Livre, Chap.
[2, 16]	φείσασθε τοῦ ἱεροῦ καὶ τὸν	ναὸν	ἑαυτοῖς μετὰ τῶν ἁγίων τηρήσατε·
[2, 17]	μὲν προγόνους αὐτῶν κεκοσμηκέναι τὸν	ναὸν	ἐκ τῶν ἀλλοφύλων τὸ πλέον
[2, 17]	μάλιστα καὶ τοὺς μιαίνοντας τὸν	ναὸν	ἐξελάσαι, τοῖς δὲ περὶ τὸν
[2, 10]	ὅπως ἀνδρός, οὐ κατὰ τὸν	ναὸν	μόνον ἀλλ' οὐδὲ ἐν εἰκαίῳ
[2, 12]	τε τὴν πατρίδα καὶ τὸν	ναὸν	τέκνα τε καὶ γυναῖκας ἰδίας,
[2, 2]	τῷ πλήθει τῶν περὶ τὸν	ναὸν	φονευθέντων, οὓς ἐληλυθέναι μὲν ἐφ'
[2, 1]	χρυσοῦν ἀετὸν τῆς πύλης τοῦ	ναοῦ.	Ἦν δὲ τὸ πένθος οὐχ
[2, 1]	τῶν πατρίων νόμων καὶ τοῦ	ναοῦ	πυρὶ παραπολέσθαι. Τιμωρεῖν δ' αὐτοῖς
[2, 13]	οὐ γὰρ ἂν ἀνδριάντας καὶ	ναοὺς	ἐγκαθιδρῦσαι Ἰουδαίοις αὐτὴν ἀνατιθέντα. Διὰ
[2, 14]	τοὺς νόμους ἁρπάσαντες ἀνεχώρησαν εἰς	Νάρβατα·	χώρα τις αὐτῶν οὕτω καλεῖται
[2, 18]	εἰς τὴν ὅμορον τῆς Καισαρείας	Ναρβατηνὴν	τοπαρχίαν ἔπεμψεν συχνοὺς τῶν ἱππέων,
[2, 16]	φοβεραὶ καὶ τοῖς ἀκούουσιν Σύρτεις	Νασαμῶνές	τε καὶ Μαῦροι καὶ τὸ
[2, 16]	τρισχιλίοις ὁπλίταις ὑποτάσσεται, καὶ τεσσαράκοντα	ναῦς	μακραὶ τὴν πρὶν ἄπλωτον καὶ
[2, 21]	δ' εὑρέθησαν καὶ τριακόσια, καὶ	ναῦται	τεσσάρων οὐ πλείους ἦσαν ἐν
[2, 10]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔπεμψεν ἐγκαθιδρύσοντα τῷ	ναῷ	τοὺς ἀνδριάντας αὐτοῦ, προστάξας, εἰ
[2, 18]	τὸ ξίφος, ἄξιος μὲν ἐλέους	νεανίας	δι' ἀλκὴν σώματος καὶ ψυχῆς
[2, 17]	Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἀνανία τοῦ ἀρχιερέως,	νεανίας	θρασύτατος, στρατηγῶν τότε τοὺς κατὰ
[2, 7]	κατοιχομένου τιμὴν ἐξελόμενος. ~(Κἀν τούτῳ	νεανίας	τις Ἰουδαῖος μὲν τὸ γένος,
[2, 21]	ὃν καιρὸν ἀπὸ Δεβαρίθθων κώμης	νεανίσκοι	τινὲς τῶν ἐν τῷ μεγάλῳ
[2, 7]	Ἀλέξανδρον, κελεύσας ἀγαγεῖν αὐτῷ τὸν	νεανίσκον.	Ὁ δὲ ὡς εἶδεν, ἐτεκμήρατο
[2, 16]	ἐδεξιοῦτο τὸν Ἀγρίππαν καὶ τὸν	Νεαπολιτανόν.	Ἐκώκυον δὲ καὶ τῶν ἀπεσφαγμένων
