπιβουλὴν	αὐτῷ κατὰ τάχος. Ὁ δὲ
[2, 17]	ἔνδοθεν ἀνῳκοδομημένον διεφάνη· τὴν γὰρ	ἐπιβουλὴν	αὐτῶν προαισθόμενοι, τάχα καὶ τοῦ
[2, 21]	πέριξ χώραν πυθόμενοι τήν τε	ἐπιβουλὴν	καὶ τὸν συσκευάσαντα συνηθροίζοντο κατὰ
[2, 21]	τὸν φθόνον καὶ δευτέραν ἤρτυσεν	ἐπιβουλὴν	κατὰ τοῦ Ἰωσήπου. Σκηψάμενος δὴ
[2, 17]	τῶν στασιαστῶν αὐτοῖς οὔτ' ἐνέφαινεν	ἐπιβουλήν·	ὡς δὲ κατὰ τὰς συνθήκας
[2, 21]	δέ, οὔπω γὰρ ὑπώπτευεν τὸν	ἐπίβουλον,	γράφει τοῖς κατὰ τὴν πόλιν
[2, 21]	ἐπὶ τὸν Ἰωάννην τὸν κοινὸν	ἐπίβουλον	ἐβόων· συγκαταφλέξειν γὰρ αὐτῷ καὶ
[2, 21]	κατὰ τὴν Γαλιλαίαν παρανίσταταί τις	ἐπίβουλος	ἀνὴρ ἀπὸ Γισχάλων, υἱὸς Ληίου,
[2, 21]	ἁρπάσαντες τὰ ὅπλα κατὰ τῶν	ἐπιβούλων	ἐχώρουν. Ἔνθα δείσας ὁ Ἰώσηπος,
[2, 18]	τὸ πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς πιστὸν	ἐπιδείξασθαι,	μεταβαίνειν ἅμα ταῖς γενεαῖς εἰς
[2, 6]	αὐτῶν διοικεῖν ἐπ' ἰδίοις ἡγεμόσιν·	ἐπιδείξεσθαι	γάρ, ὡς οἱ νῦν στασιώδεις
[2, 8]	Μετὰ γὰρ τὴν τῆς καρτερίας	ἐπίδειξιν	δυσὶν ἄλλοις ἔτεσιν τὸ ἦθος
[2, 11]	τῆς ἡγεμονίας. (Συνέβη τηνικαῦτα πρὸς	ἐπιδημοῦντα	τὸν Ἀγρίππαν τήν τε σύγκλητον
[2, 21]	χεῖρας καὶ τὸ ἴδιον ξίφος	ἐπιδήσας	τῷ τένοντι. Πρὸς ταῦτα τῶν
[2, 2]	οὐδ' ὃν ἔγραφεν ἐν ταῖς	ἐπιδιαθήκαις	ᾔδει διάδοχον, καὶ ταῦτα μηδὲν
[2, 2]	κατὰ τὸ πρεσβεῖον καὶ τὰς	ἐπιδιαθήκας	διεκρούσατο. Μεθίστατο δὲ ἐν Ῥώμῃ
[2, 2]	κατηγόρους γεγονέναι. Τήν γε μὴν	ἐπιδιαθήκην	ἠξίου διὰ τοῦτο μάλιστα εἶναι
[2, 2]	τῆς βασιλείας ἐπέξεισιν ἀξιῶν τῆς	ἐπιδιαθήκης	κυριωτέραν εἶναι τὴν διαθήκην, ἐν
[2, 6]	παισίν. Μετὰ δὲ τὸν οἶκον	ἐπιδιένειμεν	αὐτοῖς τὴν ἑαυτῷ καταλειφθεῖσαν ὑφ'
[2, 19]	ὁρῶντες κούφους καὶ πρὸς τὰς	ἐπιδρομὰς	εὐκόλους· ὥστε συνέβαινεν αὐτοῖς πολλὰ
[2, 10]	ἢ παροξυνθέντος ὑπὲρ τοσούτων ἑτοίμως	ἐπιδώσω	τὴν ἐμαυτοῦ ψυχήν” διαφῆκεν τὸ
[2, 21]	ἕτοιμος μὲν ψεύσασθαι, δεινὸς δ'	ἐπιθεῖναι	πίστιν τοῖς ἐψευσμένοις, ἀρετὴν ἡγούμενος
[2, 13]	ἄνθρωπος γόης καὶ προφήτου πίστιν	ἐπιθεὶς	ἑαυτῷ περὶ τρισμυρίους μὲν ἀθροίζει
[2, 19]	αὐτῶν ταραχὴν εὔκαιρον ἰδὼν εἰς	ἐπίθεσιν	ἅπασαν ἐπῆγεν τὴν δύναμιν καὶ
[2, 16]	μὴν τό γε νῦν ἐλευθερίας	ἐπιθυμεῖν	ἄωρον, δέον ὑπὲρ τοῦ μηδὲ
[2, 21]	ἐλπίδα κέρδους φονικώτατος, ἀεὶ μὲν	ἐπιθυμήσας	μεγάλων, τρέφων δὲ τὰς ἐλπίδας
[2, 14]	κτείνειν τοὺς ἐντυγχάνοντας. Οἱ δ'	ἐπιθυμίᾳ	κέρδους προσλαβόντες ἡγεμονικὴν παρακέλευσιν οὐ
[2, 9]	τὰς Ἡρώδου τοῦ τετράρχου διήγειρεν	ἐπιθυμίας.	Ἐνῆγε δὲ μάλιστα τοῦτον εἰς
[2, 16]	καὶ διὰ τὰς ἑαυτῶν κτήσεις	ἐπιθυμοῦντες	εἰρήνης, συνίεσαν εὐνοικὴν τὴν ἐπίπληξιν
[2, 15]	πλημμελείας προδοῦναι τὴν πατρίδα τοῖς	ἐπιθυμοῦσιν	πορθῆσαι· τίνα γὰρ ἢ τοῖς
[2, 15]	ἐφιέμενος καὶ διὰ τοῦτο παρελθεῖν	ἐπιθυμῶν	εἰς τὴν Ἀντωνίαν, ὡς ἀπερράγησαν
[2, 14]	τῶν Καισαρέων στασιασταί, τὸν γὰρ	ἐπιθύσοντα	προπεπόμφεσαν ἐκ συντάγματος, καὶ ταχέως
[2, 21]	ὀλίγας ἡμέρας πάλιν ἀπέστη Τιβεριὰς	ἐπικαλεσαμένων	τῶν ἔνδον Ἀγρίππαν τὸν βασιλέα.
[2, 16]	πατρίων τι καταλῦσαι. Πῶς δὲ	ἐπικαλέσεσθε	τὸ θεῖον πρὸς τὴν ἄμυναν
[2, 12]	δεσμώτας ἐκέλευσεν ἀνάγεσθαι πρὸς αὐτόν,	ἐπικαλῶν	ὅτι μὴ διώξαντες τοὺς λῃστὰς
[2, 11]	τὸ τυχεῖν τῆς ἡγεμονικῆς κλήσεως	ἐπικίνδυνον	εἶναι· ἔπειθ' ὅτι διοικήσει τὴν
[2, 16]	καὶ τοῖς ἀγαθοῖς σχεδὸν ὅλην	ἐπικλύζοντες	τὴν οἰκουμένην, ἀνέχονται Ῥωμαίων πρόσοδος
[2, 18]	πάσης ἡλικίας ἐχώρουν κτείνοντες, ὡς	ἐπικλυσθῆναι	μὲν αἵματι πάντα τὸν χῶρον,
[2, 8]	τὰς ἀποδημίας οὐδὲν μὲν ὅλως	ἐπικομιζόμενοι,	διὰ δὲ τοὺς λῃστὰς ἔνοπλοι.
[2, 16]	ὁ δῆμος εἰς ὀλοφυρμοὺς τραπόμενος	ἐπικουρεῖν	τὸν Ἀγρίππαν ἱκέτευεν, τοῦ τε
[2, 8]	δὲ ταῦτα παρ' αὐτοῖς αὐτεξούσια,	ἐπικουρία	καὶ ἔλεος· βοηθεῖν τε γὰρ
[2, 2]	διανεῖμαι τὴν ἀρχήν· ἐδόκει γὰρ	ἐπικουρίας	τὸ πλῆθος τῶν προσώπων χρῄζειν.
[2, 18]	Πλεῖστοι δὲ κἀκ τῶν πόλεων	ἐπίκουροι	συνελέγησαν, ἐμπειρίᾳ μὲν ἡττώμενοι τῶν
[2, 5]	παρὰ τῶν βασιλέων καὶ δυναστῶν	ἐπικούρους	συνελθεῖν· προσέλαβεν δὲ καὶ παρὰ
[2, 1]	αἰτήμασιν· οἱ μὲν γὰρ ἐβόων	ἐπικουφίζειν	τὰς εἰσφοράς, οἱ δὲ ἀναιρεῖν
[2, 17]	πόλιν καὶ πρὶν γενέσθαι δυσκαθαίρετον	ἐπικόψαι	τὴν στάσιν. Φλώρῳ μὲν οὖν
[2, 1]	ὀνομάτων, ἕως ἂν αὐτῷ Καῖσαρ	ἐπικυρώσῃ	τὴν διαδοχήν, ὁ καὶ κατὰ
[2, 1]	ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες εἰ πλήθους	ἐπιλάβοιντο.	Καὶ δὴ τῆς τῶν ἀζύμων
[2, 20]	μισθοφόροι περὶ τετρακισχιλίους καὶ πεντακοσίους·	ἐπιλέκτους	δὲ περὶ αὑτὸν εἶχεν ἑξακοσίους
[2, 18]	δὲ τῶν λοιπῶν ἀνὰ δισχιλίους	ἐπιλέκτους,	πεζῶν τε ἓξ σπείρας καὶ
[2, 19]	ἀναλαβὼν ὁ Κέστιος τῶν τε	ἐπιλέκτων	συχνοὺς καὶ τοὺς τοξότας κατὰ
[2, 20]	μὲν γηραιῶν ἑβδομήκοντα τοὺς σωφρονεστάτους	ἐπιλέξας	ἐκ τοῦ ἔθνους κατέστησεν ἄρχοντας
[2, 13]	οὐσίας. Μενούσης δὲ τῆς στάσεως	ἐπιλέξας	ἑκατέρωθεν τοὺς γνωρίμους ἔπεμψεν πρέσβεις
[2, 8]	Χειροτονητοὶ δ' οἱ τῶν κοινῶν	ἐπιμεληταὶ	καὶ ἀδιαίρετοι πρὸς ἁπάντων εἰς
[2, 8]	ἕκαστοι τέχνας ἴσασιν ὑπὸ τῶν	ἐπιμελητῶν	διαφίενται, καὶ μέχρι πέμπτης ὥρας
[2, 8]	ἔστιν ὅ τι μὴ τῶν	ἐπιμελητῶν	προσταξάντων ἐνεργοῦσι, δύο δὲ ταῦτα
[2, 8]	τὸ ἦθος ἀγριώτερον αἵ τε	ἐπιμιξίαι	πρὸς τοὺς ὁμοίους ἀπηνεῖς ὡς
[2, 18]	καθαρωτέραν ἔχοιεν τὴν δίαιταν ἧττον	ἐπιμισγομένων	τῶν ἀλλοφύλων, καὶ χρηματίζειν ἐπέτρεψαν
[2, 19]	τις τόπον οὔτε ἀμύνης εἶχεν	ἐπίνοιαν,	ἀλλ' ὑπ' ἀμηχανίας ἐπ' οἰμωγὴν
[2, 21]	βουλόμενος λαβεῖν. Ἔπειτα καινοτέρας σκήψεις	ἐπινοῶν	ἄλλους ἐπ' ἄλλοις ὡς ἐπὶ
[2, 8]	ὀμνύειν αὐτοῖς περιίσταται χεῖρον τῆς	ἐπιορκίας	ὑπολαμβάνοντες· ἤδη γὰρ κατεγνῶσθαί φασιν
[2, 21]	τὴν πόλιν· οὐδὲ γὰρ τὴν	ἐπιοῦσαν	ἡμέραν ἐνεργὸν ἕξειν ἔμελλεν ἐπέχοντος
[2, 17]	μηνὸς ἐπράχθη. (Κατὰ δὲ τὴν	ἐπιοῦσαν	ὅ τε ἀρχιερεὺς Ἀνανίας περὶ
[2, 19]	ἦν ἡ προσβολή, τῇ δ'	ἐπιούσῃ	ἀναλαβὼν ὁ Κέστιος τῶν τε
[2, 19]	αὐλίζεται στρατοπέδῳ Κέστιος, τῇ δ'	ἐπιούσῃ	προσωτέρω χωριζόμενος μᾶλλον ἐξεκαλέσατο τοὺς
[2, 15]	μηνὸς Ἀρτεμισίου συνηνέχθη, τῇ δ'	ἐπιούσῃ	τὸ μὲν πλῆθος ὑπερπαθῆσαν εἰς
[2, 14]	Ἰουδαίοις τοῦ μάχεσθαι. (Τῆς δ'	ἐπιούσης	ἡμέρας ἑβδομάδος οὔσης τῶν Ἰουδαίων
[2, 20]	οἴκοθεν φαύλους οὐ μόνον τοῖς	ἐπιοῦσιν	ἐχθροῖς ἀλλὰ καὶ τῷ θεῷ
[2, 13]	ἀναχωρεῖν. Τῶν δὲ μὴ πειθομένων	ἐπιπέμψας	τοὺς στρατιώτας ἀναιρεῖ συχνούς, ὧν
[2, 17]	τῆς ἄνω πόλεως. Οἱ δὲ	ἐπιπεσόντες	τήν τε Ἀνανίου τοῦ ἀρχιερέως
[2, 16]	τοῖς μὲν γὰρ ἐξ ἀδήλων	ἐπιπεσοῦσιν	δεινοῖς τὸ γοῦν ἐλεεῖσθαι περίεστιν,
[2, 21]	Κλεῖτος ὁρῶν καὶ προθυμούμενον αὐτὸν	ἐπιπηδᾶν	ἐπὶ τὴν τιμωρίαν ἱκέτευεν ἀπὸ
[2, 21]	ἑξαπήχους τὸ ὕψος· καὶ παρορμοῦντος	ἐπιπηδήσας	σκάφους σὺν δυσὶν σωματοφύλαξιν εἰς
[2, 16]	ἐπιθυμοῦντες εἰρήνης, συνίεσαν εὐνοικὴν τὴν	ἐπίπληξιν	τοῦ βασιλέως· ὁ δὲ δῆμος
[2, 8]	ἐξ ὠκεανοῦ πραὺς ἀεὶ ζέφυρος	ἐπιπνέων	ἀναψύχει· ταῖς δὲ φαύλαις ζοφώδη
[2, 21]	δύναται, τέσσαρας ἀμφορεῖς, τῆς αὐτῆς	ἐπίπρασκεν	τιμῆς ἡμιαμφόριον. Οὔσης δὲ τῆς
[2, 15]	φεύγοντας οἱ ἱππεῖς καταδιώκοντες συνεπάτουν.	Ἔπιπτον	δὲ πολλοὶ μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων
[2, 17]	τῶν λῃστῶν ὑπὸ τοῖς τείχεσιν	ἔπιπτον.	Οὔτε δὲ νυκτὸς οὔτε ἡμέρας
[2, 17]	ἀποστάσεως χαλεπήναντες καὶ τὸ τηλικοῦτον	ἐπισείειν	τῇ πατρίδι πόλεμον, ἔπειτα τὸ
[2, 17]	πρὸς Ἀγρίππαν, ἐν οἷς ἦσαν	ἐπίσημοι	Σαῦλός τε καὶ Ἀντίπας καὶ
[2, 17]	ὑπ' αὐτὸν ἡγεμόνας τόν τε	ἐπισημότατον	τῆς τυραννίδος ὑπηρέτην Ἀψάλωμον. (Ὁ
[2, 21]	πανουργότατος μὲν καὶ δολιώτατος τῶν	ἐπισήμων	ἐν τοῖσδε τοῖς πονηρεύμασιν ἁπάντων,
[2, 17]	τοῖς πρεσβευταῖς· Ἀγρίππας δὲ κηδόμενος	ἐπίσης	τῶν τε ἀφισταμένων καὶ πρὸς
[2, 18]	μὲν τὸν πατέρα τῆς πολιᾶς	ἐπισπασάμενος	διελαύνει τῷ ξίφει, μεθ' ὃν
[2, 17]	οὐδ' ἑαυτῷ λυσιτελήσειν τὴν ταραχὴν	ἐπιστάμενος,	ἔπεμπεν τοὺς ἐπαμυνοῦντας τῷ δήμῳ
[2, 7]	πάντα τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν	ἐπιστάμενος,	ὑφ' οὗ διδαχθεὶς ἔλεγεν, ὡς
[2, 7]	τοὺς ἑωρακότας Ἀλέξανδρον καὶ σαφῶς	ἐπισταμένους	διόμνυσθαι τοῦτον εἶναι. Τό γε
[2, 7]	Κέλαδόν τινα πέμπει τῶν σαφῶς	ἐπισταμένων	Ἀλέξανδρον, κελεύσας ἀγαγεῖν αὐτῷ τὸν
