Livre, Chap.
[2, 18]	Πτολεμαεῖς δὲ δισχιλίους ἀνεῖλον ἔδησάν	τ'	οὐκ ὀλίγους. Καὶ Τύριοι συχνοὺς
[2, 16]	Μαρτύρομαι δὲ ἐγὼ μὲν ὑμῶν	τὰ	ἅγια καὶ τοὺς ἱεροὺς ἀγγέλους
[2, 16]	τοῦ θεοῦ προσκυνήσας ὅθεν ἐξῆν	τὰ	ἅγια πρὸς Κέστιον ἐπανῄει. (Τὸ
[2, 15]	πᾶς δ' ὑπηρέτης τοῦ θεοῦ	τὰ	ἅγια σκεύη προκομίσαντες καὶ τὸν
[2, 19]	ἀπεστραμμένος ὁ θεὸς ἤδη καὶ	τὰ	ἅγια τέλος λαβεῖν ἐπ' ἐκείνης
[2, 17]	Ἀνανίου τοῦ ἀρχιερέως οἰκίαν καὶ	τὰ	Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης ὑποπιμπρᾶσιν βασίλεια·
[2, 7]	δ' ἤρκεσεν ἐπιτίμιον τῆς ἀνοίας	τὰ	ἀναλώματα. (Παραλαβὼν δὲ τὴν ἐθναρχίαν
[2, 16]	ἡγεμονίδα τῆς Ἑλλάδος πόλιν διοικεῖ	τὰ	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας προστάγματα. Λακεδαιμόνιοι
[2, 20]	πεποιημένον τὴν Ῥωμαίων λείαν καὶ	τὰ	ἁρπαγέντα Κεστίου χρήματα, πρὸς οἷς
[2, 17]	Μεθ' ἃ τὸ πῦρ ἐπὶ	τὰ	ἀρχεῖα ἔφερον ἀφανίσαι σπεύδοντες τὰ
[2, 14]	ἄπληγας δὲ δέει τοῦ μὴ	τὰ	αὐτὰ παθεῖν καὶ κολακεύειν τὸν
[2, 2]	τάχους ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὁρμήσας παραλαμβάνει	τὰ	βασίλεια καὶ μεταπεμπόμενος τούς τε
[2, 3]	μαχιμωτέρους ἐπισυνέστησεν Ῥωμαίοις καὶ περισχόντες	τὰ	βασίλεια πάντας ἠπείλουν διαφθείρειν, εἰ
[2, 3]	τὰς ἄκρας ἐβιάζετο καὶ πικρῶς	τὰ	βασιλικὰ χρήματα διηρεύνα, πεποιθὼς οὐ
[2, 3]	στοὰς κατὰ κεφαλῆς αὐτῶν ἠφίεσαν	τὰ	βέλη, συνετρίβοντο πολλοὶ καὶ οὔτε
[2, 19]	αὐτοῖς χελώνην ἐφράξαντο, καθ' ἧς	τὰ	βέλη φερόμενα περιωλίσθανεν ἄπρακτα, μηδὲν
[2, 17]	μὲν γὰρ ἀσεβέστατον, ἀλλὰ καὶ	τὰ	βλεπόμενα καὶ τὰ παραμένοντα τοσοῦτον
[2, 20]	πόλει δικαστὰς τῶν εὐτελεστέρων διαφόρων·	τὰ	γὰρ μείζω πράγματα καὶ τὰς
[2, 21]	τις τὸ σκέμμα τοῖς ἐπιχειρουμένοις,	τὰ	δ' ἐπὶ τῆς λίμνης σκάφη
[2, 18]	Ἱεριχοῦντος, τοὺς μὲν φρουροὺς ἀπέσφαξαν,	τὰ	δ' ἐρύματα κατέρριψαν εἰς γῆν.
[2, 17]	ἐξαιτούμενοι μόνας τὰς ψυχὰς ὑποσπόνδους,	τὰ	δ' ὅπλα καὶ τὴν λοιπὴν
[2, 18]	Γαυλανίτιδι προσπεσόντες τὰ μὲν καταστρεψάμενοι,	τὰ	δ' ὑποπρήσαντες ἐχώρουν ἐπὶ Κάδασα
[2, 16]	καθυφηκάμην, ὑμεῖς δὲ βουλευσάμενοι μὲν	τὰ	δέοντα κοινὴν σὺν ἐμοὶ τὴν
[2, 16]	ἐθάρρησα· περισσὸς γὰρ ὑπὲρ τοῦ	τὰ	δέοντα ποιεῖν πᾶς λόγος, ὅταν
[2, 8]	πάντα, Καὶ τὸ μὲν πράττειν	τὰ	δίκαια καὶ μὴ κατὰ τὸ
[2, 11]	μηδὲν μεμφθῆναι δυνάμενον, τοσαῦτα δὲ	τὰ	δίκαια πρὸς οὓς μετὰ τῶν
[2, 2]	δ' ἐπαινέσας Ἀντίπαν. Συντάξαντες δὲ	τὰ	ἐγκλήματα οἱ περὶ Σαλώμην ἐνεχείρισαν
[2, 16]	οἰκουμένης μοῖραν, ἧς οὐδὲ ἐξαριθμήσασθαι	τὰ	ἔθνη ῥᾴδιον, ὁριζομένην Ἀτλαντικῷ τε
[2, 6]	χαρίζεται δ' αὐτῇ Καῖσαρ καὶ	τὰ	ἐν Ἀσκάλωνι βασίλεια· συνήγετο δ'
[2, 5]	οὖν τοῦτον τὸν τρόπον καταστησάμενος	τὰ	ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ φρουρὰν καταλιπὼν
[2, 18]	καὶ ταύτας οἱ Ῥωμαῖοι προδιαρπάζοντες	τὰ	ἔνδον, καὶ οὔτε νηπίων ἔλεος
[2, 16]	ἐπιβλέπουσιν· ἀλλ' οὐδὲ ἀκούειν ταχέως	τὰ	ἐντεῦθεν ἐκεῖ ῥᾴδιον. Ἄτοπον δὲ
[2, 21]	πόλιν ὑπάρχοις ξενίαν τε καὶ	τὰ	ἐπιτήδεια Ἰωάννῃ παρασχεῖν. Ὧν ἀπολαύσας
[2, 8]	ξένων ἀποδείκνυται ταμιεύων ἐσθῆτα καὶ	τὰ	ἐπιτήδεια. Καταστολὴ δὲ καὶ σχῆμα
[2, 20]	Ῥωμαίους προεμβαλοῦντας εἰς τὴν Γαλιλαίαν	τὰ	ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζεν, Ἰωτάπατα
[2, 16]	Πρὸς τοῦτο βασιλεὺς Ἀγρίππας ἀλλὰ	τὰ	ἔργα, ἔφη, Ῥωμαίοις ἤδη πολεμούντων
[2, 21]	ἐμφυλίους προαναλίσκουσιν τὴν ἰσχὺν καὶ	τὰ	εὐκταιότατα δρῶσιν τοῖς ἐχθροῖς, ἔπειτα
[2, 17]	τῶν ἐφεστώτων, διιστάμενοι δὲ ἐπὶ	τὰ	θωράκια καὶ τοὺς πύργους ἔβαλλον
[2, 13]	ἐστιν, παραλείψω, τρέψομαι δὲ ἐπὶ	τὰ	Ἰουδαίοις κατ' αὐτὸν γενόμενα. (Τὴν
[2, 7]	ἦν τις ὁμόφυλος αὐτῷ πάντα	τὰ	κατὰ τὴν βασιλείαν ἐπιστάμενος, ὑφ'
[2, 21]	~(Διοικοῦντι δ' οὕτως τῷ Ἰωσήπῳ	τὰ	κατὰ τὴν Γαλιλαίαν παρανίσταταί τις
[2, 18]	ἂν παύσαιντο νεωτερίζοντες, ἐπαφίησιν αὐτοῖς	τὰ	κατὰ τὴν πόλιν Ῥωμαίων δύο
[2, 4]	πολιορκίαν. ~(Ἐν δὲ τούτῳ καὶ	τὰ	κατὰ τὴν χώραν πολλαχόθεν ἐταράσσετο,
[2, 21]	τεῖχος. Εἰ μὴ δοκεῖ, προφέρω	τὰ	κεκομισμένα καὶ παρέχω διαρπάζειν· εἰ
[2, 18]	σφέτερον πλῆθος ὑπερορῶντες αὐτῶν πρὸς	τὰ	κινήματα, τὸ πλέον δὲ ἔμοιγε
[2, 21]	ἐδόκει φορτικὸς ἐβλασφήμουν, προφέρειν τε	τὰ	κοινὰ χρήματα θᾶττον ἐκέλευον καὶ
[2, 21]	πρὸς τοὺς βασιλικοὺς βίαιον τίθησιν	τὰ	κομισθέντα παρὰ τῷ δυνατωτάτῳ τῶν
[2, 19]	τοὺς πολεμίους θεασάμενος καὶ πάντα	τὰ	κύκλῳ μεστὰ Ἰουδαίων ἔγνω καθ'
[2, 19]	Βεθώραν κατέφυγον, Ἰουδαῖοι δὲ πάντα	τὰ	κύκλῳ περισχόντες ἐφρούρουν αὐτῶν τὴν
[2, 5]	ἐπὶ τὴν βοήθειαν. Ἀναλαβὼν δὴ	τὰ	λοιπὰ δύο τάγματα καὶ τὰς
[2, 8]	παῖδας ἐκλαμβάνοντες ἁπαλοὺς ἔτι πρὸς	τὰ	μαθήματα συγγενεῖς ἡγοῦνται καὶ τοῖς
[2, 8]	δ' ἐν αὐτοῖς οἳ καὶ	τὰ	μέλλοντα προγινώσκειν ὑπισχνοῦνται, βίβλοις ἱεραῖς
[2, 18]	ὄρη, πλήρη δὲ παντοίων κτημάτων,	τὰ	μὲν ἐφῆκεν τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν,
[2, 16]	μετρήσετε τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν; οὐ	τὰ	μὲν ἡμέτερα καὶ τῶν προσοίκων
[2, 22]	ἐμφρούρους τὰς κώμας ἔχειν. Καὶ	τὰ	μὲν κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν ἐν
[2, 18]	Ἵππῳ καὶ τῇ Γαυλανίτιδι προσπεσόντες	τὰ	μὲν καταστρεψάμενοι, τὰ δ' ὑποπρήσαντες
[2, 22]	χρημάτων πάλιν εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο.	~(Τὰ	μὲν οὖν κατὰ Γαλιλαίαν ἐπέπαυτο
[2, 19]	χώραν τρισὶν ἡμέραις οἱ Ἰουδαῖοι	τὰ	μετέωρα κατειληφότες ἐπετήρουν τὰς παρόδους
[2, 17]	τὸ πῦρ ἐνίεσαν. Ἐπεὶ δὲ	τὰ	νεῦρα τῆς πόλεως καταφλέξαντες ἐπὶ
[2, 18]	Φλῶρος συλλαβὼν κατῆγεν δεσμώτας εἰς	τὰ	νεώρια. Πρὸς δὲ τὴν ἐκ
[2, 8]	οἱ μετὰ ἀκριβείας δοκοῦντες ἐξηγεῖσθαι	τὰ	νόμιμα καὶ τὴν πρώτην ἀπάγοντες
[2, 21]	ὁπλίτας προσέταξεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τούτους	τὰ	ξίφη γυμνοῦντας ὁ δῆμος προιδὼν
[2, 17]	ἅπαντες ἀπέθεντο τοὺς θυρεοὺς καὶ	τὰ	ξίφη καὶ μηδὲν ἔτι ὑποπτεύοντες
[2, 9]	προσδέξαιντο τὰς Καίσαρος εἰκόνας, γυμνοῦν	τὰ	ξίφη τοῖς στρατιώταις ἔνευσεν. Οἱ
[2, 16]	ὑπὲρ τὰς Ἡρακλείους στήλας ἐκτείναντες	τὰ	ὅπλα καὶ διὰ νεφῶν ὁδεύσαντες
[2, 21]	σκάφη γέμειν ὁπλιτῶν νομίσαντες ἔρριψαν	τὰ	ὅπλα καὶ κατασείοντες ἱκετηρίας ἐδέοντο
[2, 19]	ἀφέμενοι τὴν ἑορτὴν ἐχώρουν ἐπὶ	τὰ	ὅπλα, καὶ μέγα τῷ πλήθει
[2, 21]	στρατιῶται δ' αὐτοῦ ταχέως ἁρπάσαντες	τὰ	ὅπλα κατὰ τῶν ἐπιβούλων ἐχώρουν.
[2, 21]	μὲν ἀπέστησεν εὐθέως, οἳ παραγενόμενοι	τὰ	ὅπλα παρὰ τοῖς ποσὶν ἔρριψαν
[2, 19]	περὶ τῶν ἡμαρτημένων ὑπισχνούμενος, εἰ	τὰ	ὅπλα ῥίψαντες πρὸς αὐτοὺς μεταβάλοιντο.
[2, 16]	τῶν ἀνιστορήτων πρότερον Βρεττανῶν διήνεγκαν	τὰ	ὅπλα. Τί οὖν; ὑμεῖς πλουσιώτεροι
[2, 21]	ἀπειλοῦσιν ἐνειργάσατο κατάπληξιν, ὥστε ῥίψαντας	τὰ	ὅπλα φεύγειν. (Πρὸς ταῦτα Ἰωάννης
[2, 19]	Ῥωμαίων ἀκίνδυνα πλήθους ἀπείρου πολεμίων	τὰ	ὄρη περισχόντος ἔκρινεν ἀποπειραθῆναι τῶν
[2, 18]	ἀναπεφεύγει γὰρ τὸ πλῆθος εἰς	τὰ	ὄρη, πλήρη δὲ παντοίων κτημάτων,
[2, 13]	μάστιξι καὶ δεσμοῖς. Οὐ μὴν	τὰ	πάθη τῶν συλλαμβανομένων ἐνεποίει τοῖς
[2, 16]	ὑμεῖς ἀδοξεῖτε δουλεύειν οἷς ὑποτέτακται	τὰ	πάντα. Ποίᾳ στρατιᾷ ποίοις πεποιθότες
[2, 16]	πόλιν παρηνόμησεν ἔγραφον. Ὁ δὲ	τὰ	παρ' ἀμφοῖν ἀναγνοὺς μετὰ τῶν
[2, 2]	Πτολεμαίου. Προσκεψάμενος δὲ ὁ Καῖσαρ	τὰ	παρ' ἀμφοῖν κατ' ἰδίαν τό
[2, 8]	ἑτέρωθεν ἥκουσιν αἱρετισταῖς πάντ' ἀναπέπταται	τὰ	παρ' αὐτοῖς ὁμοίως ὥσπερ ἴδια,
[2, 8]	ἀλλὰ τῷ χρῄζοντι διδοὺς ἕκαστος	τὰ	παρ' αὐτῷ τὸ παρ' ἐκείνου
[2, 18]	τοῖς ἄλλοις ἐτετάρακτο, μᾶλλον ἐξήφθη	τὰ	παρ' ἐκείνοις. Καὶ δὴ τῶν
[2, 2]	Ἡρώδου γενεᾶς, προαναγνοὺς δὲ καὶ	τὰ	παρὰ Οὐάρου καὶ Σαβίνου περὶ
[2, 5]	πᾶσαν ἐνεπίμπλασαν. ~(Οὐάρῳ δὲ δεξαμένῳ	τὰ	παρὰ Σαβίνου καὶ τῶν ἡγεμόνων
[2, 11]	ὑπομενεῖν. Καὶ Κλαύδιος ὡς ἤκουσεν	τὰ	παρὰ τῆς βουλῆς, πάλιν ἔπεμψεν
[2, 17]	ἀλλὰ καὶ τὰ βλεπόμενα καὶ	τὰ	παραμένοντα τοσοῦτον χρόνον ἀναθήματα περὶ
[2, 9]	τὰς σημαίας καὶ τηρεῖν αὐτοῖς	τὰ	πάτρια. Πιλάτου δὲ ἀρνουμένου περὶ
[2, 20]	εἶχεν προθυμίας ἢ συνέσεως διῴκει	τὰ	πεπιστευμένα· Ἰώσηπος δὲ εἰς τὴν
[2, 20]	καὶ Τιβεριάδα, πρὸς δὲ τούτοις	τὰ	περὶ Γεννησὰρ τὴν λίμνην σπήλαια
[2, 6]	μέρη τινὰ τοῦ Ζήνωνος οἴκου	τὰ	περὶ ἰννάνω, πρόσοδον ἔχοντα ταλάντων
[2, 21]	πόλιν ὑπὸ Ἰωσήπου καθεσταμένος γράφει	τὰ	περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ κατὰ
[2, 11]	αὐτοῖς αὐτίκα θύσων τῷ θεῷ	τὰ	περὶ τῆς ἡγεμονίας χαριστήρια. Καὶ
[2, 16]	Ταύρων φῦλον, Βοσπορανούς τε καὶ	τὰ	περίοικα τοῦ Πόντου καὶ τῆς
[2, 18]	αὐτοὺς ἐκχωρήσειν ὑπόσπονδοι, καὶ λαβόντες	τὰ	πιστὰ παραδιδόασι τὸ φρούριον, ὅπερ
[2, 12]	Ἱεροσόλυμα τὸ πάθος τοῦ πεφονευμένου	τὰ	πλήθη συνετάραξεν καὶ τῆς ἑορτῆς
[2, 10]	πεντήκοντα ἡμέρας ἀργὰ προσδιέτριβεν αὐτῷ	τὰ	πλήθη, τελευταῖον ἀθροίσας αὐτοὺς καὶ
[2, 4]	πλήξας ἀπέρραξε. Κατεφλέγη δὲ καὶ	τὰ	πλησίον Ἰορδάνου βασίλεια κατὰ βηθαραμινενθα
[2, 1]	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος εἰς	τὰ	πλησίον ὄρη διεσκέδασαν. Εἵποντο δὲ
[2, 14]	σύγκρισιν. Ὁ μέν γε λάθρα	τὰ	πολλὰ καὶ μεθ' ὑποστολῆς ἐκακούργησεν,
[2, 19]	κατήντησαν ἐπὶ τὸ πρότερον στρατόπεδον,	τὰ	πολλὰ καὶ τῶν σκευῶν ἀποβαλόντες.
[2, 20]	εἰ δι' ἐπιχωρίων καὶ συνήθων	τὰ	πολλὰ προστάσσοι, τῶν μὲν γηραιῶν
[2, 19]	ἑλεπόλεις καὶ τοὺς ὀξυβελεῖς καὶ	τὰ	πολλὰ τῶν ἄλλων ὀργάνων καταλιπεῖν,
[2, 16]	προπέμψαι τῶν ἑταίρων τὸν κατασκεψόμενον	τὰ	πράγματα καὶ τὰ φρονήματα τῶν
[2, 21]	διεφήμιζεν πόρρωθεν, ὡς ἄρα προδιδοίη	τὰ	πράγματα Ῥωμαίοις Ἰώσηπος, καὶ πολλὰ
[2, 16]	τὸ παρὰ τῶν ἀσθενεστέρων, ἐὰν	τὰ	πράγματα συγχυθῇ, κέρδος, ὅπως αὐτοί
[2, 18]	εἰς Ἀντιόχειαν, καταλέλειπτο δὲ διοικεῖν	τὰ	πράγματα τούτου τῶν ἑταίρων τις
[2, 20]	καὶ τοὺς ἑβδομήκοντα. (Καταστησάμενος δὲ	τὰ	πρὸς ἀλλήλους νόμιμα τῶν κατὰ
[2, 8]	μὲν εὐσεβήσειν τὸ θεῖον, ἔπειτα	τὰ	πρὸς ἀνθρώπους δίκαια φυλάξειν καὶ
[2, 16]	δέ μοι μηδείς, ἐὰν μὴ	τὰ	πρὸς ἡδονὴν ἀκούῃ· τοῖς μὲν
[2, 21]	ἐπὶ συγγνώμης πορισμῷ πάντα πεποιηκέναι	τὰ	πρὸς τὸν ἔλεον. Τῷ δ'
[2, 8]	τὰ τῶν παλαιῶν συντάγματα μάλιστα	τὰ	πρὸς ὠφέλειαν ψυχῆς καὶ σώματος
[2, 21]	τοῖς πονηρεύμασιν ἁπάντων, πένης δὲ	τὰ	πρῶτα καὶ μέχρι πολλοῦ κώλυμα
[2, 16]	ὅπλα καὶ διὰ νεφῶν ὁδεύσαντες	τὰ	Πυρηναῖα ὄρη καὶ τούτους ἐδουλώσαντο
[2, 19]	(Ἔνθα δὴ κατιδὼν Ἀγρίππας οὐδὲ	τὰ	Ῥωμαίων ἀκίνδυνα πλήθους ἀπείρου πολεμίων
[2, 22]	καὶ τῶν δυνατῶν ὅσοι μὴ	τὰ	Ῥωμαίων ἐφρόνουν τό τε τεῖχος
[2, 17]	καθιδρυκέναι. Αὐτοὺς δὲ νῦν ἐρεθίζοντας	τὰ	Ῥωμαίων ὅπλα καὶ μνηστευομένους τὸν
[2, 16]	δὴ σχεδὸν τῶν ὑφ' ἡλίῳ	τὰ	Ῥωμαίων ὅπλα προσκυνούντων ὑμεῖς μόνοι
[2, 19]	ἐπέστησεν τῶν δωμάτων, προστάξας ἀναβοᾶν	τὰ	σημεῖα τῶν ἐν τοῖς στρατοπέδοις
[2, 20]	εἰς ἐργασίαν διῃρῆσθαι, καὶ τοῖς	τὰ	σῖτα πέμπουσιν ἀντιχορηγεῖσθαι παρὰ τῶν
[2, 21]	καὶ διὰ τὴν ἔκπληξιν πάντα	τὰ	σκάφη γέμειν ὁπλιτῶν νομίσαντες ἔρριψαν
[2, 18]	διήρπαζον καὶ καθάπερ ἐκ παρατάξεως	τὰ	σκῦλα τῶν ἀνῃρημένων εἰς τοὺς
[2, 14]	δ' ἦν διὰ πλειόνων, καὶ	τὰ	σπέρματα τῆς μελλούσης ἁλώσεως ἔκτοτε
[2, 21]	αὔλειον ἀποκλείσας ἐμαστίγωσεν, μέχρι πάντων	τὰ	σπλάγχνα γυμνῶσαι· περιειστήκει δὲ τέως
[2, 19]	ἧττον ἐπέκειντο, συνειληθέντων δὲ εἰς	τὰ	στενὰ καὶ τὴν κατάβασιν οἱ
[2, 15]	τὴν κεφαλὴν κόνει, γυμνοὺς δὲ	τὰ	στέρνα τῶν ἐσθήτων διερρηγμένων. Ὀνομαστὶ
[2, 5]	τε μόνον μετὰ τῆς δυνάμεως	τὰ	στρατόπεδα τῶν Ἰουδαίων διεσκέδασεν. Καὶ
[2, 17]	τὰ ἀρχεῖα ἔφερον ἀφανίσαι σπεύδοντες	τὰ	συμβόλαια τῶν δεδανεικότων καὶ τὰς
[2, 8]	ἡ δόξα, φθαρτὰ μὲν εἶναι	τὰ	σώματα καὶ τὴν ὕλην οὐ
[2, 22]	ἐσπάρασσεν τῶν πλουσίων, ἀλλὰ καὶ	τὰ	σώματα κατῃκίζετο δῆλός τε ἦν
[2, 6]	ἀπολωλότας· βεβασανικέναι γὰρ οὐ μόνον	τὰ	σώματα τῶν ὑποτεταγμένων ἀλλὰ καὶ
[2, 2]	ἐπὶ τὰς ἄκρας ἔσπευσεν οὔτε	τὰ	ταμιεῖα τῶν πατρῴων χρημάτων ἀπέκλεισεν
[2, 9]	Καὶ δή ποτε ἑστιῶν αὐτὸν	τά	τε ἄλλα ποικίλως ἐφιλοφρονεῖτο καὶ
[2, 4]	δὲ μεθ' ὧν συνήθροισεν λῃστῶν	τά	τε ἐν Ἱεριχοῖ βασίλεια καταπίμπρησιν
[2, 2]	Καίσαρι, καὶ μετὰ τούτους Ἀρχέλαος	τά	τε κεφάλαια τῶν ἑαυτοῦ δικαίων
[2, 8]	δὲ λῃστείας καὶ συντηρήσειν ὁμοίως	τά	τε τῆς αἱρέσεως αὐτῶν βιβλία
[2, 6]	δέχεσθαι, δεῖσθαι δὲ Ῥωμαίων ἐλεῆσαι	τά	τε τῆς Ἰουδαίας λείψανα καὶ
[2, 20]	πόλιν ἁπάντων αὐτοκράτορες καὶ μάλιστα	τὰ	τείχη τῆς πόλεως ἀνεγείρειν· τὸν
[2, 18]	τούτοις τήν τε γυναῖκα καὶ	τὰ	τέκνα, μόνον οὐχ ὑπαπαντῶντος ἑκάστου
[2, 1]	τὰς εἰσφοράς, οἱ δὲ ἀναιρεῖν	τὰ	τέλη, τινὲς δὲ ἀπολύειν τοὺς
[2, 11]	αὐτῶν κακοβουλίαν ὁμοφύλῳ φόνῳ μιαίνεσθαι	τὰ	τεμένη τῆς πατρίδος. Ὁ μὲν
[2, 17]	τοὺς φόρους συνέλεγον. Ταχέως δὲ	τὰ	τεσσαράκοντα τάλαντα, τοσοῦτον γὰρ ἔλειπεν,
[2, 19]	(Ἵνα δὲ συντονωτέρᾳ χρήσαιτο φυγῇ,	τὰ	τὴν στρατιὰν ἀνθέλκοντα περικόπτειν προσέταξεν.
[2, 16]	ἐκ τῶν ἐπιτρόπων ὕβρεις καὶ	τὰ	τῆς ἐλευθερίας ἐγκώμια τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ
[2, 14]	παρὰ Νέρωνι τῆς πόλεως ἄρχειν	τὰ	τῆς κρίσεως ἐκόμισαν γράμματα, καὶ
[2, 8]	τῆς αἱρέσεως αὐτῶν βιβλία καὶ	τὰ	τῶν ἀγγέλων ὀνόματα. Τοιούτοις μὲν
[2, 16]	παραβαίνειν ἀποστρέψετε. Τηροῦντές γε μὴν	τὰ	τῶν ἑβδομάδων ἔθη καὶ πρὸς
[2, 16]	ἡ ὑπόθεσις, καὶ πρῶτά γε	τὰ	τῶν ἐπιτρόπων ἐγκλήματα· θεραπεύειν γάρ,
[2, 8]	θεοῦ. Σπουδάζουσι δ' ἐκτόπως περὶ	τὰ	τῶν παλαιῶν συντάγματα μάλιστα τὰ
[2, 16]	μείζω δὲ τῶν σωμάτων ἔχοντες	τὰ	φρονήματα καὶ τὴν μὲν ψυχὴν
[2, 16]	Ἰουδαίους μετέφερεν, ταπεινοῦν αὐτῶν βουλόμενος	τὰ	φρονήματα καὶ τῷ μὴ δοκεῖν
[2, 3]	τὸ πλῆθος αὐτῶν ὑποδείσας καὶ	τὰ	φρονήματα συνεχεῖς μὲν ἀγγέλους ἔπεμπεν
[2, 16]	τὸν κατασκεψόμενον τὰ πράγματα καὶ	τὰ	φρονήματα τῶν Ἰουδαίων πιστῶς ἀναγγελοῦντα.
[2, 16]	τὸ φρούριόν ἐστιν ἢ Φλώρῳ	τὰ	χρήματα δώσετε. ~(Τούτοις ὁ δῆμος
[2, 21]	αὐτῷ λέγειν, ἐγὼ ταῦτα, ἔφη,	τὰ	χρήματα οὔτε ἀναπέμπειν Ἀγρίππᾳ προῃρούμην
[2, 21]	ἐφεδρευούσας τοῖς ἡρπαγμένοις, κατασχεῖν ἡσυχῆ	τὰ	χρήματα προειλόμην, ἵνα ὑμῖν περιβάλωμαι
[2, 8]	(Ἔστιν δὲ καὶ ἕτερον Ἐσσηνῶν	τάγμα,	δίαιταν μὲν καὶ ἔθη καὶ
[2, 5]	φρουρὰν καταλιπὼν τὸ καὶ πρότερον	τάγμα	εἰς Ἀντιόχειαν ἐπάνεισιν. ~(Ἀρχελάῳ δ'
[2, 18]	τῆς Ἀντιοχείας τὸ μὲν δωδέκατον	τάγμα	πλῆρες, ἀπὸ δὲ τῶν λοιπῶν
[2, 8]	κολάζεσθαι. Σαδδουκαῖοι δέ, τὸ δεύτερον	τάγμα,	τὴν μὲν εἱμαρμένην παντάπασιν ἀναιροῦσιν
[2, 16]	δυσμάχων καὶ τοσοῦτον ἀπῳκισμένων ἓν	τάγμα.	Τίς ὑμῶν οὐκ ἀκοῇ παρείληφεν
[2, 10]	Καὶ Πετρώνιος μὲν σὺν τρισὶ	τάγμασι	καὶ πολλοῖς ἐκ τῆς Συρίας
[2, 16]	ὅρον ἔχουσιν καὶ Ῥωμαίων ὀκτὼ	τάγμασιν	δαμαζόμενοι δουλεύουσιν μὲν ἁλόντες, τὸ
[2, 16]	Ἴστρῳ κατοικοῦντες, οὐ δυσὶν μόνοις	τάγμασιν	ὑπείκουσιν, μεθ' ὧν αὐτοὶ τὰς
[2, 18]	κατὰ τὴν πόλιν Ῥωμαίων δύο	τάγματα	καὶ σὺν αὐτοῖς δισχιλίους στρατιώτας
[2, 5]	Ἀναλαβὼν δὴ τὰ λοιπὰ δύο	τάγματα	καὶ τὰς σὺν αὐτοῖς τέσσαρας
[2, 16]	δύο δ' ἐγκαθήμενα τῇ πόλει	τάγματα	τὴν βαθεῖαν Αἴγυπτον ἅμα τῇ
[2, 16]	πλεύσαντες ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι, τέσσαρα δὲ	τάγματα	τὴν τοσαύτην νῆσον φυλάσσει. Καὶ
[2, 16]	ἀποστῆναι, νῦν οὐχ ὑφ' ἑνὶ	τάγματι	Ῥωμαίων ἡσυχίαν ἄγουσιν; Ἀλλὰ μὴν
[2, 3]	ἐντεῦθεν κατέσειεν τοῖς ἐν τῷ	τάγματι	στρατιώταις ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις· δι'
[2, 8]	τὴν αἵρεσιν εἰσιόντας δημεύειν τῷ	τάγματι	τὴν οὐσίαν, ὥστε ἐν ἅπασιν
[2, 4]	οὗτοι καὶ ὅπλα διεκόμιζον τῷ	τάγματι.	Τὸν μὲν οὖν ἑκατοντάρχην αὐτῶν
[2, 16]	ὑμεῖς ὕβριν ἡγούμενοι καίπερ ἑνὸς	τάγματος	αὐτοῖς παραμένοντος. Καὶ τί δεῖ
[2, 3]	ὡς εἰ βραδύνοι κατακοπησομένου τοῦ	τάγματος·	αὐτὸς δὲ ἐπὶ τὸν ὑψηλότατον
[2, 8]	Τοιαῦτα μὲν ἔθη τοῦδε τοῦ	τάγματος.	(Δύο δὲ τῶν προτέρων Φαρισαῖοι
[2, 19]	οἷς ἦν Πρῖσκος μὲν στρατάρχης	τάγματος	ἕκτου, Λογγῖνος δὲ χιλίαρχος, ἔπαρχος
[2, 8]	δ' ἐν ἑκάστῃ πόλει τοῦ	τάγματος	ἐξαιρέτως τῶν ξένων ἀποδείκνυται ταμιεύων
[2, 3]	τῷ Σαβίνῳ βουλομένῳ μετὰ τοῦ	τάγματος	ἐξιέναι. Συνελάμβανον δ' αὐτοῖς οἱ
[2, 14]	τότε Φλῶρος ἐτόλμησεν, ἄνδρας ἱππικοῦ	τάγματος	μαστιγῶσαί τε πρὸ τοῦ βήματος
[2, 8]	ἀξιοχρέοις ἁμαρτήμασιν ἁλόντας ἐκβάλλουσι τοῦ	τάγματος.	Ὁ δ' ἐκκριθεὶς οἰκτίστῳ πολλάκις
[2, 5]	γράμματα δεῖσαί τε περὶ τοῦ	τάγματος	ὅλου παρέστη καὶ σπεύδειν ἐπὶ
[2, 18]	Καισέννιον Γάλλον ἡγεμόνα τοῦ δωδεκάτου	τάγματος	παραδοὺς δύναμιν ὅσην ἀρκέσειν πρὸς
[2, 5]	οἵ τε ἀπὸ τοῦ Ῥωμαικοῦ	τάγματος	τὸν συνήθη τρόπον κεκοσμημένοι· Σαβῖνος
[2, 20]	ἔπειτα χιλιάρχοις, κἀπὶ τούτοις ἡγεμόνας	ταγμάτων	ἁδροτέρων ἀφηγουμένους. Ἐδίδασκεν δὲ σημείων
[2, 5]	ἀποπέμπεται, μετὰ δὲ τῶν ἰδίων	ταγμάτων	ἐπὶ τοὺς ἀφεστῶτας ἠπείγετο. Κἀκεῖνοι
[2, 3]	ἓν τῶν τριῶν ἀπὸ Συρίας	ταγμάτων,	ὅπερ ἄγων ἧκεν, ἐν τῇ
[2, 19]	ἱππεῖς δὲ ὀγδοήκοντα καὶ τετρακοσίους.	Τάδε	μὲν οὖν ἐπράχθη Δίου μηνὸς
[2, 12]	Νέρωνα τῆς ἀρχῆς διάδοχον, ὃν	ταῖς	Ἀγριππίνης τῆς γυναικὸς ἀπάταις ἐπὶ
[2, 8]	ἢ δακρῦσαι. Μειδιῶντες δὲ ἐν	ταῖς	ἀλγηδόσιν καὶ κατειρωνευόμενοι τῶν τὰς
[2, 16]	φύσεως τετειχισμένους, ἐξ ἀνατολῆς μὲν	ταῖς	Ἄλπεσιν πρὸς ἄρκτῳ δὲ Ῥήνῳ
[2, 14]	ἐΡγάσηται καὶ τῷ δέει καὶ	ταῖς	ἀπειλαῖς περιδύσῃ τὴν πόλιν. (Ὁ
[2, 18]	εἰς τὴν Πτολεμαίδα. Πρὸς δὲ	ταῖς	ἁρπαγαῖς ἔτι τῶν Σύρων ὄντων
[2, 21]	ἑαυτὸν λῃσταῖς προσέταξεν εὐτονώτερον ἐγχειρεῖν	ταῖς	ἁρπαγαῖς, ὅπως πολλῶν νεωτεριζομένων κατὰ
[2, 18]	ἀλλοεθνεῖς πιστὸν ἐπιδείξασθαι, μεταβαίνειν ἅμα	ταῖς	γενεαῖς εἰς τὸ ἄλσος. Τῶν
[2, 18]	μάχην, ἐμπεσόντες ἅπαντας ἀνεῖλον σὺν	ταῖς	γενεαῖς καὶ τὴν πόλιν διαρπάσαντες
[2, 21]	διαρπάσειν καὶ τὰς οἰκίας ἅμα	ταῖς	γενεαῖς καταφλέξειν, τρισχιλίους μὲν ἀπέστησεν
[2, 13]	ἕτερον πονηρῶν χειρὶ μὲν καθαρώτερον,	ταῖς	γνώμαις δὲ ἀσεβέστερον, ὅπερ οὐδὲν
[2, 8]	τέκνων χρείαν γαμεῖν. Λουτρὰ δὲ	ταῖς	γυναιξὶν ἀμπεχομέναις ἐνδύματα, καθάπερ τοῖς
[2, 8]	τι μετακινῆσαι θαρροῦσιν οὐδὲ ἀποπατεῖν.	Ταῖς	δ' ἄλλαις ἡμέραις βόθρον ὀρύσσοντες
[2, 8]	τοῦ δύνασθαι τίκτειν, οὕτως ἄγονται.	Ταῖς	δ' ἐγκύμοσιν οὐχ ὁμιλοῦσιν, ἐνδεικνύμενοι
[2, 10]	Καὶ τότε μὲν ἄπρακτοι διελύθησαν.	(Ταῖς	δ' ἑξῆς ἀθρόους τε τοὺς
[2, 18]	ἐμπειρίᾳ μὲν ἡττώμενοι τῶν στρατιωτῶν,	ταῖς	δὲ προθυμίαις καὶ τῷ κατὰ
[2, 8]	καλοῦσιν, τὰς μακάρων νήσους ἀνατεθεικέναι,	ταῖς	δὲ τῶν πονηρῶν ψυχαῖς καθ'
[2, 8]	πραὺς ἀεὶ ζέφυρος ἐπιπνέων ἀναψύχει·	ταῖς	δὲ φαύλαις ζοφώδη καὶ χειμέριον
[2, 6]	γενεᾶς ἕκαστος τὸ καταλειφθὲν ἐν	ταῖς	διαθήκαις ἐκομίζετο. Δυσὶ δ' αὐτοῦ
[2, 2]	ἐσκέπτετο, εἴτε χρὴ τῶν ἐν	ταῖς	διαθήκαις καταστῆσαί τινα διάδοχον, εἴτε
[2, 6]	πρὸς οἷς ὁ βασιλεὺς ἐν	ταῖς	διαθήκαις κατέλιπεν Ἰαμνείας τε καὶ
[2, 2]	καὶ ταῦτα μηδὲν τὸν ἐν	ταῖς	διαθήκαις μέμψασθαι δυνάμενος, ἃς ἔγραψεν
[2, 18]	ἐξέφευγον, ὥστε ὀλίγους μὲν ἐν	ταῖς	δυσχωρίαις διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι δὲ ὑπὲρ
[2, 16]	πολεμοῦντες αἱροῦνται. Τί δὴ κωλύει	ταῖς	ἑαυτῶν χερσὶν διαχρήσασθαι τέκνα καὶ
[2, 8]	τὸ δεξιὸν μέρος φυλάσσονται καὶ	ταῖς	ἑβδομάσιν ἔργων ἐφάπτεσθαι διαφορώτατα Ἰουδαίων
[2, 14]	οὐδὲ τὸ πᾶν ἔθνος ἐβάρει	ταῖς	εἰσφοραῖς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπὶ
[2, 18]	κάλλους ἔχον τὰς οἰκίας ὁμοίως	ταῖς	ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι καὶ
[2, 13]	φονεύοντες ἀνθρώπους, Μάλιστα δὲ> ἐν	ταῖς	ἑορταῖς μισγόμενοι τῷ πλήθει καὶ
[2, 16]	Ῥωμαίων θαλάσσας; ποῦ δ' οἱ	ταῖς	ἐπιβολαῖς ἐξαρκέσοντες θησαυροί; Πρὸς Αἰγυπτίους
[2, 2]	καὶ οὐδ' ὃν ἔγραφεν ἐν	ταῖς	ἐπιδιαθήκαις ᾔδει διάδοχον, καὶ ταῦτα
[2, 18]	Ἰουδαίων μίσει τὸ λεῖπον ἐν	ταῖς	ἐπιστήμαις ἀντιπληροῦντες. Παρῆν δὲ καὶ
[2, 10]	καὶ παριέναι τὸ πρόσταγμα. Ταύταις	ταῖς	ἐπιστολαῖς οὐ σφόδρα μετρίως ἀντέγραψεν
[2, 16]	οὖσα τῆς Ἰνδικῆς, πεντήκοντα πρὸς	ταῖς	ἑπτακοσίαις ἔχουσα μυριάδας ἀνθρώπων δίχα
[2, 13]	ἑορταῖς μισγόμενοι τῷ πλήθει καὶ	ταῖς	ἐσθῆσιν ὑποκρύπτοντες μικρὰ ξιφίδια, τούτοις
[2, 8]	Διὸ δὴ πολλοὺς ἐλεήσαντες ἐν	ταῖς	ἐσχάταις ἀναπνοαῖς ἀνέλαβον, ἱκανὴν ἐπὶ
[2, 2]	μὲν ἐφ' ἑορτήν, παρὰ δὲ	ταῖς	ἰδίαις θυσίαις ὠμῶς ἀπεσφάχθαι· καὶ
[2, 7]	διδοὺς δέ τι καὶ πίστεως	ταῖς	ἱλαρωτέραις ἐλπίσιν Κέλαδόν τινα πέμπει
[2, 8]	χαίρειν καὶ μετεώρους φέρεσθαι. Καὶ	ταῖς	μὲν ἀγαθαῖς ὁμοδοξοῦντες παισὶν Ἑλλήνων
[2, 18]	Καισάρειαν. Ἀντέσχον δὲ οὔτε Σεβαστὴ	ταῖς	ὁρμαῖς αὐτῶν οὔτε Ἀσκάλων, ἀλλ'
[2, 18]	ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τοὺς ἐν	ταῖς	πόλεσιν λαμβανομένους ἀπέσφαττον οὐ μόνον
[2, 8]	σπάνιον δ' εἴ ποτε ἐν	ταῖς	προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν. (Ἔστιν δὲ καὶ
[2, 12]	πλείους ὁπλίτας μεταπέμπεται. Τῶν δὲ	ταῖς	στοαῖς ἐπιχεομένων φόβος ἐμπίπτει τοῖς
[2, 11]	Σατορνίνου καὶ Πομπωνίου Σεκούνδου τρισὶν	ταῖς	συμμενούσαις σπείραις ἐπιτρέψασα φυλάττειν τὴν
[2, 9]	καὶ ἡμέραις δύο, διαμείναντες ἐν	ταῖς	τετραρχίαις ὅ τε Ἡρώδης καὶ
[2, 13]	βασιλείᾳ τέσσαρας πόλεις προστίθησιν σὺν	ταῖς	τοπαρχίαις, Ἄβελα μὲν καὶ Ἰουλιάδα
[2, 9]	ὁ Φίλιππος, ὁ μὲν πρὸς	ταῖς	τοῦ Ἰορδάνου πηγαῖς ἐν Πανεάδι
[2, 10]	δὲ οἱ μὲν ἠπίστουν ἐπὶ	ταῖς	τοῦ πολέμου φήμαις, οἱ δὲ
[2, 18]	ἰδίαις· οὐ γὰρ πρέπον ἐν	ταῖς	τῶν πολεμίων. Τὸ αὐτὸ δ'
[2, 13]	πίστις ἦν, ἐν μέσαις δὲ	ταῖς	ὑπονοίαις καὶ ταῖς φυλακαῖς ἀνῃροῦντο·
[2, 3]	μὲν ἦν ὑπεξελθεῖν, ἠπίστει δὲ	ταῖς	ὑποσχέσεσιν καὶ τὸ πρᾷον αὐτῶν
[2, 13]	μέσαις δὲ ταῖς ὑπονοίαις καὶ	ταῖς	φυλακαῖς ἀνῃροῦντο· τοσοῦτον τῶν ἐπιβουλευόντων
[2, 20]	δημοσίων θησαυρῶν, ὅμως οὐκ ἐπέστησαν	ταῖς	χρείαις αὐτόν τε τυραννικὸν ὁρῶντες
[2, 16]	καὶ ἔξωθεν παντοίως φορολογοῦνται καὶ	ταῖς	χρείαις τῆς ἡγεμονίας παρέχουσιν ἑτοίμους
[2, 14]	αὐτῷ κέρματα καθάπερ ἀκλήρῳ καὶ	ταλαιπώρῳ.	Τούτοις οὐκ ἀνετράπη τὴν φιλαργυρίαν,
[2, 6]	Περαία καὶ Γαλιλαία, πρόσοδος διακόσια	τάλαντα,	Βατανέα δὲ καὶ Τράχων Αὐρανῖτίς
[2, 3]	προσπεσόντες οἱ στρατιῶται περὶ τετρακόσια	τάλαντα	διήρπασαν, ὧν ὅσα μὴ διεκλάπη
[2, 14]	τὸν ἱερὸν θησαυρὸν ἐξαιρεῖ δεκαεπτὰ	τάλαντα	σκηψάμενος εἰς τὰς Καίσαρος χρείας.
[2, 6]	δ' ἐκ πάντων ἑξήκοντα προσόδου	τάλαντα·	τὸν δὲ οἶκον αὐτῆς ὑπὸ
[2, 17]	συνέλεγον. Ταχέως δὲ τὰ τεσσαράκοντα	τάλαντα,	τοσοῦτον γὰρ ἔλειπεν, ἠθροίσθη. Καὶ
[2, 14]	τελώνης. Πείθουσι τὸν Φλῶρον ἀργυρίου	ταλάντοις	ὀκτὼ διακωλῦσαι τὸ ἔργον. Ὁ
[2, 6]	τὰ περὶ ἰννάνω, πρόσοδον ἔχοντα	ταλάντων	ἑκατόν, ὑπὸ Φιλίππῳ τέτακτο. Τῆς
[2, 6]	ὑφ' Ἡρώδου δωρεὰν οὖσαν χιλίων	ταλάντων,	εὐτελῆ τινα τῶν κειμηλίων εἰς
[2, 14]	ἱκέτευον, αἰδημόνως ὑπομιμνήσκοντες τῶν ὀκτὼ	ταλάντων.	Ὁ δὲ καὶ συλλαβὼν ἔδησεν
[2, 6]	τῆς Ἀρχελάῳ δοθείσης χώρας τετρακοσίων	ταλάντων.	Σαλώμη δὲ πρὸς οἷς ὁ
[2, 20]	ὅτι ταύτῃ πλεῖστα κατορθώσει, κἂν	τἆλλα	διαμαρτάνῃ. Συνιδὼν δὲ ὅτι τοὺς
[2, 8]	ποιεῖσθαι δίχα τῶν ἐπιτρόπων. Ὀργῆς	ταμίαι	δίκαιοι, θυμοῦ καθεκτικοί, πίστεως προστάται,
[2, 2]	τὰς ἄκρας ἔσπευσεν οὔτε τὰ	ταμιεῖα	τῶν πατρῴων χρημάτων ἀπέκλεισεν Ἀρχελάῳ,
[2, 16]	ἀνέχονται Ῥωμαίων πρόσοδος ὄντες καὶ	ταμιευόμενοι	παρ' αὐτῶν τὴν οἰκείαν εὐδαιμονίαν.
[2, 8]	τάγματος ἐξαιρέτως τῶν ξένων ἀποδείκνυται	ταμιεύων	ἐσθῆτα καὶ τὰ ἐπιτήδεια. Καταστολὴ
[2, 21]	καὶ πολλὰ τοιαῦτα πρὸς κατάλυσιν	τἀνδρὸς	ἐπραγματεύετο. (Καθ' ὃν καιρὸν ἀπὸ
[2, 8]	κολαζομένους τινὰς μυθολογοῦσιν, Σισύφους καὶ	Ταντάλους	Ἰξίονάς τε καὶ Τιτυούς, πρῶτον
[2, 18]	παρ' ἐκείνοις Ἰουδαίους ἐπείρασαν πολεμίους·	ταξάμενοι	γὰρ μετὰ τῶν Σκυθοπολιτῶν καὶ
[2, 19]	κίνδυνος ἦν· οὔτε γὰρ ἐν	τάξει	κατὰ τῆς ὁδοῦ βαδίζειν ἐδύναντο
[2, 8]	ἡσυχίας ὁ μὲν σιτοποιὸς ἐν	τάξει	παρατίθησι τοὺς ἄρτους, ὁ δὲ
[2, 8]	μιαίνει, τὰς δὲ λαλιὰς ἐν	τάξει	παραχωροῦσιν ἀλλήλοις. Καὶ τοῖς ἔξωθεν
[2, 19]	Ῥωμαίοις προσέπεσον, ὡς διαρρῆξαι τὰς	τάξεις	αὐτῶν καὶ διὰ μέσων χωρεῖν
[2, 2]	τοῦ θρόνου καὶ χρηματίσας βασιλεὺς	τάξεις	τε τῆς στρατιᾶς ἀμείψας καὶ
[2, 8]	ἐπίτροπος τῆς ἱππικῆς παρὰ Ῥωμαίοις	τάξεως	Κωπώνιος πέμπεται μέχρι τοῦ κτείνειν
[2, 20]	τὴν στρατιὰν καὶ πλείους καθίστατο	ταξιάρχους.	Στρατιωτῶν τε γὰρ ἀπεδείκνυεν διαφοράς,
[2, 19]	ὄντες βαρεῖς καὶ δεδοικότες τὴν	τάξιν	διασπᾶν, τοὺς δὲ Ἰουδαίους ὁρῶντες
[2, 17]	πράττοι βίαιον, ἀλλ' οὖν ἑαυτῶν	ταπεινότερον·	εἰ γὰρ καὶ δέοι τινὰ
[2, 8]	ὥστε ἐν ἅπασιν μήτε πενίας	ταπεινότητα	φαίνεσθαι μήθ' ὑπεροχὴν πλούτου, τῶν
[2, 14]	τὰς οἰκίας μετὰ δέους καὶ	ταπεινότητος	ἐνυκτέρευσαν. (Φλῶρος δὲ τότε μὲν
[2, 16]	εἰς οὓς ἠλέει Ἰουδαίους μετέφερεν,	ταπεινοῦν	αὐτῶν βουλόμενος τὰ φρονήματα καὶ
[2, 21]	δὲ τὰς ἐλπίδας ἐκ τῶν	ταπεινῶν	κακουργημάτων· λῃστὴς γὰρ ἦν μονότροπος,
[2, 17]	τὸν καλούμενον Ὀφλᾶν συμφυγόντα κἀκεῖ	ταπεινῶς	ὑπολανθάνοντα ζωγρήσαντες εἰς τὸ φανερὸν
[2, 21]	ἔλεον. Τῷ δ' ἦν ἡ	ταπείνωσις	προπαρασκευὴ στρατηγήματος, καὶ τεχνιτεύων τοὺς
[2, 14]	πλημμελήσασιν ἢ δι' ὀλίγους πονηροὺς	ταράξαι	δῆμον ἀγαθὸν τοσοῦτον. (Πρὸς ταῦτα
[2, 18]	δὲ ὅλην τὴν Συρίαν ἐπεῖχεν	ταραχή,	καὶ πᾶσα πόλις εἰς δύο
[2, 13]	καθ' ἡμέραν ἀνερριπίζετο. (Ἑτέρα δὲ	ταραχὴ	συνίσταται περὶ Καισάρειαν τῶν ἀναμεμιγμένων
[2, 17]	ἀλλ' οὐδ' ἑαυτῷ λυσιτελήσειν τὴν	ταραχὴν	ἐπιστάμενος, ἔπεμπεν τοὺς ἐπαμυνοῦντας τῷ
[2, 9]	Ἱεροσολύμων κελεύει. (Μετὰ δὲ ταῦτα	ταραχὴν	ἑτέραν ἐκίνει τὸν ἱερὸν θησαυρόν,
[2, 19]	δὲ τὴν πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν	ταραχὴν	εὔκαιρον ἰδὼν εἰς ἐπίθεσιν ἅπασαν
[2, 9]	καλοῦνται. Τοῦτο μεθ' ἡμέραν μεγίστην	ταραχὴν	ἤγειρεν Ἰουδαίοις· οἵ τε γὰρ
[2, 13]	ἐπάρχοις φροντὶς ἦν ἀναστέλλειν τὴν	ταραχὴν	καὶ τοὺς μαχιμωτέρους ἀεὶ συλλαμβάνοντες
[2, 2]	μεθυσκόμενος, ἐν ᾧ καὶ τὴν	ταραχὴν	τοῦ πλήθους ἐκ τῆς ἐπὶ
[2, 9]	δέ, προῄδει γὰρ αὐτῶν τὴν	ταραχήν,	τῷ πλήθει τοὺς στρατιώτας ἐνόπλους
[2, 14]	πῦρ ἐκεῖθεν ἀρχόμενον καὶ τῆς	ταραχῆς	ἀνελεῖν τὰς αἰτίας, ἐφ' ᾧ
[2, 15]	παρανομήσειν. (Ὁ δὲ σβεσθείσης τῆς	ταραχῆς	ἤχθετο καὶ πάλιν αὐτὴν ἀνάψαι
[2, 12]	Ἀνάνου κατάρξαι μὲν ἔλεγον τῆς	ταραχῆς	Σαμαρέας διὰ τὸν φόνον, αἴτιον
[2, 21]	δὲ καὶ τὰς πλησίον πόλεις	ταραχῆς,	ὥστε ὑπὸ τὴν ἕω δέκα
[2, 21]	τῶν πληρουμένων διὰ τάχους εἰς	Ταριχέας	ἀναπλεῖν καὶ συγκλείειν τοὺς ἄνδρας
[2, 21]	δήμου συλλαβὼν ἀνήγαγεν σκάφεσιν εἰς	Ταριχέας.	(Βοώντων δὲ τῶν λοιπῶν αἴτιον
[2, 13]	καὶ Ἰουλιάδα κατὰ τὴν Περαίαν,	Ταριχέας	δὲ καὶ Τιβεριάδα τῆς Γαλιλαίας,
[2, 21]	ἁρπαγὴν πάντα πρὸς Ἰώσηπον εἰς	Ταριχέας	ἐκόμισαν. Ὁ δὲ μεμψάμενος αὐτῶν
[2, 21]	κατονειδίσας ἐκ μὲν τῶν παρόντων	Ταριχέας	ἔφη τειχίσειν, ἀσφαλιεῖσθαι δὲ ὁμοίως
[2, 21]	Τῶν δ' ἠγγέλη μὲν εἰς	Ταριχέας	ἡ ἀπόστασις εὐθέως, ἐκπεπομφὼς δὲ
[2, 21]	μὲν πλῆθος ἐν τῷ κατὰ	Ταριχέας	ἱπποδρόμῳ συνηθροισμένον πολλὰ πρὸς ὀργὴν
[2, 20]	τε Ἰταβύριον καλούμενον ὄρος καὶ	Ταριχέας	καὶ Τιβεριάδα, πρὸς δὲ τούτοις
[2, 21]	κοινῷ βλάβην. Ὁρῶν δέ, ὦ	Ταριχεᾶται,	μάλιστα τὴν ὑμετέραν πόλιν ἀσφαλείας
[2, 21]	ᾠκειωμένοις, ἦσαν δὲ εἰς τετρακισμυρίους	Ταριχεᾶται,	παντὶ τῷ πλήθει παρρησιαστικώτερον ὡμίλει.
[2, 21]	κομισθέντα παρὰ τῷ δυνατωτάτῳ τῶν	Ταριχεατῶν	Ἀνναίῳ, πέμψαι κατὰ καιρὸν τοῖς
[2, 21]	οἰκείως ἐχόντων, καὶ μάλιστα τῶν	Ταριχεατῶν,	οἶκτος ἦν, οἱ δ' ἀπὸ
[2, 21]	Καὶ τὰς μὲν πύλας τῶν	Ταριχεῶν	ἀποκλεῖσαι κελεύσας, ὡς μὴ προεξαγγείλειέ
[2, 21]	τὸν εὐεργέτην. (Ἐπὶ τούτοις οἱ	Ταριχεῶται	μὲν αὐτὸν ἀνευφήμουν, οἱ δ'
[2, 16]	Ἰάμνειαν τόν τε πέμψαντα καὶ	τὰς	αἰτίας ἐδήλωσεν. (Ἔνθα καὶ Ἰουδαίων
[2, 14]	ἀρχόμενον καὶ τῆς ταραχῆς ἀνελεῖν	τὰς	αἰτίας, ἐφ' ᾧ καὶ μισθὸν
[2, 17]	ἐπὶ πρώτους αὐτοὺς ἀφιξόμενον ἀπεσκευάζοντο	τὰς	αἰτίας, καὶ πρέσβεις οὓς μὲν
[2, 5]	οἱ κατὰ τὴν πόλιν ἀπεσκευάζοντο	τὰς	αἰτίας τῆς ἀποστάσεως, αὐτοὶ μὲν
[2, 17]	Καὶ κατιδόντες ἀνηκέστους μὲν ἤδη	τὰς	αἰτίας τοῦ πολέμου, τὴν δὲ
[2, 20]	τε αὐτῶν δηλώσοντας ἀνάγκην καὶ	τὰς	αἰτίας τοῦ πολέμου τρέψοντας εἰς
[2, 5]	δὲ τῷ πλήθει μὲν ἠφίει	τὰς	αἰτίας, τοὺς δὲ ἡγεμόνας ἐξετασθησομένους
[2, 3]	τούς τε γὰρ φρουροὺς παραδιδόναι	τὰς	ἄκρας ἐβιάζετο καὶ πικρῶς τὰ
[2, 2]	Σαβῖνος Οὐάρῳ χαριζόμενος οὔτ' ἐπὶ	τὰς	ἄκρας ἔσπευσεν οὔτε τὰ ταμιεῖα
[2, 21]	συνιδεῖν οὐ ῥᾴδιον ἦν κενὰς	τὰς	ἁλιάδας μετεώρους σαλεύειν ἐκέλευσεν, αὐτὸς
[2, 16]	μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν κατὰ	τὰς	ἄλλας κατοικούντων πόλεις· οὐ γὰρ
[2, 21]	δὲ τὸν Τιβεριέων δῆμον καὶ	τὰς	ἄλλας πόλεις ἐφεδρευούσας τοῖς ἡρπαγμένοις,
[2, 21]	τειχίσειν, ἀσφαλιεῖσθαι δὲ ὁμοίως καὶ	τὰς	ἄλλας πόλεις· οὐ γὰρ ἀπορήσειν
[2, 14]	πατρίων ἠθῶν ἐξαναστάντας φυγεῖν εἰς	τὰς	ἀλλοφύλους ἐπαρχίας. (Μέχρι μὲν οὖν
[2, 1]	καὶ τῷ δήμῳ πλήρεις ἀποδώσειν	τὰς	ἀμοιβάς, ὁπόταν ὑπὸ τῶν κρατούντων
[2, 18]	τῶν μετ' αὐτόν τις ὑπέμεινεν	τὰς	ἀπ' Ἀλεξάνδρου τιμὰς Ἰουδαίων ἐλαττῶσαι.
[2, 17]	ἀλλοφύλων τὸ πλέον ἀεὶ προσδεχομένους	τὰς	ἀπὸ τῶν ἔξωθεν ἐθνῶν δωρεάς,
[2, 8]	ὡς συνηθεστάτους· Διὸ καὶ ποιοῦνται	τὰς	ἀποδημίας οὐδὲν μὲν ὅλως ἐπικομιζόμενοι,
[2, 17]	μὴ φθάσαντας ἐκδραμεῖν διέφθειραν, καὶ	τὰς	ἀποσκευὰς διαρπάσαντες ἐνέπρησαν τὸ στρατόπεδον.
[2, 5]	φόνου πεπλήρωτο πάντα καὶ πρὸς	τὰς	ἁρπαγὰς τῶν Ἀράβων οὐδὲν ἀντεῖχεν.
[2, 8]	καὶ περικαλύψαντες θοιμάτιον, ὡς μὴ	τὰς	αὐγὰς ὑβρίζοιεν τοῦ θεοῦ, θακεύουσιν
[2, 18]	κατέρριψαν εἰς γῆν. Κατὰ δὲ	τὰς	αὐτὰς ἡμέρας καὶ τῶν ἐν
[2, 8]	ταῖς ἀλγηδόσιν καὶ κατειρωνευόμενοι τῶν	τὰς	βασάνους προσφερόντων εὔθυμοι τὰς ψυχὰς
[2, 11]	Οὗ παντάπασιν ὄντος νηπίου πάλιν	τὰς	βασιλείας Κλαύδιος ἐπαρχίαν ποιήσας ἐπίτροπον
[2, 4]	συστήσας πλῆθος οὐκ ὀλίγον ἀναρρήγνυσιν	τὰς	βασιλικὰς ὁπλοθήκας καὶ τοὺς περὶ
[2, 13]	καὶ καθάπερ συγγενεῖς ἦσαν πρὸς	τὰς	βοηθείας ἕτοιμοι. Τοῖς γε μὴν
[2, 8]	γένος τάχιστα. Δοκιμάζοντες μέντοι τριετίᾳ	τὰς	γαμετάς, ἐπειδὰν τρὶς καθαρθῶσιν εἰς
[2, 6]	Σεβαστὴν καὶ Ἰόππην καὶ Ἱεροσόλυμα·	τὰς	γὰρ Ἑλληνίδας Γάζαν καὶ Γάδαρα
[2, 18]	πρᾳοτάτους πάνυ δοκοῦντας ἡ πλεονεξία·	τὰς	γὰρ οὐσίας τῶν ἀναιρεθέντων ἀδεῶς
[2, 16]	τάγμασιν ὑπείκουσιν, μεθ' ὧν αὐτοὶ	τὰς	Δακῶν ἀνακόπτουσιν ὁρμάς; Οἱ δὲ
[2, 8]	ἐφίεται καὶ τροφὰς ἀπορουμένοις ὀρέγειν.	Τὰς	δὲ εἰς τοὺς συγγενεῖς μεταδόσεις
[2, 18]	ἀριθμὸν ὑπὲρ μυρίους καὶ τρισχιλίους,	τὰς	δὲ κτήσεις διήρπασαν ἁπάντων. (Ἄξιον
[2, 8]	τὸν οἶκον οὔτε θόρυβος μιαίνει,	τὰς	δὲ λαλιὰς ἐν τάξει παραχωροῦσιν
[2, 18]	μὲν ἡμέρας ἐν αἵματι διῆγον,	τὰς	δὲ νύκτας δέει χαλεπωτέρας· καὶ
[2, 16]	δὲ καὶ τριακοσίοις πληθύοντες ἔθνεσιν,	τὰς	δὲ πηγάς, ὡς ἄν τις
[2, 6]	τὰς μὲν γὰρ ἰδίας λελωβῆσθαι,	τὰς	δὲ τῶν ἀλλοφύλων κεκοσμηκέναι καὶ
[2, 8]	ἐξ αὐτοῦ διαδοχὴν οὐκ ἀναιροῦντες,	τὰς	δὲ τῶν γυναικῶν ἀσελγείας φυλαττόμενοι
[2, 8]	σῶμα τὴν τῶν ἀγαθῶν μόνην,	τὰς	δὲ τῶν φαύλων ἀιδίῳ τιμωρίᾳ
[2, 8]	τὴν ὕλην οὐ μόνιμον αὐτῶν,	τὰς	δὲ ψυχὰς ἀθανάτους ἀεὶ διαμένειν,
[2, 10]	πρός τε τὸ πλῆθος καὶ	τὰς	δεήσεις ἐνδοὺς τοὺς μὲν ἀνδριάντας
[2, 14]	ἀξίας διδόντες· ὡς δ' ὑπερορῶν	τὰς	δεήσεις πρὸς ἐπήρειαν ἔτι καὶ
[2, 1]	τὴν διαδοχήν, ὁ καὶ κατὰ	τὰς	διαθήκας τῶν ὅλων δεσπότης· Οὐδὲ
[2, 7]	εἶδεν, ἐτεκμήρατο μὲν τάχιστα καὶ	τὰς	διαφορὰς τοῦ προσώπου τό τε
[2, 14]	ἔθνει σκοπούμενος, ᾧ μόνῳ συγκρύψειν	τὰς	ἑαυτοῦ παρανομίας ὑπελάμβανεν· εἰρήνης μὲν
[2, 20]	τὴν ἐπιχείρησιν ἐδόκουν· ἐδεδοίκεισαν δὲ	τὰς	ἑαυτῶν γυναῖκας ἁπάσας πλὴν ὀλίγων
[2, 16]	ἂν ὄντες ἔκκριτοι καὶ διὰ	τὰς	ἑαυτῶν κτήσεις ἐπιθυμοῦντες εἰρήνης, συνίεσαν
[2, 16]	τὴν εἰς ἐκεῖνον θεραπείαν ἀπωδύροντο	τὰς	ἑαυτῶν συμφορὰς καὶ τὴν Φλώρου
[2, 9]	Ἡρώδης ὁ κληθεὶς Ἀντίπας, διῴκουν	τὰς	ἑαυτῶν τετραρχίας· Σαλώμη γὰρ τελευτῶσα
[2, 10]	θύειν ἔφασαν, εἰ δὲ βούλεται	τὰς	εἰκόνας ἐγκαθιδρύειν, πρότερον αὐτὸν δεῖν
[2, 14]	μεθ' ὑποστολῆς ἐκακούργησεν, Γέσσιος δὲ	τὰς	εἰς τὸ ἔθνος παρανομίας ἐπόμπευσεν
[2, 6]	ἀναστὰς δὲ Νικόλαος ἀπελύσατο μὲν	τὰς	εἰς τοὺς βασιλεῖς αἰτίας, κατηγόρει
[2, 17]	τὰ συμβόλαια τῶν δεδανεικότων καὶ	τὰς	εἰσπράξεις ἀποκόψαι τῶν χρεῶν, ὅπως
[2, 1]	οἱ μὲν γὰρ ἐβόων ἐπικουφίζειν	τὰς	εἰσφοράς, οἱ δὲ ἀναιρεῖν τὰ
[2, 16]	χρείαις τῆς ἡγεμονίας παρέχουσιν ἑτοίμους	τὰς	εἰσφοράς, οὐδὲν τῶν ἐπιταγμάτων ὥσπερ
[2, 16]	Οἶδα μὲν οὖν ὅτι πολλοὶ	τὰς	ἐκ τῶν ἐπιτρόπων ὕβρεις καὶ
[2, 14]	πολιτικοῖς πράγμασιν ἔκλεπτεν καὶ διήρπαζεν	τὰς	ἑκάστων οὐσίας, οὐδὲ τὸ πᾶν
[2, 12]	Κουμανὸς μὲν οὖν ἐν δευτέρῳ	τὰς	ἐκείνων ἱκεσίας τῶν ἐν χειρὶ
[2, 21]	μὲν ἐπιθυμήσας μεγάλων, τρέφων δὲ	τὰς	ἐλπίδας ἐκ τῶν ταπεινῶν κακουργημάτων·
[2, 16]	μή τις ὑπὲρ Εὐφράτην ἐκτείνει	τὰς	ἐλπίδας καὶ τοὺς ἐκ τῆς
[2, 18]	γὰρ ἐκεῖ τὸ Ἰουδαικόν, ἐτέλουν	τὰς	ἐντολάς, οὐ μὴν ἀναιμωτί· συστραφέντες
[2, 6]	πεπληρωκέναι, καθόλου δὲ πλείους ὑπομεμενηκέναι	τὰς	ἐξ Ἡρώδου συμφορὰς ἐν ὀλίγοις
[2, 12]	τὴν πόλιν. Τοσαύτη δὲ περὶ	τὰς	ἐξόδους βία συνωθουμένων ἐγένετο, ὥστε
[2, 16]	θεραπεύειν γάρ, οὐκ ἐρεθίζειν χρὴ	τὰς	ἐξουσίας· ὅταν δὲ τῶν μικρῶν
[2, 12]	στοὰν ἐφεστώσης, ἔνοπλοι δ' ἀεὶ	τὰς	ἑορτὰς παραφυλάττουσιν, ὡς μή τι
[2, 7]	ἀπολελεῖφθαι δὲ ἐπίτηδες ἐν Κύπρῳ	τὰς	ἐπιβουλὰς φυλασσόμενον· ἧττον γὰρ ἐπιχειρεῖσθαι
[2, 2]	Ἀρχελάῳ κατὰ τὸ πρεσβεῖον καὶ	τὰς	ἐπιδιαθήκας διεκρούσατο. Μεθίστατο δὲ ἐν
[2, 19]	Ἰουδαίους ὁρῶντες κούφους καὶ πρὸς	τὰς	ἐπιδρομὰς εὐκόλους· ὥστε συνέβαινεν αὐτοῖς
[2, 8]	ζωῆς. Ἔπειθ' ὡς ἱερὰς καταθέμενοι	τὰς	ἐσθῆτας πάλιν ἐπ' ἔργα μέχρι
[2, 15]	οἱ δυνατοὶ σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν	τὰς	ἐσθῆτας περιερρήξαντο καὶ προσπίπτοντες ἕκαστος
[2, 19]	Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι κατὰ μὲν	τὰς	εὐρυχωρίας ἧττον ἐπέκειντο, συνειληθέντων δὲ
[2, 16]	οἱ πρόγονοι Πομπηίῳ ταύτας μάλιστα	τὰς	ἡμέρας ἐνεργοὺς ποιησαμένῳ τῆς πολιορκίας,
[2, 16]	ἐπιχωρίοις ἄμπωτιν ἐπάγων, ἀλλ' ὑπὲρ	τὰς	Ἡρακλείους στήλας ἐκτείναντες τὰ ὅπλα
[2, 6]	(Ἐπιτραπὲν δὲ λέγειν τοῖς κατηγόροις	τὰς	Ἡρώδου παρανομίας πρῶτον διεξῄεσαν, οὐ
[2, 9]	εἰς τὴν ἀρχὴν Ἀγρίππας φθόνῳ	τὰς	Ἡρώδου τοῦ τετράρχου διήγειρεν ἐπιθυμίας.
[2, 16]	μέλλοντα χειμῶνα μηδ' εἰς μέσας	τὰς	θυέλλας ἀπολουμένους ἀναχθῆναι· τοῖς μὲν
[2, 21]	τοὺς εἰσελθόντας οἰόμενον. Ὁ δὲ	τὰς	θύρας ἐξαπίνης ἀνοίξας ᾑμαγμένους ἐξαφῆκεν
[2, 17]	ἀνωτέρω καταφυγόντες αὐλὴν ταχέως ἀπέκλεισαν	τὰς	θύρας, σὺν οἷς Ἀνανίας ὁ
[2, 17]	εἰ μὴ ταχέως σωφρονήσαντες ἀποδώσουσιν	τὰς	θυσίας καὶ πρὶν ἐξελθεῖν ἐφ'
[2, 10]	τὴν εἰς Ἰουδαίαν ἑαυτοῦ καὶ	τὰς	ἱκεσίας τοῦ ἔθνους, ὅτι τε,
[2, 8]	Ψυχῆς τε τὴν διαμονὴν καὶ	τὰς	καθ' ᾅδου τιμωρίας καὶ τιμὰς
[2, 10]	ἑπτὰ καὶ εἴκοσιν ἡμέραις ἢ	τὰς	καθ' ἑαυτοῦ. ~(Γαίου δὲ ἡγεμονεύσαντος
[2, 10]	τε Ῥωμαίων διεξῄει δύναμιν καὶ	τὰς	Καίσαρος ἀπειλάς, ἔτι δὲ τὴν
[2, 9]	νύκτωρ κεκαλυμμένας εἰς Ἱεροσόλυμα εἰσκομίζει	τὰς	Καίσαρος εἰκόνας, αἳ σημαῖαι καλοῦνται.
[2, 9]	εἰπὼν αὐτούς, εἰ μὴ προσδέξαιντο	τὰς	Καίσαρος εἰκόνας, γυμνοῦν τὰ ξίφη
[2, 10]	συγκαθιδρυκότων τοῖς ἄλλοις θεοῖς καὶ	τὰς	Καίσαρος εἰκόνας τὸ μόνους ἐκείνους
[2, 14]	ἐξαιρεῖ δεκαεπτὰ τάλαντα σκηψάμενος εἰς	τὰς	Καίσαρος χρείας. Σύγχυσις δ' εὐθέως
[2, 4]	στρατηγοῖς ἐχρῆτο καὶ σατράπαις ἐπὶ	τὰς	καταδρομάς, αὐτὸς δὲ καθάπερ βασιλεὺς
[2, 15]	οἴνου τε ἀφέξεσθαι καὶ ξυρήσεσθαι	τὰς	κόμας. Ἃ δὴ καὶ τότε
[2, 8]	θανάτου βάσανον ἡγούμενοι. (Περὶ δὲ	τὰς	κρίσεις ἀκριβέστατοι καὶ δίκαιοι, καὶ
[2, 18]	οὐ μόνον ἀναιρεῖν, ἀλλὰ καὶ	τὰς	κτήσεις αὐτῶν διαρπάζειν καὶ τὰς
[2, 21]	τοῖς βασιλεῦσιν χαρίζεσθαι. Νύκτωρ εἰς	τὰς	κώμας διέδραμον καὶ πᾶσιν ἐνεδείκνυντο
[2, 12]	μηδεμιᾶς ἡλικίας φειδὼ ποιούμενοι καὶ	τὰς	κώμας ἐνεπίμπρασαν. (Κουμανὸς δὲ ἀναλαβὼν
[2, 13]	οἰκίας καὶ αὐτοὺς ἀνῄρουν καὶ	τὰς	κώμας ἐνεπίμπρασαν, ὥστε τῆς ἀπονοίας
[2, 22]	συνεχεῖς ἁρπαγὰς στρατιὰν ἀθροίσαντας ἐμφρούρους	τὰς	κώμας ἔχειν. Καὶ τὰ μὲν
[2, 18]	τάς τε κτήσεις διήρπασαν καὶ	τὰς	κώμας κατέφλεξαν. (Εἰς δὲ τὴν
[2, 17]	τῶν στοῶν δομήσεως, εἰς δὲ	τὰς	κώμας οἵ τε ἄρχοντες καὶ
[2, 21]	φυγάδες, ἀνέστελλεν Ἰωάννης πάλιν ἐπὶ	τὰς	λαθραίους ἐπιβουλὰς ἐκ τῶν φανερωτέρων.
[2, 8]	οὓς ἥρωας καὶ ἡμιθέους καλοῦσιν,	τὰς	μακάρων νήσους ἀνατεθεικέναι, ταῖς δὲ
[2, 22]	κατήφεια τῶν μετρίων, καὶ πολλοὶ	τὰς	μελλούσας προορώμενοι συμφορὰς ἀπωλοφύροντο. Θειασμοί
[2, 8]	καταφρονηταὶ δὲ τῶν δεινῶν, καὶ	τὰς	μὲν ἀλγηδόνας νικῶντες τοῖς φρονήμασιν,
[2, 6]	ὑποτεταγμένων ἀλλὰ καὶ τὰς πόλεις·	τὰς	μὲν γὰρ ἰδίας λελωβῆσθαι, τὰς
[2, 8]	καὶ τῶν ἄλλων πλέον. Οὗτοι	τὰς	μὲν ἡδονὰς ὡς κακίαν ἀποστρέφονται,
[2, 18]	τὸ τοὺς ἑτέρους φθάσαι. Καὶ	τὰς	μὲν ἡμέρας ἐν αἵματι διῆγον,
[2, 21]	περιελθεῖν ἐπενόει τοὺς ἀποστάντας. Καὶ	τὰς	μὲν πύλας τῶν Ταριχεῶν ἀποκλεῖσαι
[2, 14]	ὃν οὕτως ἐλοιδόρησαν αἰσχρῶς εἰρωνεύεσθαι	τὰς	νῦν φιλοφρονήσεις· Δεῖν γὰρ αὐτούς,
[2, 21]	τάς τε οὐσίας διαρπάσειν καὶ	τὰς	οἰκίας ἅμα ταῖς γενεαῖς καταφλέξειν,
[2, 19]	καὶ λίθοις παίοντες συνήλασαν εἰς	τὰς	οἰκίας, αὐτοὶ δὲ διαστάντες ἀπὸ
[2, 16]	ἀγορὰν ἠρημωμένην ἐπεδείκνυσαν καὶ πεπορθημένας	τὰς	οἰκίας. Ἔπειτα δι' Ἀγρίππα πείθουσι
[2, 22]	ἁρπαγὰς ἐτράπετο καὶ οὐ μόνον	τὰς	οἰκίας ἐσπάρασσεν τῶν πλουσίων, ἀλλὰ
[2, 14]	ἥρπαζον, ἀλλ' εἰς πάσας ἐμπηδῶντες	τὰς	οἰκίας ἔσφαζον τοὺς οἰκήτορας. Φυγὴ
[2, 18]	τὰς κτήσεις αὐτῶν διαρπάζειν καὶ	τὰς	οἰκίας καταφλέγειν. Οἱ δ' ὁρμήσαντες
[2, 14]	τὸ πειθήνιον. Ἀναχωρήσαντες δὲ εἰς	τὰς	οἰκίας μετὰ δέους καὶ ταπεινότητος
[2, 18]	καίτοι θαυμάσας τοῦ κάλλους ἔχον	τὰς	οἰκίας ὁμοίως ταῖς ἐν Τύρῳ
[2, 18]	πεδίῳ καταλαμβανομένων, τῶν δ' εἰς	τὰς	οἰκίας συνωθουμένων. Ὑπεπίμπρασαν δὲ καὶ
[2, 17]	ὅ τε λοιπὸς δῆμος ἐπὶ	τὰς	ὀργὰς λίθους ἁρπάσαντες τὸν σοφιστὴν
[2, 8]	τελευτήν, τῶν τε κακῶν ἐμποδίζεσθαι	τὰς	ὁρμὰς δέει προσδοκώντων, εἰ καὶ
[2, 11]	βασιλεύς. (Ταῦτ' ἀκούσας Κλαύδιος κατέσχεν	τὰς	ὁρμὰς τοῦ στρατιωτικοῦ προσδέχεταί τε
[2, 13]	συχνούς, ὧν διαρπαγῆναι συνέβη καὶ	τὰς	οὐσίας. Μενούσης δὲ τῆς στάσεως
[2, 17]	ἀφηγουμένους, ὅτι πάντες οἱ πρόγονοι	τὰς	παρὰ τῶν ἀλλογενῶν θυσίας ἀπεδέχοντο.
[2, 18]	τέσσαρας ἴλας ἱππέων, πρὸς αἷς	τὰς	παρὰ τῶν βασιλέων συμμαχίας, Ἀντιόχου
[2, 19]	Ἰουδαῖοι τὰ μετέωρα κατειληφότες ἐπετήρουν	τὰς	παρόδους δῆλοί τε ἦσαν οὐκ
[2, 10]	ἄλλοι καταγγέλλοντες εὐπλόουν. Ἔφθη γοῦν	τὰς	περὶ τούτων Πετρώνιος λαβὼν ἐπιστολὰς
[2, 19]	δὲ ἔρημον τὸ στρατόπεδον καὶ	τὰς	πέριξ κώμας ἐνέπρησαν. Ἀπὸ δὲ
[2, 19]	ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν, εἰς δὲ	τὰς	πέριξ κώμας ἐφ' ἁρπαγὴν σίτου
[2, 18]	πᾶν τὸ προσπῖπτον καταφλέξας δὲ	τὰς	πέριξ κώμας ὑπέστρεψεν εἰς τὴν
[2, 6]	τὰς συμφορὰς καὶ πολέμου νόμῳ	τὰς	πληγὰς ἐθέλειν κατὰ πρόσωπον δέχεσθαι,
[2, 16]	πορθοῦσι φανερῶς. Οὐδὲν δὲ οὕτως	τὰς	πληγὰς ὡς τὸ φέρειν ἀναστέλλει,
[2, 21]	ὡς προδότην· ἐνέπλησαν δὲ καὶ	τὰς	πλησίον πόλεις ταραχῆς, ὥστε ὑπὸ
[2, 14]	ἐκείνου πλεονεξίαν πάσας ἐρημωθῆναι συνέβη	τὰς	πόλεις καὶ πολλοὺς τῶν πατρίων
[2, 18]	κατισχύσας πλειόνων. Ἦν δὲ ἰδεῖν	τὰς	πόλεις μεστὰς ἀτάφων σωμάτων καὶ
[2, 6]	σώματα τῶν ὑποτεταγμένων ἀλλὰ καὶ	τὰς	πόλεις· τὰς μὲν γὰρ ἰδίας
[2, 21]	κοινὰ χρήματα θᾶττον ἐκέλευον καὶ	τὰς	προδοτικὰς συνθήκας ἐξομολογεῖσθαι· Προειλήφεσαν γὰρ
[2, 22]	τῶν ἐμφυλίων παυσάμενοι θορύβων ἐπὶ	τὰς	πρὸς Ῥωμαίους ἐτράποντο παρασκευάς· ἐν
[2, 18]	τε κώμας τῶν Σύρων καὶ	τὰς	προσεχούσας ἐπόρθουν πόλεις, Φιλαδέλφειάν τε
[2, 19]	παρείκοιεν οἱ πονηροί, προσῄεσαν αὐτοὶ	τὰς	πύλας ἀνοίξοντες καὶ δεξόμενοι τὸν
[2, 19]	τὸν Κέστιον ὡς ἀνοίξοντες αὐτῷ	τὰς	πύλας. Ὁ δὲ καὶ πρὸς
[2, 15]	ἀλλήλων βιαζόμενοι. Δεινὸς δὲ περὶ	τὰς	πύλας ὠθισμὸς ἦν, καὶ φθάνειν
[2, 16]	καὶ τὸ Νομάδων ἄπειρον πλῆθος	τὰς	Ῥωμαίων ἀνέκοψαν ἀρετάς. Τὴν δὲ
[2, 16]	μὲν ὁ στόλος ὑμῖν διαληψόμενος	τὰς	Ῥωμαίων θαλάσσας; ποῦ δ' οἱ
[2, 9]	δεισιδαιμονίας ἄκρατον ἐκκομίσαι μὲν αὐτίκα	τὰς	σημαίας Ἱεροσολύμων κελεύει. (Μετὰ δὲ
[2, 9]	Καισάρειαν ἱκέτευον ἐξενεγκεῖν ἐξ Ἱεροσολύμων	τὰς	σημαίας καὶ τηρεῖν αὐτοῖς τὰ
[2, 15]	παρεκάλουν καὶ πρὸ ἀνηκέστου πάθους	τὰς	σπείρας δεξιοῦσθαι. Τούτοις τὸ στασιῶδες
[2, 16]	Ῥωμαίους ἐκεχειρίας, καὶ παραβαίνειν οἰήσεται	τὰς	σπονδάς, ἄν τις τῶν ὑπ'
[2, 16]	Καίσαρι δεδώκατε τὸν φόρον καὶ	τὰς	στοὰς ἀπεκόψατε τῆς Ἀντωνίας. Ἀποσκευάσαισθε
[2, 3]	(Καταπονούμενοι μὲν πρὸς ἀμφοτέρων ὑποπιμπρᾶσιν	τὰς	στοάς, ἔργα θαυμάσια μεγέθους τε
[2, 3]	δὲ πολλοὶ Ἰουδαίων ἀναβάντες ἐπὶ	τὰς	στοὰς κατὰ κεφαλῆς αὐτῶν ἠφίεσαν
[2, 10]	ἐνδοὺς τοὺς μὲν ἀνδριάντας καὶ	τὰς	στρατιὰς ἐν Πτολεμαίδι λείπει, Προελθὼν
[2, 8]	ὑδάτων μεταλαμβάνει, παραλαμβάνεται δὲ εἰς	τὰς	συμβιώσεις οὐδέπω. Μετὰ γὰρ τὴν
[2, 14]	ἔθνος, καθ' ἡμέραν ἐπέτεινεν αὐτοῖς	τὰς	συμφοράς. (Ἐν δὲ τούτῳ καὶ
[2, 6]	εἰκότως ἐπεστράφθαι ποτὲ ἤδη πρὸς	τὰς	συμφορὰς καὶ πολέμου νόμῳ τὰς
[2, 5]	τὰ λοιπὰ δύο τάγματα καὶ	τὰς	σὺν αὐτοῖς τέσσαρας ἴλας ἱππέων
[2, 22]	τὸ πλῆθος τῶν φονευομένων καὶ	τὰς	συνεχεῖς ἁρπαγὰς στρατιὰν ἀθροίσαντας ἐμφρούρους
[2, 15]	διὰ τῆς Ἀντωνίας, ἀναβάντες εὐθέως	τὰς	συνεχεῖς στοὰς τοῦ ἱεροῦ πρὸς
[2, 17]	ἐνέφαινεν ἐπιβουλήν· ὡς δὲ κατὰ	τὰς	συνθήκας ἅπαντες ἀπέθεντο τοὺς θυρεοὺς
[2, 17]	ἀμυνομένους οὔτε ἱκετεύοντας, μόνας δὲ	τὰς	συνθήκας καὶ τοὺς ὅρκους ἀναβοῶντας.
[2, 18]	ἀλλόφυλον ἐφοβεῖτο. Προεκαλεῖτο δὲ ἐπὶ	τὰς	σφαγὰς τῶν διαφόρων καὶ τοὺς
[2, 19]	τοῖς Ῥωμαίοις προσέπεσον, ὡς διαρρῆξαι	τὰς	τάξεις αὐτῶν καὶ διὰ μέσων
[2, 2]	διερευνᾶν τοὺς τῶν χρημάτων ἀναλογισμοὺς	τάς	τε ἄκρας παραλαμβάνειν. Οὐ μὴν
[2, 19]	στρατιώτας ὑπ' ἐκπλήξεως καὶ δέους	τάς	τε ἑλεπόλεις καὶ τοὺς ὀξυβελεῖς
[2, 18]	πολὺ πλῆθος διέφθειραν τῶν ἐπιχωρίων	τάς	τε κτήσεις διήρπασαν καὶ τὰς
[2, 18]	τὸ ἔθνος ἐξαγριοῦται, καὶ διαμερισθέντες	τάς	τε κώμας τῶν Σύρων καὶ
[2, 19]	Ἔπειθ' ὡς οὐ κατελάμβανον, ὑποστρέφοντες	τάς	τε μηχανὰς ᾖρον καὶ τοὺς
[2, 21]	πέμπτης τῶν μὴ καταλιπόντων Ἰωάννην	τάς	τε οὐσίας διαρπάσειν καὶ τὰς
[2, 5]	ἑτέραν ἐρυμνήν, ἣν ὁμοίως διήρπασαν	τάς	τε προσόρους πάσας ὅσαις ἐπετύγχανον.
[2, 14]	ἐλάττους τριακοσίων μυριάδων ἱκέτευον ἐλεῆσαι	τὰς	τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ τὸν
[2, 13]	χώραν κατὰ λόχους διήρπαζόν τε	τὰς	τῶν δυνατῶν οἰκίας καὶ αὐτοὺς
[2, 11]	βασιλείᾳ πάσῃ προστιθεὶς ἔξωθεν καὶ	τὰς	ὑπ' Αὐγούστου δοθείσας Ἡρώδῃ Τραχωνῖτιν
[2, 16]	φρουρᾶς ἕνα προσκυνοῦσιν ἡγεμόνα καὶ	τὰς	ὑπατικὰς ῥάβδους; τί χρὴ λέγειν
[2, 17]	ἀπορρίψαντες θυσίας κωλυθῶσι θύειν καὶ	τὰς	ὑπὲρ ἑαυτῶν γένηταί τε ἔκσπονδος
[2, 17]	ἔκσπονδος γίνεται. Δεδοικέναι μέντοι, μὴ	τὰς	ὑπὲρ ἐκείνων ἀπορρίψαντες θυσίας κωλυθῶσι
[2, 20]	τῷ γυμνασίῳ συνηθροισμένους πάλαι διὰ	τὰς	ὑποψίας τοῦτο πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην τὴν
[2, 20]	τὰ γὰρ μείζω πράγματα καὶ	τὰς	φονικὰς δίκας ἐφ' ἑαυτὸν ἀναπέμπειν
[2, 14]	καὶ τῷ Κεστίῳ παρεστὼς διεχλεύαζεν	τὰς	φωνάς. Ὅ γε μὴν Κέστιος
[2, 9]	ἄλλα ποικίλως ἐφιλοφρονεῖτο καὶ τελευταῖον	τὰς	χεῖρας ἀνατείνας φανερῶς ηὔξατο θᾶττον
[2, 18]	κατασκόπους λέγοντες· ἔπειτα ἀναπηδήσαντες ἐπέβαλλον	τὰς	χεῖρας αὐτοῖς. Οἱ μὲν οὖν
[2, 21]	κεφαλῆς κόνιν, ἀποστρέψας δὲ ὀπίσω	τὰς	χεῖρας καὶ τὸ ἴδιον ξίφος
[2, 21]	φυλάκων ἐκέλευσεν ἐξελθεῖν, ἵνα ἀποκόψῃ	τὰς	χεῖρας τοῦ Κλείτου. Δείσας δὲ
[2, 8]	καὶ ἀδιαίρετοι πρὸς ἁπάντων εἰς	τὰς	χρείας ἕκαστοι. (Μία δ' οὐκ
[2, 8]	Τιτυούς, πρῶτον μὲν ἀιδίους ὑφιστάμενοι	τὰς	ψυχάς, ἔπειτα εἰς προτροπὴν ἀρετῆς
[2, 8]	τῶν τὰς βασάνους προσφερόντων εὔθυμοι	τὰς	ψυχὰς ἠφίεσαν ὡς πάλιν κομιούμενοι.
[2, 8]	Διήλεγξεν δὲ αὐτῶν ἐν ἅπασιν	τὰς	ψυχὰς ὁ πρὸς Ῥωμαίους πόλεμος,
[2, 17]	περὶ τὸν Ἐλεάζαρον ἐξαιτούμενοι μόνας	τὰς	ψυχὰς ὑποσπόνδους, τὰ δ' ὅπλα
[2, 21]	τῆς μητροπόλεως, εἰ μὴ προκαταληφθείη.	Ταῦθ'	ὁ μὲν δῆμος προειδὼς οὐ
[2, 16]	καὶ Κόλχους καὶ τὸ τῶν	Ταύρων	φῦλον, Βοσπορανούς τε καὶ τὰ
[2, 11]	ἐστι περίοπτον ἐρημίας ἔσοιτο βασιλεύς.	(Ταῦτ'	ἀκούσας Κλαύδιος κατέσχεν τὰς ὁρμὰς
[2, 16]	μᾶλλον τὸν θεὸν ἐλπίζετε σύμμαχον,	ταῦτ'	ἀναγκαζόμενοι παραβαίνειν ἀποστρέψετε. Τηροῦντές γε
[2, 11]	αὐτῷ προκεῖσθαι τὸν Γαίου θάνατον.	(Ταῦτ'	ἀπήγγειλεν Ἀγρίππας. Ἡ δὲ βουλὴ
[2, 21]	ἡσυχῆ πέμψειαν εἴσω πρὸς αὐτόν.	Ταῦτα	ἀκούσαντες οἱ γνώριμοι σὺν τοῖς
[2, 7]	δὲ πραγμάτων μεταβολαῖς γενόμενον τελευτήσειν.	Ταῦτα	ἀκούσας Ἀρχέλαος μετὰ πέντε ἡμέρας
[2, 13]	ἐγκαθιδρῦσαι Ἰουδαίοις αὐτὴν ἀνατιθέντα. Διὰ	ταῦτα	δὲ ἠμφισβήτουν ἑκάτεροι· προῄει δ'
[2, 12]	Κλαυδίῳ λόγον ὑπὲρ τῶν γεγενημένων.	Ταῦτα	διαπραξάμενος ἀπὸ Λύδδων ἀνέβαινεν εἰς
[2, 11]	μετὰ τῶν ὅπλων χωρεῖν μέλλομεν;	ταῦτα	εἰπὼν διὰ μέσης ὥρμησεν τῆς
[2, 18]	αὐχήσῃ σφαγὴν μηδ' ἐπαλαζονεύσηται πεσόντι.	Ταῦτα	εἰπὼν ἐλεοῦσιν ἅμα καὶ τεθυμωμένοις
[2, 21]	ἔπειτα δοθὲν αὐτῷ λέγειν, ἐγὼ	ταῦτα,	ἔφη, τὰ χρήματα οὔτε ἀναπέμπειν
[2, 12]	οὕτω τὴν κεφαλὴν ἀποκοπῆναι. (Μετὰ	ταῦτα	Ἰουδαίας μὲν ἐπίτροπον Φήλικα τὸν
[2, 21]	ῥίψαντας τὰ ὅπλα φεύγειν. (Πρὸς	ταῦτα	Ἰωάννης ἐπέτεινεν τὸν φθόνον καὶ
[2, 11]	εἰρήνῃ τὸ ἔθνος διεφύλαξαν. Μετὰ	ταῦτα	καὶ ὁ βασιλεύων τῆς Χαλκίδος
[2, 17]	φήμην διορθώσονται τὴν ὕβριν. (Ἅμα	ταῦτα	λέγοντες παρῆγον τοὺς ἐμπείρους τῶν
[2, 14]	ταράξαι δῆμον ἀγαθὸν τοσοῦτον. (Πρὸς	ταῦτα	μᾶλλον παροξυνθεὶς ἐμβοᾷ τοῖς στρατιώταις
[2, 17]	ἀποσκευὰς διαρπάσαντες ἐνέπρησαν τὸ στρατόπεδον.	Ταῦτα	μὲν οὖν ἕκτῃ Γορπιαίου μηνὸς
[2, 15]	περὶ τοῦ ζῆν κίνδυνον ἐπείρασεν.	(Ταῦτα	μὲν οὖν ἑξκαιδεκάτῃ μηνὸς Ἀρτεμισίου
[2, 8]	τὴν διάλυσιν ἀθάνατον τιμωρίαν ὑφέξειν.	Ταῦτα	μὲν οὖν Ἐσσηνοὶ περὶ ψυχῆς
[2, 2]	ταῖς ἐπιδιαθήκαις ᾔδει διάδοχον, καὶ	ταῦτα	μηδὲν τὸν ἐν ταῖς διαθήκαις
[2, 8]	ἐπιμελητῶν προσταξάντων ἐνεργοῦσι, δύο δὲ	ταῦτα	παρ' αὐτοῖς αὐτεξούσια, ἐπικουρία καὶ
[2, 8]	ὥσπερ ἱκετεύοντες ἀνατεῖλαι. Καὶ μετὰ	ταῦτα	πρὸς ἃς ἕκαστοι τέχνας ἴσασιν
[2, 21]	ἀνέπειθεν ἀποστῆναι Ἰωσήπου. Καὶ γνοὺς	ταῦτα	Σίλας ὁ φυλάσσειν τὴν πόλιν
[2, 17]	οὖν δῆμος, ὡς ἔφην, εἰς	ταῦτα	συνήργησεν ἐλπίζων τινὰ τῆς ὅλης
[2, 9]	σημαίας Ἱεροσολύμων κελεύει. (Μετὰ δὲ	ταῦτα	ταραχὴν ἑτέραν ἐκίνει τὸν ἱερὸν
[2, 10]	αὐτός, ὥσπερ ὑμεῖς, ἐπιτάσσομαι. Πρὸς	ταῦτα	τὸ πλῆθος πάντ' ἐβόα πρὸ
[2, 11]	πατρίδος. Ὁ μὲν οὖν ἀκούσας	ταῦτα	τοῖς βουλευταῖς ἀπήγγειλεν. (Μεταξὺ δὲ
[2, 7]	ἀνακάμπτεις ἑστίαν, τρίτον ἄνδρα καὶ	ταῦτα	τὸν ἀδελφόν, ὦ τολμηρά, τὸν
[2, 21]	ξίφος ἐπιδήσας τῷ τένοντι. Πρὸς	ταῦτα	τῶν μὲν οἰκείως ἐχόντων, καὶ
[2, 16]	καὶ μετὰ τὴν ἐμὴν παραίνεσιν	ταῦτα	φρονεῖν, ἐμοὶ δὲ διαπίπτει καὶ
[2, 18]	αὐτῶν οὔτε Ἀσκάλων, ἀλλ' ἐπὶ	ταύταις	πυρποληθείσαις Ἀνθηδόνα καὶ Γάζαν κατέσκαπτον.
[2, 10]	νόμον καὶ παριέναι τὸ πρόσταγμα.	Ταύταις	ταῖς ἐπιστολαῖς οὐ σφόδρα μετρίως
[2, 16]	ἁλώσεσθε, καθάπερ οἱ πρόγονοι Πομπηίῳ	ταύτας	μάλιστα τὰς ἡμέρας ἐνεργοὺς ποιησαμένῳ
[2, 18]	οἰκίας συνωθουμένων. Ὑπεπίμπρασαν δὲ καὶ	ταύτας	οἱ Ῥωμαῖοι προδιαρπάζοντες τὰ ἔνδον,
[2, 21]	καὶ Τιβεριάς. Ταχέως δὲ καὶ	ταύτας	προσηγάγετο δίχα τῶν ὅπλων καὶ
[2, 16]	τὴν αἰτίαν τῆς ἀποστάσεως, εἰ	ταύτας	τε συνάψετε πάλιν καὶ τελέσετε
[2, 21]	ἀρετὴν ἡγούμενος τὴν ἀπάτην καὶ	ταύτῃ	κατὰ τῶν φιλτάτων χρώμενος, ὑποκριτὴς
[2, 20]	εὐνοίας τῶν ἐπιχωρίων, εἰδὼς ὅτι	ταύτῃ	πλεῖστα κατορθώσει, κἂν τἆλλα διαμαρτάνῃ.
[2, 20]	τούτου στρατηγίᾳ καὶ Γάμαλα τῶν	ταύτῃ	πόλεων ὀχυρωτάτη. (Τῶν μὲν οὖν
[2, 15]	μέντοι τὴν μαχεσαμένην· πρὸς γὰρ	ταύτην	ἀπεχθῶς δι' ἃ πέπονθεν ἔχειν
[2, 16]	γυναῖκας καὶ τὴν περικαλλεστάτην πατρίδα	ταύτην	καταφλέξαι; μανέντες γὰρ οὕτως τό
[2, 2]	ἀλλόφυλος ἐσώρευσεν πόλεμος ἐπελθὼν ἀκήρυκτος.	Ταύτην	μέντοι τὴν ὠμότητα προσκεψάμενον αὐτοῦ
[2, 19]	ἐπιχειρήσεως. Καὶ παρὰ τὴν αἰτίαν	ταύτην	ὅ τε πόλεμος ἐπὶ τοσοῦτον
[2, 17]	ἀποστάντας δι' ἐλευθερίας πόθον καταπροέσθαι	ταύτην	οἰκείῳ δήμῳ καὶ δεσπότην φέρειν,
[2, 8]	σῶμα ψυχροῖς ὕδασιν, καὶ μετὰ	ταύτην	τὴν ἁγνείαν εἰς ἴδιον οἴκημα
[2, 12]	καθ' ἑκάστην οἰκίαν. (Μετελάμβανεν δὲ	ταύτην	τὴν συμφορὰν ἄλλος λῃστρικὸς θόρυβος.
[2, 16]	οἰκουμένης ἀνίκητος; Μᾶλλον δὲ καὶ	ταύτης	ἐζήτησάν τι πλέον· οὐ γὰρ
[2, 18]	εὐφημίας δέχεται, καὶ πρὸς τὴν	ταύτης	εὐβουλίαν αἱ λοιπαὶ πόλεις ἠρέμουν.