[2, 16]	Πέμπει δή τινα τῶν χιλιάρχων	Νεαπολιτανόν,	ὃς ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρείας ὑποστρέφοντι
[2, 16]	Ἔπειτα δι' Ἀγρίππα πείθουσι τὸν	Νεαπολιτανὸν	σὺν ἑνὶ θεράποντι περιελθεῖν μέχρι
[2, 16]	τὸν Ἀγρίππαν ἱκέτευεν, τοῦ τε	Νεαπολιτανοῦ	κατεβόων ὅσα πάθοιεν ὑπὸ Φλώρου
[2, 6]	τῷ θεῷ, τοσούτοις δ' ἐμπεπληκέναι	νεκροῖς	τὸ ἱερὸν ἐν ἑορτῇ. Τοὺς
[2, 18]	πόλεις μεστὰς ἀτάφων σωμάτων καὶ	νεκροὺς	ἅμα νηπίοις γέροντας ἐρριμμένους γύναιά
[2, 19]	τε μηχανὰς ᾖρον καὶ τοὺς	νεκροὺς	ἐσύλων τήν τε ἀπολειφθεῖσαν λείαν
[2, 18]	χῶρον, πέντε δὲ μυριάδες ἐσωρεύθησαν	νεκρῶν,	περιελείφθη δ' ἂν οὐδὲ τὸ
[2, 2]	τοσοῦτον ἐν τῷ ἱερῷ σεσωρεῦσθαι	νεκρῶν	πλῆθος, ὅσον οὐδ' ἂν ἀλλόφυλος
[2, 16]	Ἀλλ' οὗτοι γῆν μὲν ἄπειρον	νεμόμενοι,	μείζω δὲ τῶν σωμάτων ἔχοντες
[2, 16]	πάντων προύχοντες εὐγενείᾳ καὶ τοσαύτην	νεμόμενοι	χώραν ἓξ Ῥωμαίων ὑπείκουσιν ῥάβδοις,
[2, 16]	τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης τοὺς ἀπείρους	νέμουσαν	Αἰθίοπας ἐχειρώσαντο μὲν ὅλην, χωρὶς
[2, 8]	διδόμενον ὑπ' αὐτῶν ἀξινίδιον τοῖς	νεοσυστάτοις,	καὶ περικαλύψαντες θοιμάτιον, ὡς μὴ
[2, 14]	τὸ στασιῶδες δὲ καὶ ἐν	νεότητι	φλεγμαῖνον ἐξεκαίετο πρὸς μάχην. Παρεσκευασμένοι
[2, 20]	ἕνα καὶ Ἐλεάζαρον ἀρχιερέως υἱὸν	Νέου·	τῷ δ' ἄρχοντι τότε τῆς
[2, 13]	Παιτίνης Ἀντωνία. ~(Ὅσα μὲν οὖν	Νέρων	δι' ὑπερβολὴν εὐδαιμονίας τε καὶ
[2, 13]	τοὺς γνωρίμους ἔπεμψεν πρέσβεις ἐπὶ	Νέρωνα	διαλεξομένους περὶ τῶν δικαίων. ~(Διαδεξάμενος
[2, 16]	κατὰ Φλώρου πρέσβεις ἠξίου πρὸς	Νέρωνα	καὶ μὴ σιωπῶντας ἐπὶ τοσούτῳ
[2, 18]	ἧς ἔμελλον ἐκπέμπειν πρεσβείας ἐπὶ	Νέρωνα	συνερρύησαν μὲν εἰς τὸ ἀμφιθέατρον
[2, 20]	ἀξιώσαντας ἀνέπεμψεν εἰς Ἀχαίαν πρὸς	Νέρωνα	τήν τε αὐτῶν δηλώσοντας ἀνάγκην
[2, 12]	καὶ εἴκοσιν ἡμέραις τελευτᾷ καταλιπὼν	Νέρωνα	τῆς ἀρχῆς διάδοχον, ὃν ταῖς
[2, 12]	θυγατέρα τὴν ὑπ' αὐτοῦ ζευχθεῖσαν	Νέρωνι·	γεγόνει δ' αὐτῷ καὶ ἐκ
