Livre, Chap.
[2, 8]	παρατίθησι τοὺς ἄρτους, ὁ δὲ	μάγειρος	ἓν ἀγγεῖον ἐξ ἑνὸς ἐδέσματος
[2, 8]	ἐκλαμβάνοντες ἁπαλοὺς ἔτι πρὸς τὰ	μαθήματα	συγγενεῖς ἡγοῦνται καὶ τοῖς ἤθεσιν
[2, 16]	περίοικα τοῦ Πόντου καὶ τῆς	Μαιώτιδος	ἔθνη; Παρ' οἷς πρὶν μὲν
[2, 6]	τοιαῦτα πεπονθέναι τοὺς καταλειφθέντας, ὥστε	μακαρίζεσθαι	τοὺς ἀπολωλότας· βεβασανικέναι γὰρ οὐ
[2, 8]	ἥρωας καὶ ἡμιθέους καλοῦσιν, τὰς	μακάρων	νήσους ἀνατεθεικέναι, ταῖς δὲ τῶν
[2, 18]	τῶν ἀλλοφύλων, καὶ χρηματίζειν ἐπέτρεψαν	Μακεδόνας,	ἐπεί τε Ῥωμαῖοι κατεκτήσαντο τὴν
[2, 16]	ἀγαπῶσιν τοὺς αὐτοὺς δεσπότας, Καὶ	Μακεδόνες	ἔτι φανταζόμενοι Φίλιππον καὶ τὴν
[2, 16]	ὑπείκουσιν ῥάβδοις, τοσαύταις δὲ καὶ	Μακεδόνες	οἱ δικαιότερον ὑμῶν ὀφείλοντες ἐλευθερίας
[2, 16]	τὴν βαθεῖαν Αἴγυπτον ἅμα τῇ	Μακεδόνων	εὐγενείᾳ χαλινοῖ. Τίνας οὖν ἐπὶ
[2, 16]	ὁπλίταις ὑποτάσσεται, καὶ τεσσαράκοντα ναῦς	μακραὶ	τὴν πρὶν ἄπλωτον καὶ ἀγρίαν
[2, 11]	τοῖς χρήμασιν αὐτὸς οὐκ εἰς	μακρὰν	κατεχρήσατο· τηλικοῦτον γὰρ τοῖς Ἱεροσολύμοις
[2, 8]	κατὰ σάρκα δεσμῶν, οἷα δὴ	μακρᾶς	δουλείας ἀπηλλαγμένας τότε χαίρειν καὶ
[2, 8]	ἀπολούεσθαι καθάπερ ἀλλοφύλῳ συμφυρέντας. Καὶ	μακρόβιοι	μέν, ὡς τοὺς πολλοὺς ὑπὲρ
[2, 21]	δὲ τέως τὸ πλῆθος δικαιολογεῖσθαι	μακρότερα	τοὺς εἰσελθόντας οἰόμενον. Ὁ δὲ
[2, 18]	τὸ πλῆθος ἀνήνυτον, ἀναβοήσας δὲ	μάλα	ἐκπαθῶς ἄξιά γε ὧν ἔδρασα
[2, 2]	Καίσαρος γονάτων ἡσυχῆ. Κἀκεῖνος αὐτὸν	μάλα	φιλοφρόνως ἀναστήσας ἐνέφηνεν μὲν ὡς
[2, 16]	τοῦθ' ὑπομένουσιν οὐ διὰ φρονημάτων	μαλακίαν	οὐδὲ δι' ἀγένειαν, οἵ γε
[2, 3]	τελευτᾷ μὲν ἡ Ἀρχελάου μήτηρ	Μαλθακὴ	νοσήσασα, παρὰ Οὐάρου δ' ἐκομίσθησαν
[2, 16]	ἀπόστασιν ὤφειλον ἀφορμαὶ μεγάλαι παροξύνειν,	μάλιστα	Γαλάτας ἐχρῆν τοὺς οὕτως ὑπὸ
[2, 19]	οὖν τῶν παρ' ἑαυτῷ τοὺς	μάλιστα	γνωρίμους ἐκείνοις Βόρκιόν τε καὶ
[2, 21]	δ' ἑτέρους τῆς βουλῆς τοὺς	μάλιστα	γνωρίμους κελεύει προελθεῖν ὡς καὶ
[2, 20]	ἢ καρτερίαν συνετέλει σώματος ἀφηγεῖτο·	μάλιστα	δ' αὐτοὺς ἤσκει πρὸς τὸν
[2, 17]	τὸ ἀκμαιότατον τῶν νεωτεριζόντων συνήργει,	μάλιστα	δ' ἀφορῶντες εἰς τὸν Ἐλεάζαρον
[2, 13]	μέσῃ τῇ πόλει φονεύοντες ἀνθρώπους,	Μάλιστα	δὲ> ἐν ταῖς ἑορταῖς μισγόμενοι
[2, 8]	τὸ πιστὸν ἀεὶ πᾶσιν παρέξειν,	μάλιστα	δὲ τοῖς κρατοῦσιν· οὐ γὰρ
[2, 19]	διὰ τὴν χρείαν περιείχοντο καὶ	μάλιστα	δεδοικότες, μὴ Ἰουδαίοις κατ' αὐτῶν
[2, 2]	μὴν ἐπιδιαθήκην ἠξίου διὰ τοῦτο	μάλιστα	εἶναι κυρίαν, ὅτι βεβαιωτὴν ἐν
[2, 20]	τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν γεγενημένην εὐπειθείᾳ	μάλιστα	καὶ μελέτῃ τῶν ὅπλων, τὴν
[2, 21]	Οὔσης δὲ τῆς Γαλιλαίας ἐλαιοφόρου	μάλιστα	καὶ τότε εὐφορηκυίας, εἰς σπανίζοντας
[2, 17]	ἦν ἀγὼν τοῦ ἱεροῦ κρατῆσαι	μάλιστα	καὶ τοὺς μιαίνοντας τὸν ναὸν
[2, 17]	βασιλείαν. (Κἀν τούτῳ τινὲς τῶν	μάλιστα	κινούντων τὸν πόλεμον συνελθόντες ὥρμησαν
[2, 14]	τὴν ἐπιτροπὴν ὁ Φῆστος τὸ	μάλιστα	λυμαινόμενον τὴν χώραν ἐπεξῄει· τῶν
[2, 20]	χωρὶς δὲ τούτων οἷς ἐπεποίθει	μάλιστα	μισθοφόροι περὶ τετρακισχιλίους καὶ πεντακοσίους·
[2, 19]	λαβόντες· ἦν γὰρ δὴ τὸ	μάλιστα	παρ' αὐτοῖς θρησκευόμενον σάββατον. Ὁ
[2, 8]	περὶ τὰ τῶν παλαιῶν συντάγματα	μάλιστα	τὰ πρὸς ὠφέλειαν ψυχῆς καὶ
[2, 20]	τὴν πόλιν ἁπάντων αὐτοκράτορες καὶ	μάλιστα	τὰ τείχη τῆς πόλεως ἀνεγείρειν·
[2, 16]	καθάπερ οἱ πρόγονοι Πομπηίῳ ταύτας	μάλιστα	τὰς ἡμέρας ἐνεργοὺς ποιησαμένῳ τῆς
[2, 21]	βλάβην. Ὁρῶν δέ, ὦ Ταριχεᾶται,	μάλιστα	τὴν ὑμετέραν πόλιν ἀσφαλείας δεομένην
[2, 21]	δὲ τῶν λοιπῶν αἴτιον εἶναι	μάλιστα	τῆς ἀποστάσεως Κλεῖτόν τινα καὶ
[2, 9]	ἄλλους τῶν γνωρίμων ἐθεράπευεν καὶ	μάλιστα	τὸν Γερμανικοῦ παῖδα Γάιον ἰδιώτην
[2, 9]	τετράρχου διήγειρεν ἐπιθυμίας. Ἐνῆγε δὲ	μάλιστα	τοῦτον εἰς ἐλπίδα βασιλείας Ἡρωδιὰς
[2, 21]	τῶν μὲν οἰκείως ἐχόντων, καὶ	μάλιστα	τῶν Ταριχεατῶν, οἶκτος ἦν, οἱ
[2, 8]	τὴν διαδοχήν, τοὺς μὴ γαμοῦντας,	μᾶλλον	δέ, εἰ πάντες τὸ αὐτὸ
[2, 16]	ἰσχὺς διὰ τῆς οἰκουμένης ἀνίκητος;	Μᾶλλον	δὲ καὶ ταύτης ἐζήτησάν τι
[2, 14]	βούλεται Ῥωμαίοις περισώζειν τὴν πόλιν,	μᾶλλον	διὰ τοὺς πολλοὺς ἀκαταιτιάτους συγγνῶναι
[2, 10]	ἀθροίσας αὐτοὺς καὶ παρακινδυνευτέον ἐμοὶ	μᾶλλον,	εἰπών, ἢ γὰρ τοῦ θεοῦ
[2, 16]	τὸ δουλεύειν, ἐρεῖ τις. Πόσῳ	μᾶλλον	Ἕλλησιν, οἳ τῶν ὑφ' ἡλίῳ
[2, 19]	τῇ δ' ἐπιούσῃ προσωτέρω χωριζόμενος	μᾶλλον	ἐξεκαλέσατο τοὺς πολεμίους, καὶ τοὺς
[2, 18]	καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις ἐτετάρακτο,	μᾶλλον	ἐξήφθη τὰ παρ' ἐκείνοις. Καὶ
[2, 2]	καὶ τὴν φρουρὰν ἀνατιθέντες Καίσαρι	μᾶλλον	ἢ Ἀρχελάῳ. (Κἀν τούτῳ πάλιν
[2, 1]	κατασχεθείη τῷ κινήματι. Διὸ πειθοῖ	μᾶλλον	ἢ βίᾳ καταστέλλειν ἐπειρᾶτο τοὺς
[2, 17]	τινὰ τῶν ὅλων ἀφηγεῖσθαι, παντὶ	μᾶλλον	ἢ ἐκείνῳ προσήκειν, συντίθενται καὶ
[2, 21]	ὁρμήν, χειρώσασθαι συνέσει τοὺς ἐχθροὺς	μᾶλλον	ἢ κτεῖναι προαιρούμενος. Ἐκλαβὼν δὲ
[2, 9]	παρακλίναντες ἑτοίμους ἀναιρεῖν σφᾶς ἐβόων	μᾶλλον	ἢ τὸν νόμον παραβῆναι. Ὑπερθαυμάσας
[2, 14]	δῆμον ἀγαθὸν τοσοῦτον. (Πρὸς ταῦτα	μᾶλλον	παροξυνθεὶς ἐμβοᾷ τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν
[2, 18]	παρ' ἀμφοῖν κολαζόντων ἡ στάσις	μᾶλλον	παρωξύνετο. Τότε δ' ὡς καὶ
[2, 13]	ἀνακοπὴν ἢ δέος, ἀλλ' ἔτι	μᾶλλον	παρωξύνοντο πρὸς τὴν στάσιν. Νικῶντας
[2, 5]	ἀναγκαίως δεξάμενοι τὸ πλῆθος συμπολιορκηθῆναι	μᾶλλον	Ῥωμαίοις ἢ συμπολεμῆσαι τοῖς ἀποστᾶσιν.
[2, 16]	πολεμοίητε, δυσδιοίκητον, καὶ δι' ἃ	μᾶλλον	τὸν θεὸν ἐλπίζετε σύμμαχον, ταῦτ'
[2, 14]	τὴν φιλαργυρίαν, ἀλλ' ἐπὶ τὸ	μᾶλλον	χρηματίσασθαι παρωργίσθη. Δέον γοῦν εἰς
[2, 17]	πόλεμον σπεύδοντες, ἀλλ' ἀδεέστερον πολεμεῖν	Μανάημον	ἀνῃρήκεσαν. Ἀμέλει πολλὰ τοῦ δήμου
[2, 17]	πρὸς ὀλίγον οἱ περὶ τὸν	Μανάημον	ἀντισχόντες ὡς εἶδον πᾶν ἐπ'
[2, 17]	τῆς Μασάδας. Αὐτόν τε τὸν	Μανάημον	εἰς τὸν καλούμενον Ὀφλᾶν συμφυγόντα
[2, 17]	Μαριάμμην. Οἱ δὲ περὶ τὸν	Μανάημον	εἰσπεσόντες ὅθεν οἱ στρατιῶται διέφυγον
[2, 17]	τῶν στρατιωτῶν διαφύγοι. Τὸν δὲ	Μανάημον	ἥ τε τῶν ὀχυρῶν καταστροφὴ
[2, 17]	δὲ ἔνδοθεν πρός τε τὸν	Μανάημον	καὶ τοὺς ἐξάρχοντας τῆς στάσεως
[2, 17]	καμάτῳ τοὺς πολιορκοῦντας. (Κἀν τούτῳ	Μανάημός	τις, υἱὸς Ἰούδα τοῦ καλουμένου
[2, 17]	Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἰαείρου, προσήκων τῷ	Μαναήμῳ	κατὰ γένος, ὃς ὕστερον ἐτυράννησεν
[2, 20]	Σίμωνος, εἰς δὲ τὴν Περαίαν	Μανασσῆς,	Θαμνᾶ δὲ τοπαρχίας Ἰωάννης ὁ
[2, 16]	τὴν περικαλλεστάτην πατρίδα ταύτην καταφλέξαι;	μανέντες	γὰρ οὕτως τό γε τῆς
[2, 7]	βοῶν καταβιβρωσκομένους. Μεταπεμψάμενος δὲ τοὺς	μάντεις	καὶ τῶν Χαλδαίων τινὰς ἐπυνθάνετο,
[2, 7]	ὥστε παραχρῆμα τὴν συνοικοῦσαν αὐτῷ	Μαριάμμην	ἀποπεμψάμενος ἐκείνην ἀγαγέσθαι. Παραγενομένη τοίνυν
[2, 11]	ἐκ Κύπρου γεγενημένας, Βερνίκην καὶ	Μαριάμμην	καὶ Δρουσίλλαν, υἱὸν δὲ ἐκ
[2, 17]	Ἱππικὸν καλούμενον καὶ Φασάηλον καὶ	Μαριάμμην.	Οἱ δὲ περὶ τὸν Μανάημον
[2, 11]	Ὑρκανόν, ἐκ δὲ τῆς προτέρας	Μαριάμμης	Ἀριστόβουλον. Τεθνήκει δ' αὐτῷ καὶ
[2, 11]	Ἀριστόβουλος δὲ καὶ Ἀλέξανδρος ἐκ	Μαριάμμης	Ἡρώδῃ γεγόνεισαν υἱεῖς, οὓς ὁ
[2, 16]	Κυρηναῖοι, τὸ Λακώνων γένος, οὔτε	Μαρμαρίδαι,	τὸ μέχρι τῆς διψάδος ἐκτεταμένον
[2, 2]	παραστησάμενος ἐφ' ἑκάστῳ τῶν κατηγορημένων	μάρτυρας	καταπαύει τὸν λόγον. Ἀνίσταται δὲ
[2, 16]	κρατήσαντες, ὧν φεισάμενοι πρότερον ἠχαρίστηνται.	Μαρτύρομαι	δὲ ἐγὼ μὲν ὑμῶν τὰ
[2, 22]	ἀρχόντων στρατιᾶς πρὸς τοὺς ἐν	Μασάδᾳ	λῃστὰς μεθ' ὧν εἶχεν κατέφυγεν,
[2, 17]	ἀναλαβὼν τοὺς γνωρίμους ἀνεχώρησεν εἰς	Μασάδαν,	ἔνθα τὴν Ἡρώδου τοῦ βασιλέως
[2, 17]	ὥρμησαν ἐπὶ φρούριόν τι καλούμενον	Μασάδαν,	καὶ καταλαβόντες αὐτὸ λάθρα τοὺς
[2, 17]	διεσώθησαν ὀλίγοι λάθρα διαδράντες εἰς	Μασάδαν,	σὺν οἷς Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἰαείρου,
[2, 17]	γένος, ὃς ὕστερον ἐτυράννησεν τῆς	Μασάδας.	Αὐτόν τε τὸν Μανάημον εἰς
[2, 14]	Φλῶρος ἐτόλμησεν, ἄνδρας ἱππικοῦ τάγματος	μαστιγῶσαί	τε πρὸ τοῦ βήματος καὶ
[2, 13]	τοὺς μαχιμωτέρους ἀεὶ συλλαμβάνοντες ἐκόλαζον	μάστιξι	καὶ δεσμοῖς. Οὐ μὴν τὰ
[2, 14]	ἐπὶ τὸν Φλῶρον ἀνῆγον· οὓς	μάστιξιν	προαικισάμενος ἀνεσταύρωσεν. Ὁ δὲ σύμπας
[2, 20]	καὶ τῆς Γαλιλαίας ἑκατέρας Ἰώσηπος	Ματθίου·	προσώριστο δὲ τῇ τούτου στρατηγίᾳ
[2, 16]	ἀκούουσιν Σύρτεις Νασαμῶνές τε καὶ	Μαῦροι	καὶ τὸ Νομάδων ἄπειρον πλῆθος
[2, 18]	ὅπερ φυλακῇ κρατυνάμενοι κατεῖχον οἱ	Μαχαιρῖται.	(Κατὰ δὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἀεὶ
[2, 18]	αὐτὰς ἡμέρας καὶ τῶν ἐν	Μαχαιροῦντι	Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ἔπειθεν τοὺς
[2, 15]	καταλείποι σπεῖραν, μὴ μέντοι τὴν	μαχεσαμένην·	πρὸς γὰρ ταύτην ἀπεχθῶς δι'
[2, 14]	ὥσπερ ἄδειαν πεπρακὼς Ἰουδαίοις τοῦ	μάχεσθαι.	(Τῆς δ' ἐπιούσης ἡμέρας ἑβδομάδος
[2, 4]	Περαίων συχνοὶ διεφθάρησαν ἐν τῇ	μάχῃ,	τὸν Σίμωνα δ' αὐτὸν ἀναφεύγοντα
[2, 18]	οἰκητόρων, οὐχ ὅπως παρασκευάσασθαι πρὸς	μάχην,	ἐμπεσόντες ἅπαντας ἀνεῖλον σὺν ταῖς
[2, 3]	προπηδῶσιν εἰς τὸ ἱερὸν καὶ	μάχην	καρτερὰν τοῖς Ἰουδαίοις συνάπτουσιν, ἐν
[2, 12]	ἐκ τοῦ ἔθνους ἐχώρουν ἐπὶ	μάχην	λίθους τε ἁρπάσαντες ἐπὶ τοὺς
[2, 19]	ἐποίησεν πλεονεκτῆσαι καὶ κατὰ τὴν	μάχην·	μετὰ τοσαύτης γοῦν ὁρμῆς τοῖς
[2, 19]	μετὰ κραυγῆς ἐξεπήδων ἐπὶ τὴν	μάχην	μηδὲ τῆς ἀργῆς ἑβδομάδος ἔννοιαν
[2, 13]	θρασύτεροι παρ' ἀμφοῖν προεπήδων ἐπὶ	μάχην·	οὔτε γὰρ Ἰουδαίων οἱ γεραιοὶ
[2, 14]	ἐν νεότητι φλεγμαῖνον ἐξεκαίετο πρὸς	μάχην.	Παρεσκευασμένοι δὲ εἱστήκεσαν οἱ τῶν
[2, 12]	Ἰουδαίων, οὓς ἐπέπυστο μετεσχηκέναι τῆς	μάχης,	πελέκει διεχειρίσατο· Δύο δ' ἑτέρους
[2, 16]	καταψευδόμενος τήν τε ἀρχὴν τῆς	μάχης	περιθεὶς αὐτοῖς καὶ δρᾶσαι λέγων
[2, 4]	τε Τραχωνίτας τοξότας καὶ τὸ	μαχιμώτατον	τῶν Σεβαστηνῶν ἀναλαβὼν ὑπαντιάζει τὸν
[2, 13]	ἀναστέλλειν τὴν ταραχὴν καὶ τοὺς	μαχιμωτέρους	ἀεὶ συλλαμβάνοντες ἐκόλαζον μάστιξι καὶ
[2, 3]	ἀνδρῶν φθορὰ πολὺ πλείους καὶ	μαχιμωτέρους	ἐπισυνέστησεν Ῥωμαίοις καὶ περισχόντες τὰ
[2, 3]	ῥᾴδιον ἦν οὔτε τοὺς συστάδην	μαχομένους	ὑπομένειν. (Καταπονούμενοι μὲν πρὸς ἀμφοτέρων
[2, 10]	Πολεμήσει δ' ὑμᾶς ὁ πέμψας	με	καὶ οὐκ ἐγώ· Καὶ γὰρ
[2, 8]	ὑπ' αὐτῶν ἀκίνητον. Σέβας δὲ	μέγα	παρ' αὐτοῖς μετὰ τὸν θεὸν
[2, 10]	τῆς Γαλιλαίας παράλιος κατὰ τὸ	μέγα	πεδίον ἐκτισμένη, περιέχεται δὲ ὄρεσιν
[2, 19]	ἐχώρουν ἐπὶ τὰ ὅπλα, καὶ	μέγα	τῷ πλήθει θαρροῦντες ἄτακτοι μετὰ
[2, 16]	τινας εἰς ἀπόστασιν ὤφειλον ἀφορμαὶ	μεγάλαι	παροξύνειν, μάλιστα Γαλάτας ἐχρῆν τοὺς
[2, 11]	ἡ δὲ Ἀλεξάνδρου γενεὰ τῆς	μεγάλης	Ἀρμενίας ἐβασίλευσεν. ~(Μετὰ δὲ τὴν
[2, 18]	ἐπιχειρήσωσι τῇ πόλει καὶ μετὰ	μεγάλης	αὐτῶν συμφορᾶς τοῖς οἰκείοις ἀπολογήσωνται
[2, 18]	Τιβέριον. (Κἀκεῖνος συνιδὼν ὡς χωρὶς	μεγάλης	συμφορᾶς οὐκ ἂν παύσαιντο νεωτερίζοντες,
[2, 1]	εὐθέως ἀπεπειρᾶτο τῆς διανοίας αὐτοῦ	μεγάλοις	αἰτήμασιν· οἱ μὲν γὰρ ἐβόων
[2, 16]	μικρῶν ἁμαρτημάτων τοὺς ἐξονειδισμοὺς ποιῆσθε	μεγάλους,	καθ' ἑαυτῶν τοὺς ὀνειδιζομένους ἀπελέγχετε,
[2, 7]	ὁρᾶν στάχυς ἐννέα πλήρεις καὶ	μεγάλους	ὑπὸ βοῶν καταβιβρωσκομένους. Μεταπεμψάμενος δὲ
[2, 21]	νεανίσκοι τινὲς τῶν ἐν τῷ	μεγάλῳ	πεδίῳ καθεζομένων φυλάκων ἐνεδρεύσαντες Πτολεμαῖον
[2, 12]	καλουμένην κώμην, ἥτις ἐν τῷ	μεγάλῳ	πεδίῳ κεῖται τῆς Σαμαρείτιδος, πολλῶν
[2, 9]	καθίσας ἐπὶ βήματος ἐν τῷ	μεγάλῳ	σταδίῳ καὶ προσκαλεσάμενος τὸ πλῆθος
[2, 21]	κέρδους φονικώτατος, ἀεὶ μὲν ἐπιθυμήσας	μεγάλων,	τρέφων δὲ τὰς ἐλπίδας ἐκ
[2, 16]	Καρχηδονίων τέλος σκοποῦντες, οἳ τὸν	μέγαν	αὐχοῦντες Ἀννίβαν καὶ τὴν ἀπὸ
[2, 4]	βασιλικῶν δούλων εὐμορφίᾳ σώματος καὶ	μεγέθει	πεποιθὼς περιτίθησιν μὲν ἑαυτῷ διάδημα,
[2, 21]	διαβάλλων τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ τῷ	μεγέθει	τῆς δυνάμεως, φάσκων ὅσον οὐδέπω
[2, 16]	πλῆθος; ἀλκὴν μὲν γὰρ καὶ	μεγέθη	σωμάτων εἴδετε δήπου πολλάκις, ἐπεὶ
[2, 2]	ἀμφοῖν κατ' ἰδίαν τό τε	μέγεθος	τῆς βασιλείας καὶ τὸ πλῆθος
[2, 14]	Ἀρτεμισίου μηνός. Πρὸς δὲ τὸ	μέγεθος	τῶν ἐξ αὐτοῦ συμφορῶν οὐκ
[2, 16]	ἕνεκα καὶ πλούτου πρὸς δὲ	μεγέθους·	Μῆκος μέν γε αὐτῆς τριάκοντα
[2, 3]	ὑποπιμπρᾶσιν τὰς στοάς, ἔργα θαυμάσια	μεγέθους	τε καὶ πολυτελείας ἕνεκεν· οἱ
[2, 2]	τυχεῖν ἠξίουν καὶ τοὺς ἐπὶ	μεγίσταις	αἰτίαις παρὰ τοῦ πατρὸς δεδεμένους
[2, 9]	σημαῖαι καλοῦνται. Τοῦτο μεθ' ἡμέραν	μεγίστην	ταραχὴν ἤγειρεν Ἰουδαίοις· οἵ τε
[2, 21]	τοῖς δεσπόταις προαιρούμενος· ὃ δὴ	μέγιστον	αὐτῷ κίνδυνον ἐπήγαγεν. Οἱ γὰρ
[2, 8]	δὲ τῇ κατὰ γάμον δόξῃ·	μέγιστον	γὰρ ἀποκόπτειν οἴονται τοῦ βίου
[2, 20]	τῇ Ἰουδαῑ κῇ θρησκείᾳ· Διὸ	μέγιστος	αὐτοῖς ἀγὼν ἐγένετο λαθεῖν ἐκείνας.
