Livre, Chap.
[2, 16]	περὶ τοῦ μηδ' ἄρξασθαι ταύτης	ὁ	ἀγὼν δίκαιος. Ὁ δ' ἅπαξ
[2, 17]	Ἀνανίας ὁ ἀρχιερεὺς Ἐζεκίας τε	ὁ	ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ οἱ πρεσβεύσαντες
[2, 13]	δὲ τούτου πληγῇ Ἰουδαίους ἐκάκωσεν	ὁ	Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης· παραγενόμενος γὰρ εἰς
[2, 20]	Τῆς δὲ Γοφνιτικῆς καὶ Ἀκραβεττηνῆς	ὁ	Ἀνανίου Ἰωάννης ἡγεμὼν ἀποδείκνυται καὶ
[2, 5]	ἀποστᾶσιν. Προυπηντήκεισαν δὲ αὐτῷ Ἰώσηπος	ὁ	ἀνεψιὸς Ἀρχελάου καὶ σὺν Γράτῳ
[2, 5]	τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος Ἀρέτας	ὁ	Ἄραψ οὐκ ὀλίγην ἄγων δύναμιν
[2, 1]	σωφρονισμῷ προσιόντας, ἐνίει δὲ πολλοὺς	ὁ	Ἀρχέλαος, καὶ πάντα πρὸς ὀργὴν
[2, 20]	Ἰώσηπός τε υἱὸς Γωρίονος καὶ	ὁ	ἀρχιερεὺς Ἄνανος τῶν τε κατὰ
[2, 13]	μὲν οὖν ὑπ' αὐτῶν Ἰωνάθης	ὁ	ἀρχιερεὺς ἀποσφάττεται, μετὰ δ' αὐτὸν
[2, 17]	τὰς θύρας, σὺν οἷς Ἀνανίας	ὁ	ἀρχιερεὺς Ἐζεκίας τε ὁ ἀδελφὸς
[2, 12]	οἱ γνώριμοι τῶν Ἰουδαίων καὶ	ὁ	ἀρχιερεὺς Ἰωνάθης υἱὸς Ἀνάνου κατάρξαι
[2, 22]	δὲ τοῖς Ἱεροσολύμοις Ἄνανός τε	ὁ	ἀρχιερεὺς καὶ τῶν δυνατῶν ὅσοι
[2, 16]	γένοιτ' ἂν διόρθωσις· οὔτε γὰρ	ὁ	αὐτὸς ἐπίτροπος μένει διὰ παντός,
[2, 19]	ὁ Περαίτης Νίγερ καὶ Σίλας	ὁ	Βαβυλώνιος αὐτομολήσας εἰς τοὺς Ἰουδαίους
[2, 6]	ταλάντων. Σαλώμη δὲ πρὸς οἷς	ὁ	βασιλεὺς ἐν ταῖς διαθήκαις κατέλιπεν
[2, 13]	αὐτῆς λέγοντες· ἦν δὲ Ἡρώδης	ὁ	βασιλεύς· οἱ δὲ ἕτεροι τὸν
[2, 11]	ἔθνος διεφύλαξαν. Μετὰ ταῦτα καὶ	ὁ	βασιλεύων τῆς Χαλκίδος Ἡρώδης τελευτᾷ,
[2, 10]	ἐπιστολαῖς οὐ σφόδρα μετρίως ἀντέγραψεν	ὁ	Γάιος, ἀπειλῶν Πετρωνίῳ θάνατον, ὅτι
[2, 18]	Σεπφώρεως, καλεῖται δὲ Ἀσαμών. Τούτοις	ὁ	Γάλλος ἐπῆγε τὴν δύναμιν. Οἱ
[2, 15]	Διήμαρτέν γε μὴν τῆς ἐπιβολῆς·	ὁ	γὰρ δῆμος ἄντικρυς ἐπιστραφεὶς εἶργεν
[2, 2]	αὐτῇ Καίσαρα καθίστατο τοῦ διαδόχου·	Ὁ	γὰρ σωφρονῶν ὥστε τῷ δεσπότῃ
[2, 16]	πλείους ἔχουσι πόλεις. Οὐδὲ Ἴβηρσιν	ὁ	γεωργούμενος χρυσὸς εἰς τὸν ὑπὲρ
[2, 2]	δ' ᾑρεῖτο καὶ τὸν καθιστάμενον	ὁ	γινώσκων τὸν καθιστάντα. (Διεξελθόντος δὲ
[2, 22]	(Κατὰ δὲ τὴν Ἀκραβετηνὴν τοπαρχίαν	ὁ	Γιώρα Σίμων πολλοὺς τῶν νεωτεριζόντων
[2, 3]	δὲ πλήθει καὶ προθυμίαις ἀνδρῶν	ὁ	γνήσιος ἐξ αὐτῆς Ἰουδαίας λαός.
[2, 19]	τῆς ἡμέρας ἐκώλυσεν τὸν πόλεμον.	(Ὁ	γοῦν Κέστιος οὔτε τὴν τῶν
[2, 4]	αὐτὸν ἀναφεύγοντα δι' ὀρθίου φάραγγος	ὁ	Γρᾶτος ὑποτέμνεται καὶ φεύγοντος ἐκ
[2, 16]	ἄρξασθαι ταύτης ὁ ἀγὼν δίκαιος.	Ὁ	δ' ἅπαξ χειρωθείς, ἔπειτα ἀφιστάμενος,
[2, 11]	δυνάμει Καίσαρα πρὸς Κλαύδιον ἄπεισιν.	Ὁ	δ' αὐτὸν πρεσβευτὴν πρὸς τὴν
[2, 11]	αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἡρώδην,	ὁ	δ' αὐτὸς καὶ γαμβρὸς ἦν
[2, 16]	δεινοῖς τὸ γοῦν ἐλεεῖσθαι περίεστιν,	ὁ	δ' εἰς πρόδηλον ἀπώλειαν ὁρμήσας
[2, 8]	ἁμαρτήμασιν ἁλόντας ἐκβάλλουσι τοῦ τάγματος.	Ὁ	δ' ἐκκριθεὶς οἰκτίστῳ πολλάκις μόρῳ
[2, 19]	μάλιστα παρ' αὐτοῖς θρησκευόμενον σάββατον.	Ὁ	δ' ἐκσείσας αὐτοὺς τῆς εὐσεβείας
[2, 21]	αὐτῷ καὶ τὴν ὑποδεξαμένην πατρίδα.	Ὁ	δὲ ἀποδέχεσθαι μὲν αὐτῶν ἔφασκεν
[2, 18]	καὶ τὴν πόλιν διαρπάσαντες ἐνέπρησαν·	ὁ	δὲ ἀριθμὸς τῶν φονευθέντων τετρακόσιοι
[2, 17]	καὶ λίθους ἐπ' αὐτὸν βάλλειν.	Ὁ	δὲ βασιλεὺς ἰδὼν τὴν ὁρμὴν
[2, 19]	φθέγξασθαι τὸν μὲν Φοῖβον διέφθειραν,	ὁ	δὲ Βόρκιος τρωθεὶς ἔφθη διαφυγεῖν·
[2, 16]	εὐνοικὴν τὴν ἐπίπληξιν τοῦ βασιλέως·	ὁ	δὲ δῆμος ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων
[2, 14]	ταῖς ἀπειλαῖς περιδύσῃ τὴν πόλιν.	(Ὁ	δὲ δῆμος προδυσωπῆσαι τὴν ὁρμὴν
[2, 18]	καὶ σπεύδοντος φθάσαι τοὺς πολεμίους.	Ὁ	δὲ διελθὼν πᾶσαν τὴν γενεὰν
[2, 21]	ἱκετηρίας ἐδέοντο φείσασθαι τῆς πόλεως.	(Ὁ	δὲ Ἰώσηπος πολλὰ διαπειλησάμενος αὐτοῖς
[2, 21]	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ κατὰ τάχος.	Ὁ	δὲ Ἰώσηπος ὡς ἔλαβεν τὴν
[2, 19]	ὡς ἀνοίξοντες αὐτῷ τὰς πύλας.	Ὁ	δὲ καὶ πρὸς ὀργὴν ὑπεριδὼν
[2, 14]	αἰδημόνως ὑπομιμνήσκοντες τῶν ὀκτὼ ταλάντων.	Ὁ	δὲ καὶ συλλαβὼν ἔδησεν τοὺς
[2, 18]	καὶ περὶ δισχιλίους αὐτῶν διέφθειραν.	(Ὁ	δὲ Κέστιος ἀναζεύξας ἀπὸ τῆς
[2, 16]	Ῥωμαίους δεσπότας ἢ δεδοικότων σχεῖν.	Ὁ	δὲ κίνδυνος οὐ τῶν ἐνθάδε
[2, 8]	ἐν τάξει παρατίθησι τοὺς ἄρτους,	ὁ	δὲ μάγειρος ἓν ἀγγεῖον ἐξ
[2, 21]	πρὸς Ἰώσηπον εἰς Ταριχέας ἐκόμισαν.	Ὁ	δὲ μεμψάμενος αὐτῶν τὸ πρὸς
[2, 14]	ἐφ' ᾧ καὶ μισθὸν ἔλαβεν,	ὁ	δὲ μετὰ στρατιᾶς ἱππικῆς τε
[2, 12]	αὐτῶν ἐξυβρίσαντα μὴ περιιδεῖν ἀτιμώρητον.	Ὁ	δέ, οὐ γὰρ ἠρέμει τὸ
[2, 21]	τοῖς ἐν Τιβεριάδι θερμοῖς ὕδασιν.	Ὁ	δέ, οὔπω γὰρ ὑπώπτευεν τὸν
[2, 14]	λυμεῶνα τῆς χώρας Φλῶρον ἐκεκράγεσαν·	Ὁ	δὲ παρὼν καὶ τῷ Κεστίῳ
[2, 9]	Ἱεροσόλυμα περιστάντες τὸ βῆμα κατεβόων.	Ὁ	δέ, προῄδει γὰρ αὐτῶν τὴν
[2, 14]	ταλάντοις ὀκτὼ διακωλῦσαι τὸ ἔργον.	Ὁ	δὲ πρὸς μόνον τὸ λαβεῖν
[2, 10]	νόμων πρῶτον, ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν.	Ὁ	δὲ πρός τε τὸ πλῆθος
[2, 18]	καὶ τέκνα καὶ γηραιοὶ γονεῖς.	Ὁ	δὲ πρῶτον μὲν τὸν πατέρα
[2, 3]	δὲ πανταχόθεν τοὺς Ῥωμαίους ἐπολιόρκουν.	(Ὁ	δὲ Σαβῖνος πρός τε τὸ
[2, 15]	τὸν Φλῶρον εἰς αὐτοὺς παρανομήσειν.	(Ὁ	δὲ σβεσθείσης τῆς ταραχῆς ἤχθετο
[2, 14]	ἀνῆγον· οὓς μάστιξιν προαικισάμενος ἀνεσταύρωσεν.	Ὁ	δὲ σύμπας τῶν ἐκείνης ἀπολομένων
[2, 20]	τῆς πόλεως ᾤχοντο πρὸς Κέστιον·	ὁ	δὲ σὺν τούτοις κατὰ τὴν
[2, 21]	γνώριμοι σὺν τοῖς ἄρχουσιν εἰσῄεσαν.	Ὁ	δὲ σύρας αὐτοὺς εἰς τὸ
[2, 16]	εἰς τὴν πόλιν παρηνόμησεν ἔγραφον.	Ὁ	δὲ τὰ παρ' ἀμφοῖν ἀναγνοὺς
[2, 21]	δικαιολογεῖσθαι μακρότερα τοὺς εἰσελθόντας οἰόμενον.	Ὁ	δὲ τὰς θύρας ἐξαπίνης ἀνοίξας
[2, 4]	δύο Γράτῳ καὶ Πτολεμαίῳ περιπεσόντες·	ὁ	δὲ τέταρτος Ἀρχελάῳ προσεχώρησεν κατὰ
[2, 19]	κατηκόντισαν, ἐδίωκον δὲ τὸν Κέστιον.	Ὁ	δὲ τῆς τε νυκτὸς οὐκ
[2, 5]	Ἰδουμαίαν ἔτι συμμένειν μυρίους ὁπλίτας.	Ὁ	δὲ τοὺς μὲν Ἄραβας εὑρὼν
[2, 14]	ἔτι μέντοι τοὺς θυμοὺς κατεῖχον.	Ὁ	δὲ Φλῶρος ὥσπερ ἠργολαβηκὼς ἐκριπίζειν
[2, 1]	τῆς σπείρας βάλλοντες λίθοις διέφθειρον,	ὁ	δὲ χιλίαρχος ἐκφεύγει τραυματίας μόλις.
[2, 16]	ὑπερβολὴν τῆς εἰς αὐτοὺς ὠμότητος.	Ὁ	δὲ ὡς διοδεύσας πεῖραν ἱκανὴν
[2, 7]	κελεύσας ἀγαγεῖν αὐτῷ τὸν νεανίσκον.	Ὁ	δὲ ὡς εἶδεν, ἐτεκμήρατο μὲν
[2, 16]	καὶ πρὸς τὴν τούτων οἰμωγὴν	ὁ	δῆμος εἰς ὀλοφυρμοὺς τραπόμενος ἐπικουρεῖν
[2, 17]	Φλώρῳ τὰ χρήματα δώσετε. ~(Τούτοις	ὁ	δῆμος ἐπείθετο, καὶ μετὰ τοῦ
[2, 21]	ἀνέπεμψεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Πρὸς οὓς	ὁ	δῆμος οὐ μετρίως ἠγανάκτησεν καὶ
[2, 14]	τῶν ἀζύμων ἑορτῆς ἐνεστώσης περιστὰς	ὁ	δῆμος οὐκ ἐλάττους τριακοσίων μυριάδων
[2, 21]	ἀνελεῖν. Τούτους τὰ ξίφη γυμνοῦντας	ὁ	δῆμος προιδὼν ἀνεβόησεν· πρὸς δὲ
[2, 13]	τῶν Ῥωμαικῶν ὁπλιτῶν, καὶ πᾶς	ὁ	δῆμος συνεφήψατο τῆς ἀμύνης, ὥστε
[2, 14]	ἐγένετο συμβολή. Προσελθὼν δὲ Ἰούκουνδος	ὁ	διακωλύειν τεταγμένος ἱππάρχης τήν τε
[2, 7]	χηρεύουσαν παρὰ τῷ πατρὶ θεασάμενος	ὁ	ἐθνάρχης Ἀρχέλαος ἐπὶ τοσοῦτον ἔρωτος
[2, 9]	τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἄθρους	ὁ	ἐκ τῆς χώρας λαὸς συνέρρευσεν.
