HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe, La guerre des Juifs contre les Romains, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  505 formes différentes pour 1784 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[2, 3]   κομιζομένοις τὴν πάτριον αὐτονομίαν. Σαβίνῳ  δ'   ἀγαπητὸν μὲν ἦν ὑπεξελθεῖν, ἠπίστει
[2, 13]   βασιλεύειν Ἀριστοβούλῳ τῷ Ἡρώδου, τῇ  δ'   Ἀγρίππα βασιλείᾳ τέσσαρας πόλεις προστίθησιν
[2, 21]   τὸ μὲν πρῶτον ὀλίγην, προκόπτων  δ'   ἀεὶ πλείονα. Φροντὶς δ' ἦν
[2, 12]   τοῦ ἱεροῦ στοὰν ἐφεστώσης, ἔνοπλοι  δ'   ἀεὶ τὰς ἑορτὰς παραφυλάττουσιν, ὡς
[2, 8]   τινὰ μήτε ἐξ ἐπιτάγματος, μισήσειν  δ'   ἀεὶ τοὺς ἀδίκους καὶ συναγωνιεῖσθαι
[2, 16]   ὑμῶν ὀφείλοντες ἐλευθερίας ἀντιποιεῖσθαι. Τί  δ'   αἱ πεντακόσιαι τῆς Ἀσίας πόλεις;
[2, 21]   στρατιὰν ἐπεστάλκεσαν οἱ φίλοι, τὴν  δ'   αἰτίαν οὐ προεδήλουν ἅτε δὴ
[2, 8]   τῶν ἔνδον σιωπὴ καταφαίνεται, τούτου  δ'   αἴτιον διηνεκὴς νῆψις καὶ
[2, 11]   αὐτὸν ὁμονοήσαντας οὐχ ὑπομένοι, πολεμήσειν  δ'   ἄκων πρὸς οὓς ἥκιστα βούλοιτο.
[2, 2]   περὶ τῆς διαδοχῆς Ἀρχελάῳ, τὸ  δ'   ἀληθὲς κατηγορήσοντες περὶ τῶν κατὰ
[2, 8]   μετακινῆσαι θαρροῦσιν οὐδὲ ἀποπατεῖν. Ταῖς  δ'   ἄλλαις ἡμέραις βόθρον ὀρύσσοντες βάθος
[2, 12]   τὸν Ἀγρίππαν υἱὸν Ἀγρίππα· τῆς  δ'   ἄλλης ἐπαρχίας διαδέχεται τὴν ἐπιτροπὴν
[2, 6]   τὴν Ἀρχελάου τοπαρχίαν ἔταξεν. Τῆς  δ'   ἄλλης Ἡρώδου γενεᾶς ἕκαστος τὸ
[2, 20]   ἑαυτὸν ἐτείχιζεν Ἰωσήπου κελεύσαντος· τοῖς  δ'   ἄλλοις ἐρύμασιν ἅπασιν αὐτὸς συμπονῶν
[2, 8]   μὲν παρ' αὐτοῖς ὑπεροψία, τοὺς  δ'   ἀλλοτρίους παῖδας ἐκλαμβάνοντες ἁπαλοὺς ἔτι
[2, 2]   τοῦ δικάζοντος αὐτὴν Καίσαρος. Τῶν  δ'   ἄλλων ἐγκλημάτων συμβούλους ἀπεδείκνυεν αὐτοὺς
[2, 7]   ἐπυνθάνετο, τί σημαίνειν δοκοῖεν. Ἄλλων  δ'   ἄλλως ἐξηγουμένων Σίμων τις Ἐσσαῖος
[2, 2]   κηδεμόνα τῶν οἰκείων Φίλιππον. Συνεξῄει  δ'   ἅμα τοῖς τέκνοις Σαλώμη καὶ
[2, 18]   ταῖς τῶν πολεμίων. Τὸ αὐτὸ  δ'   ἂν εἴη μοι καὶ ποινὴ
[2, 21]   τὴν τῆς βοῆς σύγχυσιν· ὅσα  δ'   ἂν κελεύσωσιν πάντα ποιήσειν, εἰ
[2, 18]   δὲ μυριάδες ἐσωρεύθησαν νεκρῶν, περιελείφθη  δ'   ἂν οὐδὲ τὸ λοιπόν, εἰ
[2, 16]   στοὰς ἀπεκόψατε τῆς Ἀντωνίας. Ἀποσκευάσαισθε  δ'   ἂν τὴν αἰτίαν τῆς ἀποστάσεως,
[2, 21]   τῷ παραγγέλματι πεισθέντες ἠρέμησαν, οἱ  δ'   ἀνὰ τὴν πέριξ χώραν πυθόμενοι
[2, 13]   ζωγρήσας ἀνέπεμψεν εἰς Ῥώμην· τῶν  δ'   ἀνασταυρωθέντων ὑπ' αὐτοῦ λῃστῶν καὶ
[2, 16]   διαδεξομένους εἰκὸς ἐλεύσεσθαι μετριωτέρους· κινηθέντα  δ'   ἅπαξ τὸν πόλεμον οὔτε ἀποθέσθαι
[2, 16]   ταύτης ἀγὼν δίκαιος.  δ'   ἅπαξ χειρωθείς, ἔπειτα ἀφιστάμενος, αὐθάδης
[2, 12]   Ἐλεάζαρον πολλοὺς μὲν συνέλαβεν, πλείστους  δ'   ἀπέκτεινεν. Πρὸς δὲ τὸ λοιπὸν
[2, 16]   ἄλλοις Ῥωμαίοις ἅπασιν εἴκοντας, μόνῳ  δ'   ἀπεχθανομένους Φλώρῳ δι' ὑπερβολὴν τῆς
[2, 21]   Ταριχεῶται μὲν αὐτὸν ἀνευφήμουν, οἱ  δ'   ἀπὸ τῆς Τιβεριάδος σὺν τοῖς
[2, 21]   τῶν Ταριχεατῶν, οἶκτος ἦν, οἱ  δ'   ἀπὸ τῆς χώρας καὶ τῶν
[2, 16]   δισχιλίοις Ῥωμαίων ὑπακούουσιν φρουροῖς; Οἱ  δ'   ἀπὸ τούτων Ἰλλυριοὶ τὴν μέχρι
[2, 21]   διὰ τῆς ἁρπαγῆς ἠθέλησεν, τῇ  δ'   ἀποδόσει τῶν χρημάτων πάλιν εἰς
[2, 10]   τὸ λοιπὸν ἔθνος ἐξανδραποδίσασθαι. Θεῷ  δ'   ἄρα τῶν προσταγμάτων ἔμελεν. Καὶ
[2, 15]   θείων κειμηλίων Ῥωμαίους ἐρεθίσαι. Τοὺς  δ'   ἀρχιερεῖς αὐτοὺς ἦν ἰδεῖν καταμωμένους
[2, 15]   φθέγξωνται, χρήσασθαι τοῖς ὅπλοις. Οἱ  δ'   ἀρχιερεῖς εἰς τὸ ἱερὸν τὴν
[2, 20]   Ἐλεάζαρον ἀρχιερέως υἱὸν Νέου· τῷ  δ'   ἄρχοντι τότε τῆς Ἰδουμαίας Νίγερι,
[2, 17]   διαφόρους τῆς θρησκείας ἐξέκλεισαν, τῷ  δ'   ἀσθενεῖ λαῷ συνεισρυέντας πολλοὺς τῶν
[2, 10]   δὲ σταδίους ἀφέστηκεν ἑκατόν. Τοῦ  δ'   ἄστεος ὅσον ἀπὸ δύο σταδίων
[2, 6]   καὶ Φασαηλίδος ἀποδείκνυται δεσπότις, χαρίζεται  δ'   αὐτῇ Καῖσαρ καὶ τὰ ἐν
[2, 18]   ὁσίων ἔργων ἔχουσιν ἐκεχειρίαν. ~(Τῆς  δ'   αὐτῆς ἡμέρας καὶ ὥρας ὥσπερ
[2, 1]   τοῦ ναοῦ πυρὶ παραπολέσθαι. Τιμωρεῖν  δ'   αὐτοῖς ἀνεβόων ἐκ τῶν ὑφ'
[2, 2]   διαμαρτάνοι, βασιλεύειν Ἀντίπαν ἤθελεν. (Συνήργει  δ'   αὐτοῖς εἰς τοῦτο καὶ Σαβῖνος
[2, 18]   μοίρας πρὸς τοὺς Ἕλληνας. Διέμεινεν  δ'   αὐτοῖς τιμὴ καὶ παρὰ
[2, 2]   κατὰ τὸ ἱερὸν παρανομηθέντων. (Συναντᾷ  δ'   αὐτοῖς κατὰ τὴν Καισάρειαν Σαβῖνος
[2, 3]   μετὰ τοῦ τάγματος ἐξιέναι. Συνελάμβανον  δ'   αὐτοῖς οἱ πλείους τῶν βασιλικῶν
[2, 11]   ὁδὸν ἠπείγοντο πρὸς Κλαύδιον. Ὑπήντων  δ'   αὐτοῖς πρὸ τοῦ τείχους γυμνοῖς
[2, 19]   τοὺς ἐν ἀπογνώσεσιν ὀδυρμούς· ἀντήχει  δ'   αὐτοῖς τὸ παρὰ Ἰουδαίων ἐγκέλευσμα
[2, 13]   ταῦτα δὲ ἠμφισβήτουν ἑκάτεροι· προῄει  δ'   αὐτοῖς τὸ φιλόνεικον εἰς ὅπλα
[2, 4]   ἐν τῇ μάχῃ, τὸν Σίμωνα  δ'   αὐτὸν ἀναφεύγοντα δι' ὀρθίου φάραγγος
[2, 18]   ἦν ῥοπὴ τῆς παρατάξεως. Περιέρχεται  δ'   αὐτὸν ἀξία ποινὴ τοῦ συγγενικοῦ
[2, 21]   ἔχων ἔγγιον ὀφθῆναι προσῄει. Θεασάμενοι  δ'   αὐτὸν ἀπὸ τῶν τειχῶν ἔτι
[2, 13]   Ἰωνάθης ἀρχιερεὺς ἀποσφάττεται, μετὰ  δ'   αὐτὸν καθ' ἡμέραν ἀνῃροῦντο πολλοί·
[2, 11]   Καίσαρα πρὸς Κλαύδιον ἄπεισιν.  δ'   αὐτὸν πρεσβευτὴν πρὸς τὴν σύγκλητον
[2, 21]   πολέμῳ τοὺς πολλοὺς ἐσπάρασσεν. (Ἤδη  δ'   αὐτὸν στρατηγιῶντα καὶ μειζόνων ἐφιέμενον
[2, 7]   Καίσαρος θησαυροῖς ἐγκατατάσσεται. Πρὶν κληθῆναι  δ'   αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Καίσαρος ὄναρ
[2, 11]   καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἡρώδην,  δ'   αὐτὸς καὶ γαμβρὸς ἦν Βερνίκῃ
[2, 6]   ἐν ταῖς διαθήκαις ἐκομίζετο. Δυσὶ  δ'   αὐτοῦ θυγατράσι παρθένοις Καῖσαρ ἔξωθεν
[2, 11]   εἰς τὸ Καπετώλιον ἀναθεῖναι· Δωρεῖται  δ'   αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἡρώδην,
[2, 21]   τὴν λίμνην ἀνέφυγεν. (Οἱ στρατιῶται  δ'   αὐτοῦ ταχέως ἁρπάσαντες τὰ ὅπλα
[2, 13]   χρώμενος τοῖς συνεισπεσοῦσιν δορυφόροις. Φθάνει  δ'   αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν Φῆλιξ ὑπαντήσας
[2, 14]   καταπαύειν ἐπειρᾶτο τὴν στάσιν. Ἡττωμένου  δ'   αὐτοῦ τῆς τῶν Καισαρέων βίας
[2, 7]   πόλιν τῆς Γαλλίας, οὐσία  δ'   αὐτοῦ τοῖς Καίσαρος θησαυροῖς ἐγκατατάσσεται.
[2, 18]   μὴ πρὸς ἱκετηρίας ἐτράποντο. Κατοικτείρας  δ'   αὐτοὺς Ἀλέξανδρος ἀναχωρεῖν τοὺς Ῥωμαίους
[2, 20]   καρτερίαν συνετέλει σώματος ἀφηγεῖτο· μάλιστα  δ'   αὐτοὺς ἤσκει πρὸς τὸν πόλεμον
[2, 15]   τὴν ἀφορμὴν τοῦ πολέμου, κερδήσειν  δ'   αὐτοὺς τὴν πατρίδα καὶ τὸ
[2, 18]   περισκέπτεται τὴν ἑαυτοῦ γενεάν· ἦν  δ'   αὐτῷ καὶ γυνὴ καὶ τέκνα
[2, 12]   ὑπ' αὐτοῦ ζευχθεῖσαν Νέρωνι· γεγόνει  δ'   αὐτῷ καὶ ἐκ Παιτίνης Ἀντωνία.
[2, 11]   τῆς προτέρας Μαριάμμης Ἀριστόβουλον. Τεθνήκει  δ'   αὐτῷ καὶ ἕτερος ἀδελφὸς Ἀριστόβουλος
[2, 5]   αἰτιωτάτους ἀνεσταύρωσεν περὶ δισχιλίους. (Ἠγγέλθη  δ'   αὐτῷ κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν ἔτι
[2, 20]   Ἐσσαῖος στρατηγήσων ἐπέμφθη· προσκεκλήρωτο  δ'   αὐτῷ Λύδδα καὶ Ἰόππη καὶ
[2, 2]   βασιλεὺς αὐτὸς ἐγέγραπτο. Συλλήψεσθαι  δ'   αὐτῷ προυπέσχετο Σαλώμη καὶ πολλοὶ
[2, 4]   βασιλείας ἐτόλμησεν· Ἀθρογγαῖος ἐκαλεῖτο, προυξένει  δ'   αὐτῷ τὴν ἐλπίδα σώματος ἰσχὺς
[2, 18]   Τύριοι συχνοὺς μὲν διεχειρίσαντο, πλείστους  δ'   αὐτῶν δεσμώτας ἐφρούρουν, Ἱππηνοί τε
[2, 19]   δύο πρὸς τοῖς εἴκοσι. Γενναιότατοι  δ'   αὐτῶν ἔδοξαν οἱ Μονοβάζου τοῦ
[2, 12]   πολεμήσοντες τοῖς Σαμαρεῦσιν, οἱ γνώριμοι  δ'   αὐτῶν ἐλθόντες πρὸς Κουμανὸν ἠντιβόλουν
[2, 12]   ἀρχόντων κατέχοντι πειθόμενοι. Τοῦ λῃστρικοῦ  δ'   αὐτῶν καὶ στασιώδους Δειναίου τις
[2, 18]   ὁμόσε τοῖς ὁμοφύλοις ἐχώρουν. Ὑπωπτεύθη  δ'   αὐτῶν καὶ τὸ λίαν πρόθυμον·
[2, 10]   νόμου πάσχειν ἑτοίμως ἔχειν. Καταστείλας  δ'   αὐτῶν Πετρώνιος τὴν βοήν,
[2, 18]   δὲ κτήσεις διήρπασαν ἁπάντων. (Ἄξιον  δ'   ἀφηγήσασθαι καὶ τὸ Σίμωνος πάθος,
[2, 17]   ἀκμαιότατον τῶν νεωτεριζόντων συνήργει, μάλιστα  δ'   ἀφορῶντες εἰς τὸν Ἐλεάζαρον στρατηγοῦντα.
[2, 16]   εὑρέθη τῆς Ῥωμαίων τύχης, δύο  δ'   ἐγκαθήμενα τῇ πόλει τάγματα τὴν
[2, 15]   ἐξιέναι τῆς πόλεως ἔφη, φρουρὰν  δ'   ἐγκαταλείψειν αὐτοῖς ὅσην ἂν ἀξιώσωσιν.
[2, 17]   μὲν Ῥωμαίων φρουροὺς ἀπέσφαξαν, ἑτέρους  δ'   ἐγκατέστησαν ἰδίους. ἅμα δὲ καὶ
[2, 18]   μέχρι πλείστου μὲν ἀντέσχον, ἅπαξ  δ'   ἐγκλίναντες ἀνέδην διεφθείροντο. Καὶ παντοῖος
[2, 8]   δύνασθαι τίκτειν, οὕτως ἄγονται. Ταῖς  δ'   ἐγκύμοσιν οὐχ ὁμιλοῦσιν, ἐνδεικνύμενοι τὸ
[2, 6]   ὑπὸ Φιλίππῳ τέτακτο. Τῆς Ἀρχελάου  δ'   ἐθναρχίας Ἰδουμαία τε καὶ Ἰουδαία
[2, 9]   φιλοσοφούντων εἶχον εἰπεῖν. ~(Τῆς Ἀρχελάου  δ'   ἐθναρχίας μεταπεσούσης εἰς ἐπαρχίαν οἱ
[2, 8]   καὶ προφητῶν ἀποφθέγμασιν ἐμπαιδοτριβούμενοι· σπάνιον  δ'   εἴ ποτε ἐν ταῖς προαγορεύσεσιν
[2, 16]   τοῖς ἀδικοῦσι γίνεται διατροπή. Φέρε  δ'   εἶναι τοὺς Ῥωμαίων ὑπηρέτας ἀνηκέστως
[2, 16]   τὸ γοῦν ἐλεεῖσθαι περίεστιν,  δ'   εἰς πρόδηλον ἀπώλειαν ὁρμήσας καὶ
[2, 18]   ἐν τῷ πεδίῳ καταλαμβανομένων, τῶν  δ'   εἰς τὰς οἰκίας συνωθουμένων. Ὑπεπίμπρασαν
[2, 5]   χιλίους καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας. Ἐπεὶ  δ'   εἰς τὴν Πτολεμαίδα τό τε
[2, 7]   τῶν πατρῴων προεπέμφθη φίλων. Προεληλύθει  δ'   εἰς τοσοῦτον πίστεως τὸ τῆς
[2, 3]   πολεμίων πηδῶντες εἰς αὐτούς, τινὲς  δ'   εἰς τοὐπίσω κατὰ τοῦ τείχους
[2, 6]   τὰ ἐν Ἀσκάλωνι βασίλεια· συνήγετο  δ'   ἐκ πάντων ἑξήκοντα προσόδου τάλαντα·
[2, 18]   βασιλεῖ προσήκων κατὰ γένος. Ἧκον  δ'   ἐκ τῆς Βαταναίας ἑβδομήκοντα τὸν
[2, 15]   στέρνα τῶν ἐσθήτων διερρηγμένων. Ὀνομαστὶ  δ'   ἕκαστον τῶν γνωρίμων καὶ κοινῇ
[2, 8]   φαίνεσθαι μήθ' ὑπεροχὴν πλούτου, τῶν  δ'   ἑκάστου κτημάτων ἀναμεμιγμένων μίαν ὥσπερ
[2, 21]   ἄλλοις ἐκάκιζον καὶ διηπείλουν· καταλιπόντες  δ'   ἑκάτεροι τὸν Ἰώσηπον ἀλλήλοις διεφέροντο.
[2, 21]   συσκευάσαντα συνηθροίζοντο κατὰ Ἰωάννου· φθάνει  δ'   ἐκεῖνος εἰς Γίσχαλα φυγὼν τὴν
[2, 8]   ἁλόντας ἐκβάλλουσι τοῦ τάγματος.  δ'   ἐκκριθεὶς οἰκτίστῳ πολλάκις μόρῳ διαφθείρεται·
[2, 3]   μήτηρ Μαλθακὴ νοσήσασα, παρὰ Οὐάρου  δ'   ἐκομίσθησαν ἐκ Συρίας ἐπιστολαὶ περὶ
[2, 19]   παρ' αὐτοῖς θρησκευόμενον σάββατον.  δ'   ἐκσείσας αὐτοὺς τῆς εὐσεβείας θυμὸς
[2, 8]   τὸν ἀπιστούμενον δίχα θεοῦ. Σπουδάζουσι  δ'   ἐκτόπως περὶ τὰ τῶν παλαιῶν
[2, 6]   τῆς ἀρχῆς τῷ θεῷ, τοσούτοις  δ'   ἐμπεπληκέναι νεκροῖς τὸ ἱερὸν ἐν
[2, 8]   δαπανηθῆναι τῷ χρόνῳ. Οὐδὲν  δ'   ἐν ἀλλήλοις οὔτ' ἀγοράζουσιν οὔτε
[2, 8]   τῆς σοφίας αὐτῶν καθιέντες. (Εἰσὶν  δ'   ἐν αὐτοῖς οἳ καὶ τὰ
[2, 8]   δὲ τοὺς λῃστὰς ἔνοπλοι. Κηδεμὼν  δ'   ἐν ἑκάστῃ πόλει τοῦ τάγματος
[2, 9]   τῇ κάτω Γαυλανιτικῇ Ἰουλιάδα, Ἡρώδης  δ'   ἐν μὲν τῇ Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα,
[2, 15]   τὴν τῶν στρατιωτῶν ἔφοδον. Ἐπεδήμει  δ'   ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐχὴν ἐκτελοῦσα
[2, 17]   ἔνδον οἰομένων ἐνδείᾳ τροφῆς, τῶν  δ'   ἔνδοθεν καμάτῳ τοὺς πολιορκοῦντας. (Κἀν
[2, 17]   μέρη τῶν τειχῶν ἐπειρῶντο. Τῶν  δ'   ἔνδον πρὸς ἐκδρομὴν μὲν οὐδεὶς
[2, 5]   ἑλὼν αὐτὴν μὲν ἐμπίπρησι, τοὺς  δ'   ἐνοικοῦντας ἀνδραποδίζεται. Μετὰ δὲ τῆς
[2, 10]   τότε μὲν ἄπρακτοι διελύθησαν. (Ταῖς  δ'   ἑξῆς ἀθρόους τε τοὺς δυνατοὺς
[2, 4]   Ἀρχελάου μὲν πρεσβύτατος, οἱ  δ'   ἑξῆς δύο Γράτῳ καὶ Πτολεμαίῳ
[2, 9]   νύκτας ἴσας ἀκίνητοι διεκαρτέρουν. (Τῇ  δ'   ἑξῆς Πιλᾶτος καθίσας ἐπὶ
[2, 17]   τοῖς ἐμπρησθεῖσιν ἀρκεσθέντες ἀνεπαύσαντο. (Τῇ  δ'   ἑξῆς, πεντεκαιδεκάτη δ' ἦν Λώου
[2, 17]   τοῦ καταληφθέντος μέρους εἶκον. (Τῇ  δ'   ἑξῆς τῆς τῶν ξυλοφορίων ἑορτῆς
[2, 8]   κακὸν ἐφορᾶν τίθενται· φασὶν  δ'   ἐπ' ἀνθρώπων ἐκλογῇ τό τε
[2, 8]   ὅρκοις τοὺς προσιόντας ἐξασφαλίζονται. (Τοὺς  δ'   ἐπ' ἀξιοχρέοις ἁμαρτήμασιν ἁλόντας ἐκβάλλουσι
[2, 22]   ἤδη πόρρωθεν ἀρχόμενος τυραννεῖν. Πεμφθείσης  δ'   ἐπ' αὐτὸν ὑπ' Ἀνάνου καὶ
[2, 21]   ἠπατημένων ἀνεχώρει καίτοι διωργισμένον, δισχίλιοι  δ'   ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν ἔνοπλοι, καὶ
[2, 3]   τε καὶ πολυτελείας ἕνεκεν· οἱ  δ'   ἐπ' αὐτῶν ἐξαίφνης ὑπὸ τῆς
[2, 2]   μὲν Ἀρχελάου παρὰ Καίσαρι, πολλὰ  δ'   ἐπαινέσας Ἀντίπαν. Συντάξαντες δὲ τὰ
[2, 8]   πρὶν τῆς εὐχῆς ἀθέμιτον· ἀριστοποιησάμενος  δ'   ἐπεύχεται πάλιν· ἀρχόμενοί τε καὶ
[2, 6]   τάγμα εἰς Ἀντιόχειαν ἐπάνεισιν. ~(Ἀρχελάῳ  δ'   ἐπὶ Ῥώμης πάλιν ἄλλη συνίσταται
[2, 21]   τὸ σκέμμα τοῖς ἐπιχειρουμένοις, τὰ  δ'   ἐπὶ τῆς λίμνης σκάφη πάντα
[2, 2]   περιθήσοντας αὐτῷ τὸ διάδημα, προκαθίσας  δ'   ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ χρηματίσας
[2, 21]   ἀπορίαν, ἕτοιμος μὲν ψεύσασθαι, δεινὸς  δ'   ἐπιθεῖναι πίστιν τοῖς ἐψευσμένοις, ἀρετὴν
[2, 14]   καὶ κτείνειν τοὺς ἐντυγχάνοντας. Οἱ  δ'   ἐπιθυμίᾳ κέρδους προσλαβόντες ἡγεμονικὴν παρακέλευσιν
[2, 19]   ἀμήχανος ἦν προσβολή, τῇ  δ'   ἐπιούσῃ ἀναλαβὼν Κέστιος τῶν
[2, 19]   Σκοπὸν αὐλίζεται στρατοπέδῳ Κέστιος, τῇ  δ'   ἐπιούσῃ προσωτέρω χωριζόμενος μᾶλλον ἐξεκαλέσατο
[2, 15]   ἑξκαιδεκάτῃ μηνὸς Ἀρτεμισίου συνηνέχθη, τῇ  δ'   ἐπιούσῃ τὸ μὲν πλῆθος ὑπερπαθῆσαν
[2, 14]   πεπρακὼς Ἰουδαίοις τοῦ μάχεσθαι. (Τῆς  δ'   ἐπιούσης ἡμέρας ἑβδομάδος οὔσης τῶν
[2, 2]   ἀμφισβητεῖν ἄρτι βασιλείας Ἀρχέλαον, τοῖς  δ'   ἔργοις πάλαι γεγονέναι βασιλέα, κατειρωνεύεσθαι
[2, 18]   τοὺς μὲν φρουροὺς ἀπέσφαξαν, τὰ  δ'   ἐρύματα κατέρριψαν εἰς γῆν. Κατὰ
[2, 10]   εἰς Πτολεμαίδα τῆς στρατιᾶς. (Πόλις  δ'   ἐστὶν αὕτη τῆς Γαλιλαίας παράλιος
[2, 17]   μὲν πύργος ἐξαίφνης κατασείεται, τεῖχος  δ'   ἕτερον ἔνδοθεν ἀνῳκοδομημένον διεφάνη· τὴν
[2, 21]   τῶν ἁλιάδων ἀνήγαγεν πορρωτέρω, πεντήκοντα  δ'   ἑτέρους τῆς βουλῆς τοὺς μάλιστα
[2, 12]   τῆς μάχης, πελέκει διεχειρίσατο· Δύο  δ'   ἑτέρους τῶν δυνατωτάτων καὶ τοὺς
[2, 15]   παρεγίνοντο δὲ δύο σπεῖραι. Τῶν  δ'   ἔτι συγκαλούντων τὸ πλῆθος προπέμψας
[2, 1]   δὲ ἀπολύειν τοὺς δεσμώτας· Ἐπένευσε  δ'   ἑτοίμως ἅπασι θεραπεύων τὸ πλῆθος.
[2, 21]   ὧν βεβαιώσεται τὴν πόλιν. Κατέβαινον  δ'   εὐθέως δέκα τῶν Τιβεριέων οἱ
[2, 14]   εἰς τὰς Καίσαρος χρείας. Σύγχυσις  δ'   εὐθέως εἶχεν τὸν δῆμον, καὶ
[2, 11]   πάντας τοὺς συστρατιώτας ἐφελκόμενος. Οἱ  δ'   εὐπατρίδαι παραχρῆμα μὲν πρὸς τὴν
[2, 20]   ἀπέγνω τῇ χρείᾳ διωκομένην, τὸ  δ'   εὐπειθὲς ὁρῶν περιγινόμενον ἐκ τοῦ
[2, 21]   λίμνης σκάφη πάντα συναθροίσας, τριάκοντα  δ'   εὑρέθησαν καὶ τριακόσια, καὶ ναῦται
[2, 11]   τῇ τιμῇ τῆς προσηγορίας, τὴν  δ'   ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων βουλὴν
[2, 10]   ἀμηχάνῳ πρὸς τὴν ἄμυναν· ταχὺ  δ'   ἐχώρει διὰ πάντων τὸ δέος
[2, 21]   παραφανέντων, τὸν Ἰώσηπον ἐξεκήρυσσον. Τῶν  δ'   ἠγγέλη μὲν εἰς Ταριχέας
[2, 21]   αἰχμαλωτισάμενος πάλιν Τιβεριάδα προσηγάγετο, μετὰ  δ'   ἡμέρας ὀλίγας Σεπφωρίταις συναποστᾶσαν εὑρὼν
[2, 6]   ἑκατέρων διέλυσε τὸ συνέδριον, μετὰ  δ'   ἡμέρας ὀλίγας τὸ μὲν ἥμισυ
[2, 21]   προκόπτων δ' ἀεὶ πλείονα. Φροντὶς  δ'   ἦν αὐτῷ μηδένα προσλαμβάνειν εὐάλωτον,
[2, 14]   μὲν παρρησία πάντων περικέκοπτο, τυραννὶς  δ'   ἦν διὰ πλειόνων, καὶ τὰ
[2, 20]   τότε τῆς Ἰδουμαίας Νίγερι, γένος  δ'   ἦν ἐκ τῆς περὶ Ἰορδάνην
[2, 14]   οἰκίας ἔσφαζον τοὺς οἰκήτορας. Φυγὴ  δ'   ἦν ἐκ τῶν στενωπῶν καὶ
[2, 21]   τὰ πρὸς τὸν ἔλεον. Τῷ  δ'   ἦν ταπείνωσις προπαρασκευὴ στρατηγήματος,
[2, 6]   τὸ Παλάτιον Ἀπόλλωνος ἱερῷ, κτίσμα  δ'   ἦν ἴδιον αὐτοῦ θαυμασίῳ πολυτελείᾳ
[2, 18]   καλεῖται μὲν Κύπρος, καθύπερθεν  δ'   ἦν Ἱεριχοῦντος, τοὺς μὲν φρουροὺς
[2, 17]   ἀνεπαύσαντο. (Τῇ δ' ἑξῆς, πεντεκαιδεκάτη  δ'   ἦν Λώου μηνός, ὥρμησαν ἐπὶ
[2, 17]   στάσεως διέτασσεν τὴν πολιορκίαν. Ἀπορία  δ'   ἦν ὀργάνων, καὶ φανερῶς ὑπορύττειν
[2, 20]   σὺν Φιλίππῳ τῷ Ἰακίμου, στρατοπεδάρχης  δ'   ἦν οὗτος Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως,
[2, 7]   λήσειν ἧκεν εἰς Ῥώμην. Συνεργὸς  δ'   ἦν τις ὁμόφυλος αὐτῷ πάντα
[2, 17]   δῶρον θυσίαν προσδέχεσθαι. Τοῦτο  δ'   ἦν τοῦ πρὸς Ῥωμαίους πολέμου
[2, 12]   τε Φιλίππου γενομένην ἐπαρχίαν, αὕτη  δ'   ἦν Τραχωνῖτις καὶ Βατανέα καὶ
[2, 2]   περὶ κληρονόμου κρίσιν ἐσφάλλετο, σωφρονῶν  δ'   ᾑρεῖτο καὶ τὸν καθιστάμενον
[2, 7]   ἀναπείσαντα δὲ ἐκέλευσεν ἀναιρεθῆναι· Μηλίοις  δ'   ἤρκεσεν ἐπιτίμιον τῆς ἀνοίας τὰ
[2, 16]   καὶ τούτους ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι· φρουρὰ  δ'   ἤρκεσεν τῶν οὕτως δυσμάχων καὶ
[2, 18]   Ἀλεξάνδρου τιμὰς Ἰουδαίων ἐλαττῶσαι. Συμβολαὶ  δ'   ἦσαν αὐτῶν ἀδιάλειπτοι πρὸς τοὺς
[2, 16]   φθάσαντες ἐνδείξαιντο τὸν κατάρξαντα· φανεροὶ  δ'   ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες, εἰ τὴν
[2, 8]   ἑνὸς ἐδέσματος ἑκάστῳ παρατίθησιν. Προκατεύχεται  δ'   ἱερεὺς τῆς τροφῆς, καὶ
[2, 17]   θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἡττῶντο  δ'   οἱ βασιλικοὶ πλήθει τε καὶ
[2, 13]   αἶσχος ἐδόκει Ἰουδαίων ἐλαττοῦσθαι. Προεῖχον  δ'   οἱ μὲν πλούτῳ καὶ σωμάτων
[2, 17]   τοὺς ζηλωτὰς ἐνόπλους ἐφελκόμενος. Ὡς  δ'   οἱ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον ἐπ'
[2, 16]   διαληψόμενος τὰς Ῥωμαίων θαλάσσας; ποῦ  δ'   οἱ ταῖς ἐπιβολαῖς ἐξαρκέσοντες θησαυροί;
[2, 8]   τίθενται λευχειμονεῖν τε διαπαντός. Χειροτονητοὶ  δ'   οἱ τῶν κοινῶν ἐπιμεληταὶ καὶ
[2, 16]   φιλανθρώπους ὅπλα κινεῖν ἀνόσιον. Εἰσελθέτω  δ'   οἶκτος ὑμᾶς εἰ καὶ μὴ
[2, 14]   ἄνδρα κερδαίνειν μικρὸν ἐδόκει, πόλεις  δ'   ὅλας ἐξεδίδυσκε καὶ δήμους ἀθρόους
[2, 21]   ἐφ' ἣν συντέτακτο προθεσμίαν, Ῥωμαικῶν  δ'   ὀλίγων ἱππέων κατ' ἐκείνην τὴν
[2, 16]   δαμαζόμενοι δουλεύουσιν μὲν ἁλόντες, τὸ  δ'   ὅλον αὐτῶν ἔθνος φυγῇ διασώζεται.
[2, 8]   ἔργα μέχρι δείλης τρέπονται. Δειπνοῦσι  δ'   ὁμοίως ὑποστρέψαντες συγκαθεζομένων τῶν ξένων,
[2, 14]   ἔκτοτε τῇ πόλει κατεβάλλετο. (Τοιοῦτον  δ'   ὄντα τὸν Ἀλβῖνον ἀπέδειξεν
[2, 17]   μόνας τὰς ψυχὰς ὑποσπόνδους, τὰ  δ'   ὅπλα καὶ τὴν λοιπὴν κτῆσιν
[2, 8]   ἐλάττους τῶν ἑκατὸν συνελθόντες, τὸ  δ'   ὁρισθὲν ὑπ' αὐτῶν ἀκίνητον. Σέβας
[2, 15]   τῶν ἁρπαγῶν ἀποβλέπων παρήκουσεν.  δ'   ὁρμὴ τῶν στρατιωτῶν ἐλύσσησεν καὶ
[2, 18]   καὶ τὰς οἰκίας καταφλέγειν. Οἱ  δ'   ὁρμήσαντες εἰς τὸ καλούμενον Δέλτα,
[2, 21]   σὺν δὲ τοῖς καταλειφθεῖσιν, ἦσαν  δ'   ὅσον εἰς δισχιλίους Σύρων φυγάδες,
[2, 17]   ἐξ ἑκατέρων τῶν κλιμάτων· ἔστιν  δ'   ὅτε καὶ κατὰ λόχους ἐκτρέχοντες
[2, 17]   ἀγανακτεῖν ὡς ὁριζομένης ἀπανθρωπίας, περιορᾶν  δ'   ὅτε Ῥωμαῖοι καὶ Καῖσαρ
[2, 17]   τῆς ὅλης στάσεως διόρθωσιν· οἱ  δ'   οὐ καταλῦσαι τὸν πόλεμον σπεύδοντες,
[2, 16]   γε αὐτῆς τριάκοντα σταδίων, εὖρος  δ'   οὐκ ἔλαττον δέκα, τοῦ δὲ
[2, 8]   εἰς τὰς χρείας ἕκαστοι. (Μία  δ'   οὐκ ἔστιν αὐτῶν πόλις ἀλλ'
[2, 16]   Ἀδιαβηνῆς ὁμοφύλους οἴεται προσαμυνεῖν, οἱ  δ'   οὔτε δι' αἰτίαν ἄλογον τηλικούτῳ
[2, 4]   ἄθρουν περισχεῖν κατ' Ἀμμαοῦντα· σῖτα  δ'   οὗτοι καὶ ὅπλα διεκόμιζον τῷ
[2, 19]   ἐπὶ τοῦ καλουμένου Σκοποῦ, διέχει  δ'   οὗτος ἑπτὰ τῆς πόλεως σταδίους,
[2, 8]   θεὸν οἴσουσι θνητοὺς δεσπότας. Ἦν  δ'   οὗτος σοφιστὴς ἰδίας αἱρέσεως οὐδὲν
[2, 21]   τῶν ὁπλιτῶν τὴν ἀσφάλειαν. ~(Διοικοῦντι  δ'   οὕτως τῷ Ἰωσήπῳ τὰ κατὰ
[2, 10]   φεισάμενος ὑμῶν ἀπολοῦμαι δικαίως. Πολεμήσει  δ'   ὑμᾶς πέμψας με καὶ
[2, 16]   πρὸς ἐλευθερίαν παρρησίας εἴκει· μόνοι  δ'   ὑμεῖς ἀδοξεῖτε δουλεύειν οἷς ὑποτέτακται
[2, 15]   μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων τυπτόμενοι, πλείους  δ'   ὑπ' ἀλλήλων βιαζόμενοι. Δεινὸς δὲ
[2, 3]   κατὰ τοῦ τείχους ἐκρημνίζοντο, ἔνιοι  δ'   ὑπ' ἀμηχανίας τοῖς ἰδίοις ξίφεσιν
[2, 14]   πολλαπλασίονα τῆς ἀξίας διδόντες· ὡς  δ'   ὑπερορῶν τὰς δεήσεις πρὸς ἐπήρειαν
[2, 6]   μετὰ τῶν ἄλλων ἀποστῆναι. Πόλεις  δ'   ὑπηκόους παρέλαβεν Στράτωνος πύργον καὶ
[2, 15]   δὴ πᾶς μὲν ἱερεὺς πᾶς  δ'   ὑπηρέτης τοῦ θεοῦ τὰ ἅγια
[2, 3]   Καὶ τῶν μὲν ἀπολωλότων, τῶν  δ'   ὑπὸ τοῦ δέους σκεδασθέντων ἐρήμῳ
[2, 8]   ἀδελφοῖς ἅπασιν οὐσίαν εἶναι. Κηλῖδα  δ'   ὑπολαμβάνουσι τὸ ἔλαιον, κἂν ἀλειφθῇ
[2, 18]   προσπεσόντες τὰ μὲν καταστρεψάμενοι, τὰ  δ'   ὑποπρήσαντες ἐχώρουν ἐπὶ Κάδασα τὴν
[2, 14]   ἐν τοῖς βασιλείοις αὐλίζεται, τῇ  δ'   ὑστεραίᾳ βῆμα πρὸ αὐτῶν θέμενος
[2, 4]   οὖν ἑαυτῷ περιτίθησιν διάδημα, διέμεινεν  δ'   ὕστερον οὐκ ὀλίγον χρόνον τὴν
[2, 10]   διέχοντι σταδίους ἑκατὸν εἴκοσι, τῷ  δ'   ὑψηλοτάτῳ κατ' ἄρκτον, καλοῦσιν
[2, 11]   συνοικῶν, βασιλείᾳ τῇ Χαλκίδι. (Ταχέως  δ'   ὡς ἂν ἐκ τοσαύτης ἀρχῆς
[2, 11]   τὴν ἀπόλειψιν περιδεῶς ἔσχον, αὖθις  δ'   ὡς ἀποστροφὴ σωτήριος οὐ κατεφαίνετο,
[2, 18]   στάσις μᾶλλον παρωξύνετο. Τότε  δ'   ὡς καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις
[2, 2]   τῶν ὀνομάτων κύριον Καίσαρα. Προσωνείδιζεν  δ'   ὡς καὶ τὸ πένθος κατειρωνεύσατο
[2, 16]   συστῆναι τηλικαύτην ἡγεμονίαν ἀδύνατον. Σκέψασθε  δ'   ὡς ὑμῖν τὸ τῆς θρησκείας
[2, 6]   συνεύξασθαι περὶ τῆς διαδοχῆς. Τὸν  δ'   ὥσπερ ἀγωνιάσαντα, μὴ νόθος υἱὸς
[2, 16]   εἰπεῖν χωρὶς ὅπλων φορολογοῦνται; τί  δαί;   Θρᾷκες οἱ πέντε μὲν εὖρος
[2, 13]   θειασμοῦ νεωτερισμοὺς καὶ μεταβολὰς πραγματευόμενοι  δαιμονᾶν   τὸ πλῆθος ἔπειθον καὶ προῆγον
[2, 17]   τηλικούτῳ μιάσματι πεφυρμένην, ἐξ οὗ  δαιμόνιόν   τι μήνιμα προσδοκᾶν εἰκὸς ἦν,
[2, 18]   ἡμέρας καὶ ὥρας ὥσπερ ἐκ  δαιμονίου   προνοίας ἀνῄρουν Καισαρεῖς τοὺς παρ'
[2, 16]   τῆς ὁρμῆς αὐτῶν ἔπαυσεν τοῖς  δακρύοις.   Ἀνεβόων δὲ οὐ Ῥωμαίοις, ἀλλὰ
[2, 8]   κολακεῦσαί ποτε τοὺς αἰκιζομένους  δακρῦσαι.   Μειδιῶντες δὲ ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν
[2, 2]   ἑαυτοῦ δικαίων γράψας καὶ τὸν  δακτύλιον   τοῦ πατρὸς καὶ τοὺς λόγους
[2, 16]   ὑπείκουσιν, μεθ' ὧν αὐτοὶ τὰς  Δακῶν   ἀνακόπτουσιν ὁρμάς; Οἱ δὲ τοσαυτάκις
[2, 16]   δὲ τοσαυτάκις πρὸς ἐλευθερίαν ἀναχαιτίσαντες  Δαλμάται   καὶ πρὸς τὸ μόνον ἀεὶ
[2, 16]   ἀπὸ τούτων Ἰλλυριοὶ τὴν μέχρι  Δαλματίας   ἀποτεμνομένην Ἴστρῳ κατοικοῦντες, οὐ δυσὶν
[2, 16]   ἔχουσιν καὶ Ῥωμαίων ὀκτὼ τάγμασιν  δαμαζόμενοι   δουλεύουσιν μὲν ἁλόντες, τὸ δ'
[2, 20]   ἑαυτοῦ κινδύνους ἤλπισεν. (Κἀν τούτῳ  Δαμασκηνοὶ   τὴν τῶν Ῥωμαίων φθορὰν πυθόμενοι
[2, 8]   διαρραγῆναι τὸ πρότερον παντάπασιν  δαπανηθῆναι   τῷ χρόνῳ. Οὐδὲν δ' ἐν
[2, 17]   καὶ Βαταναίους καὶ Τραχωνίτας, ὑπὸ  Δαρείῳ   μὲν ἱππάρχῃ, στρατηγῷ δὲ τῷ
[2, 15]   στασιαστῶν οὓς μὲν ἀπειλαῖς οὓς  δὲ   αἰδοῖ κατέστειλαν. Ἔπειτα ἐξηγούμενοι μεθ'
[2, 5]   ἧττον θορυβώδεις φανέντας ἐφρούρει, τοὺς  δὲ   αἰτιωτάτους ἀνεσταύρωσεν περὶ δισχιλίους. (Ἠγγέλθη
[2, 7]   Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως, γυνὴ  δὲ   Ἀλεξάνδρου γεγονυῖα τὸ πρῶτον, ὃς
[2, 11]   οὓς πατὴρ ἀνεῖλεν·  δὲ   Ἀλεξάνδρου γενεὰ τῆς μεγάλης Ἀρμενίας
[2, 17]   τῷ βασιλεῖ κατὰ γένος. Ἐδέοντο  δὲ   ἀμφοτέρων ἀναβῆναι μετὰ δυνάμεως εἰς
[2, 1]   ἐβόων ἐπικουφίζειν τὰς εἰσφοράς, οἱ  δὲ   ἀναιρεῖν τὰ τέλη, τινὲς δὲ
[2, 12]   καὶ τὰς κώμας ἐνεπίμπρασαν. (Κουμανὸς  δὲ   ἀναλαβὼν ἀπὸ τῆς Καισαρείας μίαν
[2, 18]   οὖν λοιποὶ φεύγοντες διεσπάρησαν, τρεῖς  δὲ   ἄνδρας συλλαβόντες ἔσυρον ὡς ζῶντας
[2, 8]   ἴυγγί τινι φυσικῇ κατασπωμένας, Ἐπειδὰν  δὲ   ἀνεθῶσι τῶν κατὰ σάρκα δεσμῶν,
[2, 17]   τοὺς τὴν χώραν φορολογήσοντας, αὐτὸς  δὲ   ἀνεχώρησεν εἰς τὴν βασιλείαν. (Κἀν
[2, 18]   μίσους δέους εἶχον. Μόνοι  δὲ   Ἀντιοχεῖς καὶ Σιδώνιοι καὶ Ἀπαμεῖς
[2, 6]   δίδωσιν, τὴν μὲν Φιλίππῳ, τὴν  δὲ   Ἀντίπᾳ τῷ πρὸς Ἀρχέλαον ἀμφισβητοῦντι
[2, 20]   κάτω καλουμένην Γαλιλαίαν ἐτειχίσατο, τῆς  δὲ   ἄνω Γαλιλαίας τήν τε προσαγορευομένην
[2, 9]   εἰς καταγωγὴν ὑδάτων ἐξαναλίσκων· κατῆγεν  δὲ   ἀπὸ τετρακοσίων σταδίων. Πρὸς τοῦτο
[2, 18]   πανταχοῦ τῶν Ἰουδαίων ἐκπεπολεμωμένων. Ἀναλαβὼν  δὲ   ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας τὸ μὲν
[2, 19]   ἐπεχείρει κλίμα τῷ ἱερῷ. Ἰουδαῖοι  δὲ   ἀπὸ τῆς στοᾶς εἶργον, καὶ
[2, 18]   Χαβουλών, καλεῖται ἀνδρῶν, διορίζει  δὲ   ἀπὸ τοῦ ἔθνους τὴν Πτολεμαίδα.