[2, 17]	Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης ὑποπιμπρᾶσιν βασίλεια·	Μεθ'	ἃ τὸ πῦρ ἐπὶ τὰ
[2, 13]	Ἱεροσολύμοις ἐπεφύετο, οἱ καλούμενοι σικάριοι,	μεθ'	ἡμέραν καὶ ἐν μέσῃ τῇ
[2, 9]	εἰκόνας, αἳ σημαῖαι καλοῦνται. Τοῦτο	μεθ'	ἡμέραν μεγίστην ταραχὴν ἤγειρεν Ἰουδαίοις·
[2, 2]	τὸ πένθος κατειρωνεύσατο τοῦ πατρός,	μεθ'	ἡμέραν μὲν ἐπισχηματίζων τὸ πρόσωπον
[2, 19]	ὀλίγον προειλήφει καὶ συντονώτερον ἔφευγεν	μεθ'	ἡμέραν, ὥστε τοὺς στρατιώτας ὑπ'
[2, 8]	παραγίνονται τὸ δειπνητήριον. Καὶ καθισάντων	μεθ'	ἡσυχίας ὁ μὲν σιτοποιὸς ἐν
[2, 15]	δὲ αἰδοῖ κατέστειλαν. Ἔπειτα ἐξηγούμενοι	μεθ'	ἡσυχίας τε καὶ κόσμου τοῖς
[2, 18]	πολιᾶς ἐπισπασάμενος διελαύνει τῷ ξίφει,	μεθ'	ὃν οὐκ ἄκουσαν τὴν μητέρα
[2, 19]	συγγενεῖς, Μονόβαζός τε καὶ Κενεδαῖος,	μεθ'	οὓς ὁ Περαίτης Νίγερ καὶ
[2, 10]	τοῦτο σχεδὸν ἀφισταμένων εἶναι καὶ	μεθ'	ὕβρεως. (Τῶν δὲ τὸν νόμον
[2, 10]	θεοῦ συνεργοῦντος πείσας Καίσαρα σωθήσομαι	μεθ'	ὑμῶν ἡδέως ἢ παροξυνθέντος ὑπὲρ
[2, 14]	γε λάθρα τὰ πολλὰ καὶ	μεθ'	ὑποστολῆς ἐκακούργησεν, Γέσσιος δὲ τὰς
[2, 16]	οὐ δυσὶν μόνοις τάγμασιν ὑπείκουσιν,	μεθ'	ὧν αὐτοὶ τὰς Δακῶν ἀνακόπτουσιν
[2, 22]	πρὸς τοὺς ἐν Μασάδᾳ λῃστὰς	μεθ'	ὧν εἶχεν κατέφυγεν, κἀκεῖ μέχρι
[2, 4]	μὲν ἑαυτῷ διάδημα, περιιὼν δὲ	μεθ'	ὧν συνήθροισεν λῃστῶν τά τε
[2, 2]	πρεσβεῖον καὶ τὰς ἐπιδιαθήκας διεκρούσατο.	Μεθίστατο	δὲ ἐν Ῥώμῃ πάντων πρὸς
[2, 21]	ἐγκεχειρισμένῳ, πέμπειν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν	μεθορίαν	ἐξῃτήσατο. Συνωνούμενος δὲ τοῦ Τυρίου
[2, 2]	λύπην, νύκτωρ δὲ μέχρις κώμων	μεθυσκόμενος,	ἐν ᾧ καὶ τὴν ταραχὴν
[2, 8]	ποτε τοὺς αἰκιζομένους ἢ δακρῦσαι.	Μειδιῶντες	δὲ ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν καὶ
[2, 12]	δὲ τῆς Χαλκίδος Ἀγρίππαν εἰς	μείζονα	βασιλείαν μετατίθησιν, δοὺς αὐτῷ τήν
[2, 18]	τὴν ἐπαρχίαν μεστὴν ἀδιηγήτων συμφορῶν,	μείζονα	δὲ τῶν ἑκάστοτε τολμωμένων τὴν
[2, 13]	πεζοὺς ὁπλίτας πολὺ πλῆθος διέφθειρεν.	(Μείζονι	δὲ τούτου πληγῇ Ἰουδαίους ἐκάκωσεν
[2, 14]	πραγματευσάμενος δὲ ἀπόστασιν αὐτῶν τῷ	μείζονι	κακῷ περισπάσειν τὸν ἔλεγχον ἀπὸ
[2, 9]	βούλεσθαι πλεῖν ἐπὶ Καίσαρα στερίσκεσθαι	μείζονος	ἀρχῆς· ὅπου μὲν γὰρ Ἀγρίππαν
[2, 21]	(Ἤδη δ' αὐτὸν στρατηγιῶντα καὶ	μειζόνων	ἐφιέμενον ἔνδεια χρημάτων κατεῖχεν· Ἐπεὶ
[2, 16]	οὗτοι γῆν μὲν ἄπειρον νεμόμενοι,	μείζω	δὲ τῶν σωμάτων ἔχοντες τὰ
[2, 20]	τῶν εὐτελεστέρων διαφόρων· τὰ γὰρ	μείζω	πράγματα καὶ τὰς φονικὰς δίκας
[2, 15]	συνευγνωμονεῖν, δεινῆς ἀκρασίας εἶναι. (Τούτοις	μειλισσόμενοι	τὸ πλῆθος ἅμα καὶ τῶν
[2, 10]	καὶ τὴν χώραν κινδυνεύουσαν ἄσπορον	μεῖναι,	κατὰ γὰρ ὥραν σπόρου πεντήκοντα
[2, 19]	ἑαυτοῦ τε βραδύνας κἂν ἔτι	μείνῃ	πλείοσιν χρησόμενος ἐχθροῖς. (Ἵνα δὲ
[2, 20]	ἰσχὺν γεγενημένην εὐπειθείᾳ μάλιστα καὶ	μελέτῃ	τῶν ὅπλων, τὴν μὲν διδασκαλίαν
[2, 21]	τοῦ Ἰωσήπου τὴν διάνοιαν, ὅτι	μέλλοι	τὸν πόνον αὐτῶν τοῖς βασιλεῦσιν
[2, 15]	πρὸ τριάκοντα ἡμερῶν ἧς ἀποδώσειν	μέλλοιεν	θυσίας οἴνου τε ἀφέξεσθαι καὶ
[2, 11]	οὓς μετὰ τῶν ὅπλων χωρεῖν	μέλλομεν;	ταῦτα εἰπὼν διὰ μέσης ὥρμησεν
[2, 14]	δοὺς ἔμφασιν ὡς πρὸς τὸ	μέλλον	αὐτοῖς τὸν Φλῶρον κατασκευάσειεν μετριώτερον,
[2, 8]	ἐν αὐτοῖς οἳ καὶ τὰ	μέλλοντα	προγινώσκειν ὑπισχνοῦνται, βίβλοις ἱεραῖς καὶ
[2, 16]	ὅρμῳ τὸ σκάφος προσκέπτεσθαι τὸν	μέλλοντα	χειμῶνα μηδ' εἰς μέσας τὰς
[2, 21]	καὶ μετεώρους ὄντας ἐπὶ τῷ	μέλλοντι	πολέμῳ τοὺς πολλοὺς ἐσπάρασσεν. (Ἤδη
[2, 22]	τῶν μετρίων, καὶ πολλοὶ τὰς	μελλούσας	προορώμενοι συμφορὰς ἀπωλοφύροντο. Θειασμοί τε
[2, 14]	πλειόνων, καὶ τὰ σπέρματα τῆς	μελλούσης	ἁλώσεως ἔκτοτε τῇ πόλει κατεβάλλετο.
[2, 8]	ἐκκρίσεως ἀπολούεσθαι μετ' αὐτὴν καθάπερ	μεμιασμένοις	ἔθιμον. (Διῄρηνται δὲ κατὰ χρόνον
[2, 14]	ὑβρισμένων μὲν αὐτοῖς τῶν νόμων,	μεμιασμένου	δὲ τοῦ χωρίου. Τὸ μὲν
[2, 18]	ἀνελεῖν τις προχείρως ὑπέμενεν καὶ	μεμιγμένον	ὡς βεβαίως ἀλλόφυλον ἐφοβεῖτο. Προεκαλεῖτο
[2, 10]	παντάπασιν ὀλίγος, παρ' ᾧ τὸ	Μέμνονος	μνημεῖόν ἐστιν ἔχον ἐγγὺς αὐτοῦ
[2, 11]	ὁρμᾶν, ἔχοντες μὲν αὐτοκράτορα μηδὲν	μεμφθῆναι	δυνάμενον, τοσαῦτα δὲ τὰ δίκαια
[2, 16]	τηλικούτοις καὶ μηδὲ γινώσκουσιν ἃ	μεμφόμεθα	πολεμεῖν. Καὶ τῶν μὲν ἡμετέρων
[2, 21]	εἰς Ταριχέας ἐκόμισαν. Ὁ δὲ	μεμψάμενος	αὐτῶν τὸ πρὸς τοὺς βασιλικοὺς
[2, 2]	μηδὲν τὸν ἐν ταῖς διαθήκαις	μέμψασθαι	δυνάμενος, ἃς ἔγραψεν ὑγιαίνων μὲν
[2, 16]	περισσὴ πρὸς τοὺς ἡγεμόνας ἡ	μέμψις·	καὶ γὰρ ἐκείνων μετριαζόντων αἰσχρὸν
[2, 8]	καὶ μετεώρους φέρεσθαι. Καὶ ταῖς	μὲν	ἀγαθαῖς ὁμοδοξοῦντες παισὶν Ἑλλήνων ἀποφαίνονται
[2, 3]	ὑποδείσας καὶ τὰ φρονήματα συνεχεῖς	μὲν	ἀγγέλους ἔπεμπεν πρὸς Οὔαρον ἐπαμύνειν
[2, 16]	διεξῄεσαν ὠμότητα. Πρὸς ἣν ἠγανάκτει	μὲν	Ἀγρίππας, στρατηγικῶς δὲ τὴν ὀργὴν
[2, 2]	Σαβίνου περὶ τούτων ἐπεσταλμένα, συνέδριον	μὲν	ἀθροίζει τῶν ἐν τέλει Ῥωμαίων,
[2, 13]	πίστιν ἐπιθεὶς ἑαυτῷ περὶ τρισμυρίους	μὲν	ἀθροίζει τῶν ἠπατημένων, περιαγαγὼν δὲ
[2, 13]	ἀμύνης, ὥστε συμβολῆς γενομένης τὸν	μὲν	Αἰγύπτιον φυγεῖν μετ' ὀλίγων, διαφθαρῆναι
[2, 8]	Ἰξίονάς τε καὶ Τιτυούς, πρῶτον	μὲν	ἀιδίους ὑφιστάμενοι τὰς ψυχάς, ἔπειτα
[2, 18]	ἡλικίας ἐχώρουν κτείνοντες, ὡς ἐπικλυσθῆναι	μὲν	αἵματι πάντα τὸν χῶρον, πέντε
[2, 8]	Ἰουδαίοις εἴδη φιλοσοφεῖται, καὶ τοῦ	μὲν	αἱρετισταὶ Φαρισαῖοι, τοῦ δὲ Σαδδουκαῖοι,
[2, 11]	τὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν, ὅτι πρῶτον	μὲν	ἄκων ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἁρπαγείη,
[2, 8]	δὲ τῶν δεινῶν, καὶ τὰς	μὲν	ἀλγηδόνας νικῶντες τοῖς φρονήμασιν, τὸν
[2, 21]	πρὸς τὴν Τιβεριάδα. Καὶ τὸ	μὲν	ἄλλο πλῆθος αὐτῷ ὑπήντα, Ἰωάννης
[2, 21]	τοῦ πορίζοντος. (Ἔνθα δὴ τὸ	μὲν	ἄλλο πλῆθος τῶν ἠπατημένων ἀνεχώρει
[2, 16]	πόλιν, ἵνα γνῷ Ἰουδαίους τοῖς	μὲν	ἄλλοις Ῥωμαίοις ἅπασιν εἴκοντας, μόνῳ
[2, 5]	ἐπὶ Καίσαρα. Καῖσαρ δὲ τοῖς	μὲν	ἄλλοις συνέγνω, τινὰς δὲ τῶν
[2, 16]	Ῥωμαίων ὀκτὼ τάγμασιν δαμαζόμενοι δουλεύουσιν	μὲν	ἁλόντες, τὸ δ' ὅλον αὐτῶν
[2, 21]	Τιβεριέων οἱ δυνατώτατοι· καὶ τοὺς	μὲν	ἀναλαβὼν μιᾷ τῶν ἁλιάδων ἀνήγαγεν
[2, 10]	καὶ τὰς δεήσεις ἐνδοὺς τοὺς	μὲν	ἀνδριάντας καὶ τὰς στρατιὰς ἐν
[2, 18]	Πτολεμαίδα. Καὶ καταλαβὼν αὐτὴν ἔρημον	μὲν	ἀνδρῶν, ἀναπεφεύγει γὰρ τὸ πλῆθος
[2, 12]	ἐπὶ θανάτῳ κελεύει. Καὶ Ἰουδαῖοι	μὲν	ἀνεχώρουν. (Αὖθις δὲ Γαλιλαίων καὶ
[2, 18]	κατεχρήσατο· προιὼν γοῦν ὁσημέραι πολλοὺς	μὲν	ἀνῄρει τῶν πρὸς τῇ Σκυθοπόλει
[2, 18]	ὡπλισμένους ἑαυτῶν προταξάμενοι μέχρι πλείστου	μὲν	ἀντέσχον, ἅπαξ δ' ἐγκλίναντες ἀνέδην
[2, 18]	τῆς Γαλιλαίας ὄρος, ὃ κεῖται	μὲν	ἀντικρὺ τῆς Σεπφώρεως, καλεῖται δὲ
[2, 21]	ὃ παρῆν διεπράττετο, καὶ τοὺς	μὲν	ἀπάταις τοὺς δὲ χρήμασι διαφθείρων
[2, 15]	ἅμα καὶ τῶν στασιαστῶν οὓς	μὲν	ἀπειλαῖς οὓς δὲ αἰδοῖ κατέστειλαν.
[2, 16]	αἰχμαλώτους ἔχουσιν. Ἀλλ' οὗτοι γῆν	μὲν	ἄπειρον νεμόμενοι, μείζω δὲ τῶν
[2, 19]	τῆς στοᾶς εἶργον, καὶ πολλάκις	μὲν	ἀπεκρούσαντο τοὺς τῷ τείχει προσελθόντας,
[2, 21]	ἅμα ταῖς γενεαῖς καταφλέξειν, τρισχιλίους	μὲν	ἀπέστησεν εὐθέως, οἳ παραγενόμενοι τὰ
[2, 15]	τοὺς προσιόντας ὡς ἔθος, Φλώρῳ	μὲν	ἀποκοπήσεσθαι τὴν ἀφορμὴν τοῦ πολέμου,
[2, 3]	τὴν ἔκπληξιν ἦσαν. Καὶ τῶν	μὲν	ἀπολωλότων, τῶν δ' ὑπὸ τοῦ
[2, 10]	θάνατον ἑτοίμου παραστήματος. Καὶ τότε	μὲν	ἄπρακτοι διελύθησαν. (Ταῖς δ' ἑξῆς
[2, 5]	μυρίους ὁπλίτας. Ὁ δὲ τοὺς	μὲν	Ἄραβας εὑρὼν οὐ συμμάχων ἦθος
[2, 21]	αὐτοῖς καὶ κατονειδίσας, εἰ πρῶτον	μὲν	ἀράμενοι τὸν πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον
[2, 1]	καὶ καθαρώτερον. (Πρὸς ἃ παρωξύνετο	μὲν	Ἀρχέλαος, ἐπεῖχε δὲ τὴν ἄμυναν
[2, 2]	καὶ Σαβῖνος δι' ἐπιστολῶν κατηγορήσας	μὲν	Ἀρχελάου παρὰ Καίσαρι, πολλὰ δ'
[2, 7]	Γλαφύρας ὄναρ, ἥπερ ἦν θυγάτηρ	μὲν	Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως, γυνὴ
[2, 6]	οἱ φίλοι παρ' οὐδετέροις, συμπαρίστασθαι	μὲν	Ἀρχελάῳ διὰ μῖσος καὶ φθόνον
[2, 17]	χαλεπήνας ἐφ' οἷς προπεπηλάκισται, τοὺς	μὲν	ἄρχοντας αὐτῶν ἅμα τοῖς δυνατοῖς
[2, 9]	τὸ τῆς δεισιδαιμονίας ἄκρατον ἐκκομίσαι	μὲν	αὐτίκα τὰς σημαίας Ἱεροσολύμων κελεύει.
[2, 14]	Ἰουδαίους ἀνηκέστως παρώξυνεν ὡς ὑβρισμένων	μὲν	αὐτοῖς τῶν νόμων, μεμιασμένου δὲ
[2, 11]	μετὰ Κλαυδίου συγγενῶν ὁρμᾶν, ἔχοντες	μὲν	αὐτοκράτορα μηδὲν μεμφθῆναι δυνάμενον, τοσαῦτα
[2, 21]	εὐεργέτην. (Ἐπὶ τούτοις οἱ Ταριχεῶται	μὲν	αὐτὸν ἀνευφήμουν, οἱ δ' ἀπὸ
[2, 18]	παρανομῶν, μέχρι πυθόμενος Ἀγρίππας ἀνελεῖν	μὲν	αὐτὸν ᾐδέσθη διὰ Σόαιμον, ἔπαυσεν
[2, 14]	γενναῖοί εἰσιν καὶ παρρησιασταί, σκώπτειν	μὲν	αὐτὸν καὶ παρόντα, φαίνεσθαι δὲ
[2, 7]	χώραν ἀροτριῶντας ἀλλάσσειν· ὥστε βασιλεύσειν	μὲν	αὐτὸν τὸν τῶν ἀσταχύων ἀριθμόν,
[2, 7]	ἔτει τῆς ἀρχῆς ἐνάτῳ φυγαδεύεται	μὲν	αὐτὸς εἰς Βίενναν πόλιν τῆς
[2, 21]	χαίροντα τῷ δραστηρίῳ πείθει πρῶτον	μὲν	αὐτῷ πιστεῦσαι τὸ τεῖχος ἀνοικοδομῆσαι
[2, 21]	ὑποδεξαμένην πατρίδα. Ὁ δὲ ἀποδέχεσθαι	μὲν	αὐτῶν ἔφασκεν τὴν εὔνοιαν, ἀνεῖργεν
[2, 14]	μετρίων κατεχρῆτο. Συνέβαινεν δὲ τοὺς	μὲν	ἀφῃρημένους ὑπὲρ ὧν ἀγανακτεῖν ἐχρῆν
[2, 8]	τὴν εἱμαρμένην· ψυχήν τε πᾶσαν	μὲν	ἄφθαρτον, μεταβαίνειν δὲ εἰς ἕτερον
[2, 18]	δὲ τρίτῃ νυκτὶ παρατηρήσαντες τοὺς	μὲν	ἀφυλάκτους οὓς δὲ κοιμωμένους ἅπαντας
[2, 9]	δὲ τριστιχεὶ τῆς φάλαγγος Ἰουδαῖοι	μὲν	ἀχανεῖς ἦσαν πρὸς τὸ ἀδόκητον
[2, 15]	~(Κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ	μὲν	βασιλεὺς Ἀγρίππας ἔτυχεν εἰς τὴν
[2, 20]	ὡς ὑπέστρεψαν εἰς Ἱεροσόλυμα, τοὺς	μὲν	βίᾳ τῶν ἔτι ῥωμαιζόντων τοὺς
[2, 8]	τοῖς ἤθεσιν αὐτῶν ἐντυποῦσι, τὸν	μὲν	γάμον καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ
[2, 9]	Καίσαρα στερίσκεσθαι μείζονος ἀρχῆς· ὅπου	μὲν	γὰρ Ἀγρίππαν ἐξ ἰδιώτου βασιλέα
[2, 16]	τὴν συμπλοκὴν τῶν προφάσεων. Εἰ	μὲν	γὰρ ἀμύνεσθε τοὺς ἀδικοῦντας, τί
[2, 16]	τὰ πρὸς ἡδονὴν ἀκούῃ· τοῖς	μὲν	γὰρ ἀνηκέστως ἐπὶ τὴν ἀπόστασιν
[2, 17]	οὐ διακεκωλυκέναι θυσίας τινῶν, τοῦτο	μὲν	γὰρ ἀσεβέστατον, ἀλλὰ καὶ τὰ
[2, 1]	διανοίας αὐτοῦ μεγάλοις αἰτήμασιν· οἱ	μὲν	γὰρ ἐβόων ἐπικουφίζειν τὰς εἰσφοράς,
[2, 16]	τὰς θυέλλας ἀπολουμένους ἀναχθῆναι· τοῖς	μὲν	γὰρ ἐξ ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν δεινοῖς
[2, 16]	τῆς ἀοικήτου παραλήψεσθε συμμάχους; οἱ	μὲν	γὰρ ἐπὶ τῆς οἰκουμένης πάντες
[2, 10]	τόπον ἑκατονταπήχη θαύματος ἄξιον· Κυκλοτερὴς	μὲν	γάρ ἐστιν καὶ κοῖλος, ἀναδίδωσιν
[2, 13]	ἐν αὐτῇ Σύρους στασιασάντων. Οἱ	μὲν	γὰρ ἠξίουν σφετέραν εἶναι τὴν
[2, 6]	ἀλλὰ καὶ τὰς πόλεις· τὰς	μὲν	γὰρ ἰδίας λελωβῆσθαι, τὰς δὲ
[2, 16]	παρείληφεν τὸ Γερμανῶν πλῆθος; ἀλκὴν	μὲν	γὰρ καὶ μεγέθη σωμάτων εἴδετε
[2, 5]	τὸν συνήθη τρόπον κεκοσμημένοι· Σαβῖνος	μὲν	γὰρ οὐδ' εἰς ὄψιν ὑπομείνας
[2, 14]	τὰς ἑαυτοῦ παρανομίας ὑπελάμβανεν· εἰρήνης	μὲν	γὰρ οὔσης κατηγόρους ἕξειν ἐπὶ
[2, 16]	πλούτου πρὸς δὲ μεγέθους· Μῆκος	μέν	γε αὐτῆς τριάκοντα σταδίων, εὖρος
[2, 14]	Φλῶρος ἀγαθώτατον κατὰ σύγκρισιν. Ὁ	μέν	γε λάθρα τὰ πολλὰ καὶ
[2, 4]	βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν. Κατὰ	μέν	γε τὴν Ἰδουμαίαν δισχίλιοι τῶν
[2, 8]	σεμνότητα ἀσκεῖν, Ἐσσηνοὶ καλοῦνται, Ἰουδαῖοι	μὲν	γένος ὄντες, φιλάλληλοι δὲ καὶ
[2, 20]	συνήθων τὰ πολλὰ προστάσσοι, τῶν	μὲν	γηραιῶν ἑβδομήκοντα τοὺς σωφρονεστάτους ἐπιλέξας
[2, 21]	ὑπὸ τοῦ Ἰωσήπου προήχθη. Τότε	μὲν	δὴ κενοῖς σκάφεσιν καὶ δορυφόροις
[2, 4]	Ἀρχελάῳ προσεχώρησεν κατὰ δεξιάν. Τοῦτο	μὲν	δὴ τὸ τέλος ὕστερον αὐτοὺς
[2, 18]	ἐπὶ τοῖς ἀπειλουμένοις ἀνάτασιν. (Μέχρι	μὲν	δὴ τούτων Ἰουδαίοις πρὸς τὸ
[2, 14]	τοὺς αἰτίους. Οἱ δὲ τὸν	μὲν	δῆμον ἀπέφηναν εἰρηνικὰ φρονοῦντα, τοῖς
[2, 21]	εἰ μὴ προκαταληφθείη. Ταῦθ' ὁ	μὲν	δῆμος προειδὼς οὐ προσεῖχεν, οἱ
[2, 11]	τὴν Λυσανίου καλουμένην. Καὶ τῷ	μὲν	δήμῳ διατάγματι τὴν δωρεὰν ἐδήλου,
[2, 17]	διαμένει γὰρ ἄσβεστον ἀεί, τοὺς	μὲν	διαφόρους τῆς θρησκείας ἐξέκλεισαν, τῷ
[2, 20]	καὶ μελέτῃ τῶν ὅπλων, τὴν	μὲν	διδασκαλίαν ἀπέγνω τῇ χρείᾳ διωκομένην,
[2, 18]	οὐκ ὀλίγους. Καὶ Τύριοι συχνοὺς	μὲν	διεχειρίσαντο, πλείστους δ' αὐτῶν δεσμώτας
[2, 18]	παρὰ τῶν βασιλέων συμμαχίας, Ἀντιόχου	μὲν	δισχιλίους ἱππεῖς καὶ πεζοὺς τρισχιλίους
[2, 2]	ἀδελφιδοῖ τε καὶ γαμβροί, τῷ	μὲν	δοκεῖν συναγωνιούμενοι περὶ τῆς διαδοχῆς
[2, 20]	διαμαρτάνῃ. Συνιδὼν δὲ ὅτι τοὺς	μὲν	δυνατοὺς οἰκειώσεται μεταδιδοὺς τῆς ἐξουσίας
[2, 18]	δὲ ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας τὸ	μὲν	δωδέκατον τάγμα πλῆρες, ἀπὸ δὲ
[2, 4]	σώματος καὶ μεγέθει πεποιθὼς περιτίθησιν	μὲν	ἑαυτῷ διάδημα, περιιὼν δὲ μεθ'
[2, 8]	χρόνῳ πεῖραν ἐγκρατείας δῷ, πρόσεισιν	μὲν	ἔγγιον τῇ διαίτῃ καὶ καθαρωτέρων
[2, 8]	τοῖς ἀνδράσιν ἐν περιζώματι. Τοιαῦτα	μὲν	ἔθη τοῦδε τοῦ τάγματος. (Δύο
[2, 8]	δέ, τὸ δεύτερον τάγμα, τὴν	μὲν	εἱμαρμένην παντάπασιν ἀναιροῦσιν καὶ τὸν
[2, 8]	αὐτοῖς ἥδε ἡ δόξα, φθαρτὰ	μὲν	εἶναι τὰ σώματα καὶ τὴν
[2, 2]	Ὡς δὲ τῶν ἐμποδιζόντων ὁ	μὲν	εἰς Ἀντιόχειαν ἀπῆρεν, Ἀρχέλαος δὲ
[2, 18]	ἀναζεύξας ἀπὸ τῆς Πτολεμαίδος αὐτὸς	μὲν	εἰς Καισάρειαν ἀφικνεῖται, μοῖραν δὲ
[2, 20]	τῶν ἐπιτηδείων κατεῖχον, ὡς τοὺς	μὲν	εἰς ὅπλα, τοὺς δὲ εἰς
[2, 16]	συγκαλέσας τὸ πλῆθος, καὶ πολλὰ	μὲν	εἰς πίστιν αὐτοὺς τὴν πρὸς
[2, 21]	Ἰώσηπον ἐξεκήρυσσον. Τῶν δ' ἠγγέλη	μὲν	εἰς Ταριχέας ἡ ἀπόστασις εὐθέως,
[2, 19]	νὺξ ἐπέλαβεν, ἐν ᾗ Ῥωμαῖοι	μὲν	εἰς τὴν Βεθώραν κατέφυγον, Ἰουδαῖοι
[2, 18]	ἐκπέμπειν πρεσβείας ἐπὶ Νέρωνα συνερρύησαν	μὲν	εἰς τὸ ἀμφιθέατρον ἅμα τοῖς
[2, 17]	δυνατῶν καὶ τῶν ἀρχιερέων οἱ	μὲν	εἰς τοὺς ὑπονόμους καταδύντες διελάνθανον,
[2, 20]	Ἰουδαίους ἀνελεῖν ἐσπούδασαν. Καὶ καθὸ	μὲν	εἶχον αὐτοὺς ἐν τῷ γυμνασίῳ
[2, 12]	τις Γαλιλαῖος. Πρὸς τοῦτο πλεῖστοι	μὲν	ἐκ τῆς Γαλιλαίας συνέδραμον ὡς
[2, 1]	τι θυμάτων πλῆθος ἐκδεχομένη, κάτεισι	μὲν	ἐκ τῆς χώρας λαὸς ἄπειρος
[2, 8]	ἀθανάτους ἀεὶ διαμένειν, καὶ συμπλέκεσθαι	μὲν	ἐκ τοῦ λεπτοτάτου φοιτώσας αἰθέρος
[2, 12]	σφαγέντος ἐπεξελθεῖν. (Κουαδρᾶτος δὲ τότε	μὲν	ἑκατέρους ὑπερτίθεται φήσας, ἐπειδὰν εἰς
[2, 21]	τὸν Ἰώσηπον εὔνοιαν ἀποστρέψωσιν, κἂν	μὲν	ἑκὼν παραγένηται, λόγον ὑποσχεῖν ἐᾶν
[2, 12]	ἀρχιερεὺς Ἰωνάθης υἱὸς Ἀνάνου κατάρξαι	μὲν	ἔλεγον τῆς ταραχῆς Σαμαρέας διὰ
[2, 18]	σφαγὴν ἐβάπτισεν τὸ ξίφος, ἄξιος	μὲν	ἐλέους νεανίας δι' ἀλκὴν σώματος
[2, 5]	καὶ Σέπφωριν πόλιν ἑλὼν αὐτὴν	μὲν	ἐμπίπρησι, τοὺς δ' ἐνοικοῦντας ἀνδραποδίζεται.