[2, 16]	γυναικῶν, ἀλλὰ τῆς γε μητροπόλεως	ταύτης	καὶ τῶν ἱερῶν περιβόλων. φείσασθε
[2, 16]	καὶ περὶ τοῦ μηδ' ἄρξασθαι	ταύτης	ὁ ἀγὼν δίκαιος. Ὁ δ'
[2, 17]	οἱ δυνατοὶ τοῖς ἀρχιερεῦσιν εἰς	ταὐτὸ	καὶ τοῖς τῶν Φαρισαίων γνωρίμοις
[2, 4]	κατηκόντισαν, οἱ δὲ λοιποὶ κινδυνεύοντες	ταὐτὸ	παθεῖν Γράτου σὺν τοῖς Σεβαστηνοῖς
[2, 15]	ἐπιβαινόντων ἠφανίζοντο, καὶ οὐδὲ πρὸς	ταφήν	τις γνώριμος τοῖς ἰδίοις κατελείπετο.
[2, 17]	τὴν γὰρ ἐπιβουλὴν αὐτῶν προαισθόμενοι,	τάχα	καὶ τοῦ πύργου κινηθέντος ὡς
[2, 18]	τινας Ἰουδαίων ὑπέμειναν οὔτε δῆσαι,	τάχα	μὲν καὶ διὰ τὸ σφέτερον
[2, 19]	ἡμέραις οὐκ ἐπεχείρει τῇ πόλει	τάχα	τι παρὰ τῶν ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι
[2, 3]	ἔπεμπεν πρὸς Οὔαρον ἐπαμύνειν ἐν	τάχει	δεόμενος ὡς εἰ βραδύνοι κατακοπησομένου
[2, 16]	Καὶ τῶν μὲν ἡμετέρων ἐγκλημάτων	ταχεῖα	γένοιτ' ἂν διόρθωσις· οὔτε γὰρ
[2, 15]	ἐρεθίζειν. Ἐπείσθη δὲ τὸ πλῆθος	ταχέως	αἰδοῖ τε τῶν παρακαλούντων καὶ
[2, 17]	εἰς τὴν ἀνωτέρω καταφυγόντες αὐλὴν	ταχέως	ἀπέκλεισαν τὰς θύρας, σὺν οἷς
[2, 21]	ἀνέφυγεν. (Οἱ στρατιῶται δ' αὐτοῦ	ταχέως	ἁρπάσαντες τὰ ὅπλα κατὰ τῶν
[2, 11]	Βερνίκῃ συνοικῶν, βασιλείᾳ τῇ Χαλκίδι.	(Ταχέως	δ' ὡς ἂν ἐκ τοσαύτης
[2, 21]	Γάβαρα καὶ Γίσχαλα καὶ Τιβεριάς.	Ταχέως	δὲ καὶ ταύτας προσηγάγετο δίχα
[2, 17]	βουλευταὶ μερισθέντες τοὺς φόρους συνέλεγον.	Ταχέως	δὲ τὰ τεσσαράκοντα τάλαντα, τοσοῦτον
[2, 14]	ἐπιθύσοντα προπεπόμφεσαν ἐκ συντάγματος, καὶ	ταχέως	ἐγένετο συμβολή. Προσελθὼν δὲ Ἰούκουνδος
[2, 18]	γενομένων ἐν τοῖς ὑψηλοτέροις ἡττῶντο	ταχέως,	καὶ οὔτε γυμνῆτες ὁπλίτας συστάδην
[2, 19]	ἐξαπατήσαντας τετρακοσίους ἔδραμον, κἀκείνους μὲν	ταχέως	κατηκόντισαν, ἐδίωκον δὲ τὸν Κέστιον.
[2, 17]	ἡγεμονίας ἡ πόλις, εἰ μὴ	ταχέως	σωφρονήσαντες ἀποδώσουσιν τὰς θυσίας καὶ
[2, 16]	ἑσπέρας ἐπιβλέπουσιν· ἀλλ' οὐδὲ ἀκούειν	ταχέως	τὰ ἐντεῦθεν ἐκεῖ ῥᾴδιον. Ἄτοπον
[2, 8]	φρονήσειαν, ἐκλιπεῖν ἂν τὸ γένος	τάχιστα.	Δοκιμάζοντες μέντοι τριετίᾳ τὰς γαμετάς,
[2, 7]	δὲ ὡς εἶδεν, ἐτεκμήρατο μὲν	τάχιστα	καὶ τὰς διαφορὰς τοῦ προσώπου
[2, 13]	ἀνῃροῦντο· τοσοῦτον τῶν ἐπιβουλευόντων τὸ	τάχος	ἦν καὶ τοῦ λαθεῖν ἡ
[2, 21]	περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ κατὰ	τάχος.	Ὁ δὲ Ἰώσηπος ὡς ἔλαβεν
[2, 21]	κυβερνήταις ἐκέλευσεν τῶν πληρουμένων διὰ	τάχους	εἰς Ταριχέας ἀναπλεῖν καὶ συγκλείειν
[2, 21]	πλείους ἦσαν ἐν ἑκάστῳ, διὰ	τάχους	ἐλαύνει πρὸς τὴν Τιβεριάδα. Καὶ
[2, 2]	δὲ εἰς Ῥώμην ἀνήχθη, διὰ	τάχους	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὁρμήσας παραλαμβάνει τὰ
[2, 10]	ἐν ἀμηχάνῳ πρὸς τὴν ἄμυναν·	ταχὺ	δ' ἐχώρει διὰ πάντων τὸ
[2, 16]	παρελθοῦσιν εἰς τὴν πόλιν τήν	τε	ἀγορὰν ἠρημωμένην ἐπεδείκνυσαν καὶ πεπορθημένας
[2, 13]	τύχην, ἢ τίνα τρόπον τόν	τε	ἀδελφὸν καὶ τὴν γυναῖκα καὶ
[2, 2]	τοὺς τῶν χρημάτων ἀναλογισμοὺς τάς	τε	ἄκρας παραλαμβάνειν. Οὐ μὴν οἱ
[2, 8]	αὐτοῖς πρὸς θεραπείαν παθῶν ῥίζαι	τε	ἀλεξητήριον καὶ λίθων ἰδιότητες ἀνερευνῶνται.
[2, 9]	δή ποτε ἑστιῶν αὐτὸν τά	τε	ἄλλα ποικίλως ἐφιλοφρονεῖτο καὶ τελευταῖον
[2, 5]	δ' εἰς τὴν Πτολεμαίδα τό	τε	ἄλλο συμμαχικὸν πλῆθος αὐτῷ παρῆν
[2, 9]	κατηγορίαν μένων ἐπὶ Ῥώμης τούς	τε	ἄλλους τῶν γνωρίμων ἐθεράπευεν καὶ
[2, 17]	πόλεως. Οἱ δὲ ἐπιπεσόντες τήν	τε	Ἀνανίου τοῦ ἀρχιερέως οἰκίαν καὶ
[2, 8]	τὴν αὐτὴν ἔννοιαν Ἕλληνες τοῖς	τε	ἀνδρείοις αὐτῶν, οὓς ἥρωας καὶ
[2, 16]	κέντρον ἔχουσα τὴν Ἀλεξάνδρειαν πλήθους	τε	ἀνδρῶν ἕνεκα καὶ πλούτου πρὸς
[2, 12]	τῆς Ἀκραβατηνῆς τοπαρχίας προσπεσόντες αὐτούς	τε	ἀνῄρουν μηδεμιᾶς ἡλικίας φειδὼ ποιούμενοι
[2, 10]	οἶκτος εἰσῄει τὸν Πετρώνιον τῆς	τε	ἀνυπερβλήτου θρησκείας τῶν ἀνδρῶν καὶ
[2, 5]	στρατῷ καὶ τοὺς Σεβαστηνούς, οἵ	τε	ἀπὸ τοῦ Ῥωμαικοῦ τάγματος τὸν
[2, 19]	καὶ τοὺς νεκροὺς ἐσύλων τήν	τε	ἀπολειφθεῖσαν λείαν συνῆγον καὶ μετὰ
[2, 14]	καὶ φόνος τῶν καταλαμβανομένων, τρόπος	τε	ἁρπαγῆς οὐδεὶς παρελείπετο, καὶ πολλοὺς
[2, 12]	ἔθνους ἐχώρουν ἐπὶ μάχην λίθους	τε	ἁρπάσαντες ἐπὶ τοὺς στρατιώτας ἔβαλλον.
[2, 16]	Κεστίῳ Ἰουδαίων ἀπόστασιν καταψευδόμενος τήν	τε	ἀρχὴν τῆς μάχης περιθεὶς αὐτοῖς
[2, 16]	ἐδήλωσεν. (Ἔνθα καὶ Ἰουδαίων οἵ	τε	ἀρχιερεῖς ἅμα τοῖς δυνατοῖς καὶ
[2, 14]	θέμενος καθέζεται, καὶ προσελθόντες οἵ	τε	ἀρχιερεῖς καὶ δυνατοὶ τό τε
[2, 15]	ὁρμὴν ἀνετράπη, καὶ μεταπεμψάμενος τούς	τε	ἀρχιερεῖς καὶ τὴν βουλὴν αὐτὸς
[2, 15]	πάλιν αὐτὴν ἀνάψαι πραγματευόμενος τούς	τε	ἀρχιερεῖς σὺν τοῖς γνωρίμοις μεταπέμπεται
[2, 17]	(Κατὰ δὲ τὴν ἐπιοῦσαν ὅ	τε	ἀρχιερεὺς Ἀνανίας περὶ τὸν τῆς
[2, 17]	Καίσαρος ἀπέρριψαν. Καὶ πολλὰ τῶν	τε	ἀρχιερέων καὶ τῶν γνωρίμων παρακαλούντων
[2, 13]	Φήλικα κατέστησεν ἐπίτροπον. Οὗτος τόν	τε	ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον ἔτεσιν εἴκοσι τὴν
[2, 17]	εἰς δὲ τὰς κώμας οἵ	τε	ἄρχοντες καὶ βουλευταὶ μερισθέντες τοὺς
[2, 9]	τῇ τοῦ Σεβαστοῦ γυναικὶ τήν	τε	αὐτῆς τοπαρχίαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ
[2, 7]	φρενοβλαβείας οἱ Μήλιοι, ὥστε φορείῳ	τε	αὐτὸν κομίζειν καὶ θεραπείαν βασιλικὴν
[2, 10]	τὴν χώραν ἀπολέσαι, δέοι φυλάττειν	τε	αὐτοὺς τὸν νόμον καὶ παριέναι
[2, 20]	εἰς Ἀχαίαν πρὸς Νέρωνα τήν	τε	αὐτῶν δηλώσοντας ἀνάγκην καὶ τὰς
[2, 17]	ὅθεν οἱ στρατιῶται διέφυγον ὅσους	τε	αὐτῶν κατελάμβανον μὴ φθάσαντας ἐκδραμεῖν
[2, 15]	ἧς ἀποδώσειν μέλλοιεν θυσίας οἴνου	τε	ἀφέξεσθαι καὶ ξυρήσεσθαι τὰς κόμας.
[2, 17]	Ἀγρίππας δὲ κηδόμενος ἐπίσης τῶν	τε	ἀφισταμένων καὶ πρὸς οὓς ὁ
[2, 17]	σοβαρὸς γὰρ ἀναβεβήκει προσκυνήσων ἐσθῆτί	τε	βασιλικῇ κεκοσμημένος καὶ τοὺς ζηλωτὰς
[2, 19]	Κέστιος δὲ παρελθὼν ὑποπίμπρησιν τήν	τε	Βεθεζὰν προσαγορευομένην καὶ τὴν Καινόπολιν
[2, 17]	καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως τῆς	τε	Βερνίκης ἀναβάντες εἰς τὸ ἱερὸν
[2, 19]	μεστὰ Ἰουδαίων ἔγνω καθ' ἑαυτοῦ	τε	βραδύνας κἂν ἔτι μείνῃ πλείοσιν
[2, 8]	ἀρετῆς καὶ κακίας ἀποτροπήν. Τούς	τε	γὰρ ἀγαθοὺς γίνεσθαι κατὰ τὸν
[2, 20]	καὶ πλείους καθίστατο ταξιάρχους. Στρατιωτῶν	τε	γὰρ ἀπεδείκνυεν διαφοράς, καὶ τούτους
[2, 9]	μεγίστην ταραχὴν ἤγειρεν Ἰουδαίοις· οἵ	τε	γὰρ ἐγγὺς πρὸς τὴν ὄψιν
[2, 8]	αὐτεξούσια, ἐπικουρία καὶ ἔλεος· βοηθεῖν	τε	γὰρ τοῖς ἀξίοις, ὁπόταν δέωνται,
[2, 3]	ἀφορμὴν αὐτοῖς παρέσχεν νεωτεροποιίας· τούς	τε	γὰρ φρουροὺς παραδιδόναι τὰς ἄκρας
[2, 14]	ὁ διακωλύειν τεταγμένος ἱππάρχης τήν	τε	γάστραν αἴρει καὶ καταπαύειν ἐπειρᾶτο
[2, 18]	συχνοὺς τῶν ἱππέων, οἳ τήν	τε	γῆν ἔτεμον καὶ πολὺ πλῆθος
[2, 14]	τε ἀρχιερεῖς καὶ δυνατοὶ τό	τε	γνωριμώτατον τῆς πόλεως παρέστησαν τῷ
[2, 18]	τὴν μητέρα κἀπὶ τούτοις τήν	τε	γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα, μόνον
[2, 18]	περίοπτος ἐπιστὰς τοῖς σώμασιν τήν	τε	δεξιὰν ἀνατείνας, ὡς μηδένα λαθεῖν,
[2, 8]	αὐχμεῖν ἐν καλῷ τίθενται λευχειμονεῖν	τε	διαπαντός. Χειροτονητοὶ δ' οἱ τῶν
[2, 6]	κατηγόρει δὲ τοῦ ἔθνους τό	τε	δύσαρκτον καὶ τὸ δυσπειθὲς φύσει
[2, 16]	μεταβέβηκεν ἡ τύχη προσκυνοῦσιν. Ἄλλα	τε	ἔθνη μυρία πλείονος γέμοντα πρὸς
[2, 10]	τὰς ἱκεσίας τοῦ ἔθνους, ὅτι	τε,	εἰ μὴ βούλεται πρὸς τοῖς
[2, 11]	κινδύνευμα τῆς πράξεως ἐδήλωσεν, ὅτι	τε	εἰ μὴ κατάσχοι τὴν ὁρμὴν
[2, 17]	φρουροὺς δυσὶν ἡμέραις πολιορκήσαντες αὐτούς	τε	εἷλον καὶ κατέσφαξαν καὶ τὸ
[2, 20]	δὲ τῷ πονοῦντι συμπαθεῖν. ὅσα	τε	εἰς παράστασιν ψυχῆς ἢ καρτερίαν
[2, 17]	καὶ τὰς ὑπὲρ ἑαυτῶν γένηταί	τε	ἔκσπονδος τῆς ἡγεμονίας ἡ πόλις,
[2, 19]	ὑπ' ἐκπλήξεως καὶ δέους τάς	τε	ἑλεπόλεις καὶ τοὺς ὀξυβελεῖς καὶ
[2, 10]	Ἔνθεν εὐθέως ἐπέστελλεν Καίσαρι τήν	τε	ἐμβολὴν τὴν εἰς Ἰουδαίαν ἑαυτοῦ
[2, 4]	μεθ' ὧν συνήθροισεν λῃστῶν τά	τε	ἐν Ἱεριχοῖ βασίλεια καταπίμπρησιν καὶ
[2, 18]	λοιπῶν ἀνὰ δισχιλίους ἐπιλέκτους, πεζῶν	τε	ἓξ σπείρας καὶ τέσσαρας ἴλας
[2, 20]	καὶ λῃστείας καὶ ἁρπαγῆς τοῦ	τε	ἐξαπατᾶν τὸ ὁμόφυλον τοῦ τε
[2, 19]	τούτων οἱ κατόπιν ἄλλους οἵ	τε	ἑξῆς ὁμοίως τὴν καλουμένην παρ'
[2, 21]	τὴν πέριξ χώραν πυθόμενοι τήν	τε	ἐπιβουλὴν καὶ τὸν συσκευάσαντα συνηθροίζοντο
[2, 19]	ἐπιούσῃ ἀναλαβὼν ὁ Κέστιος τῶν	τε	ἐπιλέκτων συχνοὺς καὶ τοὺς τοξότας
[2, 8]	ἀλλήλους τὸ ἦθος ἀγριώτερον αἵ	τε	ἐπιμιξίαι πρὸς τοὺς ὁμοίους ἀπηνεῖς
[2, 17]	τοὺς ὑπ' αὐτὸν ἡγεμόνας τόν	τε	ἐπισημότατον τῆς τυραννίδος ὑπηρέτην Ἀψάλωμον.
[2, 14]	τριάκοντα καὶ ἑξακοσίους συνήχθη. βαρυτέραν	τε	ἐποίει τὴν συμφορὰν τὸ καινὸν
[2, 21]	ἦγεν ἀποσκευήν, ἐν ᾗ πολυτελεῖς	τε	ἐσθῆτες οὐκ ὀλίγαι καὶ πλῆθος
[2, 10]	δοκεῖν βούλεσθαι καὶ καλεῖσθαι τῶν	τε	εὐγενεστάτων ἀνδρῶν ἀκροτομῆσαι τὴν πατρίδα,
[2, 20]	καθ' ἑαυτοὺς τεῖχος ἀναδείμασθαι χρημάτων	τε	εὐπόρους ὁρῶν ὄντας καὶ προθύμους
[2, 17]	ὑπορύττειν τὸ τεῖχος οὐχ οἷόν	τε	ἦν ἄνωθεν βαλλομένους· ὑπόνομον δὴ
[2, 13]	ἐλαιῶν καλούμενον ὄρος ἐκεῖθεν οἷός	τε	ἦν εἰς Ἱεροσόλυμα παρελθεῖν βιάζεσθαι
[2, 22]	καὶ τὰ σώματα κατῃκίζετο δῆλός	τε	ἦν ἤδη πόρρωθεν ἀρχόμενος τυραννεῖν.
[2, 18]	τοὺς σφετέρους οἴκους μετέφερον, ἔνδοξός	τε	ἦν ὁ πλεῖστα κερδάνας ὡς
[2, 12]	Ἀλεξάνδρου Κουμανός, ἐφ' οὗ θόρυβοί	τε	ἤρξαντο καὶ φθορὰ πάλιν Ἰουδαίων
[2, 9]	διαμείναντες ἐν ταῖς τετραρχίαις ὅ	τε	Ἡρώδης καὶ ὁ Φίλιππος, ὁ
[2, 21]	καὶ πλῆθος ἐκπωμάτων ἀργυρῶν χρυσοῖ	τε	ἦσαν ἑξακόσιοι. Μὴ δυνάμενοι δὲ
[2, 13]	τοὺς ἰδίους στασιαστὰς κατέχειν οἷοί	τε	ἦσαν καὶ τοῖς Ἕλλησιν αἶσχος
[2, 12]	κατὰ πᾶσαν τὴν χώραν ἁρπαγαί	τε	ἦσαν καὶ τῶν θρασυτέρων ἐπαναστάσεις.
[2, 19]	κατειληφότες ἐπετήρουν τὰς παρόδους δῆλοί	τε	ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες ἀρξαμένων τῶν
[2, 1]	πάντα πρὸς ὀργὴν ἀπεκρίναντο δῆλοί	τε	ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες εἰ πλήθους
[2, 10]	καὶ τοὺς Γαίου θυμοὺς τήν	τε	ἰδίαν πρὸς τούτοις ἀνάγκην. Πρὸς
[2, 15]	βιαζόμενοι παρελθεῖν καὶ κρατῆσαι τοῦ	τε	ἱεροῦ καὶ τῆς Ἀντωνίας· ὧν
[2, 15]	εἰσῄει πάθος, καὶ πολλάκις τούς	τε	ἱππάρχους ἑαυτῆς καὶ σωματοφύλακας πέμπουσα
[2, 19]	τῷ χαλασθέντι τῆς φάλαγγος οἵ	τε	ἱππεῖς ἐκπεριελθόντες ἐπήμυναν καὶ τοῦ
[2, 17]	τοὺς βασιλικοὺς ἀνέφυγον πύργους, τόν	τε	Ἱππικὸν καλούμενον καὶ Φασάηλον καὶ
[2, 20]	καὶ Ἰαφὰ καὶ Σιγὼφ τό	τε	Ἰταβύριον καλούμενον ὄρος καὶ Ταριχέας
[2, 8]	τῶν ἑτεροδόξων ἐπιτέτραπται παρελθεῖν· αὐτοί	τε	καθαροὶ καθάπερ εἰς ἅγιόν τι
[2, 6]	ἐν ταῖς διαθήκαις κατέλιπεν Ἰαμνείας	τε	καὶ Ἀζώτου καὶ Φασαηλίδος ἀποδείκνυται
[2, 20]	σημείων παραδόσεις καὶ σάλπιγγος προκλήσεις	τε	καὶ ἀνακλήσεις προσβολάς τε κεράτων
[2, 17]	ἐν οἷς ἦσαν ἐπίσημοι Σαῦλός	τε	καὶ Ἀντίπας καὶ Κοστόβαρος προσήκοντες
[2, 7]	πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ	τε	καὶ Ἀριστοβούλου δι' οἶκτον ἐκκλέψειαν
[2, 17]	τῷ δήμῳ δισχιλίους ἱππεῖς, Αὐρανίτας	τε	καὶ Βαταναίους καὶ Τραχωνίτας, ὑπὸ
[2, 16]	Ἱεροσολύμων ἄρχοντες ἐσίγησαν, ἀλλ' αὐτοί	τε	καὶ Βερνίκη τῷ Κεστίῳ περὶ
[2, 21]	τοὺς διαφόρους ἀπέστησαν ἐλθόντας, Σέπφωρίς	τε	καὶ Γάβαρα καὶ Γίσχαλα καὶ
[2, 18]	δ' αὐτῶν δεσμώτας ἐφρούρουν, Ἱππηνοί	τε	καὶ Γαδαρεῖς ὁμοίως τοὺς μὲν
[2, 2]	Σαλώμη καὶ τοῦ βασιλέως ἀδελφιδοῖ	τε	καὶ γαμβροί, τῷ μὲν δοκεῖν
[2, 3]	πολεμικώτατον μέρος, Σεβαστηνοὶ τρισχίλιοι Ῥοῦφός	τε	καὶ Γρᾶτος ἐπὶ τούτοις, ὁ
[2, 12]	πατρίδα καὶ τὸν ναὸν τέκνα	τε	καὶ γυναῖκας ἰδίας, ἃ πάντα
[2, 7]	τό τε ὅλον σῶμα σκληρότερόν	τε	καὶ δουλοφανὲς καταμαθὼν ἐνόησεν πᾶν
[2, 18]	τὰς προσεχούσας ἐπόρθουν πόλεις, Φιλαδέλφειάν	τε	καὶ Ἐσεβωνῖτιν καὶ Γέρασα καὶ
[2, 8]	τὴν πρώτην ἀπάγοντες αἵρεσιν εἱμαρμένῃ	τε	καὶ θεῷ προσάπτουσι πάντα, Καὶ
[2, 6]	Τῆς Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας Ἰδουμαία	τε	καὶ Ἰουδαία πᾶσα καὶ Σαμαρεῖτις
[2, 18]	τὴν Τυρίων καὶ Πτολεμαίδα Γάβαν	τε	καὶ Καισάρειαν. Ἀντέσχον δὲ οὔτε
[2, 19]	τῆς Ἀδιαβηνῆς βασιλέως συγγενεῖς, Μονόβαζός	τε	καὶ Κενεδαῖος, μεθ' οὓς ὁ
[2, 16]	καὶ τὸ Παμφύλιον ἔθνος Λύκιοί	τε	καὶ Κίλικες ὑπὲρ ἐλευθερίας ἔχοντες
[2, 8]	στρεβλούμενοί τε καὶ λυγιζόμενοι καιόμενοί	τε	καὶ κλώμενοι καὶ διὰ πάντων
[2, 16]	ῥάβδους; τί χρὴ λέγειν Ἡνιόχους	τε	καὶ Κόλχους καὶ τὸ τῶν
[2, 15]	κατέστειλαν. Ἔπειτα ἐξηγούμενοι μεθ' ἡσυχίας	τε	καὶ κόσμου τοῖς στρατιώταις ὑπήντων
[2, 20]	τῶν συνήθων ἀδικημάτων ἀπόσχοιντο, κλοπῆς	τε	καὶ λῃστείας καὶ ἁρπαγῆς τοῦ
[2, 8]	Ῥωμαίους πόλεμος, ἐν ᾧ στρεβλούμενοί	τε	καὶ λυγιζόμενοι καιόμενοί τε καὶ
[2, 16]	καὶ τοῖς ἀκούουσιν Σύρτεις Νασαμῶνές	τε	καὶ Μαῦροι καὶ τὸ Νομάδων
[2, 6]	Βατανέα δὲ καὶ Τράχων Αὐρανῖτίς	τε	καὶ μέρη τινὰ τοῦ Ζήνωνος
[2, 17]	Σαδούκι καὶ Ἰούδαν Ἰωνάθου δεξιάν	τε	καὶ ὅρκους δώσοντας. Ὧν γενομένων
[2, 14]	χωρίον ἐκεῖνος ἐργαστήρια κατασκευαζόμενος στενήν	τε	καὶ παντάπασιν βιαίαν πάροδον ἀπέλειπεν
[2, 8]	ἀριστοποιησάμενος δ' ἐπεύχεται πάλιν· ἀρχόμενοί	τε	καὶ παυόμενοι γεραίρουσι θεὸν ὡς
[2, 5]	οὐκ ὀλίγην ἄγων δύναμιν ἱππικήν	τε	καὶ πεζικήν, μέρος τῆς στρατιᾶς
[2, 14]	ὁ δὲ μετὰ στρατιᾶς ἱππικῆς	τε	καὶ πεζικῆς ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὥρμησεν,
[2, 13]	οὖν Νέρων δι' ὑπερβολὴν εὐδαιμονίας	τε	καὶ πλούτου παραφρονήσας ἐξύβρισεν εἰς
[2, 16]	μῆκος ἡμερῶν χώραν διειληφότες, τραχυτέραν	τε	καὶ πολλῷ τῆς ὑμετέρας ὀχυρωτέραν
[2, 3]	τὰς στοάς, ἔργα θαυμάσια μεγέθους	τε	καὶ πολυτελείας ἕνεκεν· οἱ δ'
[2, 20]	Κατὰ δὲ τὴν Γαυλανιτικὴν Σελεύκειάν	τε	καὶ Σωγαναίαν καὶ Γάμαλαν ὠχύρωσεν·
[2, 21]	κατὰ τὴν πόλιν ὑπάρχοις ξενίαν	τε	καὶ τὰ ἐπιτήδεια Ἰωάννῃ παρασχεῖν.
[2, 16]	τὸ τῶν Ταύρων φῦλον, Βοσπορανούς	τε	καὶ τὰ περίοικα τοῦ Πόντου
[2, 18]	προαίσθοιντο τὴν ἔφοδον, περιμένειν αὐτόν	τε	καὶ τὴν ἄλλην δύναμιν. Τῶν
[2, 8]	ἀναιροῦσιν. Καὶ Φαρισαῖοι μὲν φιλάλληλοί	τε	καὶ τὴν εἰς τὸ κοινὸν
[2, 3]	καὶ ἐκ τῆς Ἰδουμαίας Ἱεριχοῦντός	τε	καὶ τῆς ὑπὲρ Ἰορδάνην Περαίας,
[2, 8]	μυθολογοῦσιν, Σισύφους καὶ Ταντάλους Ἰξίονάς	τε	καὶ Τιτυούς, πρῶτον μὲν ἀιδίους
[2, 15]	τὸ μηδὲν παθεῖν πλέον. Ἄλλως	τε	καὶ τὸ πείθεσθαι στασιάζουσιν ὀλίγοις,
[2, 8]	τὴν αὐτὴν ὑποτίθενται δίαιταν ἀξινάριόν	τε	καὶ τὸ προειρημένον περίζωμα καὶ
[2, 17]	Ἡττῶντο δ' οἱ βασιλικοὶ πλήθει	τε	καὶ τόλμῃ, καὶ βιασαμένοις εἶκον
[2, 4]	κτείνειν αὐτοῖς προηγούμενον ἦν Ῥωμαίους	τε	καὶ τοὺς βασιλικούς, διέφευγεν δὲ
[2, 15]	ἔθος ἦν αὐτοῖς, ἀναλαβόντες κιθαρισταί	τε	καὶ ὑμνῳδοὶ μετὰ τῶν ὀργάνων
[2, 11]	ἀδελφιδῆς Βερνίκης δύο παῖδας Βερνικιανόν	τε	καὶ Ὑρκανόν, ἐκ δὲ τῆς
[2, 19]	τοὺς μάλιστα γνωρίμους ἐκείνοις Βόρκιόν	τε	καὶ Φοῖβον, δεξιάς τε παρὰ
[2, 8]	καὶ μετὰ τὴν τελευτήν, τῶν	τε	κακῶν ἐμποδίζεσθαι τὰς ὁρμὰς δέει
[2, 8]	δ' ἐπ' ἀνθρώπων ἐκλογῇ τό	τε	καλὸν καὶ τὸ κακὸν προκεῖσθαι
[2, 21]	πάντα τοῖς δημόταις ἔδωκεν τοῖς	τε	κατὰ Σέπφωριν ὁμοίως· καὶ γὰρ
[2, 20]	καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἄνανος τῶν	τε	κατὰ τὴν πόλιν ἁπάντων αὐτοκράτορες
[2, 20]	προκλήσεις τε καὶ ἀνακλήσεις προσβολάς	τε	κεράτων καὶ περιαγωγάς, καὶ πῶς
[2, 20]	τε ἐξαπατᾶν τὸ ὁμόφυλον τοῦ	τε	κέρδος οἰκεῖον ἡγεῖσθαι τὴν βλάβην
[2, 2]	καὶ μετὰ τούτους Ἀρχέλαος τά	τε	κεφάλαια τῶν ἑαυτοῦ δικαίων γράψας
[2, 18]	πλῆθος διέφθειραν τῶν ἐπιχωρίων τάς	τε	κτήσεις διήρπασαν καὶ τὰς κώμας
[2, 10]	εἰ μὴ δέχοιντο Ἰουδαῖοι, τούς	τε	κωλύοντας ἀνελεῖν καὶ πᾶν τὸ
[2, 18]	ἔθνος ἐξαγριοῦται, καὶ διαμερισθέντες τάς	τε	κώμας τῶν Σύρων καὶ τὰς
[2, 18]	φοβεροὺς διὰ φυλακῆς εἶχον, αἵ	τε	λοιπαὶ πόλεις τῆς Συρίας, ὅπως
[2, 17]	Ἐλεάζαρον ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν, ὅ	τε	λοιπὸς δῆμος ἐπὶ τὰς ὀργὰς
[2, 16]	γῆς καὶ θαλάσσης διάστημα φῦλά	τε	Λουσιτανῶν καὶ Καντάβρων ἀρειμάνια οὐδὲ
[2, 12]	καὶ Γαυλανῖτις, προσέθηκεν δὲ τήν	τε	Λυσανίου βασιλείαν καὶ τὴν Οὐάρου
[2, 2]	παρ' ἀμφοῖν κατ' ἰδίαν τό	τε	μέγεθος τῆς βασιλείας καὶ τὸ
[2, 16]	τῶν προσαρκτίων ὁ Ἴστρος ἥ	τε	μεσημβρινὴ μέχρι τῶν ἀοικήτων ἐρευνηθεῖσα
[2, 16]	ἐμοῦ κινδυνεύσετε. (Τοσαῦτα εἰπὼν ἐπεδάκρυσέν	τε	μετὰ τῆς ἀδελφῆς καὶ πολὺ
[2, 18]	ἅμα νηπίοις γέροντας ἐρριμμένους γύναιά	τε	μηδὲ τῆς ἐπ' αἰδοῖ σκέπης
[2, 19]	ὡς οὐ κατελάμβανον, ὑποστρέφοντες τάς	τε	μηχανὰς ᾖρον καὶ τοὺς νεκροὺς
[2, 5]	(Ἐνθένδε εἰς Ἱεροσόλυμα προελθὼν ὀφθείς	τε	μόνον μετὰ τῆς δυνάμεως τὰ
[2, 16]	ἐπικουρεῖν τὸν Ἀγρίππαν ἱκέτευεν, τοῦ	τε	Νεαπολιτανοῦ κατεβόων ὅσα πάθοιεν ὑπὸ
[2, 17]	ἁρπάσαντες ἀνέπεμψαν πρὸς αὐτοὺς Γωρίονά	τε	Νικομήδους υἱὸν καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι
[2, 19]	τὸν Κέστιον. Ὁ δὲ τῆς	τε	νυκτὸς οὐκ ὀλίγον προειλήφει καὶ
[2, 17]	οἷς Ἀνανίας ὁ ἀρχιερεὺς Ἐζεκίας	τε	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ οἱ
[2, 22]	ἐν δὲ τοῖς Ἱεροσολύμοις Ἄνανός	τε	ὁ ἀρχιερεὺς καὶ τῶν δυνατῶν
[2, 18]	καὶ αὐτὸς Ἀγρίππας Κεστίῳ τῆς	τε	ὁδοῦ καὶ τῶν συμφερόντων ἐξηγούμενος.
[2, 7]	τὰς διαφορὰς τοῦ προσώπου τό	τε	ὅλον σῶμα σκληρότερόν τε καὶ
[2, 21]	στρατηγήμασιν τοὺς τέσσαρας ἡγεμόνας τῶν	τε	ὁπλιτῶν τοὺς δυνατωτάτους ἀνέπεμψεν εἰς
[2, 19]	περικόπτειν προσέταξεν. Διαφθαρέντων δὲ τῶν	τε	ὀρέων καὶ τῶν ὄνων ἔτι
[2, 16]	καὶ τῆς εὐδαίμονος Ἀραβίας ὅρμος	τε	οὖσα τῆς Ἰνδικῆς, πεντήκοντα πρὸς
[2, 21]	τῶν μὴ καταλιπόντων Ἰωάννην τάς	τε	οὐσίας διαρπάσειν καὶ τὰς οἰκίας
[2, 18]	οὓς οὐδὲν ἑώρων νεωτερίζοντας. Γερασηνοί	τε	οὔτε εἰς τοὺς ἐμμείναντας ἐπλημμέλησαν
[2, 7]	Καταχθεὶς δὲ εἰς Δικαιάρχειαν δῶρά	τε	παμπληθῆ παρὰ τῶν ἐκεῖ Ἰουδαίων
[2, 19]	Βόρκιόν τε καὶ Φοῖβον, δεξιάς	τε	παρὰ Κεστίου καὶ συγγνώμην παρὰ
[2, 8]	ἕκαστον καὶ τὴν εἱμαρμένην· ψυχήν	τε	πᾶσαν μὲν ἄφθαρτον, μεταβαίνειν δὲ
[2, 16]	τὰ ἔθνη ῥᾴδιον, ὁριζομένην Ἀτλαντικῷ	τε	πελάγει καὶ στήλαις Ἡρακλείοις καὶ
[2, 16]	τῷ βασιλεῖ κατὰ Ἰάμνειαν τόν	τε	πέμψαντα καὶ τὰς αἰτίας ἐδήλωσεν.
[2, 6]	δὲ ὑπὸ τούτῳ μὲν ἥ	τε	Περαία καὶ Γαλιλαία, πρόσοδος διακόσια
[2, 5]	καὶ τῶν ἡγεμόνων γράμματα δεῖσαί	τε	περὶ τοῦ τάγματος ὅλου παρέστη
[2, 1]	διαπρύσιοι καὶ θρῆνος ἐγκέλευστος κοπετοί	τε	περιηχοῦντες ὅλην τὴν πόλιν ὡς
[2, 14]	ἐπεξῄει· τῶν γοῦν λῃστῶν συνέλαβέν	τε	πλείστους καὶ διέφθειρεν οὐκ ὀλίγους.
[2, 10]	τὴν Γαλιλαίαν καὶ συγκαλέσας τό	τε	πλῆθος καὶ τοὺς γνωρίμους πάντας
[2, 17]	ἀποκόψαι τῶν χρεῶν, ὅπως αὐτοί	τε	πλῆθος προσλάβωσιν τῶν ὠφεληθέντων καὶ
[2, 19]	παρὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ὅ	τε	πόλεμος ἐπὶ τοσοῦτον μῆκος προύβη
[2, 15]	καὶ τότε τελοῦσα Βερνίκη γυμνόπους	τε	πρὸ τοῦ βήματος ἱκέτευε τὸν
[2, 14]	ἐτόλμησεν, ἄνδρας ἱππικοῦ τάγματος μαστιγῶσαί	τε	πρὸ τοῦ βήματος καὶ σταυρῷ
[2, 12]	εἰ μὴ τύχοι παραμυθίας, ἠξίου	τε	προάγειν τὸν στρατιώτην καὶ διὰ
[2, 20]	τῆς δὲ ἄνω Γαλιλαίας τήν	τε	προσαγορευομένην Ἀκχαβάρων πέτραν καὶ Σὲπφ
[2, 6]	τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν βασιλέα	τε	προσειπεῖν ἑτοίμως καὶ συμπενθῆσαι τὸν
[2, 5]	ἐρυμνήν, ἣν ὁμοίως διήρπασαν τάς	τε	προσόρους πάσας ὅσαις ἐπετύγχανον. Πυρὸς
[2, 13]	παρελθεῖν βιάζεσθαι καὶ κρατήσας τῆς	τε	Ῥωμαικῆς φρουρᾶς καὶ τοῦ δήμου
[2, 18]	καὶ χρηματίζειν ἐπέτρεψαν Μακεδόνας, ἐπεί	τε	Ῥωμαῖοι κατεκτήσαντο τὴν Αἴγυπτον, οὔτε
[2, 17]	οὓς ὁ πόλεμος ἠγείρετο, βουλόμενός	τε	Ῥωμαίοις μὲν Ἰουδαίους σώζεσθαι, Ἰουδαίοις
[2, 8]	τοὺς ἐπιχωρίους κακίζων, εἰ φόρον	τε	Ῥωμαίοις τελεῖν ὑπομενοῦσιν καὶ μετὰ
[2, 10]	γνωρίμους πάντας εἰς Τιβεριάδα τήν	τε	Ῥωμαίων διεξῄει δύναμιν καὶ τὰς
[2, 10]	τὸ πλέον μέντοι διηπείλει τήν	τε	Ῥωμαίων ἐπανατεινόμενος ἰσχὺν καὶ τοὺς
[2, 12]	τὸν Πάλλαντος ἀδελφὸν ἐκπέμπει τῆς	τε	Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας καὶ Περαίας,
[2, 8]	εἰς ἓν συναθροίζονται χωρίον, ζωσάμενοί	τε	σκεπάσμασιν λινοῖς οὕτως ἀπολούονται τὸ
[2, 1]	καὶ χρυσοῦ θρόνου δεξιωσάμενος τῆς	τε	σπουδῆς, ἣν ἐνεδείξαντο περὶ τὴν
[2, 22]	κάμψαι πρὸς τὸ συμφέρον τούς	τε	στασιαστὰς καὶ τὴν τῶν κληθέντων
[2, 17]	Συνιδόντες οὖν οἱ δυνατοὶ τήν	τε	στάσιν ἤδη δυσκαθαίρετον ὑπ' αὐτῶν
[2, 19]	συνέβη καταλελύσθαι· ἀλλὰ γὰρ ὅ	τε	στρατοπεδάρχης Τυράννιος Πρῖσκος καὶ τῶν
[2, 11]	πρὸς ἐπιδημοῦντα τὸν Ἀγρίππαν τήν	τε	σύγκλητον καλοῦσαν εἰς συμβουλίαν πέμψαι
[2, 6]	ὑπὸ Οὐάρου δυοῖν ἕνεκα, Ἀρχελάῳ	τε	συναγωνίσασθαι, κἂν διανέμῃ τὸν Ἡρώδου
[2, 16]	αἰτίαν τῆς ἀποστάσεως, εἰ ταύτας	τε	συνάψετε πάλιν καὶ τελέσετε τὴν
[2, 16]	πράγματα συγχυθῇ, κέρδος, ὅπως αὐτοί	τε	σωφρονισθέντες μεταβάλωνται καὶ μὴ τῆς
[2, 21]	ὅσοις ἐδόκει φορτικὸς ἐβλασφήμουν, προφέρειν	τε	τὰ κοινὰ χρήματα θᾶττον ἐκέλευον
[2, 13]	τὴν χώραν κατὰ λόχους διήρπαζόν	τε	τὰς τῶν δυνατῶν οἰκίας καὶ
[2, 22]	μὴ τὰ Ῥωμαίων ἐφρόνουν τό	τε	τεῖχος ἐπεσκεύαζον καὶ πολλὰ τῶν
[2, 8]	ἑκάστου τούτων ἑκατέρῳ προσιέναι. Ψυχῆς	τε	τὴν διαμονὴν καὶ τὰς καθ'
[2, 12]	ἐπὶ Ἱεροσόλυμα Ῥωμαίους παροξύνειν, ἐλεῆσαί	τε	τὴν πατρίδα καὶ τὸν ναὸν
[2, 11]	τὰς ὁρμὰς τοῦ στρατιωτικοῦ προσδέχεταί	τε	τὴν σύγκλητον εἰς τὸ στρατόπεδον
[2, 8]	λῃστείας καὶ συντηρήσειν ὁμοίως τά	τε	τῆς αἱρέσεως αὐτῶν βιβλία καὶ
[2, 3]	Συνέδραμεν γοῦν πλῆθος ἄπειρον ἔκ	τε	τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐκ τῆς
[2, 6]	δεῖσθαι δὲ Ῥωμαίων ἐλεῆσαι τά	τε	τῆς Ἰουδαίας λείψανα καὶ μὴ
[2, 2]	θρόνου καὶ χρηματίσας βασιλεὺς τάξεις	τε	τῆς στρατιᾶς ἀμείψας καὶ προκοπὰς
[2, 12]	κώμῃ τὸν ἱερὸν νόμον διέρρηξέν	τε	τὸ βιβλίον καὶ εἰς πῦρ
[2, 3]	ἐπολιόρκουν. (Ὁ δὲ Σαβῖνος πρός	τε	τὸ πλῆθος αὐτῶν ὑποδείσας καὶ
[2, 10]	ὑπὲρ αὑτῶν. Ὁ δὲ πρός	τε	τὸ πλῆθος καὶ τὰς δεήσεις
[2, 22]	μελλούσας προορώμενοι συμφορὰς ἀπωλοφύροντο. Θειασμοί	τε	τοῖς εἰρήνην ἀγαπῶσιν δύσφημοι, τοῖς
[2, 16]	δὲ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐπί	τε	τὸν βασιλέα καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς
[2, 17]	ὕστερον ἐτυράννησεν τῆς Μασάδας. Αὐτόν	τε	τὸν Μανάημον εἰς τὸν καλούμενον
[2, 17]	ἦν. Οἱ δὲ ἔνδοθεν πρός	τε	τὸν Μανάημον καὶ τοὺς ἐξάρχοντας
[2, 21]	τῶν ἐπιφανῶν ἄνδρας ἔστειλαν, τόν	τε	τοῦ Νομικοῦ Ἰώεσδρον καὶ Ἀνανίαν
[2, 10]	διελύθησαν. (Ταῖς δ' ἑξῆς ἀθρόους	τε	τοὺς δυνατοὺς κατ' ἰδίαν καὶ
[2, 12]	ἀρχιερεῖς Ἰωνάθην καὶ Ἀνανίαν τόν	τε	τούτου παῖδα Ἄνανον καί τινας
[2, 4]	τῶν βασιλικῶν πεζῶν ἡγεμὼν τούς	τε	Τραχωνίτας τοξότας καὶ τὸ μαχιμώτατον
[2, 20]	οὐκ ἐπέστησαν ταῖς χρείαις αὐτόν	τε	τυραννικὸν ὁρῶντες καὶ τοὺς ὑπ'
[2, 3]	τρία μέρη τριχῆ στρατοπεδεύονται, πρός	τε	τῷ βορείῳ τοῦ ἱεροῦ κλίματι
[2, 2]	κατῄει πρὸς θάλασσαν καταλιπὼν ἐπίτροπόν	τε	τῶν βασιλείων καὶ κηδεμόνα τῶν
[2, 9]	(Ἀποδειχθεὶς δὲ Γάιος Καῖσαρ ἀνίησίν	τε	τῶν δεσμῶν τὸν Ἀγρίππαν καὶ
[2, 3]	Σαβῖνος ἤθροισεν. (Ἰουδαίους δὲ ἥ	τε	τῶν ἔργων καὶ ἀνδρῶν φθορὰ
[2, 17]	διαφύγοι. Τὸν δὲ Μανάημον ἥ	τε	τῶν ὀχυρῶν καταστροφὴ χωρίων καὶ
[2, 15]	δὲ τὸ πλῆθος ταχέως αἰδοῖ	τε	τῶν παρακαλούντων καὶ κατ' ἐλπίδα
[2, 20]	νέων ἀνδρῶν, οὓς πάντας ἔκ	τε	τῶν συλλεγομένων παλαιῶν ὅπλων ἐγκατασκευαζόμενος
[2, 20]	πολέμου πλείονας. ρέθη δὲ Ἰώσηπός	τε	υἱὸς Γωρίονος καὶ ὁ ἀρχιερεὺς
[2, 5]	τῶν αὐτοῦ φίλων, ὃς τούς	τε	ὑπαντιάσαντας τρέπεται καὶ Σέπφωριν πόλιν
[2, 12]	βασιλείαν μετατίθησιν, δοὺς αὐτῷ τήν	τε	Φιλίππου γενομένην ἐπαρχίαν, αὕτη δ'
[2, 2]	τὰ βασίλεια καὶ μεταπεμπόμενος τούς	τε	φρουράρχους καὶ διοικητὰς ἐπειρᾶτο διερευνᾶν
[2, 20]	Κατ' ὀλίγον γε μὴν ἥ	τε	χρεία τῶν χρημάτων καὶ γοητεύων
[2, 17]	δημόταις ἑτέρους λῃστὰς καθοπλίσας τούτοις	τε	χρώμενος δορυφόροις, οἷα δὴ βασιλεὺς
[2, 18]	ἀσεβεῖν τὴν βασιλείαν διέφθειρεν· διετέλει	τε	ὠμῶς εἰς τὸ ἔθνος παρανομῶν,
[2, 21]	χρῆται· ἀναβὰς γὰρ ἐπὶ τὸ	τέγος	καὶ τῇ δεξιᾷ καταστείλας τὸν
[2, 15]	ὁρμῆς, καὶ διαστάντες ἐπὶ τῶν	τεγῶν	τοὺς Ῥωμαίους ἔβαλλον. Καταπονούμενοι δὲ
[2, 11]	δὲ τῆς προτέρας Μαριάμμης Ἀριστόβουλον.	Τεθνήκει	δ' αὐτῷ καὶ ἕτερος ἀδελφὸς
[2, 18]	Ταῦτα εἰπὼν ἐλεοῦσιν ἅμα καὶ	τεθυμωμένοις	ὄμμασιν περισκέπτεται τὴν ἑαυτοῦ γενεάν·
[2, 19]	καὶ κραυγὴ χαιρόντων ἅμα καὶ	τεθυμωμένων.	Ὀλίγου δὲ δεῖν πᾶσαν ἀνήρπασαν
[2, 19]	πολλάκις μὲν ἀπεκρούσαντο τοὺς τῷ	τείχει	προσελθόντας, τέλος δὲ τῷ πλήθει
[2, 17]	συχνοὶ τῶν λῃστῶν ὑπὸ τοῖς	τείχεσιν	ἔπιπτον. Οὔτε δὲ νυκτὸς οὔτε
[2, 16]	Βρεττανῶν τεῖχος οἱ τοῖς Ἱεροσολύμων	τείχεσιν	πεποιθότες· καὶ γὰρ ἐκείνους περιβεβλημένους
[2, 19]	ἐκείνην τὴν ὥραν ἐντὸς τῶν	τειχέων	βιάσασθαι, παραυτίκα τὴν πόλιν ἔσχεν
[2, 20]	ἁπάντων αὐτοκράτορες καὶ μάλιστα τὰ	τείχη	τῆς πόλεως ἀνεγείρειν· τὸν γὰρ
[2, 21]	αἰδοῦνται τὴν πόλιν αὐτῷ τῷ	τειχίσαντι,	προσδέχεσθαι τοὺς ἀπολογησομένους ἔφασκεν καὶ
[2, 21]	μὲν τῶν παρόντων Ταριχέας ἔφη	τειχίσειν,	ἀσφαλιεῖσθαι δὲ ὁμοίως καὶ τὰς
[2, 20]	δὲ Σεπφωρίταις ἐφῆκε καθ' ἑαυτοὺς	τεῖχος	ἀναδείμασθαι χρημάτων τε εὐπόρους ὁρῶν
[2, 21]	πρῶτον μὲν αὐτῷ πιστεῦσαι τὸ	τεῖχος	ἀνοικοδομῆσαι τῆς πατρίδος, ἐν ᾧ
[2, 17]	ὁ μὲν πύργος ἐξαίφνης κατασείεται,	τεῖχος	δ' ἕτερον ἔνδοθεν ἀνῳκοδομημένον διεφάνη·
[2, 21]	χρήματα προειλόμην, ἵνα ὑμῖν περιβάλωμαι	τεῖχος.	Εἰ μὴ δοκεῖ, προφέρω τὰ
[2, 22]	τὰ Ῥωμαίων ἐφρόνουν τό τε	τεῖχος	ἐπεσκεύαζον καὶ πολλὰ τῶν πολεμιστηρίων
[2, 11]	γὰρ τοῖς Ἱεροσολύμοις περιβαλεῖν ἤρξατο	τεῖχος,	ἡλίκον ἂν τελεσθὲν ἀνήνυτον Ῥωμαίοις
[2, 19]	τοὺς θυρεοὺς ἐξερείσαντες εἰς τὸ	τεῖχος	καὶ κατὰ τούτων οἱ κατόπιν
[2, 16]	Σκέψασθε δὲ καὶ τὸ Βρεττανῶν	τεῖχος	οἱ τοῖς Ἱεροσολύμων τείχεσιν πεποιθότες·
[2, 17]	ὀργάνων, καὶ φανερῶς ὑπορύττειν τὸ	τεῖχος	οὐχ οἷόν τε ἦν ἄνωθεν
[2, 19]	δὲ οἱ στρατιῶται κακούμενοι τὸ	τεῖχος	ὑπέσυρον καὶ τοῦ ἱεροῦ τὴν
[2, 11]	Ὑπήντων δ' αὐτοῖς πρὸ τοῦ	τείχους	γυμνοῖς τοῖς ξίφεσιν οἱ σφοδρότερον
[2, 19]	τῶν πύργων τοὺς ἀποπειρωμένους τοῦ	τείχους	ἔβαλλον. Πέντε μὲν οὖν ἡμέραις
[2, 3]	δ' εἰς τοὐπίσω κατὰ τοῦ	τείχους	ἐκρημνίζοντο, ἔνιοι δ' ὑπ' ἀμηχανίας
[2, 19]	περὶ τὸν Ἄνανον ἀπὸ τοῦ	τείχους	κατέβαλον καὶ λίθοις παίοντες συνήλασαν
[2, 21]	δὲ λοιπὸν ἐντὸς τοῦ Γισχάλων	τείχους	ὁ παρὰ Ἰωσήπου φόβος ἐφρούρει.
[2, 21]	ἀσφαλείας δεομένην καὶ πρὸς κατασκευὴν	τείχους	χρῄζουσαν ἀργυρίου, δεδοικὼς δὲ τὸν
[2, 3]	οὖν ἐνέκειντο τῇ πολιορκίᾳ τῶν	τειχῶν	ἅμα πειρώμενοι τοῦ φρουρίου καὶ
[2, 17]	αὐτοὺς εἰς τέσσαρα μέρη τῶν	τειχῶν	ἐπειρῶντο. Τῶν δ' ἔνδον πρὸς
[2, 21]	Θεασάμενοι δ' αὐτὸν ἀπὸ τῶν	τειχῶν	ἔτι βλασφημοῦντες οἱ διάφοροι καὶ
[2, 3]	ὅσοι δὲ καθερπύσαντες ἀπὸ τῶν	τειχῶν	ᾖξαν εἰς τοὺς Ῥωμαίους εὐμεταχείριστοι
[2, 16]	τῆς καθ' ἑκάστην κεφαλὴν εἰσφορᾶς	τεκμήρασθαι,	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν οὐκ ἀδοξεῖ,
[2, 15]	γνωρίμοις μεταπέμπεται καὶ μόνον ἔφη	τεκμήριον	ἔσεσθαι τοῦ μηδὲν ἔτι τὸν
[2, 18]	δ' αὐτῷ καὶ γυνὴ καὶ	τέκνα	καὶ γηραιοὶ γονεῖς. Ὁ δὲ
[2, 16]	κωλύει ταῖς ἑαυτῶν χερσὶν διαχρήσασθαι	τέκνα	καὶ γυναῖκας καὶ τὴν περικαλλεστάτην
[2, 18]	τήν τε γυναῖκα καὶ τὰ	τέκνα,	μόνον οὐχ ὑπαπαντῶντος ἑκάστου τῷ
[2, 12]	τὴν πατρίδα καὶ τὸν ναὸν	τέκνα	τε καὶ γυναῖκας ἰδίας, ἃ
[2, 10]	ἑτοίμους εἰς τὴν σφαγὴν ἅμα	τέκνοις	καὶ γυναιξίν. Ἐπὶ τούτοις θαῦμα
[2, 14]	ἡμέρας ἀριθμὸς σὺν γυναιξὶν καὶ	τέκνοις,	οὐδὲ γὰρ νηπίων ἀπέσχοντο, περὶ
[2, 2]	Φίλιππον. Συνεξῄει δ' ἅμα τοῖς	τέκνοις	Σαλώμη καὶ τοῦ βασιλέως ἀδελφιδοῖ
[2, 10]	(Ἰουδαῖοι δὲ μετὰ γυναικῶν καὶ	τέκνων	ἀθροισθέντες εἰς τὸ πεδίον τὸ
[2, 16]	οἶκτος ὑμᾶς εἰ καὶ μὴ	τέκνων	καὶ γυναικῶν, ἀλλὰ τῆς γε
[2, 8]	τὸ μὴ δι' ἡδονὴν ἀλλὰ	τέκνων	χρείαν γαμεῖν. Λουτρὰ δὲ ταῖς
[2, 2]	συνέδριον μὲν ἀθροίζει τῶν ἐν	τέλει	Ῥωμαίων, ἐν ᾧ καὶ τὸν
[2, 6]	δὲ Καίσαρος συνέδριον τῶν ἐν	τέλει	Ῥωμαίων καὶ τῶν φίλων ἐν
[2, 8]	κακίζων, εἰ φόρον τε Ῥωμαίοις	τελεῖν	ὑπομενοῦσιν καὶ μετὰ τὸν θεὸν
[2, 16]	ταύτας τε συνάψετε πάλιν καὶ	τελέσετε	τὴν εἰσφοράν· οὐ γὰρ δή
[2, 11]	περιβαλεῖν ἤρξατο τεῖχος, ἡλίκον ἂν	τελεσθὲν	ἀνήνυτον Ῥωμαίοις ἐποίησεν τὴν πολιορκίαν.
[2, 9]	συμφυγούσης αὐτῷ καὶ τῆς γυναικὸς	τελευτᾷ.	~(Γάιος δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τοσοῦτον
[2, 11]	ὁ βασιλεύων τῆς Χαλκίδος Ἡρώδης	τελευτᾷ,	καταλιπὼν ἐκ μὲν τῆς ἀδελφιδῆς
[2, 12]	μησὶν ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν ἡμέραις	τελευτᾷ	καταλιπὼν Νέρωνα τῆς ἀρχῆς διάδοχον,
[2, 3]	ὁρίσαι τι περὶ τούτων Καίσαρα	τελευτᾷ	μὲν ἡ Ἀρχελάου μήτηρ Μαλθακὴ
[2, 19]	τοὺς κατόπιν τιτρώσκοντας ἐθάρρουν οἱ	τελευταῖοι	ἄπειρόν τι πλῆθος οἰόμενοι διώκειν
[2, 10]	ἀργὰ προσδιέτριβεν αὐτῷ τὰ πλήθη,	τελευταῖον	ἀθροίσας αὐτοὺς καὶ παρακινδυνευτέον ἐμοὶ
[2, 9]	τε ἄλλα ποικίλως ἐφιλοφρονεῖτο καὶ	τελευταῖον	τὰς χεῖρας ἀνατείνας φανερῶς ηὔξατο
[2, 13]	μετήνεγκεν τὴν ὠμότητα, Καὶ ὡς	τελευταῖον	ὑπὸ φρενοβλαβείας ἐξώκειλεν εἰς σκηνὴν
[2, 9]	Ῥωμαίων ἡγεμονίας μετὰ τὴν Αὐγούστου	τελευτήν,	ἀφηγησαμένου τῶν πραγμάτων ἔτεσιν ἑπτὰ
[2, 6]	παῖδα μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς	τελευτὴν	βασιλέα τε προσειπεῖν ἑτοίμως καὶ
[2, 2]	εἴ γε μετὰ τὴν Ἡρώδου	τελευτὴν	ἐγκαθέτους μὲν ὑποπέμψας τοὺς περιθήσοντας
[2, 12]	ἐβασίλευσεν. ~(Μετὰ δὲ τὴν Ἡρώδου	τελευτήν,	ὃς ἦρχε τῆς Χαλκίδος, καθίστησιν
[2, 8]	ἐλπίδι τιμῆς καὶ μετὰ τὴν	τελευτήν,	τῶν τε κακῶν ἐμποδίζεσθαι τὰς
[2, 7]	Ἰόβᾳ τῷ βασιλεύοντι Λιβύης, οὗ	τελευτήσαντος	ἐπανελθοῦσαν αὐτὴν καὶ χηρεύουσαν παρὰ
[2, 11]	ἔφθη πρὶν ὑψῶσαι τὸ ἔργον	τελευτήσας	ἐν Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼς μὲν ἔτη
[2, 7]	ποικίλαις δὲ πραγμάτων μεταβολαῖς γενόμενον	τελευτήσειν.	Ταῦτα ἀκούσας Ἀρχέλαος μετὰ πέντε
[2, 9]	τὰς ἑαυτῶν τετραρχίας· Σαλώμη γὰρ	τελευτῶσα	Ἰουλίᾳ τῇ τοῦ Σεβαστοῦ γυναικὶ
[2, 1]	εἰσφοράς, οἱ δὲ ἀναιρεῖν τὰ	τέλη,	τινὲς δὲ ἀπολύειν τοὺς δεσμώτας·
[2, 19]	ἀπεκρούσαντο τοὺς τῷ τείχει προσελθόντας,	τέλος	δὲ τῷ πλήθει τῶν βελῶν
[2, 19]	θεὸς ἤδη καὶ τὰ ἅγια	τέλος	λαβεῖν ἐπ' ἐκείνης τῆς ἡμέρας
[2, 16]	μόνοι πολεμήσετε μηδὲ τὸ Καρχηδονίων	τέλος	σκοποῦντες, οἳ τὸν μέγαν αὐχοῦντες
[2, 4]	δεξιάν. Τοῦτο μὲν δὴ τὸ	τέλος	ὕστερον αὐτοὺς ἐξεδέχετο, τότε δὲ
[2, 22]	βίας, κἀν τοῖς ἑξῆς οἵου	τέλους	ἔτυχεν δηλώσομεν. (Κατὰ δὲ τὴν
[2, 15]	κόμας. Ἃ δὴ καὶ τότε	τελοῦσα	Βερνίκη γυμνόπους τε πρὸ τοῦ
[2, 14]	Ἰουδαίων, σὺν οἷς Ἰωάννης ὁ	τελώνης.	Πείθουσι τὸν Φλῶρον ἀργυρίου ταλάντοις
[2, 11]	κακοβουλίαν ὁμοφύλῳ φόνῳ μιαίνεσθαι τὰ	τεμένη	τῆς πατρίδος. Ὁ μὲν οὖν
[2, 8]	καθαροὶ καθάπερ εἰς ἅγιόν τι	τέμενος	παραγίνονται τὸ δειπνητήριον. Καὶ καθισάντων
[2, 21]	τὸ ἴδιον ξίφος ἐπιδήσας τῷ	τένοντι.	Πρὸς ταῦτα τῶν μὲν οἰκείως
[2, 16]	νῆσον οἰκοῦντας πλεύσαντες ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι,	τέσσαρα	δὲ τάγματα τὴν τοσαύτην νῆσον
[2, 17]	καὶ διανείμαντες σφᾶς αὐτοὺς εἰς	τέσσαρα	μέρη τῶν τειχῶν ἐπειρῶντο. Τῶν
[2, 16]	δὲ τρισχιλίοις ὁπλίταις ὑποτάσσεται, καὶ	τεσσαράκοντα	ναῦς μακραὶ τὴν πρὶν ἄπλωτον
[2, 17]	φόρους συνέλεγον. Ταχέως δὲ τὰ	τεσσαράκοντα	τάλαντα, τοσοῦτον γὰρ ἔλειπεν, ἠθροίσθη.
[2, 4]	οὖν ἑκατοντάρχην αὐτῶν Ἄρειον καὶ	τεσσαράκοντα	τοὺς γενναιοτάτους κατηκόντισαν, οἱ δὲ
[2, 21]	νομίσματος, ὃ τέσσαρας Ἀττικὰς δύναται,	τέσσαρας	ἀμφορεῖς, τῆς αὐτῆς ἐπίπρασκεν τιμῆς
[2, 21]	δὲ τοῦ Τυρίου νομίσματος, ὃ	τέσσαρας	Ἀττικὰς δύναται, τέσσαρας ἀμφορεῖς, τῆς
[2, 21]	ὅπλων καὶ χειρωσάμενος στρατηγήμασιν τοὺς	τέσσαρας	ἡγεμόνας τῶν τε ὁπλιτῶν τοὺς
[2, 5]	τάγματα καὶ τὰς σὺν αὐτοῖς	τέσσαρας	ἴλας ἱππέων ἐπὶ Πτολεμαίδος ᾔει,
[2, 18]	πεζῶν τε ἓξ σπείρας καὶ	τέσσαρας	ἴλας ἱππέων, πρὸς αἷς τὰς
[2, 8]	χρόνον τῆς ἀσκήσεως εἰς μοίρας	τέσσαρας,	καὶ τοσοῦτον οἱ μεταγενέστεροι τῶν
[2, 13]	Ἡρώδου, τῇ δ' Ἀγρίππα βασιλείᾳ	τέσσαρας	πόλεις προστίθησιν σὺν ταῖς τοπαρχίαις,
[2, 21]	δὲ καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας καὶ	τέσσαρας	τῶν ἐπιφανῶν ἄνδρας ἔστειλαν, τόν
[2, 4]	καταφρονοῦσα, πρὸς δὲ τούτοις ἀδελφοὶ	τέσσαρες	ὅμοιοι. Τούτων ἑκάστῳ λόχον ὑποζεύξας
[2, 21]	βεβουλευμένων. Διὸ καὶ μὴ προφυλαξαμένου	τέσσαρες	πόλεις εὐθέως πρὸς τοὺς διαφόρους
[2, 21]	διανίσταται, Καὶ παραινούντων φεύγειν τῶν	τεσσάρων,	οἳ παρέμειναν, οὔτε πρὸς τὴν
[2, 21]	εὑρέθησαν καὶ τριακόσια, καὶ ναῦται	τεσσάρων	οὐ πλείους ἦσαν ἐν ἑκάστῳ,
[2, 21]	ὁρμὴν τοῦ πλήθους ἔφυγον πλὴν	τεσσάρων	πάντες, αὐτὸς δὲ κοιμώμενος ἤδη
[2, 16]	ἔξωθεν τῇ Ῥώμῃ σῖτον μηνῶν	τεσσάρων·	τετείχισται δὲ πάντοθεν ἢ δυσβάτοις
[2, 14]	Προσελθὼν δὲ Ἰούκουνδος ὁ διακωλύειν	τεταγμένος	ἱππάρχης τήν τε γάστραν αἴρει
[2, 16]	Ἀλλὰ καὶ τοῦτο παρὰ Ῥωμαίοις	τέτακται·	δίχα γὰρ θεοῦ συστῆναι τηλικαύτην
[2, 6]	ἔχοντα ταλάντων ἑκατόν, ὑπὸ Φιλίππῳ	τέτακτο.	Τῆς Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας Ἰδουμαία
[2, 17]	ὑπὲρ τῶν στασιαστῶν δίκας δώσων	τετάρακτο.	Καὶ γὰρ δὴ σαββάτῳ συνέβη
[2, 19]	πολλοὺς διαφῆκεν τῶν στρατιωτῶν· τῇ	τετάρτῃ	δέ, ἥτις ἦν τριακὰς Ὑπερβερεταίου
[2, 4]	καὶ Πτολεμαίῳ περιπεσόντες· ὁ δὲ	τέταρτος	Ἀρχελάῳ προσεχώρησεν κατὰ δεξιάν. Τοῦτο
[2, 6]	πᾶσα καὶ Σαμαρεῖτις ἦν κεκουφισμένη	τετάρτῳ	μέρει τῶν φόρων εἰς τιμὴν
[2, 16]	τοὺς οὕτως ὑπὸ τῆς φύσεως	τετειχισμένους,	ἐξ ἀνατολῆς μὲν ταῖς Ἄλπεσιν
[2, 16]	τῇ Ῥώμῃ σῖτον μηνῶν τεσσάρων·	τετείχισται	δὲ πάντοθεν ἢ δυσβάτοις ἐρημίαις
[2, 1]	ἀνεβόων ἐκ τῶν ὑφ' Ἡρώδου	τετιμημένων	χρῆναι καὶ πρῶτον τὸν ὑπ'
[2, 21]	τοῖς ᾠκειωμένοις, ἦσαν δὲ εἰς	τετρακισμυρίους	Ταριχεᾶται, παντὶ τῷ πλήθει παρρησιαστικώτερον
[2, 20]	οἷς ἐπεποίθει μάλιστα μισθοφόροι περὶ	τετρακισχιλίους	καὶ πεντακοσίους· ἐπιλέκτους δὲ περὶ
[2, 18]	εἵπετο δὲ καὶ Σόαιμος μετὰ	τετρακισχιλίων,	ὧν ἦσαν ἱππεῖς ἡ τρίτη
[2, 3]	θησαυρῷ προσπεσόντες οἱ στρατιῶται περὶ	τετρακόσια	τάλαντα διήρπασαν, ὧν ὅσα μὴ
[2, 19]	πεντακόσιοι δεκαπέντε· τούτων ἦσαν οἱ	τετρακόσιοι	πεζοί, τὸ δὲ λοιπὸν ἱππεῖς·
[2, 18]	ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν φονευθέντων	τετρακόσιοι	πρὸς ὀκτακισχιλίοις. Ὁμοίως δὲ καὶ
[2, 19]	ἔπαυλιν αὐτῶν ἐπὶ τοὺς ἐξαπατήσαντας	τετρακοσίους	ἔδραμον, κἀκείνους μὲν ταχέως κατηκόντισαν,
[2, 19]	διακρίνας τοὺς εὐψυχοτάτους στρατιώτας ὡσεὶ	τετρακοσίους	ἐπέστησεν τῶν δωμάτων, προστάξας ἀναβοᾶν
[2, 19]	ἀνῃρηκότες, ἱππεῖς δὲ ὀγδοήκοντα καὶ	τετρακοσίους.	Τάδε μὲν οὖν ἐπράχθη Δίου
[2, 21]	ἐμπειρίᾳ διαφέροντας ἐξελέγετο, μέχρι καὶ	τετρακοσίων	ἀνδρῶν στῖφος συνεκρότησεν, οἳ τὸ
[2, 9]	ὑδάτων ἐξαναλίσκων· κατῆγεν δὲ ἀπὸ	τετρακοσίων	σταδίων. Πρὸς τοῦτο τοῦ πλήθους
[2, 6]	ἦν τῆς Ἀρχελάῳ δοθείσης χώρας	τετρακοσίων	ταλάντων. Σαλώμη δὲ πρὸς οἷς
[2, 17]	ἥτις ἦν τοῦ ἔνδον ἱεροῦ	τετραμμένη	πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου. Καὶ πρῶτον
[2, 9]	ἡμέραις δύο, διαμείναντες ἐν ταῖς	τετραρχίαις	ὅ τε Ἡρώδης καὶ ὁ
[2, 12]	βασιλείαν καὶ τὴν Οὐάρου γενομένην	τετραρχίαν.	Αὐτὸς δὲ διοικήσας τὴν ἡγεμονίαν
[2, 9]	κατήγορος Ἀγρίππας, ᾧ καὶ τὴν	τετραρχίαν	τὴν ἐκείνου προσέθηκεν Γάιος. Καὶ
[2, 6]	λοιπὸν ἥμισυ διελὼν εἰς δύο	τετραρχίας	δυσὶν ἑτέροις παισὶν Ἡρώδου δίδωσιν,
[2, 9]	τὸν Ἀγρίππαν καὶ τῆς Φιλίππου	τετραρχίας,	θνήσκει γὰρ οὗτος, καθίστησι βασιλέα.
[2, 9]	κληθεὶς Ἀντίπας, διῴκουν τὰς ἑαυτῶν	τετραρχίας·	Σαλώμη γὰρ τελευτῶσα Ἰουλίᾳ τῇ
[2, 11]	ἔτη τρία, πρότερον δὲ τῶν	τετραρχιῶν	τρισὶν ἑτέροις ἔτεσιν ἀφηγησάμενος. Καταλείπει
[2, 9]	Ἀγρίππας φθόνῳ τὰς Ἡρώδου τοῦ	τετράρχου	διήγειρεν ἐπιθυμίας. Ἐνῆγε δὲ μάλιστα
[2, 9]	γ' ἂν ἐκεῖνον διστάσειεν ἐκ	τετράρχου;	τούτοις ἀναπεισθεὶς Ἡρώδης ἧκεν πρὸς
[2, 9]	(Κἀν τούτῳ κατήγορος Ἡρώδου τοῦ	τετραρχοῦντος	Ἀγρίππας υἱὸς Ἀριστοβούλου, ὃν ὁ
[2, 12]	Ἱεροσολύμων ἐκδραμόντες σάκκους ἀμπεχόμενοι καὶ	τέφραν	τῶν κεφαλῶν καταχέοντες ἱκέτευον ἀναχωρεῖν
[2, 8]	μετὰ ταῦτα πρὸς ἃς ἕκαστοι	τέχνας	ἴσασιν ὑπὸ τῶν ἐπιμελητῶν διαφίενται,
[2, 13]	ἦν καὶ τοῦ λαθεῖν ἡ	τέχνη.	(Συνέστη δὲ πρὸς τούτοις στῖφος
[2, 21]	ἡ ταπείνωσις προπαρασκευὴ στρατηγήματος, καὶ	τεχνιτεύων	τοὺς ἀγανακτοῦντας κατ' αὐτοῦ κατ'
[2, 21]	τὰ σπλάγχνα γυμνῶσαι· περιειστήκει δὲ	τέως	τὸ πλῆθος δικαιολογεῖσθαι μακρότερα τοὺς
[2, 9]	Ἰουλιάδα, Ἡρώδης δ' ἐν μὲν	τῇ	Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα, ἐν δὲ τῇ
[2, 18]	Ἔπειτα Γαδάροις καὶ Ἵππῳ καὶ	τῇ	Γαυλανίτιδι προσπεσόντες τὰ μὲν καταστρεψάμενοι,
[2, 2]	τινα διάδοχον, εἴτε καὶ πάσῃ	τῇ	γενεᾷ διανεῖμαι τὴν ἀρχήν· ἐδόκει
[2, 13]	δίδωσιν βασιλεύειν Ἀριστοβούλῳ τῷ Ἡρώδου,	τῇ	δ' Ἀγρίππα βασιλείᾳ τέσσαρας πόλεις
[2, 21]	νουθετῆσαι διὰ τῆς ἁρπαγῆς ἠθέλησεν,	τῇ	δ' ἀποδόσει τῶν χρημάτων πάλιν
[2, 9]	καὶ νύκτας ἴσας ἀκίνητοι διεκαρτέρουν.	(Τῇ	δ' ἑξῆς ὁ Πιλᾶτος καθίσας
[2, 17]	καὶ τοῖς ἐμπρησθεῖσιν ἀρκεσθέντες ἀνεπαύσαντο.	(Τῇ	δ' ἑξῆς, πεντεκαιδεκάτη δ' ἦν
[2, 17]	οὐδέτεροι τοῦ καταληφθέντος μέρους εἶκον.	(Τῇ	δ' ἑξῆς τῆς τῶν ξυλοφορίων
[2, 19]	Ῥωμαίοις ἀμήχανος ἦν ἡ προσβολή,	τῇ	δ' ἐπιούσῃ ἀναλαβὼν ὁ Κέστιος
[2, 19]	τὸν Σκοπὸν αὐλίζεται στρατοπέδῳ Κέστιος,	τῇ	δ' ἐπιούσῃ προσωτέρω χωριζόμενος μᾶλλον
[2, 15]	οὖν ἑξκαιδεκάτῃ μηνὸς Ἀρτεμισίου συνηνέχθη,	τῇ	δ' ἐπιούσῃ τὸ μὲν πλῆθος
[2, 14]	μὲν ἐν τοῖς βασιλείοις αὐλίζεται,	τῇ	δ' ὑστεραίᾳ βῆμα πρὸ αὐτῶν
[2, 18]	Σκυθοπολῖται τὴν πίστιν αὐτῶν δελεάζοντες,	τῇ	δὲ τρίτῃ νυκτὶ παρατηρήσαντες τοὺς
[2, 12]	συνεχύθησαν, καὶ καθάπερ ὀργάνῳ τινὶ	τῇ	δεισιδαιμονίᾳ συνελκόμενοι πρὸς ἓν κήρυγμα
[2, 21]	γὰρ ἐπὶ τὸ τέγος καὶ	τῇ	δεξιᾷ καταστείλας τὸν θόρυβον αὐτῶν
[2, 21]	ἑτέραν αὐτὸς ἀποκόψειεν ἑαυτοῦ, σπασάμενος	τῇ	δεξιᾷ τὸ ξίφος ἀπέκοψεν τὴν
[2, 8]	ἐγκρατείας δῷ, πρόσεισιν μὲν ἔγγιον	τῇ	διαίτῃ καὶ καθαρωτέρων τῶν πρὸς
[2, 11]	γένοιτο. Κἀκεῖνος συνιδὼν τὸν ἤδη	τῇ	δυνάμει Καίσαρα πρὸς Κλαύδιον ἄπεισιν.
[2, 19]	σφόδρα κάμνον, κἂν ἐκινδύνευσεν ὅλῃ	τῇ	δυνάμει Κέστιος. Ἀπέθανον δὲ Ῥωμαίων
[2, 10]	συνέβη χειμασθῆναι τρεῖς μῆνας ἐν	τῇ	θαλάσσῃ, τὸν δὲ Γαίου θάνατον
[2, 20]	γυναῖκας ἁπάσας πλὴν ὀλίγων ὑπηγμένας	τῇ	Ἰουδαῑ κῇ θρησκείᾳ· Διὸ μέγιστος
[2, 8]	τοῖς ἄλλοις ὁμοφρονοῦν, διεστὼς δὲ	τῇ	κατὰ γάμον δόξῃ· μέγιστον γὰρ
[2, 9]	Πανεάδι πόλιν κτίζει Καισάρειαν κἀν	τῇ	κάτω Γαυλανιτικῇ Ἰουλιάδα, Ἡρώδης δ'
[2, 16]	τάγματα τὴν βαθεῖαν Αἴγυπτον ἅμα	τῇ	Μακεδόνων εὐγενείᾳ χαλινοῖ. Τίνας οὖν
[2, 4]	οὖν Περαίων συχνοὶ διεφθάρησαν ἐν	τῇ	μάχῃ, τὸν Σίμωνα δ' αὐτὸν
[2, 19]	δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἤδη πλησιάζοντα	τῇ	μητροπόλει τὸν πόλεμον, ἀφέμενοι τὴν
[2, 16]	μιᾶς νηὸς διώξαντες, περὶ δὲ	τῇ	μικρᾷ Σαλαμῖνι τὴν τοσαύτην Ἀσίαν
[2, 17]	Ἀγρίππαν ἦσαν. Τότε μὲν οὖν	τῇ	νίκῃ καὶ τοῖς ἐμπρησθεῖσιν ἀρκεσθέντες
[2, 7]	τὸν Ἰουδαῖον ἐνδείκνυται καταχρησάμενον αὐτοῦ	τῇ	ὁμοιότητι πρὸς ἐργασίαν· τοσαῦτα γὰρ
[2, 13]	σωμάτων ἀλκῇ, τὸ δὲ Ἑλληνικὸν	τῇ	παρὰ τῶν στρατιωτῶν ἀμύνῃ· τὸ
[2, 17]	χαλεπήναντες καὶ τὸ τηλικοῦτον ἐπισείειν	τῇ	πατρίδι πόλεμον, ἔπειτα τὸ τῆς
[2, 11]	Καὶ τὸν Ἀγρίππαν εὐθέως ἐδωρεῖτο	τῇ	πατρῴᾳ βασιλείᾳ πάσῃ προστιθεὶς ἔξωθεν
[2, 9]	τῇ Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα, ἐν δὲ	τῇ	Περαίᾳ φερώνυμον Ἰουλίας. (Πεμφθεὶς δὲ
[2, 9]	νόμων, οὐδὲν γὰρ ἀξιοῦσιν ἐν	τῇ	πόλει δείκηλον τίθεσθαι, καὶ πρὸς
[2, 18]	Σκυθοπολῖται δείσαντες μὴ νύκτωρ ἐπιχειρήσωσι	τῇ	πόλει καὶ μετὰ μεγάλης αὐτῶν
[2, 3]	ταγμάτων, ὅπερ ἄγων ἧκεν, ἐν	τῇ	πόλει καταλείπει. Καὶ αὐτὸς μὲν
[2, 14]	σπέρματα τῆς μελλούσης ἁλώσεως ἔκτοτε	τῇ	πόλει κατεβάλλετο. (Τοιοῦτον δ' ὄντα
[2, 16]	Ῥωμαίων τύχης, δύο δ' ἐγκαθήμενα	τῇ	πόλει τάγματα τὴν βαθεῖαν Αἴγυπτον
[2, 19]	τρισὶ μὲν ἡμέραις οὐκ ἐπεχείρει	τῇ	πόλει τάχα τι παρὰ τῶν
[2, 13]	μεθ' ἡμέραν καὶ ἐν μέσῃ	τῇ	πόλει φονεύοντες ἀνθρώπους, Μάλιστα δὲ>
[2, 19]	ὡς εὐεργέτην. Ὃς εἰ βραχὺ	τῇ	πολιορκίᾳ προσελιπάρησεν, κἂν εὐθέως τὴν
[2, 3]	Ῥωμαίοις. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν ἐνέκειντο	τῇ	πολιορκίᾳ τῶν τειχῶν ἅμα πειρώμενοι
[2, 5]	ἔπεμπεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν γειτνιῶσαν	τῇ	Πτολεμαίδι καὶ Γάιον ἡγεμόνα τῶν
[2, 13]	παρεκρότουν θάνατον ἐπιτιμῶντες τοῖς πειθαρχοῦσιν	τῇ	Ῥωμαίων ἡγεμονίᾳ καὶ πρὸς βίαν
[2, 7]	Τό γε μὴν Ἰουδαικὸν ἐν	τῇ	Ῥώμῃ ἅπαν ἐξεχύθη πρὸς τὴν
[2, 16]	παρέχει καὶ τῶν χρημάτων ἔξωθεν	τῇ	Ῥώμῃ σῖτον μηνῶν τεσσάρων· τετείχισται
[2, 8]	ἡμέραις βόθρον ὀρύσσοντες βάθος ποδιαῖον	τῇ	σκαλίδι, τοιοῦτον γάρ ἐστιν τὸ
[2, 18]	πολλοὺς μὲν ἀνῄρει τῶν πρὸς	τῇ	Σκυθοπόλει Ἰουδαίων, τρεπόμενος δὲ πολλάκις
[2, 1]	ἐν τῷ ἱερῷ συνειστήκεσαν τροφὴν	τῇ	στάσει ποριζόμενοι. Πρὸς ὃ δείσας
[2, 6]	τοῖς ὠμῶς σπαράττουσιν, συνάψαντας δὲ	τῇ	Συρίᾳ τὴν χώραν αὐτῶν διοικεῖν
[2, 19]	σίτου πολλοὺς διαφῆκεν τῶν στρατιωτῶν·	τῇ	τετάρτῃ δέ, ἥτις ἦν τριακὰς
[2, 11]	οὐχ ὡς τύραννος· ἀρκεῖσθαι γὰρ	τῇ	τιμῇ τῆς προσηγορίας, τὴν δ'
[2, 9]	τετραρχίας· Σαλώμη γὰρ τελευτῶσα Ἰουλίᾳ	τῇ	τοῦ Σεβαστοῦ γυναικὶ τήν τε
[2, 20]	ἑκατέρας Ἰώσηπος Ματθίου· προσώριστο δὲ	τῇ	τούτου στρατηγίᾳ καὶ Γάμαλα τῶν
[2, 19]	ἀμηχανῶν, ὅ τι χρὴ ποιεῖν,	τῇ	τρίτῃ δὲ πολλῷ πλείους τοὺς
[2, 18]	ὁπλίτας συστάδην ἔφερον οὔτε ἐν	τῇ	τροπῇ τοὺς ἱππεῖς ἐξέφευγον, ὥστε
[2, 9]	δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν ἐν	τῇ	φυγῇ καταπατηθέντες ἀπώλοντο. Πρὸς δὲ
[2, 11]	γαμβρὸς ἦν Βερνίκῃ συνοικῶν, βασιλείᾳ	τῇ	Χαλκίδι. (Ταχέως δ' ὡς ἂν
[2, 20]	ὅπλων, τὴν μὲν διδασκαλίαν ἀπέγνω	τῇ	χρείᾳ διωκομένην, τὸ δ' εὐπειθὲς
[2, 8]	δὲ καὶ λιμῷ τὸ σῶμα	τηκόμενος	διαφθείρεται. Διὸ δὴ πολλοὺς ἐλεήσαντες
[2, 7]	μηνῦσαι τὸν ἀναπείσαντά σε πλανᾶσθαι	τηλικαῦτα.	κἀκεῖνος αὐτῷ δηλώσειν εἰπὼν ἕπεται
[2, 16]	δὲ πρὸς δυσμῶν. Ἀλλὰ καίτοι	τηλικαῦτα	μὲν ἕρκη περιβεβλημένοι, πέντε δὲ
[2, 16]	τέτακται· δίχα γὰρ θεοῦ συστῆναι	τηλικαύτην	ἡγεμονίαν ἀδύνατον. Σκέψασθε δ' ὡς
[2, 16]	φῦλον, τοσούτων ἄρχοντες ἐθνῶν καὶ	τηλικαύτην	περιβεβλημένοι δύναμιν ὁμήρους πέμπουσιν Ῥωμαίοις,
[2, 16]	πολλοῖς καὶ διὰ μικρὰς αἰτίας	τηλικούτοις	καὶ μηδὲ γινώσκουσιν ἃ μεμφόμεθα
[2, 11]	αὐτὸς οὐκ εἰς μακρὰν κατεχρήσατο·	τηλικοῦτον	γὰρ τοῖς Ἱεροσολύμοις περιβαλεῖν ἤρξατο
[2, 17]	τῆς ἀποστάσεως χαλεπήναντες καὶ τὸ	τηλικοῦτον	ἐπισείειν τῇ πατρίδι πόλεμον, ἔπειτα
[2, 6]	διαδοχὴν αὐθαίρετον· Ἀρχέλαον γοῦν τὸν	τηλικούτου	τυράννου παῖδα μετὰ τὴν τοῦ
[2, 17]	τοῦ πολέμου, τὴν δὲ πόλιν	τηλικούτῳ	μιάσματι πεφυρμένην, ἐξ οὗ δαιμόνιόν
[2, 16]	δ' οὔτε δι' αἰτίαν ἄλογον	τηλικούτῳ	πολέμῳ συνεμπλέξουσιν ἑαυτούς, οὔτε βουλευσαμένοις
[2, 9]	πόλει δείκηλον τίθεσθαι, καὶ πρὸς	τὴν	ἀγανάκτησιν τῶν κατὰ τὴν πόλιν
[2, 8]	ψυχροῖς ὕδασιν, καὶ μετὰ ταύτην	τὴν	ἁγνείαν εἰς ἴδιον οἴκημα συνίασιν,
[2, 13]	ποτε τοὺς Ἰουδαίους προελθὼν εἰς	τὴν	ἀγορὰν ὁ Φῆλιξ μετ' ἀπειλῆς
[2, 18]	ὅρων. (Συνέστη δὲ καὶ κατὰ	τὴν	Ἀγρίππα βασιλείαν ἐπιβουλὴ κατὰ Ἰουδαίων.
[2, 12]	δὲ πολλοὶ πρὸς λῃστείαν διὰ	τὴν	ἄδειαν, καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν
[2, 16]	πλῆθος καὶ παραστησάμενος ἐν περιόπτῳ	τὴν	ἀδελφὴν Βερνίκην ἐπὶ τῆς Ἀσαμωναίων
[2, 15]	ὑπὸ Νέρωνος καὶ πεμφθέντι διέπειν.	Τὴν	ἀδελφὴν δὲ αὐτοῦ Βερνίκην παροῦσαν
[2, 19]	τῆς πόλεως ἀνέζευξεν. Πρὸς δὲ	τὴν	ἀδόκητον αὐτοῦ τροπὴν ἀναθαρσήσαντες οἱ
[2, 18]	Μακεδόνας, ἐπεί τε Ῥωμαῖοι κατεκτήσαντο	τὴν	Αἴγυπτον, οὔτε Καῖσαρ ὁ πρῶτος
[2, 15]	πεπορευμένος, ὅπως Ἀλεξάνδρῳ συνησθείη πεπιστευμένῳ	τὴν	Αἴγυπτον ὑπὸ Νέρωνος καὶ πεμφθέντι
[2, 8]	ἰδιότητες ἀνερευνῶνται. (Τοῖς δὲ ζηλοῦσιν	τὴν	αἵρεσιν αὐτῶν οὐκ εὐθὺς ἡ
[2, 8]	ὑπερέχοντα· νόμος γὰρ τοὺς εἰς	τὴν	αἵρεσιν εἰσιόντας δημεύειν τῷ τάγματι
[2, 19]	αὐτὸν τῆς ἐπιχειρήσεως. Καὶ παρὰ	τὴν	αἰτίαν ταύτην ὅ τε πόλεμος
[2, 16]	τῆς Ἀντωνίας. Ἀποσκευάσαισθε δ' ἂν	τὴν	αἰτίαν τῆς ἀποστάσεως, εἰ ταύτας
[2, 22]	τέλους ἔτυχεν δηλώσομεν. (Κατὰ δὲ	τὴν	Ἀκραβετηνὴν τοπαρχίαν ὁ Γιώρα Σίμων
[2, 18]	κατεῖχον οἱ Μαχαιρῖται. (Κατὰ δὲ	τὴν	Ἀλεξάνδρειαν ἀεὶ μὲν ἦν στάσις
[2, 18]	σωμάτων. (Τοιοῦτον μὲν τὸ κατὰ	τὴν	Ἀλεξάνδρειαν πάθος συνηνέχθη· Κεστίῳ δὲ
[2, 15]	μὲν βασιλεὺς Ἀγρίππας ἔτυχεν εἰς	τὴν	Ἀλεξάνδρειαν πεπορευμένος, ὅπως Ἀλεξάνδρῳ συνησθείη
[2, 16]	καίτοι πηλίκον ἀποστάσεως κέντρον ἔχουσα	τὴν	Ἀλεξάνδρειαν πλήθους τε ἀνδρῶν ἕνεκα
[2, 8]	πλείονι κόσμῳ τοὺς ὑποτεταγμένους ὑπερλαμπρύνεσθαι.	Τὴν	ἀλήθειαν ἀγαπᾶν ἀεὶ καὶ τοὺς
[2, 18]	ἔφοδον, περιμένειν αὐτόν τε καὶ	τὴν	ἄλλην δύναμιν. Τῶν δὲ οἱ
[2, 20]	Ἔτρεφον δὲ πλὴν τῶν μισθοφόρων	τὴν	ἄλλην στρατιὰν αἱ πόλεις ῥᾳδίως·
[2, 19]	Ὀλίγου δὲ δεῖν πᾶσαν ἀνήρπασαν	τὴν	ἅμα Κεστίῳ δύναμιν, εἰ μὴ
[2, 18]	πᾶν τὸ Ἰουδαῑ κὸν ἐπὶ	τὴν	ἄμυναν, καὶ τὸ μὲν πρῶτον
[2, 16]	δὲ ἐπικαλέσεσθε τὸ θεῖον πρὸς	τὴν	ἄμυναν οἱ παραβάντες ἑκουσίως τὴν
[2, 10]	πιστεύοντες ἦσαν ἐν ἀμηχάνῳ πρὸς	τὴν	ἄμυναν· ταχὺ δ' ἐχώρει διὰ
[2, 1]	παρωξύνετο μὲν Ἀρχέλαος, ἐπεῖχε δὲ	τὴν	ἄμυναν ὑπὸ τῆς περὶ τὴν
[2, 7]	ἔλεγεν, ὡς οἱ πεμφθέντες ἐπὶ	τὴν	ἀναίρεσιν αὐτοῦ τε καὶ Ἀριστοβούλου
[2, 16]	ἐκείνων, οὐδέ γε τοὺς ὑπὸ	τὴν	ἀνατολὴν οἱ ἀφ' ἑσπέρας ἐπιβλέπουσιν·
[2, 16]	ἐξήρκεσεν αὐτοῖς ὅλος Εὐφράτης ὑπὸ	τὴν	ἀνατολὴν οὐδὲ τῶν προσαρκτίων ὁ
[2, 17]	πύργων ὑπορύξαντες ἀνεκρήμνισαν αὐτόν, ἔπειτα	τὴν	ἀνέχουσαν ὕλην ἐμπρήσαντες ἐξῆλθον. Ὑποκαέντων
[2, 8]	θεοῦ, θακεύουσιν εἰς αὐτόν. Ἔπειτα	τὴν	ἀνορυχθεῖσαν γῆν ἐφέλκουσιν εἰς τὸν
[2, 10]	ἐκ τῆς Πτολεμαίδος ὑπέστρεψεν εἰς	τὴν	Ἀντιόχειαν. Ἔνθεν εὐθέως ἐπέστελλεν Καίσαρι
[2, 15]	συνεχεῖς στοὰς τοῦ ἱεροῦ πρὸς	τὴν	Ἀντωνίαν διέκοψαν. Τοῦτ' ἔψυξεν τὴν
[2, 17]	ἦν Λώου μηνός, ὥρμησαν ἐπὶ	τὴν	Ἀντωνίαν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ
[2, 15]	διὰ τοῦτο παρελθεῖν ἐπιθυμῶν εἰς	τὴν	Ἀντωνίαν, ὡς ἀπερράγησαν αἱ στοαί,
[2, 14]	παροξυνθεὶς ἐμβοᾷ τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν	τὴν	ἄνω καλουμένην ἀγορὰν καὶ κτείνειν
[2, 17]	ὅσον τοῦ πλήθους εἰρήνην ἠγάπα	τὴν	ἄνω καταλαμβάνονται πόλιν· τῆς κάτω
[2, 19]	καλούμενον Δοκῶν ἀγοράν, ἔπειτα πρὸς	τὴν	ἄνω πόλιν ἐλθὼν ἀντικρὺ τῆς
[2, 17]	στασιασταῖς πρὸς οἷς ἔσχον καὶ	τὴν	ἄνω πόλιν προσλαβεῖν. Ἑπτὰ μὲν
[2, 15]	τὸ μὲν πλῆθος ὑπερπαθῆσαν εἰς	τὴν	ἄνω συνέρρευσεν ἀγορὰν καὶ βοαῖς
[2, 17]	δὲ σὺν τοῖς βασιλικοῖς εἰς	τὴν	ἀνωτέρω καταφυγόντες αὐλὴν ταχέως ἀπέκλεισαν
[2, 10]	τὰς Καίσαρος ἀπειλάς, ἔτι δὲ	τὴν	ἀξίωσιν ἀπέφαινεν ἀγνώμονα· πάντων γὰρ
[2, 21]	πίστιν τοῖς ἐψευσμένοις, ἀρετὴν ἡγούμενος	τὴν	ἀπάτην καὶ ταύτῃ κατὰ τῶν
[2, 17]	τοῦ μὲν πολέμου τότε οὕτω	τὴν	ἀπειλὴν κατεῖχεν Ἀγρίππας, αὖθις δὲ
[2, 8]	ὑπὲρ ἑκατὸν παρατείνειν ἔτη, διὰ	τὴν	ἁπλότητα τῆς διαίτης ἔμοιγε δοκεῖν
[2, 3]	ἐνέδραν ὑπώπτευεν· ἅμα δὲ καὶ	τὴν	ἀπὸ Οὐάρου βοήθειαν ἐλπίζων διέτριβεν
[2, 16]	ἰδεῖν ἐν εἰρήνης προφάσει δουλεύουσαν	τὴν	ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς εὐγένειαν. Πάντων
[2, 16]	τὸν μέγαν αὐχοῦντες Ἀννίβαν καὶ	τὴν	ἀπὸ Φοινίκων εὐγένειαν ὑπὸ τὴν
[2, 11]	δ' εὐπατρίδαι παραχρῆμα μὲν πρὸς	τὴν	ἀπόλειψιν περιδεῶς ἔσχον, αὖθις δ'
[2, 21]	πολλοῦ κώλυμα σχὼν τῆς κακίας	τὴν	ἀπορίαν, ἕτοιμος μὲν ψεύσασθαι, δεινὸς
[2, 16]	μετὰ στρατιᾶς ἀναβαίνειν ἢ τιμωρησόμενον	τὴν	ἀπόστασιν, εἰ γέγονεν, ἢ βεβαιοτέρους
[2, 16]	τοῖς μὲν γὰρ ἀνηκέστως ἐπὶ	τὴν	ἀπόστασιν ὡρμημένοις ἔνεστι καὶ μετὰ
[2, 9]	βασιλείας Ἡρωδιὰς ἡ γυνὴ κατονειδίζουσα	τὴν	ἀργίαν καὶ φαμένη παρὰ τὸ
[2, 21]	Μὴ δυνάμενοι δὲ διαθέσθαι κρύφα	τὴν	ἁρπαγὴν πάντα πρὸς Ἰώσηπον εἰς
[2, 6]	τὸν δὲ οἶκον αὐτῆς ὑπὸ	τὴν	Ἀρχελάου τοπαρχίαν ἔταξεν. Τῆς δ'
[2, 9]	καθίστησι βασιλέα. Παραγενόμενος δὲ εἰς	τὴν	ἀρχὴν Ἀγρίππας φθόνῳ τὰς Ἡρώδου
[2, 2]	καὶ πάσῃ τῇ γενεᾷ διανεῖμαι	τὴν	ἀρχήν· ἐδόκει γὰρ ἐπικουρίας τὸ
[2, 11]	ἀριστοκρατίας, ὥσπερ οὖν πάλαι διῳκεῖτο,	τὴν	ἀρχὴν ἢ κρινεῖν ψήφῳ τὸν
[2, 11]	τῶν ἐν Ῥώμῃ στρατευμάτων εἰς	τὴν	ἀρχὴν> Κλαύδιος, ἡ δὲ σύγκλητος
[2, 14]	κρίσεως ἐκόμισαν γράμματα, καὶ προσελάμβανεν	τὴν	ἀρχὴν ὁ πόλεμος δωδεκάτῳ μὲν
[2, 2]	ποταπὸν γὰρ ἂν γενέσθαι λαβόντα	τὴν	ἀρχὴν παρὰ Καίσαρος τὸν πρὶν
[2, 11]	ἐπικίνδυνον εἶναι· ἔπειθ' ὅτι διοικήσει	τὴν	ἀρχὴν ὥσπερ ἀγαθὸς προστάτης, οὐχ
[2, 10]	ἀκροτομῆσαι τὴν πατρίδα, ἐκτεῖναι δὲ	τὴν	ἀσέβειαν καὶ ἐπὶ Ἰουδαίαν. Πετρώνιον
[2, 21]	πέμψας τινὰ τῶν γνωρίμων ὑπεκρίνατο	τὴν	ἀσθένειαν καὶ κλινήρης ὢν ὑστερῆσαι
[2, 16]	καὶ Πλαταιὰς καὶ τὸν ἐρευνήσαντα	τὴν	Ἀσίαν Ἀγησίλαον ἀγαπῶσιν τοὺς αὐτοὺς
[2, 20]	πέμπουσιν ἀντιχορηγεῖσθαι παρὰ τῶν ὁπλιτῶν	τὴν	ἀσφάλειαν. ~(Διοικοῦντι δ' οὕτως τῷ
[2, 9]	υἱὸν τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας μετὰ	τὴν	Αὐγούστου τελευτήν, ἀφηγησαμένου τῶν πραγμάτων
[2, 21]	τὸ μυχαίτατον τῆς οἰκίας καὶ	τὴν	αὔλειον ἀποκλείσας ἐμαστίγωσεν, μέχρι πάντων
[2, 17]	φρούριον ἐνέπρησαν. Ἔπειτα μετέβαινον εἰς	τὴν	αὐλήν, εἰς ἣν οἱ βασιλικοὶ
[2, 8]	ἀδιαλείπτων. Δοκοῦσι δέ μοι κατὰ	τὴν	αὐτὴν ἔννοιαν Ἕλληνες τοῖς τε
[2, 8]	ἀλλ' ἐπὶ ἐνιαυτὸν ἔξω μένοντι	τὴν	αὐτὴν ὑποτίθενται δίαιταν ἀξινάριόν τε
[2, 11]	πόλεως· οὐ γὰρ ὅσιον διὰ	τὴν	αὐτῶν κακοβουλίαν ὁμοφύλῳ φόνῳ μιαίνεσθαι
[2, 15]	ὡς ἔθος, Φλώρῳ μὲν ἀποκοπήσεσθαι	τὴν	ἀφορμὴν τοῦ πολέμου, κερδήσειν δ'
[2, 16]	δ' ἐγκαθήμενα τῇ πόλει τάγματα	τὴν	βαθεῖαν Αἴγυπτον ἅμα τῇ Μακεδόνων
[2, 12]	ἄλλος λῃστρικὸς θόρυβος. Κατὰ γὰρ	τὴν	Βαιθωρὼ δημοσίαν ὁδὸν Στεφάνου τινὸς
[2, 18]	εἰς τοὺς ὁμοφύλους ἑλόμενος ἀσεβεῖν	τὴν	βασιλείαν διέφθειρεν· διετέλει τε ὠμῶς
[2, 7]	ὁμόφυλος αὐτῷ πάντα τὰ κατὰ	τὴν	βασιλείαν ἐπιστάμενος, ὑφ' οὗ διδαχθεὶς
[2, 17]	φορολογήσοντας, αὐτὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς	τὴν	βασιλείαν. (Κἀν τούτῳ τινὲς τῶν
[2, 12]	τῆς Χαλκίδος, καθίστησιν Κλαύδιος εἰς	τὴν	βασιλείαν τοῦ θείου τὸν Ἀγρίππαν
[2, 6]	υἱὸς εἶναι δόξειεν Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι	τὴν	βασιλείαν τρισχιλίων πολιτῶν φόνῳ, καὶ
[2, 15]	ἀνεῖλον, εἰ μὴ καταφυγεῖν εἰς	τὴν	βασιλικὴν αὐλὴν ἔφθη, κἀκεῖ διενυκτέρευσεν
[2, 20]	ὁ δὲ σὺν τούτοις κατὰ	τὴν	βασιλικὴν αὐλὴν πολιορκηθεὶς Ἀντίπας ὑπεριδὼν
[2, 19]	κατόπιν δὲ τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ	τὴν	Βεθώραν ἀνιοῦσιν προσπεσὼν ὁ τοῦ
[2, 19]	ἐν ᾗ Ῥωμαῖοι μὲν εἰς	τὴν	Βεθώραν κατέφυγον, Ἰουδαῖοι δὲ πάντα
[2, 20]	τοῦ τε κέρδος οἰκεῖον ἡγεῖσθαι	τὴν	βλάβην τῶν συνηθεστάτων· Διοικεῖσθαι γὰρ
[2, 5]	ὅλου παρέστη καὶ σπεύδειν ἐπὶ	τὴν	βοήθειαν. Ἀναλαβὼν δὴ τὰ λοιπὰ
[2, 10]	Καταστείλας δ' αὐτῶν ὁ Πετρώνιος	τὴν	βοήν, πολεμήσετε, εἶπεν, ἄρα Καίσαρι;
[2, 15]	μεταπεμψάμενος τούς τε ἀρχιερεῖς καὶ	τὴν	βουλὴν αὐτὸς μὲν ἐξιέναι τῆς
[2, 21]	τὸ δεσμωτήριον, μέχρι πᾶσαν μὲν	τὴν	βουλὴν οὖσαν ἑξακοσίων, περὶ δὲ
[2, 11]	ἠθροίσθη καὶ διὰ τὴν ὠμότητα	τὴν	Γαίου Κλαυδίῳ πολεμεῖν ἐψηφίζετο· καταστήσεσθαι
[2, 18]	τὰς κώμας κατέφλεξαν. (Εἰς δὲ	τὴν	Γαλιλαίαν ἀπέστειλεν Καισέννιον Γάλλον ἡγεμόνα
[2, 5]	τῆς στρατιᾶς εὐθέως ἔπεμπεν εἰς	τὴν	Γαλιλαίαν γειτνιῶσαν τῇ Πτολεμαίδι καὶ
[2, 12]	ἠντιβόλουν πρὶν ἀνηκέστου πάθους εἰς	τὴν	Γαλιλαίαν διαβάντα τιμωρήσασθαι τοὺς αἰτίους
[2, 20]	τὰ πεπιστευμένα· Ἰώσηπος δὲ εἰς	τὴν	Γαλιλαίαν ἐλθὼν πρῶτον ἐφρόντισεν τῆς
[2, 21]	ἦσαν· Δι' ὧν πᾶσαν ἐλῄζετο	τὴν	Γαλιλαίαν καὶ μετεώρους ὄντας ἐπὶ
[2, 10]	Πτολεμαίδι λείπει, Προελθὼν δὲ εἰς	τὴν	Γαλιλαίαν καὶ συγκαλέσας τό τε
[2, 19]	ὡς οὐδὲν ἔτι ἑώρα κατὰ	τὴν	Γαλιλαίαν νεωτεριζόμενον, ὑπέστρεφεν μετὰ τῆς
[2, 21]	οὕτως τῷ Ἰωσήπῳ τὰ κατὰ	τὴν	Γαλιλαίαν παρανίσταταί τις ἐπίβουλος ἀνὴρ
[2, 20]	Καὶ γινώσκων Ῥωμαίους προεμβαλοῦντας εἰς	τὴν	Γαλιλαίαν τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων
[2, 20]	τοῦ πολέμου τρέψοντας εἰς Φλῶρον·	τὴν	γὰρ ἐπ' ἐκεῖνον ὀργὴν κουφίσειν
[2, 17]	δ' ἕτερον ἔνδοθεν ἀνῳκοδομημένον διεφάνη·	τὴν	γὰρ ἐπιβουλὴν αὐτῶν προαισθόμενοι, τάχα
[2, 17]	τοῦ πρὸς Ῥωμαίους πολέμου καταβολή·	τὴν	γὰρ ὑπὲρ τούτων θυσίαν Καίσαρος
[2, 20]	Ἰαμνεὶθ καὶ Μηρώ. Κατὰ δὲ	τὴν	Γαυλανιτικὴν Σελεύκειάν τε καὶ Σωγαναίαν
[2, 2]	ἀπεδείκνυεν αὐτοὺς τοὺς κατηγόρους γεγονέναι.	Τήν	γε μὴν ἐπιδιαθήκην ἠξίου διὰ
[2, 18]	πολεμίους. Ὁ δὲ διελθὼν πᾶσαν	τὴν	γενεὰν καὶ περίοπτος ἐπιστὰς τοῖς
[2, 13]	τρόπον τόν τε ἀδελφὸν καὶ	τὴν	γυναῖκα καὶ τὴν μητέρα διεξῆλθεν,
[2, 21]	μὲν στρατιὰν ἐπεστάλκεσαν οἱ φίλοι,	τὴν	δ' αἰτίαν οὐ προεδήλουν ἅτε
[2, 11]	γὰρ τῇ τιμῇ τῆς προσηγορίας,	τὴν	δ' ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων
[2, 6]	Ἡρώδου δίδωσιν, τὴν μὲν Φιλίππῳ,	τὴν	δὲ Ἀντίπᾳ τῷ πρὸς Ἀρχέλαον
[2, 8]	μὲν ἡδονὰς ὡς κακίαν ἀποστρέφονται,	τὴν	δὲ ἐγκράτειαν καὶ τὸ μὴ
[2, 17]	ἤδη τὰς αἰτίας τοῦ πολέμου,	τὴν	δὲ πόλιν τηλικούτῳ μιάσματι πεφυρμένην,
[2, 1]	καθεκτὸν ἔτι τὸ πλῆθος ἐφαίνετο,	τὴν	δὲ στρατιὰν ἐπαφίησιν αὐτοῖς ὅλην,
[2, 16]	πλῆθος τὰς Ῥωμαίων ἀνέκοψαν ἀρετάς.	Τὴν	δὲ τρίτην τῆς οἰκουμένης μοῖραν,
[2, 1]	ἕως ἂν αὐτῷ Καῖσαρ ἐπικυρώσῃ	τὴν	διαδοχήν, ὁ καὶ κατὰ τὰς
[2, 8]	ἀποκόπτειν οἴονται τοῦ βίου μέρος,	τὴν	διαδοχήν, τοὺς μὴ γαμοῦντας, μᾶλλον
[2, 2]	ἀξιῶν τῆς ἐπιδιαθήκης κυριωτέραν εἶναι	τὴν	διαθήκην, ἐν ᾗ βασιλεὺς αὐτὸς
[2, 18]	αὐτοῖς ἀφώρισαν, ὅπως καθαρωτέραν ἔχοιεν	τὴν	δίαιταν ἧττον ἐπιμισγομένων τῶν ἀλλοφύλων,
[2, 14]	ἄφρονας, ἀμήχανον δὲ τῶν ἡμαρτηκότων	τὴν	διάκρισιν ἑκάστου μετανοοῦντος καὶ δι'
[2, 8]	λάθοιεν ἐν τῷ ζῆν, μετὰ	τὴν	διάλυσιν ἀθάνατον τιμωρίαν ὑφέξειν. Ταῦτα
[2, 8]	τούτων ἑκατέρῳ προσιέναι. Ψυχῆς τε	τὴν	διαμονὴν καὶ τὰς καθ' ᾅδου
[2, 21]	δὲ καὶ προσκεψάμενοι τοῦ Ἰωσήπου	τὴν	διάνοιαν, ὅτι μέλλοι τὸν πόνον
[2, 7]	Ἀρχέλαος μετὰ πέντε ἡμέρας ἐπὶ	τὴν	δίκην ἐκλήθη. (Ἄξιον δὲ μνήμης
[2, 11]	δὲ προσέταξεν ἐγχαράξαντας δέλτοις χαλκαῖς	τὴν	δόσιν εἰς τὸ Καπετώλιον ἀναθεῖναι·
[2, 19]	Ἰουδαίοις κατ' αὐτῶν ἁλῷ, προῆγε	τὴν	δύναμιν ἐπὶ Βεθώρων. Οἱ δὲ
[2, 19]	ἰδὼν εἰς ἐπίθεσιν ἅπασαν ἐπῆγεν	τὴν	δύναμιν καὶ τραπέντας μέχρι Ἱεροσολύμων
[2, 19]	φυλάκων, ὅπως Ἰουδαῖοι πᾶσαν οἴωνται	τὴν	δύναμιν κατὰ χώραν μένειν· αὐτὸς
[2, 18]	Ἀσαμών. Τούτοις ὁ Γάλλος ἐπῆγε	τὴν	δύναμιν. Οἱ δὲ ἕως μὲν
[2, 4]	τοὺς περὶ αὐτὸν ὁπλίσας τοῖς	τὴν	δυναστείαν ζηλοῦσιν ἐπεχείρει. (Κατὰ δὲ
[2, 11]	Καὶ τῷ μὲν δήμῳ διατάγματι	τὴν	δωρεὰν ἐδήλου, τοῖς ἄρχουσιν δὲ
[2, 18]	ἅμα καὶ τεθυμωμένοις ὄμμασιν περισκέπτεται	τὴν	ἑαυτοῦ γενεάν· ἦν δ' αὐτῷ
[2, 11]	πρὸς τὴν σύγκλητον ἀναπέμπει δηλοῦντα	τὴν	ἑαυτοῦ προαίρεσιν, ὅτι πρῶτον μὲν
[2, 18]	ὡς μηδένα λαθεῖν, ὅλον εἰς	τὴν	ἑαυτοῦ σφαγὴν ἐβάπτισεν τὸ ξίφος,
[2, 11]	σπουδὴν ἐγκαταλιπεῖν δίκαιον οὔτε ἀσφαλὲς	τὴν	ἑαυτοῦ τύχην κρίνοι· καὶ γὰρ
[2, 6]	δὲ τὸν οἶκον ἐπιδιένειμεν αὐτοῖς	τὴν	ἑαυτῷ καταλειφθεῖσαν ὑφ' Ἡρώδου δωρεὰν
[2, 16]	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; οὐ μετρήσετε	τὴν	ἑαυτῶν ἀσθένειαν; οὐ τὰ μὲν
[2, 13]	δὲ λοιπὸν πλῆθος σκεδασθὲν ἐπὶ	τὴν	ἑαυτῶν ἕκαστον διαλαθεῖν. (Κατεσταλμένων δὲ
[2, 12]	κατακύψας ἀσχημόνως προσαπέστρεψεν τοῖς Ἰουδαίοις	τὴν	ἕδραν καὶ τῷ σχήματι φωνὴν
[2, 7]	ἀνοίας τὰ ἀναλώματα. (Παραλαβὼν δὲ	τὴν	ἐθναρχίαν Ἀρχέλαος καὶ κατὰ μνήμην
[2, 8]	βοηθεῖν δὲ εἰς ἕκαστον καὶ	τὴν	εἱμαρμένην· ψυχήν τε πᾶσαν μὲν
[2, 16]	τὰ δέοντα κοινὴν σὺν ἐμοὶ	τὴν	εἰρήνην ἕξετε, προαχθέντες δὲ τοῖς
[2, 16]	πολλὰ δὲ εἰς τὸ τηρεῖν	τὴν	εἰρήνην προτρεψάμενος καὶ τοῦ θεοῦ
[2, 16]	τὴν ἄμυναν οἱ παραβάντες ἑκουσίως	τὴν	εἰς αὐτὸ θεραπείαν; ἐπαναιροῦνται δὲ
[2, 16]	δεξιουμένη τὸν βασιλέα. Μετὰ δὲ	τὴν	εἰς ἐκεῖνον θεραπείαν ἀπωδύροντο τὰς
[2, 10]	ἐπέστελλεν Καίσαρι τήν τε ἐμβολὴν	τὴν	εἰς Ἰουδαίαν ἑαυτοῦ καὶ τὰς
[2, 12]	ἱκέτευον ἀναχωρεῖν καὶ μὴ διὰ	τὴν	εἰς Σαμαρεῖς ἄμυναν ἐπὶ Ἱεροσόλυμα
[2, 8]	Φαρισαῖοι μὲν φιλάλληλοί τε καὶ	τὴν	εἰς τὸ κοινὸν ὁμόνοιαν ἀσκοῦντες,
[2, 14]	Καισαρεὺς γάστραν καταστρέψας καὶ παρὰ	τὴν	εἴσοδον αὐτῶν θέμενος ἐπέθυεν ὄρνεις.