[2, 21]   καὶ τὴν ὑποδεξαμένην πατρίδα.  δὲ   ἀποδέχεσθαι μὲν αὐτῶν ἔφασκεν τὴν
[2, 1]   δὲ ἀναιρεῖν τὰ τέλη, τινὲς  δὲ   ἀπολύειν τοὺς δεσμώτας· Ἐπένευσε δ'
[2, 14]   ἐπὶ Καίσαρος Ἰουδαίους προσεδόκα, πραγματευσάμενος  δὲ   ἀπόστασιν αὐτῶν τῷ μείζονι κακῷ
[2, 18]   τὴν πόλιν διαρπάσαντες ἐνέπρησαν·  δὲ   ἀριθμὸς τῶν φονευθέντων τετρακόσιοι πρὸς
[2, 9]   τηρεῖν αὐτοῖς τὰ πάτρια. Πιλάτου  δὲ   ἀρνουμένου περὶ τὴν οἰκίαν πρηνεῖς
[2, 1]   τὰ πλησίον ὄρη διεσκέδασαν. Εἵποντο  δὲ   Ἀρχελάου κήρυκες κελεύοντες ἕκαστον ἀναχωρεῖν
[2, 8]   μόλις δύο ἡμέρας ἐβίω. ~(Τῆς  δὲ   Ἀρχελάου χώρας εἰς ἐπαρχίαν περιγραφείσης
[2, 18]   μὲν ἀντικρὺ τῆς Σεπφώρεως, καλεῖται  δὲ   Ἀσαμών. Τούτοις Γάλλος ἐπῆγε
[2, 13]   χειρὶ μὲν καθαρώτερον, ταῖς γνώμαις  δὲ   ἀσεβέστερον, ὅπερ οὐδὲν ἧττον τῶν
[2, 18]   ἐφῆκεν τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν, τὸ  δὲ   ἄστυ καίτοι θαυμάσας τοῦ κάλλους
[2, 6]   πεντήκοντα μὲν οἱ παρόντες, συμπαρίσταντο  δὲ   αὐτοῖς τῶν ἐπὶ Ῥώμης Ἰουδαίων
[2, 14]   μετριώτερον, ὑπέστρεφεν εἰς Ἀντιόχειαν. Προέπεμπε  δὲ   αὐτὸν μέχρι Καισαρείας Φλῶρος ἐξαπατῶν
[2, 5]   φυγόντες ἀνὰ τὴν χώραν· Δεξάμενοι  δὲ   αὐτὸν οἱ κατὰ τὴν πόλιν
[2, 7]   ἐνόησεν πᾶν τὸ σύνταγμα, Πάνυ  δὲ   αὐτὸν παρώξυνεν τόλμα τῶν
[2, 15]   καὶ πεμφθέντι διέπειν. Τὴν ἀδελφὴν  δὲ   αὐτοῦ Βερνίκην παροῦσαν ἐν Ἱεροσολύμοις
[2, 13]   μὲν ἀθροίζει τῶν ἠπατημένων, περιαγαγὼν  δὲ   αὐτοὺς ἐκ τῆς ἐρημίας εἰς
[2, 18]   τοῖς Ἕλλησιν συχνοὶ Ἰουδαίων, Κατιδόντες  δὲ   αὐτοὺς οἱ διάφοροι παραχρῆμα ἀνεβόων
[2, 5]   συμπολεμῆσαι τοῖς ἀποστᾶσιν. Προυπηντήκεισαν  δὲ   αὐτῷ Ἰώσηπος ἀνεψιὸς Ἀρχελάου
[2, 8]   πρόσεισι, νομίζοντες ἀθανασίας ἀμείνονα. Διήλεγξεν  δὲ   αὐτῶν ἐν ἅπασιν τὰς ψυχὰς
[2, 17]   λίθους ἐπ' αὐτὸν βάλλειν.  δὲ   βασιλεὺς ἰδὼν τὴν ὁρμὴν ἤδη
[2, 21]   λόγον ὑποσχεῖν ἐᾶν αὐτόν, εἰ  δὲ   βιάζοιτο μένειν, ὡς πολεμίῳ χρῆσθαι.
[2, 19]   τὸν μὲν Φοῖβον διέφθειραν,  δὲ   Βόρκιος τρωθεὶς ἔφθη διαφυγεῖν· τοῦ
[2, 10]   τῆς ἡμέρας θύειν ἔφασαν, εἰ  δὲ   βούλεται τὰς εἰκόνας ἐγκαθιδρύειν, πρότερον
[2, 16]   τῶν σωτηρίων ὑμῖν καθυφηκάμην, ὑμεῖς  δὲ   βουλευσάμενοι μὲν τὰ δέοντα κοινὴν
[2, 11]   θάνατον. (Ταῦτ' ἀπήγγειλεν Ἀγρίππας.  δὲ   βουλὴ ἀπεκρίνατο καὶ στρατῷ καὶ
[2, 9]   ἡμέρας ἐπὶ μησὶν ἕξ. (Ἀποδειχθεὶς  δὲ   Γάιος Καῖσαρ ἀνίησίν τε τῶν
[2, 10]   μῆνας ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὸν  δὲ   Γαίου θάνατον ἄλλοι καταγγέλλοντες εὐπλόουν.
[2, 12]   Καὶ Ἰουδαῖοι μὲν ἀνεχώρουν. (Αὖθις  δὲ   Γαλιλαίων καὶ Σαμαρέων γίνεται συμβολή.
[2, 7]   βασιλικὴν ἰδίοις παρασχεῖν ἀναλώμασιν. (Καῖσαρ  δὲ   γινώσκων ἀκριβῶς> τοὺς Ἀλεξάνδρου χαρακτῆρας,
[2, 20]   καὶ Ἰόππη καὶ Ἀμμαοῦς. Τῆς  δὲ   Γοφνιτικῆς καὶ Ἀκραβεττηνῆς Ἀνανίου
[2, 22]   βέλη καὶ πανοπλία, πρὸς ἀτάκτοις  δὲ   γυμνασίαις τὸ τῶν νέων πλῆθος
[2, 14]   ἀγανακτεῖν ἐχρῆν σιωπᾶν, τοὺς ἄπληγας  δὲ   δέει τοῦ μὴ τὰ αὐτὰ
[2, 19]   χαιρόντων ἅμα καὶ τεθυμωμένων. Ὀλίγου  δὲ   δεῖν πᾶσαν ἀνήρπασαν τὴν ἅμα
[2, 5]   τὴν Ἰουδαίαν πᾶσαν ἐνεπίμπλασαν. ~(Οὐάρῳ  δὲ   δεξαμένῳ τὰ παρὰ Σαβίνου καὶ
[2, 12]   δυνατωτάτους, Κουμανὸν δὲ ἐφυγάδευσεν. Κέλερα  δὲ   δεσμώτην ἀναπέμψας εἰς Ἱεροσόλυμα παραδοθῆναι
[2, 15]   τὸ μὴ νῦν προελθεῖν; Εἰ  δὲ   δὴ δεξιώσαιντο τοὺς προσιόντας ὡς
[2, 21]   ἀπεπήδησεν εἰς τὸν αἰγιαλόν· εἱστήκει  δὲ   δημηγορῶν ἐπὶ βουνοῦ τινος ἑξαπήχους
[2, 19]   πόλεως ὡς ἁλωσομένης αὐτίκα. Τὸν  δὲ   δῆμον ἐπὶ τούτοις συνέβαινεν θαρρεῖν,
[2, 16]   τὴν ἐπίπληξιν τοῦ βασιλέως·  δὲ   δῆμος ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων ἐπὶ
[2, 14]   ἀπειλαῖς περιδύσῃ τὴν πόλιν. (Ὁ  δὲ   δῆμος προδυσωπῆσαι τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ
[2, 21]   τε ἦσαν ἑξακόσιοι. Μὴ δυνάμενοι  δὲ   διαθέσθαι κρύφα τὴν ἁρπαγὴν πάντα
[2, 16]   ἐμὴν παραίνεσιν ταῦτα φρονεῖν, ἐμοὶ  δὲ   διαπίπτει καὶ πρὸς τοὺς ἀκούειν
[2, 19]   συνήλασαν εἰς τὰς οἰκίας, αὐτοὶ  δὲ   διαστάντες ἀπὸ τῶν πύργων τοὺς
[2, 18]   σπεύδοντος φθάσαι τοὺς πολεμίους.  δὲ   διελθὼν πᾶσαν τὴν γενεὰν καὶ
[2, 18]   Κέστιον Γάλλον εἰς Ἀντιόχειαν, καταλέλειπτο  δὲ   διοικεῖν τὰ πράγματα τούτου τῶν
[2, 12]   τὴν Οὐάρου γενομένην τετραρχίαν. Αὐτὸς  δὲ   διοικήσας τὴν ἡγεμονίαν ἔτεσι τρισκαίδεκα,
[2, 18]   μὲν ἐπὶ δισχιλίοις Ἀσκαλωνῖται, Πτολεμαεῖς  δὲ   δισχιλίους ἀνεῖλον ἔδησάν τ' οὐκ
[2, 21]   τὴν βουλὴν οὖσαν ἑξακοσίων, περὶ  δὲ   δισχιλίους τῶν ἀπὸ τοῦ δήμου
[2, 18]   πεζοὺς μὲν τοὺς ἴσους ἱππεῖς  δὲ   δισχιλίων ἐλάττους, εἵπετο δὲ καὶ
[2, 20]   μίαν ὥραν ἀδεῶς ἀπέσφαξαν. (Οἱ  δὲ   διώξαντες τὸν Κέστιον ὡς ὑπέστρεψαν
[2, 15]   ἀπὸ Καισαρείας ἀνιοῦσιν στρατιώταις· παρεγίνοντο  δὲ   δύο σπεῖραι. Τῶν δ' ἔτι
[2, 8]   ἡδονὰς ὡς κακίαν ἀποστρέφονται, τὴν  δὲ   ἐγκράτειαν καὶ τὸ μὴ τοῖς
[2, 16]   ὧν φεισάμενοι πρότερον ἠχαρίστηνται. Μαρτύρομαι  δὲ   ἐγὼ μὲν ὑμῶν τὰ ἅγια
[2, 8]   διαδοχήν, τοὺς μὴ γαμοῦντας, μᾶλλον  δέ,   εἰ πάντες τὸ αὐτὸ φρονήσειαν,
[2, 7]   εἰς Ῥώμην αὐτῷ συνεκπλεῦσαι. Καταχθεὶς  δὲ   εἰς Δικαιάρχειαν δῶρά τε παμπληθῆ
[2, 8]   ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις κεῖσθαι, βοηθεῖν  δὲ   εἰς ἕκαστον καὶ τὴν εἱμαρμένην·
[2, 20]   τοὺς μὲν εἰς ὅπλα, τοὺς  δὲ   εἰς ἐργασίαν διῃρῆσθαι, καὶ τοῖς
[2, 18]   εὐλόγως εὕρηται τὸ ἀλλόφυλον, ἠσέβηται  δὲ   εἰς ἔσχατα> τὸ οἰκεῖον, θνήσκωμεν
[2, 8]   τε πᾶσαν μὲν ἄφθαρτον, μεταβαίνειν  δὲ   εἰς ἕτερον σῶμα τὴν τῶν
[2, 14]   ἐτόλμησεν κατὰ τοῦ Φλώρου· παραγενόμενον  δὲ   εἰς Ἱεροσόλυμα τῆς τῶν ἀζύμων
[2, 12]   ἀπράκτους ἀπέπεμψεν τοὺς ἱκέτας. (Ἀγγελθὲν  δὲ   εἰς Ἱεροσόλυμα τὸ πάθος τοῦ
[2, 9]   τῇ Περαίᾳ φερώνυμον Ἰουλίας. (Πεμφθεὶς  δὲ   εἰς Ἰουδαίαν ἐπίτροπος ὑπὸ Τιβερίου
[2, 8]   τῶν ἐννέα. Καὶ τὸ πτύσαι  δὲ   εἰς μέσους τὸ δεξιὸν
[2, 2]   μὲν εἰς Ἀντιόχειαν ἀπῆρεν, Ἀρχέλαος  δὲ   εἰς Ῥώμην ἀνήχθη, διὰ τάχους
[2, 18]   τὸ ἀλλόφυλον ἦσαν προσβολαί, κατατρέχοντες  δὲ   εἰς Σκυθόπολιν τοὺς παρ' ἐκείνοις
[2, 19]   τὰς εὐρυχωρίας ἧττον ἐπέκειντο, συνειληθέντων  δὲ   εἰς τὰ στενὰ καὶ τὴν
[2, 14]   φανερὸν ποιῆσαι τὸ πειθήνιον. Ἀναχωρήσαντες  δὲ   εἰς τὰς οἰκίας μετὰ δέους
[2, 8]   πρὸς ἁγνείαν ὑδάτων μεταλαμβάνει, παραλαμβάνεται  δὲ   εἰς τὰς συμβιώσεις οὐδέπω. Μετὰ
[2, 21]   θαρρῶν ἤδη τοῖς ᾠκειωμένοις, ἦσαν  δὲ   εἰς τετρακισμυρίους Ταριχεᾶται, παντὶ τῷ
[2, 9]   γὰρ οὗτος, καθίστησι βασιλέα. Παραγενόμενος  δὲ   εἰς τὴν ἀρχὴν Ἀγρίππας φθόνῳ
[2, 20]   συνέσεως διῴκει τὰ πεπιστευμένα· Ἰώσηπος  δὲ   εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐλθὼν πρῶτον
[2, 10]   στρατιὰς ἐν Πτολεμαίδι λείπει, Προελθὼν  δὲ   εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ συγκαλέσας
[2, 13]   τοὺς ἑκουσίως δουλεύειν προαιρουμένους. Μεριζόμενοι  δὲ   εἰς τὴν χώραν κατὰ λόχους
[2, 9]   ἐν Φασαηλίδι φοινικῶνας κατέλιπεν. Μεταβάσης  δὲ   εἰς Τιβέριον τὸν Ἰουλίας υἱὸν
[2, 1]   μεταλαμβάνει μὲν ἐσθῆτα λευκήν, πρόεισι  δὲ   εἰς τὸ ἱερόν, ἔνθα ποικίλαις
[2, 21]   ὑστερῆσαι τῆς θεραπείας ἔλεγεν. Ὡς  δὲ   εἰς τὸ στάδιον τοὺς Τιβεριεῖς
[2, 16]   τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπαινέσας, πολλὰ  δὲ   εἰς τὸ τηρεῖν τὴν εἰρήνην
[2, 16]   οὐδὲ αὐτῷ λυσιτελὲς κατεφαίνετο. Προσκαλεσάμενος  δὲ   εἰς τὸν ξυστὸν τὸ πλῆθος
[2, 8]   καὶ τροφὰς ἀπορουμένοις ὀρέγειν. Τὰς  δὲ   εἰς τοὺς συγγενεῖς μεταδόσεις οὐκ
[2, 14]   φλεγμαῖνον ἐξεκαίετο πρὸς μάχην. Παρεσκευασμένοι  δὲ   εἱστήκεσαν οἱ τῶν Καισαρέων στασιασταί,
[2, 11]   καὶ Μαριάμμην καὶ Δρουσίλλαν, υἱὸν  δὲ   ἐκ τῆς αὐτῆς Ἀγρίππαν. Οὗ
[2, 16]   τὴν εἰς αὐτὸ θεραπείαν; ἐπαναιροῦνται  δὲ   ἕκαστοι πόλεμον θείᾳ πεποιθότες
[2, 21]   τὰς χεῖρας τοῦ Κλείτου. Δείσας  δὲ   ἐκεῖνος εἰς ἐχθρῶν στῖφος ἀποβήσεσθαι
[2, 16]   προσοίκων ἐθνῶν ἡττήθη πολλάκις,  δὲ   ἐκείνων ἰσχὺς διὰ τῆς οἰκουμένης
[2, 7]   ἐγκατέταξεν τοῖς ἐρέταις, τὸν ἀναπείσαντα  δὲ   ἐκέλευσεν ἀναιρεθῆναι· Μηλίοις δ' ἤρκεσεν
[2, 13]   πλούτῳ καὶ σωμάτων ἀλκῇ, τὸ  δὲ   Ἑλληνικὸν τῇ παρὰ τῶν στρατιωτῶν
[2, 16]   ἐν πολέμῳ κακῶν ἄπειρος, τινὰς  δὲ   ἐλπὶς ἀλόγιστος ἐλευθερίας, ἐνίους δὲ
[2, 18]   πρὸς τὰ κινήματα, τὸ πλέον  δὲ   ἔμοιγε δοκεῖν οἴκτῳ πρὸς οὓς
[2, 20]   ἄρχοντας ὅλης τῆς Γαλιλαίας, ἑπτὰ  δὲ   ἐν ἑκάστῃ πόλει δικαστὰς τῶν
[2, 14]   τρόπον οὔτε αἰκίας παρέλιπεν. Ἦν  δὲ   ἐν μὲν τοῖς ἐλεεινοῖς ὠμότατος,
[2, 2]   καὶ τὰς ἐπιδιαθήκας διεκρούσατο. Μεθίστατο  δὲ   ἐν Ῥώμῃ πάντων πρὸς αὐτὸν
[2, 7]   Ἰουδαῖος μὲν τὸ γένος, τραφεὶς  δὲ   ἐν Σιδῶνι παρά τῳ τῶν
[2, 8]   τοὺς αἰκιζομένους δακρῦσαι. Μειδιῶντες  δὲ   ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν καὶ κατειρωνευόμενοι
[2, 13]   τῇ πόλει φονεύοντες ἀνθρώπους, Μάλιστα  δὲ>   ἐν ταῖς ἑορταῖς μισγόμενοι τῷ
[2, 16]   αἷς ἤργουν οἱ πολιορκούμενοι· παραβαίνοντες  δὲ   ἐν τῷ πολέμῳ τὸν πάτριον
[2, 17]   ἤδη πεπεισμένων κατάπληξις ἦν. Οἱ  δὲ   ἔνδοθεν πρός τε τὸν Μανάημον
[2, 21]   Ἰωάννῃ συναφεστῶτας κατ' ὄνομα, προθύμως  δὲ   ἐνεδείκνυντο τοὺς σφετέρους οἱ δημόται,
[2, 16]   δ' οὐκ ἔλαττον δέκα, τοῦ  δὲ   ἐνιαυσιαίου παρ' ὑμῶν φόρου καθ'
[2, 17]   τὴν ἀπειλὴν κατεῖχεν Ἀγρίππας, αὖθις  δὲ   ἐπειρᾶτο πείθειν τὸ πλῆθος ὑπακούειν
[2, 19]   πολεμίους ἱππάσιμον οὐκ ἦν· τὸ  δὲ   ἐπὶ θάτερα κρημνοὶ καὶ φάραγγες,
[2, 17]   τὸ πλῆθος τῶν ἐφεστώτων, διιστάμενοι  δὲ   ἐπὶ τὰ θωράκια καὶ τοὺς
[2, 13]   ὄχλου πᾶσίν ἐστιν, παραλείψω, τρέψομαι  δὲ   ἐπὶ τὰ Ἰουδαίοις κατ' αὐτὸν
[2, 18]   ὡς βεβαίως ἀλλόφυλον ἐφοβεῖτο. Προεκαλεῖτο  δὲ   ἐπὶ τὰς σφαγὰς τῶν διαφόρων
[2, 3]   βραδύνοι κατακοπησομένου τοῦ τάγματος· αὐτὸς  δὲ   ἐπὶ τὸν ὑψηλότατον τοῦ φρουρίου
[2, 19]   τραπέντας μέχρι Ἱεροσολύμων κατεδίωξεν. Στρατοπεδευσάμενος  δὲ   ἐπὶ τοῦ καλουμένου Σκοποῦ, διέχει
[2, 16]   δυνάμεως ὑπέστρεψεν εἰς Καισάρειαν. ~(Ἑτέραν  δὲ   ἐπιβολὴν τῷ πολέμῳ ποριζόμενος ἐπέστελλεν
[2, 16]   τῶν πατρίων τι καταλῦσαι. Πῶς  δὲ   ἐπικαλέσεσθε τὸ θεῖον πρὸς τὴν
[2, 17]   ἐκ τῆς ἄνω πόλεως. Οἱ  δὲ   ἐπιπεσόντες τήν τε Ἀνανίου τοῦ
[2, 19]   περιιόντες ἠκόντιζον εἰς πλαγίους. Οὔτε  δὲ   ἐπιστραφῆναι πρὸς τοὺς κατόπιν τιτρώσκοντας
[2, 7]   σώζεσθαι μὲν κἀκεῖνον ἔλεγεν, ἀπολελεῖφθαι  δὲ   ἐπίτηδες ἐν Κύπρῳ τὰς ἐπιβουλὰς
[2, 19]   δέει τοὺς Ἰουδαίους διεσκέδασαν, ἐπελθόντες  δὲ   ἔρημον τὸ στρατόπεδον καὶ τὰς
[2, 8]   μετὰ φόβου παιδαγωγουμένοις παισίν. Οὔτε  δὲ   ἐσθῆτας οὔτε ὑποδήματα ἀμείβουσι πρὶν
[2, 13]   δὲ Ἡρώδης βασιλεύς· οἱ  δὲ   ἕτεροι τὸν οἰκιστὴν μὲν προσωμολόγουν
[2, 12]   ἀνελεῖν προσέταξεν τοὺς δυνατωτάτους, Κουμανὸν  δὲ   ἐφυγάδευσεν. Κέλερα δὲ δεσμώτην ἀναπέμψας
[2, 18]   Γάλλος ἐπῆγε τὴν δύναμιν. Οἱ  δὲ   ἕως μὲν ἦσαν ὑπερδέξιοι, ῥᾳδίως
[2, 8]   καὶ λίθων ἰδιότητες ἀνερευνῶνται. (Τοῖς  δὲ   ζηλοῦσιν τὴν αἵρεσιν αὐτῶν οὐκ
[2, 14]   κολακεύειν τὸν ἄξιον κολάσεως. Καθόλου  δὲ   μὲν παρρησία πάντων περικέκοπτο,
[2, 3]   μὴ διεκλάπη Σαβῖνος ἤθροισεν. (Ἰουδαίους  δὲ   τε τῶν ἔργων καὶ
[2, 5]   μὲν ἠφίει τὰς αἰτίας, τοὺς  δὲ   ἡγεμόνας ἐξετασθησομένους ἔπεμπεν ἐπὶ Καίσαρα.
[2, 11]   τὰς καθ' ἑαυτοῦ. ~(Γαίου  δὲ   ἡγεμονεύσαντος ἔτη τρία καὶ μῆνας
[2, 13]   Ἰουδαίοις αὐτὴν ἀνατιθέντα. Διὰ ταῦτα  δὲ   ἠμφισβήτουν ἑκάτεροι· προῄει δ' αὐτοῖς
[2, 5]   τινα κώμην Ἀροῦν καλουμένην· κτῆμα  δὲ   ἦν Πτολεμαίου καὶ διὰ τοῦτο
[2, 14]   ἐξηγήσατο τῶν πραγμάτων, οὐκ ἔστιν  δὲ   ἥντινα κακουργίας ἰδέαν παρέλειπεν. Οὐ
[2, 13]   τὸν κτίστην αὐτῆς λέγοντες· ἦν  δὲ   Ἡρώδης βασιλεύς· οἱ δὲ
[2, 7]   Ἀρχελάου περὶ οὗ διέξιμεν, υἱὸς  δὲ   Ἡρώδου τοῦ βασιλέως, ὑφ' οὗ
[2, 15]   τῶν ἀπολωλότων ἀνωδύρετο· τὸ πλέον  δὲ   ἦσαν εἰς τὸν Φλῶρον ἐπίφθονοι
[2, 19]   διαφῆκεν τῶν στρατιωτῶν· τῇ τετάρτῃ  δέ,   ἥτις ἦν τριακὰς Ὑπερβερεταίου μηνός,
[2, 12]   Κουμανοῦ κολάζειν τὸν στρατιώτην, οἱ  δὲ   ἧττον νήφοντες τῶν νέων καὶ
[2, 8]   ἀλγηδόνας νικῶντες τοῖς φρονήμασιν, τὸν  δὲ   θάνατον, εἰ μετ' εὐκλείας πρόσεισι,
[2, 16]   μὲν ψυχὴν θανάτου καταφρονοῦσαν, τοὺς  δὲ   θυμοὺς τῶν ἀγριωτάτων θηρίων σφοδροτέρους,
[2, 18]   κερδάνας ὡς κατισχύσας πλειόνων. Ἦν  δὲ   ἰδεῖν τὰς πόλεις μεστὰς ἀτάφων
[2, 19]   ἕκτου, Λογγῖνος δὲ χιλίαρχος, ἔπαρχος  δὲ   ἴλης Αἰμίλιος Ἰούκουνδος ὄνομα, μόλις
[2, 9]   ξίφη τοῖς στρατιώταις ἔνευσεν. Οἱ  δὲ   Ἰουδαῖοι καθάπερ ἐκ συνθήματος ἀθρόοι
[2, 19]   τὴν δύναμιν ἐπὶ Βεθώρων. Οἱ  δὲ   Ἰουδαῖοι κατὰ μὲν τὰς εὐρυχωρίας
[2, 19]   ἡσυχῆ τριάκοντα πρόεισιν σταδίους. Ἕωθεν  δὲ   Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἔρημον τὴν ἔπαυλιν
[2, 19]   τῶν Ἱεροσολύμων πεντήκοντα σταδίους. (Οἱ  δὲ   Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἤδη πλησιάζοντα τῇ
[2, 16]   Φλώρου κατηγόρους ἐπίφθονον, τὸ περιιδεῖν  δὲ   Ἰουδαίους εἰς πόλεμον ἐκριπισθέντας οὐδὲ
[2, 19]   δεδοικότες τὴν τάξιν διασπᾶν, τοὺς  δὲ   Ἰουδαίους ὁρῶντες κούφους καὶ πρὸς
[2, 20]   ἀγὼν ἐγένετο λαθεῖν ἐκείνας. Τοὺς  δὲ   Ἰουδαίους ὡς ἂν ἐν στενῷ
[2, 19]   τὸ δὲ λοιπὸν ἱππεῖς· τῶν  δὲ   Ἰουδαίων δύο πρὸς τοῖς εἴκοσι.
[2, 14]   καὶ ταχέως ἐγένετο συμβολή. Προσελθὼν  δὲ   Ἰούκουνδος διακωλύειν τεταγμένος ἱππάρχης
[2, 1]   διὰ τῆς πόλεως ἀθρόους, τοὺς  δὲ   ἱππεῖς ἀνὰ τὸ πεδίον· οἳ
[2, 21]   ἐδέοντο φείσασθαι τῆς πόλεως. (Ὁ  δὲ   Ἰώσηπος πολλὰ διαπειλησάμενος αὐτοῖς καὶ
[2, 20]   ἀπεδείκνυσαν τοῦ πολέμου πλείονας. ρέθη  δὲ   Ἰώσηπός τε υἱὸς Γωρίονος καὶ
[2, 21]   ἐπιβουλὴν αὐτῷ κατὰ τάχος.  δὲ   Ἰώσηπος ὡς ἔλαβεν τὴν ἐπιστολήν,
[2, 21]   ὅπως πολεμῇ πρὸς Ἰώσηπον· ἐψηφίσαντο  δὲ   καθ' ἑαυτοὺς καὶ μετακαλεῖν αὐτὸν
[2, 12]   μὲν ὅλῳ τῷ ἔθνει θρῆνον  δὲ   καθ' ἑκάστην οἰκίαν. (Μετελάμβανεν δὲ
[2, 18]   Ἀνθηδόνα καὶ Γάζαν κατέσκαπτον. Πολλαὶ  δὲ   καθ' ἑκάστην τούτων τῶν πόλεων
[2, 4]   σατράπαις ἐπὶ τὰς καταδρομάς, αὐτὸς  δὲ   καθάπερ βασιλεὺς τῶν σεμνοτέρων ἥπτετο
[2, 3]   ξίφεσιν τὸ πῦρ ἔφθανον· ὅσοι  δὲ   καθερπύσαντες ἀπὸ τῶν τειχῶν ᾖξαν
[2, 12]   ἀκούσας Κουμανοῦ καὶ Σαμαρέων, παρῆν  δὲ   καὶ Ἀγρίππας ἐκθύμως ὑπεραγωνιζόμενος Ἰουδαίων
[2, 11]   Ἀριστοβούλου τοῦ Ἡρώδου παῖδες, Ἀριστόβουλος  δὲ   καὶ Ἀλέξανδρος ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδῃ
[2, 5]   τῶν Ἀράβων οὐδὲν ἀντεῖχεν. Κατεφλέγη  δὲ   καὶ Ἀμμαοῦς φυγόντων τῶν οἰκητόρων,
[2, 18]   ἐν ταῖς ἐπιστήμαις ἀντιπληροῦντες. Παρῆν  δὲ   καὶ αὐτὸς Ἀγρίππας Κεστίῳ τῆς
[2, 6]   Ἀρχελάῳ δίδωσιν ἐθνάρχην προσειπών, ὑποσχόμενος  δὲ   καὶ βασιλέα ποιήσειν, εἰ ἄξιον
[2, 18]   πρὸς διακοσίους αὐτῶν ἀνεῖλον, περιελθόντων  δὲ   καὶ γενομένων ἐν τοῖς ὑψηλοτέροις
[2, 20]   τὸν πόλεμον δίχα προστάγματος. Ὁμοίως  δὲ   καὶ Γίσχαλα Ἰωάννης Ληίου
[2, 16]   τὰ ἐντεῦθεν ἐκεῖ ῥᾴδιον. Ἄτοπον  δὲ   καὶ δι' ἕνα πολλοῖς καὶ
[2, 20]   ἅμα καὶ προστάσσων παρῆν. Κατέλεξεν  δὲ   καὶ δύναμιν ἐκ τῆς Γαλιλαίας
[2, 18]   φονευθέντων τετρακόσιοι πρὸς ὀκτακισχιλίοις. Ὁμοίως  δὲ   καὶ εἰς τὴν ὅμορον τῆς
[2, 14]   ἀναφεύγειν ᾤετο χρῆναι, τὸ στασιῶδες  δὲ   καὶ ἐν νεότητι φλεγμαῖνον ἐξεκαίετο
[2, 8]   ἐν ταῖς προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν. (Ἔστιν  δὲ   καὶ ἕτερον Ἐσσηνῶν τάγμα, δίαιταν
[2, 13]   Αἰγύπτιον φυγεῖν μετ' ὀλίγων, διαφθαρῆναι  δὲ   καὶ ζωγρηθῆναι πλείστους τῶν σὺν
[2, 16]   αἰσχρὸν ὁμοίως τὸ δουλεύειν. Σκοπεῖτε  δὲ   καὶ καθ' ἕκαστον τούτων ὡς
[2, 18]   προέπεμψαν μέχρι τῶν ὅρων. (Συνέστη  δὲ   καὶ κατὰ τὴν Ἀγρίππα βασιλείαν
[2, 17]   ἑτέρους δ' ἐγκατέστησαν ἰδίους. ἅμα  δὲ   καὶ κατὰ τὸ ἱερὸν Ἐλεάζαρος
[2, 12]   καὶ Σαμαρέων τοὺς ἐπιφανεστάτους. Παρήγγειλεν  δὲ   καὶ Κουμανῷ καὶ Κέλερι τῷ
[2, 8]   ἄλλοις τροφῆς δύναται μεταλαμβάνειν, ποηφαγῶν  δὲ   καὶ λιμῷ τὸ σῶμα τηκόμενος
[2, 16]   ἓξ Ῥωμαίων ὑπείκουσιν ῥάβδοις, τοσαύταις  δὲ   καὶ Μακεδόνες οἱ δικαιότερον ὑμῶν
[2, 12]   τὴν χώραν ἠξίουν λαβεῖν. Παρόντες  δὲ   καὶ οἱ γνώριμοι τῶν Ἰουδαίων
[2, 5]   καὶ δυναστῶν ἐπικούρους συνελθεῖν· προσέλαβεν  δὲ   καὶ παρὰ Βηρυτίων διερχόμενος τὴν
[2, 21]   ἠξίουν ἀποχρήσειν τὸ δόγμα· δισχιλίους  δὲ   καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας καὶ τέσσαρας
[2, 8]   τὸ κοινὸν ὁμόνοιαν ἀσκοῦντες, Σαδδουκαίων  δὲ   καὶ πρὸς ἀλλήλους τὸ ἦθος
[2, 19]   ἀνοίξοντες αὐτῷ τὰς πύλας.  δὲ   καὶ πρὸς ὀργὴν ὑπεριδὼν καὶ
[2, 21]   ἐκ τῶν κεκομισμένων ἀγανακτοῦντες, ἅμα  δὲ   καὶ προσκεψάμενοι τοῦ Ἰωσήπου τὴν
[2, 12]   γνωρίμους ἀνέπεμψεν ἐπὶ Καίσαρα, ὁμοίως  δὲ   καὶ Σαμαρέων τοὺς ἐπιφανεστάτους. Παρήγγειλεν
[2, 18]   ἱππεῖς δὲ δισχιλίων ἐλάττους, εἵπετο  δὲ   καὶ Σόαιμος μετὰ τετρακισχιλίων, ὧν
[2, 15]   γνώριμος τοῖς ἰδίοις κατελείπετο. Συνέπιπτον  δὲ   καὶ στρατιῶται παίοντες ἀνέδην τοὺς
[2, 14]   ὑπομιμνήσκοντες τῶν ὀκτὼ ταλάντων.  δὲ   καὶ συλλαβὼν ἔδησεν τοὺς ἄνδρας
[2, 8]   ἐσθῆτα καὶ τὰ ἐπιτήδεια. Καταστολὴ  δὲ   καὶ σχῆμα σώματος ὅμοιον τοῖς
[2, 2]   ἀριθμὸν τῆς Ἡρώδου γενεᾶς, προαναγνοὺς  δὲ   καὶ τὰ παρὰ Οὐάρου καὶ
[2, 4]   τὸν αὐχένα πλήξας ἀπέρραξε. Κατεφλέγη  δὲ   καὶ τὰ πλησίον Ἰορδάνου βασίλεια
[2, 21]   τὸν Ἰώσηπον ὡς προδότην· ἐνέπλησαν  δὲ   καὶ τὰς πλησίον πόλεις ταραχῆς,
[2, 18]   εἰς τὰς οἰκίας συνωθουμένων. Ὑπεπίμπρασαν  δὲ   καὶ ταύτας οἱ Ῥωμαῖοι προδιαρπάζοντες
[2, 21]   καὶ Γίσχαλα καὶ Τιβεριάς. Ταχέως  δὲ   καὶ ταύτας προσηγάγετο δίχα τῶν
[2, 16]   διὰ τῆς οἰκουμένης ἀνίκητος; Μᾶλλον  δὲ   καὶ ταύτης ἐζήτησάν τι πλέον·
[2, 3]   δέλεαρ εἰς ἐνέδραν ὑπώπτευεν· ἅμα  δὲ   καὶ τὴν ἀπὸ Οὐάρου βοήθειαν
[2, 17]   λοιπὴν κτῆσιν παραδώσειν λέγοντες. Οἱ  δὲ   καὶ τὴν ἱκεσίαν ἁρπάσαντες ἀνέπεμψαν
[2, 13]   Ἰουλιάδα κατὰ τὴν Περαίαν, Ταριχέας  δὲ   καὶ Τιβεριάδα τῆς Γαλιλαίας, εἰς
[2, 16]   αὐτῶν ἔθνος φυγῇ διασώζεται. Σκέψασθε  δὲ   καὶ τὸ Βρεττανῶν τεῖχος οἱ
[2, 6]   φύσει πρὸς τοὺς βασιλεῖς. Συνδιέβαλλε  δὲ   καὶ τοὺς Ἀρχελάου συγγενεῖς, ὅσοι
[2, 17]   πολλαῖς αἰκισάμενοι βασάνοις ἀνεῖλον, ὁμοίως  δὲ   καὶ τοὺς ὑπ' αὐτὸν ἡγεμόνας
[2, 13]   τὴν ἑαυτῶν ἕκαστον διαλαθεῖν. (Κατεσταλμένων  δὲ   καὶ τούτων ὥσπερ ἐν νοσοῦντι
[2, 6]   Γαλιλαία, πρόσοδος διακόσια τάλαντα, Βατανέα  δὲ   καὶ Τράχων Αὐρανῖτίς τε καὶ
[2, 16]   τηλικαῦτα μὲν ἕρκη περιβεβλημένοι, πέντε  δὲ   καὶ τριακοσίοις πληθύοντες ἔθνεσιν, τὰς
[2, 8]   Ἰουδαῖοι μὲν γένος ὄντες, φιλάλληλοι  δὲ   καὶ τῶν ἄλλων πλέον. Οὗτοι
[2, 16]   Ἀγρίππαν καὶ τὸν Νεαπολιτανόν. Ἐκώκυον  δὲ   καὶ τῶν ἀπεσφαγμένων αἱ γυναῖκες
[2, 19]   ὀρέων καὶ τῶν ὄνων ἔτι  δὲ   καὶ τῶν ὑποζυγίων πλὴν ὅσα
[2, 5]   προσόρους πάσας ὅσαις ἐπετύγχανον. Πυρὸς  δὲ   καὶ φόνου πεπλήρωτο πάντα καὶ
[2, 21]   ὀργὴν ἀνεβόα καὶ καταλεύειν οἱ  δὲ   καίειν τὸν προδότην ἐκεκράγεσαν· παρώξυνεν
[2, 10]   καὶ τῆς γυναικὸς τελευτᾷ. ~(Γάιος  δὲ   Καῖσαρ ἐπὶ τοσοῦτον ἐξύβρισεν εἰς
[2, 7]   ζῶν Ἀλέξανδρος οὐκ ἔλαβεν. γελάσας  δὲ   Καῖσαρ ἐπὶ τούτοις τὸν μὲν
[2, 6]   Ῥώμης Ἰουδαίων ὑπὲρ ὀκτακισχιλίους. Ἀθροίσαντος  δὲ   Καίσαρος συνέδριον τῶν ἐν τέλει
[2, 21]   ἄλλο πλῆθος αὐτῷ ὑπήντα, Ἰωάννης  δὲ   καίτοι τὴν παρουσίαν ὑποπτεύσας ἐπ'
[2, 18]   τοξόται, προῆλθεν εἰς Πτολεμαίδα. Πλεῖστοι  δὲ   κἀκ τῶν πόλεων ἐπίκουροι συνελέγησαν,
[2, 18]   οἱ μὲν κατὰ θάλασσαν οἱ  δὲ   κατὰ γῆν ἐπειχθέντες ἀμφοτέρωθεν αἱροῦσιν
[2, 5]   τῆς πόλεως ἐπὶ θάλασσαν. Οὔαρος  δὲ   κατὰ μοῖραν τῆς στρατιᾶς ἐπὶ
[2, 17]   αὐτοῖς οὔτ' ἐνέφαινεν ἐπιβουλήν· ὡς  δὲ   κατὰ τὰς συνθήκας ἅπαντες ἀπέθεντο
[2, 21]   προειδὼς οὐ προσεῖχεν, οἱ δυνατοὶ  δὲ   κατὰ φθόνον καὶ τῶν ἀρχόντων
[2, 8]   αὐτὴν καθάπερ μεμιασμένοις ἔθιμον. (Διῄρηνται  δὲ   κατὰ χρόνον τῆς ἀσκήσεως εἰς
[2, 9]   τὸ ἀδόκητον τῆς ὄψεως, Πιλᾶτος  δὲ   κατακόψειν εἰπὼν αὐτούς, εἰ μὴ
[2, 22]   καὶ μεστὰ πάντα θορύβου, δεινὴ  δὲ   κατήφεια τῶν μετρίων, καὶ πολλοὶ
[2, 20]   καὶ Βηρσαβὲ καὶ Σελάμην, ἔτι  δὲ   Καφαρεκχὼ καὶ Ἰαφὰ καὶ Σιγὼφ
[2, 18]   περὶ δισχιλίους αὐτῶν διέφθειραν. (Ὁ  δὲ   Κέστιος ἀναζεύξας ἀπὸ τῆς Πτολεμαίδος
[2, 17]   οὐδὲν ἀπεκρίνατο τοῖς πρεσβευταῖς· Ἀγρίππας  δὲ   κηδόμενος ἐπίσης τῶν τε ἀφισταμένων
[2, 16]   δεσπότας δεδοικότων σχεῖν.  δὲ   κίνδυνος οὐ τῶν ἐνθάδε μόνον,
[2, 21]   ἔφυγον πλὴν τεσσάρων πάντες, αὐτὸς  δὲ   κοιμώμενος ἤδη προσφερομένου τοῦ πυρὸς
[2, 18]   παρατηρήσαντες τοὺς μὲν ἀφυλάκτους οὓς  δὲ   κοιμωμένους ἅπαντας ἀπέσφαξαν ὄντας τὸν
[2, 9]   ἐκίνει τὸν ἱερὸν θησαυρόν, καλεῖται  δὲ   κορβωνᾶς, εἰς καταγωγὴν ὑδάτων ἐξαναλίσκων·
[2, 8]   εἰ τύχοιεν αὐτοῖς παρόντες. Οὔτε  δὲ   κραυγή ποτε τὸν οἶκον οὔτε
[2, 21]   προνοεῖν τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας, μήτε  δὲ   κτείνειν τινὰ μήτ' ἀπελέγχειν τῶν
[2, 18]   ὑπὲρ μυρίους καὶ τρισχιλίους, τὰς  δὲ   κτήσεις διήρπασαν ἁπάντων. (Ἄξιον δ'
[2, 21]   ὡς ἐπὶ συνθήκαις προυκαλεῖτο. Τοῖς  δὲ   κυβερνήταις ἐκέλευσεν τῶν πληρουμένων διὰ
[2, 16]   τὴν Σκιπίωνος δεξιὰν ἔπεσον; Οὔτε  δὲ   Κυρηναῖοι, τὸ Λακώνων γένος, οὔτε
[2, 8]   οἶκον οὔτε θόρυβος μιαίνει, τὰς  δὲ   λαλιὰς ἐν τάξει παραχωροῦσιν ἀλλήλοις.