[2, 20]	Μανασσῆς, Θαμνᾶ δὲ τοπαρχίας Ἰωάννης	ὁ	Ἐσσαῖος στρατηγήσων ἐπέμφθη· προσκεκλήρωτο δ'
[2, 19]	οἶμαι διὰ τοὺς πονηροὺς ἀπεστραμμένος	ὁ	θεὸς ἤδη καὶ τὰ ἅγια
[2, 8]	ἐδέσματος ἑκάστῳ παρατίθησιν. Προκατεύχεται δ'	ὁ	ἱερεὺς τῆς τροφῆς, καὶ γεύσασθαί
[2, 16]	τὴν ἀνατολὴν οὐδὲ τῶν προσαρκτίων	ὁ	Ἴστρος ἥ τε μεσημβρινὴ μέχρι
[2, 21]	ἐκεκράγεσαν· παρώξυνεν δὲ τοὺς πολλοὺς	ὁ	Ἰωάννης καὶ σὺν αὐτῷ Ἰησοῦς
[2, 21]	εἰς ἐκεῖνον ἀπερείδεσθαι τὴν ὀργήν,	ὁ	Ἰώσηπος ἀνελεῖν μὲν οὐδένα προῄρητο,
[2, 21]	τὸ στάδιον τοὺς Τιβεριεῖς ἀθροίσας	ὁ	Ἰώσηπος ἐπειρᾶτο διαλέγεσθαι περὶ τῶν
[2, 21]	ἀνεβόησεν· πρὸς δὲ τὴν κραυγὴν	ὁ	Ἰώσηπος ἐπιστραφεὶς καὶ θεασάμενος ἐπὶ
[2, 21]	τῶν ἐπιβούλων ἐχώρουν. Ἔνθα δείσας	ὁ	Ἰώσηπος, μὴ πολέμου κινηθέντος ἐμφυλίου
[2, 17]	τοῦ καλουμένου Γαλιλαίου, σοφιστὴς δεινότατος,	ὁ	καὶ ἐπὶ Κυρινίου ποτὲ Ἰουδαίους
[2, 1]	αὐτῷ Καῖσαρ ἐπικυρώσῃ τὴν διαδοχήν,	ὁ	καὶ κατὰ τὰς διαθήκας τῶν
[2, 4]	πολλαχόθεν ἐταράσσετο, καὶ συχνοὺς βασιλειᾶν	ὁ	καιρὸς ἀνέπειθεν. Κατὰ μέν γε
[2, 17]	περιορᾶν δ' ὅτε Ῥωμαῖοι καὶ	ὁ	Καῖσαρ ἔκσπονδος γίνεται. Δεδοικέναι μέντοι,
[2, 2]	εἰσπέμπει διὰ Πτολεμαίου. Προσκεψάμενος δὲ	ὁ	Καῖσαρ τὰ παρ' ἀμφοῖν κατ'
[2, 10]	ἄστεος ὅσον ἀπὸ δύο σταδίων	ὁ	καλούμενος Βήλεος ποταμὸς παραρρεῖ παντάπασιν
[2, 7]	Ἀλέξανδρον αὐτῇ λέγειν ἀπέχρη μὲν	ὁ	κατὰ Λιβύην σοι γάμος, σὺ
[2, 19]	Ἔνθα δύο μὲν ἡμέρας ἐπέμεινεν	ὁ	Κέστιος ἀμηχανῶν, ὅ τι χρὴ
[2, 19]	προσβολή, τῇ δ' ἐπιούσῃ ἀναλαβὼν	ὁ	Κέστιος τῶν τε ἐπιλέκτων συχνοὺς
[2, 19]	προσαμύνειν ἑαυτοῖς ἐπισφαλέστερος τοῖς ἱππεῦσιν	ὁ	κίνδυνος ἦν· οὔτε γὰρ ἐν
[2, 21]	τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ τοῦ σκάφους	ὁ	Κλεῖτος ὁρῶν καὶ προθυμούμενον αὐτὸν
[2, 9]	οἱ λοιποί, Φίλιππος καὶ Ἡρώδης	ὁ	κληθεὶς Ἀντίπας, διῴκουν τὰς ἑαυτῶν
[2, 1]	ἱερόν, ἔνθα ποικίλαις αὐτὸν εὐφημίαις	ὁ	λαὸς ἐκδέχεται. Κἀκεῖνος τὸ πλῆθος
[2, 20]	Ὁμοίως δὲ καὶ Γίσχαλα Ἰωάννης	ὁ	Ληίου καθ' ἑαυτὸν ἐτείχιζεν Ἰωσήπου
[2, 16]	καὶ πρὸς τοὺς ἀκούειν ἐθέλοντας	ὁ	λόγος, ἐὰν μὴ παρὰ πάντων
[2, 15]	ἦν. ~(Κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν	ὁ	μὲν βασιλεὺς Ἀγρίππας ἔτυχεν εἰς
[2, 14]	Γέσσιος Φλῶρος ἀγαθώτατον κατὰ σύγκρισιν.	Ὁ	μέν γε λάθρα τὰ πολλὰ
[2, 21]	μητροπόλεως, εἰ μὴ προκαταληφθείη. Ταῦθ'	ὁ	μὲν δῆμος προειδὼς οὐ προσεῖχεν,
[2, 2]	Καισαρείας. Ὡς δὲ τῶν ἐμποδιζόντων	ὁ	μὲν εἰς Ἀντιόχειαν ἀπῆρεν, Ἀρχέλαος
[2, 11]	μιαίνεσθαι τὰ τεμένη τῆς πατρίδος.	Ὁ	μὲν οὖν ἀκούσας ταῦτα τοῖς
[2, 19]	στρατιὰν εἰσῆγεν εἰς τὴν πόλιν.	Ὁ	μὲν οὖν δῆμος ὑπὸ τοῖς
[2, 17]	ἐπισημότατον τῆς τυραννίδος ὑπηρέτην Ἀψάλωμον.	(Ὁ	μὲν οὖν δῆμος, ὡς ἔφην,
[2, 14]	τὸν ἔλεγχον ἀπὸ τῶν μετριωτέρων.	Ὁ	μὲν οὖν, ὡς ἂν ἀπορραγείη
[2, 15]	ἐδέετο παύσασθαι τοῦ φόνου. Καὶ	ὁ	μὲν οὔτε εἰς τὸ πλῆθος
[2, 9]	τε Ἡρώδης καὶ ὁ Φίλιππος,	ὁ	μὲν πρὸς ταῖς τοῦ Ἰορδάνου
[2, 17]	ἐξῆλθον. Ὑποκαέντων δὲ τῶν στηριγμάτων	ὁ	μὲν πύργος ἐξαίφνης κατασείεται, τεῖχος
[2, 8]	δειπνητήριον. Καὶ καθισάντων μεθ' ἡσυχίας	ὁ	μὲν σιτοποιὸς ἐν τάξει παρατίθησι
[2, 3]	τε καὶ Γρᾶτος ἐπὶ τούτοις,	ὁ	μὲν τοὺς πεζοὺς τῶν βασιλικῶν
[2, 14]	δ' ὄντα τὸν Ἀλβῖνον ἀπέδειξεν	ὁ	μετ' αὐτὸν ἐλθὼν Γέσσιος Φλῶρος
[2, 14]	διέφθειρεν οὐκ ὀλίγους. Ἀλλ' οὐχ	ὁ	μετὰ Φῆστον Ἀλβῖνος τὸν αὐτὸν
[2, 17]	Ὧν γενομένων κατῆγεν τοὺς στρατιώτας	ὁ	Μετίλιος. Οἱ δὲ μέχρι μὲν
[2, 14]	ἀπελύτρου τοῖς συγγενέσιν, καὶ μόνος	ὁ	μὴ δοὺς τοῖς δεσμωτηρίοις ὡς
[2, 16]	ἔστιν ἐπὶ τῆς οἰκουμένης δῆμος	ὁ	μὴ μοῖραν ἡμετέραν ἔχων. Οὓς
[2, 18]	φυλακὴν κωλύειν τοὺς ἐπανισταμένους. Τούτους	ὁ	Νόαρος ἐκπέμψας νύκτωρ τῶν βασιλικῶν
[2, 3]	τῆς Ἰουδαίων ἀποστάσεως, ἣν προιδόμενος	ὁ	Οὔαρος, ἀνέβη γὰρ μετὰ τὸν
[2, 21]	λοιπὸν ἐντὸς τοῦ Γισχάλων τείχους	ὁ	παρὰ Ἰωσήπου φόβος ἐφρούρει. Καὶ
[2, 16]	συνεμπλέξουσιν ἑαυτούς, οὔτε βουλευσαμένοις κακῶς	ὁ	Πάρθος ἐπιτρέψει· πρόνοια γὰρ αὐτῷ
[2, 11]	Μαριάμμης Ἡρώδῃ γεγόνεισαν υἱεῖς, οὓς	ὁ	πατὴρ ἀνεῖλεν· ἡ δὲ Ἀλεξάνδρου
[2, 9]	τετραρχοῦντος Ἀγρίππας υἱὸς Ἀριστοβούλου, ὃν	ὁ	πατὴρ Ἡρώδης ἀπέκτεινεν, παραγίνεται πρὸς
[2, 10]	ἀπολοῦμαι δικαίως. Πολεμήσει δ' ὑμᾶς	ὁ	πέμψας με καὶ οὐκ ἐγώ·
[2, 19]	τε καὶ Κενεδαῖος, μεθ' οὓς	ὁ	Περαίτης Νίγερ καὶ Σίλας ὁ
[2, 10]	χώρας θέσθαι θεμιτὸν εἴη, ὑπολαβὼν	ὁ	Πετρώνιος ἀλλὰ μὴν καὶ ἐμοὶ
[2, 10]	ἑτοίμως ἔχειν. Καταστείλας δ' αὐτῶν	ὁ	Πετρώνιος τὴν βοήν, πολεμήσετε, εἶπεν,
[2, 9]	ἀκίνητοι διεκαρτέρουν. (Τῇ δ' ἑξῆς	ὁ	Πιλᾶτος καθίσας ἐπὶ βήματος ἐν
[2, 9]	τὸν νόμον παραβῆναι. Ὑπερθαυμάσας δὲ	ὁ	Πιλᾶτος τὸ τῆς δεισιδαιμονίας ἄκρατον
[2, 18]	οἴκους μετέφερον, ἔνδοξός τε ἦν	ὁ	πλεῖστα κερδάνας ὡς κατισχύσας πλειόνων.
[2, 14]	γράμματα, καὶ προσελάμβανεν τὴν ἀρχὴν	ὁ	πόλεμος δωδεκάτῳ μὲν ἔτει τῆς
[2, 17]	τε ἀφισταμένων καὶ πρὸς οὓς	ὁ	πόλεμος ἠγείρετο, βουλόμενός τε Ῥωμαίοις
[2, 13]	Ἰουδαίαν ἀναπίμπλασθαι. Καὶ οὗτος μὲν	ὁ	πόλεμος καθ' ἡμέραν ἀνερριπίζετο. (Ἑτέρα
[2, 4]	τρεῖς ἐχειρώθησαν, ὑπ' Ἀρχελάου μὲν	ὁ	πρεσβύτατος, οἱ δ' ἑξῆς δύο
[2, 8]	αὐτῶν ἐν ἅπασιν τὰς ψυχὰς	ὁ	πρὸς Ῥωμαίους πόλεμος, ἐν ᾧ
[2, 18]	κατεκτήσαντο τὴν Αἴγυπτον, οὔτε Καῖσαρ	ὁ	πρῶτος οὔτε τῶν μετ' αὐτόν
[2, 3]	ὑπέστρεψεν εἰς Ἀντιόχειαν, ἐπελθὼν δὲ	ὁ	Σαβῖνος ἀφορμὴν αὐτοῖς παρέσχεν νεωτεροποιίας·
[2, 2]	δὲ λόγον αὐτοῖς. (Ἔνθα καταστὰς	ὁ	Σαλώμης υἱὸς Ἀντίπατρος, ἦν δὲ
[2, 20]	ἀλλ' εἰς μὲν Ἱεριχοῦν Ἰώσηπος	ὁ	Σίμωνος, εἰς δὲ τὴν Περαίαν
[2, 16]	ποίοις πεποιθότες ὅπλοις; ποῦ μὲν	ὁ	στόλος ὑμῖν διαληψόμενος τὰς Ῥωμαίων
[2, 14]	τῶν Ἰουδαίων, σὺν οἷς Ἰωάννης	ὁ	τελώνης. Πείθουσι τὸν Φλῶρον ἀργυρίου
[2, 18]	θυμοὺς αὐτῶν ἀνέκοψεν Τιβέριος Ἀλέξανδρος	ὁ	τῆς πόλεως ἡγεμών. Οὐ μὴν
[2, 2]	αὐτοῖς κατὰ τὴν Καισάρειαν Σαβῖνος	ὁ	τῆς Συρίας ἐπίτροπος εἰς Ἰουδαίαν
[2, 17]	τῶν ὀχυρῶν καταστροφὴ χωρίων καὶ	ὁ	τοῦ ἀρχιερέως Ἀνανίου θάνατος ἐτύφωσεν
[2, 19]	ἐπὶ τὴν Βεθώραν ἀνιοῦσιν προσπεσὼν	ὁ	τοῦ Γιώρα Σίμων πολὺ τῆς
[2, 10]	ἀλλὰ μὴν καὶ ἐμοὶ φυλακτέος	ὁ	τοὐμοῦ δεσπότου νόμος” ἔφη· παραβὰς
[2, 4]	εὐπρεπῆ καταφλέξας, εἰ μὴ Γρᾶτος	ὁ	τῶν βασιλικῶν πεζῶν ἡγεμὼν τούς
[2, 13]	Ἰουδαίους προελθὼν εἰς τὴν ἀγορὰν	ὁ	Φῆλιξ μετ' ἀπειλῆς ἐκέλευσεν ἀναχωρεῖν.
[2, 14]	δὲ παρὰ τούτου τὴν ἐπιτροπὴν	ὁ	Φῆστος τὸ μάλιστα λυμαινόμενον τὴν
[2, 9]	τετραρχίαις ὅ τε Ἡρώδης καὶ	ὁ	Φίλιππος, ὁ μὲν πρὸς ταῖς
[2, 14]	πόλεως παρέστησαν τῷ βήματι. Τούτοις	ὁ	Φλῶρος ἐκέλευσεν τοὺς λοιδορήσαντας αὐτὸν
[2, 15]	στασιασταὶ δείσαντες μὴ πάλιν ἐπελθὼν	ὁ	Φλῶρος κρατήσῃ τοῦ ἱεροῦ διὰ
[2, 18]	Καισάρειαν· καὶ γὰρ τοὺς διαφεύγοντας	ὁ	Φλῶρος συλλαβὼν κατῆγεν δεσμώτας εἰς
[2, 13]	ἀνῃροῦντο πολλοί· καὶ τῶν συμφορῶν	ὁ	φόβος ἦν χαλεπώτερος, ἑκάστου καθάπερ
[2, 21]	Ἰωσήπου. Καὶ γνοὺς ταῦτα Σίλας	ὁ	φυλάσσειν τὴν πόλιν ὑπὸ Ἰωσήπου
[2, 14]	Κεστίῳ παρεστὼς διεχλεύαζεν τὰς φωνάς.	Ὅ	γε μὴν Κέστιος τὴν ὁρμὴν
[2, 17]	ἐπράχθη. (Κατὰ δὲ τὴν ἐπιοῦσαν	ὅ	τε ἀρχιερεὺς Ἀνανίας περὶ τὸν
[2, 9]	δύο, διαμείναντες ἐν ταῖς τετραρχίαις	ὅ	τε Ἡρώδης καὶ ὁ Φίλιππος,
[2, 17]	τὸν Ἐλεάζαρον ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν,	ὅ	τε λοιπὸς δῆμος ἐπὶ τὰς
[2, 19]	Καὶ παρὰ τὴν αἰτίαν ταύτην	ὅ	τε πόλεμος ἐπὶ τοσοῦτον μῆκος
[2, 19]	πόλεμον συνέβη καταλελύσθαι· ἀλλὰ γὰρ	ὅ	τε στρατοπεδάρχης Τυράννιος Πρῖσκος καὶ
[2, 8]	μὲν οὖν ἄλλων οὐκ ἔστιν	ὅ	τι μὴ τῶν ἐπιμελητῶν προσταξάντων
[2, 19]	ἡμέρας ἐπέμεινεν ὁ Κέστιος ἀμηχανῶν,	ὅ	τι χρὴ ποιεῖν, τῇ τρίτῃ
[2, 14]	τὸ καινὸν τῆς Ῥωμαίων ὠμότητος·	ὃ	γὰρ μηδεὶς πρότερον τότε Φλῶρος
[2, 15]	τὸν Φλῶρον ἐπίφθονοι φωναί. Πρὸς	ὃ	δείσαντες οἱ δυνατοὶ σὺν τοῖς
[2, 1]	τροφὴν τῇ στάσει ποριζόμενοι. Πρὸς	ὃ	δείσας Ἀρχέλαος πρὶν δι' ὅλου
[2, 8]	τοῦ δὲ Σαδδουκαῖοι, τρίτον δέ,	ὃ	δὴ καὶ δοκεῖ σεμνότητα ἀσκεῖν,
[2, 21]	κατὰ καιρὸν τοῖς δεσπόταις προαιρούμενος·	ὃ	δὴ μέγιστον αὐτῷ κίνδυνον ἐπήγαγεν.