[2, 16]	τε συνάψετε πάλιν καὶ τελέσετε	τὴν	εἰσφοράν· οὐ γὰρ δή γε
[2, 6]	ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ μετὰ	τὴν	ἐκ Βαβυλῶνος ἀναχώρησιν ἔπαθον οἱ
[2, 18]	καὶ παραδιδόναι σφίσιν. Οἱ δὲ	τὴν	ἐκ βίας ἀφαίρεσιν εὐλαβηθέντες συντίθενται
[2, 17]	εἰκὸς ἦν, εἰ καὶ μὴ	τὴν	ἐκ Ῥωμαίων ἄμυναν, ἐπένθουν δημοσίᾳ,
[2, 18]	εἰς τὰ νεώρια. Πρὸς δὲ	τὴν	ἐκ τῆς Καισαρείας πληγὴν ὅλον
[2, 14]	λήψεται τῶν λαφύρων. Διὰ γοῦν	τὴν	ἐκείνου πλεονεξίαν πάσας ἐρημωθῆναι συνέβη
[2, 9]	Ἀγρίππας, ᾧ καὶ τὴν τετραρχίαν	τὴν	ἐκείνου προσέθηκεν Γάιος. Καὶ Ἡρώδης
[2, 11]	τῶν στρατιωτῶν ἁρπαγείη, καὶ οὔτε	τὴν	ἐκείνων σπουδὴν ἐγκαταλιπεῖν δίκαιον οὔτε
[2, 3]	εἰς τοὺς Ῥωμαίους εὐμεταχείριστοι διὰ	τὴν	ἔκπληξιν ἦσαν. Καὶ τῶν μὲν
[2, 21]	βλασφημοῦντες οἱ διάφοροι καὶ διὰ	τὴν	ἔκπληξιν πάντα τὰ σκάφη γέμειν
[2, 16]	ἀμύνεσθε τοὺς ἀδικοῦντας, τί σεμνύνετε	τὴν	ἐλευθερίαν; εἰ δὲ τὸ δουλεύειν
[2, 4]	Ἀθρογγαῖος ἐκαλεῖτο, προυξένει δ' αὐτῷ	τὴν	ἐλπίδα σώματος ἰσχὺς καὶ ψυχὴ
[2, 10]	παροξυνθέντος ὑπὲρ τοσούτων ἑτοίμως ἐπιδώσω	τὴν	ἐμαυτοῦ ψυχήν” διαφῆκεν τὸ πλῆθος
[2, 7]	οὐκ ἀρκεσθεῖσα τούτῳ πάλιν ἐπὶ	τὴν	ἐμὴν ἀνακάμπτεις ἑστίαν, τρίτον ἄνδρα
[2, 18]	ἔπαινος, ἵνα μηδεὶς τῶν ἐχθρῶν	τὴν	ἐμὴν αὐχήσῃ σφαγὴν μηδ' ἐπαλαζονεύσηται
[2, 16]	ἀπόστασιν ὡρμημένοις ἔνεστι καὶ μετὰ	τὴν	ἐμὴν παραίνεσιν ταῦτα φρονεῖν, ἐμοὶ
[2, 18]	ἀκολούθοις πάθεσι χρησάμενος. (Πρὸς δὲ	τὴν	ἐν Σκυθοπόλει φθορὰν αἱ λοιπαὶ
[2, 4]	τῶν ἐρυμνοτάτων χωρίων ἐπολέμει ὑποφεύγων	τὴν	ἐν τοῖς πεδίοις συμπλοκήν· ἐν
[2, 19]	πόλεως μερῶν εἶκον, εἰς δὲ	τὴν	ἐνδοτέρω καὶ τὸ ἱερὸν ἀνεχώρουν.
[2, 8]	ἐντυποῦσι, τὸν μὲν γάμον καὶ	τὴν	ἐξ αὐτοῦ διαδοχὴν οὐκ ἀναιροῦντες,
[2, 19]	τὰ κύκλῳ περισχόντες ἐφρούρουν αὐτῶν	τὴν	ἔξοδον. (Ἔνθα δὴ Κέστιος τὴν
[2, 1]	τὴν ἄμυναν ὑπὸ τῆς περὶ	τὴν	ἔξοδον ἐπείξεως, δεδοικὼς μή ποτε
[2, 8]	αὐτὸς ἄρχῃ, μηδέποτε ἐξυβρίσειν εἰς	τὴν	ἐξουσίαν μηδ' ἐσθῆτί τινι ἢ
[2, 10]	τότε τῶν ἀνέμων εἰς αὐτὸ	τὴν	ἔξωθεν ἀργὴν ψάμμον, τοῦ δὲ
[2, 20]	νόμιμα τῶν κατὰ πόλιν ἐπὶ	τὴν	ἔξωθεν αὐτῶν ἀσφάλειαν ἐχώρει. Καὶ
[2, 5]	οὐδὲν παρακινῆσαι λέγοντες, διὰ δὲ	τὴν	ἑορτὴν ἀναγκαίως δεξάμενοι τὸ πλῆθος
[2, 12]	Σαμαρείτιδος, πολλῶν ἀναβαινόντων Ἰουδαίων ἐπὶ	τὴν	ἑορτὴν ἀναιρεῖταί τις Γαλιλαῖος. Πρὸς
[2, 1]	ἐπ' οἴκου, καὶ πάντες ᾤχοντο	τὴν	ἑορτὴν ἀπολιπόντες. ~(Αὐτὸς δὲ μετὰ
[2, 19]	τῇ μητροπόλει τὸν πόλεμον, ἀφέμενοι	τὴν	ἑορτὴν ἐχώρουν ἐπὶ τὰ ὅπλα,
[2, 12]	ὑπὲρ τρισμυρίους ἀποθανεῖν, γενέσθαι δὲ	τὴν	ἑορτὴν πένθος μὲν ὅλῳ τῷ
[2, 12]	Συνεληλυθότος γὰρ τοῦ πλήθους ἐπὶ	τὴν	ἑορτὴν τῶν ἀζύμων εἰς Ἱεροσόλυμα
[2, 18]	σκέπης μετειληφότα, καὶ πᾶσαν μὲν	τὴν	ἐπαρχίαν μεστὴν ἀδιηγήτων συμφορῶν, μείζονα
[2, 14]	Συρίᾳ Κέστιος Γάλλος ἦν διέπων	τὴν	ἐπαρχίαν, οὐδὲ πρεσβεύσασθαί τις πρὸς
[2, 19]	Ἕωθεν δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἔρημον	τὴν	ἔπαυλιν αὐτῶν ἐπὶ τοὺς ἐξαπατήσαντας
[2, 12]	διὰ μέσων τῶν αἰτιωμένων ἀπαχθῆναι	τὴν	ἐπὶ θανάτῳ κελεύει. Καὶ Ἰουδαῖοι
[2, 18]	μείζονα δὲ τῶν ἑκάστοτε τολμωμένων	τὴν	ἐπὶ τοῖς ἀπειλουμένοις ἀνάτασιν. (Μέχρι
[2, 21]	Ἰωσήπου καθεσταμένος γράφει τὰ περὶ	τὴν	ἐπιβουλὴν αὐτῷ κατὰ τάχος. Ὁ
[2, 21]	εἰς τὴν πόλιν· οὐδὲ γὰρ	τὴν	ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἐνεργὸν ἕξειν ἔμελλεν
[2, 17]	Γορπιαίου μηνὸς ἐπράχθη. (Κατὰ δὲ	τὴν	ἐπιοῦσαν ὅ τε ἀρχιερεὺς Ἀνανίας
[2, 16]	κτήσεις ἐπιθυμοῦντες εἰρήνης, συνίεσαν εὐνοικὴν	τὴν	ἐπίπληξιν τοῦ βασιλέως· ὁ δὲ
[2, 21]	Ὁ δὲ Ἰώσηπος ὡς ἔλαβεν	τὴν	ἐπιστολήν, νυκτὸς ὁδεύσας συντόνως ἑωθινὸς
[2, 1]	ἡμέρας ἑπτὰ τὸν πατέρα καὶ	τὴν	ἐπιτάφιον ἑστίασιν πολυτελῆ τῷ πλήθει
[2, 12]	τῆς δ' ἄλλης ἐπαρχίας διαδέχεται	τὴν	ἐπιτροπὴν ἀπὸ Ἀλεξάνδρου Κουμανός, ἐφ'
[2, 14]	δικαίων. ~(Διαδεξάμενος δὲ παρὰ τούτου	τὴν	ἐπιτροπὴν ὁ Φῆστος τὸ μάλιστα
[2, 20]	τὰς ὑποψίας τοῦτο πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην	τὴν	ἐπιχείρησιν ἐδόκουν· ἐδεδοίκεισαν δὲ τὰς
[2, 21]	οἷς εὐθέως ἐχρῆτο κατὰ τοῦ	τὴν	ἐργασίαν παρασχόντος. Καὶ ὑπολαβών, εἰ
[2, 13]	πλῆθος ἔπειθον καὶ προῆγον εἰς	τὴν	ἐρημίαν ὡς ἐκεῖ τοῦ θεοῦ
[2, 12]	εἷς τις τῶν στρατιωτῶν ἀνασυράμενος	τὴν	ἐσθῆτα καὶ κατακύψας ἀσχημόνως προσαπέστρεψεν
[2, 21]	ἐφεστώτων καταπλαγεὶς προπηδᾷ, περιρρηξάμενος μὲν	τὴν	ἐσθῆτα, καταπασάμενος δὲ τῆς κεφαλῆς
[2, 21]	καταλιπεῖν. Κἀκείνου κατανεύσαντος ἐφ' ᾧ	τὴν	ἑτέραν αὐτὸς ἀποκόψειεν ἑαυτοῦ, σπασάμενος
[2, 21]	τιμωρίαν ἱκέτευεν ἀπὸ τῆς ἀκτῆς	τὴν	ἑτέραν τῶν χειρῶν καταλιπεῖν. Κἀκείνου
[2, 15]	πλῆθος τῶν ἀναιρουμένων οὔτε εἰς	τὴν	εὐγένειαν τῆς παρακαλούσης, ἀλλ' εἰς
[2, 13]	ὅπερ οὐδὲν ἧττον τῶν σφαγέων	τὴν	εὐδαιμονίαν τῆς πόλεως ἐλυμήνατο. Πλάνοι
[2, 21]	δὲ ἀποδέχεσθαι μὲν αὐτῶν ἔφασκεν	τὴν	εὔνοιαν, ἀνεῖργεν δὲ τὴν ὁρμήν,
[2, 8]	τῆς διαίτης ἔμοιγε δοκεῖν καὶ	τὴν	εὐταξίαν, καταφρονηταὶ δὲ τῶν δεινῶν,
[2, 19]	ἔμφρουρος ἦν, οἱ δὲ στασιασταὶ	τὴν	εὐταξίαν τῶν Ῥωμαίων καταπλαγέντες τῶν
[2, 18]	πόλιν, φρουρεῖν, εἰ δὲ προαίσθοιντο	τὴν	ἔφοδον, περιμένειν αὐτόν τε καὶ
[2, 21]	πλησίον πόλεις ταραχῆς, ὥστε ὑπὸ	τὴν	ἕω δέκα μυριάδας ὁπλιτῶν ἐπ'
[2, 12]	γενομένην τετραρχίαν. Αὐτὸς δὲ διοικήσας	τὴν	ἡγεμονίαν ἔτεσι τρισκαίδεκα, πρὸς δὲ
[2, 16]	κλάσαντες νῦν δουλεύουσιν Ῥωμαίοις, καὶ	τὴν	ἡγεμονίδα τῆς Ἑλλάδος πόλιν διοικεῖ
[2, 8]	ὡς μὴ πῦρ ἐναύοιεν ἐκείνην	τὴν	ἡμέραν, ἀλλ' οὐδὲ σκεῦός τι
[2, 21]	δ' ὀλίγων ἱππέων κατ' ἐκείνην	τὴν	ἡμέραν παραφανέντων, τὸν Ἰώσηπον ἐξεκήρυσσον.
[2, 2]	οὐ περιέμεινεν, εἴ γε μετὰ	τὴν	Ἡρώδου τελευτὴν ἐγκαθέτους μὲν ὑποπέμψας
[2, 12]	μεγάλης Ἀρμενίας ἐβασίλευσεν. ~(Μετὰ δὲ	τὴν	Ἡρώδου τελευτήν, ὃς ἦρχε τῆς
[2, 17]	γνωρίμους ἀνεχώρησεν εἰς Μασάδαν, ἔνθα	τὴν	Ἡρώδου τοῦ βασιλέως ὁπλοθήκην ἀναρρήξας
[2, 7]	τῇ Ῥώμῃ ἅπαν ἐξεχύθη πρὸς	τὴν	θέαν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος ἄπειρον
[2, 17]	τὸν φόνον, ἐν ᾧ διὰ	τὴν	θρησκείαν καὶ τῶν ὁσίων ἔργων
[2, 1]	τῆς χώρας λαὸς ἄπειρος ἐπὶ	τὴν	θρησκείαν, οἱ δὲ τοὺς σοφιστὰς
[2, 4]	καιρὸς ἀνέπειθεν. Κατὰ μέν γε	τὴν	Ἰδουμαίαν δισχίλιοι τῶν ὑπὸ Ἡρώδῃ
[2, 22]	ἔχειν. Καὶ τὰ μὲν κατὰ	τὴν	Ἰδουμαίαν ἐν τούτοις ἦν.
[2, 20]	περὶ τῶν ὅλων. (Εἰς δὲ	τὴν	Ἰδουμαίαν ἑτέρους ἐπελέξαντο στρατηγοὺς Ἰησοῦν
[2, 5]	δισχιλίους. (Ἠγγέλθη δ' αὐτῷ κατὰ	τὴν	Ἰδουμαίαν ἔτι συμμένειν μυρίους ὁπλίτας.
[2, 22]	ἄλλων ἐχθρῶν ἀναιρέσεως μένων συνελῄζετο	τὴν	Ἰδουμαίαν· ὥστε τοὺς ἄρχοντας τοῦ
[2, 16]	τῶν ἄλλων ἐθνῶν καταφλέξειν μὲν	τὴν	ἱερὰν πόλιν, ἀναιρήσειν δὲ πᾶν
[2, 17]	παραδώσειν λέγοντες. Οἱ δὲ καὶ	τὴν	ἱκεσίαν ἁρπάσαντες ἀνέπεμψαν πρὸς αὐτοὺς
[2, 13]	ὥστε τῆς ἀπονοίας αὐτῶν πᾶσαν	τὴν	Ἰουδαίαν ἀναπίμπλασθαι. Καὶ οὗτος μὲν
[2, 10]	ἐκ τῆς Συρίας συμμάχοις εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν ἤλαυνεν ἐκ τῆς Ἀντιοχείας,
[2, 4]	ἐξεδέχετο, τότε δὲ λῃστρικοῦ πολέμου	τὴν	Ἰουδαίαν πᾶσαν ἐνεπίμπλασαν. ~(Οὐάρῳ δὲ
[2, 21]	πόλεμον εἰς στάσεις ἐμφυλίους προαναλίσκουσιν	τὴν	ἰσχὺν καὶ τὰ εὐκταιότατα δρῶσιν
[2, 16]	μόνον ἀεὶ χειρωθέντες τότε συλλεξάμενοι	τὴν	ἰσχὺν πάλιν ἀποστῆναι, νῦν οὐχ
[2, 21]	τεσσάρων, οἳ παρέμειναν, οὔτε πρὸς	τὴν	καθ' ἑαυτὸν ἐρημίαν οὔτε πρὸς
[2, 19]	τήν τε Βεθεζὰν προσαγορευομένην καὶ	τὴν	Καινόπολιν καὶ τὸ καλούμενον Δοκῶν
[2, 18]	δισμυρίους, κενωθῆναι δὲ πᾶσαν Ἰουδαίων	τὴν	Καισάρειαν· καὶ γὰρ τοὺς διαφεύγοντας
[2, 2]	παρανομηθέντων. (Συναντᾷ δ' αὐτοῖς κατὰ	τὴν	Καισάρειαν Σαβῖνος ὁ τῆς Συρίας
[2, 19]	ἄλλους οἵ τε ἑξῆς ὁμοίως	τὴν	καλουμένην παρ' αὐτοῖς χελώνην ἐφράξαντο,
[2, 19]	δὲ εἰς τὰ στενὰ καὶ	τὴν	κατάβασιν οἱ μὲν φθάσαντες εἶργον
[2, 9]	Τιβέριον. Τοῦ δὲ μὴ προσδεξαμένου	τὴν	κατηγορίαν μένων ἐπὶ Ῥώμης τούς
[2, 20]	Γεννησὰρ τὴν λίμνην σπήλαια κατὰ	τὴν	κάτω καλουμένην Γαλιλαίαν ἐτειχίσατο, τῆς
[2, 20]	Νέρωνος ἡγεμονίας ἔτει. ~(Μετὰ δὲ	τὴν	Κεστίου συμφορὰν πολλοὶ τῶν ἐπιφανῶν
[2, 12]	καὶ περισυρέντα τὴν πόλιν οὕτω	τὴν	κεφαλὴν ἀποκοπῆναι. (Μετὰ ταῦτα Ἰουδαίας
[2, 15]	αὐτοὺς ἦν ἰδεῖν καταμωμένους μὲν	τὴν	κεφαλὴν κόνει, γυμνοὺς δὲ τὰ
[2, 1]	τε σπουδῆς, ἣν ἐνεδείξαντο περὶ	τὴν	κηδείαν τοῦ πατρός, εὐχαριστεῖ καὶ
[2, 16]	ἀγγέλους τοῦ θεοῦ καὶ πατρίδα	τὴν	κοινήν, ὡς οὐδὲν τῶν σωτηρίων
[2, 21]	δῆμος προιδὼν ἀνεβόησεν· πρὸς δὲ	τὴν	κραυγὴν ὁ Ἰώσηπος ἐπιστραφεὶς καὶ
[2, 21]	τῇ δεξιᾷ τὸ ξίφος ἀπέκοψεν	τὴν	λαιάν· εἰς τοσοῦτον δέους ὑπὸ
[2, 17]	θρασύτατος, στρατηγῶν τότε τοὺς κατὰ	τὴν	λατρείαν λειτουργοῦντας ἀναπείθει μηδενὸς ἀλλοτρίου
[2, 21]	σὺν δυσὶν σωματοφύλαξιν εἰς μέσην	τὴν	λίμνην ἀνέφυγεν. (Οἱ στρατιῶται δ'
[2, 20]	δὲ τούτοις τὰ περὶ Γεννησὰρ	τὴν	λίμνην σπήλαια κατὰ τὴν κάτω
[2, 13]	Τιβεριάδα τῆς Γαλιλαίας, εἰς δὲ	τὴν	λοιπὴν Ἰουδαίαν Φήλικα κατέστησεν ἐπίτροπον.
[2, 17]	ὑποσπόνδους, τὰ δ' ὅπλα καὶ	τὴν	λοιπὴν κτῆσιν παραδώσειν λέγοντες. Οἱ
[2, 11]	χωρὶς δὲ τούτων ἑτέραν βασιλείαν	τὴν	Λυσανίου καλουμένην. Καὶ τῷ μὲν
[2, 15]	αὐτοῖς καταλείποι σπεῖραν, μὴ μέντοι	τὴν	μαχεσαμένην· πρὸς γὰρ ταύτην ἀπεχθῶς
[2, 19]	θυμὸς ἐποίησεν πλεονεκτῆσαι καὶ κατὰ	τὴν	μάχην· μετὰ τοσαύτης γοῦν ὁρμῆς
[2, 19]	ἄτακτοι μετὰ κραυγῆς ἐξεπήδων ἐπὶ	τὴν	μάχην μηδὲ τῆς ἀργῆς ἑβδομάδος
[2, 21]	ὁμοφύλων ἐγκεχειρισμένῳ, πέμπειν αὐτοῖς ἐπὶ	τὴν	μεθορίαν ἐξῃτήσατο. Συνωνούμενος δὲ τοῦ
[2, 20]	μάλιστα καὶ μελέτῃ τῶν ὅπλων,	τὴν	μὲν διδασκαλίαν ἀπέγνω τῇ χρείᾳ
[2, 8]	Σαδδουκαῖοι δέ, τὸ δεύτερον τάγμα,	τὴν	μὲν εἱμαρμένην παντάπασιν ἀναιροῦσιν καὶ
[2, 13]	τὰ Ἰουδαίοις κατ' αὐτὸν γενόμενα.	(Τὴν	μὲν οὖν μικρὰν Ἀρμενίαν δίδωσιν
[2, 6]	δυσὶν ἑτέροις παισὶν Ἡρώδου δίδωσιν,	τὴν	μὲν Φιλίππῳ, τὴν δὲ Ἀντίπᾳ
[2, 16]	σωμάτων ἔχοντες τὰ φρονήματα καὶ	τὴν	μὲν ψυχὴν θανάτου καταφρονοῦσαν, τοὺς
[2, 16]	Οἱ δ' ἀπὸ τούτων Ἰλλυριοὶ	τὴν	μέχρι Δαλματίας ἀποτεμνομένην Ἴστρῳ κατοικοῦντες,
[2, 8]	ἱκανὴν ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασιν αὐτῶν	τὴν	μέχρι θανάτου βάσανον ἡγούμενοι. (Περὶ
[2, 13]	ἀδελφὸν καὶ τὴν γυναῖκα καὶ	τὴν	μητέρα διεξῆλθεν, ἀφ' ὧν ἐπὶ
[2, 2]	Ἀρχελάῳ πλεόντων συγγενῶν. Ἐπήγετο δὲ	τὴν	μητέρα καὶ τὸν ἀδελφὸν Νικολάου
[2, 18]	ξίφει, μεθ' ὃν οὐκ ἄκουσαν	τὴν	μητέρα κἀπὶ τούτοις τήν τε
[2, 17]	Ἰουδαίοις δὲ τὸ ἱερὸν καὶ	τὴν	μητρόπολιν, ἀλλ' οὐδ' ἑαυτῷ λυσιτελήσειν
[2, 19]	συνῆγον καὶ μετὰ παιάνων εἰς	τὴν	μητρόπολιν ἐπαλινδρόμουν, αὐτοὶ μὲν ὀλίγους
[2, 1]	δι' ὅλου τοῦ πλήθους διαδραμεῖν	τὴν	νόσον ὑποπέμπει μετὰ σπείρας χιλίαρχον
[2, 19]	τοὺς ἐχθρούς. Παρ' ὅλην δὲ	τὴν	ὁδὸν παιόμενοι καὶ τῆς φάλαγγος
[2, 16]	ὄντες καὶ ταμιευόμενοι παρ' αὐτῶν	τὴν	οἰκείαν εὐδαιμονίαν. Καὶ τοῦθ' ὑπομένουσιν
[2, 9]	πάτρια. Πιλάτου δὲ ἀρνουμένου περὶ	τὴν	οἰκίαν πρηνεῖς καταπεσόντες ἐπὶ πέντε
[2, 16]	τοῖς ἀγαθοῖς σχεδὸν ὅλην ἐπικλύζοντες	τὴν	οἰκουμένην, ἀνέχονται Ῥωμαίων πρόσοδος ὄντες
[2, 16]	Ἑλλήνων συνετώτεροι, πλείους τῶν κατὰ	τὴν	οἰκουμένην ἐστὲ πάντων; τί τὸ
[2, 18]	ἀποστάσεως, ἐκέλευον αὐτούς, εἰ βούλονται	τὴν	ὁμόνοιαν βεβαιῶσαι καὶ τὸ πρὸς
[2, 18]	ὀκτακισχιλίοις. Ὁμοίως δὲ καὶ εἰς	τὴν	ὅμορον τῆς Καισαρείας Ναρβατηνὴν τοπαρχίαν
[2, 16]	ἠγανάκτει μὲν Ἀγρίππας, στρατηγικῶς δὲ	τὴν	ὀργὴν εἰς οὓς ἠλέει Ἰουδαίους
[2, 21]	καὶ παρακαλούντων εἰς ἐκεῖνον ἀπερείδεσθαι	τὴν	ὀργήν, ὁ Ἰώσηπος ἀνελεῖν μὲν
[2, 15]	Ἀντωνίαν, ὡς ἀπερράγησαν αἱ στοαί,	τὴν	ὁρμὴν ἀνετράπη, καὶ μεταπεμψάμενος τούς
[2, 14]	πόλιν. (Ὁ δὲ δῆμος προδυσωπῆσαι	τὴν	ὁρμὴν αὐτοῦ βουλόμενος ὑπαντᾷ τοῖς
[2, 17]	βάλλειν. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἰδὼν	τὴν	ὁρμὴν ἤδη τῶν νεωτεριζόντων ἀκατάσχετον
[2, 21]	καὶ σωματοφύλακες τοῦ Ἰωσήπου καταπλαγέντες	τὴν	ὁρμὴν τοῦ πλήθους ἔφυγον πλὴν
[2, 14]	φωνάς. Ὅ γε μὴν Κέστιος	τὴν	ὁρμὴν τοῦ πλήθους καταστείλας καὶ
[2, 11]	ὅτι τε εἰ μὴ κατάσχοι	τὴν	ὁρμὴν τῶν ἐπὶ τοὺς εὐπατρίδας
[2, 11]	κινδυνεῦσαι τοὺς προάγοντας πρὶν γνῶναι	τὴν	ὁρμὴν τῶν στρατιωτῶν Κλαύδιον, εἰ
[2, 13]	συνεισπεσοῦσιν δορυφόροις. Φθάνει δ' αὐτοῦ	τὴν	ὁρμὴν Φῆλιξ ὑπαντήσας μετὰ τῶν
[2, 21]	ἔφασκεν τὴν εὔνοιαν, ἀνεῖργεν δὲ	τὴν	ὁρμήν, χειρώσασθαι συνέσει τοὺς ἐχθροὺς
[2, 12]	τήν τε Λυσανίου βασιλείαν καὶ	τὴν	Οὐάρου γενομένην τετραρχίαν. Αὐτὸς δὲ
[2, 8]	αἵρεσιν εἰσιόντας δημεύειν τῷ τάγματι	τὴν	οὐσίαν, ὥστε ἐν ἅπασιν μήτε
[2, 9]	οἵ τε γὰρ ἐγγὺς πρὸς	τὴν	ὄψιν ἐξεπλάγησαν ὡς πεπατημένων αὐτοῖς
[2, 16]	ἢ ἀνθρωπίνῃ βοηθείᾳ· ὅταν δὲ	τὴν	παρ' ἀμφοῖν τὸ εἰκὸς ἀποκόπτῃ,
[2, 2]	Πτολεμαῖον ῥοπὴν εἶναι δοκοῦντα διὰ	τὴν	παρὰ Ἡρώδῃ πίστιν· γεγόνει γὰρ
[2, 15]	Βερνίκην παροῦσαν ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ	τὴν	παρανομίαν τῶν στρατιωτῶν θεωμένην δεινὸν
[2, 21]	αὐτῷ ὑπήντα, Ἰωάννης δὲ καίτοι	τὴν	παρουσίαν ὑποπτεύσας ἐπ' αὐτὸν ὅμως
[2, 10]	τῶν τε εὐγενεστάτων ἀνδρῶν ἀκροτομῆσαι	τὴν	πατρίδα, ἐκτεῖναι δὲ τὴν ἀσέβειαν
[2, 15]	τοῦ πολέμου, κερδήσειν δ' αὐτοὺς	τὴν	πατρίδα καὶ τὸ μηδὲν παθεῖν
[2, 12]	Ἱεροσόλυμα Ῥωμαίους παροξύνειν, ἐλεῆσαί τε	τὴν	πατρίδα καὶ τὸν ναὸν τέκνα
[2, 21]	δ' ἐκεῖνος εἰς Γίσχαλα φυγὼν	τὴν	πατρίδα. Συνέρρεον δὲ πρὸς τὸν
[2, 15]	μὴ δι' ἐλαχίστης πλημμελείας προδοῦναι	τὴν	πατρίδα τοῖς ἐπιθυμοῦσιν πορθῆσαι· τίνα
[2, 3]	γενέσθαι διὰ χρόνου πολλοῦ κομιζομένοις	τὴν	πάτριον αὐτονομίαν. Σαβίνῳ δ' ἀγαπητὸν
[2, 20]	Ἰώσηπος ὁ Σίμωνος, εἰς δὲ	τὴν	Περαίαν Μανασσῆς, Θαμνᾶ δὲ τοπαρχίας
[2, 4]	δυναστείαν ζηλοῦσιν ἐπεχείρει. (Κατὰ δὲ	τὴν	Περαίαν Σίμων τις τῶν βασιλικῶν
[2, 13]	Ἄβελα μὲν καὶ Ἰουλιάδα κατὰ	τὴν	Περαίαν, Ταριχέας δὲ καὶ Τιβεριάδα
[2, 16]	διαχρήσασθαι τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ	τὴν	περικαλλεστάτην πατρίδα ταύτην καταφλέξαι; μανέντες
[2, 21]	πεισθέντες ἠρέμησαν, οἱ δ' ἀνὰ	τὴν	πέριξ χώραν πυθόμενοι τήν τε
[2, 18]	μὲν ἡμέρας ἠρέμησαν οἱ Σκυθοπολῖται	τὴν	πίστιν αὐτῶν δελεάζοντες, τῇ δὲ
[2, 15]	δ' ἀρχιερεῖς εἰς τὸ ἱερὸν	τὴν	πληθὺν συναγαγόντες ὑπαντᾶν τοῖς Ῥωμαίοις
[2, 9]	πρὸς τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κατὰ	τὴν	πόλιν ἄθρους ὁ ἐκ τῆς
[2, 20]	ἀρχιερεὺς Ἄνανος τῶν τε κατὰ	τὴν	πόλιν ἁπάντων αὐτοκράτορες καὶ μάλιστα
[2, 5]	Δεξάμενοι δὲ αὐτὸν οἱ κατὰ	τὴν	πόλιν ἀπεσκευάζοντο τὰς αἰτίας τῆς
[2, 21]	σπεύδουσιν καὶ κλείειν οὐκ αἰδοῦνται	τὴν	πόλιν αὐτῷ τῷ τειχίσαντι, προσδέχεσθαι
[2, 18]	ἀνεῖλον σὺν ταῖς γενεαῖς καὶ	τὴν	πόλιν διαρπάσαντες ἐνέπρησαν· ὁ δὲ
[2, 11]	ταῖς συμμενούσαις σπείραις ἐπιτρέψασα φυλάττειν	τὴν	πόλιν εἰς τὸ Καπετώλιον ἠθροίσθη
[2, 13]	προσωμολόγουν Ἰουδαῖον, αὐτὴν μέντοι γε	τὴν	πόλιν Ἑλλήνων ἔφασαν· οὐ γὰρ
[2, 18]	συμμαχίας ἔδωκεν τὸ μετοικεῖν κατὰ	τὴν	πόλιν ἐξ ἴσου μοίρας πρὸς
[2, 19]	ἐντὸς τῶν τειχέων βιάσασθαι, παραυτίκα	τὴν	πόλιν ἔσχεν καὶ τὸν πόλεμον
[2, 16]	θεράποντι περιελθεῖν μέχρι τοῦ Σιλωᾶ	τὴν	πόλιν, ἵνα γνῷ Ἰουδαίους τοῖς
[2, 13]	μὲν γὰρ ἠξίουν σφετέραν εἶναι	τὴν	πόλιν Ἰουδαῖον γεγονέναι τὸν κτίστην
[2, 17]	ἀμφοτέρων ἀναβῆναι μετὰ δυνάμεως εἰς	τὴν	πόλιν καὶ πρὶν γενέσθαι δυσκαθαίρετον
[2, 19]	εἰς Λύδδα προελθὼν κενὴν ἀνδρῶν	τὴν	πόλιν καταλαμβάνει· διὰ γὰρ τὴν
[2, 21]	ἔφασκεν καὶ δι' ὧν βεβαιώσεται	τὴν	πόλιν. Κατέβαινον δ' εὐθέως δέκα
[2, 14]	εἰρήνης καὶ βούλεται Ῥωμαίοις περισώζειν	τὴν	πόλιν, μᾶλλον διὰ τοὺς πολλοὺς
[2, 19]	τῶν σκευοφόρων ἀποσπάσας ἤγαγεν εἰς	τὴν	πόλιν. Μένοντος δὲ τοῦ Κεστίου
[2, 14]	δέει καὶ ταῖς ἀπειλαῖς περιδύσῃ	τὴν	πόλιν. (Ὁ δὲ δῆμος προδυσωπῆσαι
[2, 19]	διατάξας τὴν στρατιὰν εἰσῆγεν εἰς	τὴν	πόλιν. Ὁ μὲν οὖν δῆμος
[2, 16]	ἐλευθερίας παραδόντες ποτὲ καὶ πυρὶ	τὴν	πόλιν, οἱ τὸν ὑπερήφανον Ξέρξην
[2, 21]	φθάσωσιν οἱ βασιλικοὶ παρελθεῖν εἰς	τὴν	πόλιν· οὐδὲ γὰρ τὴν ἐπιοῦσαν
[2, 12]	πρὸς αἰκίαν ἐκέλευσεν καὶ περισυρέντα	τὴν	πόλιν οὕτω τὴν κεφαλὴν ἀποκοπῆναι.
[2, 19]	τῇ πολιορκίᾳ προσελιπάρησεν, κἂν εὐθέως	τὴν	πόλιν παρέλαβεν· ἀλλ' οἶμαι διὰ
[2, 16]	Κεστίῳ περὶ ὧν Φλῶρος εἰς	τὴν	πόλιν παρηνόμησεν ἔγραφον. Ὁ δὲ
[2, 21]	ἐμφυλίου δι' ὀλίγων φθόνον παραναλώσῃ	τὴν	πόλιν, πέμπει τοῖς σφετέροις ἄγγελον
[2, 18]	κατὰ γῆν ἐπειχθέντες ἀμφοτέρωθεν αἱροῦσιν	τὴν	πόλιν ῥᾳδίως· καὶ μηδὲ φυγεῖν
[2, 18]	νεωτερίζοντες, ἐπαφίησιν αὐτοῖς τὰ κατὰ	τὴν	πόλιν Ῥωμαίων δύο τάγματα καὶ
[2, 16]	ὑπὸ Φλώρου καὶ παρελθοῦσιν εἰς	τὴν	πόλιν τήν τε ἀγορὰν ἠρημωμένην
[2, 12]	ἐκ τοῦ ἱεροῦ διέφευγον εἰς	τὴν	πόλιν. Τοσαύτη δὲ περὶ τὰς
[2, 21]	τὸν ἐπίβουλον, γράφει τοῖς κατὰ	τὴν	πόλιν ὑπάρχοις ξενίαν τε καὶ
[2, 19]	μὲν οὖν ἀνακοπέντες Ἰουδαῖοι πρὸς	τὴν	πόλιν ὑπέστρεφον, κατόπιν δὲ τοῖς
[2, 21]	γνοὺς ταῦτα Σίλας ὁ φυλάσσειν	τὴν	πόλιν ὑπὸ Ἰωσήπου καθεσταμένος γράφει
[2, 18]	προστάξας, εἰ μὲν καταλαβέσθαι δυνηθεῖεν	τὴν	πόλιν, φρουρεῖν, εἰ δὲ προαίσθοιντο
[2, 5]	δὲ καὶ παρὰ Βηρυτίων διερχόμενος	τὴν	πόλιν χιλίους καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας.
[2, 1]	ἐγκέλευστος κοπετοί τε περιηχοῦντες ὅλην	τὴν	πόλιν ὡς ἂν ἐπ' ἀνδράσιν,
[2, 11]	ἂν τελεσθὲν ἀνήνυτον Ῥωμαίοις ἐποίησεν	τὴν	πολιορκίαν. Ἀλλ' ἔφθη πρὶν ὑψῶσαι
[2, 17]	γενόμενος ἡγεμὼν τῆς στάσεως διέτασσεν	τὴν	πολιορκίαν. Ἀπορία δ' ἦν ὀργάνων,
[2, 3]	ἀπὸ Οὐάρου βοήθειαν ἐλπίζων διέτριβεν	τὴν	πολιορκίαν. ~(Ἐν δὲ τούτῳ καὶ
[2, 17]	τοῦ δήμου τοῖς στρατιώταις ἀνεῖναι	τὴν	πολιορκίαν παρακαλοῦντος, οἱ δὲ προσέκειντο
[2, 16]	δ' ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες, εἰ	τὴν	πρεσβείαν τις ἀποκωλύει. Ἀγρίππᾳ δὲ
[2, 16]	ὑποτάσσεται, καὶ τεσσαράκοντα ναῦς μακραὶ	τὴν	πρὶν ἄπλωτον καὶ ἀγρίαν εἰρηνεύουσι
[2, 19]	πιστεύσας διεμέλλησεν, ἕως οἱ στασιασταὶ	τὴν	προδοσίαν αἰσθόμενοι τοὺς μὲν περὶ
[2, 21]	πλήθει παρρησιαστικώτερον ὡμίλει. Καὶ πολλὰ	τὴν	προπέτειαν αὐτῶν κατονειδίσας ἐκ μὲν
[2, 19]	τὸ ἄστυ συνήλασαν. (Κέστιος δὲ	τὴν	πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν ταραχὴν εὔκαιρον
[2, 18]	ὑμῶν, οἳ τοσούτῳ φόνῳ συγγενῶν	τὴν	πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν ἐπιστωσάμεθα. Τοιγαροῦν
[2, 8]	φυλαττόμενοι καὶ μηδεμίαν τηρεῖν πεπεισμένοι	τὴν	πρὸς ἕνα πίστιν. (Καταφρονηταὶ δὲ
[2, 16]	πολλὰ μὲν εἰς πίστιν αὐτοὺς	τὴν	πρὸς Ῥωμαίους ἐπαινέσας, πολλὰ δὲ
[2, 21]	πάντας εἰπεῖν δυνατωτάτους, ἵν' οὗτοι	τὴν	πρὸς τὸν Ἰώσηπον εὔνοιαν ἀποστρέψωσιν,
[2, 8]	δοκοῦντες ἐξηγεῖσθαι τὰ νόμιμα καὶ	τὴν	πρώτην ἀπάγοντες αἵρεσιν εἱμαρμένῃ τε
[2, 18]	διορίζει δὲ ἀπὸ τοῦ ἔθνους	τὴν	Πτολεμαίδα. Καὶ καταλαβὼν αὐτὴν ἔρημον
[2, 18]	τὰς πέριξ κώμας ὑπέστρεψεν εἰς	τὴν	Πτολεμαίδα. Πρὸς δὲ ταῖς ἁρπαγαῖς
[2, 5]	πεντακοσίους ὁπλίτας. Ἐπεὶ δ' εἰς	τὴν	Πτολεμαίδα τό τε ἄλλο συμμαχικὸν
[2, 19]	τεῖχος ὑπέσυρον καὶ τοῦ ἱεροῦ	τὴν	πύλην ὑποπιμπράναι παρεσκευάζοντο. (Δεινὴ δὲ
[2, 20]	πρὸς τὸν πόλεμον παρ' ἕκαστα	τὴν	Ῥωμαίων εὐταξίαν διηγούμενος, καὶ ὡς
[2, 16]	τοσοῦτον ἐλαττούμενοι, πρὸς ὅλην ἀνθίστασθε	τὴν	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; Καὶ Ἀθηναῖοι μὲν
[2, 16]	κινεῖν τὸν πόλεμον; οὐ περισκέψεσθε	τὴν	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; οὐ μετρήσετε τὴν
[2, 16]	καθ' ἑκάστην κεφαλὴν εἰσφορᾶς τεκμήρασθαι,	τὴν	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν οὐκ ἀδοξεῖ, καίτοι
[2, 20]	ἐγκατασκευαζόμενος ὥπλιζεν. (Ἔπειτα συνιδὼν ἀήττητον	τὴν	Ῥωμαίων ἰσχὺν γεγενημένην εὐπειθείᾳ μάλιστα
[2, 20]	Ἐλεάζαρον καίπερ ὑφ' ἑαυτῷ πεποιημένον	τὴν	Ῥωμαίων λείαν καὶ τὰ ἁρπαγέντα
[2, 16]	Καὶ τί δεῖ πόρρωθεν ὑμῖν	τὴν	Ῥωμαίων ὑποδεικνύναι δύναμιν παρὸν ἐξ
[2, 12]	εἰς Ἀντιόχειαν ἐπανῄει. (Κατὰ δὲ	τὴν	Ῥώμην Καῖσαρ ἀκούσας Κουμανοῦ καὶ
[2, 16]	οἳ μησὶν ὀκτὼ τὸ κατὰ	τὴν	Ῥώμην πλῆθος τρέφουσιν, καὶ ἔξωθεν
[2, 12]	καὶ τῆς ἑορτῆς ἀφέμενοι πρὸς	τὴν	Σαμάρειαν ἐξώρμων ἀστρατήγητοι καὶ μηδενὶ
[2, 16]	τὴν ἀπὸ Φοινίκων εὐγένειαν ὑπὸ	τὴν	Σκιπίωνος δεξιὰν ἔπεσον; Οὔτε δὲ
[2, 15]	πέπονθεν ἔχειν τὸ πλῆθος· ἀλλάξας	τὴν	σπεῖραν, ὡς ἠξίουν, μετὰ τῆς
[2, 14]	Καισαρείας εἰς Σεβαστὴν καὶ καταλείπει	τὴν	στάσιν αὐτεξούσιον, ὥσπερ ἄδειαν πεπρακὼς
[2, 14]	γάστραν αἴρει καὶ καταπαύειν ἐπειρᾶτο	τὴν	στάσιν. Ἡττωμένου δ' αὐτοῦ τῆς
[2, 13]	ἀλλ' ἔτι μᾶλλον παρωξύνοντο πρὸς	τὴν	στάσιν. Νικῶντας δέ ποτε τοὺς
[2, 17]	οἰόμενοι τούτου καταλυθέντος διατρέψειν ὅλην	τὴν	στάσιν, πρὸς ὀλίγον οἱ περὶ
[2, 17]	καὶ πρὶν γενέσθαι δυσκαθαίρετον ἐπικόψαι	τὴν	στάσιν. Φλώρῳ μὲν οὖν δεινὸν
[2, 16]	πελάγεσιν, πλατυτέραν δὲ τῆς Εὐρώπης	τὴν	στρατιὰν ἄγοντα, οἷα δραπέτην ἐπὶ
[2, 19]	δὲ συντονωτέρᾳ χρήσαιτο φυγῇ, τὰ	τὴν	στρατιὰν ἀνθέλκοντα περικόπτειν προσέταξεν. Διαφθαρέντων
[2, 19]	ἦν τριακὰς Ὑπερβερεταίου μηνός, διατάξας	τὴν	στρατιὰν εἰσῆγεν εἰς τὴν πόλιν.
[2, 10]	πολλὰ κατευχομένων αὐτῷ, καὶ παραλαβὼν	τὴν	στρατιὰν ἐκ τῆς Πτολεμαίδος ὑπέστρεψεν
[2, 20]	καταλεγέντων ἑκάστη τοὺς ἡμίσεις ἐπὶ	τὴν	στρατιὰν ἐκπέμπουσα τοὺς λοιποὺς ἐπὶ
[2, 20]	πλήθους τῶν ἡγεμόνων ῥωμαικώτερον ἔτεμνεν	τὴν	στρατιὰν καὶ πλείους καθίστατο ταξιάρχους.
[2, 18]	ἑαυτῶν ἀσφαλείας ἐν δευτέρῳ θέμενοι	τὴν	συγγένειαν ὁμόσε τοῖς ὁμοφύλοις ἐχώρουν.
[2, 11]	Ὁ δ' αὐτὸν πρεσβευτὴν πρὸς	τὴν	σύγκλητον ἀναπέμπει δηλοῦντα τὴν ἑαυτοῦ
[2, 11]	ὁρμὰς τοῦ στρατιωτικοῦ προσδέχεταί τε	τὴν	σύγκλητον εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ
[2, 16]	τίσιν ἐπιχειρεῖτε πολεμεῖν, πρῶτον διαζεύξω	τὴν	συμπλοκὴν τῶν προφάσεων. Εἰ μὲν
[2, 12]	ἑκάστην οἰκίαν. (Μετελάμβανεν δὲ ταύτην	τὴν	συμφορὰν ἄλλος λῃστρικὸς θόρυβος. Κατὰ
[2, 14]	ἑξακοσίους συνήχθη. βαρυτέραν τε ἐποίει	τὴν	συμφορὰν τὸ καινὸν τῆς Ῥωμαίων
[2, 9]	φυγῇ καταπατηθέντες ἀπώλοντο. Πρὸς δὲ	τὴν	συμφορὰν τῶν ἀνῃρημένων καταπλαγὲν τὸ
[2, 16]	Μακεδόνες ἔτι φανταζόμενοι Φίλιππον καὶ	τὴν	σὺν Ἀλεξάνδρῳ παρασπείρουσαν αὐτοῖς τὴν
[2, 14]	ἑβδομάδος οὔσης τῶν Ἰουδαίων εἰς	τὴν	συναγωγὴν συναθροισθέντων στασιαστής τις Καισαρεὺς
[2, 7]	τοσοῦτον ἔρωτος ἦλθεν, ὥστε παραχρῆμα	τὴν	συνοικοῦσαν αὐτῷ Μαριάμμην ἀποπεμψάμενος ἐκείνην
[2, 18]	κίνδυνον φθάνοντες. Δεινὴ δὲ ὅλην	τὴν	Συρίαν ἐπεῖχεν ταραχή, καὶ πᾶσα
[2, 21]	ἄρα φυλάττοιντο πάντες οἱ κατὰ	τὴν	Συρίαν Ἰουδαῖοι ἐλαίῳ χρῆσθαι μὴ
[2, 10]	δὲ σφᾶς αὐτοὺς ἑτοίμους εἰς	τὴν	σφαγὴν ἅμα τέκνοις καὶ γυναιξίν.
[2, 19]	μὲν ὄντες βαρεῖς καὶ δεδοικότες	τὴν	τάξιν διασπᾶν, τοὺς δὲ Ἰουδαίους
[2, 17]	μητρόπολιν, ἀλλ' οὐδ' ἑαυτῷ λυσιτελήσειν	τὴν	ταραχὴν ἐπιστάμενος, ἔπεμπεν τοὺς ἐπαμυνοῦντας
[2, 13]	μὴν ἐπάρχοις φροντὶς ἦν ἀναστέλλειν	τὴν	ταραχὴν καὶ τοὺς μαχιμωτέρους ἀεὶ
[2, 2]	κώμων μεθυσκόμενος, ἐν ᾧ καὶ	τὴν	ταραχὴν τοῦ πλήθους ἐκ τῆς
[2, 9]	Ὁ δέ, προῄδει γὰρ αὐτῶν	τὴν	ταραχήν, τῷ πλήθει τοὺς στρατιώτας
[2, 18]	μετ' εὐφημίας δέχεται, καὶ πρὸς	τὴν	ταύτης εὐβουλίαν αἱ λοιπαὶ πόλεις
[2, 16]	καὶ παρελθοῦσιν εἰς τὴν πόλιν	τήν	τε ἀγορὰν ἠρημωμένην ἐπεδείκνυσαν καὶ
[2, 17]	ἄνω πόλεως. Οἱ δὲ ἐπιπεσόντες	τήν	τε Ἀνανίου τοῦ ἀρχιερέως οἰκίαν
[2, 19]	ᾖρον καὶ τοὺς νεκροὺς ἐσύλων	τήν	τε ἀπολειφθεῖσαν λείαν συνῆγον καὶ
[2, 16]	ἐπέστελλεν Κεστίῳ Ἰουδαίων ἀπόστασιν καταψευδόμενος	τήν	τε ἀρχὴν τῆς μάχης περιθεὶς
[2, 9]	Ἰουλίᾳ τῇ τοῦ Σεβαστοῦ γυναικὶ	τήν	τε αὐτῆς τοπαρχίαν καὶ Ἰάμνειαν
[2, 20]	ἀνέπεμψεν εἰς Ἀχαίαν πρὸς Νέρωνα	τήν	τε αὐτῶν δηλώσοντας ἀνάγκην καὶ
[2, 19]	ἀνεχώρουν. Κέστιος δὲ παρελθὼν ὑποπίμπρησιν	τήν	τε Βεθεζὰν προσαγορευομένην καὶ τὴν
[2, 14]	Ἰούκουνδος ὁ διακωλύειν τεταγμένος ἱππάρχης	τήν	τε γάστραν αἴρει καὶ καταπαύειν
[2, 18]	ἔπεμψεν συχνοὺς τῶν ἱππέων, οἳ	τήν	τε γῆν ἔτεμον καὶ πολὺ
[2, 18]	ἄκουσαν τὴν μητέρα κἀπὶ τούτοις	τήν	τε γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα,
[2, 18]	καὶ περίοπτος ἐπιστὰς τοῖς σώμασιν	τήν	τε δεξιὰν ἀνατείνας, ὡς μηδένα
[2, 10]	Ἀντιόχειαν. Ἔνθεν εὐθέως ἐπέστελλεν Καίσαρι	τήν	τε ἐμβολὴν τὴν εἰς Ἰουδαίαν
[2, 21]	ἀνὰ τὴν πέριξ χώραν πυθόμενοι	τήν	τε ἐπιβουλὴν καὶ τὸν συσκευάσαντα
[2, 10]	ἰσχὺν καὶ τοὺς Γαίου θυμοὺς	τήν	τε ἰδίαν πρὸς τούτοις ἀνάγκην.
[2, 12]	Βατανέα καὶ Γαυλανῖτις, προσέθηκεν δὲ	τήν	τε Λυσανίου βασιλείαν καὶ τὴν
[2, 20]	ἐτειχίσατο, τῆς δὲ ἄνω Γαλιλαίας	τήν	τε προσαγορευομένην Ἀκχαβάρων πέτραν καὶ
[2, 10]	τοὺς γνωρίμους πάντας εἰς Τιβεριάδα	τήν	τε Ῥωμαίων διεξῄει δύναμιν καὶ
[2, 10]	συνεβούλευεν, τὸ πλέον μέντοι διηπείλει	τήν	τε Ῥωμαίων ἐπανατεινόμενος ἰσχὺν καὶ
[2, 17]	ἐνσκευαζόμενοι. Συνιδόντες οὖν οἱ δυνατοὶ	τήν	τε στάσιν ἤδη δυσκαθαίρετον ὑπ'
[2, 11]	τηνικαῦτα πρὸς ἐπιδημοῦντα τὸν Ἀγρίππαν	τήν	τε σύγκλητον καλοῦσαν εἰς συμβουλίαν
[2, 12]	μείζονα βασιλείαν μετατίθησιν, δοὺς αὐτῷ	τήν	τε Φιλίππου γενομένην ἐπαρχίαν, αὕτη
[2, 8]	ἀμείνους ἐλπίδι τιμῆς καὶ μετὰ	τὴν	τελευτήν, τῶν τε κακῶν ἐμποδίζεσθαι
[2, 9]	αὐτῷ κατήγορος Ἀγρίππας, ᾧ καὶ	τὴν	τετραρχίαν τὴν ἐκείνου προσέθηκεν Γάιος.
[2, 21]	τυχεῖν· οὐ γὰρ κατακούειν διὰ	τὴν	τῆς βοῆς σύγχυσιν· ὅσα δ'
[2, 8]	τὰς συμβιώσεις οὐδέπω. Μετὰ γὰρ	τὴν	τῆς καρτερίας ἐπίδειξιν δυσὶν ἄλλοις
[2, 16]	τὴν σὺν Ἀλεξάνδρῳ παρασπείρουσαν αὐτοῖς	τὴν	τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ὁρῶντες, φέρουσιν
[2, 7]	καὶ πρὶν ἰδεῖν τὸν ἄνθρωπον	τὴν	τῆς ὁμοιότητος ἀπάτην, διδοὺς δέ
[2, 19]	τὴν πόλιν καταλαμβάνει· διὰ γὰρ	τὴν	τῆς σκηνοπηγίας ἑορτὴν ἀναβεβήκει πᾶν
[2, 21]	ὁδεύσας συντόνως ἑωθινὸς παρῆν πρὸς	τὴν	Τιβεριάδα. Καὶ τὸ μὲν ἄλλο
[2, 21]	ἑκάστῳ, διὰ τάχους ἐλαύνει πρὸς	τὴν	Τιβεριάδα. Καὶ τοσοῦτον ἀποσχὼν τῆς
[2, 21]	καὶ προθυμούμενον αὐτὸν ἐπιπηδᾶν ἐπὶ	τὴν	τιμωρίαν ἱκέτευεν ἀπὸ τῆς ἀκτῆς
[2, 17]	Καὶ πρῶτον αὐτῶν πολλὰ πρὸς	τὴν	τόλμαν τῆς ἀποστάσεως χαλεπήναντες καὶ
[2, 16]	περὶ δὲ τῇ μικρᾷ Σαλαμῖνι	τὴν	τοσαύτην Ἀσίαν κλάσαντες νῦν δουλεύουσιν
[2, 16]	τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ὁρῶντες, φέρουσιν	τὴν	τοσαύτην μεταβολὴν καὶ πρὸς οὓς
[2, 16]	ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι, τέσσαρα δὲ τάγματα	τὴν	τοσαύτην νῆσον φυλάσσει. Καὶ τί
[2, 16]	Ῥωμαίους ἴῃ. Λοιπὸν οὖν ἐπὶ	τὴν	τοῦ θεοῦ συμμαχίαν καταφευκτέον. Ἀλλὰ
[2, 12]	καὶ τῆς Ῥωμαικῆς σπείρας ὑπὲρ	τὴν	τοῦ ἱεροῦ στοὰν ἐφεστώσης, ἔνοπλοι
[2, 2]	παντός. Εἰ μέντοι καὶ κυριωτέραν	τὴν	τοῦ κάμνοντος κρίσιν τιθείη τις,
[2, 6]	εὐτελῆ τινα τῶν κειμηλίων εἰς	τὴν	τοῦ κατοιχομένου τιμὴν ἐξελόμενος. ~(Κἀν
[2, 6]	τὸν τηλικούτου τυράννου παῖδα μετὰ	τὴν	τοῦ πατρὸς τελευτὴν βασιλέα τε
[2, 17]	οὐδὲ προσίεσαν οἱ λῃστρικοὶ καὶ	τὴν	τοῦ πολέμου καταβολὴν ἐνσκευαζόμενοι. Συνιδόντες
[2, 16]	αἱ γυναῖκες προεκθέουσαι, καὶ πρὸς	τὴν	τούτων οἰμωγὴν ὁ δῆμος εἰς
[2, 18]	δ' ὑποπρήσαντες ἐχώρουν ἐπὶ Κάδασα	τὴν	Τυρίων καὶ Πτολεμαίδα Γάβαν τε
[2, 13]	καὶ πλούτου παραφρονήσας ἐξύβρισεν εἰς	τὴν	τύχην, ἢ τίνα τρόπον τόν
[2, 11]	τοῖς ξίφεσιν οἱ σφοδρότερον κολακεύοντες	τὴν	τύχην· κἂν συνέβη κινδυνεῦσαι τοὺς
[2, 16]	μετὰ τῆς δυνάμεως Ῥωμαίων καὶ	τὴν	τύχην καταπλαγέντες, ἥτις αὐτοῖς κατορθοῖ
[2, 10]	Καῖσαρ ἐπὶ τοσοῦτον ἐξύβρισεν εἰς	τὴν	τύχην, ὥστε θεὸν ἑαυτὸν καὶ
[2, 8]	μεταβαίνειν δὲ εἰς ἕτερον σῶμα	τὴν	τῶν ἀγαθῶν μόνην, τὰς δὲ
[2, 12]	καὶ καταλαβὼν τὸ πλῆθος ἄγον	τὴν	τῶν ἀζύμων ἑορτὴν ἀθορύβως εἰς
[2, 22]	συμφέρον τούς τε στασιαστὰς καὶ	τὴν	τῶν κληθέντων ζηλωτῶν ἀφροσύνην, ἡττήθη
[2, 19]	πόλεμον. (Ὁ γοῦν Κέστιος οὔτε	τὴν	τῶν πολιορκουμένων ἀπόγνωσιν οὔτε τοῦ
[2, 20]	κινδύνους ἤλπισεν. (Κἀν τούτῳ Δαμασκηνοὶ	τὴν	τῶν Ῥωμαίων φθορὰν πυθόμενοι τοὺς
[2, 15]	κἀκεῖ διενυκτέρευσεν μετὰ φυλακῆς δεδοικυῖα	τὴν	τῶν στρατιωτῶν ἔφοδον. Ἐπεδήμει δ'
[2, 11]	ὡς ἀποστροφὴ σωτήριος οὐ κατεφαίνετο,	τὴν	τῶν στρατιωτῶν ὁδὸν ἠπείγοντο πρὸς
[2, 17]	οὓς ὑβρίκασιν τὴν φήμην διορθώσονται	τὴν	ὕβριν. (Ἅμα ταῦτα λέγοντες παρῆγον
[2, 7]	ἐμὸν ᾑρημένη. Πλὴν οὐ περιόψομαι	τὴν	ὕβριν, ἀπολήψομαι δέ σε καὶ
[2, 10]	ἐστιν καὶ κοῖλος, ἀναδίδωσιν δὲ	τὴν	ὑελίνην ψάμμον, ἣν ὅταν ἐκκενώσῃ
[2, 8]	μὲν εἶναι τὰ σώματα καὶ	τὴν	ὕλην οὐ μόνιμον αὐτῶν, τὰς
[2, 21]	Ὁρῶν δέ, ὦ Ταριχεᾶται, μάλιστα	τὴν	ὑμετέραν πόλιν ἀσφαλείας δεομένην καὶ
[2, 12]	προτέρας γυναικὸς καὶ Ὀκταουίαν θυγατέρα	τὴν	ὑπ' αὐτοῦ ζευχθεῖσαν Νέρωνι· γεγόνει
[2, 8]	ἀγαθαῖς ὁμοδοξοῦντες παισὶν Ἑλλήνων ἀποφαίνονται	τὴν	ὑπὲρ ὠκεανὸν δίαιταν ἀποκεῖσθαι καὶ
[2, 10]	δὲ τούτου μοι δοκεῖ τὸ	τὴν	ὑπερχυθεῖσαν ὕελον ἐκ τοῦ τόπου
[2, 21]	ἐβόων· συγκαταφλέξειν γὰρ αὐτῷ καὶ	τὴν	ὑποδεξαμένην πατρίδα. Ὁ δὲ ἀποδέχεσθαι
[2, 19]	τὸν αὐχένα τῆς ὁδοῦ κατεκάλυπτε	τὴν	φάλαγγα τοῖς βέλεσιν. Ἔνθα καὶ
[2, 19]	τὴν ἔξοδον. (Ἔνθα δὴ Κέστιος	τὴν	φανερὰν ὁδὸν ἀπογνοὺς δρασμὸν ἐβουλεύετο
[2, 19]	δὲ τοὺς ὑστάτους κατεώθουν εἰς	τὴν	φάραγγα, τὸ δὲ πᾶν πλῆθος
[2, 17]	πρὶν ἐξελθεῖν ἐφ' οὓς ὑβρίκασιν	τὴν	φήμην διορθώσονται τὴν ὕβριν. (Ἅμα
[2, 14]	καὶ ταλαιπώρῳ. Τούτοις οὐκ ἀνετράπη	τὴν	φιλαργυρίαν, ἀλλ' ἐπὶ τὸ μᾶλλον
[2, 16]	ἀπωδύροντο τὰς ἑαυτῶν συμφορὰς καὶ	τὴν	Φλώρου διεξῄεσαν ὠμότητα. Πρὸς ἣν
[2, 15]	τὴν Ἀντωνίαν διέκοψαν. Τοῦτ' ἔψυξεν	τὴν	Φλώρου πλεονεξίαν· τῶν γὰρ τοῦ
[2, 2]	ἔμενον δὲ φρουροῦντες ἕκαστα καὶ	τὴν	φρουρὰν ἀνατιθέντες Καίσαρι μᾶλλον ἢ
[2, 20]	βασιλικὴν αὐλὴν πολιορκηθεὶς Ἀντίπας ὑπεριδὼν	τὴν	φυγὴν αὖθις ὡς ὑπὸ τῶν
[2, 19]	καὶ μηχανάς, τούτων γὰρ διὰ	τὴν	χρείαν περιείχοντο καὶ μάλιστα δεδοικότες,
[2, 13]	Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης· παραγενόμενος γὰρ εἰς	τὴν	χώραν ἄνθρωπος γόης καὶ προφήτου
[2, 10]	βούλεται πρὸς τοῖς ἀνδράσιν καὶ	τὴν	χώραν ἀπολέσαι, δέοι φυλάττειν τε
[2, 7]	δὲ μεταβολὴν πραγμάτων διὰ τὸ	τὴν	χώραν ἀροτριῶντας ἀλλάσσειν· ὥστε βασιλεύσειν
[2, 12]	τὴν ἄδειαν, καὶ κατὰ πᾶσαν	τὴν	χώραν ἁρπαγαί τε ἦσαν καὶ
[2, 4]	υἱὸς Ἐζεκία τοῦ κατατρέχοντός ποτε	τὴν	χώραν ἀρχιλῃστοῦ καὶ χειρωθέντος ὑφ'
[2, 6]	σπαράττουσιν, συνάψαντας δὲ τῇ Συρίᾳ	τὴν	χώραν αὐτῶν διοικεῖν ἐπ' ἰδίοις
[2, 5]	οἱ μὲν ᾤχοντο φυγόντες ἀνὰ	τὴν	χώραν· Δεξάμενοι δὲ αὐτὸν οἱ
[2, 14]	ὁ Φῆστος τὸ μάλιστα λυμαινόμενον	τὴν	χώραν ἐπεξῄει· τῶν γοῦν λῃστῶν
[2, 21]	ἁρπαγαῖς, ὅπως πολλῶν νεωτεριζομένων κατὰ	τὴν	χώραν ἢ διαχρήσαιτό που τὸν
[2, 12]	δίκην τινὰ παρὰ τῶν πορθησάντων	τὴν	χώραν ἠξίουν λαβεῖν. Παρόντες δὲ
[2, 5]	αἰτίους τοῦ κινήματος ἔπεμψεν περὶ	τὴν	χώραν, καὶ πολλῶν ἀγομένων τοὺς
[2, 5]	καὶ πέρα τῆς ἑαυτοῦ προαιρέσεως	τὴν	χώραν κακοῦντας ἔχθει τῷ πρὸς
[2, 13]	δουλεύειν προαιρουμένους. Μεριζόμενοι δὲ εἰς	τὴν	χώραν κατὰ λόχους διήρπαζόν τε
[2, 18]	καὶ Βηρυτῷ δεδομημένας, ἐνέπρησεν. Ἔπειτα	τὴν	χώραν καταδραμὼν καὶ διαρπάσας μὲν
[2, 4]	δ' ὕστερον οὐκ ὀλίγον χρόνον	τὴν	χώραν κατατρέχων σὺν τοῖς ἀδελφοῖς·
[2, 10]	πεῖραν ἐνδιδόντων ὡς ἑώρα καὶ	τὴν	χώραν κινδυνεύουσαν ἄσπορον μεῖναι, κατὰ
[2, 13]	τε ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον ἔτεσιν εἴκοσι	τὴν	χώραν λῃσάμενον καὶ πολλοὺς τῶν
[2, 14]	καὶ μόνον οὐκ ἐκήρυξεν ἀνὰ	τὴν	χώραν πᾶσιν ἐξεῖναι λῃστεύειν ἐφ'
[2, 4]	δὲ τούτῳ καὶ τὰ κατὰ	τὴν	χώραν πολλαχόθεν ἐταράσσετο, καὶ συχνοὺς
[2, 17]	ἐκεῖνος ἐξ αὐτῶν ἀποδείξῃ τοὺς	τὴν	χώραν φορολογήσοντας, αὐτὸς δὲ ἀνεχώρησεν
[2, 2]	μὲν τὸ σῶμα, καθαρὰν δὲ	τὴν	ψυχὴν ἔχων πάθους παντός. Εἰ
[2, 2]	ἀξιῶσαι βασιλικῆς ἢ ὅτε χεῖρον	τὴν	ψυχὴν κάμνων τοῦ σώματος ἀκρατὴς
[2, 13]	ὧν ἐπὶ τοὺς εὐγενεστάτους μετήνεγκεν	τὴν	ὠμότητα, Καὶ ὡς τελευταῖον ὑπὸ
[2, 2]	πόλεμος ἐπελθὼν ἀκήρυκτος. Ταύτην μέντοι	τὴν	ὠμότητα προσκεψάμενον αὐτοῦ καὶ τὸν
[2, 11]	τὸ Καπετώλιον ἠθροίσθη καὶ διὰ	τὴν	ὠμότητα τὴν Γαίου Κλαυδίῳ πολεμεῖν
[2, 19]	εἴπερ ἠθέλησεν κατ' αὐτὴν ἐκείνην	τὴν	ὥραν ἐντὸς τῶν τειχέων βιάσασθαι,
[2, 14]	τοῖς δεσμωτηρίοις ὡς πονηρὸς ἐγκατελείπετο.	Τηνικαῦτα	καὶ τῶν νεωτερίζειν βουλομένων ἐν
[2, 11]	τὸν ἄξιον τῆς ἡγεμονίας. (Συνέβη	τηνικαῦτα	πρὸς ἐπιδημοῦντα τὸν Ἀγρίππαν τήν
[2, 9]	ἐξ Ἱεροσολύμων τὰς σημαίας καὶ	τηρεῖν	αὐτοῖς τὰ πάτρια. Πιλάτου δὲ
[2, 8]	γυναικῶν ἀσελγείας φυλαττόμενοι καὶ μηδεμίαν	τηρεῖν	πεπεισμένοι τὴν πρὸς ἕνα πίστιν.
[2, 16]	ἐπαινέσας, πολλὰ δὲ εἰς τὸ	τηρεῖν	τὴν εἰρήνην προτρεψάμενος καὶ τοῦ
[2, 16]	ναὸν ἑαυτοῖς μετὰ τῶν ἁγίων	τηρήσατε·	ἀφέξονται γὰρ οὐκέτι Ῥωμαῖοι τούτων
[2, 16]	σύμμαχον, ταῦτ' ἀναγκαζόμενοι παραβαίνειν ἀποστρέψετε.	Τηροῦντές	γε μὴν τὰ τῶν ἑβδομάδων
[2, 14]	τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας, ἑπτακαιδεκάτῳ δὲ	τῆς	Ἀγρίππα βασιλείας, Ἀρτεμισίου μηνός. Πρὸς
[2, 18]	ἀναιρεῖ, τολμήσας μὲν τοὖργον δίχα	τῆς	Ἀγρίππα γνώμης, διὰ δὲ φιλαργυρίαν
[2, 16]	(Τοσαῦτα εἰπὼν ἐπεδάκρυσέν τε μετὰ	τῆς	ἀδελφῆς καὶ πολὺ τῆς ὁρμῆς
[2, 11]	Ἡρώδης τελευτᾷ, καταλιπὼν ἐκ μὲν	τῆς	ἀδελφιδῆς Βερνίκης δύο παῖδας Βερνικιανόν
[2, 19]	αὐτῶν ἔδοξαν οἱ Μονοβάζου τοῦ	τῆς	Ἀδιαβηνῆς βασιλέως συγγενεῖς, Μονόβαζός τε
[2, 16]	τὰς ἐλπίδας καὶ τοὺς ἐκ	τῆς	Ἀδιαβηνῆς ὁμοφύλους οἴεται προσαμυνεῖν, οἱ
[2, 8]	καὶ συντηρήσειν ὁμοίως τά τε	τῆς	αἱρέσεως αὐτῶν βιβλία καὶ τὰ
[2, 12]	Ἀλέξανδρος ἐξῆρχον, οἳ τοῖς ὁμόροις	τῆς	Ἀκραβατηνῆς τοπαρχίας προσπεσόντες αὐτούς τε
[2, 21]	ἐπὶ τὴν τιμωρίαν ἱκέτευεν ἀπὸ	τῆς	ἀκτῆς τὴν ἑτέραν τῶν χειρῶν
[2, 16]	τῶν χιλιάρχων Νεαπολιτανόν, ὃς ἀπὸ	τῆς	Ἀλεξανδρείας ὑποστρέφοντι περιτυχὼν Ἀγρίππᾳ τῷ
[2, 14]	Οὔτε δὲ πλείω τις ἀπιστίαν	τῆς	ἀληθείας κατέχεεν οὔτε ἐν τῷ
[2, 20]	τοῖς στρατηγοῖς. Ἠμέλουν δὲ οὐδὲ	τῆς	ἄλλης χώρας, ἀλλ' εἰς μὲν
[2, 16]	μὴ δοκεῖν ἀδίκως τι παθεῖν	τῆς	ἀμύνης ἀποτρέπων. Οἱ μὲν οὖν,
[2, 14]	αὐτὸν ἐκδοῦναι, φάμενος αὐτοὺς ἀπολαύσειν	τῆς	ἀμύνης, εἰ μὴ προάγοιεν τοὺς
[2, 13]	καὶ πᾶς ὁ δῆμος συνεφήψατο	τῆς	ἀμύνης, ὥστε συμβολῆς γενομένης τὸν
[2, 22]	ὧν εἶχεν κατέφυγεν, κἀκεῖ μέχρι	τῆς	Ἀνάνου καὶ τῆς τῶν ἄλλων
[2, 16]	εἰρήνης προφάσει δουλεύουσαν τὴν ἀπὸ	τῆς	ἀνατολῆς εὐγένειαν. Πάντων δὴ σχεδὸν
[2, 7]	ἀναιρεθῆναι· Μηλίοις δ' ἤρκεσεν ἐπιτίμιον	τῆς	ἀνοίας τὰ ἀναλώματα. (Παραλαβὼν δὲ
[2, 8]	χρήσιμον ἀντικομίζεται· καὶ χωρὶς δὲ	τῆς	ἀντιδόσεως ἀκώλυτος ἡ μετάληψις αὐτοῖς
[2, 10]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἤλαυνεν ἐκ	τῆς	Ἀντιοχείας, Ἰουδαίων δὲ οἱ μὲν
[2, 18]	Ἰουδαίων ἐκπεπολεμωμένων. Ἀναλαβὼν δὲ ἀπὸ	τῆς	Ἀντιοχείας τὸ μὲν δωδέκατον τάγμα
[2, 19]	πέριξ κώμας ἐνέπρησαν. Ἀπὸ δὲ	τῆς	Ἀντιπατρίδος Κέστιος εἰς Λύδδα προελθὼν
[2, 15]	Φλῶρος κρατήσῃ τοῦ ἱεροῦ διὰ	τῆς	Ἀντωνίας, ἀναβάντες εὐθέως τὰς συνεχεῖς
[2, 16]	φόρον καὶ τὰς στοὰς ἀπεκόψατε	τῆς	Ἀντωνίας. Ἀποσκευάσαισθε δ' ἂν τὴν
[2, 15]	κρατῆσαι τοῦ τε ἱεροῦ καὶ	τῆς	Ἀντωνίας· ὧν καὶ Φλῶρος ἐφιέμενος
[2, 16]	τοῦ ξυστοῦ πρὸς τὸ πέραν	τῆς	ἄνω πόλεως, καὶ γέφυρα τῷ
[2, 17]	τόλμῃ, καὶ βιασαμένοις εἶκον ἐκ	τῆς	ἄνω πόλεως. Οἱ δὲ ἐπιπεσόντες
[2, 14]	τὸν τόπον ἐσπούδασαν τιμὴν πολλαπλασίονα	τῆς	ἀξίας διδόντες· ὡς δ' ὑπερορῶν
[2, 16]	οὖν ἐπὶ τὸν πόλεμον ἐκ	τῆς	ἀοικήτου παραλήψεσθε συμμάχους; οἱ μὲν
[2, 13]	καὶ τὰς κώμας ἐνεπίμπρασαν, ὥστε	τῆς	ἀπονοίας αὐτῶν πᾶσαν τὴν Ἰουδαίαν
[2, 5]	τὴν πόλιν ἀπεσκευάζοντο τὰς αἰτίας	τῆς	ἀποστάσεως, αὐτοὶ μὲν οὐδὲν παρακινῆσαι
[2, 16]	Ἀποσκευάσαισθε δ' ἂν τὴν αἰτίαν	τῆς	ἀποστάσεως, εἰ ταύτας τε συνάψετε
[2, 18]	συμφορᾶς τοῖς οἰκείοις ἀπολογήσωνται περὶ	τῆς	ἀποστάσεως, ἐκέλευον αὐτούς, εἰ βούλονται
[2, 6]	δίκη πρὸς Ἰουδαίους, οἳ πρὸ	τῆς	ἀποστάσεως ἐπιτρέψαντος Οὐάρου πρέσβεις ἐξεληλύθεσαν
[2, 21]	τῶν λοιπῶν αἴτιον εἶναι μάλιστα	τῆς	ἀποστάσεως Κλεῖτόν τινα καὶ παρακαλούντων
[2, 17]	αὐτῶν πολλὰ πρὸς τὴν τόλμαν	τῆς	ἀποστάσεως χαλεπήναντες καὶ τὸ τηλικοῦτον
[2, 19]	ἐξεπήδων ἐπὶ τὴν μάχην μηδὲ	τῆς	ἀργῆς ἑβδομάδος ἔννοιαν λαβόντες· ἦν
[2, 21]	γὰρ ἐκείνους χειρωσάμενος νουθετῆσαι διὰ	τῆς	ἁρπαγῆς ἠθέλησεν, τῇ δ' ἀποδόσει
[2, 6]	ταλάντων ἑκατόν, ὑπὸ Φιλίππῳ τέτακτο.	Τῆς	Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας Ἰδουμαία τε
[2, 9]	ἐν Ἰουδαίοις φιλοσοφούντων εἶχον εἰπεῖν.	~(Τῆς	Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας μεταπεσούσης εἰς
[2, 6]	βασιλείας προσέθηκεν Συρίᾳ. Πρόσοδος ἦν	τῆς	Ἀρχελάῳ δοθείσης χώρας τετρακοσίων ταλάντων.
[2, 12]	εἴκοσιν ἡμέραις τελευτᾷ καταλιπὼν Νέρωνα	τῆς	ἀρχῆς διάδοχον, ὃν ταῖς Ἀγριππίνης
[2, 12]	τῆς γυναικὸς ἀπάταις ἐπὶ κληρονομίᾳ	τῆς	ἀρχῆς εἰσεποιήσατο καίπερ υἱὸν ἔχων
[2, 7]	κατ' αὐτοῦ πρὸς Καίσαρα ἔτει	τῆς	ἀρχῆς ἐνάτῳ φυγαδεύεται μὲν αὐτὸς
[2, 6]	τοσαῦτα μὲν παρεστακέναι θύματα περὶ	τῆς	ἀρχῆς τῷ θεῷ, τοσούτοις δ'
[2, 16]	περιόπτῳ τὴν ἀδελφὴν Βερνίκην ἐπὶ	τῆς	Ἀσαμωναίων οἰκίας, αὕτη γὰρ ἦν
[2, 16]	ἀντιποιεῖσθαι. Τί δ' αἱ πεντακόσιαι	τῆς	Ἀσίας πόλεις; οὐ δίχα φρουρᾶς
[2, 8]	ἔθιμον. (Διῄρηνται δὲ κατὰ χρόνον	τῆς	ἀσκήσεως εἰς μοίρας τέσσαρας, καὶ
[2, 21]	τοῖς ἐχθροῖς, ἔπειτα τὸν κηδεμόνα	τῆς	ἀσφαλείας αὐτῶν ἀναρπάσαι σπεύδουσιν καὶ
[2, 11]	καὶ Δρουσίλλαν, υἱὸν δὲ ἐκ	τῆς	αὐτῆς Ἀγρίππαν. Οὗ παντάπασιν ὄντος
[2, 21]	τέσσαρας Ἀττικὰς δύναται, τέσσαρας ἀμφορεῖς,	τῆς	αὐτῆς ἐπίπρασκεν τιμῆς ἡμιαμφόριον. Οὔσης
[2, 7]	τοίνυν εἰς Ἰουδαίαν μετ' ὀλίγον	τῆς	ἀφίξεως χρόνον ἔδοξεν ἐπιστάντα τὸν
[2, 6]	ἡμέρας ὀλίγας τὸ μὲν ἥμισυ	τῆς	βασιλείας Ἀρχελάῳ δίδωσιν ἐθνάρχην προσειπών,
[2, 6]	τῷ πρὸς Ἀρχέλαον ἀμφισβητοῦντι περὶ	τῆς	βασιλείας. Ἐγένετο δὲ ὑπὸ τούτῳ
[2, 2]	τούτῳ πάλιν Ἀντίπας ἀμφισβητῶν περὶ	τῆς	βασιλείας ἐπέξεισιν ἀξιῶν τῆς ἐπιδιαθήκης
[2, 2]	κατ' ἰδίαν τό τε μέγεθος	τῆς	βασιλείας καὶ τὸ πλῆθος τῆς
[2, 2]	γὰρ γεγονέναι τοὺς ἀνῃρημένους οὐ	τῆς	βασιλείας μόνον ἀλλὰ καὶ τοῦ
[2, 6]	καὶ Γάδαρα καὶ Ἵππον ἀποτεμόμενος	τῆς	βασιλείας προσέθηκεν Συρίᾳ. Πρόσοδος ἦν
[2, 15]	τῶν στρατιωτῶν ἐλύσσησεν καὶ κατὰ	τῆς	βασιλίδος· οὐ μόνον γοῦν ἐν
[2, 19]	τὴν ἄνω πόλιν ἐλθὼν ἀντικρὺ	τῆς	βασιλικῆς αὐλῆς ἐστρατοπεδεύετο. Κἂν εἴπερ
[2, 17]	τε ἀρχιερεὺς Ἀνανίας περὶ τὸν	τῆς	βασιλικῆς αὐλῆς εὔριπον διαλανθάνων ἁλίσκεται
[2, 15]	ὧν καὶ Φλῶρος ἐφιέμενος ἐξῆγε	τῆς	βασιλικῆς αὐλῆς τοὺς σὺν αὐτῷ
[2, 18]	κατὰ γένος. Ἧκον δ' ἐκ	τῆς	Βαταναίας ἑβδομήκοντα τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες
[2, 15]	ἀνέδην τοὺς καταλαμβανομένους καὶ διὰ	τῆς	Βεθεζὰ καλουμένης ἀνεώθουν τὸ πλῆθος
[2, 22]	κληθέντων ζηλωτῶν ἀφροσύνην, ἡττήθη δὲ	τῆς	βίας, κἀν τοῖς ἑξῆς οἵου
[2, 14]	ἐκώλυον. Ὡς δὲ τούτους εἶργεν	τῆς	βίας Φλῶρος, ἀμηχανοῦντες οἱ δυνατοὶ
[2, 21]	οὐ γὰρ κατακούειν διὰ τὴν	τῆς	βοῆς σύγχυσιν· ὅσα δ' ἂν
[2, 11]	Κλαύδιος ὡς ἤκουσεν τὰ παρὰ	τῆς	βουλῆς, πάλιν ἔπεμψεν τὸν Ἀγρίππαν
[2, 11]	ταῦτα εἰπὼν διὰ μέσης ὥρμησεν	τῆς	βουλῆς πάντας τοὺς συστρατιώτας ἐφελκόμενος.
[2, 21]	ἀνήγαγεν πορρωτέρω, πεντήκοντα δ' ἑτέρους	τῆς	βουλῆς τοὺς μάλιστα γνωρίμους κελεύει
[2, 10]	κλίματος ἀπὸ σταδίων ἑξήκοντα τῷ	τῆς	Γαλιλαίας, ἀπὸ δὲ τοῦ μεσημβρινοῦ
[2, 13]	Περαίαν, Ταριχέας δὲ καὶ Τιβεριάδα	τῆς	Γαλιλαίας, εἰς δὲ τὴν λοιπὴν
[2, 20]	Ἀνανίου Ἰωάννης ἡγεμὼν ἀποδείκνυται καὶ	τῆς	Γαλιλαίας ἑκατέρας Ἰώσηπος Ματθίου· προσώριστο
[2, 21]	ἐπίπρασκεν τιμῆς ἡμιαμφόριον. Οὔσης δὲ	τῆς	Γαλιλαίας ἐλαιοφόρου μάλιστα καὶ τότε
[2, 20]	τοῦ ἔθνους κατέστησεν ἄρχοντας ὅλης	τῆς	Γαλιλαίας, ἑπτὰ δὲ ἐν ἑκάστῃ
[2, 4]	πεδίοις συμπλοκήν· ἐν δὲ Σεπφώρει	τῆς	Γαλιλαίας Ἰούδας υἱὸς Ἐζεκία τοῦ
[2, 3]	γοῦν πλῆθος ἄπειρον ἔκ τε	τῆς	Γαλιλαίας καὶ ἐκ τῆς Ἰδουμαίας
[2, 18]	πᾶν ἔφυγεν εἰς τὸ μεσαίτατον	τῆς	Γαλιλαίας ὄρος, ὃ κεῖται μὲν
[2, 10]	στρατιᾶς. (Πόλις δ' ἐστὶν αὕτη	τῆς	Γαλιλαίας παράλιος κατὰ τὸ μέγα
[2, 18]	ἔθνος ὑπελάμβανεν. Τοῦτον ἡ καρτερωτάτη	τῆς	Γαλιλαίας πόλις Σέπφωρις μετ' εὐφημίας
[2, 12]	Πρὸς τοῦτο πλεῖστοι μὲν ἐκ	τῆς	Γαλιλαίας συνέδραμον ὡς πολεμήσοντες τοῖς
[2, 21]	καταλύσειεν τὸν Ἰώσηπον, αὐτὸς ἡγήσεσθαι	τῆς	Γαλιλαίας, τοῖς μὲν ὑφ' ἑαυτὸν
[2, 20]	Κατέλεξεν δὲ καὶ δύναμιν ἐκ	τῆς	Γαλιλαίας ὑπὲρ δέκα μυριάδας νέων
[2, 18]	Κέστιος ὥρμησεν ἐπὶ πόλιν καρτερὰν	τῆς	Γαλιλαίας Χαβουλών, ἣ καλεῖται ἀνδρῶν,
[2, 7]	μὲν αὐτὸς εἰς Βίενναν πόλιν	τῆς	Γαλλίας, ἡ οὐσία δ' αὐτοῦ
[2, 16]	μὴ τέκνων καὶ γυναικῶν, ἀλλὰ	τῆς	γε μητροπόλεως ταύτης καὶ τῶν
[2, 16]	ὑποδεικνύναι δύναμιν παρὸν ἐξ Αἰγύπτου	τῆς	γειτνιώσης, ἥτις ἐκτεινομένη μέχρις Αἰθιόπων
[2, 12]	ἀρχῆς διάδοχον, ὃν ταῖς Ἀγριππίνης	τῆς	γυναικὸς ἀπάταις ἐπὶ κληρονομίᾳ τῆς
[2, 7]	δὲ μνήμης ἡγησάμην καὶ τὸ	τῆς	γυναικὸς αὐτοῦ Γλαφύρας ὄναρ, ἥπερ
[2, 9]	ἐν Γαλλίᾳ συμφυγούσης αὐτῷ καὶ	τῆς	γυναικὸς τελευτᾷ. ~(Γάιος δὲ Καῖσαρ
[2, 12]	θείου τὸν Ἀγρίππαν υἱὸν Ἀγρίππα·	τῆς	δ' ἄλλης ἐπαρχίας διαδέχεται τὴν
[2, 6]	ὑπὸ τὴν Ἀρχελάου τοπαρχίαν ἔταξεν.	Τῆς	δ' ἄλλης Ἡρώδου γενεᾶς ἕκαστος
[2, 18]	τῶν ὁσίων ἔργων ἔχουσιν ἐκεχειρίαν.	~(Τῆς	δ' αὐτῆς ἡμέρας καὶ ὥρας
[2, 14]	ἄδειαν πεπρακὼς Ἰουδαίοις τοῦ μάχεσθαι.	(Τῆς	δ' ἐπιούσης ἡμέρας ἑβδομάδος οὔσης
[2, 20]	τὴν κάτω καλουμένην Γαλιλαίαν ἐτειχίσατο,	τῆς	δὲ ἄνω Γαλιλαίας τήν τε
[2, 8]	ὄναρ μόλις δύο ἡμέρας ἐβίω.	~(Τῆς	δὲ Ἀρχελάου χώρας εἰς ἐπαρχίαν
[2, 20]	Λύδδα καὶ Ἰόππη καὶ Ἀμμαοῦς.	Τῆς	δὲ Γοφνιτικῆς καὶ Ἀκραβεττηνῆς ὁ
[2, 18]	ἀλκὴν σώματος καὶ ψυχῆς παράστημα,	τῆς	δὲ πρὸς ἀλλοφύλους πίστεως ἕνεκεν
[2, 9]	Ὑπερθαυμάσας δὲ ὁ Πιλᾶτος τὸ	τῆς	δεισιδαιμονίας ἄκρατον ἐκκομίσαι μὲν αὐτίκα
[2, 2]	τῷ μὲν δοκεῖν συναγωνιούμενοι περὶ	τῆς	διαδοχῆς Ἀρχελάῳ, τὸ δ' ἀληθὲς
[2, 2]	τῶν Καίσαρος ἀκοῶν, ὃν δικαστὴν	τῆς	διαδοχῆς οὐ περιέμεινεν, εἴ γε
[2, 6]	θάνατον αὐτῷ καὶ συνεύξασθαι περὶ	τῆς	διαδοχῆς. Τὸν δ' ὥσπερ ἀγωνιάσαντα,
[2, 8]	παρατείνειν ἔτη, διὰ τὴν ἁπλότητα	τῆς	διαίτης ἔμοιγε δοκεῖν καὶ τὴν
[2, 1]	ἡδόμενον τὸ πλῆθος εὐθέως ἀπεπειρᾶτο	τῆς	διανοίας αὐτοῦ μεγάλοις αἰτήμασιν· οἱ
[2, 16]	γένος, οὔτε Μαρμαρίδαι, τὸ μέχρι	τῆς	διψάδος ἐκτεταμένον φῦλον, οὔθ' αἱ
[2, 16]	ἀγωνίζεσθαι πρότερον· ἡ γὰρ πεῖρα	τῆς	δουλείας χαλεπή, καὶ περὶ τοῦ
[2, 19]	Καισάρειαν· Κέστιος δὲ μετὰ πάσης	τῆς	δυνάμεως ἀναζεύξας ἐνέβαλεν εἰς Ἀντιπατρίδα,
[2, 18]	συμφερόντων ἐξηγούμενος. Ἀναλαβὼν δὲ μέρος	τῆς	δυνάμεως Κέστιος ὥρμησεν ἐπὶ πόλιν
[2, 16]	ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ μετὰ	τῆς	δυνάμεως Ῥωμαίων καὶ τὴν τύχην
[2, 5]	προελθὼν ὀφθείς τε μόνον μετὰ	τῆς	δυνάμεως τὰ στρατόπεδα τῶν Ἰουδαίων
[2, 21]	τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ τῷ μεγέθει	τῆς	δυνάμεως, φάσκων ὅσον οὐδέπω τύραννον
[2, 5]	ἰδίῳ πάθει στρατευομένους καὶ πέρα	τῆς	ἑαυτοῦ προαιρέσεως τὴν χώραν κακοῦντας
[2, 18]	γὰρ μετὰ τῶν Σκυθοπολιτῶν καὶ	τῆς	ἑαυτῶν ἀσφαλείας ἐν δευτέρῳ θέμενοι
[2, 21]	τοῖς σφετέροις ἄγγελον μόνης προνοεῖν	τῆς	ἑαυτῶν ἀσφαλείας, μήτε δὲ κτείνειν
[2, 16]	δ' ἀπεχθανομένους Φλώρῳ δι' ὑπερβολὴν	τῆς	εἰς αὐτοὺς ὠμότητος. Ὁ δὲ
[2, 20]	τὴν Γαλιλαίαν ἐλθὼν πρῶτον ἐφρόντισεν	τῆς	εἰς ἑαυτὸν εὐνοίας τῶν ἐπιχωρίων,
[2, 13]	ἀμύνῃ· τὸ γὰρ πλέον Ῥωμαίοις	τῆς	ἐκεῖ δυνάμεως ἐκ Συρίας ἦν
[2, 16]	διήνεγκαν ὀγδοήκοντα ἔτη πόλεμον ὑπὲρ	τῆς	ἐλευθερίας, ἀλλὰ μετὰ τῆς δυνάμεως
[2, 16]	τῶν ἐπιτρόπων ὕβρεις καὶ τὰ	τῆς	ἐλευθερίας ἐγκώμια τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ δὲ
[2, 16]	γεωργούμενος χρυσὸς εἰς τὸν ὑπὲρ	τῆς	ἐλευθερίας ἐξήρκεσεν πόλεμον οὐδὲ τὸ
[2, 16]	δουλεύουσιν Ῥωμαίοις, καὶ τὴν ἡγεμονίδα	τῆς	Ἑλλάδος πόλιν διοικεῖ τὰ ἀπὸ
[2, 16]	τε σωφρονισθέντες μεταβάλωνται καὶ μὴ	τῆς	ἐνίων κακοβουλίας οἱ ἀγαθοὶ παραπολαύσωσιν,
[2, 19]	οἱ μὲν φθάσαντες εἶργον αὐτοὺς	τῆς	ἐξόδου, ἄλλοι δὲ τοὺς ὑστάτους
[2, 20]	τοὺς μὲν δυνατοὺς οἰκειώσεται μεταδιδοὺς	τῆς	ἐξουσίας αὐτοῖς, τὸ δὲ πᾶν
[2, 1]	γε μὴν οὐ μόνον ἔφη	τῆς	ἐξουσίας ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἀλλὰ
[2, 2]	τῷ δεσπότῃ τῶν ὅλων παραχωρεῖν	τῆς	ἐξουσίας οὐ δή που περὶ
[2, 12]	πεφονευμένου τὰ πλήθη συνετάραξεν καὶ	τῆς	ἑορτῆς ἀφέμενοι πρὸς τὴν Σαμάρειαν
[2, 18]	γέροντας ἐρριμμένους γύναιά τε μηδὲ	τῆς	ἐπ' αἰδοῖ σκέπης μετειληφότα, καὶ
[2, 1]	δὲ νέων ἦρξε θορύβων ἡ	τῆς	ἐπὶ Ῥώμην ἀποδημίας ἀνάγκη. Πενθήσας
[2, 2]	τὴν ταραχὴν τοῦ πλήθους ἐκ	τῆς	ἐπὶ τούτοις ἀγανακτήσεως ἔλεγεν γεγονέναι.