[2, 18]   λίθοις τοὺς Ἕλληνας ἔβαλλον, αὖθις  δὲ   λαμπάδας ἁρπασάμενοι πρὸς τὸ ἀμφιθέατρον
[2, 6]   ἐγγόνοις, κλήρου τινὸς ἀξιωθῆναι. (Ἐπιτραπὲν  δὲ   λέγειν τοῖς κατηγόροις τὰς Ἡρώδου
[2, 8]   ὡς αὐτὸς μετέλαβεν, ἀφέξεσθαι  δὲ   λῃστείας καὶ συντηρήσειν ὁμοίως τά
[2, 4]   τέλος ὕστερον αὐτοὺς ἐξεδέχετο, τότε  δὲ   λῃστρικοῦ πολέμου τὴν Ἰουδαίαν πᾶσαν
[2, 2]   παῖδα Γάιον πρώτως ἐκάθισεν, ἀποδίδωσι  δὲ   λόγον αὐτοῖς. (Ἔνθα καταστὰς
[2, 4]   τεσσαράκοντα τοὺς γενναιοτάτους κατηκόντισαν, οἱ  δὲ   λοιποὶ κινδυνεύοντες ταὐτὸ παθεῖν Γράτου
[2, 21]   εἰ μὴ φθάσαντες ἀπέδρασαν. (Ἰωάννην  δὲ   λοιπὸν ἐντὸς τοῦ Γισχάλων τείχους
[2, 6]   εἰ ἄξιον ἑαυτὸν παράσχοι, τὸ  δὲ   λοιπὸν ἥμισυ διελὼν εἰς δύο
[2, 19]   ἦσαν οἱ τετρακόσιοι πεζοί, τὸ  δὲ   λοιπὸν ἱππεῖς· τῶν δὲ Ἰουδαίων
[2, 1]   διαφθείρουσι μὲν περὶ τρισχιλίους, τὸ  δὲ   λοιπὸν πλῆθος εἰς τὰ πλησίον
[2, 13]   πλείστους τῶν σὺν αὐτῷ, τὸ  δὲ   λοιπὸν πλῆθος σκεδασθὲν ἐπὶ τὴν
[2, 8]   τάξει παρατίθησι τοὺς ἄρτους,  δὲ   μάγειρος ἓν ἀγγεῖον ἐξ ἑνὸς
[2, 18]   ἑώρα τὸ πλῆθος ἀνήνυτον, ἀναβοήσας  δὲ   μάλα ἐκπαθῶς ἄξιά γε ὧν
[2, 9]   τοῦ τετράρχου διήγειρεν ἐπιθυμίας. Ἐνῆγε  δὲ   μάλιστα τοῦτον εἰς ἐλπίδα βασιλείας
[2, 17]   τις τῶν στρατιωτῶν διαφύγοι. Τὸν  δὲ   Μανάημον τε τῶν ὀχυρῶν
[2, 8]   ὁρισθὲν ὑπ' αὐτῶν ἀκίνητον. Σέβας  δὲ   μέγα παρ' αὐτοῖς μετὰ τὸν
[2, 16]   ἀνδρῶν ἕνεκα καὶ πλούτου πρὸς  δὲ   μεγέθους· Μῆκος μέν γε αὐτῆς
[2, 4]   περιτίθησιν μὲν ἑαυτῷ διάδημα, περιιὼν  δὲ   μεθ' ὧν συνήθροισεν λῃστῶν τά
[2, 21]   Ἰώσηπον εἰς Ταριχέας ἐκόμισαν.  δὲ   μεμψάμενος αὐτῶν τὸ πρὸς τοὺς
[2, 18]   καὶ τῶν συμφερόντων ἐξηγούμενος. Ἀναλαβὼν  δὲ   μέρος τῆς δυνάμεως Κέστιος ὥρμησεν
[2, 10]   τοῦτο τοιαύτην εἴληχεν φύσιν. (Ἰουδαῖοι  δὲ   μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων ἀθροισθέντες
[2, 16]   ἀπὸ τῆς Ἰταλίας προστάγματα. Λακεδαιμόνιοι  δὲ   μετὰ Θερμοπύλας καὶ Πλαταιὰς καὶ
[2, 19]   τῆς στρατιᾶς εἰς Καισάρειαν· Κέστιος  δὲ   μετὰ πάσης τῆς δυνάμεως ἀναζεύξας
[2, 14]   καὶ μισθὸν ἔλαβεν,  δὲ   μετὰ στρατιᾶς ἱππικῆς τε καὶ
[2, 2]   ᾤχοντο τὴν ἑορτὴν ἀπολιπόντες. ~(Αὐτὸς  δὲ   μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τῶν
[2, 6]   καὶ φθόνον οὐχ ὑπομένοντες, ὀφθῆναι  δὲ   μετὰ τῶν κατηγόρων ὑπὸ Καίσαρος
[2, 7]   μὲν στάχυς ἐνιαυτοὺς νομίζειν, βόας  δὲ   μεταβολὴν πραγμάτων διὰ τὸ τὴν
[2, 10]   τὴν ἔξωθεν ἀργὴν ψάμμον, τοῦ  δὲ   μετάλλου πᾶσαν εὐθέως μεταβάλλοντος εἰς
[2, 17]   τοὺς στρατιώτας Μετίλιος. Οἱ  δὲ   μέχρι μὲν ἦσαν ἐν τοῖς
[2, 2]   τὸ πρόσωπον εἰς λύπην, νύκτωρ  δὲ   μέχρις κώμων μεθυσκόμενος, ἐν
[2, 14]   μὲν αὐτὸν καὶ παρόντα, φαίνεσθαι  δὲ   μὴ μόνον ἐν τοῖς λόγοις,
[2, 13]   μετ' ἀπειλῆς ἐκέλευσεν ἀναχωρεῖν. Τῶν  δὲ   μὴ πειθομένων ἐπιπέμψας τοὺς στρατιώτας
[2, 16]   μὲν τοῖς τοῦτο πράξασιν· ἂν  δὲ   μὴ πραχθῇ, λογίσασθε, πῶς πρὸς
[2, 9]   ἀπέκτεινεν, παραγίνεται πρὸς Τιβέριον. Τοῦ  δὲ   μὴ προσδεξαμένου τὴν κατηγορίαν μένων
[2, 19]   διὰ μέσων χωρεῖν ἀναιροῦντας. Εἰ  δὲ   μὴ τῷ χαλασθέντι τῆς φάλαγγος
[2, 10]   ἰδίαν πρὸς τούτοις ἀνάγκην. Πρὸς  δὲ   μηδεμίαν πεῖραν ἐνδιδόντων ὡς ἑώρα
[2, 15]   καὶ πλησίον γενομένους ἠσπάσαντο· τῶν  δὲ   μηδὲν ἀποκριναμένων οἱ στασιασταὶ Φλώρου
[2, 16]   οἱ πέντε μὲν εὖρος ἑπτὰ  δὲ   μῆκος ἡμερῶν χώραν διειληφότες, τραχυτέραν
[2, 9]   ἔτεσιν ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα πρὸς  δὲ   μησὶν ἓξ καὶ ἡμέραις δύο,
[2, 12]   τὴν ἡγεμονίαν ἔτεσι τρισκαίδεκα, πρὸς  δὲ   μησὶν ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν ἡμέραις
[2, 7]   ἐπὶ τὴν δίκην ἐκλήθη. (Ἄξιον  δὲ   μνήμης ἡγησάμην καὶ τὸ τῆς
[2, 8]   μυχὸν γέμοντα τιμωριῶν ἀδιαλείπτων. Δοκοῦσι  δέ   μοι κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν
[2, 16]   εἰπεῖν νομίζω συμφέρειν. Θορυβήσῃ  δέ   μοι μηδείς, ἐὰν μὴ τὰ
[2, 21]   ἁλιάδας μετεώρους σαλεύειν ἐκέλευσεν, αὐτὸς  δὲ   μόνους ἑπτὰ τῶν σωματοφυλάκων ἀνόπλους
[2, 18]   αἵματι πάντα τὸν χῶρον, πέντε  δὲ   μυριάδες ἐσωρεύθησαν νεκρῶν, περιελείφθη δ'
[2, 1]   ~(Ἀρχελάῳ  δὲ   νέων ἦρξε θορύβων τῆς
[2, 6]   κατέληξαν εἰς τοιαύτην ἀξίωσιν, ἀναστὰς  δὲ   Νικόλαος ἀπελύσατο μὲν τὰς εἰς
[2, 2]   μάρτυρας καταπαύει τὸν λόγον. Ἀνίσταται  δὲ   Νικόλαος ὑπὲρ Ἀρχελάου, καὶ τὸν
[2, 18]   ἡμέρας ἐν αἵματι διῆγον, τὰς  δὲ   νύκτας δέει χαλεπωτέρας· καὶ γὰρ
[2, 17]   ὑπὸ τοῖς τείχεσιν ἔπιπτον. Οὔτε  δὲ   νυκτὸς οὔτε ἡμέρας διέλειπεν
[2, 17]   περὶ τῷ ἱερῷ καθιδρυκέναι. Αὐτοὺς  δὲ   νῦν ἐρεθίζοντας τὰ Ῥωμαίων ὅπλα
[2, 2]   ἔργοις πάλαι γεγονέναι βασιλέα, κατειρωνεύεσθαι  δὲ   νῦν τῶν Καίσαρος ἀκοῶν, ὃν
[2, 2]   λόγους εἰσπέμπει διὰ Πτολεμαίου. Προσκεψάμενος  δὲ   Καῖσαρ τὰ παρ' ἀμφοῖν
[2, 9]   τὸν νόμον παραβῆναι. Ὑπερθαυμάσας  δὲ   Πιλᾶτος τὸ τῆς δεισιδαιμονίας
[2, 3]   μὲν ὑπέστρεψεν εἰς Ἀντιόχειαν, ἐπελθὼν  δὲ   Σαβῖνος ἀφορμὴν αὐτοῖς παρέσχεν
[2, 8]   Φαρισαῖοι, τοῦ δὲ Σαδδουκαῖοι, τρίτον  δέ,   δὴ καὶ δοκεῖ σεμνότητα
[2, 19]   πεντακισχιλίους καὶ τριακοσίους ἀνῃρηκότες, ἱππεῖς  δὲ   ὀγδοήκοντα καὶ τετρακοσίους. Τάδε μὲν
[2, 17]   μὲν οἱ στασιασταὶ προέχοντες, ἐμπειρίᾳ  δὲ   οἱ βασιλικοί. Καὶ τούτοις μὲν
[2, 9]   δίδωσιν ἀπὸ τοῦ βήματος. Τυπτόμενοι  δὲ   οἱ Ἰουδαῖοι πολλοὶ μὲν ὑπὸ
[2, 10]   ἤλαυνεν ἐκ τῆς Ἀντιοχείας, Ἰουδαίων  δὲ   οἱ μὲν ἠπίστουν ἐπὶ ταῖς
[2, 18]   καὶ τὴν ἄλλην δύναμιν. Τῶν  δὲ   οἱ μὲν κατὰ θάλασσαν οἱ
[2, 17]   ἀντίπαλον ἀφόρητος ἦν τύραννος. Ἐπανίστανται  δὲ   οἱ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτῷ,
[2, 19]   ῥίψαντες πρὸς αὐτοὺς μεταβάλοιντο. Δείσαντες  δὲ   οἱ στασιασταὶ μὴ πᾶν τὸ
[2, 19]   βέλη φερόμενα περιωλίσθανεν ἄπρακτα, μηδὲν  δὲ   οἱ στρατιῶται κακούμενοι τὸ τεῖχος
[2, 3]   τοὺς σφετέρους καταβαίνειν ἐθάρρει. Παραπεισθέντες  δὲ   οἱ στρατιῶται προπηδῶσιν εἰς τὸ
[2, 16]   Ῥωμαίων δυνάμεως οὐκ ἀντέσχον· ὑμεῖς  δὲ   οἱ τὸ μὲν ὑπακούειν ἐκ
[2, 20]   ἔχωσιν πάντες οἱ στρατευόμενοι, τοὺς  δὲ   οἴκοθεν φαύλους οὐ μόνον τοῖς
[2, 6]   πάντων ἑξήκοντα προσόδου τάλαντα· τὸν  δὲ   οἶκον αὐτῆς ὑπὸ τὴν Ἀρχελάου
[2, 18]   ἐφ' ἑαυτοῖς κίνδυνον φθάνοντες. Δεινὴ  δὲ   ὅλην τὴν Συρίαν ἐπεῖχεν ταραχή,
[2, 8]   ὑπ' αὐτῶν ἰσχυρότερον ὅρκου, τὸ  δὲ   ὀμνύειν αὐτοῖς περιίσταται χεῖρον τῆς
[2, 21]   παρόντων Ταριχέας ἔφη τειχίσειν, ἀσφαλιεῖσθαι  δὲ   ὁμοίως καὶ τὰς ἄλλας πόλεις·
[2, 21]   δὲ τῆς κεφαλῆς κόνιν, ἀποστρέψας  δὲ   ὀπίσω τὰς χεῖρας καὶ τὸ
[2, 10]   τὸ μέγα πεδίον ἐκτισμένη, περιέχεται  δὲ   ὄρεσιν ἐκ μὲν τοῦ πρὸς
[2, 3]   πλῆθος τῶν προσώπων χρῄζειν. ~(Πρὶν  δὲ   ὁρίσαι τι περὶ τούτων Καίσαρα
[2, 20]   κατορθώσει, κἂν τἆλλα διαμαρτάνῃ. Συνιδὼν  δὲ   ὅτι τοὺς μὲν δυνατοὺς οἰκειώσεται
[2, 12]   ἐξυβρίσαντα μὴ περιιδεῖν ἀτιμώρητον.  δέ,   οὐ γὰρ ἠρέμει τὸ πλῆθος,
[2, 18]   Ἰουδαίων ὄλεθρον ἐκ Λιβύης· ἐπέτρεψεν  δὲ   οὐ μόνον ἀναιρεῖν, ἀλλὰ καὶ
[2, 16]   αὐτῶν ἔπαυσεν τοῖς δακρύοις. Ἀνεβόων  δὲ   οὐ Ῥωμαίοις, ἀλλὰ Φλώρῳ δι'
[2, 4]   τε καὶ τοὺς βασιλικούς, διέφευγεν  δὲ   οὐδὲ Ἰουδαίων εἴ τις εἰς
[2, 20]   προσέταξαν ὑποτάσσεσθαι τοῖς στρατηγοῖς. Ἠμέλουν  δὲ   οὐδὲ τῆς ἄλλης χώρας, ἀλλ'
[2, 17]   τῶν ἀλλογενῶν θυσίας ἀπεδέχοντο. Προσεῖχεν  δὲ   οὐδεὶς τῶν νεωτεριζόντων, ἀλλ' οὐδὲ
[2, 7]   κατὰ Λιβύην σοι γάμος, σὺ  δὲ   οὐκ ἀρκεσθεῖσα τούτῳ πάλιν ἐπὶ
[2, 18]   τὴν Ἀλεξάνδρειαν πάθος συνηνέχθη· Κεστίῳ  δὲ   οὐκέτι ἠρεμεῖν ἐδόκει πανταχοῦ τῶν
[2, 21]   ἐν Τιβεριάδι θερμοῖς ὕδασιν.  δέ,   οὔπω γὰρ ὑπώπτευεν τὸν ἐπίβουλον,
[2, 18]   Γάβαν τε καὶ Καισάρειαν. Ἀντέσχον  δὲ   οὔτε Σεβαστὴ ταῖς ὁρμαῖς αὐτῶν
[2, 16]   ὑμᾶς βλάπτειν πορθοῦσι φανερῶς. Οὐδὲν  δὲ   οὕτως τὰς πληγὰς ὡς τὸ
[2, 17]   ἰουδαίσειν ὑποσχόμενον διέσωσαν μόνον, τὸ  δὲ   πάθος Ῥωμαίοις μὲν ἦν κοῦφον,
[2, 9]   ξίφει μὲν χρήσασθαι κωλύσας, ξύλοις  δὲ   παίειν τοὺς κεκραγότας ἐγκελευσάμενος σύνθημα
[2, 20]   μεταδιδοὺς τῆς ἐξουσίας αὐτοῖς, τὸ  δὲ   πᾶν πλῆθος εἰ δι' ἐπιχωρίων
[2, 19]   κατεώθουν εἰς τὴν φάραγγα, τὸ  δὲ   πᾶν πλῆθος παρεκταθὲν ὑπὲρ τὸν
[2, 18]   ἔσυρον ὡς ζῶντας καταφλέξοντες. Ἤρθη  δὲ   πᾶν τὸ Ἰουδαῑ κὸν ἐπὶ
[2, 16]   μὲν τὴν ἱερὰν πόλιν, ἀναιρήσειν  δὲ   πᾶν ὑμῶν τὸ φῦλον· οὐδὲ
[2, 2]   γινώσκων τὸν καθιστάντα. (Διεξελθόντος  δὲ   πάντα καὶ Νικολάου παρελθὼν Ἀρχέλαος
[2, 15]   αὐτοῖς ὅσην ἂν ἀξιώσωσιν. Τῶν  δὲ   πάντα περὶ ἀσφαλείας καὶ τοῦ
[2, 19]   εἰς τὴν Βεθώραν κατέφυγον, Ἰουδαῖοι  δὲ   πάντα τὰ κύκλῳ περισχόντες ἐφρούρουν
[2, 21]   Ταριχέας ἀπόστασις εὐθέως, ἐκπεπομφὼς  δὲ   πάντας τοὺς στρατιώτας ἐπὶ σίτου
[2, 3]   τοῖς βασιλείοις κατὰ δύσιν. Περικαθεζόμενοι  δὲ   πανταχόθεν τοὺς Ῥωμαίους ἐπολιόρκουν. (Ὁ
[2, 16]   Ῥώμῃ σῖτον μηνῶν τεσσάρων· τετείχισται  δὲ   πάντοθεν δυσβάτοις ἐρημίαις
[2, 18]   πλῆθος εἰς τὰ ὄρη, πλήρη  δὲ   παντοίων κτημάτων, τὰ μὲν ἐφῆκεν
[2, 14]   διαλεξομένους περὶ τῶν δικαίων. ~(Διαδεξάμενος  δὲ   παρὰ τούτου τὴν ἐπιτροπὴν
[2, 21]   μένειν, ὡς πολεμίῳ χρῆσθαι. Ἰωσήπῳ  δὲ   παραγίνεσθαι μὲν στρατιὰν ἐπεστάλκεσαν οἱ
[2, 14]   δῆμον ἀπέφηναν εἰρηνικὰ φρονοῦντα, τοῖς  δὲ   παραφθεγξαμένοις ᾐτοῦντο συγγνώμην· ἐν γὰρ
[2, 12]   τόπους παραγένηται, διερευνήσειν ἕκαστα, αὖθις  δὲ   παρελθὼν εἰς Καισάρειαν τοὺς ὑπὸ
[2, 19]   καὶ τὸ ἱερὸν ἀνεχώρουν. Κέστιος  δὲ   παρελθὼν ὑποπίμπρησιν τήν τε Βεθεζὰν
[2, 14]   τῆς χώρας Φλῶρον ἐκεκράγεσαν·  δὲ   παρὼν καὶ τῷ Κεστίῳ παρεστὼς
[2, 18]   ἀποσφαγῆναι μὲν ὑπὲρ δισμυρίους, κενωθῆναι  δὲ   πᾶσαν Ἰουδαίων τὴν Καισάρειαν· καὶ
[2, 18]   πεζοὺς τρισχιλίους τοξότας πάντας, Ἀγρίππα  δὲ   πεζοὺς μὲν τοὺς ἴσους ἱππεῖς
[2, 20]   βίᾳ τῶν ἔτι ῥωμαιζόντων τοὺς  δὲ   πειθοῖ προσήγοντο, καὶ συναθροισθέντες εἰς
[2, 20]   δεῖν τῆς οἰκουμένης κρατοῦσιν. Ἔφη  δὲ   πεῖραν αὐτῶν λήψεσθαι τῆς κατὰ
[2, 20]   πεζῶν μὲν ἓξ μυριάδες, ἱππεῖς  δὲ   πεντήκοντα καὶ τριακόσιοι, χωρὶς δὲ
[2, 6]   τῆς τοῦ ἔθνους αὐτονομίας· ἦσαν  δὲ   πεντήκοντα μὲν οἱ παρόντες, συμπαρίσταντο
[2, 20]   περὶ τετρακισχιλίους καὶ πεντακοσίους· ἐπιλέκτους  δὲ   περὶ αὑτὸν εἶχεν ἑξακοσίους φύλακας
[2, 12]   διέφευγον εἰς τὴν πόλιν. Τοσαύτη  δὲ   περὶ τὰς ἐξόδους βία συνωθουμένων
[2, 15]   δ' ὑπ' ἀλλήλων βιαζόμενοι. Δεινὸς  δὲ   περὶ τὰς πύλας ὠθισμὸς ἦν,
[2, 5]   ἄλλων θορύβοις παρακεκινηκυῖαν εὑρών, αὐλίζεται  δὲ   περί τινα κώμην Ἀροῦν καλουμένην·
[2, 17]   μιαίνοντας τὸν ναὸν ἐξελάσαι, τοῖς  δὲ   περὶ τὸν Ἐλεάζαρον στασιασταῖς πρὸς
[2, 14]   ἑξήκοντα διέχουσα τῆς Καισαρείας· Οἱ  δὲ   περὶ τὸν Ἰωάννην δυνατοὶ δώδεκα
[2, 17]   καὶ Φασάηλον καὶ Μαριάμμην. Οἱ  δὲ   περὶ τὸν Μανάημον εἰσπεσόντες ὅθεν
[2, 12]   κομιζομένην διήρπασαν λῃσταὶ προσπεσόντες. Κουμανὸς  δὲ   περιπέμψας τοὺς ἐκ τῶν πλησίον
[2, 16]   καὶ τριακοσίοις πληθύοντες ἔθνεσιν, τὰς  δὲ   πηγάς, ὡς ἄν τις εἴποι,
[2, 10]   ταῖς τοῦ πολέμου φήμαις, οἱ  δὲ   πιστεύοντες ἦσαν ἐν ἀμηχάνῳ πρὸς
[2, 6]   καὶ παρανομίας ἐσχάτης πεπληρωκέναι, καθόλου  δὲ   πλείους ὑπομεμενηκέναι τὰς ἐξ Ἡρώδου
[2, 14]   δὲ τοῖς αἰσχροῖς ἀναιδέστατος. Οὔτε  δὲ   πλείω τις ἀπιστίαν τῆς ἀληθείας
[2, 16]   δὲ ἐλπὶς ἀλόγιστος ἐλευθερίας, ἐνίους  δὲ   πλεονεξία τις παροξύνει καὶ τὸ
[2, 3]   τῆς ὑπὲρ Ἰορδάνην Περαίας, ὑπερεῖχεν  δὲ   πλήθει καὶ προθυμίαις ἀνδρῶν
[2, 16]   ἅγια πρὸς Κέστιον ἐπανῄει. (Τὸ  δὲ   πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐπί τε
[2, 20]   ἑξακοσίους φύλακας τοῦ σώματος. Ἔτρεφον  δὲ   πλὴν τῶν μισθοφόρων τὴν ἄλλην
[2, 8]   τὴν πρὸς ἕνα πίστιν. (Καταφρονηταὶ  δὲ   πλούτου, καὶ θαυμάσιον αὐτοῖς τὸ
[2, 18]   γενεαῖς εἰς τὸ ἄλσος. Τῶν  δὲ   ποιησάντων τὸ προσταχθὲν χωρὶς ὑποψίας.
[2, 17]   τὰς αἰτίας τοῦ πολέμου, τὴν  δὲ   πόλιν τηλικούτῳ μιάσματι πεφυρμένην, ἐξ
[2, 18]   πρὸς τῇ Σκυθοπόλει Ἰουδαίων, τρεπόμενος  δὲ   πολλάκις αὐτοὺς ἅπαντας μόνος ἦν
[2, 19]   τοὺς στασιαστὰς ἔκπληξις κατέλαβεν· ἤδη  δὲ   πολλοὶ διεδίδρασκον ἀπὸ τῆς πόλεως
[2, 3]   ἐμπειρίᾳ πολέμου τῶν ἀπείρων· ἐπεὶ  δὲ   πολλοὶ Ἰουδαίων ἀναβάντες ἐπὶ τὰς
[2, 15]   οἱ ἱππεῖς καταδιώκοντες συνεπάτουν. Ἔπιπτον  δὲ   πολλοὶ μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων τυπτόμενοι,
[2, 12]   Τούτοις πεισθέντες Ἰουδαῖοι διελύθησαν· Ἐτράποντο  δὲ   πολλοὶ πρὸς λῃστείαν διὰ τὴν
[2, 1]   αὐτοῦ ἐπὶ σωφρονισμῷ προσιόντας, ἐνίει  δὲ   πολλοὺς Ἀρχέλαος, καὶ πάντα
[2, 19]   τι χρὴ ποιεῖν, τῇ τρίτῃ  δὲ   πολλῷ πλείους τοὺς πολεμίους θεασάμενος
[2, 13]   ὥραν τὸν θάνατον προσδεχομένου. Προεσκοποῦντο  δὲ   πόρρωθεν τοὺς διαφόρους, καὶ οὐδὲ
[2, 4]   χεῖρας ἔλθοι φέρων κέρδος. Ἐτόλμησαν  δέ   ποτε Ῥωμαίων λόχον ἄθρουν περισχεῖν
[2, 13]   παρωξύνοντο πρὸς τὴν στάσιν. Νικῶντας  δέ   ποτε τοὺς Ἰουδαίους προελθὼν εἰς
[2, 7]   τῶν ἀσταχύων ἀριθμόν, ἐν ποικίλαις  δὲ   πραγμάτων μεταβολαῖς γενόμενον τελευτήσειν. Ταῦτα
[2, 8]   εἰς τοῦτον κολάζεται θανάτῳ. Τοῖς  δὲ   πρεσβυτέροις ὑπακούουσιν καὶ τοῖς πλείοσιν
[2, 19]   ὀλίγην προέπεμπεν τοὺς συμβαλοῦντας. Οἱ  δὲ   πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν δέει
[2, 16]   τῆς ἐλευθερίας ἐγκώμια τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ  δὲ   πρὶν ἐξετάζειν τίνες ὄντες καὶ
[2, 18]   δυνηθεῖεν τὴν πόλιν, φρουρεῖν, εἰ  δὲ   προαίσθοιντο τὴν ἔφοδον, περιμένειν αὐτόν
[2, 9]   περιστάντες τὸ βῆμα κατεβόων.  δέ,   προῄδει γὰρ αὐτῶν τὴν ταραχήν,
[2, 18]   μὲν ἡττώμενοι τῶν στρατιωτῶν, ταῖς  δὲ   προθυμίαις καὶ τῷ κατὰ Ἰουδαίων
[2, 17]   ἀπλέτου δυνάμεως ἀπαναλώθησαν ὀλίγοι, Ἰουδαίων  δὲ   προοίμιον ἁλώσεως ἔδοξεν. Καὶ κατιδόντες
[2, 16]   καταστήσοντα Ἰουδαίους καὶ συμμένοντας, αὐτῷ  δὲ   προπέμψαι τῶν ἑταίρων τὸν κατασκεψόμενον
[2, 17]   ἦρχεν υἱὸς Ἀνανίου Σίμων, οὓς  δὲ   πρὸς Ἀγρίππαν, ἐν οἷς ἦσαν
[2, 18]   σώματος καὶ ψυχῆς παράστημα, τῆς  δὲ   πρὸς ἀλλοφύλους πίστεως ἕνεκεν ἀκολούθοις
[2, 14]   ἐκ τοῦ λόχου, τοῖς δορυφοροῦσι  δὲ   πρὸς ἁρπαγὰς τῶν μετρίων κατεχρῆτο.
[2, 16]   δὲ τοῖς Πυρηναίοις ὄρεσιν, ὠκεανῷ  δὲ   πρὸς δυσμῶν. Ἀλλὰ καίτοι τηλικαῦτα
[2, 14]   ὀκτὼ διακωλῦσαι τὸ ἔργον.  δὲ   πρὸς μόνον τὸ λαβεῖν ὑποσχόμενος
[2, 6]   δοθείσης χώρας τετρακοσίων ταλάντων. Σαλώμη  δὲ   πρὸς οἷς βασιλεὺς ἐν
[2, 9]   τῆς χώρας λαὸς συνέρρευσεν. Ὁρμήσαντες  δὲ   πρὸς Πιλᾶτον εἰς Καισάρειαν ἱκέτευον
[2, 10]   πρῶτον, ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν.  δὲ   πρός τε τὸ πλῆθος καὶ
[2, 21]   Γίσχαλα φυγὼν τὴν πατρίδα. Συνέρρεον  δὲ   πρὸς τὸν Ἰώσηπον οἱ Γαλιλαῖοι
[2, 13]   τοῦ λαθεῖν τέχνη. (Συνέστη  δὲ   πρὸς τούτοις στῖφος ἕτερον πονηρῶν
[2, 17]   ἀνεῖναι τὴν πολιορκίαν παρακαλοῦντος, οἱ  δὲ   προσέκειντο χαλεπώτερον, μέχρι μηκέτι ἀντέχοντες
[2, 11]   τὴν δωρεὰν ἐδήλου, τοῖς ἄρχουσιν  δὲ   προσέταξεν ἐγχαράξαντας δέλτοις χαλκαῖς τὴν
[2, 18]   τέκνα καὶ γηραιοὶ γονεῖς.  δὲ   πρῶτον μὲν τὸν πατέρα τῆς
[2, 16]   μὲν ταῖς Ἄλπεσιν πρὸς ἄρκτῳ  δὲ   Ῥήνῳ ποταμῷ, μεσημβρινοῖς δὲ τοῖς
[2, 6]   ἐθέλειν κατὰ πρόσωπον δέχεσθαι, δεῖσθαι  δὲ   Ῥωμαίων ἐλεῆσαι τά τε τῆς
[2, 19]   μὲν ὀλίγους ἀποβεβλημένοι παντάπασιν, τῶν  δὲ   Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων πεζοὺς
[2, 19]   τῶν βελῶν ἀνακοπέντες ὑπεχώρησαν. Τῶν  δὲ   Ῥωμαίων οἱ πρῶτοι τοὺς θυρεοὺς
[2, 19]   ὅλῃ τῇ δυνάμει Κέστιος. Ἀπέθανον  δὲ   Ῥωμαίων πεντακόσιοι δεκαπέντε· τούτων ἦσαν
[2, 3]   πανταχόθεν τοὺς Ῥωμαίους ἐπολιόρκουν. (Ὁ  δὲ   Σαβῖνος πρός τε τὸ πλῆθος
[2, 8]   τοῦ μὲν αἱρετισταὶ Φαρισαῖοι, τοῦ  δὲ   Σαδδουκαῖοι, τρίτον δέ, δὴ
[2, 15]   Φλῶρον εἰς αὐτοὺς παρανομήσειν. (Ὁ  δὲ   σβεσθείσης τῆς ταραχῆς ἤχθετο καὶ
[2, 7]   οὐ περιόψομαι τὴν ὕβριν, ἀπολήψομαι  δέ   σε καὶ μὴ θέλουσαν. Τοῦτο
[2, 4]   ἐν τοῖς πεδίοις συμπλοκήν· ἐν  δὲ   Σεπφώρει τῆς Γαλιλαίας Ἰούδας υἱὸς
[2, 20]   Σωγαναίαν καὶ Γάμαλαν ὠχύρωσεν· μόνοις  δὲ   Σεπφωρίταις ἐφῆκε καθ' ἑαυτοὺς τεῖχος
[2, 20]   ἡγεμόνας ταγμάτων ἁδροτέρων ἀφηγουμένους. Ἐδίδασκεν  δὲ   σημείων παραδόσεις καὶ σάλπιγγος προκλήσεις
[2, 10]   Τυρίων οἱ ἐπιχώριοι· Καὶ τοῦτο  δὲ   σταδίους ἀφέστηκεν ἑκατόν. Τοῦ δ'
[2, 15]   πρὸς τοῖς βασιλείοις στρατόπεδον. (Οἱ  δὲ   στασιασταὶ δείσαντες μὴ πάλιν ἐπελθὼν
[2, 18]   ἔπαυσεν δὲ τῆς ἐπιτροπῆς. Οἱ  δὲ   στασιασταὶ καταλαβόμενοί τι φρούριον,
[2, 19]   τοῖς στασιασταῖς ἔμφρουρος ἦν, οἱ  δὲ   στασιασταὶ τὴν εὐταξίαν τῶν Ῥωμαίων
[2, 18]   αἱ λοιπαὶ πόλεις ἠρέμουν. Τὸ  δὲ   στασιῶδες καὶ λῃστρικὸν πᾶν ἔφυγεν
[2, 1]   ἔτι τὸ πλῆθος ἐφαίνετο, τὴν  δὲ   στρατιὰν ἐπαφίησιν αὐτοῖς ὅλην, τοὺς
[2, 11]   εἰς τὴν ἀρχὴν> Κλαύδιος,  δὲ   σύγκλητος ἐξηγουμένων τῶν ὑπάτων Σεντίου
[2, 14]   οὓς μάστιξιν προαικισάμενος ἀνεσταύρωσεν.  δὲ   σύμπας τῶν ἐκείνης ἀπολομένων τῆς
[2, 17]   τοὺς ὑπονόμους καταδύντες διελάνθανον, οἱ  δὲ   σὺν τοῖς βασιλικοῖς εἰς τὴν
[2, 20]   πόλεως ᾤχοντο πρὸς Κέστιον·  δὲ   σὺν τούτοις κατὰ τὴν βασιλικὴν
[2, 10]   συλλέγων ποτὲ μὲν παρεκάλει, ποτὲ  δὲ   συνεβούλευεν, τὸ πλέον μέντοι διηπείλει
[2, 19]   μείνῃ πλείοσιν χρησόμενος ἐχθροῖς. (Ἵνα  δὲ   συντονωτέρᾳ χρήσαιτο φυγῇ, τὰ τὴν
[2, 21]   σὺν τοῖς ἄρχουσιν εἰσῄεσαν.  δὲ   σύρας αὐτοὺς εἰς τὸ μυχαίτατον
[2, 15]   φυγὴ πᾶσιν ἐγίνετο, τῶν  δὲ   σφαλέντων ἀπώλεια δεινή· πνιγόμενοι γὰρ
[2, 3]   ἐξ αὐτῆς Ἰουδαίας λαός. Διανείμαντες  δὲ   σφᾶς αὐτοὺς εἰς τρία μέρη
[2, 10]   τὸ Ἰουδαίων ἔθνος προθύσασθαι· παρέχειν  δὲ   σφᾶς αὐτοὺς ἑτοίμους εἰς τὴν
[2, 18]   τινὸς τῶν οὐκ ἀσήμων, ῥώμῃ  δὲ   σώματος καὶ τόλμῃ διαφέρων ἐπὶ
[2, 11]   αὐτοκράτορα μηδὲν μεμφθῆναι δυνάμενον, τοσαῦτα  δὲ   τὰ δίκαια πρὸς οὓς μετὰ
[2, 2]   πολλὰ δ' ἐπαινέσας Ἀντίπαν. Συντάξαντες  δὲ   τὰ ἐγκλήματα οἱ περὶ Σαλώμην
[2, 17]   γραμματοφυλακείῳ τὸ πῦρ ἐνίεσαν. Ἐπεὶ  δὲ   τὰ νεῦρα τῆς πόλεως καταφλέξαντες
[2, 16]   τὴν πόλιν παρηνόμησεν ἔγραφον.  δὲ   τὰ παρ' ἀμφοῖν ἀναγνοὺς μετὰ
[2, 20]   ἐκέλευσεν καὶ τοὺς ἑβδομήκοντα. (Καταστησάμενος  δὲ   τὰ πρὸς ἀλλήλους νόμιμα τῶν
[2, 21]   τοῖσδε τοῖς πονηρεύμασιν ἁπάντων, πένης  δὲ   τὰ πρῶτα καὶ μέχρι πολλοῦ
[2, 15]   μὲν τὴν κεφαλὴν κόνει, γυμνοὺς  δὲ   τὰ στέρνα τῶν ἐσθήτων διερρηγμένων.