[2, 14]	οἱ Καισαρέων Ἕλληνες νικήσαντες παρὰ	Νέρωνι	τῆς πόλεως ἄρχειν τὰ τῆς
[2, 14]	πόλεμος δωδεκάτῳ μὲν ἔτει τῆς	Νέρωνος	ἡγεμονίας, ἑπτακαιδεκάτῳ δὲ τῆς Ἀγρίππα
[2, 19]	Δίου μηνὸς ὀγδόῃ δωδεκάτῳ τῆς	Νέρωνος	ἡγεμονίας ἔτει. ~(Μετὰ δὲ τὴν
[2, 15]	συνησθείη πεπιστευμένῳ τὴν Αἴγυπτον ὑπὸ	Νέρωνος	καὶ πεμφθέντι διέπειν. Τὴν ἀδελφὴν
[2, 18]	ἔθους τὸ πειθήνιον ἔχοντες ἅμα	νεύματι	τοῦ φονεύειν ἐπαύσαντο, τὸ δημοτικὸν
[2, 17]	πῦρ ἐνίεσαν. Ἐπεὶ δὲ τὰ	νεῦρα	τῆς πόλεως καταφλέξαντες ἐπὶ τοὺς
[2, 16]	ἐκτείναντες τὰ ὅπλα καὶ διὰ	νεφῶν	ὁδεύσαντες τὰ Πυρηναῖα ὄρη καὶ
[2, 20]	τῆς Γαλιλαίας ὑπὲρ δέκα μυριάδας	νέων	ἀνδρῶν, οὓς πάντας ἔκ τε
[2, 1]	~(Ἀρχελάῳ δὲ	νέων	ἦρξε θορύβων ἡ τῆς ἐπὶ
[2, 12]	οἱ δὲ ἧττον νήφοντες τῶν	νέων	καὶ τὸ φύσει στασιῶδες ἐκ
[2, 22]	ἀτάκτοις δὲ γυμνασίαις τὸ τῶν	νέων	πλῆθος ἦν, καὶ μεστὰ πάντα
[2, 14]	μὲν πρῶτον οἱ θερμότεροι τῶν	νέων	προπηδῶντες οἰκοδομεῖν ἐκώλυον. Ὡς δὲ
[2, 18]	συλλαβὼν κατῆγεν δεσμώτας εἰς τὰ	νεώρια.	Πρὸς δὲ τὴν ἐκ τῆς
[2, 14]	πονηρὸς ἐγκατελείπετο. Τηνικαῦτα καὶ τῶν	νεωτερίζειν	βουλομένων ἐν Ἱεροσολύμοις ἐθάρσησαν αἱ
[2, 1]	δείλην ἀθροισθέντες οὐκ ὀλίγοι τῶν	νεωτερίζειν	προῃρημένων ἤρξαντο ἰδίου πένθους, ὅτε
[2, 12]	ἑορτὰς παραφυλάττουσιν, ὡς μή τι	νεωτερίζοι	τὸ πλῆθος ἠθροισμένον, εἷς τις
[2, 19]	ἔτι ἑώρα κατὰ τὴν Γαλιλαίαν	νεωτεριζόμενον,	ὑπέστρεφεν μετὰ τῆς στρατιᾶς εἰς
[2, 21]	ἐγχειρεῖν ταῖς ἁρπαγαῖς, ὅπως πολλῶν	νεωτεριζομένων	κατὰ τὴν χώραν ἢ διαχρήσαιτό
[2, 18]	οἴκτῳ πρὸς οὓς οὐδὲν ἑώρων	νεωτερίζοντας.	Γερασηνοί τε οὔτε εἰς τοὺς
[2, 1]	ἢ βίᾳ καταστέλλειν ἐπειρᾶτο τοὺς	νεωτερίζοντας	καὶ τὸν στρατηγὸν ὑποπέμψας παύσασθαι
[2, 18]	μεγάλης συμφορᾶς οὐκ ἂν παύσαιντο	νεωτερίζοντες,	ἐπαφίησιν αὐτοῖς τὰ κατὰ τὴν
[2, 17]	ἰδὼν τὴν ὁρμὴν ἤδη τῶν	νεωτεριζόντων	ἀκατάσχετον καὶ χαλεπήνας ἐφ' οἷς