[2, 15]	ἐλθεῖν ἠγωνίζετο. Διήμαρτέν γε μὴν	τῆς	ἐπιβολῆς· ὁ γὰρ δῆμος ἄντικρυς
[2, 2]	περὶ τῆς βασιλείας ἐπέξεισιν ἀξιῶν	τῆς	ἐπιδιαθήκης κυριωτέραν εἶναι τὴν διαθήκην,
[2, 8]	δὲ ὀμνύειν αὐτοῖς περιίσταται χεῖρον	τῆς	ἐπιορκίας ὑπολαμβάνοντες· ἤδη γὰρ κατεγνῶσθαί
[2, 18]	ᾐδέσθη διὰ Σόαιμον, ἔπαυσεν δὲ	τῆς	ἐπιτροπῆς. Οἱ δὲ στασιασταὶ καταλαβόμενοί
[2, 17]	κόλποις ξίφη, προσλαβόντες θαρραλεώτερον ἥπτοντο	τῆς	ἐπιχειρήσεως. Ἡττῶντο δ' οἱ βασιλικοὶ
[2, 19]	ὑπὸ Φλώρου δεκασθέντες ἀπέστρεψαν αὐτὸν	τῆς	ἐπιχειρήσεως. Καὶ παρὰ τὴν αἰτίαν
[2, 13]	ἠπατημένων, περιαγαγὼν δὲ αὐτοὺς ἐκ	τῆς	ἐρημίας εἰς τὸ ἐλαιῶν καλούμενον
[2, 16]	καὶ στήλαις Ἡρακλείοις καὶ μέχρι	τῆς	Ἐρυθρᾶς θαλάσσης τοὺς ἀπείρους νέμουσαν
[2, 16]	πηγάς, ὡς ἄν τις εἴποι,	τῆς	εὐδαιμονίας ἐπιχωρίους ἔχοντες καὶ τοῖς
[2, 16]	ἥτις ἐκτεινομένη μέχρις Αἰθιόπων καὶ	τῆς	εὐδαίμονος Ἀραβίας ὅρμος τε οὖσα
[2, 1]	δεδέχθαι· τοῦ μέντοι προθύμου καὶ	τῆς	εὐνοίας ὥσπερ τοῖς στρατιώταις οὕτω
[2, 16]	μὲν τοῖς πελάγεσιν, πλατυτέραν δὲ	τῆς	Εὐρώπης τὴν στρατιὰν ἄγοντα, οἷα
[2, 19]	σάββατον. Ὁ δ' ἐκσείσας αὐτοὺς	τῆς	εὐσεβείας θυμὸς ἐποίησεν πλεονεκτῆσαι καὶ
[2, 8]	τροφῆς, καὶ γεύσασθαί τινα πρὶν	τῆς	εὐχῆς ἀθέμιτον· ἀριστοποιησάμενος δ' ἐπεύχεται
[2, 8]	παυόμενοι γεραίρουσι θεὸν ὡς χορηγὸν	τῆς	ζωῆς. Ἔπειθ' ὡς ἱερὰς καταθέμενοι
[2, 17]	ὑπὲρ ἑαυτῶν γένηταί τε ἔκσπονδος	τῆς	ἡγεμονίας ἡ πόλις, εἰ μὴ
[2, 16]	παντοίως φορολογοῦνται καὶ ταῖς χρείαις	τῆς	ἡγεμονίας παρέχουσιν ἑτοίμους τὰς εἰσφοράς,
[2, 11]	ἢ κρινεῖν ψήφῳ τὸν ἄξιον	τῆς	ἡγεμονίας. (Συνέβη τηνικαῦτα πρὸς ἐπιδημοῦντα
[2, 11]	θύσων τῷ θεῷ τὰ περὶ	τῆς	ἡγεμονίας χαριστήρια. Καὶ τὸν Ἀγρίππαν
[2, 11]	κρίνοι· καὶ γὰρ τὸ τυχεῖν	τῆς	ἡγεμονικῆς κλήσεως ἐπικίνδυνον εἶναι· ἔπειθ'
[2, 14]	δὲ σύμπας τῶν ἐκείνης ἀπολομένων	τῆς	ἡμέρας ἀριθμὸς σὺν γυναιξὶν καὶ
[2, 19]	ἅγια τέλος λαβεῖν ἐπ' ἐκείνης	τῆς	ἡμέρας ἐκώλυσεν τὸν πόλεμον. (Ὁ
[2, 10]	τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων δὶς	τῆς	ἡμέρας θύειν ἔφασαν, εἰ δὲ
[2, 2]	Διαλύσας δὲ τοὺς συνέδρους ἐκείνης	τῆς	ἡμέρας καθ' ἑαυτὸν περὶ ὧν
[2, 2]	προσόδου, πρὸς οἷς τὸν ἀριθμὸν	τῆς	Ἡρώδου γενεᾶς, προαναγνοὺς δὲ καὶ
[2, 16]	μανέντες γὰρ οὕτως τό γε	τῆς	ἥττης ὄνειδος κερδήσετε. Καλόν, ὦ
[2, 21]	ἀσθένειαν καὶ κλινήρης ὢν ὑστερῆσαι	τῆς	θεραπείας ἔλεγεν. Ὡς δὲ εἰς
[2, 16]	Σκέψασθε δ' ὡς ὑμῖν τὸ	τῆς	θρησκείας ἄκρατον, εἰ καὶ πρὸς
[2, 17]	ἄσβεστον ἀεί, τοὺς μὲν διαφόρους	τῆς	θρησκείας ἐξέκλεισαν, τῷ δ' ἀσθενεῖ
[2, 2]	τὸν ἐξ Ἀγρίππα καὶ Ἰουλίας	τῆς	θυγατρὸς θετὸν παῖδα Γάιον πρώτως
[2, 3]	τε τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐκ	τῆς	Ἰδουμαίας Ἱεριχοῦντός τε καὶ τῆς
[2, 20]	Νέου· τῷ δ' ἄρχοντι τότε	τῆς	Ἰδουμαίας Νίγερι, γένος δ' ἦν
[2, 16]	εὐδαίμονος Ἀραβίας ὅρμος τε οὖσα	τῆς	Ἰνδικῆς, πεντήκοντα πρὸς ταῖς ἑπτακοσίαις
[2, 6]	τῶν ἀλλοφύλων κεκοσμηκέναι καὶ τὸ	τῆς	Ἰουδαίας αἷμα κεχαρίσθαι τοῖς ἔξωθεν
[2, 6]	δὲ Ῥωμαίων ἐλεῆσαι τά τε	τῆς	Ἰουδαίας λείψανα καὶ μὴ τὸ
[2, 3]	ἐκομίσθησαν ἐκ Συρίας ἐπιστολαὶ περὶ	τῆς	Ἰουδαίων ἀποστάσεως, ἣν προιδόμενος ὁ
[2, 8]	χώρας εἰς ἐπαρχίαν περιγραφείσης ἐπίτροπος	τῆς	ἱππικῆς παρὰ Ῥωμαίοις τάξεως Κωπώνιος
[2, 16]	πέμπουσιν Ῥωμαίοις, καὶ ἔστιν ἐπὶ	τῆς	Ἰταλίας ἰδεῖν ἐν εἰρήνης προφάσει
[2, 16]	Ἑλλάδος πόλιν διοικεῖ τὰ ἀπὸ	τῆς	Ἰταλίας προστάγματα. Λακεδαιμόνιοι δὲ μετὰ
[2, 16]	Ἀλεξάνδρειαν κατοικούντων, ὡς ἔνεστιν ἐκ	τῆς	καθ' ἑκάστην κεφαλὴν εἰσφορᾶς τεκμήρασθαι,
[2, 16]	γὰρ ἐκείνους περιβεβλημένους ὠκεανὸν καὶ	τῆς	καθ' ἡμᾶς οἰκουμένης οὐκ ἐλάσσονα
[2, 14]	ὑποσχόμενος πάντα συμπράξειν, λαβὼν ἔξεισιν	τῆς	Καισαρείας εἰς Σεβαστὴν καὶ καταλείπει
[2, 12]	ἐνεπίμπρασαν. (Κουμανὸς δὲ ἀναλαβὼν ἀπὸ	τῆς	Καισαρείας μίαν ἴλην ἱππέων καλουμένην
[2, 18]	δὲ καὶ εἰς τὴν ὅμορον	τῆς	Καισαρείας Ναρβατηνὴν τοπαρχίαν ἔπεμψεν συχνοὺς
[2, 14]	οὕτω καλεῖται σταδίους ἑξήκοντα διέχουσα	τῆς	Καισαρείας· Οἱ δὲ περὶ τὸν
[2, 18]	νεώρια. Πρὸς δὲ τὴν ἐκ	τῆς	Καισαρείας πληγὴν ὅλον τὸ ἔθνος
[2, 14]	ὑπὲρ τοῦ τοὺς νόμους ἐξενεγκεῖν	τῆς	Καισαρείας. (Πρὸς τοῦτο τῶν ἐν
[2, 2]	ἠρεμήσειν ὑπέσχετο καὶ διέτριβεν ἐπὶ	τῆς	Καισαρείας. Ὡς δὲ τῶν ἐμποδιζόντων
[2, 2]	χρημάτων ἀπέκλεισεν Ἀρχελάῳ, μέχρι δὲ	τῆς	Καίσαρος διαγνώσεως ἠρεμήσειν ὑπέσχετο καὶ
[2, 21]	καὶ μέχρι πολλοῦ κώλυμα σχὼν	τῆς	κακίας τὴν ἀπορίαν, ἕτοιμος μὲν
[2, 8]	συμβιώσεις οὐδέπω. Μετὰ γὰρ τὴν	τῆς	καρτερίας ἐπίδειξιν δυσὶν ἄλλοις ἔτεσιν
[2, 14]	μέντοι γε ἐκεῖνον, εἰ προνοεῖ	τῆς	κατὰ τὸ ἔθνος εἰρήνης καὶ
[2, 20]	Ἔφη δὲ πεῖραν αὐτῶν λήψεσθαι	τῆς	κατὰ τὸν πόλεμον πειθαρχίας καὶ
[2, 6]	ἡγεμόνας. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν ἐκ	τῆς	κατηγορίας κατέληξαν εἰς τοιαύτην ἀξίωσιν,
[2, 17]	ἠγάπα τὴν ἄνω καταλαμβάνονται πόλιν·	τῆς	κάτω γὰρ τὸ στασιάζον ἐκράτει
[2, 21]	μὲν τὴν ἐσθῆτα, καταπασάμενος δὲ	τῆς	κεφαλῆς κόνιν, ἀποστρέψας δὲ ὀπίσω
[2, 8]	τὸν ὅμιλον ἐγκρίνεται. Πρὶν δὲ	τῆς	κοινῆς ἅψασθαι τροφῆς ὅρκους αὐτοῖς
[2, 14]	Νέρωνι τῆς πόλεως ἄρχειν τὰ	τῆς	κρίσεως ἐκόμισαν γράμματα, καὶ προσελάμβανεν
[2, 21]	τοῖς ἐπιχειρουμένοις, τὰ δ' ἐπὶ	τῆς	λίμνης σκάφη πάντα συναθροίσας, τριάκοντα
[2, 15]	τὴν σπεῖραν, ὡς ἠξίουν, μετὰ	τῆς	λοιπῆς δυνάμεως ὑπέστρεψεν εἰς Καισάρειαν.
[2, 16]	τὰ περίοικα τοῦ Πόντου καὶ	τῆς	Μαιώτιδος ἔθνη; Παρ' οἷς πρὶν
[2, 17]	κατὰ γένος, ὃς ὕστερον ἐτυράννησεν	τῆς	Μασάδας. Αὐτόν τε τὸν Μανάημον
[2, 12]	τῶν Ἰουδαίων, οὓς ἐπέπυστο μετεσχηκέναι	τῆς	μάχης, πελέκει διεχειρίσατο· Δύο δ'
[2, 16]	ἀπόστασιν καταψευδόμενος τήν τε ἀρχὴν	τῆς	μάχης περιθεὶς αὐτοῖς καὶ δρᾶσαι
[2, 11]	ἀνεῖλεν· ἡ δὲ Ἀλεξάνδρου γενεὰ	τῆς	μεγάλης Ἀρμενίας ἐβασίλευσεν. ~(Μετὰ δὲ
[2, 14]	διὰ πλειόνων, καὶ τὰ σπέρματα	τῆς	μελλούσης ἁλώσεως ἔκτοτε τῇ πόλει
[2, 5]	αὐτὸς Οὔαρος εἰς Σαμάρειαν ἐλάσας	τῆς	μὲν πόλεως ἀπέσχετο μηδὲν ἐν
[2, 21]	φάσκων ὅσον οὐδέπω τύραννον ἐλεύσεσθαι	τῆς	μητροπόλεως, εἰ μὴ προκαταληφθείη. Ταῦθ'
[2, 2]	ἑορτὴν ἀπολιπόντες. ~(Αὐτὸς δὲ μετὰ	τῆς	μητρὸς καὶ τῶν φίλων Ποπλᾶ
[2, 7]	δ' εἰς τοσοῦτον πίστεως τὸ	τῆς	μορφῆς ὅμοιον, ὥστε τοὺς ἑωρακότας
[2, 14]	ὁ πόλεμος δωδεκάτῳ μὲν ἔτει	τῆς	Νέρωνος ἡγεμονίας, ἑπτακαιδεκάτῳ δὲ τῆς
[2, 19]	ἐπράχθη Δίου μηνὸς ὀγδόῃ δωδεκάτῳ	τῆς	Νέρωνος ἡγεμονίας ἔτει. ~(Μετὰ δὲ
[2, 19]	οὔτε γὰρ ἐν τάξει κατὰ	τῆς	ὁδοῦ βαδίζειν ἐδύναντο βαλλόμενοι, καὶ
[2, 19]	πλῆθος παρεκταθὲν ὑπὲρ τὸν αὐχένα	τῆς	ὁδοῦ κατεκάλυπτε τὴν φάλαγγα τοῖς
[2, 19]	προσκείμενοι διέφθειρον καὶ καθ' ἑκάτερον	τῆς	ὁδοῦ περιιόντες ἠκόντιζον εἰς πλαγίους.
[2, 21]	σύρας αὐτοὺς εἰς τὸ μυχαίτατον	τῆς	οἰκίας καὶ τὴν αὔλειον ἀποκλείσας
[2, 16]	ἡ δὲ ἐκείνων ἰσχὺς διὰ	τῆς	οἰκουμένης ἀνίκητος; Μᾶλλον δὲ καὶ
[2, 16]	πόλεις· οὐ γὰρ ἔστιν ἐπὶ	τῆς	οἰκουμένης δῆμος ὁ μὴ μοῖραν
[2, 16]	σὺν Ἀλεξάνδρῳ παρασπείρουσαν αὐτοῖς τὴν	τῆς	οἰκουμένης ἡγεμονίαν ὁρῶντες, φέρουσιν τὴν
[2, 20]	ψυχῆς παράστημα πάσης ὀλίγου δεῖν	τῆς	οἰκουμένης κρατοῦσιν. Ἔφη δὲ πεῖραν
[2, 16]	ἀνέκοψαν ἀρετάς. Τὴν δὲ τρίτην	τῆς	οἰκουμένης μοῖραν, ἧς οὐδὲ ἐξαριθμήσασθαι
[2, 16]	συμμάχους; οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ	τῆς	οἰκουμένης πάντες εἰσὶν Ῥωμαῖοι, εἰ
[2, 5]	δ' ἐνοικοῦντας ἀνδραποδίζεται. Μετὰ δὲ	τῆς	ὅλης δυνάμεως αὐτὸς Οὔαρος εἰς
[2, 17]	εἰς ταῦτα συνήργησεν ἐλπίζων τινὰ	τῆς	ὅλης στάσεως διόρθωσιν· οἱ δ'
[2, 7]	πρὶν ἰδεῖν τὸν ἄνθρωπον τὴν	τῆς	ὁμοιότητος ἀπάτην, διδοὺς δέ τι
[2, 16]	μετὰ τῆς ἀδελφῆς καὶ πολὺ	τῆς	ὁρμῆς αὐτῶν ἔπαυσεν τοῖς δακρύοις.
[2, 15]	γὰρ δῆμος ἄντικρυς ἐπιστραφεὶς εἶργεν	τῆς	ὁρμῆς, καὶ διαστάντες ἐπὶ τῶν
[2, 16]	τῶν ἀγριωτάτων θηρίων σφοδροτέρους, Ῥῆνον	τῆς	ὁρμῆς ὅρον ἔχουσιν καὶ Ῥωμαίων
[2, 19]	ὁ τοῦ Γιώρα Σίμων πολὺ	τῆς	οὐραγίας ἐσπάραξεν καὶ συχνὰ τῶν
[2, 9]	ἀχανεῖς ἦσαν πρὸς τὸ ἀδόκητον	τῆς	ὄψεως, Πιλᾶτος δὲ κατακόψειν εἰπὼν
[2, 6]	τοῖς ἔξωθεν δήμοις. Ἀντὶ δὲ	τῆς	παλαιᾶς εὐδαιμονίας καὶ τῶν πατρίων
[2, 14]	τοὺς ἐπὶ λῃστείᾳ δεδεμένους ὑπὸ	τῆς	παρ' ἑκάστοις βουλῆς ἢ τῶν
[2, 8]	καὶ τοῖς ἔθεσιν ἐνδεδεμένος οὐδὲ	τῆς	παρὰ τοῖς ἄλλοις τροφῆς δύναται
[2, 15]	ἀναιρουμένων οὔτε εἰς τὴν εὐγένειαν	τῆς	παρακαλούσης, ἀλλ' εἰς μόνον τὸ
[2, 18]	τὸ Ῥωμαίων στράτευμα. Καταχλευάζοντες δὲ	τῆς	παρακλήσεως οἱ στασιώδεις ἐβλασφήμουν τὸν
[2, 18]	αὐτοὺς ἅπαντας μόνος ἦν ῥοπὴ	τῆς	παρατάξεως. Περιέρχεται δ' αὐτὸν ἀξία
[2, 11]	συμβουλίαν πέμψαι καὶ Κλαύδιον ἐκ	τῆς	παρεμβολῆς, ὅπως πρὸς ἃ δέοι
[2, 21]	αὐτῷ πιστεῦσαι τὸ τεῖχος ἀνοικοδομῆσαι	τῆς	πατρίδος, ἐν ᾧ πολλὰ παρὰ
[2, 11]	ὁμοφύλῳ φόνῳ μιαίνεσθαι τὰ τεμένη	τῆς	πατρίδος. Ὁ μὲν οὖν ἀκούσας
[2, 2]	ἐνέφηνεν μὲν ὡς ἄξιος εἴη	τῆς	πατρῴας διαδοχῆς, οὐ μήν τι
[2, 3]	ἐχρῆτο τῆς πλεονεξίας. Ἐνστάσης δὲ	τῆς	πεντηκοστῆς, οὕτω καλοῦσίν τινα ἑορτὴν
[2, 4]	βηθαραμινενθα συστάντων ἑτέρων τινῶν ἐκ	τῆς	Περαίας. (Τότε καὶ ποιμήν τις
[2, 20]	Νίγερι, γένος δ' ἦν ἐκ	τῆς	περὶ Ἰορδάνην Περαίας, διὸ καὶ
[2, 1]	ἐπεῖχε δὲ τὴν ἄμυναν ὑπὸ	τῆς	περὶ τὴν ἔξοδον ἐπείξεως, δεδοικὼς
[2, 6]	δυστυχεῖν ἔθους προελθεῖν, ὥστε ὑπομεῖναι	τῆς	πικρᾶς δουλείας καὶ διαδοχὴν αὐθαίρετον·
[2, 3]	οὓς ἅπαντας ὁπλίσας ὑπηρέταις ἐχρῆτο	τῆς	πλεονεξίας. Ἐνστάσης δὲ τῆς πεντηκοστῆς,
[2, 9]	ἧκεν πρὸς Γάιον, ὑφ' οὗ	τῆς	πλεονεξίας ἐπιτιμᾶται φυγῇ εἰς Γαλλίαν·
[2, 1]	ὅλην, τοὺς μὲν πεζοὺς διὰ	τῆς	πόλεως ἀθρόους, τοὺς δὲ ἱππεῖς
[2, 20]	αὐτοκράτορες καὶ μάλιστα τὰ τείχη	τῆς	πόλεως ἀνεγείρειν· τὸν γὰρ τοῦ
[2, 19]	πληγῇ τῶν ἐλπίδων παραλογώτατα ἀπὸ	τῆς	πόλεως ἀνέζευξεν. Πρὸς δὲ τὴν
[2, 14]	Καισαρέων Ἕλληνες νικήσαντες παρὰ Νέρωνι	τῆς	πόλεως ἄρχειν τὰ τῆς κρίσεως
[2, 17]	καὶ μετὰ τοῦ κινδύνου καταψηφίσασθαι	τῆς	πόλεως ἀσέβειαν, εἰ παρὰ μόνοις
[2, 17]	ἐβλασφήμουν εἰς τὸν βασιλέα καὶ	τῆς	πόλεως αὐτὸν ἐξεκήρυσσον, ἐτόλμων δέ
[2, 13]	ἧττον τῶν σφαγέων τὴν εὐδαιμονίαν	τῆς	πόλεως ἐλυμήνατο. Πλάνοι γὰρ ἄνθρωποι
[2, 21]	τὴν Τιβεριάδα. Καὶ τοσοῦτον ἀποσχὼν	τῆς	πόλεως ἐξ ὅσου συνιδεῖν οὐ
[2, 5]	ὄψιν ὑπομείνας ἐλθεῖν Οὐάρῳ προεξῆλθεν	τῆς	πόλεως ἐπὶ θάλασσαν. Οὔαρος δὲ
[2, 15]	τὴν βουλὴν αὐτὸς μὲν ἐξιέναι	τῆς	πόλεως ἔφη, φρουρὰν δ' ἐγκαταλείψειν
[2, 22]	ὀργάνων. Καὶ διὰ πάσης μὲν	τῆς	πόλεως ἐχαλκεύετο βέλη καὶ πανοπλία,
[2, 18]	αὐτῶν ἀνέκοψεν Τιβέριος Ἀλέξανδρος ὁ	τῆς	πόλεως ἡγεμών. Οὐ μὴν οὗτός
[2, 17]	ἐνίεσαν. Ἐπεὶ δὲ τὰ νεῦρα	τῆς	πόλεως καταφλέξαντες ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς
[2, 20]	Ἰουδαίων ὥσπερ βαπτιζομένης νηὸς ἀπενήχοντο	τῆς	πόλεως. Κοστόβαρος γοῦν καὶ Σάουλος
[2, 19]	Ῥωμαίων καταπλαγέντες τῶν μὲν ἔξω	τῆς	πόλεως μερῶν εἶκον, εἰς δὲ
[2, 21]	καὶ κατασείοντες ἱκετηρίας ἐδέοντο φείσασθαι	τῆς	πόλεως. (Ὁ δὲ Ἰώσηπος πολλὰ
[2, 11]	προαποδειχθῆναι τῷ πολέμῳ χωρίον ἔξω	τῆς	πόλεως· οὐ γὰρ ὅσιον διὰ
[2, 14]	καὶ δυνατοὶ τό τε γνωριμώτατον	τῆς	πόλεως παρέστησαν τῷ βήματι. Τούτοις
[2, 22]	πρὸς ἡδονήν, καὶ τὸ κατάστημα	τῆς	πόλεως πρὶν ἐπελθεῖν Ῥωμαίους ἦν
[2, 19]	Σκοποῦ, διέχει δ' οὗτος ἑπτὰ	τῆς	πόλεως σταδίους, τρισὶ μὲν ἡμέραις
[2, 19]	ἤδη δὲ πολλοὶ διεδίδρασκον ἀπὸ	τῆς	πόλεως ὡς ἁλωσομένης αὐτίκα. Τὸν
[2, 20]	Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως, διαδράντες ἐκ	τῆς	πόλεως ᾤχοντο πρὸς Κέστιον· ὁ
[2, 18]	δὲ πρῶτον μὲν τὸν πατέρα	τῆς	πολιᾶς ἐπισπασάμενος διελαύνει τῷ ξίφει,
[2, 16]	μάλιστα τὰς ἡμέρας ἐνεργοὺς ποιησαμένῳ	τῆς	πολιορκίας, ἐν αἷς ἤργουν οἱ
[2, 11]	προσδραμὼν Ἀγρίππας αὐτῷ τὸ κινδύνευμα	τῆς	πράξεως ἐδήλωσεν, ὅτι τε εἰ
[2, 16]	ὡς διοδεύσας πεῖραν ἱκανὴν ἔλαβεν	τῆς	πραότητος αὐτῶν, εἰς τὸ ἱερὸν
[2, 1]	κηδείαν τοῦ πατρός, εὐχαριστεῖ καὶ	τῆς	πρὸς αὐτὸν θεραπείας ὡς πρὸς
[2, 16]	Πάρθος ἐπιτρέψει· πρόνοια γὰρ αὐτῷ	τῆς	πρὸς Ῥωμαίους ἐκεχειρίας, καὶ παραβαίνειν
[2, 11]	τύραννος· ἀρκεῖσθαι γὰρ τῇ τιμῇ	τῆς	προσηγορίας, τὴν δ' ἐφ' ἑκάστῳ
[2, 2]	τῆς βασιλείας καὶ τὸ πλῆθος	τῆς	προσόδου, πρὸς οἷς τὸν ἀριθμὸν
[2, 12]	ἔχων γνήσιον Βρεττανικὸν ἐκ Μεσσαλίνης	τῆς	προτέρας γυναικὸς καὶ Ὀκταουίαν θυγατέρα
[2, 11]	τε καὶ Ὑρκανόν, ἐκ δὲ	τῆς	προτέρας Μαριάμμης Ἀριστόβουλον. Τεθνήκει δ'
[2, 17]	τῇ πατρίδι πόλεμον, ἔπειτα τὸ	τῆς	προφάσεως ἄλογον διήλεγχον, φάμενοι τοὺς
[2, 18]	(Ὁ δὲ Κέστιος ἀναζεύξας ἀπὸ	τῆς	Πτολεμαίδος αὐτὸς μὲν εἰς Καισάρειαν
[2, 10]	καὶ παραλαβὼν τὴν στρατιὰν ἐκ	τῆς	Πτολεμαίδος ὑπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν.
[2, 1]	διὰ τὸν ἐκκοπέντα χρυσοῦν ἀετὸν	τῆς	πύλης τοῦ ναοῦ. Ἦν δὲ
[2, 12]	τῶν ἀζύμων εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ	τῆς	Ῥωμαικῆς σπείρας ὑπὲρ τὴν τοῦ
[2, 16]	πολλῷ διακείμενοι πρὸς μοῖραν ὀλίγην	τῆς	Ῥωμαίων δυνάμεως οὐκ ἀντέσχον· ὑμεῖς
[2, 9]	εἰς Τιβέριον τὸν Ἰουλίας υἱὸν	τῆς	Ῥωμαίων ἡγεμονίας μετὰ τὴν Αὐγούστου
[2, 16]	Ἀλλ' οὐδὲν τούτων ἰσχυρότερον εὑρέθη	τῆς	Ῥωμαίων τύχης, δύο δ' ἐγκαθήμενα
[2, 14]	ἐποίει τὴν συμφορὰν τὸ καινὸν	τῆς	Ῥωμαίων ὠμότητος· ὃ γὰρ μηδεὶς
[2, 12]	ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ κεῖται	τῆς	Σαμαρείτιδος, πολλῶν ἀναβαινόντων Ἰουδαίων ἐπὶ
[2, 18]	ὄρος, ὃ κεῖται μὲν ἀντικρὺ	τῆς	Σεπφώρεως, καλεῖται δὲ Ἀσαμών. Τούτοις
[2, 19]	πόλιν καταλαμβάνει· διὰ γὰρ τὴν	τῆς	σκηνοπηγίας ἑορτὴν ἀναβεβήκει πᾶν τὸ
[2, 8]	ἄφυκτον δέλεαρ τοῖς ἅπαξ γευσαμένοις	τῆς	σοφίας αὐτῶν καθιέντες. (Εἰσὶν δ'
[2, 1]	παροξύνεται καὶ τοὺς μὲν πολλοὺς	τῆς	σπείρας βάλλοντες λίθοις διέφθειρον, ὁ
[2, 17]	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ γενόμενος ἡγεμὼν	τῆς	στάσεως διέτασσεν τὴν πολιορκίαν. Ἀπορία
[2, 17]	τὸν Μανάημον καὶ τοὺς ἐξάρχοντας	τῆς	στάσεως ἔπεμπον ἀξιοῦντες ἐξελθεῖν ὑπόσπονδοι,
[2, 13]	καὶ τὰς οὐσίας. Μενούσης δὲ	τῆς	στάσεως ἐπιλέξας ἑκατέρωθεν τοὺς γνωρίμους
[2, 1]	χιλίαρχον προστάξας βίᾳ τοὺς ἐξάρχοντας	τῆς	στάσεως κατασχεῖν. Πρὸς οὓς τὸ
[2, 19]	τῷ ἱερῷ. Ἰουδαῖοι δὲ ἀπὸ	τῆς	στοᾶς εἶργον, καὶ πολλάκις μὲν
[2, 21]	ἑαυτοὺς καὶ μετακαλεῖν αὐτὸν ἀπὸ	τῆς	στρατηγίας. Οὐ μὴν ἠξίουν ἀποχρήσειν
[2, 2]	καὶ χρηματίσας βασιλεὺς τάξεις τε	τῆς	στρατιᾶς ἀμείψας καὶ προκοπὰς χαρισάμενος,
[2, 19]	τὴν Γαλιλαίαν νεωτεριζόμενον, ὑπέστρεφεν μετὰ	τῆς	στρατιᾶς εἰς Καισάρειαν· Κέστιος δὲ
[2, 5]	θάλασσαν. Οὔαρος δὲ κατὰ μοῖραν	τῆς	στρατιᾶς ἐπὶ τοὺς αἰτίους τοῦ
[2, 5]	ἱππικήν τε καὶ πεζικήν, μέρος	τῆς	στρατιᾶς εὐθέως ἔπεμπεν εἰς τὴν
[2, 10]	δέος ἤδη παρούσης εἰς Πτολεμαίδα	τῆς	στρατιᾶς. (Πόλις δ' ἐστὶν αὕτη
[2, 18]	εἰς Καισάρειαν ἀφικνεῖται, μοῖραν δὲ	τῆς	στρατιᾶς προέπεμψεν εἰς Ἰόππην, προστάξας,
[2, 1]	δεσπότης· Οὐδὲ γὰρ ἐν Ἱεριχοῦντι	τῆς	στρατιᾶς τὸ διάδημα περιαπτούσης αὐτῷ
[2, 11]	ἀπήγγειλεν. (Μεταξὺ δὲ τῶν μετὰ	τῆς	συγκλήτου στρατιωτῶν τις σπασάμενος τὸ
[2, 18]	τῶν Αἰγυπτίων Ἰουδαίοις Ἀλέξανδρος γέρας	τῆς	συμμαχίας ἔδωκεν τὸ μετοικεῖν κατὰ
[2, 12]	Οὐμμίδιον Κουαδρᾶτον, ὃς ἦν ἡγεμὼν	τῆς	Συρίας, εἰς Τύρον παραγενόμενοι δίκην
[2, 2]	κατὰ τὴν Καισάρειαν Σαβῖνος ὁ	τῆς	Συρίας ἐπίτροπος εἰς Ἰουδαίαν ἀνιὼν
[2, 18]	εἶχον, αἵ τε λοιπαὶ πόλεις	τῆς	Συρίας, ὅπως ἑκάστη πρὸς τὸ
[2, 10]	τρισὶ τάγμασι καὶ πολλοῖς ἐκ	τῆς	Συρίας συμμάχοις εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[2, 21]	Ἰώσηπος ἐπιστραφεὶς καὶ θεασάμενος ἐπὶ	τῆς	σφαγῆς ἤδη τὸν σίδηρον ἀπεπήδησεν
[2, 14]	πολέμου πῦρ ἐκεῖθεν ἀρχόμενον καὶ	τῆς	ταραχῆς ἀνελεῖν τὰς αἰτίας, ἐφ'
[2, 15]	αὐτοὺς παρανομήσειν. (Ὁ δὲ σβεσθείσης	τῆς	ταραχῆς ἤχθετο καὶ πάλιν αὐτὴν
[2, 12]	υἱὸς Ἀνάνου κατάρξαι μὲν ἔλεγον	τῆς	ταραχῆς Σαμαρέας διὰ τὸν φόνον,
[2, 10]	καὶ οἶκτος εἰσῄει τὸν Πετρώνιον	τῆς	τε ἀνυπερβλήτου θρησκείας τῶν ἀνδρῶν
[2, 17]	ἐπείθετο, καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως	τῆς	τε Βερνίκης ἀναβάντες εἰς τὸ
[2, 19]	δὲ τὸν Κέστιον. Ὁ δὲ	τῆς	τε νυκτὸς οὐκ ὀλίγον προειλήφει
[2, 18]	δὲ καὶ αὐτὸς Ἀγρίππας Κεστίῳ	τῆς	τε ὁδοῦ καὶ τῶν συμφερόντων
[2, 13]	Ἱεροσόλυμα παρελθεῖν βιάζεσθαι καὶ κρατήσας	τῆς	τε Ῥωμαικῆς φρουρᾶς καὶ τοῦ
[2, 12]	Φήλικα τὸν Πάλλαντος ἀδελφὸν ἐκπέμπει	τῆς	τε Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας καὶ
[2, 1]	βήματος καὶ χρυσοῦ θρόνου δεξιωσάμενος	τῆς	τε σπουδῆς, ἣν ἐνεδείξαντο περὶ
[2, 21]	τις υἱὸς Σαπφία, τότε ἄρχων	τῆς	Τιβεριάδος. Οἱ μὲν οὖν φίλοι
[2, 21]	αὐτὸν ἀνευφήμουν, οἱ δ' ἀπὸ	τῆς	Τιβεριάδος σὺν τοῖς ἄλλοις ἐκάκιζον
[2, 21]	μονότροπος, ἔπειτα καὶ συνοδίαν εὗρεν	τῆς	τόλμης τὸ μὲν πρῶτον ὀλίγην,
[2, 6]	ἐπιτρέψαντος Οὐάρου πρέσβεις ἐξεληλύθεσαν περὶ	τῆς	τοῦ ἔθνους αὐτονομίας· ἦσαν δὲ
[2, 8]	παρατίθησιν. Προκατεύχεται δ' ὁ ἱερεὺς	τῆς	τροφῆς, καὶ γεύσασθαί τινα πρὶν
[2, 17]	αὐτὸν ἡγεμόνας τόν τε ἐπισημότατον	τῆς	τυραννίδος ὑπηρέτην Ἀψάλωμον. (Ὁ μὲν
[2, 21]	συνεκρότησεν, οἳ τὸ πλέον ἐκ	τῆς	Τυρίων χώρας καὶ τῶν ἐν
[2, 1]	εἰ πλήθους ἐπιλάβοιντο. Καὶ δὴ	τῆς	τῶν ἀζύμων ἐνστάσης ἑορτῆς, ἣ
[2, 14]	Φλώρου· παραγενόμενον δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα	τῆς	τῶν ἀζύμων ἑορτῆς ἐνεστώσης περιστὰς
[2, 22]	κἀκεῖ μέχρι τῆς Ἀνάνου καὶ	τῆς	τῶν ἄλλων ἐχθρῶν ἀναιρέσεως μένων
[2, 16]	Καὶ Ἀθηναῖοι μὲν οἱ περὶ	τῆς	τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας παραδόντες ποτὲ
[2, 14]	τὴν στάσιν. Ἡττωμένου δ' αὐτοῦ	τῆς	τῶν Καισαρέων βίας Ἰουδαῖοι τοὺς
[2, 8]	ἐκλεγόμενοι. Καίπερ δὴ φυσικῆς οὔσης	τῆς	τῶν λυμάτων ἐκκρίσεως ἀπολούεσθαι μετ'
[2, 17]	μέρους εἶκον. (Τῇ δ' ἑξῆς	τῆς	τῶν ξυλοφορίων ἑορτῆς οὔσης, ἐν
[2, 17]	ἀναβάντες εἰς τὸ ἱερὸν κατήρξαντο	τῆς	τῶν στοῶν δομήσεως, εἰς δὲ
[2, 16]	διειληφότες, τραχυτέραν τε καὶ πολλῷ	τῆς	ὑμετέρας ὀχυρωτέραν καὶ βαθεῖ κρυμῷ
[2, 3]	τῆς Ἰδουμαίας Ἱεριχοῦντός τε καὶ	τῆς	ὑπὲρ Ἰορδάνην Περαίας, ὑπερεῖχεν δὲ
[2, 19]	δὲ τὴν ὁδὸν παιόμενοι καὶ	τῆς	φάλαγγος ἐκσειόμενοι κατέπιπτον, μέχρι πολλῶν
[2, 9]	τοῖς ὅπλοις. Περιστάσης δὲ τριστιχεὶ	τῆς	φάλαγγος Ἰουδαῖοι μὲν ἀχανεῖς ἦσαν
[2, 19]	Εἰ δὲ μὴ τῷ χαλασθέντι	τῆς	φάλαγγος οἵ τε ἱππεῖς ἐκπεριελθόντες
[2, 9]	τῶν δεσμῶν τὸν Ἀγρίππαν καὶ	τῆς	Φιλίππου τετραρχίας, θνήσκει γὰρ οὗτος,
[2, 3]	δ' ἐπ' αὐτῶν ἐξαίφνης ὑπὸ	τῆς	φλογὸς περισχεθέντες πολλοὶ μὲν ἐν
[2, 14]	τὸ Καίσαρος ἀνεκάλουν ὄνομα καὶ	τῆς	Φλώρου τυραννίδος ἐλευθεροῦν σφᾶς ἱκέτευον.
[2, 16]	Γαλάτας ἐχρῆν τοὺς οὕτως ὑπὸ	τῆς	φύσεως τετειχισμένους, ἐξ ἀνατολῆς μὲν
[2, 17]	ἀποπειραθῆναι τῶν στασιαστῶν λόγοις πρὸ	τῆς	χαλκῆς πύλης ἀθροίζουσι τὸν δῆμον,
[2, 12]	Γαλιλαίας καὶ Περαίας, ἐκ δὲ	τῆς	Χαλκίδος Ἀγρίππαν εἰς μείζονα βασιλείαν
[2, 11]	Μετὰ ταῦτα καὶ ὁ βασιλεύων	τῆς	Χαλκίδος Ἡρώδης τελευτᾷ, καταλιπὼν ἐκ
[2, 12]	τὴν Ἡρώδου τελευτήν, ὃς ἦρχε	τῆς	Χαλκίδος, καθίστησιν Κλαύδιος εἰς τὴν
[2, 13]	τι πλῆθος ἦν. (Καθαρθείσης δὲ	τῆς	χώρας ἕτερον εἶδος λῃστῶν ἐν
[2, 10]	οὐδὲ ἐν εἰκαίῳ τινὶ τόπῳ	τῆς	χώρας θέσθαι θεμιτὸν εἴη, ὑπολαβὼν
[2, 21]	οἶκτος ἦν, οἱ δ' ἀπὸ	τῆς	χώρας καὶ τῶν πλησίον ὅσοις
[2, 12]	Ἰουδαῖοι δὲ ὡς ὅλης αὐτοῖς	τῆς	χώρας καταφλεγείσης συνεχύθησαν, καὶ καθάπερ
[2, 1]	πλῆθος ἐκδεχομένη, κάτεισι μὲν ἐκ	τῆς	χώρας λαὸς ἄπειρος ἐπὶ τὴν
[2, 9]	τὴν πόλιν ἄθρους ὁ ἐκ	τῆς	χώρας λαὸς συνέρρευσεν. Ὁρμήσαντες δὲ
[2, 16]	δέξασθαι Ῥωμαίους ποιεῖν, ὅτε ἐπέβαινεν	τῆς	χώρας Πομπήιος. Ἀλλ' οἱ μὲν
[2, 14]	ἔθνους συμφορὰς καὶ τὸν λυμεῶνα	τῆς	χώρας Φλῶρον ἐκεκράγεσαν· Ὁ δὲ
[2, 2]	τῆς πατρῴας διαδοχῆς, οὐ μήν	τι	βέβαιον ἀπεφήνατο. Διαλύσας δὲ τοὺς
[2, 18]	δοκιμώτατοι στρατιὰν αἰτοῦντες, ἵν' εἴ	τι	γένοιτο κίνημα καὶ περὶ σφᾶς,
[2, 16]	δικαιότερον ὑμῶν ὀφείλοντες ἐλευθερίας ἀντιποιεῖσθαι.	Τί	δ' αἱ πεντακόσιαι τῆς Ἀσίας
[2, 16]	ἔχοντες εἰπεῖν χωρὶς ὅπλων φορολογοῦνται;	τί	δαί; Θρᾷκες οἱ πέντε μὲν
[2, 16]	τὴν τοσαύτην νῆσον φυλάσσει. Καὶ	τί	δεῖ πολλὰ λέγειν, ὅπου καὶ
[2, 16]	ἑνὸς τάγματος αὐτοῖς παραμένοντος. Καὶ	τί	δεῖ πόρρωθεν ὑμῖν τὴν Ῥωμαίων
[2, 10]	προτεινομένων καὶ ὡς οὐδὲ θεοῦ	τι	δείκηλον, οὐχ ὅπως ἀνδρός, οὐ
[2, 16]	φανερὰν ἅλωσιν οἱ πολεμοῦντες αἱροῦνται.	Τί	δὴ κωλύει ταῖς ἑαυτῶν χερσὶν
[2, 1]	πάσχα παρὰ Ἰουδαίοις καλεῖται πολύ	τι	θυμάτων πλῆθος ἐκδεχομένη, κάτεισι μὲν
[2, 7]	τῆς ὁμοιότητος ἀπάτην, διδοὺς δέ	τι	καὶ πίστεως ταῖς ἱλαρωτέραις ἐλπίσιν
[2, 8]	τὸν θεὸν ἔξω τοῦ δρᾶν	τι	κακὸν ἢ ἐφορᾶν τίθενται· φασὶν
[2, 17]	πόλεμον συνελθόντες ὥρμησαν ἐπὶ φρούριόν	τι	καλούμενον Μασάδαν, καὶ καταλαβόντες αὐτὸ
[2, 15]	μήτε ἀντασπάσασθαι τοὺς Ἰουδαίους κἄν	τι	κατ' αὐτοῦ φθέγξωνται, χρήσασθαι τοῖς
[2, 16]	μία τὸ μὴ τῶν πατρίων	τι	καταλῦσαι. Πῶς δὲ ἐπικαλέσεσθε τὸ
[2, 1]	τὸ ἱερὸν παρελθόντα πρὶν φθέγξασθαί	τι	λίθοις ἀπήλαυνον οἱ στασιασταὶ καὶ
[2, 8]	τὴν ἡμέραν, ἀλλ' οὐδὲ σκεῦός	τι	μετακινῆσαι θαρροῦσιν οὐδὲ ἀποπατεῖν. Ταῖς
[2, 8]	οὖν ἄλλων οὐκ ἔστιν ὅ	τι	μὴ τῶν ἐπιμελητῶν προσταξάντων ἐνεργοῦσι,
[2, 17]	μιάσματι πεφυρμένην, ἐξ οὗ δαιμόνιόν	τι	μήνιμα προσδοκᾶν εἰκὸς ἦν, εἰ
[2, 8]	τοὺς αἱρετιστὰς μήθ' ἑτέροις αὐτῶν	τι	μηνύσειν, κἂν μέχρι θανάτου τις
[2, 12]	τὰς ἑορτὰς παραφυλάττουσιν, ὡς μή	τι	νεωτερίζοι τὸ πλῆθος ἠθροισμένον, εἷς
[2, 16]	πρότερον Βρεττανῶν διήνεγκαν τὰ ὅπλα.	Τί	οὖν; ὑμεῖς πλουσιώτεροι Γαλατῶν, ἰσχυρότεροι
[2, 16]	καὶ τῷ μὴ δοκεῖν ἀδίκως	τι	παθεῖν τῆς ἀμύνης ἀποτρέπων. Οἱ
[2, 11]	τὸ ξίφος ἄνδρες, ἐβόησεν, συστρατιῶται,	τί	παθόντες ἀδελφοκτονεῖν βουλόμεθα καὶ κατὰ
[2, 19]	οὐκ ἐπεχείρει τῇ πόλει τάχα	τι	παρὰ τῶν ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν,
[2, 3]	προσώπων χρῄζειν. ~(Πρὶν δὲ ὁρίσαι	τι	περὶ τούτων Καίσαρα τελευτᾷ μὲν
[2, 16]	Μᾶλλον δὲ καὶ ταύτης ἐζήτησάν	τι	πλέον· οὐ γὰρ ἐξήρκεσεν αὐτοῖς
[2, 13]	φωραθέντων δημοτῶν οὓς ἐκόλασεν, ἄπειρόν	τι	πλῆθος ἦν. (Καθαρθείσης δὲ τῆς
[2, 19]	τιτρώσκοντας ἐθάρρουν οἱ τελευταῖοι ἄπειρόν	τι	πλῆθος οἰόμενοι διώκειν καὶ τοὺς
[2, 21]	εἰσπέμπων πολὺ καὶ μόνος ἄπειρόν	τι	πλῆθος συνῆγεν χρημάτων, οἷς εὐθέως
[2, 16]	μὲν γὰρ ἀμύνεσθε τοὺς ἀδικοῦντας,	τί	σεμνύνετε τὴν ἐλευθερίαν; εἰ δὲ
[2, 7]	καὶ τῶν Χαλδαίων τινὰς ἐπυνθάνετο,	τί	σημαίνειν δοκοῖεν. Ἄλλων δ' ἄλλως
[2, 8]	τε καθαροὶ καθάπερ εἰς ἅγιόν	τι	τέμενος παραγίνονται τὸ δειπνητήριον. Καὶ
[2, 16]	κατὰ τὴν οἰκουμένην ἐστὲ πάντων;	τί	τὸ πεποιθὸς ὑμᾶς κατὰ Ῥωμαίων
[2, 15]	πρὸς οἷς πεπόνθασιν εἰς ἀνήκεστόν	τι	τὸν Φλῶρον ἐρεθίζειν. Ἐπείσθη δὲ
[2, 8]	καθαρὰν φυλάξειν καὶ μήτε κρύψειν	τι	τοὺς αἱρετιστὰς μήθ' ἑτέροις αὐτῶν
[2, 8]	βλασφημήσωσιν τὸν νομοθέτην ἢ φάγωσίν	τι	τῶν ἀσυνήθων, οὐδέτερον ὑπέμειναν παθεῖν,
[2, 8]	Καὶ τοῖς ἔξωθεν ὡς μυστήριόν	τι	φρικτὸν ἡ τῶν ἔνδον σιωπὴ
[2, 18]	ἐπιτροπῆς. Οἱ δὲ στασιασταὶ καταλαβόμενοί	τι	φρούριον, ὃ καλεῖται μὲν Κύπρος,
[2, 16]	ἡγεμόνα καὶ τὰς ὑπατικὰς ῥάβδους;	τί	χρὴ λέγειν Ἡνιόχους τε καὶ
[2, 19]	ἐπέμεινεν ὁ Κέστιος ἀμηχανῶν, ὅ	τι	χρὴ ποιεῖν, τῇ τρίτῃ δὲ
[2, 9]	δ' ἐν μὲν τῇ Γαλιλαίᾳ	Τιβεριάδα,	ἐν δὲ τῇ Περαίᾳ φερώνυμον
[2, 21]	συντόνως ἑωθινὸς παρῆν πρὸς τὴν	Τιβεριάδα.	Καὶ τὸ μὲν ἄλλο πλῆθος
[2, 21]	διὰ τάχους ἐλαύνει πρὸς τὴν	Τιβεριάδα.	Καὶ τοσοῦτον ἀποσχὼν τῆς πόλεως
[2, 20]	καλούμενον ὄρος καὶ Ταριχέας καὶ	Τιβεριάδα,	πρὸς δὲ τούτοις τὰ περὶ
[2, 21]	ἑπτὰ τὸν δῆμον αἰχμαλωτισάμενος πάλιν	Τιβεριάδα	προσηγάγετο, μετὰ δ' ἡμέρας ὀλίγας
[2, 10]	καὶ τοὺς γνωρίμους πάντας εἰς	Τιβεριάδα	τήν τε Ῥωμαίων διεξῄει δύναμιν
[2, 13]	τὴν Περαίαν, Ταριχέας δὲ καὶ	Τιβεριάδα	τῆς Γαλιλαίας, εἰς δὲ τὴν
[2, 21]	θεραπείαν αὐτῷ χρήσασθαι τοῖς ἐν	Τιβεριάδι	θερμοῖς ὕδασιν. Ὁ δέ, οὔπω
[2, 21]	υἱὸς Σαπφία, τότε ἄρχων τῆς	Τιβεριάδος.	Οἱ μὲν οὖν φίλοι καὶ
[2, 21]	ἀνευφήμουν, οἱ δ' ἀπὸ τῆς	Τιβεριάδος	σὺν τοῖς ἄλλοις ἐκάκιζον καὶ
[2, 21]	μετ' ὀλίγας ἡμέρας πάλιν ἀπέστη	Τιβεριὰς	ἐπικαλεσαμένων τῶν ἔνδον Ἀγρίππαν τὸν
[2, 21]	καὶ Γάβαρα καὶ Γίσχαλα καὶ	Τιβεριάς.	Ταχέως δὲ καὶ ταύτας προσηγάγετο
[2, 21]	δὲ εἰς τὸ στάδιον τοὺς	Τιβεριεῖς	ἀθροίσας ὁ Ἰώσηπος ἐπειρᾶτο διαλέγεσθαι
[2, 21]	χρῄζουσαν ἀργυρίου, δεδοικὼς δὲ τὸν	Τιβεριέων	δῆμον καὶ τὰς ἄλλας πόλεις
[2, 21]	Κατέβαινον δ' εὐθέως δέκα τῶν	Τιβεριέων	οἱ δυνατώτατοι· καὶ τοὺς μὲν
[2, 11]	ἐπίτροπον πέμπει Κούσπιον Φᾶδον, ἔπειτα	Τιβέριον	Ἀλέξανδρον, οἳ μηδὲν παρακινοῦντες τῶν
[2, 18]	παρακλήσεως οἱ στασιώδεις ἐβλασφήμουν τὸν	Τιβέριον.	(Κἀκεῖνος συνιδὼν ὡς χωρὶς μεγάλης
[2, 9]	φοινικῶνας κατέλιπεν. Μεταβάσης δὲ εἰς	Τιβέριον	τὸν Ἰουλίας υἱὸν τῆς Ῥωμαίων
[2, 9]	πατὴρ Ἡρώδης ἀπέκτεινεν, παραγίνεται πρὸς	Τιβέριον.	Τοῦ δὲ μὴ προσδεξαμένου τὴν
[2, 18]	μὴ τοὺς θυμοὺς αὐτῶν ἀνέκοψεν	Τιβέριος	Ἀλέξανδρος ὁ τῆς πόλεως ἡγεμών.
[2, 9]	δὲ εἰς Ἰουδαίαν ἐπίτροπος ὑπὸ	Τιβερίου	Πιλᾶτος νύκτωρ κεκαλυμμένας εἰς Ἱεροσόλυμα
[2, 9]	θεάσασθαι τῶν ὅλων δεσπότην ἀποθανόντος	Τιβερίου.	Τοῦτό τις τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ
[2, 9]	τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ διαγγέλλει τῷ	Τιβερίῳ,	καὶ ὃς ἀγανακτήσας εἵργνυσιν τὸν
[2, 2]	κυριωτέραν τὴν τοῦ κάμνοντος κρίσιν	τιθείη	τις, ἀποκεχειροτονῆσθαι βασιλείας Ἀρχέλαον ὑφ'
[2, 8]	τὸ γὰρ αὐχμεῖν ἐν καλῷ	τίθενται	λευχειμονεῖν τε διαπαντός. Χειροτονητοὶ δ'
[2, 8]	δρᾶν τι κακὸν ἢ ἐφορᾶν	τίθενται·	φασὶν δ' ἐπ' ἀνθρώπων ἐκλογῇ
[2, 9]	ἀξιοῦσιν ἐν τῇ πόλει δείκηλον	τίθεσθαι,	καὶ πρὸς τὴν ἀγανάκτησιν τῶν
[2, 21]	τὸ πρὸς τοὺς βασιλικοὺς βίαιον	τίθησιν	τὰ κομισθέντα παρὰ τῷ δυνατωτάτῳ
[2, 8]	καθαρθῶσιν εἰς πεῖραν τοῦ δύνασθαι	τίκτειν,	οὕτως ἄγονται. Ταῖς δ' ἐγκύμοσιν
[2, 8]	τὰς καθ' ᾅδου τιμωρίας καὶ	τιμὰς	ἀναιροῦσιν. Καὶ Φαρισαῖοι μὲν φιλάλληλοί
[2, 18]	τις ὑπέμεινεν τὰς ἀπ' Ἀλεξάνδρου	τιμὰς	Ἰουδαίων ἐλαττῶσαι. Συμβολαὶ δ' ἦσαν
[2, 18]	Ἕλληνας. Διέμεινεν δ' αὐτοῖς ἡ	τιμὴ	καὶ παρὰ τῶν διαδόχων, οἳ
[2, 11]	ὡς τύραννος· ἀρκεῖσθαι γὰρ τῇ	τιμῇ	τῆς προσηγορίας, τὴν δ' ἐφ'
[2, 6]	κειμηλίων εἰς τὴν τοῦ κατοιχομένου	τιμὴν	ἐξελόμενος. ~(Κἀν τούτῳ νεανίας τις
[2, 14]	μὲν κτήσασθαι τὸν τόπον ἐσπούδασαν	τιμὴν	πολλαπλασίονα τῆς ἀξίας διδόντες· ὡς
[2, 6]	τετάρτῳ μέρει τῶν φόρων εἰς	τιμὴν	τοῦ μὴ μετὰ τῶν ἄλλων
[2, 21]	τέσσαρας ἀμφορεῖς, τῆς αὐτῆς ἐπίπρασκεν	τιμῆς	ἡμιαμφόριον. Οὔσης δὲ τῆς Γαλιλαίας
[2, 8]	κατὰ τὸν βίον ἀμείνους ἐλπίδι	τιμῆς	καὶ μετὰ τὴν τελευτήν, τῶν
[2, 2]	γὰρ δὴ τῶν φίλων ἐκείνου	τιμιώτατος·	πλεῖστον μέντοι πεποίθει διὰ δεινότητα
[2, 1]	καὶ τοῦ ναοῦ πυρὶ παραπολέσθαι.	Τιμωρεῖν	δ' αὐτοῖς ἀνεβόων ἐκ τῶν
[2, 12]	πάθους εἰς τὴν Γαλιλαίαν διαβάντα	τιμωρήσασθαι	τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου· μόνως
[2, 16]	Κέστιον μετὰ στρατιᾶς ἀναβαίνειν ἢ	τιμωρησόμενον	τὴν ἀπόστασιν, εἰ γέγονεν, ἢ
[2, 14]	παρανομίας ἐπόμπευσεν καὶ ὥσπερ ἐπὶ	τιμωρίᾳ	κατακρίτων πεμφθεὶς δήμιος οὔτε ἁρπαγῆς
[2, 8]	τὰς δὲ τῶν φαύλων ἀιδίῳ	τιμωρίᾳ	κολάζεσθαι. Σαδδουκαῖοι δέ, τὸ δεύτερον
[2, 21]	προθυμούμενον αὐτὸν ἐπιπηδᾶν ἐπὶ τὴν	τιμωρίαν	ἱκέτευεν ἀπὸ τῆς ἀκτῆς τὴν
[2, 8]	ζῆν, μετὰ τὴν διάλυσιν ἀθάνατον	τιμωρίαν	ὑφέξειν. Ταῦτα μὲν οὖν Ἐσσηνοὶ
[2, 8]	διαμονὴν καὶ τὰς καθ' ᾅδου	τιμωρίας	καὶ τιμὰς ἀναιροῦσιν. Καὶ Φαρισαῖοι
[2, 8]	καὶ χειμέριον ἀφορίζονται μυχὸν γέμοντα	τιμωριῶν	ἀδιαλείπτων. Δοκοῦσι δέ μοι κατὰ
[2, 21]	ὡς καὶ παρ' ἐκείνων πίστιν	τινὰ	βουλόμενος λαβεῖν. Ἔπειτα καινοτέρας σκήψεις
[2, 15]	τὴν πατρίδα τοῖς ἐπιθυμοῦσιν πορθῆσαι·	τίνα	γὰρ ἢ τοῖς στρατιώταις φέρειν
[2, 2]	τῶν ἐν ταῖς διαθήκαις καταστῆσαί	τινα	διάδοχον, εἴτε καὶ πάσῃ τῇ
[2, 3]	δὲ τῆς πεντηκοστῆς, οὕτω καλοῦσίν	τινα	ἑορτὴν Ἰουδαῖοι παρ' ἑπτὰ γινομένην
[2, 21]	εἶναι μάλιστα τῆς ἀποστάσεως Κλεῖτόν	τινα	καὶ παρακαλούντων εἰς ἐκεῖνον ἀπερείδεσθαι
[2, 5]	παρακεκινηκυῖαν εὑρών, αὐλίζεται δὲ περί	τινα	κώμην Ἀροῦν καλουμένην· κτῆμα δὲ
[2, 21]	ἑαυτῶν ἀσφαλείας, μήτε δὲ κτείνειν	τινὰ	μήτ' ἀπελέγχειν τῶν αἰτίων. Καὶ
[2, 8]	καὶ μήτε κατὰ γνώμην βλάψειν	τινὰ	μήτε ἐξ ἐπιτάγματος, μισήσειν δ'
[2, 8]	κοινωνικόν, οὐδὲ ἔστιν εὑρεῖν κτήσει	τινὰ	παρ' αὐτοῖς ὑπερέχοντα· νόμος γὰρ
[2, 12]	Συρίας, εἰς Τύρον παραγενόμενοι δίκην	τινὰ	παρὰ τῶν πορθησάντων τὴν χώραν
[2, 7]	πίστεως ταῖς ἱλαρωτέραις ἐλπίσιν Κέλαδόν	τινα	πέμπει τῶν σαφῶς ἐπισταμένων Ἀλέξανδρον,
[2, 8]	ἱερεὺς τῆς τροφῆς, καὶ γεύσασθαί	τινα	πρὶν τῆς εὐχῆς ἀθέμιτον· ἀριστοποιησάμενος
[2, 17]	ἔφην, εἰς ταῦτα συνήργησεν ἐλπίζων	τινὰ	τῆς ὅλης στάσεως διόρθωσιν· οἱ
[2, 6]	Τράχων Αὐρανῖτίς τε καὶ μέρη	τινὰ	τοῦ Ζήνωνος οἴκου τὰ περὶ
[2, 14]	κατακρίτων πεμφθεὶς δήμιος οὔτε ἁρπαγῆς	τινα	τρόπον οὔτε αἰκίας παρέλιπεν. Ἦν
[2, 13]	ἐξύβρισεν εἰς τὴν τύχην, ἢ	τίνα	τρόπον τόν τε ἀδελφὸν καὶ
[2, 21]	ὑποπτεύσας ἐπ' αὐτὸν ὅμως πέμψας	τινὰ	τῶν γνωρίμων ὑπεκρίνατο τὴν ἀσθένειαν
[2, 21]	μὲν οὐδένα προῄρητο, Ληουὶν δέ	τινα	τῶν ἑαυτοῦ φυλάκων ἐκέλευσεν ἐξελθεῖν,
[2, 6]	δωρεὰν οὖσαν χιλίων ταλάντων, εὐτελῆ	τινα	τῶν κειμηλίων εἰς τὴν τοῦ
[2, 17]	ταπεινότερον· εἰ γὰρ καὶ δέοι	τινὰ	τῶν ὅλων ἀφηγεῖσθαι, παντὶ μᾶλλον
[2, 16]	Ἰουδαίων πιστῶς ἀναγγελοῦντα. Πέμπει δή	τινα	τῶν χιλιάρχων Νεαπολιτανόν, ὃς ἀπὸ
[2, 19]	διὰ Βαιθώρων ἀναβὰς στρατοπεδεύεται κατά	τινα	χῶρον Γαβαὼ καλούμενον, ἀπέχοντα τῶν
[2, 12]	τε τούτου παῖδα Ἄνανον καί	τινας	ἄλλους Ἰουδαίων γνωρίμους ἀνέπεμψεν ἐπὶ
[2, 16]	τῶν ἐν πολέμῳ κακῶν ἄπειρος,	τινὰς	δὲ ἐλπὶς ἀλόγιστος ἐλευθερίας, ἐνίους
[2, 5]	δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις συνέγνω,	τινὰς	δὲ τῶν τοῦ βασιλέως συγγενῶν,
[2, 16]	ἄγουσιν; Ἀλλὰ μὴν εἴ γέ	τινας	εἰς ἀπόστασιν ὤφειλον ἀφορμαὶ μεγάλαι
[2, 8]	φθέγγονται τῶν βεβήλων, πατρίους δέ	τινας	εἰς αὐτὸν εὐχὰς ὥσπερ ἱκετεύοντες
[2, 7]	τοὺς μάντεις καὶ τῶν Χαλδαίων	τινὰς	ἐπυνθάνετο, τί σημαίνειν δοκοῖεν. Ἄλλων
[2, 14]	πλήθει θαυμαστὸν μὲν οὐδὲν εἶναί	τινας	θρασυτέρους καὶ δι' ἡλικίαν ἄφρονας,
[2, 18]	τῶν μετοικούντων καὶ οὔτε ἀνελεῖν	τινας	Ἰουδαίων ὑπέμειναν οὔτε δῆσαι, τάχα
[2, 16]	τὸ χεῖρον ὁμόνοια. Ἐπεὶ δὲ	τινὰς	μὲν ἡλικία τῶν ἐν πολέμῳ
[2, 8]	ἀσεβῶν χῶρον, ἔνθα καὶ κολαζομένους	τινὰς	μυθολογοῦσιν, Σισύφους καὶ Ταντάλους Ἰξίονάς
[2, 18]	Νόαρος ἐκπέμψας νύκτωρ τῶν βασιλικῶν	τινας	ὁπλιτῶν ἅπαντας ἀναιρεῖ, τολμήσας μὲν
[2, 16]	ἅμα τῇ Μακεδόνων εὐγενείᾳ χαλινοῖ.	Τίνας	οὖν ἐπὶ τὸν πόλεμον ἐκ
[2, 3]	τῶν πολεμίων πηδῶντες εἰς αὐτούς,	τινὲς	δ' εἰς τοὐπίσω κατὰ τοῦ
[2, 1]	οἱ δὲ ἀναιρεῖν τὰ τέλη,	τινὲς	δὲ ἀπολύειν τοὺς δεσμώτας· Ἐπένευσε
[2, 21]	κατὰ φθόνον καὶ τῶν ἀρχόντων	τινὲς	λάθρα τῷ Ἰωάννῃ χρήματα πρὸς
[2, 16]	τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ δὲ πρὶν ἐξετάζειν	τίνες	ὄντες καὶ τίσιν ἐπιχειρεῖτε πολεμεῖν,
[2, 21]	καιρὸν ἀπὸ Δεβαρίθθων κώμης νεανίσκοι	τινὲς	τῶν ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ
[2, 17]	εἰς τὴν βασιλείαν. (Κἀν τούτῳ	τινὲς	τῶν μάλιστα κινούντων τὸν πόλεμον
[2, 17]	πόλεως αὐτὸν ἐξεκήρυσσον, ἐτόλμων δέ	τινες	τῶν στασιαστῶν καὶ λίθους ἐπ'
[2, 8]	εἰς τὴν ἐξουσίαν μηδ' ἐσθῆτί	τινι	ἢ πλείονι κόσμῳ τοὺς ὑποτεταγμένους
[2, 12]	τῶν στρατιωτῶν τις εὑρὼν ἔν	τινι	κώμῃ τὸν ἱερὸν νόμον διέρρηξέν
[2, 19]	εἰς Ἀντιπατρίδα, καὶ πυθόμενος ἔν	τινι	πύργῳ Ἀφεκοῦ καλουμένῳ συνηθροῖσθαι Ἰουδαίων
[2, 12]	καταφλεγείσης συνεχύθησαν, καὶ καθάπερ ὀργάνῳ	τινὶ	τῇ δεισιδαιμονίᾳ συνελκόμενοι πρὸς ἓν
[2, 8]	οὐ γὰρ δίχα θεοῦ περιγενέσθαι	τινὶ	τὸ ἄρχειν· κἂν αὐτὸς ἄρχῃ,
[2, 10]	μόνον ἀλλ' οὐδὲ ἐν εἰκαίῳ	τινὶ	τόπῳ τῆς χώρας θέσθαι θεμιτὸν
[2, 8]	ὥσπερ εἱρκταῖς τοῖς σώμασιν ἴυγγί	τινι	φυσικῇ κατασπωμένας, Ἐπειδὰν δὲ ἀνεθῶσι
[2, 6]	οἶκον πᾶσι τοῖς ἐγγόνοις, κλήρου	τινὸς	ἀξιωθῆναι. (Ἐπιτραπὲν δὲ λέγειν τοῖς
[2, 12]	τὴν Βαιθωρὼ δημοσίαν ὁδὸν Στεφάνου	τινὸς	δούλου Καίσαρος ἀποσκευὴν κομιζομένην διήρπασαν
[2, 21]	εἱστήκει δὲ δημηγορῶν ἐπὶ βουνοῦ	τινος	ἑξαπήχους τὸ ὕψος· καὶ παρορμοῦντος
[2, 18]	ὃς υἱὸς μὲν ἦν Σαούλου	τινὸς	τῶν οὐκ ἀσήμων, ῥώμῃ δὲ
[2, 21]	τὸν θόρυβον αὐτῶν ἀγνοεῖν ἔφη	τίνων	ἀξιοῦσιν τυχεῖν· οὐ γὰρ κατακούειν
[2, 4]	βασίλεια κατὰ βηθαραμινενθα συστάντων ἑτέρων	τινῶν	ἐκ τῆς Περαίας. (Τότε καὶ
[2, 17]	οὐ μόνον οὐ διακεκωλυκέναι θυσίας	τινῶν,	τοῦτο μὲν γὰρ ἀσεβέστατον, ἀλλὰ
[2, 8]	γοῦν συγκαθεζομένων οὐκ ἂν λαλήσειέν	τις	ἀκόντων τῶν ἐννέα. Καὶ τὸ
[2, 8]	ὑπολαμβάνουσι τὸ ἔλαιον, κἂν ἀλειφθῇ	τις	ἄκων, σμήχεται τὸ σῶμα· τὸ
[2, 17]	παρὰ μόνοις Ἰουδαίοις οὔτε θύσει	τις	ἀλλότριος οὔτε προσκυνήσει. Κἂν μὲν
[2, 8]	παρὰ Καίσαρος ἐξουσίαν. Ἐπὶ τούτου	τις	ἀνὴρ Γαλιλαῖος Ἰούδας ὄνομα εἰς
[2, 4]	τῆς Περαίας. (Τότε καὶ ποιμήν	τις	ἀντιποιηθῆναι βασιλείας ἐτόλμησεν· Ἀθρογγαῖος ἐκαλεῖτο,
[2, 14]	αἰσχροῖς ἀναιδέστατος. Οὔτε δὲ πλείω	τις	ἀπιστίαν τῆς ἀληθείας κατέχεεν οὔτε
[2, 2]	τὴν τοῦ κάμνοντος κρίσιν τιθείη	τις,	ἀποκεχειροτονῆσθαι βασιλείας Ἀρχέλαον ὑφ' ἑαυτοῦ
[2, 16]	οὐκ ἠρεμήσοντες, εἰ τὴν πρεσβείαν	τις	ἀποκωλύει. Ἀγρίππᾳ δὲ τὸ μὲν
[2, 14]	ἁρπάσαντες ἀνεχώρησαν εἰς Νάρβατα· χώρα	τις	αὐτῶν οὕτω καλεῖται σταδίους ἑξήκοντα
[2, 8]	τι μηνύσειν, κἂν μέχρι θανάτου	τις	βιάζηται. Πρὸς τούτοις ὄμνυσιν μηδενὶ
[2, 12]	Ἰουδαίων ἐπὶ τὴν ἑορτὴν ἀναιρεῖταί	τις	Γαλιλαῖος. Πρὸς τοῦτο πλεῖστοι μὲν
[2, 15]	ἠφανίζοντο, καὶ οὐδὲ πρὸς ταφήν	τις	γνώριμος τοῖς ἰδίοις κατελείπετο. Συνέπιπτον
[2, 16]	τὰς δὲ πηγάς, ὡς ἄν	τις	εἴποι, τῆς εὐδαιμονίας ἐπιχωρίους ἔχοντες
[2, 8]	τοὔνομα τοῦ νομοθέτου, κἂν βλασφημήσῃ	τις	εἰς τοῦτον κολάζεται θανάτῳ. Τοῖς
[2, 4]	διέφευγεν δὲ οὐδὲ Ἰουδαίων εἴ	τις	εἰς χεῖρας ἔλθοι φέρων κέρδος.
[2, 14]	παρὰ χωρίον, οὗ δεσπότης ἦν	τις	Ἕλλην Καισαρεύς, πολλάκις μὲν κτήσασθαι
[2, 17]	προσκυνήσει. Κἂν μὲν ἐπὶ ἰδιώτου	τις	ἑνὸς τοῦτον εἰσφέρῃ τὸν νόμον,
[2, 21]	τὰ κατὰ τὴν Γαλιλαίαν παρανίσταταί	τις	ἐπίβουλος ἀνὴρ ἀπὸ Γισχάλων, υἱὸς
[2, 7]	Ἄλλων δ' ἄλλως ἐξηγουμένων Σίμων	τις	Ἐσσαῖος τὸ γένος ἔφη τοὺς
[2, 12]	λῃστὰς συλλάβοιεν. Ἔνθα τῶν στρατιωτῶν	τις	εὑρὼν ἔν τινι κώμῃ τὸν
[2, 7]	τιμὴν ἐξελόμενος. ~(Κἀν τούτῳ νεανίας	τις	Ἰουδαῖος μὲν τὸ γένος, τραφεὶς
[2, 17]	τὸ πλῆθος ὁρμῆσαν, ἔφυγον ὅπη	τις	ἴσχυσεν, καὶ φόνος μὲν ἦν
[2, 14]	εἰς τὴν συναγωγὴν συναθροισθέντων στασιαστής	τις	Καισαρεὺς γάστραν καταστρέψας καὶ παρὰ
[2, 7]	εἰς Ῥώμην. Συνεργὸς δ' ἦν	τις	ὁμόφυλος αὐτῷ πάντα τὰ κατὰ
[2, 1]	ἄνευ ἀνάγκης· εἰ γὰρ παραλείποι	τις,	οὐχ ὅσιος· μεταλαμβάνει μὲν ἐσθῆτα
[2, 16]	ἀλόγιστος ἐλευθερίας, ἐνίους δὲ πλεονεξία	τις	παροξύνει καὶ τὸ παρὰ τῶν
[2, 16]	οὐδὲ γὰρ ἐξ ἐντολῆς ἥκει	τις	πονηρὸς ἀπ' ἐκείνων, οὐδέ γε
[2, 16]	ἐπαίρει; χαλεπὸν τὸ δουλεύειν, ἐρεῖ	τις.	Πόσῳ μᾶλλον Ἕλλησιν, οἳ τῶν
[2, 14]	διέπων τὴν ἐπαρχίαν, οὐδὲ πρεσβεύσασθαί	τις	πρὸς αὐτὸν ἐτόλμησεν κατὰ τοῦ
[2, 18]	παρ' ἑκάστοις ἀμφίβολον οὔτε ἀνελεῖν	τις	προχείρως ὑπέμενεν καὶ μεμιγμένον ὡς
[2, 11]	τῶν μετὰ τῆς συγκλήτου στρατιωτῶν	τις	σπασάμενος τὸ ξίφος ἄνδρες, ἐβόησεν,
[2, 21]	ἀποκλεῖσαι κελεύσας, ὡς μὴ προεξαγγείλειέ	τις	τὸ σκέμμα τοῖς ἐπιχειρουμένοις, τὰ
[2, 19]	ἀποσφαλέντες κατεφθείροντο, καὶ οὔτε φυγῆς	τις	τόπον οὔτε ἀμύνης εἶχεν ἐπίνοιαν,
[2, 18]	τὰ πράγματα τούτου τῶν ἑταίρων	τις	τοὔνομα Νόαρος, Σοαίμῳ τῷ βασιλεῖ
[2, 4]	(Κατὰ δὲ τὴν Περαίαν Σίμων	τις	τῶν βασιλικῶν δούλων εὐμορφίᾳ σώματος
[2, 9]	ὅλων δεσπότην ἀποθανόντος Τιβερίου. Τοῦτό	τις	τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ διαγγέλλει τῷ
[2, 17]	ἐν τοῖς ὅπλοις, οὔτ' ἐπεχείρει	τις	τῶν στασιαστῶν αὐτοῖς οὔτ' ἐνέφαινεν
[2, 12]	νεωτερίζοι τὸ πλῆθος ἠθροισμένον, εἷς	τις	τῶν στρατιωτῶν ἀνασυράμενος τὴν ἐσθῆτα
[2, 17]	περισχόντες οἱ στασιασταὶ παρεφύλαττον, μή	τις	τῶν στρατιωτῶν διαφύγοι. Τὸν δὲ
[2, 16]	παραβαίνειν οἰήσεται τὰς σπονδάς, ἄν	τις	τῶν ὑπ' αὐτὸν ἐπὶ Ῥωμαίους
[2, 12]	δ' αὐτῶν καὶ στασιώδους Δειναίου	τις	υἱὸς Ἐλεάζαρος καὶ Ἀλέξανδρος ἐξῆρχον,
[2, 17]	τοὺς πολιορκοῦντας. (Κἀν τούτῳ Μανάημός	τις,	υἱὸς Ἰούδα τοῦ καλουμένου Γαλιλαίου,
[2, 21]	Ἰωάννης καὶ σὺν αὐτῷ Ἰησοῦς	τις	υἱὸς Σαπφία, τότε ἄρχων τῆς
[2, 16]	καὶ τοσοῦτον ἀπῳκισμένων ἓν τάγμα.	Τίς	ὑμῶν οὐκ ἀκοῇ παρείληφεν τὸ
[2, 18]	πρῶτος οὔτε τῶν μετ' αὐτόν	τις	ὑπέμεινεν τὰς ἀπ' Ἀλεξάνδρου τιμὰς
[2, 16]	πάντες εἰσὶν Ῥωμαῖοι, εἰ μή	τις	ὑπὲρ Εὐφράτην ἐκτείνει τὰς ἐλπίδας
[2, 16]	καὶ προσονειδίζεται. Πλὴν εἰ μή	τις	ὑπολαμβάνει κατὰ συνθήκας πολεμήσειν καὶ
[2, 15]	γὰρ ἢ νόσῳ καταπονουμένους ἤ	τισιν	ἄλλαις ἀνάγκαις ἔθος εὔχεσθαι πρὸ
[2, 16]	πρὶν ἐξετάζειν τίνες ὄντες καὶ	τίσιν	ἐπιχειρεῖτε πολεμεῖν, πρῶτον διαζεύξω τὴν
[2, 19]	δὲ ἐπιστραφῆναι πρὸς τοὺς κατόπιν	τιτρώσκοντας	ἐθάρρουν οἱ τελευταῖοι ἄπειρόν τι
[2, 8]	καὶ Ταντάλους Ἰξίονάς τε καὶ	Τιτυούς,	πρῶτον μὲν ἀιδίους ὑφιστάμενοι τὰς
[2, 9]	Ἰουδαῖοι μὲν ἀχανεῖς ἦσαν πρὸς	τὸ	ἀδόκητον τῆς ὄψεως, Πιλᾶτος δὲ
[2, 17]	σφετέρῳ πλήθει πεποιθότες, καὶ γὰρ	τὸ	ἀκμαιότατον τῶν νεωτεριζόντων συνήργει, μάλιστα
[2, 18]	μὲν δὴ τούτων Ἰουδαίοις πρὸς	τὸ	ἀλλόφυλον ἦσαν προσβολαί, κατατρέχοντες δὲ
[2, 18]	οἷς ἄπιστον μὲν εὐλόγως εὕρηται	τὸ	ἀλλόφυλον, ἠσέβηται δὲ εἰς ἔσχατα>
[2, 18]	οἱ Σκυθοπολῖται κατηκόντιζον αὐτοὺς ἀνὰ	τὸ	ἄλσος, σπασάμενος τὸ ξίφος ἐπ'
[2, 18]	μεταβαίνειν ἅμα ταῖς γενεαῖς εἰς	τὸ	ἄλσος. Τῶν δὲ ποιησάντων τὸ
[2, 18]	ἐπὶ Νέρωνα συνερρύησαν μὲν εἰς	τὸ	ἀμφιθέατρον ἅμα τοῖς Ἕλλησιν συχνοὶ
[2, 18]	αὖθις δὲ λαμπάδας ἁρπασάμενοι πρὸς	τὸ	ἀμφιθέατρον ὥρμησαν ἀπειλοῦντες ἐν αὐτῷ
[2, 14]	τὸ γένος Ἰουδαίων ἀλλὰ γοῦν	τὸ	ἀξίωμα Ῥωμαικὸν ἦν. ~(Κατὰ τοῦτον
[2, 8]	γὰρ δίχα θεοῦ περιγενέσθαι τινὶ	τὸ	ἄρχειν· κἂν αὐτὸς ἄρχῃ, μηδέποτε
[2, 19]	δὲ τῶν παραφανέντων διαφθείρας καὶ	τὸ	ἄστυ κατακαύσας ἐχώρει πρόσω, καὶ
[2, 19]	λίθοις καὶ ξύλοις παίοντες εἰς	τὸ	ἄστυ συνήλασαν. (Κέστιος δὲ τὴν
[2, 18]	πρέπον ἐν ταῖς τῶν πολεμίων.	Τὸ	αὐτὸ δ' ἂν εἴη μοι
[2, 16]	ἀγαθοὶ παραπολαύσωσιν, ᾠήθην δεῖν ἐπὶ	τὸ	αὐτὸ πάντας ὑμᾶς συναγαγὼν εἰπεῖν
[2, 8]	γαμοῦντας, μᾶλλον δέ, εἰ πάντες	τὸ	αὐτὸ φρονήσειαν, ἐκλιπεῖν ἂν τὸ
[2, 9]	Πιλάτου παρόντος εἰς Ἱεροσόλυμα περιστάντες	τὸ	βῆμα κατεβόων. Ὁ δέ, προῄδει
[2, 12]	τὸν ἱερὸν νόμον διέρρηξέν τε	τὸ	βιβλίον καὶ εἰς πῦρ κατέβαλεν.
[2, 16]	φυγῇ διασώζεται. Σκέψασθε δὲ καὶ	τὸ	Βρεττανῶν τεῖχος οἱ τοῖς Ἱεροσολύμων
[2, 8]	τις ἄκων, σμήχεται τὸ σῶμα·	τὸ	γὰρ αὐχμεῖν ἐν καλῷ τίθενται
[2, 13]	τῇ παρὰ τῶν στρατιωτῶν ἀμύνῃ·	τὸ	γὰρ πλέον Ῥωμαίοις τῆς ἐκεῖ
[2, 7]	σαφῶς ἐπισταμένους διόμνυσθαι τοῦτον εἶναι.	Τό	γε μὴν Ἰουδαικὸν ἐν τῇ
[2, 16]	συμφορῶν οὔτε βαστάζειν. Ἀλλὰ μὴν	τό	γε νῦν ἐλευθερίας ἐπιθυμεῖν ἄωρον,
[2, 16]	ταύτην καταφλέξαι; μανέντες γὰρ οὕτως	τό	γε τῆς ἥττης ὄνειδος κερδήσετε.
[2, 7]	ἄλλως ἐξηγουμένων Σίμων τις Ἐσσαῖος	τὸ	γένος ἔφη τοὺς μὲν στάχυς
[2, 14]	σταυρῷ προσηλῶσαι, ὧν εἰ καὶ	τὸ	γένος Ἰουδαίων ἀλλὰ γοῦν τὸ
[2, 8]	τὸ αὐτὸ φρονήσειαν, ἐκλιπεῖν ἂν	τὸ	γένος τάχιστα. Δοκιμάζοντες μέντοι τριετίᾳ
[2, 7]	τούτῳ νεανίας τις Ἰουδαῖος μὲν	τὸ	γένος, τραφεὶς δὲ ἐν Σιδῶνι
[2, 16]	Τίς ὑμῶν οὐκ ἀκοῇ παρείληφεν	τὸ	Γερμανῶν πλῆθος; ἀλκὴν μὲν γὰρ
[2, 16]	γὰρ ἐξ ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν δεινοῖς	τὸ	γοῦν ἐλεεῖσθαι περίεστιν, ὁ δ'
[2, 2]	συναγωνιούμενοι περὶ τῆς διαδοχῆς Ἀρχελάῳ,	τὸ	δ' ἀληθὲς κατηγορήσοντες περὶ τῶν
[2, 20]	διδασκαλίαν ἀπέγνω τῇ χρείᾳ διωκομένην,	τὸ	δ' εὐπειθὲς ὁρῶν περιγινόμενον ἐκ
[2, 16]	τάγμασιν δαμαζόμενοι δουλεύουσιν μὲν ἁλόντες,	τὸ	δ' ὅλον αὐτῶν ἔθνος φυγῇ
[2, 8]	οὐκ ἐλάττους τῶν ἑκατὸν συνελθόντες,	τὸ	δ' ὁρισθὲν ὑπ' αὐτῶν ἀκίνητον.
[2, 18]	μὲν ἐφῆκεν τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν,	τὸ	δὲ ἄστυ καίτοι θαυμάσας τοῦ
[2, 13]	μὲν πλούτῳ καὶ σωμάτων ἀλκῇ,	τὸ	δὲ Ἑλληνικὸν τῇ παρὰ τῶν
[2, 19]	τοὺς πολεμίους ἱππάσιμον οὐκ ἦν·	τὸ	δὲ ἐπὶ θάτερα κρημνοὶ καὶ
[2, 6]	ποιήσειν, εἰ ἄξιον ἑαυτὸν παράσχοι,	τὸ	δὲ λοιπὸν ἥμισυ διελὼν εἰς
[2, 19]	τούτων ἦσαν οἱ τετρακόσιοι πεζοί,	τὸ	δὲ λοιπὸν ἱππεῖς· τῶν δὲ
[2, 1]	προσπεσόντες διαφθείρουσι μὲν περὶ τρισχιλίους,	τὸ	δὲ λοιπὸν πλῆθος εἰς τὰ
[2, 13]	ζωγρηθῆναι πλείστους τῶν σὺν αὐτῷ,	τὸ	δὲ λοιπὸν πλῆθος σκεδασθὲν ἐπὶ
[2, 8]	ῥηθὲν ὑπ' αὐτῶν ἰσχυρότερον ὅρκου,	τὸ	δὲ ὀμνύειν αὐτοῖς περιίσταται χεῖρον
[2, 17]	περιτομῆς ἰουδαίσειν ὑποσχόμενον διέσωσαν μόνον,	τὸ	δὲ πάθος Ῥωμαίοις μὲν ἦν
[2, 20]	οἰκειώσεται μεταδιδοὺς τῆς ἐξουσίας αὐτοῖς,	τὸ	δὲ πᾶν πλῆθος εἰ δι'
[2, 19]	ὑστάτους κατεώθουν εἰς τὴν φάραγγα,	τὸ	δὲ πᾶν πλῆθος παρεκταθὲν ὑπὲρ
[2, 16]	τὰ ἅγια πρὸς Κέστιον ἐπανῄει.	(Τὸ	δὲ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐπί
[2, 18]	εὐβουλίαν αἱ λοιπαὶ πόλεις ἠρέμουν.	Τὸ	δὲ στασιῶδες καὶ λῃστρικὸν πᾶν
[2, 8]	εἰς ἅγιόν τι τέμενος παραγίνονται	τὸ	δειπνητήριον. Καὶ καθισάντων μεθ' ἡσυχίας
[2, 17]	βιάσασθαι τοσοῦτον πλῆθος ἐδύναντο καὶ	τὸ	δεξιὰς αἰτεῖν ὄνειδος ὑπελάμβανον, πρὸς
[2, 8]	πτύσαι δὲ εἰς μέσους ἢ	τὸ	δεξιὸν μέρος φυλάσσονται καὶ ταῖς
[2, 10]	ταχὺ δ' ἐχώρει διὰ πάντων	τὸ	δέος ἤδη παρούσης εἰς Πτολεμαίδα
[2, 21]	καὶ συγκλείειν τοὺς ἄνδρας εἰς	τὸ	δεσμωτήριον, μέχρι πᾶσαν μὲν τὴν
[2, 8]	ἀιδίῳ τιμωρίᾳ κολάζεσθαι. Σαδδουκαῖοι δέ,	τὸ	δεύτερον τάγμα, τὴν μὲν εἱμαρμένην
[2, 18]	ἅμα νεύματι τοῦ φονεύειν ἐπαύσαντο,	τὸ	δημοτικὸν δὲ τῶν Ἀλεξανδρέων δι'
[2, 1]	γὰρ ἐν Ἱεριχοῦντι τῆς στρατιᾶς	τὸ	διάδημα περιαπτούσης αὐτῷ δεδέχθαι· τοῦ
[2, 2]	μὲν ὑποπέμψας τοὺς περιθήσοντας αὐτῷ	τὸ	διάδημα, προκαθίσας δ' ἐπὶ τοῦ
[2, 8]	τῇ σκαλίδι, τοιοῦτον γάρ ἐστιν	τὸ	διδόμενον ὑπ' αὐτῶν ἀξινίδιον τοῖς
[2, 21]	στρατηγίας. Οὐ μὴν ἠξίουν ἀποχρήσειν	τὸ	δόγμα· δισχιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους
[2, 16]	σεμνύνετε τὴν ἐλευθερίαν; εἰ δὲ	τὸ	δουλεύειν ἀφόρητον ἡγεῖσθε, περισσὴ πρὸς
[2, 16]	ὑμᾶς κατὰ Ῥωμαίων ἐπαίρει; χαλεπὸν	τὸ	δουλεύειν, ἐρεῖ τις. Πόσῳ μᾶλλον
[2, 16]	γὰρ ἐκείνων μετριαζόντων αἰσχρὸν ὁμοίως	τὸ	δουλεύειν. Σκοπεῖτε δὲ καὶ καθ'
[2, 6]	ἔθνους τό τε δύσαρκτον καὶ	τὸ	δυσπειθὲς φύσει πρὸς τοὺς βασιλεῖς.
[2, 21]	ὥρμησαν ἔνοπλοι, καὶ φθάσαντος εἰς	τὸ	δωμάτιον παρελθεῖν ἀπειλοῦντες ἐφεστήκεσαν. Ἐπὶ
[2, 11]	τῶν ἐπιχωρίων ἐθῶν ἐν εἰρήνῃ	τὸ	ἔθνος διεφύλαξαν. Μετὰ ταῦτα καὶ
[2, 14]	ἐκεῖνον, εἰ προνοεῖ τῆς κατὰ	τὸ	ἔθνος εἰρήνης καὶ βούλεται Ῥωμαίοις
[2, 18]	ἐκ τῆς Καισαρείας πληγὴν ὅλον	τὸ	ἔθνος ἐξαγριοῦται, καὶ διαμερισθέντες τάς
[2, 14]	μὲν οὖν, ὡς ἂν ἀπορραγείη	τὸ	ἔθνος, καθ' ἡμέραν ἐπέτεινεν αὐτοῖς
[2, 6]	καὶ τῶν πατρίων νόμων πενίας	τὸ	ἔθνος καὶ παρανομίας ἐσχάτης πεπληρωκέναι,
[2, 14]	ἐκακούργησεν, Γέσσιος δὲ τὰς εἰς	τὸ	ἔθνος παρανομίας ἐπόμπευσεν καὶ ὥσπερ
[2, 18]	διέφθειρεν· διετέλει τε ὠμῶς εἰς	τὸ	ἔθνος παρανομῶν, μέχρι πυθόμενος Ἀγρίππας
[2, 18]	παραδοὺς δύναμιν ὅσην ἀρκέσειν πρὸς	τὸ	ἔθνος ὑπελάμβανεν. Τοῦτον ἡ καρτερωτάτη
[2, 16]	ὅταν δὲ τὴν παρ' ἀμφοῖν	τὸ	εἰκὸς ἀποκόπτῃ, φανερὰν ἅλωσιν οἱ
[2, 15]	ἀλλ' εἰς μόνον τὸ λυσιτελὲς	τὸ	ἐκ τῶν ἁρπαγῶν ἀποβλέπων παρήκουσεν.
[2, 8]	οὐσίαν εἶναι. Κηλῖδα δ' ὑπολαμβάνουσι	τὸ	ἔλαιον, κἂν ἀλειφθῇ τις ἄκων,
[2, 13]	αὐτοὺς ἐκ τῆς ἐρημίας εἰς	τὸ	ἐλαιῶν καλούμενον ὄρος ἐκεῖθεν οἷός
[2, 14]	Φλῶρον ἀργυρίου ταλάντοις ὀκτὼ διακωλῦσαι	τὸ	ἔργον. Ὁ δὲ πρὸς μόνον
[2, 11]	πολιορκίαν. Ἀλλ' ἔφθη πρὶν ὑψῶσαι	τὸ	ἔργον τελευτήσας ἐν Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼς
[2, 7]	μισθόν, ἔφη, παρὰ Καίσαρος ἔχεις	τὸ	ζῆν τοῦ μηνῦσαι τὸν ἀναπείσαντά
[2, 8]	Σαδδουκαίων δὲ καὶ πρὸς ἀλλήλους	τὸ	ἦθος ἀγριώτερον αἵ τε ἐπιμιξίαι
[2, 8]	καρτερίας ἐπίδειξιν δυσὶν ἄλλοις ἔτεσιν	τὸ	ἦθος δοκιμάζεται καὶ φανεὶς ἄξιος
[2, 8]	ὄμνυσι φρικώδεις, πρῶτον μὲν εὐσεβήσειν	τὸ	θεῖον, ἔπειτα τὰ πρὸς ἀνθρώπους
[2, 8]	ἂν θέλωσιν. (Πρός γε μὴν	τὸ	θεῖον εὐσεβεῖς ἰδίως· πρὶν γὰρ
[2, 16]	τι καταλῦσαι. Πῶς δὲ ἐπικαλέσεσθε	τὸ	θεῖον πρὸς τὴν ἄμυναν οἱ
[2, 21]	δὲ ὀπίσω τὰς χεῖρας καὶ	τὸ	ἴδιον ξίφος ἐπιδήσας τῷ τένοντι.
[2, 16]	ἔλαβεν τῆς πραότητος αὐτῶν, εἰς	τὸ	ἱερὸν ἀναβαίνει. Ἔνθα συγκαλέσας τὸ
[2, 19]	εἰς δὲ τὴν ἐνδοτέρω καὶ	τὸ	ἱερὸν ἀνεχώρουν. Κέστιος δὲ παρελθὼν
[2, 14]	τὸν δῆμον, καὶ συνδραμόντες εἰς	τὸ	ἱερὸν βοαῖς διαπρυσίοις τὸ Καίσαρος
[2, 17]	ἰδίους. ἅμα δὲ καὶ κατὰ	τὸ	ἱερὸν Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἀνανία τοῦ
[2, 6]	θεῷ, τοσούτοις δ' ἐμπεπληκέναι νεκροῖς	τὸ	ἱερὸν ἐν ἑορτῇ. Τοὺς μέντοι
[2, 1]	ἐσθῆτα λευκήν, πρόεισι δὲ εἰς	τὸ	ἱερόν, ἔνθα ποικίλαις αὐτὸν εὐφημίαις
[2, 17]	ἐκείνῳ προσήκειν, συντίθενται καὶ κατὰ	τὸ	ἱερὸν ἐπεχείρουν αὐτῷ· σοβαρὸς γὰρ
[2, 3]	δὲ οἱ στρατιῶται προπηδῶσιν εἰς	τὸ	ἱερὸν καὶ μάχην καρτερὰν τοῖς
[2, 17]	μὲν Ἰουδαίους σώζεσθαι, Ἰουδαίοις δὲ	τὸ	ἱερὸν καὶ τὴν μητρόπολιν, ἀλλ'
[2, 17]	τῆς τε Βερνίκης ἀναβάντες εἰς	τὸ	ἱερὸν κατήρξαντο τῆς τῶν στοῶν
[2, 2]	ἀληθὲς κατηγορήσοντες περὶ τῶν κατὰ	τὸ	ἱερὸν παρανομηθέντων. (Συναντᾷ δ' αὐτοῖς
[2, 1]	ὑποπέμψας παύσασθαι παρεκάλει. Τοῦτον εἰς	τὸ	ἱερὸν παρελθόντα πρὶν φθέγξασθαί τι
[2, 20]	πειθοῖ προσήγοντο, καὶ συναθροισθέντες εἰς	τὸ	ἱερὸν στρατηγοὺς ἀπεδείκνυσαν τοῦ πολέμου
[2, 16]	πόλεως, καὶ γέφυρα τῷ ξυστῷ	τὸ	ἱερὸν συνῆπτεν, Ἀγρίππας ἔλεξεν τοιάδε.
[2, 15]	ὅπλοις. Οἱ δ' ἀρχιερεῖς εἰς	τὸ	ἱερὸν τὴν πληθὺν συναγαγόντες ὑπαντᾶν
[2, 18]	ζῶντας καταφλέξοντες. Ἤρθη δὲ πᾶν	τὸ	Ἰουδαῑ κὸν ἐπὶ τὴν ἄμυναν,
[2, 18]	καλούμενον Δέλτα, συνῴκιστο γὰρ ἐκεῖ	τὸ	Ἰουδαικόν, ἐτέλουν τὰς ἐντολάς, οὐ
[2, 18]	τῆς Συρίας, ὅπως ἑκάστη πρὸς	τὸ	Ἰουδαικὸν ἢ μίσους ἢ δέους
[2, 6]	κεκοσμημένον, μετὰ μὲν τῶν πρεσβευτῶν	τὸ	Ἰουδαικὸν πλῆθος ἔστη, Σὺν δὲ
[2, 18]	ἀεὶ μὲν ἦν στάσις πρὸς	τὸ	Ἰουδαικὸν τοῖς ἐπιχωρίοις ἀφ' οὗ
[2, 10]	ἐγκαθιδρύειν, πρότερον αὐτὸν δεῖν ἅπαν	τὸ	Ἰουδαίων ἔθνος προθύσασθαι· παρέχειν δὲ
[2, 16]	ὡρμημένους καὶ μὴ τοῦ δήμου	τὸ	καθαρώτατον καὶ εἰλικρινέστατον εἰρήνην ἄγειν
[2, 5]	ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ φρουρὰν καταλιπὼν	τὸ	καὶ πρότερον τάγμα εἰς Ἀντιόχειαν
[2, 14]	βαρυτέραν τε ἐποίει τὴν συμφορὰν	τὸ	καινὸν τῆς Ῥωμαίων ὠμότητος· ὃ
[2, 14]	εἰς τὸ ἱερὸν βοαῖς διαπρυσίοις	τὸ	Καίσαρος ἀνεκάλουν ὄνομα καὶ τῆς
[2, 8]	ἐκλογῇ τό τε καλὸν καὶ	τὸ	κακὸν προκεῖσθαι καὶ κατὰ γνώμην
[2, 18]	καταφλέγειν. Οἱ δ' ὁρμήσαντες εἰς	τὸ	καλούμενον Δέλτα, συνῴκιστο γὰρ ἐκεῖ
[2, 19]	προσαγορευομένην καὶ τὴν Καινόπολιν καὶ	τὸ	καλούμενον Δοκῶν ἀγοράν, ἔπειτα πρὸς
[2, 20]	καὶ πῶς δεῖ πρὸς μὲν	τὸ	κάμνον ἐπιστρέφειν ἐκ τοῦ περιόντος,
[2, 11]	δέλτοις χαλκαῖς τὴν δόσιν εἰς	τὸ	Καπετώλιον ἀναθεῖναι· Δωρεῖται δ' αὐτοῦ
[2, 11]	ἐπιτρέψασα φυλάττειν τὴν πόλιν εἰς	τὸ	Καπετώλιον ἠθροίσθη καὶ διὰ τὴν
[2, 16]	προσκυνούντων ὑμεῖς μόνοι πολεμήσετε μηδὲ	τὸ	Καρχηδονίων τέλος σκοποῦντες, οἳ τὸν
[2, 18]	ἀπεσπᾶτο τῶν σωμάτων. (Τοιοῦτον μὲν	τὸ	κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν πάθος συνηνέχθη·
[2, 16]	ἐτησίων καρπῶν, οἳ μησὶν ὀκτὼ	τὸ	κατὰ τὴν Ῥώμην πλῆθος τρέφουσιν,
[2, 6]	δ' ἄλλης Ἡρώδου γενεᾶς ἕκαστος	τὸ	καταλειφθὲν ἐν ταῖς διαθήκαις ἐκομίζετο.