[2, 18]	δὲ στασιασταὶ καταλαβόμενοί τι φρούριον,	ὃ	καλεῖται μὲν Κύπρος, καθύπερθεν δ'
[2, 10]	τῷ δ' ὑψηλοτάτῳ κατ' ἄρκτον,	ὃ	καλοῦσιν κλίμακα Τυρίων οἱ ἐπιχώριοι·
[2, 18]	τὸ μεσαίτατον τῆς Γαλιλαίας ὄρος,	ὃ	κεῖται μὲν ἀντικρὺ τῆς Σεπφώρεως,
[2, 21]	ἀπολαύσας μετὰ δύο ἡμέρας ἐφ'	ὃ	παρῆν διεπράττετο, καὶ τοὺς μὲν
[2, 17]	αὐτοῦ πέμψει Καῖσαρ διάδοχον· πρὸς	ὃ	παροξυνθέντες ἐβλασφήμουν εἰς τὸν βασιλέα
[2, 21]	Συνωνούμενος δὲ τοῦ Τυρίου νομίσματος,	ὃ	τέσσαρας Ἀττικὰς δύναται, τέσσαρας ἀμφορεῖς,
[2, 17]	δεύτερον ἑαυτοῖς ἔρυμα κατεσκεύασαν. Πρὸς	ὃ	τῶν ἀδοκήτως ἰδόντων καὶ κρατεῖν
[2, 19]	μὲν οὖν ἐπράχθη Δίου μηνὸς	ὀγδόῃ	δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας ἔτει.
[2, 16]	δι' ἀγένειαν, οἵ γε διήνεγκαν	ὀγδοήκοντα	ἔτη πόλεμον ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας,
[2, 19]	καὶ τριακοσίους ἀνῃρηκότες, ἱππεῖς δὲ	ὀγδοήκοντα	καὶ τετρακοσίους. Τάδε μὲν οὖν
[2, 19]	οὐκ ἠρεμήσοντες ἀρξαμένων τῶν Ῥωμαίων	ὁδεύειν.	(Ἔνθα δὴ κατιδὼν Ἀγρίππας οὐδὲ
[2, 8]	καὶ κλώμενοι καὶ διὰ πάντων	ὁδεύοντες	τῶν βασανιστηρίων ὀργάνων, ἵν' ἢ
[2, 16]	γῆς πλεύσαντα καὶ διὰ θαλάσσης	ὁδεύσαντα	καὶ μὴ χωρούμενον μὲν τοῖς
[2, 16]	τὰ ὅπλα καὶ διὰ νεφῶν	ὁδεύσαντες	τὰ Πυρηναῖα ὄρη καὶ τούτους
[2, 21]	ὡς ἔλαβεν τὴν ἐπιστολήν, νυκτὸς	ὁδεύσας	συντόνως ἑωθινὸς παρῆν πρὸς τὴν
[2, 19]	(Ἔνθα δὴ Κέστιος τὴν φανερὰν	ὁδὸν	ἀπογνοὺς δρασμὸν ἐβουλεύετο καὶ διακρίνας
[2, 11]	οὐ κατεφαίνετο, τὴν τῶν στρατιωτῶν	ὁδὸν	ἠπείγοντο πρὸς Κλαύδιον. Ὑπήντων δ'
[2, 19]	ἐχθρούς. Παρ' ὅλην δὲ τὴν	ὁδὸν	παιόμενοι καὶ τῆς φάλαγγος ἐκσειόμενοι
[2, 12]	Κατὰ γὰρ τὴν Βαιθωρὼ δημοσίαν	ὁδὸν	Στεφάνου τινὸς δούλου Καίσαρος ἀποσκευὴν
[2, 19]	γὰρ ἐν τάξει κατὰ τῆς	ὁδοῦ	βαδίζειν ἐδύναντο βαλλόμενοι, καὶ τὸ
[2, 18]	αὐτὸς Ἀγρίππας Κεστίῳ τῆς τε	ὁδοῦ	καὶ τῶν συμφερόντων ἐξηγούμενος. Ἀναλαβὼν
[2, 19]	παρεκταθὲν ὑπὲρ τὸν αὐχένα τῆς	ὁδοῦ	κατεκάλυπτε τὴν φάλαγγα τοῖς βέλεσιν.
[2, 19]	διέφθειρον καὶ καθ' ἑκάτερον τῆς	ὁδοῦ	περιιόντες ἠκόντιζον εἰς πλαγίους. Οὔτε
[2, 14]	οὔτε ἐν τῷ πανουργεῖν δολιωτέρας	ὁδοὺς	ἐπενόησεν. τὸ μὲν κατ' ἄνδρα
[2, 19]	ἐτράποντο καὶ τοὺς ἐν ἀπογνώσεσιν	ὀδυρμούς·	ἀντήχει δ' αὐτοῖς τὸ παρὰ
[2, 16]	προτρεψάμενος καὶ τοῦ θεοῦ προσκυνήσας	ὅθεν	ἐξῆν τὰ ἅγια πρὸς Κέστιον
[2, 17]	δὲ περὶ τὸν Μανάημον εἰσπεσόντες	ὅθεν	οἱ στρατιῶται διέφυγον ὅσους τε
[2, 16]	καὶ μὴ τῆς ἐνίων κακοβουλίας	οἱ	ἀγαθοὶ παραπολαύσωσιν, ᾠήθην δεῖν ἐπὶ
[2, 12]	τῶν πολεμεῖν τοῖς Σαμαρεῦσιν ὡρμημένων	οἱ	ἄρχοντες τῶν Ἱεροσολύμων ἐκδραμόντες σάκκους
[2, 16]	γε τοὺς ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν	οἱ	ἀφ' ἑσπέρας ἐπιβλέπουσιν· ἀλλ' οὐδὲ
[2, 16]	οἱ μὲν ἡμέτεροι πρόγονοι καὶ	οἱ	βασιλεῖς αὐτῶν καὶ χρήμασιν καὶ
[2, 17]	οἱ στασιασταὶ προέχοντες, ἐμπειρίᾳ δὲ	οἱ	βασιλικοί. Καὶ τούτοις μὲν ἦν
[2, 17]	εἰς τὴν αὐλήν, εἰς ἣν	οἱ	βασιλικοὶ κατέφυγον, καὶ διανείμαντες σφᾶς
[2, 21]	δεδοικὼς μὴ βραδύναντος αὐτοῦ φθάσωσιν	οἱ	βασιλικοὶ παρελθεῖν εἰς τὴν πόλιν·
[2, 17]	ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἡττῶντο δ'	οἱ	βασιλικοὶ πλήθει τε καὶ τόλμῃ,
[2, 21]	Συνέρρεον δὲ πρὸς τὸν Ἰώσηπον	οἱ	Γαλιλαῖοι κατὰ πόλεις, καὶ πολλαὶ
[2, 21]	δὴ μέγιστον αὐτῷ κίνδυνον ἐπήγαγεν.	Οἱ	γὰρ ἁρπάσαντες ἅμα μὲν ἐπὶ
[2, 13]	σώματι πάλιν ἕτερον μέρος ἐφλέγμαινεν.	Οἱ	γὰρ γόητες καὶ λῃστρικοὶ συναχθέντες
[2, 14]	συμφορῶν οὐκ ἀξίαν ἔσχεν πρόφασιν·	οἱ	γὰρ ἐν Καισαρείᾳ Ἰουδαῖοι, συναγωγὴν
[2, 13]	ἐπὶ μάχην· οὔτε γὰρ Ἰουδαίων	οἱ	γεραιοὶ τοὺς ἰδίους στασιαστὰς κατέχειν
[2, 12]	συνέδραμον ὡς πολεμήσοντες τοῖς Σαμαρεῦσιν,	οἱ	γνώριμοι δ' αὐτῶν ἐλθόντες πρὸς
[2, 21]	εἴσω πρὸς αὐτόν. Ταῦτα ἀκούσαντες	οἱ	γνώριμοι σὺν τοῖς ἄρχουσιν εἰσῄεσαν.
[2, 12]	ἠξίουν λαβεῖν. Παρόντες δὲ καὶ	οἱ	γνώριμοι τῶν Ἰουδαίων καὶ ὁ
[2, 18]	αὐτῶν καὶ τὸ λίαν πρόθυμον·	οἱ	γοῦν Σκυθοπολῖται δείσαντες μὴ νύκτωρ
[2, 21]	μὲν τῷ παραγγέλματι πεισθέντες ἠρέμησαν,	οἱ	δ' ἀνὰ τὴν πέριξ χώραν
[2, 21]	οἱ Ταριχεῶται μὲν αὐτὸν ἀνευφήμουν,	οἱ	δ' ἀπὸ τῆς Τιβεριάδος σὺν
[2, 21]	μάλιστα τῶν Ταριχεατῶν, οἶκτος ἦν,	οἱ	δ' ἀπὸ τῆς χώρας καὶ
[2, 16]	οὐχὶ δισχιλίοις Ῥωμαίων ὑπακούουσιν φρουροῖς;	Οἱ	δ' ἀπὸ τούτων Ἰλλυριοὶ τὴν
[2, 15]	αὐτοῦ φθέγξωνται, χρήσασθαι τοῖς ὅπλοις.	Οἱ	δ' ἀρχιερεῖς εἰς τὸ ἱερὸν
[2, 4]	ὑπ' Ἀρχελάου μὲν ὁ πρεσβύτατος,	οἱ	δ' ἑξῆς δύο Γράτῳ καὶ
[2, 3]	μεγέθους τε καὶ πολυτελείας ἕνεκεν·	οἱ	δ' ἐπ' αὐτῶν ἐξαίφνης ὑπὸ
[2, 14]	ἀγορὰν καὶ κτείνειν τοὺς ἐντυγχάνοντας.	Οἱ	δ' ἐπιθυμίᾳ κέρδους προσλαβόντες ἡγεμονικὴν
[2, 11]	βουλῆς πάντας τοὺς συστρατιώτας ἐφελκόμενος.	Οἱ	δ' εὐπατρίδαι παραχρῆμα μὲν πρὸς
[2, 18]	διαρπάζειν καὶ τὰς οἰκίας καταφλέγειν.	Οἱ	δ' ὁρμήσαντες εἰς τὸ καλούμενον
[2, 17]	τινὰ τῆς ὅλης στάσεως διόρθωσιν·	οἱ	δ' οὐ καταλῦσαι τὸν πόλεμον
[2, 16]	τῆς Ἀδιαβηνῆς ὁμοφύλους οἴεται προσαμυνεῖν,	οἱ	δ' οὔτε δι' αἰτίαν ἄλογον
[2, 1]	γὰρ ἐβόων ἐπικουφίζειν τὰς εἰσφοράς,	οἱ	δὲ ἀναιρεῖν τὰ τέλη, τινὲς
[2, 20]	ὑπὸ μίαν ὥραν ἀδεῶς ἀπέσφαξαν.	(Οἱ	δὲ διώξαντες τὸν Κέστιον ὡς
[2, 17]	κρατεῖν ἤδη πεπεισμένων κατάπληξις ἦν.	Οἱ	δὲ ἔνδοθεν πρός τε τὸν
[2, 17]	εἶκον ἐκ τῆς ἄνω πόλεως.	Οἱ	δὲ ἐπιπεσόντες τήν τε Ἀνανίου
[2, 13]	ἦν δὲ Ἡρώδης ὁ βασιλεύς·	οἱ	δὲ ἕτεροι τὸν οἰκιστὴν μὲν
[2, 18]	ὁ Γάλλος ἐπῆγε τὴν δύναμιν.	Οἱ	δὲ ἕως μὲν ἦσαν ὑπερδέξιοι,
[2, 12]	τοῦ Κουμανοῦ κολάζειν τὸν στρατιώτην,	οἱ	δὲ ἧττον νήφοντες τῶν νέων
[2, 9]	τὰ ξίφη τοῖς στρατιώταις ἔνευσεν.	Οἱ	δὲ Ἰουδαῖοι καθάπερ ἐκ συνθήματος
[2, 19]	προῆγε τὴν δύναμιν ἐπὶ Βεθώρων.	Οἱ	δὲ Ἰουδαῖοι κατὰ μὲν τὰς
[2, 19]	ἀπέχοντα τῶν Ἱεροσολύμων πεντήκοντα σταδίους.	(Οἱ	δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἤδη πλησιάζοντα
[2, 17]	τὴν λοιπὴν κτῆσιν παραδώσειν λέγοντες.	Οἱ	δὲ καὶ τὴν ἱκεσίαν ἁρπάσαντες
[2, 21]	πρὸς ὀργὴν ἀνεβόα καὶ καταλεύειν	οἱ	δὲ καίειν τὸν προδότην ἐκεκράγεσαν·
[2, 18]	δὲ οἱ μὲν κατὰ θάλασσαν	οἱ	δὲ κατὰ γῆν ἐπειχθέντες ἀμφοτέρωθεν
[2, 4]	καὶ τεσσαράκοντα τοὺς γενναιοτάτους κατηκόντισαν,	οἱ	δὲ λοιποὶ κινδυνεύοντες ταὐτὸ παθεῖν
[2, 17]	κατῆγεν τοὺς στρατιώτας ὁ Μετίλιος.	Οἱ	δὲ μέχρι μὲν ἦσαν ἐν
[2, 14]	σταδίους ἑξήκοντα διέχουσα τῆς Καισαρείας·	Οἱ	δὲ περὶ τὸν Ἰωάννην δυνατοὶ
[2, 17]	καλούμενον καὶ Φασάηλον καὶ Μαριάμμην.	Οἱ	δὲ περὶ τὸν Μανάημον εἰσπεσόντες
[2, 10]	ἐπὶ ταῖς τοῦ πολέμου φήμαις,	οἱ	δὲ πιστεύοντες ἦσαν ἐν ἀμηχάνῳ
[2, 19]	οὐκ ὀλίγην προέπεμπεν τοὺς συμβαλοῦντας.	Οἱ	δὲ πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν
[2, 17]	στρατιώταις ἀνεῖναι τὴν πολιορκίαν παρακαλοῦντος,	οἱ	δὲ προσέκειντο χαλεπώτερον, μέχρι μηκέτι
[2, 15]	τὸ πρὸς τοῖς βασιλείοις στρατόπεδον.	(Οἱ	δὲ στασιασταὶ δείσαντες μὴ πάλιν
[2, 18]	Σόαιμον, ἔπαυσεν δὲ τῆς ἐπιτροπῆς.	Οἱ	δὲ στασιασταὶ καταλαβόμενοί τι φρούριον,
[2, 19]	ὑπὸ τοῖς στασιασταῖς ἔμφρουρος ἦν,	οἱ	δὲ στασιασταὶ τὴν εὐταξίαν τῶν
[2, 17]	εἰς τοὺς ὑπονόμους καταδύντες διελάνθανον,	οἱ	δὲ σὺν τοῖς βασιλικοῖς εἰς
[2, 18]	τὸ φρούριον καὶ παραδιδόναι σφίσιν.	Οἱ	δὲ τὴν ἐκ βίας ἀφαίρεσιν
[2, 14]	εἰ μὴ προάγοιεν τοὺς αἰτίους.	Οἱ	δὲ τὸν μὲν δῆμον ἀπέφηναν
[2, 16]	αὐτοὶ τὰς Δακῶν ἀνακόπτουσιν ὁρμάς;	Οἱ	δὲ τοσαυτάκις πρὸς ἐλευθερίαν ἀναχαιτίσαντες
[2, 1]	λαὸς ἄπειρος ἐπὶ τὴν θρησκείαν,	οἱ	δὲ τοὺς σοφιστὰς πενθοῦντες ἐν
[2, 21]	προθύμως δὲ ἐνεδείκνυντο τοὺς σφετέρους	οἱ	δημόται, καὶ διὰ κηρύκων ἀπειλήσας
[2, 16]	Οὓς ἅπαντας πολεμησάντων ὑμῶν κατασφάξουσιν	οἱ	διάφοροι, καὶ δι' ὀλίγων ἀνδρῶν
[2, 21]	ἀπὸ τῶν τειχῶν ἔτι βλασφημοῦντες	οἱ	διάφοροι καὶ διὰ τὴν ἔκπληξιν
[2, 18]	συχνοὶ Ἰουδαίων, Κατιδόντες δὲ αὐτοὺς	οἱ	διάφοροι παραχρῆμα ἀνεβόων πολεμίους καὶ
[2, 16]	ῥάβδοις, τοσαύταις δὲ καὶ Μακεδόνες	οἱ	δικαιότερον ὑμῶν ὀφείλοντες ἐλευθερίας ἀντιποιεῖσθαι.