[2, 7]	ὀλίγον τῆς ἀφίξεως χρόνον ἔδοξεν	ἐπιστάντα	τὸν Ἀλέξανδρον αὐτῇ λέγειν ἀπέχρη
[2, 18]	πᾶσαν τὴν γενεὰν καὶ περίοπτος	ἐπιστὰς	τοῖς σώμασιν τήν τε δεξιὰν
[2, 18]	μίσει τὸ λεῖπον ἐν ταῖς	ἐπιστήμαις	ἀντιπληροῦντες. Παρῆν δὲ καὶ αὐτὸς
[2, 3]	Οὐάρου δ' ἐκομίσθησαν ἐκ Συρίας	ἐπιστολαὶ	περὶ τῆς Ἰουδαίων ἀποστάσεως, ἣν
[2, 10]	παριέναι τὸ πρόσταγμα. Ταύταις ταῖς	ἐπιστολαῖς	οὐ σφόδρα μετρίως ἀντέγραψεν ὁ
[2, 10]	τὰς περὶ τούτων Πετρώνιος λαβὼν	ἐπιστολὰς	ἑπτὰ καὶ εἴκοσιν ἡμέραις ἢ
[2, 21]	δὲ Ἰώσηπος ὡς ἔλαβεν τὴν	ἐπιστολήν,	νυκτὸς ὁδεύσας συντόνως ἑωθινὸς παρῆν
[2, 21]	Σκηψάμενος δὴ νόσον ἱκέτευσεν δι'	ἐπιστολῆς	τὸν Ἰώσηπον ἐπιτρέψαι πρὸς θεραπείαν
[2, 2]	εἰς τοῦτο καὶ Σαβῖνος δι'	ἐπιστολῶν	κατηγορήσας μὲν Ἀρχελάου παρὰ Καίσαρι,
[2, 16]	ὀχυρωτέραν καὶ βαθεῖ κρυμῷ τοὺς	ἐπιστρατεύσοντας	ἀνακόπτουσαν, οὐχὶ δισχιλίοις Ῥωμαίων ὑπακούουσιν
[2, 15]	ἐπιβολῆς· ὁ γὰρ δῆμος ἄντικρυς	ἐπιστραφεὶς	εἶργεν τῆς ὁρμῆς, καὶ διαστάντες
[2, 21]	δὲ τὴν κραυγὴν ὁ Ἰώσηπος	ἐπιστραφεὶς	καὶ θεασάμενος ἐπὶ τῆς σφαγῆς
[2, 19]	ἠκόντιζον εἰς πλαγίους. Οὔτε δὲ	ἐπιστραφῆναι	πρὸς τοὺς κατόπιν τιτρώσκοντας ἐθάρρουν
[2, 20]	δεῖ πρὸς μὲν τὸ κάμνον	ἐπιστρέφειν	ἐκ τοῦ περιόντος, ἐν δὲ
[2, 18]	συγγενῶν τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν	ἐπιστωσάμεθα.	Τοιγαροῦν οἷς ἄπιστον μὲν εὐλόγως
[2, 3]	φθορὰ πολὺ πλείους καὶ μαχιμωτέρους	ἐπισυνέστησεν	Ῥωμαίοις καὶ περισχόντες τὰ βασίλεια
[2, 19]	τῶν πεζῶν ἀμηχανούντων προσαμύνειν ἑαυτοῖς	ἐπισφαλέστερος	τοῖς ἱππεῦσιν ὁ κίνδυνος ἦν·
[2, 2]	τοῦ πατρός, μεθ' ἡμέραν μὲν	ἐπισχηματίζων	τὸ πρόσωπον εἰς λύπην, νύκτωρ
[2, 8]	γνώμην βλάψειν τινὰ μήτε ἐξ	ἐπιτάγματος,	μισήσειν δ' ἀεὶ τοὺς ἀδίκους
[2, 16]	ἑτοίμους τὰς εἰσφοράς, οὐδὲν τῶν	ἐπιταγμάτων	ὥσπερ ὑμεῖς ὕβριν ἡγούμενοι καίπερ
[2, 10]	Καὶ γὰρ αὐτός, ὥσπερ ὑμεῖς,	ἐπιτάσσομαι.	Πρὸς ταῦτα τὸ πλῆθος πάντ'
[2, 1]	ἑπτὰ τὸν πατέρα καὶ τὴν	ἐπιτάφιον	ἑστίασιν πολυτελῆ τῷ πλήθει παρασχών·
[2, 8]	συνίασιν, ἔνθα μηδενὶ τῶν ἑτεροδόξων	ἐπιτέτραπται	παρελθεῖν· αὐτοί τε καθαροὶ καθάπερ
[2, 21]	ὑπάρχοις ξενίαν τε καὶ τὰ	ἐπιτήδεια	Ἰωάννῃ παρασχεῖν. Ὧν ἀπολαύσας μετὰ
[2, 8]	ἀποδείκνυται ταμιεύων ἐσθῆτα καὶ τὰ	ἐπιτήδεια.	Καταστολὴ δὲ καὶ σχῆμα σώματος
[2, 20]	προεμβαλοῦντας εἰς τὴν Γαλιλαίαν τὰ	ἐπιτήδεια	τῶν χωρίων ἐτείχιζεν, Ἰωτάπατα μὲν
[2, 20]	λοιποὺς ἐπὶ συμπορισμὸν αὐτοῖς τῶν	ἐπιτηδείων	κατεῖχον, ὡς τοὺς μὲν εἰς
[2, 7]	μὲν κἀκεῖνον ἔλεγεν, ἀπολελεῖφθαι δὲ	ἐπίτηδες	ἐν Κύπρῳ τὰς ἐπιβουλὰς φυλασσόμενον·
[2, 10]	τὸ χωρίον, κατασυρόντων μὲν ὥσπερ	ἐπίτηδες	τότε τῶν ἀνέμων εἰς αὐτὸ
[2, 9]	Γάιον, ὑφ' οὗ τῆς πλεονεξίας	ἐπιτιμᾶται	φυγῇ εἰς Γαλλίαν· ἠκολούθησεν γὰρ
[2, 7]	ἐκέλευσεν ἀναιρεθῆναι· Μηλίοις δ' ἤρκεσεν	ἐπιτίμιον	τῆς ἀνοίας τὰ ἀναλώματα. (Παραλαβὼν
[2, 13]	καὶ πρὸς ἐλευθερίαν παρεκρότουν θάνατον	ἐπιτιμῶντες	τοῖς πειθαρχοῦσιν τῇ Ῥωμαίων ἡγεμονίᾳ
[2, 6]	τοῖς ἐγγόνοις, κλήρου τινὸς ἀξιωθῆναι.	(Ἐπιτραπὲν	δὲ λέγειν τοῖς κατηγόροις τὰς
[2, 21]	ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῆς τὸν Ἰώσηπον	ἐπιτρέψαι	πρὸς θεραπείαν αὐτῷ χρήσασθαι τοῖς
[2, 6]	Ἰουδαίους, οἳ πρὸ τῆς ἀποστάσεως	ἐπιτρέψαντος	Οὐάρου πρέσβεις ἐξεληλύθεσαν περὶ τῆς
[2, 11]	Σεκούνδου τρισὶν ταῖς συμμενούσαις σπείραις	ἐπιτρέψασα	φυλάττειν τὴν πόλιν εἰς τὸ
[2, 16]	οὔτε βουλευσαμένοις κακῶς ὁ Πάρθος	ἐπιτρέψει·	πρόνοια γὰρ αὐτῷ τῆς πρὸς
[2, 12]	δ' ἄλλης ἐπαρχίας διαδέχεται τὴν	ἐπιτροπὴν	ἀπὸ Ἀλεξάνδρου Κουμανός, ἐφ' οὗ
[2, 14]	~(Διαδεξάμενος δὲ παρὰ τούτου τὴν	ἐπιτροπὴν	ὁ Φῆστος τὸ μάλιστα λυμαινόμενον
[2, 18]	διὰ Σόαιμον, ἔπαυσεν δὲ τῆς	ἐπιτροπῆς.	Οἱ δὲ στασιασταὶ καταλαβόμενοί τι
[2, 21]	Πτολεμαῖον τὸν Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης	ἐπίτροπον	ἀφείλοντο πᾶσαν ὅσην ἦγεν ἀποσκευήν,
[2, 13]	τὴν λοιπὴν Ἰουδαίαν Φήλικα κατέστησεν	ἐπίτροπον.	Οὗτος τόν τε ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον
[2, 11]	τὰς βασιλείας Κλαύδιος ἐπαρχίαν ποιήσας	ἐπίτροπον	πέμπει Κούσπιον Φᾶδον, ἔπειτα Τιβέριον
[2, 2]	Νικολάου κατῄει πρὸς θάλασσαν καταλιπὼν	ἐπίτροπόν	τε τῶν βασιλείων καὶ κηδεμόνα
[2, 12]	ἀποκοπῆναι. (Μετὰ ταῦτα Ἰουδαίας μὲν	ἐπίτροπον	Φήλικα τὸν Πάλλαντος ἀδελφὸν ἐκπέμπει
[2, 2]	Καισάρειαν Σαβῖνος ὁ τῆς Συρίας	ἐπίτροπος	εἰς Ἰουδαίαν ἀνιὼν ἐπὶ φυλακῇ
[2, 16]	διόρθωσις· οὔτε γὰρ ὁ αὐτὸς	ἐπίτροπος	μένει διὰ παντός, καὶ τοὺς
[2, 8]	Ἀρχελάου χώρας εἰς ἐπαρχίαν περιγραφείσης	ἐπίτροπος	τῆς ἱππικῆς παρὰ Ῥωμαίοις τάξεως
[2, 9]	Ἰουλίας. (Πεμφθεὶς δὲ εἰς Ἰουδαίαν	ἐπίτροπος	ὑπὸ Τιβερίου Πιλᾶτος νύκτωρ κεκαλυμμένας
[2, 14]	ἑκάστοις βουλῆς ἢ τῶν προτέρων	ἐπιτρόπων	ἀπελύτρου τοῖς συγγενέσιν, καὶ μόνος
[2, 16]	καὶ πρῶτά γε τὰ τῶν	ἐπιτρόπων	ἐγκλήματα· θεραπεύειν γάρ, οὐκ ἐρεθίζειν
[2, 8]	οὐκ ἔξεστι ποιεῖσθαι δίχα τῶν	ἐπιτρόπων.	Ὀργῆς ταμίαι δίκαιοι, θυμοῦ καθεκτικοί,
[2, 16]	ὅτι πολλοὶ τὰς ἐκ τῶν	ἐπιτρόπων	ὕβρεις καὶ τὰ τῆς ἐλευθερίας
[2, 12]	ὁμοίως δὲ καὶ Σαμαρέων τοὺς	ἐπιφανεστάτους.	Παρήγγειλεν δὲ καὶ Κουμανῷ καὶ
[2, 21]	πεντακοσίους ὁπλίτας καὶ τέσσαρας τῶν	ἐπιφανῶν	ἄνδρας ἔστειλαν, τόν τε τοῦ
[2, 20]	τὴν Κεστίου συμφορὰν πολλοὶ τῶν	ἐπιφανῶν	Ἰουδαίων ὥσπερ βαπτιζομένης νηὸς ἀπενήχοντο
[2, 15]	δὲ ἦσαν εἰς τὸν Φλῶρον	ἐπίφθονοι	φωναί. Πρὸς ὃ δείσαντες οἱ
[2, 16]	τὸ μὲν χειροτονεῖν Φλώρου κατηγόρους	ἐπίφθονον,	τὸ περιιδεῖν δὲ Ἰουδαίους εἰς
[2, 3]	τοῖς ἐν τῷ τάγματι στρατιώταις	ἐπιχειρεῖν	τοῖς πολεμίοις· δι' ἔκπληξιν γὰρ
[2, 7]	τὰς ἐπιβουλὰς φυλασσόμενον· ἧττον γὰρ	ἐπιχειρεῖσθαι	διεζευγμένους. Ἀπολαβόμενος οὖν αὐτὸν κατ'
[2, 16]	ἐξετάζειν τίνες ὄντες καὶ τίσιν	ἐπιχειρεῖτε	πολεμεῖν, πρῶτον διαζεύξω τὴν συμπλοκὴν
[2, 17]	ξίφη, προσλαβόντες θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς	ἐπιχειρήσεως.	Ἡττῶντο δ' οἱ βασιλικοὶ πλήθει
[2, 19]	Φλώρου δεκασθέντες ἀπέστρεψαν αὐτὸν τῆς	ἐπιχειρήσεως.	Καὶ παρὰ τὴν αἰτίαν ταύτην
[2, 20]	ὑποψίας τοῦτο πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην τὴν	ἐπιχείρησιν	ἐδόκουν· ἐδεδοίκεισαν δὲ τὰς ἑαυτῶν
[2, 18]	γοῦν Σκυθοπολῖται δείσαντες μὴ νύκτωρ	ἐπιχειρήσωσι	τῇ πόλει καὶ μετὰ μεγάλης
[2, 21]	προεξαγγείλειέ τις τὸ σκέμμα τοῖς	ἐπιχειρουμένοις,	τὰ δ' ἐπὶ τῆς λίμνης
[2, 19]	Πέντε μὲν οὖν ἡμέραις πάντοθεν	ἐπιχειροῦσιν	τοῖς Ῥωμαίοις ἀμήχανος ἦν ἡ
[2, 12]	μεταπέμπεται. Τῶν δὲ ταῖς στοαῖς	ἐπιχεομένων	φόβος ἐμπίπτει τοῖς Ἰουδαίοις ἀκατάσχετος,
[2, 10]	ὃ καλοῦσιν κλίμακα Τυρίων οἱ	ἐπιχώριοι·	Καὶ τοῦτο δὲ σταδίους ἀφέστηκεν
[2, 16]	γείτων ὠκεανὸς φοβερὰν καὶ τοῖς	ἐπιχωρίοις	ἄμπωτιν ἐπάγων, ἀλλ' ὑπὲρ τὰς
[2, 18]	στάσις πρὸς τὸ Ἰουδαικὸν τοῖς	ἐπιχωρίοις	ἀφ' οὗ χρησάμενος προθυμοτάτοις κατὰ
[2, 17]	μόνοις τοῖς βασιλικοῖς καὶ τοῖς	ἐπιχωρίοις	οἱ μὲν ἐξῄεσαν. Ἀθυμία δὲ
[2, 21]	τοὺς λῃστὰς διαβάλλοι πρὸς τοὺς	ἐπιχωρίους.	Ἔπειτα διεφήμιζεν πόρρωθεν, ὡς ἄρα
[2, 16]	ἄν τις εἴποι, τῆς εὐδαιμονίας	ἐπιχωρίους	ἔχοντες καὶ τοῖς ἀγαθοῖς σχεδὸν
[2, 4]	ἐπιβοηθήσαντος ἐξέφυγον. Πολλὰ τοιαῦτα τοὺς	ἐπιχωρίους	καὶ τοὺς ἀλλοφύλους παρ' ὅλον
[2, 8]	ὄνομα εἰς ἀπόστασιν ἐνῆγε τοὺς	ἐπιχωρίους	κακίζων, εἰ φόρον τε Ῥωμαίοις
[2, 11]	Ἀλέξανδρον, οἳ μηδὲν παρακινοῦντες τῶν	ἐπιχωρίων	ἐθῶν ἐν εἰρήνῃ τὸ ἔθνος
[2, 20]	τῆς εἰς ἑαυτὸν εὐνοίας τῶν	ἐπιχωρίων,	εἰδὼς ὅτι ταύτῃ πλεῖστα κατορθώσει,
[2, 20]	δὲ πᾶν πλῆθος εἰ δι'	ἐπιχωρίων	καὶ συνήθων τὰ πολλὰ προστάσσοι,
[2, 18]	καὶ πολὺ πλῆθος διέφθειραν τῶν	ἐπιχωρίων	τάς τε κτήσεις διήρπασαν καὶ
[2, 18]	τε οὔτε εἰς τοὺς ἐμμείναντας	ἐπλημμέλησαν	καὶ τοὺς ἐξελθεῖν ἐθελήσαντας προέπεμψαν
[2, 14]	καὶ ἑξακοσίους συνήχθη. βαρυτέραν τε	ἐποίει	τὴν συμφορὰν τὸ καινὸν τῆς
[2, 19]	ἐκσείσας αὐτοὺς τῆς εὐσεβείας θυμὸς	ἐποίησεν	πλεονεκτῆσαι καὶ κατὰ τὴν μάχην·
[2, 11]	ἡλίκον ἂν τελεσθὲν ἀνήνυτον Ῥωμαίοις	ἐποίησεν	τὴν πολιορκίαν. Ἀλλ' ἔφθη πρὶν