[2, 17]	ἀπεδέχοντο. Προσεῖχεν δὲ οὐδεὶς τῶν	νεωτεριζόντων,	ἀλλ' οὐδὲ προσίεσαν οἱ λῃστρικοὶ
[2, 17]	καὶ γὰρ τὸ ἀκμαιότατον τῶν	νεωτεριζόντων	συνήργει, μάλιστα δ' ἀφορῶντες εἰς
[2, 22]	ὁ Γιώρα Σίμων πολλοὺς τῶν	νεωτεριζόντων	συστησάμενος ἐφ' ἁρπαγὰς ἐτράπετο καὶ
[2, 15]	τοῦ μηδὲν ἔτι τὸν δῆμον	νεωτερίσειν,	εἰ προελθόντες ὑπαντήσουσιν τοῖς ἀπὸ
[2, 15]	περὶ ἀσφαλείας καὶ τοῦ μηδὲν	νεωτερίσειν	ὑποσχομένων, εἰ μίαν αὐτοῖς καταλείποι
[2, 13]	ἄνθρωποι καὶ ἀπατεῶνες προσχήματι θειασμοῦ	νεωτερισμοὺς	καὶ μεταβολὰς πραγματευόμενοι δαιμονᾶν τὸ
[2, 3]	ὁ Σαβῖνος ἀφορμὴν αὐτοῖς παρέσχεν	νεωτεροποιίας·	τούς τε γὰρ φρουροὺς παραδιδόναι
[2, 20]	τῶν ἐπιφανῶν Ἰουδαίων ὥσπερ βαπτιζομένης	νηὸς	ἀπενήχοντο τῆς πόλεως. Κοστόβαρος γοῦν
[2, 16]	ἄγοντα, οἷα δραπέτην ἐπὶ μιᾶς	νηὸς	διώξαντες, περὶ δὲ τῇ μικρᾷ
[2, 18]	ἀτάφων σωμάτων καὶ νεκροὺς ἅμα	νηπίοις	γέροντας ἐρριμμένους γύναιά τε μηδὲ
[2, 11]	αὐτῆς Ἀγρίππαν. Οὗ παντάπασιν ὄντος	νηπίου	πάλιν τὰς βασιλείας Κλαύδιος ἐπαρχίαν
[2, 14]	γυναιξὶν καὶ τέκνοις, οὐδὲ γὰρ	νηπίων	ἀπέσχοντο, περὶ τριάκοντα καὶ ἑξακοσίους
[2, 18]	προδιαρπάζοντες τὰ ἔνδον, καὶ οὔτε	νηπίων	ἔλεος αὐτοὺς οὔτε αἰδὼς εἰσῄει
[2, 16]	καθ' ἡμᾶς οἰκουμένης οὐκ ἐλάσσονα	νῆσον	οἰκοῦντας πλεύσαντες ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι, τέσσαρα
[2, 16]	τέσσαρα δὲ τάγματα τὴν τοσαύτην	νῆσον	φυλάσσει. Καὶ τί δεῖ πολλὰ
[2, 8]	καὶ ἡμιθέους καλοῦσιν, τὰς μακάρων	νήσους	ἀνατεθεικέναι, ταῖς δὲ τῶν πονηρῶν
[2, 12]	τὸν στρατιώτην, οἱ δὲ ἧττον	νήφοντες	τῶν νέων καὶ τὸ φύσει
[2, 8]	τούτου δ' αἴτιον ἡ διηνεκὴς	νῆψις	καὶ τὸ μετρεῖσθαι παρ' αὐτοῖς
[2, 19]	Κενεδαῖος, μεθ' οὓς ὁ Περαίτης	Νίγερ	καὶ Σίλας ὁ Βαβυλώνιος αὐτομολήσας
[2, 20]	δ' ἄρχοντι τότε τῆς Ἰδουμαίας	Νίγερι,	γένος δ' ἦν ἐκ τῆς
[2, 17]	ἦσαν. Τότε μὲν οὖν τῇ	νίκῃ	καὶ τοῖς ἐμπρησθεῖσιν ἀρκεσθέντες ἀνεπαύσαντο.