[2, 21]	μὲν δῆμος προειδὼς οὐ προσεῖχεν,	οἱ	δυνατοὶ δὲ κατὰ φθόνον καὶ
[2, 12]	θρασυτέρων ἐπαναστάσεις. Καὶ τῶν Σαμαρέων	οἱ	δυνατοὶ πρὸς Οὐμμίδιον Κουαδρᾶτον, ὃς
[2, 17]	τῷ Ἰακίμου Φιλίππῳ. (Τούτοις θαρσήσαντες	οἱ	δυνατοὶ σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ
[2, 15]	ἐπίφθονοι φωναί. Πρὸς ὃ δείσαντες	οἱ	δυνατοὶ σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν τὰς
[2, 17]	πολέμου καταβολὴν ἐνσκευαζόμενοι. Συνιδόντες οὖν	οἱ	δυνατοὶ τήν τε στάσιν ἤδη
[2, 17]	τὸν Ἐλεάζαρον στρατηγοῦντα. (Συνελθόντες γοῦν	οἱ	δυνατοὶ τοῖς ἀρχιερεῦσιν εἰς ταὐτὸ
[2, 14]	αἱ τόλμαι, καὶ χρήμασιν μὲν	οἱ	δυνατοὶ τὸν Ἀλβῖνον προσελάμβανον ὥστε
[2, 14]	εἶργεν τῆς βίας Φλῶρος, ἀμηχανοῦντες	οἱ	δυνατοὶ τῶν Ἰουδαίων, σὺν οἷς
[2, 21]	δ' εὐθέως δέκα τῶν Τιβεριέων	οἱ	δυνατώτατοι· καὶ τοὺς μὲν ἀναλαβὼν
[2, 10]	ἄρκτον, ὃ καλοῦσιν κλίμακα Τυρίων	οἱ	ἐπιχώριοι· Καὶ τοῦτο δὲ σταδίους
[2, 14]	ἀπέλειπεν αὐτοῖς, τὸ μὲν πρῶτον	οἱ	θερμότεροι τῶν νέων προπηδῶντες οἰκοδομεῖν
[2, 13]	εἰς ὅπλα καὶ καθ' ἡμέραν	οἱ	θρασύτεροι παρ' ἀμφοῖν προεπήδων ἐπὶ
[2, 18]	καὶ τὸ πλέον Βηρυτίων ἀναθαρσήσαντες	οἱ	Ἰουδαῖοι, καὶ γὰρ ἀποκεχωρηκότα συνίεσαν
[2, 18]	οὐ μὴν ἀναιμωτί· συστραφέντες γὰρ	οἱ	Ἰουδαῖοι καὶ τοὺς ἄμεινον ὡπλισμένους
[2, 9]	ἀπὸ τοῦ βήματος. Τυπτόμενοι δὲ	οἱ	Ἰουδαῖοι πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν
[2, 19]	Κεστίου κατὰ χώραν τρισὶν ἡμέραις	οἱ	Ἰουδαῖοι τὰ μετέωρα κατειληφότες ἐπετήρουν
[2, 15]	αὐτοὺς ἔπαιον ξύλοις, καὶ φεύγοντας	οἱ	ἱππεῖς καταδιώκοντες συνεπάτουν. Ἔπιπτον δὲ
[2, 14]	συμφοράς. (Ἐν δὲ τούτῳ καὶ	οἱ	Καισαρέων Ἕλληνες νικήσαντες παρὰ Νέρωνι
[2, 13]	εἶδος λῃστῶν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐπεφύετο,	οἱ	καλούμενοι σικάριοι, μεθ' ἡμέραν καὶ
[2, 18]	Βαταναίας ἑβδομήκοντα τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες	οἱ	κατὰ γένος καὶ σύνεσιν τῶν
[2, 5]	τὴν χώραν· Δεξάμενοι δὲ αὐτὸν	οἱ	κατὰ τὴν πόλιν ἀπεσκευάζοντο τὰς
[2, 21]	πανουργοτάτην, ὡς ἄρα φυλάττοιντο πάντες	οἱ	κατὰ τὴν Συρίαν Ἰουδαῖοι ἐλαίῳ
[2, 19]	τὸ τεῖχος καὶ κατὰ τούτων	οἱ	κατόπιν ἄλλους οἵ τε ἑξῆς
[2, 19]	τὴν ἀδόκητον αὐτοῦ τροπὴν ἀναθαρσήσαντες	οἱ	λῃσταὶ κατὰ τῶν ὑστάτων ἐπεξέδραμον
[2, 17]	τῶν νεωτεριζόντων, ἀλλ' οὐδὲ προσίεσαν	οἱ	λῃστρικοὶ καὶ τὴν τοῦ πολέμου
[2, 9]	δ' ἐθναρχίας μεταπεσούσης εἰς ἐπαρχίαν	οἱ	λοιποί, Φίλιππος καὶ Ἡρώδης ὁ
[2, 18]	φρούριον, ὅπερ φυλακῇ κρατυνάμενοι κατεῖχον	οἱ	Μαχαιρῖται. (Κατὰ δὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν
[2, 1]	τῆς διανοίας αὐτοῦ μεγάλοις αἰτήμασιν·	οἱ	μὲν γὰρ ἐβόων ἐπικουφίζειν τὰς
[2, 16]	ἐκ τῆς ἀοικήτου παραλήψεσθε συμμάχους;	οἱ	μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς οἰκουμένης
[2, 13]	τοὺς ἐν αὐτῇ Σύρους στασιασάντων.	Οἱ	μὲν γὰρ ἠξίουν σφετέραν εἶναι
[2, 17]	τῶν δυνατῶν καὶ τῶν ἀρχιερέων	οἱ	μὲν εἰς τοὺς ὑπονόμους καταδύντες
[2, 17]	τοῖς βασιλικοῖς καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις	οἱ	μὲν ἐξῄεσαν. Ἀθυμία δὲ τοὺς
[2, 16]	ἐπέβαινεν τῆς χώρας Πομπήιος. Ἀλλ'	οἱ	μὲν ἡμέτεροι πρόγονοι καὶ οἱ
[2, 10]	ἐκ τῆς Ἀντιοχείας, Ἰουδαίων δὲ	οἱ	μὲν ἠπίστουν ἐπὶ ταῖς τοῦ
[2, 18]	τὴν ἄλλην δύναμιν. Τῶν δὲ	οἱ	μὲν κατὰ θάλασσαν οἱ δὲ
[2, 18]	Ἀλέξανδρος ἀναχωρεῖν τοὺς Ῥωμαίους ἐκέλευσεν.	Οἱ	μὲν οὖν ἐξ ἔθους τὸ
[2, 18]	ἀναπηδήσαντες ἐπέβαλλον τὰς χεῖρας αὐτοῖς.	Οἱ	μὲν οὖν λοιποὶ φεύγοντες διεσπάρησαν,
[2, 17]	συνθήκας καὶ τοὺς ὅρκους ἀναβοῶντας.	Οἱ	μὲν οὖν οὕτως ὠμῶς ἀπεσφάγησαν
[2, 21]	Σαπφία, τότε ἄρχων τῆς Τιβεριάδος.	Οἱ	μὲν οὖν φίλοι καὶ σωματοφύλακες
[2, 16]	τι παθεῖν τῆς ἀμύνης ἀποτρέπων.	Οἱ	μὲν οὖν, ὡς ἂν ὄντες
[2, 13]	ἐδόκει Ἰουδαίων ἐλαττοῦσθαι. Προεῖχον δ'	οἱ	μὲν πλούτῳ καὶ σωμάτων ἀλκῇ,
[2, 4]	τὸν πόλεμον ἐργασάμενοι μετὰ χρόνον	οἱ	μὲν τρεῖς ἐχειρώθησαν, ὑπ' Ἀρχελάου
[2, 21]	μήτ' ἀπελέγχειν τῶν αἰτίων. Καὶ	οἱ	μὲν τῷ παραγγέλματι πεισθέντες ἠρέμησαν,
[2, 19]	τὰ στενὰ καὶ τὴν κατάβασιν	οἱ	μὲν φθάσαντες εἶργον αὐτοὺς τῆς
[2, 1]	χιλίαρχος ἐκφεύγει τραυματίας μόλις. Ἔπειθ'	οἱ	μὲν ὡς μηδενὸς δεινοῦ γεγονότος
[2, 5]	στρατόπεδα τῶν Ἰουδαίων διεσκέδασεν. Καὶ	οἱ	μὲν ᾤχοντο φυγόντες ἀνὰ τὴν
[2, 8]	δὲ τῶν προτέρων Φαρισαῖοι μὲν	οἱ	μετὰ ἀκριβείας δοκοῦντες ἐξηγεῖσθαι τὰ
[2, 8]	εἰς μοίρας τέσσαρας, καὶ τοσοῦτον	οἱ	μεταγενέστεροι τῶν προγενεστέρων ἐλαττοῦνται, ὥστ'
[2, 7]	γὰρ προῆλθον εἰς τοσοῦτον φρενοβλαβείας	οἱ	Μήλιοι, ὥστε φορείῳ τε αὐτὸν
[2, 19]	εἴκοσι. Γενναιότατοι δ' αὐτῶν ἔδοξαν	οἱ	Μονοβάζου τοῦ τῆς Ἀδιαβηνῆς βασιλέως
[2, 6]	ἰδίοις ἡγεμόσιν· ἐπιδείξεσθαι γάρ, ὡς	οἱ	νῦν στασιώδεις διαβαλλόμενοι καὶ πολεμικοὶ
[2, 16]	τὸ θεῖον πρὸς τὴν ἄμυναν	οἱ	παραβάντες ἑκουσίως τὴν εἰς αὐτὸ
[2, 6]	αὐτονομίας· ἦσαν δὲ πεντήκοντα μὲν	οἱ	παρόντες, συμπαρίσταντο δὲ αὐτοῖς τῶν
[2, 7]	ὑφ' οὗ διδαχθεὶς ἔλεγεν, ὡς	οἱ	πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ
[2, 16]	ὅπλων φορολογοῦνται; τί δαί; Θρᾷκες	οἱ	πέντε μὲν εὖρος ἑπτὰ δὲ
[2, 2]	Ἀντίπαν. Συντάξαντες δὲ τὰ ἐγκλήματα	οἱ	περὶ Σαλώμην ἐνεχείρισαν Καίσαρι, καὶ
[2, 16]	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; Καὶ Ἀθηναῖοι μὲν	οἱ	περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας
[2, 17]	ἀφόρητος ἦν τύραννος. Ἐπανίστανται δὲ	οἱ	περὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτῷ, καὶ
[2, 17]	ζηλωτὰς ἐνόπλους ἐφελκόμενος. Ὡς δ'	οἱ	περὶ τὸν Ἐλεάζαρον ἐπ' αὐτὸν
[2, 17]	ὑποπτεύοντες ἀνεχώρουν, ὥρμησαν ἐπ' αὐτοὺς	οἱ	περὶ τὸν Ἐλεάζαρον καὶ περισχόντες
[2, 17]	ὅλην τὴν στάσιν, πρὸς ὀλίγον	οἱ	περὶ τὸν Μανάημον ἀντισχόντες ὡς
[2, 17]	προσέκειντο χαλεπώτερον, μέχρι μηκέτι ἀντέχοντες	οἱ	περὶ τὸν Μετίλιον, οὗτος γὰρ
[2, 13]	πεσόντων μέρος ἐγίνοντο τῶν ἐπαγανακτούντων	οἱ	πεφονευκότες, διὸ καὶ παντάπασιν ὑπὸ
[2, 3]	τάγματος ἐξιέναι. Συνελάμβανον δ' αὐτοῖς	οἱ	πλείους τῶν βασιλικῶν αὐτομολήσαντες. Τὸ
[2, 19]	Τυράννιος Πρῖσκος καὶ τῶν ἱππάρχων	οἱ	πλεῖστοι χρήμασιν ὑπὸ Φλώρου δεκασθέντες
[2, 16]	τὸ εἰκὸς ἀποκόπτῃ, φανερὰν ἅλωσιν	οἱ	πολεμοῦντες αἱροῦνται. Τί δὴ κωλύει
[2, 16]	τῆς πολιορκίας, ἐν αἷς ἤργουν	οἱ	πολιορκούμενοι· παραβαίνοντες δὲ ἐν τῷ
[2, 19]	συνέβαινεν θαρρεῖν, καὶ καθὸ παρείκοιεν	οἱ	πονηροί, προσῄεσαν αὐτοὶ τὰς πύλας
[2, 17]	τε ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ	οἱ	πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀγρίππαν ἦσαν. Τότε
[2, 6]	τὴν ἐκ Βαβυλῶνος ἀναχώρησιν ἔπαθον	οἱ	πρόγονοι Ξέρξου βασιλεύοντος ἀπαναστάντες. Εἰς
[2, 16]	πρᾶξιν κινούμενοι ῥᾳδίως ἁλώσεσθε, καθάπερ	οἱ	πρόγονοι Πομπηίῳ ταύτας μάλιστα τὰς
[2, 17]	πατρίων ἱερεῖς ἀφηγουμένους, ὅτι πάντες	οἱ	πρόγονοι τὰς παρὰ τῶν ἀλλογενῶν
[2, 19]	ἀνακοπέντες ὑπεχώρησαν. Τῶν δὲ Ῥωμαίων	οἱ	πρῶτοι τοὺς θυρεοὺς ἐξερείσαντες εἰς
[2, 18]	συνωθουμένων. Ὑπεπίμπρασαν δὲ καὶ ταύτας	οἱ	Ῥωμαῖοι προδιαρπάζοντες τὰ ἔνδον, καὶ
[2, 18]	συγγενικοῦ φόνου· ἐπεὶ γὰρ περισχόντες	οἱ	Σκυθοπολῖται κατηκόντιζον αὐτοὺς ἀνὰ τὸ
[2, 18]	ὑποψίας. Δύο μὲν ἡμέρας ἠρέμησαν	οἱ	Σκυθοπολῖται τὴν πίστιν αὐτῶν δελεάζοντες,
[2, 1]	πρὶν φθέγξασθαί τι λίθοις ἀπήλαυνον	οἱ	στασιασταὶ καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ
[2, 19]	πρὸς αὐτοὺς μεταβάλοιντο. Δείσαντες δὲ	οἱ	στασιασταὶ μὴ πᾶν τὸ πλῆθος
[2, 17]	ἀδελφῷ, καὶ τοὺς πύργους περισχόντες	οἱ	στασιασταὶ παρεφύλαττον, μή τις τῶν
[2, 17]	ἐκτρέχοντες συστάδην ἐμάχοντο, τόλμαις μὲν	οἱ	στασιασταὶ προέχοντες, ἐμπειρίᾳ δὲ οἱ