[2, 22]	ἐξάψασιν ἐσχεδιάζοντο πρὸς ἡδονήν, καὶ	τὸ	κατάστημα τῆς πόλεως πρὶν ἐπελθεῖν
[2, 11]	εἰ μὴ προσδραμὼν Ἀγρίππας αὐτῷ	τὸ	κινδύνευμα τῆς πράξεως ἐδήλωσεν, ὅτι
[2, 1]	προῃρημένων ἤρξαντο ἰδίου πένθους, ὅτε	τὸ	κοινὸν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ πέπαυτο,
[2, 8]	φιλάλληλοί τε καὶ τὴν εἰς	τὸ	κοινὸν ὁμόνοιαν ἀσκοῦντες, Σαδδουκαίων δὲ
[2, 8]	δὲ πλούτου, καὶ θαυμάσιον αὐτοῖς	τὸ	κοινωνικόν, οὐδὲ ἔστιν εὑρεῖν κτήσει
[2, 11]	εὐπατρίδας λελυσσηκότων, ἀπολέσας δι' οὓς	τὸ	κρατεῖν ἐστι περίοπτον ἐρημίας ἔσοιτο
[2, 4]	κατατρέχων σὺν τοῖς ἀδελφοῖς· καὶ	τὸ	κτείνειν αὐτοῖς προηγούμενον ἦν Ῥωμαίους
[2, 14]	ἔργον. Ὁ δὲ πρὸς μόνον	τὸ	λαβεῖν ὑποσχόμενος πάντα συμπράξειν, λαβὼν
[2, 16]	τοὺς ὀνειδιζομένους ἀπελέγχετε, καὶ παρέντες	τὸ	λάθρα καὶ μετ' αἰδοῦς ὑμᾶς
[2, 16]	δεξιὰν ἔπεσον; Οὔτε δὲ Κυρηναῖοι,	τὸ	Λακώνων γένος, οὔτε Μαρμαρίδαι, τὸ
[2, 18]	καὶ τῷ κατὰ Ἰουδαίων μίσει	τὸ	λεῖπον ἐν ταῖς ἐπιστήμαις ἀντιπληροῦντες.
[2, 18]	ἐχώρουν. Ὑπωπτεύθη δ' αὐτῶν καὶ	τὸ	λίαν πρόθυμον· οἱ γοῦν Σκυθοπολῖται
[2, 10]	τε κωλύοντας ἀνελεῖν καὶ πᾶν	τὸ	λοιπὸν ἔθνος ἐξανδραποδίσασθαι. Θεῷ δ'
[2, 18]	νεκρῶν, περιελείφθη δ' ἂν οὐδὲ	τὸ	λοιπόν, εἰ μὴ πρὸς ἱκετηρίας
[2, 12]	πλείστους δ' ἀπέκτεινεν. Πρὸς δὲ	τὸ	λοιπὸν πλῆθος τῶν πολεμεῖν τοῖς
[2, 15]	τῆς παρακαλούσης, ἀλλ' εἰς μόνον	τὸ	λυσιτελὲς τὸ ἐκ τῶν ἁρπαγῶν
[2, 14]	τούτου τὴν ἐπιτροπὴν ὁ Φῆστος	τὸ	μάλιστα λυμαινόμενον τὴν χώραν ἐπεξῄει·
[2, 19]	ἔννοιαν λαβόντες· ἦν γὰρ δὴ	τὸ	μάλιστα παρ' αὐτοῖς θρησκευόμενον σάββατον.
[2, 14]	ἀνετράπη τὴν φιλαργυρίαν, ἀλλ' ἐπὶ	τὸ	μᾶλλον χρηματίσασθαι παρωργίσθη. Δέον γοῦν
[2, 4]	τούς τε Τραχωνίτας τοξότας καὶ	τὸ	μαχιμώτατον τῶν Σεβαστηνῶν ἀναλαβὼν ὑπαντιάζει
[2, 10]	αὕτη τῆς Γαλιλαίας παράλιος κατὰ	τὸ	μέγα πεδίον ἐκτισμένη, περιέχεται δὲ
[2, 14]	βασιλείας, Ἀρτεμισίου μηνός. Πρὸς δὲ	τὸ	μέγεθος τῶν ἐξ αὐτοῦ συμφορῶν
[2, 14]	καὶ δοὺς ἔμφασιν ὡς πρὸς	τὸ	μέλλον αὐτοῖς τὸν Φλῶρον κατασκευάσειεν
[2, 10]	παραρρεῖ παντάπασιν ὀλίγος, παρ' ᾧ	τὸ	Μέμνονος μνημεῖόν ἐστιν ἔχον ἐγγὺς
[2, 21]	παρῆν πρὸς τὴν Τιβεριάδα. Καὶ	τὸ	μὲν ἄλλο πλῆθος αὐτῷ ὑπήντα,
[2, 21]	κατὰ τοῦ πορίζοντος. (Ἔνθα δὴ	τὸ	μὲν ἄλλο πλῆθος τῶν ἠπατημένων
[2, 18]	Ἀναλαβὼν δὲ ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας	τὸ	μὲν δωδέκατον τάγμα πλῆρες, ἀπὸ
[2, 20]	(Πολλὰ τοιαῦτα παραινῶν διετέλει. Καὶ	τὸ	μὲν ἕτοιμον εἰς παράταξιν αὐτῷ
[2, 6]	συνέδριον, μετὰ δ' ἡμέρας ὀλίγας	τὸ	μὲν ἥμισυ τῆς βασιλείας Ἀρχελάῳ
[2, 14]	τῷ πανουργεῖν δολιωτέρας ὁδοὺς ἐπενόησεν.	τὸ	μὲν κατ' ἄνδρα κερδαίνειν μικρὸν
[2, 14]	νόμων, μεμιασμένου δὲ τοῦ χωρίου.	Τὸ	μὲν οὖν εὐσταθὲς καὶ πρᾷον
[2, 10]	τόπου πάλιν ψάμμον γίνεσθαι εἰκαίαν.	Τὸ	μὲν οὖν χωρίον τοῦτο τοιαύτην
[2, 21]	ὁπλιτῶν ἐπ' αὐτὸν συνδραμεῖν. Καὶ	τὸ	μὲν πλῆθος ἐν τῷ κατὰ
[2, 15]	Ἀρτεμισίου συνηνέχθη, τῇ δ' ἐπιούσῃ	τὸ	μὲν πλῆθος ὑπερπαθῆσαν εἰς τὴν
[2, 8]	καὶ θεῷ προσάπτουσι πάντα, Καὶ	τὸ	μὲν πράττειν τὰ δίκαια καὶ
[2, 18]	κὸν ἐπὶ τὴν ἄμυναν, καὶ	τὸ	μὲν πρῶτον λίθοις τοὺς Ἕλληνας
[2, 14]	παντάπασιν βιαίαν πάροδον ἀπέλειπεν αὐτοῖς,	τὸ	μὲν πρῶτον οἱ θερμότεροι τῶν
[2, 21]	καὶ συνοδίαν εὗρεν τῆς τόλμης	τὸ	μὲν πρῶτον ὀλίγην, προκόπτων δ'
[2, 16]	οὐκ ἀντέσχον· ὑμεῖς δὲ οἱ	τὸ	μὲν ὑπακούειν ἐκ διαδοχῆς παρειληφότες,
[2, 16]	πρεσβείαν τις ἀποκωλύει. Ἀγρίππᾳ δὲ	τὸ	μὲν χειροτονεῖν Φλώρου κατηγόρους ἐπίφθονον,
[2, 3]	οἱ πλείους τῶν βασιλικῶν αὐτομολήσαντες.	Τὸ	μέντοι πολεμικώτατον μέρος, Σεβαστηνοὶ τρισχίλιοι
[2, 18]	καὶ λῃστρικὸν πᾶν ἔφυγεν εἰς	τὸ	μεσαίτατον τῆς Γαλιλαίας ὄρος, ὃ
[2, 18]	Ἀλέξανδρος γέρας τῆς συμμαχίας ἔδωκεν	τὸ	μετοικεῖν κατὰ τὴν πόλιν ἐξ
[2, 8]	αἴτιον ἡ διηνεκὴς νῆψις καὶ	τὸ	μετρεῖσθαι παρ' αὐτοῖς τροφὴν καὶ
[2, 16]	τὸ Λακώνων γένος, οὔτε Μαρμαρίδαι,	τὸ	μέχρι τῆς διψάδος ἐκτεταμένον φῦλον,
[2, 9]	τὴν ἀργίαν καὶ φαμένη παρὰ	τὸ	μὴ βούλεσθαι πλεῖν ἐπὶ Καίσαρα
[2, 8]	δ' ἐγκύμοσιν οὐχ ὁμιλοῦσιν, ἐνδεικνύμενοι	τὸ	μὴ δι' ἡδονὴν ἀλλὰ τέκνων
[2, 15]	ἢ διόρθωσιν αὐτοῖς τῶν συμβεβηκότων	τὸ	μὴ νῦν προελθεῖν; Εἰ δὲ
[2, 19]	πόλεμον ἢ τῶν ἐναντιωθέντων ἀποστήσειν	τὸ	μὴ συμφρονοῦν. Ἔπεμψεν οὖν τῶν
[2, 19]	ἐκπεριελθόντες ἐπήμυναν καὶ τοῦ πεζοῦ	τὸ	μὴ σφόδρα κάμνον, κἂν ἐκινδύνευσεν
[2, 8]	ἀποστρέφονται, τὴν δὲ ἐγκράτειαν καὶ	τὸ	μὴ τοῖς πάθεσιν ὑποπίπτειν ἀρετὴν
[2, 16]	ἀγῶνα· σπουδὴ γὰρ ὑμῖν μία	τὸ	μὴ τῶν πατρίων τι καταλῦσαι.
[2, 14]	παρέχειν ἄδειαν, τοῦ δημοτικοῦ δὲ	τὸ	μὴ χαῖρον ἡσυχίᾳ πρὸς τοὺς
[2, 15]	δ' αὐτοὺς τὴν πατρίδα καὶ	τὸ	μηδὲν παθεῖν πλέον. Ἄλλως τε
[2, 16]	ἐλευθερίαν ἀναχαιτίσαντες Δαλμάται καὶ πρὸς	τὸ	μόνον ἀεὶ χειρωθέντες τότε συλλεξάμενοι
[2, 10]	θεοῖς καὶ τὰς Καίσαρος εἰκόνας	τὸ	μόνους ἐκείνους ἀντιτάσσεσθαι πρὸς τοῦτο
[2, 21]	Ὁ δὲ σύρας αὐτοὺς εἰς	τὸ	μυχαίτατον τῆς οἰκίας καὶ τὴν
[2, 16]	Νασαμῶνές τε καὶ Μαῦροι καὶ	τὸ	Νομάδων ἄπειρον πλῆθος τὰς Ῥωμαίων
[2, 11]	τῆς συγκλήτου στρατιωτῶν τις σπασάμενος	τὸ	ξίφος ἄνδρες, ἐβόησεν, συστρατιῶται, τί
[2, 18]	εἰς τὴν ἑαυτοῦ σφαγὴν ἐβάπτισεν	τὸ	ξίφος, ἄξιος μὲν ἐλέους νεανίας
[2, 21]	ἀποκόψειεν ἑαυτοῦ, σπασάμενος τῇ δεξιᾷ	τὸ	ξίφος ἀπέκοψεν τὴν λαιάν· εἰς
[2, 18]	αὐτοὺς ἀνὰ τὸ ἄλσος, σπασάμενος	τὸ	ξίφος ἐπ' οὐδένα μὲν ὥρμησεν
[2, 18]	ἀλλόφυλον, ἠσέβηται δὲ εἰς ἔσχατα>	τὸ	οἰκεῖον, θνήσκωμεν ὡς ἐναγεῖς χερσὶν
[2, 20]	καὶ ἁρπαγῆς τοῦ τε ἐξαπατᾶν	τὸ	ὁμόφυλον τοῦ τε κέρδος οἰκεῖον
[2, 7]	καὶ μὴ θέλουσαν. Τοῦτο διηγησαμένη	τὸ	ὄναρ μόλις δύο ἡμέρας ἐβίω.
[2, 12]	ἱκέτας. (Ἀγγελθὲν δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα	τὸ	πάθος τοῦ πεφονευμένου τὰ πλήθη
[2, 6]	τῶν φίλων ἐν τῷ κατὰ	τὸ	Παλάτιον Ἀπόλλωνος ἱερῷ, κτίσμα δ'
[2, 16]	Πόσα Βιθυνία καὶ Καππαδοκία καὶ	τὸ	Παμφύλιον ἔθνος Λύκιοί τε καὶ
[2, 14]	διήρπαζεν τὰς ἑκάστων οὐσίας, οὐδὲ	τὸ	πᾶν ἔθνος ἐβάρει ταῖς εἰσφοραῖς,
[2, 18]	ἰουδαΐζοντας εἶχον ἐν ὑποψίᾳ, καὶ	τὸ	παρ' ἑκάστοις ἀμφίβολον οὔτε ἀνελεῖν
[2, 8]	διδοὺς ἕκαστος τὰ παρ' αὐτῷ	τὸ	παρ' ἐκείνου χρήσιμον ἀντικομίζεται· καὶ
[2, 19]	ἀπογνώσεσιν ὀδυρμούς· ἀντήχει δ' αὐτοῖς	τὸ	παρὰ Ἰουδαίων ἐγκέλευσμα καὶ κραυγὴ
[2, 16]	δὲ πλεονεξία τις παροξύνει καὶ	τὸ	παρὰ τῶν ἀσθενεστέρων, ἐὰν τὰ
[2, 10]	(Τῶν δὲ τὸν νόμον καὶ	τὸ	πάτριον ἔθος προτεινομένων καὶ ὡς
[2, 1]	ἀθρόους, τοὺς δὲ ἱππεῖς ἀνὰ	τὸ	πεδίον· οἳ θύουσιν ἑκάστοις ἐξαίφνης
[2, 10]	γυναικῶν καὶ τέκνων ἀθροισθέντες εἰς	τὸ	πεδίον τὸ πρὸς Πτολεμαίδι καθικέτευον
[2, 15]	παθεῖν πλέον. Ἄλλως τε καὶ	τὸ	πείθεσθαι στασιάζουσιν ὀλίγοις, δέον αὐτοὺς
[2, 14]	ἢ τοῖς στρατιώταις φανερὸν ποιῆσαι	τὸ	πειθήνιον. Ἀναχωρήσαντες δὲ εἰς τὰς
[2, 18]	Οἱ μὲν οὖν ἐξ ἔθους	τὸ	πειθήνιον ἔχοντες ἅμα νεύματι τοῦ
[2, 2]	Καίσαρα. Προσωνείδιζεν δ' ὡς καὶ	τὸ	πένθος κατειρωνεύσατο τοῦ πατρός, μεθ'
[2, 1]	πύλης τοῦ ναοῦ. Ἦν δὲ	τὸ	πένθος οὐχ ὑπεσταλμένον, ἀλλ' οἰμωγαὶ
[2, 16]	τὴν οἰκουμένην ἐστὲ πάντων; τί	τὸ	πεποιθὸς ὑμᾶς κατὰ Ῥωμαίων ἐπαίρει;
[2, 16]	ἦν ἐπάνω τοῦ ξυστοῦ πρὸς	τὸ	πέραν τῆς ἄνω πόλεως, καὶ
[2, 16]	μὲν χειροτονεῖν Φλώρου κατηγόρους ἐπίφθονον,	τὸ	περιιδεῖν δὲ Ἰουδαίους εἰς πόλεμον
[2, 6]	τῆς Ἰουδαίας λείψανα καὶ μὴ	τὸ	περισσὸν αὐτῆς ὑπορρῖψαι τοῖς ὠμῶς
[2, 8]	ἀδίκους καὶ συναγωνιεῖσθαι τοῖς δικαίοις·	τὸ	πιστὸν ἀεὶ πᾶσιν παρέξειν, μάλιστα
[2, 8]	τὰ δίκαια καὶ μὴ κατὰ	τὸ	πλεῖστον ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις κεῖσθαι,
[2, 17]	τὸν ναὸν ἐκ τῶν ἀλλοφύλων	τὸ	πλέον ἀεὶ προσδεχομένους τὰς ἀπὸ
[2, 18]	ἔτι τῶν Σύρων ὄντων καὶ	τὸ	πλέον Βηρυτίων ἀναθαρσήσαντες οἱ Ἰουδαῖοι,
[2, 18]	ὑπερορῶντες αὐτῶν πρὸς τὰ κινήματα,	τὸ	πλέον δὲ ἔμοιγε δοκεῖν οἴκτῳ
[2, 15]	ἐξαισίοις περὶ τῶν ἀπολωλότων ἀνωδύρετο·	τὸ	πλέον δὲ ἦσαν εἰς τὸν
[2, 21]	τετρακοσίων ἀνδρῶν στῖφος συνεκρότησεν, οἳ	τὸ	πλέον ἐκ τῆς Τυρίων χώρας
[2, 10]	μὲν παρεκάλει, ποτὲ δὲ συνεβούλευεν,	τὸ	πλέον μέντοι διηπείλει τήν τε
[2, 18]	ἱππεῖς ἡ τρίτη μοῖρα καὶ	τὸ	πλέον τοξόται, προῆλθεν εἰς Πτολεμαίδα.
[2, 12]	ἀνέβαινεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ καταλαβὼν	τὸ	πλῆθος ἄγον τὴν τῶν ἀζύμων
[2, 19]	δὲ οἱ στασιασταὶ μὴ πᾶν	τὸ	πλῆθος ἀδείας ἐλπίδι πρὸς τὸν
[2, 15]	ἀπεχθῶς δι' ἃ πέπονθεν ἔχειν	τὸ	πλῆθος· ἀλλάξας τὴν σπεῖραν, ὡς
[2, 14]	τοῖς ὅπλοις φιλελευθέρους. Τούτοις καταπλαγὲν	τὸ	πλῆθος, ἅμα καὶ τῶν περὶ
[2, 15]	δεινῆς ἀκρασίας εἶναι. (Τούτοις μειλισσόμενοι	τὸ	πλῆθος ἅμα καὶ τῶν στασιαστῶν
[2, 18]	τῶν πολεμίων, καὶ γὰρ ἑώρα	τὸ	πλῆθος ἀνήνυτον, ἀναβοήσας δὲ μάλα
[2, 1]	τῆς στάσεως κατασχεῖν. Πρὸς οὓς	τὸ	πλῆθος ἅπαν παροξύνεται καὶ τοὺς
[2, 3]	(Ὁ δὲ Σαβῖνος πρός τε	τὸ	πλῆθος αὐτῶν ὑποδείσας καὶ τὰ
[2, 1]	εὐφημίαις ὁ λαὸς ἐκδέχεται. Κἀκεῖνος	τὸ	πλῆθος ἀφ' ὑψηλοῦ βήματος καὶ
[2, 15]	διὰ τῆς Βεθεζὰ καλουμένης ἀνεώθουν	τὸ	πλῆθος βιαζόμενοι παρελθεῖν καὶ κρατῆσαι
[2, 21]	σπλάγχνα γυμνῶσαι· περιειστήκει δὲ τέως	τὸ	πλῆθος δικαιολογεῖσθαι μακρότερα τοὺς εἰσελθόντας
[2, 12]	Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἠρέμει	τὸ	πλῆθος, εἰ μὴ τύχοι παραμυθίας,
[2, 19]	τῆς σκηνοπηγίας ἑορτὴν ἀναβεβήκει πᾶν	τὸ	πλῆθος εἰς Ἱεροσόλυμα. Πεντήκοντα δὲ
[2, 18]	ἔρημον μὲν ἀνδρῶν, ἀναπεφεύγει γὰρ	τὸ	πλῆθος εἰς τὰ ὄρη, πλήρη
[2, 1]	ἔξοδον ἐπείξεως, δεδοικὼς μή ποτε	τὸ	πλῆθος ἐκπολεμώσας κατασχεθείη τῷ κινήματι.
[2, 10]	τοὺς δυνατοὺς κατ' ἰδίαν καὶ	τὸ	πλῆθος ἐν κοινῷ συλλέγων ποτὲ
[2, 18]	καὶ τῶν ἐν Μαχαιροῦντι Ἰουδαίων	τὸ	πλῆθος ἔπειθεν τοὺς φρουροῦντας Ῥωμαίους
[2, 13]	νεωτερισμοὺς καὶ μεταβολὰς πραγματευόμενοι δαιμονᾶν	τὸ	πλῆθος ἔπειθον καὶ προῆγον εἰς
[2, 1]	Ἐπένευσε δ' ἑτοίμως ἅπασι θεραπεύων	τὸ	πλῆθος. Ἔπειτα θύσας ἐν εὐωχίᾳ
[2, 15]	ἠπείθει, καὶ διὰ τοὺς ἀπολωλότας	τὸ	πλῆθος ἔρρεπεν πρὸς τοὺς θρασυτέρους.
[2, 9]	τὴν συμφορὰν τῶν ἀνῃρημένων καταπλαγὲν	τὸ	πλῆθος ἐσιώπησεν. (Κἀν τούτῳ κατήγορος
[2, 1]	Ἰουδαίοις. Πολλοῖς πενίας αἴτιον διὰ	τὸ	πλῆθος ἑστιᾶν οὐκ ἄνευ ἀνάγκης·
[2, 1]	πατρὸς ἀμείνων. (Ἐπὶ τούτοις ἡδόμενον	τὸ	πλῆθος εὐθέως ἀπεπειρᾶτο τῆς διανοίας
[2, 1]	Ἀρχελάῳ δίχα φόνου καθεκτὸν ἔτι	τὸ	πλῆθος ἐφαίνετο, τὴν δὲ στρατιὰν
[2, 12]	ἐπεφθέγξατο. Πρὸς τοῦτο ἅπαν μὲν	τὸ	πλῆθος ἠγανάκτησεν, καὶ κατεβόων τοῦ
[2, 12]	παραφυλάττουσιν, ὡς μή τι νεωτερίζοι	τὸ	πλῆθος ἠθροισμένον, εἷς τις τῶν
[2, 15]	ἕκαστον τῶν γνωρίμων καὶ κοινῇ	τὸ	πλῆθος ἱκέτευον μὴ δι' ἐλαχίστης
[2, 16]	Προσκαλεσάμενος δὲ εἰς τὸν ξυστὸν	τὸ	πλῆθος καὶ παραστησάμενος ἐν περιόπτῳ
[2, 16]	τὸ ἱερὸν ἀναβαίνει. Ἔνθα συγκαλέσας	τὸ	πλῆθος, καὶ πολλὰ μὲν εἰς
[2, 10]	αὑτῶν. Ὁ δὲ πρός τε	τὸ	πλῆθος καὶ τὰς δεήσεις ἐνδοὺς
[2, 12]	ἂν οὕτως διαλυθῆναι πρὸ πολέμου	τὸ	πλῆθος. Κουμανὸς μὲν οὖν ἐν
[2, 17]	ὡς εἶδον πᾶν ἐπ' αὐτοὺς	τὸ	πλῆθος ὁρμῆσαν, ἔφυγον ὅπη τις
[2, 3]	παρακινοῦντας καθέξων, ἐπειδὴ πρόδηλον ἦν	τὸ	πλῆθος οὐκ ἠρεμῆσον, ἓν τῶν
[2, 10]	ὥσπερ ὑμεῖς, ἐπιτάσσομαι. Πρὸς ταῦτα	τὸ	πλῆθος πάντ' ἐβόα πρὸ τοῦ
[2, 10]	ἐπιδώσω τὴν ἐμαυτοῦ ψυχήν” διαφῆκεν	τὸ	πλῆθος πολλὰ κατευχομένων αὐτῷ, καὶ
[2, 15]	σπεῖραι. Τῶν δ' ἔτι συγκαλούντων	τὸ	πλῆθος προπέμψας διεδήλου τοῖς τῶν
[2, 5]	δὲ τὴν ἑορτὴν ἀναγκαίως δεξάμενοι	τὸ	πλῆθος συμπολιορκηθῆναι μᾶλλον Ῥωμαίοις ἢ
[2, 15]	τὸν Φλῶρον ἐρεθίζειν. Ἐπείσθη δὲ	τὸ	πλῆθος ταχέως αἰδοῖ τε τῶν
[2, 2]	τε μέγεθος τῆς βασιλείας καὶ	τὸ	πλῆθος τῆς προσόδου, πρὸς οἷς
[2, 15]	Καὶ ὁ μὲν οὔτε εἰς	τὸ	πλῆθος τῶν ἀναιρουμένων οὔτε εἰς
[2, 17]	ἐκδρομὴν μὲν οὐδεὶς ἐθάρρει διὰ	τὸ	πλῆθος τῶν ἐφεστώτων, διιστάμενοι δὲ
[2, 21]	καθ' ἑαυτὸν ἐρημίαν οὔτε πρὸς	τὸ	πλῆθος τῶν ἐφεστώτων καταπλαγεὶς προπηδᾷ,
[2, 2]	τὴν ἀρχήν· ἐδόκει γὰρ ἐπικουρίας	τὸ	πλῆθος τῶν προσώπων χρῄζειν. ~(Πρὶν
[2, 22]	τοὺς ἄρχοντας τοῦ ἔθνους διὰ	τὸ	πλῆθος τῶν φονευομένων καὶ τὰς
[2, 17]	Ἀγρίππας, αὖθις δὲ ἐπειρᾶτο πείθειν	τὸ	πλῆθος ὑπακούειν Φλώρῳ, μέχρις ἀντ'
[2, 9]	τῷ μεγάλῳ σταδίῳ καὶ προσκαλεσάμενος	τὸ	πλῆθος ὡς ἀποκρίνασθαι δῆθεν αὐτοῖς
[2, 16]	πολλὰ λέγειν, ὅπου καὶ Πάρθοι,	τὸ	πολεμικώτατον φῦλον, τοσούτων ἄρχοντες ἐθνῶν
[2, 3]	ἠπίστει δὲ ταῖς ὑποσχέσεσιν καὶ	τὸ	πρᾷον αὐτῶν δέλεαρ εἰς ἐνέδραν
[2, 2]	τοὺς νουθετοῦντας εἴκειν Ἀρχελάῳ κατὰ	τὸ	πρεσβεῖον καὶ τὰς ἐπιδιαθήκας διεκρούσατο.
[2, 8]	ὑποτίθενται δίαιταν ἀξινάριόν τε καὶ	τὸ	προειρημένον περίζωμα καὶ λευκὴν ἐσθῆτα
[2, 5]	πλῆθος αὐτῷ παρῆν καὶ κατὰ	τὸ	πρὸς Ἡρώδην ἔχθος Ἀρέτας ὁ
[2, 10]	τέκνων ἀθροισθέντες εἰς τὸ πεδίον	τὸ	πρὸς Πτολεμαίδι καθικέτευον τὸν Πετρώνιον
[2, 15]	ἐμφράξαν πλῆθος ἀσθενήσαντες ἀνεχώρουν εἰς	τὸ	πρὸς τοῖς βασιλείοις στρατόπεδον. (Οἱ
[2, 18]	βούλονται τὴν ὁμόνοιαν βεβαιῶσαι καὶ	τὸ	πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς πιστὸν ἐπιδείξασθαι,
[2, 21]	ἐκόμισαν. Ὁ δὲ μεμψάμενος αὐτῶν	τὸ	πρὸς τοὺς βασιλικοὺς βίαιον τίθησιν
[2, 19]	ὁδοῦ βαδίζειν ἐδύναντο βαλλόμενοι, καὶ	τὸ	πρόσαντες ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἱππάσιμον
[2, 19]	συχνοὺς καὶ τοὺς τοξότας κατὰ	τὸ	προσάρκτιον ἐπεχείρει κλίμα τῷ ἱερῷ.
[2, 18]	καταδραμὼν καὶ διαρπάσας μὲν πᾶν	τὸ	προσπῖπτον καταφλέξας δὲ τὰς πέριξ
[2, 10]	αὐτοὺς τὸν νόμον καὶ παριέναι	τὸ	πρόσταγμα. Ταύταις ταῖς ἐπιστολαῖς οὐ
[2, 18]	τὸ ἄλσος. Τῶν δὲ ποιησάντων	τὸ	προσταχθὲν χωρὶς ὑποψίας. Δύο μὲν
[2, 2]	πατρός, μεθ' ἡμέραν μὲν ἐπισχηματίζων	τὸ	πρόσωπον εἰς λύπην, νύκτωρ δὲ
[2, 8]	οὔτε ὑποδήματα ἀμείβουσι πρὶν διαρραγῆναι	τὸ	πρότερον παντάπασιν ἢ δαπανηθῆναι τῷ
[2, 19]	μόλις εἰς Γαβαὼν κατήντησαν ἐπὶ	τὸ	πρότερον στρατόπεδον, τὰ πολλὰ καὶ
[2, 7]	βασιλέως, γυνὴ δὲ Ἀλεξάνδρου γεγονυῖα	τὸ	πρῶτον, ὃς ἦν ἀδελφὸς Ἀρχελάου
[2, 8]	τις ἀκόντων τῶν ἐννέα. Καὶ	τὸ	πτύσαι δὲ εἰς μέσους ἢ
[2, 17]	δὲ τῶν πρὸς τῷ γραμματοφυλακείῳ	τὸ	πῦρ ἐνίεσαν. Ἐπεὶ δὲ τὰ
[2, 17]	Βερνίκης ὑποπιμπρᾶσιν βασίλεια· Μεθ' ἃ	τὸ	πῦρ ἐπὶ τὰ ἀρχεῖα ἔφερον
[2, 3]	ὑπ' ἀμηχανίας τοῖς ἰδίοις ξίφεσιν	τὸ	πῦρ ἔφθανον· ὅσοι δὲ καθερπύσαντες
[2, 8]	εἰρήνης ὑπουργοί. Καὶ πᾶν μὲν	τὸ	ῥηθὲν ὑπ' αὐτῶν ἰσχυρότερον ὅρκου,
[2, 18]	καὶ μὴ καθ' ἑαυτῶν ἐρεθίζειν	τὸ	Ῥωμαίων στράτευμα. Καταχλευάζοντες δὲ τῆς
[2, 18]	ἁπάντων. (Ἄξιον δ' ἀφηγήσασθαι καὶ	τὸ	Σίμωνος πάθος, ὃς υἱὸς μὲν
[2, 16]	καλόν, ἕως ἔτι ἐν ὅρμῳ	τὸ	σκάφος προσκέπτεσθαι τὸν μέλλοντα χειμῶνα
[2, 21]	κελεύσας, ὡς μὴ προεξαγγείλειέ τις	τὸ	σκέμμα τοῖς ἐπιχειρουμένοις, τὰ δ'
[2, 21]	θεραπείας ἔλεγεν. Ὡς δὲ εἰς	τὸ	στάδιον τοὺς Τιβεριεῖς ἀθροίσας ὁ
[2, 17]	καταλαμβάνονται πόλιν· τῆς κάτω γὰρ	τὸ	στασιάζον ἐκράτει καὶ τοῦ ἱεροῦ.
[2, 14]	τοὺς ἡγεμόνας ἀναφεύγειν ᾤετο χρῆναι,	τὸ	στασιῶδες δὲ καὶ ἐν νεότητι
[2, 15]	πάθους τὰς σπείρας δεξιοῦσθαι. Τούτοις	τὸ	στασιῶδες ἠπείθει, καὶ διὰ τοὺς
[2, 19]	Ἰουδαίους διεσκέδασαν, ἐπελθόντες δὲ ἔρημον	τὸ	στρατόπεδον καὶ τὰς πέριξ κώμας
[2, 11]	προσδέχεταί τε τὴν σύγκλητον εἰς	τὸ	στρατόπεδον καὶ φιλοφρονησάμενος ἐξῄει σὺν
[2, 17]	καὶ τὰς ἀποσκευὰς διαρπάσαντες ἐνέπρησαν	τὸ	στρατόπεδον. Ταῦτα μὲν οὖν ἕκτῃ
[2, 17]	πιστεύειν εἰ διδοῖτο. Καταλιπόντες δὴ	τὸ	στρατόπεδον ὡς εὐάλωτον ἐπὶ τοὺς
[2, 22]	τὸν πόλεμον παρασκευῶν κάμψαι πρὸς	τὸ	συμφέρον τούς τε στασιαστὰς καὶ
[2, 6]	οὖν Καῖσαρ ἀκούσας ἑκατέρων διέλυσε	τὸ	συνέδριον, μετὰ δ' ἡμέρας ὀλίγας
[2, 20]	πολέμους παρ' οἷς ἂν ἀγαθὸν	τὸ	συνειδὸς ἔχωσιν πάντες οἱ στρατευόμενοι,
[2, 7]	καὶ δουλοφανὲς καταμαθὼν ἐνόησεν πᾶν	τὸ	σύνταγμα, Πάνυ δὲ αὐτὸν παρώξυνεν
[2, 18]	δῆσαι, τάχα μὲν καὶ διὰ	τὸ	σφέτερον πλῆθος ὑπερορῶντες αὐτῶν πρὸς
[2, 2]	δυνάμενος, ἃς ἔγραψεν ὑγιαίνων μὲν	τὸ	σῶμα, καθαρὰν δὲ τὴν ψυχὴν
[2, 2]	αἰτησόμενος βασιλείας, ἧς ἥρπασεν ἑαυτῷ	τὸ	σῶμα, καὶ ποιῶν οὐ τῶν
[2, 8]	μεταλαμβάνειν, ποηφαγῶν δὲ καὶ λιμῷ	τὸ	σῶμα τηκόμενος διαφθείρεται. Διὸ δὴ
[2, 8]	κἂν ἀλειφθῇ τις ἄκων, σμήχεται	τὸ	σῶμα· τὸ γὰρ αὐχμεῖν ἐν
[2, 8]	τε σκεπάσμασιν λινοῖς οὕτως ἀπολούονται	τὸ	σῶμα ψυχροῖς ὕδασιν, καὶ μετὰ
[2, 13]	φυλακαῖς ἀνῃροῦντο· τοσοῦτον τῶν ἐπιβουλευόντων	τὸ	τάχος ἦν καὶ τοῦ λαθεῖν
[2, 5]	Ἐπεὶ δ' εἰς τὴν Πτολεμαίδα	τό	τε ἄλλο συμμαχικὸν πλῆθος αὐτῷ
[2, 14]	οἵ τε ἀρχιερεῖς καὶ δυνατοὶ	τό	τε γνωριμώτατον τῆς πόλεως παρέστησαν
[2, 6]	αἰτίας, κατηγόρει δὲ τοῦ ἔθνους	τό	τε δύσαρκτον καὶ τὸ δυσπειθὲς
[2, 20]	Καφαρεκχὼ καὶ Ἰαφὰ καὶ Σιγὼφ	τό	τε Ἰταβύριον καλούμενον ὄρος καὶ
[2, 8]	φασὶν δ' ἐπ' ἀνθρώπων ἐκλογῇ	τό	τε καλὸν καὶ τὸ κακὸν
[2, 2]	τὰ παρ' ἀμφοῖν κατ' ἰδίαν	τό	τε μέγεθος τῆς βασιλείας καὶ
[2, 7]	καὶ τὰς διαφορὰς τοῦ προσώπου	τό	τε ὅλον σῶμα σκληρότερόν τε
[2, 10]	εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ συγκαλέσας	τό	τε πλῆθος καὶ τοὺς γνωρίμους
[2, 22]	ὅσοι μὴ τὰ Ῥωμαίων ἐφρόνουν	τό	τε τεῖχος ἐπεσκεύαζον καὶ πολλὰ
[2, 21]	δευτέρᾳ χρῆται· ἀναβὰς γὰρ ἐπὶ	τὸ	τέγος καὶ τῇ δεξιᾷ καταστείλας
[2, 21]	πείθει πρῶτον μὲν αὐτῷ πιστεῦσαι	τὸ	τεῖχος ἀνοικοδομῆσαι τῆς πατρίδος, ἐν
[2, 19]	πρῶτοι τοὺς θυρεοὺς ἐξερείσαντες εἰς	τὸ	τεῖχος καὶ κατὰ τούτων οἱ
[2, 17]	ἦν ὀργάνων, καὶ φανερῶς ὑπορύττειν	τὸ	τεῖχος οὐχ οἷόν τε ἦν
[2, 19]	μηδὲν δὲ οἱ στρατιῶται κακούμενοι	τὸ	τεῖχος ὑπέσυρον καὶ τοῦ ἱεροῦ
[2, 4]	κατὰ δεξιάν. Τοῦτο μὲν δὴ	τὸ	τέλος ὕστερον αὐτοὺς ἐξεδέχετο, τότε
[2, 17]	τόλμαν τῆς ἀποστάσεως χαλεπήναντες καὶ	τὸ	τηλικοῦτον ἐπισείειν τῇ πατρίδι πόλεμον,
[2, 10]	Θαυμασιώτερον δὲ τούτου μοι δοκεῖ	τὸ	τὴν ὑπερχυθεῖσαν ὕελον ἐκ τοῦ
[2, 7]	βόας δὲ μεταβολὴν πραγμάτων διὰ	τὸ	τὴν χώραν ἀροτριῶντας ἀλλάσσειν· ὥστε
[2, 16]	Ῥωμαίους ἐπαινέσας, πολλὰ δὲ εἰς	τὸ	τηρεῖν τὴν εἰρήνην προτρεψάμενος καὶ
[2, 7]	(Ἄξιον δὲ μνήμης ἡγησάμην καὶ	τὸ	τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Γλαφύρας ὄναρ,
[2, 9]	παραβῆναι. Ὑπερθαυμάσας δὲ ὁ Πιλᾶτος	τὸ	τῆς δεισιδαιμονίας ἄκρατον ἐκκομίσαι μὲν
[2, 16]	ἀδύνατον. Σκέψασθε δ' ὡς ὑμῖν	τὸ	τῆς θρησκείας ἄκρατον, εἰ καὶ
[2, 6]	δὲ τῶν ἀλλοφύλων κεκοσμηκέναι καὶ	τὸ	τῆς Ἰουδαίας αἷμα κεχαρίσθαι τοῖς
[2, 7]	Προεληλύθει δ' εἰς τοσοῦτον πίστεως	τὸ	τῆς μορφῆς ὅμοιον, ὥστε τοὺς
[2, 17]	ἐπισείειν τῇ πατρίδι πόλεμον, ἔπειτα	τὸ	τῆς προφάσεως ἄλογον διήλεγχον, φάμενοι
[2, 16]	τῆς ἐλευθερίας ἐξήρκεσεν πόλεμον οὐδὲ	τὸ	τοσοῦτον ἀπὸ Ῥωμαίων γῆς καὶ
[2, 14]	γοῦν εἰς Καισάρειαν ἐλθόντα σβέσαι	τὸ	τοῦ πολέμου πῦρ ἐκεῖθεν ἀρχόμενον
[2, 18]	σωτηρία δὲ τοῖς ἑτέροις ἦν	τὸ	τοὺς ἑτέρους φθάσαι. Καὶ τὰς
[2, 15]	τοῖς ὕπερθεν βέλεσιν καὶ διακόψαι	τὸ	τοὺς στενωποὺς ἐμφράξαν πλῆθος ἀσθενήσαντες
[2, 11]	ἑαυτοῦ τύχην κρίνοι· καὶ γὰρ	τὸ	τυχεῖν τῆς ἡγεμονικῆς κλήσεως ἐπικίνδυνον
[2, 16]	ὡς τὸ φέρειν ἀναστέλλει, καὶ	τὸ	τῶν ἀδικουμένων ἡσύχιον τοῖς ἀδικοῦσι
[2, 22]	πανοπλία, πρὸς ἀτάκτοις δὲ γυμνασίαις	τὸ	τῶν νέων πλῆθος ἦν, καὶ
[2, 16]	Ἡνιόχους τε καὶ Κόλχους καὶ	τὸ	τῶν Ταύρων φῦλον, Βοσπορανούς τε
[2, 17]	τῶν γνωρίμων παρακαλούντων μὴ παραλιπεῖν	τὸ	ὑπὲρ τῶν ἡγεμόνων ἔθος οὐκ
[2, 21]	δημηγορῶν ἐπὶ βουνοῦ τινος ἑξαπήχους	τὸ	ὕψος· καὶ παρορμοῦντος ἐπιπηδήσας σκάφους
[2, 17]	κἀκεῖ ταπεινῶς ὑπολανθάνοντα ζωγρήσαντες εἰς	τὸ	φανερὸν ἐξείλκυσαν καὶ πολλαῖς αἰκισάμενοι
[2, 16]	δὲ οὕτως τὰς πληγὰς ὡς	τὸ	φέρειν ἀναστέλλει, καὶ τὸ τῶν
[2, 21]	τὸν ὑμῖν διάφορον ἢ κέρδος	τὸ	φέρον τῷ κοινῷ βλάβην. Ὁρῶν
[2, 13]	ἠμφισβήτουν ἑκάτεροι· προῄει δ' αὐτοῖς	τὸ	φιλόνεικον εἰς ὅπλα καὶ καθ'
[2, 19]	πολιορκουμένων ἀπόγνωσιν οὔτε τοῦ δήμου	τὸ	φρόνημα συνιδὼν ἐξαίφνης ἀνεκάλεσεν τοὺς
[2, 15]	τοὺς σὺν αὐτῷ καὶ πρὸς	τὸ	φρούριον ἐλθεῖν ἠγωνίζετο. Διήμαρτέν γε
[2, 17]	τε εἷλον καὶ κατέσφαξαν καὶ	τὸ	φρούριον ἐνέπρησαν. Ἔπειτα μετέβαινον εἰς
[2, 16]	οὐ γὰρ δή γε Φλώρου	τὸ	φρούριόν ἐστιν ἢ Φλώρῳ τὰ
[2, 18]	ἔπειθεν τοὺς φρουροῦντας Ῥωμαίους ἐκλείπειν	τὸ	φρούριον καὶ παραδιδόναι σφίσιν. Οἱ
[2, 18]	καὶ λαβόντες τὰ πιστὰ παραδιδόασι	τὸ	φρούριον, ὅπερ φυλακῇ κρατυνάμενοι κατεῖχον
[2, 16]	πόλιν, ἀναιρήσειν δὲ πᾶν ὑμῶν	τὸ	φῦλον· οὐδὲ γὰρ περιλειφθέντες φυγῆς
[2, 12]	ἧττον νήφοντες τῶν νέων καὶ	τὸ	φύσει στασιῶδες ἐκ τοῦ ἔθνους
[2, 16]	τῶν ἀκουόντων πάντων ἡ> πρὸς	τὸ	χεῖρον ὁμόνοια. Ἐπεὶ δὲ τινὰς
[2, 14]	πρὸς ἐπήρειαν ἔτι καὶ παρῳκοδόμει	τὸ	χωρίον ἐκεῖνος ἐργαστήρια κατασκευαζόμενος στενήν
[2, 10]	πολλὰ πλοῖα προσσχόντα, πάλιν ἀντιπληροῦται	τὸ	χωρίον, κατασυρόντων μὲν ὥσπερ ἐπίτηδες
[2, 16]	τὸ ἱερὸν συνῆπτεν, Ἀγρίππας ἔλεξεν	τοιάδε.	(Εἰ μὲν ἑώρων πάντας ὑμᾶς
[2, 2]	πρὶν λαβεῖν τοσούτους ἀνῃρηκότα; (Πολλὰ	τοιαῦτα	διεξελθὼν Ἀντίπατρος καὶ τοὺς πλείστους
[2, 8]	καθάπερ τοῖς ἀνδράσιν ἐν περιζώματι.	Τοιαῦτα	μὲν ἔθη τοῦδε τοῦ τάγματος.
[2, 8]	ὁμοίους ἀπηνεῖς ὡς πρὸς ἀλλοτρίους.	Τοιαῦτα	μὲν περὶ τῶν ἐν Ἰουδαίοις
[2, 20]	τῷ θεῷ χρῆσθαι πολεμίῳ. (Πολλὰ	τοιαῦτα	παραινῶν διετέλει. Καὶ τὸ μὲν
[2, 6]	πλείστων γοῦν ἀνῃρημένων ὑπ' αὐτοῦ	τοιαῦτα	πεπονθέναι τοὺς καταλειφθέντας, ὥστε μακαρίζεσθαι
[2, 21]	πράγματα Ῥωμαίοις Ἰώσηπος, καὶ πολλὰ	τοιαῦτα	πρὸς κατάλυσιν τἀνδρὸς ἐπραγματεύετο. (Καθ'
[2, 4]	τοῖς Σεβαστηνοῖς ἐπιβοηθήσαντος ἐξέφυγον. Πολλὰ	τοιαῦτα	τοὺς ἐπιχωρίους καὶ τοὺς ἀλλοφύλους
[2, 6]	ἐκ τῆς κατηγορίας κατέληξαν εἰς	τοιαύτην	ἀξίωσιν, ἀναστὰς δὲ Νικόλαος ἀπελύσατο
[2, 10]	Τὸ μὲν οὖν χωρίον τοῦτο	τοιαύτην	εἴληχεν φύσιν. (Ἰουδαῖοι δὲ μετὰ
[2, 16]	δοῦλός ἐστιν, οὐ φιλελεύθερος. Τότε	τοιγαροῦν	ἐχρῆν πάνθ' ὑπὲρ τοῦ μὴ
[2, 18]	τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν ἐπιστωσάμεθα.	Τοιγαροῦν	οἷς ἄπιστον μὲν εὐλόγως εὕρηται
[2, 16]	αὐτοῖς κατορθοῖ πλείονα τῶν ὅπλων.	Τοιγαροῦν	ὑπὸ χιλίοις καὶ διακοσίοις στρατιώταις
[2, 7]	Μαριάμμην ἀποπεμψάμενος ἐκείνην ἀγαγέσθαι. Παραγενομένη	τοίνυν	εἰς Ἰουδαίαν μετ' ὀλίγον τῆς
[2, 7]	τοῦ Καίσαρος ὄναρ ἰδεῖν φασιν	τοιόνδε·	ἔδοξεν ὁρᾶν στάχυς ἐννέα πλήρεις
[2, 8]	καὶ τὰ τῶν ἀγγέλων ὀνόματα.	Τοιούτοις	μὲν ὅρκοις τοὺς προσιόντας ἐξασφαλίζονται.
[2, 8]	ὀρύσσοντες βάθος ποδιαῖον τῇ σκαλίδι,	τοιοῦτον	γάρ ἐστιν τὸ διδόμενον ὑπ'
[2, 14]	ἁλώσεως ἔκτοτε τῇ πόλει κατεβάλλετο.	(Τοιοῦτον	δ' ὄντα τὸν Ἀλβῖνον ἀπέδειξεν
[2, 18]	καὶ μόλις ἀπεσπᾶτο τῶν σωμάτων.	(Τοιοῦτον	μὲν τὸ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν
[2, 16]	τῆς εὐδαιμονίας ἐπιχωρίους ἔχοντες καὶ	τοῖς	ἀγαθοῖς σχεδὸν ὅλην ἐπικλύζοντες τὴν
[2, 4]	χρόνον τὴν χώραν κατατρέχων σὺν	τοῖς	ἀδελφοῖς· καὶ τὸ κτείνειν αὐτοῖς
[2, 16]	καὶ τὸ τῶν ἀδικουμένων ἡσύχιον	τοῖς	ἀδικοῦσι γίνεται διατροπή. Φέρε δ'
[2, 14]	τοῖς ἐλεεινοῖς ὠμότατος, ἐν δὲ	τοῖς	αἰσχροῖς ἀναιδέστατος. Οὔτε δὲ πλείω
[2, 16]	φῦλον, οὔθ' αἱ φοβεραὶ καὶ	τοῖς	ἀκούουσιν Σύρτεις Νασαμῶνές τε καὶ
[2, 21]	δ' ἀπὸ τῆς Τιβεριάδος σὺν	τοῖς	ἄλλοις ἐκάκιζον καὶ διηπείλουν· καταλιπόντες
[2, 18]	Τότε δ' ὡς καὶ παρὰ	τοῖς	ἄλλοις ἐτετάρακτο, μᾶλλον ἐξήφθη τὰ
[2, 10]	ὑποτεταγμένων ἐθνῶν κατὰ πόλιν συγκαθιδρυκότων	τοῖς	ἄλλοις θεοῖς καὶ τὰς Καίσαρος
[2, 8]	μὲν καὶ ἔθη καὶ νόμιμα	τοῖς	ἄλλοις ὁμοφρονοῦν, διεστὼς δὲ τῇ
[2, 8]	οὗτος σοφιστὴς ἰδίας αἱρέσεως οὐδὲν	τοῖς	ἄλλοις προσεοικώς. (Τρία γὰρ παρὰ
[2, 8]	ἔθεσιν ἐνδεδεμένος οὐδὲ τῆς παρὰ	τοῖς	ἄλλοις τροφῆς δύναται μεταλαμβάνειν, ποηφαγῶν
[2, 8]	ἐσχάταις ἀναπνοαῖς ἀνέλαβον, ἱκανὴν ἐπὶ	τοῖς	ἁμαρτήμασιν αὐτῶν τὴν μέχρι θανάτου
[2, 8]	ταῖς γυναιξὶν ἀμπεχομέναις ἐνδύματα, καθάπερ	τοῖς	ἀνδράσιν ἐν περιζώματι. Τοιαῦτα μὲν
[2, 10]	τε, εἰ μὴ βούλεται πρὸς	τοῖς	ἀνδράσιν καὶ τὴν χώραν ἀπολέσαι,
[2, 8]	μὴ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐπὶ	τοῖς	ἀνθρώποις κεῖσθαι, βοηθεῖν δὲ εἰς
[2, 8]	καὶ ἔλεος· βοηθεῖν τε γὰρ	τοῖς	ἀξίοις, ὁπόταν δέωνται, καὶ καθ'
[2, 8]	περὶ ψυχῆς θεολογοῦσιν ἄφυκτον δέλεαρ	τοῖς	ἅπαξ γευσαμένοις τῆς σοφίας αὐτῶν
[2, 18]	τῶν ἑκάστοτε τολμωμένων τὴν ἐπὶ	τοῖς	ἀπειλουμένοις ἀνάτασιν. (Μέχρι μὲν δὴ
[2, 21]	ἐξαφῆκεν τοὺς ἄνδρας καὶ τοσαύτην	τοῖς	ἀπειλοῦσιν ἐνειργάσατο κατάπληξιν, ὥστε ῥίψαντας
[2, 15]	δῆμον νεωτερίσειν, εἰ προελθόντες ὑπαντήσουσιν	τοῖς	ἀπὸ Καισαρείας ἀνιοῦσιν στρατιώταις· παρεγίνοντο
[2, 18]	καὶ γὰρ ἀποκεχωρηκότα συνίεσαν Κέστιον,	τοῖς	ἀπολειφθεῖσιν ἀδοκήτως ἐπέπεσον καὶ περὶ
[2, 5]	συμπολιορκηθῆναι μᾶλλον Ῥωμαίοις ἢ συμπολεμῆσαι	τοῖς	ἀποστᾶσιν. Προυπηντήκεισαν δὲ αὐτῷ Ἰώσηπος
[2, 17]	στρατηγοῦντα. (Συνελθόντες γοῦν οἱ δυνατοὶ	τοῖς	ἀρχιερεῦσιν εἰς ταὐτὸ καὶ τοῖς
[2, 17]	(Τούτοις θαρσήσαντες οἱ δυνατοὶ σὺν	τοῖς	ἀρχιερεῦσιν καὶ πᾶν ὅσον τοῦ
[2, 15]	ὃ δείσαντες οἱ δυνατοὶ σὺν	τοῖς	ἀρχιερεῦσιν τὰς ἐσθῆτας περιερρήξαντο καὶ
[2, 11]	δήμῳ διατάγματι τὴν δωρεὰν ἐδήλου,	τοῖς	ἄρχουσιν δὲ προσέταξεν ἐγχαράξαντας δέλτοις
[2, 21]	Ταῦτα ἀκούσαντες οἱ γνώριμοι σὺν	τοῖς	ἄρχουσιν εἰσῄεσαν. Ὁ δὲ σύρας
[2, 14]	(Φλῶρος δὲ τότε μὲν ἐν	τοῖς	βασιλείοις αὐλίζεται, τῇ δ' ὑστεραίᾳ
[2, 3]	ἡ δὲ τρίτη μοῖρα πρὸς	τοῖς	βασιλείοις κατὰ δύσιν. Περικαθεζόμενοι δὲ
[2, 15]	ἀσθενήσαντες ἀνεχώρουν εἰς τὸ πρὸς	τοῖς	βασιλείοις στρατόπεδον. (Οἱ δὲ στασιασταὶ
[2, 21]	ὅτι μέλλοι τὸν πόνον αὐτῶν	τοῖς	βασιλεῦσιν χαρίζεσθαι. Νύκτωρ εἰς τὰς
[2, 17]	καταδύντες διελάνθανον, οἱ δὲ σὺν	τοῖς	βασιλικοῖς εἰς τὴν ἀνωτέρω καταφυγόντες
[2, 17]	ἐξελθεῖν ὑπόσπονδοι, καὶ δοθὲν μόνοις	τοῖς	βασιλικοῖς καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις οἱ
[2, 4]	πάλαι στρατευσαμένων συστάντες ἔνοπλοι διεμάχοντο	τοῖς	βασιλικοῖς, οἷς Ἀχίαβος ἀνεψιὸς βασιλέως
[2, 19]	τῆς ὁδοῦ κατεκάλυπτε τὴν φάλαγγα	τοῖς	βέλεσιν. Ἔνθα καὶ τῶν πεζῶν
[2, 11]	Ὁ μὲν οὖν ἀκούσας ταῦτα	τοῖς	βουλευταῖς ἀπήγγειλεν. (Μεταξὺ δὲ τῶν
[2, 8]	ἐκκριθεὶς οἰκτίστῳ πολλάκις μόρῳ διαφθείρεται·	τοῖς	γὰρ ὅρκοις καὶ τοῖς ἔθεσιν
[2, 7]	τόλμα τῶν παρ' αὐτοῦ λεγομένων·	τοῖς	γὰρ πυνθανομένοις περὶ Ἀριστοβούλου σώζεσθαι
[2, 13]	ἦσαν πρὸς τὰς βοηθείας ἕτοιμοι.	Τοῖς	γε μὴν ἐπάρχοις φροντὶς ἦν
[2, 15]	πραγματευόμενος τούς τε ἀρχιερεῖς σὺν	τοῖς	γνωρίμοις μεταπέμπεται καὶ μόνον ἔφη
[2, 20]	καθ' ἑαυτὸν ἐτείχιζεν Ἰωσήπου κελεύσαντος·	τοῖς	δ' ἄλλοις ἐρύμασιν ἅπασιν αὐτὸς
[2, 2]	λόγοις ἀμφισβητεῖν ἄρτι βασιλείας Ἀρχέλαον,	τοῖς	δ' ἔργοις πάλαι γεγονέναι βασιλέα,
[2, 16]	πολὺ τῆς ὁρμῆς αὐτῶν ἔπαυσεν	τοῖς	δακρύοις. Ἀνεβόων δὲ οὐ Ῥωμαίοις,
[2, 8]	ἀλεξητήριον καὶ λίθων ἰδιότητες ἀνερευνῶνται.	(Τοῖς	δὲ ζηλοῦσιν τὴν αἵρεσιν αὐτῶν
[2, 21]	ἄλλοις ὡς ἐπὶ συνθήκαις προυκαλεῖτο.	Τοῖς	δὲ κυβερνήταις ἐκέλευσεν τῶν πληρουμένων
[2, 14]	μὲν δῆμον ἀπέφηναν εἰρηνικὰ φρονοῦντα,	τοῖς	δὲ παραφθεγξαμένοις ᾐτοῦντο συγγνώμην· ἐν
[2, 17]	τοὺς μιαίνοντας τὸν ναὸν ἐξελάσαι,	τοῖς	δὲ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον στασιασταῖς
[2, 8]	τις εἰς τοῦτον κολάζεται θανάτῳ.	Τοῖς	δὲ πρεσβυτέροις ὑπακούουσιν καὶ τοῖς
[2, 22]	τε τοῖς εἰρήνην ἀγαπῶσιν δύσφημοι,	τοῖς	δὲ τὸν πόλεμον ἐξάψασιν ἐσχεδιάζοντο
[2, 14]	καὶ μόνος ὁ μὴ δοὺς	τοῖς	δεσμωτηρίοις ὡς πονηρὸς ἐγκατελείπετο. Τηνικαῦτα
[2, 21]	Ταριχεατῶν Ἀνναίῳ, πέμψαι κατὰ καιρὸν	τοῖς	δεσπόταις προαιρούμενος· ὃ δὴ μέγιστον
[2, 21]	τοῖς στρατιώταις. Συναγαγὼν μέντοι πάντα	τοῖς	δημόταις ἔδωκεν τοῖς τε κατὰ
[2, 17]	βασιλέως ὁπλοθήκην ἀναρρήξας καὶ πρὸς	τοῖς	δημόταις ἑτέρους λῃστὰς καθοπλίσας τούτοις
[2, 8]	ἀεὶ τοὺς ἀδίκους καὶ συναγωνιεῖσθαι	τοῖς	δικαίοις· τὸ πιστὸν ἀεὶ πᾶσιν
[2, 14]	τύραννος προανεῖχεν ἐκ τοῦ λόχου,	τοῖς	δορυφοροῦσι δὲ πρὸς ἁρπαγὰς τῶν
[2, 17]	τοὺς μὲν ἄρχοντας αὐτῶν ἅμα	τοῖς	δυνατοῖς ἔπεμπε πρὸς Φλῶρον εἰς
[2, 16]	Ἰουδαίων οἵ τε ἀρχιερεῖς ἅμα	τοῖς	δυνατοῖς καὶ ἡ βουλὴ παρῆν
[2, 6]	τὸν Ἡρώδου Καῖσαρ οἶκον πᾶσι	τοῖς	ἐγγόνοις, κλήρου τινὸς ἀξιωθῆναι. (Ἐπιτραπὲν
[2, 8]	διαφθείρεται· τοῖς γὰρ ὅρκοις καὶ	τοῖς	ἔθεσιν ἐνδεδεμένος οὐδὲ τῆς παρὰ
[2, 19]	τῶν δὲ Ἰουδαίων δύο πρὸς	τοῖς	εἴκοσι. Γενναιότατοι δ' αὐτῶν ἔδοξαν
[2, 9]	ἐτελεύτησεν ἡγεμονεύσας ἔτη δύο πρὸς	τοῖς	εἴκοσι καὶ τρεῖς ἡμέρας ἐπὶ
[2, 22]	προορώμενοι συμφορὰς ἀπωλοφύροντο. Θειασμοί τε	τοῖς	εἰρήνην ἀγαπῶσιν δύσφημοι, τοῖς δὲ
[2, 2]	ἀποκεχειροτονῆσθαι βασιλείας Ἀρχέλαον ὑφ' ἑαυτοῦ	τοῖς	εἰς αὐτὴν παρανομηθεῖσιν· ποταπὸν γὰρ
[2, 17]	ἱεροῦ. Χερμάσιν μὲν οὖν καὶ	τοῖς	ἑκηβόλοις ἀδιαλείπτως ἐχρῶντο, καὶ συνεχεῖς
[2, 14]	παρέλιπεν. Ἦν δὲ ἐν μὲν	τοῖς	ἐλεεινοῖς ὠμότατος, ἐν δὲ τοῖς
[2, 13]	κατέχειν οἷοί τε ἦσαν καὶ	τοῖς	Ἕλλησιν αἶσχος ἐδόκει Ἰουδαίων ἐλαττοῦσθαι.
[2, 18]	μὲν εἰς τὸ ἀμφιθέατρον ἅμα	τοῖς	Ἕλλησιν συχνοὶ Ἰουδαίων, Κατιδόντες δὲ
[2, 17]	μὲν οὖν τῇ νίκῃ καὶ	τοῖς	ἐμπρησθεῖσιν ἀρκεσθέντες ἀνεπαύσαντο. (Τῇ δ'
[2, 21]	ἐπιτρέψαι πρὸς θεραπείαν αὐτῷ χρήσασθαι	τοῖς	ἐν Τιβεριάδι θερμοῖς ὕδασιν. Ὁ
[2, 3]	διαφθαρέντα ὑπὸ Πάρθων, ἐντεῦθεν κατέσειεν	τοῖς	ἐν τῷ τάγματι στρατιώταις ἐπιχειρεῖν
[2, 22]	ἡττήθη δὲ τῆς βίας, κἀν	τοῖς	ἑξῆς οἵου τέλους ἔτυχεν δηλώσομεν.
[2, 6]	τὸ τῆς Ἰουδαίας αἷμα κεχαρίσθαι	τοῖς	ἔξωθεν δήμοις. Ἀντὶ δὲ τῆς
[2, 8]	ἐν τάξει παραχωροῦσιν ἀλλήλοις. Καὶ	τοῖς	ἔξωθεν ὡς μυστήριόν τι φρικτὸν
[2, 15]	ἐλαχίστης πλημμελείας προδοῦναι τὴν πατρίδα	τοῖς	ἐπιθυμοῦσιν πορθῆσαι· τίνα γὰρ ἢ
[2, 20]	δὲ οἴκοθεν φαύλους οὐ μόνον	τοῖς	ἐπιοῦσιν ἐχθροῖς ἀλλὰ καὶ τῷ
[2, 21]	μὴ προεξαγγείλειέ τις τὸ σκέμμα	τοῖς	ἐπιχειρουμένοις, τὰ δ' ἐπὶ τῆς
[2, 16]	οὐδὲ γείτων ὠκεανὸς φοβερὰν καὶ	τοῖς	ἐπιχωρίοις ἄμπωτιν ἐπάγων, ἀλλ' ὑπὲρ
[2, 18]	ἦν στάσις πρὸς τὸ Ἰουδαικὸν	τοῖς	ἐπιχωρίοις ἀφ' οὗ χρησάμενος προθυμοτάτοις
[2, 17]	δοθὲν μόνοις τοῖς βασιλικοῖς καὶ	τοῖς	ἐπιχωρίοις οἱ μὲν ἐξῄεσαν. Ἀθυμία
[2, 7]	ψευδαλέξανδρον δι' εὐεξίαν σώματος ἐγκατέταξεν	τοῖς	ἐρέταις, τὸν ἀναπείσαντα δὲ ἐκέλευσεν
[2, 18]	δύο διῄρητο στρατόπεδα, σωτηρία δὲ	τοῖς	ἑτέροις ἦν τὸ τοὺς ἑτέρους
[2, 8]	ἐν ἑκάστῃ μετοικοῦσιν πολλοί. Καὶ	τοῖς	ἑτέρωθεν ἥκουσιν αἱρετισταῖς πάντ' ἀναπέπταται
[2, 17]	τῶν ὠφεληθέντων καὶ μετ' ἀδείας	τοῖς	εὐπόροις ἐπαναστήσωσι τοὺς ἀπόρους. Φυγόντων
[2, 21]	ἰσχὺν καὶ τὰ εὐκταιότατα δρῶσιν	τοῖς	ἐχθροῖς, ἔπειτα τὸν κηδεμόνα τῆς
[2, 21]	ψεύσασθαι, δεινὸς δ' ἐπιθεῖναι πίστιν	τοῖς	ἐψευσμένοις, ἀρετὴν ἡγούμενος τὴν ἀπάτην
[2, 8]	τὰ μαθήματα συγγενεῖς ἡγοῦνται καὶ	τοῖς	ἤθεσιν αὐτῶν ἐντυποῦσι, τὸν μὲν
[2, 21]	καὶ τὰς ἄλλας πόλεις ἐφεδρευούσας	τοῖς	ἡρπαγμένοις, κατασχεῖν ἡσυχῆ τὰ χρήματα
[2, 5]	τῶν Ἀράβων διηρπάσθη μηνιόντων καὶ	τοῖς	Ἡρώδου φίλοις. Ἔνθεν εἰς Σαπφὼ
[2, 16]	τὴν εἰρήνην ἕξετε, προαχθέντες δὲ	τοῖς	θυμοῖς χωρὶς ἐμοῦ κινδυνεύσετε. (Τοσαῦτα
[2, 15]	οὐδὲ πρὸς ταφήν τις γνώριμος	τοῖς	ἰδίοις κατελείπετο. Συνέπιπτον δὲ καὶ
[2, 3]	ἐκρημνίζοντο, ἔνιοι δ' ὑπ' ἀμηχανίας	τοῖς	ἰδίοις ξίφεσιν τὸ πῦρ ἔφθανον·
[2, 22]	Ῥωμαίους ἐτράποντο παρασκευάς· ἐν δὲ	τοῖς	Ἱεροσολύμοις Ἄνανός τε ὁ ἀρχιερεὺς
[2, 15]	στρατιωτῶν ἔφοδον. Ἐπεδήμει δ' ἐν	τοῖς	Ἱεροσολύμοις εὐχὴν ἐκτελοῦσα τῷ θεῷ·
[2, 11]	εἰς μακρὰν κατεχρήσατο· τηλικοῦτον γὰρ	τοῖς	Ἱεροσολύμοις περιβαλεῖν ἤρξατο τεῖχος, ἡλίκον
[2, 16]	καὶ τὸ Βρεττανῶν τεῖχος οἱ	τοῖς	Ἱεροσολύμων τείχεσιν πεποιθότες· καὶ γὰρ
[2, 12]	ταῖς στοαῖς ἐπιχεομένων φόβος ἐμπίπτει	τοῖς	Ἰουδαίοις ἀκατάσχετος, καὶ τραπέντες ἐκ
[2, 3]	τὸ ἱερὸν καὶ μάχην καρτερὰν	τοῖς	Ἰουδαίοις συνάπτουσιν, ἐν ᾗ μέχρι
[2, 12]	ἐσθῆτα καὶ κατακύψας ἀσχημόνως προσαπέστρεψεν	τοῖς	Ἰουδαίοις τὴν ἕδραν καὶ τῷ
[2, 19]	πεζῶν ἀμηχανούντων προσαμύνειν ἑαυτοῖς ἐπισφαλέστερος	τοῖς	ἱππεῦσιν ὁ κίνδυνος ἦν· οὔτε
[2, 18]	φθορὰν αἱ λοιπαὶ πόλεις ἐπανίσταντο	τοῖς	καθ' ἑαυτὴν Ἰουδαίοις ἑκάστη, καὶ
[2, 7]	Γαλλίας, ἡ οὐσία δ' αὐτοῦ	τοῖς	Καίσαρος θησαυροῖς ἐγκατατάσσεται. Πρὶν κληθῆναι
[2, 21]	γὰρ ὑπώπτευεν τὸν ἐπίβουλον, γράφει	τοῖς	κατὰ τὴν πόλιν ὑπάρχοις ξενίαν
[2, 13]	τὰ πάθη τῶν συλλαμβανομένων ἐνεποίει	τοῖς	καταλειπομένοις ἀνακοπὴν ἢ δέος, ἀλλ'
[2, 21]	ποσὶν ἔρριψαν αὐτοῦ, σὺν δὲ	τοῖς	καταλειφθεῖσιν, ἦσαν δ' ὅσον εἰς
[2, 6]	τινὸς ἀξιωθῆναι. (Ἐπιτραπὲν δὲ λέγειν	τοῖς	κατηγόροις τὰς Ἡρώδου παρανομίας πρῶτον
[2, 17]	ἐκάλουν τοὺς λῃστὰς ἔχοντας ὑπὸ	τοῖς	κόλποις ξίφη, προσλαβόντες θαρραλεώτερον ἥπτοντο
[2, 8]	ἀεὶ πᾶσιν παρέξειν, μάλιστα δὲ	τοῖς	κρατοῦσιν· οὐ γὰρ δίχα θεοῦ
[2, 14]	φαίνεσθαι δὲ μὴ μόνον ἐν	τοῖς	λόγοις, ἀλλὰ κἀν τοῖς ὅπλοις
[2, 16]	τὴν πόλιν, ἵνα γνῷ Ἰουδαίους	τοῖς	μὲν ἄλλοις Ῥωμαίοις ἅπασιν εἴκοντας,
[2, 5]	ἔπεμπεν ἐπὶ Καίσαρα. Καῖσαρ δὲ	τοῖς	μὲν ἄλλοις συνέγνω, τινὰς δὲ
[2, 16]	μὴ τὰ πρὸς ἡδονὴν ἀκούῃ·	τοῖς	μὲν γὰρ ἀνηκέστως ἐπὶ τὴν
[2, 16]	μέσας τὰς θυέλλας ἀπολουμένους ἀναχθῆναι·	τοῖς	μὲν γὰρ ἐξ ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν
[2, 2]	Ἀρχελάῳ δεινότατος εἰπεῖν, κατηγόρει φάσκων	τοῖς	μὲν λόγοις ἀμφισβητεῖν ἄρτι βασιλείας
[2, 16]	ἀναγνοὺς μετὰ τῶν ἡγεμόνων ἐβουλεύετο.	Τοῖς	μὲν οὖν αὐτὸν ἐδόκει Κέστιον
[2, 21]	Ἰώσηπον, αὐτὸς ἡγήσεσθαι τῆς Γαλιλαίας,	τοῖς	μὲν ὑφ' ἑαυτὸν λῃσταῖς προσέταξεν
[2, 8]	δὲ καὶ σχῆμα σώματος ὅμοιον	τοῖς	μετὰ φόβου παιδαγωγουμένοις παισίν. Οὔτε
[2, 8]	τὸ διδόμενον ὑπ' αὐτῶν ἀξινίδιον	τοῖς	νεοσυστάτοις, καὶ περικαλύψαντες θοιμάτιον, ὡς
[2, 11]	αὐτοῖς πρὸ τοῦ τείχους γυμνοῖς	τοῖς	ξίφεσιν οἱ σφοδρότερον κολακεύοντες τὴν
[2, 18]	καὶ μετὰ μεγάλης αὐτῶν συμφορᾶς	τοῖς	οἰκείοις ἀπολογήσωνται περὶ τῆς ἀποστάσεως,
[2, 14]	τοὺς πολλοὺς ἀκαταιτιάτους συγγνῶναι καὶ	τοῖς	ὀλίγοις πλημμελήσασιν ἢ δι' ὀλίγους
[2, 12]	Ἐλεάζαρος καὶ Ἀλέξανδρος ἐξῆρχον, οἳ	τοῖς	ὁμόροις τῆς Ἀκραβατηνῆς τοπαρχίας προσπεσόντες
[2, 18]	δευτέρῳ θέμενοι τὴν συγγένειαν ὁμόσε	τοῖς	ὁμοφύλοις ἐχώρουν. Ὑπωπτεύθη δ' αὐτῶν
[2, 15]	τι κατ' αὐτοῦ φθέγξωνται, χρήσασθαι	τοῖς	ὅπλοις. Οἱ δ' ἀρχιερεῖς εἰς
[2, 17]	δὲ μέχρι μὲν ἦσαν ἐν	τοῖς	ὅπλοις, οὔτ' ἐπεχείρει τις τῶν
[2, 9]	συντάγματος κυκλώσασθαι τοὺς Ἰουδαίους ἐν	τοῖς	ὅπλοις. Περιστάσης δὲ τριστιχεὶ τῆς
[2, 14]	ἐν τοῖς λόγοις, ἀλλὰ κἀν	τοῖς	ὅπλοις φιλελευθέρους. Τούτοις καταπλαγὲν τὸ
[2, 8]	δὲ ἐγκράτειαν καὶ τὸ μὴ	τοῖς	πάθεσιν ὑποπίπτειν ἀρετὴν ὑπολαμβάνουσιν. Καὶ
[2, 4]	χωρίων ἐπολέμει ὑποφεύγων τὴν ἐν	τοῖς	πεδίοις συμπλοκήν· ἐν δὲ Σεπφώρει
[2, 13]	πρὸς ἐλευθερίαν παρεκρότουν θάνατον ἐπιτιμῶντες	τοῖς	πειθαρχοῦσιν τῇ Ῥωμαίων ἡγεμονίᾳ καὶ
[2, 16]	ὁδεύσαντα καὶ μὴ χωρούμενον μὲν	τοῖς	πελάγεσιν, πλατυτέραν δὲ τῆς Εὐρώπης
[2, 3]	ἅμα πειρώμενοι τοῦ φρουρίου καὶ	τοῖς	περὶ τὸν Σαβῖνον ἐμβοῶντες ἀπιέναι
[2, 8]	Τοῖς δὲ πρεσβυτέροις ὑπακούουσιν καὶ	τοῖς	πλείοσιν ἐν καλῷ· δέκα γοῦν
[2, 3]	ἐν τῷ τάγματι στρατιώταις ἐπιχειρεῖν	τοῖς	πολεμίοις· δι' ἔκπληξιν γὰρ οὐδ'
[2, 14]	παρέλειπεν. Οὐ μόνον γοῦν ἐν	τοῖς	πολιτικοῖς πράγμασιν ἔκλεπτεν καὶ διήρπαζεν
[2, 21]	δολιώτατος τῶν ἐπισήμων ἐν τοῖσδε	τοῖς	πονηρεύμασιν ἁπάντων, πένης δὲ τὰ
[2, 12]	ἴλην ἱππέων καλουμένην Σεβαστηνῶν ἐξεβοήθει	τοῖς	πορθουμένοις καὶ τῶν περὶ τὸν
[2, 21]	οἳ παραγενόμενοι τὰ ὅπλα παρὰ	τοῖς	ποσὶν ἔρριψαν αὐτοῦ, σὺν δὲ
[2, 17]	καὶ μηδένα νομίζων ἔχειν ἐπὶ	τοῖς	πράγμασιν ἀντίπαλον ἀφόρητος ἦν τύραννος.
[2, 16]	μὲν ὑπακούειν ἐκ διαδοχῆς παρειληφότες,	τοῖς	πράγμασιν δὲ τῶν πρώτων ὑπακουσάντων
[2, 17]	ἐξάπτειν τὸν πόλεμον οὐδὲν ἀπεκρίνατο	τοῖς	πρεσβευταῖς· Ἀγρίππας δὲ κηδόμενος ἐπίσης
[2, 16]	δὲ Ῥήνῳ ποταμῷ, μεσημβρινοῖς δὲ	τοῖς	Πυρηναίοις ὄρεσιν, ὠκεανῷ δὲ πρὸς
[2, 19]	μὲν οὖν ἡμέραις πάντοθεν ἐπιχειροῦσιν	τοῖς	Ῥωμαίοις ἀμήχανος ἦν ἡ προσβολή,
[2, 19]	τὴν πόλιν ὑπέστρεφον, κατόπιν δὲ	τοῖς	Ῥωμαίοις ἐπὶ τὴν Βεθώραν ἀνιοῦσιν
[2, 15]	ἱερὸν τὴν πληθὺν συναγαγόντες ὑπαντᾶν	τοῖς	Ῥωμαίοις παρεκάλουν καὶ πρὸ ἀνηκέστου
[2, 19]	μάχην· μετὰ τοσαύτης γοῦν ὁρμῆς	τοῖς	Ῥωμαίοις προσέπεσον, ὡς διαρρῆξαι τὰς
[2, 14]	πεζικῆς ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὥρμησεν, ἵνα	τοῖς	Ῥωμαίων ὅπλοις ἐΡγάσηται καὶ τῷ
[2, 12]	τῆς Γαλιλαίας συνέδραμον ὡς πολεμήσοντες	τοῖς	Σαμαρεῦσιν, οἱ γνώριμοι δ' αὐτῶν
[2, 12]	τὸ λοιπὸν πλῆθος τῶν πολεμεῖν	τοῖς	Σαμαρεῦσιν ὡρμημένων οἱ ἄρχοντες τῶν
[2, 4]	κινδυνεύοντες ταὐτὸ παθεῖν Γράτου σὺν	τοῖς	Σεβαστηνοῖς ἐπιβοηθήσαντος ἐξέφυγον. Πολλὰ τοιαῦτα
[2, 19]	Ὁ μὲν οὖν δῆμος ὑπὸ	τοῖς	στασιασταῖς ἔμφρουρος ἦν, οἱ δὲ
[2, 20]	καὶ Περαίτης ἐκαλεῖτο, προσέταξαν ὑποτάσσεσθαι	τοῖς	στρατηγοῖς. Ἠμέλουν δὲ οὐδὲ τῆς
[2, 17]	ἀνῃρήκεσαν. Ἀμέλει πολλὰ τοῦ δήμου	τοῖς	στρατιώταις ἀνεῖναι τὴν πολιορκίαν παρακαλοῦντος,
[2, 14]	(Πρὸς ταῦτα μᾶλλον παροξυνθεὶς ἐμβοᾷ	τοῖς	στρατιώταις διαρπάζειν τὴν ἄνω καλουμένην
[2, 18]	παντοίων κτημάτων, τὰ μὲν ἐφῆκεν	τοῖς	στρατιώταις διαρπάζειν, τὸ δὲ ἄστυ
[2, 9]	Καίσαρος εἰκόνας, γυμνοῦν τὰ ξίφη	τοῖς	στρατιώταις ἔνευσεν. Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι
[2, 14]	τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ βουλόμενος ὑπαντᾷ	τοῖς	στρατιώταις μετ' εὐφημίας καὶ τὸν
[2, 1]	προθύμου καὶ τῆς εὐνοίας ὥσπερ	τοῖς	στρατιώταις οὕτω καὶ τῷ δήμῳ
[2, 9]	ἀποκρίνασθαι δῆθεν αὐτοῖς θέλων, δίδωσιν	τοῖς	στρατιώταις σημεῖον ἐκ συντάγματος κυκλώσασθαι
[2, 21]	Σεπφωρίταις συναποστᾶσαν εὑρὼν ἐπέτρεψεν διαρπάσαι	τοῖς	στρατιώταις. Συναγαγὼν μέντοι πάντα τοῖς
[2, 15]	μεθ' ἡσυχίας τε καὶ κόσμου	τοῖς	στρατιώταις ὑπήντων καὶ πλησίον γενομένους
[2, 14]	πρὶν ἀσπάσασθαι τὸν Φλῶρον ἢ	τοῖς	στρατιώταις φανερὸν ποιῆσαι τὸ πειθήνιον.
[2, 15]	ἐπιθυμοῦσιν πορθῆσαι· τίνα γὰρ ἢ	τοῖς	στρατιώταις φέρειν ὠφέλειαν τὸν ἀπὸ
[2, 19]	ἀναβοᾶν τὰ σημεῖα τῶν ἐν	τοῖς	στρατοπέδοις φυλάκων, ὅπως Ἰουδαῖοι πᾶσαν
[2, 14]	ἢ τῶν προτέρων ἐπιτρόπων ἀπελύτρου	τοῖς	συγγενέσιν, καὶ μόνος ὁ μὴ
[2, 13]	καὶ τοῦ δήμου τυραννεῖν χρώμενος	τοῖς	συνεισπεσοῦσιν δορυφόροις. Φθάνει δ' αὐτοῦ
[2, 21]	φθόνον παραναλώσῃ τὴν πόλιν, πέμπει	τοῖς	σφετέροις ἄγγελον μόνης προνοεῖν τῆς
[2, 8]	λεπτοτάτου φοιτώσας αἰθέρος ὥσπερ εἱρκταῖς	τοῖς	σώμασιν ἴυγγί τινι φυσικῇ κατασπωμένας,
[2, 18]	τὴν γενεὰν καὶ περίοπτος ἐπιστὰς	τοῖς	σώμασιν τήν τε δεξιὰν ἀνατείνας,
[2, 20]	δὲ εἰς ἐργασίαν διῃρῆσθαι, καὶ	τοῖς	τὰ σῖτα πέμπουσιν ἀντιχορηγεῖσθαι παρὰ
[2, 8]	κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν Ἕλληνες	τοῖς	τε ἀνδρείοις αὐτῶν, οὓς ἥρωας
[2, 21]	μέντοι πάντα τοῖς δημόταις ἔδωκεν	τοῖς	τε κατὰ Σέπφωριν ὁμοίως· καὶ
[2, 17]	καὶ συχνοὶ τῶν λῃστῶν ὑπὸ	τοῖς	τείχεσιν ἔπιπτον. Οὔτε δὲ νυκτὸς
[2, 2]	οἰκείων Φίλιππον. Συνεξῄει δ' ἅμα	τοῖς	τέκνοις Σαλώμη καὶ τοῦ βασιλέως
[2, 4]	καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ὁπλίσας	τοῖς	τὴν δυναστείαν ζηλοῦσιν ἐπεχείρει. (Κατὰ
[2, 16]	Ἰουδαικοῦ φόνου. Καὶ συγγνώμη μὲν	τοῖς	τοῦτο πράξασιν· ἂν δὲ μὴ
[2, 5]	μὲν πόλεως ἀπέσχετο μηδὲν ἐν	τοῖς	τῶν ἄλλων θορύβοις παρακεκινηκυῖαν εὑρών,
[2, 15]	συγκαλούντων τὸ πλῆθος προπέμψας διεδήλου	τοῖς	τῶν σπειρῶν ἑκατοντάρχοις, ὅπως παραγγείλωσιν
[2, 17]	τοῖς ἀρχιερεῦσιν εἰς ταὐτὸ καὶ	τοῖς	τῶν Φαρισαίων γνωρίμοις ὡς ἐπ'
[2, 15]	τοὺς Ῥωμαίους ἔβαλλον. Καταπονούμενοι δὲ	τοῖς	ὕπερθεν βέλεσιν καὶ διακόψαι τὸ
[2, 3]	χρήματα διηρεύνα, πεποιθὼς οὐ μόνον	τοῖς	ὑπὸ Οὐάρου καταλειφθεῖσι στρατιώταις, ἀλλὰ
[2, 15]	τῶν σπειρῶν ἑκατοντάρχοις, ὅπως παραγγείλωσιν	τοῖς	ὑφ' ἑαυτοὺς μήτε ἀντασπάσασθαι τοὺς
[2, 18]	περιελθόντων δὲ καὶ γενομένων ἐν	τοῖς	ὑψηλοτέροις ἡττῶντο ταχέως, καὶ οὔτε
[2, 6]	μυριάδας ἀργυρίου καὶ συνῴκισεν αὐτὰς	τοῖς	Φερώρα παισίν. Μετὰ δὲ τὸν
[2, 6]	Ἰουδαικὸν πλῆθος ἔστη, Σὺν δὲ	τοῖς	φίλοις ἄντικρυς Ἀρχέλαος, τῶν δὲ
[2, 13]	πόρρωθεν τοὺς διαφόρους, καὶ οὐδὲ	τοῖς	φίλοις προσιοῦσιν πίστις ἦν, ἐν
[2, 8]	καὶ τὰς μὲν ἀλγηδόνας νικῶντες	τοῖς	φρονήμασιν, τὸν δὲ θάνατον, εἰ
[2, 11]	ἀρχῆς πλοῦτος Ἀγρίππᾳ προσέρρει, καὶ	τοῖς	χρήμασιν αὐτὸς οὐκ εἰς μακρὰν
[2, 21]	ἀλλήλοις διεφέροντο. Κἀκεῖνος θαρρῶν ἤδη	τοῖς	ᾠκειωμένοις, ἦσαν δὲ εἰς τετρακισμυρίους
[2, 6]	μὴ τὸ περισσὸν αὐτῆς ὑπορρῖψαι	τοῖς	ὠμῶς σπαράττουσιν, συνάψαντας δὲ τῇ
[2, 21]	καὶ δολιώτατος τῶν ἐπισήμων ἐν	τοῖσδε	τοῖς πονηρεύμασιν ἁπάντων, πένης δὲ
[2, 7]	Πάνυ δὲ αὐτὸν παρώξυνεν ἡ	τόλμα	τῶν παρ' αὐτοῦ λεγομένων· τοῖς
[2, 14]	βουλομένων ἐν Ἱεροσολύμοις ἐθάρσησαν αἱ	τόλμαι,	καὶ χρήμασιν μὲν οἱ δυνατοὶ
[2, 17]	κατὰ λόχους ἐκτρέχοντες συστάδην ἐμάχοντο,	τόλμαις	μὲν οἱ στασιασταὶ προέχοντες, ἐμπειρίᾳ
[2, 17]	πρῶτον αὐτῶν πολλὰ πρὸς τὴν	τόλμαν	τῆς ἀποστάσεως χαλεπήναντες καὶ τὸ
[2, 18]	ἀσήμων, ῥώμῃ δὲ σώματος καὶ	τόλμῃ	διαφέρων ἐπὶ κακῷ τῶν ὁμοφύλων
[2, 17]	οἱ βασιλικοὶ πλήθει τε καὶ	τόλμῃ,	καὶ βιασαμένοις εἶκον ἐκ τῆς
[2, 7]	καὶ ταῦτα τὸν ἀδελφόν, ὦ	τολμηρά,	τὸν ἐμὸν ᾑρημένη. Πλὴν οὐ
[2, 21]	ἔπειτα καὶ συνοδίαν εὗρεν τῆς	τόλμης	τὸ μὲν πρῶτον ὀλίγην, προκόπτων
[2, 18]	βασιλικῶν τινας ὁπλιτῶν ἅπαντας ἀναιρεῖ,	τολμήσας	μὲν τοὖργον δίχα τῆς Ἀγρίππα
[2, 18]	συμφορῶν, μείζονα δὲ τῶν ἑκάστοτε	τολμωμένων	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀπειλουμένοις ἀνάτασιν.
[2, 21]	πεδίῳ καθεζομένων φυλάκων ἐνεδρεύσαντες Πτολεμαῖον	τὸν	Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης ἐπίτροπον ἀφείλοντο
[2, 11]	παρὰ τῆς βουλῆς, πάλιν ἔπεμψεν	τὸν	Ἀγρίππαν ἀπαγγελοῦντα αὐτοῖς ὅτι προδοῦναι
[2, 11]	περὶ τῆς ἡγεμονίας χαριστήρια. Καὶ	τὸν	Ἀγρίππαν εὐθέως ἐδωρεῖτο τῇ πατρῴᾳ
[2, 16]	δῆμος εἰς ὀλοφυρμοὺς τραπόμενος ἐπικουρεῖν	τὸν	Ἀγρίππαν ἱκέτευεν, τοῦ τε Νεαπολιτανοῦ
[2, 9]	Τιβερίῳ, καὶ ὃς ἀγανακτήσας εἵργνυσιν	τὸν	Ἀγρίππαν καὶ μετ' αἰκίας εἶχεν
[2, 9]	Καῖσαρ ἀνίησίν τε τῶν δεσμῶν	τὸν	Ἀγρίππαν καὶ τῆς Φιλίππου τετραρχίας,
[2, 16]	ἐπὶ ἑξήκοντα προελθὼν σταδίους ἐδεξιοῦτο	τὸν	Ἀγρίππαν καὶ τὸν Νεαπολιτανόν. Ἐκώκυον
[2, 19]	τὸ πλῆθος ἀδείας ἐλπίδι πρὸς	τὸν	Ἀγρίππαν μεταβάληται, τοὺς ἀπ' αὐτοῦ
[2, 11]	ἡγεμονίας. (Συνέβη τηνικαῦτα πρὸς ἐπιδημοῦντα	τὸν	Ἀγρίππαν τήν τε σύγκλητον καλοῦσαν
[2, 12]	εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θείου	τὸν	Ἀγρίππαν υἱὸν Ἀγρίππα· τῆς δ'
[2, 16]	οἶδ' ὑπὲρ ὅτου λοιπὸν ποιήσεσθε	τὸν	ἀγῶνα· σπουδὴ γὰρ ὑμῖν μία
[2, 2]	τούτοις ἀγανακτήσεως ἔλεγεν γεγονέναι. Καὶ	τὸν	ἀγῶνα τοῦ λόγου παντὸς ἐναπηρείσατο
[2, 11]	ἀναθεῖναι· Δωρεῖται δ' αὐτοῦ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν Ἡρώδην, ὁ δ' αὐτὸς
[2, 2]	Ἐπήγετο δὲ τὴν μητέρα καὶ	τὸν	ἀδελφὸν Νικολάου Πτολεμαῖον ῥοπὴν εἶναι
[2, 7]	ἑστίαν, τρίτον ἄνδρα καὶ ταῦτα	τὸν	ἀδελφόν, ὦ τολμηρά, τὸν ἐμὸν
[2, 21]	ἤδη τὸν σίδηρον ἀπεπήδησεν εἰς	τὸν	αἰγιαλόν· εἱστήκει δὲ δημηγορῶν ἐπὶ
[2, 14]	πόλει κατεβάλλετο. (Τοιοῦτον δ' ὄντα	τὸν	Ἀλβῖνον ἀπέδειξεν ὁ μετ' αὐτὸν
[2, 14]	καὶ χρήμασιν μὲν οἱ δυνατοὶ	τὸν	Ἀλβῖνον προσελάμβανον ὥστε τοῦ στασιάζειν
[2, 7]	τῆς ἀφίξεως χρόνον ἔδοξεν ἐπιστάντα	τὸν	Ἀλέξανδρον αὐτῇ λέγειν ἀπέχρη μὲν
[2, 7]	ὁμοιότητα μορφῆς ψευδόμενος ἑαυτὸν Ἀλέξανδρον	τὸν	ἀναιρεθέντα ὑφ' Ἡρώδου κατ' ἐλπίδα
[2, 19]	προδοσίαν αἰσθόμενοι τοὺς μὲν περὶ	τὸν	Ἄνανον ἀπὸ τοῦ τείχους κατέβαλον
[2, 7]	εὐεξίαν σώματος ἐγκατέταξεν τοῖς ἐρέταις,	τὸν	ἀναπείσαντα δὲ ἐκέλευσεν ἀναιρεθῆναι· Μηλίοις
[2, 7]	ἔχεις τὸ ζῆν τοῦ μηνῦσαι	τὸν	ἀναπείσαντά σε πλανᾶσθαι τηλικαῦτα. κἀκεῖνος
[2, 4]	μαχιμώτατον τῶν Σεβαστηνῶν ἀναλαβὼν ὑπαντιάζει	τὸν	ἄνδρα. Τῶν μὲν οὖν Περαίων
[2, 7]	συνεώρα μὲν καὶ πρὶν ἰδεῖν	τὸν	ἄνθρωπον τὴν τῆς ὁμοιότητος ἀπάτην,
[2, 14]	τὰ αὐτὰ παθεῖν καὶ κολακεύειν	τὸν	ἄξιον κολάσεως. Καθόλου δὲ ἡ
[2, 11]	τὴν ἀρχὴν ἢ κρινεῖν ψήφῳ	τὸν	ἄξιον τῆς ἡγεμονίας. (Συνέβη τηνικαῦτα
[2, 17]	τὰ Ῥωμαίων ὅπλα καὶ μνηστευομένους	τὸν	ἀπ' ἐκείνων πόλεμον καινοτομεῖν θρησκείαν
[2, 8]	ὑπολαμβάνοντες· ἤδη γὰρ κατεγνῶσθαί φασιν	τὸν	ἀπιστούμενον δίχα θεοῦ. Σπουδάζουσι δ'
[2, 15]	ἢ τοῖς στρατιώταις φέρειν ὠφέλειαν	τὸν	ἀπὸ Ἰουδαίων ἀσπασμὸν ἢ διόρθωσιν
[2, 17]	δυσκαθαίρετον ὑπ' αὐτῶν οὖσαν καὶ	τὸν	ἀπὸ Ῥωμαίων κίνδυνον ἐπὶ πρώτους
[2, 18]	δ' ἐκ τῆς Βαταναίας ἑβδομήκοντα	τὸν	ἀριθμὸν ἄνδρες οἱ κατὰ γένος
[2, 20]	ὡς ἂν ἐν στενῷ χωρίῳ	τὸν	ἀριθμὸν μυρίους καὶ πεντακοσίους πάντας
[2, 2]	πλῆθος τῆς προσόδου, πρὸς οἷς	τὸν	ἀριθμὸν τῆς Ἡρώδου γενεᾶς, προαναγνοὺς
[2, 3]	παρ' ἑπτὰ γινομένην ἑβδομάδας καὶ	τὸν	ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν προσηγορίαν ἔχουσαν,
[2, 18]	δὲ κοιμωμένους ἅπαντας ἀπέσφαξαν ὄντας	τὸν	ἀριθμὸν ὑπὲρ μυρίους καὶ τρισχιλίους,
[2, 3]	ὁ Οὔαρος, ἀνέβη γὰρ μετὰ	τὸν	Ἀρχελάου πλοῦν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς
[2, 8]	τῶν πονηρῶν ψυχαῖς καθ' ᾅδου	τὸν	ἀσεβῶν χῶρον, ἔνθα καὶ κολαζομένους
[2, 14]	οὐχ ὁ μετὰ Φῆστον Ἀλβῖνος	τὸν	αὐτὸν τρόπον ἐξηγήσατο τῶν πραγμάτων,
[2, 4]	ὑποτέμνεται καὶ φεύγοντος ἐκ πλαγίου	τὸν	αὐχένα πλήξας ἀπέρραξε. Κατεφλέγη δὲ
[2, 19]	δὲ πᾶν πλῆθος παρεκταθὲν ὑπὲρ	τὸν	αὐχένα τῆς ὁδοῦ κατεκάλυπτε τὴν
[2, 17]	πρὸς ὃ παροξυνθέντες ἐβλασφήμουν εἰς	τὸν	βασιλέα καὶ τῆς πόλεως αὐτὸν
[2, 21]	Τιβεριὰς ἐπικαλεσαμένων τῶν ἔνδον Ἀγρίππαν	τὸν	βασιλέα. Καὶ τοῦ μὲν μὴ
[2, 16]	πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐπί τε	τὸν	βασιλέα καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς τραπόμενον
[2, 16]	καὶ ἡ βουλὴ παρῆν δεξιουμένη	τὸν	βασιλέα. Μετὰ δὲ τὴν εἰς
[2, 8]	τε γὰρ ἀγαθοὺς γίνεσθαι κατὰ	τὸν	βίον ἀμείνους ἐλπίδι τιμῆς καὶ
[2, 8]	τὴν ἀνορυχθεῖσαν γῆν ἐφέλκουσιν εἰς	τὸν	βόθρον· καὶ τοῦτο ποιοῦσι τοὺς
[2, 11]	ἱκανὸν ὑπόδειγμα σωφροσύνης αὐτῷ προκεῖσθαι	τὸν	Γαίου θάνατον. (Ταῦτ' ἀπήγγειλεν Ἀγρίππας.