[2, 17]   μερισθέντες τοὺς φόρους συνέλεγον. Ταχέως  δὲ   τὰ τεσσαράκοντα τάλαντα, τοσοῦτον γὰρ
[2, 16]   οἰκοῦντας πλεύσαντες ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι, τέσσαρα  δὲ   τάγματα τὴν τοσαύτην νῆσον φυλάσσει.
[2, 18]   ὑπέστρεψεν εἰς τὴν Πτολεμαίδα. Πρὸς  δὲ   ταῖς ἁρπαγαῖς ἔτι τῶν Σύρων
[2, 8]   ἀλλὰ τέκνων χρείαν γαμεῖν. Λουτρὰ  δὲ   ταῖς γυναιξὶν ἀμπεχομέναις ἐνδύματα, καθάπερ
[2, 2]   ἐληλυθέναι μὲν ἐφ' ἑορτήν, παρὰ  δὲ   ταῖς ἰδίαις θυσίαις ὠμῶς ἀπεσφάχθαι·
[2, 12]   γένοιτο, πλείους ὁπλίτας μεταπέμπεται. Τῶν  δὲ   ταῖς στοαῖς ἐπιχεομένων φόβος ἐμπίπτει
[2, 13]   προσιοῦσιν πίστις ἦν, ἐν μέσαις  δὲ   ταῖς ὑπονοίαις καὶ ταῖς φυλακαῖς
[2, 3]   ἀγαπητὸν μὲν ἦν ὑπεξελθεῖν, ἠπίστει  δὲ   ταῖς ὑποσχέσεσιν καὶ τὸ πρᾷον
[2, 13]   πόλεμος καθ' ἡμέραν ἀνερριπίζετο. (Ἑτέρα  δὲ   ταραχὴ συνίσταται περὶ Καισάρειαν τῶν
[2, 18]   ἐρύματα κατέρριψαν εἰς γῆν. Κατὰ  δὲ   τὰς αὐτὰς ἡμέρας καὶ τῶν
[2, 20]   ῥᾴστην τὴν ἐπιχείρησιν ἐδόκουν· ἐδεδοίκεισαν  δὲ   τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ἁπάσας πλὴν
[2, 14]   καὶ μεθ' ὑποστολῆς ἐκακούργησεν, Γέσσιος  δὲ   τὰς εἰς τὸ ἔθνος παρανομίας
[2, 21]   ἀεὶ μὲν ἐπιθυμήσας μεγάλων, τρέφων  δὲ   τὰς ἐλπίδας ἐκ τῶν ταπεινῶν
[2, 21]   μακρότερα τοὺς εἰσελθόντας οἰόμενον.  δὲ   τὰς θύρας ἐξαπίνης ἀνοίξας ᾑμαγμένους
[2, 8]   μέχρι θανάτου βάσανον ἡγούμενοι. (Περὶ  δὲ   τὰς κρίσεις ἀκριβέστατοι καὶ δίκαιοι,
[2, 17]   τῆς τῶν στοῶν δομήσεως, εἰς  δὲ   τὰς κώμας οἵ τε ἄρχοντες
[2, 19]   τῶν ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν, εἰς  δὲ   τὰς πέριξ κώμας ἐφ' ἁρπαγὴν
[2, 18]   μὲν πᾶν τὸ προσπῖπτον καταφλέξας  δὲ   τὰς πέριξ κώμας ὑπέστρεψεν εἰς
[2, 17]   οὔτε ἀμυνομένους οὔτε ἱκετεύοντας, μόνας  δὲ   τὰς συνθήκας καὶ τοὺς ὅρκους
[2, 8]   τῶν ἐπιμελητῶν προσταξάντων ἐνεργοῦσι, δύο  δὲ   ταῦτα παρ' αὐτοῖς αὐτεξούσια, ἐπικουρία
[2, 9]   τὰς σημαίας Ἱεροσολύμων κελεύει. (Μετὰ  δὲ   ταῦτα ταραχὴν ἑτέραν ἐκίνει τὸν
[2, 12]   δὲ καθ' ἑκάστην οἰκίαν. (Μετελάμβανεν  δὲ   ταύτην τὴν συμφορὰν ἄλλος λῃστρικὸς
[2, 4]   Γράτῳ καὶ Πτολεμαίῳ περιπεσόντες·  δὲ   τέταρτος Ἀρχελάῳ προσεχώρησεν κατὰ δεξιάν.
[2, 21]   πάντων τὰ σπλάγχνα γυμνῶσαι· περιειστήκει  δὲ   τέως τὸ πλῆθος δικαιολογεῖσθαι μακρότερα
[2, 8]   νόμιμα τοῖς ἄλλοις ὁμοφρονοῦν, διεστὼς  δὲ   τῇ κατὰ γάμον δόξῃ· μέγιστον
[2, 16]   ἐπὶ μιᾶς νηὸς διώξαντες, περὶ  δὲ   τῇ μικρᾷ Σαλαμῖνι τὴν τοσαύτην
[2, 9]   μὲν τῇ Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα, ἐν  δὲ   τῇ Περαίᾳ φερώνυμον Ἰουλίας. (Πεμφθεὶς
[2, 6]   ὑπορρῖψαι τοῖς ὠμῶς σπαράττουσιν, συνάψαντας  δὲ   τῇ Συρίᾳ τὴν χώραν αὐτῶν
[2, 20]   Γαλιλαίας ἑκατέρας Ἰώσηπος Ματθίου· προσώριστο  δὲ   τῇ τούτου στρατηγίᾳ καὶ Γάμαλα
[2, 19]   ἀπὸ τῆς πόλεως ἀνέζευξεν. Πρὸς  δὲ   τὴν ἀδόκητον αὐτοῦ τροπὴν ἀναθαρσήσαντες
[2, 22]   οἵου τέλους ἔτυχεν δηλώσομεν. (Κατὰ  δὲ   τὴν Ἀκραβετηνὴν τοπαρχίαν Γιώρα
[2, 18]   κρατυνάμενοι κατεῖχον οἱ Μαχαιρῖται. (Κατὰ  δὲ   τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἀεὶ μὲν ἦν
[2, 1]   παρωξύνετο μὲν Ἀρχέλαος, ἐπεῖχε  δὲ   τὴν ἄμυναν ὑπὸ τῆς περὶ
[2, 10]   καὶ τὰς Καίσαρος ἀπειλάς, ἔτι  δὲ   τὴν ἀξίωσιν ἀπέφαινεν ἀγνώμονα· πάντων
[2, 10]   ἀνδρῶν ἀκροτομῆσαι τὴν πατρίδα, ἐκτεῖναι  δὲ   τὴν ἀσέβειαν καὶ ἐπὶ Ἰουδαίαν.
[2, 18]   καὶ τὰς κώμας κατέφλεξαν. (Εἰς  δὲ   τὴν Γαλιλαίαν ἀπέστειλεν Καισέννιον Γάλλον
[2, 20]   καὶ Ἰαμνεὶθ καὶ Μηρώ. Κατὰ  δὲ   τὴν Γαυλανιτικὴν Σελεύκειάν τε καὶ
[2, 7]   τῆς ἀνοίας τὰ ἀναλώματα. (Παραλαβὼν  δὲ   τὴν ἐθναρχίαν Ἀρχέλαος καὶ κατὰ
[2, 16]   παρῆν δεξιουμένη τὸν βασιλέα. Μετὰ  δὲ   τὴν εἰς ἐκεῖνον θεραπείαν ἀπωδύροντο
[2, 18]   φρούριον καὶ παραδιδόναι σφίσιν. Οἱ  δὲ   τὴν ἐκ βίας ἀφαίρεσιν εὐλαβηθέντες
[2, 18]   δεσμώτας εἰς τὰ νεώρια. Πρὸς  δὲ   τὴν ἐκ τῆς Καισαρείας πληγὴν
[2, 18]   ἕνεκεν ἀκολούθοις πάθεσι χρησάμενος. (Πρὸς  δὲ   τὴν ἐν Σκυθοπόλει φθορὰν αἱ
[2, 19]   τῆς πόλεως μερῶν εἶκον, εἰς  δὲ   τὴν ἐνδοτέρω καὶ τὸ ἱερὸν
[2, 5]   μὲν οὐδὲν παρακινῆσαι λέγοντες, διὰ  δὲ   τὴν ἑορτὴν ἀναγκαίως δεξάμενοι τὸ
[2, 12]   συντριβέντας ὑπὲρ τρισμυρίους ἀποθανεῖν, γενέσθαι  δὲ   τὴν ἑορτὴν πένθος μὲν ὅλῳ
[2, 17]   ἕκτῃ Γορπιαίου μηνὸς ἐπράχθη. (Κατὰ  δὲ   τὴν ἐπιοῦσαν τε ἀρχιερεὺς
[2, 12]   τῆς μεγάλης Ἀρμενίας ἐβασίλευσεν. ~(Μετὰ  δὲ   τὴν Ἡρώδου τελευτήν, ὃς ἦρχε
[2, 20]   πειθαρχεῖν περὶ τῶν ὅλων. (Εἰς  δὲ   τὴν Ἰδουμαίαν ἑτέρους ἐπελέξαντο στρατηγοὺς
[2, 20]   τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας ἔτει. ~(Μετὰ  δὲ   τὴν Κεστίου συμφορὰν πολλοὶ τῶν
[2, 21]   δῆμος προιδὼν ἀνεβόησεν· πρὸς  δὲ   τὴν κραυγὴν Ἰώσηπος ἐπιστραφεὶς
[2, 13]   καὶ Τιβεριάδα τῆς Γαλιλαίας, εἰς  δὲ   τὴν λοιπὴν Ἰουδαίαν Φήλικα κατέστησεν
[2, 2]   σὺν Ἀρχελάῳ πλεόντων συγγενῶν. Ἐπήγετο  δὲ   τὴν μητέρα καὶ τὸν ἀδελφὸν
[2, 19]   ἀντιβλάπτουσιν τοὺς ἐχθρούς. Παρ' ὅλην  δὲ   τὴν ὁδὸν παιόμενοι καὶ τῆς
[2, 16]   ἣν ἠγανάκτει μὲν Ἀγρίππας, στρατηγικῶς  δὲ   τὴν ὀργὴν εἰς οὓς ἠλέει
[2, 21]   αὐτῶν ἔφασκεν τὴν εὔνοιαν, ἀνεῖργεν  δὲ   τὴν ὁρμήν, χειρώσασθαι συνέσει τοὺς
[2, 16]   πεποιθότες ἀνθρωπίνῃ βοηθείᾳ· ὅταν  δὲ   τὴν παρ' ἀμφοῖν τὸ εἰκὸς
[2, 20]   Ἱεριχοῦν Ἰώσηπος Σίμωνος, εἰς  δὲ   τὴν Περαίαν Μανασσῆς, Θαμνᾶ δὲ
[2, 4]   τὴν δυναστείαν ζηλοῦσιν ἐπεχείρει. (Κατὰ  δὲ   τὴν Περαίαν Σίμων τις τῶν
[2, 19]   εἰς τὸ ἄστυ συνήλασαν. (Κέστιος  δὲ   τὴν πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν ταραχὴν
[2, 12]   ἀθορύβως εἰς Ἀντιόχειαν ἐπανῄει. (Κατὰ  δὲ   τὴν Ῥώμην Καῖσαρ ἀκούσας Κουμανοῦ
[2, 9]   τῇ φυγῇ καταπατηθέντες ἀπώλοντο. Πρὸς  δὲ   τὴν συμφορὰν τῶν ἀνῃρημένων καταπλαγὲν
[2, 12]   καὶ Βατανέα καὶ Γαυλανῖτις, προσέθηκεν  δὲ   τήν τε Λυσανίου βασιλείαν καὶ
[2, 10]   γάρ ἐστιν καὶ κοῖλος, ἀναδίδωσιν  δὲ   τὴν ὑελίνην ψάμμον, ἣν ὅταν
[2, 2]   ὑγιαίνων μὲν τὸ σῶμα, καθαρὰν  δὲ   τὴν ψυχὴν ἔχων πάθους παντός.
[2, 14]   ἔτει τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας, ἑπτακαιδεκάτῳ  δὲ   τῆς Ἀγρίππα βασιλείας, Ἀρτεμισίου μηνός.
[2, 8]   ἐκείνου χρήσιμον ἀντικομίζεται· καὶ χωρὶς  δὲ   τῆς ἀντιδόσεως ἀκώλυτος μετάληψις
[2, 19]   τὰς πέριξ κώμας ἐνέπρησαν. Ἀπὸ  δὲ   τῆς Ἀντιπατρίδος Κέστιος εἰς Λύδδα
[2, 22]   τῶν κληθέντων ζηλωτῶν ἀφροσύνην, ἡττήθη  δὲ   τῆς βίας, κἀν τοῖς ἑξῆς
[2, 21]   αὐτῆς ἐπίπρασκεν τιμῆς ἡμιαμφόριον. Οὔσης  δὲ   τῆς Γαλιλαίας ἐλαιοφόρου μάλιστα καὶ
[2, 18]   αὐτὸν ᾐδέσθη διὰ Σόαιμον, ἔπαυσεν  δὲ   τῆς ἐπιτροπῆς. Οἱ δὲ στασιασταὶ
[2, 16]   χωρούμενον μὲν τοῖς πελάγεσιν, πλατυτέραν  δὲ   τῆς Εὐρώπης τὴν στρατιὰν ἄγοντα,
[2, 2]   πατρῴων χρημάτων ἀπέκλεισεν Ἀρχελάῳ, μέχρι  δὲ   τῆς Καίσαρος διαγνώσεως ἠρεμήσειν ὑπέσχετο
[2, 21]   περιρρηξάμενος μὲν τὴν ἐσθῆτα, καταπασάμενος  δὲ   τῆς κεφαλῆς κόνιν, ἀποστρέψας δὲ
[2, 8]   εἰς τὸν ὅμιλον ἐγκρίνεται. Πρὶν  δὲ   τῆς κοινῆς ἅψασθαι τροφῆς ὅρκους
[2, 5]   τοὺς δ' ἐνοικοῦντας ἀνδραποδίζεται. Μετὰ  δὲ   τῆς ὅλης δυνάμεως αὐτὸς Οὔαρος
[2, 6]   κεχαρίσθαι τοῖς ἔξωθεν δήμοις. Ἀντὶ  δὲ   τῆς παλαιᾶς εὐδαιμονίας καὶ τῶν
[2, 18]   ἐρεθίζειν τὸ Ῥωμαίων στράτευμα. Καταχλευάζοντες  δὲ   τῆς παρακλήσεως οἱ στασιώδεις ἐβλασφήμουν
[2, 3]   ὑπηρέταις ἐχρῆτο τῆς πλεονεξίας. Ἐνστάσης  δὲ   τῆς πεντηκοστῆς, οὕτω καλοῦσίν τινα
[2, 11]   Βερνικιανόν τε καὶ Ὑρκανόν, ἐκ  δὲ   τῆς προτέρας Μαριάμμης Ἀριστόβουλον. Τεθνήκει
[2, 13]   συνέβη καὶ τὰς οὐσίας. Μενούσης  δὲ   τῆς στάσεως ἐπιλέξας ἑκατέρωθεν τοὺς
[2, 18]   μὲν εἰς Καισάρειαν ἀφικνεῖται, μοῖραν  δὲ   τῆς στρατιᾶς προέπεμψεν εἰς Ἰόππην,
[2, 19]   ἐδίωκον δὲ τὸν Κέστιον.  δὲ   τῆς τε νυκτὸς οὐκ ὀλίγον
[2, 12]   καὶ Γαλιλαίας καὶ Περαίας, ἐκ  δὲ   τῆς Χαλκίδος Ἀγρίππαν εἰς μείζονα
[2, 13]   ἄπειρόν τι πλῆθος ἦν. (Καθαρθείσης  δὲ   τῆς χώρας ἕτερον εἶδος λῃστῶν
[2, 7]   τὴν τῆς ὁμοιότητος ἀπάτην, διδοὺς  δέ   τι καὶ πίστεως ταῖς ἱλαρωτέραις
[2, 21]   ἀνελεῖν μὲν οὐδένα προῄρητο, Ληουὶν  δέ   τινα τῶν ἑαυτοῦ φυλάκων ἐκέλευσεν
[2, 8]   οὐδὲν φθέγγονται τῶν βεβήλων, πατρίους  δέ   τινας εἰς αὐτὸν εὐχὰς ὥσπερ
[2, 16]   πρὸς τὸ χεῖρον ὁμόνοια. Ἐπεὶ  δὲ   τινὰς μὲν ἡλικία τῶν ἐν
[2, 17]   τῆς πόλεως αὐτὸν ἐξεκήρυσσον, ἐτόλμων  δέ   τινες τῶν στασιαστῶν καὶ λίθους
[2, 8]   φαύλων ἀιδίῳ τιμωρίᾳ κολάζεσθαι. Σαδδουκαῖοι  δέ,   τὸ δεύτερον τάγμα, τὴν μὲν
[2, 16]   τί σεμνύνετε τὴν ἐλευθερίαν; εἰ  δὲ   τὸ δουλεύειν ἀφόρητον ἡγεῖσθε, περισσὴ
[2, 17]   Ῥωμαίοις μὲν Ἰουδαίους σώζεσθαι, Ἰουδαίοις  δὲ   τὸ ἱερὸν καὶ τὴν μητρόπολιν,
[2, 12]   συνέλαβεν, πλείστους δ' ἀπέκτεινεν. Πρὸς  δὲ   τὸ λοιπὸν πλῆθος τῶν πολεμεῖν
[2, 14]   Ἀγρίππα βασιλείας, Ἀρτεμισίου μηνός. Πρὸς  δὲ   τὸ μέγεθος τῶν ἐξ αὐτοῦ
[2, 16]   τὴν πρεσβείαν τις ἀποκωλύει. Ἀγρίππᾳ  δὲ   τὸ μὲν χειροτονεῖν Φλώρου κατηγόρους
[2, 14]   αὐτοῖς παρέχειν ἄδειαν, τοῦ δημοτικοῦ  δὲ   τὸ μὴ χαῖρον ἡσυχίᾳ πρὸς
[2, 1]   τῆς πύλης τοῦ ναοῦ. Ἦν  δὲ   τὸ πένθος οὐχ ὑπεσταλμένον, ἀλλ'
[2, 15]   τι τὸν Φλῶρον ἐρεθίζειν. Ἐπείσθη  δὲ   τὸ πλῆθος ταχέως αἰδοῖ τε
[2, 14]   μὲν τοῖς ἐλεεινοῖς ὠμότατος, ἐν  δὲ   τοῖς αἰσχροῖς ἀναιδέστατος. Οὔτε δὲ
[2, 18]   εἰς δύο διῄρητο στρατόπεδα, σωτηρία  δὲ   τοῖς ἑτέροις ἦν τὸ τοὺς
[2, 16]   ἐμοὶ τὴν εἰρήνην ἕξετε, προαχθέντες  δὲ   τοῖς θυμοῖς χωρὶς ἐμοῦ κινδυνεύσετε.
[2, 22]   πρὸς Ῥωμαίους ἐτράποντο παρασκευάς· ἐν  δὲ   τοῖς Ἱεροσολύμοις Ἄνανός τε
[2, 21]   τοῖς ποσὶν ἔρριψαν αὐτοῦ, σὺν  δὲ   τοῖς καταλειφθεῖσιν, ἦσαν δ' ὅσον
[2, 8]   πιστὸν ἀεὶ πᾶσιν παρέξειν, μάλιστα  δὲ   τοῖς κρατοῦσιν· οὐ γὰρ δίχα
[2, 5]   ἐξετασθησομένους ἔπεμπεν ἐπὶ Καίσαρα. Καῖσαρ  δὲ   τοῖς μὲν ἄλλοις συνέγνω, τινὰς
[2, 16]   ἄρκτῳ δὲ Ῥήνῳ ποταμῷ, μεσημβρινοῖς  δὲ   τοῖς Πυρηναίοις ὄρεσιν, ὠκεανῷ δὲ
[2, 19]   πρὸς τὴν πόλιν ὑπέστρεφον, κατόπιν  δὲ   τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ τὴν Βεθώραν
[2, 15]   τεγῶν τοὺς Ῥωμαίους ἔβαλλον. Καταπονούμενοι  δὲ   τοῖς ὕπερθεν βέλεσιν καὶ διακόψαι
[2, 6]   τὸ Ἰουδαικὸν πλῆθος ἔστη, Σὺν  δὲ   τοῖς φίλοις ἄντικρυς Ἀρχέλαος, τῶν
[2, 7]   καὶ ἀνῃρέθη, καθάπερ δεδηλώκαμεν. Μετὰ  δὲ   τὸν ἐκείνου θάνατον συνῴκησεν Ἰόβᾳ
[2, 21]   ἀποβήσεσθαι μόνος οὐκ ἔφη. Σχετλιάζοντα  δὲ   τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ τοῦ σκάφους
[2, 21]   ἐφιέμενον ἔνδεια χρημάτων κατεῖχεν· Ἐπεὶ  δὲ   τὸν Ἰώσηπον ὁρῶν αὐτοῦ σφόδρα>
[2, 19]   κἀκείνους μὲν ταχέως κατηκόντισαν, ἐδίωκον  δὲ   τὸν Κέστιον. δὲ τῆς
[2, 14]   μὴ προάγοιεν τοὺς αἰτίους. Οἱ  δὲ   τὸν μὲν δῆμον ἀπέφηναν εἰρηνικὰ
[2, 10]   εἶναι καὶ μεθ' ὕβρεως. (Τῶν  δὲ   τὸν νόμον καὶ τὸ πάτριον
[2, 6]   αὐτὰς τοῖς Φερώρα παισίν. Μετὰ  δὲ   τὸν οἶκον ἐπιδιένειμεν αὐτοῖς τὴν
[2, 22]   τοῖς εἰρήνην ἀγαπῶσιν δύσφημοι, τοῖς  δὲ   τὸν πόλεμον ἐξάψασιν ἐσχεδιάζοντο πρὸς
[2, 21]   κατασκευὴν τείχους χρῄζουσαν ἀργυρίου, δεδοικὼς  δὲ   τὸν Τιβεριέων δῆμον καὶ τὰς
[2, 20]   δὲ τὴν Περαίαν Μανασσῆς, Θαμνᾶ  δὲ   τοπαρχίας Ἰωάννης Ἐσσαῖος στρατηγήσων
[2, 16]   τὰς Δακῶν ἀνακόπτουσιν ὁρμάς; Οἱ  δὲ   τοσαυτάκις πρὸς ἐλευθερίαν ἀναχαιτίσαντες Δαλμάται
[2, 12]   αὐθέντας τοῦ σφαγέντος ἐπεξελθεῖν. (Κουαδρᾶτος  δὲ   τότε μὲν ἑκατέρους ὑπερτίθεται φήσας,
[2, 14]   δέους καὶ ταπεινότητος ἐνυκτέρευσαν. (Φλῶρος  δὲ   τότε μὲν ἐν τοῖς βασιλείοις
[2, 6]   εἰς τοὺς βασιλεῖς αἰτίας, κατηγόρει  δὲ   τοῦ ἔθνους τό τε δύσαρκτον
[2, 19]   ἤγαγεν εἰς τὴν πόλιν. Μένοντος  δὲ   τοῦ Κεστίου κατὰ χώραν τρισὶν
[2, 10]   ἑξήκοντα τῷ τῆς Γαλιλαίας, ἀπὸ  δὲ   τοῦ μεσημβρινοῦ τῷ Καρμήλῳ διέχοντι
[2, 21]   ἐπὶ τὴν μεθορίαν ἐξῃτήσατο. Συνωνούμενος  δὲ   τοῦ Τυρίου νομίσματος, τέσσαρας
[2, 14]   μὲν αὐτοῖς τῶν νόμων, μεμιασμένου  δὲ   τοῦ χωρίου. Τὸ μὲν οὖν
[2, 19]   τρωθεὶς ἔφθη διαφυγεῖν· τοῦ δήμου  δὲ   τοὺς ἀγανακτήσαντας λίθοις καὶ ξύλοις
[2, 21]   μᾶλλον κτεῖναι προαιρούμενος. Ἐκλαβὼν  δὲ   τοὺς ἀφ' ἑκάστης πόλεως Ἰωάννῃ
[2, 3]   βασιλικῶν ὑπ' αὐτὸν ἔχων, Ῥοῦφος  δὲ   τοὺς ἱππεῖς, ὢν ἑκάτερος καὶ
[2, 8]   οὐδὲν μὲν ὅλως ἐπικομιζόμενοι, διὰ  δὲ   τοὺς λῃστὰς ἔνοπλοι. Κηδεμὼν δ'
[2, 19]   δύναμιν κατὰ χώραν μένειν· αὐτὸς  δὲ   τοὺς λοιποὺς ἀναλαβὼν ἡσυχῆ τριάκοντα
[2, 7]   μεγάλους ὑπὸ βοῶν καταβιβρωσκομένους. Μεταπεμψάμενος  δὲ   τοὺς μάντεις καὶ τῶν Χαλδαίων
[2, 5]   ἔτι συμμένειν μυρίους ὁπλίτας.  δὲ   τοὺς μὲν Ἄραβας εὑρὼν οὐ
[2, 14]   ἁρπαγὰς τῶν μετρίων κατεχρῆτο. Συνέβαινεν  δὲ   τοὺς μὲν ἀφῃρημένους ὑπὲρ ὧν
[2, 20]   τῶν στασιαστῶν διεφθάρη δηλώσομεν. Κέστιος  δὲ   τοὺς περὶ Σάουλον ἀξιώσαντας ἀνέπεμψεν
[2, 21]   καίειν τὸν προδότην ἐκεκράγεσαν· παρώξυνεν  δὲ   τοὺς πολλοὺς Ἰωάννης καὶ
[2, 19]   ἐχρήσαντο κατὰ τῶν ἀφέντων. Προῆλθον  δὲ   τοὺς Ῥωμαίους διώκοντες μέχρι Ἀντιπατρίδος.
[2, 17]   ἐπιχωρίοις οἱ μὲν ἐξῄεσαν. Ἀθυμία  δὲ   τοὺς Ῥωμαίους καταλειφθέντας μόνους ὑπέλαβεν·
[2, 1]   ἄπειρος ἐπὶ τὴν θρησκείαν, οἱ  δὲ   τοὺς σοφιστὰς πενθοῦντες ἐν τῷ
[2, 19]   τὴν πύλην ὑποπιμπράναι παρεσκευάζοντο. (Δεινὴ  δὲ   τοὺς στασιαστὰς ἔκπληξις κατέλαβεν· ἤδη
[2, 2]   μήν τι βέβαιον ἀπεφήνατο. Διαλύσας  δὲ   τοὺς συνέδρους ἐκείνης τῆς ἡμέρας
[2, 19]   εἶργον αὐτοὺς τῆς ἐξόδου, ἄλλοι  δὲ   τοὺς ὑστάτους κατεώθουν εἰς τὴν
[2, 2]   ἐπεθύμει στρατηγῷ Ῥωμαίων διοικουμένης, εἰ  δὲ   τοῦτο διαμαρτάνοι, βασιλεύειν Ἀντίπαν ἤθελεν.
[2, 1]   πολυτελῆ τῷ πλήθει παρασχών· ἔθος  δὲ   τοῦτο παρὰ Ἰουδαίοις. Πολλοῖς πενίας
[2, 4]   καὶ ψυχὴ θανάτου καταφρονοῦσα, πρὸς  δὲ   τούτοις ἀδελφοὶ τέσσαρες ὅμοιοι. Τούτων
[2, 20]   καὶ Ταριχέας καὶ Τιβεριάδα, πρὸς  δὲ   τούτοις τὰ περὶ Γεννησὰρ τὴν
[2, 10]   εὐθέως μεταβάλλοντος εἰς ὕελον. Θαυμασιώτερον  δὲ   τούτου μοι δοκεῖ τὸ τὴν
[2, 13]   ὁπλίτας πολὺ πλῆθος διέφθειρεν. (Μείζονι  δὲ   τούτου πληγῇ Ἰουδαίους ἐκάκωσεν
[2, 6]   τοῖς φίλοις ἄντικρυς Ἀρχέλαος, τῶν  δὲ   τούτου συγγενῶν οἱ φίλοι παρ'
[2, 14]   νέων προπηδῶντες οἰκοδομεῖν ἐκώλυον. Ὡς  δὲ   τούτους εἶργεν τῆς βίας Φλῶρος,
[2, 14]   ἐπέτεινεν αὐτοῖς τὰς συμφοράς. (Ἐν  δὲ   τούτῳ καὶ οἱ Καισαρέων Ἕλληνες
[2, 4]   ἐλπίζων διέτριβεν τὴν πολιορκίαν. ~(Ἐν  δὲ   τούτῳ καὶ τὰ κατὰ τὴν
[2, 19]   Ἰουδαίους συμφορῶν ἀναπλησθῆναι συνέπεσεν. (Ἐν  δὲ   τούτῳ πολλοὶ τῶν γνωρίμων δημοτῶν
[2, 8]   καὶ λευκὴν ἐσθῆτα δόντες. Ἐπειδὰν  δὲ   τούτῳ τῷ χρόνῳ πεῖραν ἐγκρατείας
[2, 11]   Ἡρώδῃ Τραχωνῖτιν καὶ Αὐρανῖτιν, χωρὶς  δὲ   τούτων ἑτέραν βασιλείαν τὴν Λυσανίου
[2, 20]   δὲ πεντήκοντα καὶ τριακόσιοι, χωρὶς  δὲ   τούτων οἷς ἐπεποίθει μάλιστα μισθοφόροι
[2, 11]   τρισὶν ἑτέροις ἔτεσιν ἀφηγησάμενος. Καταλείπει  δὲ   τρεῖς μὲν θυγατέρας ἐκ Κύπρου
[2, 9]   Ἰουδαίους ἐν τοῖς ὅπλοις. Περιστάσης  δὲ   τριστιχεὶ τῆς φάλαγγος Ἰουδαῖοι μὲν
[2, 16]   οὐδ' οἰκεῖος ἐγιγνώσκετο δεσπότης, νῦν  δὲ   τρισχιλίοις ὁπλίταις ὑποτάσσεται, καὶ τεσσαράκοντα
[2, 3]   μεσημβρινῷ κατὰ τὸν ἱππόδρομον,  δὲ   τρίτη μοῖρα πρὸς τοῖς βασιλείοις
[2, 18]   τὴν πίστιν αὐτῶν δελεάζοντες, τῇ  δὲ   τρίτῃ νυκτὶ παρατηρήσαντες τοὺς μὲν
[2, 16]   τὰς Ῥωμαίων ἀνέκοψαν ἀρετάς. Τὴν  δὲ   τρίτην τῆς οἰκουμένης μοῖραν, ἧς
[2, 2]   ἀμείψας καὶ προκοπὰς χαρισάμενος, ἔτι  δὲ   τῷ δήμῳ πάντα κατανεύσας ὅσων
[2, 17]   ὑπὸ Δαρείῳ μὲν ἱππάρχῃ, στρατηγῷ  δὲ   τῷ Ἰακίμου Φιλίππῳ. (Τούτοις θαρσήσαντες
[2, 5]   συμβουλεύσαντος σφᾶς αὐτοὺς παρέδοσαν, Οὔαρος  δὲ   τῷ πλήθει μὲν ἠφίει τὰς
[2, 19]   τοὺς τῷ τείχει προσελθόντας, τέλος  δὲ   τῷ πλήθει τῶν βελῶν ἀνακοπέντες
[2, 20]   ἐπιστρέφειν ἐκ τοῦ περιόντος, ἐν  δὲ   τῷ πονοῦντι συμπαθεῖν. ὅσα τε
[2, 18]   τοῦ φονεύειν ἐπαύσαντο, τὸ δημοτικὸν  δὲ   τῶν Ἀλεξανδρέων δι' ὑπερβολὴν μίσους
[2, 6]   μὲν γὰρ ἰδίας λελωβῆσθαι, τὰς  δὲ   τῶν ἀλλοφύλων κεκοσμηκέναι καὶ τὸ
[2, 12]   Σαμαρέας διὰ τὸν φόνον, αἴτιον  δὲ   τῶν ἀποβεβηκότων Κουμανὸν γεγονέναι μὴ
[2, 17]   μὲν ἦν τῶν καταληφθέντων, ἔρευνα  δὲ   τῶν ἀποκρυπτομένων. Καὶ διεσώθησαν ὀλίγοι
[2, 8]   αὐτοῦ διαδοχὴν οὐκ ἀναιροῦντες, τὰς  δὲ   τῶν γυναικῶν ἀσελγείας φυλαττόμενοι καὶ
[2, 8]   δοκεῖν καὶ τὴν εὐταξίαν, καταφρονηταὶ  δὲ   τῶν δεινῶν, καὶ τὰς μὲν
[2, 18]   ἐπαρχίαν μεστὴν ἀδιηγήτων συμφορῶν, μείζονα  δὲ   τῶν ἑκάστοτε τολμωμένων τὴν ἐπὶ
[2, 2]   διέτριβεν ἐπὶ τῆς Καισαρείας. Ὡς  δὲ   τῶν ἐμποδιζόντων μὲν εἰς
[2, 2]   Σαλώμης υἱὸς Ἀντίπατρος, ἦν  δὲ   τῶν ἐναντιουμένων Ἀρχελάῳ δεινότατος εἰπεῖν,
[2, 16]   Αἰθίοπας ἐχειρώσαντο μὲν ὅλην, χωρὶς  δὲ   τῶν ἐτησίων καρπῶν, οἳ μησὶν
[2, 14]   καὶ δι' ἡλικίαν ἄφρονας, ἀμήχανον  δὲ   τῶν ἡμαρτηκότων τὴν διάκρισιν ἑκάστου
[2, 5]   τῷ πρὸς Ἡρώδην ἀποπέμπεται, μετὰ  δὲ   τῶν ἰδίων ταγμάτων ἐπὶ τοὺς
[2, 21]   ἀνήγαγεν σκάφεσιν εἰς Ταριχέας. (Βοώντων  δὲ   τῶν λοιπῶν αἴτιον εἶναι μάλιστα
[2, 18]   μὲν δωδέκατον τάγμα πλῆρες, ἀπὸ  δὲ   τῶν λοιπῶν ἀνὰ δισχιλίους ἐπιλέκτους,
[2, 11]   ταῦτα τοῖς βουλευταῖς ἀπήγγειλεν. (Μεταξὺ  δὲ   τῶν μετὰ τῆς συγκλήτου στρατιωτῶν
[2, 17]   κατηφείας ἦν πόλις, ἕκαστος  δὲ   τῶν μετρίων ὡς αὐτὸς ὑπὲρ
[2, 16]   ἐρεθίζειν χρὴ τὰς ἐξουσίας· ὅταν  δὲ   τῶν μικρῶν ἁμαρτημάτων τοὺς ἐξονειδισμοὺς
[2, 19]   τὸ πλῆθος εἰς Ἱεροσόλυμα. Πεντήκοντα  δὲ   τῶν παραφανέντων διαφθείρας καὶ τὸ
[2, 14]   τοὺς Ἀλβίνου κοινωνοὺς ἀπέκλινεν. Ἕκαστος  δὲ   τῶν πονηρῶν ἴδιον στῖφος ὑπεζωσμένος
[2, 8]   τὰς μακάρων νήσους ἀνατεθεικέναι, ταῖς  δὲ   τῶν πονηρῶν ψυχαῖς καθ' ᾅδου
[2, 17]   εὐπόροις ἐπαναστήσωσι τοὺς ἀπόρους. Φυγόντων  δὲ   τῶν πρὸς τῷ γραμματοφυλακείῳ τὸ
[2, 8]   ἔθη τοῦδε τοῦ τάγματος. (Δύο  δὲ   τῶν προτέρων Φαρισαῖοι μὲν οἱ
[2, 16]   ἐκ διαδοχῆς παρειληφότες, τοῖς πράγμασιν  δὲ   τῶν πρώτων ὑπακουσάντων τοσοῦτον ἐλαττούμενοι,
[2, 14]   τυραννίδος ἐλευθεροῦν σφᾶς ἱκέτευον. Ἔνιοι  δὲ   τῶν στασιαστῶν λοιδορίας αἰσχίστους εἰς
[2, 17]   ἀνέχουσαν ὕλην ἐμπρήσαντες ἐξῆλθον. Ὑποκαέντων  δὲ   τῶν στηριγμάτων μὲν πύργος
[2, 16]   γῆν μὲν ἄπειρον νεμόμενοι, μείζω  δὲ   τῶν σωμάτων ἔχοντες τὰ φρονήματα
[2, 19]   στρατιὰν ἀνθέλκοντα περικόπτειν προσέταξεν. Διαφθαρέντων  δὲ   τῶν τε ὀρέων καὶ τῶν
[2, 11]   βεβασιλευκὼς μὲν ἔτη τρία, πρότερον  δὲ   τῶν τετραρχιῶν τρισὶν ἑτέροις ἔτεσιν
[2, 5]   τοῖς μὲν ἄλλοις συνέγνω, τινὰς  δὲ   τῶν τοῦ βασιλέως συγγενῶν, ἦσαν
[2, 8]   τὴν τῶν ἀγαθῶν μόνην, τὰς  δὲ   τῶν φαύλων ἀιδίῳ τιμωρίᾳ κολάζεσθαι.
[2, 18]   ἐν ταῖς δυσχωρίαις διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι  δὲ   ὑπὲρ δισχιλίους. ~(Γάλλος μὲν οὖν
[2, 9]   μὲν ὑπὸ τῶν πληγῶν, πολλοὶ  δὲ   ὑπὸ σφῶν αὐτῶν ἐν τῇ
[2, 6]   ἀμφισβητοῦντι περὶ τῆς βασιλείας. Ἐγένετο  δὲ   ὑπὸ τούτῳ μὲν τε
[2, 3]   μὲν ἐν αὐτῇ διεφθάρησαν, πολλοὶ  δὲ   ὑπὸ τῶν πολεμίων πηδῶντες εἰς
[2, 8]   ἀεὶ ζέφυρος ἐπιπνέων ἀναψύχει· ταῖς  δὲ   φαύλαις ζοφώδη καὶ χειμέριον ἀφορίζονται
[2, 18]   δίχα τῆς Ἀγρίππα γνώμης, διὰ  δὲ   φιλαργυρίαν ἄμετρον εἰς τοὺς ὁμοφύλους
[2, 14]   μέντοι τοὺς θυμοὺς κατεῖχον.  δὲ   Φλῶρος ὥσπερ ἠργολαβηκὼς ἐκριπίζειν τὸν
[2, 18]   τοὺς μὲν θρασυτέρους ἀπεσκευάσαντο, τοὺς  δὲ   φοβεροὺς διὰ φυλακῆς εἶχον, αἵ
[2, 2]   τῶν Ἀρχελάου κατημέλουν ἐντολῶν, ἔμενον  δὲ   φρουροῦντες ἕκαστα καὶ τὴν φρουρὰν
[2, 1]   σπείρας βάλλοντες λίθοις διέφθειρον,  δὲ   χιλίαρχος ἐκφεύγει τραυματίας μόλις. Ἔπειθ'
[2, 19]   μὲν στρατάρχης τάγματος ἕκτου, Λογγῖνος  δὲ   χιλίαρχος, ἔπαρχος δὲ ἴλης Αἰμίλιος
[2, 21]   καὶ τοὺς μὲν ἀπάταις τοὺς  δὲ   χρήμασι διαφθείρων ἀνέπειθεν ἀποστῆναι Ἰωσήπου.