[2, 19]	μὴ πάνυ πιστεύσας διεμέλλησεν, ἕως	οἱ	στασιασταὶ τὴν προδοσίαν αἰσθόμενοι τοὺς
[2, 15]	ἠσπάσαντο· τῶν δὲ μηδὲν ἀποκριναμένων	οἱ	στασιασταὶ Φλώρου κατεβόων. Τοῦτο ἦν
[2, 18]	στράτευμα. Καταχλευάζοντες δὲ τῆς παρακλήσεως	οἱ	στασιώδεις ἐβλασφήμουν τὸν Τιβέριον. (Κἀκεῖνος
[2, 20]	ἀγαθὸν τὸ συνειδὸς ἔχωσιν πάντες	οἱ	στρατευόμενοι, τοὺς δὲ οἴκοθεν φαύλους
[2, 21]	εἰς μέσην τὴν λίμνην ἀνέφυγεν.	(Οἱ	στρατιῶται δ' αὐτοῦ ταχέως ἁρπάσαντες
[2, 17]	περὶ τὸν Μανάημον εἰσπεσόντες ὅθεν	οἱ	στρατιῶται διέφυγον ὅσους τε αὐτῶν
[2, 19]	φερόμενα περιωλίσθανεν ἄπρακτα, μηδὲν δὲ	οἱ	στρατιῶται κακούμενοι τὸ τεῖχος ὑπέσυρον
[2, 3]	τῷ τοῦ θεοῦ θησαυρῷ προσπεσόντες	οἱ	στρατιῶται περὶ τετρακόσια τάλαντα διήρπασαν,
[2, 15]	κατ' αὐτῶν δεδομένον· αὐτίκα γοῦν	οἱ	στρατιῶται περισχόντες αὐτοὺς ἔπαιον ξύλοις,
[2, 3]	σφετέρους καταβαίνειν ἐθάρρει. Παραπεισθέντες δὲ	οἱ	στρατιῶται προπηδῶσιν εἰς τὸ ἱερὸν
[2, 18]	φόνος ἦν ἄπειρος. (Οὐ μὴν	οἱ	Σύροι τῶν Ἰουδαίων ἔλαττον πλῆθος
[2, 11]	τοῦ τείχους γυμνοῖς τοῖς ξίφεσιν	οἱ	σφοδρότερον κολακεύοντες τὴν τύχην· κἂν
[2, 16]	τὰς Ῥωμαίων θαλάσσας; ποῦ δ'	οἱ	ταῖς ἐπιβολαῖς ἐξαρκέσοντες θησαυροί; Πρὸς
[2, 21]	κολάζετε τὸν εὐεργέτην. (Ἐπὶ τούτοις	οἱ	Ταριχεῶται μὲν αὐτὸν ἀνευφήμουν, οἱ
[2, 19]	πρὸς τοὺς κατόπιν τιτρώσκοντας ἐθάρρουν	οἱ	τελευταῖοι ἄπειρόν τι πλῆθος οἰόμενοι
[2, 19]	Ῥωμαίων πεντακόσιοι δεκαπέντε· τούτων ἦσαν	οἱ	τετρακόσιοι πεζοί, τὸ δὲ λοιπὸν
[2, 16]	δυνάμεως οὐκ ἀντέσχον· ὑμεῖς δὲ	οἱ	τὸ μὲν ὑπακούειν ἐκ διαδοχῆς
[2, 16]	δὲ καὶ τὸ Βρεττανῶν τεῖχος	οἱ	τοῖς Ἱεροσολύμων τείχεσιν πεποιθότες· καὶ
[2, 16]	ποτὲ καὶ πυρὶ τὴν πόλιν,	οἱ	τὸν ὑπερήφανον Ξέρξην διὰ γῆς
[2, 16]	ἃ πεπόνθεσαν. Οὐ μὴν οὐδ'	οἱ	τῶν Ἱεροσολύμων ἄρχοντες ἐσίγησαν, ἀλλ'
[2, 14]	πρὸς μάχην. Παρεσκευασμένοι δὲ εἱστήκεσαν	οἱ	τῶν Καισαρέων στασιασταί, τὸν γὰρ
[2, 8]	λευχειμονεῖν τε διαπαντός. Χειροτονητοὶ δ'	οἱ	τῶν κοινῶν ἐπιμεληταὶ καὶ ἀδιαίρετοι
[2, 6]	Ἀρχέλαος, τῶν δὲ τούτου συγγενῶν	οἱ	φίλοι παρ' οὐδετέροις, συμπαρίστασθαι μὲν
[2, 21]	δὲ παραγίνεσθαι μὲν στρατιὰν ἐπεστάλκεσαν	οἱ	φίλοι, τὴν δ' αἰτίαν οὐ
[2, 2]	τε ἄκρας παραλαμβάνειν. Οὐ μὴν	οἱ	φύλακες τῶν Ἀρχελάου κατημέλουν ἐντολῶν,
[2, 16]	φρονημάτων μαλακίαν οὐδὲ δι' ἀγένειαν,	οἵ	γε διήνεγκαν ὀγδοήκοντα ἔτη πόλεμον
[2, 5]	βασιλικῷ στρατῷ καὶ τοὺς Σεβαστηνούς,	οἵ	τε ἀπὸ τοῦ Ῥωμαικοῦ τάγματος
[2, 16]	αἰτίας ἐδήλωσεν. (Ἔνθα καὶ Ἰουδαίων	οἵ	τε ἀρχιερεῖς ἅμα τοῖς δυνατοῖς
[2, 14]	αὐτῶν θέμενος καθέζεται, καὶ προσελθόντες	οἵ	τε ἀρχιερεῖς καὶ δυνατοὶ τό
[2, 17]	δομήσεως, εἰς δὲ τὰς κώμας	οἵ	τε ἄρχοντες καὶ βουλευταὶ μερισθέντες
[2, 9]	ἡμέραν μεγίστην ταραχὴν ἤγειρεν Ἰουδαίοις·	οἵ	τε γὰρ ἐγγὺς πρὸς τὴν
[2, 19]	κατὰ τούτων οἱ κατόπιν ἄλλους	οἵ	τε ἑξῆς ὁμοίως τὴν καλουμένην
[2, 19]	μὴ τῷ χαλασθέντι τῆς φάλαγγος	οἵ	τε ἱππεῖς ἐκπεριελθόντες ἐπήμυναν καὶ
[2, 20]	καὶ ὡς πολεμήσουσιν πρὸς ἄνδρας,	οἳ	δι' ἀλκὴν σώματος καὶ ψυχῆς
[2, 1]	δὲ ἱππεῖς ἀνὰ τὸ πεδίον·	οἳ	θύουσιν ἑκάστοις ἐξαίφνης προσπεσόντες διαφθείρουσι
[2, 8]	καθιέντες. (Εἰσὶν δ' ἐν αὐτοῖς	οἳ	καὶ τὰ μέλλοντα προγινώσκειν ὑπισχνοῦνται,
[2, 18]	τιμὴ καὶ παρὰ τῶν διαδόχων,	οἳ	καὶ τόπον ἴδιον αὐτοῖς ἀφώρισαν,
[2, 11]	Κούσπιον Φᾶδον, ἔπειτα Τιβέριον Ἀλέξανδρον,	οἳ	μηδὲν παρακινοῦντες τῶν ἐπιχωρίων ἐθῶν
[2, 16]	χωρὶς δὲ τῶν ἐτησίων καρπῶν,	οἳ	μησὶν ὀκτὼ τὸ κατὰ τὴν
[2, 21]	καταφλέξειν, τρισχιλίους μὲν ἀπέστησεν εὐθέως,	οἳ	παραγενόμενοι τὰ ὅπλα παρὰ τοῖς
[2, 21]	Καὶ παραινούντων φεύγειν τῶν τεσσάρων,	οἳ	παρέμειναν, οὔτε πρὸς τὴν καθ'
[2, 6]	ἄλλη συνίσταται δίκη πρὸς Ἰουδαίους,	οἳ	πρὸ τῆς ἀποστάσεως ἐπιτρέψαντος Οὐάρου
[2, 18]	τοπαρχίαν ἔπεμψεν συχνοὺς τῶν ἱππέων,	οἳ	τήν τε γῆν ἔτεμον καὶ
[2, 21]	καὶ τετρακοσίων ἀνδρῶν στῖφος συνεκρότησεν,	οἳ	τὸ πλέον ἐκ τῆς Τυρίων
[2, 12]	υἱὸς Ἐλεάζαρος καὶ Ἀλέξανδρος ἐξῆρχον,	οἳ	τοῖς ὁμόροις τῆς Ἀκραβατηνῆς τοπαρχίας
[2, 16]	μηδὲ τὸ Καρχηδονίων τέλος σκοποῦντες,	οἳ	τὸν μέγαν αὐχοῦντες Ἀννίβαν καὶ
[2, 18]	ἔδρασα πάσχω, Σκυθοπολῖται, καθ' ὑμῶν,	οἳ	τοσούτῳ φόνῳ συγγενῶν τὴν πρὸς
[2, 16]	ἐρεῖ τις. Πόσῳ μᾶλλον Ἕλλησιν,	οἳ	τῶν ὑφ' ἡλίῳ πάντων προύχοντες
[2, 17]	καθοπλίσας τούτοις τε χρώμενος δορυφόροις,	οἷα	δὴ βασιλεὺς ἐπάνεισιν εἰς Ἱεροσόλυμα
[2, 8]	ἀνεθῶσι τῶν κατὰ σάρκα δεσμῶν,	οἷα	δὴ μακρᾶς δουλείας ἀπηλλαγμένας τότε
[2, 16]	τῆς Εὐρώπης τὴν στρατιὰν ἄγοντα,	οἷα	δραπέτην ἐπὶ μιᾶς νηὸς διώξαντες,
[2, 16]	πολέμῳ τὸν πάτριον νόμον οὐκ	οἶδ'	ὑπὲρ ὅτου λοιπὸν ποιήσεσθε τὸν
[2, 16]	μὴ παρὰ πάντων ἡσυχία γένηται.	Οἶδα	μὲν οὖν ὅτι πολλοὶ τὰς
[2, 6]	στασιώδεις διαβαλλόμενοι καὶ πολεμικοὶ φέρειν	οἴδασιν	μετρίους ἡγεμόνας. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν
[2, 16]	Αἰγυπτίους ἄρα καὶ πρὸς Ἄραβας	οἴεσθε	κινεῖν τὸν πόλεμον; οὐ περισκέψεσθε
[2, 16]	τοὺς ἐκ τῆς Ἀδιαβηνῆς ὁμοφύλους	οἴεται	προσαμυνεῖν, οἱ δ' οὔτε δι'
[2, 16]	πρὸς Ῥωμαίους ἐκεχειρίας, καὶ παραβαίνειν	οἰήσεται	τὰς σπονδάς, ἄν τις τῶν
[2, 16]	καὶ ταμιευόμενοι παρ' αὐτῶν τὴν	οἰκείαν	εὐδαιμονίαν. Καὶ τοῦθ' ὑπομένουσιν οὐ
[2, 18]	μετὰ μεγάλης αὐτῶν συμφορᾶς τοῖς	οἰκείοις	ἀπολογήσωνται περὶ τῆς ἀποστάσεως, ἐκέλευον
[2, 20]	τὸ ὁμόφυλον τοῦ τε κέρδος	οἰκεῖον	ἡγεῖσθαι τὴν βλάβην τῶν συνηθεστάτων·
[2, 18]	ἠσέβηται δὲ εἰς ἔσχατα> τὸ	οἰκεῖον,	θνήσκωμεν ὡς ἐναγεῖς χερσὶν ἰδίαις·
[2, 16]	Παρ' οἷς πρὶν μὲν οὐδ'	οἰκεῖος	ἐγιγνώσκετο δεσπότης, νῦν δὲ τρισχιλίοις
[2, 5]	γένος, κολάσαι προσέταξεν, ὅτι κατ'	οἰκείου	βασιλέως ἐστρατεύσαντο. Οὔαρος μὲν οὖν
[2, 17]	δι' ἐλευθερίας πόθον καταπροέσθαι ταύτην	οἰκείῳ	δήμῳ καὶ δεσπότην φέρειν, εἰ
[2, 2]	τῶν βασιλείων καὶ κηδεμόνα τῶν	οἰκείων	Φίλιππον. Συνεξῄει δ' ἅμα τοῖς
[2, 21]	τένοντι. Πρὸς ταῦτα τῶν μὲν	οἰκείως	ἐχόντων, καὶ μάλιστα τῶν Ταριχεατῶν,
[2, 20]	δὲ ὅτι τοὺς μὲν δυνατοὺς	οἰκειώσεται	μεταδιδοὺς τῆς ἐξουσίας αὐτοῖς, τὸ
[2, 9]	ἀποθανόντος Τιβερίου. Τοῦτό τις τῶν	οἰκετῶν	αὐτοῦ διαγγέλλει τῷ Τιβερίῳ, καὶ
[2, 8]	ταύτην τὴν ἁγνείαν εἰς ἴδιον	οἴκημα	συνίασιν, ἔνθα μηδενὶ τῶν ἑτεροδόξων
[2, 4]	αὑτῷ ποριζόμενος. Κἂν ἔφθη πᾶσαν	οἴκησιν	εὐπρεπῆ καταφλέξας, εἰ μὴ Γρᾶτος
[2, 14]	ἐμπηδῶντες τὰς οἰκίας ἔσφαζον τοὺς	οἰκήτορας.	Φυγὴ δ' ἦν ἐκ τῶν
[2, 5]	δὲ καὶ Ἀμμαοῦς φυγόντων τῶν	οἰκητόρων,	Οὐάρου δι' ὀργὴν τῶν περὶ
[2, 18]	καὶ μηδὲ φυγεῖν φθασάντων τῶν	οἰκητόρων,	οὐχ ὅπως παρασκευάσασθαι πρὸς μάχην,
[2, 17]	τήν τε Ἀνανίου τοῦ ἀρχιερέως	οἰκίαν	καὶ τὰ Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης
[2, 12]	ἔθνει θρῆνον δὲ καθ' ἑκάστην	οἰκίαν.	(Μετελάμβανεν δὲ ταύτην τὴν συμφορὰν
[2, 9]	Πιλάτου δὲ ἀρνουμένου περὶ τὴν	οἰκίαν	πρηνεῖς καταπεσόντες ἐπὶ πέντε ἡμέρας
[2, 21]	τε οὐσίας διαρπάσειν καὶ τὰς	οἰκίας	ἅμα ταῖς γενεαῖς καταφλέξειν, τρισχιλίους
[2, 16]	ἀδελφὴν Βερνίκην ἐπὶ τῆς Ἀσαμωναίων	οἰκίας,	αὕτη γὰρ ἦν ἐπάνω τοῦ
[2, 19]	λίθοις παίοντες συνήλασαν εἰς τὰς	οἰκίας,	αὐτοὶ δὲ διαστάντες ἀπὸ τῶν
[2, 16]	ἠρημωμένην ἐπεδείκνυσαν καὶ πεπορθημένας τὰς	οἰκίας.	Ἔπειτα δι' Ἀγρίππα πείθουσι τὸν
[2, 22]	ἐτράπετο καὶ οὐ μόνον τὰς	οἰκίας	ἐσπάρασσεν τῶν πλουσίων, ἀλλὰ καὶ
[2, 14]	ἀλλ' εἰς πάσας ἐμπηδῶντες τὰς	οἰκίας	ἔσφαζον τοὺς οἰκήτορας. Φυγὴ δ'
[2, 13]	διήρπαζόν τε τὰς τῶν δυνατῶν	οἰκίας	καὶ αὐτοὺς ἀνῄρουν καὶ τὰς
[2, 21]	αὐτοὺς εἰς τὸ μυχαίτατον τῆς	οἰκίας	καὶ τὴν αὔλειον ἀποκλείσας ἐμαστίγωσεν,
[2, 18]	κτήσεις αὐτῶν διαρπάζειν καὶ τὰς	οἰκίας	καταφλέγειν. Οἱ δ' ὁρμήσαντες εἰς
[2, 14]	πειθήνιον. Ἀναχωρήσαντες δὲ εἰς τὰς	οἰκίας	μετὰ δέους καὶ ταπεινότητος ἐνυκτέρευσαν.