[2, 4]	βασιλέως ἀπὸ τῶν ἐρυμνοτάτων χωρίων	ἐπολέμει	ὑποφεύγων τὴν ἐν τοῖς πεδίοις
[2, 3]	Περικαθεζόμενοι δὲ πανταχόθεν τοὺς Ῥωμαίους	ἐπολιόρκουν.	(Ὁ δὲ Σαβῖνος πρός τε
[2, 14]	τὰς εἰς τὸ ἔθνος παρανομίας	ἐπόμπευσεν	καὶ ὥσπερ ἐπὶ τιμωρίᾳ κατακρίτων
[2, 18]	τῶν Σύρων καὶ τὰς προσεχούσας	ἐπόρθουν	πόλεις, Φιλαδέλφειάν τε καὶ Ἐσεβωνῖτιν
[2, 21]	πολλὰ τοιαῦτα πρὸς κατάλυσιν τἀνδρὸς	ἐπραγματεύετο.	(Καθ' ὃν καιρὸν ἀπὸ Δεβαρίθθων
[2, 19]	καὶ τετρακοσίους. Τάδε μὲν οὖν	ἐπράχθη	Δίου μηνὸς ὀγδόῃ δωδεκάτῳ τῆς
[2, 17]	μὲν οὖν ἕκτῃ Γορπιαίου μηνὸς	ἐπράχθη.	(Κατὰ δὲ τὴν ἐπιοῦσαν ὅ
[2, 3]	καλοῦσίν τινα ἑορτὴν Ἰουδαῖοι παρ'	ἑπτὰ	γινομένην ἑβδομάδας καὶ τὸν ἀριθμὸν
[2, 20]	κατέστησεν ἄρχοντας ὅλης τῆς Γαλιλαίας,	ἑπτὰ	δὲ ἐν ἑκάστῃ πόλει δικαστὰς
[2, 16]	Θρᾷκες οἱ πέντε μὲν εὖρος	ἑπτὰ	δὲ μῆκος ἡμερῶν χώραν διειληφότες,
[2, 10]	περὶ τούτων Πετρώνιος λαβὼν ἐπιστολὰς	ἑπτὰ	καὶ εἴκοσιν ἡμέραις ἢ τὰς
[2, 9]	τελευτήν, ἀφηγησαμένου τῶν πραγμάτων ἔτεσιν	ἑπτὰ	καὶ πεντήκοντα πρὸς δὲ μησὶν
[2, 17]	καὶ τὴν ἄνω πόλιν προσλαβεῖν.	Ἑπτὰ	μὲν οὖν ἡμέραις συχνὸς ἀμφοτέρων
[2, 19]	καλουμένου Σκοποῦ, διέχει δ' οὗτος	ἑπτὰ	τῆς πόλεως σταδίους, τρισὶ μὲν
[2, 21]	δὴ κενοῖς σκάφεσιν καὶ δορυφόροις	ἑπτὰ	τὸν δῆμον αἰχμαλωτισάμενος πάλιν Τιβεριάδα
[2, 1]	ἀποδημίας ἀνάγκη. Πενθήσας γὰρ ἡμέρας	ἑπτὰ	τὸν πατέρα καὶ τὴν ἐπιτάφιον
[2, 21]	σαλεύειν ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ μόνους	ἑπτὰ	τῶν σωματοφυλάκων ἀνόπλους ἔχων ἔγγιον
[2, 14]	μὲν ἔτει τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας,	ἑπτακαιδεκάτῳ	δὲ τῆς Ἀγρίππα βασιλείας, Ἀρτεμισίου
[2, 16]	τῆς Ἰνδικῆς, πεντήκοντα πρὸς ταῖς	ἑπτακοσίαις	ἔχουσα μυριάδας ἀνθρώπων δίχα τῶν
[2, 7]	μάντεις καὶ τῶν Χαλδαίων τινὰς	ἐπυνθάνετο,	τί σημαίνειν δοκοῖεν. Ἄλλων δ'
[2, 3]	πύργον ἀναβάς, ὃς ἐκαλεῖτο Φασάηλος	ἐπώνυμον	ἔχων ἀδελφὸν Ἡρώδου διαφθαρέντα ὑπὸ
[2, 16]	τοῦτο βασιλεὺς Ἀγρίππας ἀλλὰ τὰ	ἔργα,	ἔφη, Ῥωμαίοις ἤδη πολεμούντων ἐστίν·
[2, 3]	πρὸς ἀμφοτέρων ὑποπιμπρᾶσιν τὰς στοάς,	ἔργα	θαυμάσια μεγέθους τε καὶ πολυτελείας
[2, 8]	καταθέμενοι τὰς ἐσθῆτας πάλιν ἐπ'	ἔργα	μέχρι δείλης τρέπονται. Δειπνοῦσι δ'
[2, 4]	ἀλλοφύλους παρ' ὅλον τὸν πόλεμον	ἐργασάμενοι	μετὰ χρόνον οἱ μὲν τρεῖς
[2, 8]	διαφίενται, καὶ μέχρι πέμπτης ὥρας	ἐργασάμενοι	συντόνως πάλιν εἰς ἓν συναθροίζονται
[2, 14]	ὥρμησεν, ἵνα τοῖς Ῥωμαίων ὅπλοις	ἐΡγάσηται	καὶ τῷ δέει καὶ ταῖς
[2, 20]	εἰς ὅπλα, τοὺς δὲ εἰς	ἐργασίαν	διῃρῆσθαι, καὶ τοῖς τὰ σῖτα
[2, 21]	εὐθέως ἐχρῆτο κατὰ τοῦ τὴν	ἐργασίαν	παρασχόντος. Καὶ ὑπολαβών, εἰ καταλύσειεν
[2, 7]	καταχρησάμενον αὐτοῦ τῇ ὁμοιότητι πρὸς	ἐργασίαν·	τοσαῦτα γὰρ εἰληφέναι δῶρα καθ'
[2, 14]	καὶ παρῳκοδόμει τὸ χωρίον ἐκεῖνος	ἐργαστήρια	κατασκευαζόμενος στενήν τε καὶ παντάπασιν
[2, 2]	ἄρτι βασιλείας Ἀρχέλαον, τοῖς δ'	ἔργοις	πάλαι γεγονέναι βασιλέα, κατειρωνεύεσθαι δὲ
[2, 14]	ἀργυρίου ταλάντοις ὀκτὼ διακωλῦσαι τὸ	ἔργον.	Ὁ δὲ πρὸς μόνον τὸ
[2, 11]	Ἀλλ' ἔφθη πρὶν ὑψῶσαι τὸ	ἔργον	τελευτήσας ἐν Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼς μὲν
[2, 8]	μέρος φυλάσσονται καὶ ταῖς ἑβδομάσιν	ἔργων	ἐφάπτεσθαι διαφορώτατα Ἰουδαίων ἁπάντων· οὐ
[2, 17]	τὴν θρησκείαν καὶ τῶν ὁσίων	ἔργων	ἔχουσιν ἐκεχειρίαν. ~(Τῆς δ' αὐτῆς
[2, 3]	(Ἰουδαίους δὲ ἥ τε τῶν	ἔργων	καὶ ἀνδρῶν φθορὰ πολὺ πλείους
[2, 15]	εἰς ἀνήκεστόν τι τὸν Φλῶρον	ἐρεθίζειν.	Ἐπείσθη δὲ τὸ πλῆθος ταχέως
[2, 18]	παρεκάλει καὶ μὴ καθ' ἑαυτῶν	ἐρεθίζειν	τὸ Ῥωμαίων στράτευμα. Καταχλευάζοντες δὲ
[2, 16]	ἐπιτρόπων ἐγκλήματα· θεραπεύειν γάρ, οὐκ	ἐρεθίζειν	χρὴ τὰς ἐξουσίας· ὅταν δὲ
[2, 17]	ἱερῷ καθιδρυκέναι. Αὐτοὺς δὲ νῦν	ἐρεθίζοντας	τὰ Ῥωμαίων ὅπλα καὶ μνηστευομένους
[2, 15]	ἁρπαγὴν τῶν θείων κειμηλίων Ῥωμαίους	ἐρεθίσαι.	Τοὺς δ' ἀρχιερεῖς αὐτοὺς ἦν
[2, 16]	Ῥωμαίων ἐπαίρει; χαλεπὸν τὸ δουλεύειν,	ἐρεῖ	τις. Πόσῳ μᾶλλον Ἕλλησιν, οἳ
[2, 7]	δι' εὐεξίαν σώματος ἐγκατέταξεν τοῖς	ἐρέταις,	τὸν ἀναπείσαντα δὲ ἐκέλευσεν ἀναιρεθῆναι·
[2, 17]	φόνος μὲν ἦν τῶν καταληφθέντων,	ἔρευνα	δὲ τῶν ἀποκρυπτομένων. Καὶ διεσώθησαν
[2, 16]	τε μεσημβρινὴ μέχρι τῶν ἀοικήτων	ἐρευνηθεῖσα	Λιβύη καὶ Γάδειρα πρὸς ἑσπέραν,
[2, 16]	Θερμοπύλας καὶ Πλαταιὰς καὶ τὸν	ἐρευνήσαντα	τὴν Ἀσίαν Ἀγησίλαον ἀγαπῶσιν τοὺς
[2, 16]	τετείχισται δὲ πάντοθεν ἢ δυσβάτοις	ἐρημίαις	ἢ θαλάσσαις ἀλιμένοις ἢ ποταμοῖς
[2, 21]	οὔτε πρὸς τὴν καθ' ἑαυτὸν	ἐρημίαν	οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος τῶν
[2, 13]	ἔπειθον καὶ προῆγον εἰς τὴν	ἐρημίαν	ὡς ἐκεῖ τοῦ θεοῦ δείξοντος
[2, 13]	περιαγαγὼν δὲ αὐτοὺς ἐκ τῆς	ἐρημίας	εἰς τὸ ἐλαιῶν καλούμενον ὄρος
[2, 11]	οὓς τὸ κρατεῖν ἐστι περίοπτον	ἐρημίας	ἔσοιτο βασιλεύς. (Ταῦτ' ἀκούσας Κλαύδιος
[2, 18]	τὴν Πτολεμαίδα. Καὶ καταλαβὼν αὐτὴν	ἔρημον	μὲν ἀνδρῶν, ἀναπεφεύγει γὰρ τὸ
[2, 19]	σταδίους. Ἕωθεν δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες	ἔρημον	τὴν ἔπαυλιν αὐτῶν ἐπὶ τοὺς
[2, 19]	τοὺς Ἰουδαίους διεσκέδασαν, ἐπελθόντες δὲ	ἔρημον	τὸ στρατόπεδον καὶ τὰς πέριξ
[2, 8]	βόθρον· καὶ τοῦτο ποιοῦσι τοὺς	ἐρημοτέρους	τόπους ἐκλεγόμενοι. Καίπερ δὴ φυσικῆς
[2, 3]	δ' ὑπὸ τοῦ δέους σκεδασθέντων	ἐρήμῳ	τῷ τοῦ θεοῦ θησαυρῷ προσπεσόντες
[2, 14]	γοῦν τὴν ἐκείνου πλεονεξίαν πάσας	ἐρημωθῆναι	συνέβη τὰς πόλεις καὶ πολλοὺς
[2, 16]	δυσμῶν. Ἀλλὰ καίτοι τηλικαῦτα μὲν	ἕρκη	περιβεβλημένοι, πέντε δὲ καὶ τριακοσίοις
[2, 15]	διὰ τοὺς ἀπολωλότας τὸ πλῆθος	ἔρρεπεν	πρὸς τοὺς θρασυτέρους. (Ἔνθα δὴ
[2, 18]	καὶ νεκροὺς ἅμα νηπίοις γέροντας	ἐρριμμένους	γύναιά τε μηδὲ τῆς ἐπ'
[2, 21]	τὰ ὅπλα παρὰ τοῖς ποσὶν	ἔρριψαν	αὐτοῦ, σὺν δὲ τοῖς καταλειφθεῖσιν,
[2, 21]	τὰ σκάφη γέμειν ὁπλιτῶν νομίσαντες	ἔρριψαν	τὰ ὅπλα καὶ κατασείοντες ἱκετηρίας
[2, 8]	ὡς πάλιν κομιούμενοι. (Καὶ γὰρ	ἔρρωται	παρ' αὐτοῖς ἥδε ἡ δόξα,
[2, 16]	στήλαις Ἡρακλείοις καὶ μέχρι τῆς	Ἐρυθρᾶς	θαλάσσης τοὺς ἀπείρους νέμουσαν Αἰθίοπας
[2, 17]	κινηθέντος ὡς ὑπωρύττετο, δεύτερον ἑαυτοῖς	ἔρυμα	κατεσκεύασαν. Πρὸς ὃ τῶν ἀδοκήτως
[2, 20]	Ἰωσήπου κελεύσαντος· τοῖς δ' ἄλλοις	ἐρύμασιν	ἅπασιν αὐτὸς συμπονῶν ἅμα καὶ
[2, 18]	μὲν φρουροὺς ἀπέσφαξαν, τὰ δ'	ἐρύματα	κατέρριψαν εἰς γῆν. Κατὰ δὲ
[2, 5]	εἰς Σαπφὼ πρόεισιν κώμην ἑτέραν	ἐρυμνήν,	ἣν ὁμοίως διήρπασαν τάς τε
[2, 4]	Ἀχίαβος ἀνεψιὸς βασιλέως ἀπὸ τῶν	ἐρυμνοτάτων	χωρίων ἐπολέμει ὑποφεύγων τὴν ἐν
[2, 7]	ὁ ἐθνάρχης Ἀρχέλαος ἐπὶ τοσοῦτον	ἔρωτος	ἦλθεν, ὥστε παραχρῆμα τὴν συνοικοῦσαν
[2, 18]	ἐπόρθουν πόλεις, Φιλαδέλφειάν τε καὶ	Ἐσεβωνῖτιν	καὶ Γέρασα καὶ Πέλλαν καὶ
[2, 15]	μεταπέμπεται καὶ μόνον ἔφη τεκμήριον	ἔσεσθαι	τοῦ μηδὲν ἔτι τὸν δῆμον
[2, 9]	τῷ πλήθει τοὺς στρατιώτας ἐνόπλους	ἐσθῆσιν	ἰδιωτικαῖς κεκαλυμμένους ἐγκαταμίξας καὶ ξίφει
[2, 13]	μισγόμενοι τῷ πλήθει καὶ ταῖς	ἐσθῆσιν	ὑποκρύπτοντες μικρὰ ξιφίδια, τούτοις ἔνυττον
[2, 8]	τὸ προειρημένον περίζωμα καὶ λευκὴν	ἐσθῆτα	δόντες. Ἐπειδὰν δὲ τούτῳ τῷ
[2, 12]	τις τῶν στρατιωτῶν ἀνασυράμενος τὴν	ἐσθῆτα	καὶ κατακύψας ἀσχημόνως προσαπέστρεψεν τοῖς
[2, 8]	ἐξαιρέτως τῶν ξένων ἀποδείκνυται ταμιεύων	ἐσθῆτα	καὶ τὰ ἐπιτήδεια. Καταστολὴ δὲ
[2, 21]	καταπλαγεὶς προπηδᾷ, περιρρηξάμενος μὲν τὴν	ἐσθῆτα,	καταπασάμενος δὲ τῆς κεφαλῆς κόνιν,
[2, 1]	τις, οὐχ ὅσιος· μεταλαμβάνει μὲν	ἐσθῆτα	λευκήν, πρόεισι δὲ εἰς τὸ
[2, 8]	φόβου παιδαγωγουμένοις παισίν. Οὔτε δὲ	ἐσθῆτας	οὔτε ὑποδήματα ἀμείβουσι πρὶν διαρραγῆναι
[2, 8]	Ἔπειθ' ὡς ἱερὰς καταθέμενοι τὰς	ἐσθῆτας	πάλιν ἐπ' ἔργα μέχρι δείλης
[2, 15]	δυνατοὶ σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν τὰς	ἐσθῆτας	περιερρήξαντο καὶ προσπίπτοντες ἕκαστος ἐδέοντο
[2, 21]	ἀποσκευήν, ἐν ᾗ πολυτελεῖς τε	ἐσθῆτες	οὐκ ὀλίγαι καὶ πλῆθος ἐκπωμάτων
[2, 17]	αὐτῷ· σοβαρὸς γὰρ ἀναβεβήκει προσκυνήσων	ἐσθῆτί	τε βασιλικῇ κεκοσμημένος καὶ τοὺς
[2, 8]	ἐξυβρίσειν εἰς τὴν ἐξουσίαν μηδ'	ἐσθῆτί	τινι ἢ πλείονι κόσμῳ τοὺς