[2, 8]   ὕλην οὐ μόνιμον αὐτῶν, τὰς  δὲ   ψυχὰς ἀθανάτους ἀεὶ διαμένειν, καὶ
[2, 21]   φέρον τῷ κοινῷ βλάβην. Ὁρῶν  δέ,   Ταριχεᾶται, μάλιστα τὴν ὑμετέραν
[2, 16]   τῆς εἰς αὐτοὺς ὠμότητος.  δὲ   ὡς διοδεύσας πεῖραν ἱκανὴν ἔλαβεν
[2, 7]   ἀγαγεῖν αὐτῷ τὸν νεανίσκον.  δὲ   ὡς εἶδεν, ἐτεκμήρατο μὲν τάχιστα
[2, 12]   καὶ εἰς πῦρ κατέβαλεν. Ἰουδαῖοι  δὲ   ὡς ὅλης αὐτοῖς τῆς χώρας
[2, 21]   ἐπραγματεύετο. (Καθ' ὃν καιρὸν ἀπὸ  Δεβαρίθθων   κώμης νεανίσκοι τινὲς τῶν ἐν
[2, 17]   ἀφανίσαι σπεύδοντες τὰ συμβόλαια τῶν  δεδανεικότων   καὶ τὰς εἰσπράξεις ἀποκόψαι τῶν
[2, 2]   μεγίσταις αἰτίαις παρὰ τοῦ πατρὸς  δεδεμένους   λύσας, νῦν ἥκει παρὰ τοῦ
[2, 14]   ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπὶ λῃστείᾳ  δεδεμένους   ὑπὸ τῆς παρ' ἑκάστοις βουλῆς
[2, 1]   στρατιᾶς τὸ διάδημα περιαπτούσης αὐτῷ  δεδέχθαι·   τοῦ μέντοι προθύμου καὶ τῆς
[2, 7]   ὑφ' οὗ καὶ ἀνῃρέθη, καθάπερ  δεδηλώκαμεν.   Μετὰ δὲ τὸν ἐκείνου θάνατον
[2, 17]   καὶ Καῖσαρ ἔκσπονδος γίνεται.  Δεδοικέναι   μέντοι, μὴ τὰς ὑπὲρ ἐκείνων
[2, 19]   τὴν χρείαν περιείχοντο καὶ μάλιστα  δεδοικότες,   μὴ Ἰουδαίοις κατ' αὐτῶν ἁλῷ,
[2, 19]   αὐτοὶ μὲν ὄντες βαρεῖς καὶ  δεδοικότες   τὴν τάξιν διασπᾶν, τοὺς δὲ
[2, 16]   ἁπάντων ἐχόντων Ῥωμαίους δεσπότας  δεδοικότων   σχεῖν. δὲ κίνδυνος οὐ
[2, 15]   ἔφθη, κἀκεῖ διενυκτέρευσεν μετὰ φυλακῆς  δεδοικυῖα   τὴν τῶν στρατιωτῶν ἔφοδον. Ἐπεδήμει
[2, 21]   πρὸς κατασκευὴν τείχους χρῄζουσαν ἀργυρίου,  δεδοικὼς   δὲ τὸν Τιβεριέων δῆμον καὶ
[2, 21]   τοὺς ἀποστάντας οὔτε μένειν ὑπέμενεν,  δεδοικὼς   μὴ βραδύναντος αὐτοῦ φθάσωσιν οἱ
[2, 1]   τῆς περὶ τὴν ἔξοδον ἐπείξεως,  δεδοικὼς   μή ποτε τὸ πλῆθος ἐκπολεμώσας
[2, 15]   Τοῦτο ἦν σύνθημα κατ' αὐτῶν  δεδομένον·   αὐτίκα γοῦν οἱ στρατιῶται περισχόντες
[2, 18]   Τύρῳ καὶ Σιδῶνι καὶ Βηρυτῷ  δεδομημένας,   ἐνέπρησεν. Ἔπειτα τὴν χώραν καταδραμὼν
[2, 14]   ἑκάστου μετανοοῦντος καὶ δι'  δέδρακεν   ἀρνουμένου. Δεῖν μέντοι γε ἐκεῖνον,
[2, 16]   πολεμούντων ἐστίν· οὔτε γὰρ Καίσαρι  δεδώκατε   τὸν φόρον καὶ τὰς στοὰς
[2, 14]   Ῥωμαίων ὅπλοις ἐΡγάσηται καὶ τῷ  δέει   καὶ ταῖς ἀπειλαῖς περιδύσῃ τὴν
[2, 8]   τε κακῶν ἐμποδίζεσθαι τὰς ὁρμὰς  δέει   προσδοκώντων, εἰ καὶ λάθοιεν ἐν
[2, 14]   ἐχρῆν σιωπᾶν, τοὺς ἄπληγας δὲ  δέει   τοῦ μὴ τὰ αὐτὰ παθεῖν
[2, 19]   δὲ πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν  δέει   τοὺς Ἰουδαίους διεσκέδασαν, ἐπελθόντες δὲ
[2, 18]   αἵματι διῆγον, τὰς δὲ νύκτας  δέει   χαλεπωτέρας· καὶ γὰρ ἀπεσκευάσθαι τοὺς
[2, 2]   Οὔαρος, ὃν διὰ Πτολεμαίου πολλὰ  δεηθεὶς   Ἀρχέλαος μετεπέμψατο. Τότε μὲν οὖν
[2, 10]   τε τὸ πλῆθος καὶ τὰς  δεήσεις   ἐνδοὺς τοὺς μὲν ἀνδριάντας καὶ
[2, 14]   διδόντες· ὡς δ' ὑπερορῶν τὰς  δεήσεις   πρὸς ἐπήρειαν ἔτι καὶ παρῳκοδόμει
[2, 16]   τοσαύτην νῆσον φυλάσσει. Καὶ τί  δεῖ   πολλὰ λέγειν, ὅπου καὶ Πάρθοι,
[2, 21]   χρημάτων, ἐὰν ὁμονοῶσιν ἐφ' οὓς  δεῖ   πορίζειν καὶ μὴ παροξύνωνται κατὰ
[2, 16]   τάγματος αὐτοῖς παραμένοντος. Καὶ τί  δεῖ   πόρρωθεν ὑμῖν τὴν Ῥωμαίων ὑποδεικνύναι
[2, 20]   κεράτων καὶ περιαγωγάς, καὶ πῶς  δεῖ   πρὸς μὲν τὸ κάμνον ἐπιστρέφειν
[2, 10]   καὶ ὡς οὐδὲ θεοῦ τι  δείκηλον,   οὐχ ὅπως ἀνδρός, οὐ κατὰ
[2, 9]   γὰρ ἀξιοῦσιν ἐν τῇ πόλει  δείκηλον   τίθεσθαι, καὶ πρὸς τὴν ἀγανάκτησιν
[2, 1]   φίλων ἦν. Ἔνθα δὴ περὶ  δείλην   ἀθροισθέντες οὐκ ὀλίγοι τῶν νεωτερίζειν
[2, 8]   ἐσθῆτας πάλιν ἐπ' ἔργα μέχρι  δείλης   τρέπονται. Δειπνοῦσι δ' ὁμοίως ὑποστρέψαντες
[2, 10]   τὰς εἰκόνας ἐγκαθιδρύειν, πρότερον αὐτὸν  δεῖν   ἅπαν τὸ Ἰουδαίων ἔθνος προθύσασθαι·
[2, 14]   αἰσχρῶς εἰρωνεύεσθαι τὰς νῦν φιλοφρονήσεις·  Δεῖν   γὰρ αὐτούς, εἴπερ γενναῖοί εἰσιν
[2, 16]   κακοβουλίας οἱ ἀγαθοὶ παραπολαύσωσιν, ᾠήθην  δεῖν   ἐπὶ τὸ αὐτὸ πάντας ὑμᾶς
[2, 14]   καὶ δι' δέδρακεν ἀρνουμένου.  Δεῖν   μέντοι γε ἐκεῖνον, εἰ προνοεῖ
[2, 11]   ἄκων πρὸς οὓς ἥκιστα βούλοιτο.  Δεῖν   μέντοι προαποδειχθῆναι τῷ πολέμῳ χωρίον
[2, 19]   ἅμα καὶ τεθυμωμένων. Ὀλίγου δὲ  δεῖν   πᾶσαν ἀνήρπασαν τὴν ἅμα Κεστίῳ
[2, 16]   διακοσίοις στρατιώταις δουλεύουσιν, ὧν ὀλίγου  δεῖν   πλείους ἔχουσι πόλεις. Οὐδὲ Ἴβηρσιν
[2, 20]   καὶ ψυχῆς παράστημα πάσης ὀλίγου  δεῖν   τῆς οἰκουμένης κρατοῦσιν. Ἔφη δὲ
[2, 12]   λῃστρικοῦ δ' αὐτῶν καὶ στασιώδους  Δειναίου   τις υἱὸς Ἐλεάζαρος καὶ Ἀλέξανδρος
[2, 22]   ἦν, καὶ μεστὰ πάντα θορύβου,  δεινὴ   δὲ κατήφεια τῶν μετρίων, καὶ
[2, 18]   τὸν ἐφ' ἑαυτοῖς κίνδυνον φθάνοντες.  Δεινὴ   δὲ ὅλην τὴν Συρίαν ἐπεῖχεν
[2, 19]   ἱεροῦ τὴν πύλην ὑποπιμπράναι παρεσκευάζοντο.  (Δεινὴ   δὲ τοὺς στασιαστὰς ἔκπληξις κατέλαβεν·
[2, 15]   ἐγίνετο, τῶν δὲ σφαλέντων ἀπώλεια  δεινή·   πνιγόμενοι γὰρ καὶ κλώμενοι πλήθει
[2, 15]   ὄντας τοσοῦτον συναναγκάζειν κἀκείνους συνευγνωμονεῖν,  δεινῆς   ἀκρασίας εἶναι. (Τούτοις μειλισσόμενοι τὸ
[2, 16]   μὲν γὰρ ἐξ ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν  δεινοῖς   τὸ γοῦν ἐλεεῖσθαι περίεστιν,
[2, 15]   τὴν παρανομίαν τῶν στρατιωτῶν θεωμένην  δεινὸν   εἰσῄει πάθος, καὶ πολλάκις τούς
[2, 17]   τὴν στάσιν. Φλώρῳ μὲν οὖν  δεινὸν   εὐαγγέλιον ἦν, καὶ προῃρημένος ἐξάπτειν
[2, 21]   τὴν ἀπορίαν, ἕτοιμος μὲν ψεύσασθαι,  δεινὸς   δ' ἐπιθεῖναι πίστιν τοῖς ἐψευσμένοις,
[2, 15]   πλείους δ' ὑπ' ἀλλήλων βιαζόμενοι.  Δεινὸς   δὲ περὶ τὰς πύλας ὠθισμὸς
[2, 2]   ἦν δὲ τῶν ἐναντιουμένων Ἀρχελάῳ  δεινότατος   εἰπεῖν, κατηγόρει φάσκων τοῖς μὲν
[2, 17]   Ἰούδα τοῦ καλουμένου Γαλιλαίου, σοφιστὴς  δεινότατος,   καὶ ἐπὶ Κυρινίου ποτὲ
[2, 2]   τιμιώτατος· πλεῖστον μέντοι πεποίθει διὰ  δεινότητα   λόγων Εἰρηναίῳ τῷ ῥήτορι, διὸ
[2, 1]   Ἔπειθ' οἱ μὲν ὡς μηδενὸς  δεινοῦ   γεγονότος ἐτρέποντο πρὸς θυσίαν· οὐ
[2, 8]   τὴν εὐταξίαν, καταφρονηταὶ δὲ τῶν  δεινῶν,   καὶ τὰς μὲν ἀλγηδόνας νικῶντες
[2, 13]   ἐρημίαν ὡς ἐκεῖ τοῦ θεοῦ  δείξοντος   αὐτοῖς σημεῖα ἐλευθερίας. Ἐπὶ τούτοις
[2, 8]   ἅγιόν τι τέμενος παραγίνονται τὸ  δειπνητήριον.   Καὶ καθισάντων μεθ' ἡσυχίας
[2, 8]   ἐπ' ἔργα μέχρι δείλης τρέπονται.  Δειπνοῦσι   δ' ὁμοίως ὑποστρέψαντες συγκαθεζομένων τῶν
[2, 5]   Σαβίνου καὶ τῶν ἡγεμόνων γράμματα  δεῖσαί   τε περὶ τοῦ τάγματος ὅλου
[2, 19]   ὅπλα ῥίψαντες πρὸς αὐτοὺς μεταβάλοιντο.  Δείσαντες   δὲ οἱ στασιασταὶ μὴ πᾶν
[2, 18]   λίαν πρόθυμον· οἱ γοῦν Σκυθοπολῖται  δείσαντες   μὴ νύκτωρ ἐπιχειρήσωσι τῇ πόλει
[2, 15]   βασιλείοις στρατόπεδον. (Οἱ δὲ στασιασταὶ  δείσαντες   μὴ πάλιν ἐπελθὼν Φλῶρος
[2, 15]   Φλῶρον ἐπίφθονοι φωναί. Πρὸς  δείσαντες   οἱ δυνατοὶ σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν
[2, 1]   τῇ στάσει ποριζόμενοι. Πρὸς  δείσας   Ἀρχέλαος πρὶν δι' ὅλου τοῦ
[2, 21]   ἀποκόψῃ τὰς χεῖρας τοῦ Κλείτου.  Δείσας   δὲ ἐκεῖνος εἰς ἐχθρῶν στῖφος
[2, 12]   τοὺς στρατιώτας ἔβαλλον. Καὶ Κουμανὸς  δείσας   μὴ τοῦ λαοῦ παντὸς ἐπ'
[2, 21]   κατὰ τῶν ἐπιβούλων ἐχώρουν. Ἔνθα  δείσας   Ἰώσηπος, μὴ πολέμου κινηθέντος
[2, 6]   πληγὰς ἐθέλειν κατὰ πρόσωπον δέχεσθαι,  δεῖσθαι   δὲ Ῥωμαίων ἐλεῆσαι τά τε
[2, 12]   καὶ καθάπερ ὀργάνῳ τινὶ τῇ  δεισιδαιμονίᾳ   συνελκόμενοι πρὸς ἓν κήρυγμα πάντες
[2, 9]   δὲ Πιλᾶτος τὸ τῆς  δεισιδαιμονίας   ἄκρατον ἐκκομίσαι μὲν αὐτίκα τὰς
[2, 8]   καὶ τοῖς πλείοσιν ἐν καλῷ·  δέκα   γοῦν συγκαθεζομένων οὐκ ἂν λαλήσειέν
[2, 20]   δύναμιν ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὑπὲρ  δέκα   μυριάδας νέων ἀνδρῶν, οὓς πάντας
[2, 21]   ταραχῆς, ὥστε ὑπὸ τὴν ἕω  δέκα   μυριάδας ὁπλιτῶν ἐπ' αὐτὸν συνδραμεῖν.
[2, 16]   σταδίων, εὖρος δ' οὐκ ἔλαττον  δέκα,   τοῦ δὲ ἐνιαυσιαίου παρ' ὑμῶν
[2, 21]   τὴν πόλιν. Κατέβαινον δ' εὐθέως  δέκα   τῶν Τιβεριέων οἱ δυνατώτατοι· καὶ
[2, 20]   διαφοράς, καὶ τούτους μὲν ὑπέτασσεν  δεκαδάρχαις   καὶ ἑκατοντάρχαις ἔπειτα χιλιάρχοις, κἀπὶ
[2, 14]   εἰς τὸν ἱερὸν θησαυρὸν ἐξαιρεῖ  δεκαεπτὰ   τάλαντα σκηψάμενος εἰς τὰς Καίσαρος
[2, 19]   Κέστιος. Ἀπέθανον δὲ Ῥωμαίων πεντακόσιοι  δεκαπέντε·   τούτων ἦσαν οἱ τετρακόσιοι πεζοί,
[2, 19]   οἱ πλεῖστοι χρήμασιν ὑπὸ Φλώρου  δεκασθέντες   ἀπέστρεψαν αὐτὸν τῆς ἐπιχειρήσεως. Καὶ
[2, 18]   οἱ Σκυθοπολῖται τὴν πίστιν αὐτῶν  δελεάζοντες,   τῇ δὲ τρίτῃ νυκτὶ παρατηρήσαντες
[2, 3]   ὑποσχέσεσιν καὶ τὸ πρᾷον αὐτῶν  δέλεαρ   εἰς ἐνέδραν ὑπώπτευεν· ἅμα δὲ
[2, 8]   Ἐσσηνοὶ περὶ ψυχῆς θεολογοῦσιν ἄφυκτον  δέλεαρ   τοῖς ἅπαξ γευσαμένοις τῆς σοφίας
[2, 18]   δ' ὁρμήσαντες εἰς τὸ καλούμενον  Δέλτα,   συνῴκιστο γὰρ ἐκεῖ τὸ Ἰουδαικόν,
[2, 11]   τοῖς ἄρχουσιν δὲ προσέταξεν ἐγχαράξαντας  δέλτοις   χαλκαῖς τὴν δόσιν εἰς τὸ
[2, 5]   ᾤχοντο φυγόντες ἀνὰ τὴν χώραν·  Δεξάμενοι   δὲ αὐτὸν οἱ κατὰ τὴν
[2, 5]   διὰ δὲ τὴν ἑορτὴν ἀναγκαίως  δεξάμενοι   τὸ πλῆθος συμπολιορκηθῆναι μᾶλλον Ῥωμαίοις
[2, 5]   Ἰουδαίαν πᾶσαν ἐνεπίμπλασαν. ~(Οὐάρῳ δὲ  δεξαμένῳ   τὰ παρὰ Σαβίνου καὶ τῶν
[2, 16]   ἐχρῆν πάνθ' ὑπὲρ τοῦ μὴ  δέξασθαι   Ῥωμαίους ποιεῖν, ὅτε ἐπέβαινεν τῆς
[2, 21]   ἐπὶ τὸ τέγος καὶ τῇ  δεξιᾷ   καταστείλας τὸν θόρυβον αὐτῶν ἀγνοεῖν
[2, 21]   αὐτὸς ἀποκόψειεν ἑαυτοῦ, σπασάμενος τῇ  δεξιᾷ   τὸ ξίφος ἀπέκοψεν τὴν λαιάν·
[2, 18]   ἐπιστὰς τοῖς σώμασιν τήν τε  δεξιὰν   ἀνατείνας, ὡς μηδένα λαθεῖν, ὅλον
[2, 16]   Φοινίκων εὐγένειαν ὑπὸ τὴν Σκιπίωνος  δεξιὰν   ἔπεσον; Οὔτε δὲ Κυρηναῖοι, τὸ
[2, 17]   Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ Ἰούδαν Ἰωνάθου  δεξιάν   τε καὶ ὅρκους δώσοντας. Ὧν
[2, 4]   δὲ τέταρτος Ἀρχελάῳ προσεχώρησεν κατὰ  δεξιάν.   Τοῦτο μὲν δὴ τὸ τέλος
[2, 17]   τοσοῦτον πλῆθος ἐδύναντο καὶ τὸ  δεξιὰς   αἰτεῖν ὄνειδος ὑπελάμβανον, πρὸς τῷ
[2, 19]   ἐκείνοις Βόρκιόν τε καὶ Φοῖβον,  δεξιάς   τε παρὰ Κεστίου καὶ συγγνώμην
[2, 8]   δὲ εἰς μέσους τὸ  δεξιὸν   μέρος φυλάσσονται καὶ ταῖς ἑβδομάσιν
[2, 16]   δυνατοῖς καὶ βουλὴ παρῆν  δεξιουμένη   τὸν βασιλέα. Μετὰ δὲ τὴν
[2, 15]   πρὸ ἀνηκέστου πάθους τὰς σπείρας  δεξιοῦσθαι.   Τούτοις τὸ στασιῶδες ἠπείθει, καὶ
[2, 15]   νῦν προελθεῖν; Εἰ δὲ δὴ  δεξιώσαιντο   τοὺς προσιόντας ὡς ἔθος, Φλώρῳ
[2, 1]   ὑψηλοῦ βήματος καὶ χρυσοῦ θρόνου  δεξιωσάμενος   τῆς τε σπουδῆς, ἣν ἐνεδείξαντο
[2, 19]   αὐτοὶ τὰς πύλας ἀνοίξοντες καὶ  δεξόμενοι   τὸν Κέστιον ὡς εὐεργέτην. Ὃς
[2, 17]   ἑαυτῶν ταπεινότερον· εἰ γὰρ καὶ  δέοι   τινὰ τῶν ὅλων ἀφηγεῖσθαι, παντὶ
[2, 10]   ἀνδράσιν καὶ τὴν χώραν ἀπολέσαι,  δέοι   φυλάττειν τε αὐτοὺς τὸν νόμον
[2, 11]   τῆς παρεμβολῆς, ὅπως πρὸς  δέοι   χρήσιμος αὐτοῖς γένοιτο. Κἀκεῖνος συνιδὼν
[2, 21]   μάλιστα τὴν ὑμετέραν πόλιν ἀσφαλείας  δεομένην   καὶ πρὸς κατασκευὴν τείχους χρῄζουσαν
[2, 3]   πρὸς Οὔαρον ἐπαμύνειν ἐν τάχει  δεόμενος   ὡς εἰ βραδύνοι κατακοπησομένου τοῦ
[2, 15]   καὶ τὸ πείθεσθαι στασιάζουσιν ὀλίγοις,  δέον   αὐτοὺς δῆμον ὄντας τοσοῦτον συναναγκάζειν
[2, 14]   ἐπὶ τὸ μᾶλλον χρηματίσασθαι παρωργίσθη.  Δέον   γοῦν εἰς Καισάρειαν ἐλθόντα σβέσαι
[2, 16]   γε νῦν ἐλευθερίας ἐπιθυμεῖν ἄωρον,  δέον   ὑπὲρ τοῦ μηδὲ ἀποβαλεῖν αὐτὴν
[2, 16]   ὑμεῖς δὲ βουλευσάμενοι μὲν τὰ  δέοντα   κοινὴν σὺν ἐμοὶ τὴν εἰρήνην
[2, 16]   περισσὸς γὰρ ὑπὲρ τοῦ τὰ  δέοντα   ποιεῖν πᾶς λόγος, ὅταν
[2, 13]   ἐνεποίει τοῖς καταλειπομένοις ἀνακοπὴν  δέος,   ἀλλ' ἔτι μᾶλλον παρωξύνοντο πρὸς
[2, 10]   δ' ἐχώρει διὰ πάντων τὸ  δέος   ἤδη παρούσης εἰς Πτολεμαίδα τῆς
[2, 18]   τὸ Ἰουδαικὸν μίσους  δέους   εἶχον. Μόνοι δὲ Ἀντιοχεῖς καὶ
[2, 14]   δὲ εἰς τὰς οἰκίας μετὰ  δέους   καὶ ταπεινότητος ἐνυκτέρευσαν. (Φλῶρος δὲ
[2, 3]   ἀπολωλότων, τῶν δ' ὑπὸ τοῦ  δέους   σκεδασθέντων ἐρήμῳ τῷ τοῦ θεοῦ
[2, 19]   τοὺς στρατιώτας ὑπ' ἐκπλήξεως καὶ  δέους   τάς τε ἑλεπόλεις καὶ τοὺς
[2, 21]   ἀπέκοψεν τὴν λαιάν· εἰς τοσοῦτον  δέους   ὑπὸ τοῦ Ἰωσήπου προήχθη. Τότε
[2, 13]   ἀεὶ συλλαμβάνοντες ἐκόλαζον μάστιξι καὶ  δεσμοῖς.   Οὐ μὴν τὰ πάθη τῶν
[2, 8]   δὲ ἀνεθῶσι τῶν κατὰ σάρκα  δεσμῶν,   οἷα δὴ μακρᾶς δουλείας ἀπηλλαγμένας
[2, 9]   Γάιος Καῖσαρ ἀνίησίν τε τῶν  δεσμῶν   τὸν Ἀγρίππαν καὶ τῆς Φιλίππου
[2, 18]   διαφεύγοντας Φλῶρος συλλαβὼν κατῆγεν  δεσμώτας   εἰς τὰ νεώρια. Πρὸς δὲ
[2, 12]   τοὺς ἐκ τῶν πλησίον κωμῶν  δεσμώτας   ἐκέλευσεν ἀνάγεσθαι πρὸς αὐτόν, ἐπικαλῶν
[2, 1]   τέλη, τινὲς δὲ ἀπολύειν τοὺς  δεσμώτας·   Ἐπένευσε δ' ἑτοίμως ἅπασι θεραπεύων
[2, 18]   μὲν διεχειρίσαντο, πλείστους δ' αὐτῶν  δεσμώτας   ἐφρούρουν, Ἱππηνοί τε καὶ Γαδαρεῖς
[2, 12]   Κουμανὸν δὲ ἐφυγάδευσεν. Κέλερα δὲ  δεσμώτην   ἀναπέμψας εἰς Ἱεροσόλυμα παραδοθῆναι Ἰουδαίοις
[2, 14]   μόνος μὴ δοὺς τοῖς  δεσμωτηρίοις   ὡς πονηρὸς ἐγκατελείπετο. Τηνικαῦτα καὶ
[2, 21]   συγκλείειν τοὺς ἄνδρας εἰς τὸ  δεσμωτήριον,   μέχρι πᾶσαν μὲν τὴν βουλὴν
[2, 9]   αὐτὸν ἐπὶ μῆνας ἓξ ἐν  δεσμωτηρίῳ,   μέχρις αὐτὸς ἐτελεύτησεν ἡγεμονεύσας ἔτη
[2, 21]   Ἀνναίῳ, πέμψαι κατὰ καιρὸν τοῖς  δεσπόταις   προαιρούμενος· δὴ μέγιστον αὐτῷ
[2, 16]   εὑρήσετε τόπον ἁπάντων ἐχόντων Ῥωμαίους  δεσπότας   δεδοικότων σχεῖν. δὲ
[2, 8]   μετὰ τὸν θεὸν οἴσουσι θνητοὺς  δεσπότας.   Ἦν δ' οὗτος σοφιστὴς ἰδίας
[2, 16]   Ἀσίαν Ἀγησίλαον ἀγαπῶσιν τοὺς αὐτοὺς  δεσπότας,   Καὶ Μακεδόνες ἔτι φανταζόμενοι Φίλιππον
[2, 2]   γὰρ σωφρονῶν ὥστε τῷ  δεσπότῃ   τῶν ὅλων παραχωρεῖν τῆς ἐξουσίας
[2, 9]   θᾶττον αὐτὸν θεάσασθαι τῶν ὅλων  δεσπότην   ἀποθανόντος Τιβερίου. Τοῦτό τις τῶν
[2, 17]   καταπροέσθαι ταύτην οἰκείῳ δήμῳ καὶ  δεσπότην   φέρειν, εἰ καὶ μηδὲν πράττοι
[2, 14]   συναγωγὴν ἔχοντες παρὰ χωρίον, οὗ  δεσπότης   ἦν τις Ἕλλην Καισαρεύς, πολλάκις
[2, 16]   πρὶν μὲν οὐδ' οἰκεῖος ἐγιγνώσκετο  δεσπότης,   νῦν δὲ τρισχιλίοις ὁπλίταις ὑποτάσσεται,
[2, 1]   κατὰ τὰς διαθήκας τῶν ὅλων  δεσπότης·   Οὐδὲ γὰρ ἐν Ἱεριχοῦντι τῆς
[2, 6]   καὶ Ἀζώτου καὶ Φασαηλίδος ἀποδείκνυται  δεσπότις,   χαρίζεται δ' αὐτῇ Καῖσαρ καὶ
[2, 10]   καὶ ἐμοὶ φυλακτέος τοὐμοῦ  δεσπότου   νόμος” ἔφη· παραβὰς γὰρ αὐτὸν
[2, 2]   λύσας, νῦν ἥκει παρὰ τοῦ  δεσπότου   σκιὰν αἰτησόμενος βασιλείας, ἧς ἥρπασεν
[2, 21]   ἐφεστήκεσαν. Ἐπὶ τούτοις Ἰώσηπος ἀπάτῃ  δευτέρᾳ   χρῆται· ἀναβὰς γὰρ ἐπὶ τὸ
[2, 21]   Ἰωάννης ἐπέτεινεν τὸν φθόνον καὶ  δευτέραν   ἤρτυσεν ἐπιβουλὴν κατὰ τοῦ Ἰωσήπου.
[2, 17]   τοῦ πύργου κινηθέντος ὡς ὑπωρύττετο,  δεύτερον   ἑαυτοῖς ἔρυμα κατεσκεύασαν. Πρὸς
[2, 8]   τιμωρίᾳ κολάζεσθαι. Σαδδουκαῖοι δέ, τὸ  δεύτερον   τάγμα, τὴν μὲν εἱμαρμένην παντάπασιν
[2, 18]   καὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας ἐν  δευτέρῳ   θέμενοι τὴν συγγένειαν ὁμόσε τοῖς
[2, 12]   πλῆθος. Κουμανὸς μὲν οὖν ἐν  δευτέρῳ   τὰς ἐκείνων ἱκεσίας τῶν ἐν
[2, 6]   τὰς πληγὰς ἐθέλειν κατὰ πρόσωπον  δέχεσθαι,   δεῖσθαι δὲ Ῥωμαίων ἐλεῆσαι τά
[2, 18]   Γαλιλαίας πόλις Σέπφωρις μετ' εὐφημίας  δέχεται,   καὶ πρὸς τὴν ταύτης εὐβουλίαν
[2, 10]   ἀνδριάντας αὐτοῦ, προστάξας, εἰ μὴ  δέχοιντο   Ἰουδαῖοι, τούς τε κωλύοντας ἀνελεῖν
[2, 8]   τε γὰρ τοῖς ἀξίοις, ὁπόταν  δέωνται,   καὶ καθ' ἑαυτοὺς ἐφίεται καὶ
[2, 17]   τούτοις τε χρώμενος δορυφόροις, οἷα  δὴ   βασιλεὺς ἐπάνεισιν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ
[2, 16]   τελέσετε τὴν εἰσφοράν· οὐ γὰρ  δή   γε Φλώρου τὸ φρούριόν ἐστιν
[2, 15]   μὴ νῦν προελθεῖν; Εἰ δὲ  δὴ   δεξιώσαιντο τοὺς προσιόντας ὡς ἔθος,
[2, 8]   δὲ Σαδδουκαῖοι, τρίτον δέ,  δὴ   καὶ δοκεῖ σεμνότητα ἀσκεῖν, Ἐσσηνοὶ
[2, 15]   καὶ ξυρήσεσθαι τὰς κόμας.  δὴ   καὶ τότε τελοῦσα Βερνίκη γυμνόπους
[2, 19]   ἀρξαμένων τῶν Ῥωμαίων ὁδεύειν. (Ἔνθα  δὴ   κατιδὼν Ἀγρίππας οὐδὲ τὰ Ῥωμαίων
[2, 21]   τοῦ Ἰωσήπου προήχθη. Τότε μὲν  δὴ   κενοῖς σκάφεσιν καὶ δορυφόροις ἑπτὰ
[2, 19]   ἐφρούρουν αὐτῶν τὴν ἔξοδον. (Ἔνθα  δὴ   Κέστιος τὴν φανερὰν ὁδὸν ἀπογνοὺς
[2, 16]   ἅλωσιν οἱ πολεμοῦντες αἱροῦνται. Τί  δὴ   κωλύει ταῖς ἑαυτῶν χερσὶν διαχρήσασθαι
[2, 21]   δ' αἰτίαν οὐ προεδήλουν ἅτε  δὴ   λάθρα τῶν ἐχθρῶν βεβουλευμένων. Διὸ
[2, 8]   τῶν κατὰ σάρκα δεσμῶν, οἷα  δὴ   μακρᾶς δουλείας ἀπηλλαγμένας τότε χαίρειν
[2, 21]   καιρὸν τοῖς δεσπόταις προαιρούμενος·  δὴ   μέγιστον αὐτῷ κίνδυνον ἐπήγαγεν. Οἱ
[2, 21]   ἐπιβουλὴν κατὰ τοῦ Ἰωσήπου. Σκηψάμενος  δὴ   νόσον ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῆς τὸν
[2, 15]   ἔρρεπεν πρὸς τοὺς θρασυτέρους. (Ἔνθα  δὴ   πᾶς μὲν ἱερεὺς πᾶς δ'
[2, 1]   μετὰ τῶν φίλων ἦν. Ἔνθα  δὴ   περὶ δείλην ἀθροισθέντες οὐκ ὀλίγοι
[2, 21]   ἕξειν ἔμελλεν ἐπέχοντος σαββάτου. Δόλῳ  δὴ   περιελθεῖν ἐπενόει τοὺς ἀποστάντας. Καὶ
[2, 8]   τὸ σῶμα τηκόμενος διαφθείρεται. Διὸ  δὴ   πολλοὺς ἐλεήσαντες ἐν ταῖς ἐσχάταις
[2, 17]   τε ἦν ἄνωθεν βαλλομένους· ὑπόνομον  δὴ   πόρρωθεν ἐφ' ἕνα τῶν πύργων
[2, 9]   Γάιον ἰδιώτην ἔτι ὄντα. Καὶ  δή   ποτε ἑστιῶν αὐτὸν τά τε
[2, 2]   ὅλων παραχωρεῖν τῆς ἐξουσίας οὐ  δή   που περὶ κληρονόμου κρίσιν ἐσφάλλετο,
[2, 17]   δίκας δώσων τετάρακτο. Καὶ γὰρ  δὴ   σαββάτῳ συνέβη πραχθῆναι τὸν φόνον,
[2, 16]   ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς εὐγένειαν. Πάντων  δὴ   σχεδὸν τῶν ὑφ' ἡλίῳ τὰ
[2, 5]   σπεύδειν ἐπὶ τὴν βοήθειαν. Ἀναλαβὼν  δὴ   τὰ λοιπὰ δύο τάγματα καὶ
[2, 1]   ἠρεμήσοντες εἰ πλήθους ἐπιλάβοιντο. Καὶ  δὴ   τῆς τῶν ἀζύμων ἐνστάσης ἑορτῆς,
[2, 16]   τῶν Ἰουδαίων πιστῶς ἀναγγελοῦντα. Πέμπει  δή   τινα τῶν χιλιάρχων Νεαπολιτανόν, ὃς
[2, 19]   ἑβδομάδος ἔννοιαν λαβόντες· ἦν γὰρ  δὴ   τὸ μάλιστα παρ' αὐτοῖς θρησκευόμενον
[2, 21]   παροξύνωνται κατὰ τοῦ πορίζοντος. (Ἔνθα  δὴ   τὸ μὲν ἄλλο πλῆθος τῶν
[2, 17]   μηδὲ πιστεύειν εἰ διδοῖτο. Καταλιπόντες  δὴ   τὸ στρατόπεδον ὡς εὐάλωτον ἐπὶ
[2, 4]   προσεχώρησεν κατὰ δεξιάν. Τοῦτο μὲν  δὴ   τὸ τέλος ὕστερον αὐτοὺς ἐξεδέχετο,
[2, 18]   τοῖς ἀπειλουμένοις ἀνάτασιν. (Μέχρι μὲν  δὴ   τούτων Ἰουδαίοις πρὸς τὸ ἀλλόφυλον
[2, 18]   ἐξήφθη τὰ παρ' ἐκείνοις. Καὶ  δὴ   τῶν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησιαζόντων περὶ ἧς
[2, 17]   ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἐχώρουν, ἔνθα  δὴ   τῶν δυνατῶν καὶ τῶν ἀρχιερέων
[2, 2]   παρὰ Ἡρώδῃ πίστιν· γεγόνει γὰρ  δὴ   τῶν φίλων ἐκείνου τιμιώτατος· πλεῖστον
[2, 8]   τοὺς ἐρημοτέρους τόπους ἐκλεγόμενοι. Καίπερ  δὴ   φυσικῆς οὔσης τῆς τῶν λυμάτων
[2, 9]   προσκαλεσάμενος τὸ πλῆθος ὡς ἀποκρίνασθαι  δῆθεν   αὐτοῖς θέλων, δίδωσιν τοῖς στρατιώταις
[2, 19]   μετέωρα κατειληφότες ἐπετήρουν τὰς παρόδους  δῆλοί   τε ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες ἀρξαμένων
[2, 1]   καὶ πάντα πρὸς ὀργὴν ἀπεκρίναντο  δῆλοί   τε ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες εἰ
[2, 22]   ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα κατῃκίζετο  δῆλός   τε ἦν ἤδη πόρρωθεν ἀρχόμενος
[2, 11]   πρεσβευτὴν πρὸς τὴν σύγκλητον ἀναπέμπει  δηλοῦντα   τὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν, ὅτι πρῶτον
[2, 7]   σε πλανᾶσθαι τηλικαῦτα. κἀκεῖνος αὐτῷ  δηλώσειν   εἰπὼν ἕπεται πρὸς Καίσαρα καὶ
[2, 22]   τοῖς ἑξῆς οἵου τέλους ἔτυχεν  δηλώσομεν.   (Κατὰ δὲ τὴν Ἀκραβετηνὴν τοπαρχίαν
[2, 20]   ὡς ὑπὸ τῶν στασιαστῶν διεφθάρη  δηλώσομεν.   Κέστιος δὲ τοὺς περὶ Σάουλον
[2, 20]   πρὸς Νέρωνα τήν τε αὐτῶν  δηλώσοντας   ἀνάγκην καὶ τὰς αἰτίας τοῦ
[2, 8]   τοὺς εἰς τὴν αἵρεσιν εἰσιόντας  δημεύειν   τῷ τάγματι τὴν οὐσίαν, ὥστε
[2, 21]   εἰς τὸν αἰγιαλόν· εἱστήκει δὲ  δημηγορῶν   ἐπὶ βουνοῦ τινος ἑξαπήχους τὸ
[2, 14]   ὥσπερ ἐπὶ τιμωρίᾳ κατακρίτων πεμφθεὶς  δήμιος   οὔτε ἁρπαγῆς τινα τρόπον οὔτε
[2, 6]   Ἰουδαίας αἷμα κεχαρίσθαι τοῖς ἔξωθεν  δήμοις.   Ἀντὶ δὲ τῆς παλαιᾶς εὐδαιμονίας
[2, 14]   δι' ὀλίγους πονηροὺς ταράξαι  δῆμον   ἀγαθὸν τοσοῦτον. (Πρὸς ταῦτα μᾶλλον
[2, 21]   σκάφεσιν καὶ δορυφόροις ἑπτὰ τὸν  δῆμον   αἰχμαλωτισάμενος πάλιν Τιβεριάδα προσηγάγετο, μετὰ
[2, 3]   συνήθης θρησκεία συνήγαγεν τὸν  δῆμον,   ἀλλ' ἀγανάκτησις. Συνέδραμεν γοῦν
[2, 14]   αἰτίους. Οἱ δὲ τὸν μὲν  δῆμον   ἀπέφηναν εἰρηνικὰ φρονοῦντα, τοῖς δὲ
[2, 18]   ἀπειλοῦντες ἐν αὐτῷ καταφλέξειν τὸν  δῆμον   αὔτανδρον. Κἂν ἔφθησαν τοῦτο δράσαντες,
[2, 19]   ὡς ἁλωσομένης αὐτίκα. Τὸν δὲ  δῆμον   ἐπὶ τούτοις συνέβαινεν θαρρεῖν, καὶ
[2, 17]   τῆς χαλκῆς πύλης ἀθροίζουσι τὸν  δῆμον,   ἥτις ἦν τοῦ ἔνδον ἱεροῦ
[2, 14]   Σύγχυσις δ' εὐθέως εἶχεν τὸν  δῆμον,   καὶ συνδραμόντες εἰς τὸ ἱερὸν
[2, 21]   ἀργυρίου, δεδοικὼς δὲ τὸν Τιβεριέων  δῆμον   καὶ τὰς ἄλλας πόλεις ἐφεδρευούσας
[2, 15]   ἔσεσθαι τοῦ μηδὲν ἔτι τὸν  δῆμον   νεωτερίσειν, εἰ προελθόντες ὑπαντήσουσιν τοῖς
[2, 15]   πείθεσθαι στασιάζουσιν ὀλίγοις, δέον αὐτοὺς  δῆμον   ὄντας τοσοῦτον συναναγκάζειν κἀκείνους συνευγνωμονεῖν,
[2, 20]   καὶ γοητεύων Ἐλεάζαρος ἐκπεριῆλθε τὸν  δῆμον   ὥστε αὐτῷ πειθαρχεῖν περὶ τῶν
[2, 15]   μὴν τῆς ἐπιβολῆς· γὰρ  δῆμος   ἄντικρυς ἐπιστραφεὶς εἶργεν τῆς ὁρμῆς,
[2, 16]   πρὸς τὴν τούτων οἰμωγὴν  δῆμος   εἰς ὀλοφυρμοὺς τραπόμενος ἐπικουρεῖν τὸν
[2, 16]   ἐπίπληξιν τοῦ βασιλέως· δὲ  δῆμος   ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων ἐπὶ ἑξήκοντα
[2, 17]   τὰ χρήματα δώσετε. ~(Τούτοις  δῆμος   ἐπείθετο, καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως
[2, 17]   αὐτὸν ὥρμησαν, τε λοιπὸς  δῆμος   ἐπὶ τὰς ὀργὰς λίθους ἁρπάσαντες
[2, 16]   γὰρ ἔστιν ἐπὶ τῆς οἰκουμένης  δῆμος   μὴ μοῖραν ἡμετέραν ἔχων.