[2, 18]	θαυμάσας τοῦ κάλλους ἔχον τὰς	οἰκίας	ὁμοίως ταῖς ἐν Τύρῳ καὶ
[2, 18]	καταλαμβανομένων, τῶν δ' εἰς τὰς	οἰκίας	συνωθουμένων. Ὑπεπίμπρασαν δὲ καὶ ταύτας
[2, 13]	βασιλεύς· οἱ δὲ ἕτεροι τὸν	οἰκιστὴν	μὲν προσωμολόγουν Ἰουδαῖον, αὐτὴν μέντοι
[2, 14]	οἱ θερμότεροι τῶν νέων προπηδῶντες	οἰκοδομεῖν	ἐκώλυον. Ὡς δὲ τούτους εἶργεν
[2, 20]	πάντες οἱ στρατευόμενοι, τοὺς δὲ	οἴκοθεν	φαύλους οὐ μόνον τοῖς ἐπιοῦσιν
[2, 6]	ἑξήκοντα προσόδου τάλαντα· τὸν δὲ	οἶκον	αὐτῆς ὑπὸ τὴν Ἀρχελάου τοπαρχίαν
[2, 6]	Φερώρα παισίν. Μετὰ δὲ τὸν	οἶκον	ἐπιδιένειμεν αὐτοῖς τὴν ἑαυτῷ καταλειφθεῖσαν
[2, 8]	Οὔτε δὲ κραυγή ποτε τὸν	οἶκον	οὔτε θόρυβος μιαίνει, τὰς δὲ
[2, 6]	κἂν διανέμῃ τὸν Ἡρώδου Καῖσαρ	οἶκον	πᾶσι τοῖς ἐγγόνοις, κλήρου τινὸς
[2, 1]	κήρυκες κελεύοντες ἕκαστον ἀναχωρεῖν ἐπ'	οἴκου,	καὶ πάντες ᾤχοντο τὴν ἑορτὴν
[2, 6]	καὶ μέρη τινὰ τοῦ Ζήνωνος	οἴκου	τὰ περὶ ἰννάνω, πρόσοδον ἔχοντα
[2, 16]	ἀγαθοῖς σχεδὸν ὅλην ἐπικλύζοντες τὴν	οἰκουμένην,	ἀνέχονται Ῥωμαίων πρόσοδος ὄντες καὶ
[2, 16]	συνετώτεροι, πλείους τῶν κατὰ τὴν	οἰκουμένην	ἐστὲ πάντων; τί τὸ πεποιθὸς
[2, 16]	ἀλλ' ὑπὲρ ὠκεανὸν ἑτέραν ἐζήτησαν	οἰκουμένην	καὶ μέχρι τῶν ἀνιστορήτων πρότερον
[2, 16]	δὲ ἐκείνων ἰσχὺς διὰ τῆς	οἰκουμένης	ἀνίκητος; Μᾶλλον δὲ καὶ ταύτης
[2, 16]	οὐ γὰρ ἔστιν ἐπὶ τῆς	οἰκουμένης	δῆμος ὁ μὴ μοῖραν ἡμετέραν
[2, 16]	Ἀλεξάνδρῳ παρασπείρουσαν αὐτοῖς τὴν τῆς	οἰκουμένης	ἡγεμονίαν ὁρῶντες, φέρουσιν τὴν τοσαύτην
[2, 20]	παράστημα πάσης ὀλίγου δεῖν τῆς	οἰκουμένης	κρατοῦσιν. Ἔφη δὲ πεῖραν αὐτῶν
[2, 16]	ἀρετάς. Τὴν δὲ τρίτην τῆς	οἰκουμένης	μοῖραν, ἧς οὐδὲ ἐξαριθμήσασθαι τὰ
[2, 16]	ὠκεανὸν καὶ τῆς καθ' ἡμᾶς	οἰκουμένης	οὐκ ἐλάσσονα νῆσον οἰκοῦντας πλεύσαντες
[2, 16]	οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς	οἰκουμένης	πάντες εἰσὶν Ῥωμαῖοι, εἰ μή
[2, 16]	ἡμᾶς οἰκουμένης οὐκ ἐλάσσονα νῆσον	οἰκοῦντας	πλεύσαντες ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι, τέσσαρα δὲ
[2, 18]	τῶν ἀνῃρημένων εἰς τοὺς σφετέρους	οἴκους	μετέφερον, ἔνδοξός τε ἦν ὁ
[2, 8]	τοῦ τάγματος. Ὁ δ' ἐκκριθεὶς	οἰκτίστῳ	πολλάκις μόρῳ διαφθείρεται· τοῖς γὰρ
[2, 7]	αὐτοῦ τε καὶ Ἀριστοβούλου δι'	οἶκτον	ἐκκλέψειαν αὐτοὺς ὁμοίων ὑποβολῇ σωμάτων.
[2, 10]	γυναιξίν. Ἐπὶ τούτοις θαῦμα καὶ	οἶκτος	εἰσῄει τὸν Πετρώνιον τῆς τε
[2, 21]	ἐχόντων, καὶ μάλιστα τῶν Ταριχεατῶν,	οἶκτος	ἦν, οἱ δ' ἀπὸ τῆς
[2, 16]	ὅπλα κινεῖν ἀνόσιον. Εἰσελθέτω δ'	οἶκτος	ὑμᾶς εἰ καὶ μὴ τέκνων
[2, 18]	τὸ πλέον δὲ ἔμοιγε δοκεῖν	οἴκτῳ	πρὸς οὓς οὐδὲν ἑώρων νεωτερίζοντας.
[2, 19]	εὐθέως τὴν πόλιν παρέλαβεν· ἀλλ'	οἶμαι	διὰ τοὺς πονηροὺς ἀπεστραμμένος ὁ
[2, 1]	τὸ πένθος οὐχ ὑπεσταλμένον, ἀλλ'	οἰμωγαὶ	διαπρύσιοι καὶ θρῆνος ἐγκέλευστος κοπετοί
[2, 19]	ἐπίνοιαν, ἀλλ' ὑπ' ἀμηχανίας ἐπ'	οἰμωγὴν	ἐτράποντο καὶ τοὺς ἐν ἀπογνώσεσιν
[2, 16]	προεκθέουσαι, καὶ πρὸς τὴν τούτων	οἰμωγὴν	ὁ δῆμος εἰς ὀλοφυρμοὺς τραπόμενος
[2, 15]	ἡμερῶν ἧς ἀποδώσειν μέλλοιεν θυσίας	οἴνου	τε ἀφέξεσθαι καὶ ξυρήσεσθαι τὰς
[2, 13]	γεραιοὶ τοὺς ἰδίους στασιαστὰς κατέχειν	οἷοί	τε ἦσαν καὶ τοῖς Ἕλλησιν
[2, 19]	οἱ τελευταῖοι ἄπειρόν τι πλῆθος	οἰόμενοι	διώκειν καὶ τοὺς κατὰ πλευρὸν
[2, 17]	λίθους ἁρπάσαντες τὸν σοφιστὴν ἔβαλλον,	οἰόμενοι	τούτου καταλυθέντος διατρέψειν ὅλην τὴν
[2, 21]	πλῆθος δικαιολογεῖσθαι μακρότερα τοὺς εἰσελθόντας	οἰόμενον.	Ὁ δὲ τὰς θύρας ἐξαπίνης
[2, 17]	μὲν στασιαστῶν ἀπαγορεύσειν τοὺς ἔνδον	οἰομένων	ἐνδείᾳ τροφῆς, τῶν δ' ἔνδοθεν
[2, 22]	πόλεως πρὶν ἐπελθεῖν Ῥωμαίους ἦν	οἷον	ἀπολουμένης. Ἀνάνῳ γε μὴν φροντὶς
[2, 17]	φανερῶς ὑπορύττειν τὸ τεῖχος οὐχ	οἷόν	τε ἦν ἄνωθεν βαλλομένους· ὑπόνομον
[2, 8]	γάμον δόξῃ· μέγιστον γὰρ ἀποκόπτειν	οἴονται	τοῦ βίου μέρος, τὴν διαδοχήν,
[2, 13]	τὸ ἐλαιῶν καλούμενον ὄρος ἐκεῖθεν	οἷός	τε ἦν εἰς Ἱεροσόλυμα παρελθεῖν
[2, 22]	τῆς βίας, κἀν τοῖς ἑξῆς	οἵου	τέλους ἔτυχεν δηλώσομεν. (Κατὰ δὲ
[2, 20]	γὰρ κάλλιστα τοὺς πολέμους παρ'	οἷς	ἂν ἀγαθὸν τὸ συνειδὸς ἔχωσιν
[2, 17]	ταχέως ἀπέκλεισαν τὰς θύρας, σὺν	οἷς	Ἀνανίας ὁ ἀρχιερεὺς Ἐζεκίας τε
[2, 18]	πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν ἐπιστωσάμεθα. Τοιγαροῦν	οἷς	ἄπιστον μὲν εὐλόγως εὕρηται τὸ
[2, 4]	συστάντες ἔνοπλοι διεμάχοντο τοῖς βασιλικοῖς,	οἷς	Ἀχίαβος ἀνεψιὸς βασιλέως ἀπὸ τῶν
[2, 2]	αὐτὸν ἡ σπουδὴ τῶν συγγενῶν,	οἷς	διὰ μίσους ἦν Ἀρχέλαος, καὶ
[2, 17]	λάθρα διαδράντες εἰς Μασάδαν, σὺν	οἷς	Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἰαείρου, προσήκων τῷ
[2, 20]	καὶ τριακόσιοι, χωρὶς δὲ τούτων	οἷς	ἐπεποίθει μάλιστα μισθοφόροι περὶ τετρακισχιλίους
[2, 17]	περὶ τὸν Ἐλεάζαρον στασιασταῖς πρὸς	οἷς	ἔσχον καὶ τὴν ἄνω πόλιν
[2, 21]	ἄπειρόν τι πλῆθος συνῆγεν χρημάτων,	οἷς	εὐθέως ἐχρῆτο κατὰ τοῦ τὴν
[2, 19]	κατέπιπτον, μέχρι πολλῶν διαφθαρέντων, ἐν	οἷς	ἦν Πρῖσκος μὲν στρατάρχης τάγματος
[2, 17]	οὓς δὲ πρὸς Ἀγρίππαν, ἐν	οἷς	ἦσαν ἐπίσημοι Σαῦλός τε καὶ
[2, 14]	οἱ δυνατοὶ τῶν Ἰουδαίων, σὺν	οἷς	Ἰωάννης ὁ τελώνης. Πείθουσι τὸν
[2, 6]	τετρακοσίων ταλάντων. Σαλώμη δὲ πρὸς	οἷς	ὁ βασιλεὺς ἐν ταῖς διαθήκαις
[2, 15]	ἐδέοντο παύσασθαι καὶ μὴ πρὸς	οἷς	πεπόνθασιν εἰς ἀνήκεστόν τι τὸν
[2, 20]	τὰ ἁρπαγέντα Κεστίου χρήματα, πρὸς	οἷς	πολλὰ τῶν δημοσίων θησαυρῶν, ὅμως
[2, 16]	καὶ τῆς Μαιώτιδος ἔθνη; Παρ'	οἷς	πρὶν μὲν οὐδ' οἰκεῖος ἐγιγνώσκετο
[2, 17]	νεωτεριζόντων ἀκατάσχετον καὶ χαλεπήνας ἐφ'	οἷς	προπεπηλάκισται, τοὺς μὲν ἄρχοντας αὐτῶν
[2, 2]	τὸ πλῆθος τῆς προσόδου, πρὸς	οἷς	τὸν ἀριθμὸν τῆς Ἡρώδου γενεᾶς,
[2, 16]	μόνοι δ' ὑμεῖς ἀδοξεῖτε δουλεύειν	οἷς	ὑποτέτακται τὰ πάντα. Ποίᾳ στρατιᾷ
[2, 21]	αὐτοῦ κατ' ἀλλήλων στασιάσαι, ἐφ'	οἷς	ὠργίζοντο πάνθ' ὁμολογήσων, ἔπειτα δοθὲν
[2, 8]	ὑπομενοῦσιν καὶ μετὰ τὸν θεὸν	οἴσουσι	θνητοὺς δεσπότας. Ἦν δ' οὗτος
[2, 19]	στρατοπέδοις φυλάκων, ὅπως Ἰουδαῖοι πᾶσαν	οἴωνται	τὴν δύναμιν κατὰ χώραν μένειν·
[2, 18]	ἀριθμὸς τῶν φονευθέντων τετρακόσιοι πρὸς	ὀκτακισχιλίοις.	Ὁμοίως δὲ καὶ εἰς τὴν
[2, 6]	τῶν ἐπὶ Ῥώμης Ἰουδαίων ὑπὲρ	ὀκτακισχιλίους.	Ἀθροίσαντος δὲ Καίσαρος συνέδριον τῶν
[2, 12]	Μεσσαλίνης τῆς προτέρας γυναικὸς καὶ	Ὀκταουίαν	θυγατέρα τὴν ὑπ' αὐτοῦ ζευχθεῖσαν
[2, 14]	Πείθουσι τὸν Φλῶρον ἀργυρίου ταλάντοις	ὀκτὼ	διακωλῦσαι τὸ ἔργον. Ὁ δὲ
[2, 11]	ἡγεμονεύσαντος ἔτη τρία καὶ μῆνας	ὀκτὼ	καὶ δολοφονηθέντος ἁρπάζεται μὲν ὑπὸ
[2, 12]	ἔτεσι τρισκαίδεκα, πρὸς δὲ μησὶν	ὀκτὼ	καὶ εἴκοσιν ἡμέραις τελευτᾷ καταλιπὼν
[2, 16]	ὁρμῆς ὅρον ἔχουσιν καὶ Ῥωμαίων	ὀκτὼ	τάγμασιν δαμαζόμενοι δουλεύουσιν μὲν ἁλόντες,
[2, 14]	βοηθεῖν ἱκέτευον, αἰδημόνως ὑπομιμνήσκοντες τῶν	ὀκτὼ	ταλάντων. Ὁ δὲ καὶ συλλαβὼν
[2, 16]	τῶν ἐτησίων καρπῶν, οἳ μησὶν	ὀκτὼ	τὸ κατὰ τὴν Ῥώμην πλῆθος
[2, 12]	διήκουσεν τῶν Σαμαρέων, καὶ μεταπεμψάμενος	ὀκτωκαίδεκα	τῶν Ἰουδαίων, οὓς ἐπέπυστο μετεσχηκέναι
[2, 14]	κερδαίνειν μικρὸν ἐδόκει, πόλεις δ'	ὅλας	ἐξεδίδυσκε καὶ δήμους ἀθρόους ἐλυμαίνετο
[2, 18]	τύχην παρόντας εἰς τὸν Ἰουδαίων	ὄλεθρον	ἐκ Λιβύης· ἐπέτρεψεν δὲ οὐ
[2, 18]	διεφθείροντο. Καὶ παντοῖος ἦν αὐτῶν	ὄλεθρος,	τῶν μὲν ἐν τῷ πεδίῳ