[2, 14]	εἱστήκεσαν οἱ τῶν Καισαρέων στασιασταί,	τὸν	γὰρ ἐπιθύσοντα προπεπόμφεσαν ἐκ συντάγματος,
[2, 20]	τὰ τείχη τῆς πόλεως ἀνεγείρειν·	τὸν	γὰρ τοῦ Σίμωνος υἱὸν Ἐλεάζαρον
[2, 9]	τῶν γνωρίμων ἐθεράπευεν καὶ μάλιστα	τὸν	Γερμανικοῦ παῖδα Γάιον ἰδιώτην ἔτι
[2, 6]	καὶ συνεύξασθαι περὶ τῆς διαδοχῆς.	Τὸν	δ' ὥσπερ ἀγωνιάσαντα, μὴ νόθος
[2, 2]	τῶν ἑαυτοῦ δικαίων γράψας καὶ	τὸν	δακτύλιον τοῦ πατρὸς καὶ τοὺς
[2, 10]	τρεῖς μῆνας ἐν τῇ θαλάσσῃ,	τὸν	δὲ Γαίου θάνατον ἄλλοι καταγγέλλοντες
[2, 19]	τῆς πόλεως ὡς ἁλωσομένης αὐτίκα.	Τὸν	δὲ δῆμον ἐπὶ τούτοις συνέβαινεν
[2, 8]	μὲν ἀλγηδόνας νικῶντες τοῖς φρονήμασιν,	τὸν	δὲ θάνατον, εἰ μετ' εὐκλείας
[2, 17]	μή τις τῶν στρατιωτῶν διαφύγοι.	Τὸν	δὲ Μανάημον ἥ τε τῶν
[2, 6]	ἐκ πάντων ἑξήκοντα προσόδου τάλαντα·	τὸν	δὲ οἶκον αὐτῆς ὑπὸ τὴν
[2, 21]	κενοῖς σκάφεσιν καὶ δορυφόροις ἑπτὰ	τὸν	δῆμον αἰχμαλωτισάμενος πάλιν Τιβεριάδα προσηγάγετο,
[2, 3]	οὐχ ἡ συνήθης θρησκεία συνήγαγεν	τὸν	δῆμον, ἀλλ' ἡ ἀγανάκτησις. Συνέδραμεν
[2, 18]	ὥρμησαν ἀπειλοῦντες ἐν αὐτῷ καταφλέξειν	τὸν	δῆμον αὔτανδρον. Κἂν ἔφθησαν τοῦτο
[2, 17]	πρὸ τῆς χαλκῆς πύλης ἀθροίζουσι	τὸν	δῆμον, ἥτις ἦν τοῦ ἔνδον
[2, 14]	χρείας. Σύγχυσις δ' εὐθέως εἶχεν	τὸν	δῆμον, καὶ συνδραμόντες εἰς τὸ
[2, 15]	τεκμήριον ἔσεσθαι τοῦ μηδὲν ἔτι	τὸν	δῆμον νεωτερίσειν, εἰ προελθόντες ὑπαντήσουσιν
[2, 20]	χρημάτων καὶ γοητεύων Ἐλεάζαρος ἐκπεριῆλθε	τὸν	δῆμον ὥστε αὐτῷ πειθαρχεῖν περὶ
[2, 7]	ἀνῃρέθη, καθάπερ δεδηλώκαμεν. Μετὰ δὲ	τὸν	ἐκείνου θάνατον συνῴκησεν Ἰόβᾳ τῷ
[2, 1]	τοὺς κολασθέντας ὑπὸ Ἡρώδου διὰ	τὸν	ἐκκοπέντα χρυσοῦν ἀετὸν τῆς πύλης
[2, 17]	τύραννος. Ἐπανίστανται δὲ οἱ περὶ	τὸν	Ἐλεάζαρον αὐτῷ, καὶ λόγον ἀλλήλοις
[2, 17]	ἔπαρχος, διαπέμπονται πρὸς τοὺς περὶ	τὸν	Ἐλεάζαρον ἐξαιτούμενοι μόνας τὰς ψυχὰς
[2, 17]	ἐφελκόμενος. Ὡς δ' οἱ περὶ	τὸν	Ἐλεάζαρον ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν, ὅ
[2, 17]	ὥρμησαν ἐπ' αὐτοὺς οἱ περὶ	τὸν	Ἐλεάζαρον καὶ περισχόντες ἀνῄρουν οὔτε
[2, 12]	τοῖς πορθουμένοις καὶ τῶν περὶ	τὸν	Ἐλεάζαρον πολλοὺς μὲν συνέλαβεν, πλείστους
[2, 17]	ναὸν ἐξελάσαι, τοῖς δὲ περὶ	τὸν	Ἐλεάζαρον στασιασταῖς πρὸς οἷς ἔσχον
[2, 17]	συνήργει, μάλιστα δ' ἀφορῶντες εἰς	τὸν	Ἐλεάζαρον στρατηγοῦντα. (Συνελθόντες γοῦν οἱ
[2, 14]	αὐτῶν τῷ μείζονι κακῷ περισπάσειν	τὸν	ἔλεγχον ἀπὸ τῶν μετριωτέρων. Ὁ
[2, 21]	πορισμῷ πάντα πεποιηκέναι τὰ πρὸς	τὸν	ἔλεον. Τῷ δ' ἦν ἡ
[2, 7]	ταῦτα τὸν ἀδελφόν, ὦ τολμηρά,	τὸν	ἐμὸν ᾑρημένη. Πλὴν οὐ περιόψομαι
[2, 2]	ᾔδει διάδοχον, καὶ ταῦτα μηδὲν	τὸν	ἐν ταῖς διαθήκαις μέμψασθαι δυνάμενος,
[2, 2]	τέλει Ῥωμαίων, ἐν ᾧ καὶ	τὸν	ἐξ Ἀγρίππα καὶ Ἰουλίας τῆς
[2, 21]	Ὁ δέ, οὔπω γὰρ ὑπώπτευεν	τὸν	ἐπίβουλον, γράφει τοῖς κατὰ τὴν
[2, 16]	μετὰ Θερμοπύλας καὶ Πλαταιὰς καὶ	τὸν	ἐρευνήσαντα τὴν Ἀσίαν Ἀγησίλαον ἀγαπῶσιν
[2, 21]	μὴ καλῶς ὑμῖν ἐβουλευσάμην, κολάζετε	τὸν	εὐεργέτην. (Ἐπὶ τούτοις οἱ Ταριχεῶται
[2, 18]	ὡς πρότερον, ἀλλ' ἤδη καὶ	τὸν	ἐφ' ἑαυτοῖς κίνδυνον φθάνοντες. Δεινὴ
[2, 11]	χρήσιμος αὐτοῖς γένοιτο. Κἀκεῖνος συνιδὼν	τὸν	ἤδη τῇ δυνάμει Καίσαρα πρὸς
[2, 8]	εὐσεβεῖς ἰδίως· πρὶν γὰρ ἀνασχεῖν	τὸν	ἥλιον οὐδὲν φθέγγονται τῶν βεβήλων,
[2, 6]	τε προσειπεῖν ἑτοίμως καὶ συμπενθῆσαι	τὸν	Ἡρώδου θάνατον αὐτῷ καὶ συνεύξασθαι
[2, 6]	Ἀρχελάῳ τε συναγωνίσασθαι, κἂν διανέμῃ	τὸν	Ἡρώδου Καῖσαρ οἶκον πᾶσι τοῖς
[2, 13]	καθάπερ ἐν πολέμῳ καθ' ὥραν	τὸν	θάνατον προσδεχομένου. Προεσκοποῦντο δὲ πόρρωθεν
[2, 17]	ὀνειδίσας ὅτι Ῥωμαίοις ὑπετάσσοντο μετὰ	τὸν	θεόν, ἀναλαβὼν τοὺς γνωρίμους ἀνεχώρησεν
[2, 16]	δυσδιοίκητον, καὶ δι' ἃ μᾶλλον	τὸν	θεὸν ἐλπίζετε σύμμαχον, ταῦτ' ἀναγκαζόμενοι
[2, 8]	μὲν εἱμαρμένην παντάπασιν ἀναιροῦσιν καὶ	τὸν	θεὸν ἔξω τοῦ δρᾶν τι
[2, 12]	συνέδραμον ἱκετεύοντες τὸν οὕτως εἰς	τὸν	θεὸν καὶ τὸν νόμον αὐτῶν
[2, 8]	Ῥωμαίοις τελεῖν ὑπομενοῦσιν καὶ μετὰ	τὸν	θεὸν οἴσουσι θνητοὺς δεσπότας. Ἦν
[2, 8]	δὲ μέγα παρ' αὐτοῖς μετὰ	τὸν	θεὸν τοὔνομα τοῦ νομοθέτου, κἂν
[2, 21]	τέγος καὶ τῇ δεξιᾷ καταστείλας	τὸν	θόρυβον αὐτῶν ἀγνοεῖν ἔφη τίνων
[2, 14]	ἐκριπίζειν τὸν πόλεμον, πέμψας εἰς	τὸν	ἱερὸν θησαυρὸν ἐξαιρεῖ δεκαεπτὰ τάλαντα
[2, 9]	δὲ ταῦτα ταραχὴν ἑτέραν ἐκίνει	τὸν	ἱερὸν θησαυρόν, καλεῖται δὲ κορβωνᾶς,
[2, 15]	ὀργάνων προσέπιπτον καὶ κατηντιβόλουν φυλάξαι	τὸν	ἱερὸν κόσμον αὐτοῖς καὶ μὴ
[2, 12]	τις εὑρὼν ἔν τινι κώμῃ	τὸν	ἱερὸν νόμον διέρρηξέν τε τὸ
[2, 7]	εἰπὼν ἕπεται πρὸς Καίσαρα καὶ	τὸν	Ἰουδαῖον ἐνδείκνυται καταχρησάμενον αὐτοῦ τῇ
[2, 18]	στρατιώτας κατὰ τύχην παρόντας εἰς	τὸν	Ἰουδαίων ὄλεθρον ἐκ Λιβύης· ἐπέτρεψεν
[2, 9]	κατέλιπεν. Μεταβάσης δὲ εἰς Τιβέριον	τὸν	Ἰουλίας υἱὸν τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας
[2, 3]	καὶ πρὸς τῷ μεσημβρινῷ κατὰ	τὸν	ἱππόδρομον, ἡ δὲ τρίτη μοῖρα
[2, 14]	τῆς Καισαρείας· Οἱ δὲ περὶ	τὸν	Ἰωάννην δυνατοὶ δώδεκα πρὸς Φλῶρον
[2, 21]	ὁπλιτῶν γενόμεναι παρεῖναι σφᾶς ἐπὶ	τὸν	Ἰωάννην τὸν κοινὸν ἐπίβουλον ἐβόων·
[2, 21]	καὶ διηπείλουν· καταλιπόντες δ' ἑκάτεροι	τὸν	Ἰώσηπον ἀλλήλοις διεφέροντο. Κἀκεῖνος θαρρῶν
[2, 21]	παρασχόντος. Καὶ ὑπολαβών, εἰ καταλύσειεν	τὸν	Ἰώσηπον, αὐτὸς ἡγήσεσθαι τῆς Γαλιλαίας,
[2, 21]	κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν παραφανέντων,	τὸν	Ἰώσηπον ἐξεκήρυσσον. Τῶν δ' ἠγγέλη
[2, 21]	μόνος οὐκ ἔφη. Σχετλιάζοντα δὲ	τὸν	Ἰώσηπον ἐπὶ τοῦ σκάφους ὁ
[2, 21]	ἔπεμπεν ἀγγέλους εἰς Ἱεροσόλυμα διαβάλλων	τὸν	Ἰώσηπον ἐπὶ τῷ μεγέθει τῆς
[2, 21]	δὴ νόσον ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῆς	τὸν	Ἰώσηπον ἐπιτρέψαι πρὸς θεραπείαν αὐτῷ
[2, 21]	δυνατωτάτους, ἵν' οὗτοι τὴν πρὸς	τὸν	Ἰώσηπον εὔνοιαν ἀποστρέψωσιν, κἂν μὲν
[2, 21]	τὴν πατρίδα. Συνέρρεον δὲ πρὸς	τὸν	Ἰώσηπον οἱ Γαλιλαῖοι κατὰ πόλεις,
[2, 21]	ἔνδεια χρημάτων κατεῖχεν· Ἐπεὶ δὲ	τὸν	Ἰώσηπον ὁρῶν αὐτοῦ σφόδρα> χαίροντα
[2, 21]	κώμας διέδραμον καὶ πᾶσιν ἐνεδείκνυντο	τὸν	Ἰώσηπον ὡς προδότην· ἐνέπλησαν δὲ
[2, 2]	ἐσφάλλετο, σωφρονῶν δ' ᾑρεῖτο καὶ	τὸν	καθιστάμενον ὁ γινώσκων τὸν καθιστάντα.
[2, 2]	καὶ τὸν καθιστάμενον ὁ γινώσκων	τὸν	καθιστάντα. (Διεξελθόντος δὲ πάντα καὶ
[2, 15]	ἀξίωμα Ῥωμαικὸν ἦν. ~(Κατὰ τοῦτον	τὸν	καιρὸν ὁ μὲν βασιλεὺς Ἀγρίππας
[2, 17]	Αὐτόν τε τὸν Μανάημον εἰς	τὸν	καλούμενον Ὀφλᾶν συμφυγόντα κἀκεῖ ταπεινῶς
[2, 16]	ὅπλων, εἰ μὴ φθάσαντες ἐνδείξαιντο	τὸν	κατάρξαντα· φανεροὶ δ' ἦσαν οὐκ
[2, 16]	αὐτῷ δὲ προπέμψαι τῶν ἑταίρων	τὸν	κατασκεψόμενον τὰ πράγματα καὶ τὰ
[2, 19]	μὲν ταχέως κατηκόντισαν, ἐδίωκον δὲ	τὸν	Κέστιον. Ὁ δὲ τῆς τε
[2, 19]	τῷ Ἰωνάθου παιδὶ πεισθέντες ἐκάλουν	τὸν	Κέστιον ὡς ἀνοίξοντες αὐτῷ τὰς
[2, 19]	τὰς πύλας ἀνοίξοντες καὶ δεξόμενοι	τὸν	Κέστιον ὡς εὐεργέτην. Ὃς εἰ
[2, 20]	ἀδεῶς ἀπέσφαξαν. (Οἱ δὲ διώξαντες	τὸν	Κέστιον ὡς ὑπέστρεψαν εἰς Ἱεροσόλυμα,
[2, 21]	εὐκταιότατα δρῶσιν τοῖς ἐχθροῖς, ἔπειτα	τὸν	κηδεμόνα τῆς ἀσφαλείας αὐτῶν ἀναρπάσαι
[2, 21]	παρεῖναι σφᾶς ἐπὶ τὸν Ἰωάννην	τὸν	κοινὸν ἐπίβουλον ἐβόων· συγκαταφλέξειν γὰρ
[2, 15]	τὰ ἅγια σκεύη προκομίσαντες καὶ	τὸν	κόσμον, ἐν ᾧ λειτουργεῖν ἔθος
[2, 13]	εἶναι τὴν πόλιν Ἰουδαῖον γεγονέναι	τὸν	κτίστην αὐτῆς λέγοντες· ἦν δὲ
[2, 2]	ἑκάστῳ τῶν κατηγορημένων μάρτυρας καταπαύει	τὸν	λόγον. Ἀνίσταται δὲ Νικόλαος ὑπὲρ
[2, 14]	τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ	τὸν	λυμεῶνα τῆς χώρας Φλῶρον ἐκεκράγεσαν·
[2, 17]	στάσιν, πρὸς ὀλίγον οἱ περὶ	τὸν	Μανάημον ἀντισχόντες ὡς εἶδον πᾶν
[2, 17]	ἐτυράννησεν τῆς Μασάδας. Αὐτόν τε	τὸν	Μανάημον εἰς τὸν καλούμενον Ὀφλᾶν
[2, 17]	καὶ Μαριάμμην. Οἱ δὲ περὶ	τὸν	Μανάημον εἰσπεσόντες ὅθεν οἱ στρατιῶται
[2, 17]	Οἱ δὲ ἔνδοθεν πρός τε	τὸν	Μανάημον καὶ τοὺς ἐξάρχοντας τῆς
[2, 16]	τὸ Καρχηδονίων τέλος σκοποῦντες, οἳ	τὸν	μέγαν αὐχοῦντες Ἀννίβαν καὶ τὴν
[2, 16]	ἐν ὅρμῳ τὸ σκάφος προσκέπτεσθαι	τὸν	μέλλοντα χειμῶνα μηδ' εἰς μέσας
[2, 13]	τῆς ἀμύνης, ὥστε συμβολῆς γενομένης	τὸν	μὲν Αἰγύπτιον φυγεῖν μετ' ὀλίγων,
[2, 8]	καὶ τοῖς ἤθεσιν αὐτῶν ἐντυποῦσι,	τὸν	μὲν γάμον καὶ τὴν ἐξ
[2, 14]	προάγοιεν τοὺς αἰτίους. Οἱ δὲ	τὸν	μὲν δῆμον ἀπέφηναν εἰρηνικὰ φρονοῦντα,
[2, 2]	δὲ Νικόλαος ὑπὲρ Ἀρχελάου, καὶ	τὸν	μὲν ἐν τῷ ἱερῷ φόνον
[2, 4]	καὶ ὅπλα διεκόμιζον τῷ τάγματι.	Τὸν	μὲν οὖν ἑκατοντάρχην αὐτῶν Ἄρειον
[2, 19]	ἀνελεῖν. Καὶ πρὶν ἢ φθέγξασθαι	τὸν	μὲν Φοῖβον διέφθειραν, ὁ δὲ
[2, 7]	γελάσας δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τούτοις	τὸν	μὲν ψευδαλέξανδρον δι' εὐεξίαν σώματος
[2, 17]	μέχρι μηκέτι ἀντέχοντες οἱ περὶ	τὸν	Μετίλιον, οὗτος γὰρ ἦν τῶν
[2, 16]	περιβόλων. φείσασθε τοῦ ἱεροῦ καὶ	τὸν	ναὸν ἑαυτοῖς μετὰ τῶν ἁγίων
[2, 17]	τοὺς μὲν προγόνους αὐτῶν κεκοσμηκέναι	τὸν	ναὸν ἐκ τῶν ἀλλοφύλων τὸ
[2, 17]	κρατῆσαι μάλιστα καὶ τοὺς μιαίνοντας	τὸν	ναὸν ἐξελάσαι, τοῖς δὲ περὶ
[2, 10]	οὐχ ὅπως ἀνδρός, οὐ κατὰ	τὸν	ναὸν μόνον ἀλλ' οὐδὲ ἐν
[2, 12]	ἐλεῆσαί τε τὴν πατρίδα καὶ	τὸν	ναὸν τέκνα τε καὶ γυναῖκας
[2, 2]	ἐναπηρείσατο τῷ πλήθει τῶν περὶ	τὸν	ναὸν φονευθέντων, οὓς ἐληλυθέναι μὲν
[2, 7]	ἐπισταμένων Ἀλέξανδρον, κελεύσας ἀγαγεῖν αὐτῷ	τὸν	νεανίσκον. Ὁ δὲ ὡς εἶδεν,
[2, 16]	σταδίους ἐδεξιοῦτο τὸν Ἀγρίππαν καὶ	τὸν	Νεαπολιτανόν. Ἐκώκυον δὲ καὶ τῶν
[2, 16]	οἰκίας. Ἔπειτα δι' Ἀγρίππα πείθουσι	τὸν	Νεαπολιτανὸν σὺν ἑνὶ θεράποντι περιελθεῖν
[2, 8]	βασανιστηρίων ὀργάνων, ἵν' ἢ βλασφημήσωσιν	τὸν	νομοθέτην ἢ φάγωσίν τι τῶν
[2, 17]	ἰδιώτου τις ἑνὸς τοῦτον εἰσφέρῃ	τὸν	νόμον, ἀγανακτεῖν ὡς ὁριζομένης ἀπανθρωπίας,
[2, 12]	οὕτως εἰς τὸν θεὸν καὶ	τὸν	νόμον αὐτῶν ἐξυβρίσαντα μὴ περιιδεῖν
[2, 10]	ἀπολέσαι, δέοι φυλάττειν τε αὐτοὺς	τὸν	νόμον καὶ παριέναι τὸ πρόσταγμα.
[2, 10]	καὶ μεθ' ὕβρεως. (Τῶν δὲ	τὸν	νόμον καὶ τὸ πάτριον ἔθος
[2, 9]	ἀναιρεῖν σφᾶς ἐβόων μᾶλλον ἢ	τὸν	νόμον παραβῆναι. Ὑπερθαυμάσας δὲ ὁ
[2, 16]	λυσιτελὲς κατεφαίνετο. Προσκαλεσάμενος δὲ εἰς	τὸν	ξυστὸν τὸ πλῆθος καὶ παραστησάμενος
[2, 13]	ὁ βασιλεύς· οἱ δὲ ἕτεροι	τὸν	οἰκιστὴν μὲν προσωμολόγουν Ἰουδαῖον, αὐτὴν
[2, 6]	τοῖς Φερώρα παισίν. Μετὰ δὲ	τὸν	οἶκον ἐπιδιένειμεν αὐτοῖς τὴν ἑαυτῷ
[2, 8]	παρόντες. Οὔτε δὲ κραυγή ποτε	τὸν	οἶκον οὔτε θόρυβος μιαίνει, τὰς
[2, 8]	καὶ φανεὶς ἄξιος οὕτως εἰς	τὸν	ὅμιλον ἐγκρίνεται. Πρὶν δὲ τῆς
[2, 12]	Καισάρειαν ἐπὶ Κουμανὸν συνέδραμον ἱκετεύοντες	τὸν	οὕτως εἰς τὸν θεὸν καὶ
[2, 12]	ταῦτα Ἰουδαίας μὲν ἐπίτροπον Φήλικα	τὸν	Πάλλαντος ἀδελφὸν ἐκπέμπει τῆς τε
[2, 1]	ἀνάγκη. Πενθήσας γὰρ ἡμέρας ἑπτὰ	τὸν	πατέρα καὶ τὴν ἐπιτάφιον ἑστίασιν
[2, 2]	τὴν ὠμότητα προσκεψάμενον αὐτοῦ καὶ	τὸν	πατέρα μηδ' ἐλπίδος αὐτόν ποτε
[2, 18]	γονεῖς. Ὁ δὲ πρῶτον μὲν	τὸν	πατέρα τῆς πολιᾶς ἐπισπασάμενος διελαύνει
[2, 16]	παραβαίνοντες δὲ ἐν τῷ πολέμῳ	τὸν	πάτριον νόμον οὐκ οἶδ' ὑπὲρ
[2, 15]	τῷ μὴ τυχεῖν αἰδοῦς αὐτὴν	τὸν	περὶ τοῦ ζῆν κίνδυνον ἐπείρασεν.
[2, 10]	τούτοις θαῦμα καὶ οἶκτος εἰσῄει	τὸν	Πετρώνιον τῆς τε ἀνυπερβλήτου θρησκείας
[2, 10]	πεδίον τὸ πρὸς Πτολεμαίδι καθικέτευον	τὸν	Πετρώνιον ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων
[2, 19]	κατιδόντες ἤδη πλησιάζοντα τῇ μητροπόλει	τὸν	πόλεμον, ἀφέμενοι τὴν ἑορτὴν ἐχώρουν
[2, 20]	ὁρῶν ὄντας καὶ προθύμους ἐπὶ	τὸν	πόλεμον δίχα προστάγματος. Ὁμοίως δὲ
[2, 16]	εὐγενείᾳ χαλινοῖ. Τίνας οὖν ἐπὶ	τὸν	πόλεμον ἐκ τῆς ἀοικήτου παραλήψεσθε
[2, 22]	εἰρήνην ἀγαπῶσιν δύσφημοι, τοῖς δὲ	τὸν	πόλεμον ἐξάψασιν ἐσχεδιάζοντο πρὸς ἡδονήν,
[2, 4]	καὶ τοὺς ἀλλοφύλους παρ' ὅλον	τὸν	πόλεμον ἐργασάμενοι μετὰ χρόνον οἱ
[2, 19]	ἢ γὰρ πάντας πείσειν καταθέσθαι	τὸν	πόλεμον ἢ τῶν ἐναντιωθέντων ἀποστήσειν
[2, 19]	ἐπ' ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐκώλυσεν	τὸν	πόλεμον. (Ὁ γοῦν Κέστιος οὔτε
[2, 16]	καὶ πρὸς Ἄραβας οἴεσθε κινεῖν	τὸν	πόλεμον; οὐ περισκέψεσθε τὴν Ῥωμαίων
[2, 16]	οὐδὲ Καῖσαρ, πρὸς οὓς αἱρεῖσθε	τὸν	πόλεμον· οὐδὲ γὰρ ἐξ ἐντολῆς
[2, 17]	εὐαγγέλιον ἦν, καὶ προῃρημένος ἐξάπτειν	τὸν	πόλεμον οὐδὲν ἀπεκρίνατο τοῖς πρεσβευταῖς·
[2, 16]	ἐλεύσεσθαι μετριωτέρους· κινηθέντα δ' ἅπαξ	τὸν	πόλεμον οὔτε ἀποθέσθαι ῥᾴδιον δίχα
[2, 20]	μάλιστα δ' αὐτοὺς ἤσκει πρὸς	τὸν	πόλεμον παρ' ἕκαστα τὴν Ῥωμαίων
[2, 22]	κατὰ μικρὸν ἀφισταμένῳ τῶν εἰς	τὸν	πόλεμον παρασκευῶν κάμψαι πρὸς τὸ
[2, 20]	πεῖραν αὐτῶν λήψεσθαι τῆς κατὰ	τὸν	πόλεμον πειθαρχίας καὶ πρὸ παρατάξεως,
[2, 14]	δὲ Φλῶρος ὥσπερ ἠργολαβηκὼς ἐκριπίζειν	τὸν	πόλεμον, πέμψας εἰς τὸν ἱερὸν
[2, 17]	διόρθωσιν· οἱ δ' οὐ καταλῦσαι	τὸν	πόλεμον σπεύδοντες, ἀλλ' ἀδεέστερον πολεμεῖν
[2, 19]	παραυτίκα τὴν πόλιν ἔσχεν καὶ	τὸν	πόλεμον συνέβη καταλελύσθαι· ἀλλὰ γὰρ
[2, 17]	τούτῳ τινὲς τῶν μάλιστα κινούντων	τὸν	πόλεμον συνελθόντες ὥρμησαν ἐπὶ φρούριόν
[2, 21]	Ἰωσήπου τὴν διάνοιαν, ὅτι μέλλοι	τὸν	πόνον αὐτῶν τοῖς βασιλεῦσιν χαρίζεσθαι.
[2, 2]	λαβόντα τὴν ἀρχὴν παρὰ Καίσαρος	τὸν	πρὶν λαβεῖν τοσούτους ἀνῃρηκότα; (Πολλὰ
[2, 21]	καὶ καταλεύειν οἱ δὲ καίειν	τὸν	προδότην ἐκεκράγεσαν· παρώξυνεν δὲ τοὺς
[2, 21]	κατονειδίσας, εἰ πρῶτον μὲν ἀράμενοι	τὸν	πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον εἰς στάσεις
[2, 3]	τοῦ φρουρίου καὶ τοῖς περὶ	τὸν	Σαβῖνον ἐμβοῶντες ἀπιέναι μηδ' ἐμποδὼν
[2, 21]	θεασάμενος ἐπὶ τῆς σφαγῆς ἤδη	τὸν	σίδηρον ἀπεπήδησεν εἰς τὸν αἰγιαλόν·
[2, 4]	συχνοὶ διεφθάρησαν ἐν τῇ μάχῃ,	τὸν	Σίμωνα δ' αὐτὸν ἀναφεύγοντα δι'
[2, 19]	μὲν οὖν ἐν τῷ κατὰ	τὸν	Σκοπὸν αὐλίζεται στρατοπέδῳ Κέστιος, τῇ
[2, 17]	ἐπὶ τὰς ὀργὰς λίθους ἁρπάσαντες	τὸν	σοφιστὴν ἔβαλλον, οἰόμενοι τούτου καταλυθέντος
[2, 21]	τὴν χώραν ἢ διαχρήσαιτό που	τὸν	στρατηγὸν ἐκβοηθοῦντα λοχήσας ἢ περιορῶντα
[2, 1]	καταστέλλειν ἐπειρᾶτο τοὺς νεωτερίζοντας καὶ	τὸν	στρατηγὸν ὑποπέμψας παύσασθαι παρεκάλει. Τοῦτον
[2, 12]	τύχοι παραμυθίας, ἠξίου τε προάγειν	τὸν	στρατιώτην καὶ διὰ μέσων τῶν
[2, 12]	καὶ κατεβόων τοῦ Κουμανοῦ κολάζειν	τὸν	στρατιώτην, οἱ δὲ ἧττον νήφοντες
[2, 5]	τε ἀπὸ τοῦ Ῥωμαικοῦ τάγματος	τὸν	συνήθη τρόπον κεκοσμημένοι· Σαβῖνος μὲν
[2, 21]	πυθόμενοι τήν τε ἐπιβουλὴν καὶ	τὸν	συσκευάσαντα συνηθροίζοντο κατὰ Ἰωάννου· φθάνει
[2, 13]	τὴν τύχην, ἢ τίνα τρόπον	τόν	τε ἀδελφὸν καὶ τὴν γυναῖκα
[2, 13]	Ἰουδαίαν Φήλικα κατέστησεν ἐπίτροπον. Οὗτος	τόν	τε ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον ἔτεσιν εἴκοσι
[2, 17]	καὶ τοὺς ὑπ' αὐτὸν ἡγεμόνας	τόν	τε ἐπισημότατον τῆς τυραννίδος ὑπηρέτην
[2, 17]	ἐπὶ τοὺς βασιλικοὺς ἀνέφυγον πύργους,	τόν	τε Ἱππικὸν καλούμενον καὶ Φασάηλον
[2, 16]	Ἀγρίππᾳ τῷ βασιλεῖ κατὰ Ἰάμνειαν	τόν	τε πέμψαντα καὶ τὰς αἰτίας
[2, 21]	τέσσαρας τῶν ἐπιφανῶν ἄνδρας ἔστειλαν,	τόν	τε τοῦ Νομικοῦ Ἰώεσδρον καὶ
[2, 12]	τοὺς ἀρχιερεῖς Ἰωνάθην καὶ Ἀνανίαν	τόν	τε τούτου παῖδα Ἄνανον καί
[2, 6]	καὶ διαδοχὴν αὐθαίρετον· Ἀρχέλαον γοῦν	τὸν	τηλικούτου τυράννου παῖδα μετὰ τὴν
[2, 17]	ὅ τε ἀρχιερεὺς Ἀνανίας περὶ	τὸν	τῆς βασιλικῆς αὐλῆς εὔριπον διαλανθάνων
[2, 21]	τείχους χρῄζουσαν ἀργυρίου, δεδοικὼς δὲ	τὸν	Τιβεριέων δῆμον καὶ τὰς ἄλλας
[2, 18]	τῆς παρακλήσεως οἱ στασιώδεις ἐβλασφήμουν	τὸν	Τιβέριον. (Κἀκεῖνος συνιδὼν ὡς χωρὶς
[2, 14]	Ἕλλην Καισαρεύς, πολλάκις μὲν κτήσασθαι	τὸν	τόπον ἐσπούδασαν τιμὴν πολλαπλασίονα τῆς
[2, 5]	ἐστρατεύσαντο. Οὔαρος μὲν οὖν τοῦτον	τὸν	τρόπον καταστησάμενος τὰ ἐν Ἱεροσολύμοις
[2, 7]	ἀλλάσσειν· ὥστε βασιλεύσειν μὲν αὐτὸν	τὸν	τῶν ἀσταχύων ἀριθμόν, ἐν ποικίλαις
[2, 21]	γὰρ ἡγησαίμην ποτὲ ἢ φίλον	τὸν	ὑμῖν διάφορον ἢ κέρδος τὸ
[2, 1]	Ἡρώδου τετιμημένων χρῆναι καὶ πρῶτον	τὸν	ὑπ' ἐκείνου κατασταθέντα παύειν ἀρχιερέα·
[2, 16]	Ἴβηρσιν ὁ γεωργούμενος χρυσὸς εἰς	τὸν	ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἐξήρκεσεν πόλεμον
[2, 16]	καὶ πυρὶ τὴν πόλιν, οἱ	τὸν	ὑπερήφανον Ξέρξην διὰ γῆς πλεύσαντα
[2, 3]	τοῦ τάγματος· αὐτὸς δὲ ἐπὶ	τὸν	ὑψηλότατον τοῦ φρουρίου πύργον ἀναβάς,
[2, 21]	φεύγειν. (Πρὸς ταῦτα Ἰωάννης ἐπέτεινεν	τὸν	φθόνον καὶ δευτέραν ἤρτυσεν ἐπιβουλὴν
[2, 14]	πολλοὺς τῶν μετρίων συλλαβόντες ἐπὶ	τὸν	Φλῶρον ἀνῆγον· οὓς μάστιξιν προαικισάμενος
[2, 14]	οἷς Ἰωάννης ὁ τελώνης. Πείθουσι	τὸν	Φλῶρον ἀργυρίου ταλάντοις ὀκτὼ διακωλῦσαι
[2, 15]	κατ' ἐλπίδα τοῦ μηδὲν ἔτι	τὸν	Φλῶρον εἰς αὐτοὺς παρανομήσειν. (Ὁ
[2, 14]	τῶν στασιαστῶν λοιδορίας αἰσχίστους εἰς	τὸν	Φλῶρον ἐκεκράγεσαν καὶ κανοῦν περιφέροντες
[2, 15]	τὸ πλέον δὲ ἦσαν εἰς	τὸν	Φλῶρον ἐπίφθονοι φωναί. Πρὸς ὃ
[2, 15]	οἷς πεπόνθασιν εἰς ἀνήκεστόν τι	τὸν	Φλῶρον ἐρεθίζειν. Ἐπείσθη δὲ τὸ
[2, 14]	μέσον φερομένων, διεσκεδάσθη πρὶν ἀσπάσασθαι	τὸν	Φλῶρον ἢ τοῖς στρατιώταις φανερὸν
[2, 14]	τοῖς στρατιώταις μετ' εὐφημίας καὶ	τὸν	Φλῶρον θεραπευτικῶς ἐκδέχεσθαι παρεσκευάσατο. Κἀκεῖνος
[2, 15]	τε πρὸ τοῦ βήματος ἱκέτευε	τὸν	Φλῶρον καὶ πρὸς τῷ μὴ
[2, 14]	ὡς πρὸς τὸ μέλλον αὐτοῖς	τὸν	Φλῶρον κατασκευάσειεν μετριώτερον, ὑπέστρεφεν εἰς
[2, 12]	ἔλεγον τῆς ταραχῆς Σαμαρέας διὰ	τὸν	φόνον, αἴτιον δὲ τῶν ἀποβεβηκότων
[2, 17]	γὰρ δὴ σαββάτῳ συνέβη πραχθῆναι	τὸν	φόνον, ἐν ᾧ διὰ τὴν
[2, 16]	ἐστίν· οὔτε γὰρ Καίσαρι δεδώκατε	τὸν	φόρον καὶ τὰς στοὰς ἀπεκόψατε
[2, 18]	ὡς ἐπικλυσθῆναι μὲν αἵματι πάντα	τὸν	χῶρον, πέντε δὲ μυριάδες ἐσωρεύθησαν
[2, 18]	τρίτη μοῖρα καὶ τὸ πλέον	τοξόται,	προῆλθεν εἰς Πτολεμαίδα. Πλεῖστοι δὲ
[2, 4]	πεζῶν ἡγεμὼν τούς τε Τραχωνίτας	τοξότας	καὶ τὸ μαχιμώτατον τῶν Σεβαστηνῶν
[2, 19]	τε ἐπιλέκτων συχνοὺς καὶ τοὺς	τοξότας	κατὰ τὸ προσάρκτιον ἐπεχείρει κλίμα
[2, 18]	δισχιλίους ἱππεῖς καὶ πεζοὺς τρισχιλίους	τοξότας	πάντας, Ἀγρίππα δὲ πεζοὺς μὲν
[2, 13]	τέσσαρας πόλεις προστίθησιν σὺν ταῖς	τοπαρχίαις,	Ἄβελα μὲν καὶ Ἰουλιάδα κατὰ
[2, 18]	τὴν ὅμορον τῆς Καισαρείας Ναρβατηνὴν	τοπαρχίαν	ἔπεμψεν συχνοὺς τῶν ἱππέων, οἳ
[2, 6]	οἶκον αὐτῆς ὑπὸ τὴν Ἀρχελάου	τοπαρχίαν	ἔταξεν. Τῆς δ' ἄλλης Ἡρώδου
[2, 9]	Σεβαστοῦ γυναικὶ τήν τε αὐτῆς	τοπαρχίαν	καὶ Ἰάμνειαν καὶ τοὺς ἐν
[2, 22]	δηλώσομεν. (Κατὰ δὲ τὴν Ἀκραβετηνὴν	τοπαρχίαν	ὁ Γιώρα Σίμων πολλοὺς τῶν
[2, 20]	τὴν Περαίαν Μανασσῆς, Θαμνᾶ δὲ	τοπαρχίας	Ἰωάννης ὁ Ἐσσαῖος στρατηγήσων ἐπέμφθη·
[2, 12]	οἳ τοῖς ὁμόροις τῆς Ἀκραβατηνῆς	τοπαρχίας	προσπεσόντες αὐτούς τε ἀνῄρουν μηδεμιᾶς
[2, 16]	οὐδὲ γὰρ περιλειφθέντες φυγῆς εὑρήσετε	τόπον	ἁπάντων ἐχόντων Ῥωμαίους δεσπότας ἢ
[2, 10]	μνημεῖόν ἐστιν ἔχον ἐγγὺς αὐτοῦ	τόπον	ἑκατονταπήχη θαύματος ἄξιον· Κυκλοτερὴς μὲν
[2, 14]	Καισαρεύς, πολλάκις μὲν κτήσασθαι τὸν	τόπον	ἐσπούδασαν τιμὴν πολλαπλασίονα τῆς ἀξίας
[2, 14]	οὐ μόνον ἐφ' ὃν ἐπέμφθησαν	τόπον	ἥρπαζον, ἀλλ' εἰς πάσας ἐμπηδῶντες
[2, 18]	παρὰ τῶν διαδόχων, οἳ καὶ	τόπον	ἴδιον αὐτοῖς ἀφώρισαν, ὅπως καθαρωτέραν
[2, 19]	κατεφθείροντο, καὶ οὔτε φυγῆς τις	τόπον	οὔτε ἀμύνης εἶχεν ἐπίνοιαν, ἀλλ'
[2, 10]	τὴν ὑπερχυθεῖσαν ὕελον ἐκ τοῦ	τόπου	πάλιν ψάμμον γίνεσθαι εἰκαίαν. Τὸ
[2, 8]	καὶ τοῦτο ποιοῦσι τοὺς ἐρημοτέρους	τόπους	ἐκλεγόμενοι. Καίπερ δὴ φυσικῆς οὔσης
[2, 12]	ὑπερτίθεται φήσας, ἐπειδὰν εἰς τοὺς	τόπους	παραγένηται, διερευνήσειν ἕκαστα, αὖθις δὲ
[2, 10]	ἀλλ' οὐδὲ ἐν εἰκαίῳ τινὶ	τόπῳ	τῆς χώρας θέσθαι θεμιτὸν εἴη,
[2, 7]	αὐτοῦ τῇ ὁμοιότητι πρὸς ἐργασίαν·	τοσαῦτα	γὰρ εἰληφέναι δῶρα καθ' ἑκάστην
[2, 11]	μὲν αὐτοκράτορα μηδὲν μεμφθῆναι δυνάμενον,	τοσαῦτα	δὲ τὰ δίκαια πρὸς οὓς
[2, 16]	τοῖς θυμοῖς χωρὶς ἐμοῦ κινδυνεύσετε.	(Τοσαῦτα	εἰπὼν ἐπεδάκρυσέν τε μετὰ τῆς
[2, 6]	βασιλείαν τρισχιλίων πολιτῶν φόνῳ, καὶ	τοσαῦτα	μὲν παρεστακέναι θύματα περὶ τῆς
[2, 16]	χώραν ἓξ Ῥωμαίων ὑπείκουσιν ῥάβδοις,	τοσαύταις	δὲ καὶ Μακεδόνες οἱ δικαιότερον
[2, 16]	Δακῶν ἀνακόπτουσιν ὁρμάς; Οἱ δὲ	τοσαυτάκις	πρὸς ἐλευθερίαν ἀναχαιτίσαντες Δαλμάται καὶ
[2, 12]	ἱεροῦ διέφευγον εἰς τὴν πόλιν.	Τοσαύτη	δὲ περὶ τὰς ἐξόδους βία
[2, 16]	δὲ τῇ μικρᾷ Σαλαμῖνι τὴν	τοσαύτην	Ἀσίαν κλάσαντες νῦν δουλεύουσιν Ῥωμαίοις,
[2, 16]	οἰκουμένης ἡγεμονίαν ὁρῶντες, φέρουσιν τὴν	τοσαύτην	μεταβολὴν καὶ πρὸς οὓς μεταβέβηκεν
[2, 16]	ἡλίῳ πάντων προύχοντες εὐγενείᾳ καὶ	τοσαύτην	νεμόμενοι χώραν ἓξ Ῥωμαίων ὑπείκουσιν
[2, 16]	Ῥωμαῖοι, τέσσαρα δὲ τάγματα τὴν	τοσαύτην	νῆσον φυλάσσει. Καὶ τί δεῖ
[2, 21]	ᾑμαγμένους ἐξαφῆκεν τοὺς ἄνδρας καὶ	τοσαύτην	τοῖς ἀπειλοῦσιν ἐνειργάσατο κατάπληξιν, ὥστε
[2, 11]	(Ταχέως δ' ὡς ἂν ἐκ	τοσαύτης	ἀρχῆς πλοῦτος Ἀγρίππᾳ προσέρρει, καὶ
[2, 19]	καὶ κατὰ τὴν μάχην· μετὰ	τοσαύτης	γοῦν ὁρμῆς τοῖς Ῥωμαίοις προσέπεσον,
[2, 6]	περὶ τῆς ἀρχῆς τῷ θεῷ,	τοσούτοις	δ' ἐμπεπληκέναι νεκροῖς τὸ ἱερὸν
[2, 16]	ἐλευθερίας ἐξήρκεσεν πόλεμον οὐδὲ τὸ	τοσοῦτον	ἀπὸ Ῥωμαίων γῆς καὶ θαλάσσης
[2, 21]	ἐλαύνει πρὸς τὴν Τιβεριάδα. Καὶ	τοσοῦτον	ἀποσχὼν τῆς πόλεως ἐξ ὅσου
[2, 16]	ἤρκεσεν τῶν οὕτως δυσμάχων καὶ	τοσοῦτον	ἀπῳκισμένων ἓν τάγμα. Τίς ὑμῶν
[2, 17]	Ταχέως δὲ τὰ τεσσαράκοντα τάλαντα,	τοσοῦτον	γὰρ ἔλειπεν, ἠθροίσθη. Καὶ τοῦ
[2, 21]	ξίφος ἀπέκοψεν τὴν λαιάν· εἰς	τοσοῦτον	δέους ὑπὸ τοῦ Ἰωσήπου προήχθη.
[2, 16]	πράγμασιν δὲ τῶν πρώτων ὑπακουσάντων	τοσοῦτον	ἐλαττούμενοι, πρὸς ὅλην ἀνθίστασθε τὴν
[2, 2]	ἰδίαις θυσίαις ὠμῶς ἀπεσφάχθαι· καὶ	τοσοῦτον	ἐν τῷ ἱερῷ σεσωρεῦσθαι νεκρῶν
[2, 10]	τελευτᾷ. ~(Γάιος δὲ Καῖσαρ ἐπὶ	τοσοῦτον	ἐξύβρισεν εἰς τὴν τύχην, ὥστε
[2, 7]	θεασάμενος ὁ ἐθνάρχης Ἀρχέλαος ἐπὶ	τοσοῦτον	ἔρωτος ἦλθεν, ὥστε παραχρῆμα τὴν
[2, 6]	πρόγονοι Ξέρξου βασιλεύοντος ἀπαναστάντες. Εἰς	τοσοῦτον	μέντοι μετριότητος καὶ τοῦ δυστυχεῖν
[2, 19]	ταύτην ὅ τε πόλεμος ἐπὶ	τοσοῦτον	μῆκος προύβη καὶ ἀνηκέστων Ἰουδαίους
[2, 8]	ἀσκήσεως εἰς μοίρας τέσσαρας, καὶ	τοσοῦτον	οἱ μεταγενέστεροι τῶν προγενεστέρων ἐλαττοῦνται,
[2, 7]	προεπέμφθη φίλων. Προεληλύθει δ' εἰς	τοσοῦτον	πίστεως τὸ τῆς μορφῆς ὅμοιον,
[2, 17]	μόνους ὑπέλαβεν· οὔτε γὰρ βιάσασθαι	τοσοῦτον	πλῆθος ἐδύναντο καὶ τὸ δεξιὰς
[2, 14]	ὀλίγους πονηροὺς ταράξαι δῆμον ἀγαθὸν	τοσοῦτον.	(Πρὸς ταῦτα μᾶλλον παροξυνθεὶς ἐμβοᾷ
[2, 15]	ὀλίγοις, δέον αὐτοὺς δῆμον ὄντας	τοσοῦτον	συναναγκάζειν κἀκείνους συνευγνωμονεῖν, δεινῆς ἀκρασίας
[2, 13]	ὑπονοίαις καὶ ταῖς φυλακαῖς ἀνῃροῦντο·	τοσοῦτον	τῶν ἐπιβουλευόντων τὸ τάχος ἦν
[2, 7]	ἐκομίζετο· καὶ γὰρ προῆλθον εἰς	τοσοῦτον	φρενοβλαβείας οἱ Μήλιοι, ὥστε φορείῳ
[2, 17]	τὰ βλεπόμενα καὶ τὰ παραμένοντα	τοσοῦτον	χρόνον ἀναθήματα περὶ τῷ ἱερῷ
[2, 2]	παρὰ Καίσαρος τὸν πρὶν λαβεῖν	τοσούτους	ἀνῃρηκότα; (Πολλὰ τοιαῦτα διεξελθὼν Ἀντίπατρος
[2, 14]	παραφθεγξαμένοις ᾐτοῦντο συγγνώμην· ἐν γὰρ	τοσούτῳ	πλήθει θαυμαστὸν μὲν οὐδὲν εἶναί
[2, 16]	Νέρωνα καὶ μὴ σιωπῶντας ἐπὶ	τοσούτῳ	φόνῳ καταλιπεῖν ἑαυτοῖς ὑπόνοιαν ἀποστάσεως·
[2, 18]	πάσχω, Σκυθοπολῖται, καθ' ὑμῶν, οἳ	τοσούτῳ	φόνῳ συγγενῶν τὴν πρὸς αὐτοὺς
[2, 16]	καὶ Πάρθοι, τὸ πολεμικώτατον φῦλον,	τοσούτων	ἄρχοντες ἐθνῶν καὶ τηλικαύτην περιβεβλημένοι
[2, 10]	ὑμῶν ἡδέως ἢ παροξυνθέντος ὑπὲρ	τοσούτων	ἑτοίμως ἐπιδώσω τὴν ἐμαυτοῦ ψυχήν”
[2, 6]	ἑορτῇ. Τοὺς μέντοι περιλειφθέντας ἐκ	τοσούτων	κακῶν εἰκότως ἐπεστράφθαι ποτὲ ἤδη
[2, 21]	αὐτῷ Ἰησοῦς τις υἱὸς Σαπφία,	τότε	ἄρχων τῆς Τιβεριάδος. Οἱ μὲν
[2, 18]	κολαζόντων ἡ στάσις μᾶλλον παρωξύνετο.	Τότε	δ' ὡς καὶ παρὰ τοῖς
[2, 4]	τὸ τέλος ὕστερον αὐτοὺς ἐξεδέχετο,	τότε	δὲ λῃστρικοῦ πολέμου τὴν Ἰουδαίαν
[2, 21]	τῆς Γαλιλαίας ἐλαιοφόρου μάλιστα καὶ	τότε	εὐφορηκυίας, εἰς σπανίζοντας εἰσπέμπων πολὺ
[2, 19]	τῶν ἄλλων ὀργάνων καταλιπεῖν, ἃ	τότε	Ἰουδαῖοι λαβόντες αὖθις ἐχρήσαντο κατὰ
[2, 4]	ἑτέρων τινῶν ἐκ τῆς Περαίας.	(Τότε	καὶ ποιμήν τις ἀντιποιηθῆναι βασιλείας
[2, 10]	πρὸς θάνατον ἑτοίμου παραστήματος. Καὶ	τότε	μὲν ἄπρακτοι διελύθησαν. (Ταῖς δ'
[2, 21]	δέους ὑπὸ τοῦ Ἰωσήπου προήχθη.	Τότε	μὲν δὴ κενοῖς σκάφεσιν καὶ
[2, 12]	τοῦ σφαγέντος ἐπεξελθεῖν. (Κουαδρᾶτος δὲ	τότε	μὲν ἑκατέρους ὑπερτίθεται φήσας, ἐπειδὰν
[2, 14]	καὶ ταπεινότητος ἐνυκτέρευσαν. (Φλῶρος δὲ	τότε	μὲν ἐν τοῖς βασιλείοις αὐλίζεται,
[2, 4]	βασιλεὺς τῶν σεμνοτέρων ἥπτετο πραγμάτων.	Τότε	μὲν οὖν ἑαυτῷ περιτίθησιν διάδημα,
[2, 19]	τῶν ἱππέων καὶ πεζῶν διέφθειραν.	Τότε	μὲν οὖν ἐν τῷ κατὰ
[2, 6]	ὅσοι πρὸς τοὺς κατηγόρους ἀφεστήκεσαν.	(Τότε	μὲν οὖν Καῖσαρ ἀκούσας ἑκατέρων
[2, 2]	Πτολεμαίου πολλὰ δεηθεὶς Ἀρχέλαος μετεπέμψατο.	Τότε	μὲν οὖν Σαβῖνος Οὐάρῳ χαριζόμενος
[2, 17]	οἱ πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀγρίππαν ἦσαν.	Τότε	μὲν οὖν τῇ νίκῃ καὶ
[2, 17]	ἠθροίσθη. Καὶ τοῦ μὲν πολέμου	τότε	οὕτω τὴν ἀπειλὴν κατεῖχεν Ἀγρίππας,
[2, 16]	πρὸς τὸ μόνον ἀεὶ χειρωθέντες	τότε	συλλεξάμενοι τὴν ἰσχὺν πάλιν ἀποστῆναι,
[2, 15]	τὰς κόμας. Ἃ δὴ καὶ	τότε	τελοῦσα Βερνίκη γυμνόπους τε πρὸ
[2, 20]	υἱὸν Νέου· τῷ δ' ἄρχοντι	τότε	τῆς Ἰδουμαίας Νίγερι, γένος δ'
[2, 16]	αὐθάδης δοῦλός ἐστιν, οὐ φιλελεύθερος.	Τότε	τοιγαροῦν ἐχρῆν πάνθ' ὑπὲρ τοῦ
[2, 17]	τοῦ ἀρχιερέως, νεανίας θρασύτατος, στρατηγῶν	τότε	τοὺς κατὰ τὴν λατρείαν λειτουργοῦντας
[2, 10]	χωρίον, κατασυρόντων μὲν ὥσπερ ἐπίτηδες	τότε	τῶν ἀνέμων εἰς αὐτὸ τὴν
[2, 14]	ὠμότητος· ὃ γὰρ μηδεὶς πρότερον	τότε	Φλῶρος ἐτόλμησεν, ἄνδρας ἱππικοῦ τάγματος
[2, 8]	οἷα δὴ μακρᾶς δουλείας ἀπηλλαγμένας	τότε	χαίρειν καὶ μετεώρους φέρεσθαι. Καὶ
[2, 17]	ὀχυρῶν καταστροφὴ χωρίων καὶ ὁ	τοῦ	ἀρχιερέως Ἀνανίου θάνατος ἐτύφωσεν εἰς
[2, 17]	τὸ ἱερὸν Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἀνανία	τοῦ	ἀρχιερέως, νεανίας θρασύτατος, στρατηγῶν τότε
[2, 17]	δὲ ἐπιπεσόντες τήν τε Ἀνανίου	τοῦ	ἀρχιερέως οἰκίαν καὶ τὰ Ἀγρίππα
[2, 2]	ἅμα τοῖς τέκνοις Σαλώμη καὶ	τοῦ	βασιλέως ἀδελφιδοῖ τε καὶ γαμβροί,
[2, 20]	στρατοπεδάρχης δ' ἦν οὗτος Ἀγρίππα	τοῦ	βασιλέως, διαδράντες ἐκ τῆς πόλεως
[2, 19]	εἰς τοὺς Ἰουδαίους ἀπ' Ἀγρίππα	τοῦ	βασιλέως· Ἐστρατεύετο γὰρ παρ' αὐτῷ.
[2, 16]	εἰρήνης, συνίεσαν εὐνοικὴν τὴν ἐπίπληξιν	τοῦ	βασιλέως· ὁ δὲ δῆμος ἐκ
[2, 17]	εἰς Μασάδαν, ἔνθα τὴν Ἡρώδου	τοῦ	βασιλέως ὁπλοθήκην ἀναρρήξας καὶ πρὸς
[2, 5]	ἄλλοις συνέγνω, τινὰς δὲ τῶν	τοῦ	βασιλέως συγγενῶν, ἦσαν γὰρ ἐν
[2, 17]	ὁ δῆμος ἐπείθετο, καὶ μετὰ	τοῦ	βασιλέως τῆς τε Βερνίκης ἀναβάντες
[2, 7]	οὗ διέξιμεν, υἱὸς δὲ Ἡρώδου	τοῦ	βασιλέως, ὑφ' οὗ καὶ ἀνῃρέθη,
[2, 15]	τελοῦσα Βερνίκη γυμνόπους τε πρὸ	τοῦ	βήματος ἱκέτευε τὸν Φλῶρον καὶ
[2, 14]	ἱππικοῦ τάγματος μαστιγῶσαί τε πρὸ	τοῦ	βήματος καὶ σταυρῷ προσηλῶσαι, ὧν
[2, 9]	κεκραγότας ἐγκελευσάμενος σύνθημα δίδωσιν ἀπὸ	τοῦ	βήματος. Τυπτόμενοι δὲ οἱ Ἰουδαῖοι
[2, 8]	δόξῃ· μέγιστον γὰρ ἀποκόπτειν οἴονται	τοῦ	βίου μέρος, τὴν διαδοχήν, τοὺς
[2, 21]	ἀπέδρασαν. (Ἰωάννην δὲ λοιπὸν ἐντὸς	τοῦ	Γισχάλων τείχους ὁ παρὰ Ἰωσήπου
[2, 19]	τὴν Βεθώραν ἀνιοῦσιν προσπεσὼν ὁ	τοῦ	Γιώρα Σίμων πολὺ τῆς οὐραγίας
[2, 10]	τοῦτο δὲ σταδίους ἀφέστηκεν ἑκατόν.	Τοῦ	δ' ἄστεος ὅσον ἀπὸ δύο
[2, 16]	εὖρος δ' οὐκ ἔλαττον δέκα,	τοῦ	δὲ ἐνιαυσιαίου παρ' ὑμῶν φόρου
[2, 10]	αὐτὸ τὴν ἔξωθεν ἀργὴν ψάμμον,	τοῦ	δὲ μετάλλου πᾶσαν εὐθέως μεταβάλλοντος
[2, 9]	Ἡρώδης ἀπέκτεινεν, παραγίνεται πρὸς Τιβέριον.	Τοῦ	δὲ μὴ προσδεξαμένου τὴν κατηγορίαν
[2, 8]	καὶ τοῦ μὲν αἱρετισταὶ Φαρισαῖοι,	τοῦ	δὲ Σαδδουκαῖοι, τρίτον δέ, ὃ
[2, 3]	μὲν ἀπολωλότων, τῶν δ' ὑπὸ	τοῦ	δέους σκεδασθέντων ἐρήμῳ τῷ τοῦ
[2, 2]	δεδεμένους λύσας, νῦν ἥκει παρὰ	τοῦ	δεσπότου σκιὰν αἰτησόμενος βασιλείας, ἧς
[2, 14]	τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς παρέχειν ἄδειαν,	τοῦ	δημοτικοῦ δὲ τὸ μὴ χαῖρον
[2, 19]	δὲ Βόρκιος τρωθεὶς ἔφθη διαφυγεῖν·	τοῦ	δήμου δὲ τοὺς ἀγανακτήσαντας λίθοις
[2, 21]	περὶ δὲ δισχιλίους τῶν ἀπὸ	τοῦ	δήμου συλλαβὼν ἀνήγαγεν σκάφεσιν εἰς
[2, 16]	πολεμεῖν Ῥωμαίοις ὡρμημένους καὶ μὴ	τοῦ	δήμου τὸ καθαρώτατον καὶ εἰλικρινέστατον
[2, 19]	τὴν τῶν πολιορκουμένων ἀπόγνωσιν οὔτε	τοῦ	δήμου τὸ φρόνημα συνιδὼν ἐξαίφνης
[2, 17]	πολεμεῖν Μανάημον ἀνῃρήκεσαν. Ἀμέλει πολλὰ	τοῦ	δήμου τοῖς στρατιώταις ἀνεῖναι τὴν
[2, 13]	τῆς τε Ῥωμαικῆς φρουρᾶς καὶ	τοῦ	δήμου τυραννεῖν χρώμενος τοῖς συνεισπεσοῦσιν
[2, 10]	Ἰουδαῖοι περὶ μὲν Καίσαρος καὶ	τοῦ	δήμου τῶν Ῥωμαίων δὶς τῆς
[2, 2]	βεβαιωτὴν ἐν αὐτῇ Καίσαρα καθίστατο	τοῦ	διαδόχου· Ὁ γὰρ σωφρονῶν ὥστε
[2, 2]	τῆς βασιλείας μόνον ἀλλὰ καὶ	τοῦ	δικάζοντος αὐτὴν Καίσαρος. Τῶν δ'
[2, 8]	ἀναιροῦσιν καὶ τὸν θεὸν ἔξω	τοῦ	δρᾶν τι κακὸν ἢ ἐφορᾶν
[2, 8]	ἐπειδὰν τρὶς καθαρθῶσιν εἰς πεῖραν	τοῦ	δύνασθαι τίκτειν, οὕτως ἄγονται. Ταῖς
[2, 6]	Εἰς τοσοῦτον μέντοι μετριότητος καὶ	τοῦ	δυστυχεῖν ἔθους προελθεῖν, ὥστε ὑπομεῖναι
[2, 18]	Γαλιλαίαν ἀπέστειλεν Καισέννιον Γάλλον ἡγεμόνα	τοῦ	δωδεκάτου τάγματος παραδοὺς δύναμιν ὅσην
[2, 6]	Οὐάρου πρέσβεις ἐξεληλύθεσαν περὶ τῆς	τοῦ	ἔθνους αὐτονομίας· ἦσαν δὲ πεντήκοντα
[2, 22]	τὴν Ἰδουμαίαν· ὥστε τοὺς ἄρχοντας	τοῦ	ἔθνους διὰ τὸ πλῆθος τῶν
[2, 12]	καὶ τὸ φύσει στασιῶδες ἐκ	τοῦ	ἔθνους ἐχώρουν ἐπὶ μάχην λίθους
[2, 20]	ἑβδομήκοντα τοὺς σωφρονεστάτους ἐπιλέξας ἐκ	τοῦ	ἔθνους κατέστησεν ἄρχοντας ὅλης τῆς
[2, 10]	Ἰουδαίαν ἑαυτοῦ καὶ τὰς ἱκεσίας	τοῦ	ἔθνους, ὅτι τε, εἰ μὴ
[2, 14]	τριακοσίων μυριάδων ἱκέτευον ἐλεῆσαι τὰς	τοῦ	ἔθνους συμφορὰς καὶ τὸν λυμεῶνα
[2, 18]	καλεῖται ἀνδρῶν, διορίζει δὲ ἀπὸ	τοῦ	ἔθνους τὴν Πτολεμαίδα. Καὶ καταλαβὼν
[2, 6]	τοὺς βασιλεῖς αἰτίας, κατηγόρει δὲ	τοῦ	ἔθνους τό τε δύσαρκτον καὶ
[2, 17]	ἀθροίζουσι τὸν δῆμον, ἥτις ἦν	τοῦ	ἔνδον ἱεροῦ τετραμμένη πρὸς ἀνατολὰς
[2, 15]	τυχεῖν αἰδοῦς αὐτὴν τὸν περὶ	τοῦ	ζῆν κίνδυνον ἐπείρασεν. (Ταῦτα μὲν
[2, 6]	Αὐρανῖτίς τε καὶ μέρη τινὰ	τοῦ	Ζήνωνος οἴκου τὰ περὶ ἰννάνω,
[2, 11]	οὖν ἦσαν, ὡς προεῖπον, Ἀριστοβούλου	τοῦ	Ἡρώδου παῖδες, Ἀριστόβουλος δὲ καὶ
[2, 12]	καθίστησιν Κλαύδιος εἰς τὴν βασιλείαν	τοῦ	θείου τὸν Ἀγρίππαν υἱὸν Ἀγρίππα·
[2, 13]	εἰς τὴν ἐρημίαν ὡς ἐκεῖ	τοῦ	θεοῦ δείξοντος αὐτοῖς σημεῖα ἐλευθερίας.
[2, 8]	ὡς μὴ τὰς αὐγὰς ὑβρίζοιεν	τοῦ	θεοῦ, θακεύουσιν εἰς αὐτόν. Ἔπειτα
[2, 3]	τοῦ δέους σκεδασθέντων ἐρήμῳ τῷ	τοῦ	θεοῦ θησαυρῷ προσπεσόντες οἱ στρατιῶται
[2, 15]	τὴν Φλώρου πλεονεξίαν· τῶν γὰρ	τοῦ	θεοῦ θησαυρῶν ἐφιέμενος καὶ διὰ
[2, 16]	ἅγια καὶ τοὺς ἱεροὺς ἀγγέλους	τοῦ	θεοῦ καὶ πατρίδα τὴν κοινήν,
[2, 16]	τηρεῖν τὴν εἰρήνην προτρεψάμενος καὶ	τοῦ	θεοῦ προσκυνήσας ὅθεν ἐξῆν τὰ
[2, 16]	ἴῃ. Λοιπὸν οὖν ἐπὶ τὴν	τοῦ	θεοῦ συμμαχίαν καταφευκτέον. Ἀλλὰ καὶ
[2, 10]	ἐμοὶ μᾶλλον, εἰπών, ἢ γὰρ	τοῦ	θεοῦ συνεργοῦντος πείσας Καίσαρα σωθήσομαι
[2, 15]	μὲν ἱερεὺς πᾶς δ' ὑπηρέτης	τοῦ	θεοῦ τὰ ἅγια σκεύη προκομίσαντες
[2, 2]	τὸ διάδημα, προκαθίσας δ' ἐπὶ	τοῦ	θρόνου καὶ χρηματίσας βασιλεὺς τάξεις
[2, 15]	πάλιν ἐπελθὼν ὁ Φλῶρος κρατήσῃ	τοῦ	ἱεροῦ διὰ τῆς Ἀντωνίας, ἀναβάντες
[2, 12]	Ἰουδαίοις ἀκατάσχετος, καὶ τραπέντες ἐκ	τοῦ	ἱεροῦ διέφευγον εἰς τὴν πόλιν.
[2, 16]	καὶ τῶν ἱερῶν περιβόλων. φείσασθε	τοῦ	ἱεροῦ καὶ τὸν ναὸν ἑαυτοῖς
[2, 3]	στρατοπεδεύονται, πρός τε τῷ βορείῳ	τοῦ	ἱεροῦ κλίματι καὶ πρὸς τῷ
[2, 17]	Καὶ τούτοις μὲν ἦν ἀγὼν	τοῦ	ἱεροῦ κρατῆσαι μάλιστα καὶ τοὺς
[2, 15]	ἀναβάντες εὐθέως τὰς συνεχεῖς στοὰς	τοῦ	ἱεροῦ πρὸς τὴν Ἀντωνίαν διέκοψαν.
[2, 12]	τῆς Ῥωμαικῆς σπείρας ὑπὲρ τὴν	τοῦ	ἱεροῦ στοὰν ἐφεστώσης, ἔνοπλοι δ'
[2, 19]	κακούμενοι τὸ τεῖχος ὑπέσυρον καὶ	τοῦ	ἱεροῦ τὴν πύλην ὑποπιμπράναι παρεσκευάζοντο.
[2, 17]	γὰρ τὸ στασιάζον ἐκράτει καὶ	τοῦ	ἱεροῦ. Χερμάσιν μὲν οὖν καὶ
[2, 9]	Φίλιππος, ὁ μὲν πρὸς ταῖς	τοῦ	Ἰορδάνου πηγαῖς ἐν Πανεάδι πόλιν
[2, 21]	μὲν οὖν φίλοι καὶ σωματοφύλακες	τοῦ	Ἰωσήπου καταπλαγέντες τὴν ὁρμὴν τοῦ
[2, 21]	λαιάν· εἰς τοσοῦτον δέους ὑπὸ	τοῦ	Ἰωσήπου προήχθη. Τότε μὲν δὴ
[2, 21]	καὶ δευτέραν ἤρτυσεν ἐπιβουλὴν κατὰ	τοῦ	Ἰωσήπου. Σκηψάμενος δὴ νόσον ἱκέτευσεν
[2, 21]	ἀγανακτοῦντες, ἅμα δὲ καὶ προσκεψάμενοι	τοῦ	Ἰωσήπου τὴν διάνοιαν, ὅτι μέλλοι
[2, 7]	Πρὶν κληθῆναι δ' αὐτὸν ὑπὸ	τοῦ	Καίσαρος ὄναρ ἰδεῖν φασιν τοιόνδε·
[2, 18]	τὸ δὲ ἄστυ καίτοι θαυμάσας	τοῦ	κάλλους ἔχον τὰς οἰκίας ὁμοίως
[2, 17]	τούτῳ Μανάημός τις, υἱὸς Ἰούδα	τοῦ	καλουμένου Γαλιλαίου, σοφιστὴς δεινότατος, ὁ
[2, 19]	Ἱεροσολύμων κατεδίωξεν. Στρατοπεδευσάμενος δὲ ἐπὶ	τοῦ	καλουμένου Σκοποῦ, διέχει δ' οὗτος
[2, 2]	Εἰ μέντοι καὶ κυριωτέραν τὴν	τοῦ	κάμνοντος κρίσιν τιθείη τις, ἀποκεχειροτονῆσθαι
[2, 7]	ἥπερ ἦν θυγάτηρ μὲν Ἀρχελάου	τοῦ	Καππαδόκων βασιλέως, γυνὴ δὲ Ἀλεξάνδρου
[2, 17]	ἀμφοτέρων φόνος ἐγίνετο, καὶ οὐδέτεροι	τοῦ	καταληφθέντος μέρους εἶκον. (Τῇ δ'
[2, 4]	τῆς Γαλιλαίας Ἰούδας υἱὸς Ἐζεκία	τοῦ	κατατρέχοντός ποτε τὴν χώραν ἀρχιλῃστοῦ
[2, 6]	τινα τῶν κειμηλίων εἰς τὴν	τοῦ	κατοιχομένου τιμὴν ἐξελόμενος. ~(Κἀν τούτῳ
[2, 19]	εἰς τὴν πόλιν. Μένοντος δὲ	τοῦ	Κεστίου κατὰ χώραν τρισὶν ἡμέραις
[2, 17]	καινοτομεῖν θρησκείαν ξένην καὶ μετὰ	τοῦ	κινδύνου καταψηφίσασθαι τῆς πόλεως ἀσέβειαν,
[2, 5]	τῆς στρατιᾶς ἐπὶ τοὺς αἰτίους	τοῦ	κινήματος ἔπεμψεν περὶ τὴν χώραν,
[2, 21]	ἐξελθεῖν, ἵνα ἀποκόψῃ τὰς χεῖρας	τοῦ	Κλείτου. Δείσας δὲ ἐκεῖνος εἰς
[2, 12]	τὸ πλῆθος ἠγανάκτησεν, καὶ κατεβόων	τοῦ	Κουμανοῦ κολάζειν τὸν στρατιώτην, οἱ
[2, 8]	Ῥωμαίοις τάξεως Κωπώνιος πέμπεται μέχρι	τοῦ	κτείνειν λαβὼν παρὰ Καίσαρος ἐξουσίαν.
[2, 13]	ἐπιβουλευόντων τὸ τάχος ἦν καὶ	τοῦ	λαθεῖν ἡ τέχνη. (Συνέστη δὲ
[2, 12]	ἔβαλλον. Καὶ Κουμανὸς δείσας μὴ	τοῦ	λαοῦ παντὸς ἐπ' αὐτὸν ὁρμὴ
[2, 8]	διαμένειν, καὶ συμπλέκεσθαι μὲν ἐκ	τοῦ	λεπτοτάτου φοιτώσας αἰθέρος ὥσπερ εἱρκταῖς
[2, 7]	ἀναιρεθέντα ὑφ' Ἡρώδου κατ' ἐλπίδα	τοῦ	λήσειν ἧκεν εἰς Ῥώμην. Συνεργὸς
[2, 12]	μηδενὶ τῶν ἀρχόντων κατέχοντι πειθόμενοι.	Τοῦ	λῃστρικοῦ δ' αὐτῶν καὶ στασιώδους
[2, 2]	ἔλεγεν γεγονέναι. Καὶ τὸν ἀγῶνα	τοῦ	λόγου παντὸς ἐναπηρείσατο τῷ πλήθει
[2, 14]	ἀρχιλῃστὴς ἢ τύραννος προανεῖχεν ἐκ	τοῦ	λόχου, τοῖς δορυφοροῦσι δὲ πρὸς
[2, 14]	αὐτεξούσιον, ὥσπερ ἄδειαν πεπρακὼς Ἰουδαίοις	τοῦ	μάχεσθαι. (Τῆς δ' ἐπιούσης ἡμέρας
[2, 8]	παρὰ Ἰουδαίοις εἴδη φιλοσοφεῖται, καὶ	τοῦ	μὲν αἱρετισταὶ Φαρισαῖοι, τοῦ δὲ
[2, 21]	ἔνδον Ἀγρίππαν τὸν βασιλέα. Καὶ	τοῦ	μὲν μὴ καταντήσαντος ἐφ' ἣν
[2, 17]	τοσοῦτον γὰρ ἔλειπεν, ἠθροίσθη. Καὶ	τοῦ	μὲν πολέμου τότε οὕτω τὴν
[2, 1]	τὸ διάδημα περιαπτούσης αὐτῷ δεδέχθαι·	τοῦ	μέντοι προθύμου καὶ τῆς εὐνοίας
[2, 10]	τῷ τῆς Γαλιλαίας, ἀπὸ δὲ	τοῦ	μεσημβρινοῦ τῷ Καρμήλῳ διέχοντι σταδίους
[2, 16]	Τότε τοιγαροῦν ἐχρῆν πάνθ' ὑπὲρ	τοῦ	μὴ δέξασθαι Ῥωμαίους ποιεῖν, ὅτε
[2, 6]	μέρει τῶν φόρων εἰς τιμὴν	τοῦ	μὴ μετὰ τῶν ἄλλων ἀποστῆναι.
[2, 14]	σιωπᾶν, τοὺς ἄπληγας δὲ δέει	τοῦ	μὴ τὰ αὐτὰ παθεῖν καὶ
[2, 16]	τῆς δουλείας χαλεπή, καὶ περὶ	τοῦ	μηδ' ἄρξασθαι ταύτης ὁ ἀγὼν
[2, 16]	ἐλευθερίας ἐπιθυμεῖν ἄωρον, δέον ὑπὲρ	τοῦ	μηδὲ ἀποβαλεῖν αὐτὴν ἀγωνίζεσθαι πρότερον·
[2, 15]	καὶ μόνον ἔφη τεκμήριον ἔσεσθαι	τοῦ	μηδὲν ἔτι τὸν δῆμον νεωτερίσειν,
[2, 15]	τῶν παρακαλούντων καὶ κατ' ἐλπίδα	τοῦ	μηδὲν ἔτι τὸν Φλῶρον εἰς
[2, 15]	δὲ πάντα περὶ ἀσφαλείας καὶ	τοῦ	μηδὲν νεωτερίσειν ὑποσχομένων, εἰ μίαν
[2, 7]	παρὰ Καίσαρος ἔχεις τὸ ζῆν	τοῦ	μηνῦσαι τὸν ἀναπείσαντά σε πλανᾶσθαι
[2, 18]	ἂν εἴη μοι καὶ ποινὴ	τοῦ	μιάσματος ἀξία καὶ πρὸς ἀνδρείαν
[2, 1]	ἐκκοπέντα χρυσοῦν ἀετὸν τῆς πύλης	τοῦ	ναοῦ. Ἦν δὲ τὸ πένθος
[2, 1]	ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων καὶ	τοῦ	ναοῦ πυρὶ παραπολέσθαι. Τιμωρεῖν δ'
[2, 21]	ἐπιφανῶν ἄνδρας ἔστειλαν, τόν τε	τοῦ	Νομικοῦ Ἰώεσδρον καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι
[2, 8]	αὐτοῖς μετὰ τὸν θεὸν τοὔνομα	τοῦ	νομοθέτου, κἂν βλασφημήσῃ τις εἰς
[2, 10]	τὸ πλῆθος πάντ' ἐβόα πρὸ	τοῦ	νόμου πάσχειν ἑτοίμως ἔχειν. Καταστείλας
[2, 16]	οἰκίας, αὕτη γὰρ ἦν ἐπάνω	τοῦ	ξυστοῦ πρὸς τὸ πέραν τῆς
[2, 1]	μόνον ἔφη τῆς ἐξουσίας ἐπὶ	τοῦ	παρόντος, ἀλλὰ καὶ τῶν ὀνομάτων,
[2, 1]	ἐν πᾶσιν πρὸς αὐτοὺς φανῆναι	τοῦ	πατρὸς ἀμείνων. (Ἐπὶ τούτοις ἡδόμενον
[2, 2]	τοὺς ἐπὶ μεγίσταις αἰτίαις παρὰ	τοῦ	πατρὸς δεδεμένους λύσας, νῦν ἥκει
[2, 1]	ἣν ἐνεδείξαντο περὶ τὴν κηδείαν	τοῦ	πατρός, εὐχαριστεῖ καὶ τῆς πρὸς
[2, 2]	δικαίων γράψας καὶ τὸν δακτύλιον	τοῦ	πατρὸς καὶ τοὺς λόγους εἰσπέμπει
[2, 2]	ὡς καὶ τὸ πένθος κατειρωνεύσατο	τοῦ	πατρός, μεθ' ἡμέραν μὲν ἐπισχηματίζων
[2, 6]	τηλικούτου τυράννου παῖδα μετὰ τὴν	τοῦ	πατρὸς τελευτὴν βασιλέα τε προσειπεῖν
[2, 19]	τε ἱππεῖς ἐκπεριελθόντες ἐπήμυναν καὶ	τοῦ	πεζοῦ τὸ μὴ σφόδρα κάμνον,
[2, 20]	μὲν τὸ κάμνον ἐπιστρέφειν ἐκ	τοῦ	περιόντος, ἐν δὲ τῷ πονοῦντι
[2, 12]	δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα τὸ πάθος	τοῦ	πεφονευμένου τὰ πλήθη συνετάραξεν καὶ
[2, 9]	τοῦ πλήθους ἀγανάκτησις ἦν, καὶ	τοῦ	Πιλάτου παρόντος εἰς Ἱεροσόλυμα περιστάντες
[2, 9]	ἀπὸ τετρακοσίων σταδίων. Πρὸς τοῦτο	τοῦ	πλήθους ἀγανάκτησις ἦν, καὶ τοῦ
[2, 1]	δείσας Ἀρχέλαος πρὶν δι' ὅλου	τοῦ	πλήθους διαδραμεῖν τὴν νόσον ὑποπέμπει
[2, 17]	τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ πᾶν ὅσον	τοῦ	πλήθους εἰρήνην ἠγάπα τὴν ἄνω
[2, 2]	ἐν ᾧ καὶ τὴν ταραχὴν	τοῦ	πλήθους ἐκ τῆς ἐπὶ τούτοις
[2, 12]	πάλιν Ἰουδαίων ἐγένετο. Συνεληλυθότος γὰρ	τοῦ	πλήθους ἐπὶ τὴν ἑορτὴν τῶν
[2, 21]	τοῦ Ἰωσήπου καταπλαγέντες τὴν ὁρμὴν	τοῦ	πλήθους ἔφυγον πλὴν τεσσάρων πάντες,
[2, 14]	γε μὴν Κέστιος τὴν ὁρμὴν	τοῦ	πλήθους καταστείλας καὶ δοὺς ἔμφασιν
[2, 20]	δ' εὐπειθὲς ὁρῶν περιγινόμενον ἐκ	τοῦ	πλήθους τῶν ἡγεμόνων ῥωμαικώτερον ἔτεμνεν
[2, 16]	ἕκαστον τούτων ὡς ἔστιν μικρὰ	τοῦ	πολεμεῖν ἡ ὑπόθεσις, καὶ πρῶτά
[2, 17]	προσίεσαν οἱ λῃστρικοὶ καὶ τὴν	τοῦ	πολέμου καταβολὴν ἐνσκευαζόμενοι. Συνιδόντες οὖν
[2, 15]	Φλώρῳ μὲν ἀποκοπήσεσθαι τὴν ἀφορμὴν	τοῦ	πολέμου, κερδήσειν δ' αὐτοὺς τὴν
[2, 20]	εἰς τὸ ἱερὸν στρατηγοὺς ἀπεδείκνυσαν	τοῦ	πολέμου πλείονας. ρέθη δὲ Ἰώσηπός
[2, 14]	εἰς Καισάρειαν ἐλθόντα σβέσαι τὸ	τοῦ	πολέμου πῦρ ἐκεῖθεν ἀρχόμενον καὶ
[2, 17]	ἀνηκέστους μὲν ἤδη τὰς αἰτίας	τοῦ	πολέμου, τὴν δὲ πόλιν τηλικούτῳ
[2, 20]	δηλώσοντας ἀνάγκην καὶ τὰς αἰτίας	τοῦ	πολέμου τρέψοντας εἰς Φλῶρον· τὴν
[2, 10]	οἱ μὲν ἠπίστουν ἐπὶ ταῖς	τοῦ	πολέμου φήμαις, οἱ δὲ πιστεύοντες
[2, 16]	Βοσπορανούς τε καὶ τὰ περίοικα	τοῦ	Πόντου καὶ τῆς Μαιώτιδος ἔθνη;
[2, 21]	πορίζειν καὶ μὴ παροξύνωνται κατὰ	τοῦ	πορίζοντος. (Ἔνθα δὴ τὸ μὲν
[2, 10]	περιέχεται δὲ ὄρεσιν ἐκ μὲν	τοῦ	πρὸς ἀνατολὴν κλίματος ἀπὸ σταδίων
[2, 10]	ἀνυπερβλήτου θρησκείας τῶν ἀνδρῶν καὶ	τοῦ	πρὸς θάνατον ἑτοίμου παραστήματος. Καὶ
[2, 17]	θυσίαν προσδέχεσθαι. Τοῦτο δ' ἦν	τοῦ	πρὸς Ῥωμαίους πολέμου καταβολή· τὴν
[2, 7]	μὲν τάχιστα καὶ τὰς διαφορὰς	τοῦ	προσώπου τό τε ὅλον σῶμα
[2, 17]	ἐπιβουλὴν αὐτῶν προαισθόμενοι, τάχα καὶ	τοῦ	πύργου κινηθέντος ὡς ὑπωρύττετο, δεύτερον
[2, 4]	πολυτελῶν ἐπαύλεις, ἁρπαγὰς ῥᾳδίως ἐκ	τοῦ	πυρὸς αὑτῷ ποριζόμενος. Κἂν ἔφθη
[2, 21]	αὐτὸς δὲ κοιμώμενος ἤδη προσφερομένου	τοῦ	πυρὸς διανίσταται, Καὶ παραινούντων φεύγειν
[2, 5]	τοὺς Σεβαστηνούς, οἵ τε ἀπὸ	τοῦ	Ῥωμαικοῦ τάγματος τὸν συνήθη τρόπον
[2, 9]	Σαλώμη γὰρ τελευτῶσα Ἰουλίᾳ τῇ	τοῦ	Σεβαστοῦ γυναικὶ τήν τε αὐτῆς
[2, 16]	σὺν ἑνὶ θεράποντι περιελθεῖν μέχρι	τοῦ	Σιλωᾶ τὴν πόλιν, ἵνα γνῷ
[2, 20]	τῆς πόλεως ἀνεγείρειν· τὸν γὰρ	τοῦ	Σίμωνος υἱὸν Ἐλεάζαρον καίπερ ὑφ'
[2, 21]	Σχετλιάζοντα δὲ τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ	τοῦ	σκάφους ὁ Κλεῖτος ὁρῶν καὶ
[2, 14]	δυνατοὶ τὸν Ἀλβῖνον προσελάμβανον ὥστε	τοῦ	στασιάζειν αὐτοῖς παρέχειν ἄδειαν, τοῦ
[2, 11]	ἀκούσας Κλαύδιος κατέσχεν τὰς ὁρμὰς	τοῦ	στρατιωτικοῦ προσδέχεταί τε τὴν σύγκλητον
[2, 18]	Περιέρχεται δ' αὐτὸν ἀξία ποινὴ	τοῦ	συγγενικοῦ φόνου· ἐπεὶ γὰρ περισχόντες
[2, 12]	γεγονέναι μὴ θελήσαντα τοὺς αὐθέντας	τοῦ	σφαγέντος ἐπεξελθεῖν. (Κουαδρᾶτος δὲ τότε
[2, 21]	συνθήκας ἐξομολογεῖσθαι· Προειλήφεσαν γὰρ ἐκ	τοῦ	σχήματος οὐδὲν αὐτὸν ἀρνήσεσθαι τῶν
[2, 2]	ὅτε χεῖρον τὴν ψυχὴν κάμνων	τοῦ	σώματος ἀκρατὴς ἦν ὑγιαίνοντος λογισμοῦ
[2, 20]	περὶ αὑτὸν εἶχεν ἑξακοσίους φύλακας	τοῦ	σώματος. Ἔτρεφον δὲ πλὴν τῶν
[2, 16]	συμβουλεύειν ἐθάρρησα· περισσὸς γὰρ ὑπὲρ	τοῦ	τὰ δέοντα ποιεῖν πᾶς λόγος,
[2, 3]	δεόμενος ὡς εἰ βραδύνοι κατακοπησομένου	τοῦ	τάγματος· αὐτὸς δὲ ἐπὶ τὸν
[2, 8]	περιζώματι. Τοιαῦτα μὲν ἔθη τοῦδε	τοῦ	τάγματος. (Δύο δὲ τῶν προτέρων
[2, 8]	Κηδεμὼν δ' ἐν ἑκάστῃ πόλει	τοῦ	τάγματος ἐξαιρέτως τῶν ξένων ἀποδείκνυται
[2, 3]	ἄδειαν τῷ Σαβίνῳ βουλομένῳ μετὰ	τοῦ	τάγματος ἐξιέναι. Συνελάμβανον δ' αὐτοῖς
[2, 8]	ἐπ' ἀξιοχρέοις ἁμαρτήμασιν ἁλόντας ἐκβάλλουσι	τοῦ	τάγματος. Ὁ δ' ἐκκριθεὶς οἰκτίστῳ
[2, 5]	ἡγεμόνων γράμματα δεῖσαί τε περὶ	τοῦ	τάγματος ὅλου παρέστη καὶ σπεύδειν
[2, 20]	τε καὶ λῃστείας καὶ ἁρπαγῆς	τοῦ	τε ἐξαπατᾶν τὸ ὁμόφυλον τοῦ
[2, 15]	πλῆθος βιαζόμενοι παρελθεῖν καὶ κρατῆσαι	τοῦ	τε ἱεροῦ καὶ τῆς Ἀντωνίας·
[2, 20]	τοῦ τε ἐξαπατᾶν τὸ ὁμόφυλον	τοῦ	τε κέρδος οἰκεῖον ἡγεῖσθαι τὴν
[2, 16]	τραπόμενος ἐπικουρεῖν τὸν Ἀγρίππαν ἱκέτευεν,	τοῦ	τε Νεαπολιτανοῦ κατεβόων ὅσα πάθοιεν
[2, 11]	Κλαύδιον. Ὑπήντων δ' αὐτοῖς πρὸ	τοῦ	τείχους γυμνοῖς τοῖς ξίφεσιν οἱ
[2, 19]	ἀπὸ τῶν πύργων τοὺς ἀποπειρωμένους	τοῦ	τείχους ἔβαλλον. Πέντε μὲν οὖν
[2, 3]	τινὲς δ' εἰς τοὐπίσω κατὰ	τοῦ	τείχους ἐκρημνίζοντο, ἔνιοι δ' ὑπ'
[2, 19]	μὲν περὶ τὸν Ἄνανον ἀπὸ	τοῦ	τείχους κατέβαλον καὶ λίθοις παίοντες
[2, 9]	ἀρχὴν Ἀγρίππας φθόνῳ τὰς Ἡρώδου	τοῦ	τετράρχου διήγειρεν ἐπιθυμίας. Ἐνῆγε δὲ
[2, 9]	ἐσιώπησεν. (Κἀν τούτῳ κατήγορος Ἡρώδου	τοῦ	τετραρχοῦντος Ἀγρίππας υἱὸς Ἀριστοβούλου, ὃν
[2, 21]	χρημάτων, οἷς εὐθέως ἐχρῆτο κατὰ	τοῦ	τὴν ἐργασίαν παρασχόντος. Καὶ ὑπολαβών,
[2, 19]	δ' αὐτῶν ἔδοξαν οἱ Μονοβάζου	τοῦ	τῆς Ἀδιαβηνῆς βασιλέως συγγενεῖς, Μονόβαζός
[2, 10]	τὸ τὴν ὑπερχυθεῖσαν ὕελον ἐκ	τοῦ	τόπου πάλιν ψάμμον γίνεσθαι εἰκαίαν.
[2, 14]	ἔδησεν τοὺς ἄνδρας αἰτιώμενος ὑπὲρ	τοῦ	τοὺς νόμους ἐξενεγκεῖν τῆς Καισαρείας.
[2, 21]	τὴν μεθορίαν ἐξῃτήσατο. Συνωνούμενος δὲ	τοῦ	Τυρίου νομίσματος, ὃ τέσσαρας Ἀττικὰς
[2, 14]	τις πρὸς αὐτὸν ἐτόλμησεν κατὰ	τοῦ	Φλώρου· παραγενόμενον δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα
[2, 18]	τὸ πειθήνιον ἔχοντες ἅμα νεύματι	τοῦ	φονεύειν ἐπαύσαντο, τὸ δημοτικὸν δὲ
[2, 15]	πέμπουσα πρὸς Φλῶρον ἐδέετο παύσασθαι	τοῦ	φόνου. Καὶ ὁ μὲν οὔτε
[2, 12]	Γαλιλαίαν διαβάντα τιμωρήσασθαι τοὺς αἰτίους	τοῦ	φόνου· μόνως γὰρ ἂν οὕτως
[2, 3]	πολιορκίᾳ τῶν τειχῶν ἅμα πειρώμενοι	τοῦ	φρουρίου καὶ τοῖς περὶ τὸν
[2, 3]	αὐτὸς δὲ ἐπὶ τὸν ὑψηλότατον	τοῦ	φρουρίου πύργον ἀναβάς, ὃς ἐκαλεῖτο
[2, 14]	αὐτοῖς τῶν νόμων, μεμιασμένου δὲ	τοῦ	χωρίου. Τὸ μὲν οὖν εὐσταθὲς
[2, 8]	ἐν περιζώματι. Τοιαῦτα μὲν ἔθη	τοῦδε	τοῦ τάγματος. (Δύο δὲ τῶν
[2, 16]	αὐτῶν τὴν οἰκείαν εὐδαιμονίαν. Καὶ	τοῦθ'	ὑπομένουσιν οὐ διὰ φρονημάτων μαλακίαν
[2, 10]	μὴν καὶ ἐμοὶ φυλακτέος ὁ	τοὐμοῦ	δεσπότου νόμος” ἔφη· παραβὰς γὰρ
[2, 18]	πράγματα τούτου τῶν ἑταίρων τις	τοὔνομα	Νόαρος, Σοαίμῳ τῷ βασιλεῖ προσήκων
[2, 8]	παρ' αὐτοῖς μετὰ τὸν θεὸν	τοὔνομα	τοῦ νομοθέτου, κἂν βλασφημήσῃ τις
[2, 3]	εἰς αὐτούς, τινὲς δ' εἰς	τοὐπίσω	κατὰ τοῦ τείχους ἐκρημνίζοντο, ἔνιοι
[2, 18]	ὁπλιτῶν ἅπαντας ἀναιρεῖ, τολμήσας μὲν	τοὖργον	δίχα τῆς Ἀγρίππα γνώμης, διὰ
[2, 19]	ἔφθη διαφυγεῖν· τοῦ δήμου δὲ	τοὺς	ἀγανακτήσαντας λίθοις καὶ ξύλοις παίοντες
[2, 21]	ταπείνωσις προπαρασκευὴ στρατηγήματος, καὶ τεχνιτεύων	τοὺς	ἀγανακτοῦντας κατ' αὐτοῦ κατ' ἀλλήλων
[2, 16]	προφάσεων. Εἰ μὲν γὰρ ἀμύνεσθε	τοὺς	ἀδικοῦντας, τί σεμνύνετε τὴν ἐλευθερίαν;
[2, 8]	ἐξ ἐπιτάγματος, μισήσειν δ' ἀεὶ	τοὺς	ἀδίκους καὶ συναγωνιεῖσθαι τοῖς δικαίοις·
[2, 8]	παθεῖν, ἀλλ' οὐδὲ κολακεῦσαί ποτε	τοὺς	αἰκιζομένους ἢ δακρῦσαι. Μειδιῶντες δὲ
[2, 8]	φυλάξειν καὶ μήτε κρύψειν τι	τοὺς	αἱρετιστὰς μήθ' ἑτέροις αὐτῶν τι
[2, 14]	τῆς ἀμύνης, εἰ μὴ προάγοιεν	τοὺς	αἰτίους. Οἱ δὲ τὸν μὲν
[2, 5]	κατὰ μοῖραν τῆς στρατιᾶς ἐπὶ	τοὺς	αἰτίους τοῦ κινήματος ἔπεμψεν περὶ
[2, 12]	εἰς τὴν Γαλιλαίαν διαβάντα τιμωρήσασθαι	τοὺς	αἰτίους τοῦ φόνου· μόνως γὰρ
[2, 16]	ἐμοὶ δὲ διαπίπτει καὶ πρὸς	τοὺς	ἀκούειν ἐθέλοντας ὁ λόγος, ἐὰν
[2, 14]	τὸ μὴ χαῖρον ἡσυχίᾳ πρὸς	τοὺς	Ἀλβίνου κοινωνοὺς ἀπέκλινεν. Ἕκαστος δὲ
[2, 7]	ἀναλώμασιν. (Καῖσαρ δὲ γινώσκων ἀκριβῶς>	τοὺς	Ἀλεξάνδρου χαρακτῆρας, κατηγόρητο γὰρ ὑφ'
[2, 15]	γοῦν ἐν ὄμμασιν αὐτῆς ᾐκίζοντο	τοὺς	ἁλισκομένους καὶ διέφθειρον, ἀλλὰ κἂν
[2, 18]	ὁμόνοιαν βεβαιῶσαι καὶ τὸ πρὸς	τοὺς	ἀλλοεθνεῖς πιστὸν ἐπιδείξασθαι, μεταβαίνειν ἅμα
[2, 4]	Πολλὰ τοιαῦτα τοὺς ἐπιχωρίους καὶ	τοὺς	ἀλλοφύλους παρ' ὅλον τὸν πόλεμον
[2, 18]	συστραφέντες γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ	τοὺς	ἄμεινον ὡπλισμένους ἑαυτῶν προταξάμενοι μέχρι
[2, 14]	Ὁ δὲ καὶ συλλαβὼν ἔδησεν	τοὺς	ἄνδρας αἰτιώμενος ὑπὲρ τοῦ τοὺς
[2, 21]	εἰς Ταριχέας ἀναπλεῖν καὶ συγκλείειν	τοὺς	ἄνδρας εἰς τὸ δεσμωτήριον, μέχρι
[2, 21]	θύρας ἐξαπίνης ἀνοίξας ᾑμαγμένους ἐξαφῆκεν	τοὺς	ἄνδρας καὶ τοσαύτην τοῖς ἀπειλοῦσιν
[2, 10]	Ἱεροσολύμων ἔπεμψεν ἐγκαθιδρύσοντα τῷ ναῷ	τοὺς	ἀνδριάντας αὐτοῦ, προστάξας, εἰ μὴ
[2, 2]	ἀναγκαῖον ἀπέφηνεν· πολεμίους γὰρ γεγονέναι	τοὺς	ἀνῃρημένους οὐ τῆς βασιλείας μόνον
[2, 3]	βέλη, συνετρίβοντο πολλοὶ καὶ οὔτε	τοὺς	ἄνωθεν βάλλοντας ἀμύνεσθαι ῥᾴδιον ἦν
[2, 19]	ἐλπίδι πρὸς τὸν Ἀγρίππαν μεταβάληται,	τοὺς	ἀπ' αὐτοῦ πρεσβεύοντας ὥρμησαν ἀνελεῖν.
[2, 16]	καὶ μέχρι τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης	τοὺς	ἀπείρους νέμουσαν Αἰθίοπας ἐχειρώσαντο μὲν
[2, 14]	ὑπὲρ ὧν ἀγανακτεῖν ἐχρῆν σιωπᾶν,	τοὺς	ἄπληγας δὲ δέει τοῦ μὴ
[2, 21]	πόλιν αὐτῷ τῷ τειχίσαντι, προσδέχεσθαι	τοὺς	ἀπολογησομένους ἔφασκεν καὶ δι' ὧν
[2, 6]	πεπονθέναι τοὺς καταλειφθέντας, ὥστε μακαρίζεσθαι	τοὺς	ἀπολωλότας· βεβασανικέναι γὰρ οὐ μόνον
[2, 15]	τὸ στασιῶδες ἠπείθει, καὶ διὰ	τοὺς	ἀπολωλότας τὸ πλῆθος ἔρρεπεν πρὸς
[2, 19]	δὲ διαστάντες ἀπὸ τῶν πύργων	τοὺς	ἀποπειρωμένους τοῦ τείχους ἔβαλλον. Πέντε
[2, 17]	μετ' ἀδείας τοῖς εὐπόροις ἐπαναστήσωσι	τοὺς	ἀπόρους. Φυγόντων δὲ τῶν πρὸς
[2, 21]	σαββάτου. Δόλῳ δὴ περιελθεῖν ἐπενόει	τοὺς	ἀποστάντας. Καὶ τὰς μὲν πύλας
[2, 21]	συλλογὴν οὔτε μόνος ἐξορμᾶν ἐπὶ	τοὺς	ἀποστάντας οὔτε μένειν ὑπέμενεν, δεδοικὼς
[2, 8]	μὲν σιτοποιὸς ἐν τάξει παρατίθησι	τοὺς	ἄρτους, ὁ δὲ μάγειρος ἓν
[2, 6]	τοὺς βασιλεῖς. Συνδιέβαλλε δὲ καὶ	τοὺς	Ἀρχελάου συγγενεῖς, ὅσοι πρὸς τοὺς
[2, 12]	δ' ἑτέρους τῶν δυνατωτάτων καὶ	τοὺς	ἀρχιερεῖς Ἰωνάθην καὶ Ἀνανίαν τόν
[2, 16]	ἐπί τε τὸν βασιλέα καὶ	τοὺς	ἀρχιερεῖς τραπόμενον πέμπειν κατὰ Φλώρου
[2, 22]	μένων συνελῄζετο τὴν Ἰδουμαίαν· ὥστε	τοὺς	ἄρχοντας τοῦ ἔθνους διὰ τὸ
[2, 12]	ἀποβεβηκότων Κουμανὸν γεγονέναι μὴ θελήσαντα	τοὺς	αὐθέντας τοῦ σφαγέντος ἐπεξελθεῖν. (Κουαδρᾶτος
[2, 16]	ἐρευνήσαντα τὴν Ἀσίαν Ἀγησίλαον ἀγαπῶσιν	τοὺς	αὐτοὺς δεσπότας, Καὶ Μακεδόνες ἔτι
[2, 9]	ἐκ συνθήματος ἀθρόοι καταπεσόντες καὶ	τοὺς	αὐχένας παρακλίναντες ἑτοίμους ἀναιρεῖν σφᾶς
[2, 21]	ἢ κτεῖναι προαιρούμενος. Ἐκλαβὼν δὲ	τοὺς	ἀφ' ἑκάστης πόλεως Ἰωάννῃ συναφεστῶτας
[2, 5]	δὲ τῶν ἰδίων ταγμάτων ἐπὶ	τοὺς	ἀφεστῶτας ἠπείγετο. Κἀκεῖνοι πρὶν εἰς
[2, 6]	Νικόλαος ἀπελύσατο μὲν τὰς εἰς	τοὺς	βασιλεῖς αἰτίας, κατηγόρει δὲ τοῦ
[2, 6]	καὶ τὸ δυσπειθὲς φύσει πρὸς	τοὺς	βασιλεῖς. Συνδιέβαλλε δὲ καὶ τοὺς
[2, 17]	τὸ στρατόπεδον ὡς εὐάλωτον ἐπὶ	τοὺς	βασιλικοὺς ἀνέφυγον πύργους, τόν τε
[2, 21]	δὲ μεμψάμενος αὐτῶν τὸ πρὸς	τοὺς	βασιλικοὺς βίαιον τίθησιν τὰ κομισθέντα
[2, 4]	προηγούμενον ἦν Ῥωμαίους τε καὶ	τοὺς	βασιλικούς, διέφευγεν δὲ οὐδὲ Ἰουδαίων
[2, 10]	τε Ῥωμαίων ἐπανατεινόμενος ἰσχὺν καὶ	τοὺς	Γαίου θυμοὺς τήν τε ἰδίαν
[2, 15]	Ἱεροσολύμοις εὐχὴν ἐκτελοῦσα τῷ θεῷ·	τοὺς	γὰρ ἢ νόσῳ καταπονουμένους ἤ
[2, 4]	ἑκατοντάρχην αὐτῶν Ἄρειον καὶ τεσσαράκοντα	τοὺς	γενναιοτάτους κατηκόντισαν, οἱ δὲ λοιποὶ
[2, 17]	ὑπετάσσοντο μετὰ τὸν θεόν, ἀναλαβὼν	τοὺς	γνωρίμους ἀνεχώρησεν εἰς Μασάδαν, ἔνθα
[2, 18]	ὅπλων ἤρξατο σωφρονίζειν, ἀλλ' ὑποπέμψας	τοὺς	γνωρίμους αὐτοῖς παύσασθαι παρεκάλει καὶ
[2, 13]	δὲ τῆς στάσεως ἐπιλέξας ἑκατέρωθεν	τοὺς	γνωρίμους ἔπεμψεν πρέσβεις ἐπὶ Νέρωνα
[2, 10]	συγκαλέσας τό τε πλῆθος καὶ	τοὺς	γνωρίμους πάντας εἰς Τιβεριάδα τήν
[2, 8]	γάμου μὲν παρ' αὐτοῖς ὑπεροψία,	τοὺς	δ' ἀλλοτρίους παῖδας ἐκλαμβάνοντες ἁπαλοὺς
[2, 15]	τῶν θείων κειμηλίων Ῥωμαίους ἐρεθίσαι.	Τοὺς	δ' ἀρχιερεῖς αὐτοὺς ἦν ἰδεῖν
[2, 5]	πόλιν ἑλὼν αὐτὴν μὲν ἐμπίπρησι,	τοὺς	δ' ἐνοικοῦντας ἀνδραποδίζεται. Μετὰ δὲ
[2, 8]	μὲν ὅρκοις τοὺς προσιόντας ἐξασφαλίζονται.	(Τοὺς	δ' ἐπ' ἀξιοχρέοις ἁμαρτήμασιν ἁλόντας
[2, 5]	μὲν ἧττον θορυβώδεις φανέντας ἐφρούρει,	τοὺς	δὲ αἰτιωτάτους ἀνεσταύρωσεν περὶ δισχιλίους.