[2, 14]	τούτῳ καὶ οἱ Καισαρέων Ἕλληνες	νικήσαντες	παρὰ Νέρωνι τῆς πόλεως ἄρχειν
[2, 6]	εἰς τοιαύτην ἀξίωσιν, ἀναστὰς δὲ	Νικόλαος	ἀπελύσατο μὲν τὰς εἰς τοὺς
[2, 2]	καταπαύει τὸν λόγον. Ἀνίσταται δὲ	Νικόλαος	ὑπὲρ Ἀρχελάου, καὶ τὸν μὲν
[2, 2]	φίλων Ποπλᾶ καὶ Πτολεμαίου καὶ	Νικολάου	κατῄει πρὸς θάλασσαν καταλιπὼν ἐπίτροπόν
[2, 2]	καθιστάντα. (Διεξελθόντος δὲ πάντα καὶ	Νικολάου	παρελθὼν Ἀρχέλαος προπίπτει τῶν Καίσαρος
[2, 2]	τὴν μητέρα καὶ τὸν ἀδελφὸν	Νικολάου	Πτολεμαῖον ῥοπὴν εἶναι δοκοῦντα διὰ
[2, 17]	ἀνέπεμψαν πρὸς αὐτοὺς Γωρίονά τε	Νικομήδους	υἱὸν καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ
[2, 13]	μᾶλλον παρωξύνοντο πρὸς τὴν στάσιν.	Νικῶντας	δέ ποτε τοὺς Ἰουδαίους προελθὼν
[2, 8]	δεινῶν, καὶ τὰς μὲν ἀλγηδόνας	νικῶντες	τοῖς φρονήμασιν, τὸν δὲ θάνατον,
[2, 8]	καὶ χῶρον οὔτε ὄμβροις οὔτε	νιφετοῖς	οὔτε καύμασι βαρυνόμενον, ἀλλ' ὃν
[2, 18]	κωλύειν τοὺς ἐπανισταμένους. Τούτους ὁ	Νόαρος	ἐκπέμψας νύκτωρ τῶν βασιλικῶν τινας
[2, 18]	τούτου τῶν ἑταίρων τις τοὔνομα	Νόαρος,	Σοαίμῳ τῷ βασιλεῖ προσήκων κατὰ
[2, 6]	Τὸν δ' ὥσπερ ἀγωνιάσαντα, μὴ	νόθος	υἱὸς εἶναι δόξειεν Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι
[2, 16]	τε καὶ Μαῦροι καὶ τὸ	Νομάδων	ἄπειρον πλῆθος τὰς Ῥωμαίων ἀνέκοψαν
[2, 7]	ἔφη τοὺς μὲν στάχυς ἐνιαυτοὺς	νομίζειν,	βόας δὲ μεταβολὴν πραγμάτων διὰ
[2, 8]	θάνατον, εἰ μετ' εὐκλείας πρόσεισι,	νομίζοντες	ἀθανασίας ἀμείνονα. Διήλεγξεν δὲ αὐτῶν
[2, 16]	πάντας ὑμᾶς συναγαγὼν εἰπεῖν ἃ	νομίζω	συμφέρειν. Θορυβήσῃ δέ μοι μηδείς,
[2, 17]	ἐτύφωσεν εἰς ὠμότητα καὶ μηδένα	νομίζων	ἔχειν ἐπὶ τοῖς πράγμασιν ἀντίπαλον
[2, 21]	ἄνδρας ἔστειλαν, τόν τε τοῦ	Νομικοῦ	Ἰώεσδρον καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ
[2, 8]	μετὰ ἀκριβείας δοκοῦντες ἐξηγεῖσθαι τὰ	νόμιμα	καὶ τὴν πρώτην ἀπάγοντες αἵρεσιν
[2, 8]	δίαιταν μὲν καὶ ἔθη καὶ	νόμιμα	τοῖς ἄλλοις ὁμοφρονοῦν, διεστὼς δὲ
[2, 20]	(Καταστησάμενος δὲ τὰ πρὸς ἀλλήλους	νόμιμα	τῶν κατὰ πόλιν ἐπὶ τὴν
[2, 21]	πάντα τὰ σκάφη γέμειν ὁπλιτῶν	νομίσαντες	ἔρριψαν τὰ ὅπλα καὶ κατασείοντες
[2, 21]	ἐξῃτήσατο. Συνωνούμενος δὲ τοῦ Τυρίου	νομίσματος,	ὃ τέσσαρας Ἀττικὰς δύναται, τέσσαρας
[2, 8]	ὀργάνων, ἵν' ἢ βλασφημήσωσιν τὸν	νομοθέτην	ἢ φάγωσίν τι τῶν ἀσυνήθων,
[2, 8]	μετὰ τὸν θεὸν τοὔνομα τοῦ	νομοθέτου,	κἂν βλασφημήσῃ τις εἰς τοῦτον
[2, 17]	τις ἑνὸς τοῦτον εἰσφέρῃ τὸν	νόμον,	ἀγανακτεῖν ὡς ὁριζομένης ἀπανθρωπίας, περιορᾶν
[2, 12]	εἰς τὸν θεὸν καὶ τὸν	νόμον	αὐτῶν ἐξυβρίσαντα μὴ περιιδεῖν ἀτιμώρητον.