[2, 15]	γυμνοὺς δὲ τὰ στέρνα τῶν	ἐσθήτων	διερρηγμένων. Ὀνομαστὶ δ' ἕκαστον τῶν
[2, 16]	οὐδ' οἱ τῶν Ἱεροσολύμων ἄρχοντες	ἐσίγησαν,	ἀλλ' αὐτοί τε καὶ Βερνίκη
[2, 9]	τῶν ἀνῃρημένων καταπλαγὲν τὸ πλῆθος	ἐσιώπησεν.	(Κἀν τούτῳ κατήγορος Ἡρώδου τοῦ
[2, 2]	καθ' ἑαυτὸν περὶ ὧν διήκουσεν	ἐσκέπτετο,	εἴτε χρὴ τῶν ἐν ταῖς
[2, 11]	τὸ κρατεῖν ἐστι περίοπτον ἐρημίας	ἔσοιτο	βασιλεύς. (Ταῦτ' ἀκούσας Κλαύδιος κατέσχεν
[2, 19]	Γιώρα Σίμων πολὺ τῆς οὐραγίας	ἐσπάραξεν	καὶ συχνὰ τῶν σκευοφόρων ἀποσπάσας
[2, 21]	τῷ μέλλοντι πολέμῳ τοὺς πολλοὺς	ἐσπάρασσεν.	(Ἤδη δ' αὐτὸν στρατηγιῶντα καὶ
[2, 22]	καὶ οὐ μόνον τὰς οἰκίας	ἐσπάρασσεν	τῶν πλουσίων, ἀλλὰ καὶ τὰ
[2, 16]	ἐρευνηθεῖσα Λιβύη καὶ Γάδειρα πρὸς	ἑσπέραν,	ἀλλ' ὑπὲρ ὠκεανὸν ἑτέραν ἐζήτησαν
[2, 16]	ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οἱ ἀφ'	ἑσπέρας	ἐπιβλέπουσιν· ἀλλ' οὐδὲ ἀκούειν ταχέως
[2, 2]	χαριζόμενος οὔτ' ἐπὶ τὰς ἄκρας	ἔσπευσεν	οὔτε τὰ ταμιεῖα τῶν πατρῴων
[2, 20]	τοὺς παρ' ἑαυτοῖς Ἰουδαίους ἀνελεῖν	ἐσπούδασαν.	Καὶ καθὸ μὲν εἶχον αὐτοὺς
[2, 14]	πολλάκις μὲν κτήσασθαι τὸν τόπον	ἐσπούδασαν	τιμὴν πολλαπλασίονα τῆς ἀξίας διδόντες·
[2, 20]	Θαμνᾶ δὲ τοπαρχίας Ἰωάννης ὁ	Ἐσσαῖος	στρατηγήσων ἐπέμφθη· προσκεκλήρωτο δ' αὐτῷ
[2, 7]	δ' ἄλλως ἐξηγουμένων Σίμων τις	Ἐσσαῖος	τὸ γένος ἔφη τοὺς μὲν
[2, 8]	δὴ καὶ δοκεῖ σεμνότητα ἀσκεῖν,	Ἐσσηνοὶ	καλοῦνται, Ἰουδαῖοι μὲν γένος ὄντες,
[2, 8]	τιμωρίαν ὑφέξειν. Ταῦτα μὲν οὖν	Ἐσσηνοὶ	περὶ ψυχῆς θεολογοῦσιν ἄφυκτον δέλεαρ
[2, 8]	ἀστοχοῦσιν. (Ἔστιν δὲ καὶ ἕτερον	Ἐσσηνῶν	τάγμα, δίαιταν μὲν καὶ ἔθη
[2, 16]	πλείους τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην	ἐστὲ	πάντων; τί τὸ πεποιθὸς ὑμᾶς
[2, 21]	καὶ τέσσαρας τῶν ἐπιφανῶν ἄνδρας	ἔστειλαν,	τόν τε τοῦ Νομικοῦ Ἰώεσδρον
[2, 6]	τῶν πρεσβευτῶν τὸ Ἰουδαικὸν πλῆθος	ἔστη,	Σὺν δὲ τοῖς φίλοις ἄντικρυς
[2, 11]	ἀπολέσας δι' οὓς τὸ κρατεῖν	ἐστι	περίοπτον ἐρημίας ἔσοιτο βασιλεύς. (Ταῦτ'
[2, 1]	πενίας αἴτιον διὰ τὸ πλῆθος	ἑστιᾶν	οὐκ ἄνευ ἀνάγκης· εἰ γὰρ
[2, 7]	πάλιν ἐπὶ τὴν ἐμὴν ἀνακάμπτεις	ἑστίαν,	τρίτον ἄνδρα καὶ ταῦτα τὸν
[2, 1]	τὸν πατέρα καὶ τὴν ἐπιτάφιον	ἑστίασιν	πολυτελῆ τῷ πλήθει παρασχών· ἔθος
[2, 10]	Πτολεμαίδα τῆς στρατιᾶς. (Πόλις δ'	ἐστὶν	αὕτη τῆς Γαλιλαίας παράλιος κατὰ
[2, 10]	παρ' ᾧ τὸ Μέμνονος μνημεῖόν	ἐστιν	ἔχον ἐγγὺς αὐτοῦ τόπον ἑκατονταπήχη
[2, 16]	δή γε Φλώρου τὸ φρούριόν	ἐστιν	ἢ Φλώρῳ τὰ χρήματα δώσετε.
[2, 10]	θαύματος ἄξιον· Κυκλοτερὴς μὲν γάρ	ἐστιν	καὶ κοῖλος, ἀναδίδωσιν δὲ τὴν
[2, 16]	χειρωθείς, ἔπειτα ἀφιστάμενος, αὐθάδης δοῦλός	ἐστιν,	οὐ φιλελεύθερος. Τότε τοιγαροῦν ἐχρῆν
[2, 16]	ἔργα, ἔφη, Ῥωμαίοις ἤδη πολεμούντων	ἐστίν·	οὔτε γὰρ Καίσαρι δεδώκατε τὸν
[2, 13]	θέατρον, ἐπειδὴ δι' ὄχλου πᾶσίν	ἐστιν,	παραλείψω, τρέψομαι δὲ ἐπὶ τὰ
[2, 8]	ποδιαῖον τῇ σκαλίδι, τοιοῦτον γάρ	ἐστιν	τὸ διδόμενον ὑπ' αὐτῶν ἀξινίδιον
[2, 8]	χρείας ἕκαστοι. (Μία δ' οὐκ	ἔστιν	αὐτῶν πόλις ἀλλ' ἐν ἑκάστῃ
[2, 17]	ἀφέσεις ἐξ ἑκατέρων τῶν κλιμάτων·	ἔστιν	δ' ὅτε καὶ κατὰ λόχους
[2, 14]	τρόπον ἐξηγήσατο τῶν πραγμάτων, οὐκ	ἔστιν	δὲ ἥντινα κακουργίας ἰδέαν παρέλειπεν.
[2, 8]	ποτε ἐν ταῖς προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν.	(Ἔστιν	δὲ καὶ ἕτερον Ἐσσηνῶν τάγμα,
[2, 16]	δύναμιν ὁμήρους πέμπουσιν Ῥωμαίοις, καὶ	ἔστιν	ἐπὶ τῆς Ἰταλίας ἰδεῖν ἐν
[2, 16]	ἄλλας κατοικούντων πόλεις· οὐ γὰρ	ἔστιν	ἐπὶ τῆς οἰκουμένης δῆμος ὁ
[2, 8]	θαυμάσιον αὐτοῖς τὸ κοινωνικόν, οὐδὲ	ἔστιν	εὑρεῖν κτήσει τινὰ παρ' αὐτοῖς
[2, 16]	καὶ καθ' ἕκαστον τούτων ὡς	ἔστιν	μικρὰ τοῦ πολεμεῖν ἡ ὑπόθεσις,
[2, 8]	(Τῶν μὲν οὖν ἄλλων οὐκ	ἔστιν	ὅ τι μὴ τῶν ἐπιμελητῶν
[2, 9]	ἔτι ὄντα. Καὶ δή ποτε	ἑστιῶν	αὐτὸν τά τε ἄλλα ποικίλως
[2, 19]	Ἰουδαίους ἀπ' Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως·	Ἐστρατεύετο	γὰρ παρ' αὐτῷ. Κατὰ πρόσωπον
[2, 5]	προσέταξεν, ὅτι κατ' οἰκείου βασιλέως	ἐστρατεύσαντο.	Οὔαρος μὲν οὖν τοῦτον τὸν
[2, 19]	ἐλθὼν ἀντικρὺ τῆς βασιλικῆς αὐλῆς	ἐστρατοπεδεύετο.	Κἂν εἴπερ ἠθέλησεν κατ' αὐτὴν
[2, 19]	μηχανὰς ᾖρον καὶ τοὺς νεκροὺς	ἐσύλων	τήν τε ἀπολειφθεῖσαν λείαν συνῆγον
[2, 18]	διεσπάρησαν, τρεῖς δὲ ἄνδρας συλλαβόντες	ἔσυρον	ὡς ζῶντας καταφλέξοντες. Ἤρθη δὲ
[2, 14]	εἰς πάσας ἐμπηδῶντες τὰς οἰκίας	ἔσφαζον	τοὺς οἰκήτορας. Φυγὴ δ' ἦν
[2, 2]	δή που περὶ κληρονόμου κρίσιν	ἐσφάλλετο,	σωφρονῶν δ' ᾑρεῖτο καὶ τὸν
[2, 18]	τὸ ἀλλόφυλον, ἠσέβηται δὲ εἰς	ἔσχατα>	τὸ οἰκεῖον, θνήσκωμεν ὡς ἐναγεῖς
[2, 8]	δὴ πολλοὺς ἐλεήσαντες ἐν ταῖς	ἐσχάταις	ἀναπνοαῖς ἀνέλαβον, ἱκανὴν ἐπὶ τοῖς
[2, 6]	πενίας τὸ ἔθνος καὶ παρανομίας	ἐσχάτης	πεπληρωκέναι, καθόλου δὲ πλείους ὑπομεμενηκέναι
[2, 22]	τοῖς δὲ τὸν πόλεμον ἐξάψασιν	ἐσχεδιάζοντο	πρὸς ἡδονήν, καὶ τὸ κατάστημα
[2, 19]	τειχέων βιάσασθαι, παραυτίκα τὴν πόλιν	ἔσχεν	καὶ τὸν πόλεμον συνέβη καταλελύσθαι·
[2, 14]	ἐξ αὐτοῦ συμφορῶν οὐκ ἀξίαν	ἔσχεν	πρόφασιν· οἱ γὰρ ἐν Καισαρείᾳ
[2, 11]	μὲν πρὸς τὴν ἀπόλειψιν περιδεῶς	ἔσχον,	αὖθις δ' ὡς ἀποστροφὴ σωτήριος
[2, 17]	τὸν Ἐλεάζαρον στασιασταῖς πρὸς οἷς	ἔσχον	καὶ τὴν ἄνω πόλιν προσλαβεῖν.
[2, 18]	τὸν χῶρον, πέντε δὲ μυριάδες	ἐσωρεύθησαν	νεκρῶν, περιελείφθη δ' ἂν οὐδὲ
[2, 2]	πλῆθος, ὅσον οὐδ' ἂν ἀλλόφυλος	ἐσώρευσεν	πόλεμος ἐπελθὼν ἀκήρυκτος. Ταύτην μέντοι
[2, 18]	διοικεῖν τὰ πράγματα τούτου τῶν	ἑταίρων	τις τοὔνομα Νόαρος, Σοαίμῳ τῷ
[2, 16]	συμμένοντας, αὐτῷ δὲ προπέμψαι τῶν	ἑταίρων	τὸν κατασκεψόμενον τὰ πράγματα καὶ
[2, 6]	αὐτῆς ὑπὸ τὴν Ἀρχελάου τοπαρχίαν	ἔταξεν.	Τῆς δ' ἄλλης Ἡρώδου γενεᾶς
[2, 4]	τὰ κατὰ τὴν χώραν πολλαχόθεν	ἐταράσσετο,	καὶ συχνοὺς βασιλειᾶν ὁ καιρὸς
[2, 19]	ὀγδόῃ δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας	ἔτει.	~(Μετὰ δὲ τὴν Κεστίου συμφορὰν
[2, 7]	ἑκατέρων κατ' αὐτοῦ πρὸς Καίσαρα	ἔτει	τῆς ἀρχῆς ἐνάτῳ φυγαδεύεται μὲν
[2, 14]	ἀρχὴν ὁ πόλεμος δωδεκάτῳ μὲν	ἔτει	τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας, ἑπτακαιδεκάτῳ δὲ
[2, 20]	Ἰωάννης ὁ Ληίου καθ' ἑαυτὸν	ἐτείχιζεν	Ἰωσήπου κελεύσαντος· τοῖς δ' ἄλλοις
[2, 20]	Γαλιλαίαν τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων	ἐτείχιζεν,	Ἰωτάπατα μὲν καὶ Βηρσαβὲ καὶ
[2, 20]	κατὰ τὴν κάτω καλουμένην Γαλιλαίαν	ἐτειχίσατο,	τῆς δὲ ἄνω Γαλιλαίας τήν
[2, 7]	νεανίσκον. Ὁ δὲ ὡς εἶδεν,	ἐτεκμήρατο	μὲν τάχιστα καὶ τὰς διαφορὰς
[2, 9]	ἓξ ἐν δεσμωτηρίῳ, μέχρις αὐτὸς	ἐτελεύτησεν	ἡγεμονεύσας ἔτη δύο πρὸς τοῖς
[2, 18]	συνῴκιστο γὰρ ἐκεῖ τὸ Ἰουδαικόν,	ἐτέλουν	τὰς ἐντολάς, οὐ μὴν ἀναιμωτί·
[2, 20]	τοῦ πλήθους τῶν ἡγεμόνων ῥωμαικώτερον	ἔτεμνεν	τὴν στρατιὰν καὶ πλείους καθίστατο
[2, 18]	ἱππέων, οἳ τήν τε γῆν	ἔτεμον	καὶ πολὺ πλῆθος διέφθειραν τῶν
[2, 13]	ὁ πόλεμος καθ' ἡμέραν ἀνερριπίζετο.	(Ἑτέρα	δὲ ταραχὴ συνίσταται περὶ Καισάρειαν
[2, 21]	Κἀκείνου κατανεύσαντος ἐφ' ᾧ τὴν	ἑτέραν	αὐτὸς ἀποκόψειεν ἑαυτοῦ, σπασάμενος τῇ
[2, 11]	καὶ Αὐρανῖτιν, χωρὶς δὲ τούτων	ἑτέραν	βασιλείαν τὴν Λυσανίου καλουμένην. Καὶ
[2, 16]	λοιπῆς δυνάμεως ὑπέστρεψεν εἰς Καισάρειαν.	~(Ἑτέραν	δὲ ἐπιβολὴν τῷ πολέμῳ ποριζόμενος
[2, 16]	πρὸς ἑσπέραν, ἀλλ' ὑπὲρ ὠκεανὸν	ἑτέραν	ἐζήτησαν οἰκουμένην καὶ μέχρι τῶν
[2, 9]	κελεύει. (Μετὰ δὲ ταῦτα ταραχὴν	ἑτέραν	ἐκίνει τὸν ἱερὸν θησαυρόν, καλεῖται
[2, 5]	Ἔνθεν εἰς Σαπφὼ πρόεισιν κώμην	ἑτέραν	ἐρυμνήν, ἣν ὁμοίως διήρπασαν τάς
[2, 21]	ἱκέτευεν ἀπὸ τῆς ἀκτῆς τὴν	ἑτέραν	τῶν χειρῶν καταλιπεῖν. Κἀκείνου κατανεύσαντος
[2, 4]	Ἱεριχοῖ βασίλεια καταπίμπρησιν καὶ πολλὰς	ἑτέρας	τῶν πολυτελῶν ἐπαύλεις, ἁρπαγὰς ῥᾳδίως
[2, 8]	οἴκημα συνίασιν, ἔνθα μηδενὶ τῶν	ἑτεροδόξων	ἐπιτέτραπται παρελθεῖν· αὐτοί τε καθαροὶ
[2, 13]	Ἡρώδης ὁ βασιλεύς· οἱ δὲ	ἕτεροι	τὸν οἰκιστὴν μὲν προσωμολόγουν Ἰουδαῖον,
[2, 8]	κρύψειν τι τοὺς αἱρετιστὰς μήθ'	ἑτέροις	αὐτῶν τι μηνύσειν, κἂν μέχρι
[2, 11]	πρότερον δὲ τῶν τετραρχιῶν τρισὶν	ἑτέροις	ἔτεσιν ἀφηγησάμενος. Καταλείπει δὲ τρεῖς
[2, 18]	διῄρητο στρατόπεδα, σωτηρία δὲ τοῖς	ἑτέροις	ἦν τὸ τοὺς ἑτέρους φθάσαι.