[2, 3]	ὑπὸ τῆς φλογὸς περισχεθέντες πολλοὶ	μὲν	ἐν αὐτῇ διεφθάρησαν, πολλοὶ δὲ
[2, 9]	ἐκείνου προσέθηκεν Γάιος. Καὶ Ἡρώδης	μὲν	ἐν Γαλλίᾳ συμφυγούσης αὐτῷ καὶ
[2, 18]	τοὺς ἱππεῖς ἐξέφευγον, ὥστε ὀλίγους	μὲν	ἐν ταῖς δυσχωρίαις διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι
[2, 14]	ταπεινότητος ἐνυκτέρευσαν. (Φλῶρος δὲ τότε	μὲν	ἐν τοῖς βασιλείοις αὐλίζεται, τῇ
[2, 2]	Νικόλαος ὑπὲρ Ἀρχελάου, καὶ τὸν	μὲν	ἐν τῷ ἱερῷ φόνον ἀναγκαῖον
[2, 18]	παντοῖος ἦν αὐτῶν ὄλεθρος, τῶν	μὲν	ἐν τῷ πεδίῳ καταλαμβανομένων, τῶν
[2, 20]	εἰς παράταξιν αὐτῷ συνεκεκρότητο πεζῶν	μὲν	ἓξ μυριάδες, ἱππεῖς δὲ πεντήκοντα
[2, 17]	βασιλικοῖς καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις οἱ	μὲν	ἐξῄεσαν. Ἀθυμία δὲ τοὺς Ῥωμαίους
[2, 15]	ἀρχιερεῖς καὶ τὴν βουλὴν αὐτὸς	μὲν	ἐξιέναι τῆς πόλεως ἔφη, φρουρὰν
[2, 19]	εὐταξίαν τῶν Ῥωμαίων καταπλαγέντες τῶν	μὲν	ἔξω τῆς πόλεως μερῶν εἶκον,
[2, 18]	ἑαυτὴν Ἰουδαίοις ἑκάστη, καὶ πεντακοσίους	μὲν	ἐπὶ δισχιλίοις Ἀσκαλωνῖται, Πτολεμαεῖς δὲ
[2, 17]	τις ἀλλότριος οὔτε προσκυνήσει. Κἂν	μὲν	ἐπὶ ἰδιώτου τις ἑνὸς τοῦτον
[2, 21]	ἐπήγαγεν. Οἱ γὰρ ἁρπάσαντες ἅμα	μὲν	ἐπὶ τῷ μηδεμιᾶς τυχεῖν μερίδος
[2, 21]	δι' ἐλπίδα κέρδους φονικώτατος, ἀεὶ	μὲν	ἐπιθυμήσας μεγάλων, τρέφων δὲ τὰς
[2, 2]	κατειρωνεύσατο τοῦ πατρός, μεθ' ἡμέραν	μὲν	ἐπισχηματίζων τὸ πρόσωπον εἰς λύπην,
[2, 12]	κεφαλὴν ἀποκοπῆναι. (Μετὰ ταῦτα Ἰουδαίας	μὲν	ἐπίτροπον Φήλικα τὸν Πάλλαντος ἀδελφὸν
[2, 16]	πρὸς δυσμῶν. Ἀλλὰ καίτοι τηλικαῦτα	μὲν	ἕρκη περιβεβλημένοι, πέντε δὲ καὶ
[2, 1]	παραλείποι τις, οὐχ ὅσιος· μεταλαμβάνει	μὲν	ἐσθῆτα λευκήν, πρόεισι δὲ εἰς
[2, 14]	τὴν ἀρχὴν ὁ πόλεμος δωδεκάτῳ	μὲν	ἔτει τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας, ἑπτακαιδεκάτῳ
[2, 11]	ἔργον τελευτήσας ἐν Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼς	μὲν	ἔτη τρία, πρότερον δὲ τῶν
[2, 20]	τοιαῦτα παραινῶν διετέλει. Καὶ τὸ	μὲν	ἕτοιμον εἰς παράταξιν αὐτῷ συνεκεκρότητο
[2, 18]	εὔνοιαν ἐπιστωσάμεθα. Τοιγαροῦν οἷς ἄπιστον	μὲν	εὐλόγως εὕρηται τὸ ἀλλόφυλον, ἠσέβηται
[2, 16]	τί δαί; Θρᾷκες οἱ πέντε	μὲν	εὖρος ἑπτὰ δὲ μῆκος ἡμερῶν
[2, 8]	ὅρκους αὐτοῖς ὄμνυσι φρικώδεις, πρῶτον	μὲν	εὐσεβήσειν τὸ θεῖον, ἔπειτα τὰ
[2, 2]	τὸν ναὸν φονευθέντων, οὓς ἐληλυθέναι	μὲν	ἐφ' ἑορτήν, παρὰ δὲ ταῖς
[2, 18]	πλήρη δὲ παντοίων κτημάτων, τὰ	μὲν	ἐφῆκεν τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν, τὸ
[2, 16]	συνῆπτεν, Ἀγρίππας ἔλεξεν τοιάδε. (Εἰ	μὲν	ἑώρων πάντας ὑμᾶς πολεμεῖν Ῥωμαίοις
[2, 3]	τι περὶ τούτων Καίσαρα τελευτᾷ	μὲν	ἡ Ἀρχελάου μήτηρ Μαλθακὴ νοσήσασα,
[2, 15]	καὶ φθάνειν ἑκάστου σπεύδοντος βραδυτέρα	μὲν	ἡ φυγὴ πᾶσιν ἐγίνετο, τῶν
[2, 6]	βασιλείας. Ἐγένετο δὲ ὑπὸ τούτῳ	μὲν	ἥ τε Περαία καὶ Γαλιλαία,
[2, 17]	ἁλώσεως ἔδοξεν. Καὶ κατιδόντες ἀνηκέστους	μὲν	ἤδη τὰς αἰτίας τοῦ πολέμου,
[2, 8]	τῶν ἄλλων πλέον. Οὗτοι τὰς	μὲν	ἡδονὰς ὡς κακίαν ἀποστρέφονται, τὴν
[2, 16]	χεῖρον ὁμόνοια. Ἐπεὶ δὲ τινὰς	μὲν	ἡλικία τῶν ἐν πολέμῳ κακῶν
[2, 19]	ἑπτὰ τῆς πόλεως σταδίους, τρισὶ	μὲν	ἡμέραις οὐκ ἐπεχείρει τῇ πόλει
[2, 18]	τοὺς ἑτέρους φθάσαι. Καὶ τὰς	μὲν	ἡμέρας ἐν αἵματι διῆγον, τὰς
[2, 19]	τῶν σκευῶν ἀποβαλόντες. Ἔνθα δύο	μὲν	ἡμέρας ἐπέμεινεν ὁ Κέστιος ἀμηχανῶν,
[2, 18]	τὸ προσταχθὲν χωρὶς ὑποψίας. Δύο	μὲν	ἡμέρας ἠρέμησαν οἱ Σκυθοπολῖται τὴν
[2, 16]	τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν; οὐ τὰ	μὲν	ἡμέτερα καὶ τῶν προσοίκων ἐθνῶν
[2, 16]	τῆς χώρας Πομπήιος. Ἀλλ' οἱ	μὲν	ἡμέτεροι πρόγονοι καὶ οἱ βασιλεῖς
[2, 16]	ἃ μεμφόμεθα πολεμεῖν. Καὶ τῶν	μὲν	ἡμετέρων ἐγκλημάτων ταχεῖα γένοιτ' ἂν
[2, 6]	μετὰ δ' ἡμέρας ὀλίγας τὸ	μὲν	ἥμισυ τῆς βασιλείας Ἀρχελάῳ δίδωσιν
[2, 17]	δὲ οἱ βασιλικοί. Καὶ τούτοις	μὲν	ἦν ἀγὼν τοῦ ἱεροῦ κρατῆσαι
[2, 17]	μόνον, τὸ δὲ πάθος Ῥωμαίοις	μὲν	ἦν κοῦφον, ἐκ γὰρ ἀπλέτου
[2, 18]	τὸ Σίμωνος πάθος, ὃς υἱὸς	μὲν	ἦν Σαούλου τινὸς τῶν οὐκ
[2, 18]	(Κατὰ δὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἀεὶ	μὲν	ἦν στάσις πρὸς τὸ Ἰουδαικὸν
[2, 17]	ὅπη τις ἴσχυσεν, καὶ φόνος	μὲν	ἦν τῶν καταληφθέντων, ἔρευνα δὲ
[2, 3]	πάτριον αὐτονομίαν. Σαβίνῳ δ' ἀγαπητὸν	μὲν	ἦν ὑπεξελθεῖν, ἠπίστει δὲ ταῖς
[2, 10]	τῆς Ἀντιοχείας, Ἰουδαίων δὲ οἱ	μὲν	ἠπίστουν ἐπὶ ταῖς τοῦ πολέμου
[2, 17]	ὁ Μετίλιος. Οἱ δὲ μέχρι	μὲν	ἦσαν ἐν τοῖς ὅπλοις, οὔτ'
[2, 18]	τὴν δύναμιν. Οἱ δὲ ἕως	μὲν	ἦσαν ὑπερδέξιοι, ῥᾳδίως τοὺς Ῥωμαίους
[2, 5]	χώραν, καὶ πολλῶν ἀγομένων τοὺς	μὲν	ἧττον θορυβώδεις φανέντας ἐφρούρει, τοὺς
[2, 18]	τῶν πόλεων ἐπίκουροι συνελέγησαν, ἐμπειρίᾳ	μὲν	ἡττώμενοι τῶν στρατιωτῶν, ταῖς δὲ
[2, 5]	παρέδοσαν, Οὔαρος δὲ τῷ πλήθει	μὲν	ἠφίει τὰς αἰτίας, τοὺς δὲ
[2, 18]	τε καὶ Γαδαρεῖς ὁμοίως τοὺς	μὲν	θρασυτέρους ἀπεσκευάσαντο, τοὺς δὲ φοβεροὺς
[2, 11]	ἔτεσιν ἀφηγησάμενος. Καταλείπει δὲ τρεῖς	μὲν	θυγατέρας ἐκ Κύπρου γεγενημένας, Βερνίκην
[2, 15]	τοὺς θρασυτέρους. (Ἔνθα δὴ πᾶς	μὲν	ἱερεὺς πᾶς δ' ὑπηρέτης τοῦ
[2, 20]	τῆς ἄλλης χώρας, ἀλλ' εἰς	μὲν	Ἱεριχοῦν Ἰώσηπος ὁ Σίμωνος, εἰς
[2, 17]	πόλεμος ἠγείρετο, βουλόμενός τε Ῥωμαίοις	μὲν	Ἰουδαίους σώζεσθαι, Ἰουδαίοις δὲ τὸ
[2, 17]	Βαταναίους καὶ Τραχωνίτας, ὑπὸ Δαρείῳ	μὲν	ἱππάρχῃ, στρατηγῷ δὲ τῷ Ἰακίμου
[2, 13]	τούτοις στῖφος ἕτερον πονηρῶν χειρὶ	μὲν	καθαρώτερον, ταῖς γνώμαις δὲ ἀσεβέστερον,
[2, 20]	ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζεν, Ἰωτάπατα	μὲν	καὶ Βηρσαβὲ καὶ Σελάμην, ἔτι
[2, 18]	Ἰουδαίων ὑπέμειναν οὔτε δῆσαι, τάχα	μὲν	καὶ διὰ τὸ σφέτερον πλῆθος
[2, 21]	υἱὸς Ληίου, Ἰωάννης ὄνομα, πανουργότατος	μὲν	καὶ δολιώτατος τῶν ἐπισήμων ἐν
[2, 8]	καὶ ἕτερον Ἐσσηνῶν τάγμα, δίαιταν	μὲν	καὶ ἔθη καὶ νόμιμα τοῖς
[2, 13]	προστίθησιν σὺν ταῖς τοπαρχίαις, Ἄβελα	μὲν	καὶ Ἰουλιάδα κατὰ τὴν Περαίαν,
[2, 7]	ὑφ' Ἡρώδου παρ' αὐτῷ, συνεώρα	μὲν	καὶ πρὶν ἰδεῖν τὸν ἄνθρωπον
[2, 17]	ἡγεμόνων ἔθος οὐκ ἐνέδοσαν, πολὺ	μὲν	καὶ τῷ σφετέρῳ πλήθει πεποιθότες,
[2, 10]	ἄρα Καίσαρι; καὶ Ἰουδαῖοι περὶ	μὲν	Καίσαρος καὶ τοῦ δήμου τῶν
[2, 7]	γὰρ πυνθανομένοις περὶ Ἀριστοβούλου σώζεσθαι	μὲν	κἀκεῖνον ἔλεγεν, ἀπολελεῖφθαι δὲ ἐπίτηδες
[2, 14]	πανουργεῖν δολιωτέρας ὁδοὺς ἐπενόησεν. τὸ	μὲν	κατ' ἄνδρα κερδαίνειν μικρὸν ἐδόκει,
[2, 18]	ἄλλην δύναμιν. Τῶν δὲ οἱ	μὲν	κατὰ θάλασσαν οἱ δὲ κατὰ
[2, 22]	τὰς κώμας ἔχειν. Καὶ τὰ	μὲν	κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν ἐν τούτοις
[2, 12]	πολλοὶ τῶν δυνατῶν παρίσταντο, Σαμαρέων	μὲν	καταγνοὺς τρεῖς ἀνελεῖν προσέταξεν τοὺς
[2, 18]	προέπεμψεν εἰς Ἰόππην, προστάξας, εἰ	μὲν	καταλαβέσθαι δυνηθεῖεν τὴν πόλιν, φρουρεῖν,
[2, 18]	καὶ τῇ Γαυλανίτιδι προσπεσόντες τὰ	μὲν	καταστρεψάμενοι, τὰ δ' ὑποπρήσαντες ἐχώρουν
[2, 17]	ἄμυναν, ἐπένθουν δημοσίᾳ, καὶ πλήρης	μὲν	κατηφείας ἦν ἡ πόλις, ἕκαστος
[2, 14]	ἦν τις Ἕλλην Καισαρεύς, πολλάκις	μὲν	κτήσασθαι τὸν τόπον ἐσπούδασαν τιμὴν
[2, 18]	καταλαβόμενοί τι φρούριον, ὃ καλεῖται	μὲν	Κύπρος, καθύπερθεν δ' ἦν Ἱεριχοῦντος,
[2, 2]	δεινότατος εἰπεῖν, κατηγόρει φάσκων τοῖς	μὲν	λόγοις ἀμφισβητεῖν ἄρτι βασιλείας Ἀρχέλαον,
[2, 8]	βιάζηται. Πρὸς τούτοις ὄμνυσιν μηδενὶ	μὲν	μεταδοῦναι τῶν δογμάτων ἑτέρως ἢ
[2, 21]	Ἀγρίππαν τὸν βασιλέα. Καὶ τοῦ	μὲν	μὴ καταντήσαντος ἐφ' ἣν συντέτακτο
[2, 7]	τὸν Ἀλέξανδρον αὐτῇ λέγειν ἀπέχρη	μὲν	ὁ κατὰ Λιβύην σοι γάμος,
[2, 13]	τὴν Ἰουδαίαν ἀναπίμπλασθαι. Καὶ οὗτος	μὲν	ὁ πόλεμος καθ' ἡμέραν ἀνερριπίζετο.
[2, 4]	μὲν τρεῖς ἐχειρώθησαν, ὑπ' Ἀρχελάου	μὲν	ὁ πρεσβύτατος, οἱ δ' ἑξῆς
[2, 16]	στρατιᾷ ποίοις πεποιθότες ὅπλοις; ποῦ	μὲν	ὁ στόλος ὑμῖν διαληψόμενος τὰς
[2, 14]	ἐθάρσησαν αἱ τόλμαι, καὶ χρήμασιν	μὲν	οἱ δυνατοὶ τὸν Ἀλβῖνον προσελάμβανον
[2, 8]	(Δύο δὲ τῶν προτέρων Φαρισαῖοι	μὲν	οἱ μετὰ ἀκριβείας δοκοῦντες ἐξηγεῖσθαι
[2, 6]	ἔθνους αὐτονομίας· ἦσαν δὲ πεντήκοντα	μὲν	οἱ παρόντες, συμπαρίσταντο δὲ αὐτοῖς
[2, 16]	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; Καὶ Ἀθηναῖοι	μὲν	οἱ περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων
[2, 17]	λόχους ἐκτρέχοντες συστάδην ἐμάχοντο, τόλμαις	μὲν	οἱ στασιασταὶ προέχοντες, ἐμπειρίᾳ δὲ
[2, 21]	τῷ τένοντι. Πρὸς ταῦτα τῶν	μὲν	οἰκείως ἐχόντων, καὶ μάλιστα τῶν
[2, 16]	τοὺς ἀπείρους νέμουσαν Αἰθίοπας ἐχειρώσαντο	μὲν	ὅλην, χωρὶς δὲ τῶν ἐτησίων
[2, 19]	εἰς τὴν μητρόπολιν ἐπαλινδρόμουν, αὐτοὶ	μὲν	ὀλίγους ἀποβεβλημένοι παντάπασιν, τῶν δὲ
[2, 12]	γενέσθαι δὲ τὴν ἑορτὴν πένθος	μὲν	ὅλῳ τῷ ἔθνει θρῆνον δὲ
[2, 8]	καὶ ποιοῦνται τὰς ἀποδημίας οὐδὲν	μὲν	ὅλως ἐπικομιζόμενοι, διὰ δὲ τοὺς
[2, 19]	ἐγκειμένους ἀναστέλλειν οὐχ ὑπέμενον, αὐτοὶ	μὲν	ὄντες βαρεῖς καὶ δεδοικότες τὴν
[2, 8]	τὰ τῶν ἀγγέλων ὀνόματα. Τοιούτοις	μὲν	ὅρκοις τοὺς προσιόντας ἐξασφαλίζονται. (Τοὺς
[2, 16]	Μαιώτιδος ἔθνη; Παρ' οἷς πρὶν	μὲν	οὐδ' οἰκεῖος ἐγιγνώσκετο δεσπότης, νῦν
[2, 17]	Τῶν δ' ἔνδον πρὸς ἐκδρομὴν	μὲν	οὐδεὶς ἐθάρρει διὰ τὸ πλῆθος
[2, 3]	Ἰουδαίοις συνάπτουσιν, ἐν ᾗ μέχρι	μὲν	οὐδεὶς καθύπερθεν ἐπήμυνεν περιῆσαν ἐμπειρίᾳ
[2, 14]	ἐν γὰρ τοσούτῳ πλήθει θαυμαστὸν	μὲν	οὐδὲν εἶναί τινας θρασυτέρους καὶ
[2, 5]	τὰς αἰτίας τῆς ἀποστάσεως, αὐτοὶ	μὲν	οὐδὲν παρακινῆσαι λέγοντες, διὰ δὲ
[2, 21]	τὴν ὀργήν, ὁ Ἰώσηπος ἀνελεῖν	μὲν	οὐδένα προῄρητο, Ληουὶν δέ τινα
[2, 8]	ἀκριβέστατοι καὶ δίκαιοι, καὶ δικάζουσι	μὲν	οὐκ ἐλάττους τῶν ἑκατὸν συνελθόντες,
[2, 11]	τὰ τεμένη τῆς πατρίδος. Ὁ	μὲν	οὖν ἀκούσας ταῦτα τοῖς βουλευταῖς
[2, 8]	καὶ ποτὸν μέχρι κόρου. (Τῶν	μὲν	οὖν ἄλλων οὐκ ἔστιν ὅ
[2, 20]	τῶν ταύτῃ πόλεων ὀχυρωτάτη. (Τῶν	μὲν	οὖν ἄλλων στρατηγῶν ἕκαστος ὡς
[2, 19]	γὰρ παρ' αὐτῷ. Κατὰ πρόσωπον	μὲν	οὖν ἀνακοπέντες Ἰουδαῖοι πρὸς τὴν
[2, 16]	μετὰ τῶν ἡγεμόνων ἐβουλεύετο. Τοῖς	μὲν	οὖν αὐτὸν ἐδόκει Κέστιον μετὰ
[2, 17]	δυσκαθαίρετον ἐπικόψαι τὴν στάσιν. Φλώρῳ	μὲν	οὖν δεινὸν εὐαγγέλιον ἦν, καὶ
[2, 19]	εἰσῆγεν εἰς τὴν πόλιν. Ὁ	μὲν	οὖν δῆμος ὑπὸ τοῖς στασιασταῖς
[2, 17]	τῆς τυραννίδος ὑπηρέτην Ἀψάλωμον. (Ὁ	μὲν	οὖν δῆμος, ὡς ἔφην, εἰς
[2, 4]	τῶν σεμνοτέρων ἥπτετο πραγμάτων. Τότε	μὲν	οὖν ἑαυτῷ περιτίθησιν διάδημα, διέμεινεν
[2, 6]	φέρειν οἴδασιν μετρίους ἡγεμόνας. Ἰουδαῖοι	μὲν	οὖν ἐκ τῆς κατηγορίας κατέληξαν
[2, 4]	ὅπλα διεκόμιζον τῷ τάγματι. Τὸν	μὲν	οὖν ἑκατοντάρχην αὐτῶν Ἄρειον καὶ
[2, 17]	διαρπάσαντες ἐνέπρησαν τὸ στρατόπεδον. Ταῦτα	μὲν	οὖν ἕκτῃ Γορπιαίου μηνὸς ἐπράχθη.