[2, 20]	ὡς τοὺς μὲν εἰς ὅπλα,	τοὺς	δὲ εἰς ἐργασίαν διῃρῆσθαι, καὶ
[2, 5]	πλήθει μὲν ἠφίει τὰς αἰτίας,	τοὺς	δὲ ἡγεμόνας ἐξετασθησομένους ἔπεμπεν ἐπὶ
[2, 16]	τὴν μὲν ψυχὴν θανάτου καταφρονοῦσαν,	τοὺς	δὲ θυμοὺς τῶν ἀγριωτάτων θηρίων
[2, 19]	καὶ δεδοικότες τὴν τάξιν διασπᾶν,	τοὺς	δὲ Ἰουδαίους ὁρῶντες κούφους καὶ
[2, 20]	αὐτοῖς ἀγὼν ἐγένετο λαθεῖν ἐκείνας.	Τοὺς	δὲ Ἰουδαίους ὡς ἂν ἐν
[2, 1]	πεζοὺς διὰ τῆς πόλεως ἀθρόους,	τοὺς	δὲ ἱππεῖς ἀνὰ τὸ πεδίον·
[2, 20]	συνειδὸς ἔχωσιν πάντες οἱ στρατευόμενοι,	τοὺς	δὲ οἴκοθεν φαύλους οὐ μόνον
[2, 20]	μὲν βίᾳ τῶν ἔτι ῥωμαιζόντων	τοὺς	δὲ πειθοῖ προσήγοντο, καὶ συναθροισθέντες
[2, 18]	ὁμοίως τοὺς μὲν θρασυτέρους ἀπεσκευάσαντο,	τοὺς	δὲ φοβεροὺς διὰ φυλακῆς εἶχον,
[2, 21]	διεπράττετο, καὶ τοὺς μὲν ἀπάταις	τοὺς	δὲ χρήμασι διαφθείρων ἀνέπειθεν ἀποστῆναι
[2, 1]	τὰ τέλη, τινὲς δὲ ἀπολύειν	τοὺς	δεσμώτας· Ἐπένευσε δ' ἑτοίμως ἅπασι
[2, 16]	ἐπίτροπος μένει διὰ παντός, καὶ	τοὺς	διαδεξομένους εἰκὸς ἐλεύσεσθαι μετριωτέρους· κινηθέντα
[2, 21]	ἂν κελεύσωσιν πάντα ποιήσειν, εἰ	τοὺς	διαλεξομένους ἡσυχῆ πέμψειαν εἴσω πρὸς
[2, 18]	Ἰουδαίων τὴν Καισάρειαν· καὶ γὰρ	τοὺς	διαφεύγοντας ὁ Φλῶρος συλλαβὼν κατῆγεν
[2, 21]	προφυλαξαμένου τέσσαρες πόλεις εὐθέως πρὸς	τοὺς	διαφόρους ἀπέστησαν ἐλθόντας, Σέπφωρίς τε
[2, 13]	ὑποκρύπτοντες μικρὰ ξιφίδια, τούτοις ἔνυττον	τοὺς	διαφόρους, ἔπειτα πεσόντων μέρος ἐγίνοντο
[2, 13]	θάνατον προσδεχομένου. Προεσκοποῦντο δὲ πόρρωθεν	τοὺς	διαφόρους, καὶ οὐδὲ τοῖς φίλοις
[2, 10]	(Ταῖς δ' ἑξῆς ἀθρόους τε	τοὺς	δυνατοὺς κατ' ἰδίαν καὶ τὸ
[2, 21]	τέσσαρας ἡγεμόνας τῶν τε ὁπλιτῶν	τοὺς	δυνατωτάτους ἀνέπεμψεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Πρὸς
[2, 12]	μὲν καταγνοὺς τρεῖς ἀνελεῖν προσέταξεν	τοὺς	δυνατωτάτους, Κουμανὸν δὲ ἐφυγάδευσεν. Κέλερα
[2, 20]	ἐπ' ἐκεῖνον ὀργὴν κουφίσειν καὶ	τοὺς	ἑαυτοῦ κινδύνους ἤλπισεν. (Κἀν τούτῳ
[2, 20]	ἐφ' ἑαυτὸν ἀναπέμπειν ἐκέλευσεν καὶ	τοὺς	ἑβδομήκοντα. (Καταστησάμενος δὲ τὰ πρὸς
[2, 11]	ἀπαγγελοῦντα αὐτοῖς ὅτι προδοῦναι μὲν	τοὺς	εἰς αὐτὸν ὁμονοήσαντας οὐχ ὑπομένοι,
[2, 8]	παρ' αὐτοῖς ὑπερέχοντα· νόμος γὰρ	τοὺς	εἰς τὴν αἵρεσιν εἰσιόντας δημεύειν
[2, 21]	τέως τὸ πλῆθος δικαιολογεῖσθαι μακρότερα	τοὺς	εἰσελθόντας οἰόμενον. Ὁ δὲ τὰς
[2, 16]	Εὐφράτην ἐκτείνει τὰς ἐλπίδας καὶ	τοὺς	ἐκ τῆς Ἀδιαβηνῆς ὁμοφύλους οἴεται
[2, 12]	λῃσταὶ προσπεσόντες. Κουμανὸς δὲ περιπέμψας	τοὺς	ἐκ τῶν πλησίον κωμῶν δεσμώτας
[2, 13]	καὶ πρὸς βίαν ἀφαιρήσεσθαι λέγοντες	τοὺς	ἑκουσίως δουλεύειν προαιρουμένους. Μεριζόμενοι δὲ
[2, 18]	πόλιν ἐξ ἴσου μοίρας πρὸς	τοὺς	Ἕλληνας. Διέμεινεν δ' αὐτοῖς ἡ
[2, 18]	καὶ τὸ μὲν πρῶτον λίθοις	τοὺς	Ἕλληνας ἔβαλλον, αὖθις δὲ λαμπάδας
[2, 18]	δ' ἦσαν αὐτῶν ἀδιάλειπτοι πρὸς	τοὺς	Ἕλληνας, καὶ τῶν ἡγεμόνων πολλοὺς
[2, 18]	νεωτερίζοντας. Γερασηνοί τε οὔτε εἰς	τοὺς	ἐμμείναντας ἐπλημμέλησαν καὶ τοὺς ἐξελθεῖν
[2, 17]	ὕβριν. (Ἅμα ταῦτα λέγοντες παρῆγον	τοὺς	ἐμπείρους τῶν πατρίων ἱερεῖς ἀφηγουμένους,
[2, 19]	ἀμηχανίας ἐπ' οἰμωγὴν ἐτράποντο καὶ	τοὺς	ἐν ἀπογνώσεσιν ὀδυρμούς· ἀντήχει δ'
[2, 13]	Καισάρειαν τῶν ἀναμεμιγμένων Ἰουδαίων πρὸς	τοὺς	ἐν αὐτῇ Σύρους στασιασάντων. Οἱ
[2, 17]	ὥρμησαν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ	τοὺς	ἐν αὐτῇ φρουροὺς δυσὶν ἡμέραις
[2, 7]	ὁμοίων ὑποβολῇ σωμάτων. Τούτοις γοῦν	τοὺς	ἐν Κρήτῃ Ἰουδαίους ἐξαπατήσας καὶ
[2, 22]	καὶ τῶν ἀρχόντων στρατιᾶς πρὸς	τοὺς	ἐν Μασάδᾳ λῃστὰς μεθ' ὧν
[2, 18]	πλῆθος ἀνῄρουν, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ	τοὺς	ἐν ταῖς πόλεσιν λαμβανομένους ἀπέσφαττον
[2, 9]	αὐτῆς τοπαρχίαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ	τοὺς	ἐν Φασαηλίδι φοινικῶνας κατέλιπεν. Μεταβάσης
[2, 17]	συμβολὴ τῶν μὲν στασιαστῶν ἀπαγορεύσειν	τοὺς	ἔνδον οἰομένων ἐνδείᾳ τροφῆς, τῶν
[2, 14]	ἄνω καλουμένην ἀγορὰν καὶ κτείνειν	τοὺς	ἐντυγχάνοντας. Οἱ δ' ἐπιθυμίᾳ κέρδους
[2, 19]	ἔρημον τὴν ἔπαυλιν αὐτῶν ἐπὶ	τοὺς	ἐξαπατήσαντας τετρακοσίους ἔδραμον, κἀκείνους μὲν
[2, 17]	πρός τε τὸν Μανάημον καὶ	τοὺς	ἐξάρχοντας τῆς στάσεως ἔπεμπον ἀξιοῦντες
[2, 1]	μετὰ σπείρας χιλίαρχον προστάξας βίᾳ	τοὺς	ἐξάρχοντας τῆς στάσεως κατασχεῖν. Πρὸς
[2, 18]	εἰς τοὺς ἐμμείναντας ἐπλημμέλησαν καὶ	τοὺς	ἐξελθεῖν ἐθελήσαντας προέπεμψαν μέχρι τῶν
[2, 16]	ὅταν δὲ τῶν μικρῶν ἁμαρτημάτων	τοὺς	ἐξονειδισμοὺς ποιῆσθε μεγάλους, καθ' ἑαυτῶν
[2, 17]	λυσιτελήσειν τὴν ταραχὴν ἐπιστάμενος, ἔπεμπεν	τοὺς	ἐπαμυνοῦντας τῷ δήμῳ δισχιλίους ἱππεῖς,
[2, 18]	σφᾶς, ἔχοιεν ἀξιόχρεω φυλακὴν κωλύειν	τοὺς	ἐπανισταμένους. Τούτους ὁ Νόαρος ἐκπέμψας
[2, 14]	ἐβάρει ταῖς εἰσφοραῖς, ἀλλὰ καὶ	τοὺς	ἐπὶ λῃστείᾳ δεδεμένους ὑπὸ τῆς
[2, 2]	παρὰ βασιλέως τυχεῖν ἠξίουν καὶ	τοὺς	ἐπὶ μεγίσταις αἰτίαις παρὰ τοῦ
[2, 16]	ὑμετέρας ὀχυρωτέραν καὶ βαθεῖ κρυμῷ	τοὺς	ἐπιστρατεύσοντας ἀνακόπτουσαν, οὐχὶ δισχιλίοις Ῥωμαίων
[2, 12]	Καίσαρα, ὁμοίως δὲ καὶ Σαμαρέων	τοὺς	ἐπιφανεστάτους. Παρήγγειλεν δὲ καὶ Κουμανῷ
[2, 21]	περιορῶντα τοὺς λῃστὰς διαβάλλοι πρὸς	τοὺς	ἐπιχωρίους. Ἔπειτα διεφήμιζεν πόρρωθεν, ὡς
[2, 4]	Σεβαστηνοῖς ἐπιβοηθήσαντος ἐξέφυγον. Πολλὰ τοιαῦτα	τοὺς	ἐπιχωρίους καὶ τοὺς ἀλλοφύλους παρ'
[2, 8]	Ἰούδας ὄνομα εἰς ἀπόστασιν ἐνῆγε	τοὺς	ἐπιχωρίους κακίζων, εἰ φόρον τε
[2, 8]	τὸν βόθρον· καὶ τοῦτο ποιοῦσι	τοὺς	ἐρημοτέρους τόπους ἐκλεγόμενοι. Καίπερ δὴ
[2, 18]	δὲ τοῖς ἑτέροις ἦν τὸ	τοὺς	ἑτέρους φθάσαι. Καὶ τὰς μὲν
[2, 13]	μητέρα διεξῆλθεν, ἀφ' ὧν ἐπὶ	τοὺς	εὐγενεστάτους μετήνεγκεν τὴν ὠμότητα, Καὶ
[2, 21]	αὐτῷ μηδένα προσλαμβάνειν εὐάλωτον, ἀλλὰ	τοὺς	εὐεξίᾳ σώματος καὶ ψυχῆς παραστήματι
[2, 11]	κατάσχοι τὴν ὁρμὴν τῶν ἐπὶ	τοὺς	εὐπατρίδας λελυσσηκότων, ἀπολέσας δι' οὓς
[2, 19]	ἀπογνοὺς δρασμὸν ἐβουλεύετο καὶ διακρίνας	τοὺς	εὐψυχοτάτους στρατιώτας ὡσεὶ τετρακοσίους ἐπέστησεν
[2, 17]	νεῦρα τῆς πόλεως καταφλέξαντες ἐπὶ	τοὺς	ἐχθροὺς ἐχώρουν, ἔνθα δὴ τῶν
[2, 21]	δὲ τὴν ὁρμήν, χειρώσασθαι συνέσει	τοὺς	ἐχθροὺς μᾶλλον ἢ κτεῖναι προαιρούμενος.
[2, 19]	αὐτοῖς πολλὰ κακοῦσθαι μηδὲν ἀντιβλάπτουσιν	τοὺς	ἐχθρούς. Παρ' ὅλην δὲ τὴν
[2, 7]	τὸ τῆς μορφῆς ὅμοιον, ὥστε	τοὺς	ἑωρακότας Ἀλέξανδρον καὶ σαφῶς ἐπισταμένους
[2, 17]	ἐσθῆτί τε βασιλικῇ κεκοσμημένος καὶ	τοὺς	ζηλωτὰς ἐνόπλους ἐφελκόμενος. Ὡς δ'
[2, 14]	οὖν εὐσταθὲς καὶ πρᾷον ἐπὶ	τοὺς	ἡγεμόνας ἀναφεύγειν ᾤετο χρῆναι, τὸ
[2, 16]	δουλεύειν ἀφόρητον ἡγεῖσθε, περισσὴ πρὸς	τοὺς	ἡγεμόνας ἡ μέμψις· καὶ γὰρ
[2, 20]	ῥᾳδίως· τῶν γὰρ καταλεγέντων ἑκάστη	τοὺς	ἡμίσεις ἐπὶ τὴν στρατιὰν ἐκπέμπουσα
[2, 15]	ἀπολωλότας τὸ πλῆθος ἔρρεπεν πρὸς	τοὺς	θρασυτέρους. (Ἔνθα δὴ πᾶς μὲν
[2, 18]	ἔφθησαν τοῦτο δράσαντες, εἰ μὴ	τοὺς	θυμοὺς αὐτῶν ἀνέκοψεν Τιβέριος Ἀλέξανδρος
[2, 14]	Ἱεροσολύμοις ἀγανάκτησις ἦν, ἔτι μέντοι	τοὺς	θυμοὺς κατεῖχον. Ὁ δὲ Φλῶρος
[2, 19]	Τῶν δὲ Ῥωμαίων οἱ πρῶτοι	τοὺς	θυρεοὺς ἐξερείσαντες εἰς τὸ τεῖχος
[2, 17]	κατὰ τὰς συνθήκας ἅπαντες ἀπέθεντο	τοὺς	θυρεοὺς καὶ τὰ ξίφη καὶ
[2, 7]	δι' ὑπερβολὴν ἀξιοπιστίας ἀνέπεισεν καὶ	τοὺς	ἰδιοξένους εἰς Ῥώμην αὐτῷ συνεκπλεῦσαι.
[2, 13]	οὔτε γὰρ Ἰουδαίων οἱ γεραιοὶ	τοὺς	ἰδίους στασιαστὰς κατέχειν οἷοί τε
[2, 16]	μὲν ὑμῶν τὰ ἅγια καὶ	τοὺς	ἱεροὺς ἀγγέλους τοῦ θεοῦ καὶ
[2, 12]	χειρὶ πραγμάτων θέμενος ἀπράκτους ἀπέπεμψεν	τοὺς	ἱκέτας. (Ἀγγελθὲν δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα
[2, 18]	ἀπεσκευάσθαι τοὺς Ἰουδαίους δοκοῦντες ἕκαστοι	τοὺς	ἰουδαΐζοντας εἶχον ἐν ὑποψίᾳ, καὶ
[2, 14]	αὐτῶν θέμενος ἐπέθυεν ὄρνεις. Τοῦτο	τοὺς	Ἰουδαίους ἀνηκέστως παρώξυνεν ὡς ὑβρισμένων
[2, 19]	Σίλας ὁ Βαβυλώνιος αὐτομολήσας εἰς	τοὺς	Ἰουδαίους ἀπ' Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως·
[2, 19]	πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν δέει	τοὺς	Ἰουδαίους διεσκέδασαν, ἐπελθόντες δὲ ἔρημον
[2, 18]	δέει χαλεπωτέρας· καὶ γὰρ ἀπεσκευάσθαι	τοὺς	Ἰουδαίους δοκοῦντες ἕκαστοι τοὺς ἰουδαΐζοντας
[2, 9]	στρατιώταις σημεῖον ἐκ συντάγματος κυκλώσασθαι	τοὺς	Ἰουδαίους ἐν τοῖς ὅπλοις. Περιστάσης
[2, 15]	τοῖς ὑφ' ἑαυτοὺς μήτε ἀντασπάσασθαι	τοὺς	Ἰουδαίους κἄν τι κατ' αὐτοῦ
[2, 13]	τὴν στάσιν. Νικῶντας δέ ποτε	τοὺς	Ἰουδαίους προελθὼν εἰς τὴν ἀγορὰν
[2, 18]	ἔφερον οὔτε ἐν τῇ τροπῇ	τοὺς	ἱππεῖς ἐξέφευγον, ὥστε ὀλίγους μὲν
[2, 3]	ὑπ' αὐτὸν ἔχων, Ῥοῦφος δὲ	τοὺς	ἱππεῖς, ὢν ἑκάτερος καὶ χωρὶς
[2, 18]	πάντας, Ἀγρίππα δὲ πεζοὺς μὲν	τοὺς	ἴσους ἱππεῖς δὲ δισχιλίων ἐλάττους,
[2, 19]	τι πλῆθος οἰόμενοι διώκειν καὶ	τοὺς	κατὰ πλευρὸν ἐγκειμένους ἀναστέλλειν οὐχ
[2, 17]	ἀρχιερέως, νεανίας θρασύτατος, στρατηγῶν τότε	τοὺς	κατὰ τὴν λατρείαν λειτουργοῦντας ἀναπείθει
[2, 15]	δὲ καὶ στρατιῶται παίοντες ἀνέδην	τοὺς	καταλαμβανομένους καὶ διὰ τῆς Βεθεζὰ
[2, 6]	ἀνῃρημένων ὑπ' αὐτοῦ τοιαῦτα πεπονθέναι	τοὺς	καταλειφθέντας, ὥστε μακαρίζεσθαι τοὺς ἀπολωλότας·
[2, 6]	τοὺς Ἀρχελάου συγγενεῖς, ὅσοι πρὸς	τοὺς	κατηγόρους ἀφεστήκεσαν. (Τότε μὲν οὖν
[2, 2]	ἄλλων ἐγκλημάτων συμβούλους ἀπεδείκνυεν αὐτοὺς	τοὺς	κατηγόρους γεγονέναι. Τήν γε μὴν
[2, 19]	πλαγίους. Οὔτε δὲ ἐπιστραφῆναι πρὸς	τοὺς	κατόπιν τιτρώσκοντας ἐθάρρουν οἱ τελευταῖοι
[2, 9]	χρήσασθαι κωλύσας, ξύλοις δὲ παίειν	τοὺς	κεκραγότας ἐγκελευσάμενος σύνθημα δίδωσιν ἀπὸ
[2, 1]	ἐπὶ τῷ βασιλεῖ πέπαυτο, κατολοφυρόμενοι	τοὺς	κολασθέντας ὑπὸ Ἡρώδου διὰ τὸν
[2, 21]	στρατηγὸν ἐκβοηθοῦντα λοχήσας ἢ περιορῶντα	τοὺς	λῃστὰς διαβάλλοι πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους.
[2, 8]	μὲν ὅλως ἐπικομιζόμενοι, διὰ δὲ	τοὺς	λῃστὰς ἔνοπλοι. Κηδεμὼν δ' ἐν
[2, 17]	τῶν σικαρίων, οὕτως γὰρ ἐκάλουν	τοὺς	λῃστὰς ἔχοντας ὑπὸ τοῖς κόλποις
[2, 12]	αὐτόν, ἐπικαλῶν ὅτι μὴ διώξαντες	τοὺς	λῃστὰς συλλάβοιεν. Ἔνθα τῶν στρατιωτῶν
[2, 2]	τὸν δακτύλιον τοῦ πατρὸς καὶ	τοὺς	λόγους εἰσπέμπει διὰ Πτολεμαίου. Προσκεψάμενος
[2, 14]	βήματι. Τούτοις ὁ Φλῶρος ἐκέλευσεν	τοὺς	λοιδορήσαντας αὐτὸν ἐκδοῦναι, φάμενος αὐτοὺς
[2, 19]	κατὰ χώραν μένειν· αὐτὸς δὲ	τοὺς	λοιποὺς ἀναλαβὼν ἡσυχῆ τριάκοντα πρόεισιν
[2, 20]	ἡμίσεις ἐπὶ τὴν στρατιὰν ἐκπέμπουσα	τοὺς	λοιποὺς ἐπὶ συμπορισμὸν αὐτοῖς τῶν
[2, 19]	Ἔπεμψεν οὖν τῶν παρ' ἑαυτῷ	τοὺς	μάλιστα γνωρίμους ἐκείνοις Βόρκιόν τε
[2, 21]	πεντήκοντα δ' ἑτέρους τῆς βουλῆς	τοὺς	μάλιστα γνωρίμους κελεύει προελθεῖν ὡς
[2, 7]	ὑπὸ βοῶν καταβιβρωσκομένους. Μεταπεμψάμενος δὲ	τοὺς	μάντεις καὶ τῶν Χαλδαίων τινὰς
[2, 13]	ἦν ἀναστέλλειν τὴν ταραχὴν καὶ	τοὺς	μαχιμωτέρους ἀεὶ συλλαμβάνοντες ἐκόλαζον μάστιξι
[2, 21]	τῶν Τιβεριέων οἱ δυνατώτατοι· καὶ	τοὺς	μὲν ἀναλαβὼν μιᾷ τῶν ἁλιάδων
[2, 10]	πλῆθος καὶ τὰς δεήσεις ἐνδοὺς	τοὺς	μὲν ἀνδριάντας καὶ τὰς στρατιὰς
[2, 21]	ἐφ' ὃ παρῆν διεπράττετο, καὶ	τοὺς	μὲν ἀπάταις τοὺς δὲ χρήμασι
[2, 5]	συμμένειν μυρίους ὁπλίτας. Ὁ δὲ	τοὺς	μὲν Ἄραβας εὑρὼν οὐ συμμάχων
[2, 17]	καὶ χαλεπήνας ἐφ' οἷς προπεπηλάκισται,	τοὺς	μὲν ἄρχοντας αὐτῶν ἅμα τοῖς
[2, 14]	τῶν μετρίων κατεχρῆτο. Συνέβαινεν δὲ	τοὺς	μὲν ἀφῃρημένους ὑπὲρ ὧν ἀγανακτεῖν
[2, 18]	τῇ δὲ τρίτῃ νυκτὶ παρατηρήσαντες	τοὺς	μὲν ἀφυλάκτους οὓς δὲ κοιμωμένους
[2, 20]	Κέστιον ὡς ὑπέστρεψαν εἰς Ἱεροσόλυμα,	τοὺς	μὲν βίᾳ τῶν ἔτι ῥωμαιζόντων
[2, 17]	λείποι, διαμένει γὰρ ἄσβεστον ἀεί,	τοὺς	μὲν διαφόρους τῆς θρησκείας ἐξέκλεισαν,
[2, 20]	τἆλλα διαμαρτάνῃ. Συνιδὼν δὲ ὅτι	τοὺς	μὲν δυνατοὺς οἰκειώσεται μεταδιδοὺς τῆς
[2, 20]	αὐτοῖς τῶν ἐπιτηδείων κατεῖχον, ὡς	τοὺς	μὲν εἰς ὅπλα, τοὺς δὲ
[2, 5]	τὴν χώραν, καὶ πολλῶν ἀγομένων	τοὺς	μὲν ἧττον θορυβώδεις φανέντας ἐφρούρει,
[2, 18]	Ἱππηνοί τε καὶ Γαδαρεῖς ὁμοίως	τοὺς	μὲν θρασυτέρους ἀπεσκευάσαντο, τοὺς δὲ
[2, 1]	δὲ στρατιὰν ἐπαφίησιν αὐτοῖς ὅλην,	τοὺς	μὲν πεζοὺς διὰ τῆς πόλεως
[2, 19]	οἱ στασιασταὶ τὴν προδοσίαν αἰσθόμενοι	τοὺς	μὲν περὶ τὸν Ἄνανον ἀπὸ
[2, 1]	τὸ πλῆθος ἅπαν παροξύνεται καὶ	τοὺς	μὲν πολλοὺς τῆς σπείρας βάλλοντες
[2, 17]	τῆς προφάσεως ἄλογον διήλεγχον, φάμενοι	τοὺς	μὲν προγόνους αὐτῶν κεκοσμηκέναι τὸν
[2, 17]	Μασάδαν, καὶ καταλαβόντες αὐτὸ λάθρα	τοὺς	μὲν Ῥωμαίων φρουροὺς ἀπέσφαξαν, ἑτέρους
[2, 7]	τις Ἐσσαῖος τὸ γένος ἔφη	τοὺς	μὲν στάχυς ἐνιαυτοὺς νομίζειν, βόας
[2, 10]	αὐτοῦ βραδὺς ὑπηρέτης ἐγίνετο. Ἀλλὰ	τοὺς	μὲν τούτων γραμματοφόρους συνέβη χειμασθῆναι
[2, 18]	Κύπρος, καθύπερθεν δ' ἦν Ἱεριχοῦντος,	τοὺς	μὲν φρουροὺς ἀπέσφαξαν, τὰ δ'
[2, 6]	νεκροῖς τὸ ἱερὸν ἐν ἑορτῇ.	Τοὺς	μέντοι περιλειφθέντας ἐκ τοσούτων κακῶν
[2, 1]	λίθοις ἀπήλαυνον οἱ στασιασταὶ καὶ	τοὺς	μετ' αὐτοῦ ἐπὶ σωφρονισμῷ προσιόντας,
[2, 8]	τοῦ βίου μέρος, τὴν διαδοχήν,	τοὺς	μὴ γαμοῦντας, μᾶλλον δέ, εἰ
[2, 17]	τοῦ ἱεροῦ κρατῆσαι μάλιστα καὶ	τοὺς	μιαίνοντας τὸν ναὸν ἐξελάσαι, τοῖς
[2, 19]	τάς τε μηχανὰς ᾖρον καὶ	τοὺς	νεκροὺς ἐσύλων τήν τε ἀπολειφθεῖσαν
[2, 1]	μᾶλλον ἢ βίᾳ καταστέλλειν ἐπειρᾶτο	τοὺς	νεωτερίζοντας καὶ τὸν στρατηγὸν ὑποπέμψας
[2, 14]	τῆς τῶν Καισαρέων βίας Ἰουδαῖοι	τοὺς	νόμους ἁρπάσαντες ἀνεχώρησαν εἰς Νάρβατα·
[2, 14]	τοὺς ἄνδρας αἰτιώμενος ὑπὲρ τοῦ	τοὺς	νόμους ἐξενεγκεῖν τῆς Καισαρείας. (Πρὸς
[2, 2]	Εἰρηναίῳ τῷ ῥήτορι, διὸ καὶ	τοὺς	νουθετοῦντας εἴκειν Ἀρχελάῳ κατὰ τὸ
[2, 14]	πάσας ἐμπηδῶντες τὰς οἰκίας ἔσφαζον	τοὺς	οἰκήτορας. Φυγὴ δ' ἦν ἐκ
[2, 8]	ἀγριώτερον αἵ τε ἐπιμιξίαι πρὸς	τοὺς	ὁμοίους ἀπηνεῖς ὡς πρὸς ἀλλοτρίους.
[2, 18]	διὰ δὲ φιλαργυρίαν ἄμετρον εἰς	τοὺς	ὁμοφύλους ἑλόμενος ἀσεβεῖν τὴν βασιλείαν
[2, 16]	ἐξονειδισμοὺς ποιῆσθε μεγάλους, καθ' ἑαυτῶν	τοὺς	ὀνειδιζομένους ἀπελέγχετε, καὶ παρέντες τὸ
[2, 19]	δέους τάς τε ἑλεπόλεις καὶ	τοὺς	ὀξυβελεῖς καὶ τὰ πολλὰ τῶν
[2, 17]	μόνας δὲ τὰς συνθήκας καὶ	τοὺς	ὅρκους ἀναβοῶντας. Οἱ μὲν οὖν
[2, 16]	μεγάλαι παροξύνειν, μάλιστα Γαλάτας ἐχρῆν	τοὺς	οὕτως ὑπὸ τῆς φύσεως τετειχισμένους,
[2, 18]	τὰς σφαγὰς τῶν διαφόρων καὶ	τοὺς	πάλαι πρᾳοτάτους πάνυ δοκοῦντας ἡ
[2, 20]	τὴν τῶν Ῥωμαίων φθορὰν πυθόμενοι	τοὺς	παρ' ἑαυτοῖς Ἰουδαίους ἀνελεῖν ἐσπούδασαν.
[2, 18]	ἐκ δαιμονίου προνοίας ἀνῄρουν Καισαρεῖς	τοὺς	παρ' ἑαυτοῖς Ἰουδαίους, ὡς ὑπὸ
[2, 18]	προσβολαί, κατατρέχοντες δὲ εἰς Σκυθόπολιν	τοὺς	παρ' ἐκείνοις Ἰουδαίους ἐπείρασαν πολεμίους·
[2, 5]	Πτολεμαίδος ᾔει, προστάξας ἐκεῖ καὶ	τοὺς	παρὰ τῶν βασιλέων καὶ δυναστῶν
[2, 3]	τὸν Ἀρχελάου πλοῦν εἰς Ἱεροσόλυμα	τοὺς	παρακινοῦντας καθέξων, ἐπειδὴ πρόδηλον ἦν
[2, 3]	Γρᾶτος ἐπὶ τούτοις, ὁ μὲν	τοὺς	πεζοὺς τῶν βασιλικῶν ὑπ' αὐτὸν
[2, 4]	ἀναρρήγνυσιν τὰς βασιλικὰς ὁπλοθήκας καὶ	τοὺς	περὶ αὐτὸν ὁπλίσας τοῖς τὴν
[2, 20]	στασιαστῶν διεφθάρη δηλώσομεν. Κέστιος δὲ	τοὺς	περὶ Σάουλον ἀξιώσαντας ἀνέπεμψεν εἰς
[2, 17]	τῶν Ῥωμαίων ἔπαρχος, διαπέμπονται πρὸς	τοὺς	περὶ τὸν Ἐλεάζαρον ἐξαιτούμενοι μόνας
[2, 2]	Ἡρώδου τελευτὴν ἐγκαθέτους μὲν ὑποπέμψας	τοὺς	περιθήσοντας αὐτῷ τὸ διάδημα, προκαθίσας
[2, 2]	(Πολλὰ τοιαῦτα διεξελθὼν Ἀντίπατρος καὶ	τοὺς	πλείστους τῶν συγγενῶν παραστησάμενος ἐφ'
[2, 19]	τῇ τρίτῃ δὲ πολλῷ πλείους	τοὺς	πολεμίους θεασάμενος καὶ πάντα τὰ
[2, 19]	βαλλόμενοι, καὶ τὸ πρόσαντες ἐπὶ	τοὺς	πολεμίους ἱππάσιμον οὐκ ἦν· τὸ
[2, 19]	ἐπιούσῃ προσωτέρω χωριζόμενος μᾶλλον ἐξεκαλέσατο	τοὺς	πολεμίους, καὶ τοὺς ὑστάτους αὐτῶν
[2, 18]	τῷ ξίφει καὶ σπεύδοντος φθάσαι	τοὺς	πολεμίους. Ὁ δὲ διελθὼν πᾶσαν
[2, 20]	τῶν συνηθεστάτων· Διοικεῖσθαι γὰρ κάλλιστα	τοὺς	πολέμους παρ' οἷς ἂν ἀγαθὸν
[2, 17]	τροφῆς, τῶν δ' ἔνδοθεν καμάτῳ	τοὺς	πολιορκοῦντας. (Κἀν τούτῳ Μανάημός τις,
[2, 14]	περισώζειν τὴν πόλιν, μᾶλλον διὰ	τοὺς	πολλοὺς ἀκαταιτιάτους συγγνῶναι καὶ τοῖς
[2, 21]	ὄντας ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ	τοὺς	πολλοὺς ἐσπάρασσεν. (Ἤδη δ' αὐτὸν
[2, 21]	τὸν προδότην ἐκεκράγεσαν· παρώξυνεν δὲ	τοὺς	πολλοὺς ὁ Ἰωάννης καὶ σὺν
[2, 8]	συμφυρέντας. Καὶ μακρόβιοι μέν, ὡς	τοὺς	πολλοὺς ὑπὲρ ἑκατὸν παρατείνειν ἔτη,
[2, 19]	πόλιν παρέλαβεν· ἀλλ' οἶμαι διὰ	τοὺς	πονηροὺς ἀπεστραμμένος ὁ θεὸς ἤδη
[2, 11]	τὴν τύχην· κἂν συνέβη κινδυνεῦσαι	τοὺς	προάγοντας πρὶν γνῶναι τὴν ὁρμὴν
[2, 21]	ἠγανάκτησεν καὶ σὺν αὐτοῖς ὥρμησεν	τοὺς	προπέμψαντας ἀνελεῖν, εἰ μὴ φθάσαντες
[2, 8]	ἀγγέλων ὀνόματα. Τοιούτοις μὲν ὅρκοις	τοὺς	προσιόντας ἐξασφαλίζονται. (Τοὺς δ' ἐπ'
[2, 17]	θωράκια καὶ τοὺς πύργους ἔβαλλον	τοὺς	προσιόντας, καὶ συχνοὶ τῶν λῃστῶν
[2, 15]	προελθεῖν; Εἰ δὲ δὴ δεξιώσαιντο	τοὺς	προσιόντας ὡς ἔθος, Φλώρῳ μὲν
[2, 17]	δὲ ἐπὶ τὰ θωράκια καὶ	τοὺς	πύργους ἔβαλλον τοὺς προσιόντας, καὶ
[2, 17]	σὺν Ἐζεκίᾳ τῷ ἀδελφῷ, καὶ	τοὺς	πύργους περισχόντες οἱ στασιασταὶ παρεφύλαττον,
[2, 19]	κατὰ τῶν ἀφέντων. Προῆλθον δὲ	τοὺς	Ῥωμαίους διώκοντες μέχρι Ἀντιπατρίδος. Ἔπειθ'
[2, 15]	καὶ διαστάντες ἐπὶ τῶν τεγῶν	τοὺς	Ῥωμαίους ἔβαλλον. Καταπονούμενοι δὲ τοῖς
[2, 18]	Κατοικτείρας δ' αὐτοὺς Ἀλέξανδρος ἀναχωρεῖν	τοὺς	Ῥωμαίους ἐκέλευσεν. Οἱ μὲν οὖν
[2, 3]	κατὰ δύσιν. Περικαθεζόμενοι δὲ πανταχόθεν	τοὺς	Ῥωμαίους ἐπολιόρκουν. (Ὁ δὲ Σαβῖνος
[2, 3]	ἀπὸ τῶν τειχῶν ᾖξαν εἰς	τοὺς	Ῥωμαίους εὐμεταχείριστοι διὰ τὴν ἔκπληξιν
[2, 18]	ἕως μὲν ἦσαν ὑπερδέξιοι, ῥᾳδίως	τοὺς	Ῥωμαίους ἠμύναντο προσιόντας καὶ πρὸς
[2, 17]	οἱ μὲν ἐξῄεσαν. Ἀθυμία δὲ	τοὺς	Ῥωμαίους καταλειφθέντας μόνους ὑπέλαβεν· οὔτε
[2, 16]	γίνεται διατροπή. Φέρε δ' εἶναι	τοὺς	Ῥωμαίων ὑπηρέτας ἀνηκέστως χαλεπούς· οὔπω
[2, 5]	ἅμα τῷ βασιλικῷ στρατῷ καὶ	τοὺς	Σεβαστηνούς, οἵ τε ἀπὸ τοῦ
[2, 1]	ἐπὶ τὴν θρησκείαν, οἱ δὲ	τοὺς	σοφιστὰς πενθοῦντες ἐν τῷ ἱερῷ
[2, 19]	πύλην ὑποπιμπράναι παρεσκευάζοντο. (Δεινὴ δὲ	τοὺς	στασιαστὰς ἔκπληξις κατέλαβεν· ἤδη δὲ
[2, 7]	καὶ πλῆθος ἄπειρον ἦν περὶ	τοὺς	στενωπούς, δι' ὧν ἐκομίζετο· καὶ
[2, 15]	ὕπερθεν βέλεσιν καὶ διακόψαι τὸ	τοὺς	στενωποὺς ἐμφράξαν πλῆθος ἀσθενήσαντες ἀνεχώρουν
[2, 13]	Τῶν δὲ μὴ πειθομένων ἐπιπέμψας	τοὺς	στρατιώτας ἀναιρεῖ συχνούς, ὧν διαρπαγῆναι
[2, 12]	μάχην λίθους τε ἁρπάσαντες ἐπὶ	τοὺς	στρατιώτας ἔβαλλον. Καὶ Κουμανὸς δείσας
[2, 9]	αὐτῶν τὴν ταραχήν, τῷ πλήθει	τοὺς	στρατιώτας ἐνόπλους ἐσθῆσιν ἰδιωτικαῖς κεκαλυμμένους
[2, 21]	ἀπόστασις εὐθέως, ἐκπεπομφὼς δὲ πάντας	τοὺς	στρατιώτας ἐπὶ σίτου συλλογὴν οὔτε
[2, 19]	τὸ φρόνημα συνιδὼν ἐξαίφνης ἀνεκάλεσεν	τοὺς	στρατιώτας καὶ καταγνοὺς ἐπ' οὐδεμιᾷ
[2, 17]	ὅρκους δώσοντας. Ὧν γενομένων κατῆγεν	τοὺς	στρατιώτας ὁ Μετίλιος. Οἱ δὲ
[2, 19]	συντονώτερον ἔφευγεν μεθ' ἡμέραν, ὥστε	τοὺς	στρατιώτας ὑπ' ἐκπλήξεως καὶ δέους
[2, 8]	ἀπορουμένοις ὀρέγειν. Τὰς δὲ εἰς	τοὺς	συγγενεῖς μεταδόσεις οὐκ ἔξεστι ποιεῖσθαι
[2, 19]	Ἰουδαίων δύναμιν οὐκ ὀλίγην προέπεμπεν	τοὺς	συμβαλοῦντας. Οἱ δὲ πρὶν εἰς
[2, 15]	ἐφιέμενος ἐξῆγε τῆς βασιλικῆς αὐλῆς	τοὺς	σὺν αὐτῷ καὶ πρὸς τὸ
[2, 2]	τι βέβαιον ἀπεφήνατο. Διαλύσας δὲ	τοὺς	συνέδρους ἐκείνης τῆς ἡμέρας καθ'
[2, 3]	βάλλοντας ἀμύνεσθαι ῥᾴδιον ἦν οὔτε	τοὺς	συστάδην μαχομένους ὑπομένειν. (Καταπονούμενοι μὲν
[2, 11]	μέσης ὥρμησεν τῆς βουλῆς πάντας	τοὺς	συστρατιώτας ἐφελκόμενος. Οἱ δ' εὐπατρίδαι
[2, 3]	δι' ἔκπληξιν γὰρ οὐδ' εἰς	τοὺς	σφετέρους καταβαίνειν ἐθάρρει. Παραπεισθέντες δὲ
[2, 21]	κατ' ὄνομα, προθύμως δὲ ἐνεδείκνυντο	τοὺς	σφετέρους οἱ δημόται, καὶ διὰ
[2, 18]	τὰ σκῦλα τῶν ἀνῃρημένων εἰς	τοὺς	σφετέρους οἴκους μετέφερον, ἔνδοξός τε
[2, 20]	προστάσσοι, τῶν μὲν γηραιῶν ἑβδομήκοντα	τοὺς	σωφρονεστάτους ἐπιλέξας ἐκ τοῦ ἔθνους
[2, 9]	τὴν κατηγορίαν μένων ἐπὶ Ῥώμης	τούς	τε ἄλλους τῶν γνωρίμων ἐθεράπευεν
[2, 15]	τὴν ὁρμὴν ἀνετράπη, καὶ μεταπεμψάμενος	τούς	τε ἀρχιερεῖς καὶ τὴν βουλὴν
[2, 15]	καὶ πάλιν αὐτὴν ἀνάψαι πραγματευόμενος	τούς	τε ἀρχιερεῖς σὺν τοῖς γνωρίμοις
[2, 8]	προτροπὴν ἀρετῆς καὶ κακίας ἀποτροπήν.	Τούς	τε γὰρ ἀγαθοὺς γίνεσθαι κατὰ
[2, 3]	Σαβῖνος ἀφορμὴν αὐτοῖς παρέσχεν νεωτεροποιίας·	τούς	τε γὰρ φρουροὺς παραδιδόναι τὰς
[2, 15]	δεινὸν εἰσῄει πάθος, καὶ πολλάκις	τούς	τε ἱππάρχους ἑαυτῆς καὶ σωματοφύλακας
[2, 10]	προστάξας, εἰ μὴ δέχοιντο Ἰουδαῖοι,	τούς	τε κωλύοντας ἀνελεῖν καὶ πᾶν
[2, 22]	παρασκευῶν κάμψαι πρὸς τὸ συμφέρον	τούς	τε στασιαστὰς καὶ τὴν τῶν
[2, 4]	ὁ τῶν βασιλικῶν πεζῶν ἡγεμὼν	τούς	τε Τραχωνίτας τοξότας καὶ τὸ
[2, 5]	ἡγεμόνα τῶν αὐτοῦ φίλων, ὃς	τούς	τε ὑπαντιάσαντας τρέπεται καὶ Σέπφωριν
[2, 2]	παραλαμβάνει τὰ βασίλεια καὶ μεταπεμπόμενος	τούς	τε φρουράρχους καὶ διοικητὰς ἐπειρᾶτο
[2, 21]	τῶν ὅπλων καὶ χειρωσάμενος στρατηγήμασιν	τοὺς	τέσσαρας ἡγεμόνας τῶν τε ὁπλιτῶν
[2, 17]	ἵν' ἐκεῖνος ἐξ αὐτῶν ἀποδείξῃ	τοὺς	τὴν χώραν φορολογήσοντας, αὐτὸς δὲ
[2, 21]	Ὡς δὲ εἰς τὸ στάδιον	τοὺς	Τιβεριεῖς ἀθροίσας ὁ Ἰώσηπος ἐπειρᾶτο
[2, 19]	τῶν τε ἐπιλέκτων συχνοὺς καὶ	τοὺς	τοξότας κατὰ τὸ προσάρκτιον ἐπεχείρει
[2, 12]	ἑκατέρους ὑπερτίθεται φήσας, ἐπειδὰν εἰς	τοὺς	τόπους παραγένηται, διερευνήσειν ἕκαστα, αὖθις
[2, 16]	δήπου πολλάκις, ἐπεὶ πανταχοῦ Ῥωμαῖοι	τοὺς	τούτων αἰχμαλώτους ἔχουσιν. Ἀλλ' οὗτοι
[2, 19]	εἶργον, καὶ πολλάκις μὲν ἀπεκρούσαντο	τοὺς	τῷ τείχει προσελθόντας, τέλος δὲ
[2, 2]	φρουράρχους καὶ διοικητὰς ἐπειρᾶτο διερευνᾶν	τοὺς	τῶν χρημάτων ἀναλογισμοὺς τάς τε
[2, 17]	βασάνοις ἀνεῖλον, ὁμοίως δὲ καὶ	τοὺς	ὑπ' αὐτὸν ἡγεμόνας τόν τε
[2, 20]	αὐτόν τε τυραννικὸν ὁρῶντες καὶ	τοὺς	ὑπ' αὐτῷ ζηλωτὰς δορυφόρων ἔθεσι
[2, 12]	αὖθις δὲ παρελθὼν εἰς Καισάρειαν	τοὺς	ὑπὸ Κουμανοῦ ζωγρηθέντας ἀνεσταύρωσεν πάντας.
[2, 16]	πονηρὸς ἀπ' ἐκείνων, οὐδέ γε	τοὺς	ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οἱ ἀφ'
[2, 17]	τῶν ἀρχιερέων οἱ μὲν εἰς	τοὺς	ὑπονόμους καταδύντες διελάνθανον, οἱ δὲ
[2, 8]	ἐσθῆτί τινι ἢ πλείονι κόσμῳ	τοὺς	ὑποτεταγμένους ὑπερλαμπρύνεσθαι. Τὴν ἀλήθειαν ἀγαπᾶν
[2, 19]	μᾶλλον ἐξεκαλέσατο τοὺς πολεμίους, καὶ	τοὺς	ὑστάτους αὐτῶν προσκείμενοι διέφθειρον καὶ
[2, 19]	αὐτοὺς τῆς ἐξόδου, ἄλλοι δὲ	τοὺς	ὑστάτους κατεώθουν εἰς τὴν φάραγγα,
[2, 17]	τε ἄρχοντες καὶ βουλευταὶ μερισθέντες	τοὺς	φόρους συνέλεγον. Ταχέως δὲ τὰ
[2, 18]	Μαχαιροῦντι Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ἔπειθεν	τοὺς	φρουροῦντας Ῥωμαίους ἐκλείπειν τὸ φρούριον
[2, 8]	Τὴν ἀλήθειαν ἀγαπᾶν ἀεὶ καὶ	τοὺς	ψευδομένους προβάλλεσθαι· χεῖρας κλοπῆς καὶ
[2, 15]	ἱεροῦ πρὸς τὴν Ἀντωνίαν διέκοψαν.	Τοῦτ'	ἔψυξεν τὴν Φλώρου πλεονεξίαν· τῶν
[2, 12]	σχήματι φωνὴν ὁμοίαν ἐπεφθέγξατο. Πρὸς	τοῦτο	ἅπαν μὲν τὸ πλῆθος ἠγανάκτησεν,
[2, 16]	δι' ἃ πεπόνθασιν πολεμεῖν. Πρὸς	τοῦτο	βασιλεὺς Ἀγρίππας ἀλλὰ τὰ ἔργα,
[2, 17]	ἀλλοτρίου δῶρον ἢ θυσίαν προσδέχεσθαι.	Τοῦτο	δ' ἦν τοῦ πρὸς Ῥωμαίους
[2, 10]	κλίμακα Τυρίων οἱ ἐπιχώριοι· Καὶ	τοῦτο	δὲ σταδίους ἀφέστηκεν ἑκατόν. Τοῦ
[2, 2]	στρατηγῷ Ῥωμαίων διοικουμένης, εἰ δὲ	τοῦτο	διαμαρτάνοι, βασιλεύειν Ἀντίπαν ἤθελεν. (Συνήργει
[2, 7]	δέ σε καὶ μὴ θέλουσαν.	Τοῦτο	διηγησαμένη τὸ ὄναρ μόλις δύο
[2, 18]	τὸν δῆμον αὔτανδρον. Κἂν ἔφθησαν	τοῦτο	δράσαντες, εἰ μὴ τοὺς θυμοὺς
[2, 15]	ἀποκριναμένων οἱ στασιασταὶ Φλώρου κατεβόων.	Τοῦτο	ἦν σύνθημα κατ' αὐτῶν δεδομένον·
[2, 2]	ἤθελεν. (Συνήργει δ' αὐτοῖς εἰς	τοῦτο	καὶ Σαβῖνος δι' ἐπιστολῶν κατηγορήσας
[2, 2]	γε μὴν ἐπιδιαθήκην ἠξίου διὰ	τοῦτο	μάλιστα εἶναι κυρίαν, ὅτι βεβαιωτὴν
[2, 9]	Καίσαρος εἰκόνας, αἳ σημαῖαι καλοῦνται.	Τοῦτο	μεθ' ἡμέραν μεγίστην ταραχὴν ἤγειρεν
[2, 17]	μόνον οὐ διακεκωλυκέναι θυσίας τινῶν,	τοῦτο	μὲν γὰρ ἀσεβέστατον, ἀλλὰ καὶ
[2, 4]	τέταρτος Ἀρχελάῳ προσεχώρησεν κατὰ δεξιάν.	Τοῦτο	μὲν δὴ τὸ τέλος ὕστερον
[2, 1]	τῷ πλήθει παρασχών· ἔθος δὲ	τοῦτο	παρὰ Ἰουδαίοις. Πολλοῖς πενίας αἴτιον
[2, 16]	θεοῦ συμμαχίαν καταφευκτέον. Ἀλλὰ καὶ	τοῦτο	παρὰ Ῥωμαίοις τέτακται· δίχα γὰρ
[2, 15]	θεοῦ θησαυρῶν ἐφιέμενος καὶ διὰ	τοῦτο	παρελθεῖν ἐπιθυμῶν εἰς τὴν Ἀντωνίαν,
[2, 12]	ἑορτὴν ἀναιρεῖταί τις Γαλιλαῖος. Πρὸς	τοῦτο	πλεῖστοι μὲν ἐκ τῆς Γαλιλαίας
[2, 8]	ἐφέλκουσιν εἰς τὸν βόθρον· καὶ	τοῦτο	ποιοῦσι τοὺς ἐρημοτέρους τόπους ἐκλεγόμενοι.
[2, 20]	συνηθροισμένους πάλαι διὰ τὰς ὑποψίας	τοῦτο	πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην τὴν ἐπιχείρησιν ἐδόκουν·
[2, 16]	φόνου. Καὶ συγγνώμη μὲν τοῖς	τοῦτο	πράξασιν· ἂν δὲ μὴ πραχθῇ,
[2, 10]	τὸ μόνους ἐκείνους ἀντιτάσσεσθαι πρὸς	τοῦτο	σχεδὸν ἀφισταμένων εἶναι καὶ μεθ'
[2, 9]	τῶν ὅλων δεσπότην ἀποθανόντος Τιβερίου.	Τοῦτό	τις τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ διαγγέλλει
[2, 10]	εἰκαίαν. Τὸ μὲν οὖν χωρίον	τοῦτο	τοιαύτην εἴληχεν φύσιν. (Ἰουδαῖοι δὲ
[2, 9]	δὲ ἀπὸ τετρακοσίων σταδίων. Πρὸς	τοῦτο	τοῦ πλήθους ἀγανάκτησις ἦν, καὶ
[2, 14]	εἴσοδον αὐτῶν θέμενος ἐπέθυεν ὄρνεις.	Τοῦτο	τοὺς Ἰουδαίους ἀνηκέστως παρώξυνεν ὡς
[2, 14]	νόμους ἐξενεγκεῖν τῆς Καισαρείας. (Πρὸς	τοῦτο	τῶν ἐν Ἱεροσολύμοις ἀγανάκτησις ἦν,
[2, 5]	δὲ ἦν Πτολεμαίου καὶ διὰ	τοῦτο	ὑπὸ τῶν Ἀράβων διηρπάσθη μηνιόντων
[2, 2]	τοῦ πλήθους ἐκ τῆς ἐπὶ	τούτοις	ἀγανακτήσεως ἔλεγεν γεγονέναι. Καὶ τὸν
[2, 4]	ψυχὴ θανάτου καταφρονοῦσα, πρὸς δὲ	τούτοις	ἀδελφοὶ τέσσαρες ὅμοιοι. Τούτων ἑκάστῳ
[2, 10]	θυμοὺς τήν τε ἰδίαν πρὸς	τούτοις	ἀνάγκην. Πρὸς δὲ μηδεμίαν πεῖραν
[2, 9]	ἂν ἐκεῖνον διστάσειεν ἐκ τετράρχου;	τούτοις	ἀναπεισθεὶς Ἡρώδης ἧκεν πρὸς Γάιον,
[2, 7]	ἐκκλέψειαν αὐτοὺς ὁμοίων ὑποβολῇ σωμάτων.	Τούτοις	γοῦν τοὺς ἐν Κρήτῃ Ἰουδαίους
[2, 13]	ταῖς ἐσθῆσιν ὑποκρύπτοντες μικρὰ ξιφίδια,	τούτοις	ἔνυττον τοὺς διαφόρους, ἔπειτα πεσόντων
[2, 20]	καὶ ἑκατοντάρχαις ἔπειτα χιλιάρχοις, κἀπὶ	τούτοις	ἡγεμόνας ταγμάτων ἁδροτέρων ἀφηγουμένους. Ἐδίδασκεν
[2, 1]	φανῆναι τοῦ πατρὸς ἀμείνων. (Ἐπὶ	τούτοις	ἡδόμενον τὸ πλῆθος εὐθέως ἀπεπειρᾶτο
[2, 22]	μὲν κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν ἐν	τούτοις	ἦν.
[2, 17]	στρατηγῷ δὲ τῷ Ἰακίμου Φιλίππῳ.	(Τούτοις	θαρσήσαντες οἱ δυνατοὶ σὺν τοῖς
[2, 10]	ἅμα τέκνοις καὶ γυναιξίν. Ἐπὶ	τούτοις	θαῦμα καὶ οἶκτος εἰσῄει τὸν
[2, 21]	δωμάτιον παρελθεῖν ἀπειλοῦντες ἐφεστήκεσαν. Ἐπὶ	τούτοις	Ἰώσηπος ἀπάτῃ δευτέρᾳ χρῆται· ἀναβὰς
[2, 20]	πρὸς Κέστιον· ὁ δὲ σὺν	τούτοις	κατὰ τὴν βασιλικὴν αὐλὴν πολιορκηθεὶς
[2, 14]	ἀλλὰ κἀν τοῖς ὅπλοις φιλελευθέρους.	Τούτοις	καταπλαγὲν τὸ πλῆθος, ἅμα καὶ
[2, 15]	κἀκείνους συνευγνωμονεῖν, δεινῆς ἀκρασίας εἶναι.	(Τούτοις	μειλισσόμενοι τὸ πλῆθος ἅμα καὶ
[2, 17]	ἐμπειρίᾳ δὲ οἱ βασιλικοί. Καὶ	τούτοις	μὲν ἦν ἀγὼν τοῦ ἱεροῦ
[2, 18]	τῆς Σεπφώρεως, καλεῖται δὲ Ἀσαμών.	Τούτοις	ὁ Γάλλος ἐπῆγε τὴν δύναμιν.
[2, 17]	ἢ Φλώρῳ τὰ χρήματα δώσετε.	~(Τούτοις	ὁ δῆμος ἐπείθετο, καὶ μετὰ
[2, 3]	Ῥοῦφός τε καὶ Γρᾶτος ἐπὶ	τούτοις,	ὁ μὲν τοὺς πεζοὺς τῶν
[2, 14]	τῆς πόλεως παρέστησαν τῷ βήματι.	Τούτοις	ὁ Φλῶρος ἐκέλευσεν τοὺς λοιδορήσαντας
[2, 21]	ἐβουλευσάμην, κολάζετε τὸν εὐεργέτην. (Ἐπὶ	τούτοις	οἱ Ταριχεῶται μὲν αὐτὸν ἀνευφήμουν,
[2, 8]	μέχρι θανάτου τις βιάζηται. Πρὸς	τούτοις	ὄμνυσιν μηδενὶ μὲν μεταδοῦναι τῶν
[2, 14]	κέρματα καθάπερ ἀκλήρῳ καὶ ταλαιπώρῳ.	Τούτοις	οὐκ ἀνετράπη τὴν φιλαργυρίαν, ἀλλ'
[2, 6]	τῶν κατηγόρων ὑπὸ Καίσαρος αἰδούμενοι.	Τούτοις	παρῆν καὶ Φίλιππος ἀδελφὸς Ἀρχελάου,
[2, 12]	δι' ἑνὸς ἐκδικίαν Γαλιλαίου παραπολέσθαι.	Τούτοις	πεισθέντες Ἰουδαῖοι διελύθησαν· Ἐτράποντο δὲ
[2, 13]	ἡ τέχνη. (Συνέστη δὲ πρὸς	τούτοις	στῖφος ἕτερον πονηρῶν χειρὶ μὲν
[2, 19]	αὐτίκα. Τὸν δὲ δῆμον ἐπὶ	τούτοις	συνέβαινεν θαρρεῖν, καὶ καθὸ παρείκοιεν
[2, 20]	Ταριχέας καὶ Τιβεριάδα, πρὸς δὲ	τούτοις	τὰ περὶ Γεννησὰρ τὴν λίμνην
[2, 17]	τοῖς δημόταις ἑτέρους λῃστὰς καθοπλίσας	τούτοις	τε χρώμενος δορυφόροις, οἷα δὴ
[2, 18]	οὐκ ἄκουσαν τὴν μητέρα κἀπὶ	τούτοις	τήν τε γυναῖκα καὶ τὰ
[2, 15]	ἀνηκέστου πάθους τὰς σπείρας δεξιοῦσθαι.	Τούτοις	τὸ στασιῶδες ἠπείθει, καὶ διὰ
[2, 7]	ἔλαβεν. γελάσας δὲ Καῖσαρ ἐπὶ	τούτοις	τὸν μὲν ψευδαλέξανδρον δι' εὐεξίαν
[2, 13]	δείξοντος αὐτοῖς σημεῖα ἐλευθερίας. Ἐπὶ	τούτοις	Φῆλιξ, ἐδόκει γὰρ ἀποστάσεως εἶναι
[2, 17]	ὠμῶς ἀπεσφάγησαν ἅπαντες πλὴν Μετιλίου,	τοῦτον	γὰρ ἱκετεύσαντα καὶ μέχρι περιτομῆς
[2, 7]	Ἀλέξανδρον καὶ σαφῶς ἐπισταμένους διόμνυσθαι	τοῦτον	εἶναι. Τό γε μὴν Ἰουδαικὸν
[2, 9]	διήγειρεν ἐπιθυμίας. Ἐνῆγε δὲ μάλιστα	τοῦτον	εἰς ἐλπίδα βασιλείας Ἡρωδιὰς ἡ
[2, 1]	τὸν στρατηγὸν ὑποπέμψας παύσασθαι παρεκάλει.	Τοῦτον	εἰς τὸ ἱερὸν παρελθόντα πρὶν
[2, 17]	μὲν ἐπὶ ἰδιώτου τις ἑνὸς	τοῦτον	εἰσφέρῃ τὸν νόμον, ἀγανακτεῖν ὡς
[2, 2]	ἐπὶ φυλακῇ τῶν Ἡρώδου χρημάτων.	Τοῦτον	ἐπέσχεν προσωτέρω χωρεῖν ἐπελθὼν Οὔαρος,
[2, 18]	ἀρκέσειν πρὸς τὸ ἔθνος ὑπελάμβανεν.	Τοῦτον	ἡ καρτερωτάτη τῆς Γαλιλαίας πόλις
[2, 8]	νομοθέτου, κἂν βλασφημήσῃ τις εἰς	τοῦτον	κολάζεται θανάτῳ. Τοῖς δὲ πρεσβυτέροις
[2, 15]	τὸ ἀξίωμα Ῥωμαικὸν ἦν. ~(Κατὰ	τοῦτον	τὸν καιρὸν ὁ μὲν βασιλεὺς
[2, 5]	βασιλέως ἐστρατεύσαντο. Οὔαρος μὲν οὖν	τοῦτον	τὸν τρόπον καταστησάμενος τὰ ἐν
[2, 8]	ἡ τῶν ἔνδον σιωπὴ καταφαίνεται,	τούτου	δ' αἴτιον ἡ διηνεκὴς νῆψις
[2, 17]	ἁρπάσαντες τὸν σοφιστὴν ἔβαλλον, οἰόμενοι	τούτου	καταλυθέντος διατρέψειν ὅλην τὴν στάσιν,
[2, 10]	μεταβάλλοντος εἰς ὕελον. Θαυμασιώτερον δὲ	τούτου	μοι δοκεῖ τὸ τὴν ὑπερχυθεῖσαν
[2, 12]	Ἰωνάθην καὶ Ἀνανίαν τόν τε	τούτου	παῖδα Ἄνανον καί τινας ἄλλους
[2, 13]	πολὺ πλῆθος διέφθειρεν. (Μείζονι δὲ	τούτου	πληγῇ Ἰουδαίους ἐκάκωσεν ὁ Αἰγύπτιος
[2, 20]	Ἰώσηπος Ματθίου· προσώριστο δὲ τῇ	τούτου	στρατηγίᾳ καὶ Γάμαλα τῶν ταύτῃ
[2, 6]	φίλοις ἄντικρυς Ἀρχέλαος, τῶν δὲ	τούτου	συγγενῶν οἱ φίλοι παρ' οὐδετέροις,
[2, 14]	τῶν δικαίων. ~(Διαδεξάμενος δὲ παρὰ	τούτου	τὴν ἐπιτροπὴν ὁ Φῆστος τὸ
[2, 8]	λαβὼν παρὰ Καίσαρος ἐξουσίαν. Ἐπὶ	τούτου	τις ἀνὴρ Γαλιλαῖος Ἰούδας ὄνομα
[2, 18]	καταλέλειπτο δὲ διοικεῖν τὰ πράγματα	τούτου	τῶν ἑταίρων τις τοὔνομα Νόαρος,
[2, 2]	Σαλώμην ἐνεχείρισαν Καίσαρι, καὶ μετὰ	τούτους	Ἀρχέλαος τά τε κεφάλαια τῶν
[2, 16]	ὁδεύσαντες τὰ Πυρηναῖα ὄρη καὶ	τούτους	ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι· φρουρὰ δ' ἤρκεσεν
[2, 14]	προπηδῶντες οἰκοδομεῖν ἐκώλυον. Ὡς δὲ	τούτους	εἶργεν τῆς βίας Φλῶρος, ἀμηχανοῦντες
[2, 20]	τε γὰρ ἀπεδείκνυεν διαφοράς, καὶ	τούτους	μὲν ὑπέτασσεν δεκαδάρχαις καὶ ἑκατοντάρχαις
[2, 18]	ἀξιόχρεω φυλακὴν κωλύειν τοὺς ἐπανισταμένους.	Τούτους	ὁ Νόαρος ἐκπέμψας νύκτωρ τῶν
[2, 21]	ὑποπέμψας ὁπλίτας προσέταξεν αὐτὸν ἀνελεῖν.	Τούτους	τὰ ξίφη γυμνοῦντας ὁ δῆμος
[2, 20]	τοὺς ἑαυτοῦ κινδύνους ἤλπισεν. (Κἀν	τούτῳ	Δαμασκηνοὶ τὴν τῶν Ῥωμαίων φθορὰν
[2, 14]	αὐτοῖς τὰς συμφοράς. (Ἐν δὲ	τούτῳ	καὶ οἱ Καισαρέων Ἕλληνες νικήσαντες
[2, 4]	διέτριβεν τὴν πολιορκίαν. ~(Ἐν δὲ	τούτῳ	καὶ τὰ κατὰ τὴν χώραν
[2, 9]	καταπλαγὲν τὸ πλῆθος ἐσιώπησεν. (Κἀν	τούτῳ	κατήγορος Ἡρώδου τοῦ τετραρχοῦντος Ἀγρίππας
[2, 17]	ἔνδοθεν καμάτῳ τοὺς πολιορκοῦντας. (Κἀν	τούτῳ	Μανάημός τις, υἱὸς Ἰούδα τοῦ
[2, 6]	τῆς βασιλείας. Ἐγένετο δὲ ὑπὸ	τούτῳ	μὲν ἥ τε Περαία καὶ
[2, 7]	τοῦ κατοιχομένου τιμὴν ἐξελόμενος. ~(Κἀν	τούτῳ	νεανίας τις Ἰουδαῖος μὲν τὸ
[2, 2]	Καίσαρι μᾶλλον ἢ Ἀρχελάῳ. (Κἀν	τούτῳ	πάλιν Ἀντίπας ἀμφισβητῶν περὶ τῆς
[2, 7]	γάμος, σὺ δὲ οὐκ ἀρκεσθεῖσα	τούτῳ	πάλιν ἐπὶ τὴν ἐμὴν ἀνακάμπτεις
[2, 19]	συμφορῶν ἀναπλησθῆναι συνέπεσεν. (Ἐν δὲ	τούτῳ	πολλοὶ τῶν γνωρίμων δημοτῶν Ἀνάνῳ
[2, 17]	ἀνεχώρησεν εἰς τὴν βασιλείαν. (Κἀν	τούτῳ	τινὲς τῶν μάλιστα κινούντων τὸν
[2, 8]	λευκὴν ἐσθῆτα δόντες. Ἐπειδὰν δὲ	τούτῳ	τῷ χρόνῳ πεῖραν ἐγκρατείας δῷ,
[2, 16]	πολλάκις, ἐπεὶ πανταχοῦ Ῥωμαῖοι τοὺς	τούτων	αἰχμαλώτους ἔχουσιν. Ἀλλ' οὗτοι γῆν
[2, 19]	ὅσα βέλη παρεκόμιζεν καὶ μηχανάς,	τούτων	γὰρ διὰ τὴν χρείαν περιείχοντο
[2, 10]	ὑπηρέτης ἐγίνετο. Ἀλλὰ τοὺς μὲν	τούτων	γραμματοφόρους συνέβη χειμασθῆναι τρεῖς μῆνας
[2, 4]	δὲ τούτοις ἀδελφοὶ τέσσαρες ὅμοιοι.	Τούτων	ἑκάστῳ λόχον ὑποζεύξας ἔνοπλον ὥσπερ
[2, 8]	προκεῖσθαι καὶ κατὰ γνώμην ἑκάστου	τούτων	ἑκατέρῳ προσιέναι. Ψυχῆς τε τὴν
[2, 2]	παρὰ Οὐάρου καὶ Σαβίνου περὶ	τούτων	ἐπεσταλμένα, συνέδριον μὲν ἀθροίζει τῶν
[2, 11]	Τραχωνῖτιν καὶ Αὐρανῖτιν, χωρὶς δὲ	τούτων	ἑτέραν βασιλείαν τὴν Λυσανίου καλουμένην.
[2, 19]	Ἀπέθανον δὲ Ῥωμαίων πεντακόσιοι δεκαπέντε·	τούτων	ἦσαν οἱ τετρακόσιοι πεζοί, τὸ
[2, 17]	πολέμου καταβολή· τὴν γὰρ ὑπὲρ	τούτων	θυσίαν Καίσαρος ἀπέρριψαν. Καὶ πολλὰ
[2, 16]	ὑπακούουσιν φρουροῖς; Οἱ δ' ἀπὸ	τούτων	Ἰλλυριοὶ τὴν μέχρι Δαλματίας ἀποτεμνομένην
[2, 18]	ἀπειλουμένοις ἀνάτασιν. (Μέχρι μὲν δὴ	τούτων	Ἰουδαίοις πρὸς τὸ ἀλλόφυλον ἦσαν
[2, 16]	ποταμοῖς ἢ ἕλεσιν. Ἀλλ' οὐδὲν	τούτων	ἰσχυρότερον εὑρέθη τῆς Ῥωμαίων τύχης,
[2, 3]	~(Πρὶν δὲ ὁρίσαι τι περὶ	τούτων	Καίσαρα τελευτᾷ μὲν ἡ Ἀρχελάου
[2, 16]	τηρήσατε· ἀφέξονται γὰρ οὐκέτι Ῥωμαῖοι	τούτων	κρατήσαντες, ὧν φεισάμενοι πρότερον ἠχαρίστηνται.
[2, 19]	εἰς τὸ τεῖχος καὶ κατὰ	τούτων	οἱ κατόπιν ἄλλους οἵ τε
[2, 16]	γυναῖκες προεκθέουσαι, καὶ πρὸς τὴν	τούτων	οἰμωγὴν ὁ δῆμος εἰς ὀλοφυρμοὺς
[2, 20]	πεντήκοντα καὶ τριακόσιοι, χωρὶς δὲ	τούτων	οἷς ἐπεποίθει μάλιστα μισθοφόροι περὶ
[2, 10]	εὐπλόουν. Ἔφθη γοῦν τὰς περὶ	τούτων	Πετρώνιος λαβὼν ἐπιστολὰς ἑπτὰ καὶ
[2, 18]	κατέσκαπτον. Πολλαὶ δὲ καθ' ἑκάστην	τούτων	τῶν πόλεων ἀνηρπάζοντο κῶμαι, καὶ
[2, 16]	Σκοπεῖτε δὲ καὶ καθ' ἕκαστον	τούτων	ὡς ἔστιν μικρὰ τοῦ πολεμεῖν
[2, 13]	ἕκαστον διαλαθεῖν. (Κατεσταλμένων δὲ καὶ	τούτων	ὥσπερ ἐν νοσοῦντι σώματι πάλιν
[2, 16]	καὶ τὰ τῆς ἐλευθερίας ἐγκώμια	τραγῳδοῦσιν,	ἐγὼ δὲ πρὶν ἐξετάζειν τίνες
[2, 19]	ἅπασαν ἐπῆγεν τὴν δύναμιν καὶ	τραπέντας	μέχρι Ἱεροσολύμων κατεδίωξεν. Στρατοπεδευσάμενος δὲ
[2, 12]	ἐμπίπτει τοῖς Ἰουδαίοις ἀκατάσχετος, καὶ	τραπέντες	ἐκ τοῦ ἱεροῦ διέφευγον εἰς
[2, 16]	τὸν βασιλέα καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς	τραπόμενον	πέμπειν κατὰ Φλώρου πρέσβεις ἠξίου
[2, 16]	οἰμωγὴν ὁ δῆμος εἰς ὀλοφυρμοὺς	τραπόμενος	ἐπικουρεῖν τὸν Ἀγρίππαν ἱκέτευεν, τοῦ
[2, 1]	διέφθειρον, ὁ δὲ χιλίαρχος ἐκφεύγει	τραυματίας	μόλις. Ἔπειθ' οἱ μὲν ὡς
[2, 7]	τις Ἰουδαῖος μὲν τὸ γένος,	τραφεὶς	δὲ ἐν Σιδῶνι παρά τῳ
[2, 16]	δὲ μῆκος ἡμερῶν χώραν διειληφότες,	τραχυτέραν	τε καὶ πολλῷ τῆς ὑμετέρας
[2, 6]	διακόσια τάλαντα, Βατανέα δὲ καὶ	Τράχων	Αὐρανῖτίς τε καὶ μέρη τινὰ
[2, 4]	βασιλικῶν πεζῶν ἡγεμὼν τούς τε	Τραχωνίτας	τοξότας καὶ τὸ μαχιμώτατον τῶν
[2, 17]	Αὐρανίτας τε καὶ Βαταναίους καὶ	Τραχωνίτας,	ὑπὸ Δαρείῳ μὲν ἱππάρχῃ, στρατηγῷ
[2, 11]	τὰς ὑπ' Αὐγούστου δοθείσας Ἡρώδῃ	Τραχωνῖτιν	καὶ Αὐρανῖτιν, χωρὶς δὲ τούτων
[2, 12]	γενομένην ἐπαρχίαν, αὕτη δ' ἦν	Τραχωνῖτις	καὶ Βατανέα καὶ Γαυλανῖτις, προσέθηκεν
[2, 12]	δυνατῶν παρίσταντο, Σαμαρέων μὲν καταγνοὺς	τρεῖς	ἀνελεῖν προσέταξεν τοὺς δυνατωτάτους, Κουμανὸν
[2, 18]	μὲν οὖν λοιποὶ φεύγοντες διεσπάρησαν,	τρεῖς	δὲ ἄνδρας συλλαβόντες ἔσυρον ὡς
[2, 4]	ἐργασάμενοι μετὰ χρόνον οἱ μὲν	τρεῖς	ἐχειρώθησαν, ὑπ' Ἀρχελάου μὲν ὁ
[2, 9]	δύο πρὸς τοῖς εἴκοσι καὶ	τρεῖς	ἡμέρας ἐπὶ μησὶν ἕξ. (Ἀποδειχθεὶς
[2, 11]	ἑτέροις ἔτεσιν ἀφηγησάμενος. Καταλείπει δὲ	τρεῖς	μὲν θυγατέρας ἐκ Κύπρου γεγενημένας,
[2, 10]	μὲν τούτων γραμματοφόρους συνέβη χειμασθῆναι	τρεῖς	μῆνας ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὸν
[2, 5]	φίλων, ὃς τούς τε ὑπαντιάσαντας	τρέπεται	καὶ Σέπφωριν πόλιν ἑλὼν αὐτὴν
[2, 18]	τῶν πρὸς τῇ Σκυθοπόλει Ἰουδαίων,	τρεπόμενος	δὲ πολλάκις αὐτοὺς ἅπαντας μόνος
[2, 8]	πάλιν ἐπ' ἔργα μέχρι δείλης	τρέπονται.	Δειπνοῦσι δ' ὁμοίως ὑποστρέψαντες συγκαθεζομένων
[2, 16]	τὸ κατὰ τὴν Ῥώμην πλῆθος	τρέφουσιν,	καὶ ἔξωθεν παντοίως φορολογοῦνται καὶ
[2, 21]	φονικώτατος, ἀεὶ μὲν ἐπιθυμήσας μεγάλων,	τρέφων	δὲ τὰς ἐλπίδας ἐκ τῶν
[2, 13]	δι' ὄχλου πᾶσίν ἐστιν, παραλείψω,	τρέψομαι	δὲ ἐπὶ τὰ Ἰουδαίοις κατ'
[2, 20]	καὶ τὰς αἰτίας τοῦ πολέμου	τρέψοντας	εἰς Φλῶρον· τὴν γὰρ ἐπ'
[2, 8]	αἱρέσεως οὐδὲν τοῖς ἄλλοις προσεοικώς.	(Τρία	γὰρ παρὰ Ἰουδαίοις εἴδη φιλοσοφεῖται,
[2, 11]	ἑαυτοῦ. ~(Γαίου δὲ ἡγεμονεύσαντος ἔτη	τρία	καὶ μῆνας ὀκτὼ καὶ δολοφονηθέντος
[2, 3]	Διανείμαντες δὲ σφᾶς αὐτοὺς εἰς	τρία	μέρη τριχῆ στρατοπεδεύονται, πρός τε
[2, 11]	ἐν Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼς μὲν ἔτη	τρία,	πρότερον δὲ τῶν τετραρχιῶν τρισὶν
[2, 19]	τῇ τετάρτῃ δέ, ἥτις ἦν	τριακὰς	Ὑπερβερεταίου μηνός, διατάξας τὴν στρατιὰν
[2, 21]	τῆς λίμνης σκάφη πάντα συναθροίσας,	τριάκοντα	δ' εὑρέθησαν καὶ τριακόσια, καὶ
[2, 15]	ἄλλαις ἀνάγκαις ἔθος εὔχεσθαι πρὸ	τριάκοντα	ἡμερῶν ἧς ἀποδώσειν μέλλοιεν θυσίας
[2, 14]	οὐδὲ γὰρ νηπίων ἀπέσχοντο, περὶ	τριάκοντα	καὶ ἑξακοσίους συνήχθη. βαρυτέραν τε
[2, 19]	δὲ τοὺς λοιποὺς ἀναλαβὼν ἡσυχῆ	τριάκοντα	πρόεισιν σταδίους. Ἕωθεν δὲ Ἰουδαῖοι
[2, 16]	μεγέθους· Μῆκος μέν γε αὐτῆς	τριάκοντα	σταδίων, εὖρος δ' οὐκ ἔλαττον
[2, 21]	συναθροίσας, τριάκοντα δ' εὑρέθησαν καὶ	τριακόσια,	καὶ ναῦται τεσσάρων οὐ πλείους
[2, 20]	μυριάδες, ἱππεῖς δὲ πεντήκοντα καὶ	τριακόσιοι,	χωρὶς δὲ τούτων οἷς ἐπεποίθει
[2, 16]	ἕρκη περιβεβλημένοι, πέντε δὲ καὶ	τριακοσίοις	πληθύοντες ἔθνεσιν, τὰς δὲ πηγάς,
[2, 19]	συμμάχων πεζοὺς μὲν πεντακισχιλίους καὶ	τριακοσίους	ἀνῃρηκότες, ἱππεῖς δὲ ὀγδοήκοντα καὶ
[2, 14]	περιστὰς ὁ δῆμος οὐκ ἐλάττους	τριακοσίων	μυριάδων ἱκέτευον ἐλεῆσαι τὰς τοῦ
[2, 8]	τὸ γένος τάχιστα. Δοκιμάζοντες μέντοι	τριετίᾳ	τὰς γαμετάς, ἐπειδὰν τρὶς καθαρθῶσιν
[2, 8]	μέντοι τριετίᾳ τὰς γαμετάς, ἐπειδὰν	τρὶς	καθαρθῶσιν εἰς πεῖραν τοῦ δύνασθαι
[2, 19]	οὗτος ἑπτὰ τῆς πόλεως σταδίους,	τρισὶ	μὲν ἡμέραις οὐκ ἐπεχείρει τῇ
[2, 10]	ἔμελεν. Καὶ Πετρώνιος μὲν σὺν	τρισὶ	τάγμασι καὶ πολλοῖς ἐκ τῆς
[2, 11]	τρία, πρότερον δὲ τῶν τετραρχιῶν	τρισὶν	ἑτέροις ἔτεσιν ἀφηγησάμενος. Καταλείπει δὲ
[2, 19]	δὲ τοῦ Κεστίου κατὰ χώραν	τρισὶν	ἡμέραις οἱ Ἰουδαῖοι τὰ μετέωρα
[2, 11]	Σεντίου Σατορνίνου καὶ Πομπωνίου Σεκούνδου	τρισὶν	ταῖς συμμενούσαις σπείραις ἐπιτρέψασα φυλάττειν
[2, 12]	δὲ διοικήσας τὴν ἡγεμονίαν ἔτεσι	τρισκαίδεκα,	πρὸς δὲ μησὶν ὀκτὼ καὶ
[2, 12]	ὑπ' ἀλλήλων καὶ συντριβέντας ὑπὲρ	τρισμυρίους	ἀποθανεῖν, γενέσθαι δὲ τὴν ἑορτὴν
[2, 13]	προφήτου πίστιν ἐπιθεὶς ἑαυτῷ περὶ	τρισμυρίους	μὲν ἀθροίζει τῶν ἠπατημένων, περιαγαγὼν
[2, 9]	ἐν τοῖς ὅπλοις. Περιστάσης δὲ	τριστιχεὶ	τῆς φάλαγγος Ἰουδαῖοι μὲν ἀχανεῖς
[2, 3]	Τὸ μέντοι πολεμικώτατον μέρος, Σεβαστηνοὶ	τρισχίλιοι	Ῥοῦφός τε καὶ Γρᾶτος ἐπὶ
[2, 16]	οἰκεῖος ἐγιγνώσκετο δεσπότης, νῦν δὲ	τρισχιλίοις	ὁπλίταις ὑποτάσσεται, καὶ τεσσαράκοντα ναῦς
[2, 21]	οἰκίας ἅμα ταῖς γενεαῖς καταφλέξειν,	τρισχιλίους	μὲν ἀπέστησεν εὐθέως, οἳ παραγενόμενοι
[2, 18]	τὸν ἀριθμὸν ὑπὲρ μυρίους καὶ	τρισχιλίους,	τὰς δὲ κτήσεις διήρπασαν ἁπάντων.
[2, 1]	ἐξαίφνης προσπεσόντες διαφθείρουσι μὲν περὶ	τρισχιλίους,	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος εἰς
[2, 18]	μὲν δισχιλίους ἱππεῖς καὶ πεζοὺς	τρισχιλίους	τοξότας πάντας, Ἀγρίππα δὲ πεζοὺς
[2, 6]	δόξειεν Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι τὴν βασιλείαν	τρισχιλίων	πολιτῶν φόνῳ, καὶ τοσαῦτα μὲν
[2, 19]	ὅ τι χρὴ ποιεῖν, τῇ	τρίτῃ	δὲ πολλῷ πλείους τοὺς πολεμίους
[2, 18]	τετρακισχιλίων, ὧν ἦσαν ἱππεῖς ἡ	τρίτη	μοῖρα καὶ τὸ πλέον τοξόται,
[2, 3]	κατὰ τὸν ἱππόδρομον, ἡ δὲ	τρίτη	μοῖρα πρὸς τοῖς βασιλείοις κατὰ
[2, 18]	πίστιν αὐτῶν δελεάζοντες, τῇ δὲ	τρίτῃ	νυκτὶ παρατηρήσαντες τοὺς μὲν ἀφυλάκτους
[2, 16]	Ῥωμαίων ἀνέκοψαν ἀρετάς. Τὴν δὲ	τρίτην	τῆς οἰκουμένης μοῖραν, ἧς οὐδὲ
[2, 7]	ἐπὶ τὴν ἐμὴν ἀνακάμπτεις ἑστίαν,	τρίτον	ἄνδρα καὶ ταῦτα τὸν ἀδελφόν,
[2, 8]	αἱρετισταὶ Φαρισαῖοι, τοῦ δὲ Σαδδουκαῖοι,	τρίτον	δέ, ὃ δὴ καὶ δοκεῖ
[2, 3]	σφᾶς αὐτοὺς εἰς τρία μέρη	τριχῆ	στρατοπεδεύονται, πρός τε τῷ βορείῳ
[2, 3]	πλῆθος οὐκ ἠρεμῆσον, ἓν τῶν	τριῶν	ἀπὸ Συρίας ταγμάτων, ὅπερ ἄγων
[2, 18]	συστάδην ἔφερον οὔτε ἐν τῇ	τροπῇ	τοὺς ἱππεῖς ἐξέφευγον, ὥστε ὀλίγους
[2, 19]	Πρὸς δὲ τὴν ἀδόκητον αὐτοῦ	τροπὴν	ἀναθαρσήσαντες οἱ λῃσταὶ κατὰ τῶν
[2, 14]	μετὰ Φῆστον Ἀλβῖνος τὸν αὐτὸν	τρόπον	ἐξηγήσατο τῶν πραγμάτων, οὐκ ἔστιν
[2, 5]	Οὔαρος μὲν οὖν τοῦτον τὸν	τρόπον	καταστησάμενος τὰ ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ
[2, 5]	τοῦ Ῥωμαικοῦ τάγματος τὸν συνήθη	τρόπον	κεκοσμημένοι· Σαβῖνος μὲν γὰρ οὐδ'
[2, 14]	πεμφθεὶς δήμιος οὔτε ἁρπαγῆς τινα	τρόπον	οὔτε αἰκίας παρέλιπεν. Ἦν δὲ
[2, 13]	εἰς τὴν τύχην, ἢ τίνα	τρόπον	τόν τε ἀδελφὸν καὶ τὴν
[2, 14]	στενωπῶν καὶ φόνος τῶν καταλαμβανομένων,	τρόπος	τε ἁρπαγῆς οὐδεὶς παρελείπετο, καὶ
[2, 8]	καὶ καθ' ἑαυτοὺς ἐφίεται καὶ	τροφὰς	ἀπορουμένοις ὀρέγειν. Τὰς δὲ εἰς
[2, 8]	Ἰουδαίων ἁπάντων· οὐ μόνον γὰρ	τροφὰς	ἑαυτοῖς πρὸ μιᾶς ἡμέρας παρασκευάζουσιν,
[2, 17]	τῷ βωμῷ προσφέρειν, ὅπως μήποτε	τροφὴ	τῷ πυρὶ λείποι, διαμένει γὰρ
[2, 8]	καὶ τὸ μετρεῖσθαι παρ' αὐτοῖς	τροφὴν	καὶ ποτὸν μέχρι κόρου. (Τῶν
[2, 1]	πενθοῦντες ἐν τῷ ἱερῷ συνειστήκεσαν	τροφὴν	τῇ στάσει ποριζόμενοι. Πρὸς ὃ
[2, 8]	οὐδὲ τῆς παρὰ τοῖς ἄλλοις	τροφῆς	δύναται μεταλαμβάνειν, ποηφαγῶν δὲ καὶ
[2, 8]	Προκατεύχεται δ' ὁ ἱερεὺς τῆς	τροφῆς,	καὶ γεύσασθαί τινα πρὶν τῆς
[2, 8]	Πρὶν δὲ τῆς κοινῆς ἅψασθαι	τροφῆς	ὅρκους αὐτοῖς ὄμνυσι φρικώδεις, πρῶτον
[2, 17]	ἀπαγορεύσειν τοὺς ἔνδον οἰομένων ἐνδείᾳ	τροφῆς,	τῶν δ' ἔνδοθεν καμάτῳ τοὺς
[2, 19]	Φοῖβον διέφθειραν, ὁ δὲ Βόρκιος	τρωθεὶς	ἔφθη διαφυγεῖν· τοῦ δήμου δὲ
[2, 9]	σύνθημα δίδωσιν ἀπὸ τοῦ βήματος.	Τυπτόμενοι	δὲ οἱ Ἰουδαῖοι πολλοὶ μὲν
[2, 15]	δὲ πολλοὶ μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων	τυπτόμενοι,	πλείους δ' ὑπ' ἀλλήλων βιαζόμενοι.
[2, 22]	τε ἦν ἤδη πόρρωθεν ἀρχόμενος	τυραννεῖν.	Πεμφθείσης δ' ἐπ' αὐτὸν ὑπ'
[2, 13]	Ῥωμαικῆς φρουρᾶς καὶ τοῦ δήμου	τυραννεῖν	χρώμενος τοῖς συνεισπεσοῦσιν δορυφόροις. Φθάνει
[2, 6]	βασιλέα λέγοντες ἀλλὰ τῶν πώποτε	τυραννησάντων	ὠμότατον ἐνηνοχέναι τύραννον· πλείστων γοῦν
[2, 14]	ἀνεκάλουν ὄνομα καὶ τῆς Φλώρου	τυραννίδος	ἐλευθεροῦν σφᾶς ἱκέτευον. Ἔνιοι δὲ
[2, 17]	ἡγεμόνας τόν τε ἐπισημότατον τῆς	τυραννίδος	ὑπηρέτην Ἀψάλωμον. (Ὁ μὲν οὖν
[2, 20]	ἐπέστησαν ταῖς χρείαις αὐτόν τε	τυραννικὸν	ὁρῶντες καὶ τοὺς ὑπ' αὐτῷ
[2, 19]	ἀλλὰ γὰρ ὅ τε στρατοπεδάρχης	Τυράννιος	Πρῖσκος καὶ τῶν ἱππάρχων οἱ
[2, 14]	ἡ μὲν παρρησία πάντων περικέκοπτο,	τυραννὶς	δ' ἦν διὰ πλειόνων, καὶ
[2, 21]	τῆς δυνάμεως, φάσκων ὅσον οὐδέπω	τύραννον	ἐλεύσεσθαι τῆς μητροπόλεως, εἰ μὴ
[2, 6]	τῶν πώποτε τυραννησάντων ὠμότατον ἐνηνοχέναι	τύραννον·	πλείστων γοῦν ἀνῃρημένων ὑπ' αὐτοῦ
[2, 11]	ὥσπερ ἀγαθὸς προστάτης, οὐχ ὡς	τύραννος·	ἀρκεῖσθαι γὰρ τῇ τιμῇ τῆς
[2, 17]	τοῖς πράγμασιν ἀντίπαλον ἀφόρητος ἦν	τύραννος.	Ἐπανίστανται δὲ οἱ περὶ τὸν
[2, 14]	αὐτὸς μὲν ὥσπερ ἀρχιλῃστὴς ἢ	τύραννος	προανεῖχεν ἐκ τοῦ λόχου, τοῖς
[2, 6]	αὐθαίρετον· Ἀρχέλαον γοῦν τὸν τηλικούτου	τυράννου	παῖδα μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς
[2, 18]	ἔδησάν τ' οὐκ ὀλίγους. Καὶ	Τύριοι	συχνοὺς μὲν διεχειρίσαντο, πλείστους δ'
[2, 21]	μεθορίαν ἐξῃτήσατο. Συνωνούμενος δὲ τοῦ	Τυρίου	νομίσματος, ὃ τέσσαρας Ἀττικὰς δύναται,
[2, 18]	ὑποπρήσαντες ἐχώρουν ἐπὶ Κάδασα τὴν	Τυρίων	καὶ Πτολεμαίδα Γάβαν τε καὶ
[2, 10]	κατ' ἄρκτον, ὃ καλοῦσιν κλίμακα	Τυρίων	οἱ ἐπιχώριοι· Καὶ τοῦτο δὲ
[2, 21]	οἳ τὸ πλέον ἐκ τῆς	Τυρίων	χώρας καὶ τῶν ἐν αὐτῇ
[2, 12]	ἦν ἡγεμὼν τῆς Συρίας, εἰς	Τύρον	παραγενόμενοι δίκην τινὰ παρὰ τῶν
[2, 18]	τὰς οἰκίας ὁμοίως ταῖς ἐν	Τύρῳ	καὶ Σιδῶνι καὶ Βηρυτῷ δεδομημένας,
[2, 15]	Φλῶρον καὶ πρὸς τῷ μὴ	τυχεῖν	αἰδοῦς αὐτὴν τὸν περὶ τοῦ
[2, 2]	κατανεύσας ὅσων ὡς παρὰ βασιλέως	τυχεῖν	ἠξίουν καὶ τοὺς ἐπὶ μεγίσταις
[2, 21]	ἅμα μὲν ἐπὶ τῷ μηδεμιᾶς	τυχεῖν	μερίδος ἐκ τῶν κεκομισμένων ἀγανακτοῦντες,
[2, 21]	αὐτῶν ἀγνοεῖν ἔφη τίνων ἀξιοῦσιν	τυχεῖν·	οὐ γὰρ κατακούειν διὰ τὴν
[2, 11]	τύχην κρίνοι· καὶ γὰρ τὸ	τυχεῖν	τῆς ἡγεμονικῆς κλήσεως ἐπικίνδυνον εἶναι·
[2, 16]	καὶ πρὸς οὓς μεταβέβηκεν ἡ	τύχη	προσκυνοῦσιν. Ἄλλα τε ἔθνη μυρία
[2, 13]	πλούτου παραφρονήσας ἐξύβρισεν εἰς τὴν	τύχην,	ἢ τίνα τρόπον τόν τε
[2, 11]	ξίφεσιν οἱ σφοδρότερον κολακεύοντες τὴν	τύχην·	κἂν συνέβη κινδυνεῦσαι τοὺς προάγοντας
[2, 16]	τῆς δυνάμεως Ῥωμαίων καὶ τὴν	τύχην	καταπλαγέντες, ἥτις αὐτοῖς κατορθοῖ πλείονα
[2, 11]	δίκαιον οὔτε ἀσφαλὲς τὴν ἑαυτοῦ	τύχην	κρίνοι· καὶ γὰρ τὸ τυχεῖν
[2, 18]	σὺν αὐτοῖς δισχιλίους στρατιώτας κατὰ	τύχην	παρόντας εἰς τὸν Ἰουδαίων ὄλεθρον
[2, 10]	ἐπὶ τοσοῦτον ἐξύβρισεν εἰς τὴν	τύχην,	ὥστε θεὸν ἑαυτὸν καὶ δοκεῖν
[2, 16]	τούτων ἰσχυρότερον εὑρέθη τῆς Ῥωμαίων	τύχης,	δύο δ' ἐγκαθήμενα τῇ πόλει
[2, 12]	ἠρέμει τὸ πλῆθος, εἰ μὴ	τύχοι	παραμυθίας, ἠξίου τε προάγειν τὸν
[2, 8]	ὑποστρέψαντες συγκαθεζομένων τῶν ξένων, εἰ	τύχοιεν	αὐτοῖς παρόντες. Οὔτε δὲ κραυγή
[2, 17]	τῶν λῃστῶν ἀναιρεῖται σὺν Ἐζεκίᾳ	τῷ	ἀδελφῷ, καὶ τοὺς πύργους περισχόντες
[2, 17]	καὶ Ἀντίπας καὶ Κοστόβαρος προσήκοντες	τῷ	βασιλεῖ κατὰ γένος. Ἐδέοντο δὲ
[2, 16]	τῆς Ἀλεξανδρείας ὑποστρέφοντι περιτυχὼν Ἀγρίππᾳ	τῷ	βασιλεῖ κατὰ Ἰάμνειαν τόν τε
[2, 1]	πένθους, ὅτε τὸ κοινὸν ἐπὶ	τῷ	βασιλεῖ πέπαυτο, κατολοφυρόμενοι τοὺς κολασθέντας
[2, 18]	ἑταίρων τις τοὔνομα Νόαρος, Σοαίμῳ	τῷ	βασιλεῖ προσήκων κατὰ γένος. Ἧκον
[2, 7]	τὸν ἐκείνου θάνατον συνῴκησεν Ἰόβᾳ	τῷ	βασιλεύοντι Λιβύης, οὗ τελευτήσαντος ἐπανελθοῦσαν
[2, 5]	σὺν Γράτῳ Ῥοῦφος, ἄγοντες ἅμα	τῷ	βασιλικῷ στρατῷ καὶ τοὺς Σεβαστηνούς,
[2, 14]	τε γνωριμώτατον τῆς πόλεως παρέστησαν	τῷ	βήματι. Τούτοις ὁ Φλῶρος ἐκέλευσεν
[2, 3]	μέρη τριχῆ στρατοπεδεύονται, πρός τε	τῷ	βορείῳ τοῦ ἱεροῦ κλίματι καὶ
[2, 17]	ᾗ πᾶσιν ἔθος ἦν ὕλην	τῷ	βωμῷ προσφέρειν, ὅπως μήποτε τροφὴ
[2, 17]	ἀπόρους. Φυγόντων δὲ τῶν πρὸς	τῷ	γραμματοφυλακείῳ τὸ πῦρ ἐνίεσαν. Ἐπεὶ
[2, 20]	καθὸ μὲν εἶχον αὐτοὺς ἐν	τῷ	γυμνασίῳ συνηθροισμένους πάλαι διὰ τὰς
[2, 20]	καὶ Ἐλεάζαρον ἀρχιερέως υἱὸν Νέου·	τῷ	δ' ἄρχοντι τότε τῆς Ἰδουμαίας
[2, 17]	μὲν διαφόρους τῆς θρησκείας ἐξέκλεισαν,	τῷ	δ' ἀσθενεῖ λαῷ συνεισρυέντας πολλοὺς
[2, 21]	πεποιηκέναι τὰ πρὸς τὸν ἔλεον.	Τῷ	δ' ἦν ἡ ταπείνωσις προπαρασκευὴ
[2, 10]	Καρμήλῳ διέχοντι σταδίους ἑκατὸν εἴκοσι,	τῷ	δ' ὑψηλοτάτῳ κατ' ἄρκτον, ὃ
[2, 14]	τοῖς Ῥωμαίων ὅπλοις ἐΡγάσηται καὶ	τῷ	δέει καὶ ταῖς ἀπειλαῖς περιδύσῃ
[2, 2]	διαδόχου· Ὁ γὰρ σωφρονῶν ὥστε	τῷ	δεσπότῃ τῶν ὅλων παραχωρεῖν τῆς
[2, 17]	ταραχὴν ἐπιστάμενος, ἔπεμπεν τοὺς ἐπαμυνοῦντας	τῷ	δήμῳ δισχιλίους ἱππεῖς, Αὐρανίτας τε
[2, 2]	καὶ προκοπὰς χαρισάμενος, ἔτι δὲ	τῷ	δήμῳ πάντα κατανεύσας ὅσων ὡς
[2, 1]	ὥσπερ τοῖς στρατιώταις οὕτω καὶ	τῷ	δήμῳ πλήρεις ἀποδώσειν τὰς ἀμοιβάς,
[2, 21]	Ἰώσηπον ὁρῶν αὐτοῦ σφόδρα> χαίροντα	τῷ	δραστηρίῳ πείθει πρῶτον μὲν αὐτῷ
[2, 21]	βίαιον τίθησιν τὰ κομισθέντα παρὰ	τῷ	δυνατωτάτῳ τῶν Ταριχεατῶν Ἀνναίῳ, πέμψαι
[2, 12]	τὴν ἑορτὴν πένθος μὲν ὅλῳ	τῷ	ἔθνει θρῆνον δὲ καθ' ἑκάστην
[2, 14]	Φλῶρος ἐξαπατῶν καὶ πόλεμον ἤδη	τῷ	ἔθνει σκοπούμενος, ᾧ μόνῳ συγκρύψειν
[2, 8]	προσδοκώντων, εἰ καὶ λάθοιεν ἐν	τῷ	ζῆν, μετὰ τὴν διάλυσιν ἀθάνατον
[2, 13]	μικρὰν Ἀρμενίαν δίδωσιν βασιλεύειν Ἀριστοβούλῳ	τῷ	Ἡρώδου, τῇ δ' Ἀγρίππα βασιλείᾳ
[2, 11]	ἐξῄει σὺν αὐτοῖς αὐτίκα θύσων	τῷ	θεῷ τὰ περὶ τῆς ἡγεμονίας
[2, 6]	παρεστακέναι θύματα περὶ τῆς ἀρχῆς	τῷ	θεῷ, τοσούτοις δ' ἐμπεπληκέναι νεκροῖς
[2, 15]	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐχὴν ἐκτελοῦσα	τῷ	θεῷ· τοὺς γὰρ ἢ νόσῳ
[2, 20]	τοῖς ἐπιοῦσιν ἐχθροῖς ἀλλὰ καὶ	τῷ	θεῷ χρῆσθαι πολεμίῳ. (Πολλὰ τοιαῦτα
[2, 20]	καὶ Σάουλος ἀδελφοὶ σὺν Φιλίππῳ	τῷ	Ἰακίμου, στρατοπεδάρχης δ' ἦν οὗτος
[2, 17]	Δαρείῳ μὲν ἱππάρχῃ, στρατηγῷ δὲ	τῷ	Ἰακίμου Φιλίππῳ. (Τούτοις θαρσήσαντες οἱ
[2, 19]	κατὰ τὸ προσάρκτιον ἐπεχείρει κλίμα	τῷ	ἱερῷ. Ἰουδαῖοι δὲ ἀπὸ τῆς
[2, 17]	παραμένοντα τοσοῦτον χρόνον ἀναθήματα περὶ	τῷ	ἱερῷ καθιδρυκέναι. Αὐτοὺς δὲ νῦν
[2, 2]	ὠμῶς ἀπεσφάχθαι· καὶ τοσοῦτον ἐν	τῷ	ἱερῷ σεσωρεῦσθαι νεκρῶν πλῆθος, ὅσον
[2, 1]	δὲ τοὺς σοφιστὰς πενθοῦντες ἐν	τῷ	ἱερῷ συνειστήκεσαν τροφὴν τῇ στάσει
[2, 2]	Ἀρχελάου, καὶ τὸν μὲν ἐν	τῷ	ἱερῷ φόνον ἀναγκαῖον ἀπέφηνεν· πολεμίους
[2, 21]	καὶ τῶν ἀρχόντων τινὲς λάθρα	τῷ	Ἰωάννῃ χρήματα πρὸς συλλογὴν μισθοφόρων
[2, 19]	πολλοὶ τῶν γνωρίμων δημοτῶν Ἀνάνῳ	τῷ	Ἰωνάθου παιδὶ πεισθέντες ἐκάλουν τὸν
[2, 21]	τὴν ἀσφάλειαν. ~(Διοικοῦντι δ' οὕτως	τῷ	Ἰωσήπῳ τὰ κατὰ τὴν Γαλιλαίαν
[2, 10]	Γαλιλαίας, ἀπὸ δὲ τοῦ μεσημβρινοῦ	τῷ	Καρμήλῳ διέχοντι σταδίους ἑκατὸν εἴκοσι,
[2, 18]	στρατιωτῶν, ταῖς δὲ προθυμίαις καὶ	τῷ	κατὰ Ἰουδαίων μίσει τὸ λεῖπον
[2, 21]	Καὶ τὸ μὲν πλῆθος ἐν	τῷ	κατὰ Ταριχέας ἱπποδρόμῳ συνηθροισμένον πολλὰ
[2, 6]	Ῥωμαίων καὶ τῶν φίλων ἐν	τῷ	κατὰ τὸ Παλάτιον Ἀπόλλωνος ἱερῷ,
[2, 19]	διέφθειραν. Τότε μὲν οὖν ἐν	τῷ	κατὰ τὸν Σκοπὸν αὐλίζεται στρατοπέδῳ
[2, 14]	ἐκεκράγεσαν· Ὁ δὲ παρὼν καὶ	τῷ	Κεστίῳ παρεστὼς διεχλεύαζεν τὰς φωνάς.
[2, 16]	ἀλλ' αὐτοί τε καὶ Βερνίκη	τῷ	Κεστίῳ περὶ ὧν Φλῶρος εἰς
[2, 1]	ποτε τὸ πλῆθος ἐκπολεμώσας κατασχεθείη	τῷ	κινήματι. Διὸ πειθοῖ μᾶλλον ἢ
[2, 21]	διάφορον ἢ κέρδος τὸ φέρον	τῷ	κοινῷ βλάβην. Ὁρῶν δέ, ὦ
[2, 17]	οἷς Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἰαείρου, προσήκων	τῷ	Μαναήμῳ κατὰ γένος, ὃς ὕστερον
[2, 21]	κώμης νεανίσκοι τινὲς τῶν ἐν	τῷ	μεγάλῳ πεδίῳ καθεζομένων φυλάκων ἐνεδρεύσαντες
[2, 12]	Γήμαν καλουμένην κώμην, ἥτις ἐν	τῷ	μεγάλῳ πεδίῳ κεῖται τῆς Σαμαρείτιδος,
[2, 9]	Πιλᾶτος καθίσας ἐπὶ βήματος ἐν	τῷ	μεγάλῳ σταδίῳ καὶ προσκαλεσάμενος τὸ
[2, 21]	Ἱεροσόλυμα διαβάλλων τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ	τῷ	μεγέθει τῆς δυνάμεως, φάσκων ὅσον
[2, 14]	προσεδόκα, πραγματευσάμενος δὲ ἀπόστασιν αὐτῶν	τῷ	μείζονι κακῷ περισπάσειν τὸν ἔλεγχον
[2, 21]	Γαλιλαίαν καὶ μετεώρους ὄντας ἐπὶ	τῷ	μέλλοντι πολέμῳ τοὺς πολλοὺς ἐσπάρασσεν.