[2, 6]	διελὼν εἰς δύο τετραρχίας δυσὶν	ἑτέροις	παισὶν Ἡρώδου δίδωσιν, τὴν μὲν
[2, 13]	ἦν. (Καθαρθείσης δὲ τῆς χώρας	ἕτερον	εἶδος λῃστῶν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐπεφύετο,
[2, 17]	πύργος ἐξαίφνης κατασείεται, τεῖχος δ'	ἕτερον	ἔνδοθεν ἀνῳκοδομημένον διεφάνη· τὴν γὰρ
[2, 8]	προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν. (Ἔστιν δὲ καὶ	ἕτερον	Ἐσσηνῶν τάγμα, δίαιταν μὲν καὶ
[2, 13]	ὥσπερ ἐν νοσοῦντι σώματι πάλιν	ἕτερον	μέρος ἐφλέγμαινεν. Οἱ γὰρ γόητες
[2, 13]	(Συνέστη δὲ πρὸς τούτοις στῖφος	ἕτερον	πονηρῶν χειρὶ μὲν καθαρώτερον, ταῖς
[2, 8]	μὲν ἄφθαρτον, μεταβαίνειν δὲ εἰς	ἕτερον	σῶμα τὴν τῶν ἀγαθῶν μόνην,
[2, 11]	Ἀριστόβουλον. Τεθνήκει δ' αὐτῷ καὶ	ἕτερος	ἀδελφὸς Ἀριστόβουλος ἰδιώτης καταλιπὼν Ἰωτάπην
[2, 17]	τοὺς μὲν Ῥωμαίων φρουροὺς ἀπέσφαξαν,	ἑτέρους	δ' ἐγκατέστησαν ἰδίους. ἅμα δὲ
[2, 20]	ὅλων. (Εἰς δὲ τὴν Ἰδουμαίαν	ἑτέρους	ἐπελέξαντο στρατηγοὺς Ἰησοῦν υἱὸν Σαπφᾶ
[2, 17]	ἀναρρήξας καὶ πρὸς τοῖς δημόταις	ἑτέρους	λῃστὰς καθοπλίσας τούτοις τε χρώμενος
[2, 21]	ἁλιάδων ἀνήγαγεν πορρωτέρω, πεντήκοντα δ'	ἑτέρους	τῆς βουλῆς τοὺς μάλιστα γνωρίμους
[2, 12]	μάχης, πελέκει διεχειρίσατο· Δύο δ'	ἑτέρους	τῶν δυνατωτάτων καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς
[2, 18]	τοῖς ἑτέροις ἦν τὸ τοὺς	ἑτέρους	φθάσαι. Καὶ τὰς μὲν ἡμέρας
[2, 8]	ἑκάστῃ μετοικοῦσιν πολλοί. Καὶ τοῖς	ἑτέρωθεν	ἥκουσιν αἱρετισταῖς πάντ' ἀναπέπταται τὰ
[2, 4]	Ἰορδάνου βασίλεια κατὰ βηθαραμινενθα συστάντων	ἑτέρων	τινῶν ἐκ τῆς Περαίας. (Τότε
[2, 8]	μηδενὶ μὲν μεταδοῦναι τῶν δογμάτων	ἑτέρως	ἢ ὡς αὐτὸς μετέλαβεν, ἀφέξεσθαι
[2, 12]	Αὐτὸς δὲ διοικήσας τὴν ἡγεμονίαν	ἔτεσι	τρισκαίδεκα, πρὸς δὲ μησὶν ὀκτὼ
[2, 11]	δὲ τῶν τετραρχιῶν τρισὶν ἑτέροις	ἔτεσιν	ἀφηγησάμενος. Καταλείπει δὲ τρεῖς μὲν
[2, 13]	Οὗτος τόν τε ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον	ἔτεσιν	εἴκοσι τὴν χώραν λῃσάμενον καὶ
[2, 9]	Αὐγούστου τελευτήν, ἀφηγησαμένου τῶν πραγμάτων	ἔτεσιν	ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα πρὸς δὲ
[2, 6]	ἐξ Ἡρώδου συμφορὰς ἐν ὀλίγοις	ἔτεσιν	Ἰουδαίους ὧν ἐν παντὶ τῷ
[2, 8]	τῆς καρτερίας ἐπίδειξιν δυσὶν ἄλλοις	ἔτεσιν	τὸ ἦθος δοκιμάζεται καὶ φανεὶς
[2, 18]	ὡς καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις	ἐτετάρακτο,	μᾶλλον ἐξήφθη τὰ παρ' ἐκείνοις.
[2, 8]	τοὺς πολλοὺς ὑπὲρ ἑκατὸν παρατείνειν	ἔτη,	διὰ τὴν ἁπλότητα τῆς διαίτης
[2, 9]	δεσμωτηρίῳ, μέχρις αὐτὸς ἐτελεύτησεν ἡγεμονεύσας	ἔτη	δύο πρὸς τοῖς εἴκοσι καὶ
[2, 16]	ἀγένειαν, οἵ γε διήνεγκαν ὀγδοήκοντα	ἔτη	πόλεμον ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ
[2, 11]	καθ' ἑαυτοῦ. ~(Γαίου δὲ ἡγεμονεύσαντος	ἔτη	τρία καὶ μῆνας ὀκτὼ καὶ
[2, 11]	τελευτήσας ἐν Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼς μὲν	ἔτη	τρία, πρότερον δὲ τῶν τετραρχιῶν
[2, 16]	μὲν ὅλην, χωρὶς δὲ τῶν	ἐτησίων	καρπῶν, οἳ μησὶν ὀκτὼ τὸ
[2, 21]	δ' αὐτὸν ἀπὸ τῶν τειχῶν	ἔτι	βλασφημοῦντες οἱ διάφοροι καὶ διὰ
[2, 19]	τε ὀρέων καὶ τῶν ὄνων	ἔτι	δὲ καὶ τῶν ὑποζυγίων πλὴν
[2, 20]	μὲν καὶ Βηρσαβὲ καὶ Σελάμην,	ἔτι	δὲ Καφαρεκχὼ καὶ Ἰαφὰ καὶ
[2, 10]	δύναμιν καὶ τὰς Καίσαρος ἀπειλάς,	ἔτι	δὲ τὴν ἀξίωσιν ἀπέφαινεν ἀγνώμονα·
[2, 2]	στρατιᾶς ἀμείψας καὶ προκοπὰς χαρισάμενος,	ἔτι	δὲ τῷ δήμῳ πάντα κατανεύσας
[2, 16]	Καλόν, ὦ φίλοι, καλόν, ἕως	ἔτι	ἐν ὅρμῳ τὸ σκάφος προσκέπτεσθαι
[2, 19]	~(Γάλλος μὲν οὖν ὡς οὐδὲν	ἔτι	ἑώρα κατὰ τὴν Γαλιλαίαν νεωτεριζόμενον,
[2, 14]	ὑπερορῶν τὰς δεήσεις πρὸς ἐπήρειαν	ἔτι	καὶ παρῳκοδόμει τὸ χωρίον ἐκεῖνος
[2, 13]	καταλειπομένοις ἀνακοπὴν ἢ δέος, ἀλλ'	ἔτι	μᾶλλον παρωξύνοντο πρὸς τὴν στάσιν.
[2, 19]	καθ' ἑαυτοῦ τε βραδύνας κἂν	ἔτι	μείνῃ πλείοσιν χρησόμενος ἐχθροῖς. (Ἵνα
[2, 14]	τῶν ἐν Ἱεροσολύμοις ἀγανάκτησις ἦν,	ἔτι	μέντοι τοὺς θυμοὺς κατεῖχον. Ὁ
[2, 9]	τὸν Γερμανικοῦ παῖδα Γάιον ἰδιώτην	ἔτι	ὄντα. Καὶ δή ποτε ἑστιῶν
[2, 8]	δ' ἀλλοτρίους παῖδας ἐκλαμβάνοντες ἁπαλοὺς	ἔτι	πρὸς τὰ μαθήματα συγγενεῖς ἡγοῦνται
[2, 20]	Ἱεροσόλυμα, τοὺς μὲν βίᾳ τῶν	ἔτι	ῥωμαιζόντων τοὺς δὲ πειθοῖ προσήγοντο,
[2, 15]	δὲ δύο σπεῖραι. Τῶν δ'	ἔτι	συγκαλούντων τὸ πλῆθος προπέμψας διεδήλου
[2, 5]	δ' αὐτῷ κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν	ἔτι	συμμένειν μυρίους ὁπλίτας. Ὁ δὲ
[2, 1]	μὴν Ἀρχελάῳ δίχα φόνου καθεκτὸν	ἔτι	τὸ πλῆθος ἐφαίνετο, τὴν δὲ
[2, 15]	ἔφη τεκμήριον ἔσεσθαι τοῦ μηδὲν	ἔτι	τὸν δῆμον νεωτερίσειν, εἰ προελθόντες
[2, 15]	καὶ κατ' ἐλπίδα τοῦ μηδὲν	ἔτι	τὸν Φλῶρον εἰς αὐτοὺς παρανομήσειν.
[2, 18]	Πτολεμαίδα. Πρὸς δὲ ταῖς ἁρπαγαῖς	ἔτι	τῶν Σύρων ὄντων καὶ τὸ
[2, 17]	καὶ τὰ ξίφη καὶ μηδὲν	ἔτι	ὑποπτεύοντες ἀνεχώρουν, ὥρμησαν ἐπ' αὐτοὺς
[2, 16]	τοὺς αὐτοὺς δεσπότας, Καὶ Μακεδόνες	ἔτι	φανταζόμενοι Φίλιππον καὶ τὴν σὺν
[2, 13]	συγγενεῖς ἦσαν πρὸς τὰς βοηθείας	ἕτοιμοι.	Τοῖς γε μὴν ἐπάρχοις φροντὶς
[2, 20]	παραινῶν διετέλει. Καὶ τὸ μὲν	ἕτοιμον	εἰς παράταξιν αὐτῷ συνεκεκρότητο πεζῶν
[2, 21]	σχὼν τῆς κακίας τὴν ἀπορίαν,	ἕτοιμος	μὲν ψεύσασθαι, δεινὸς δ' ἐπιθεῖναι
[2, 10]	ἀνδρῶν καὶ τοῦ πρὸς θάνατον	ἑτοίμου	παραστήματος. Καὶ τότε μὲν ἄπρακτοι
[2, 9]	καταπεσόντες καὶ τοὺς αὐχένας παρακλίναντες	ἑτοίμους	ἀναιρεῖν σφᾶς ἐβόων μᾶλλον ἢ
[2, 10]	προθύσασθαι· παρέχειν δὲ σφᾶς αὐτοὺς	ἑτοίμους	εἰς τὴν σφαγὴν ἅμα τέκνοις
[2, 16]	ταῖς χρείαις τῆς ἡγεμονίας παρέχουσιν	ἑτοίμους	τὰς εἰσφοράς, οὐδὲν τῶν ἐπιταγμάτων
[2, 1]	ἀπολύειν τοὺς δεσμώτας· Ἐπένευσε δ'	ἑτοίμως	ἅπασι θεραπεύων τὸ πλῆθος. Ἔπειτα
[2, 10]	ἡδέως ἢ παροξυνθέντος ὑπὲρ τοσούτων	ἑτοίμως	ἐπιδώσω τὴν ἐμαυτοῦ ψυχήν” διαφῆκεν
[2, 10]	ἐβόα πρὸ τοῦ νόμου πάσχειν	ἑτοίμως	ἔχειν. Καταστείλας δ' αὐτῶν ὁ
[2, 6]	πατρὸς τελευτὴν βασιλέα τε προσειπεῖν	ἑτοίμως	καὶ συμπενθῆσαι τὸν Ἡρώδου θάνατον
[2, 4]	εἰς χεῖρας ἔλθοι φέρων κέρδος.	Ἐτόλμησαν	δέ ποτε Ῥωμαίων λόχον ἄθρουν
[2, 4]	καὶ ποιμήν τις ἀντιποιηθῆναι βασιλείας	ἐτόλμησεν·	Ἀθρογγαῖος ἐκαλεῖτο, προυξένει δ' αὐτῷ
[2, 14]	γὰρ μηδεὶς πρότερον τότε Φλῶρος	ἐτόλμησεν,	ἄνδρας ἱππικοῦ τάγματος μαστιγῶσαί τε
[2, 14]	οὐδὲ πρεσβεύσασθαί τις πρὸς αὐτὸν	ἐτόλμησεν	κατὰ τοῦ Φλώρου· παραγενόμενον δὲ
[2, 17]	καὶ τῆς πόλεως αὐτὸν ἐξεκήρυσσον,	ἐτόλμων	δέ τινες τῶν στασιαστῶν καὶ
[2, 22]	τῶν νεωτεριζόντων συστησάμενος ἐφ' ἁρπαγὰς	ἐτράπετο	καὶ οὐ μόνον τὰς οἰκίας
[2, 12]	παραπολέσθαι. Τούτοις πεισθέντες Ἰουδαῖοι διελύθησαν·	Ἐτράποντο	δὲ πολλοὶ πρὸς λῃστείαν διὰ
[2, 19]	ἀλλ' ὑπ' ἀμηχανίας ἐπ' οἰμωγὴν	ἐτράποντο	καὶ τοὺς ἐν ἀπογνώσεσιν ὀδυρμούς·
[2, 18]	λοιπόν, εἰ μὴ πρὸς ἱκετηρίας	ἐτράποντο.	Κατοικτείρας δ' αὐτοὺς Ἀλέξανδρος ἀναχωρεῖν
[2, 22]	θορύβων ἐπὶ τὰς πρὸς Ῥωμαίους	ἐτράποντο	παρασκευάς· ἐν δὲ τοῖς Ἱεροσολύμοις
[2, 1]	μὲν ὡς μηδενὸς δεινοῦ γεγονότος	ἐτρέποντο	πρὸς θυσίαν· οὐ μὴν Ἀρχελάῳ
[2, 20]	εἶχεν ἑξακοσίους φύλακας τοῦ σώματος.	Ἔτρεφον	δὲ πλὴν τῶν μισθοφόρων τὴν
[2, 17]	Μαναήμῳ κατὰ γένος, ὃς ὕστερον	ἐτυράννησεν	τῆς Μασάδας. Αὐτόν τε τὸν
[2, 17]	ὁ τοῦ ἀρχιερέως Ἀνανίου θάνατος	ἐτύφωσεν	εἰς ὠμότητα καὶ μηδένα νομίζων
[2, 22]	κἀν τοῖς ἑξῆς οἵου τέλους	ἔτυχεν	δηλώσομεν. (Κατὰ δὲ τὴν Ἀκραβετηνὴν
[2, 15]	καιρὸν ὁ μὲν βασιλεὺς Ἀγρίππας	ἔτυχεν	εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν πεπορευμένος, ὅπως
[2, 17]	στάσιν. Φλώρῳ μὲν οὖν δεινὸν	εὐαγγέλιον	ἦν, καὶ προῃρημένος ἐξάπτειν τὸν
[2, 21]	δ' ἦν αὐτῷ μηδένα προσλαμβάνειν	εὐάλωτον,	ἀλλὰ τοὺς εὐεξίᾳ σώματος καὶ
[2, 17]	Καταλιπόντες δὴ τὸ στρατόπεδον ὡς	εὐάλωτον	ἐπὶ τοὺς βασιλικοὺς ἀνέφυγον πύργους,
[2, 18]	δέχεται, καὶ πρὸς τὴν ταύτης	εὐβουλίαν	αἱ λοιπαὶ πόλεις ἠρέμουν. Τὸ
[2, 16]	τῶν ὑφ' ἡλίῳ πάντων προύχοντες	εὐγενείᾳ	καὶ τοσαύτην νεμόμενοι χώραν ἓξ
[2, 16]	βαθεῖαν Αἴγυπτον ἅμα τῇ Μακεδόνων	εὐγενείᾳ	χαλινοῖ. Τίνας οὖν ἐπὶ τὸν
[2, 16]	δουλεύουσαν τὴν ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς	εὐγένειαν.	Πάντων δὴ σχεδὸν τῶν ὑφ'
[2, 15]	τῶν ἀναιρουμένων οὔτε εἰς τὴν	εὐγένειαν	τῆς παρακαλούσης, ἀλλ' εἰς μόνον
[2, 16]	Ἀννίβαν καὶ τὴν ἀπὸ Φοινίκων	εὐγένειαν	ὑπὸ τὴν Σκιπίωνος δεξιὰν ἔπεσον;
[2, 13]	διεξῆλθεν, ἀφ' ὧν ἐπὶ τοὺς	εὐγενεστάτους	μετήνεγκεν τὴν ὠμότητα, Καὶ ὡς
[2, 10]	βούλεσθαι καὶ καλεῖσθαι τῶν τε	εὐγενεστάτων	ἀνδρῶν ἀκροτομῆσαι τὴν πατρίδα, ἐκτεῖναι
[2, 16]	ταμιευόμενοι παρ' αὐτῶν τὴν οἰκείαν	εὐδαιμονίαν.	Καὶ τοῦθ' ὑπομένουσιν οὐ διὰ
[2, 13]	οὐδὲν ἧττον τῶν σφαγέων τὴν	εὐδαιμονίαν	τῆς πόλεως ἐλυμήνατο. Πλάνοι γὰρ