[2, 12]	πρὸ πολέμου τὸ πλῆθος. Κουμανὸς	μὲν	οὖν ἐν δευτέρῳ τὰς ἐκείνων
[2, 14]	εἰς τὰς ἀλλοφύλους ἐπαρχίας. (Μέχρι	μὲν	οὖν ἐν Συρίᾳ Κέστιος Γάλλος
[2, 19]	ἱππέων καὶ πεζῶν διέφθειραν. Τότε	μὲν	οὖν ἐν τῷ κατὰ τὸν
[2, 3]	πολέμου ῥοπή, προσέθεντο Ῥωμαίοις. Ἰουδαῖοι	μὲν	οὖν ἐνέκειντο τῇ πολιορκίᾳ τῶν
[2, 18]	ἀναχωρεῖν τοὺς Ῥωμαίους ἐκέλευσεν. Οἱ	μὲν	οὖν ἐξ ἔθους τὸ πειθήνιον
[2, 15]	τοῦ ζῆν κίνδυνον ἐπείρασεν. (Ταῦτα	μὲν	οὖν ἑξκαιδεκάτῃ μηνὸς Ἀρτεμισίου συνηνέχθη,
[2, 19]	δὲ ὀγδοήκοντα καὶ τετρακοσίους. Τάδε	μὲν	οὖν ἐπράχθη Δίου μηνὸς ὀγδόῃ
[2, 8]	διάλυσιν ἀθάνατον τιμωρίαν ὑφέξειν. Ταῦτα	μὲν	οὖν Ἐσσηνοὶ περὶ ψυχῆς θεολογοῦσιν
[2, 14]	μεμιασμένου δὲ τοῦ χωρίου. Τὸ	μὲν	οὖν εὐσταθὲς καὶ πρᾷον ἐπὶ
[2, 19]	ἀποπειρωμένους τοῦ τείχους ἔβαλλον. Πέντε	μὲν	οὖν ἡμέραις πάντοθεν ἐπιχειροῦσιν τοῖς
[2, 17]	τὴν ἄνω πόλιν προσλαβεῖν. Ἑπτὰ	μὲν	οὖν ἡμέραις συχνὸς ἀμφοτέρων φόνος
[2, 11]	ἰδιώτης καταλιπὼν Ἰωτάπην θυγατέρα. Οὗτοι	μὲν	οὖν ἦσαν, ὡς προεῖπον, Ἀριστοβούλου
[2, 17]	ἐκράτει καὶ τοῦ ἱεροῦ. Χερμάσιν	μὲν	οὖν καὶ τοῖς ἑκηβόλοις ἀδιαλείπτως
[2, 6]	πρὸς τοὺς κατηγόρους ἀφεστήκεσαν. (Τότε	μὲν	οὖν Καῖσαρ ἀκούσας ἑκατέρων διέλυσε
[2, 22]	πάλιν εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. ~(Τὰ	μὲν	οὖν κατὰ Γαλιλαίαν ἐπέπαυτο κινήματα,
[2, 18]	ἐπέβαλλον τὰς χεῖρας αὐτοῖς. Οἱ	μὲν	οὖν λοιποὶ φεύγοντες διεσπάρησαν, τρεῖς
[2, 10]	ἀσέβειαν καὶ ἐπὶ Ἰουδαίαν. Πετρώνιον	μὲν	οὖν μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[2, 13]	Ἰουδαίοις κατ' αὐτὸν γενόμενα. (Τὴν	μὲν	οὖν μικρὰν Ἀρμενίαν δίδωσιν βασιλεύειν
[2, 13]	καὶ ἐκ Παιτίνης Ἀντωνία. ~(Ὅσα	μὲν	οὖν Νέρων δι' ὑπερβολὴν εὐδαιμονίας
[2, 16]	παρὰ πάντων ἡσυχία γένηται. Οἶδα	μὲν	οὖν ὅτι πολλοὶ τὰς ἐκ
[2, 17]	καὶ τοὺς ὅρκους ἀναβοῶντας. Οἱ	μὲν	οὖν οὕτως ὠμῶς ἀπεσφάγησαν ἅπαντες
[2, 4]	ἀναλαβὼν ὑπαντιάζει τὸν ἄνδρα. Τῶν	μὲν	οὖν Περαίων συχνοὶ διεφθάρησαν ἐν
[2, 2]	πολλὰ δεηθεὶς Ἀρχέλαος μετεπέμψατο. Τότε	μὲν	οὖν Σαβῖνος Οὐάρῳ χαριζόμενος οὔτ'
[2, 17]	πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀγρίππαν ἦσαν. Τότε	μὲν	οὖν τῇ νίκῃ καὶ τοῖς
[2, 5]	κατ' οἰκείου βασιλέως ἐστρατεύσαντο. Οὔαρος	μὲν	οὖν τοῦτον τὸν τρόπον καταστησάμενος
[2, 13]	ὑπὸ ἀξιοπιστίας ἦσαν ἀνεύρετοι. Πρῶτος	μὲν	οὖν ὑπ' αὐτῶν Ἰωνάθης ὁ
[2, 21]	τότε ἄρχων τῆς Τιβεριάδος. Οἱ	μὲν	οὖν φίλοι καὶ σωματοφύλακες τοῦ
[2, 10]	πάλιν ψάμμον γίνεσθαι εἰκαίαν. Τὸ	μὲν	οὖν χωρίον τοῦτο τοιαύτην εἴληχεν
[2, 14]	ἔλεγχον ἀπὸ τῶν μετριωτέρων. Ὁ	μὲν	οὖν, ὡς ἂν ἀπορραγείη τὸ
[2, 16]	παθεῖν τῆς ἀμύνης ἀποτρέπων. Οἱ	μὲν	οὖν, ὡς ἂν ὄντες ἔκκριτοι
[2, 19]	ἀναιρεθῆναι δὲ ὑπὲρ δισχιλίους. ~(Γάλλος	μὲν	οὖν ὡς οὐδὲν ἔτι ἑώρα
[2, 15]	παύσασθαι τοῦ φόνου. Καὶ ὁ	μὲν	οὔτε εἰς τὸ πλῆθος τῶν
[2, 18]	τὴν χώραν καταδραμὼν καὶ διαρπάσας	μὲν	πᾶν τὸ προσπῖπτον καταφλέξας δὲ
[2, 8]	ὑποπίπτειν ἀρετὴν ὑπολαμβάνουσιν. Καὶ γάμου	μὲν	παρ' αὐτοῖς ὑπεροψία, τοὺς δ'
[2, 10]	πλῆθος ἐν κοινῷ συλλέγων ποτὲ	μὲν	παρεκάλει, ποτὲ δὲ συνεβούλευεν, τὸ
[2, 6]	τρισχιλίων πολιτῶν φόνῳ, καὶ τοσαῦτα	μὲν	παρεστακέναι θύματα περὶ τῆς ἀρχῆς
[2, 14]	ἄξιον κολάσεως. Καθόλου δὲ ἡ	μὲν	παρρησία πάντων περικέκοπτο, τυραννὶς δ'
[2, 1]	στρατιὰν ἐπαφίησιν αὐτοῖς ὅλην, τοὺς	μὲν	πεζοὺς διὰ τῆς πόλεως ἀθρόους,
[2, 19]	Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων πεζοὺς	μὲν	πεντακισχιλίους καὶ τριακοσίους ἀνῃρηκότες, ἱππεῖς
[2, 19]	στασιασταὶ τὴν προδοσίαν αἰσθόμενοι τοὺς	μὲν	περὶ τὸν Ἄνανον ἀπὸ τοῦ
[2, 1]	θύουσιν ἑκάστοις ἐξαίφνης προσπεσόντες διαφθείρουσι	μὲν	περὶ τρισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν
[2, 8]	ἀπηνεῖς ὡς πρὸς ἀλλοτρίους. Τοιαῦτα	μὲν	περὶ τῶν ἐν Ἰουδαίοις φιλοσοφούντων
[2, 21]	ἐπ' αὐτὸν συνδραμεῖν. Καὶ τὸ	μὲν	πλῆθος ἐν τῷ κατὰ Ταριχέας
[2, 15]	συνηνέχθη, τῇ δ' ἐπιούσῃ τὸ	μὲν	πλῆθος ὑπερπαθῆσαν εἰς τὴν ἄνω
[2, 13]	Ἰουδαίων ἐλαττοῦσθαι. Προεῖχον δ' οἱ	μὲν	πλούτῳ καὶ σωμάτων ἀλκῇ, τὸ
[2, 17]	γὰρ ἔλειπεν, ἠθροίσθη. Καὶ τοῦ	μὲν	πολέμου τότε οὕτω τὴν ἀπειλὴν
[2, 5]	Οὔαρος εἰς Σαμάρειαν ἐλάσας τῆς	μὲν	πόλεως ἀπέσχετο μηδὲν ἐν τοῖς
[2, 1]	πλῆθος ἅπαν παροξύνεται καὶ τοὺς	μὲν	πολλοὺς τῆς σπείρας βάλλοντες λίθοις
[2, 8]	θεῷ προσάπτουσι πάντα, Καὶ τὸ	μὲν	πράττειν τὰ δίκαια καὶ μὴ
[2, 17]	προφάσεως ἄλογον διήλεγχον, φάμενοι τοὺς	μὲν	προγόνους αὐτῶν κεκοσμηκέναι τὸν ναὸν
[2, 3]	τοὺς συστάδην μαχομένους ὑπομένειν. (Καταπονούμενοι	μὲν	πρὸς ἀμφοτέρων ὑποπιμπρᾶσιν τὰς στοάς,
[2, 9]	Ἡρώδης καὶ ὁ Φίλιππος, ὁ	μὲν	πρὸς ταῖς τοῦ Ἰορδάνου πηγαῖς
[2, 11]	ἐφελκόμενος. Οἱ δ' εὐπατρίδαι παραχρῆμα	μὲν	πρὸς τὴν ἀπόλειψιν περιδεῶς ἔσχον,
[2, 17]	τὰς αἰτίας, καὶ πρέσβεις οὓς	μὲν	πρὸς Φλῶρον ἔπεμπον, ὧν ἦρχεν
[2, 13]	οἱ δὲ ἕτεροι τὸν οἰκιστὴν	μὲν	προσωμολόγουν Ἰουδαῖον, αὐτὴν μέντοι γε
[2, 18]	ἐπὶ τὴν ἄμυναν, καὶ τὸ	μὲν	πρῶτον λίθοις τοὺς Ἕλληνας ἔβαλλον,
[2, 14]	βιαίαν πάροδον ἀπέλειπεν αὐτοῖς, τὸ	μὲν	πρῶτον οἱ θερμότεροι τῶν νέων
[2, 21]	συνοδίαν εὗρεν τῆς τόλμης τὸ	μὲν	πρῶτον ὀλίγην, προκόπτων δ' ἀεὶ
[2, 21]	ἐπενόει τοὺς ἀποστάντας. Καὶ τὰς	μὲν	πύλας τῶν Ταριχεῶν ἀποκλεῖσαι κελεύσας,
[2, 17]	Ὑποκαέντων δὲ τῶν στηριγμάτων ὁ	μὲν	πύργος ἐξαίφνης κατασείεται, τεῖχος δ'
[2, 17]	καὶ καταλαβόντες αὐτὸ λάθρα τοὺς	μὲν	Ῥωμαίων φρουροὺς ἀπέσφαξαν, ἑτέρους δ'
[2, 8]	Καὶ καθισάντων μεθ' ἡσυχίας ὁ	μὲν	σιτοποιὸς ἐν τάξει παρατίθησι τοὺς
[2, 17]	ἡμέρας διέλειπεν ἡ συμβολὴ τῶν	μὲν	στασιαστῶν ἀπαγορεύσειν τοὺς ἔνδον οἰομένων
[2, 7]	Ἐσσαῖος τὸ γένος ἔφη τοὺς	μὲν	στάχυς ἐνιαυτοὺς νομίζειν, βόας δὲ
[2, 19]	διαφθαρέντων, ἐν οἷς ἦν Πρῖσκος	μὲν	στρατάρχης τάγματος ἕκτου, Λογγῖνος δὲ
[2, 21]	πολεμίῳ χρῆσθαι. Ἰωσήπῳ δὲ παραγίνεσθαι	μὲν	στρατιὰν ἐπεστάλκεσαν οἱ φίλοι, τὴν
[2, 10]	τῶν προσταγμάτων ἔμελεν. Καὶ Πετρώνιος	μὲν	σὺν τρισὶ τάγμασι καὶ πολλοῖς
[2, 12]	τῶν περὶ τὸν Ἐλεάζαρον πολλοὺς	μὲν	συνέλαβεν, πλείστους δ' ἀπέκτεινεν. Πρὸς
[2, 16]	ὑμῖν καθυφηκάμην, ὑμεῖς δὲ βουλευσάμενοι	μὲν	τὰ δέοντα κοινὴν σὺν ἐμοὶ
[2, 16]	τῆς φύσεως τετειχισμένους, ἐξ ἀνατολῆς	μὲν	ταῖς Ἄλπεσιν πρὸς ἄρκτῳ δὲ
[2, 6]	ἀξίωσιν, ἀναστὰς δὲ Νικόλαος ἀπελύσατο	μὲν	τὰς εἰς τοὺς βασιλεῖς αἰτίας,
[2, 19]	Βεθώρων. Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι κατὰ	μὲν	τὰς εὐρυχωρίας ἧττον ἐπέκειντο, συνειληθέντων
[2, 19]	τοὺς ἐξαπατήσαντας τετρακοσίους ἔδραμον, κἀκείνους	μὲν	ταχέως κατηκόντισαν, ἐδίωκον δὲ τὸν
[2, 7]	Ὁ δὲ ὡς εἶδεν, ἐτεκμήρατο	μὲν	τάχιστα καὶ τὰς διαφορὰς τοῦ
[2, 9]	Γαυλανιτικῇ Ἰουλιάδα, Ἡρώδης δ' ἐν	μὲν	τῇ Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα, ἐν δὲ
[2, 21]	εἰς τὸ δεσμωτήριον, μέχρι πᾶσαν	μὲν	τὴν βουλὴν οὖσαν ἑξακοσίων, περὶ
[2, 18]	αἰδοῖ σκέπης μετειληφότα, καὶ πᾶσαν	μὲν	τὴν ἐπαρχίαν μεστὴν ἀδιηγήτων συμφορῶν,
[2, 21]	τῶν ἐφεστώτων καταπλαγεὶς προπηδᾷ, περιρρηξάμενος	μὲν	τὴν ἐσθῆτα, καταπασάμενος δὲ τῆς
[2, 16]	ὑπόδειγμα τῶν ἄλλων ἐθνῶν καταφλέξειν	μὲν	τὴν ἱερὰν πόλιν, ἀναιρήσειν δὲ
[2, 15]	ἀρχιερεῖς αὐτοὺς ἦν ἰδεῖν καταμωμένους	μὲν	τὴν κεφαλὴν κόνει, γυμνοὺς δὲ
[2, 11]	Χαλκίδος Ἡρώδης τελευτᾷ, καταλιπὼν ἐκ	μὲν	τῆς ἀδελφιδῆς Βερνίκης δύο παῖδας
[2, 22]	πολεμιστηρίων ὀργάνων. Καὶ διὰ πάσης	μὲν	τῆς πόλεως ἐχαλκεύετο βέλη καὶ
[2, 7]	~(Κἀν τούτῳ νεανίας τις Ἰουδαῖος	μὲν	τὸ γένος, τραφεὶς δὲ ἐν
[2, 20]	περιαγωγάς, καὶ πῶς δεῖ πρὸς	μὲν	τὸ κάμνον ἐπιστρέφειν ἐκ τοῦ
[2, 18]	μόλις ἀπεσπᾶτο τῶν σωμάτων. (Τοιοῦτον	μὲν	τὸ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν πάθος
[2, 12]	ὁμοίαν ἐπεφθέγξατο. Πρὸς τοῦτο ἅπαν	μὲν	τὸ πλῆθος ἠγανάκτησεν, καὶ κατεβόων
[2, 8]	προστάται, εἰρήνης ὑπουργοί. Καὶ πᾶν	μὲν	τὸ ῥηθὲν ὑπ' αὐτῶν ἰσχυρότερον
[2, 2]	μέμψασθαι δυνάμενος, ἃς ἔγραψεν ὑγιαίνων	μὲν	τὸ σῶμα, καθαρὰν δὲ τὴν
[2, 14]	αἰκίας παρέλιπεν. Ἦν δὲ ἐν	μὲν	τοῖς ἐλεεινοῖς ὠμότατος, ἐν δὲ
[2, 16]	θαλάσσης ὁδεύσαντα καὶ μὴ χωρούμενον	μὲν	τοῖς πελάγεσιν, πλατυτέραν δὲ τῆς
[2, 16]	πόλις Ἰουδαικοῦ φόνου. Καὶ συγγνώμη	μὲν	τοῖς τοῦτο πράξασιν· ἂν δὲ
[2, 18]	γηραιοὶ γονεῖς. Ὁ δὲ πρῶτον	μὲν	τὸν πατέρα τῆς πολιᾶς ἐπισπασάμενος
[2, 10]	ἐκτισμένη, περιέχεται δὲ ὄρεσιν ἐκ	μὲν	τοῦ πρὸς ἀνατολὴν κλίματος ἀπὸ
[2, 18]	τινας ὁπλιτῶν ἅπαντας ἀναιρεῖ, τολμήσας	μὲν	τοὖργον δίχα τῆς Ἀγρίππα γνώμης,
[2, 11]	Ἀγρίππαν ἀπαγγελοῦντα αὐτοῖς ὅτι προδοῦναι	μὲν	τοὺς εἰς αὐτὸν ὁμονοήσαντας οὐχ
[2, 18]	τοξότας πάντας, Ἀγρίππα δὲ πεζοὺς	μὲν	τοὺς ἴσους ἱππεῖς δὲ δισχιλίων
[2, 3]	καὶ Γρᾶτος ἐπὶ τούτοις, ὁ	μὲν	τοὺς πεζοὺς τῶν βασιλικῶν ὑπ'
[2, 10]	βραδὺς ὑπηρέτης ἐγίνετο. Ἀλλὰ τοὺς	μὲν	τούτων γραμματοφόρους συνέβη χειμασθῆναι τρεῖς
[2, 4]	πόλεμον ἐργασάμενοι μετὰ χρόνον οἱ	μὲν	τρεῖς ἐχειρώθησαν, ὑπ' Ἀρχελάου μὲν
[2, 21]	ἀπελέγχειν τῶν αἰτίων. Καὶ οἱ	μὲν	τῷ παραγγέλματι πεισθέντες ἠρέμησαν, οἱ
[2, 21]	τὴν προπέτειαν αὐτῶν κατονειδίσας ἐκ	μὲν	τῶν παρόντων Ταριχέας ἔφη τειχίσειν,
[2, 6]	αὐτοῦ θαυμασίῳ πολυτελείᾳ κεκοσμημένον, μετὰ	μὲν	τῶν πρεσβευτῶν τὸ Ἰουδαικὸν πλῆθος
[2, 16]	πρότερον ἠχαρίστηνται. Μαρτύρομαι δὲ ἐγὼ	μὲν	ὑμῶν τὰ ἅγια καὶ τοὺς
[2, 16]	ἀντέσχον· ὑμεῖς δὲ οἱ τὸ	μὲν	ὑπακούειν ἐκ διαδοχῆς παρειληφότες, τοῖς
[2, 18]	ὡς ὑπὸ μίαν ὥραν ἀποσφαγῆναι	μὲν	ὑπὲρ δισμυρίους, κενωθῆναι δὲ πᾶσαν
[2, 3]	τῇ πόλει καταλείπει. Καὶ αὐτὸς	μὲν	ὑπέστρεψεν εἰς Ἀντιόχειαν, ἐπελθὼν δὲ
[2, 20]	γὰρ ἀπεδείκνυεν διαφοράς, καὶ τούτους	μὲν	ὑπέτασσεν δεκαδάρχαις καὶ ἑκατοντάρχαις ἔπειτα
[2, 15]	καταδιώκοντες συνεπάτουν. Ἔπιπτον δὲ πολλοὶ	μὲν	ὑπὸ Ῥωμαίων τυπτόμενοι, πλείους δ'
[2, 11]	μῆνας ὀκτὼ καὶ δολοφονηθέντος ἁρπάζεται	μὲν	ὑπὸ τῶν ἐν Ῥώμῃ στρατευμάτων
[2, 9]	Τυπτόμενοι δὲ οἱ Ἰουδαῖοι πολλοὶ	μὲν	ὑπὸ τῶν πληγῶν, πολλοὶ δὲ
[2, 2]	μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν ἐγκαθέτους	μὲν	ὑποπέμψας τοὺς περιθήσοντας αὐτῷ τὸ
[2, 21]	αὐτὸς ἡγήσεσθαι τῆς Γαλιλαίας, τοῖς	μὲν	ὑφ' ἑαυτὸν λῃσταῖς προσέταξεν εὐτονώτερον
[2, 19]	στενὰ καὶ τὴν κατάβασιν οἱ	μὲν	φθάσαντες εἶργον αὐτοὺς τῆς ἐξόδου,
[2, 8]	καὶ τιμὰς ἀναιροῦσιν. Καὶ Φαρισαῖοι	μὲν	φιλάλληλοί τε καὶ τὴν εἰς
[2, 6]	ἑτέροις παισὶν Ἡρώδου δίδωσιν, τὴν	μὲν	Φιλίππῳ, τὴν δὲ Ἀντίπᾳ τῷ
[2, 19]	Καὶ πρὶν ἢ φθέγξασθαι τὸν	μὲν	Φοῖβον διέφθειραν, ὁ δὲ Βόρκιος
[2, 18]	καθύπερθεν δ' ἦν Ἱεριχοῦντος, τοὺς	μὲν	φρουροὺς ἀπέσφαξαν, τὰ δ' ἐρύματα
[2, 16]	τις ἀποκωλύει. Ἀγρίππᾳ δὲ τὸ	μὲν	χειροτονεῖν Φλώρου κατηγόρους ἐπίφθονον, τὸ
[2, 9]	ἰδιωτικαῖς κεκαλυμμένους ἐγκαταμίξας καὶ ξίφει	μὲν	χρήσασθαι κωλύσας, ξύλοις δὲ παίειν
[2, 7]	δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τούτοις τὸν	μὲν	ψευδαλέξανδρον δι' εὐεξίαν σώματος ἐγκατέταξεν
[2, 21]	τῆς κακίας τὴν ἀπορίαν, ἕτοιμος	μὲν	ψεύσασθαι, δεινὸς δ' ἐπιθεῖναι πίστιν
[2, 16]	ἔχοντες τὰ φρονήματα καὶ τὴν	μὲν	ψυχὴν θανάτου καταφρονοῦσαν, τοὺς δὲ
[2, 18]	σπασάμενος τὸ ξίφος ἐπ' οὐδένα	μὲν	ὥρμησεν τῶν πολεμίων, καὶ γὰρ
[2, 2]	αὐτὸν μάλα φιλοφρόνως ἀναστήσας ἐνέφηνεν	μὲν	ὡς ἄξιος εἴη τῆς πατρῴας
[2, 1]	ἐκφεύγει τραυματίας μόλις. Ἔπειθ' οἱ	μὲν	ὡς μηδενὸς δεινοῦ γεγονότος ἐτρέποντο
[2, 8]	καθάπερ ἀλλοφύλῳ συμφυρέντας. Καὶ μακρόβιοι	μέν,	ὡς τοὺς πολλοὺς ὑπὲρ ἑκατὸν
[2, 14]	πονηρῶν ἴδιον στῖφος ὑπεζωσμένος αὐτὸς	μὲν	ὥσπερ ἀρχιλῃστὴς ἢ τύραννος προανεῖχεν
[2, 10]	πάλιν ἀντιπληροῦται τὸ χωρίον, κατασυρόντων	μὲν	ὥσπερ ἐπίτηδες τότε τῶν ἀνέμων
[2, 5]	τῶν Ἰουδαίων διεσκέδασεν. Καὶ οἱ	μὲν	ᾤχοντο φυγόντες ἀνὰ τὴν χώραν·
[2, 16]	οὔτε γὰρ ὁ αὐτὸς ἐπίτροπος	μένει	διὰ παντός, καὶ τοὺς διαδεξομένους
[2, 19]	οἴωνται τὴν δύναμιν κατὰ χώραν	μένειν·	αὐτὸς δὲ τοὺς λοιποὺς ἀναλαβὼν
[2, 21]	ἐξορμᾶν ἐπὶ τοὺς ἀποστάντας οὔτε	μένειν	ὑπέμενεν, δεδοικὼς μὴ βραδύναντος αὐτοῦ
[2, 21]	ἐᾶν αὐτόν, εἰ δὲ βιάζοιτο	μένειν,	ὡς πολεμίῳ χρῆσθαι. Ἰωσήπῳ δὲ
[2, 8]	πάροδος, ἀλλ' ἐπὶ ἐνιαυτὸν ἔξω	μένοντι	τὴν αὐτὴν ὑποτίθενται δίαιταν ἀξινάριόν
[2, 19]	ἀποσπάσας ἤγαγεν εἰς τὴν πόλιν.	Μένοντος	δὲ τοῦ Κεστίου κατὰ χώραν
[2, 13]	διαρπαγῆναι συνέβη καὶ τὰς οὐσίας.	Μενούσης	δὲ τῆς στάσεως ἐπιλέξας ἑκατέρωθεν
[2, 14]	δι' ἃ δέδρακεν ἀρνουμένου. Δεῖν	μέντοι	γε ἐκεῖνον, εἰ προνοεῖ τῆς
[2, 13]	οἰκιστὴν μὲν προσωμολόγουν Ἰουδαῖον, αὐτὴν	μέντοι	γε τὴν πόλιν Ἑλλήνων ἔφασαν·
[2, 10]	ποτὲ δὲ συνεβούλευεν, τὸ πλέον	μέντοι	διηπείλει τήν τε Ῥωμαίων ἐπανατεινόμενος
[2, 2]	ψυχὴν ἔχων πάθους παντός. Εἰ	μέντοι	καὶ κυριωτέραν τὴν τοῦ κάμνοντος
[2, 6]	Ξέρξου βασιλεύοντος ἀπαναστάντες. Εἰς τοσοῦτον	μέντοι	μετριότητος καὶ τοῦ δυστυχεῖν ἔθους
[2, 17]	ὁ Καῖσαρ ἔκσπονδος γίνεται. Δεδοικέναι	μέντοι,	μὴ τὰς ὑπὲρ ἐκείνων ἀπορρίψαντες
[2, 21]	ἐπέτρεψεν διαρπάσαι τοῖς στρατιώταις. Συναγαγὼν	μέντοι	πάντα τοῖς δημόταις ἔδωκεν τοῖς
[2, 2]	τῶν φίλων ἐκείνου τιμιώτατος· πλεῖστον	μέντοι	πεποίθει διὰ δεινότητα λόγων Εἰρηναίῳ
[2, 6]	τὸ ἱερὸν ἐν ἑορτῇ. Τοὺς	μέντοι	περιλειφθέντας ἐκ τοσούτων κακῶν εἰκότως
[2, 3]	πλείους τῶν βασιλικῶν αὐτομολήσαντες. Τὸ	μέντοι	πολεμικώτατον μέρος, Σεβαστηνοὶ τρισχίλιοι Ῥοῦφός
[2, 11]	πρὸς οὓς ἥκιστα βούλοιτο. Δεῖν	μέντοι	προαποδειχθῆναι τῷ πολέμῳ χωρίον ἔξω
[2, 1]	διάδημα περιαπτούσης αὐτῷ δεδέχθαι· τοῦ	μέντοι	προθύμου καὶ τῆς εὐνοίας ὥσπερ