[2, 21]   εἰς Ἱεροσόλυμα. Πρὸς οὓς  δῆμος   οὐ μετρίως ἠγανάκτησεν καὶ σὺν
[2, 14]   ἀζύμων ἑορτῆς ἐνεστώσης περιστὰς  δῆμος   οὐκ ἐλάττους τριακοσίων μυριάδων ἱκέτευον
[2, 14]   περιδύσῃ τὴν πόλιν. (Ὁ δὲ  δῆμος   προδυσωπῆσαι τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ βουλόμενος
[2, 21]   μὴ προκαταληφθείη. Ταῦθ' μὲν  δῆμος   προειδὼς οὐ προσεῖχεν, οἱ δυνατοὶ
[2, 21]   Τούτους τὰ ξίφη γυμνοῦντας  δῆμος   προιδὼν ἀνεβόησεν· πρὸς δὲ τὴν
[2, 13]   Ῥωμαικῶν ὁπλιτῶν, καὶ πᾶς  δῆμος   συνεφήψατο τῆς ἀμύνης, ὥστε συμβολῆς
[2, 19]   τὴν πόλιν. μὲν οὖν  δῆμος   ὑπὸ τοῖς στασιασταῖς ἔμφρουρος ἦν,
[2, 17]   ὑπηρέτην Ἀψάλωμον. (Ὁ μὲν οὖν  δῆμος,   ὡς ἔφην, εἰς ταῦτα συνήργησεν
[2, 17]   τὴν ἐκ Ῥωμαίων ἄμυναν, ἐπένθουν  δημοσίᾳ,   καὶ πλήρης μὲν κατηφείας ἦν
[2, 12]   θόρυβος. Κατὰ γὰρ τὴν Βαιθωρὼ  δημοσίαν   ὁδὸν Στεφάνου τινὸς δούλου Καίσαρος
[2, 20]   χρήματα, πρὸς οἷς πολλὰ τῶν  δημοσίων   θησαυρῶν, ὅμως οὐκ ἐπέστησαν ταῖς
[2, 21]   δὲ ἐνεδείκνυντο τοὺς σφετέρους οἱ  δημόται,   καὶ διὰ κηρύκων ἀπειλήσας ἐντὸς
[2, 21]   στρατιώταις. Συναγαγὼν μέντοι πάντα τοῖς  δημόταις   ἔδωκεν τοῖς τε κατὰ Σέπφωριν
[2, 17]   ὁπλοθήκην ἀναρρήξας καὶ πρὸς τοῖς  δημόταις   ἑτέρους λῃστὰς καθοπλίσας τούτοις τε
[2, 18]   νεύματι τοῦ φονεύειν ἐπαύσαντο, τὸ  δημοτικὸν   δὲ τῶν Ἀλεξανδρέων δι' ὑπερβολὴν
[2, 14]   στασιάζειν αὐτοῖς παρέχειν ἄδειαν, τοῦ  δημοτικοῦ   δὲ τὸ μὴ χαῖρον ἡσυχίᾳ
[2, 19]   δὲ τούτῳ πολλοὶ τῶν γνωρίμων  δημοτῶν   Ἀνάνῳ τῷ Ἰωνάθου παιδὶ πεισθέντες
[2, 13]   καὶ τῶν ἐπὶ κοινωνίᾳ φωραθέντων  δημοτῶν   οὓς ἐκόλασεν, ἄπειρόν τι πλῆθος
[2, 19]   Βόρκιος τρωθεὶς ἔφθη διαφυγεῖν· τοῦ  δήμου   δὲ τοὺς ἀγανακτήσαντας λίθοις καὶ
[2, 21]   δὲ δισχιλίους τῶν ἀπὸ τοῦ  δήμου   συλλαβὼν ἀνήγαγεν σκάφεσιν εἰς Ταριχέας.
[2, 16]   Ῥωμαίοις ὡρμημένους καὶ μὴ τοῦ  δήμου   τὸ καθαρώτατον καὶ εἰλικρινέστατον εἰρήνην
[2, 19]   τῶν πολιορκουμένων ἀπόγνωσιν οὔτε τοῦ  δήμου   τὸ φρόνημα συνιδὼν ἐξαίφνης ἀνεκάλεσεν
[2, 17]   Μανάημον ἀνῃρήκεσαν. Ἀμέλει πολλὰ τοῦ  δήμου   τοῖς στρατιώταις ἀνεῖναι τὴν πολιορκίαν
[2, 13]   τε Ῥωμαικῆς φρουρᾶς καὶ τοῦ  δήμου   τυραννεῖν χρώμενος τοῖς συνεισπεσοῦσιν δορυφόροις.
[2, 10]   περὶ μὲν Καίσαρος καὶ τοῦ  δήμου   τῶν Ῥωμαίων δὶς τῆς ἡμέρας
[2, 14]   πόλεις δ' ὅλας ἐξεδίδυσκε καὶ  δήμους   ἀθρόους ἐλυμαίνετο καὶ μόνον οὐκ
[2, 11]   Λυσανίου καλουμένην. Καὶ τῷ μὲν  δήμῳ   διατάγματι τὴν δωρεὰν ἐδήλου, τοῖς
[2, 17]   ἐπιστάμενος, ἔπεμπεν τοὺς ἐπαμυνοῦντας τῷ  δήμῳ   δισχιλίους ἱππεῖς, Αὐρανίτας τε καὶ
[2, 17]   ἐλευθερίας πόθον καταπροέσθαι ταύτην οἰκείῳ  δήμῳ   καὶ δεσπότην φέρειν, εἰ καὶ
[2, 2]   προκοπὰς χαρισάμενος, ἔτι δὲ τῷ  δήμῳ   πάντα κατανεύσας ὅσων ὡς παρὰ
[2, 1]   τοῖς στρατιώταις οὕτω καὶ τῷ  δήμῳ   πλήρεις ἀποδώσειν τὰς ἀμοιβάς, ὁπόταν
[2, 16]   γὰρ καὶ μεγέθη σωμάτων εἴδετε  δήπου   πολλάκις, ἐπεὶ πανταχοῦ Ῥωμαῖοι τοὺς
[2, 18]   ἀνελεῖν τινας Ἰουδαίων ὑπέμειναν οὔτε  δῆσαι,   τάχα μὲν καὶ διὰ τὸ
[2, 14]   τὴν διάκρισιν ἑκάστου μετανοοῦντος καὶ  δι'   δέδρακεν ἀρνουμένου. Δεῖν μέντοι
[2, 16]   πρὸς εὐχειρώτους πολεμοίητε, δυσδιοίκητον, καὶ  δι'   μᾶλλον τὸν θεὸν ἐλπίζετε
[2, 16]   δὲ οὐ Ῥωμαίοις, ἀλλὰ Φλώρῳ  δι'   πεπόνθασιν πολεμεῖν. Πρὸς τοῦτο
[2, 15]   μαχεσαμένην· πρὸς γὰρ ταύτην ἀπεχθῶς  δι'   πέπονθεν ἔχειν τὸ πλῆθος·
[2, 16]   οὐ διὰ φρονημάτων μαλακίαν οὐδὲ  δι'   ἀγένειαν, οἵ γε διήνεγκαν ὀγδοήκοντα
[2, 16]   καὶ πεπορθημένας τὰς οἰκίας. Ἔπειτα  δι'   Ἀγρίππα πείθουσι τὸν Νεαπολιτανὸν σὺν
[2, 16]   οἴεται προσαμυνεῖν, οἱ δ' οὔτε  δι'   αἰτίαν ἄλογον τηλικούτῳ πολέμῳ συνεμπλέξουσιν
[2, 3]   ἑκάτερος καὶ χωρὶς ὑπηκόου δυνάμεως  δι'   ἀλκὴν καὶ σύνεσιν πολέμου ῥοπή,
[2, 18]   ξίφος, ἄξιος μὲν ἐλέους νεανίας  δι'   ἀλκὴν σώματος καὶ ψυχῆς παράστημα,
[2, 20]   ὡς πολεμήσουσιν πρὸς ἄνδρας, οἳ  δι'   ἀλκὴν σώματος καὶ ψυχῆς παράστημα
[2, 11]   Κλαυδίῳ πολεμεῖν ἐψηφίζετο· καταστήσεσθαι γὰρ  δι'   ἀριστοκρατίας, ὥσπερ οὖν πάλαι διῳκεῖτο,
[2, 3]   τάγματι στρατιώταις ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις·  δι'   ἔκπληξιν γὰρ οὐδ' εἰς τοὺς
[2, 15]   κοινῇ τὸ πλῆθος ἱκέτευον μὴ  δι'   ἐλαχίστης πλημμελείας προδοῦναι τὴν πατρίδα
[2, 17]   ὡς οὐ χρὴ Ῥωμαίων ἀποστάντας  δι'   ἐλευθερίας πόθον καταπροέσθαι ταύτην οἰκείῳ
[2, 21]   φιλτάτων χρώμενος, ὑποκριτὴς φιλανθρωπίας καὶ  δι'   ἐλπίδα κέρδους φονικώτατος, ἀεὶ μὲν
[2, 16]   ἐκεῖ ῥᾴδιον. Ἄτοπον δὲ καὶ  δι'   ἕνα πολλοῖς καὶ διὰ μικρὰς
[2, 12]   γυναῖκας ἰδίας, πάντα κινδυνεύειν  δι'   ἑνὸς ἐκδικίαν Γαλιλαίου παραπολέσθαι. Τούτοις
[2, 21]   Ἰωσήπου. Σκηψάμενος δὴ νόσον ἱκέτευσεν  δι'   ἐπιστολῆς τὸν Ἰώσηπον ἐπιτρέψαι πρὸς
[2, 2]   αὐτοῖς εἰς τοῦτο καὶ Σαβῖνος  δι'   ἐπιστολῶν κατηγορήσας μὲν Ἀρχελάου παρὰ
[2, 20]   τὸ δὲ πᾶν πλῆθος εἰ  δι'   ἐπιχωρίων καὶ συνήθων τὰ πολλὰ
[2, 7]   ἐπὶ τούτοις τὸν μὲν ψευδαλέξανδρον  δι'   εὐεξίαν σώματος ἐγκατέταξεν τοῖς ἐρέταις,
[2, 8]   οὐχ ὁμιλοῦσιν, ἐνδεικνύμενοι τὸ μὴ  δι'   ἡδονὴν ἀλλὰ τέκνων χρείαν γαμεῖν.
[2, 14]   οὐδὲν εἶναί τινας θρασυτέρους καὶ  δι'   ἡλικίαν ἄφρονας, ἀμήχανον δὲ τῶν
[2, 7]   ἀναίρεσιν αὐτοῦ τε καὶ Ἀριστοβούλου  δι'   οἶκτον ἐκκλέψειαν αὐτοὺς ὁμοίων ὑποβολῇ
[2, 14]   καὶ τοῖς ὀλίγοις πλημμελήσασιν  δι'   ὀλίγους πονηροὺς ταράξαι δῆμον ἀγαθὸν
[2, 16]   ὑμῶν κατασφάξουσιν οἱ διάφοροι, καὶ  δι'   ὀλίγων ἀνδρῶν κακοβουλίαν πᾶσα πλησθήσεται
[2, 21]   Ἰώσηπος, μὴ πολέμου κινηθέντος ἐμφυλίου  δι'   ὀλίγων φθόνον παραναλώσῃ τὴν πόλιν,
[2, 1]   Πρὸς δείσας Ἀρχέλαος πρὶν  δι'   ὅλου τοῦ πλήθους διαδραμεῖν τὴν
[2, 7]   παρά τῳ τῶν Ῥωμαίων ἀπελευθέρῳ,  δι'   ὁμοιότητα μορφῆς ψευδόμενος ἑαυτὸν Ἀλέξανδρον
[2, 21]   Συρίαν Ἰουδαῖοι ἐλαίῳ χρῆσθαι μὴ  δι'   ὁμοφύλων ἐγκεχειρισμένῳ, πέμπειν αὐτοῖς ἐπὶ
[2, 5]   Ἀμμαοῦς φυγόντων τῶν οἰκητόρων, Οὐάρου  δι'   ὀργὴν τῶν περὶ Ἄρειον ἀποσφαγέντων
[2, 4]   τὸν Σίμωνα δ' αὐτὸν ἀναφεύγοντα  δι'   ὀρθίου φάραγγος Γρᾶτος ὑποτέμνεται
[2, 11]   ἐπὶ τοὺς εὐπατρίδας λελυσσηκότων, ἀπολέσας  δι'   οὓς τὸ κρατεῖν ἐστι περίοπτον
[2, 13]   εἰς σκηνὴν καὶ θέατρον, ἐπειδὴ  δι'   ὄχλου πᾶσίν ἐστιν, παραλείψω, τρέψομαι
[2, 7]   Μῆλον· ἔνθα συναγείρας πολλῷ πλέον  δι'   ὑπερβολὴν ἀξιοπιστίας ἀνέπεισεν καὶ τοὺς
[2, 13]   Ἀντωνία. ~(Ὅσα μὲν οὖν Νέρων  δι'   ὑπερβολὴν εὐδαιμονίας τε καὶ πλούτου
[2, 18]   τὸ δημοτικὸν δὲ τῶν Ἀλεξανδρέων  δι'   ὑπερβολὴν μίσους δυσανάκλητον ἦν καὶ
[2, 16]   εἴκοντας, μόνῳ δ' ἀπεχθανομένους Φλώρῳ  δι'   ὑπερβολὴν τῆς εἰς αὐτοὺς ὠμότητος.
[2, 21]   προσδέχεσθαι τοὺς ἀπολογησομένους ἔφασκεν καὶ  δι'   ὧν βεβαιώσεται τὴν πόλιν. Κατέβαινον
[2, 7]   ἄπειρον ἦν περὶ τοὺς στενωπούς,  δι'   ὧν ἐκομίζετο· καὶ γὰρ προῆλθον
[2, 21]   ἐν αὐτῇ κωμῶν φυγάδες ἦσαν·  Δι'   ὧν πᾶσαν ἐλῄζετο τὴν Γαλιλαίαν
[2, 19]   ἄστυ κατακαύσας ἐχώρει πρόσω, καὶ  διὰ   Βαιθώρων ἀναβὰς στρατοπεδεύεται κατά τινα
[2, 19]   κενὴν ἀνδρῶν τὴν πόλιν καταλαμβάνει·  διὰ   γὰρ τὴν τῆς σκηνοπηγίας ἑορτὴν
[2, 16]   πόλιν, οἱ τὸν ὑπερήφανον Ξέρξην  διὰ   γῆς πλεύσαντα καὶ διὰ θαλάσσης
[2, 14]   μέρος αὐτὸς λήψεται τῶν λαφύρων.  Διὰ   γοῦν τὴν ἐκείνου πλεονεξίαν πάσας
[2, 5]   αὐτοὶ μὲν οὐδὲν παρακινῆσαι λέγοντες,  διὰ   δὲ τὴν ἑορτὴν ἀναγκαίως δεξάμενοι
[2, 8]   ἀποδημίας οὐδὲν μὲν ὅλως ἐπικομιζόμενοι,  διὰ   δὲ τοὺς λῃστὰς ἔνοπλοι. Κηδεμὼν
[2, 18]   τοὖργον δίχα τῆς Ἀγρίππα γνώμης,  διὰ   δὲ φιλαργυρίαν ἄμετρον εἰς τοὺς
[2, 2]   ἐκείνου τιμιώτατος· πλεῖστον μέντοι πεποίθει  διὰ   δεινότητα λόγων Εἰρηναίῳ τῷ ῥήτορι,
[2, 16]   Ξέρξην διὰ γῆς πλεύσαντα καὶ  διὰ   θαλάσσης ὁδεύσαντα καὶ μὴ χωρούμενον
[2, 21]   τοὺς σφετέρους οἱ δημόται, καὶ  διὰ   κηρύκων ἀπειλήσας ἐντὸς ἡμέρας πέμπτης
[2, 11]   ὅπλων χωρεῖν μέλλομεν; ταῦτα εἰπὼν  διὰ   μέσης ὥρμησεν τῆς βουλῆς πάντας
[2, 12]   τε προάγειν τὸν στρατιώτην καὶ  διὰ   μέσων τῶν αἰτιωμένων ἀπαχθῆναι τὴν
[2, 19]   διαρρῆξαι τὰς τάξεις αὐτῶν καὶ  διὰ   μέσων χωρεῖν ἀναιροῦντας. Εἰ δὲ
[2, 16]   καὶ δι' ἕνα πολλοῖς καὶ  διὰ   μικρὰς αἰτίας τηλικούτοις καὶ μηδὲ
[2, 6]   παρ' οὐδετέροις, συμπαρίστασθαι μὲν Ἀρχελάῳ  διὰ   μῖσος καὶ φθόνον οὐχ ὑπομένοντες,
[2, 2]   σπουδὴ τῶν συγγενῶν, οἷς  διὰ   μίσους ἦν Ἀρχέλαος, καὶ προηγουμένως
[2, 16]   στήλας ἐκτείναντες τὰ ὅπλα καὶ  διὰ   νεφῶν ὁδεύσαντες τὰ Πυρηναῖα ὄρη
[2, 16]   γὰρ αὐτὸς ἐπίτροπος μένει  διὰ   παντός, καὶ τοὺς διαδεξομένους εἰκὸς
[2, 8]   καιόμενοί τε καὶ κλώμενοι καὶ  διὰ   πάντων ὁδεύοντες τῶν βασανιστηρίων ὀργάνων,
[2, 10]   τὴν ἄμυναν· ταχὺ δ' ἐχώρει  διὰ   πάντων τὸ δέος ἤδη παρούσης
[2, 18]   οὔτε αἰδὼς εἰσῄει γερόντων, ἀλλὰ  διὰ   πάσης ἡλικίας ἐχώρουν κτείνοντες, ὡς
[2, 22]   πολλὰ τῶν πολεμιστηρίων ὀργάνων. Καὶ  διὰ   πάσης μὲν τῆς πόλεως ἐχαλκεύετο
[2, 14]   πάντων περικέκοπτο, τυραννὶς δ' ἦν  διὰ   πλειόνων, καὶ τὰ σπέρματα τῆς
[2, 2]   προσωτέρω χωρεῖν ἐπελθὼν Οὔαρος, ὃν  διὰ   Πτολεμαίου πολλὰ δεηθεὶς Ἀρχέλαος μετεπέμψατο.
[2, 2]   πατρὸς καὶ τοὺς λόγους εἰσπέμπει  διὰ   Πτολεμαίου. Προσκεψάμενος δὲ Καῖσαρ
[2, 18]   Ἀγρίππας ἀνελεῖν μὲν αὐτὸν ᾐδέσθη  διὰ   Σόαιμον, ἔπαυσεν δὲ τῆς ἐπιτροπῆς.
[2, 16]   ὡς ἂν ὄντες ἔκκριτοι καὶ  διὰ   τὰς ἑαυτῶν κτήσεις ἐπιθυμοῦντες εἰρήνης,
[2, 20]   ἐν τῷ γυμνασίῳ συνηθροισμένους πάλαι  διὰ   τὰς ὑποψίας τοῦτο πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην
[2, 13]   ναοὺς ἐγκαθιδρῦσαι Ἰουδαίοις αὐτὴν ἀνατιθέντα.  Διὰ   ταῦτα δὲ ἠμφισβήτουν ἑκάτεροι· προῄει
[2, 21]   δὲ κυβερνήταις ἐκέλευσεν τῶν πληρουμένων  διὰ   τάχους εἰς Ταριχέας ἀναπλεῖν καὶ
[2, 21]   οὐ πλείους ἦσαν ἐν ἑκάστῳ,  διὰ   τάχους ἐλαύνει πρὸς τὴν Τιβεριάδα.
[2, 2]   Ἀρχέλαος δὲ εἰς Ῥώμην ἀνήχθη,  διὰ   τάχους ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὁρμήσας παραλαμβάνει
[2, 12]   Ἐτράποντο δὲ πολλοὶ πρὸς λῃστείαν  διὰ   τὴν ἄδειαν, καὶ κατὰ πᾶσαν
[2, 8]   πολλοὺς ὑπὲρ ἑκατὸν παρατείνειν ἔτη,  διὰ   τὴν ἁπλότητα τῆς διαίτης ἔμοιγε
[2, 11]   τῆς πόλεως· οὐ γὰρ ὅσιον  διὰ   τὴν αὐτῶν κακοβουλίαν ὁμοφύλῳ φόνῳ
[2, 12]   καταχέοντες ἱκέτευον ἀναχωρεῖν καὶ μὴ  διὰ   τὴν εἰς Σαμαρεῖς ἄμυναν ἐπὶ
[2, 3]   ᾖξαν εἰς τοὺς Ῥωμαίους εὐμεταχείριστοι  διὰ   τὴν ἔκπληξιν ἦσαν. Καὶ τῶν
[2, 21]   ἔτι βλασφημοῦντες οἱ διάφοροι καὶ  διὰ   τὴν ἔκπληξιν πάντα τὰ σκάφη
[2, 17]   πραχθῆναι τὸν φόνον, ἐν  διὰ   τὴν θρησκείαν καὶ τῶν ὁσίων
[2, 2]   Νικολάου Πτολεμαῖον ῥοπὴν εἶναι δοκοῦντα  διὰ   τὴν παρὰ Ἡρώδῃ πίστιν· γεγόνει
[2, 21]   ἀξιοῦσιν τυχεῖν· οὐ γὰρ κατακούειν  διὰ   τὴν τῆς βοῆς σύγχυσιν· ὅσα
[2, 19]   παρεκόμιζεν καὶ μηχανάς, τούτων γὰρ  διὰ   τὴν χρείαν περιείχοντο καὶ μάλιστα
[2, 11]   εἰς τὸ Καπετώλιον ἠθροίσθη καὶ  διὰ   τὴν ὠμότητα τὴν Γαίου Κλαυδίῳ
[2, 15]   Φλῶρος κρατήσῃ τοῦ ἱεροῦ  διὰ   τῆς Ἀντωνίας, ἀναβάντες εὐθέως τὰς
[2, 21]   καὶ γὰρ ἐκείνους χειρωσάμενος νουθετῆσαι  διὰ   τῆς ἁρπαγῆς ἠθέλησεν, τῇ δ'
[2, 15]   παίοντες ἀνέδην τοὺς καταλαμβανομένους καὶ  διὰ   τῆς Βεθεζὰ καλουμένης ἀνεώθουν τὸ
[2, 16]   πολλάκις, δὲ ἐκείνων ἰσχὺς  διὰ   τῆς οἰκουμένης ἀνίκητος; Μᾶλλον δὲ
[2, 1]   αὐτοῖς ὅλην, τοὺς μὲν πεζοὺς  διὰ   τῆς πόλεως ἀθρόους, τοὺς δὲ
[2, 1]   παρὰ Ἰουδαίοις. Πολλοῖς πενίας αἴτιον  διὰ   τὸ πλῆθος ἑστιᾶν οὐκ ἄνευ
[2, 17]   πρὸς ἐκδρομὴν μὲν οὐδεὶς ἐθάρρει  διὰ   τὸ πλῆθος τῶν ἐφεστώτων, διιστάμενοι
[2, 22]   ὥστε τοὺς ἄρχοντας τοῦ ἔθνους  διὰ   τὸ πλῆθος τῶν φονευομένων καὶ
[2, 18]   οὔτε δῆσαι, τάχα μὲν καὶ  διὰ   τὸ σφέτερον πλῆθος ὑπερορῶντες αὐτῶν
[2, 7]   νομίζειν, βόας δὲ μεταβολὴν πραγμάτων  διὰ   τὸ τὴν χώραν ἀροτριῶντας ἀλλάσσειν·
[2, 1]   κατολοφυρόμενοι τοὺς κολασθέντας ὑπὸ Ἡρώδου  διὰ   τὸν ἐκκοπέντα χρυσοῦν ἀετὸν τῆς
[2, 12]   μὲν ἔλεγον τῆς ταραχῆς Σαμαρέας  διὰ   τὸν φόνον, αἴτιον δὲ τῶν
[2, 15]   Τούτοις τὸ στασιῶδες ἠπείθει, καὶ  διὰ   τοὺς ἀπολωλότας τὸ πλῆθος ἔρρεπεν
[2, 14]   Ῥωμαίοις περισώζειν τὴν πόλιν, μᾶλλον  διὰ   τοὺς πολλοὺς ἀκαταιτιάτους συγγνῶναι καὶ
[2, 19]   τὴν πόλιν παρέλαβεν· ἀλλ' οἶμαι  διὰ   τοὺς πονηροὺς ἀπεστραμμένος θεὸς
[2, 2]   Τήν γε μὴν ἐπιδιαθήκην ἠξίου  διὰ   τοῦτο μάλιστα εἶναι κυρίαν, ὅτι
[2, 15]   τοῦ θεοῦ θησαυρῶν ἐφιέμενος καὶ  διὰ   τοῦτο παρελθεῖν ἐπιθυμῶν εἰς τὴν
[2, 5]   κτῆμα δὲ ἦν Πτολεμαίου καὶ  διὰ   τοῦτο ὑπὸ τῶν Ἀράβων διηρπάσθη
[2, 16]   εὐδαιμονίαν. Καὶ τοῦθ' ὑπομένουσιν οὐ  διὰ   φρονημάτων μαλακίαν οὐδὲ δι' ἀγένειαν,
[2, 18]   θρασυτέρους ἀπεσκευάσαντο, τοὺς δὲ φοβεροὺς  διὰ   φυλακῆς εἶχον, αἵ τε λοιπαὶ
[2, 3]   ἀπιέναι μηδ' ἐμποδὼν αὐτοῖς γενέσθαι  διὰ   χρόνου πολλοῦ κομιζομένοις τὴν πάτριον
[2, 21]   λοχήσας περιορῶντα τοὺς λῃστὰς  διαβάλλοι   πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους. Ἔπειτα διεφήμιζεν
[2, 6]   γάρ, ὡς οἱ νῦν στασιώδεις  διαβαλλόμενοι   καὶ πολεμικοὶ φέρειν οἴδασιν μετρίους
[2, 21]   γοῦν ἔπεμπεν ἀγγέλους εἰς Ἱεροσόλυμα  διαβάλλων   τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ τῷ μεγέθει
[2, 12]   ἀνηκέστου πάθους εἰς τὴν Γαλιλαίαν  διαβάντα   τιμωρήσασθαι τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου·
[2, 9]   Τοῦτό τις τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ  διαγγέλλει   τῷ Τιβερίῳ, καὶ ὃς ἀγανακτήσας
[2, 2]   Ἀρχελάῳ, μέχρι δὲ τῆς Καίσαρος  διαγνώσεως   ἠρεμήσειν ὑπέσχετο καὶ διέτριβεν ἐπὶ
[2, 14]   Νέρωνα διαλεξομένους περὶ τῶν δικαίων.  ~(Διαδεξάμενος   δὲ παρὰ τούτου τὴν ἐπιτροπὴν
[2, 16]   μένει διὰ παντός, καὶ τοὺς  διαδεξομένους   εἰκὸς ἐλεύσεσθαι μετριωτέρους· κινηθέντα δ'
[2, 12]   Ἀγρίππα· τῆς δ' ἄλλης ἐπαρχίας  διαδέχεται   τὴν ἐπιτροπὴν ἀπὸ Ἀλεξάνδρου Κουμανός,
[2, 4]   Τότε μὲν οὖν ἑαυτῷ περιτίθησιν  διάδημα,   διέμεινεν δ' ὕστερον οὐκ ὀλίγον
[2, 1]   ἐν Ἱεριχοῦντι τῆς στρατιᾶς τὸ  διάδημα   περιαπτούσης αὐτῷ δεδέχθαι· τοῦ μέντοι
[2, 4]   μεγέθει πεποιθὼς περιτίθησιν μὲν ἑαυτῷ  διάδημα,   περιιὼν δὲ μεθ' ὧν συνήθροισεν
[2, 2]   ὑποπέμψας τοὺς περιθήσοντας αὐτῷ τὸ  διάδημα,   προκαθίσας δ' ἐπὶ τοῦ θρόνου
[2, 6]   ὑπομεῖναι τῆς πικρᾶς δουλείας καὶ  διαδοχὴν   αὐθαίρετον· Ἀρχέλαον γοῦν τὸν τηλικούτου
[2, 1]   ἂν αὐτῷ Καῖσαρ ἐπικυρώσῃ τὴν  διαδοχήν,   καὶ κατὰ τὰς διαθήκας
[2, 8]   γάμον καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ  διαδοχὴν   οὐκ ἀναιροῦντες, τὰς δὲ τῶν
[2, 8]   οἴονται τοῦ βίου μέρος, τὴν  διαδοχήν,   τοὺς μὴ γαμοῦντας, μᾶλλον δέ,
[2, 2]   μὲν δοκεῖν συναγωνιούμενοι περὶ τῆς  διαδοχῆς   Ἀρχελάῳ, τὸ δ' ἀληθὲς κατηγορήσοντες
[2, 2]   ὡς ἄξιος εἴη τῆς πατρῴας  διαδοχῆς,   οὐ μήν τι βέβαιον ἀπεφήνατο.
[2, 2]   Καίσαρος ἀκοῶν, ὃν δικαστὴν τῆς  διαδοχῆς   οὐ περιέμεινεν, εἴ γε μετὰ
[2, 16]   οἱ τὸ μὲν ὑπακούειν ἐκ  διαδοχῆς   παρειληφότες, τοῖς πράγμασιν δὲ τῶν
[2, 6]   αὐτῷ καὶ συνεύξασθαι περὶ τῆς  διαδοχῆς.   Τὸν δ' ὥσπερ ἀγωνιάσαντα, μὴ
[2, 2]   ἐν ταῖς διαθήκαις καταστῆσαί τινα  διάδοχον,   εἴτε καὶ πάσῃ τῇ γενεᾷ
[2, 2]   ἔγραφεν ἐν ταῖς ἐπιδιαθήκαις ᾔδει  διάδοχον,   καὶ ταῦτα μηδὲν τὸν ἐν
[2, 12]   τελευτᾷ καταλιπὼν Νέρωνα τῆς ἀρχῆς  διάδοχον,   ὃν ταῖς Ἀγριππίνης τῆς γυναικὸς
[2, 17]   μέχρις ἀντ' αὐτοῦ πέμψει Καῖσαρ  διάδοχον·   πρὸς παροξυνθέντες ἐβλασφήμουν εἰς
[2, 2]   ἐν αὐτῇ Καίσαρα καθίστατο τοῦ  διαδόχου·   γὰρ σωφρονῶν ὥστε τῷ
[2, 18]   τιμὴ καὶ παρὰ τῶν  διαδόχων,   οἳ καὶ τόπον ἴδιον αὐτοῖς
[2, 1]   πρὶν δι' ὅλου τοῦ πλήθους  διαδραμεῖν   τὴν νόσον ὑποπέμπει μετὰ σπείρας
[2, 17]   ἀποκρυπτομένων. Καὶ διεσώθησαν ὀλίγοι λάθρα  διαδράντες   εἰς Μασάδαν, σὺν οἷς Ἐλεάζαρος
[2, 20]   ἦν οὗτος Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως,  διαδράντες   ἐκ τῆς πόλεως ᾤχοντο πρὸς
[2, 16]   καὶ τίσιν ἐπιχειρεῖτε πολεμεῖν, πρῶτον  διαζεύξω   τὴν συμπλοκὴν τῶν προφάσεων. Εἰ
[2, 21]   ἦσαν ἑξακόσιοι. Μὴ δυνάμενοι δὲ  διαθέσθαι   κρύφα τὴν ἁρπαγὴν πάντα πρὸς
[2, 6]   ἕκαστος τὸ καταλειφθὲν ἐν ταῖς  διαθήκαις   ἐκομίζετο. Δυσὶ δ' αὐτοῦ θυγατράσι
[2, 2]   εἴτε χρὴ τῶν ἐν ταῖς  διαθήκαις   καταστῆσαί τινα διάδοχον, εἴτε καὶ
[2, 6]   οἷς βασιλεὺς ἐν ταῖς  διαθήκαις   κατέλιπεν Ἰαμνείας τε καὶ Ἀζώτου
[2, 2]   ταῦτα μηδὲν τὸν ἐν ταῖς  διαθήκαις   μέμψασθαι δυνάμενος, ἃς ἔγραψεν ὑγιαίνων
[2, 1]   διαδοχήν, καὶ κατὰ τὰς  διαθήκας   τῶν ὅλων δεσπότης· Οὐδὲ γὰρ
[2, 2]   τῆς ἐπιδιαθήκης κυριωτέραν εἶναι τὴν  διαθήκην,   ἐν βασιλεὺς αὐτὸς ἐγέγραπτο.
[2, 8]   ἔξω μένοντι τὴν αὐτὴν ὑποτίθενται  δίαιταν   ἀξινάριόν τε καὶ τὸ προειρημένον
[2, 8]   Ἑλλήνων ἀποφαίνονται τὴν ὑπὲρ ὠκεανὸν  δίαιταν   ἀποκεῖσθαι καὶ χῶρον οὔτε ὄμβροις
[2, 18]   ἀφώρισαν, ὅπως καθαρωτέραν ἔχοιεν τὴν  δίαιταν   ἧττον ἐπιμισγομένων τῶν ἀλλοφύλων, καὶ
[2, 8]   δὲ καὶ ἕτερον Ἐσσηνῶν τάγμα,  δίαιταν   μὲν καὶ ἔθη καὶ νόμιμα
[2, 8]   δῷ, πρόσεισιν μὲν ἔγγιον τῇ  διαίτῃ   καὶ καθαρωτέρων τῶν πρὸς ἁγνείαν
[2, 8]   ἔτη, διὰ τὴν ἁπλότητα τῆς  διαίτης   ἔμοιγε δοκεῖν καὶ τὴν εὐταξίαν,
[2, 16]   καὶ ψυχαῖς ἄμεινον ὑμῶν πολλῷ  διακείμενοι   πρὸς μοῖραν ὀλίγην τῆς Ῥωμαίων
[2, 17]   δωρεάς, Καὶ οὐ μόνον οὐ  διακεκωλυκέναι   θυσίας τινῶν, τοῦτο μὲν γὰρ
[2, 6]   τε Περαία καὶ Γαλιλαία, πρόσοδος  διακόσια   τάλαντα, Βατανέα δὲ καὶ Τράχων
[2, 16]   ὅπλων. Τοιγαροῦν ὑπὸ χιλίοις καὶ  διακοσίοις   στρατιώταις δουλεύουσιν, ὧν ὀλίγου δεῖν
[2, 18]   Ῥωμαίους ἠμύναντο προσιόντας καὶ πρὸς  διακοσίους   αὐτῶν ἀνεῖλον, περιελθόντων δὲ καὶ
[2, 15]   δὲ τοῖς ὕπερθεν βέλεσιν καὶ  διακόψαι   τὸ τοὺς στενωποὺς ἐμφράξαν πλῆθος
[2, 19]   ὁδὸν ἀπογνοὺς δρασμὸν ἐβουλεύετο καὶ  διακρίνας   τοὺς εὐψυχοτάτους στρατιώτας ὡσεὶ τετρακοσίους
[2, 14]   ἀμήχανον δὲ τῶν ἡμαρτηκότων τὴν  διάκρισιν   ἑκάστου μετανοοῦντος καὶ δι'
[2, 14]   συμβολή. Προσελθὼν δὲ Ἰούκουνδος  διακωλύειν   τεταγμένος ἱππάρχης τήν τε γάστραν
[2, 14]   τὸν Φλῶρον ἀργυρίου ταλάντοις ὀκτὼ  διακωλῦσαι   τὸ ἔργον. δὲ πρὸς
[2, 18]   ὀλίγους μὲν ἐν ταῖς δυσχωρίαις  διαλαθεῖν,   ἀναιρεθῆναι δὲ ὑπὲρ δισχιλίους. ~(Γάλλος
[2, 13]   σκεδασθὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτῶν ἕκαστον  διαλαθεῖν.   (Κατεσταλμένων δὲ καὶ τούτων ὥσπερ
[2, 17]   τὸν τῆς βασιλικῆς αὐλῆς εὔριπον  διαλανθάνων   ἁλίσκεται καὶ πρὸς τῶν λῃστῶν
[2, 21]   Τιβεριεῖς ἀθροίσας Ἰώσηπος ἐπειρᾶτο  διαλέγεσθαι   περὶ τῶν ἐπεσταλμένων, ὑποπέμψας ὁπλίτας
[2, 21]   κελεύσωσιν πάντα ποιήσειν, εἰ τοὺς  διαλεξομένους   ἡσυχῆ πέμψειαν εἴσω πρὸς αὐτόν.