[2, 12]	ἔν τινι κώμῃ τὸν ἱερὸν	νόμον	διέρρηξέν τε τὸ βιβλίον καὶ
[2, 10]	δέοι φυλάττειν τε αὐτοὺς τὸν	νόμον	καὶ παριέναι τὸ πρόσταγμα. Ταύταις
[2, 10]	μεθ' ὕβρεως. (Τῶν δὲ τὸν	νόμον	καὶ τὸ πάτριον ἔθος προτεινομένων
[2, 16]	ἐν τῷ πολέμῳ τὸν πάτριον	νόμον	οὐκ οἶδ' ὑπὲρ ὅτου λοιπὸν
[2, 9]	σφᾶς ἐβόων μᾶλλον ἢ τὸν	νόμον	παραβῆναι. Ὑπερθαυμάσας δὲ ὁ Πιλᾶτος
[2, 8]	κτήσει τινὰ παρ' αὐτοῖς ὑπερέχοντα·	νόμος	γὰρ τοὺς εἰς τὴν αἵρεσιν
[2, 10]	ἐμοὶ φυλακτέος ὁ τοὐμοῦ δεσπότου	νόμος”	ἔφη· παραβὰς γὰρ αὐτὸν καὶ
[2, 10]	πλῆθος πάντ' ἐβόα πρὸ τοῦ	νόμου	πάσχειν ἑτοίμως ἔχειν. Καταστείλας δ'
[2, 14]	τῶν Καισαρέων βίας Ἰουδαῖοι τοὺς	νόμους	ἁρπάσαντες ἀνεχώρησαν εἰς Νάρβατα· χώρα
[2, 14]	ἄνδρας αἰτιώμενος ὑπὲρ τοῦ τοὺς	νόμους	ἐξενεγκεῖν τῆς Καισαρείας. (Πρὸς τοῦτο
[2, 6]	πρὸς τὰς συμφορὰς καὶ πολέμου	νόμῳ	τὰς πληγὰς ἐθέλειν κατὰ πρόσωπον
[2, 1]	οὓς ἔφασκον ὑπὲρ τῶν πατρίων	νόμων	καὶ τοῦ ναοῦ πυρὶ παραπολέσθαι.
[2, 14]	ὡς ὑβρισμένων μὲν αὐτοῖς τῶν	νόμων,	μεμιασμένου δὲ τοῦ χωρίου. Τὸ
[2, 9]	ἐξεπλάγησαν ὡς πεπατημένων αὐτοῖς τῶν	νόμων,	οὐδὲν γὰρ ἀξιοῦσιν ἐν τῇ
[2, 6]	παλαιᾶς εὐδαιμονίας καὶ τῶν πατρίων	νόμων	πενίας τὸ ἔθνος καὶ παρανομίας
[2, 10]	τὸν Πετρώνιον ὑπὲρ τῶν πατρίων	νόμων	πρῶτον, ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν. Ὁ
[2, 3]	μὲν ἡ Ἀρχελάου μήτηρ Μαλθακὴ	νοσήσασα,	παρὰ Οὐάρου δ' ἐκομίσθησαν ἐκ
[2, 21]	κατὰ τοῦ Ἰωσήπου. Σκηψάμενος δὴ	νόσον	ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῆς τὸν Ἰώσηπον
[2, 1]	ὅλου τοῦ πλήθους διαδραμεῖν τὴν	νόσον	ὑποπέμπει μετὰ σπείρας χιλίαρχον προστάξας
[2, 13]	δὲ καὶ τούτων ὥσπερ ἐν	νοσοῦντι	σώματι πάλιν ἕτερον μέρος ἐφλέγμαινεν.