[2, 15]	μίαν αὐτοῖς καταλείποι σπεῖραν, μὴ	μέντοι	τὴν μαχεσαμένην· πρὸς γὰρ ταύτην
[2, 2]	ἐσώρευσεν πόλεμος ἐπελθὼν ἀκήρυκτος. Ταύτην	μέντοι	τὴν ὠμότητα προσκεψάμενον αὐτοῦ καὶ
[2, 14]	ἐν Ἱεροσολύμοις ἀγανάκτησις ἦν, ἔτι	μέντοι	τοὺς θυμοὺς κατεῖχον. Ὁ δὲ
[2, 8]	ἂν τὸ γένος τάχιστα. Δοκιμάζοντες	μέντοι	τριετίᾳ τὰς γαμετάς, ἐπειδὰν τρὶς
[2, 9]	δὲ μὴ προσδεξαμένου τὴν κατηγορίαν	μένων	ἐπὶ Ῥώμης τούς τε ἄλλους
[2, 22]	τῆς τῶν ἄλλων ἐχθρῶν ἀναιρέσεως	μένων	συνελῄζετο τὴν Ἰδουμαίαν· ὥστε τοὺς
[2, 6]	καὶ Σαμαρεῖτις ἦν κεκουφισμένη τετάρτῳ	μέρει	τῶν φόρων εἰς τιμὴν τοῦ
[2, 6]	καὶ Τράχων Αὐρανῖτίς τε καὶ	μέρη	τινὰ τοῦ Ζήνωνος οἴκου τὰ
[2, 3]	δὲ σφᾶς αὐτοὺς εἰς τρία	μέρη	τριχῆ στρατοπεδεύονται, πρός τε τῷ
[2, 17]	διανείμαντες σφᾶς αὐτοὺς εἰς τέσσαρα	μέρη	τῶν τειχῶν ἐπειρῶντο. Τῶν δ'
[2, 21]	μὲν ἐπὶ τῷ μηδεμιᾶς τυχεῖν	μερίδος	ἐκ τῶν κεκομισμένων ἀγανακτοῦντες, ἅμα
[2, 13]	λέγοντες τοὺς ἑκουσίως δουλεύειν προαιρουμένους.	Μεριζόμενοι	δὲ εἰς τὴν χώραν κατὰ
[2, 17]	οἵ τε ἄρχοντες καὶ βουλευταὶ	μερισθέντες	τοὺς φόρους συνέλεγον. Ταχέως δὲ
[2, 14]	πᾶσιν ἐξεῖναι λῃστεύειν ἐφ' ᾧ	μέρος	αὐτὸς λήψεται τῶν λαφύρων. Διὰ
[2, 13]	ἔνυττον τοὺς διαφόρους, ἔπειτα πεσόντων	μέρος	ἐγίνοντο τῶν ἐπαγανακτούντων οἱ πεφονευκότες,
[2, 13]	ἐν νοσοῦντι σώματι πάλιν ἕτερον	μέρος	ἐφλέγμαινεν. Οἱ γὰρ γόητες καὶ
[2, 3]	βασιλικῶν αὐτομολήσαντες. Τὸ μέντοι πολεμικώτατον	μέρος,	Σεβαστηνοὶ τρισχίλιοι Ῥοῦφός τε καὶ
[2, 8]	γὰρ ἀποκόπτειν οἴονται τοῦ βίου	μέρος,	τὴν διαδοχήν, τοὺς μὴ γαμοῦντας,
[2, 18]	τῶν συμφερόντων ἐξηγούμενος. Ἀναλαβὼν δὲ	μέρος	τῆς δυνάμεως Κέστιος ὥρμησεν ἐπὶ
[2, 5]	δύναμιν ἱππικήν τε καὶ πεζικήν,	μέρος	τῆς στρατιᾶς εὐθέως ἔπεμπεν εἰς
[2, 8]	εἰς μέσους ἢ τὸ δεξιὸν	μέρος	φυλάσσονται καὶ ταῖς ἑβδομάσιν ἔργων
[2, 17]	ἐγίνετο, καὶ οὐδέτεροι τοῦ καταληφθέντος	μέρους	εἶκον. (Τῇ δ' ἑξῆς τῆς
[2, 19]	τῶν μὲν ἔξω τῆς πόλεως	μερῶν	εἶκον, εἰς δὲ τὴν ἐνδοτέρω
[2, 13]	φίλοις προσιοῦσιν πίστις ἦν, ἐν	μέσαις	δὲ ταῖς ὑπονοίαις καὶ ταῖς
[2, 18]	λῃστρικὸν πᾶν ἔφυγεν εἰς τὸ	μεσαίτατον	τῆς Γαλιλαίας ὄρος, ὃ κεῖται
[2, 16]	τὸν μέλλοντα χειμῶνα μηδ' εἰς	μέσας	τὰς θυέλλας ἀπολουμένους ἀναχθῆναι· τοῖς
[2, 13]	σικάριοι, μεθ' ἡμέραν καὶ ἐν	μέσῃ	τῇ πόλει φονεύοντες ἀνθρώπους, Μάλιστα
[2, 16]	προσαρκτίων ὁ Ἴστρος ἥ τε	μεσημβρινὴ	μέχρι τῶν ἀοικήτων ἐρευνηθεῖσα Λιβύη
[2, 16]	πρὸς ἄρκτῳ δὲ Ῥήνῳ ποταμῷ,	μεσημβρινοῖς	δὲ τοῖς Πυρηναίοις ὄρεσιν, ὠκεανῷ
[2, 10]	τῆς Γαλιλαίας, ἀπὸ δὲ τοῦ	μεσημβρινοῦ	τῷ Καρμήλῳ διέχοντι σταδίους ἑκατὸν
[2, 3]	ἱεροῦ κλίματι καὶ πρὸς τῷ	μεσημβρινῷ	κατὰ τὸν ἱππόδρομον, ἡ δὲ
[2, 21]	σκάφους σὺν δυσὶν σωματοφύλαξιν εἰς	μέσην	τὴν λίμνην ἀνέφυγεν. (Οἱ στρατιῶται
[2, 11]	χωρεῖν μέλλομεν; ταῦτα εἰπὼν διὰ	μέσης	ὥρμησεν τῆς βουλῆς πάντας τοὺς
[2, 14]	τῶν περὶ Καπίτωνα ἱππέων εἰς	μέσον	φερομένων, διεσκεδάσθη πρὶν ἀσπάσασθαι τὸν
[2, 8]	Καὶ τὸ πτύσαι δὲ εἰς	μέσους	ἢ τὸ δεξιὸν μέρος φυλάσσονται
[2, 12]	υἱὸν ἔχων γνήσιον Βρεττανικὸν ἐκ	Μεσσαλίνης	τῆς προτέρας γυναικὸς καὶ Ὀκταουίαν
[2, 19]	θεασάμενος καὶ πάντα τὰ κύκλῳ	μεστὰ	Ἰουδαίων ἔγνω καθ' ἑαυτοῦ τε
[2, 22]	τῶν νέων πλῆθος ἦν, καὶ	μεστὰ	πάντα θορύβου, δεινὴ δὲ κατήφεια
[2, 18]	Ἦν δὲ ἰδεῖν τὰς πόλεις	μεστὰς	ἀτάφων σωμάτων καὶ νεκροὺς ἅμα
[2, 18]	καὶ πᾶσαν μὲν τὴν ἐπαρχίαν	μεστὴν	ἀδιηγήτων συμφορῶν, μείζονα δὲ τῶν
[2, 12]	προάγειν τὸν στρατιώτην καὶ διὰ	μέσων	τῶν αἰτιωμένων ἀπαχθῆναι τὴν ἐπὶ
[2, 19]	τὰς τάξεις αὐτῶν καὶ διὰ	μέσων	χωρεῖν ἀναιροῦντας. Εἰ δὲ μὴ
[2, 17]	πλῆθος προσλάβωσιν τῶν ὠφεληθέντων καὶ	μετ'	ἀδείας τοῖς εὐπόροις ἐπαναστήσωσι τοὺς
[2, 16]	καὶ παρέντες τὸ λάθρα καὶ	μετ'	αἰδοῦς ὑμᾶς βλάπτειν πορθοῦσι φανερῶς.
[2, 9]	ἀγανακτήσας εἵργνυσιν τὸν Ἀγρίππαν καὶ	μετ'	αἰκίας εἶχεν αὐτὸν ἐπὶ μῆνας
[2, 13]	εἰς τὴν ἀγορὰν ὁ Φῆλιξ	μετ'	ἀπειλῆς ἐκέλευσεν ἀναχωρεῖν. Τῶν δὲ
[2, 8]	τῆς τῶν λυμάτων ἐκκρίσεως ἀπολούεσθαι	μετ'	αὐτὴν καθάπερ μεμιασμένοις ἔθιμον. (Διῄρηνται
[2, 14]	ὄντα τὸν Ἀλβῖνον ἀπέδειξεν ὁ	μετ'	αὐτὸν ἐλθὼν Γέσσιος Φλῶρος ἀγαθώτατον
[2, 18]	Καῖσαρ ὁ πρῶτος οὔτε τῶν	μετ'	αὐτόν τις ὑπέμεινεν τὰς ἀπ'
[2, 1]	ἀπήλαυνον οἱ στασιασταὶ καὶ τοὺς	μετ'	αὐτοῦ ἐπὶ σωφρονισμῷ προσιόντας, ἐνίει
[2, 8]	φρονήμασιν, τὸν δὲ θάνατον, εἰ	μετ'	εὐκλείας πρόσεισι, νομίζοντες ἀθανασίας ἀμείνονα.
[2, 18]	καρτερωτάτη τῆς Γαλιλαίας πόλις Σέπφωρις	μετ'	εὐφημίας δέχεται, καὶ πρὸς τὴν
[2, 14]	αὐτοῦ βουλόμενος ὑπαντᾷ τοῖς στρατιώταις	μετ'	εὐφημίας καὶ τὸν Φλῶρον θεραπευτικῶς
[2, 21]	παρὰ Ἰωσήπου φόβος ἐφρούρει. Καὶ	μετ'	ὀλίγας ἡμέρας πάλιν ἀπέστη Τιβεριὰς
[2, 7]	ἀγαγέσθαι. Παραγενομένη τοίνυν εἰς Ἰουδαίαν	μετ'	ὀλίγον τῆς ἀφίξεως χρόνον ἔδοξεν
[2, 13]	γενομένης τὸν μὲν Αἰγύπτιον φυγεῖν	μετ'	ὀλίγων, διαφθαρῆναι δὲ καὶ ζωγρηθῆναι
[2, 8]	τῶν προτέρων Φαρισαῖοι μὲν οἱ	μετὰ	ἀκριβείας δοκοῦντες ἐξηγεῖσθαι τὰ νόμιμα
[2, 8]	δὲ εἰς τὰς συμβιώσεις οὐδέπω.	Μετὰ	γὰρ τὴν τῆς καρτερίας ἐπίδειξιν
[2, 10]	τοιαύτην εἴληχεν φύσιν. (Ἰουδαῖοι δὲ	μετὰ	γυναικῶν καὶ τέκνων ἀθροισθέντες εἰς
[2, 13]	αὐτῶν Ἰωνάθης ὁ ἀρχιερεὺς ἀποσφάττεται,	μετὰ	δ' αὐτὸν καθ' ἡμέραν ἀνῃροῦντο
[2, 21]	δῆμον αἰχμαλωτισάμενος πάλιν Τιβεριάδα προσηγάγετο,	μετὰ	δ' ἡμέρας ὀλίγας Σεπφωρίταις συναποστᾶσαν
[2, 6]	ἀκούσας ἑκατέρων διέλυσε τὸ συνέδριον,	μετὰ	δ' ἡμέρας ὀλίγας τὸ μὲν
[2, 9]	αὐτίκα τὰς σημαίας Ἱεροσολύμων κελεύει.	(Μετὰ	δὲ ταῦτα ταραχὴν ἑτέραν ἐκίνει
[2, 16]	βουλὴ παρῆν δεξιουμένη τὸν βασιλέα.	Μετὰ	δὲ τὴν εἰς ἐκεῖνον θεραπείαν
[2, 12]	γενεὰ τῆς μεγάλης Ἀρμενίας ἐβασίλευσεν.	~(Μετὰ	δὲ τὴν Ἡρώδου τελευτήν, ὃς
[2, 20]	δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας ἔτει.	~(Μετὰ	δὲ τὴν Κεστίου συμφορὰν πολλοὶ
[2, 5]	ἐμπίπρησι, τοὺς δ' ἐνοικοῦντας ἀνδραποδίζεται.	Μετὰ	δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως αὐτὸς
[2, 7]	οὗ καὶ ἀνῃρέθη, καθάπερ δεδηλώκαμεν.	Μετὰ	δὲ τὸν ἐκείνου θάνατον συνῴκησεν
[2, 6]	συνῴκισεν αὐτὰς τοῖς Φερώρα παισίν.	Μετὰ	δὲ τὸν οἶκον ἐπιδιένειμεν αὐτοῖς
[2, 5]	ἔχθει τῷ πρὸς Ἡρώδην ἀποπέμπεται,	μετὰ	δὲ τῶν ἰδίων ταγμάτων ἐπὶ
[2, 14]	Ἀναχωρήσαντες δὲ εἰς τὰς οἰκίας	μετὰ	δέους καὶ ταπεινότητος ἐνυκτέρευσαν. (Φλῶρος
[2, 17]	γένος. Ἐδέοντο δὲ ἀμφοτέρων ἀναβῆναι	μετὰ	δυνάμεως εἰς τὴν πόλιν καὶ
[2, 21]	ἐπιτήδεια Ἰωάννῃ παρασχεῖν. Ὧν ἀπολαύσας	μετὰ	δύο ἡμέρας ἐφ' ὃ παρῆν
[2, 16]	τῆς Ἰταλίας προστάγματα. Λακεδαιμόνιοι δὲ	μετὰ	Θερμοπύλας καὶ Πλαταιὰς καὶ τὸν
[2, 11]	ἀδελφοκτονεῖν βουλόμεθα καὶ κατὰ τῶν	μετὰ	Κλαυδίου συγγενῶν ὁρμᾶν, ἔχοντες μὲν
[2, 19]	μέγα τῷ πλήθει θαρροῦντες ἄτακτοι	μετὰ	κραυγῆς ἐξεπήδων ἐπὶ τὴν μάχην
[2, 18]	νύκτωρ ἐπιχειρήσωσι τῇ πόλει καὶ	μετὰ	μεγάλης αὐτῶν συμφορᾶς τοῖς οἰκείοις
[2, 6]	ἴδιον αὐτοῦ θαυμασίῳ πολυτελείᾳ κεκοσμημένον,	μετὰ	μὲν τῶν πρεσβευτῶν τὸ Ἰουδαικὸν
[2, 19]	τε ἀπολειφθεῖσαν λείαν συνῆγον καὶ	μετὰ	παιάνων εἰς τὴν μητρόπολιν ἐπαλινδρόμουν,
[2, 19]	στρατιᾶς εἰς Καισάρειαν· Κέστιος δὲ	μετὰ	πάσης τῆς δυνάμεως ἀναζεύξας ἐνέβαλεν
[2, 7]	γενόμενον τελευτήσειν. Ταῦτα ἀκούσας Ἀρχέλαος	μετὰ	πέντε ἡμέρας ἐπὶ τὴν δίκην
[2, 1]	πλήθους διαδραμεῖν τὴν νόσον ὑποπέμπει	μετὰ	σπείρας χιλίαρχον προστάξας βίᾳ τοὺς
[2, 16]	μὲν οὖν αὐτὸν ἐδόκει Κέστιον	μετὰ	στρατιᾶς ἀναβαίνειν ἢ τιμωρησόμενον τὴν
[2, 10]	ἐπὶ Ἰουδαίαν. Πετρώνιον μὲν οὖν	μετὰ	στρατιᾶς ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔπεμψεν ἐγκαθιδρύσοντα
[2, 14]	καὶ μισθὸν ἔλαβεν, ὁ δὲ	μετὰ	στρατιᾶς ἱππικῆς τε καὶ πεζικῆς
[2, 12]	πόλιν οὕτω τὴν κεφαλὴν ἀποκοπῆναι.	(Μετὰ	ταῦτα Ἰουδαίας μὲν ἐπίτροπον Φήλικα
[2, 11]	ἐν εἰρήνῃ τὸ ἔθνος διεφύλαξαν.	Μετὰ	ταῦτα καὶ ὁ βασιλεύων τῆς
[2, 8]	εὐχὰς ὥσπερ ἱκετεύοντες ἀνατεῖλαι. Καὶ	μετὰ	ταῦτα πρὸς ἃς ἕκαστοι τέχνας
[2, 8]	τὸ σῶμα ψυχροῖς ὕδασιν, καὶ	μετὰ	ταύτην τὴν ἁγνείαν εἰς ἴδιον
[2, 18]	ἐλάττους, εἵπετο δὲ καὶ Σόαιμος	μετὰ	τετρακισχιλίων, ὧν ἦσαν ἱππεῖς ἡ
[2, 9]	Ἰουλίας υἱὸν τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας	μετὰ	τὴν Αὐγούστου τελευτήν, ἀφηγησαμένου τῶν
[2, 8]	καὶ λάθοιεν ἐν τῷ ζῆν,	μετὰ	τὴν διάλυσιν ἀθάνατον τιμωρίαν ὑφέξειν.
[2, 6]	ὧν ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ	μετὰ	τὴν ἐκ Βαβυλῶνος ἀναχώρησιν ἔπαθον
[2, 16]	τὴν ἀπόστασιν ὡρμημένοις ἔνεστι καὶ	μετὰ	τὴν ἐμὴν παραίνεσιν ταῦτα φρονεῖν,
[2, 2]	διαδοχῆς οὐ περιέμεινεν, εἴ γε	μετὰ	τὴν Ἡρώδου τελευτὴν ἐγκαθέτους μὲν
[2, 8]	βίον ἀμείνους ἐλπίδι τιμῆς καὶ	μετὰ	τὴν τελευτήν, τῶν τε κακῶν
[2, 6]	γοῦν τὸν τηλικούτου τυράννου παῖδα	μετὰ	τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν βασιλέα
[2, 16]	κινδυνεύσετε. (Τοσαῦτα εἰπὼν ἐπεδάκρυσέν τε	μετὰ	τῆς ἀδελφῆς καὶ πολὺ τῆς
[2, 16]	πόλεμον ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ	μετὰ	τῆς δυνάμεως Ῥωμαίων καὶ τὴν
[2, 5]	Ἱεροσόλυμα προελθὼν ὀφθείς τε μόνον	μετὰ	τῆς δυνάμεως τὰ στρατόπεδα τῶν
[2, 15]	ἀλλάξας τὴν σπεῖραν, ὡς ἠξίουν,	μετὰ	τῆς λοιπῆς δυνάμεως ὑπέστρεψεν εἰς
[2, 2]	τὴν ἑορτὴν ἀπολιπόντες. ~(Αὐτὸς δὲ	μετὰ	τῆς μητρὸς καὶ τῶν φίλων
[2, 19]	κατὰ τὴν Γαλιλαίαν νεωτεριζόμενον, ὑπέστρεφεν	μετὰ	τῆς στρατιᾶς εἰς Καισάρειαν· Κέστιος
[2, 11]	βουλευταῖς ἀπήγγειλεν. (Μεταξὺ δὲ τῶν	μετὰ	τῆς συγκλήτου στρατιωτῶν τις σπασάμενος
[2, 3]	προιδόμενος ὁ Οὔαρος, ἀνέβη γὰρ	μετὰ	τὸν Ἀρχελάου πλοῦν εἰς Ἱεροσόλυμα
[2, 17]	Ἰουδαίους ὀνειδίσας ὅτι Ῥωμαίοις ὑπετάσσοντο	μετὰ	τὸν θεόν, ἀναλαβὼν τοὺς γνωρίμους
[2, 8]	τε Ῥωμαίοις τελεῖν ὑπομενοῦσιν καὶ	μετὰ	τὸν θεὸν οἴσουσι θνητοὺς δεσπότας.
[2, 8]	Σέβας δὲ μέγα παρ' αὐτοῖς	μετὰ	τὸν θεὸν τοὔνομα τοῦ νομοθέτου,
[2, 19]	πλεονεκτῆσαι καὶ κατὰ τὴν μάχην·	μετὰ	τοσαύτης γοῦν ὁρμῆς τοῖς Ῥωμαίοις
[2, 17]	~(Τούτοις ὁ δῆμος ἐπείθετο, καὶ	μετὰ	τοῦ βασιλέως τῆς τε Βερνίκης
[2, 17]	πόλεμον καινοτομεῖν θρησκείαν ξένην καὶ	μετὰ	τοῦ κινδύνου καταψηφίσασθαι τῆς πόλεως
[2, 3]	γὰρ ἄδειαν τῷ Σαβίνῳ βουλομένῳ	μετὰ	τοῦ τάγματος ἐξιέναι. Συνελάμβανον δ'
[2, 2]	περὶ Σαλώμην ἐνεχείρισαν Καίσαρι, καὶ	μετὰ	τούτους Ἀρχέλαος τά τε κεφάλαια
[2, 16]	ἱεροῦ καὶ τὸν ναὸν ἑαυτοῖς	μετὰ	τῶν ἁγίων τηρήσατε· ἀφέξονται γὰρ
[2, 6]	φόρων εἰς τιμὴν τοῦ μὴ	μετὰ	τῶν ἄλλων ἀποστῆναι. Πόλεις δ'
[2, 16]	δὲ τὰ παρ' ἀμφοῖν ἀναγνοὺς	μετὰ	τῶν ἡγεμόνων ἐβουλεύετο. Τοῖς μὲν
[2, 6]	φθόνον οὐχ ὑπομένοντες, ὀφθῆναι δὲ	μετὰ	τῶν κατηγόρων ὑπὸ Καίσαρος αἰδούμενοι.
[2, 11]	δὲ τὰ δίκαια πρὸς οὓς	μετὰ	τῶν ὅπλων χωρεῖν μέλλομεν; ταῦτα
[2, 15]	ἀναλαβόντες κιθαρισταί τε καὶ ὑμνῳδοὶ	μετὰ	τῶν ὀργάνων προσέπιπτον καὶ κατηντιβόλουν
[2, 13]	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν Φῆλιξ ὑπαντήσας	μετὰ	τῶν Ῥωμαικῶν ὁπλιτῶν, καὶ πᾶς
[2, 18]	Ἰουδαίους ἐπείρασαν πολεμίους· ταξάμενοι γὰρ	μετὰ	τῶν Σκυθοπολιτῶν καὶ τῆς ἑαυτῶν
[2, 1]	πλῆθος. Ἔπειτα θύσας ἐν εὐωχίᾳ	μετὰ	τῶν φίλων ἦν. Ἔνθα δὴ
[2, 14]	οὐκ ὀλίγους. Ἀλλ' οὐχ ὁ	μετὰ	Φῆστον Ἀλβῖνος τὸν αὐτὸν τρόπον
[2, 8]	καὶ σχῆμα σώματος ὅμοιον τοῖς	μετὰ	φόβου παιδαγωγουμένοις παισίν. Οὔτε δὲ
[2, 15]	βασιλικὴν αὐλὴν ἔφθη, κἀκεῖ διενυκτέρευσεν	μετὰ	φυλακῆς δεδοικυῖα τὴν τῶν στρατιωτῶν
[2, 4]	παρ' ὅλον τὸν πόλεμον ἐργασάμενοι	μετὰ	χρόνον οἱ μὲν τρεῖς ἐχειρώθησαν,
[2, 18]	πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς πιστὸν ἐπιδείξασθαι,	μεταβαίνειν	ἅμα ταῖς γενεαῖς εἰς τὸ
[2, 8]	ψυχήν τε πᾶσαν μὲν ἄφθαρτον,	μεταβαίνειν	δὲ εἰς ἕτερον σῶμα τὴν
[2, 19]	ἀδείας ἐλπίδι πρὸς τὸν Ἀγρίππαν	μεταβάληται,	τοὺς ἀπ' αὐτοῦ πρεσβεύοντας ὥρμησαν
[2, 10]	τοῦ δὲ μετάλλου πᾶσαν εὐθέως	μεταβάλλοντος	εἰς ὕελον. Θαυμασιώτερον δὲ τούτου
[2, 19]	τὰ ὅπλα ῥίψαντες πρὸς αὐτοὺς	μεταβάλοιντο.	Δείσαντες δὲ οἱ στασιασταὶ μὴ
[2, 16]	κέρδος, ὅπως αὐτοί τε σωφρονισθέντες	μεταβάλωνται	καὶ μὴ τῆς ἐνίων κακοβουλίας
[2, 9]	τοὺς ἐν Φασαηλίδι φοινικῶνας κατέλιπεν.	Μεταβάσης	δὲ εἰς Τιβέριον τὸν Ἰουλίας
[2, 16]	τοσαύτην μεταβολὴν καὶ πρὸς οὓς	μεταβέβηκεν	ἡ τύχη προσκυνοῦσιν. Ἄλλα τε
[2, 7]	ἀριθμόν, ἐν ποικίλαις δὲ πραγμάτων	μεταβολαῖς	γενόμενον τελευτήσειν. Ταῦτα ἀκούσας Ἀρχέλαος
[2, 13]	ἀπατεῶνες προσχήματι θειασμοῦ νεωτερισμοὺς καὶ	μεταβολὰς	πραγματευόμενοι δαιμονᾶν τὸ πλῆθος ἔπειθον
[2, 16]	ἡγεμονίαν ὁρῶντες, φέρουσιν τὴν τοσαύτην	μεταβολὴν	καὶ πρὸς οὓς μεταβέβηκεν ἡ
[2, 7]	στάχυς ἐνιαυτοὺς νομίζειν, βόας δὲ	μεταβολὴν	πραγμάτων διὰ τὸ τὴν χώραν
[2, 8]	μοίρας τέσσαρας, καὶ τοσοῦτον οἱ	μεταγενέστεροι	τῶν προγενεστέρων ἐλαττοῦνται, ὥστ' εἰ
[2, 20]	ὅτι τοὺς μὲν δυνατοὺς οἰκειώσεται	μεταδιδοὺς	τῆς ἐξουσίας αὐτοῖς, τὸ δὲ
[2, 8]	Τὰς δὲ εἰς τοὺς συγγενεῖς	μεταδόσεις	οὐκ ἔξεστι ποιεῖσθαι δίχα τῶν
[2, 8]	Πρὸς τούτοις ὄμνυσιν μηδενὶ μὲν	μεταδοῦναι	τῶν δογμάτων ἑτέρως ἢ ὡς
[2, 21]	ἐψηφίσαντο δὲ καθ' ἑαυτοὺς καὶ	μετακαλεῖν	αὐτὸν ἀπὸ τῆς στρατηγίας. Οὐ
[2, 8]	ἡμέραν, ἀλλ' οὐδὲ σκεῦός τι	μετακινῆσαι	θαρροῦσιν οὐδὲ ἀποπατεῖν. Ταῖς δ'
[2, 1]	γὰρ παραλείποι τις, οὐχ ὅσιος·	μεταλαμβάνει	μὲν ἐσθῆτα λευκήν, πρόεισι δὲ
[2, 8]	καθαρωτέρων τῶν πρὸς ἁγνείαν ὑδάτων	μεταλαμβάνει,	παραλαμβάνεται δὲ εἰς τὰς συμβιώσεις
[2, 8]	παρὰ τοῖς ἄλλοις τροφῆς δύναται	μεταλαμβάνειν,	ποηφαγῶν δὲ καὶ λιμῷ τὸ
[2, 8]	δὲ τῆς ἀντιδόσεως ἀκώλυτος ἡ	μετάληψις	αὐτοῖς παρ' ὧν ἂν θέλωσιν.