[2, 13]   γνωρίμους ἔπεμψεν πρέσβεις ἐπὶ Νέρωνα  διαλεξομένους   περὶ τῶν δικαίων. ~(Διαδεξάμενος δὲ
[2, 16]   ποῦ μὲν στόλος ὑμῖν  διαληψόμενος   τὰς Ῥωμαίων θαλάσσας; ποῦ δ'
[2, 12]   φόνου· μόνως γὰρ ἂν οὕτως  διαλυθῆναι   πρὸ πολέμου τὸ πλῆθος. Κουμανὸς
[2, 2]   οὐ μήν τι βέβαιον ἀπεφήνατο.  Διαλύσας   δὲ τοὺς συνέδρους ἐκείνης τῆς
[2, 8]   ἐν τῷ ζῆν, μετὰ τὴν  διάλυσιν   ἀθάνατον τιμωρίαν ὑφέξειν. Ταῦτα μὲν
[2, 20]   ταύτῃ πλεῖστα κατορθώσει, κἂν τἆλλα  διαμαρτάνῃ.   Συνιδὼν δὲ ὅτι τοὺς μὲν
[2, 2]   Ῥωμαίων διοικουμένης, εἰ δὲ τοῦτο  διαμαρτάνοι,   βασιλεύειν Ἀντίπαν ἤθελεν. (Συνήργει δ'
[2, 9]   μησὶν ἓξ καὶ ἡμέραις δύο,  διαμείναντες   ἐν ταῖς τετραρχίαις τε
[2, 17]   μήποτε τροφὴ τῷ πυρὶ λείποι,  διαμένει   γὰρ ἄσβεστον ἀεί, τοὺς μὲν
[2, 8]   τὰς δὲ ψυχὰς ἀθανάτους ἀεὶ  διαμένειν,   καὶ συμπλέκεσθαι μὲν ἐκ τοῦ
[2, 18]   ὅλον τὸ ἔθνος ἐξαγριοῦται, καὶ  διαμερισθέντες   τάς τε κώμας τῶν Σύρων
[2, 8]   ἑκατέρῳ προσιέναι. Ψυχῆς τε τὴν  διαμονὴν   καὶ τὰς καθ' ᾅδου τιμωρίας
[2, 2]   εἴτε καὶ πάσῃ τῇ γενεᾷ  διανεῖμαι   τὴν ἀρχήν· ἐδόκει γὰρ ἐπικουρίας
[2, 3]   γνήσιος ἐξ αὐτῆς Ἰουδαίας λαός.  Διανείμαντες   δὲ σφᾶς αὐτοὺς εἰς τρία
[2, 17]   ἣν οἱ βασιλικοὶ κατέφυγον, καὶ  διανείμαντες   σφᾶς αὐτοὺς εἰς τέσσαρα μέρη
[2, 6]   ἕνεκα, Ἀρχελάῳ τε συναγωνίσασθαι, κἂν  διανέμῃ   τὸν Ἡρώδου Καῖσαρ οἶκον πᾶσι
[2, 21]   κοιμώμενος ἤδη προσφερομένου τοῦ πυρὸς  διανίσταται,   Καὶ παραινούντων φεύγειν τῶν τεσσάρων,
[2, 21]   καὶ προσκεψάμενοι τοῦ Ἰωσήπου τὴν  διάνοιαν,   ὅτι μέλλοι τὸν πόνον αὐτῶν
[2, 1]   τὸ πλῆθος εὐθέως ἀπεπειρᾶτο τῆς  διανοίας   αὐτοῦ μεγάλοις αἰτήμασιν· οἱ μὲν
[2, 8]   ἐν καλῷ τίθενται λευχειμονεῖν τε  διαπαντός.   Χειροτονητοὶ δ' οἱ τῶν κοινῶν
[2, 21]   πόλεως. (Ὁ δὲ Ἰώσηπος πολλὰ  διαπειλησάμενος   αὐτοῖς καὶ κατονειδίσας, εἰ πρῶτον
[2, 17]   γὰρ ἦν τῶν Ῥωμαίων ἔπαρχος,  διαπέμπονται   πρὸς τοὺς περὶ τὸν Ἐλεάζαρον
[2, 16]   παραίνεσιν ταῦτα φρονεῖν, ἐμοὶ δὲ  διαπίπτει   καὶ πρὸς τοὺς ἀκούειν ἐθέλοντας
[2, 12]   λόγον ὑπὲρ τῶν γεγενημένων. Ταῦτα  διαπραξάμενος   ἀπὸ Λύδδων ἀνέβαινεν εἰς Ἱεροσόλυμα,
[2, 1]   πένθος οὐχ ὑπεσταλμένον, ἀλλ' οἰμωγαὶ  διαπρύσιοι   καὶ θρῆνος ἐγκέλευστος κοπετοί τε
[2, 14]   συνδραμόντες εἰς τὸ ἱερὸν βοαῖς  διαπρυσίοις   τὸ Καίσαρος ἀνεκάλουν ὄνομα καὶ
[2, 13]   τοὺς στρατιώτας ἀναιρεῖ συχνούς, ὧν  διαρπαγῆναι   συνέβη καὶ τὰς οὐσίας. Μενούσης
[2, 21]   προφέρω τὰ κεκομισμένα καὶ παρέχω  διαρπάζειν·   εἰ μὴ καλῶς ὑμῖν ἐβουλευσάμην,
[2, 18]   ἀλλὰ καὶ τὰς κτήσεις αὐτῶν  διαρπάζειν   καὶ τὰς οἰκίας καταφλέγειν. Οἱ
[2, 14]   μᾶλλον παροξυνθεὶς ἐμβοᾷ τοῖς στρατιώταις  διαρπάζειν   τὴν ἄνω καλουμένην ἀγορὰν καὶ
[2, 18]   τὰ μὲν ἐφῆκεν τοῖς στρατιώταις  διαρπάζειν,   τὸ δὲ ἄστυ καίτοι θαυμάσας
[2, 21]   ὀλίγας Σεπφωρίταις συναποστᾶσαν εὑρὼν ἐπέτρεψεν  διαρπάσαι   τοῖς στρατιώταις. Συναγαγὼν μέντοι πάντα
[2, 18]   ταῖς γενεαῖς καὶ τὴν πόλιν  διαρπάσαντες   ἐνέπρησαν· δὲ ἀριθμὸς τῶν
[2, 17]   ἐκδραμεῖν διέφθειραν, καὶ τὰς ἀποσκευὰς  διαρπάσαντες   ἐνέπρησαν τὸ στρατόπεδον. Ταῦτα μὲν
[2, 18]   Ἔπειτα τὴν χώραν καταδραμὼν καὶ  διαρπάσας   μὲν πᾶν τὸ προσπῖπτον καταφλέξας
[2, 21]   καταλιπόντων Ἰωάννην τάς τε οὐσίας  διαρπάσειν   καὶ τὰς οἰκίας ἅμα ταῖς
[2, 8]   ἐσθῆτας οὔτε ὑποδήματα ἀμείβουσι πρὶν  διαρραγῆναι   τὸ πρότερον παντάπασιν δαπανηθῆναι
[2, 19]   ὁρμῆς τοῖς Ῥωμαίοις προσέπεσον, ὡς  διαρρῆξαι   τὰς τάξεις αὐτῶν καὶ διὰ
[2, 19]   βαρεῖς καὶ δεδοικότες τὴν τάξιν  διασπᾶν,   τοὺς δὲ Ἰουδαίους ὁρῶντες κούφους
[2, 19]   εἰς τὰς οἰκίας, αὐτοὶ δὲ  διαστάντες   ἀπὸ τῶν πύργων τοὺς ἀποπειρωμένους
[2, 15]   ἐπιστραφεὶς εἶργεν τῆς ὁρμῆς, καὶ  διαστάντες   ἐπὶ τῶν τεγῶν τοὺς Ῥωμαίους
[2, 16]   ἀπὸ Ῥωμαίων γῆς καὶ θαλάσσης  διάστημα   φῦλά τε Λουσιτανῶν καὶ Καντάβρων
[2, 16]   δ' ὅλον αὐτῶν ἔθνος φυγῇ  διασώζεται.   Σκέψασθε δὲ καὶ τὸ Βρεττανῶν
[2, 11]   καλουμένην. Καὶ τῷ μὲν δήμῳ  διατάγματι   τὴν δωρεὰν ἐδήλου, τοῖς ἄρχουσιν
[2, 19]   ἥτις ἦν τριακὰς Ὑπερβερεταίου μηνός,  διατάξας   τὴν στρατιὰν εἰσῆγεν εἰς τὴν
[2, 17]   σοφιστὴν ἔβαλλον, οἰόμενοι τούτου καταλυθέντος  διατρέψειν   ὅλην τὴν στάσιν, πρὸς ὀλίγον
[2, 16]   ἀδικουμένων ἡσύχιον τοῖς ἀδικοῦσι γίνεται  διατροπή.   Φέρε δ' εἶναι τοὺς Ῥωμαίων
[2, 21]   ψυχῆς παραστήματι καὶ πολέμων ἐμπειρίᾳ  διαφέροντας   ἐξελέγετο, μέχρι καὶ τετρακοσίων ἀνδρῶν
[2, 18]   ῥώμῃ δὲ σώματος καὶ τόλμῃ  διαφέρων   ἐπὶ κακῷ τῶν ὁμοφύλων ἀμφοτέροις
[2, 18]   τὴν Καισάρειαν· καὶ γὰρ τοὺς  διαφεύγοντας   Φλῶρος συλλαβὼν κατῆγεν δεσμώτας
[2, 10]   ἑτοίμως ἐπιδώσω τὴν ἐμαυτοῦ ψυχήν”  διαφῆκεν   τὸ πλῆθος πολλὰ κατευχομένων αὐτῷ,
[2, 19]   κώμας ἐφ' ἁρπαγὴν σίτου πολλοὺς  διαφῆκεν   τῶν στρατιωτῶν· τῇ τετάρτῃ δέ,
[2, 3]   Φασάηλος ἐπώνυμον ἔχων ἀδελφὸν Ἡρώδου  διαφθαρέντα   ὑπὸ Πάρθων, ἐντεῦθεν κατέσειεν τοῖς
[2, 19]   τὴν στρατιὰν ἀνθέλκοντα περικόπτειν προσέταξεν.  Διαφθαρέντων   δὲ τῶν τε ὀρέων καὶ
[2, 19]   φάλαγγος ἐκσειόμενοι κατέπιπτον, μέχρι πολλῶν  διαφθαρέντων,   ἐν οἷς ἦν Πρῖσκος μὲν
[2, 13]   μὲν Αἰγύπτιον φυγεῖν μετ' ὀλίγων,  διαφθαρῆναι   δὲ καὶ ζωγρηθῆναι πλείστους τῶν
[2, 19]   Ἱεροσόλυμα. Πεντήκοντα δὲ τῶν παραφανέντων  διαφθείρας   καὶ τὸ ἄστυ κατακαύσας ἐχώρει
[2, 3]   περισχόντες τὰ βασίλεια πάντας ἠπείλουν  διαφθείρειν,   εἰ μὴ θᾶττον ἀπίοιεν· ὑπισχνοῦντο
[2, 8]   καὶ λιμῷ τὸ σῶμα τηκόμενος  διαφθείρεται.   Διὸ δὴ πολλοὺς ἐλεήσαντες ἐν
[2, 8]   δ' ἐκκριθεὶς οἰκτίστῳ πολλάκις μόρῳ  διαφθείρεται·   τοῖς γὰρ ὅρκοις καὶ τοῖς
[2, 1]   οἳ θύουσιν ἑκάστοις ἐξαίφνης προσπεσόντες  διαφθείρουσι   μὲν περὶ τρισχιλίους, τὸ δὲ
[2, 21]   μὲν ἀπάταις τοὺς δὲ χρήμασι  διαφθείρων   ἀνέπειθεν ἀποστῆναι Ἰωσήπου. Καὶ γνοὺς
[2, 8]   τέχνας ἴσασιν ὑπὸ τῶν ἐπιμελητῶν  διαφίενται,   καὶ μέχρι πέμπτης ὥρας ἐργασάμενοι
[2, 20]   ταξιάρχους. Στρατιωτῶν τε γὰρ ἀπεδείκνυεν  διαφοράς,   καὶ τούτους μὲν ὑπέτασσεν δεκαδάρχαις
[2, 7]   ἐτεκμήρατο μὲν τάχιστα καὶ τὰς  διαφορὰς   τοῦ προσώπου τό τε ὅλον
[2, 16]   ἅπαντας πολεμησάντων ὑμῶν κατασφάξουσιν οἱ  διάφοροι,   καὶ δι' ὀλίγων ἀνδρῶν κακοβουλίαν
[2, 21]   τῶν τειχῶν ἔτι βλασφημοῦντες οἱ  διάφοροι   καὶ διὰ τὴν ἔκπληξιν πάντα
[2, 18]   Ἰουδαίων, Κατιδόντες δὲ αὐτοὺς οἱ  διάφοροι   παραχρῆμα ἀνεβόων πολεμίους καὶ κατασκόπους
[2, 8]   προγινώσκειν ὑπισχνοῦνται, βίβλοις ἱεραῖς καὶ  διαφόροις   ἁγνείαις καὶ προφητῶν ἀποφθέγμασιν ἐμπαιδοτριβούμενοι·
[2, 21]   ποτὲ φίλον τὸν ὑμῖν  διάφορον   κέρδος τὸ φέρον τῷ
[2, 21]   τέσσαρες πόλεις εὐθέως πρὸς τοὺς  διαφόρους   ἀπέστησαν ἐλθόντας, Σέπφωρίς τε καὶ
[2, 13]   μικρὰ ξιφίδια, τούτοις ἔνυττον τοὺς  διαφόρους,   ἔπειτα πεσόντων μέρος ἐγίνοντο τῶν
[2, 13]   προσδεχομένου. Προεσκοποῦντο δὲ πόρρωθεν τοὺς  διαφόρους,   καὶ οὐδὲ τοῖς φίλοις προσιοῦσιν
[2, 17]   γὰρ ἄσβεστον ἀεί, τοὺς μὲν  διαφόρους   τῆς θρησκείας ἐξέκλεισαν, τῷ δ'
[2, 18]   δὲ ἐπὶ τὰς σφαγὰς τῶν  διαφόρων   καὶ τοὺς πάλαι πρᾳοτάτους πάνυ
[2, 7]   καὶ κατὰ μνήμην τῶν πάλαι  διαφορῶν   οὐ μόνον Ἰουδαίοις ἀλλὰ καὶ
[2, 20]   ἑκάστῃ πόλει δικαστὰς τῶν εὐτελεστέρων  διαφόρων·   τὰ γὰρ μείζω πράγματα καὶ
[2, 8]   καὶ ταῖς ἑβδομάσιν ἔργων ἐφάπτεσθαι  διαφορώτατα   Ἰουδαίων ἁπάντων· οὐ μόνον γὰρ
[2, 19]   δὲ Βόρκιος τρωθεὶς ἔφθη  διαφυγεῖν·   τοῦ δήμου δὲ τοὺς ἀγανακτήσαντας
[2, 17]   παρεφύλαττον, μή τις τῶν στρατιωτῶν  διαφύγοι.   Τὸν δὲ Μανάημον τε
[2, 21]   νεωτεριζομένων κατὰ τὴν χώραν  διαχρήσαιτό   που τὸν στρατηγὸν ἐκβοηθοῦντα λοχήσας
[2, 16]   δὴ κωλύει ταῖς ἑαυτῶν χερσὶν  διαχρήσασθαι   τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ τὴν
[2, 20]   μελέτῃ τῶν ὅπλων, τὴν μὲν  διδασκαλίαν   ἀπέγνω τῇ χρείᾳ διωκομένην, τὸ
[2, 7]   τὴν βασιλείαν ἐπιστάμενος, ὑφ' οὗ  διδαχθεὶς   ἔλεγεν, ὡς οἱ πεμφθέντες ἐπὶ
[2, 17]   πρὸς τῷ μηδὲ πιστεύειν εἰ  διδοῖτο.   Καταλιπόντες δὴ τὸ στρατόπεδον ὡς
[2, 8]   σκαλίδι, τοιοῦτον γάρ ἐστιν τὸ  διδόμενον   ὑπ' αὐτῶν ἀξινίδιον τοῖς νεοσυστάτοις,
[2, 14]   ἐσπούδασαν τιμὴν πολλαπλασίονα τῆς ἀξίας  διδόντες·   ὡς δ' ὑπερορῶν τὰς δεήσεις
[2, 7]   ἄνθρωπον τὴν τῆς ὁμοιότητος ἀπάτην,  διδοὺς   δέ τι καὶ πίστεως ταῖς
[2, 8]   οὔτε πωλοῦσιν, ἀλλὰ τῷ χρῄζοντι  διδοὺς   ἕκαστος τὰ παρ' αὐτῷ τὸ
[2, 9]   παίειν τοὺς κεκραγότας ἐγκελευσάμενος σύνθημα  δίδωσιν   ἀπὸ τοῦ βήματος. Τυπτόμενοι δὲ
[2, 13]   (Τὴν μὲν οὖν μικρὰν Ἀρμενίαν  δίδωσιν   βασιλεύειν Ἀριστοβούλῳ τῷ Ἡρώδου, τῇ
[2, 6]   μὲν ἥμισυ τῆς βασιλείας Ἀρχελάῳ  δίδωσιν   ἐθνάρχην προσειπών, ὑποσχόμενος δὲ καὶ
[2, 6]   τετραρχίας δυσὶν ἑτέροις παισὶν Ἡρώδου  δίδωσιν,   τὴν μὲν Φιλίππῳ, τὴν δὲ
[2, 9]   ὡς ἀποκρίνασθαι δῆθεν αὐτοῖς θέλων,  δίδωσιν   τοῖς στρατιώταις σημεῖον ἐκ συντάγματος
[2, 15]   ἔτι συγκαλούντων τὸ πλῆθος προπέμψας  διεδήλου   τοῖς τῶν σπειρῶν ἑκατοντάρχοις, ὅπως
[2, 19]   ἔκπληξις κατέλαβεν· ἤδη δὲ πολλοὶ  διεδίδρασκον   ἀπὸ τῆς πόλεως ὡς ἁλωσομένης
[2, 21]   χαρίζεσθαι. Νύκτωρ εἰς τὰς κώμας  διέδραμον   καὶ πᾶσιν ἐνεδείκνυντο τὸν Ἰώσηπον
[2, 7]   ἐπιβουλὰς φυλασσόμενον· ἧττον γὰρ ἐπιχειρεῖσθαι  διεζευγμένους.   Ἀπολαβόμενος οὖν αὐτὸν κατ' ἰδίαν
[2, 16]   ἑπτὰ δὲ μῆκος ἡμερῶν χώραν  διειληφότες,   τραχυτέραν τε καὶ πολλῷ τῆς
[2, 9]   ἡμέρας καὶ νύκτας ἴσας ἀκίνητοι  διεκαρτέρουν.   (Τῇ δ' ἑξῆς Πιλᾶτος
[2, 3]   τάλαντα διήρπασαν, ὧν ὅσα μὴ  διεκλάπη   Σαβῖνος ἤθροισεν. (Ἰουδαίους δὲ
[2, 4]   σῖτα δ' οὗτοι καὶ ὅπλα  διεκόμιζον   τῷ τάγματι. Τὸν μὲν οὖν
[2, 15]   τοῦ ἱεροῦ πρὸς τὴν Ἀντωνίαν  διέκοψαν.   Τοῦτ' ἔψυξεν τὴν Φλώρου πλεονεξίαν·
[2, 2]   τὸ πρεσβεῖον καὶ τὰς ἐπιδιαθήκας  διεκρούσατο.   Μεθίστατο δὲ ἐν Ῥώμῃ πάντων
[2, 17]   μὲν εἰς τοὺς ὑπονόμους καταδύντες  διελάνθανον,   οἱ δὲ σὺν τοῖς βασιλικοῖς
[2, 18]   τὸν πατέρα τῆς πολιᾶς ἐπισπασάμενος  διελαύνει   τῷ ξίφει, μεθ' ὃν οὐκ
[2, 17]   Οὔτε δὲ νυκτὸς οὔτε ἡμέρας  διέλειπεν   συμβολὴ τῶν μὲν στασιαστῶν
[2, 18]   φθάσαι τοὺς πολεμίους. δὲ  διελθὼν   πᾶσαν τὴν γενεὰν καὶ περίοπτος
[2, 12]   Γαλιλαίου παραπολέσθαι. Τούτοις πεισθέντες Ἰουδαῖοι  διελύθησαν·   Ἐτράποντο δὲ πολλοὶ πρὸς λῃστείαν
[2, 10]   παραστήματος. Καὶ τότε μὲν ἄπρακτοι  διελύθησαν.   (Ταῖς δ' ἑξῆς ἀθρόους τε
[2, 6]   μὲν οὖν Καῖσαρ ἀκούσας ἑκατέρων  διέλυσε   τὸ συνέδριον, μετὰ δ' ἡμέρας
[2, 6]   παράσχοι, τὸ δὲ λοιπὸν ἥμισυ  διελὼν   εἰς δύο τετραρχίας δυσὶν ἑτέροις
[2, 4]   Ἡρώδῃ πάλαι στρατευσαμένων συστάντες ἔνοπλοι  διεμάχοντο   τοῖς βασιλικοῖς, οἷς Ἀχίαβος ἀνεψιὸς
[2, 18]   ἴσου μοίρας πρὸς τοὺς Ἕλληνας.  Διέμεινεν   δ' αὐτοῖς τιμὴ καὶ
[2, 4]   μὲν οὖν ἑαυτῷ περιτίθησιν διάδημα,  διέμεινεν   δ' ὕστερον οὐκ ὀλίγον χρόνον
[2, 19]   ὑπεριδὼν καὶ μὴ πάνυ πιστεύσας  διεμέλλησεν,   ἕως οἱ στασιασταὶ τὴν προδοσίαν
[2, 15]   τὴν βασιλικὴν αὐλὴν ἔφθη, κἀκεῖ  διενυκτέρευσεν   μετὰ φυλακῆς δεδοικυῖα τὴν τῶν
[2, 2]   καθιστάμενον γινώσκων τὸν καθιστάντα.  (Διεξελθόντος   δὲ πάντα καὶ Νικολάου παρελθὼν
[2, 2]   λαβεῖν τοσούτους ἀνῃρηκότα; (Πολλὰ τοιαῦτα  διεξελθὼν   Ἀντίπατρος καὶ τοὺς πλείστους τῶν
[2, 10]   εἰς Τιβεριάδα τήν τε Ῥωμαίων  διεξῄει   δύναμιν καὶ τὰς Καίσαρος ἀπειλάς,
[2, 6]   κατηγόροις τὰς Ἡρώδου παρανομίας πρῶτον  διεξῄεσαν,   οὐ βασιλέα λέγοντες ἀλλὰ τῶν
[2, 16]   ἑαυτῶν συμφορὰς καὶ τὴν Φλώρου  διεξῄεσαν   ὠμότητα. Πρὸς ἣν ἠγανάκτει μὲν
[2, 13]   τὴν γυναῖκα καὶ τὴν μητέρα  διεξῆλθεν,   ἀφ' ὧν ἐπὶ τοὺς εὐγενεστάτους
[2, 7]   ἦν ἀδελφὸς Ἀρχελάου περὶ οὗ  διέξιμεν,   υἱὸς δὲ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως,
[2, 15]   Αἴγυπτον ὑπὸ Νέρωνος καὶ πεμφθέντι  διέπειν.   Τὴν ἀδελφὴν δὲ αὐτοῦ Βερνίκην
[2, 7]   Ἰουδαίους ἐξαπατήσας καὶ λαμπρῶς ἐφοδιασθεὶς  διέπλευσεν   εἰς Μῆλον· ἔνθα συναγείρας πολλῷ
[2, 21]   δύο ἡμέρας ἐφ' παρῆν  διεπράττετο,   καὶ τοὺς μὲν ἀπάταις τοὺς
[2, 14]   ἐν Συρίᾳ Κέστιος Γάλλος ἦν  διέπων   τὴν ἐπαρχίαν, οὐδὲ πρεσβεύσασθαί τις
[2, 2]   τε φρουράρχους καὶ διοικητὰς ἐπειρᾶτο  διερευνᾶν   τοὺς τῶν χρημάτων ἀναλογισμοὺς τάς
[2, 12]   ἐπειδὰν εἰς τοὺς τόπους παραγένηται,  διερευνήσειν   ἕκαστα, αὖθις δὲ παρελθὼν εἰς
[2, 15]   δὲ τὰ στέρνα τῶν ἐσθήτων  διερρηγμένων.   Ὀνομαστὶ δ' ἕκαστον τῶν γνωρίμων
[2, 12]   τινι κώμῃ τὸν ἱερὸν νόμον  διέρρηξέν   τε τὸ βιβλίον καὶ εἰς
[2, 5]   προσέλαβεν δὲ καὶ παρὰ Βηρυτίων  διερχόμενος   τὴν πόλιν χιλίους καὶ πεντακοσίους
[2, 1]   πλῆθος εἰς τὰ πλησίον ὄρη  διεσκέδασαν.   Εἵποντο δὲ Ἀρχελάου κήρυκες κελεύοντες
[2, 19]   χεῖρας ἐλθεῖν δέει τοὺς Ἰουδαίους  διεσκέδασαν,   ἐπελθόντες δὲ ἔρημον τὸ στρατόπεδον
[2, 5]   δυνάμεως τὰ στρατόπεδα τῶν Ἰουδαίων  διεσκέδασεν.   Καὶ οἱ μὲν ᾤχοντο φυγόντες
[2, 14]   Καπίτωνα ἱππέων εἰς μέσον φερομένων,  διεσκεδάσθη   πρὶν ἀσπάσασθαι τὸν Φλῶρον
[2, 18]   Οἱ μὲν οὖν λοιποὶ φεύγοντες  διεσπάρησαν,   τρεῖς δὲ ἄνδρας συλλαβόντες ἔσυρον
[2, 8]   καὶ νόμιμα τοῖς ἄλλοις ὁμοφρονοῦν,  διεστὼς   δὲ τῇ κατὰ γάμον δόξῃ·
[2, 17]   ἔρευνα δὲ τῶν ἀποκρυπτομένων. Καὶ  διεσώθησαν   ὀλίγοι λάθρα διαδράντες εἰς Μασάδαν,
[2, 17]   καὶ μέχρι περιτομῆς ἰουδαίσειν ὑποσχόμενον  διέσωσαν   μόνον, τὸ δὲ πάθος Ῥωμαίοις
[2, 17]   καὶ γενόμενος ἡγεμὼν τῆς στάσεως  διέτασσεν   τὴν πολιορκίαν. Ἀπορία δ' ἦν
[2, 20]   χρῆσθαι πολεμίῳ. (Πολλὰ τοιαῦτα παραινῶν  διετέλει.   Καὶ τὸ μὲν ἕτοιμον εἰς
[2, 18]   ἑλόμενος ἀσεβεῖν τὴν βασιλείαν διέφθειρεν·  διετέλει   τε ὠμῶς εἰς τὸ ἔθνος
[2, 2]   Καίσαρος διαγνώσεως ἠρεμήσειν ὑπέσχετο καὶ  διέτριβεν   ἐπὶ τῆς Καισαρείας. Ὡς δὲ
[2, 3]   τὴν ἀπὸ Οὐάρου βοήθειαν ἐλπίζων  διέτριβεν   τὴν πολιορκίαν. ~(Ἐν δὲ τούτῳ
[2, 17]   τεῖχος δ' ἕτερον ἔνδοθεν ἀνῳκοδομημένον  διεφάνη·   τὴν γὰρ ἐπιβουλὴν αὐτῶν προαισθόμενοι,
[2, 21]   δ' ἑκάτεροι τὸν Ἰώσηπον ἀλλήλοις  διεφέροντο.   Κἀκεῖνος θαρρῶν ἤδη τοῖς ᾠκειωμένοις,
[2, 4]   Ῥωμαίους τε καὶ τοὺς βασιλικούς,  διέφευγεν   δὲ οὐδὲ Ἰουδαίων εἴ τις
[2, 12]   καὶ τραπέντες ἐκ τοῦ ἱεροῦ  διέφευγον   εἰς τὴν πόλιν. Τοσαύτη δὲ
[2, 21]   διαβάλλοι πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους. Ἔπειτα  διεφήμιζεν   πόρρωθεν, ὡς ἄρα προδιδοίη τὰ
[2, 20]   αὖθις ὡς ὑπὸ τῶν στασιαστῶν  διεφθάρη   δηλώσομεν. Κέστιος δὲ τοὺς περὶ
[2, 4]   Τῶν μὲν οὖν Περαίων συχνοὶ  διεφθάρησαν   ἐν τῇ μάχῃ, τὸν Σίμωνα
[2, 3]   περισχεθέντες πολλοὶ μὲν ἐν αὐτῇ  διεφθάρησαν,   πολλοὶ δὲ ὑπὸ τῶν πολεμίων
[2, 17]   αὐτῶν κατελάμβανον μὴ φθάσαντας ἐκδραμεῖν  διέφθειραν,   καὶ τὰς ἀποσκευὰς διαρπάσαντες ἐνέπρησαν
[2, 19]   φθέγξασθαι τὸν μὲν Φοῖβον  διέφθειραν,   δὲ Βόρκιος τρωθεὶς ἔφθη
[2, 18]   ἐπέπεσον καὶ περὶ δισχιλίους αὐτῶν  διέφθειραν.   (Ὁ δὲ Κέστιος ἀναζεύξας ἀπὸ
[2, 19]   συχνοὺς τῶν ἱππέων καὶ πεζῶν  διέφθειραν.   Τότε μὲν οὖν ἐν τῷ
[2, 18]   γῆν ἔτεμον καὶ πολὺ πλῆθος  διέφθειραν   τῶν ἐπιχωρίων τάς τε κτήσεις
[2, 18]   ὁμοφύλους ἑλόμενος ἀσεβεῖν τὴν βασιλείαν  διέφθειρεν·   διετέλει τε ὠμῶς εἰς τὸ
[2, 13]   καὶ πεζοὺς ὁπλίτας πολὺ πλῆθος  διέφθειρεν.   (Μείζονι δὲ τούτου πληγῇ Ἰουδαίους
[2, 14]   λῃστῶν συνέλαβέν τε πλείστους καὶ  διέφθειρεν   οὐκ ὀλίγους. Ἀλλ' οὐχ
[2, 15]   αὐτῆς ᾐκίζοντο τοὺς ἁλισκομένους καὶ  διέφθειρον,   ἀλλὰ κἂν αὐτὴν ἀνεῖλον, εἰ
[2, 19]   καὶ τοὺς ὑστάτους αὐτῶν προσκείμενοι  διέφθειρον   καὶ καθ' ἑκάτερον τῆς ὁδοῦ
[2, 1]   πολλοὺς τῆς σπείρας βάλλοντες λίθοις  διέφθειρον,   δὲ χιλίαρχος ἐκφεύγει τραυματίας
[2, 18]   ἀντέσχον, ἅπαξ δ' ἐγκλίναντες ἀνέδην  διεφθείροντο.   Καὶ παντοῖος ἦν αὐτῶν ὄλεθρος,
[2, 17]   Μανάημον εἰσπεσόντες ὅθεν οἱ στρατιῶται  διέφυγον   ὅσους τε αὐτῶν κατελάμβανον μὴ
[2, 11]   ἐθῶν ἐν εἰρήνῃ τὸ ἔθνος  διεφύλαξαν.   Μετὰ ταῦτα καὶ βασιλεύων
[2, 19]   δὲ ἐπὶ τοῦ καλουμένου Σκοποῦ,  διέχει   δ' οὗτος ἑπτὰ τῆς πόλεως
[2, 18]   ὀλίγους. Καὶ Τύριοι συχνοὺς μὲν  διεχειρίσαντο,   πλείστους δ' αὐτῶν δεσμώτας ἐφρούρουν,
[2, 12]   ἐπέπυστο μετεσχηκέναι τῆς μάχης, πελέκει  διεχειρίσατο·   Δύο δ' ἑτέρους τῶν δυνατωτάτων
[2, 14]   παρὼν καὶ τῷ Κεστίῳ παρεστὼς  διεχλεύαζεν   τὰς φωνάς. γε μὴν
[2, 10]   δὲ τοῦ μεσημβρινοῦ τῷ Καρμήλῳ  διέχοντι   σταδίους ἑκατὸν εἴκοσι, τῷ δ'
[2, 14]   αὐτῶν οὕτω καλεῖται σταδίους ἑξήκοντα  διέχουσα   τῆς Καισαρείας· Οἱ δὲ περὶ
[2, 9]   φθόνῳ τὰς Ἡρώδου τοῦ τετράρχου  διήγειρεν   ἐπιθυμίας. Ἐνῆγε δὲ μάλιστα τοῦτον
[2, 7]   σε καὶ μὴ θέλουσαν. Τοῦτο  διηγησαμένη   τὸ ὄναρ μόλις δύο ἡμέρας
[2, 18]   τὰς μὲν ἡμέρας ἐν αἵματι  διῆγον,   τὰς δὲ νύκτας δέει χαλεπωτέρας·
[2, 20]   παρ' ἕκαστα τὴν Ῥωμαίων εὐταξίαν  διηγούμενος,   καὶ ὡς πολεμήσουσιν πρὸς ἄνδρας,
[2, 2]   ἡμέρας καθ' ἑαυτὸν περὶ ὧν  διήκουσεν   ἐσκέπτετο, εἴτε χρὴ τῶν ἐν
[2, 12]   Ἐκεῖθεν εἰς Λύδδα παραγενόμενος πάλιν  διήκουσεν   τῶν Σαμαρέων, καὶ μεταπεμψάμενος ὀκτωκαίδεκα
[2, 8]   εὐκλείας πρόσεισι, νομίζοντες ἀθανασίας ἀμείνονα.  Διήλεγξεν   δὲ αὐτῶν ἐν ἅπασιν τὰς
[2, 17]   ἔπειτα τὸ τῆς προφάσεως ἄλογον  διήλεγχον,   φάμενοι τοὺς μὲν προγόνους αὐτῶν
[2, 15]   πρὸς τὸ φρούριον ἐλθεῖν ἠγωνίζετο.  Διήμαρτέν   γε μὴν τῆς ἐπιβολῆς·
[2, 16]   οὐδὲ δι' ἀγένειαν, οἵ γε  διήνεγκαν   ὀγδοήκοντα ἔτη πόλεμον ὑπὲρ τῆς
[2, 16]   μέχρι τῶν ἀνιστορήτων πρότερον Βρεττανῶν  διήνεγκαν   τὰ ὅπλα. Τί οὖν; ὑμεῖς
[2, 8]   καταφαίνεται, τούτου δ' αἴτιον  διηνεκὴς   νῆψις καὶ τὸ μετρεῖσθαι παρ'
[2, 10]   δὲ συνεβούλευεν, τὸ πλέον μέντοι  διηπείλει   τήν τε Ῥωμαίων ἐπανατεινόμενος ἰσχὺν
[2, 21]   σὺν τοῖς ἄλλοις ἐκάκιζον καὶ  διηπείλουν·   καταλιπόντες δ' ἑκάτεροι τὸν Ἰώσηπον
[2, 3]   καὶ πικρῶς τὰ βασιλικὰ χρήματα  διηρεύνα,   πεποιθὼς οὐ μόνον τοῖς ὑπὸ
[2, 8]   μετ' αὐτὴν καθάπερ μεμιασμένοις ἔθιμον.  (Διῄρηνται   δὲ κατὰ χρόνον τῆς ἀσκήσεως
[2, 20]   ὅπλα, τοὺς δὲ εἰς ἐργασίαν  διῃρῆσθαι,   καὶ τοῖς τὰ σῖτα πέμπουσιν
[2, 18]   καὶ πᾶσα πόλις εἰς δύο  διῄρητο   στρατόπεδα, σωτηρία δὲ τοῖς ἑτέροις
[2, 14]   τοῖς πολιτικοῖς πράγμασιν ἔκλεπτεν καὶ  διήρπαζεν   τὰς ἑκάστων οὐσίας, οὐδὲ τὸ
[2, 18]   γὰρ οὐσίας τῶν ἀναιρεθέντων ἀδεῶς  διήρπαζον   καὶ καθάπερ ἐκ παρατάξεως τὰ
[2, 13]   εἰς τὴν χώραν κατὰ λόχους  διήρπαζόν   τε τὰς τῶν δυνατῶν οἰκίας
[2, 18]   καὶ τρισχιλίους, τὰς δὲ κτήσεις  διήρπασαν   ἁπάντων. (Ἄξιον δ' ἀφηγήσασθαι καὶ
[2, 18]   τῶν ἐπιχωρίων τάς τε κτήσεις  διήρπασαν   καὶ τὰς κώμας κατέφλεξαν. (Εἰς
[2, 12]   τινὸς δούλου Καίσαρος ἀποσκευὴν κομιζομένην  διήρπασαν   λῃσταὶ προσπεσόντες. Κουμανὸς δὲ περιπέμψας
[2, 5]   κώμην ἑτέραν ἐρυμνήν, ἣν ὁμοίως  διήρπασαν   τάς τε προσόρους πάσας ὅσαις
[2, 3]   οἱ στρατιῶται περὶ τετρακόσια τάλαντα  διήρπασαν,   ὧν ὅσα μὴ διεκλάπη Σαβῖνος
[2, 5]   διὰ τοῦτο ὑπὸ τῶν Ἀράβων  διηρπάσθη   μηνιόντων καὶ τοῖς Ἡρώδου φίλοις.
[2, 17]   διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἐφεστώτων,  διιστάμενοι   δὲ ἐπὶ τὰ θωράκια καὶ
[2, 2]   βασιλείας μόνον ἀλλὰ καὶ τοῦ  δικάζοντος   αὐτὴν Καίσαρος. Τῶν δ' ἄλλων
[2, 8]   κρίσεις ἀκριβέστατοι καὶ δίκαιοι, καὶ  δικάζουσι   μὲν οὐκ ἐλάττους τῶν ἑκατὸν
[2, 8]   Καὶ τὸ μὲν πράττειν τὰ  δίκαια   καὶ μὴ κατὰ τὸ πλεῖστον
[2, 11]   μεμφθῆναι δυνάμενον, τοσαῦτα δὲ τὰ  δίκαια   πρὸς οὓς μετὰ τῶν ὅπλων
[2, 8]   θεῖον, ἔπειτα τὰ πρὸς ἀνθρώπους  δίκαια   φυλάξειν καὶ μήτε κατὰ γνώμην
[2, 7]   αὐτῷ συνεκπλεῦσαι. Καταχθεὶς δὲ εἰς  Δικαιάρχειαν   δῶρά τε παμπληθῆ παρὰ τῶν
[2, 8]   δίχα τῶν ἐπιτρόπων. Ὀργῆς ταμίαι  δίκαιοι,   θυμοῦ καθεκτικοί, πίστεως προστάται, εἰρήνης
[2, 8]   δὲ τὰς κρίσεις ἀκριβέστατοι καὶ  δίκαιοι,   καὶ δικάζουσι μὲν οὐκ ἐλάττους
[2, 8]   τοὺς ἀδίκους καὶ συναγωνιεῖσθαι τοῖς  δικαίοις·   τὸ πιστὸν ἀεὶ πᾶσιν παρέξειν,
[2, 21]   περιειστήκει δὲ τέως τὸ πλῆθος  δικαιολογεῖσθαι   μακρότερα τοὺς εἰσελθόντας οἰόμενον.
[2, 11]   οὔτε τὴν ἐκείνων σπουδὴν ἐγκαταλιπεῖν  δίκαιον   οὔτε ἀσφαλὲς τὴν ἑαυτοῦ τύχην
[2, 16]   μηδ' ἄρξασθαι ταύτης ἀγὼν  δίκαιος.   δ' ἅπαξ χειρωθείς, ἔπειτα
[2, 16]   τοσαύταις δὲ καὶ Μακεδόνες οἱ  δικαιότερον   ὑμῶν ὀφείλοντες ἐλευθερίας ἀντιποιεῖσθαι. Τί
[2, 2]   τά τε κεφάλαια τῶν ἑαυτοῦ  δικαίων   γράψας καὶ τὸν δακτύλιον τοῦ
[2, 13]   ἐπὶ Νέρωνα διαλεξομένους περὶ τῶν  δικαίων.   ~(Διαδεξάμενος δὲ παρὰ τούτου τὴν
[2, 10]   αὐτὸν καὶ φεισάμενος ὑμῶν ἀπολοῦμαι  δικαίως.   Πολεμήσει δ' ὑμᾶς πέμψας
[2, 17]   ὡς αὐτὸς ὑπὲρ τῶν στασιαστῶν  δίκας   δώσων τετάρακτο. Καὶ γὰρ δὴ
[2, 20]   μείζω πράγματα καὶ τὰς φονικὰς  δίκας   ἐφ' ἑαυτὸν ἀναπέμπειν ἐκέλευσεν καὶ
[2, 20]   ἑπτὰ δὲ ἐν ἑκάστῃ πόλει  δικαστὰς   τῶν εὐτελεστέρων διαφόρων· τὰ γὰρ
[2, 2]   νῦν τῶν Καίσαρος ἀκοῶν, ὃν  δικαστὴν   τῆς διαδοχῆς οὐ περιέμεινεν, εἴ
[2, 6]   ἐπὶ Ῥώμης πάλιν ἄλλη συνίσταται  δίκη   πρὸς Ἰουδαίους, οἳ πρὸ τῆς
[2, 7]   μετὰ πέντε ἡμέρας ἐπὶ τὴν  δίκην   ἐκλήθη. (Ἄξιον δὲ μνήμης ἡγησάμην
[2, 12]   τῆς Συρίας, εἰς Τύρον παραγενόμενοι  δίκην   τινὰ παρὰ τῶν πορθησάντων τὴν
[2, 8]   λιμῷ τὸ σῶμα τηκόμενος διαφθείρεται.  Διὸ   δὴ πολλοὺς ἐλεήσαντες ἐν ταῖς
[2, 21]   δὴ λάθρα τῶν ἐχθρῶν βεβουλευμένων.  Διὸ   καὶ μὴ προφυλαξαμένου τέσσαρες πόλεις
[2, 13]   ἐγίνοντο τῶν ἐπαγανακτούντων οἱ πεφονευκότες,  διὸ   καὶ παντάπασιν ὑπὸ ἀξιοπιστίας ἦσαν
[2, 20]   ἐκ τῆς περὶ Ἰορδάνην Περαίας,  διὸ   καὶ Περαίτης ἐκαλεῖτο, προσέταξαν ὑποτάσσεσθαι
[2, 8]   πρότερον εἶδον εἰσίασιν ὡς συνηθεστάτους·  Διὸ   καὶ ποιοῦνται τὰς ἀποδημίας οὐδὲν
[2, 2]   δεινότητα λόγων Εἰρηναίῳ τῷ ῥήτορι,  διὸ   καὶ τοὺς νουθετοῦντας εἴκειν Ἀρχελάῳ
[2, 20]   ὑπηγμένας τῇ Ἰουδαῑ κῇ θρησκείᾳ·  Διὸ   μέγιστος αὐτοῖς ἀγὼν ἐγένετο λαθεῖν
[2, 1]   πλῆθος ἐκπολεμώσας κατασχεθείη τῷ κινήματι.  Διὸ   πειθοῖ μᾶλλον βίᾳ καταστέλλειν
[2, 16]   αὐτοὺς ὠμότητος. δὲ ὡς  διοδεύσας   πεῖραν ἱκανὴν ἔλαβεν τῆς πραότητος
[2, 16]   τὴν ἡγεμονίδα τῆς Ἑλλάδος πόλιν  διοικεῖ   τὰ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας προστάγματα.
[2, 6]   τῇ Συρίᾳ τὴν χώραν αὐτῶν  διοικεῖν   ἐπ' ἰδίοις ἡγεμόσιν· ἐπιδείξεσθαι γάρ,
[2, 18]   Γάλλον εἰς Ἀντιόχειαν, καταλέλειπτο δὲ  διοικεῖν   τὰ πράγματα τούτου τῶν ἑταίρων
[2, 20]   ἡγεῖσθαι τὴν βλάβην τῶν συνηθεστάτων·  Διοικεῖσθαι   γὰρ κάλλιστα τοὺς πολέμους παρ'
[2, 12]   Οὐάρου γενομένην τετραρχίαν. Αὐτὸς δὲ  διοικήσας   τὴν ἡγεμονίαν ἔτεσι τρισκαίδεκα, πρὸς
[2, 11]   κλήσεως ἐπικίνδυνον εἶναι· ἔπειθ' ὅτι  διοικήσει   τὴν ἀρχὴν ὥσπερ ἀγαθὸς προστάτης,
[2, 2]   μεταπεμπόμενος τούς τε φρουράρχους καὶ  διοικητὰς   ἐπειρᾶτο διερευνᾶν τοὺς τῶν χρημάτων
[2, 2]   ἕκαστος αὐτονομίας ἐπεθύμει στρατηγῷ Ῥωμαίων  διοικουμένης,   εἰ δὲ τοῦτο διαμαρτάνοι, βασιλεύειν
[2, 21]   παρὰ τῶν ὁπλιτῶν τὴν ἀσφάλειαν.  ~(Διοικοῦντι   δ' οὕτως τῷ Ἰωσήπῳ τὰ
[2, 7]   ἑωρακότας Ἀλέξανδρον καὶ σαφῶς ἐπισταμένους  διόμνυσθαι   τοῦτον εἶναι. Τό γε μὴν
[2, 15]   τὸν ἀπὸ Ἰουδαίων ἀσπασμὸν  διόρθωσιν   αὐτοῖς τῶν συμβεβηκότων τὸ μὴ
[2, 17]   ἐλπίζων τινὰ τῆς ὅλης στάσεως  διόρθωσιν·   οἱ δ' οὐ καταλῦσαι τὸν
[2, 16]   ἡμετέρων ἐγκλημάτων ταχεῖα γένοιτ' ἂν  διόρθωσις·   οὔτε γὰρ αὐτὸς ἐπίτροπος
[2, 17]   ἐφ' οὓς ὑβρίκασιν τὴν φήμην  διορθώσονται   τὴν ὕβριν. (Ἅμα ταῦτα λέγοντες
[2, 18]   Γαλιλαίας Χαβουλών, καλεῖται ἀνδρῶν,  διορίζει   δὲ ἀπὸ τοῦ ἔθνους τὴν
[2, 19]   τετρακοσίους. Τάδε μὲν οὖν ἐπράχθη  Δίου   μηνὸς ὀγδόῃ δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος
[2, 10]   καὶ τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων  δὶς   τῆς ἡμέρας θύειν ἔφασαν, εἰ
[2, 18]   μίαν ὥραν ἀποσφαγῆναι μὲν ὑπὲρ  δισμυρίους,   κενωθῆναι δὲ πᾶσαν Ἰουδαίων τὴν
[2, 9]   πεποίηκεν, ἦπου γ' ἂν ἐκεῖνον  διστάσειεν   ἐκ τετράρχου; τούτοις ἀναπεισθεὶς Ἡρώδης
[2, 21]   τῶν ἠπατημένων ἀνεχώρει καίτοι διωργισμένον,  δισχίλιοι   δ' ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν ἔνοπλοι,
[2, 4]   Κατὰ μέν γε τὴν Ἰδουμαίαν  δισχίλιοι   τῶν ὑπὸ Ἡρώδῃ πάλαι στρατευσαμένων
[2, 18]   ἑκάστη, καὶ πεντακοσίους μὲν ἐπὶ  δισχιλίοις   Ἀσκαλωνῖται, Πτολεμαεῖς δὲ δισχιλίους ἀνεῖλον
[2, 16]   κρυμῷ τοὺς ἐπιστρατεύσοντας ἀνακόπτουσαν, οὐχὶ  δισχιλίοις   Ῥωμαίων ὑπακούουσιν φρουροῖς; Οἱ δ'
[2, 18]   ἐπὶ δισχιλίοις Ἀσκαλωνῖται, Πτολεμαεῖς δὲ  δισχιλίους   ἀνεῖλον ἔδησάν τ' οὐκ ὀλίγους.