[2, 19]	μὴ σφόδρα κάμνον, κἂν ἐκινδύνευσεν	ὅλῃ	τῇ δυνάμει Κέστιος. Ἀπέθανον δὲ
[2, 16]	πρώτων ὑπακουσάντων τοσοῦτον ἐλαττούμενοι, πρὸς	ὅλην	ἀνθίστασθε τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; Καὶ
[2, 19]	μηδὲν ἀντιβλάπτουσιν τοὺς ἐχθρούς. Παρ'	ὅλην	δὲ τὴν ὁδὸν παιόμενοι καὶ
[2, 16]	ἔχοντες καὶ τοῖς ἀγαθοῖς σχεδὸν	ὅλην	ἐπικλύζοντες τὴν οἰκουμένην, ἀνέχονται Ῥωμαίων
[2, 1]	θρῆνος ἐγκέλευστος κοπετοί τε περιηχοῦντες	ὅλην	τὴν πόλιν ὡς ἂν ἐπ'
[2, 17]	ἔβαλλον, οἰόμενοι τούτου καταλυθέντος διατρέψειν	ὅλην	τὴν στάσιν, πρὸς ὀλίγον οἱ
[2, 18]	ἑαυτοῖς κίνδυνον φθάνοντες. Δεινὴ δὲ	ὅλην	τὴν Συρίαν ἐπεῖχεν ταραχή, καὶ
[2, 1]	τὴν δὲ στρατιὰν ἐπαφίησιν αὐτοῖς	ὅλην,	τοὺς μὲν πεζοὺς διὰ τῆς
[2, 16]	ἀπείρους νέμουσαν Αἰθίοπας ἐχειρώσαντο μὲν	ὅλην,	χωρὶς δὲ τῶν ἐτησίων καρπῶν,
[2, 12]	πῦρ κατέβαλεν. Ἰουδαῖοι δὲ ὡς	ὅλης	αὐτοῖς τῆς χώρας καταφλεγείσης συνεχύθησαν,
[2, 5]	ἐνοικοῦντας ἀνδραποδίζεται. Μετὰ δὲ τῆς	ὅλης	δυνάμεως αὐτὸς Οὔαρος εἰς Σαμάρειαν
[2, 17]	ταῦτα συνήργησεν ἐλπίζων τινὰ τῆς	ὅλης	στάσεως διόρθωσιν· οἱ δ' οὐ
[2, 20]	ἐκ τοῦ ἔθνους κατέστησεν ἄρχοντας	ὅλης	τῆς Γαλιλαίας, ἑπτὰ δὲ ἐν
[2, 21]	ᾗ πολυτελεῖς τε ἐσθῆτες οὐκ	ὀλίγαι	καὶ πλῆθος ἐκπωμάτων ἀργυρῶν χρυσοῖ
[2, 21]	Ἰωσήπου φόβος ἐφρούρει. Καὶ μετ'	ὀλίγας	ἡμέρας πάλιν ἀπέστη Τιβεριὰς ἐπικαλεσαμένων
[2, 21]	Τιβεριάδα προσηγάγετο, μετὰ δ' ἡμέρας	ὀλίγας	Σεπφωρίταις συναποστᾶσαν εὑρὼν ἐπέτρεψεν διαρπάσαι
[2, 6]	τὸ συνέδριον, μετὰ δ' ἡμέρας	ὀλίγας	τὸ μὲν ἥμισυ τῆς βασιλείας
[2, 5]	ἔχθος Ἀρέτας ὁ Ἄραψ οὐκ	ὀλίγην	ἄγων δύναμιν ἱππικήν τε καὶ
[2, 19]	καλουμένῳ συνηθροῖσθαι Ἰουδαίων δύναμιν οὐκ	ὀλίγην	προέπεμπεν τοὺς συμβαλοῦντας. Οἱ δὲ
[2, 21]	τῆς τόλμης τὸ μὲν πρῶτον	ὀλίγην,	προκόπτων δ' ἀεὶ πλείονα. Φροντὶς
[2, 16]	ὑμῶν πολλῷ διακείμενοι πρὸς μοῖραν	ὀλίγην	τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως οὐκ ἀντέσχον·
[2, 17]	ἐκ γὰρ ἀπλέτου δυνάμεως ἀπαναλώθησαν	ὀλίγοι,	Ἰουδαίων δὲ προοίμιον ἁλώσεως ἔδοξεν.
[2, 17]	δὲ τῶν ἀποκρυπτομένων. Καὶ διεσώθησαν	ὀλίγοι	λάθρα διαδράντες εἰς Μασάδαν, σὺν
[2, 1]	δὴ περὶ δείλην ἀθροισθέντες οὐκ	ὀλίγοι	τῶν νεωτερίζειν προῃρημένων ἤρξαντο ἰδίου
[2, 15]	τε καὶ τὸ πείθεσθαι στασιάζουσιν	ὀλίγοις,	δέον αὐτοὺς δῆμον ὄντας τοσοῦτον
[2, 6]	τὰς ἐξ Ἡρώδου συμφορὰς ἐν	ὀλίγοις	ἔτεσιν Ἰουδαίους ὧν ἐν παντὶ
[2, 14]	πολλοὺς ἀκαταιτιάτους συγγνῶναι καὶ τοῖς	ὀλίγοις	πλημμελήσασιν ἢ δι' ὀλίγους πονηροὺς
[2, 4]	Ἡρώδου βασιλέως συστήσας πλῆθος οὐκ	ὀλίγον	ἀναρρήγνυσιν τὰς βασιλικὰς ὁπλοθήκας καὶ
[2, 20]	ζηλωτὰς δορυφόρων ἔθεσι χρωμένους. Κατ'	ὀλίγον	γε μὴν ἥ τε χρεία
[2, 17]	διατρέψειν ὅλην τὴν στάσιν, πρὸς	ὀλίγον	οἱ περὶ τὸν Μανάημον ἀντισχόντες
[2, 19]	δὲ τῆς τε νυκτὸς οὐκ	ὀλίγον	προειλήφει καὶ συντονώτερον ἔφευγεν μεθ'
[2, 7]	Παραγενομένη τοίνυν εἰς Ἰουδαίαν μετ'	ὀλίγον	τῆς ἀφίξεως χρόνον ἔδοξεν ἐπιστάντα
[2, 4]	διάδημα, διέμεινεν δ' ὕστερον οὐκ	ὀλίγον	χρόνον τὴν χώραν κατατρέχων σὺν
[2, 10]	καλούμενος Βήλεος ποταμὸς παραρρεῖ παντάπασιν	ὀλίγος,	παρ' ᾧ τὸ Μέμνονος μνημεῖόν
[2, 19]	κραυγὴ χαιρόντων ἅμα καὶ τεθυμωμένων.	Ὀλίγου	δὲ δεῖν πᾶσαν ἀνήρπασαν τὴν
[2, 16]	καὶ διακοσίοις στρατιώταις δουλεύουσιν, ὧν	ὀλίγου	δεῖν πλείους ἔχουσι πόλεις. Οὐδὲ
[2, 20]	σώματος καὶ ψυχῆς παράστημα πάσης	ὀλίγου	δεῖν τῆς οἰκουμένης κρατοῦσιν. Ἔφη
[2, 14]	τε πλείστους καὶ διέφθειρεν οὐκ	ὀλίγους.	Ἀλλ' οὐχ ὁ μετὰ Φῆστον
[2, 19]	τὴν μητρόπολιν ἐπαλινδρόμουν, αὐτοὶ μὲν	ὀλίγους	ἀποβεβλημένοι παντάπασιν, τῶν δὲ Ῥωμαίων
[2, 18]	δισχιλίους ἀνεῖλον ἔδησάν τ' οὐκ	ὀλίγους.	Καὶ Τύριοι συχνοὺς μὲν διεχειρίσαντο,
[2, 18]	τροπῇ τοὺς ἱππεῖς ἐξέφευγον, ὥστε	ὀλίγους	μὲν ἐν ταῖς δυσχωρίαις διαλαθεῖν,
[2, 14]	τοῖς ὀλίγοις πλημμελήσασιν ἢ δι'	ὀλίγους	πονηροὺς ταράξαι δῆμον ἀγαθὸν τοσοῦτον.
[2, 16]	κατασφάξουσιν οἱ διάφοροι, καὶ δι'	ὀλίγων	ἀνδρῶν κακοβουλίαν πᾶσα πλησθήσεται πόλις
[2, 13]	τὸν μὲν Αἰγύπτιον φυγεῖν μετ'	ὀλίγων,	διαφθαρῆναι δὲ καὶ ζωγρηθῆναι πλείστους
[2, 21]	ἣν συντέτακτο προθεσμίαν, Ῥωμαικῶν δ'	ὀλίγων	ἱππέων κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν
[2, 20]	τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ἁπάσας πλὴν	ὀλίγων	ὑπηγμένας τῇ Ἰουδαῑ κῇ θρησκείᾳ·
[2, 21]	μὴ πολέμου κινηθέντος ἐμφυλίου δι'	ὀλίγων	φθόνον παραναλώσῃ τὴν πόλιν, πέμπει
[2, 16]	δουλεύουσιν μὲν ἁλόντες, τὸ δ'	ὅλον	αὐτῶν ἔθνος φυγῇ διασώζεται. Σκέψασθε
[2, 18]	δεξιὰν ἀνατείνας, ὡς μηδένα λαθεῖν,	ὅλον	εἰς τὴν ἑαυτοῦ σφαγὴν ἐβάπτισεν
[2, 7]	διαφορὰς τοῦ προσώπου τό τε	ὅλον	σῶμα σκληρότερόν τε καὶ δουλοφανὲς
[2, 18]	τὴν ἐκ τῆς Καισαρείας πληγὴν	ὅλον	τὸ ἔθνος ἐξαγριοῦται, καὶ διαμερισθέντες
[2, 4]	ἐπιχωρίους καὶ τοὺς ἀλλοφύλους παρ'	ὅλον	τὸν πόλεμον ἐργασάμενοι μετὰ χρόνον
[2, 16]	πλέον· οὐ γὰρ ἐξήρκεσεν αὐτοῖς	ὅλος	Εὐφράτης ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οὐδὲ
[2, 5]	δεῖσαί τε περὶ τοῦ τάγματος	ὅλου	παρέστη καὶ σπεύδειν ἐπὶ τὴν
[2, 1]	ὃ δείσας Ἀρχέλαος πρὶν δι'	ὅλου	τοῦ πλήθους διαδραμεῖν τὴν νόσον
[2, 16]	τούτων οἰμωγὴν ὁ δῆμος εἰς	ὀλοφυρμοὺς	τραπόμενος ἐπικουρεῖν τὸν Ἀγρίππαν ἱκέτευεν,
[2, 12]	δὲ τὴν ἑορτὴν πένθος μὲν	ὅλῳ	τῷ ἔθνει θρῆνον δὲ καθ'
[2, 17]	γὰρ καὶ δέοι τινὰ τῶν	ὅλων	ἀφηγεῖσθαι, παντὶ μᾶλλον ἢ ἐκείνῳ
[2, 9]	ηὔξατο θᾶττον αὐτὸν θεάσασθαι τῶν	ὅλων	δεσπότην ἀποθανόντος Τιβερίου. Τοῦτό τις
[2, 1]	καὶ κατὰ τὰς διαθήκας τῶν	ὅλων	δεσπότης· Οὐδὲ γὰρ ἐν Ἱεριχοῦντι
[2, 20]	ὥστε αὐτῷ πειθαρχεῖν περὶ τῶν	ὅλων.	(Εἰς δὲ τὴν Ἰδουμαίαν ἑτέρους
[2, 17]	ἤδη συμφοραῖς ἐβουλεύοντο περὶ τῶν	ὅλων·	καὶ δόξαν ἀποπειραθῆναι τῶν στασιαστῶν
[2, 2]	σωφρονῶν ὥστε τῷ δεσπότῃ τῶν	ὅλων	παραχωρεῖν τῆς ἐξουσίας οὐ δή
[2, 8]	ποιοῦνται τὰς ἀποδημίας οὐδὲν μὲν	ὅλως	ἐπικομιζόμενοι, διὰ δὲ τοὺς λῃστὰς
[2, 8]	δίαιταν ἀποκεῖσθαι καὶ χῶρον οὔτε	ὄμβροις	οὔτε νιφετοῖς οὔτε καύμασι βαρυνόμενον,
[2, 16]	ἐθνῶν καὶ τηλικαύτην περιβεβλημένοι δύναμιν	ὁμήρους	πέμπουσιν Ῥωμαίοις, καὶ ἔστιν ἐπὶ
[2, 8]	φανεὶς ἄξιος οὕτως εἰς τὸν	ὅμιλον	ἐγκρίνεται. Πρὶν δὲ τῆς κοινῆς
[2, 8]	ἄγονται. Ταῖς δ' ἐγκύμοσιν οὐχ	ὁμιλοῦσιν,	ἐνδεικνύμενοι τὸ μὴ δι' ἡδονὴν
[2, 15]	βασιλίδος· οὐ μόνον γοῦν ἐν	ὄμμασιν	αὐτῆς ᾐκίζοντο τοὺς ἁλισκομένους καὶ
[2, 18]	εἰπὼν ἐλεοῦσιν ἅμα καὶ τεθυμωμένοις	ὄμμασιν	περισκέπτεται τὴν ἑαυτοῦ γενεάν· ἦν
[2, 8]	αὐτῶν ἰσχυρότερον ὅρκου, τὸ δὲ	ὀμνύειν	αὐτοῖς περιίσταται χεῖρον τῆς ἐπιορκίας
[2, 8]	κοινῆς ἅψασθαι τροφῆς ὅρκους αὐτοῖς	ὄμνυσι	φρικώδεις, πρῶτον μὲν εὐσεβήσειν τὸ
[2, 8]	θανάτου τις βιάζηται. Πρὸς τούτοις	ὄμνυσιν	μηδενὶ μὲν μεταδοῦναι τῶν δογμάτων
[2, 8]	φέρεσθαι. Καὶ ταῖς μὲν ἀγαθαῖς	ὁμοδοξοῦντες	παισὶν Ἑλλήνων ἀποφαίνονται τὴν ὑπὲρ
[2, 12]	ἕδραν καὶ τῷ σχήματι φωνὴν	ὁμοίαν	ἐπεφθέγξατο. Πρὸς τοῦτο ἅπαν μὲν
[2, 4]	πρὸς δὲ τούτοις ἀδελφοὶ τέσσαρες	ὅμοιοι.	Τούτων ἑκάστῳ λόχον ὑποζεύξας ἔνοπλον
[2, 8]	Καταστολὴ δὲ καὶ σχῆμα σώματος	ὅμοιον	τοῖς μετὰ φόβου παιδαγωγουμένοις παισίν.