[2, 10]	ἔξωθεν ἀργὴν ψάμμον, τοῦ δὲ	μετάλλου	πᾶσαν εὐθέως μεταβάλλοντος εἰς ὕελον.
[2, 14]	τῶν ἡμαρτηκότων τὴν διάκρισιν ἑκάστου	μετανοοῦντος	καὶ δι' ἃ δέδρακεν ἀρνουμένου.
[2, 11]	ἀκούσας ταῦτα τοῖς βουλευταῖς ἀπήγγειλεν.	(Μεταξὺ	δὲ τῶν μετὰ τῆς συγκλήτου
[2, 15]	τε ἀρχιερεῖς σὺν τοῖς γνωρίμοις	μεταπέμπεται	καὶ μόνον ἔφη τεκμήριον ἔσεσθαι
[2, 12]	αὐτὸν ὁρμὴ γένοιτο, πλείους ὁπλίτας	μεταπέμπεται.	Τῶν δὲ ταῖς στοαῖς ἐπιχεομένων
[2, 2]	ὁρμήσας παραλαμβάνει τὰ βασίλεια καὶ	μεταπεμπόμενος	τούς τε φρουράρχους καὶ διοικητὰς
[2, 7]	καὶ μεγάλους ὑπὸ βοῶν καταβιβρωσκομένους.	Μεταπεμψάμενος	δὲ τοὺς μάντεις καὶ τῶν
[2, 12]	πάλιν διήκουσεν τῶν Σαμαρέων, καὶ	μεταπεμψάμενος	ὀκτωκαίδεκα τῶν Ἰουδαίων, οὓς ἐπέπυστο
[2, 15]	στοαί, τὴν ὁρμὴν ἀνετράπη, καὶ	μεταπεμψάμενος	τούς τε ἀρχιερεῖς καὶ τὴν
[2, 9]	εἰπεῖν. ~(Τῆς Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας	μεταπεσούσης	εἰς ἐπαρχίαν οἱ λοιποί, Φίλιππος
[2, 12]	Χαλκίδος Ἀγρίππαν εἰς μείζονα βασιλείαν	μετατίθησιν,	δοὺς αὐτῷ τήν τε Φιλίππου
[2, 17]	καὶ τὸ φρούριον ἐνέπρησαν. Ἔπειτα	μετέβαινον	εἰς τὴν αὐλήν, εἰς ἣν
[2, 18]	μηδὲ τῆς ἐπ' αἰδοῖ σκέπης	μετειληφότα,	καὶ πᾶσαν μὲν τὴν ἐπαρχίαν
[2, 8]	δογμάτων ἑτέρως ἢ ὡς αὐτὸς	μετέλαβεν,	ἀφέξεσθαι δὲ λῃστείας καὶ συντηρήσειν
[2, 12]	θρῆνον δὲ καθ' ἑκάστην οἰκίαν.	(Μετελάμβανεν	δὲ ταύτην τὴν συμφορὰν ἄλλος
[2, 2]	διὰ Πτολεμαίου πολλὰ δεηθεὶς Ἀρχέλαος	μετεπέμψατο.	Τότε μὲν οὖν Σαβῖνος Οὐάρῳ
[2, 12]	ὀκτωκαίδεκα τῶν Ἰουδαίων, οὓς ἐπέπυστο	μετεσχηκέναι	τῆς μάχης, πελέκει διεχειρίσατο· Δύο
[2, 16]	ὀργὴν εἰς οὓς ἠλέει Ἰουδαίους	μετέφερεν,	ταπεινοῦν αὐτῶν βουλόμενος τὰ φρονήματα
[2, 18]	ἀνῃρημένων εἰς τοὺς σφετέρους οἴκους	μετέφερον,	ἔνδοξός τε ἦν ὁ πλεῖστα
[2, 19]	τρισὶν ἡμέραις οἱ Ἰουδαῖοι τὰ	μετέωρα	κατειληφότες ἐπετήρουν τὰς παρόδους δῆλοί
[2, 21]	πᾶσαν ἐλῄζετο τὴν Γαλιλαίαν καὶ	μετεώρους	ὄντας ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ
[2, 21]	ῥᾴδιον ἦν κενὰς τὰς ἁλιάδας	μετεώρους	σαλεύειν ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ μόνους
[2, 8]	δουλείας ἀπηλλαγμένας τότε χαίρειν καὶ	μετεώρους	φέρεσθαι. Καὶ ταῖς μὲν ἀγαθαῖς
[2, 13]	ἀφ' ὧν ἐπὶ τοὺς εὐγενεστάτους	μετήνεγκεν	τὴν ὠμότητα, Καὶ ὡς τελευταῖον
[2, 17]	μηκέτι ἀντέχοντες οἱ περὶ τὸν	Μετίλιον,	οὗτος γὰρ ἦν τῶν Ῥωμαίων
[2, 17]	γενομένων κατῆγεν τοὺς στρατιώτας ὁ	Μετίλιος.	Οἱ δὲ μέχρι μὲν ἦσαν
[2, 17]	οὕτως ὠμῶς ἀπεσφάγησαν ἅπαντες πλὴν	Μετιλίου,	τοῦτον γὰρ ἱκετεύσαντα καὶ μέχρι
[2, 18]	γέρας τῆς συμμαχίας ἔδωκεν τὸ	μετοικεῖν	κατὰ τὴν πόλιν ἐξ ἴσου
[2, 18]	Σιδώνιοι καὶ Ἀπαμεῖς ἐφείσαντο τῶν	μετοικούντων	καὶ οὔτε ἀνελεῖν τινας Ἰουδαίων
[2, 8]	αὐτῶν πόλις ἀλλ' ἐν ἑκάστῃ	μετοικοῦσιν	πολλοί. Καὶ τοῖς ἑτέρωθεν ἥκουσιν
[2, 8]	ἡ διηνεκὴς νῆψις καὶ τὸ	μετρεῖσθαι	παρ' αὐτοῖς τροφὴν καὶ ποτὸν
[2, 16]	περισκέψεσθε τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; οὐ	μετρήσετε	τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν; οὐ τὰ
[2, 16]	ἡ μέμψις· καὶ γὰρ ἐκείνων	μετριαζόντων	αἰσχρὸν ὁμοίως τὸ δουλεύειν. Σκοπεῖτε
[2, 16]	πολεμήσειν καὶ Ῥωμαίους κρατήσαντας ὑμῶν	μετριάσειν,	ἀλλ' οὐκ εἰς ὑπόδειγμα τῶν
[2, 11]	Καὶ γὰρ εἰ μὴ φύσει	μέτριος	ἦν, ἱκανὸν ὑπόδειγμα σωφροσύνης αὐτῷ
[2, 6]	βασιλεύοντος ἀπαναστάντες. Εἰς τοσοῦτον μέντοι	μετριότητος	καὶ τοῦ δυστυχεῖν ἔθους προελθεῖν,
[2, 6]	διαβαλλόμενοι καὶ πολεμικοὶ φέρειν οἴδασιν	μετρίους	ἡγεμόνας. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν ἐκ
[2, 22]	θορύβου, δεινὴ δὲ κατήφεια τῶν	μετρίων,	καὶ πολλοὶ τὰς μελλούσας προορώμενοι
[2, 14]	δορυφοροῦσι δὲ πρὸς ἁρπαγὰς τῶν	μετρίων	κατεχρῆτο. Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν
[2, 14]	οὐδεὶς παρελείπετο, καὶ πολλοὺς τῶν	μετρίων	συλλαβόντες ἐπὶ τὸν Φλῶρον ἀνῆγον·
[2, 17]	ἡ πόλις, ἕκαστος δὲ τῶν	μετρίων	ὡς αὐτὸς ὑπὲρ τῶν στασιαστῶν
[2, 10]	Ταύταις ταῖς ἐπιστολαῖς οὐ σφόδρα	μετρίως	ἀντέγραψεν ὁ Γάιος, ἀπειλῶν Πετρωνίῳ
[2, 21]	Πρὸς οὓς ὁ δῆμος οὐ	μετρίως	ἠγανάκτησεν καὶ σὺν αὐτοῖς ὥρμησεν
[2, 14]	μέλλον αὐτοῖς τὸν Φλῶρον κατασκευάσειεν	μετριώτερον,	ὑπέστρεφεν εἰς Ἀντιόχειαν. Προέπεμπε δὲ
[2, 16]	καὶ τοὺς διαδεξομένους εἰκὸς ἐλεύσεσθαι	μετριωτέρους·	κινηθέντα δ' ἅπαξ τὸν πόλεμον
[2, 14]	περισπάσειν τὸν ἔλεγχον ἀπὸ τῶν	μετριωτέρων.	Ὁ μὲν οὖν, ὡς ἂν
[2, 19]	Προῆλθον δὲ τοὺς Ῥωμαίους διώκοντες	μέχρι	Ἀντιπατρίδος. Ἔπειθ' ὡς οὐ κατελάμβανον,
[2, 16]	δ' ἀπὸ τούτων Ἰλλυριοὶ τὴν	μέχρι	Δαλματίας ἀποτεμνομένην Ἴστρῳ κατοικοῦντες, οὐ
[2, 2]	τῶν πατρῴων χρημάτων ἀπέκλεισεν Ἀρχελάῳ,	μέχρι	δὲ τῆς Καίσαρος διαγνώσεως ἠρεμήσειν
[2, 8]	τὰς ἐσθῆτας πάλιν ἐπ' ἔργα	μέχρι	δείλης τρέπονται. Δειπνοῦσι δ' ὁμοίως
[2, 8]	ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασιν αὐτῶν τὴν	μέχρι	θανάτου βάσανον ἡγούμενοι. (Περὶ δὲ
[2, 8]	ἑτέροις αὐτῶν τι μηνύσειν, κἂν	μέχρι	θανάτου τις βιάζηται. Πρὸς τούτοις
[2, 19]	ἐπῆγεν τὴν δύναμιν καὶ τραπέντας	μέχρι	Ἱεροσολύμων κατεδίωξεν. Στρατοπεδευσάμενος δὲ ἐπὶ
[2, 21]	καὶ πολέμων ἐμπειρίᾳ διαφέροντας ἐξελέγετο,	μέχρι	καὶ τετρακοσίων ἀνδρῶν στῖφος συνεκρότησεν,
[2, 14]	εἰς Ἀντιόχειαν. Προέπεμπε δὲ αὐτὸν	μέχρι	Καισαρείας Φλῶρος ἐξαπατῶν καὶ πόλεμον
[2, 8]	παρ' αὐτοῖς τροφὴν καὶ ποτὸν	μέχρι	κόρου. (Τῶν μὲν οὖν ἄλλων
[2, 18]	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀπειλουμένοις ἀνάτασιν.	(Μέχρι	μὲν δὴ τούτων Ἰουδαίοις πρὸς
[2, 17]	στρατιώτας ὁ Μετίλιος. Οἱ δὲ	μέχρι	μὲν ἦσαν ἐν τοῖς ὅπλοις,
[2, 3]	τοῖς Ἰουδαίοις συνάπτουσιν, ἐν ᾗ	μέχρι	μὲν οὐδεὶς καθύπερθεν ἐπήμυνεν περιῆσαν
[2, 14]	φυγεῖν εἰς τὰς ἀλλοφύλους ἐπαρχίας.	(Μέχρι	μὲν οὖν ἐν Συρίᾳ Κέστιος
[2, 17]	παρακαλοῦντος, οἱ δὲ προσέκειντο χαλεπώτερον,	μέχρι	μηκέτι ἀντέχοντες οἱ περὶ τὸν
[2, 21]	καὶ τὴν αὔλειον ἀποκλείσας ἐμαστίγωσεν,	μέχρι	πάντων τὰ σπλάγχνα γυμνῶσαι· περιειστήκει
[2, 21]	τοὺς ἄνδρας εἰς τὸ δεσμωτήριον,	μέχρι	πᾶσαν μὲν τὴν βουλὴν οὖσαν
[2, 8]	ὑπὸ τῶν ἐπιμελητῶν διαφίενται, καὶ	μέχρι	πέμπτης ὥρας ἐργασάμενοι συντόνως πάλιν
[2, 17]	Μετιλίου, τοῦτον γὰρ ἱκετεύσαντα καὶ	μέχρι	περιτομῆς ἰουδαίσειν ὑποσχόμενον διέσωσαν μόνον,
[2, 18]	τοὺς ἄμεινον ὡπλισμένους ἑαυτῶν προταξάμενοι	μέχρι	πλείστου μὲν ἀντέσχον, ἅπαξ δ'
[2, 21]	πένης δὲ τὰ πρῶτα καὶ	μέχρι	πολλοῦ κώλυμα σχὼν τῆς κακίας
[2, 19]	καὶ τῆς φάλαγγος ἐκσειόμενοι κατέπιπτον,	μέχρι	πολλῶν διαφθαρέντων, ἐν οἷς ἦν
[2, 18]	ὠμῶς εἰς τὸ ἔθνος παρανομῶν,	μέχρι	πυθόμενος Ἀγρίππας ἀνελεῖν μὲν αὐτὸν
[2, 22]	μεθ' ὧν εἶχεν κατέφυγεν, κἀκεῖ	μέχρι	τῆς Ἀνάνου καὶ τῆς τῶν
[2, 16]	Λακώνων γένος, οὔτε Μαρμαρίδαι, τὸ	μέχρι	τῆς διψάδος ἐκτεταμένον φῦλον, οὔθ'
[2, 16]	πελάγει καὶ στήλαις Ἡρακλείοις καὶ	μέχρι	τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης τοὺς ἀπείρους
[2, 8]	παρὰ Ῥωμαίοις τάξεως Κωπώνιος πέμπεται	μέχρι	τοῦ κτείνειν λαβὼν παρὰ Καίσαρος
[2, 16]	Νεαπολιτανὸν σὺν ἑνὶ θεράποντι περιελθεῖν	μέχρι	τοῦ Σιλωᾶ τὴν πόλιν, ἵνα
[2, 16]	ὠκεανὸν ἑτέραν ἐζήτησαν οἰκουμένην καὶ	μέχρι	τῶν ἀνιστορήτων πρότερον Βρεττανῶν διήνεγκαν
[2, 16]	ὁ Ἴστρος ἥ τε μεσημβρινὴ	μέχρι	τῶν ἀοικήτων ἐρευνηθεῖσα Λιβύη καὶ
[2, 18]	καὶ τοὺς ἐξελθεῖν ἐθελήσαντας προέπεμψαν	μέχρι	τῶν ὅρων. (Συνέστη δὲ καὶ
[2, 16]	Αἰγύπτου τῆς γειτνιώσης, ἥτις ἐκτεινομένη	μέχρις	Αἰθιόπων καὶ τῆς εὐδαίμονος Ἀραβίας
[2, 17]	πείθειν τὸ πλῆθος ὑπακούειν Φλώρῳ,	μέχρις	ἀντ' αὐτοῦ πέμψει Καῖσαρ διάδοχον·
[2, 9]	ἐπὶ μῆνας ἓξ ἐν δεσμωτηρίῳ,	μέχρις	αὐτὸς ἐτελεύτησεν ἡγεμονεύσας ἔτη δύο
[2, 2]	πρόσωπον εἰς λύπην, νύκτωρ δὲ	μέχρις	κώμων μεθυσκόμενος, ἐν ᾧ καὶ
[2, 9]	ἀργίαν καὶ φαμένη παρὰ τὸ	μὴ	βούλεσθαι πλεῖν ἐπὶ Καίσαρα στερίσκεσθαι
[2, 10]	τοῦ ἔθνους, ὅτι τε, εἰ	μὴ	βούλεται πρὸς τοῖς ἀνδράσιν καὶ
[2, 21]	ἀποστάντας οὔτε μένειν ὑπέμενεν, δεδοικὼς	μὴ	βραδύναντος αὐτοῦ φθάσωσιν οἱ βασιλικοὶ
[2, 8]	βίου μέρος, τὴν διαδοχήν, τοὺς	μὴ	γαμοῦντας, μᾶλλον δέ, εἰ πάντες
[2, 21]	Ἀγρίππᾳ προῃρούμην οὔτε κερδαίνειν αὐτός·	μὴ	γὰρ ἡγησαίμην ποτὲ ἢ φίλον
[2, 4]	πᾶσαν οἴκησιν εὐπρεπῆ καταφλέξας, εἰ	μὴ	Γρᾶτος ὁ τῶν βασιλικῶν πεζῶν
[2, 16]	τοιγαροῦν ἐχρῆν πάνθ' ὑπὲρ τοῦ	μὴ	δέξασθαι Ῥωμαίους ποιεῖν, ὅτε ἐπέβαινεν
[2, 10]	τοὺς ἀνδριάντας αὐτοῦ, προστάξας, εἰ	μὴ	δέχοιντο Ἰουδαῖοι, τούς τε κωλύοντας
[2, 15]	καὶ κοινῇ τὸ πλῆθος ἱκέτευον	μὴ	δι' ἐλαχίστης πλημμελείας προδοῦναι τὴν
[2, 8]	ἐγκύμοσιν οὐχ ὁμιλοῦσιν, ἐνδεικνύμενοι τὸ	μὴ	δι' ἡδονὴν ἀλλὰ τέκνων χρείαν
[2, 21]	τὴν Συρίαν Ἰουδαῖοι ἐλαίῳ χρῆσθαι	μὴ	δι' ὁμοφύλων ἐγκεχειρισμένῳ, πέμπειν αὐτοῖς
[2, 12]	κεφαλῶν καταχέοντες ἱκέτευον ἀναχωρεῖν καὶ	μὴ	διὰ τὴν εἰς Σαμαρεῖς ἄμυναν
[2, 3]	τετρακόσια τάλαντα διήρπασαν, ὧν ὅσα	μὴ	διεκλάπη Σαβῖνος ἤθροισεν. (Ἰουδαίους δὲ
[2, 12]	ἀνάγεσθαι πρὸς αὐτόν, ἐπικαλῶν ὅτι	μὴ	διώξαντες τοὺς λῃστὰς συλλάβοιεν. Ἔνθα
[2, 21]	ἵνα ὑμῖν περιβάλωμαι τεῖχος. Εἰ	μὴ	δοκεῖ, προφέρω τὰ κεκομισμένα καὶ
[2, 16]	βουλόμενος τὰ φρονήματα καὶ τῷ	μὴ	δοκεῖν ἀδίκως τι παθεῖν τῆς
[2, 14]	τοῖς συγγενέσιν, καὶ μόνος ὁ	μὴ	δοὺς τοῖς δεσμωτηρίοις ὡς πονηρὸς
[2, 21]	ἀργυρῶν χρυσοῖ τε ἦσαν ἑξακόσιοι.	Μὴ	δυνάμενοι δὲ διαθέσθαι κρύφα τὴν
[2, 3]	βασίλεια πάντας ἠπείλουν διαφθείρειν, εἰ	μὴ	θᾶττον ἀπίοιεν· ὑπισχνοῦντο γὰρ ἄδειαν
[2, 12]	δὲ τῶν ἀποβεβηκότων Κουμανὸν γεγονέναι	μὴ	θελήσαντα τοὺς αὐθέντας τοῦ σφαγέντος
[2, 7]	ὕβριν, ἀπολήψομαι δέ σε καὶ	μὴ	θέλουσαν. Τοῦτο διηγησαμένη τὸ ὄναρ
[2, 19]	χρείαν περιείχοντο καὶ μάλιστα δεδοικότες,	μὴ	Ἰουδαίοις κατ' αὐτῶν ἁλῷ, προῆγε
[2, 18]	γνωρίμους αὐτοῖς παύσασθαι παρεκάλει καὶ	μὴ	καθ' ἑαυτῶν ἐρεθίζειν τὸ Ῥωμαίων
[2, 21]	κεκομισμένα καὶ παρέχω διαρπάζειν· εἰ	μὴ	καλῶς ὑμῖν ἐβουλευσάμην, κολάζετε τὸν
[2, 8]	μὲν πράττειν τὰ δίκαια καὶ	μὴ	κατὰ τὸ πλεῖστον ἐπὶ τοῖς
[2, 21]	ἀπειλήσας ἐντὸς ἡμέρας πέμπτης τῶν	μὴ	καταλιπόντων Ἰωάννην τάς τε οὐσίας
[2, 21]	τὸν βασιλέα. Καὶ τοῦ μὲν	μὴ	καταντήσαντος ἐφ' ἣν συντέτακτο προθεσμίαν,
[2, 11]	πράξεως ἐδήλωσεν, ὅτι τε εἰ	μὴ	κατάσχοι τὴν ὁρμὴν τῶν ἐπὶ
[2, 15]	ἀλλὰ κἂν αὐτὴν ἀνεῖλον, εἰ	μὴ	καταφυγεῖν εἰς τὴν βασιλικὴν αὐλὴν
[2, 15]	εἰ μίαν αὐτοῖς καταλείποι σπεῖραν,	μὴ	μέντοι τὴν μαχεσαμένην· πρὸς γὰρ
[2, 6]	τῶν φόρων εἰς τιμὴν τοῦ	μὴ	μετὰ τῶν ἄλλων ἀποστῆναι. Πόλεις
[2, 16]	ἐπὶ τῆς οἰκουμένης δῆμος ὁ	μὴ	μοῖραν ἡμετέραν ἔχων. Οὓς ἅπαντας
[2, 14]	αὐτὸν καὶ παρόντα, φαίνεσθαι δὲ	μὴ	μόνον ἐν τοῖς λόγοις, ἀλλὰ
[2, 6]	διαδοχῆς. Τὸν δ' ὥσπερ ἀγωνιάσαντα,	μὴ	νόθος υἱὸς εἶναι δόξειεν Ἡρώδου,
[2, 18]	πρόθυμον· οἱ γοῦν Σκυθοπολῖται δείσαντες	μὴ	νύκτωρ ἐπιχειρήσωσι τῇ πόλει καὶ
[2, 15]	διόρθωσιν αὐτοῖς τῶν συμβεβηκότων τὸ	μὴ	νῦν προελθεῖν; Εἰ δὲ δὴ
[2, 19]	τὴν ἅμα Κεστίῳ δύναμιν, εἰ	μὴ	νὺξ ἐπέλαβεν, ἐν ᾗ Ῥωμαῖοι
[2, 15]	στρατόπεδον. (Οἱ δὲ στασιασταὶ δείσαντες	μὴ	πάλιν ἐπελθὼν ὁ Φλῶρος κρατήσῃ
[2, 19]	μεταβάλοιντο. Δείσαντες δὲ οἱ στασιασταὶ	μὴ	πᾶν τὸ πλῆθος ἀδείας ἐλπίδι
[2, 19]	καὶ πρὸς ὀργὴν ὑπεριδὼν καὶ	μὴ	πάνυ πιστεύσας διεμέλλησεν, ἕως οἱ
[2, 16]	ἀκούειν ἐθέλοντας ὁ λόγος, ἐὰν	μὴ	παρὰ πάντων ἡσυχία γένηται. Οἶδα
[2, 17]	ἀρχιερέων καὶ τῶν γνωρίμων παρακαλούντων	μὴ	παραλιπεῖν τὸ ὑπὲρ τῶν ἡγεμόνων
[2, 21]	ἐφ' οὓς δεῖ πορίζειν καὶ	μὴ	παροξύνωνται κατὰ τοῦ πορίζοντος. (Ἔνθα
[2, 13]	ἀπειλῆς ἐκέλευσεν ἀναχωρεῖν. Τῶν δὲ	μὴ	πειθομένων ἐπιπέμψας τοὺς στρατιώτας ἀναιρεῖ
[2, 12]	καὶ τὸν νόμον αὐτῶν ἐξυβρίσαντα	μὴ	περιιδεῖν ἀτιμώρητον. Ὁ δέ, οὐ
[2, 21]	ἐχώρουν. Ἔνθα δείσας ὁ Ἰώσηπος,	μὴ	πολέμου κινηθέντος ἐμφυλίου δι' ὀλίγων
[2, 1]	περὶ τὴν ἔξοδον ἐπείξεως, δεδοικὼς	μή	ποτε τὸ πλῆθος ἐκπολεμώσας κατασχεθείη
[2, 16]	τοῖς τοῦτο πράξασιν· ἂν δὲ	μὴ	πραχθῇ, λογίσασθε, πῶς πρὸς οὕτω
[2, 14]	αὐτοὺς ἀπολαύσειν τῆς ἀμύνης, εἰ	μὴ	προάγοιεν τοὺς αἰτίους. Οἱ δὲ
[2, 21]	τῶν Ταριχεῶν ἀποκλεῖσαι κελεύσας, ὡς	μὴ	προεξαγγείλειέ τις τὸ σκέμμα τοῖς
[2, 21]	τύραννον ἐλεύσεσθαι τῆς μητροπόλεως, εἰ	μὴ	προκαταληφθείη. Ταῦθ' ὁ μὲν δῆμος
[2, 15]	τὸν ἱερὸν κόσμον αὐτοῖς καὶ	μὴ	πρὸς ἁρπαγὴν τῶν θείων κειμηλίων
[2, 18]	ἂν οὐδὲ τὸ λοιπόν, εἰ	μὴ	πρὸς ἱκετηρίας ἐτράποντο. Κατοικτείρας δ'
[2, 15]	προσπίπτοντες ἕκαστος ἐδέοντο παύσασθαι καὶ	μὴ	πρὸς οἷς πεπόνθασιν εἰς ἀνήκεστόν
[2, 14]	ἑκατοντάρχην ἀναχωρεῖν αὐτοὺς ἐκέλευσεν καὶ	μὴ	πρὸς ὃν οὕτως ἐλοιδόρησαν αἰσχρῶς
[2, 9]	δὲ κατακόψειν εἰπὼν αὐτούς, εἰ	μὴ	προσδέξαιντο τὰς Καίσαρος εἰκόνας, γυμνοῦν
[2, 9]	παραγίνεται πρὸς Τιβέριον. Τοῦ δὲ	μὴ	προσδεξαμένου τὴν κατηγορίαν μένων ἐπὶ
[2, 11]	ὁρμὴν τῶν στρατιωτῶν Κλαύδιον, εἰ	μὴ	προσδραμὼν Ἀγρίππας αὐτῷ τὸ κινδύνευμα
[2, 21]	τῶν ἐχθρῶν βεβουλευμένων. Διὸ καὶ	μὴ	προφυλαξαμένου τέσσαρες πόλεις εὐθέως πρὸς
[2, 8]	πρὸ μιᾶς ἡμέρας παρασκευάζουσιν, ὡς	μὴ	πῦρ ἐναύοιεν ἐκείνην τὴν ἡμέραν,
[2, 16]	πρέσβεις ἠξίου πρὸς Νέρωνα καὶ	μὴ	σιωπῶντας ἐπὶ τοσούτῳ φόνῳ καταλιπεῖν
[2, 19]	ἢ τῶν ἐναντιωθέντων ἀποστήσειν τὸ	μὴ	συμφρονοῦν. Ἔπεμψεν οὖν τῶν παρ'
[2, 19]	ἐπήμυναν καὶ τοῦ πεζοῦ τὸ	μὴ	σφόδρα κάμνον, κἂν ἐκινδύνευσεν ὅλῃ
[2, 14]	τοὺς ἄπληγας δὲ δέει τοῦ	μὴ	τὰ αὐτὰ παθεῖν καὶ κολακεύειν
[2, 16]	Θορυβήσῃ δέ μοι μηδείς, ἐὰν	μὴ	τὰ πρὸς ἡδονὴν ἀκούῃ· τοῖς
[2, 22]	ἀρχιερεὺς καὶ τῶν δυνατῶν ὅσοι	μὴ	τὰ Ῥωμαίων ἐφρόνουν τό τε
[2, 8]	νεοσυστάτοις, καὶ περικαλύψαντες θοιμάτιον, ὡς	μὴ	τὰς αὐγὰς ὑβρίζοιεν τοῦ θεοῦ,
[2, 17]	Καῖσαρ ἔκσπονδος γίνεται. Δεδοικέναι μέντοι,	μὴ	τὰς ὑπὲρ ἐκείνων ἀπορρίψαντες θυσίας
[2, 17]	τῆς ἡγεμονίας ἡ πόλις, εἰ	μὴ	ταχέως σωφρονήσαντες ἀποδώσουσιν τὰς θυσίας
[2, 16]	δ' οἶκτος ὑμᾶς εἰ καὶ	μὴ	τέκνων καὶ γυναικῶν, ἀλλὰ τῆς
[2, 17]	προσδοκᾶν εἰκὸς ἦν, εἰ καὶ	μὴ	τὴν ἐκ Ῥωμαίων ἄμυναν, ἐπένθουν
[2, 16]	αὐτοί τε σωφρονισθέντες μεταβάλωνται καὶ	μὴ	τῆς ἐνίων κακοβουλίας οἱ ἀγαθοὶ
[2, 12]	ἀεὶ τὰς ἑορτὰς παραφυλάττουσιν, ὡς	μή	τι νεωτερίζοι τὸ πλῆθος ἠθροισμένον,
[2, 17]	πύργους περισχόντες οἱ στασιασταὶ παρεφύλαττον,	μή	τις τῶν στρατιωτῶν διαφύγοι. Τὸν
[2, 16]	οἰκουμένης πάντες εἰσὶν Ῥωμαῖοι, εἰ	μή	τις ὑπὲρ Εὐφράτην ἐκτείνει τὰς
[2, 16]	ὁρμήσας καὶ προσονειδίζεται. Πλὴν εἰ	μή	τις ὑπολαμβάνει κατὰ συνθήκας πολεμήσειν
[2, 6]	τε τῆς Ἰουδαίας λείψανα καὶ	μὴ	τὸ περισσὸν αὐτῆς ὑπορρῖψαι τοῖς
[2, 8]	τὴν δὲ ἐγκράτειαν καὶ τὸ	μὴ	τοῖς πάθεσιν ὑποπίπτειν ἀρετὴν ὑπολαμβάνουσιν.