[2, 16]	ὡς ἄν τις εἴποι, τῆς	εὐδαιμονίας	ἐπιχωρίους ἔχοντες καὶ τοῖς ἀγαθοῖς
[2, 6]	δήμοις. Ἀντὶ δὲ τῆς παλαιᾶς	εὐδαιμονίας	καὶ τῶν πατρίων νόμων πενίας
[2, 13]	μὲν οὖν Νέρων δι' ὑπερβολὴν	εὐδαιμονίας	τε καὶ πλούτου παραφρονήσας ἐξύβρισεν
[2, 16]	ἐκτεινομένη μέχρις Αἰθιόπων καὶ τῆς	εὐδαίμονος	Ἀραβίας ὅρμος τε οὖσα τῆς
[2, 21]	μηδένα προσλαμβάνειν εὐάλωτον, ἀλλὰ τοὺς	εὐεξίᾳ	σώματος καὶ ψυχῆς παραστήματι καὶ
[2, 7]	τούτοις τὸν μὲν ψευδαλέξανδρον δι'	εὐεξίαν	σώματος ἐγκατέταξεν τοῖς ἐρέταις, τὸν
[2, 21]	καλῶς ὑμῖν ἐβουλευσάμην, κολάζετε τὸν	εὐεργέτην.	(Ἐπὶ τούτοις οἱ Ταριχεῶται μὲν
[2, 19]	καὶ δεξόμενοι τὸν Κέστιον ὡς	εὐεργέτην.	Ὃς εἰ βραχὺ τῇ πολιορκίᾳ
[2, 1]	(Ἐπὶ τούτοις ἡδόμενον τὸ πλῆθος	εὐθέως	ἀπεπειρᾶτο τῆς διανοίας αὐτοῦ μεγάλοις
[2, 21]	βεβαιώσεται τὴν πόλιν. Κατέβαινον δ'	εὐθέως	δέκα τῶν Τιβεριέων οἱ δυνατώτατοι·
[2, 11]	ἡγεμονίας χαριστήρια. Καὶ τὸν Ἀγρίππαν	εὐθέως	ἐδωρεῖτο τῇ πατρῴᾳ βασιλείᾳ πάσῃ
[2, 14]	τὰς Καίσαρος χρείας. Σύγχυσις δ'	εὐθέως	εἶχεν τὸν δῆμον, καὶ συνδραμόντες
[2, 21]	μὲν εἰς Ταριχέας ἡ ἀπόστασις	εὐθέως,	ἐκπεπομφὼς δὲ πάντας τοὺς στρατιώτας
[2, 5]	καὶ πεζικήν, μέρος τῆς στρατιᾶς	εὐθέως	ἔπεμπεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν γειτνιῶσαν
[2, 10]	ὑπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ἔνθεν	εὐθέως	ἐπέστελλεν Καίσαρι τήν τε ἐμβολὴν
[2, 21]	τι πλῆθος συνῆγεν χρημάτων, οἷς	εὐθέως	ἐχρῆτο κατὰ τοῦ τὴν ἐργασίαν
[2, 10]	ψάμμον, τοῦ δὲ μετάλλου πᾶσαν	εὐθέως	μεταβάλλοντος εἰς ὕελον. Θαυμασιώτερον δὲ
[2, 21]	γενεαῖς καταφλέξειν, τρισχιλίους μὲν ἀπέστησεν	εὐθέως,	οἳ παραγενόμενοι τὰ ὅπλα παρὰ
[2, 21]	καὶ μὴ προφυλαξαμένου τέσσαρες πόλεις	εὐθέως	πρὸς τοὺς διαφόρους ἀπέστησαν ἐλθόντας,
[2, 15]	ἱεροῦ διὰ τῆς Ἀντωνίας, ἀναβάντες	εὐθέως	τὰς συνεχεῖς στοὰς τοῦ ἱεροῦ
[2, 19]	βραχὺ τῇ πολιορκίᾳ προσελιπάρησεν, κἂν	εὐθέως	τὴν πόλιν παρέλαβεν· ἀλλ' οἶμαι
[2, 8]	κατειρωνευόμενοι τῶν τὰς βασάνους προσφερόντων	εὔθυμοι	τὰς ψυχὰς ἠφίεσαν ὡς πάλιν
[2, 8]	ζηλοῦσιν τὴν αἵρεσιν αὐτῶν οὐκ	εὐθὺς	ἡ πάροδος, ἀλλ' ἐπὶ ἐνιαυτὸν
[2, 19]	τὴν πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν ταραχὴν	εὔκαιρον	ἰδὼν εἰς ἐπίθεσιν ἅπασαν ἐπῆγεν
[2, 8]	τὸν δὲ θάνατον, εἰ μετ'	εὐκλείας	πρόσεισι, νομίζοντες ἀθανασίας ἀμείνονα. Διήλεγξεν
[2, 19]	κούφους καὶ πρὸς τὰς ἐπιδρομὰς	εὐκόλους·	ὥστε συνέβαινεν αὐτοῖς πολλὰ κακοῦσθαι
[2, 21]	προαναλίσκουσιν τὴν ἰσχὺν καὶ τὰ	εὐκταιότατα	δρῶσιν τοῖς ἐχθροῖς, ἔπειτα τὸν
[2, 18]	δὲ τὴν ἐκ βίας ἀφαίρεσιν	εὐλαβηθέντες	συντίθενται πρὸς αὐτοὺς ἐκχωρήσειν ὑπόσπονδοι,
[2, 18]	ἐπιστωσάμεθα. Τοιγαροῦν οἷς ἄπιστον μὲν	εὐλόγως	εὕρηται τὸ ἀλλόφυλον, ἠσέβηται δὲ
[2, 3]	τειχῶν ᾖξαν εἰς τοὺς Ῥωμαίους	εὐμεταχείριστοι	διὰ τὴν ἔκπληξιν ἦσαν. Καὶ
[2, 4]	Σίμων τις τῶν βασιλικῶν δούλων	εὐμορφίᾳ	σώματος καὶ μεγέθει πεποιθὼς περιτίθησιν
[2, 21]	ἀποδέχεσθαι μὲν αὐτῶν ἔφασκεν τὴν	εὔνοιαν,	ἀνεῖργεν δὲ τὴν ὁρμήν, χειρώσασθαι
[2, 21]	οὗτοι τὴν πρὸς τὸν Ἰώσηπον	εὔνοιαν	ἀποστρέψωσιν, κἂν μὲν ἑκὼν παραγένηται,
[2, 18]	φόνῳ συγγενῶν τὴν πρὸς αὐτοὺς	εὔνοιαν	ἐπιστωσάμεθα. Τοιγαροῦν οἷς ἄπιστον μὲν
[2, 21]	ἀποδόσει τῶν χρημάτων πάλιν εἰς	εὔνοιαν	προσηγάγετο. ~(Τὰ μὲν οὖν κατὰ
[2, 6]	Φίλιππος ἀδελφὸς Ἀρχελάου, προπεμφθεὶς κατ'	εὔνοιαν	ὑπὸ Οὐάρου δυοῖν ἕνεκα, Ἀρχελάῳ
[2, 20]	πρῶτον ἐφρόντισεν τῆς εἰς ἑαυτὸν	εὐνοίας	τῶν ἐπιχωρίων, εἰδὼς ὅτι ταύτῃ
[2, 1]	τοῦ μέντοι προθύμου καὶ τῆς	εὐνοίας	ὥσπερ τοῖς στρατιώταις οὕτω καὶ
[2, 16]	ἑαυτῶν κτήσεις ἐπιθυμοῦντες εἰρήνης, συνίεσαν	εὐνοικὴν	τὴν ἐπίπληξιν τοῦ βασιλέως· ὁ
[2, 11]	τοὺς συστρατιώτας ἐφελκόμενος. Οἱ δ'	εὐπατρίδαι	παραχρῆμα μὲν πρὸς τὴν ἀπόλειψιν
[2, 11]	τὴν ὁρμὴν τῶν ἐπὶ τοὺς	εὐπατρίδας	λελυσσηκότων, ἀπολέσας δι' οὓς τὸ
[2, 20]	ἀήττητον τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν γεγενημένην	εὐπειθείᾳ	μάλιστα καὶ μελέτῃ τῶν ὅπλων,
[2, 20]	τῇ χρείᾳ διωκομένην, τὸ δ'	εὐπειθὲς	ὁρῶν περιγινόμενον ἐκ τοῦ πλήθους
[2, 10]	δὲ Γαίου θάνατον ἄλλοι καταγγέλλοντες	εὐπλόουν.	Ἔφθη γοῦν τὰς περὶ τούτων
[2, 17]	ὠφεληθέντων καὶ μετ' ἀδείας τοῖς	εὐπόροις	ἐπαναστήσωσι τοὺς ἀπόρους. Φυγόντων δὲ
[2, 20]	ἑαυτοὺς τεῖχος ἀναδείμασθαι χρημάτων τε	εὐπόρους	ὁρῶν ὄντας καὶ προθύμους ἐπὶ
[2, 4]	ποριζόμενος. Κἂν ἔφθη πᾶσαν οἴκησιν	εὐπρεπῆ	καταφλέξας, εἰ μὴ Γρᾶτος ὁ
[2, 16]	ἕλεσιν. Ἀλλ' οὐδὲν τούτων ἰσχυρότερον	εὑρέθη	τῆς Ῥωμαίων τύχης, δύο δ'
[2, 21]	σκάφη πάντα συναθροίσας, τριάκοντα δ'	εὑρέθησαν	καὶ τριακόσια, καὶ ναῦται τεσσάρων
[2, 8]	αὐτοῖς τὸ κοινωνικόν, οὐδὲ ἔστιν	εὑρεῖν	κτήσει τινὰ παρ' αὐτοῖς ὑπερέχοντα·
[2, 21]	ἦν μονότροπος, ἔπειτα καὶ συνοδίαν	εὗρεν	τῆς τόλμης τὸ μὲν πρῶτον
[2, 16]	φῦλον· οὐδὲ γὰρ περιλειφθέντες φυγῆς	εὑρήσετε	τόπον ἁπάντων ἐχόντων Ῥωμαίους δεσπότας
[2, 18]	Τοιγαροῦν οἷς ἄπιστον μὲν εὐλόγως	εὕρηται	τὸ ἀλλόφυλον, ἠσέβηται δὲ εἰς
[2, 17]	περὶ τὸν τῆς βασιλικῆς αὐλῆς	εὔριπον	διαλανθάνων ἁλίσκεται καὶ πρὸς τῶν
[2, 16]	μέν γε αὐτῆς τριάκοντα σταδίων,	εὖρος	δ' οὐκ ἔλαττον δέκα, τοῦ
[2, 16]	δαί; Θρᾷκες οἱ πέντε μὲν	εὖρος	ἑπτὰ δὲ μῆκος ἡμερῶν χώραν
[2, 19]	δὲ Ἰουδαῖοι κατὰ μὲν τὰς	εὐρυχωρίας	ἧττον ἐπέκειντο, συνειληθέντων δὲ εἰς
[2, 5]	τοῖς τῶν ἄλλων θορύβοις παρακεκινηκυῖαν	εὑρών,	αὐλίζεται δὲ περί τινα κώμην
[2, 12]	συλλάβοιεν. Ἔνθα τῶν στρατιωτῶν τις	εὑρὼν	ἔν τινι κώμῃ τὸν ἱερὸν
[2, 21]	δ' ἡμέρας ὀλίγας Σεπφωρίταις συναποστᾶσαν	εὑρὼν	ἐπέτρεψεν διαρπάσαι τοῖς στρατιώταις. Συναγαγὼν
[2, 5]	Ὁ δὲ τοὺς μὲν Ἄραβας	εὑρὼν	οὐ συμμάχων ἦθος ἔχοντας, ἀλλ'
[2, 16]	τοῖς πελάγεσιν, πλατυτέραν δὲ τῆς	Εὐρώπης	τὴν στρατιὰν ἄγοντα, οἷα δραπέτην
[2, 19]	Ὁ δ' ἐκσείσας αὐτοὺς τῆς	εὐσεβείας	θυμὸς ἐποίησεν πλεονεκτῆσαι καὶ κατὰ
[2, 8]	(Πρός γε μὴν τὸ θεῖον	εὐσεβεῖς	ἰδίως· πρὶν γὰρ ἀνασχεῖν τὸν
[2, 1]	παύειν ἀρχιερέα· προσήκειν γὰρ αὐτοῖς	εὐσεβέστερον	αἱρεῖσθαι καὶ καθαρώτερον. (Πρὸς ἃ
[2, 8]	αὐτοῖς ὄμνυσι φρικώδεις, πρῶτον μὲν	εὐσεβήσειν	τὸ θεῖον, ἔπειτα τὰ πρὸς
[2, 14]	τοῦ χωρίου. Τὸ μὲν οὖν	εὐσταθὲς	καὶ πρᾷον ἐπὶ τοὺς ἡγεμόνας
[2, 20]	πόλεμον παρ' ἕκαστα τὴν Ῥωμαίων	εὐταξίαν	διηγούμενος, καὶ ὡς πολεμήσουσιν πρὸς
[2, 8]	διαίτης ἔμοιγε δοκεῖν καὶ τὴν	εὐταξίαν,	καταφρονηταὶ δὲ τῶν δεινῶν, καὶ
[2, 19]	ἦν, οἱ δὲ στασιασταὶ τὴν	εὐταξίαν	τῶν Ῥωμαίων καταπλαγέντες τῶν μὲν
[2, 20]	ἐν ἑκάστῃ πόλει δικαστὰς τῶν	εὐτελεστέρων	διαφόρων· τὰ γὰρ μείζω πράγματα
[2, 6]	Ἡρώδου δωρεὰν οὖσαν χιλίων ταλάντων,	εὐτελῆ	τινα τῶν κειμηλίων εἰς τὴν
[2, 21]	μὲν ὑφ' ἑαυτὸν λῃσταῖς προσέταξεν	εὐτονώτερον	ἐγχειρεῖν ταῖς ἁρπαγαῖς, ὅπως πολλῶν
[2, 1]	τὸ ἱερόν, ἔνθα ποικίλαις αὐτὸν	εὐφημίαις	ὁ λαὸς ἐκδέχεται. Κἀκεῖνος τὸ
[2, 18]	τῆς Γαλιλαίας πόλις Σέπφωρις μετ'	εὐφημίας	δέχεται, καὶ πρὸς τὴν ταύτης
[2, 14]	βουλόμενος ὑπαντᾷ τοῖς στρατιώταις μετ'	εὐφημίας	καὶ τὸν Φλῶρον θεραπευτικῶς ἐκδέχεσθαι
[2, 21]	Γαλιλαίας ἐλαιοφόρου μάλιστα καὶ τότε	εὐφορηκυίας,	εἰς σπανίζοντας εἰσπέμπων πολὺ καὶ
[2, 16]	Ῥωμαῖοι, εἰ μή τις ὑπὲρ	Εὐφράτην	ἐκτείνει τὰς ἐλπίδας καὶ τοὺς
[2, 16]	οὐ γὰρ ἐξήρκεσεν αὐτοῖς ὅλος	Εὐφράτης	ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οὐδὲ τῶν
[2, 1]	περὶ τὴν κηδείαν τοῦ πατρός,	εὐχαριστεῖ	καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν θεραπείας
[2, 8]	πατρίους δέ τινας εἰς αὐτὸν	εὐχὰς	ὥσπερ ἱκετεύοντες ἀνατεῖλαι. Καὶ μετὰ
[2, 16]	θρησκείας ἄκρατον, εἰ καὶ πρὸς	εὐχειρώτους	πολεμοίητε, δυσδιοίκητον, καὶ δι' ἃ
[2, 15]	ἤ τισιν ἄλλαις ἀνάγκαις ἔθος	εὔχεσθαι	πρὸ τριάκοντα ἡμερῶν ἧς ἀποδώσειν
[2, 15]	Ἐπεδήμει δ' ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις	εὐχὴν	ἐκτελοῦσα τῷ θεῷ· τοὺς γὰρ
[2, 8]	καὶ γεύσασθαί τινα πρὶν τῆς	εὐχῆς	ἀθέμιτον· ἀριστοποιησάμενος δ' ἐπεύχεται πάλιν·
[2, 19]	δρασμὸν ἐβουλεύετο καὶ διακρίνας τοὺς	εὐψυχοτάτους	στρατιώτας ὡσεὶ τετρακοσίους ἐπέστησεν τῶν
[2, 1]	τὸ πλῆθος. Ἔπειτα θύσας ἐν	εὐωχίᾳ	μετὰ τῶν φίλων ἦν. Ἔνθα
[2, 22]	Σίμων πολλοὺς τῶν νεωτεριζόντων συστησάμενος	ἐφ'	ἁρπαγὰς ἐτράπετο καὶ οὐ μόνον
[2, 19]	εἰς δὲ τὰς πέριξ κώμας	ἐφ'	ἁρπαγὴν σίτου πολλοὺς διαφῆκεν τῶν
[2, 18]	πρότερον, ἀλλ' ἤδη καὶ τὸν	ἐφ'	ἑαυτοῖς κίνδυνον φθάνοντες. Δεινὴ δὲ
[2, 20]	πράγματα καὶ τὰς φονικὰς δίκας	ἐφ'	ἑαυτὸν ἀναπέμπειν ἐκέλευσεν καὶ τοὺς
[2, 2]	τοὺς πλείστους τῶν συγγενῶν παραστησάμενος	ἐφ'	ἑκάστῳ τῶν κατηγορημένων μάρτυρας καταπαύει
[2, 11]	τιμῇ τῆς προσηγορίας, τὴν δ'	ἐφ'	ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων βουλὴν πᾶσιν