[2, 18]   ἀπολειφθεῖσιν ἀδοκήτως ἐπέπεσον καὶ περὶ  δισχιλίους   αὐτῶν διέφθειραν. (Ὁ δὲ Κέστιος
[2, 18]   δυσχωρίαις διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι δὲ ὑπὲρ  δισχιλίους.   ~(Γάλλος μὲν οὖν ὡς οὐδὲν
[2, 21]   μὴν ἠξίουν ἀποχρήσειν τὸ δόγμα·  δισχιλίους   δὲ καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας καὶ
[2, 18]   ἀπὸ δὲ τῶν λοιπῶν ἀνὰ  δισχιλίους   ἐπιλέκτους, πεζῶν τε ἓξ σπείρας
[2, 5]   τοὺς δὲ αἰτιωτάτους ἀνεσταύρωσεν περὶ  δισχιλίους.   (Ἠγγέλθη δ' αὐτῷ κατὰ τὴν
[2, 17]   ἔπεμπεν τοὺς ἐπαμυνοῦντας τῷ δήμῳ  δισχιλίους   ἱππεῖς, Αὐρανίτας τε καὶ Βαταναίους
[2, 18]   τῶν βασιλέων συμμαχίας, Ἀντιόχου μὲν  δισχιλίους   ἱππεῖς καὶ πεζοὺς τρισχιλίους τοξότας
[2, 18]   δύο τάγματα καὶ σὺν αὐτοῖς  δισχιλίους   στρατιώτας κατὰ τύχην παρόντας εἰς
[2, 21]   καταλειφθεῖσιν, ἦσαν δ' ὅσον εἰς  δισχιλίους   Σύρων φυγάδες, ἀνέστελλεν Ἰωάννης πάλιν
[2, 21]   βουλὴν οὖσαν ἑξακοσίων, περὶ δὲ  δισχιλίους   τῶν ἀπὸ τοῦ δήμου συλλαβὼν
[2, 18]   μὲν τοὺς ἴσους ἱππεῖς δὲ  δισχιλίων   ἐλάττους, εἵπετο δὲ καὶ Σόαιμος
[2, 16]   καὶ τοῦτο παρὰ Ῥωμαίοις τέτακται·  δίχα   γὰρ θεοῦ συστῆναι τηλικαύτην ἡγεμονίαν
[2, 8]   δὲ τοῖς κρατοῦσιν· οὐ γὰρ  δίχα   θεοῦ περιγενέσθαι τινὶ τὸ ἄρχειν·
[2, 8]   γὰρ κατεγνῶσθαί φασιν τὸν ἀπιστούμενον  δίχα   θεοῦ. Σπουδάζουσι δ' ἐκτόπως περὶ
[2, 20]   καὶ προθύμους ἐπὶ τὸν πόλεμον  δίχα   προστάγματος. Ὁμοίως δὲ καὶ Γίσχαλα
[2, 16]   τὸν πόλεμον οὔτε ἀποθέσθαι ῥᾴδιον  δίχα   συμφορῶν οὔτε βαστάζειν. Ἀλλὰ μὴν
[2, 18]   ἅπαντας ἀναιρεῖ, τολμήσας μὲν τοὖργον  δίχα   τῆς Ἀγρίππα γνώμης, διὰ δὲ
[2, 16]   ταῖς ἑπτακοσίαις ἔχουσα μυριάδας ἀνθρώπων  δίχα   τῶν Ἀλεξάνδρειαν κατοικούντων, ὡς ἔνεστιν
[2, 8]   συγγενεῖς μεταδόσεις οὐκ ἔξεστι ποιεῖσθαι  δίχα   τῶν ἐπιτρόπων. Ὀργῆς ταμίαι δίκαιοι,
[2, 21]   Ταχέως δὲ καὶ ταύτας προσηγάγετο  δίχα   τῶν ὅπλων καὶ χειρωσάμενος στρατηγήμασιν
[2, 1]   πρὸς θυσίαν· οὐ μὴν Ἀρχελάῳ  δίχα   φόνου καθεκτὸν ἔτι τὸ πλῆθος
[2, 16]   πεντακόσιαι τῆς Ἀσίας πόλεις; οὐ  δίχα   φρουρᾶς ἕνα προσκυνοῦσιν ἡγεμόνα καὶ
[2, 16]   οὔτε Μαρμαρίδαι, τὸ μέχρι τῆς  διψάδος   ἐκτεταμένον φῦλον, οὔθ' αἱ φοβεραὶ
[2, 20]   ὡς εἶχεν προθυμίας συνέσεως  διῴκει   τὰ πεπιστευμένα· Ἰώσηπος δὲ εἰς
[2, 19]   τελευταῖοι ἄπειρόν τι πλῆθος οἰόμενοι  διώκειν   καὶ τοὺς κατὰ πλευρὸν ἐγκειμένους
[2, 11]   δι' ἀριστοκρατίας, ὥσπερ οὖν πάλαι  διῳκεῖτο,   τὴν ἀρχὴν κρινεῖν ψήφῳ
[2, 20]   μὲν διδασκαλίαν ἀπέγνω τῇ χρείᾳ  διωκομένην,   τὸ δ' εὐπειθὲς ὁρῶν περιγινόμενον
[2, 19]   ἀφέντων. Προῆλθον δὲ τοὺς Ῥωμαίους  διώκοντες   μέχρι Ἀντιπατρίδος. Ἔπειθ' ὡς οὐ
[2, 9]   καὶ Ἡρώδης κληθεὶς Ἀντίπας,  διῴκουν   τὰς ἑαυτῶν τετραρχίας· Σαλώμη γὰρ
[2, 16]   οἷα δραπέτην ἐπὶ μιᾶς νηὸς  διώξαντες,   περὶ δὲ τῇ μικρᾷ Σαλαμῖνι
[2, 20]   ὥραν ἀδεῶς ἀπέσφαξαν. (Οἱ δὲ  διώξαντες   τὸν Κέστιον ὡς ὑπέστρεψαν εἰς
[2, 12]   πρὸς αὐτόν, ἐπικαλῶν ὅτι μὴ  διώξαντες   τοὺς λῃστὰς συλλάβοιεν. Ἔνθα τῶν
[2, 21]   πλῆθος τῶν ἠπατημένων ἀνεχώρει καίτοι  διωργισμένον,   δισχίλιοι δ' ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν
[2, 21]   Οὐ μὴν ἠξίουν ἀποχρήσειν τὸ  δόγμα·   δισχιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας
[2, 8]   ὄμνυσιν μηδενὶ μὲν μεταδοῦναι τῶν  δογμάτων   ἑτέρως ὡς αὐτὸς μετέλαβεν,
[2, 11]   ἔξωθεν καὶ τὰς ὑπ' Αὐγούστου  δοθείσας   Ἡρώδῃ Τραχωνῖτιν καὶ Αὐρανῖτιν, χωρὶς
[2, 6]   Συρίᾳ. Πρόσοδος ἦν τῆς Ἀρχελάῳ  δοθείσης   χώρας τετρακοσίων ταλάντων. Σαλώμη δὲ
[2, 21]   οἷς ὠργίζοντο πάνθ' ὁμολογήσων, ἔπειτα  δοθὲν   αὐτῷ λέγειν, ἐγὼ ταῦτα, ἔφη,
[2, 17]   ἔπεμπον ἀξιοῦντες ἐξελθεῖν ὑπόσπονδοι, καὶ  δοθὲν   μόνοις τοῖς βασιλικοῖς καὶ τοῖς
[2, 21]   ὑμῖν περιβάλωμαι τεῖχος. Εἰ μὴ  δοκεῖ,   προφέρω τὰ κεκομισμένα καὶ παρέχω
[2, 8]   τρίτον δέ, δὴ καὶ  δοκεῖ   σεμνότητα ἀσκεῖν, Ἐσσηνοὶ καλοῦνται, Ἰουδαῖοι
[2, 10]   ὕελον. Θαυμασιώτερον δὲ τούτου μοι  δοκεῖ   τὸ τὴν ὑπερχυθεῖσαν ὕελον ἐκ
[2, 16]   τὰ φρονήματα καὶ τῷ μὴ  δοκεῖν   ἀδίκως τι παθεῖν τῆς ἀμύνης
[2, 10]   τύχην, ὥστε θεὸν ἑαυτὸν καὶ  δοκεῖν   βούλεσθαι καὶ καλεῖσθαι τῶν τε
[2, 8]   τὴν ἁπλότητα τῆς διαίτης ἔμοιγε  δοκεῖν   καὶ τὴν εὐταξίαν, καταφρονηταὶ δὲ
[2, 18]   κινήματα, τὸ πλέον δὲ ἔμοιγε  δοκεῖν   οἴκτῳ πρὸς οὓς οὐδὲν ἑώρων
[2, 2]   τε καὶ γαμβροί, τῷ μὲν  δοκεῖν   συναγωνιούμενοι περὶ τῆς διαδοχῆς Ἀρχελάῳ,
[2, 8]   δυσὶν ἄλλοις ἔτεσιν τὸ ἦθος  δοκιμάζεται   καὶ φανεὶς ἄξιος οὕτως εἰς
[2, 8]   ἐκλιπεῖν ἂν τὸ γένος τάχιστα.  Δοκιμάζοντες   μέντοι τριετίᾳ τὰς γαμετάς, ἐπειδὰν
[2, 18]   γένος καὶ σύνεσιν τῶν πολιτῶν  δοκιμώτατοι   στρατιὰν αἰτοῦντες, ἵν' εἴ τι
[2, 7]   Χαλδαίων τινὰς ἐπυνθάνετο, τί σημαίνειν  δοκοῖεν.   Ἄλλων δ' ἄλλως ἐξηγουμένων Σίμων
[2, 2]   ἀδελφὸν Νικολάου Πτολεμαῖον ῥοπὴν εἶναι  δοκοῦντα   διὰ τὴν παρὰ Ἡρώδῃ πίστιν·
[2, 18]   καὶ τοὺς πάλαι πρᾳοτάτους πάνυ  δοκοῦντας   πλεονεξία· τὰς γὰρ οὐσίας
[2, 18]   καὶ γὰρ ἀπεσκευάσθαι τοὺς Ἰουδαίους  δοκοῦντες   ἕκαστοι τοὺς ἰουδαΐζοντας εἶχον ἐν
[2, 8]   Φαρισαῖοι μὲν οἱ μετὰ ἀκριβείας  δοκοῦντες   ἐξηγεῖσθαι τὰ νόμιμα καὶ τὴν
[2, 8]   ἀφορίζονται μυχὸν γέμοντα τιμωριῶν ἀδιαλείπτων.  Δοκοῦσι   δέ μοι κατὰ τὴν αὐτὴν
[2, 19]   τὴν Καινόπολιν καὶ τὸ καλούμενον  Δοκῶν   ἀγοράν, ἔπειτα πρὸς τὴν ἄνω
[2, 21]   Ἰωάννης ὄνομα, πανουργότατος μὲν καὶ  δολιώτατος   τῶν ἐπισήμων ἐν τοῖσδε τοῖς
[2, 14]   κατέχεεν οὔτε ἐν τῷ πανουργεῖν  δολιωτέρας   ὁδοὺς ἐπενόησεν. τὸ μὲν κατ'
[2, 11]   τρία καὶ μῆνας ὀκτὼ καὶ  δολοφονηθέντος   ἁρπάζεται μὲν ὑπὸ τῶν ἐν
[2, 21]   ἐνεργὸν ἕξειν ἔμελλεν ἐπέχοντος σαββάτου.  Δόλῳ   δὴ περιελθεῖν ἐπενόει τοὺς ἀποστάντας.
[2, 17]   ἱερὸν κατήρξαντο τῆς τῶν στοῶν  δομήσεως,   εἰς δὲ τὰς κώμας οἵ
[2, 8]   προειρημένον περίζωμα καὶ λευκὴν ἐσθῆτα  δόντες.   Ἐπειδὰν δὲ τούτῳ τῷ χρόνῳ
[2, 17]   Ἐλεάζαρον αὐτῷ, καὶ λόγον ἀλλήλοις  δόντες,   ὡς οὐ χρὴ Ῥωμαίων ἀποστάντας
[2, 8]   ἔρρωται παρ' αὐτοῖς ἥδε  δόξα,   φθαρτὰ μὲν εἶναι τὰ σώματα
[2, 17]   ἐβουλεύοντο περὶ τῶν ὅλων· καὶ  δόξαν   ἀποπειραθῆναι τῶν στασιαστῶν λόγοις πρὸ
[2, 6]   ἀγωνιάσαντα, μὴ νόθος υἱὸς εἶναι  δόξειεν   Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι τὴν βασιλείαν τρισχιλίων
[2, 16]   φόνῳ καταλιπεῖν ἑαυτοῖς ὑπόνοιαν ἀποστάσεως·  δόξειν   γὰρ αὐτοὶ κατάρξαι τῶν ὅπλων,
[2, 8]   διεστὼς δὲ τῇ κατὰ γάμον  δόξῃ·   μέγιστον γὰρ ἀποκόπτειν οἴονται τοῦ
[2, 21]   μὲν δὴ κενοῖς σκάφεσιν καὶ  δορυφόροις   ἑπτὰ τὸν δῆμον αἰχμαλωτισάμενος πάλιν
[2, 17]   λῃστὰς καθοπλίσας τούτοις τε χρώμενος  δορυφόροις,   οἷα δὴ βασιλεὺς ἐπάνεισιν εἰς
[2, 13]   δήμου τυραννεῖν χρώμενος τοῖς συνεισπεσοῦσιν  δορυφόροις.   Φθάνει δ' αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν
[2, 14]   προανεῖχεν ἐκ τοῦ λόχου, τοῖς  δορυφοροῦσι   δὲ πρὸς ἁρπαγὰς τῶν μετρίων
[2, 20]   καὶ τοὺς ὑπ' αὐτῷ ζηλωτὰς  δορυφόρων   ἔθεσι χρωμένους. Κατ' ὀλίγον γε
[2, 11]   προσέταξεν ἐγχαράξαντας δέλτοις χαλκαῖς τὴν  δόσιν   εἰς τὸ Καπετώλιον ἀναθεῖναι· Δωρεῖται
[2, 11]   στρατῷ καὶ γνώμαις ἀγαθαῖς πεποιθυῖα  δουλείαν   ἑκούσιον οὐχ ὑπομενεῖν. Καὶ Κλαύδιος
[2, 8]   σάρκα δεσμῶν, οἷα δὴ μακρᾶς  δουλείας   ἀπηλλαγμένας τότε χαίρειν καὶ μετεώρους
[2, 6]   προελθεῖν, ὥστε ὑπομεῖναι τῆς πικρᾶς  δουλείας   καὶ διαδοχὴν αὐθαίρετον· Ἀρχέλαον γοῦν
[2, 16]   πρότερον· γὰρ πεῖρα τῆς  δουλείας   χαλεπή, καὶ περὶ τοῦ μηδ'
[2, 16]   τὴν ἐλευθερίαν; εἰ δὲ τὸ  δουλεύειν   ἀφόρητον ἡγεῖσθε, περισσὴ πρὸς τοὺς
[2, 16]   κατὰ Ῥωμαίων ἐπαίρει; χαλεπὸν τὸ  δουλεύειν,   ἐρεῖ τις. Πόσῳ μᾶλλον Ἕλλησιν,
[2, 16]   εἴκει· μόνοι δ' ὑμεῖς ἀδοξεῖτε  δουλεύειν   οἷς ὑποτέτακται τὰ πάντα. Ποίᾳ
[2, 13]   βίαν ἀφαιρήσεσθαι λέγοντες τοὺς ἑκουσίως  δουλεύειν   προαιρουμένους. Μεριζόμενοι δὲ εἰς τὴν
[2, 16]   ἐκείνων μετριαζόντων αἰσχρὸν ὁμοίως τὸ  δουλεύειν.   Σκοπεῖτε δὲ καὶ καθ' ἕκαστον
[2, 16]   Ἰταλίας ἰδεῖν ἐν εἰρήνης προφάσει  δουλεύουσαν   τὴν ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς εὐγένειαν.
[2, 16]   καὶ Ῥωμαίων ὀκτὼ τάγμασιν δαμαζόμενοι  δουλεύουσιν   μὲν ἁλόντες, τὸ δ' ὅλον
[2, 16]   τὴν τοσαύτην Ἀσίαν κλάσαντες νῦν  δουλεύουσιν   Ῥωμαίοις, καὶ τὴν ἡγεμονίδα τῆς
[2, 16]   ὑπὸ χιλίοις καὶ διακοσίοις στρατιώταις  δουλεύουσιν,   ὧν ὀλίγου δεῖν πλείους ἔχουσι
[2, 16]   ἅπαξ χειρωθείς, ἔπειτα ἀφιστάμενος, αὐθάδης  δοῦλός   ἐστιν, οὐ φιλελεύθερος. Τότε τοιγαροῦν
[2, 12]   Βαιθωρὼ δημοσίαν ὁδὸν Στεφάνου τινὸς  δούλου   Καίσαρος ἀποσκευὴν κομιζομένην διήρπασαν λῃσταὶ
[2, 7]   ὅλον σῶμα σκληρότερόν τε καὶ  δουλοφανὲς   καταμαθὼν ἐνόησεν πᾶν τὸ σύνταγμα,
[2, 4]   Περαίαν Σίμων τις τῶν βασιλικῶν  δούλων   εὐμορφίᾳ σώματος καὶ μεγέθει πεποιθὼς
[2, 3]   καταλειφθεῖσι στρατιώταις, ἀλλὰ καὶ πλήθει  δούλων   ἰδίων, οὓς ἅπαντας ὁπλίσας ὑπηρέταις
[2, 12]   Ἀγρίππαν εἰς μείζονα βασιλείαν μετατίθησιν,  δοὺς   αὐτῷ τήν τε Φιλίππου γενομένην
[2, 14]   ὁρμὴν τοῦ πλήθους καταστείλας καὶ  δοὺς   ἔμφασιν ὡς πρὸς τὸ μέλλον
[2, 14]   συγγενέσιν, καὶ μόνος μὴ  δοὺς   τοῖς δεσμωτηρίοις ὡς πονηρὸς ἐγκατελείπετο.
[2, 8]   καὶ τὸν θεὸν ἔξω τοῦ  δρᾶν   τι κακὸν ἐφορᾶν τίθενται·
[2, 16]   Εὐρώπης τὴν στρατιὰν ἄγοντα, οἷα  δραπέτην   ἐπὶ μιᾶς νηὸς διώξαντες, περὶ
[2, 16]   τῆς μάχης περιθεὶς αὐτοῖς καὶ  δρᾶσαι   λέγων ἐκείνους πεπόνθεσαν. Οὐ
[2, 18]   δῆμον αὔτανδρον. Κἂν ἔφθησαν τοῦτο  δράσαντες,   εἰ μὴ τοὺς θυμοὺς αὐτῶν
[2, 19]   Κέστιος τὴν φανερὰν ὁδὸν ἀπογνοὺς  δρασμὸν   ἐβουλεύετο καὶ διακρίνας τοὺς εὐψυχοτάτους
[2, 21]   ὁρῶν αὐτοῦ σφόδρα> χαίροντα τῷ  δραστηρίῳ   πείθει πρῶτον μὲν αὐτῷ πιστεῦσαι
[2, 11]   γεγενημένας, Βερνίκην καὶ Μαριάμμην καὶ  Δρουσίλλαν,   υἱὸν δὲ ἐκ τῆς αὐτῆς
[2, 21]   τὴν ἰσχὺν καὶ τὰ εὐκταιότατα  δρῶσιν   τοῖς ἐχθροῖς, ἔπειτα τὸν κηδεμόνα
[2, 11]   Κἀκεῖνος συνιδὼν τὸν ἤδη τῇ  δυνάμει   Καίσαρα πρὸς Κλαύδιον ἄπεισιν.
[2, 19]   κάμνον, κἂν ἐκινδύνευσεν ὅλῃ τῇ  δυνάμει   Κέστιος. Ἀπέθανον δὲ Ῥωμαίων πεντακόσιοι
[2, 21]   χρυσοῖ τε ἦσαν ἑξακόσιοι. Μὴ  δυνάμενοι   δὲ διαθέσθαι κρύφα τὴν ἁρπαγὴν
[2, 11]   ἔχοντες μὲν αὐτοκράτορα μηδὲν μεμφθῆναι  δυνάμενον,   τοσαῦτα δὲ τὰ δίκαια πρὸς
[2, 2]   τὸν ἐν ταῖς διαθήκαις μέμψασθαι  δυνάμενος,   ἃς ἔγραψεν ὑγιαίνων μὲν τὸ
[2, 19]   Κέστιος δὲ μετὰ πάσης τῆς  δυνάμεως   ἀναζεύξας ἐνέβαλεν εἰς Ἀντιπατρίδα, καὶ
[2, 17]   ἦν κοῦφον, ἐκ γὰρ ἀπλέτου  δυνάμεως   ἀπαναλώθησαν ὀλίγοι, Ἰουδαίων δὲ προοίμιον
[2, 5]   ἀνδραποδίζεται. Μετὰ δὲ τῆς ὅλης  δυνάμεως   αὐτὸς Οὔαρος εἰς Σαμάρειαν ἐλάσας
[2, 3]   ὢν ἑκάτερος καὶ χωρὶς ὑπηκόου  δυνάμεως   δι' ἀλκὴν καὶ σύνεσιν πολέμου
[2, 17]   Ἐδέοντο δὲ ἀμφοτέρων ἀναβῆναι μετὰ  δυνάμεως   εἰς τὴν πόλιν καὶ πρὶν
[2, 13]   γὰρ πλέον Ῥωμαίοις τῆς ἐκεῖ  δυνάμεως   ἐκ Συρίας ἦν κατειλεγμένον καὶ
[2, 18]   ἐξηγούμενος. Ἀναλαβὼν δὲ μέρος τῆς  δυνάμεως   Κέστιος ὥρμησεν ἐπὶ πόλιν καρτερὰν
[2, 16]   πρὸς μοῖραν ὀλίγην τῆς Ῥωμαίων  δυνάμεως   οὐκ ἀντέσχον· ὑμεῖς δὲ οἱ
[2, 16]   τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ μετὰ τῆς  δυνάμεως   Ῥωμαίων καὶ τὴν τύχην καταπλαγέντες,
[2, 5]   ὀφθείς τε μόνον μετὰ τῆς  δυνάμεως   τὰ στρατόπεδα τῶν Ἰουδαίων διεσκέδασεν.
[2, 15]   ὡς ἠξίουν, μετὰ τῆς λοιπῆς  δυνάμεως   ὑπέστρεψεν εἰς Καισάρειαν. ~(Ἑτέραν δὲ
[2, 21]   Ἰώσηπον ἐπὶ τῷ μεγέθει τῆς  δυνάμεως,   φάσκων ὅσον οὐδέπω τύραννον ἐλεύσεσθαι
[2, 19]   πᾶσαν ἀνήρπασαν τὴν ἅμα Κεστίῳ  δύναμιν,   εἰ μὴ νὺξ ἐπέλαβεν, ἐν
[2, 20]   προστάσσων παρῆν. Κατέλεξεν δὲ καὶ  δύναμιν   ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὑπὲρ δέκα
[2, 19]   κατ' αὐτῶν ἁλῷ, προῆγε τὴν  δύναμιν   ἐπὶ Βεθώρων. Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι
[2, 5]   Ἄραψ οὐκ ὀλίγην ἄγων  δύναμιν   ἱππικήν τε καὶ πεζικήν, μέρος
[2, 10]   Τιβεριάδα τήν τε Ῥωμαίων διεξῄει  δύναμιν   καὶ τὰς Καίσαρος ἀπειλάς, ἔτι
[2, 19]   εἰς ἐπίθεσιν ἅπασαν ἐπῆγεν τὴν  δύναμιν   καὶ τραπέντας μέχρι Ἱεροσολύμων κατεδίωξεν.
[2, 19]   ὅπως Ἰουδαῖοι πᾶσαν οἴωνται τὴν  δύναμιν   κατὰ χώραν μένειν· αὐτὸς δὲ
[2, 18]   Τούτοις Γάλλος ἐπῆγε τὴν  δύναμιν.   Οἱ δὲ ἕως μὲν ἦσαν
[2, 16]   ἄρχοντες ἐθνῶν καὶ τηλικαύτην περιβεβλημένοι  δύναμιν   ὁμήρους πέμπουσιν Ῥωμαίοις, καὶ ἔστιν
[2, 18]   ἡγεμόνα τοῦ δωδεκάτου τάγματος παραδοὺς  δύναμιν   ὅσην ἀρκέσειν πρὸς τὸ ἔθνος
[2, 19]   πύργῳ Ἀφεκοῦ καλουμένῳ συνηθροῖσθαι Ἰουδαίων  δύναμιν   οὐκ ὀλίγην προέπεμπεν τοὺς συμβαλοῦντας.
[2, 16]   πόρρωθεν ὑμῖν τὴν Ῥωμαίων ὑποδεικνύναι  δύναμιν   παρὸν ἐξ Αἰγύπτου τῆς γειτνιώσης,
[2, 18]   αὐτόν τε καὶ τὴν ἄλλην  δύναμιν.   Τῶν δὲ οἱ μὲν κατὰ
[2, 8]   τρὶς καθαρθῶσιν εἰς πεῖραν τοῦ  δύνασθαι   τίκτειν, οὕτως ἄγονται. Ταῖς δ'
[2, 4]   περὶ αὐτὸν ὁπλίσας τοῖς τὴν  δυναστείαν   ζηλοῦσιν ἐπεχείρει. (Κατὰ δὲ τὴν
[2, 5]   τοὺς παρὰ τῶν βασιλέων καὶ  δυναστῶν   ἐπικούρους συνελθεῖν· προσέλαβεν δὲ καὶ
[2, 8]   τῆς παρὰ τοῖς ἄλλοις τροφῆς  δύναται   μεταλαμβάνειν, ποηφαγῶν δὲ καὶ λιμῷ
[2, 21]   Τυρίου νομίσματος, τέσσαρας Ἀττικὰς  δύναται,   τέσσαρας ἀμφορεῖς, τῆς αὐτῆς ἐπίπρασκεν
[2, 21]   δῆμος προειδὼς οὐ προσεῖχεν, οἱ  δυνατοὶ   δὲ κατὰ φθόνον καὶ τῶν
[2, 14]   Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἰωάννην  δυνατοὶ   δώδεκα πρὸς Φλῶρον ἐλθόντες εἰς
[2, 12]   ἐπαναστάσεις. Καὶ τῶν Σαμαρέων οἱ  δυνατοὶ   πρὸς Οὐμμίδιον Κουαδρᾶτον, ὃς ἦν
[2, 17]   Ἰακίμου Φιλίππῳ. (Τούτοις θαρσήσαντες οἱ  δυνατοὶ   σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ πᾶν
[2, 15]   φωναί. Πρὸς δείσαντες οἱ  δυνατοὶ   σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν τὰς ἐσθῆτας
[2, 17]   καταβολὴν ἐνσκευαζόμενοι. Συνιδόντες οὖν οἱ  δυνατοὶ   τήν τε στάσιν ἤδη δυσκαθαίρετον
[2, 14]   προσελθόντες οἵ τε ἀρχιερεῖς καὶ  δυνατοὶ   τό τε γνωριμώτατον τῆς πόλεως
[2, 17]   Ἐλεάζαρον στρατηγοῦντα. (Συνελθόντες γοῦν οἱ  δυνατοὶ   τοῖς ἀρχιερεῦσιν εἰς ταὐτὸ καὶ
[2, 14]   τόλμαι, καὶ χρήμασιν μὲν οἱ  δυνατοὶ   τὸν Ἀλβῖνον προσελάμβανον ὥστε τοῦ
[2, 14]   τῆς βίας Φλῶρος, ἀμηχανοῦντες οἱ  δυνατοὶ   τῶν Ἰουδαίων, σὺν οἷς Ἰωάννης
[2, 17]   μὲν ἄρχοντας αὐτῶν ἅμα τοῖς  δυνατοῖς   ἔπεμπε πρὸς Φλῶρον εἰς Καισάρειαν,
[2, 16]   οἵ τε ἀρχιερεῖς ἅμα τοῖς  δυνατοῖς   καὶ βουλὴ παρῆν δεξιουμένη
[2, 10]   δ' ἑξῆς ἀθρόους τε τοὺς  δυνατοὺς   κατ' ἰδίαν καὶ τὸ πλῆθος
[2, 20]   Συνιδὼν δὲ ὅτι τοὺς μὲν  δυνατοὺς   οἰκειώσεται μεταδιδοὺς τῆς ἐξουσίας αὐτοῖς,
[2, 17]   ἐχθροὺς ἐχώρουν, ἔνθα δὴ τῶν  δυνατῶν   καὶ τῶν ἀρχιερέων οἱ μὲν
[2, 13]   λόχους διήρπαζόν τε τὰς τῶν  δυνατῶν   οἰκίας καὶ αὐτοὺς ἀνῄρουν καὶ
[2, 22]   τε ἀρχιερεὺς καὶ τῶν  δυνατῶν   ὅσοι μὴ τὰ Ῥωμαίων ἐφρόνουν
[2, 12]   ἐπειδὴ καὶ Κουμανῷ πολλοὶ τῶν  δυνατῶν   παρίσταντο, Σαμαρέων μὲν καταγνοὺς τρεῖς
[2, 21]   εὐθέως δέκα τῶν Τιβεριέων οἱ  δυνατώτατοι·   καὶ τοὺς μὲν ἀναλαβὼν μιᾷ
[2, 21]   ἡγεμόνας τῶν τε ὁπλιτῶν τοὺς  δυνατωτάτους   ἀνέπεμψεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Πρὸς οὓς
[2, 21]   καὶ Ἰούδην Ἰωνάθου, πάντας εἰπεῖν  δυνατωτάτους,   ἵν' οὗτοι τὴν πρὸς τὸν
[2, 12]   καταγνοὺς τρεῖς ἀνελεῖν προσέταξεν τοὺς  δυνατωτάτους,   Κουμανὸν δὲ ἐφυγάδευσεν. Κέλερα δὲ
[2, 21]   τίθησιν τὰ κομισθέντα παρὰ τῷ  δυνατωτάτῳ   τῶν Ταριχεατῶν Ἀνναίῳ, πέμψαι κατὰ
[2, 12]   διεχειρίσατο· Δύο δ' ἑτέρους τῶν  δυνατωτάτων   καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς Ἰωνάθην καὶ
[2, 18]   Ἰόππην, προστάξας, εἰ μὲν καταλαβέσθαι  δυνηθεῖεν   τὴν πόλιν, φρουρεῖν, εἰ δὲ
[2, 4]   πρεσβύτατος, οἱ δ' ἑξῆς  δύο   Γράτῳ καὶ Πτολεμαίῳ περιπεσόντες·
[2, 16]   ἰσχυρότερον εὑρέθη τῆς Ῥωμαίων τύχης,  δύο   δ' ἐγκαθήμενα τῇ πόλει τάγματα
[2, 12]   μετεσχηκέναι τῆς μάχης, πελέκει διεχειρίσατο·  Δύο   δ' ἑτέρους τῶν δυνατωτάτων καὶ
[2, 8]   μὴ τῶν ἐπιμελητῶν προσταξάντων ἐνεργοῦσι,  δύο   δὲ ταῦτα παρ' αὐτοῖς αὐτεξούσια,
[2, 8]   μὲν ἔθη τοῦδε τοῦ τάγματος.  (Δύο   δὲ τῶν προτέρων Φαρισαῖοι μὲν
[2, 9]   δὲ μησὶν ἓξ καὶ ἡμέραις  δύο,   διαμείναντες ἐν ταῖς τετραρχίαις
[2, 18]   ταραχή, καὶ πᾶσα πόλις εἰς  δύο   διῄρητο στρατόπεδα, σωτηρία δὲ τοῖς
[2, 7]   Τοῦτο διηγησαμένη τὸ ὄναρ μόλις  δύο   ἡμέρας ἐβίω. ~(Τῆς δὲ Ἀρχελάου
[2, 21]   Ἰωάννῃ παρασχεῖν. Ὧν ἀπολαύσας μετὰ  δύο   ἡμέρας ἐφ' παρῆν διεπράττετο,
[2, 19]   καὶ τῶν σκευῶν ἀποβαλόντες. Ἔνθα  δύο   μὲν ἡμέρας ἐπέμεινεν Κέστιος
[2, 18]   ποιησάντων τὸ προσταχθὲν χωρὶς ὑποψίας.  Δύο   μὲν ἡμέρας ἠρέμησαν οἱ Σκυθοπολῖται
[2, 11]   ἐκ μὲν τῆς ἀδελφιδῆς Βερνίκης  δύο   παῖδας Βερνικιανόν τε καὶ Ὑρκανόν,
[2, 19]   λοιπὸν ἱππεῖς· τῶν δὲ Ἰουδαίων  δύο   πρὸς τοῖς εἴκοσι. Γενναιότατοι δ'
[2, 9]   μέχρις αὐτὸς ἐτελεύτησεν ἡγεμονεύσας ἔτη  δύο   πρὸς τοῖς εἴκοσι καὶ τρεῖς
[2, 15]   Καισαρείας ἀνιοῦσιν στρατιώταις· παρεγίνοντο δὲ  δύο   σπεῖραι. Τῶν δ' ἔτι συγκαλούντων
[2, 10]   Τοῦ δ' ἄστεος ὅσον ἀπὸ  δύο   σταδίων καλούμενος Βήλεος ποταμὸς
[2, 18]   τὰ κατὰ τὴν πόλιν Ῥωμαίων  δύο   τάγματα καὶ σὺν αὐτοῖς δισχιλίους
[2, 5]   βοήθειαν. Ἀναλαβὼν δὴ τὰ λοιπὰ  δύο   τάγματα καὶ τὰς σὺν αὐτοῖς
[2, 6]   δὲ λοιπὸν ἥμισυ διελὼν εἰς  δύο   τετραρχίας δυσὶν ἑτέροις παισὶν Ἡρώδου
[2, 6]   προπεμφθεὶς κατ' εὔνοιαν ὑπὸ Οὐάρου  δυοῖν   ἕνεκα, Ἀρχελάῳ τε συναγωνίσασθαι, κἂν
[2, 18]   τῶν Ἀλεξανδρέων δι' ὑπερβολὴν μίσους  δυσανάκλητον   ἦν καὶ μόλις ἀπεσπᾶτο τῶν
[2, 6]   δὲ τοῦ ἔθνους τό τε  δύσαρκτον   καὶ τὸ δυσπειθὲς φύσει πρὸς
[2, 16]   τεσσάρων· τετείχισται δὲ πάντοθεν  δυσβάτοις   ἐρημίαις θαλάσσαις ἀλιμένοις
[2, 16]   εἰ καὶ πρὸς εὐχειρώτους πολεμοίητε,  δυσδιοίκητον,   καὶ δι' μᾶλλον τὸν
[2, 6]   καταλειφθὲν ἐν ταῖς διαθήκαις ἐκομίζετο.  Δυσὶ   δ' αὐτοῦ θυγατράσι παρθένοις Καῖσαρ
[2, 8]   γὰρ τὴν τῆς καρτερίας ἐπίδειξιν  δυσὶν   ἄλλοις ἔτεσιν τὸ ἦθος δοκιμάζεται
[2, 6]   ἥμισυ διελὼν εἰς δύο τετραρχίας  δυσὶν   ἑτέροις παισὶν Ἡρώδου δίδωσιν, τὴν
[2, 17]   καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ φρουροὺς  δυσὶν   ἡμέραις πολιορκήσαντες αὐτούς τε εἷλον
[2, 16]   Δαλματίας ἀποτεμνομένην Ἴστρῳ κατοικοῦντες, οὐ  δυσὶν   μόνοις τάγμασιν ὑπείκουσιν, μεθ' ὧν
[2, 3]   μοῖρα πρὸς τοῖς βασιλείοις κατὰ  δύσιν.   Περικαθεζόμενοι δὲ πανταχόθεν τοὺς Ῥωμαίους
[2, 21]   καὶ παρορμοῦντος ἐπιπηδήσας σκάφους σὺν  δυσὶν   σωματοφύλαξιν εἰς μέσην τὴν λίμνην
[2, 17]   τὴν πόλιν καὶ πρὶν γενέσθαι  δυσκαθαίρετον   ἐπικόψαι τὴν στάσιν. Φλώρῳ μὲν
[2, 17]   δυνατοὶ τήν τε στάσιν ἤδη  δυσκαθαίρετον   ὑπ' αὐτῶν οὖσαν καὶ τὸν
[2, 16]   φρουρὰ δ' ἤρκεσεν τῶν οὕτως  δυσμάχων   καὶ τοσοῦτον ἀπῳκισμένων ἓν τάγμα.
[2, 16]   Πυρηναίοις ὄρεσιν, ὠκεανῷ δὲ πρὸς  δυσμῶν.   Ἀλλὰ καίτοι τηλικαῦτα μὲν ἕρκη
[2, 6]   τό τε δύσαρκτον καὶ τὸ  δυσπειθὲς   φύσει πρὸς τοὺς βασιλεῖς. Συνδιέβαλλε
[2, 6]   τοσοῦτον μέντοι μετριότητος καὶ τοῦ  δυστυχεῖν   ἔθους προελθεῖν, ὥστε ὑπομεῖναι τῆς
[2, 22]   Θειασμοί τε τοῖς εἰρήνην ἀγαπῶσιν  δύσφημοι,   τοῖς δὲ τὸν πόλεμον ἐξάψασιν
[2, 18]   ὥστε ὀλίγους μὲν ἐν ταῖς  δυσχωρίαις   διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι δὲ ὑπὲρ δισχιλίους.
[2, 8]   τούτῳ τῷ χρόνῳ πεῖραν ἐγκρατείας  δῷ,   πρόσεισιν μὲν ἔγγιον τῇ διαίτῃ
[2, 14]   δὲ περὶ τὸν Ἰωάννην δυνατοὶ  δώδεκα   πρὸς Φλῶρον ἐλθόντες εἰς Σεβαστὴν
[2, 18]   ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας τὸ μὲν  δωδέκατον   τάγμα πλῆρες, ἀπὸ δὲ τῶν
[2, 18]   ἀπέστειλεν Καισέννιον Γάλλον ἡγεμόνα τοῦ  δωδεκάτου   τάγματος παραδοὺς δύναμιν ὅσην ἀρκέσειν
[2, 14]   προσελάμβανεν τὴν ἀρχὴν πόλεμος  δωδεκάτῳ   μὲν ἔτει τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας,
[2, 19]   οὖν ἐπράχθη Δίου μηνὸς ὀγδόῃ  δωδεκάτῳ   τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας ἔτει. ~(Μετὰ
[2, 21]   ἔνοπλοι, καὶ φθάσαντος εἰς τὸ  δωμάτιον   παρελθεῖν ἀπειλοῦντες ἐφεστήκεσαν. Ἐπὶ τούτοις
[2, 19]   στρατιώτας ὡσεὶ τετρακοσίους ἐπέστησεν τῶν  δωμάτων,   προστάξας ἀναβοᾶν τὰ σημεῖα τῶν
[2, 7]   πρὸς ἐργασίαν· τοσαῦτα γὰρ εἰληφέναι  δῶρα   καθ' ἑκάστην πόλιν ὅσα ζῶν
[2, 7]   συνεκπλεῦσαι. Καταχθεὶς δὲ εἰς Δικαιάρχειαν  δῶρά   τε παμπληθῆ παρὰ τῶν ἐκεῖ
[2, 11]   τῷ μὲν δήμῳ διατάγματι τὴν  δωρεὰν   ἐδήλου, τοῖς ἄρχουσιν δὲ προσέταξεν
[2, 6]   τὴν ἑαυτῷ καταλειφθεῖσαν ὑφ' Ἡρώδου  δωρεὰν   οὖσαν χιλίων ταλάντων, εὐτελῆ τινα
[2, 17]   τὰς ἀπὸ τῶν ἔξωθεν ἐθνῶν  δωρεάς,   Καὶ οὐ μόνον οὐ διακεκωλυκέναι
[2, 11]   δόσιν εἰς τὸ Καπετώλιον ἀναθεῖναι·  Δωρεῖται   δ' αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[2, 17]   λατρείαν λειτουργοῦντας ἀναπείθει μηδενὸς ἀλλοτρίου  δῶρον   θυσίαν προσδέχεσθαι. Τοῦτο δ'
[2, 16]   ἐστιν Φλώρῳ τὰ χρήματα  δώσετε.   ~(Τούτοις δῆμος ἐπείθετο, καὶ
[2, 12]   τῷ χιλιάρχῳ πλεῖν ἐπὶ Ῥώμης  δώσοντας   Κλαυδίῳ λόγον ὑπὲρ τῶν γεγενημένων.
[2, 17]   Ἰωνάθου δεξιάν τε καὶ ὅρκους  δώσοντας.   Ὧν γενομένων κατῆγεν τοὺς στρατιώτας
[2, 17]   αὐτὸς ὑπὲρ τῶν στασιαστῶν δίκας  δώσων   τετάρακτο. Καὶ γὰρ δὴ σαββάτῳ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/09/2006