[2, 16]	ὑμᾶς πολεμεῖν Ῥωμαίοις ὡρμημένους καὶ	μὴ	τοῦ δήμου τὸ καθαρώτατον καὶ
[2, 12]	στρατιώτας ἔβαλλον. Καὶ Κουμανὸς δείσας	μὴ	τοῦ λαοῦ παντὸς ἐπ' αὐτὸν
[2, 18]	Κἂν ἔφθησαν τοῦτο δράσαντες, εἰ	μὴ	τοὺς θυμοὺς αὐτῶν ἀνέκοψεν Τιβέριος
[2, 15]	τὸν Φλῶρον καὶ πρὸς τῷ	μὴ	τυχεῖν αἰδοῦς αὐτὴν τὸν περὶ
[2, 12]	γὰρ ἠρέμει τὸ πλῆθος, εἰ	μὴ	τύχοι παραμυθίας, ἠξίου τε προάγειν
[2, 19]	μέσων χωρεῖν ἀναιροῦντας. Εἰ δὲ	μὴ	τῷ χαλασθέντι τῆς φάλαγγος οἵ
[2, 8]	ἄλλων οὐκ ἔστιν ὅ τι	μὴ	τῶν ἐπιμελητῶν προσταξάντων ἐνεργοῦσι, δύο
[2, 16]	σπουδὴ γὰρ ὑμῖν μία τὸ	μὴ	τῶν πατρίων τι καταλῦσαι. Πῶς
[2, 17]	διέφυγον ὅσους τε αὐτῶν κατελάμβανον	μὴ	φθάσαντας ἐκδραμεῖν διέφθειραν, καὶ τὰς
[2, 21]	ὥρμησεν τοὺς προπέμψαντας ἀνελεῖν, εἰ	μὴ	φθάσαντες ἀπέδρασαν. (Ἰωάννην δὲ λοιπὸν
[2, 16]	αὐτοὶ κατάρξαι τῶν ὅπλων, εἰ	μὴ	φθάσαντες ἐνδείξαιντο τὸν κατάρξαντα· φανεροὶ
[2, 11]	πᾶσιν ἀποδώσειν. Καὶ γὰρ εἰ	μὴ	φύσει μέτριος ἦν, ἱκανὸν ὑπόδειγμα
[2, 14]	ἄδειαν, τοῦ δημοτικοῦ δὲ τὸ	μὴ	χαῖρον ἡσυχίᾳ πρὸς τοὺς Ἀλβίνου
[2, 16]	καὶ διὰ θαλάσσης ὁδεύσαντα καὶ	μὴ	χωρούμενον μὲν τοῖς πελάγεσιν, πλατυτέραν
[2, 16]	δουλείας χαλεπή, καὶ περὶ τοῦ	μηδ'	ἄρξασθαι ταύτης ὁ ἀγὼν δίκαιος.
[2, 16]	σκάφος προσκέπτεσθαι τὸν μέλλοντα χειμῶνα	μηδ'	εἰς μέσας τὰς θυέλλας ἀπολουμένους
[2, 2]	προσκεψάμενον αὐτοῦ καὶ τὸν πατέρα	μηδ'	ἐλπίδος αὐτόν ποτε ἀξιῶσαι βασιλικῆς
[2, 3]	περὶ τὸν Σαβῖνον ἐμβοῶντες ἀπιέναι	μηδ'	ἐμποδὼν αὐτοῖς γενέσθαι διὰ χρόνου
[2, 18]	ἐχθρῶν τὴν ἐμὴν αὐχήσῃ σφαγὴν	μηδ'	ἐπαλαζονεύσηται πεσόντι. Ταῦτα εἰπὼν ἐλεοῦσιν
[2, 8]	μηδέποτε ἐξυβρίσειν εἰς τὴν ἐξουσίαν	μηδ'	ἐσθῆτί τινι ἢ πλείονι κόσμῳ
[2, 16]	ἐπιθυμεῖν ἄωρον, δέον ὑπὲρ τοῦ	μηδὲ	ἀποβαλεῖν αὐτὴν ἀγωνίζεσθαι πρότερον· ἡ
[2, 16]	διὰ μικρὰς αἰτίας τηλικούτοις καὶ	μηδὲ	γινώσκουσιν ἃ μεμφόμεθα πολεμεῖν. Καὶ
[2, 17]	αἰτεῖν ὄνειδος ὑπελάμβανον, πρὸς τῷ	μηδὲ	πιστεύειν εἰ διδοῖτο. Καταλιπόντες δὴ
[2, 19]	κραυγῆς ἐξεπήδων ἐπὶ τὴν μάχην	μηδὲ	τῆς ἀργῆς ἑβδομάδος ἔννοιαν λαβόντες·
[2, 18]	νηπίοις γέροντας ἐρριμμένους γύναιά τε	μηδὲ	τῆς ἐπ' αἰδοῖ σκέπης μετειληφότα,
[2, 16]	ὅπλα προσκυνούντων ὑμεῖς μόνοι πολεμήσετε	μηδὲ	τὸ Καρχηδονίων τέλος σκοποῦντες, οἳ
[2, 18]	αἱροῦσιν τὴν πόλιν ῥᾳδίως· καὶ	μηδὲ	φυγεῖν φθασάντων τῶν οἰκητόρων, οὐχ
[2, 16]	νομίζω συμφέρειν. Θορυβήσῃ δέ μοι	μηδείς,	ἐὰν μὴ τὰ πρὸς ἡδονὴν
[2, 14]	τῆς Ῥωμαίων ὠμότητος· ὃ γὰρ	μηδεὶς	πρότερον τότε Φλῶρος ἐτόλμησεν, ἄνδρας
[2, 18]	καὶ πρὸς ἀνδρείαν ἔπαινος, ἵνα	μηδεὶς	τῶν ἐχθρῶν τὴν ἐμὴν αὐχήσῃ
[2, 10]	πρὸς τούτοις ἀνάγκην. Πρὸς δὲ	μηδεμίαν	πεῖραν ἐνδιδόντων ὡς ἑώρα καὶ
[2, 16]	τῶν ἑβδομάδων ἔθη καὶ πρὸς	μηδεμίαν	πρᾶξιν κινούμενοι ῥᾳδίως ἁλώσεσθε, καθάπερ
[2, 8]	τῶν γυναικῶν ἀσελγείας φυλαττόμενοι καὶ	μηδεμίαν	τηρεῖν πεπεισμένοι τὴν πρὸς ἕνα
[2, 12]	τοπαρχίας προσπεσόντες αὐτούς τε ἀνῄρουν	μηδεμιᾶς	ἡλικίας φειδὼ ποιούμενοι καὶ τὰς
[2, 21]	ἁρπάσαντες ἅμα μὲν ἐπὶ τῷ	μηδεμιᾶς	τυχεῖν μερίδος ἐκ τῶν κεκομισμένων
[2, 19]	ὥστε συνέβαινεν αὐτοῖς πολλὰ κακοῦσθαι	μηδὲν	ἀντιβλάπτουσιν τοὺς ἐχθρούς. Παρ' ὅλην
[2, 15]	πλησίον γενομένους ἠσπάσαντο· τῶν δὲ	μηδὲν	ἀποκριναμένων οἱ στασιασταὶ Φλώρου κατεβόων.
[2, 19]	τὰ βέλη φερόμενα περιωλίσθανεν ἄπρακτα,	μηδὲν	δὲ οἱ στρατιῶται κακούμενοι τὸ
[2, 5]	ἐλάσας τῆς μὲν πόλεως ἀπέσχετο	μηδὲν	ἐν τοῖς τῶν ἄλλων θορύβοις
[2, 15]	μόνον ἔφη τεκμήριον ἔσεσθαι τοῦ	μηδὲν	ἔτι τὸν δῆμον νεωτερίσειν, εἰ
[2, 15]	παρακαλούντων καὶ κατ' ἐλπίδα τοῦ	μηδὲν	ἔτι τὸν Φλῶρον εἰς αὐτοὺς
[2, 17]	θυρεοὺς καὶ τὰ ξίφη καὶ	μηδὲν	ἔτι ὑποπτεύοντες ἀνεχώρουν, ὥρμησαν ἐπ'
[2, 11]	συγγενῶν ὁρμᾶν, ἔχοντες μὲν αὐτοκράτορα	μηδὲν	μεμφθῆναι δυνάμενον, τοσαῦτα δὲ τὰ
[2, 15]	πάντα περὶ ἀσφαλείας καὶ τοῦ	μηδὲν	νεωτερίσειν ὑποσχομένων, εἰ μίαν αὐτοῖς
[2, 15]	αὐτοὺς τὴν πατρίδα καὶ τὸ	μηδὲν	παθεῖν πλέον. Ἄλλως τε καὶ
[2, 11]	Φᾶδον, ἔπειτα Τιβέριον Ἀλέξανδρον, οἳ	μηδὲν	παρακινοῦντες τῶν ἐπιχωρίων ἐθῶν ἐν
[2, 17]	καὶ δεσπότην φέρειν, εἰ καὶ	μηδὲν	πράττοι βίαιον, ἀλλ' οὖν ἑαυτῶν
[2, 2]	ἐπιδιαθήκαις ᾔδει διάδοχον, καὶ ταῦτα	μηδὲν	τὸν ἐν ταῖς διαθήκαις μέμψασθαι
[2, 18]	τήν τε δεξιὰν ἀνατείνας, ὡς	μηδένα	λαθεῖν, ὅλον εἰς τὴν ἑαυτοῦ
[2, 17]	θάνατος ἐτύφωσεν εἰς ὠμότητα καὶ	μηδένα	νομίζων ἔχειν ἐπὶ τοῖς πράγμασιν
[2, 21]	πλείονα. Φροντὶς δ' ἦν αὐτῷ	μηδένα	προσλαμβάνειν εὐάλωτον, ἀλλὰ τοὺς εὐεξίᾳ
[2, 8]	τις βιάζηται. Πρὸς τούτοις ὄμνυσιν	μηδενὶ	μὲν μεταδοῦναι τῶν δογμάτων ἑτέρως
[2, 12]	τὴν Σαμάρειαν ἐξώρμων ἀστρατήγητοι καὶ	μηδενὶ	τῶν ἀρχόντων κατέχοντι πειθόμενοι. Τοῦ
[2, 8]	εἰς ἴδιον οἴκημα συνίασιν, ἔνθα	μηδενὶ	τῶν ἑτεροδόξων ἐπιτέτραπται παρελθεῖν· αὐτοί
[2, 17]	κατὰ τὴν λατρείαν λειτουργοῦντας ἀναπείθει	μηδενὸς	ἀλλοτρίου δῶρον ἢ θυσίαν προσδέχεσθαι.
[2, 1]	μόλις. Ἔπειθ' οἱ μὲν ὡς	μηδενὸς	δεινοῦ γεγονότος ἐτρέποντο πρὸς θυσίαν·
[2, 8]	τὸ ἄρχειν· κἂν αὐτὸς ἄρχῃ,	μηδέποτε	ἐξυβρίσειν εἰς τὴν ἐξουσίαν μηδ'
[2, 8]	μήτε κρύψειν τι τοὺς αἱρετιστὰς	μήθ'	ἑτέροις αὐτῶν τι μηνύσειν, κἂν
[2, 8]	ἅπασιν μήτε πενίας ταπεινότητα φαίνεσθαι	μήθ'	ὑπεροχὴν πλούτου, τῶν δ' ἑκάστου
[2, 17]	οἱ δὲ προσέκειντο χαλεπώτερον, μέχρι	μηκέτι	ἀντέχοντες οἱ περὶ τὸν Μετίλιον,
[2, 16]	πέντε μὲν εὖρος ἑπτὰ δὲ	μῆκος	ἡμερῶν χώραν διειληφότες, τραχυτέραν τε
[2, 16]	καὶ πλούτου πρὸς δὲ μεγέθους·	Μῆκος	μέν γε αὐτῆς τριάκοντα σταδίων,
[2, 19]	ὅ τε πόλεμος ἐπὶ τοσοῦτον	μῆκος	προύβη καὶ ἀνηκέστων Ἰουδαίους συμφορῶν
[2, 7]	προῆλθον εἰς τοσοῦτον φρενοβλαβείας οἱ	Μήλιοι,	ὥστε φορείῳ τε αὐτὸν κομίζειν
[2, 7]	τὸν ἀναπείσαντα δὲ ἐκέλευσεν ἀναιρεθῆναι·	Μηλίοις	δ' ἤρκεσεν ἐπιτίμιον τῆς ἀνοίας
[2, 7]	καὶ λαμπρῶς ἐφοδιασθεὶς διέπλευσεν εἰς	Μῆλον·	ἔνθα συναγείρας πολλῷ πλέον δι'
[2, 18]	Ἰουδαικόν, ἐτέλουν τὰς ἐντολάς, οὐ	μὴν	ἀναιμωτί· συστραφέντες γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι
[2, 1]	γεγονότος ἐτρέποντο πρὸς θυσίαν· οὐ	μὴν	Ἀρχελάῳ δίχα φόνου καθεκτὸν ἔτι
[2, 16]	τάγματι Ῥωμαίων ἡσυχίαν ἄγουσιν; Ἀλλὰ	μὴν	εἴ γέ τινας εἰς ἀπόστασιν
[2, 13]	τὰς βοηθείας ἕτοιμοι. Τοῖς γε	μὴν	ἐπάρχοις φροντὶς ἦν ἀναστέλλειν τὴν
[2, 2]	τοὺς κατηγόρους γεγονέναι. Τήν γε	μὴν	ἐπιδιαθήκην ἠξίου διὰ τοῦτο μάλιστα
[2, 20]	ἔθεσι χρωμένους. Κατ' ὀλίγον γε	μὴν	ἥ τε χρεία τῶν χρημάτων
[2, 21]	αὐτὸν ἀπὸ τῆς στρατηγίας. Οὐ	μὴν	ἠξίουν ἀποχρήσειν τὸ δόγμα· δισχιλίους
[2, 7]	διόμνυσθαι τοῦτον εἶναι. Τό γε	μὴν	Ἰουδαικὸν ἐν τῇ Ῥώμῃ ἅπαν
[2, 10]	εἴη, ὑπολαβὼν ὁ Πετρώνιος ἀλλὰ	μὴν	καὶ ἐμοὶ φυλακτέος ὁ τοὐμοῦ
[2, 14]	διεχλεύαζεν τὰς φωνάς. Ὅ γε	μὴν	Κέστιος τὴν ὁρμὴν τοῦ πλήθους
[2, 18]	ἀνδρῶν φόνος ἦν ἄπειρος. (Οὐ	μὴν	οἱ Σύροι τῶν Ἰουδαίων ἔλαττον
[2, 2]	τάς τε ἄκρας παραλαμβάνειν. Οὐ	μὴν	οἱ φύλακες τῶν Ἀρχελάου κατημέλουν
[2, 1]	βέβαιον ἤδη βασιλέα· φείδεσθαί γε	μὴν	οὐ μόνον ἔφη τῆς ἐξουσίας
[2, 16]	λέγων ἐκείνους ἃ πεπόνθεσαν. Οὐ	μὴν	οὐδ' οἱ τῶν Ἱεροσολύμων ἄρχοντες
[2, 18]	ὁ τῆς πόλεως ἡγεμών. Οὐ	μὴν	οὗτός γε ἀπὸ τῶν ὅπλων
[2, 13]	ἐκόλαζον μάστιξι καὶ δεσμοῖς. Οὐ	μὴν	τὰ πάθη τῶν συλλαμβανομένων ἐνεποίει
[2, 16]	ἀναγκαζόμενοι παραβαίνειν ἀποστρέψετε. Τηροῦντές γε	μὴν	τὰ τῶν ἑβδομάδων ἔθη καὶ
[2, 15]	φρούριον ἐλθεῖν ἠγωνίζετο. Διήμαρτέν γε	μὴν	τῆς ἐπιβολῆς· ὁ γὰρ δῆμος
[2, 2]	εἴη τῆς πατρῴας διαδοχῆς, οὐ	μήν	τι βέβαιον ἀπεφήνατο. Διαλύσας δὲ
[2, 16]	δίχα συμφορῶν οὔτε βαστάζειν. Ἀλλὰ	μὴν	τό γε νῦν ἐλευθερίας ἐπιθυμεῖν
[2, 8]	ὧν ἂν θέλωσιν. (Πρός γε	μὴν	τὸ θεῖον εὐσεβεῖς ἰδίως· πρὶν
[2, 22]	ἦν οἷον ἀπολουμένης. Ἀνάνῳ γε	μὴν	φροντὶς ἦν κατὰ μικρὸν ἀφισταμένῳ
[2, 16]	παρ' ὑμῶν φόρου καθ' ἕνα	μῆνα	πλέον Ῥωμαίοις παρέχει καὶ τῶν
[2, 10]	τούτων γραμματοφόρους συνέβη χειμασθῆναι τρεῖς	μῆνας	ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὸν δὲ
[2, 9]	μετ' αἰκίας εἶχεν αὐτὸν ἐπὶ	μῆνας	ἓξ ἐν δεσμωτηρίῳ, μέχρις αὐτὸς
[2, 11]	δὲ ἡγεμονεύσαντος ἔτη τρία καὶ	μῆνας	ὀκτὼ καὶ δολοφονηθέντος ἁρπάζεται μὲν
[2, 17]	πεφυρμένην, ἐξ οὗ δαιμόνιόν τι	μήνιμα	προσδοκᾶν εἰκὸς ἦν, εἰ καὶ
[2, 5]	τοῦτο ὑπὸ τῶν Ἀράβων διηρπάσθη	μηνιόντων	καὶ τοῖς Ἡρώδου φίλοις. Ἔνθεν
[2, 15]	ἐπείρασεν. (Ταῦτα μὲν οὖν ἑξκαιδεκάτῃ	μηνὸς	Ἀρτεμισίου συνηνέχθη, τῇ δ' ἐπιούσῃ
[2, 19]	δέ, ἥτις ἦν τριακὰς Ὑπερβερεταίου	μηνός,	διατάξας τὴν στρατιὰν εἰσῆγεν εἰς
[2, 17]	Ταῦτα μὲν οὖν ἕκτῃ Γορπιαίου	μηνὸς	ἐπράχθη. (Κατὰ δὲ τὴν ἐπιοῦσαν
[2, 19]	Τάδε μὲν οὖν ἐπράχθη Δίου	μηνὸς	ὀγδόῃ δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας
[2, 14]	δὲ τῆς Ἀγρίππα βασιλείας, Ἀρτεμισίου	μηνός.	Πρὸς δὲ τὸ μέγεθος τῶν
[2, 17]	ἑξῆς, πεντεκαιδεκάτη δ' ἦν Λώου	μηνός,	ὥρμησαν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ
[2, 7]	Καίσαρος ἔχεις τὸ ζῆν τοῦ	μηνῦσαι	τὸν ἀναπείσαντά σε πλανᾶσθαι τηλικαῦτα.
[2, 8]	αἱρετιστὰς μήθ' ἑτέροις αὐτῶν τι	μηνύσειν,	κἂν μέχρι θανάτου τις βιάζηται.
[2, 16]	χρημάτων ἔξωθεν τῇ Ῥώμῃ σῖτον	μηνῶν	τεσσάρων· τετείχισται δὲ πάντοθεν ἢ
[2, 17]	ὕλην τῷ βωμῷ προσφέρειν, ὅπως	μήποτε	τροφὴ τῷ πυρὶ λείποι, διαμένει
[2, 20]	καὶ Σὲπφ καὶ Ἰαμνεὶθ καὶ	Μηρώ.	Κατὰ δὲ τὴν Γαυλανιτικὴν Σελεύκειάν
[2, 9]	εἴκοσι καὶ τρεῖς ἡμέρας ἐπὶ	μησὶν	ἕξ. (Ἀποδειχθεὶς δὲ Γάιος Καῖσαρ
[2, 9]	ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα πρὸς δὲ	μησὶν	ἓξ καὶ ἡμέραις δύο, διαμείναντες
[2, 12]	ἡγεμονίαν ἔτεσι τρισκαίδεκα, πρὸς δὲ	μησὶν	ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν ἡμέραις τελευτᾷ
[2, 16]	δὲ τῶν ἐτησίων καρπῶν, οἳ	μησὶν	ὀκτὼ τὸ κατὰ τὴν Ῥώμην
[2, 21]	ἀσφαλείας, μήτε δὲ κτείνειν τινὰ	μήτ'	ἀπελέγχειν τῶν αἰτίων. Καὶ οἱ
[2, 15]	ὅπως παραγγείλωσιν τοῖς ὑφ' ἑαυτοὺς	μήτε	ἀντασπάσασθαι τοὺς Ἰουδαίους κἄν τι
[2, 21]	μόνης προνοεῖν τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας,	μήτε	δὲ κτείνειν τινὰ μήτ' ἀπελέγχειν
[2, 8]	μήτε κατὰ γνώμην βλάψειν τινὰ	μήτε	ἐξ ἐπιτάγματος, μισήσειν δ' ἀεὶ
[2, 8]	πρὸς ἀνθρώπους δίκαια φυλάξειν καὶ	μήτε	κατὰ γνώμην βλάψειν τινὰ μήτε
[2, 8]	ἀνοσίου κέρδους καθαρὰν φυλάξειν καὶ	μήτε	κρύψειν τι τοὺς αἱρετιστὰς μήθ'
[2, 8]	τὴν οὐσίαν, ὥστε ἐν ἅπασιν	μήτε	πενίας ταπεινότητα φαίνεσθαι μήθ' ὑπεροχὴν
[2, 13]	καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὴν	μητέρα	διεξῆλθεν, ἀφ' ὧν ἐπὶ τοὺς
[2, 2]	πλεόντων συγγενῶν. Ἐπήγετο δὲ τὴν	μητέρα	καὶ τὸν ἀδελφὸν Νικολάου Πτολεμαῖον
[2, 18]	μεθ' ὃν οὐκ ἄκουσαν τὴν	μητέρα	κἀπὶ τούτοις τήν τε γυναῖκα
[2, 3]	Καίσαρα τελευτᾷ μὲν ἡ Ἀρχελάου	μήτηρ	Μαλθακὴ νοσήσασα, παρὰ Οὐάρου δ'
[2, 19]	Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἤδη πλησιάζοντα τῇ	μητροπόλει	τὸν πόλεμον, ἀφέμενοι τὴν ἑορτὴν
[2, 21]	ὅσον οὐδέπω τύραννον ἐλεύσεσθαι τῆς	μητροπόλεως,	εἰ μὴ προκαταληφθείη. Ταῦθ' ὁ
[2, 16]	καὶ γυναικῶν, ἀλλὰ τῆς γε	μητροπόλεως	ταύτης καὶ τῶν ἱερῶν περιβόλων.