[2, 17]	ἄνωθεν βαλλομένους· ὑπόνομον δὴ πόρρωθεν	ἐφ'	ἕνα τῶν πύργων ὑπορύξαντες ἀνεκρήμνισαν
[2, 2]	ναὸν φονευθέντων, οὓς ἐληλυθέναι μὲν	ἐφ'	ἑορτήν, παρὰ δὲ ταῖς ἰδίαις
[2, 21]	Καὶ τοῦ μὲν μὴ καταντήσαντος	ἐφ'	ἣν συντέτακτο προθεσμίαν, Ῥωμαικῶν δ'
[2, 21]	Ὧν ἀπολαύσας μετὰ δύο ἡμέρας	ἐφ'	ὃ παρῆν διεπράττετο, καὶ τοὺς
[2, 17]	τῶν νεωτεριζόντων ἀκατάσχετον καὶ χαλεπήνας	ἐφ'	οἷς προπεπηλάκισται, τοὺς μὲν ἄρχοντας
[2, 21]	κατ' αὐτοῦ κατ' ἀλλήλων στασιάσαι,	ἐφ'	οἷς ὠργίζοντο πάνθ' ὁμολογήσων, ἔπειτα
[2, 14]	προσλαβόντες ἡγεμονικὴν παρακέλευσιν οὐ μόνον	ἐφ'	ὃν ἐπέμφθησαν τόπον ἥρπαζον, ἀλλ'
[2, 12]	τὴν ἐπιτροπὴν ἀπὸ Ἀλεξάνδρου Κουμανός,	ἐφ'	οὗ θόρυβοί τε ἤρξαντο καὶ
[2, 21]	γὰρ ἀπορήσειν χρημάτων, ἐὰν ὁμονοῶσιν	ἐφ'	οὓς δεῖ πορίζειν καὶ μὴ
[2, 17]	τὰς θυσίας καὶ πρὶν ἐξελθεῖν	ἐφ'	οὓς ὑβρίκασιν τὴν φήμην διορθώσονται
[2, 14]	τῆς ταραχῆς ἀνελεῖν τὰς αἰτίας,	ἐφ'	ᾧ καὶ μισθὸν ἔλαβεν, ὁ
[2, 14]	τὴν χώραν πᾶσιν ἐξεῖναι λῃστεύειν	ἐφ'	ᾧ μέρος αὐτὸς λήψεται τῶν
[2, 21]	τῶν χειρῶν καταλιπεῖν. Κἀκείνου κατανεύσαντος	ἐφ'	ᾧ τὴν ἑτέραν αὐτὸς ἀποκόψειεν
[2, 1]	φόνου καθεκτὸν ἔτι τὸ πλῆθος	ἐφαίνετο,	τὴν δὲ στρατιὰν ἐπαφίησιν αὐτοῖς
[2, 8]	φυλάσσονται καὶ ταῖς ἑβδομάσιν ἔργων	ἐφάπτεσθαι	διαφορώτατα Ἰουδαίων ἁπάντων· οὐ μόνον
[2, 10]	Ῥωμαίων δὶς τῆς ἡμέρας θύειν	ἔφασαν,	εἰ δὲ βούλεται τὰς εἰκόνας
[2, 13]	μέντοι γε τὴν πόλιν Ἑλλήνων	ἔφασαν·	οὐ γὰρ ἂν ἀνδριάντας καὶ
[2, 21]	τῷ τειχίσαντι, προσδέχεσθαι τοὺς ἀπολογησομένους	ἔφασκεν	καὶ δι' ὧν βεβαιώσεται τὴν
[2, 21]	Ὁ δὲ ἀποδέχεσθαι μὲν αὐτῶν	ἔφασκεν	τὴν εὔνοιαν, ἀνεῖργεν δὲ τὴν
[2, 1]	ὡς ἂν ἐπ' ἀνδράσιν, οὓς	ἔφασκον	ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων καὶ
[2, 21]	δῆμον καὶ τὰς ἄλλας πόλεις	ἐφεδρευούσας	τοῖς ἡρπαγμένοις, κατασχεῖν ἡσυχῆ τὰ
[2, 18]	Ἀντιοχεῖς καὶ Σιδώνιοι καὶ Ἀπαμεῖς	ἐφείσαντο	τῶν μετοικούντων καὶ οὔτε ἀνελεῖν
[2, 11]	τῆς βουλῆς πάντας τοὺς συστρατιώτας	ἐφελκόμενος.	Οἱ δ' εὐπατρίδαι παραχρῆμα μὲν
[2, 17]	κεκοσμημένος καὶ τοὺς ζηλωτὰς ἐνόπλους	ἐφελκόμενος.	Ὡς δ' οἱ περὶ τὸν
[2, 8]	αὐτόν. Ἔπειτα τὴν ἀνορυχθεῖσαν γῆν	ἐφέλκουσιν	εἰς τὸν βόθρον· καὶ τοῦτο
[2, 17]	τὸ πῦρ ἐπὶ τὰ ἀρχεῖα	ἔφερον	ἀφανίσαι σπεύδοντες τὰ συμβόλαια τῶν
[2, 18]	καὶ οὔτε γυμνῆτες ὁπλίτας συστάδην	ἔφερον	οὔτε ἐν τῇ τροπῇ τοὺς
[2, 21]	εἰς τὸ δωμάτιον παρελθεῖν ἀπειλοῦντες	ἐφεστήκεσαν.	Ἐπὶ τούτοις Ἰώσηπος ἀπάτῃ δευτέρᾳ
[2, 12]	ὑπὲρ τὴν τοῦ ἱεροῦ στοὰν	ἐφεστώσης,	ἔνοπλοι δ' ἀεὶ τὰς ἑορτὰς
[2, 17]	ἐθάρρει διὰ τὸ πλῆθος τῶν	ἐφεστώτων,	διιστάμενοι δὲ ἐπὶ τὰ θωράκια
[2, 21]	οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος τῶν	ἐφεστώτων	καταπλαγεὶς προπηδᾷ, περιρρηξάμενος μὲν τὴν
[2, 19]	οὐκ ὀλίγον προειλήφει καὶ συντονώτερον	ἔφευγεν	μεθ' ἡμέραν, ὥστε τοὺς στρατιώτας
[2, 20]	ὀλίγου δεῖν τῆς οἰκουμένης κρατοῦσιν.	Ἔφη	δὲ πεῖραν αὐτῶν λήψεσθαι τῆς
[2, 7]	οὖν αὐτὸν κατ' ἰδίαν μισθόν,	ἔφη,	παρὰ Καίσαρος ἔχεις τὸ ζῆν
[2, 10]	φυλακτέος ὁ τοὐμοῦ δεσπότου νόμος”	ἔφη·	παραβὰς γὰρ αὐτὸν καὶ φεισάμενος
[2, 16]	βασιλεὺς Ἀγρίππας ἀλλὰ τὰ ἔργα,	ἔφη,	Ῥωμαίοις ἤδη πολεμούντων ἐστίν· οὔτε
[2, 21]	ἐχθρῶν στῖφος ἀποβήσεσθαι μόνος οὐκ	ἔφη.	Σχετλιάζοντα δὲ τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ
[2, 21]	δοθὲν αὐτῷ λέγειν, ἐγὼ ταῦτα,	ἔφη,	τὰ χρήματα οὔτε ἀναπέμπειν Ἀγρίππᾳ
[2, 21]	ἐκ μὲν τῶν παρόντων Ταριχέας	ἔφη	τειχίσειν, ἀσφαλιεῖσθαι δὲ ὁμοίως καὶ
[2, 15]	τοῖς γνωρίμοις μεταπέμπεται καὶ μόνον	ἔφη	τεκμήριον ἔσεσθαι τοῦ μηδὲν ἔτι
[2, 1]	φείδεσθαί γε μὴν οὐ μόνον	ἔφη	τῆς ἐξουσίας ἐπὶ τοῦ παρόντος,
[2, 21]	καταστείλας τὸν θόρυβον αὐτῶν ἀγνοεῖν	ἔφη	τίνων ἀξιοῦσιν τυχεῖν· οὐ γὰρ
[2, 7]	Σίμων τις Ἐσσαῖος τὸ γένος	ἔφη	τοὺς μὲν στάχυς ἐνιαυτοὺς νομίζειν,
[2, 15]	αὐτὸς μὲν ἐξιέναι τῆς πόλεως	ἔφη,	φρουρὰν δ' ἐγκαταλείψειν αὐτοῖς ὅσην
[2, 20]	Γάμαλαν ὠχύρωσεν· μόνοις δὲ Σεπφωρίταις	ἐφῆκε	καθ' ἑαυτοὺς τεῖχος ἀναδείμασθαι χρημάτων
[2, 18]	δὲ παντοίων κτημάτων, τὰ μὲν	ἐφῆκεν	τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν, τὸ δὲ
[2, 17]	(Ὁ μὲν οὖν δῆμος, ὡς	ἔφην,	εἰς ταῦτα συνήργησεν ἐλπίζων τινὰ
[2, 3]	τοῖς ἰδίοις ξίφεσιν τὸ πῦρ	ἔφθανον·	ὅσοι δὲ καθερπύσαντες ἀπὸ τῶν
[2, 10]	Γαίου θάνατον ἄλλοι καταγγέλλοντες εὐπλόουν.	Ἔφθη	γοῦν τὰς περὶ τούτων Πετρώνιος
[2, 19]	διέφθειραν, ὁ δὲ Βόρκιος τρωθεὶς	ἔφθη	διαφυγεῖν· τοῦ δήμου δὲ τοὺς
[2, 15]	καταφυγεῖν εἰς τὴν βασιλικὴν αὐλὴν	ἔφθη,	κἀκεῖ διενυκτέρευσεν μετὰ φυλακῆς δεδοικυῖα
[2, 4]	τοῦ πυρὸς αὑτῷ ποριζόμενος. Κἂν	ἔφθη	πᾶσαν οἴκησιν εὐπρεπῆ καταφλέξας, εἰ
[2, 11]	Ῥωμαίοις ἐποίησεν τὴν πολιορκίαν. Ἀλλ'	ἔφθη	πρὶν ὑψῶσαι τὸ ἔργον τελευτήσας
[2, 18]	καταφλέξειν τὸν δῆμον αὔτανδρον. Κἂν	ἔφθησαν	τοῦτο δράσαντες, εἰ μὴ τοὺς
[2, 21]	δ' αὐτὸν στρατηγιῶντα καὶ μειζόνων	ἐφιέμενον	ἔνδεια χρημάτων κατεῖχεν· Ἐπεὶ δὲ
[2, 15]	τῆς Ἀντωνίας· ὧν καὶ Φλῶρος	ἐφιέμενος	ἐξῆγε τῆς βασιλικῆς αὐλῆς τοὺς
[2, 15]	τῶν γὰρ τοῦ θεοῦ θησαυρῶν	ἐφιέμενος	καὶ διὰ τοῦτο παρελθεῖν ἐπιθυμῶν
[2, 8]	ὁπόταν δέωνται, καὶ καθ' ἑαυτοὺς	ἐφίεται	καὶ τροφὰς ἀπορουμένοις ὀρέγειν. Τὰς
[2, 9]	αὐτὸν τά τε ἄλλα ποικίλως	ἐφιλοφρονεῖτο	καὶ τελευταῖον τὰς χεῖρας ἀνατείνας
[2, 13]	νοσοῦντι σώματι πάλιν ἕτερον μέρος	ἐφλέγμαινεν.	Οἱ γὰρ γόητες καὶ λῃστρικοὶ
[2, 18]	καὶ μεμιγμένον ὡς βεβαίως ἀλλόφυλον	ἐφοβεῖτο.	Προεκαλεῖτο δὲ ἐπὶ τὰς σφαγὰς
[2, 7]	Κρήτῃ Ἰουδαίους ἐξαπατήσας καὶ λαμπρῶς	ἐφοδιασθεὶς	διέπλευσεν εἰς Μῆλον· ἔνθα συναγείρας
[2, 15]	φυλακῆς δεδοικυῖα τὴν τῶν στρατιωτῶν	ἔφοδον.	Ἐπεδήμει δ' ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις
[2, 18]	φρουρεῖν, εἰ δὲ προαίσθοιντο τὴν	ἔφοδον,	περιμένειν αὐτόν τε καὶ τὴν
[2, 8]	τοῦ δρᾶν τι κακὸν ἢ	ἐφορᾶν	τίθενται· φασὶν δ' ἐπ' ἀνθρώπων
[2, 19]	τὴν καλουμένην παρ' αὐτοῖς χελώνην	ἐφράξαντο,	καθ' ἧς τὰ βέλη φερόμενα
[2, 22]	δυνατῶν ὅσοι μὴ τὰ Ῥωμαίων	ἐφρόνουν	τό τε τεῖχος ἐπεσκεύαζον καὶ
[2, 20]	εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐλθὼν πρῶτον	ἐφρόντισεν	τῆς εἰς ἑαυτὸν εὐνοίας τῶν
[2, 21]	τείχους ὁ παρὰ Ἰωσήπου φόβος	ἐφρούρει.	Καὶ μετ' ὀλίγας ἡμέρας πάλιν
[2, 5]	τοὺς μὲν ἧττον θορυβώδεις φανέντας	ἐφρούρει,	τοὺς δὲ αἰτιωτάτους ἀνεσταύρωσεν περὶ
[2, 19]	δὲ πάντα τὰ κύκλῳ περισχόντες	ἐφρούρουν	αὐτῶν τὴν ἔξοδον. (Ἔνθα δὴ
[2, 18]	διεχειρίσαντο, πλείστους δ' αὐτῶν δεσμώτας	ἐφρούρουν,	Ἱππηνοί τε καὶ Γαδαρεῖς ὁμοίως
[2, 12]	προσέταξεν τοὺς δυνατωτάτους, Κουμανὸν δὲ	ἐφυγάδευσεν.	Κέλερα δὲ δεσμώτην ἀναπέμψας εἰς
[2, 18]	δὲ στασιῶδες καὶ λῃστρικὸν πᾶν	ἔφυγεν	εἰς τὸ μεσαίτατον τῆς Γαλιλαίας
[2, 17]	ἐπ' αὐτοὺς τὸ πλῆθος ὁρμῆσαν,	ἔφυγον	ὅπη τις ἴσχυσεν, καὶ φόνος
[2, 21]	καταπλαγέντες τὴν ὁρμὴν τοῦ πλήθους	ἔφυγον	πλὴν τεσσάρων πάντες, αὐτὸς δὲ
[2, 22]	διὰ πάσης μὲν τῆς πόλεως	ἐχαλκεύετο	βέλη καὶ πανοπλία, πρὸς ἀτάκτοις
[2, 17]	εἰς ὠμότητα καὶ μηδένα νομίζων	ἔχειν	ἐπὶ τοῖς πράγμασιν ἀντίπαλον ἀφόρητος
[2, 22]	στρατιὰν ἀθροίσαντας ἐμφρούρους τὰς κώμας	ἔχειν.	Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν
[2, 10]	πρὸ τοῦ νόμου πάσχειν ἑτοίμως	ἔχειν.	Καταστείλας δ' αὐτῶν ὁ Πετρώνιος
[2, 15]	ταύτην ἀπεχθῶς δι' ἃ πέπονθεν	ἔχειν	τὸ πλῆθος· ἀλλάξας τὴν σπεῖραν,
[2, 4]	μετὰ χρόνον οἱ μὲν τρεῖς	ἐχειρώθησαν,	ὑπ' Ἀρχελάου μὲν ὁ πρεσβύτατος,
[2, 16]	θαλάσσης τοὺς ἀπείρους νέμουσαν Αἰθίοπας	ἐχειρώσαντο	μὲν ὅλην, χωρὶς δὲ τῶν
[2, 7]	ἰδίαν μισθόν, ἔφη, παρὰ Καίσαρος	ἔχεις	τὸ ζῆν τοῦ μηνῦσαι τὸν
[2, 5]	ἑαυτοῦ προαιρέσεως τὴν χώραν κακοῦντας	ἔχθει	τῷ πρὸς Ἡρώδην ἀποπέμπεται, μετὰ
[2, 5]	καὶ κατὰ τὸ πρὸς Ἡρώδην	ἔχθος	Ἀρέτας ὁ Ἄραψ οὐκ ὀλίγην
[2, 20]	φαύλους οὐ μόνον τοῖς ἐπιοῦσιν	ἐχθροῖς	ἀλλὰ καὶ τῷ θεῷ χρῆσθαι
[2, 21]	καὶ τὰ εὐκταιότατα δρῶσιν τοῖς	ἐχθροῖς,	ἔπειτα τὸν κηδεμόνα τῆς ἀσφαλείας
[2, 19]	κἂν ἔτι μείνῃ πλείοσιν χρησόμενος	ἐχθροῖς.	(Ἵνα δὲ συντονωτέρᾳ χρήσαιτο φυγῇ,
[2, 17]	τῆς πόλεως καταφλέξαντες ἐπὶ τοὺς	ἐχθροὺς	ἐχώρουν, ἔνθα δὴ τῶν δυνατῶν
[2, 21]	τὴν ὁρμήν, χειρώσασθαι συνέσει τοὺς	ἐχθροὺς	μᾶλλον ἢ κτεῖναι προαιρούμενος. Ἐκλαβὼν
[2, 19]	πολλὰ κακοῦσθαι μηδὲν ἀντιβλάπτουσιν τοὺς	ἐχθρούς.	Παρ' ὅλην δὲ τὴν ὁδὸν
[2, 22]	Ἀνάνου καὶ τῆς τῶν ἄλλων	ἐχθρῶν	ἀναιρέσεως μένων συνελῄζετο τὴν Ἰδουμαίαν·
[2, 21]	προεδήλουν ἅτε δὴ λάθρα τῶν	ἐχθρῶν	βεβουλευμένων. Διὸ καὶ μὴ προφυλαξαμένου
[2, 21]	Κλείτου. Δείσας δὲ ἐκεῖνος εἰς	ἐχθρῶν	στῖφος ἀποβήσεσθαι μόνος οὐκ ἔφη.