[2, 11]	βασιλείαν τὴν Λυσανίου καλουμένην. Καὶ	τῷ	μὲν δήμῳ διατάγματι τὴν δωρεὰν
[2, 2]	βασιλέως ἀδελφιδοῖ τε καὶ γαμβροί,	τῷ	μὲν δοκεῖν συναγωνιούμενοι περὶ τῆς
[2, 3]	τοῦ ἱεροῦ κλίματι καὶ πρὸς	τῷ	μεσημβρινῷ κατὰ τὸν ἱππόδρομον, ἡ
[2, 16]	αὐτῶν βουλόμενος τὰ φρονήματα καὶ	τῷ	μὴ δοκεῖν ἀδίκως τι παθεῖν
[2, 15]	ἱκέτευε τὸν Φλῶρον καὶ πρὸς	τῷ	μὴ τυχεῖν αἰδοῦς αὐτὴν τὸν
[2, 17]	δεξιὰς αἰτεῖν ὄνειδος ὑπελάμβανον, πρὸς	τῷ	μηδὲ πιστεύειν εἰ διδοῖτο. Καταλιπόντες
[2, 21]	γὰρ ἁρπάσαντες ἅμα μὲν ἐπὶ	τῷ	μηδεμιᾶς τυχεῖν μερίδος ἐκ τῶν
[2, 10]	στρατιᾶς ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔπεμψεν ἐγκαθιδρύσοντα	τῷ	ναῷ τοὺς ἀνδριάντας αὐτοῦ, προστάξας,
[2, 18]	τέκνα, μόνον οὐχ ὑπαπαντῶντος ἑκάστου	τῷ	ξίφει καὶ σπεύδοντος φθάσαι τοὺς
[2, 18]	πατέρα τῆς πολιᾶς ἐπισπασάμενος διελαύνει	τῷ	ξίφει, μεθ' ὃν οὐκ ἄκουσαν
[2, 16]	τῆς ἄνω πόλεως, καὶ γέφυρα	τῷ	ξυστῷ τὸ ἱερὸν συνῆπτεν, Ἀγρίππας
[2, 14]	τῆς ἀληθείας κατέχεεν οὔτε ἐν	τῷ	πανουργεῖν δολιωτέρας ὁδοὺς ἐπενόησεν. τὸ
[2, 21]	τῶν αἰτίων. Καὶ οἱ μὲν	τῷ	παραγγέλματι πεισθέντες ἠρέμησαν, οἱ δ'
[2, 7]	ἐπανελθοῦσαν αὐτὴν καὶ χηρεύουσαν παρὰ	τῷ	πατρὶ θεασάμενος ὁ ἐθνάρχης Ἀρχέλαος
[2, 18]	αὐτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν ἐν	τῷ	πεδίῳ καταλαμβανομένων, τῶν δ' εἰς
[2, 19]	ἐπὶ τὰ ὅπλα, καὶ μέγα	τῷ	πλήθει θαρροῦντες ἄτακτοι μετὰ κραυγῆς
[2, 13]	δὲ> ἐν ταῖς ἑορταῖς μισγόμενοι	τῷ	πλήθει καὶ ταῖς ἐσθῆσιν ὑποκρύπτοντες
[2, 5]	σφᾶς αὐτοὺς παρέδοσαν, Οὔαρος δὲ	τῷ	πλήθει μὲν ἠφίει τὰς αἰτίας,
[2, 1]	καὶ τὴν ἐπιτάφιον ἑστίασιν πολυτελῆ	τῷ	πλήθει παρασχών· ἔθος δὲ τοῦτο
[2, 21]	δὲ εἰς τετρακισμυρίους Ταριχεᾶται, παντὶ	τῷ	πλήθει παρρησιαστικώτερον ὡμίλει. Καὶ πολλὰ
[2, 9]	προῄδει γὰρ αὐτῶν τὴν ταραχήν,	τῷ	πλήθει τοὺς στρατιώτας ἐνόπλους ἐσθῆσιν
[2, 19]	τῷ τείχει προσελθόντας, τέλος δὲ	τῷ	πλήθει τῶν βελῶν ἀνακοπέντες ὑπεχώρησαν.
[2, 2]	ἀγῶνα τοῦ λόγου παντὸς ἐναπηρείσατο	τῷ	πλήθει τῶν περὶ τὸν ναὸν
[2, 16]	εἰς Καισάρειαν. ~(Ἑτέραν δὲ ἐπιβολὴν	τῷ	πολέμῳ ποριζόμενος ἐπέστελλεν Κεστίῳ Ἰουδαίων
[2, 16]	οἱ πολιορκούμενοι· παραβαίνοντες δὲ ἐν	τῷ	πολέμῳ τὸν πάτριον νόμον οὐκ
[2, 11]	ἥκιστα βούλοιτο. Δεῖν μέντοι προαποδειχθῆναι	τῷ	πολέμῳ χωρίον ἔξω τῆς πόλεως·
[2, 20]	ἐκ τοῦ περιόντος, ἐν δὲ	τῷ	πονοῦντι συμπαθεῖν. ὅσα τε εἰς
[2, 6]	μὲν Φιλίππῳ, τὴν δὲ Ἀντίπᾳ	τῷ	πρὸς Ἀρχέλαον ἀμφισβητοῦντι περὶ τῆς
[2, 5]	προαιρέσεως τὴν χώραν κακοῦντας ἔχθει	τῷ	πρὸς Ἡρώδην ἀποπέμπεται, μετὰ δὲ
[2, 17]	βωμῷ προσφέρειν, ὅπως μήποτε τροφὴ	τῷ	πυρὶ λείποι, διαμένει γὰρ ἄσβεστον
[2, 2]	πεποίθει διὰ δεινότητα λόγων Εἰρηναίῳ	τῷ	ῥήτορι, διὸ καὶ τοὺς νουθετοῦντας
[2, 3]	θᾶττον ἀπίοιεν· ὑπισχνοῦντο γὰρ ἄδειαν	τῷ	Σαβίνῳ βουλομένῳ μετὰ τοῦ τάγματος
[2, 17]	οὐκ ἐνέδοσαν, πολὺ μὲν καὶ	τῷ	σφετέρῳ πλήθει πεποιθότες, καὶ γὰρ
[2, 12]	τοῖς Ἰουδαίοις τὴν ἕδραν καὶ	τῷ	σχήματι φωνὴν ὁμοίαν ἐπεφθέγξατο. Πρὸς
[2, 3]	Πάρθων, ἐντεῦθεν κατέσειεν τοῖς ἐν	τῷ	τάγματι στρατιώταις ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις·
[2, 8]	εἰς τὴν αἵρεσιν εἰσιόντας δημεύειν	τῷ	τάγματι τὴν οὐσίαν, ὥστε ἐν
[2, 4]	δ' οὗτοι καὶ ὅπλα διεκόμιζον	τῷ	τάγματι. Τὸν μὲν οὖν ἑκατοντάρχην
[2, 19]	καὶ πολλάκις μὲν ἀπεκρούσαντο τοὺς	τῷ	τείχει προσελθόντας, τέλος δὲ τῷ
[2, 21]	οὐκ αἰδοῦνται τὴν πόλιν αὐτῷ	τῷ	τειχίσαντι, προσδέχεσθαι τοὺς ἀπολογησομένους ἔφασκεν
[2, 21]	καὶ τὸ ἴδιον ξίφος ἐπιδήσας	τῷ	τένοντι. Πρὸς ταῦτα τῶν μὲν
[2, 10]	ἀνατολὴν κλίματος ἀπὸ σταδίων ἑξήκοντα	τῷ	τῆς Γαλιλαίας, ἀπὸ δὲ τοῦ
[2, 9]	τις τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ διαγγέλλει	τῷ	Τιβερίῳ, καὶ ὃς ἀγανακτήσας εἵργνυσιν
[2, 3]	ὑπὸ τοῦ δέους σκεδασθέντων ἐρήμῳ	τῷ	τοῦ θεοῦ θησαυρῷ προσπεσόντες οἱ
[2, 7]	τραφεὶς δὲ ἐν Σιδῶνι παρά	τῳ	τῶν Ῥωμαίων ἀπελευθέρῳ, δι' ὁμοιότητα
[2, 19]	χωρεῖν ἀναιροῦντας. Εἰ δὲ μὴ	τῷ	χαλασθέντι τῆς φάλαγγος οἵ τε
[2, 12]	δὲ καὶ Κουμανῷ καὶ Κέλερι	τῷ	χιλιάρχῳ πλεῖν ἐπὶ Ῥώμης δώσοντας
[2, 8]	οὔτ' ἀγοράζουσιν οὔτε πωλοῦσιν, ἀλλὰ	τῷ	χρῄζοντι διδοὺς ἕκαστος τὰ παρ'
[2, 6]	ἔτεσιν Ἰουδαίους ὧν ἐν παντὶ	τῷ	χρόνῳ μετὰ τὴν ἐκ Βαβυλῶνος
[2, 8]	τὸ πρότερον παντάπασιν ἢ δαπανηθῆναι	τῷ	χρόνῳ. Οὐδὲν δ' ἐν ἀλλήλοις
[2, 8]	ἐσθῆτα δόντες. Ἐπειδὰν δὲ τούτῳ	τῷ	χρόνῳ πεῖραν ἐγκρατείας δῷ, πρόσεισιν
[2, 8]	δὲ εἰς ἕτερον σῶμα τὴν	τῶν	ἀγαθῶν μόνην, τὰς δὲ τῶν
[2, 8]	αἱρέσεως αὐτῶν βιβλία καὶ τὰ	τῶν	ἀγγέλων ὀνόματα. Τοιούτοις μὲν ὅρκοις
[2, 16]	καὶ τὸν ναὸν ἑαυτοῖς μετὰ	τῶν	ἁγίων τηρήσατε· ἀφέξονται γὰρ οὐκέτι
[2, 16]	θανάτου καταφρονοῦσαν, τοὺς δὲ θυμοὺς	τῶν	ἀγριωτάτων θηρίων σφοδροτέρους, Ῥῆνον τῆς
[2, 16]	τὸ φέρειν ἀναστέλλει, καὶ τὸ	τῶν	ἀδικουμένων ἡσύχιον τοῖς ἀδικοῦσι γίνεται
[2, 17]	ἑαυτοῖς ἔρυμα κατεσκεύασαν. Πρὸς ὃ	τῶν	ἀδοκήτως ἰδόντων καὶ κρατεῖν ἤδη
[2, 12]	τοῦ πλήθους ἐπὶ τὴν ἑορτὴν	τῶν	ἀζύμων εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ τῆς
[2, 1]	πλήθους ἐπιλάβοιντο. Καὶ δὴ τῆς	τῶν	ἀζύμων ἐνστάσης ἑορτῆς, ἣ πάσχα
[2, 12]	καταλαβὼν τὸ πλῆθος ἄγον τὴν	τῶν	ἀζύμων ἑορτὴν ἀθορύβως εἰς Ἀντιόχειαν
[2, 14]	παραγενόμενον δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα τῆς	τῶν	ἀζύμων ἑορτῆς ἐνεστώσης περιστὰς ὁ
[2, 18]	ἀφ' οὗ χρησάμενος προθυμοτάτοις κατὰ	τῶν	Αἰγυπτίων Ἰουδαίοις Ἀλέξανδρος γέρας τῆς
[2, 12]	τὸν στρατιώτην καὶ διὰ μέσων	τῶν	αἰτιωμένων ἀπαχθῆναι τὴν ἐπὶ θανάτῳ
[2, 21]	δὲ κτείνειν τινὰ μήτ' ἀπελέγχειν	τῶν	αἰτίων. Καὶ οἱ μὲν τῷ
[2, 16]	ποιεῖν πᾶς λόγος, ὅταν ᾖ	τῶν	ἀκουόντων πάντων ἡ> πρὸς τὸ
[2, 16]	ἑπτακοσίαις ἔχουσα μυριάδας ἀνθρώπων δίχα	τῶν	Ἀλεξάνδρειαν κατοικούντων, ὡς ἔνεστιν ἐκ
[2, 18]	φονεύειν ἐπαύσαντο, τὸ δημοτικὸν δὲ	τῶν	Ἀλεξανδρέων δι' ὑπερβολὴν μίσους δυσανάκλητον
[2, 18]	τὰ παρ' ἐκείνοις. Καὶ δὴ	τῶν	Ἀλεξανδρέων ἐκκλησιαζόντων περὶ ἧς ἔμελλον
[2, 21]	καὶ τοὺς μὲν ἀναλαβὼν μιᾷ	τῶν	ἁλιάδων ἀνήγαγεν πορρωτέρω, πεντήκοντα δ'
[2, 18]	τῶν πόλεων ἀνηρπάζοντο κῶμαι, καὶ	τῶν	ἁλισκομένων ἀνδρῶν φόνος ἦν ἄπειρος.
[2, 17]	πάντες οἱ πρόγονοι τὰς παρὰ	τῶν	ἀλλογενῶν θυσίας ἀπεδέχοντο. Προσεῖχεν δὲ
[2, 18]	ἔχοιεν τὴν δίαιταν ἧττον ἐπιμισγομένων	τῶν	ἀλλοφύλων, καὶ χρηματίζειν ἐπέτρεψαν Μακεδόνας,
[2, 6]	γὰρ ἰδίας λελωβῆσθαι, τὰς δὲ	τῶν	ἀλλοφύλων κεκοσμηκέναι καὶ τὸ τῆς
[2, 17]	αὐτῶν κεκοσμηκέναι τὸν ναὸν ἐκ	τῶν	ἀλλοφύλων τὸ πλέον ἀεὶ προσδεχομένους
[2, 6]	εἰς τιμὴν τοῦ μὴ μετὰ	τῶν	ἄλλων ἀποστῆναι. Πόλεις δ' ὑπηκόους
[2, 16]	μετριάσειν, ἀλλ' οὐκ εἰς ὑπόδειγμα	τῶν	ἄλλων ἐθνῶν καταφλέξειν μὲν τὴν
[2, 22]	μέχρι τῆς Ἀνάνου καὶ τῆς	τῶν	ἄλλων ἐχθρῶν ἀναιρέσεως μένων συνελῄζετο
[2, 5]	πόλεως ἀπέσχετο μηδὲν ἐν τοῖς	τῶν	ἄλλων θορύβοις παρακεκινηκυῖαν εὑρών, αὐλίζεται
[2, 19]	τοὺς ὀξυβελεῖς καὶ τὰ πολλὰ	τῶν	ἄλλων ὀργάνων καταλιπεῖν, ἃ τότε
[2, 8]	γένος ὄντες, φιλάλληλοι δὲ καὶ	τῶν	ἄλλων πλέον. Οὗτοι τὰς μὲν
[2, 18]	ἡ πλεονεξία· τὰς γὰρ οὐσίας	τῶν	ἀναιρεθέντων ἀδεῶς διήρπαζον καὶ καθάπερ
[2, 15]	μὲν οὔτε εἰς τὸ πλῆθος	τῶν	ἀναιρουμένων οὔτε εἰς τὴν εὐγένειαν
[2, 13]	δὲ ταραχὴ συνίσταται περὶ Καισάρειαν	τῶν	ἀναμεμιγμένων Ἰουδαίων πρὸς τοὺς ἐν
[2, 10]	Πετρώνιον τῆς τε ἀνυπερβλήτου θρησκείας	τῶν	ἀνδρῶν καὶ τοῦ πρὸς θάνατον
[2, 10]	κατασυρόντων μὲν ὥσπερ ἐπίτηδες τότε	τῶν	ἀνέμων εἰς αὐτὸ τὴν ἔξωθεν
[2, 18]	καθάπερ ἐκ παρατάξεως τὰ σκῦλα	τῶν	ἀνῃρημένων εἰς τοὺς σφετέρους οἴκους
[2, 9]	ἀπώλοντο. Πρὸς δὲ τὴν συμφορὰν	τῶν	ἀνῃρημένων καταπλαγὲν τὸ πλῆθος ἐσιώπησεν.
[2, 16]	ἑτέραν ἐζήτησαν οἰκουμένην καὶ μέχρι	τῶν	ἀνιστορήτων πρότερον Βρεττανῶν διήνεγκαν τὰ
[2, 16]	Ἴστρος ἥ τε μεσημβρινὴ μέχρι	τῶν	ἀοικήτων ἐρευνηθεῖσα Λιβύη καὶ Γάδειρα
[2, 3]	καθύπερθεν ἐπήμυνεν περιῆσαν ἐμπειρίᾳ πολέμου	τῶν	ἀπείρων· ἐπεὶ δὲ πολλοὶ Ἰουδαίων
[2, 16]	τὸν Νεαπολιτανόν. Ἐκώκυον δὲ καὶ	τῶν	ἀπεσφαγμένων αἱ γυναῖκες προεκθέουσαι, καὶ
[2, 21]	οὖσαν ἑξακοσίων, περὶ δὲ δισχιλίους	τῶν	ἀπὸ τοῦ δήμου συλλαβὼν ἀνήγαγεν
[2, 12]	διὰ τὸν φόνον, αἴτιον δὲ	τῶν	ἀποβεβηκότων Κουμανὸν γεγονέναι μὴ θελήσαντα
[2, 17]	ἦν τῶν καταληφθέντων, ἔρευνα δὲ	τῶν	ἀποκρυπτομένων. Καὶ διεσώθησαν ὀλίγοι λάθρα
[2, 15]	ἀγορὰν καὶ βοαῖς ἐξαισίοις περὶ	τῶν	ἀπολωλότων ἀνωδύρετο· τὸ πλέον δὲ
[2, 5]	Πτολεμαίου καὶ διὰ τοῦτο ὑπὸ	τῶν	Ἀράβων διηρπάσθη μηνιόντων καὶ τοῖς
[2, 5]	πάντα καὶ πρὸς τὰς ἁρπαγὰς	τῶν	Ἀράβων οὐδὲν ἀντεῖχεν. Κατεφλέγη δὲ
[2, 15]	μόνον τὸ λυσιτελὲς τὸ ἐκ	τῶν	ἁρπαγῶν ἀποβλέπων παρήκουσεν. Ἡ δ'
[2, 2]	παραλαμβάνειν. Οὐ μὴν οἱ φύλακες	τῶν	Ἀρχελάου κατημέλουν ἐντολῶν, ἔμενον δὲ
[2, 20]	ἐπελέξαντο στρατηγοὺς Ἰησοῦν υἱὸν Σαπφᾶ	τῶν	ἀρχιερέων ἕνα καὶ Ἐλεάζαρον ἀρχιερέως
[2, 17]	ἔνθα δὴ τῶν δυνατῶν καὶ	τῶν	ἀρχιερέων οἱ μὲν εἰς τοὺς
[2, 12]	Σαμάρειαν ἐξώρμων ἀστρατήγητοι καὶ μηδενὶ	τῶν	ἀρχόντων κατέχοντι πειθόμενοι. Τοῦ λῃστρικοῦ
[2, 22]	ἐπ' αὐτὸν ὑπ' Ἀνάνου καὶ	τῶν	ἀρχόντων στρατιᾶς πρὸς τοὺς ἐν
[2, 21]	δυνατοὶ δὲ κατὰ φθόνον καὶ	τῶν	ἀρχόντων τινὲς λάθρα τῷ Ἰωάννῃ
[2, 16]	τις παροξύνει καὶ τὸ παρὰ	τῶν	ἀσθενεστέρων, ἐὰν τὰ πράγματα συγχυθῇ,
[2, 7]	ὥστε βασιλεύσειν μὲν αὐτὸν τὸν	τῶν	ἀσταχύων ἀριθμόν, ἐν ποικίλαις δὲ
[2, 8]	τὸν νομοθέτην ἢ φάγωσίν τι	τῶν	ἀσυνήθων, οὐδέτερον ὑπέμειναν παθεῖν, ἀλλ'
[2, 5]	τῇ Πτολεμαίδι καὶ Γάιον ἡγεμόνα	τῶν	αὐτοῦ φίλων, ὃς τούς τε
[2, 19]	Ἰουδαῖοι λαβόντες αὖθις ἐχρήσαντο κατὰ	τῶν	ἀφέντων. Προῆλθον δὲ τοὺς Ῥωμαίους
[2, 8]	κλώμενοι καὶ διὰ πάντων ὁδεύοντες	τῶν	βασανιστηρίων ὀργάνων, ἵν' ἢ βλασφημήσωσιν
[2, 2]	πρὸς θάλασσαν καταλιπὼν ἐπίτροπόν τε	τῶν	βασιλείων καὶ κηδεμόνα τῶν οἰκείων
[2, 5]	προστάξας ἐκεῖ καὶ τοὺς παρὰ	τῶν	βασιλέων καὶ δυναστῶν ἐπικούρους συνελθεῖν·
[2, 18]	ἱππέων, πρὸς αἷς τὰς παρὰ	τῶν	βασιλέων συμμαχίας, Ἀντιόχου μὲν δισχιλίους
[2, 3]	Συνελάμβανον δ' αὐτοῖς οἱ πλείους	τῶν	βασιλικῶν αὐτομολήσαντες. Τὸ μέντοι πολεμικώτατον
[2, 4]	δὲ τὴν Περαίαν Σίμων τις	τῶν	βασιλικῶν δούλων εὐμορφίᾳ σώματος καὶ
[2, 4]	καταφλέξας, εἰ μὴ Γρᾶτος ὁ	τῶν	βασιλικῶν πεζῶν ἡγεμὼν τούς τε
[2, 18]	Τούτους ὁ Νόαρος ἐκπέμψας νύκτωρ	τῶν	βασιλικῶν τινας ὁπλιτῶν ἅπαντας ἀναιρεῖ,
[2, 3]	τούτοις, ὁ μὲν τοὺς πεζοὺς	τῶν	βασιλικῶν ὑπ' αὐτὸν ἔχων, Ῥοῦφος
[2, 8]	ἀνασχεῖν τὸν ἥλιον οὐδὲν φθέγγονται	τῶν	βεβήλων, πατρίους δέ τινας εἰς
[2, 19]	προσελθόντας, τέλος δὲ τῷ πλήθει	τῶν	βελῶν ἀνακοπέντες ὑπεχώρησαν. Τῶν δὲ
[2, 20]	ἄλλην στρατιὰν αἱ πόλεις ῥᾳδίως·	τῶν	γὰρ καταλεγέντων ἑκάστη τοὺς ἡμίσεις
[2, 15]	Τοῦτ' ἔψυξεν τὴν Φλώρου πλεονεξίαν·	τῶν	γὰρ τοῦ θεοῦ θησαυρῶν ἐφιέμενος
[2, 12]	Ῥώμης δώσοντας Κλαυδίῳ λόγον ὑπὲρ	τῶν	γεγενημένων. Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπὸ Λύδδων
[2, 19]	συνέπεσεν. (Ἐν δὲ τούτῳ πολλοὶ	τῶν	γνωρίμων δημοτῶν Ἀνάνῳ τῷ Ἰωνάθου
[2, 9]	ἐπὶ Ῥώμης τούς τε ἄλλους	τῶν	γνωρίμων ἐθεράπευεν καὶ μάλιστα τὸν
[2, 15]	ἐσθήτων διερρηγμένων. Ὀνομαστὶ δ' ἕκαστον	τῶν	γνωρίμων καὶ κοινῇ τὸ πλῆθος
[2, 17]	πολλὰ τῶν τε ἀρχιερέων καὶ	τῶν	γνωρίμων παρακαλούντων μὴ παραλιπεῖν τὸ
[2, 21]	ἐπ' αὐτὸν ὅμως πέμψας τινὰ	τῶν	γνωρίμων ὑπεκρίνατο τὴν ἀσθένειαν καὶ
[2, 14]	μάλιστα λυμαινόμενον τὴν χώραν ἐπεξῄει·	τῶν	γοῦν λῃστῶν συνέλαβέν τε πλείστους
[2, 8]	διαδοχὴν οὐκ ἀναιροῦντες, τὰς δὲ	τῶν	γυναικῶν ἀσελγείας φυλαττόμενοι καὶ μηδεμίαν
[2, 2]	καὶ τοῦ δικάζοντος αὐτὴν Καίσαρος.	Τῶν	δ' ἄλλων ἐγκλημάτων συμβούλους ἀπεδείκνυεν
[2, 13]	αὐτῷ ζωγρήσας ἀνέπεμψεν εἰς Ῥώμην·	τῶν	δ' ἀνασταυρωθέντων ὑπ' αὐτοῦ λῃστῶν
[2, 18]	μὲν ἐν τῷ πεδίῳ καταλαμβανομένων,	τῶν	δ' εἰς τὰς οἰκίας συνωθουμένων.
[2, 8]	ταπεινότητα φαίνεσθαι μήθ' ὑπεροχὴν πλούτου,	τῶν	δ' ἑκάστου κτημάτων ἀναμεμιγμένων μίαν
[2, 17]	τοὺς ἔνδον οἰομένων ἐνδείᾳ τροφῆς,	τῶν	δ' ἔνδοθεν καμάτῳ τοὺς πολιορκοῦντας.
[2, 17]	τέσσαρα μέρη τῶν τειχῶν ἐπειρῶντο.	Τῶν	δ' ἔνδον πρὸς ἐκδρομὴν μὲν
[2, 15]	στρατιώταις· παρεγίνοντο δὲ δύο σπεῖραι.	Τῶν	δ' ἔτι συγκαλούντων τὸ πλῆθος
[2, 21]	ἡμέραν παραφανέντων, τὸν Ἰώσηπον ἐξεκήρυσσον.	Τῶν	δ' ἠγγέλη μὲν εἰς Ταριχέας
[2, 3]	ἦσαν. Καὶ τῶν μὲν ἀπολωλότων,	τῶν	δ' ὑπὸ τοῦ δέους σκεδασθέντων
[2, 19]	πεζοί, τὸ δὲ λοιπὸν ἱππεῖς·	τῶν	δὲ Ἰουδαίων δύο πρὸς τοῖς
[2, 13]	Φῆλιξ μετ' ἀπειλῆς ἐκέλευσεν ἀναχωρεῖν.	Τῶν	δὲ μὴ πειθομένων ἐπιπέμψας τοὺς
[2, 15]	ὑπήντων καὶ πλησίον γενομένους ἠσπάσαντο·	τῶν	δὲ μηδὲν ἀποκριναμένων οἱ στασιασταὶ
[2, 18]	τε καὶ τὴν ἄλλην δύναμιν.	Τῶν	δὲ οἱ μὲν κατὰ θάλασσαν
[2, 15]	ἐγκαταλείψειν αὐτοῖς ὅσην ἂν ἀξιώσωσιν.	Τῶν	δὲ πάντα περὶ ἀσφαλείας καὶ
[2, 18]	ταῖς γενεαῖς εἰς τὸ ἄλσος.	Τῶν	δὲ ποιησάντων τὸ προσταχθὲν χωρὶς
[2, 19]	αὐτοὶ μὲν ὀλίγους ἀποβεβλημένοι παντάπασιν,	τῶν	δὲ Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων
[2, 19]	πλήθει τῶν βελῶν ἀνακοπέντες ὑπεχώρησαν.	Τῶν	δὲ Ῥωμαίων οἱ πρῶτοι τοὺς
[2, 15]	μὲν ἡ φυγὴ πᾶσιν ἐγίνετο,	τῶν	δὲ σφαλέντων ἀπώλεια δεινή· πνιγόμενοι
[2, 12]	ὁρμὴ γένοιτο, πλείους ὁπλίτας μεταπέμπεται.	Τῶν	δὲ ταῖς στοαῖς ἐπιχεομένων φόβος
[2, 10]	ἀφισταμένων εἶναι καὶ μεθ' ὕβρεως.	(Τῶν	δὲ τὸν νόμον καὶ τὸ
[2, 6]	δὲ τοῖς φίλοις ἄντικρυς Ἀρχέλαος,	τῶν	δὲ τούτου συγγενῶν οἱ φίλοι
[2, 17]	ἔφερον ἀφανίσαι σπεύδοντες τὰ συμβόλαια	τῶν	δεδανεικότων καὶ τὰς εἰσπράξεις ἀποκόψαι
[2, 8]	καὶ τὴν εὐταξίαν, καταφρονηταὶ δὲ	τῶν	δεινῶν, καὶ τὰς μὲν ἀλγηδόνας
[2, 9]	δὲ Γάιος Καῖσαρ ἀνίησίν τε	τῶν	δεσμῶν τὸν Ἀγρίππαν καὶ τῆς
[2, 20]	Κεστίου χρήματα, πρὸς οἷς πολλὰ	τῶν	δημοσίων θησαυρῶν, ὅμως οὐκ ἐπέστησαν
[2, 18]	αὐτοῖς ἡ τιμὴ καὶ παρὰ	τῶν	διαδόχων, οἳ καὶ τόπον ἴδιον
[2, 18]	Προεκαλεῖτο δὲ ἐπὶ τὰς σφαγὰς	τῶν	διαφόρων καὶ τοὺς πάλαι πρᾳοτάτους
[2, 13]	πρέσβεις ἐπὶ Νέρωνα διαλεξομένους περὶ	τῶν	δικαίων. ~(Διαδεξάμενος δὲ παρὰ τούτου
[2, 8]	τούτοις ὄμνυσιν μηδενὶ μὲν μεταδοῦναι	τῶν	δογμάτων ἑτέρως ἢ ὡς αὐτὸς
[2, 17]	τοὺς ἐχθροὺς ἐχώρουν, ἔνθα δὴ	τῶν	δυνατῶν καὶ τῶν ἀρχιερέων οἱ
[2, 13]	κατὰ λόχους διήρπαζόν τε τὰς	τῶν	δυνατῶν οἰκίας καὶ αὐτοὺς ἀνῄρουν
[2, 22]	Ἄνανός τε ὁ ἀρχιερεὺς καὶ	τῶν	δυνατῶν ὅσοι μὴ τὰ Ῥωμαίων
[2, 12]	Ἰουδαίων ἐπειδὴ καὶ Κουμανῷ πολλοὶ	τῶν	δυνατῶν παρίσταντο, Σαμαρέων μὲν καταγνοὺς
[2, 12]	πελέκει διεχειρίσατο· Δύο δ' ἑτέρους	τῶν	δυνατωτάτων καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς Ἰωνάθην
[2, 19]	εὐψυχοτάτους στρατιώτας ὡσεὶ τετρακοσίους ἐπέστησεν	τῶν	δωμάτων, προστάξας ἀναβοᾶν τὰ σημεῖα
[2, 2]	τούτους Ἀρχέλαος τά τε κεφάλαια	τῶν	ἑαυτοῦ δικαίων γράψας καὶ τὸν
[2, 21]	οὐδένα προῄρητο, Ληουὶν δέ τινα	τῶν	ἑαυτοῦ φυλάκων ἐκέλευσεν ἐξελθεῖν, ἵνα
[2, 16]	ἀποστρέψετε. Τηροῦντές γε μὴν τὰ	τῶν	ἑβδομάδων ἔθη καὶ πρὸς μηδεμίαν
[2, 22]	φροντὶς ἦν κατὰ μικρὸν ἀφισταμένῳ	τῶν	εἰς τὸν πόλεμον παρασκευῶν κάμψαι
[2, 18]	μεστὴν ἀδιηγήτων συμφορῶν, μείζονα δὲ	τῶν	ἑκάστοτε τολμωμένων τὴν ἐπὶ τοῖς
[2, 8]	καὶ δικάζουσι μὲν οὐκ ἐλάττους	τῶν	ἑκατὸν συνελθόντες, τὸ δ' ὁρισθὲν
[2, 7]	Δικαιάρχειαν δῶρά τε παμπληθῆ παρὰ	τῶν	ἐκεῖ Ἰουδαίων λαμβάνει καὶ καθάπερ
[2, 14]	προαικισάμενος ἀνεσταύρωσεν. Ὁ δὲ σύμπας	τῶν	ἐκείνης ἀπολομένων τῆς ἡμέρας ἀριθμὸς
[2, 16]	Ἀθηναῖοι μὲν οἱ περὶ τῆς	τῶν	Ἑλλήνων ἐλευθερίας παραδόντες ποτὲ καὶ
[2, 19]	καὶ καταγνοὺς ἐπ' οὐδεμιᾷ πληγῇ	τῶν	ἐλπίδων παραλογώτατα ἀπὸ τῆς πόλεως
[2, 2]	ἐπὶ τῆς Καισαρείας. Ὡς δὲ	τῶν	ἐμποδιζόντων ὁ μὲν εἰς Ἀντιόχειαν
[2, 22]	κατὰ Γαλιλαίαν ἐπέπαυτο κινήματα, καὶ	τῶν	ἐμφυλίων παυσάμενοι θορύβων ἐπὶ τὰς
[2, 21]	ἐκ τῆς Τυρίων χώρας καὶ	τῶν	ἐν αὐτῇ κωμῶν φυγάδες ἦσαν·
[2, 14]	ἐξενεγκεῖν τῆς Καισαρείας. (Πρὸς τοῦτο	τῶν	ἐν Ἱεροσολύμοις ἀγανάκτησις ἦν, ἔτι
[2, 8]	πρὸς ἀλλοτρίους. Τοιαῦτα μὲν περὶ	τῶν	ἐν Ἰουδαίοις φιλοσοφούντων εἶχον εἰπεῖν.
[2, 18]	δὲ τὰς αὐτὰς ἡμέρας καὶ	τῶν	ἐν Μαχαιροῦντι Ἰουδαίων τὸ πλῆθος
[2, 16]	Ἐπεὶ δὲ τινὰς μὲν ἡλικία	τῶν	ἐν πολέμῳ κακῶν ἄπειρος, τινὰς
[2, 11]	καὶ δολοφονηθέντος ἁρπάζεται μὲν ὑπὸ	τῶν	ἐν Ῥώμῃ στρατευμάτων εἰς τὴν
[2, 2]	ὧν διήκουσεν ἐσκέπτετο, εἴτε χρὴ	τῶν	ἐν ταῖς διαθήκαις καταστῆσαί τινα
[2, 2]	τούτων ἐπεσταλμένα, συνέδριον μὲν ἀθροίζει	τῶν	ἐν τέλει Ῥωμαίων, ἐν ᾧ
[2, 6]	ὀκτακισχιλίους. Ἀθροίσαντος δὲ Καίσαρος συνέδριον	τῶν	ἐν τέλει Ῥωμαίων καὶ τῶν
[2, 19]	δωμάτων, προστάξας ἀναβοᾶν τὰ σημεῖα	τῶν	ἐν τοῖς στρατοπέδοις φυλάκων, ὅπως
[2, 21]	ἀπὸ Δεβαρίθθων κώμης νεανίσκοι τινὲς	τῶν	ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ καθεζομένων
[2, 12]	ἐν δευτέρῳ τὰς ἐκείνων ἱκεσίας	τῶν	ἐν χειρὶ πραγμάτων θέμενος ἀπράκτους
[2, 2]	Σαλώμης υἱὸς Ἀντίπατρος, ἦν δὲ	τῶν	ἐναντιουμένων Ἀρχελάῳ δεινότατος εἰπεῖν, κατηγόρει
[2, 19]	πείσειν καταθέσθαι τὸν πόλεμον ἢ	τῶν	ἐναντιωθέντων ἀποστήσειν τὸ μὴ συμφρονοῦν.
[2, 21]	ἡμέρας πάλιν ἀπέστη Τιβεριὰς ἐπικαλεσαμένων	τῶν	ἔνδον Ἀγρίππαν τὸν βασιλέα. Καὶ
[2, 19]	τῇ πόλει τάχα τι παρὰ	τῶν	ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν, εἰς δὲ
[2, 8]	ὡς μυστήριόν τι φρικτὸν ἡ	τῶν	ἔνδον σιωπὴ καταφαίνεται, τούτου δ'
[2, 16]	σχεῖν. Ὁ δὲ κίνδυνος οὐ	τῶν	ἐνθάδε μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν
[2, 8]	οὐκ ἂν λαλήσειέν τις ἀκόντων	τῶν	ἐννέα. Καὶ τὸ πτύσαι δὲ
[2, 14]	μηνός. Πρὸς δὲ τὸ μέγεθος	τῶν	ἐξ αὐτοῦ συμφορῶν οὐκ ἀξίαν
[2, 17]	πλέον ἀεὶ προσδεχομένους τὰς ἀπὸ	τῶν	ἔξωθεν ἐθνῶν δωρεάς, Καὶ οὐ
[2, 13]	διαφόρους, ἔπειτα πεσόντων μέρος ἐγίνοντο	τῶν	ἐπαγανακτούντων οἱ πεφονευκότες, διὸ καὶ
[2, 21]	ὁ Ἰώσηπος ἐπειρᾶτο διαλέγεσθαι περὶ	τῶν	ἐπεσταλμένων, ὑποπέμψας ὁπλίτας προσέταξεν αὐτὸν
[2, 13]	ἀνασταυρωθέντων ὑπ' αὐτοῦ λῃστῶν καὶ	τῶν	ἐπὶ κοινωνίᾳ φωραθέντων δημοτῶν οὓς
[2, 6]	οἱ παρόντες, συμπαρίσταντο δὲ αὐτοῖς	τῶν	ἐπὶ Ῥώμης Ἰουδαίων ὑπὲρ ὀκτακισχιλίους.
[2, 11]	εἰ μὴ κατάσχοι τὴν ὁρμὴν	τῶν	ἐπὶ τοὺς εὐπατρίδας λελυσσηκότων, ἀπολέσας
[2, 15]	πνιγόμενοι γὰρ καὶ κλώμενοι πλήθει	τῶν	ἐπιβαινόντων ἠφανίζοντο, καὶ οὐδὲ πρὸς
[2, 13]	καὶ ταῖς φυλακαῖς ἀνῃροῦντο· τοσοῦτον	τῶν	ἐπιβουλευόντων τὸ τάχος ἦν καὶ
[2, 21]	ταχέως ἁρπάσαντες τὰ ὅπλα κατὰ	τῶν	ἐπιβούλων ἐχώρουν. Ἔνθα δείσας ὁ
[2, 8]	ἃς ἕκαστοι τέχνας ἴσασιν ὑπὸ	τῶν	ἐπιμελητῶν διαφίενται, καὶ μέχρι πέμπτης
[2, 8]	οὐκ ἔστιν ὅ τι μὴ	τῶν	ἐπιμελητῶν προσταξάντων ἐνεργοῦσι, δύο δὲ
[2, 21]	ὄνομα, πανουργότατος μὲν καὶ δολιώτατος	τῶν	ἐπισήμων ἐν τοῖσδε τοῖς πονηρεύμασιν
[2, 16]	παρέχουσιν ἑτοίμους τὰς εἰσφοράς, οὐδὲν	τῶν	ἐπιταγμάτων ὥσπερ ὑμεῖς ὕβριν ἡγούμενοι
[2, 20]	τοὺς λοιποὺς ἐπὶ συμπορισμὸν αὐτοῖς	τῶν	ἐπιτηδείων κατεῖχον, ὡς τοὺς μὲν
[2, 16]	ὑπόθεσις, καὶ πρῶτά γε τὰ	τῶν	ἐπιτρόπων ἐγκλήματα· θεραπεύειν γάρ, οὐκ
[2, 8]	μεταδόσεις οὐκ ἔξεστι ποιεῖσθαι δίχα	τῶν	ἐπιτρόπων. Ὀργῆς ταμίαι δίκαιοι, θυμοῦ
[2, 16]	οὖν ὅτι πολλοὶ τὰς ἐκ	τῶν	ἐπιτρόπων ὕβρεις καὶ τὰ τῆς
[2, 21]	καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας καὶ τέσσαρας	τῶν	ἐπιφανῶν ἄνδρας ἔστειλαν, τόν τε
[2, 20]	δὲ τὴν Κεστίου συμφορὰν πολλοὶ	τῶν	ἐπιφανῶν Ἰουδαίων ὥσπερ βαπτιζομένης νηὸς
[2, 11]	Τιβέριον Ἀλέξανδρον, οἳ μηδὲν παρακινοῦντες	τῶν	ἐπιχωρίων ἐθῶν ἐν εἰρήνῃ τὸ
[2, 20]	ἐφρόντισεν τῆς εἰς ἑαυτὸν εὐνοίας	τῶν	ἐπιχωρίων, εἰδὼς ὅτι ταύτῃ πλεῖστα
[2, 18]	ἔτεμον καὶ πολὺ πλῆθος διέφθειραν	τῶν	ἐπιχωρίων τάς τε κτήσεις διήρπασαν
[2, 3]	ἤθροισεν. (Ἰουδαίους δὲ ἥ τε	τῶν	ἔργων καὶ ἀνδρῶν φθορὰ πολὺ
[2, 4]	οἷς Ἀχίαβος ἀνεψιὸς βασιλέως ἀπὸ	τῶν	ἐρυμνοτάτων χωρίων ἐπολέμει ὑποφεύγων τὴν
[2, 15]	κόνει, γυμνοὺς δὲ τὰ στέρνα	τῶν	ἐσθήτων διερρηγμένων. Ὀνομαστὶ δ' ἕκαστον
[2, 18]	δὲ διοικεῖν τὰ πράγματα τούτου	τῶν	ἑταίρων τις τοὔνομα Νόαρος, Σοαίμῳ
[2, 16]	καὶ συμμένοντας, αὐτῷ δὲ προπέμψαι	τῶν	ἑταίρων τὸν κατασκεψόμενον τὰ πράγματα
[2, 8]	ἴδιον οἴκημα συνίασιν, ἔνθα μηδενὶ	τῶν	ἑτεροδόξων ἐπιτέτραπται παρελθεῖν· αὐτοί τε
[2, 16]	ἐχειρώσαντο μὲν ὅλην, χωρὶς δὲ	τῶν	ἐτησίων καρπῶν, οἳ μησὶν ὀκτὼ
[2, 20]	εἰς Ἱεροσόλυμα, τοὺς μὲν βίᾳ	τῶν	ἔτι ῥωμαιζόντων τοὺς δὲ πειθοῖ
[2, 20]	δὲ ἐν ἑκάστῃ πόλει δικαστὰς	τῶν	εὐτελεστέρων διαφόρων· τὰ γὰρ μείζω
[2, 17]	οὐδεὶς ἐθάρρει διὰ τὸ πλῆθος	τῶν	ἐφεστώτων, διιστάμενοι δὲ ἐπὶ τὰ
[2, 21]	ἐρημίαν οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος	τῶν	ἐφεστώτων καταπλαγεὶς προπηδᾷ, περιρρηξάμενος μὲν
[2, 21]	οὐ προεδήλουν ἅτε δὴ λάθρα	τῶν	ἐχθρῶν βεβουλευμένων. Διὸ καὶ μὴ
[2, 18]	πρὸς ἀνδρείαν ἔπαινος, ἵνα μηδεὶς	τῶν	ἐχθρῶν τὴν ἐμὴν αὐχήσῃ σφαγὴν
[2, 5]	δεξαμένῳ τὰ παρὰ Σαβίνου καὶ	τῶν	ἡγεμόνων γράμματα δεῖσαί τε περὶ
[2, 16]	τὰ παρ' ἀμφοῖν ἀναγνοὺς μετὰ	τῶν	ἡγεμόνων ἐβουλεύετο. Τοῖς μὲν οὖν
[2, 17]	παρακαλούντων μὴ παραλιπεῖν τὸ ὑπὲρ	τῶν	ἡγεμόνων ἔθος οὐκ ἐνέδοσαν, πολὺ
[2, 18]	ἀδιάλειπτοι πρὸς τοὺς Ἕλληνας, καὶ	τῶν	ἡγεμόνων πολλοὺς ὁσημέραι παρ' ἀμφοῖν
[2, 20]	ὁρῶν περιγινόμενον ἐκ τοῦ πλήθους	τῶν	ἡγεμόνων ῥωμαικώτερον ἔτεμνεν τὴν στρατιὰν
[2, 14]	δι' ἡλικίαν ἄφρονας, ἀμήχανον δὲ	τῶν	ἡμαρτηκότων τὴν διάκρισιν ἑκάστου μετανοοῦντος
[2, 19]	συγγνώμην παρὰ Ῥωμαίοις ἀσφαλῆ περὶ	τῶν	ἡμαρτημένων ὑπισχνούμενος, εἰ τὰ ὅπλα
[2, 3]	γινομένην ἑβδομάδας καὶ τὸν ἀριθμὸν	τῶν	ἡμερῶν προσηγορίαν ἔχουσαν, οὐχ ἡ
[2, 21]	δὴ τὸ μὲν ἄλλο πλῆθος	τῶν	ἠπατημένων ἀνεχώρει καίτοι διωργισμένον, δισχίλιοι
[2, 13]	ἑαυτῷ περὶ τρισμυρίους μὲν ἀθροίζει	τῶν	ἠπατημένων, περιαγαγὼν δὲ αὐτοὺς ἐκ
[2, 2]	εἰς Ἰουδαίαν ἀνιὼν ἐπὶ φυλακῇ	τῶν	Ἡρώδου χρημάτων. Τοῦτον ἐπέσχεν προσωτέρω
[2, 15]	αὐτοῖς καὶ μὴ πρὸς ἁρπαγὴν	τῶν	θείων κειμηλίων Ῥωμαίους ἐρεθίσαι. Τοὺς
[2, 12]	χώραν ἁρπαγαί τε ἦσαν καὶ	τῶν	θρασυτέρων ἐπαναστάσεις. Καὶ τῶν Σαμαρέων
[2, 5]	πρὸς Ἡρώδην ἀποπέμπεται, μετὰ δὲ	τῶν	ἰδίων ταγμάτων ἐπὶ τοὺς ἀφεστῶτας
[2, 16]	πεπόνθεσαν. Οὐ μὴν οὐδ' οἱ	τῶν	Ἱεροσολύμων ἄρχοντες ἐσίγησαν, ἀλλ' αὐτοί
[2, 12]	τοῖς Σαμαρεῦσιν ὡρμημένων οἱ ἄρχοντες	τῶν	Ἱεροσολύμων ἐκδραμόντες σάκκους ἀμπεχόμενοι καὶ
[2, 16]	βασιλέως· ὁ δὲ δῆμος ἐκ	τῶν	Ἱεροσολύμων ἐπὶ ἑξήκοντα προελθὼν σταδίους
[2, 19]	τινα χῶρον Γαβαὼ καλούμενον, ἀπέχοντα	τῶν	Ἱεροσολύμων πεντήκοντα σταδίους. (Οἱ δὲ
[2, 16]	τῆς γε μητροπόλεως ταύτης καὶ	τῶν	ἱερῶν περιβόλων. φείσασθε τοῦ ἱεροῦ
[2, 5]	μετὰ τῆς δυνάμεως τὰ στρατόπεδα	τῶν	Ἰουδαίων διεσκέδασεν. Καὶ οἱ μὲν
[2, 14]	δ' ἐπιούσης ἡμέρας ἑβδομάδος οὔσης	τῶν	Ἰουδαίων εἰς τὴν συναγωγὴν συναθροισθέντων
[2, 18]	δὲ οὐκέτι ἠρεμεῖν ἐδόκει πανταχοῦ	τῶν	Ἰουδαίων ἐκπεπολεμωμένων. Ἀναλαβὼν δὲ ἀπὸ
[2, 18]	ἄπειρος. (Οὐ μὴν οἱ Σύροι	τῶν	Ἰουδαίων ἔλαττον πλῆθος ἀνῄρουν, ἀλλὰ
[2, 16]	Κέστιον ἐπανῄει. (Τὸ δὲ πλῆθος	τῶν	Ἰουδαίων ἐπί τε τὸν βασιλέα
[2, 12]	Παρόντες δὲ καὶ οἱ γνώριμοι	τῶν	Ἰουδαίων καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἰωνάθης
[2, 19]	τὰ ὄρη περισχόντος ἔκρινεν ἀποπειραθῆναι	τῶν	Ἰουδαίων λόγοις· ἢ γὰρ πάντας
[2, 12]	τῶν Σαμαρέων, καὶ μεταπεμψάμενος ὀκτωκαίδεκα	τῶν	Ἰουδαίων, οὓς ἐπέπυστο μετεσχηκέναι τῆς
[2, 16]	τὰ πράγματα καὶ τὰ φρονήματα	τῶν	Ἰουδαίων πιστῶς ἀναγγελοῦντα. Πέμπει δή
[2, 14]	βίας Φλῶρος, ἀμηχανοῦντες οἱ δυνατοὶ	τῶν	Ἰουδαίων, σὺν οἷς Ἰωάννης ὁ
[2, 19]	τε στρατοπεδάρχης Τυράννιος Πρῖσκος καὶ	τῶν	ἱππάρχων οἱ πλεῖστοι χρήμασιν ὑπὸ
[2, 19]	τῶν ὑστάτων ἐπεξέδραμον καὶ συχνοὺς	τῶν	ἱππέων καὶ πεζῶν διέφθειραν. Τότε
[2, 18]	Καισαρείας Ναρβατηνὴν τοπαρχίαν ἔπεμψεν συχνοὺς	τῶν	ἱππέων, οἳ τήν τε γῆν
[2, 14]	στάσιν. Ἡττωμένου δ' αὐτοῦ τῆς	τῶν	Καισαρέων βίας Ἰουδαῖοι τοὺς νόμους
[2, 14]	μάχην. Παρεσκευασμένοι δὲ εἱστήκεσαν οἱ	τῶν	Καισαρέων στασιασταί, τὸν γὰρ ἐπιθύσοντα
[2, 2]	γεγονέναι βασιλέα, κατειρωνεύεσθαι δὲ νῦν	τῶν	Καίσαρος ἀκοῶν, ὃν δικαστὴν τῆς
[2, 2]	καὶ Νικολάου παρελθὼν Ἀρχέλαος προπίπτει	τῶν	Καίσαρος γονάτων ἡσυχῆ. Κἀκεῖνος αὐτὸν
[2, 20]	δὲ τὰ πρὸς ἀλλήλους νόμιμα	τῶν	κατὰ πόλιν ἐπὶ τὴν ἔξωθεν
[2, 8]	φυσικῇ κατασπωμένας, Ἐπειδὰν δὲ ἀνεθῶσι	τῶν	κατὰ σάρκα δεσμῶν, οἷα δὴ
[2, 16]	τῶν ἐνθάδε μόνον, ἀλλὰ καὶ	τῶν	κατὰ τὰς ἄλλας κατοικούντων πόλεις·
[2, 16]	ἰσχυρότεροι Γερμανῶν, Ἑλλήνων συνετώτεροι, πλείους	τῶν	κατὰ τὴν οἰκουμένην ἐστὲ πάντων;
[2, 9]	τίθεσθαι, καὶ πρὸς τὴν ἀγανάκτησιν	τῶν	κατὰ τὴν πόλιν ἄθρους ὁ
[2, 2]	τὸ δ' ἀληθὲς κατηγορήσοντες περὶ	τῶν	κατὰ τὸ ἱερὸν παρανομηθέντων. (Συναντᾷ
[2, 14]	ἐκ τῶν στενωπῶν καὶ φόνος	τῶν	καταλαμβανομένων, τρόπος τε ἁρπαγῆς οὐδεὶς
[2, 17]	ἴσχυσεν, καὶ φόνος μὲν ἦν	τῶν	καταληφθέντων, ἔρευνα δὲ τῶν ἀποκρυπτομένων.
[2, 2]	τῶν συγγενῶν παραστησάμενος ἐφ' ἑκάστῳ	τῶν	κατηγορημένων μάρτυρας καταπαύει τὸν λόγον.
[2, 6]	οὐχ ὑπομένοντες, ὀφθῆναι δὲ μετὰ	τῶν	κατηγόρων ὑπὸ Καίσαρος αἰδούμενοι. Τούτοις
[2, 6]	οὖσαν χιλίων ταλάντων, εὐτελῆ τινα	τῶν	κειμηλίων εἰς τὴν τοῦ κατοιχομένου
[2, 21]	τῷ μηδεμιᾶς τυχεῖν μερίδος ἐκ	τῶν	κεκομισμένων ἀγανακτοῦντες, ἅμα δὲ καὶ
[2, 12]	ἐκδραμόντες σάκκους ἀμπεχόμενοι καὶ τέφραν	τῶν	κεφαλῶν καταχέοντες ἱκέτευον ἀναχωρεῖν καὶ
[2, 22]	τούς τε στασιαστὰς καὶ τὴν	τῶν	κληθέντων ζηλωτῶν ἀφροσύνην, ἡττήθη δὲ
[2, 17]	ἦσαν βελῶν ἀφέσεις ἐξ ἑκατέρων	τῶν	κλιμάτων· ἔστιν δ' ὅτε καὶ
[2, 8]	τε διαπαντός. Χειροτονητοὶ δ' οἱ	τῶν	κοινῶν ἐπιμεληταὶ καὶ ἀδιαίρετοι πρὸς
[2, 1]	ἀποδώσειν τὰς ἀμοιβάς, ὁπόταν ὑπὸ	τῶν	κρατούντων βασιλεὺς ἀποδειχθῇ βέβαιος· σπουδάσειν
[2, 14]	ἐφ' ᾧ μέρος αὐτὸς λήψεται	τῶν	λαφύρων. Διὰ γοῦν τὴν ἐκείνου
[2, 17]	εὔριπον διαλανθάνων ἁλίσκεται καὶ πρὸς	τῶν	λῃστῶν ἀναιρεῖται σὺν Ἐζεκίᾳ τῷ
[2, 17]	ἔβαλλον τοὺς προσιόντας, καὶ συχνοὶ	τῶν	λῃστῶν ὑπὸ τοῖς τείχεσιν ἔπιπτον.
[2, 21]	σκάφεσιν εἰς Ταριχέας. (Βοώντων δὲ	τῶν	λοιπῶν αἴτιον εἶναι μάλιστα τῆς
[2, 18]	δωδέκατον τάγμα πλῆρες, ἀπὸ δὲ	τῶν	λοιπῶν ἀνὰ δισχιλίους ἐπιλέκτους, πεζῶν
[2, 8]	Καίπερ δὴ φυσικῆς οὔσης τῆς	τῶν	λυμάτων ἐκκρίσεως ἀπολούεσθαι μετ' αὐτὴν
[2, 17]	τὴν βασιλείαν. (Κἀν τούτῳ τινὲς	τῶν	μάλιστα κινούντων τὸν πόλεμον συνελθόντες
[2, 3]	διὰ τὴν ἔκπληξιν ἦσαν. Καὶ	τῶν	μὲν ἀπολωλότων, τῶν δ' ὑπὸ
[2, 20]	καὶ συνήθων τὰ πολλὰ προστάσσοι,	τῶν	μὲν γηραιῶν ἑβδομήκοντα τοὺς σωφρονεστάτους
[2, 18]	Καὶ παντοῖος ἦν αὐτῶν ὄλεθρος,	τῶν	μὲν ἐν τῷ πεδίῳ καταλαμβανομένων,
[2, 19]	τὴν εὐταξίαν τῶν Ῥωμαίων καταπλαγέντες	τῶν	μὲν ἔξω τῆς πόλεως μερῶν
[2, 16]	γινώσκουσιν ἃ μεμφόμεθα πολεμεῖν. Καὶ	τῶν	μὲν ἡμετέρων ἐγκλημάτων ταχεῖα γένοιτ'
[2, 21]	ἐπιδήσας τῷ τένοντι. Πρὸς ταῦτα	τῶν	μὲν οἰκείως ἐχόντων, καὶ μάλιστα
[2, 8]	τροφὴν καὶ ποτὸν μέχρι κόρου.	(Τῶν	μὲν οὖν ἄλλων οὐκ ἔστιν
[2, 20]	Γάμαλα τῶν ταύτῃ πόλεων ὀχυρωτάτη.	(Τῶν	μὲν οὖν ἄλλων στρατηγῶν ἕκαστος
[2, 4]	Σεβαστηνῶν ἀναλαβὼν ὑπαντιάζει τὸν ἄνδρα.	Τῶν	μὲν οὖν Περαίων συχνοὶ διεφθάρησαν
[2, 17]	οὔτε ἡμέρας διέλειπεν ἡ συμβολὴ	τῶν	μὲν στασιαστῶν ἀπαγορεύσειν τοὺς ἔνδον
[2, 18]	οὔτε Καῖσαρ ὁ πρῶτος οὔτε	τῶν	μετ' αὐτόν τις ὑπέμεινεν τὰς
[2, 11]	παθόντες ἀδελφοκτονεῖν βουλόμεθα καὶ κατὰ	τῶν	μετὰ Κλαυδίου συγγενῶν ὁρμᾶν, ἔχοντες
[2, 11]	τοῖς βουλευταῖς ἀπήγγειλεν. (Μεταξὺ δὲ	τῶν	μετὰ τῆς συγκλήτου στρατιωτῶν τις
[2, 18]	καὶ Σιδώνιοι καὶ Ἀπαμεῖς ἐφείσαντο	τῶν	μετοικούντων καὶ οὔτε ἀνελεῖν τινας
[2, 22]	πάντα θορύβου, δεινὴ δὲ κατήφεια	τῶν	μετρίων, καὶ πολλοὶ τὰς μελλούσας
[2, 14]	τοῖς δορυφοροῦσι δὲ πρὸς ἁρπαγὰς	τῶν	μετρίων κατεχρῆτο. Συνέβαινεν δὲ τοὺς
[2, 14]	ἁρπαγῆς οὐδεὶς παρελείπετο, καὶ πολλοὺς	τῶν	μετρίων συλλαβόντες ἐπὶ τὸν Φλῶρον
[2, 17]	ἦν ἡ πόλις, ἕκαστος δὲ	τῶν	μετρίων ὡς αὐτὸς ὑπὲρ τῶν
[2, 14]	κακῷ περισπάσειν τὸν ἔλεγχον ἀπὸ	τῶν	μετριωτέρων. Ὁ μὲν οὖν, ὡς
[2, 21]	κηρύκων ἀπειλήσας ἐντὸς ἡμέρας πέμπτης	τῶν	μὴ καταλιπόντων Ἰωάννην τάς τε
[2, 16]	χρὴ τὰς ἐξουσίας· ὅταν δὲ	τῶν	μικρῶν ἁμαρτημάτων τοὺς ἐξονειδισμοὺς ποιῆσθε
[2, 20]	τοῦ σώματος. Ἔτρεφον δὲ πλὴν	τῶν	μισθοφόρων τὴν ἄλλην στρατιὰν αἱ
[2, 12]	στρατιώτην, οἱ δὲ ἧττον νήφοντες	τῶν	νέων καὶ τὸ φύσει στασιῶδες
[2, 22]	πρὸς ἀτάκτοις δὲ γυμνασίαις τὸ	τῶν	νέων πλῆθος ἦν, καὶ μεστὰ
[2, 14]	τὸ μὲν πρῶτον οἱ θερμότεροι	τῶν	νέων προπηδῶντες οἰκοδομεῖν ἐκώλυον. Ὡς
[2, 14]	ὡς πονηρὸς ἐγκατελείπετο. Τηνικαῦτα καὶ	τῶν	νεωτερίζειν βουλομένων ἐν Ἱεροσολύμοις ἐθάρσησαν
[2, 1]	περὶ δείλην ἀθροισθέντες οὐκ ὀλίγοι	τῶν	νεωτερίζειν προῃρημένων ἤρξαντο ἰδίου πένθους,
[2, 17]	βασιλεὺς ἰδὼν τὴν ὁρμὴν ἤδη	τῶν	νεωτεριζόντων ἀκατάσχετον καὶ χαλεπήνας ἐφ'
[2, 17]	θυσίας ἀπεδέχοντο. Προσεῖχεν δὲ οὐδεὶς	τῶν	νεωτεριζόντων, ἀλλ' οὐδὲ προσίεσαν οἱ
[2, 17]	πεποιθότες, καὶ γὰρ τὸ ἀκμαιότατον	τῶν	νεωτεριζόντων συνήργει, μάλιστα δ' ἀφορῶντες
[2, 22]	τοπαρχίαν ὁ Γιώρα Σίμων πολλοὺς	τῶν	νεωτεριζόντων συστησάμενος ἐφ' ἁρπαγὰς ἐτράπετο
[2, 14]	παρώξυνεν ὡς ὑβρισμένων μὲν αὐτοῖς	τῶν	νόμων, μεμιασμένου δὲ τοῦ χωρίου.
[2, 9]	ὄψιν ἐξεπλάγησαν ὡς πεπατημένων αὐτοῖς	τῶν	νόμων, οὐδὲν γὰρ ἀξιοῦσιν ἐν
[2, 8]	ἑκάστῃ πόλει τοῦ τάγματος ἐξαιρέτως	τῶν	ξένων ἀποδείκνυται ταμιεύων ἐσθῆτα καὶ
[2, 8]	Δειπνοῦσι δ' ὁμοίως ὑποστρέψαντες συγκαθεζομένων	τῶν	ξένων, εἰ τύχοιεν αὐτοῖς παρόντες.
[2, 17]	εἶκον. (Τῇ δ' ἑξῆς τῆς	τῶν	ξυλοφορίων ἑορτῆς οὔσης, ἐν ᾗ
[2, 2]	τε τῶν βασιλείων καὶ κηδεμόνα	τῶν	οἰκείων Φίλιππον. Συνεξῄει δ' ἅμα
[2, 9]	δεσπότην ἀποθανόντος Τιβερίου. Τοῦτό τις	τῶν	οἰκετῶν αὐτοῦ διαγγέλλει τῷ Τιβερίῳ,
[2, 5]	Κατεφλέγη δὲ καὶ Ἀμμαοῦς φυγόντων	τῶν	οἰκητόρων, Οὐάρου δι' ὀργὴν τῶν
[2, 18]	ῥᾳδίως· καὶ μηδὲ φυγεῖν φθασάντων	τῶν	οἰκητόρων, οὐχ ὅπως παρασκευάσασθαι πρὸς
[2, 14]	καὶ βοηθεῖν ἱκέτευον, αἰδημόνως ὑπομιμνήσκοντες	τῶν	ὀκτὼ ταλάντων. Ὁ δὲ καὶ
[2, 17]	εἰ γὰρ καὶ δέοι τινὰ	τῶν	ὅλων ἀφηγεῖσθαι, παντὶ μᾶλλον ἢ
[2, 9]	φανερῶς ηὔξατο θᾶττον αὐτὸν θεάσασθαι	τῶν	ὅλων δεσπότην ἀποθανόντος Τιβερίου. Τοῦτό
[2, 1]	ὁ καὶ κατὰ τὰς διαθήκας	τῶν	ὅλων δεσπότης· Οὐδὲ γὰρ ἐν
[2, 20]	δῆμον ὥστε αὐτῷ πειθαρχεῖν περὶ	τῶν	ὅλων. (Εἰς δὲ τὴν Ἰδουμαίαν
[2, 17]	ἀνηκέστοις ἤδη συμφοραῖς ἐβουλεύοντο περὶ	τῶν	ὅλων· καὶ δόξαν ἀποπειραθῆναι τῶν
[2, 2]	γὰρ σωφρονῶν ὥστε τῷ δεσπότῃ	τῶν	ὅλων παραχωρεῖν τῆς ἐξουσίας οὐ
[2, 18]	καὶ τόλμῃ διαφέρων ἐπὶ κακῷ	τῶν	ὁμοφύλων ἀμφοτέροις κατεχρήσατο· προιὼν γοῦν
[2, 1]	ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἀλλὰ καὶ	τῶν	ὀνομάτων, ἕως ἂν αὐτῷ Καῖσαρ
[2, 2]	ποιῶν οὐ τῶν πραγμάτων ἀλλὰ	τῶν	ὀνομάτων κύριον Καίσαρα. Προσωνείδιζεν δ'
[2, 19]	δὲ τῶν τε ὀρέων καὶ	τῶν	ὄνων ἔτι δὲ καὶ τῶν
[2, 20]	τὰ σῖτα πέμπουσιν ἀντιχορηγεῖσθαι παρὰ	τῶν	ὁπλιτῶν τὴν ἀσφάλειαν. ~(Διοικοῦντι δ'
[2, 16]	ἀποστάσεως· δόξειν γὰρ αὐτοὶ κατάρξαι	τῶν	ὅπλων, εἰ μὴ φθάσαντες ἐνδείξαιντο
[2, 18]	Οὐ μὴν οὗτός γε ἀπὸ	τῶν	ὅπλων ἤρξατο σωφρονίζειν, ἀλλ' ὑποπέμψας
[2, 21]	δὲ καὶ ταύτας προσηγάγετο δίχα	τῶν	ὅπλων καὶ χειρωσάμενος στρατηγήμασιν τοὺς
[2, 20]	γεγενημένην εὐπειθείᾳ μάλιστα καὶ μελέτῃ	τῶν	ὅπλων, τὴν μὲν διδασκαλίαν ἀπέγνω
[2, 16]	καταπλαγέντες, ἥτις αὐτοῖς κατορθοῖ πλείονα	τῶν	ὅπλων. Τοιγαροῦν ὑπὸ χιλίοις καὶ
[2, 11]	τὰ δίκαια πρὸς οὓς μετὰ	τῶν	ὅπλων χωρεῖν μέλλομεν; ταῦτα εἰπὼν
[2, 15]	κιθαρισταί τε καὶ ὑμνῳδοὶ μετὰ	τῶν	ὀργάνων προσέπιπτον καὶ κατηντιβόλουν φυλάξαι
[2, 18]	τοὺς ἐξελθεῖν ἐθελήσαντας προέπεμψαν μέχρι	τῶν	ὅρων. (Συνέστη δὲ καὶ κατὰ
[2, 17]	ᾧ διὰ τὴν θρησκείαν καὶ	τῶν	ὁσίων ἔργων ἔχουσιν ἐκεχειρίαν. ~(Τῆς
[2, 18]	υἱὸς μὲν ἦν Σαούλου τινὸς	τῶν	οὐκ ἀσήμων, ῥώμῃ δὲ σώματος
[2, 16]	ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι· φρουρὰ δ' ἤρκεσεν	τῶν	οὕτως δυσμάχων καὶ τοσοῦτον ἀπῳκισμένων
[2, 17]	Τὸν δὲ Μανάημον ἥ τε	τῶν	ὀχυρῶν καταστροφὴ χωρίων καὶ ὁ
[2, 7]	ἐθναρχίαν Ἀρχέλαος καὶ κατὰ μνήμην	τῶν	πάλαι διαφορῶν οὐ μόνον Ἰουδαίοις
[2, 8]	Σπουδάζουσι δ' ἐκτόπως περὶ τὰ	τῶν	παλαιῶν συντάγματα μάλιστα τὰ πρὸς
[2, 7]	δὲ αὐτὸν παρώξυνεν ἡ τόλμα	τῶν	παρ' αὐτοῦ λεγομένων· τοῖς γὰρ
[2, 19]	τὸ μὴ συμφρονοῦν. Ἔπεμψεν οὖν	τῶν	παρ' ἑαυτῷ τοὺς μάλιστα γνωρίμους
[2, 15]	τὸ πλῆθος ταχέως αἰδοῖ τε	τῶν	παρακαλούντων καὶ κατ' ἐλπίδα τοῦ
[2, 19]	πλῆθος εἰς Ἱεροσόλυμα. Πεντήκοντα δὲ	τῶν	παραφανέντων διαφθείρας καὶ τὸ ἄστυ
[2, 21]	προπέτειαν αὐτῶν κατονειδίσας ἐκ μὲν	τῶν	παρόντων Ταριχέας ἔφη τειχίσειν, ἀσφαλιεῖσθαι
[2, 14]	συνέβη τὰς πόλεις καὶ πολλοὺς	τῶν	πατρίων ἠθῶν ἐξαναστάντας φυγεῖν εἰς
[2, 17]	ταῦτα λέγοντες παρῆγον τοὺς ἐμπείρους	τῶν	πατρίων ἱερεῖς ἀφηγουμένους, ὅτι πάντες
[2, 1]	ἐπ' ἀνδράσιν, οὓς ἔφασκον ὑπὲρ	τῶν	πατρίων νόμων καὶ τοῦ ναοῦ
[2, 6]	δὲ τῆς παλαιᾶς εὐδαιμονίας καὶ	τῶν	πατρίων νόμων πενίας τὸ ἔθνος
[2, 10]	Πτολεμαίδι καθικέτευον τὸν Πετρώνιον ὑπὲρ	τῶν	πατρίων νόμων πρῶτον, ἔπειτα ὑπὲρ
[2, 16]	γὰρ ὑμῖν μία τὸ μὴ	τῶν	πατρίων τι καταλῦσαι. Πῶς δὲ
[2, 7]	λαμβάνει καὶ καθάπερ βασιλεὺς ὑπὸ	τῶν	πατρῴων προεπέμφθη φίλων. Προεληλύθει δ'
[2, 2]	ἄκρας ἔσπευσεν οὔτε τὰ ταμιεῖα	τῶν	πατρῴων χρημάτων ἀπέκλεισεν Ἀρχελάῳ, μέχρι
[2, 19]	φάλαγγα τοῖς βέλεσιν. Ἔνθα καὶ	τῶν	πεζῶν ἀμηχανούντων προσαμύνειν ἑαυτοῖς ἐπισφαλέστερος
[2, 14]	ἐλθόντες εἰς Σεβαστὴν ἀπωδύροντο περὶ	τῶν	πεπραγμένων καὶ βοηθεῖν ἱκέτευον, αἰδημόνως
[2, 5]	τῶν οἰκητόρων, Οὐάρου δι' ὀργὴν	τῶν	περὶ Ἄρειον ἀποσφαγέντων κελεύσαντος. (Ἐνθένδε
[2, 14]	καταπλαγὲν τὸ πλῆθος, ἅμα καὶ	τῶν	περὶ Καπίτωνα ἱππέων εἰς μέσον
[2, 12]	Σεβαστηνῶν ἐξεβοήθει τοῖς πορθουμένοις καὶ	τῶν	περὶ τὸν Ἐλεάζαρον πολλοὺς μὲν
[2, 2]	λόγου παντὸς ἐναπηρείσατο τῷ πλήθει	τῶν	περὶ τὸν ναὸν φονευθέντων, οὓς
[2, 9]	οἱ Ἰουδαῖοι πολλοὶ μὲν ὑπὸ	τῶν	πληγῶν, πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν
[2, 21]	προυκαλεῖτο. Τοῖς δὲ κυβερνήταις ἐκέλευσεν	τῶν	πληρουμένων διὰ τάχους εἰς Ταριχέας
[2, 12]	Κουμανὸς δὲ περιπέμψας τοὺς ἐκ	τῶν	πλησίον κωμῶν δεσμώτας ἐκέλευσεν ἀνάγεσθαι
[2, 21]	δ' ἀπὸ τῆς χώρας καὶ	τῶν	πλησίον ὅσοις ἐδόκει φορτικὸς ἐβλασφήμουν,
[2, 22]	οὐ μόνον τὰς οἰκίας ἐσπάρασσεν	τῶν	πλουσίων, ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα
[2, 21]	πατρίδος, ἐν ᾧ πολλὰ παρὰ	τῶν	πλουσίων ἐκέρδανεν· ἔπειτα συνθεὶς σκηνὴν
[2, 12]	Πρὸς δὲ τὸ λοιπὸν πλῆθος	τῶν	πολεμεῖν τοῖς Σαμαρεῦσιν ὡρμημένων οἱ
[2, 22]	τε τεῖχος ἐπεσκεύαζον καὶ πολλὰ	τῶν	πολεμιστηρίων ὀργάνων. Καὶ διὰ πάσης
[2, 18]	ξίφος ἐπ' οὐδένα μὲν ὥρμησεν	τῶν	πολεμίων, καὶ γὰρ ἑώρα τὸ
[2, 3]	αὐτῇ διεφθάρησαν, πολλοὶ δὲ ὑπὸ	τῶν	πολεμίων πηδῶντες εἰς αὐτούς, τινὲς
[2, 18]	οὐ γὰρ πρέπον ἐν ταῖς	τῶν	πολεμίων. Τὸ αὐτὸ δ' ἂν
[2, 18]	Πολλαὶ δὲ καθ' ἑκάστην τούτων	τῶν	πόλεων ἀνηρπάζοντο κῶμαι, καὶ τῶν
[2, 18]	εἰς Πτολεμαίδα. Πλεῖστοι δὲ κἀκ	τῶν	πόλεων ἐπίκουροι συνελέγησαν, ἐμπειρίᾳ μὲν
[2, 19]	(Ὁ γοῦν Κέστιος οὔτε τὴν	τῶν	πολιορκουμένων ἀπόγνωσιν οὔτε τοῦ δήμου
[2, 18]	οἱ κατὰ γένος καὶ σύνεσιν	τῶν	πολιτῶν δοκιμώτατοι στρατιὰν αἰτοῦντες, ἵν'
[2, 4]	βασίλεια καταπίμπρησιν καὶ πολλὰς ἑτέρας	τῶν	πολυτελῶν ἐπαύλεις, ἁρπαγὰς ῥᾳδίως ἐκ
[2, 14]	Ἀλβίνου κοινωνοὺς ἀπέκλινεν. Ἕκαστος δὲ	τῶν	πονηρῶν ἴδιον στῖφος ὑπεζωσμένος αὐτὸς
[2, 8]	μακάρων νήσους ἀνατεθεικέναι, ταῖς δὲ	τῶν	πονηρῶν ψυχαῖς καθ' ᾅδου τὸν
[2, 12]	Τύρον παραγενόμενοι δίκην τινὰ παρὰ	τῶν	πορθησάντων τὴν χώραν ἠξίουν λαβεῖν.
[2, 2]	τὸ σῶμα, καὶ ποιῶν οὐ	τῶν	πραγμάτων ἀλλὰ τῶν ὀνομάτων κύριον
[2, 11]	προσηγορίας, τὴν δ' ἐφ' ἑκάστῳ	τῶν	πραγμάτων βουλὴν πᾶσιν ἀποδώσειν. Καὶ
[2, 9]	μετὰ τὴν Αὐγούστου τελευτήν, ἀφηγησαμένου	τῶν	πραγμάτων ἔτεσιν ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα
[2, 14]	Ἀλβῖνος τὸν αὐτὸν τρόπον ἐξηγήσατο	τῶν	πραγμάτων, οὐκ ἔστιν δὲ ἥντινα
[2, 6]	θαυμασίῳ πολυτελείᾳ κεκοσμημένον, μετὰ μὲν	τῶν	πρεσβευτῶν τὸ Ἰουδαικὸν πλῆθος ἔστη,
[2, 8]	τέσσαρας, καὶ τοσοῦτον οἱ μεταγενέστεροι	τῶν	προγενεστέρων ἐλαττοῦνται, ὥστ' εἰ ψαύσειαν
[2, 8]	ἔγγιον τῇ διαίτῃ καὶ καθαρωτέρων	τῶν	πρὸς ἁγνείαν ὑδάτων μεταλαμβάνει, παραλαμβάνεται
[2, 18]	γοῦν ὁσημέραι πολλοὺς μὲν ἀνῄρει	τῶν	πρὸς τῇ Σκυθοπόλει Ἰουδαίων, τρεπόμενος
[2, 17]	ἐπαναστήσωσι τοὺς ἀπόρους. Φυγόντων δὲ	τῶν	πρὸς τῷ γραμματοφυλακείῳ τὸ πῦρ
[2, 16]	Εὐφράτης ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οὐδὲ	τῶν	προσαρκτίων ὁ Ἴστρος ἥ τε
[2, 16]	οὐ τὰ μὲν ἡμέτερα καὶ	τῶν	προσοίκων ἐθνῶν ἡττήθη πολλάκις, ἡ
[2, 10]	Γάιος, ἀπειλῶν Πετρωνίῳ θάνατον, ὅτι	τῶν	προσταγμάτων αὐτοῦ βραδὺς ὑπηρέτης ἐγίνετο.
[2, 10]	ἔθνος ἐξανδραποδίσασθαι. Θεῷ δ' ἄρα	τῶν	προσταγμάτων ἔμελεν. Καὶ Πετρώνιος μὲν
[2, 2]	ἐδόκει γὰρ ἐπικουρίας τὸ πλῆθος	τῶν	προσώπων χρῄζειν. ~(Πρὶν δὲ ὁρίσαι
[2, 14]	τῆς παρ' ἑκάστοις βουλῆς ἢ	τῶν	προτέρων ἐπιτρόπων ἀπελύτρου τοῖς συγγενέσιν,
[2, 8]	τοῦδε τοῦ τάγματος. (Δύο δὲ	τῶν	προτέρων Φαρισαῖοι μὲν οἱ μετὰ
[2, 16]	πολεμεῖν, πρῶτον διαζεύξω τὴν συμπλοκὴν	τῶν	προφάσεων. Εἰ μὲν γὰρ ἀμύνεσθε
[2, 16]	διαδοχῆς παρειληφότες, τοῖς πράγμασιν δὲ	τῶν	πρώτων ὑπακουσάντων τοσοῦτον ἐλαττούμενοι, πρὸς
[2, 19]	οἰκίας, αὐτοὶ δὲ διαστάντες ἀπὸ	τῶν	πύργων τοὺς ἀποπειρωμένους τοῦ τείχους
[2, 17]	ὑπόνομον δὴ πόρρωθεν ἐφ' ἕνα	τῶν	πύργων ὑπορύξαντες ἀνεκρήμνισαν αὐτόν, ἔπειτα
[2, 6]	διεξῄεσαν, οὐ βασιλέα λέγοντες ἀλλὰ	τῶν	πώποτε τυραννησάντων ὠμότατον ἐνηνοχέναι τύραννον·
[2, 13]	τὴν ὁρμὴν Φῆλιξ ὑπαντήσας μετὰ	τῶν	Ῥωμαικῶν ὁπλιτῶν, καὶ πᾶς ὁ
[2, 7]	δὲ ἐν Σιδῶνι παρά τῳ	τῶν	Ῥωμαίων ἀπελευθέρῳ, δι' ὁμοιότητα μορφῆς
[2, 10]	μὲν Καίσαρος καὶ τοῦ δήμου	τῶν	Ῥωμαίων δὶς τῆς ἡμέρας θύειν
[2, 17]	τὸν Μετίλιον, οὗτος γὰρ ἦν	τῶν	Ῥωμαίων ἔπαρχος, διαπέμπονται πρὸς τοὺς
[2, 19]	οἱ δὲ στασιασταὶ τὴν εὐταξίαν	τῶν	Ῥωμαίων καταπλαγέντες τῶν μὲν ἔξω
[2, 19]	τε ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες ἀρξαμένων	τῶν	Ῥωμαίων ὁδεύειν. (Ἔνθα δὴ κατιδὼν
[2, 20]	ἤλπισεν. (Κἀν τούτῳ Δαμασκηνοὶ τὴν	τῶν	Ῥωμαίων φθορὰν πυθόμενοι τοὺς παρ'
[2, 12]	εἰς Λύδδα παραγενόμενος πάλιν διήκουσεν	τῶν	Σαμαρέων, καὶ μεταπεμψάμενος ὀκτωκαίδεκα τῶν
[2, 12]	καὶ τῶν θρασυτέρων ἐπαναστάσεις. Καὶ	τῶν	Σαμαρέων οἱ δυνατοὶ πρὸς Οὐμμίδιον
[2, 7]	ἱλαρωτέραις ἐλπίσιν Κέλαδόν τινα πέμπει	τῶν	σαφῶς ἐπισταμένων Ἀλέξανδρον, κελεύσας ἀγαγεῖν
[2, 4]	Τραχωνίτας τοξότας καὶ τὸ μαχιμώτατον	τῶν	Σεβαστηνῶν ἀναλαβὼν ὑπαντιάζει τὸν ἄνδρα.
[2, 4]	καταδρομάς, αὐτὸς δὲ καθάπερ βασιλεὺς	τῶν	σεμνοτέρων ἥπτετο πραγμάτων. Τότε μὲν
[2, 17]	δ' ἀσθενεῖ λαῷ συνεισρυέντας πολλοὺς	τῶν	σικαρίων, οὕτως γὰρ ἐκάλουν τοὺς
[2, 19]	τῆς οὐραγίας ἐσπάραξεν καὶ συχνὰ	τῶν	σκευοφόρων ἀποσπάσας ἤγαγεν εἰς τὴν
[2, 19]	πρότερον στρατόπεδον, τὰ πολλὰ καὶ	τῶν	σκευῶν ἀποβαλόντες. Ἔνθα δύο μὲν
[2, 18]	ἐπείρασαν πολεμίους· ταξάμενοι γὰρ μετὰ	τῶν	Σκυθοπολιτῶν καὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας
[2, 15]	τὸ πλῆθος προπέμψας διεδήλου τοῖς	τῶν	σπειρῶν ἑκατοντάρχοις, ὅπως παραγγείλωσιν τοῖς
[2, 17]	τοῖς ὅπλοις, οὔτ' ἐπεχείρει τις	τῶν	στασιαστῶν αὐτοῖς οὔτ' ἐνέφαινεν ἐπιβουλήν·
[2, 20]	τὴν φυγὴν αὖθις ὡς ὑπὸ	τῶν	στασιαστῶν διεφθάρη δηλώσομεν. Κέστιος δὲ
[2, 17]	τῶν μετρίων ὡς αὐτὸς ὑπὲρ	τῶν	στασιαστῶν δίκας δώσων τετάρακτο. Καὶ
[2, 17]	αὐτὸν ἐξεκήρυσσον, ἐτόλμων δέ τινες	τῶν	στασιαστῶν καὶ λίθους ἐπ' αὐτὸν
[2, 17]	τῶν ὅλων· καὶ δόξαν ἀποπειραθῆναι	τῶν	στασιαστῶν λόγοις πρὸ τῆς χαλκῆς
[2, 14]	ἐλευθεροῦν σφᾶς ἱκέτευον. Ἔνιοι δὲ	τῶν	στασιαστῶν λοιδορίας αἰσχίστους εἰς τὸν
[2, 15]	μειλισσόμενοι τὸ πλῆθος ἅμα καὶ	τῶν	στασιαστῶν οὓς μὲν ἀπειλαῖς οὓς
[2, 14]	οἰκήτορας. Φυγὴ δ' ἦν ἐκ	τῶν	στενωπῶν καὶ φόνος τῶν καταλαμβανομένων,
[2, 17]	ὕλην ἐμπρήσαντες ἐξῆλθον. Ὑποκαέντων δὲ	τῶν	στηριγμάτων ὁ μὲν πύργος ἐξαίφνης
[2, 17]	εἰς τὸ ἱερὸν κατήρξαντο τῆς	τῶν	στοῶν δομήσεως, εἰς δὲ τὰς
[2, 13]	τὸ δὲ Ἑλληνικὸν τῇ παρὰ	τῶν	στρατιωτῶν ἀμύνῃ· τὸ γὰρ πλέον
[2, 12]	τὸ πλῆθος ἠθροισμένον, εἷς τις	τῶν	στρατιωτῶν ἀνασυράμενος τὴν ἐσθῆτα καὶ
[2, 11]	ὅτι πρῶτον μὲν ἄκων ὑπὸ	τῶν	στρατιωτῶν ἁρπαγείη, καὶ οὔτε τὴν
[2, 17]	οἱ στασιασταὶ παρεφύλαττον, μή τις	τῶν	στρατιωτῶν διαφύγοι. Τὸν δὲ Μανάημον
[2, 15]	ἀποβλέπων παρήκουσεν. Ἡ δ' ὁρμὴ	τῶν	στρατιωτῶν ἐλύσσησεν καὶ κατὰ τῆς
[2, 15]	διενυκτέρευσεν μετὰ φυλακῆς δεδοικυῖα τὴν	τῶν	στρατιωτῶν ἔφοδον. Ἐπεδήμει δ' ἐν
[2, 15]	ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ τὴν παρανομίαν	τῶν	στρατιωτῶν θεωμένην δεινὸν εἰσῄει πάθος,
[2, 11]	προάγοντας πρὶν γνῶναι τὴν ὁρμὴν	τῶν	στρατιωτῶν Κλαύδιον, εἰ μὴ προσδραμὼν
[2, 11]	ἀποστροφὴ σωτήριος οὐ κατεφαίνετο, τὴν	τῶν	στρατιωτῶν ὁδὸν ἠπείγοντο πρὸς Κλαύδιον.
[2, 18]	ἐπίκουροι συνελέγησαν, ἐμπειρίᾳ μὲν ἡττώμενοι	τῶν	στρατιωτῶν, ταῖς δὲ προθυμίαις καὶ
[2, 19]	ἐφ' ἁρπαγὴν σίτου πολλοὺς διαφῆκεν	τῶν	στρατιωτῶν· τῇ τετάρτῃ δέ, ἥτις
[2, 12]	διώξαντες τοὺς λῃστὰς συλλάβοιεν. Ἔνθα	τῶν	στρατιωτῶν τις εὑρὼν ἔν τινι
[2, 2]	πάντων πρὸς αὐτὸν ἡ σπουδὴ	τῶν	συγγενῶν, οἷς διὰ μίσους ἦν
[2, 2]	διεξελθὼν Ἀντίπατρος καὶ τοὺς πλείστους	τῶν	συγγενῶν παραστησάμενος ἐφ' ἑκάστῳ τῶν
[2, 13]	δεσμοῖς. Οὐ μὴν τὰ πάθη	τῶν	συλλαμβανομένων ἐνεποίει τοῖς καταλειπομένοις ἀνακοπὴν
[2, 20]	ἀνδρῶν, οὓς πάντας ἔκ τε	τῶν	συλλεγομένων παλαιῶν ὅπλων ἐγκατασκευαζόμενος ὥπλιζεν.
[2, 15]	Ἰουδαίων ἀσπασμὸν ἢ διόρθωσιν αὐτοῖς	τῶν	συμβεβηκότων τὸ μὴ νῦν προελθεῖν;
[2, 19]	παντάπασιν, τῶν δὲ Ῥωμαίων καὶ	τῶν	συμμάχων πεζοὺς μὲν πεντακισχιλίους καὶ
[2, 18]	Κεστίῳ τῆς τε ὁδοῦ καὶ	τῶν	συμφερόντων ἐξηγούμενος. Ἀναλαβὼν δὲ μέρος
[2, 13]	καθ' ἡμέραν ἀνῃροῦντο πολλοί· καὶ	τῶν	συμφορῶν ὁ φόβος ἦν χαλεπώτερος,
[2, 2]	αὐτῷ προυπέσχετο Σαλώμη καὶ πολλοὶ	τῶν	σὺν Ἀρχελάῳ πλεόντων συγγενῶν. Ἐπήγετο
[2, 13]	τὴν χώραν λῃσάμενον καὶ πολλοὺς	τῶν	σὺν αὐτῷ ζωγρήσας ἀνέπεμψεν εἰς
[2, 13]	διαφθαρῆναι δὲ καὶ ζωγρηθῆναι πλείστους	τῶν	σὺν αὐτῷ, τὸ δὲ λοιπὸν
[2, 20]	κέρδος οἰκεῖον ἡγεῖσθαι τὴν βλάβην	τῶν	συνηθεστάτων· Διοικεῖσθαι γὰρ κάλλιστα τοὺς
[2, 20]	πειθαρχίας καὶ πρὸ παρατάξεως, εἰ	τῶν	συνήθων ἀδικημάτων ἀπόσχοιντο, κλοπῆς τε
[2, 18]	καὶ διαμερισθέντες τάς τε κώμας	τῶν	Σύρων καὶ τὰς προσεχούσας ἐπόρθουν
[2, 18]	Πρὸς δὲ ταῖς ἁρπαγαῖς ἔτι	τῶν	Σύρων ὄντων καὶ τὸ πλέον
[2, 13]	δὲ ἀσεβέστερον, ὅπερ οὐδὲν ἧττον	τῶν	σφαγέων τὴν εὐδαιμονίαν τῆς πόλεως
[2, 21]	ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ μόνους ἑπτὰ	τῶν	σωματοφυλάκων ἀνόπλους ἔχων ἔγγιον ὀφθῆναι
[2, 16]	μὲν ἄπειρον νεμόμενοι, μείζω δὲ	τῶν	σωμάτων ἔχοντες τὰ φρονήματα καὶ
[2, 18]	δυσανάκλητον ἦν καὶ μόλις ἀπεσπᾶτο	τῶν	σωμάτων. (Τοιοῦτον μὲν τὸ κατὰ
[2, 16]	πατρίδα τὴν κοινήν, ὡς οὐδὲν	τῶν	σωτηρίων ὑμῖν καθυφηκάμην, ὑμεῖς δὲ
[2, 21]	τρέφων δὲ τὰς ἐλπίδας ἐκ	τῶν	ταπεινῶν κακουργημάτων· λῃστὴς γὰρ ἦν
[2, 21]	τὰ κομισθέντα παρὰ τῷ δυνατωτάτῳ	τῶν	Ταριχεατῶν Ἀνναίῳ, πέμψαι κατὰ καιρὸν
[2, 21]	μὲν οἰκείως ἐχόντων, καὶ μάλιστα	τῶν	Ταριχεατῶν, οἶκτος ἦν, οἱ δ'
[2, 21]	ἀποστάντας. Καὶ τὰς μὲν πύλας	τῶν	Ταριχεῶν ἀποκλεῖσαι κελεύσας, ὡς μὴ
[2, 8]	ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν καὶ κατειρωνευόμενοι	τῶν	τὰς βασάνους προσφερόντων εὔθυμοι τὰς
[2, 16]	τε καὶ Κόλχους καὶ τὸ	τῶν	Ταύρων φῦλον, Βοσπορανούς τε καὶ
[2, 20]	τῇ τούτου στρατηγίᾳ καὶ Γάμαλα	τῶν	ταύτῃ πόλεων ὀχυρωτάτη. (Τῶν μὲν
[2, 17]	θυσίαν Καίσαρος ἀπέρριψαν. Καὶ πολλὰ	τῶν	τε ἀρχιερέων καὶ τῶν γνωρίμων
[2, 17]	πρεσβευταῖς· Ἀγρίππας δὲ κηδόμενος ἐπίσης	τῶν	τε ἀφισταμένων καὶ πρὸς οὓς
[2, 19]	δ' ἐπιούσῃ ἀναλαβὼν ὁ Κέστιος	τῶν	τε ἐπιλέκτων συχνοὺς καὶ τοὺς
[2, 10]	καὶ δοκεῖν βούλεσθαι καὶ καλεῖσθαι	τῶν	τε εὐγενεστάτων ἀνδρῶν ἀκροτομῆσαι τὴν
[2, 8]	τιμῆς καὶ μετὰ τὴν τελευτήν,	τῶν	τε κακῶν ἐμποδίζεσθαι τὰς ὁρμὰς
[2, 20]	Γωρίονος καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἄνανος	τῶν	τε κατὰ τὴν πόλιν ἁπάντων
[2, 21]	χειρωσάμενος στρατηγήμασιν τοὺς τέσσαρας ἡγεμόνας	τῶν	τε ὁπλιτῶν τοὺς δυνατωτάτους ἀνέπεμψεν
[2, 19]	ἀνθέλκοντα περικόπτειν προσέταξεν. Διαφθαρέντων δὲ	τῶν	τε ὀρέων καὶ τῶν ὄνων
[2, 15]	τῆς ὁρμῆς, καὶ διαστάντες ἐπὶ	τῶν	τεγῶν τοὺς Ῥωμαίους ἔβαλλον. Καταπονούμενοι
[2, 19]	αὐτὴν ἐκείνην τὴν ὥραν ἐντὸς	τῶν	τειχέων βιάσασθαι, παραυτίκα τὴν πόλιν
[2, 3]	μὲν οὖν ἐνέκειντο τῇ πολιορκίᾳ	τῶν	τειχῶν ἅμα πειρώμενοι τοῦ φρουρίου
[2, 17]	σφᾶς αὐτοὺς εἰς τέσσαρα μέρη	τῶν	τειχῶν ἐπειρῶντο. Τῶν δ' ἔνδον
[2, 21]	προσῄει. Θεασάμενοι δ' αὐτὸν ἀπὸ	τῶν	τειχῶν ἔτι βλασφημοῦντες οἱ διάφοροι
[2, 3]	ἔφθανον· ὅσοι δὲ καθερπύσαντες ἀπὸ	τῶν	τειχῶν ᾖξαν εἰς τοὺς Ῥωμαίους
[2, 21]	πυρὸς διανίσταται, Καὶ παραινούντων φεύγειν	τῶν	τεσσάρων, οἳ παρέμειναν, οὔτε πρὸς
[2, 11]	μὲν ἔτη τρία, πρότερον δὲ	τῶν	τετραρχιῶν τρισὶν ἑτέροις ἔτεσιν ἀφηγησάμενος.
[2, 21]	πόλιν. Κατέβαινον δ' εὐθέως δέκα	τῶν	Τιβεριέων οἱ δυνατώτατοι· καὶ τοὺς
[2, 5]	μὲν ἄλλοις συνέγνω, τινὰς δὲ	τῶν	τοῦ βασιλέως συγγενῶν, ἦσαν γὰρ
[2, 3]	τὸ πλῆθος οὐκ ἠρεμῆσον, ἓν	τῶν	τριῶν ἀπὸ Συρίας ταγμάτων, ὅπερ
[2, 16]	οἰήσεται τὰς σπονδάς, ἄν τις	τῶν	ὑπ' αὐτὸν ἐπὶ Ῥωμαίους ἴῃ.
[2, 11]	Κλαύδιος, ἡ δὲ σύγκλητος ἐξηγουμένων	τῶν	ὑπάτων Σεντίου Σατορνίνου καὶ Πομπωνίου
[2, 4]	μέν γε τὴν Ἰδουμαίαν δισχίλιοι	τῶν	ὑπὸ Ἡρώδῃ πάλαι στρατευσαμένων συστάντες
[2, 19]	τῶν ὄνων ἔτι δὲ καὶ	τῶν	ὑποζυγίων πλὴν ὅσα βέλη παρεκόμιζεν
[2, 21]	τοῦ σχήματος οὐδὲν αὐτὸν ἀρνήσεσθαι	τῶν	ὑπονοηθέντων, ἀλλ' ἐπὶ συγγνώμης πορισμῷ
[2, 6]	γὰρ οὐ μόνον τὰ σώματα	τῶν	ὑποτεταγμένων ἀλλὰ καὶ τὰς πόλεις·
[2, 10]	ἀξίωσιν ἀπέφαινεν ἀγνώμονα· πάντων γὰρ	τῶν	ὑποτεταγμένων ἐθνῶν κατὰ πόλιν συγκαθιδρυκότων
[2, 19]	τροπὴν ἀναθαρσήσαντες οἱ λῃσταὶ κατὰ	τῶν	ὑστάτων ἐπεξέδραμον καὶ συχνοὺς τῶν
[2, 16]	τις. Πόσῳ μᾶλλον Ἕλλησιν, οἳ	τῶν	ὑφ' ἡλίῳ πάντων προύχοντες εὐγενείᾳ
[2, 16]	ἀνατολῆς εὐγένειαν. Πάντων δὴ σχεδὸν	τῶν	ὑφ' ἡλίῳ τὰ Ῥωμαίων ὅπλα
[2, 1]	Τιμωρεῖν δ' αὐτοῖς ἀνεβόων ἐκ	τῶν	ὑφ' Ἡρώδου τετιμημένων χρῆναι καὶ
[2, 21]	ἐπὶ τὰς λαθραίους ἐπιβουλὰς ἐκ	τῶν	φανερωτέρων. Κρύφα γοῦν ἔπεμπεν ἀγγέλους
[2, 17]	ἀρχιερεῦσιν εἰς ταὐτὸ καὶ τοῖς	τῶν	Φαρισαίων γνωρίμοις ὡς ἐπ' ἀνηκέστοις
[2, 8]	τῶν ἀγαθῶν μόνην, τὰς δὲ	τῶν	φαύλων ἀιδίῳ τιμωρίᾳ κολάζεσθαι. Σαδδουκαῖοι
[2, 21]	τὴν ἀπάτην καὶ ταύτῃ κατὰ	τῶν	φιλτάτων χρώμενος, ὑποκριτὴς φιλανθρωπίας καὶ
[2, 2]	Ἡρώδῃ πίστιν· γεγόνει γὰρ δὴ	τῶν	φίλων ἐκείνου τιμιώτατος· πλεῖστον μέντοι
[2, 6]	τῶν ἐν τέλει Ῥωμαίων καὶ	τῶν	φίλων ἐν τῷ κατὰ τὸ
[2, 1]	Ἔπειτα θύσας ἐν εὐωχίᾳ μετὰ	τῶν	φίλων ἦν. Ἔνθα δὴ περὶ
[2, 2]	δὲ μετὰ τῆς μητρὸς καὶ	τῶν	φίλων Ποπλᾶ καὶ Πτολεμαίου καὶ
[2, 18]	διαρπάσαντες ἐνέπρησαν· ὁ δὲ ἀριθμὸς	τῶν	φονευθέντων τετρακόσιοι πρὸς ὀκτακισχιλίοις. Ὁμοίως
[2, 22]	τοῦ ἔθνους διὰ τὸ πλῆθος	τῶν	φονευομένων καὶ τὰς συνεχεῖς ἁρπαγὰς
[2, 6]	Σαμαρεῖτις ἦν κεκουφισμένη τετάρτῳ μέρει	τῶν	φόρων εἰς τιμὴν τοῦ μὴ
[2, 7]	Μεταπεμψάμενος δὲ τοὺς μάντεις καὶ	τῶν	Χαλδαίων τινὰς ἐπυνθάνετο, τί σημαίνειν
[2, 21]	ἀπὸ τῆς ἀκτῆς τὴν ἑτέραν	τῶν	χειρῶν καταλιπεῖν. Κἀκείνου κατανεύσαντος ἐφ'
[2, 16]	πιστῶς ἀναγγελοῦντα. Πέμπει δή τινα	τῶν	χιλιάρχων Νεαπολιτανόν, ὃς ἀπὸ τῆς
[2, 17]	δεδανεικότων καὶ τὰς εἰσπράξεις ἀποκόψαι	τῶν	χρεῶν, ὅπως αὐτοί τε πλῆθος
[2, 2]	καὶ διοικητὰς ἐπειρᾶτο διερευνᾶν τοὺς	τῶν	χρημάτων ἀναλογισμοὺς τάς τε ἄκρας
[2, 16]	μῆνα πλέον Ῥωμαίοις παρέχει καὶ	τῶν	χρημάτων ἔξωθεν τῇ Ῥώμῃ σῖτον
[2, 20]	γε μὴν ἥ τε χρεία	τῶν	χρημάτων καὶ γοητεύων Ἐλεάζαρος ἐκπεριῆλθε
[2, 21]	ἁρπαγῆς ἠθέλησεν, τῇ δ' ἀποδόσει	τῶν	χρημάτων πάλιν εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο.
[2, 20]	εἰς τὴν Γαλιλαίαν τὰ ἐπιτήδεια	τῶν	χωρίων ἐτείχιζεν, Ἰωτάπατα μὲν καὶ
[2, 17]	ὅπως αὐτοί τε πλῆθος προσλάβωσιν	τῶν	ὠφεληθέντων καὶ μετ' ἀδείας τοῖς