[2, 17]	δὲ τὸ ἱερὸν καὶ τὴν	μητρόπολιν,	ἀλλ' οὐδ' ἑαυτῷ λυσιτελήσειν τὴν
[2, 19]	καὶ μετὰ παιάνων εἰς τὴν	μητρόπολιν	ἐπαλινδρόμουν, αὐτοὶ μὲν ὀλίγους ἀποβεβλημένοι
[2, 2]	ἀπολιπόντες. ~(Αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς	μητρὸς	καὶ τῶν φίλων Ποπλᾶ καὶ
[2, 19]	οὐ κατελάμβανον, ὑποστρέφοντες τάς τε	μηχανὰς	ᾖρον καὶ τοὺς νεκροὺς ἐσύλων
[2, 19]	πλὴν ὅσα βέλη παρεκόμιζεν καὶ	μηχανάς,	τούτων γὰρ διὰ τὴν χρείαν
[2, 8]	ἁπάντων εἰς τὰς χρείας ἕκαστοι.	(Μία	δ' οὐκ ἔστιν αὐτῶν πόλις
[2, 16]	τὸν ἀγῶνα· σπουδὴ γὰρ ὑμῖν	μία	τὸ μὴ τῶν πατρίων τι
[2, 21]	δυνατώτατοι· καὶ τοὺς μὲν ἀναλαβὼν	μιᾷ	τῶν ἁλιάδων ἀνήγαγεν πορρωτέρω, πεντήκοντα
[2, 8]	ποτε τὸν οἶκον οὔτε θόρυβος	μιαίνει,	τὰς δὲ λαλιὰς ἐν τάξει
[2, 11]	τὴν αὐτῶν κακοβουλίαν ὁμοφύλῳ φόνῳ	μιαίνεσθαι	τὰ τεμένη τῆς πατρίδος. Ὁ
[2, 17]	ἱεροῦ κρατῆσαι μάλιστα καὶ τοὺς	μιαίνοντας	τὸν ναὸν ἐξελάσαι, τοῖς δὲ
[2, 15]	τοῦ μηδὲν νεωτερίσειν ὑποσχομένων, εἰ	μίαν	αὐτοῖς καταλείποι σπεῖραν, μὴ μέντοι
[2, 12]	δὲ ἀναλαβὼν ἀπὸ τῆς Καισαρείας	μίαν	ἴλην ἱππέων καλουμένην Σεβαστηνῶν ἐξεβοήθει
[2, 20]	πεντακοσίους πάντας ἀνόπλους ἐπελθόντες ὑπὸ	μίαν	ὥραν ἀδεῶς ἀπέσφαξαν. (Οἱ δὲ
[2, 18]	παρ' ἑαυτοῖς Ἰουδαίους, ὡς ὑπὸ	μίαν	ὥραν ἀποσφαγῆναι μὲν ὑπὲρ δισμυρίους,
[2, 8]	τῶν δ' ἑκάστου κτημάτων ἀναμεμιγμένων	μίαν	ὥσπερ ἀδελφοῖς ἅπασιν οὐσίαν εἶναι.
[2, 8]	μόνον γὰρ τροφὰς ἑαυτοῖς πρὸ	μιᾶς	ἡμέρας παρασκευάζουσιν, ὡς μὴ πῦρ
[2, 16]	στρατιὰν ἄγοντα, οἷα δραπέτην ἐπὶ	μιᾶς	νηὸς διώξαντες, περὶ δὲ τῇ
[2, 17]	πολέμου, τὴν δὲ πόλιν τηλικούτῳ	μιάσματι	πεφυρμένην, ἐξ οὗ δαιμόνιόν τι
[2, 18]	εἴη μοι καὶ ποινὴ τοῦ	μιάσματος	ἀξία καὶ πρὸς ἀνδρείαν ἔπαινος,
[2, 13]	πλήθει καὶ ταῖς ἐσθῆσιν ὑποκρύπτοντες	μικρὰ	ξιφίδια, τούτοις ἔνυττον τοὺς διαφόρους,
[2, 16]	νηὸς διώξαντες, περὶ δὲ τῇ	μικρᾷ	Σαλαμῖνι τὴν τοσαύτην Ἀσίαν κλάσαντες
[2, 16]	καθ' ἕκαστον τούτων ὡς ἔστιν	μικρὰ	τοῦ πολεμεῖν ἡ ὑπόθεσις, καὶ
[2, 13]	αὐτὸν γενόμενα. (Τὴν μὲν οὖν	μικρὰν	Ἀρμενίαν δίδωσιν βασιλεύειν Ἀριστοβούλῳ τῷ
[2, 16]	δι' ἕνα πολλοῖς καὶ διὰ	μικρὰς	αἰτίας τηλικούτοις καὶ μηδὲ γινώσκουσιν
[2, 22]	γε μὴν φροντὶς ἦν κατὰ	μικρὸν	ἀφισταμένῳ τῶν εἰς τὸν πόλεμον
[2, 14]	τὸ μὲν κατ' ἄνδρα κερδαίνειν	μικρὸν	ἐδόκει, πόλεις δ' ὅλας ἐξεδίδυσκε
[2, 16]	τὰς ἐξουσίας· ὅταν δὲ τῶν	μικρῶν	ἁμαρτημάτων τοὺς ἐξονειδισμοὺς ποιῆσθε μεγάλους,
[2, 13]	Μάλιστα δὲ> ἐν ταῖς ἑορταῖς	μισγόμενοι	τῷ πλήθει καὶ ταῖς ἐσθῆσιν
[2, 18]	προθυμίαις καὶ τῷ κατὰ Ἰουδαίων	μίσει	τὸ λεῖπον ἐν ταῖς ἐπιστήμαις
[2, 8]	βλάψειν τινὰ μήτε ἐξ ἐπιτάγματος,	μισήσειν	δ' ἀεὶ τοὺς ἀδίκους καὶ
[2, 14]	τὰς αἰτίας, ἐφ' ᾧ καὶ	μισθὸν	ἔλαβεν, ὁ δὲ μετὰ στρατιᾶς
[2, 7]	Ἀπολαβόμενος οὖν αὐτὸν κατ' ἰδίαν	μισθόν,	ἔφη, παρὰ Καίσαρος ἔχεις τὸ
[2, 20]	δὲ τούτων οἷς ἐπεποίθει μάλιστα	μισθοφόροι	περὶ τετρακισχιλίους καὶ πεντακοσίους· ἐπιλέκτους
[2, 21]	τῷ Ἰωάννῃ χρήματα πρὸς συλλογὴν	μισθοφόρων	ἔπεμψαν, ὅπως πολεμῇ πρὸς Ἰώσηπον·
[2, 20]	σώματος. Ἔτρεφον δὲ πλὴν τῶν	μισθοφόρων	τὴν ἄλλην στρατιὰν αἱ πόλεις
[2, 6]	οὐδετέροις, συμπαρίστασθαι μὲν Ἀρχελάῳ διὰ	μῖσος	καὶ φθόνον οὐχ ὑπομένοντες, ὀφθῆναι
[2, 18]	λαμβανομένους ἀπέσφαττον οὐ μόνον κατὰ	μῖσος,	ὡς πρότερον, ἀλλ' ἤδη καὶ
[2, 18]	δὲ τῶν Ἀλεξανδρέων δι' ὑπερβολὴν	μίσους	δυσανάκλητον ἦν καὶ μόλις ἀπεσπᾶτο
[2, 18]	ἑκάστη πρὸς τὸ Ἰουδαικὸν ἢ	μίσους	ἢ δέους εἶχον. Μόνοι δὲ
[2, 2]	σπουδὴ τῶν συγγενῶν, οἷς διὰ	μίσους	ἦν Ἀρχέλαος, καὶ προηγουμένως ἕκαστος
[2, 10]	ὀλίγος, παρ' ᾧ τὸ Μέμνονος	μνημεῖόν	ἐστιν ἔχον ἐγγὺς αὐτοῦ τόπον
[2, 7]	τὴν ἐθναρχίαν Ἀρχέλαος καὶ κατὰ	μνήμην	τῶν πάλαι διαφορῶν οὐ μόνον
[2, 7]	τὴν δίκην ἐκλήθη. (Ἄξιον δὲ	μνήμης	ἡγησάμην καὶ τὸ τῆς γυναικὸς
[2, 17]	ἐρεθίζοντας τὰ Ῥωμαίων ὅπλα καὶ	μνηστευομένους	τὸν ἀπ' ἐκείνων πόλεμον καινοτομεῖν
[2, 10]	εἰς ὕελον. Θαυμασιώτερον δὲ τούτου	μοι	δοκεῖ τὸ τὴν ὑπερχυθεῖσαν ὕελον
[2, 18]	Τὸ αὐτὸ δ' ἂν εἴη	μοι	καὶ ποινὴ τοῦ μιάσματος ἀξία
[2, 8]	γέμοντα τιμωριῶν ἀδιαλείπτων. Δοκοῦσι δέ	μοι	κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν Ἕλληνες
[2, 16]	ἃ νομίζω συμφέρειν. Θορυβήσῃ δέ	μοι	μηδείς, ἐὰν μὴ τὰ πρὸς
[2, 18]	ὧν ἦσαν ἱππεῖς ἡ τρίτη	μοῖρα	καὶ τὸ πλέον τοξόται, προῆλθεν
[2, 3]	τὸν ἱππόδρομον, ἡ δὲ τρίτη	μοῖρα	πρὸς τοῖς βασιλείοις κατὰ δύσιν.
[2, 18]	αὐτὸς μὲν εἰς Καισάρειαν ἀφικνεῖται,	μοῖραν	δὲ τῆς στρατιᾶς προέπεμψεν εἰς
[2, 16]	τῆς οἰκουμένης δῆμος ὁ μὴ	μοῖραν	ἡμετέραν ἔχων. Οὓς ἅπαντας πολεμησάντων
[2, 16]	Τὴν δὲ τρίτην τῆς οἰκουμένης	μοῖραν,	ἧς οὐδὲ ἐξαριθμήσασθαι τὰ ἔθνη
[2, 16]	ἄμεινον ὑμῶν πολλῷ διακείμενοι πρὸς	μοῖραν	ὀλίγην τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως οὐκ
[2, 5]	ἐπὶ θάλασσαν. Οὔαρος δὲ κατὰ	μοῖραν	τῆς στρατιᾶς ἐπὶ τοὺς αἰτίους
[2, 18]	κατὰ τὴν πόλιν ἐξ ἴσου	μοίρας	πρὸς τοὺς Ἕλληνας. Διέμεινεν δ'
[2, 8]	κατὰ χρόνον τῆς ἀσκήσεως εἰς	μοίρας	τέσσαρας, καὶ τοσοῦτον οἱ μεταγενέστεροι
[2, 18]	ὑπερβολὴν μίσους δυσανάκλητον ἦν καὶ	μόλις	ἀπεσπᾶτο τῶν σωμάτων. (Τοιοῦτον μὲν
[2, 7]	θέλουσαν. Τοῦτο διηγησαμένη τὸ ὄναρ	μόλις	δύο ἡμέρας ἐβίω. ~(Τῆς δὲ
[2, 19]	δὲ ἴλης Αἰμίλιος Ἰούκουνδος ὄνομα,	μόλις	εἰς Γαβαὼν κατήντησαν ἐπὶ τὸ
[2, 1]	ὁ δὲ χιλίαρχος ἐκφεύγει τραυματίας	μόλις.	Ἔπειθ' οἱ μὲν ὡς μηδενὸς
[2, 17]	ἀνῄρουν οὔτε ἀμυνομένους οὔτε ἱκετεύοντας,	μόνας	δὲ τὰς συνθήκας καὶ τοὺς
[2, 17]	τοὺς περὶ τὸν Ἐλεάζαρον ἐξαιτούμενοι	μόνας	τὰς ψυχὰς ὑποσπόνδους, τὰ δ'
[2, 8]	ἕτερον σῶμα τὴν τῶν ἀγαθῶν	μόνην,	τὰς δὲ τῶν φαύλων ἀιδίῳ
[2, 21]	πόλιν, πέμπει τοῖς σφετέροις ἄγγελον	μόνης	προνοεῖν τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας, μήτε
[2, 8]	σώματα καὶ τὴν ὕλην οὐ	μόνιμον	αὐτῶν, τὰς δὲ ψυχὰς ἀθανάτους
[2, 19]	τοῦ τῆς Ἀδιαβηνῆς βασιλέως συγγενεῖς,	Μονόβαζός	τε καὶ Κενεδαῖος, μεθ' οὓς
[2, 19]	Γενναιότατοι δ' αὐτῶν ἔδοξαν οἱ	Μονοβάζου	τοῦ τῆς Ἀδιαβηνῆς βασιλέως συγγενεῖς,
[2, 16]	γέμοντα πρὸς ἐλευθερίαν παρρησίας εἴκει·	μόνοι	δ' ὑμεῖς ἀδοξεῖτε δουλεύειν οἷς
[2, 18]	ἢ μίσους ἢ δέους εἶχον.	Μόνοι	δὲ Ἀντιοχεῖς καὶ Σιδώνιοι καὶ
[2, 16]	τὰ Ῥωμαίων ὅπλα προσκυνούντων ὑμεῖς	μόνοι	πολεμήσετε μηδὲ τὸ Καρχηδονίων τέλος
[2, 20]	καὶ Σωγαναίαν καὶ Γάμαλαν ὠχύρωσεν·	μόνοις	δὲ Σεπφωρίταις ἐφῆκε καθ' ἑαυτοὺς
[2, 17]	τῆς πόλεως ἀσέβειαν, εἰ παρὰ	μόνοις	Ἰουδαίοις οὔτε θύσει τις ἀλλότριος
[2, 16]	ἀποτεμνομένην Ἴστρῳ κατοικοῦντες, οὐ δυσὶν	μόνοις	τάγμασιν ὑπείκουσιν, μεθ' ὧν αὐτοὶ
[2, 17]	ἀξιοῦντες ἐξελθεῖν ὑπόσπονδοι, καὶ δοθὲν	μόνοις	τοῖς βασιλικοῖς καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις
[2, 16]	ἀναχαιτίσαντες Δαλμάται καὶ πρὸς τὸ	μόνον	ἀεὶ χειρωθέντες τότε συλλεξάμενοι τὴν
[2, 10]	ἀνδρός, οὐ κατὰ τὸν ναὸν	μόνον	ἀλλ' οὐδὲ ἐν εἰκαίῳ τινὶ
[2, 2]	τοὺς ἀνῃρημένους οὐ τῆς βασιλείας	μόνον	ἀλλὰ καὶ τοῦ δικάζοντος αὐτὴν
[2, 16]	δὲ κίνδυνος οὐ τῶν ἐνθάδε	μόνον,	ἀλλὰ καὶ τῶν κατὰ τὰς
[2, 18]	ἐκ Λιβύης· ἐπέτρεψεν δὲ οὐ	μόνον	ἀναιρεῖν, ἀλλὰ καὶ τὰς κτήσεις
[2, 8]	ἐφάπτεσθαι διαφορώτατα Ἰουδαίων ἁπάντων· οὐ	μόνον	γὰρ τροφὰς ἑαυτοῖς πρὸ μιᾶς
[2, 15]	καὶ κατὰ τῆς βασιλίδος· οὐ	μόνον	γοῦν ἐν ὄμμασιν αὐτῆς ᾐκίζοντο
[2, 14]	ἥντινα κακουργίας ἰδέαν παρέλειπεν. Οὐ	μόνον	γοῦν ἐν τοῖς πολιτικοῖς πράγμασιν
[2, 14]	καὶ παρόντα, φαίνεσθαι δὲ μὴ	μόνον	ἐν τοῖς λόγοις, ἀλλὰ κἀν
[2, 14]	κέρδους προσλαβόντες ἡγεμονικὴν παρακέλευσιν οὐ	μόνον	ἐφ' ὃν ἐπέμφθησαν τόπον ἥρπαζον,
[2, 15]	σὺν τοῖς γνωρίμοις μεταπέμπεται καὶ	μόνον	ἔφη τεκμήριον ἔσεσθαι τοῦ μηδὲν
[2, 1]	βασιλέα· φείδεσθαί γε μὴν οὐ	μόνον	ἔφη τῆς ἐξουσίας ἐπὶ τοῦ
[2, 7]	μνήμην τῶν πάλαι διαφορῶν οὐ	μόνον	Ἰουδαίοις ἀλλὰ καὶ Σαμαρεῦσι χρησάμενος
[2, 18]	ταῖς πόλεσιν λαμβανομένους ἀπέσφαττον οὐ	μόνον	κατὰ μῖσος, ὡς πρότερον, ἀλλ'
[2, 5]	εἰς Ἱεροσόλυμα προελθὼν ὀφθείς τε	μόνον	μετὰ τῆς δυνάμεως τὰ στρατόπεδα
[2, 17]	ἔξωθεν ἐθνῶν δωρεάς, Καὶ οὐ	μόνον	οὐ διακεκωλυκέναι θυσίας τινῶν, τοῦτο
[2, 14]	καὶ δήμους ἀθρόους ἐλυμαίνετο καὶ	μόνον	οὐκ ἐκήρυξεν ἀνὰ τὴν χώραν
[2, 18]	τε γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα,	μόνον	οὐχ ὑπαπαντῶντος ἑκάστου τῷ ξίφει
[2, 6]	τοὺς ἀπολωλότας· βεβασανικέναι γὰρ οὐ	μόνον	τὰ σώματα τῶν ὑποτεταγμένων ἀλλὰ
[2, 22]	ἐφ' ἁρπαγὰς ἐτράπετο καὶ οὐ	μόνον	τὰς οἰκίας ἐσπάρασσεν τῶν πλουσίων,
[2, 17]	μέχρι περιτομῆς ἰουδαίσειν ὑποσχόμενον διέσωσαν	μόνον,	τὸ δὲ πάθος Ῥωμαίοις μὲν
[2, 14]	τὸ ἔργον. Ὁ δὲ πρὸς	μόνον	τὸ λαβεῖν ὑποσχόμενος πάντα συμπράξειν,
[2, 15]	εὐγένειαν τῆς παρακαλούσης, ἀλλ' εἰς	μόνον	τὸ λυσιτελὲς τὸ ἐκ τῶν
[2, 20]	τοὺς δὲ οἴκοθεν φαύλους οὐ	μόνον	τοῖς ἐπιοῦσιν ἐχθροῖς ἀλλὰ καὶ
[2, 3]	βασιλικὰ χρήματα διηρεύνα, πεποιθὼς οὐ	μόνον	τοῖς ὑπὸ Οὐάρου καταλειφθεῖσι στρατιώταις,
[2, 21]	εἰς σπανίζοντας εἰσπέμπων πολὺ καὶ	μόνος	ἄπειρόν τι πλῆθος συνῆγεν χρημάτων,
[2, 21]	στρατιώτας ἐπὶ σίτου συλλογὴν οὔτε	μόνος	ἐξορμᾶν ἐπὶ τοὺς ἀποστάντας οὔτε
[2, 18]	τρεπόμενος δὲ πολλάκις αὐτοὺς ἅπαντας	μόνος	ἦν ῥοπὴ τῆς παρατάξεως. Περιέρχεται
[2, 14]	ἐπιτρόπων ἀπελύτρου τοῖς συγγενέσιν, καὶ	μόνος	ὁ μὴ δοὺς τοῖς δεσμωτηρίοις
[2, 21]	ἐκεῖνος εἰς ἐχθρῶν στῖφος ἀποβήσεσθαι	μόνος	οὐκ ἔφη. Σχετλιάζοντα δὲ τὸν
[2, 21]	ταπεινῶν κακουργημάτων· λῃστὴς γὰρ ἦν	μονότροπος,	ἔπειτα καὶ συνοδίαν εὗρεν τῆς
[2, 10]	καὶ τὰς Καίσαρος εἰκόνας τὸ	μόνους	ἐκείνους ἀντιτάσσεσθαι πρὸς τοῦτο σχεδὸν
[2, 21]	μετεώρους σαλεύειν ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ	μόνους	ἑπτὰ τῶν σωματοφυλάκων ἀνόπλους ἔχων
[2, 17]	Ἀθυμία δὲ τοὺς Ῥωμαίους καταλειφθέντας	μόνους	ὑπέλαβεν· οὔτε γὰρ βιάσασθαι τοσοῦτον
[2, 16]	μὲν ἄλλοις Ῥωμαίοις ἅπασιν εἴκοντας,	μόνῳ	δ' ἀπεχθανομένους Φλώρῳ δι' ὑπερβολὴν
[2, 14]	ἤδη τῷ ἔθνει σκοπούμενος, ᾧ	μόνῳ	συγκρύψειν τὰς ἑαυτοῦ παρανομίας ὑπελάμβανεν·
[2, 12]	τιμωρήσασθαι τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου·	μόνως	γὰρ ἂν οὕτως διαλυθῆναι πρὸ
[2, 7]	εἰς τοσοῦτον πίστεως τὸ τῆς	μορφῆς	ὅμοιον, ὥστε τοὺς ἑωρακότας Ἀλέξανδρον
[2, 7]	τῶν Ῥωμαίων ἀπελευθέρῳ, δι' ὁμοιότητα	μορφῆς	ψευδόμενος ἑαυτὸν Ἀλέξανδρον τὸν ἀναιρεθέντα
[2, 8]	Ὁ δ' ἐκκριθεὶς οἰκτίστῳ πολλάκις	μόρῳ	διαφθείρεται· τοῖς γὰρ ὅρκοις καὶ
[2, 8]	χῶρον, ἔνθα καὶ κολαζομένους τινὰς	μυθολογοῦσιν,	Σισύφους καὶ Ταντάλους Ἰξίονάς τε
[2, 16]	τύχη προσκυνοῦσιν. Ἄλλα τε ἔθνη	μυρία	πλείονος γέμοντα πρὸς ἐλευθερίαν παρρησίας
[2, 16]	πεντήκοντα πρὸς ταῖς ἑπτακοσίαις ἔχουσα	μυριάδας	ἀνθρώπων δίχα τῶν Ἀλεξάνδρειαν κατοικούντων,
[2, 6]	παρθένοις Καῖσαρ ἔξωθεν χαρίζεται πεντήκοντα	μυριάδας	ἀργυρίου καὶ συνῴκισεν αὐτὰς τοῖς
[2, 20]	ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὑπὲρ δέκα	μυριάδας	νέων ἀνδρῶν, οὓς πάντας ἔκ
[2, 21]	ὥστε ὑπὸ τὴν ἕω δέκα	μυριάδας	ὁπλιτῶν ἐπ' αὐτὸν συνδραμεῖν. Καὶ
[2, 18]	πάντα τὸν χῶρον, πέντε δὲ	μυριάδες	ἐσωρεύθησαν νεκρῶν, περιελείφθη δ' ἂν
[2, 20]	αὐτῷ συνεκεκρότητο πεζῶν μὲν ἓξ	μυριάδες,	ἱππεῖς δὲ πεντήκοντα καὶ τριακόσιοι,
[2, 21]	Γαλιλαῖοι κατὰ πόλεις, καὶ πολλαὶ	μυριάδες	ὁπλιτῶν γενόμεναι παρεῖναι σφᾶς ἐπὶ
[2, 14]	ὁ δῆμος οὐκ ἐλάττους τριακοσίων	μυριάδων	ἱκέτευον ἐλεῆσαι τὰς τοῦ ἔθνους
[2, 20]	ἐν στενῷ χωρίῳ τὸν ἀριθμὸν	μυρίους	καὶ πεντακοσίους πάντας ἀνόπλους ἐπελθόντες
[2, 18]	ἀπέσφαξαν ὄντας τὸν ἀριθμὸν ὑπὲρ	μυρίους	καὶ τρισχιλίους, τὰς δὲ κτήσεις
[2, 5]	κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν ἔτι συμμένειν	μυρίους	ὁπλίτας. Ὁ δὲ τοὺς μὲν
[2, 8]	ἀλλήλοις. Καὶ τοῖς ἔξωθεν ὡς	μυστήριόν	τι φρικτὸν ἡ τῶν ἔνδον
[2, 21]	δὲ σύρας αὐτοὺς εἰς τὸ	μυχαίτατον	τῆς οἰκίας καὶ τὴν αὔλειον
[2, 8]	φαύλαις ζοφώδη καὶ χειμέριον ἀφορίζονται	μυχὸν	γέμοντα τιμωριῶν ἀδιαλείπτων. Δοκοῦσι δέ