[2, 18]	ἀνδρείαν ἔπαινος, ἵνα μηδεὶς τῶν	ἐχθρῶν	τὴν ἐμὴν αὐχήσῃ σφαγὴν μηδ'
[2, 18]	γένοιτο κίνημα καὶ περὶ σφᾶς,	ἔχοιεν	ἀξιόχρεω φυλακὴν κωλύειν τοὺς ἐπανισταμένους.
[2, 18]	ἴδιον αὐτοῖς ἀφώρισαν, ὅπως καθαρωτέραν	ἔχοιεν	τὴν δίαιταν ἧττον ἐπιμισγομένων τῶν
[2, 10]	ᾧ τὸ Μέμνονος μνημεῖόν ἐστιν	ἔχον	ἐγγὺς αὐτοῦ τόπον ἑκατονταπήχη θαύματος
[2, 18]	ἄστυ καίτοι θαυμάσας τοῦ κάλλους	ἔχον	τὰς οἰκίας ὁμοίως ταῖς ἐν
[2, 6]	οἴκου τὰ περὶ ἰννάνω, πρόσοδον	ἔχοντα	ταλάντων ἑκατόν, ὑπὸ Φιλίππῳ τέτακτο.
[2, 5]	Ἄραβας εὑρὼν οὐ συμμάχων ἦθος	ἔχοντας,	ἀλλ' ἰδίῳ πάθει στρατευομένους καὶ
[2, 17]	οὕτως γὰρ ἐκάλουν τοὺς λῃστὰς	ἔχοντας	ὑπὸ τοῖς κόλποις ξίφη, προσλαβόντες
[2, 18]	οὖν ἐξ ἔθους τὸ πειθήνιον	ἔχοντες	ἅμα νεύματι τοῦ φονεύειν ἐπαύσαντο,
[2, 16]	τε καὶ Κίλικες ὑπὲρ ἐλευθερίας	ἔχοντες	εἰπεῖν χωρὶς ὅπλων φορολογοῦνται; τί
[2, 16]	τις εἴποι, τῆς εὐδαιμονίας ἐπιχωρίους	ἔχοντες	καὶ τοῖς ἀγαθοῖς σχεδὸν ὅλην
[2, 11]	τῶν μετὰ Κλαυδίου συγγενῶν ὁρμᾶν,	ἔχοντες	μὲν αὐτοκράτορα μηδὲν μεμφθῆναι δυνάμενον,
[2, 14]	γὰρ ἐν Καισαρείᾳ Ἰουδαῖοι, συναγωγὴν	ἔχοντες	παρὰ χωρίον, οὗ δεσπότης ἦν
[2, 16]	νεμόμενοι, μείζω δὲ τῶν σωμάτων	ἔχοντες	τὰ φρονήματα καὶ τὴν μὲν
[2, 21]	Πρὸς ταῦτα τῶν μὲν οἰκείως	ἐχόντων,	καὶ μάλιστα τῶν Ταριχεατῶν, οἶκτος
[2, 16]	περιλειφθέντες φυγῆς εὑρήσετε τόπον ἁπάντων	ἐχόντων	Ῥωμαίους δεσπότας ἢ δεδοικότων σχεῖν.
[2, 16]	Ἰνδικῆς, πεντήκοντα πρὸς ταῖς ἑπτακοσίαις	ἔχουσα	μυριάδας ἀνθρώπων δίχα τῶν Ἀλεξάνδρειαν
[2, 16]	ἀδοξεῖ, καίτοι πηλίκον ἀποστάσεως κέντρον	ἔχουσα	τὴν Ἀλεξάνδρειαν πλήθους τε ἀνδρῶν
[2, 3]	τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν προσηγορίαν	ἔχουσαν,	οὐχ ἡ συνήθης θρησκεία συνήγαγεν
[2, 16]	δουλεύουσιν, ὧν ὀλίγου δεῖν πλείους	ἔχουσι	πόλεις. Οὐδὲ Ἴβηρσιν ὁ γεωργούμενος
[2, 16]	πανταχοῦ Ῥωμαῖοι τοὺς τούτων αἰχμαλώτους	ἔχουσιν.	Ἀλλ' οὗτοι γῆν μὲν ἄπειρον
[2, 17]	θρησκείαν καὶ τῶν ὁσίων ἔργων	ἔχουσιν	ἐκεχειρίαν. ~(Τῆς δ' αὐτῆς ἡμέρας
[2, 16]	σφοδροτέρους, Ῥῆνον τῆς ὁρμῆς ὅρον	ἔχουσιν	καὶ Ῥωμαίων ὀκτὼ τάγμασιν δαμαζόμενοι
[2, 16]	ἐστιν, οὐ φιλελεύθερος. Τότε τοιγαροῦν	ἐχρῆν	πάνθ' ὑπὲρ τοῦ μὴ δέξασθαι
[2, 14]	μὲν ἀφῃρημένους ὑπὲρ ὧν ἀγανακτεῖν	ἐχρῆν	σιωπᾶν, τοὺς ἄπληγας δὲ δέει
[2, 16]	ἀφορμαὶ μεγάλαι παροξύνειν, μάλιστα Γαλάτας	ἐχρῆν	τοὺς οὕτως ὑπὸ τῆς φύσεως
[2, 19]	ἃ τότε Ἰουδαῖοι λαβόντες αὖθις	ἐχρήσαντο	κατὰ τῶν ἀφέντων. Προῆλθον δὲ
[2, 4]	λόχον ὑποζεύξας ἔνοπλον ὥσπερ στρατηγοῖς	ἐχρῆτο	καὶ σατράπαις ἐπὶ τὰς καταδρομάς,
[2, 21]	πλῆθος συνῆγεν χρημάτων, οἷς εὐθέως	ἐχρῆτο	κατὰ τοῦ τὴν ἐργασίαν παρασχόντος.
[2, 3]	ἰδίων, οὓς ἅπαντας ὁπλίσας ὑπηρέταις	ἐχρῆτο	τῆς πλεονεξίας. Ἐνστάσης δὲ τῆς
[2, 17]	οὖν καὶ τοῖς ἑκηβόλοις ἀδιαλείπτως	ἐχρῶντο,	καὶ συνεχεῖς ἦσαν βελῶν ἀφέσεις
[2, 3]	ἀναβάς, ὃς ἐκαλεῖτο Φασάηλος ἐπώνυμον	ἔχων	ἀδελφὸν Ἡρώδου διαφθαρέντα ὑπὸ Πάρθων,
[2, 12]	τῆς ἀρχῆς εἰσεποιήσατο καίπερ υἱὸν	ἔχων	γνήσιον Βρεττανικὸν ἐκ Μεσσαλίνης τῆς
[2, 21]	μόνους ἑπτὰ τῶν σωματοφυλάκων ἀνόπλους	ἔχων	ἔγγιον ὀφθῆναι προσῄει. Θεασάμενοι δ'
[2, 16]	δῆμος ὁ μὴ μοῖραν ἡμετέραν	ἔχων.	Οὓς ἅπαντας πολεμησάντων ὑμῶν κατασφάξουσιν
[2, 2]	σῶμα, καθαρὰν δὲ τὴν ψυχὴν	ἔχων	πάθους παντός. Εἰ μέντοι καὶ
[2, 3]	πεζοὺς τῶν βασιλικῶν ὑπ' αὐτὸν	ἔχων,	Ῥοῦφος δὲ τοὺς ἱππεῖς, ὢν
[2, 10]	πρὸς τὴν ἄμυναν· ταχὺ δ'	ἐχώρει	διὰ πάντων τὸ δέος ἤδη
[2, 20]	ἐπὶ τὴν ἔξωθεν αὐτῶν ἀσφάλειαν	ἐχώρει.	Καὶ γινώσκων Ῥωμαίους προεμβαλοῦντας εἰς
[2, 19]	διαφθείρας καὶ τὸ ἄστυ κατακαύσας	ἐχώρει	πρόσω, καὶ διὰ Βαιθώρων ἀναβὰς
[2, 21]	τὰ ὅπλα κατὰ τῶν ἐπιβούλων	ἐχώρουν.	Ἔνθα δείσας ὁ Ἰώσηπος, μὴ
[2, 17]	πόλεως καταφλέξαντες ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς	ἐχώρουν,	ἔνθα δὴ τῶν δυνατῶν καὶ
[2, 18]	μὲν καταστρεψάμενοι, τὰ δ' ὑποπρήσαντες	ἐχώρουν	ἐπὶ Κάδασα τὴν Τυρίων καὶ
[2, 12]	φύσει στασιῶδες ἐκ τοῦ ἔθνους	ἐχώρουν	ἐπὶ μάχην λίθους τε ἁρπάσαντες
[2, 19]	τὸν πόλεμον, ἀφέμενοι τὴν ἑορτὴν	ἐχώρουν	ἐπὶ τὰ ὅπλα, καὶ μέγα
[2, 18]	γερόντων, ἀλλὰ διὰ πάσης ἡλικίας	ἐχώρουν	κτείνοντες, ὡς ἐπικλυσθῆναι μὲν αἵματι
[2, 18]	τὴν συγγένειαν ὁμόσε τοῖς ὁμοφύλοις	ἐχώρουν.	Ὑπωπτεύθη δ' αὐτῶν καὶ τὸ
[2, 20]	οἷς ἂν ἀγαθὸν τὸ συνειδὸς	ἔχωσιν	πάντες οἱ στρατευόμενοι, τοὺς δὲ
[2, 21]	δεινὸς δ' ἐπιθεῖναι πίστιν τοῖς	ἐψευσμένοις,	ἀρετὴν ἡγούμενος τὴν ἀπάτην καὶ
[2, 11]	ὠμότητα τὴν Γαίου Κλαυδίῳ πολεμεῖν	ἐψηφίζετο·	καταστήσεσθαι γὰρ δι' ἀριστοκρατίας, ὥσπερ
[2, 21]	ἔπεμψαν, ὅπως πολεμῇ πρὸς Ἰώσηπον·	ἐψηφίσαντο	δὲ καθ' ἑαυτοὺς καὶ μετακαλεῖν
[2, 15]	πρὸς τὴν Ἀντωνίαν διέκοψαν. Τοῦτ'	ἔψυξεν	τὴν Φλώρου πλεονεξίαν· τῶν γὰρ
[2, 21]	πόλεις ταραχῆς, ὥστε ὑπὸ τὴν	ἕω	δέκα μυριάδας ὁπλιτῶν ἐπ' αὐτὸν
[2, 19]	ἀναλαβὼν ἡσυχῆ τριάκοντα πρόεισιν σταδίους.	Ἕωθεν	δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἔρημον τὴν
[2, 21]	τὴν ἐπιστολήν, νυκτὸς ὁδεύσας συντόνως	ἑωθινὸς	παρῆν πρὸς τὴν Τιβεριάδα. Καὶ
[2, 10]	δὲ μηδεμίαν πεῖραν ἐνδιδόντων ὡς	ἑώρα	καὶ τὴν χώραν κινδυνεύουσαν ἄσπορον
[2, 19]	μὲν οὖν ὡς οὐδὲν ἔτι	ἑώρα	κατὰ τὴν Γαλιλαίαν νεωτεριζόμενον, ὑπέστρεφεν
[2, 18]	ὥρμησεν τῶν πολεμίων, καὶ γὰρ	ἑώρα	τὸ πλῆθος ἀνήνυτον, ἀναβοήσας δὲ
[2, 7]	τῆς μορφῆς ὅμοιον, ὥστε τοὺς	ἑωρακότας	Ἀλέξανδρον καὶ σαφῶς ἐπισταμένους διόμνυσθαι
[2, 18]	δοκεῖν οἴκτῳ πρὸς οὓς οὐδὲν	ἑώρων	νεωτερίζοντας. Γερασηνοί τε οὔτε εἰς
[2, 16]	Ἀγρίππας ἔλεξεν τοιάδε. (Εἰ μὲν	ἑώρων	πάντας ὑμᾶς πολεμεῖν Ῥωμαίοις ὡρμημένους
[2, 1]	παρόντος, ἀλλὰ καὶ τῶν ὀνομάτων,	ἕως	ἂν αὐτῷ Καῖσαρ ἐπικυρώσῃ τὴν
[2, 16]	κερδήσετε. Καλόν, ὦ φίλοι, καλόν,	ἕως	ἔτι ἐν ὅρμῳ τὸ σκάφος
[2, 18]	ἐπῆγε τὴν δύναμιν. Οἱ δὲ	ἕως	μὲν ἦσαν ὑπερδέξιοι, ῥᾳδίως τοὺς
[2, 19]	καὶ μὴ πάνυ πιστεύσας διεμέλλησεν,	ἕως	οἱ στασιασταὶ τὴν προδοσίαν αἰσθόμενοι