[2, 15]	τῷ θεῷ· τοὺς γὰρ ἢ	νόσῳ	καταπονουμένους ἤ τισιν ἄλλαις ἀνάγκαις
[2, 21]	ὁμοίως· καὶ γὰρ ἐκείνους χειρωσάμενος	νουθετῆσαι	διὰ τῆς ἁρπαγῆς ἠθέλησεν, τῇ
[2, 2]	τῷ ῥήτορι, διὸ καὶ τοὺς	νουθετοῦντας	εἴκειν Ἀρχελάῳ κατὰ τὸ πρεσβεῖον
[2, 18]	ἐν αἵματι διῆγον, τὰς δὲ	νύκτας	δέει χαλεπωτέρας· καὶ γὰρ ἀπεσκευάσθαι
[2, 9]	καταπεσόντες ἐπὶ πέντε ἡμέρας καὶ	νύκτας	ἴσας ἀκίνητοι διεκαρτέρουν. (Τῇ δ'
[2, 18]	αὐτῶν δελεάζοντες, τῇ δὲ τρίτῃ	νυκτὶ	παρατηρήσαντες τοὺς μὲν ἀφυλάκτους οὓς
[2, 21]	Ἰώσηπος ὡς ἔλαβεν τὴν ἐπιστολήν,	νυκτὸς	ὁδεύσας συντόνως ἑωθινὸς παρῆν πρὸς
[2, 19]	Κέστιον. Ὁ δὲ τῆς τε	νυκτὸς	οὐκ ὀλίγον προειλήφει καὶ συντονώτερον
[2, 17]	τοῖς τείχεσιν ἔπιπτον. Οὔτε δὲ	νυκτὸς	οὔτε ἡμέρας διέλειπεν ἡ συμβολὴ
[2, 2]	ἐπισχηματίζων τὸ πρόσωπον εἰς λύπην,	νύκτωρ	δὲ μέχρις κώμων μεθυσκόμενος, ἐν
[2, 21]	πόνον αὐτῶν τοῖς βασιλεῦσιν χαρίζεσθαι.	Νύκτωρ	εἰς τὰς κώμας διέδραμον καὶ
[2, 18]	οἱ γοῦν Σκυθοπολῖται δείσαντες μὴ	νύκτωρ	ἐπιχειρήσωσι τῇ πόλει καὶ μετὰ
[2, 9]	Ἰουδαίαν ἐπίτροπος ὑπὸ Τιβερίου Πιλᾶτος	νύκτωρ	κεκαλυμμένας εἰς Ἱεροσόλυμα εἰσκομίζει τὰς
[2, 18]	ἐπανισταμένους. Τούτους ὁ Νόαρος ἐκπέμψας	νύκτωρ	τῶν βασιλικῶν τινας ὁπλιτῶν ἅπαντας
[2, 16]	μὲν οὐδ' οἰκεῖος ἐγιγνώσκετο δεσπότης,	νῦν	δὲ τρισχιλίοις ὁπλίταις ὑποτάσσεται, καὶ
[2, 16]	Σαλαμῖνι τὴν τοσαύτην Ἀσίαν κλάσαντες	νῦν	δουλεύουσιν Ῥωμαίοις, καὶ τὴν ἡγεμονίδα
[2, 16]	βαστάζειν. Ἀλλὰ μὴν τό γε	νῦν	ἐλευθερίας ἐπιθυμεῖν ἄωρον, δέον ὑπὲρ
[2, 17]	τῷ ἱερῷ καθιδρυκέναι. Αὐτοὺς δὲ	νῦν	ἐρεθίζοντας τὰ Ῥωμαίων ὅπλα καὶ
[2, 2]	παρὰ τοῦ πατρὸς δεδεμένους λύσας,	νῦν	ἥκει παρὰ τοῦ δεσπότου σκιὰν
[2, 16]	συλλεξάμενοι τὴν ἰσχὺν πάλιν ἀποστῆναι,	νῦν	οὐχ ὑφ' ἑνὶ τάγματι Ῥωμαίων
[2, 15]	αὐτοῖς τῶν συμβεβηκότων τὸ μὴ	νῦν	προελθεῖν; Εἰ δὲ δὴ δεξιώσαιντο
[2, 6]	ἡγεμόσιν· ἐπιδείξεσθαι γάρ, ὡς οἱ	νῦν	στασιώδεις διαβαλλόμενοι καὶ πολεμικοὶ φέρειν
[2, 2]	πάλαι γεγονέναι βασιλέα, κατειρωνεύεσθαι δὲ	νῦν	τῶν Καίσαρος ἀκοῶν, ὃν δικαστὴν
[2, 14]	οὕτως ἐλοιδόρησαν αἰσχρῶς εἰρωνεύεσθαι τὰς	νῦν	φιλοφρονήσεις· Δεῖν γὰρ αὐτούς, εἴπερ
[2, 19]	ἅμα Κεστίῳ δύναμιν, εἰ μὴ	νὺξ	ἐπέλαβεν, ἐν ᾗ Ῥωμαῖοι μὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 7/09/2006