[2, 7]	τοσοῦτον πίστεως τὸ τῆς μορφῆς	ὅμοιον,	ὥστε τοὺς ἑωρακότας Ἀλέξανδρον καὶ
[2, 7]	τῳ τῶν Ῥωμαίων ἀπελευθέρῳ, δι'	ὁμοιότητα	μορφῆς ψευδόμενος ἑαυτὸν Ἀλέξανδρον τὸν
[2, 7]	Ἰουδαῖον ἐνδείκνυται καταχρησάμενον αὐτοῦ τῇ	ὁμοιότητι	πρὸς ἐργασίαν· τοσαῦτα γὰρ εἰληφέναι
[2, 7]	ἰδεῖν τὸν ἄνθρωπον τὴν τῆς	ὁμοιότητος	ἀπάτην, διδοὺς δέ τι καὶ
[2, 8]	αἵ τε ἐπιμιξίαι πρὸς τοὺς	ὁμοίους	ἀπηνεῖς ὡς πρὸς ἀλλοτρίους. Τοιαῦτα
[2, 7]	Ἀριστοβούλου δι' οἶκτον ἐκκλέψειαν αὐτοὺς	ὁμοίων	ὑποβολῇ σωμάτων. Τούτοις γοῦν τοὺς
[2, 20]	ἐπὶ τὸν πόλεμον δίχα προστάγματος.	Ὁμοίως	δὲ καὶ Γίσχαλα Ἰωάννης ὁ
[2, 18]	τῶν φονευθέντων τετρακόσιοι πρὸς ὀκτακισχιλίοις.	Ὁμοίως	δὲ καὶ εἰς τὴν ὅμορον
[2, 12]	Ἰουδαίων γνωρίμους ἀνέπεμψεν ἐπὶ Καίσαρα,	ὁμοίως	δὲ καὶ Σαμαρέων τοὺς ἐπιφανεστάτους.
[2, 17]	καὶ πολλαῖς αἰκισάμενοι βασάνοις ἀνεῖλον,	ὁμοίως	δὲ καὶ τοὺς ὑπ' αὐτὸν
[2, 5]	πρόεισιν κώμην ἑτέραν ἐρυμνήν, ἣν	ὁμοίως	διήρπασαν τάς τε προσόρους πάσας
[2, 21]	ἔδωκεν τοῖς τε κατὰ Σέπφωριν	ὁμοίως·	καὶ γὰρ ἐκείνους χειρωσάμενος νουθετῆσαι
[2, 21]	Ταριχέας ἔφη τειχίσειν, ἀσφαλιεῖσθαι δὲ	ὁμοίως	καὶ τὰς ἄλλας πόλεις· οὐ
[2, 8]	ἀφέξεσθαι δὲ λῃστείας καὶ συντηρήσειν	ὁμοίως	τά τε τῆς αἱρέσεως αὐτῶν
[2, 18]	τοῦ κάλλους ἔχον τὰς οἰκίας	ὁμοίως	ταῖς ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι
[2, 19]	κατόπιν ἄλλους οἵ τε ἑξῆς	ὁμοίως	τὴν καλουμένην παρ' αὐτοῖς χελώνην
[2, 16]	καὶ γὰρ ἐκείνων μετριαζόντων αἰσχρὸν	ὁμοίως	τὸ δουλεύειν. Σκοπεῖτε δὲ καὶ
[2, 18]	ἐφρούρουν, Ἱππηνοί τε καὶ Γαδαρεῖς	ὁμοίως	τοὺς μὲν θρασυτέρους ἀπεσκευάσαντο, τοὺς
[2, 8]	μέχρι δείλης τρέπονται. Δειπνοῦσι δ'	ὁμοίως	ὑποστρέψαντες συγκαθεζομένων τῶν ξένων, εἰ
[2, 8]	πάντ' ἀναπέπταται τὰ παρ' αὐτοῖς	ὁμοίως	ὥσπερ ἴδια, καὶ πρὸς οὓς
[2, 21]	στασιάσαι, ἐφ' οἷς ὠργίζοντο πάνθ'	ὁμολογήσων,	ἔπειτα δοθὲν αὐτῷ λέγειν, ἐγὼ
[2, 11]	προδοῦναι μὲν τοὺς εἰς αὐτὸν	ὁμονοήσαντας	οὐχ ὑπομένοι, πολεμήσειν δ' ἄκων
[2, 16]	πάντων ἡ> πρὸς τὸ χεῖρον	ὁμόνοια.	Ἐπεὶ δὲ τινὰς μὲν ἡλικία
[2, 8]	καὶ τὴν εἰς τὸ κοινὸν	ὁμόνοιαν	ἀσκοῦντες, Σαδδουκαίων δὲ καὶ πρὸς
[2, 18]	ἐκέλευον αὐτούς, εἰ βούλονται τὴν	ὁμόνοιαν	βεβαιῶσαι καὶ τὸ πρὸς τοὺς
[2, 21]	οὐ γὰρ ἀπορήσειν χρημάτων, ἐὰν	ὁμονοῶσιν	ἐφ' οὓς δεῖ πορίζειν καὶ
[2, 12]	καὶ Ἀλέξανδρος ἐξῆρχον, οἳ τοῖς	ὁμόροις	τῆς Ἀκραβατηνῆς τοπαρχίας προσπεσόντες αὐτούς
[2, 18]	Ὁμοίως δὲ καὶ εἰς τὴν	ὅμορον	τῆς Καισαρείας Ναρβατηνὴν τοπαρχίαν ἔπεμψεν
[2, 18]	ἐν δευτέρῳ θέμενοι τὴν συγγένειαν	ὁμόσε	τοῖς ὁμοφύλοις ἐχώρουν. Ὑπωπτεύθη δ'
[2, 8]	ἔθη καὶ νόμιμα τοῖς ἄλλοις	ὁμοφρονοῦν,	διεστὼς δὲ τῇ κατὰ γάμον
[2, 18]	θέμενοι τὴν συγγένειαν ὁμόσε τοῖς	ὁμοφύλοις	ἐχώρουν. Ὑπωπτεύθη δ' αὐτῶν καὶ
[2, 20]	ἁρπαγῆς τοῦ τε ἐξαπατᾶν τὸ	ὁμόφυλον	τοῦ τε κέρδος οἰκεῖον ἡγεῖσθαι
[2, 7]	Ῥώμην. Συνεργὸς δ' ἦν τις	ὁμόφυλος	αὐτῷ πάντα τὰ κατὰ τὴν
[2, 18]	δὲ φιλαργυρίαν ἄμετρον εἰς τοὺς	ὁμοφύλους	ἑλόμενος ἀσεβεῖν τὴν βασιλείαν διέφθειρεν·
[2, 16]	καὶ τοὺς ἐκ τῆς Ἀδιαβηνῆς	ὁμοφύλους	οἴεται προσαμυνεῖν, οἱ δ' οὔτε
[2, 11]	ὅσιον διὰ τὴν αὐτῶν κακοβουλίαν	ὁμοφύλῳ	φόνῳ μιαίνεσθαι τὰ τεμένη τῆς
[2, 18]	τόλμῃ διαφέρων ἐπὶ κακῷ τῶν	ὁμοφύλων	ἀμφοτέροις κατεχρήσατο· προιὼν γοῦν ὁσημέραι
[2, 21]	Ἰουδαῖοι ἐλαίῳ χρῆσθαι μὴ δι'	ὁμοφύλων	ἐγκεχειρισμένῳ, πέμπειν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν
[2, 20]	οἷς πολλὰ τῶν δημοσίων θησαυρῶν,	ὅμως	οὐκ ἐπέστησαν ταῖς χρείαις αὐτόν
[2, 21]	τὴν παρουσίαν ὑποπτεύσας ἐπ' αὐτὸν	ὅμως	πέμψας τινὰ τῶν γνωρίμων ὑπεκρίνατο
[2, 2]	ἐπέσχεν προσωτέρω χωρεῖν ἐπελθὼν Οὔαρος,	ὃν	διὰ Πτολεμαίου πολλὰ δεηθεὶς Ἀρχέλαος
[2, 2]	δὲ νῦν τῶν Καίσαρος ἀκοῶν,	ὃν	δικαστὴν τῆς διαδοχῆς οὐ περιέμεινεν,
[2, 2]	ἦν ὑγιαίνοντος λογισμοῦ καὶ οὐδ'	ὃν	ἔγραφεν ἐν ταῖς ἐπιδιαθήκαις ᾔδει
[2, 8]	νιφετοῖς οὔτε καύμασι βαρυνόμενον, ἀλλ'	ὃν	ἐξ ὠκεανοῦ πραὺς ἀεὶ ζέφυρος
[2, 14]	ἡγεμονικὴν παρακέλευσιν οὐ μόνον ἐφ'	ὃν	ἐπέμφθησαν τόπον ἥρπαζον, ἀλλ' εἰς
[2, 21]	πρὸς κατάλυσιν τἀνδρὸς ἐπραγματεύετο. (Καθ'	ὃν	καιρὸν ἀπὸ Δεβαρίθθων κώμης νεανίσκοι
[2, 9]	τοῦ τετραρχοῦντος Ἀγρίππας υἱὸς Ἀριστοβούλου,	ὃν	ὁ πατὴρ Ἡρώδης ἀπέκτεινεν, παραγίνεται
[2, 18]	ἐπισπασάμενος διελαύνει τῷ ξίφει, μεθ'	ὃν	οὐκ ἄκουσαν τὴν μητέρα κἀπὶ
[2, 14]	αὐτοὺς ἐκέλευσεν καὶ μὴ πρὸς	ὃν	οὕτως ἐλοιδόρησαν αἰσχρῶς εἰρωνεύεσθαι τὰς
[2, 12]	καταλιπὼν Νέρωνα τῆς ἀρχῆς διάδοχον,	ὃν	ταῖς Ἀγριππίνης τῆς γυναικὸς ἀπάταις
[2, 7]	τὸ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Γλαφύρας	ὄναρ,	ἥπερ ἦν θυγάτηρ μὲν Ἀρχελάου
[2, 7]	δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Καίσαρος	ὄναρ	ἰδεῖν φασιν τοιόνδε· ἔδοξεν ὁρᾶν
[2, 7]	μὴ θέλουσαν. Τοῦτο διηγησαμένη τὸ	ὄναρ	μόλις δύο ἡμέρας ἐβίω. ~(Τῆς
[2, 16]	ποιῆσθε μεγάλους, καθ' ἑαυτῶν τοὺς	ὀνειδιζομένους	ἀπελέγχετε, καὶ παρέντες τὸ λάθρα
[2, 17]	καὶ ἐπὶ Κυρινίου ποτὲ Ἰουδαίους	ὀνειδίσας	ὅτι Ῥωμαίοις ὑπετάσσοντο μετὰ τὸν
[2, 16]	οὕτως τό γε τῆς ἥττης	ὄνειδος	κερδήσετε. Καλόν, ὦ φίλοι, καλόν,
[2, 17]	ἐδύναντο καὶ τὸ δεξιὰς αἰτεῖν	ὄνειδος	ὑπελάμβανον, πρὸς τῷ μηδὲ πιστεύειν
[2, 8]	τούτου τις ἀνὴρ Γαλιλαῖος Ἰούδας	ὄνομα	εἰς ἀπόστασιν ἐνῆγε τοὺς ἐπιχωρίους
[2, 14]	βοαῖς διαπρυσίοις τὸ Καίσαρος ἀνεκάλουν	ὄνομα	καὶ τῆς Φλώρου τυραννίδος ἐλευθεροῦν
[2, 19]	ἔπαρχος δὲ ἴλης Αἰμίλιος Ἰούκουνδος	ὄνομα,	μόλις εἰς Γαβαὼν κατήντησαν ἐπὶ
[2, 21]	ἀπὸ Γισχάλων, υἱὸς Ληίου, Ἰωάννης	ὄνομα,	πανουργότατος μὲν καὶ δολιώτατος τῶν
[2, 21]	ἑκάστης πόλεως Ἰωάννῃ συναφεστῶτας κατ'	ὄνομα,	προθύμως δὲ ἐνεδείκνυντο τοὺς σφετέρους
[2, 15]	τὰ στέρνα τῶν ἐσθήτων διερρηγμένων.	Ὀνομαστὶ	δ' ἕκαστον τῶν γνωρίμων καὶ
[2, 8]	βιβλία καὶ τὰ τῶν ἀγγέλων	ὀνόματα.	Τοιούτοις μὲν ὅρκοις τοὺς προσιόντας
[2, 1]	τοῦ παρόντος, ἀλλὰ καὶ τῶν	ὀνομάτων,	ἕως ἂν αὐτῷ Καῖσαρ ἐπικυρώσῃ
[2, 2]	οὐ τῶν πραγμάτων ἀλλὰ τῶν	ὀνομάτων	κύριον Καίσαρα. Προσωνείδιζεν δ' ὡς
[2, 9]	Γερμανικοῦ παῖδα Γάιον ἰδιώτην ἔτι	ὄντα.	Καὶ δή ποτε ἑστιῶν αὐτὸν
[2, 14]	τῇ πόλει κατεβάλλετο. (Τοιοῦτον δ'	ὄντα	τὸν Ἀλβῖνον ἀπέδειξεν ὁ μετ'
[2, 21]	ἐλῄζετο τὴν Γαλιλαίαν καὶ μετεώρους	ὄντας	ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ τοὺς
[2, 20]	ἀναδείμασθαι χρημάτων τε εὐπόρους ὁρῶν	ὄντας	καὶ προθύμους ἐπὶ τὸν πόλεμον
[2, 18]	οὓς δὲ κοιμωμένους ἅπαντας ἀπέσφαξαν	ὄντας	τὸν ἀριθμὸν ὑπὲρ μυρίους καὶ
[2, 15]	στασιάζουσιν ὀλίγοις, δέον αὐτοὺς δῆμον	ὄντας	τοσοῦτον συναναγκάζειν κἀκείνους συνευγνωμονεῖν, δεινῆς
[2, 19]	ἀναστέλλειν οὐχ ὑπέμενον, αὐτοὶ μὲν	ὄντες	βαρεῖς καὶ δεδοικότες τὴν τάξιν
[2, 16]	Οἱ μὲν οὖν, ὡς ἂν	ὄντες	ἔκκριτοι καὶ διὰ τὰς ἑαυτῶν
[2, 16]	τὴν οἰκουμένην, ἀνέχονται Ῥωμαίων πρόσοδος	ὄντες	καὶ ταμιευόμενοι παρ' αὐτῶν τὴν
[2, 16]	ἐγὼ δὲ πρὶν ἐξετάζειν τίνες	ὄντες	καὶ τίσιν ἐπιχειρεῖτε πολεμεῖν, πρῶτον
[2, 8]	Ἐσσηνοὶ καλοῦνται, Ἰουδαῖοι μὲν γένος	ὄντες,	φιλάλληλοι δὲ καὶ τῶν ἄλλων
[2, 11]	τῆς αὐτῆς Ἀγρίππαν. Οὗ παντάπασιν	ὄντος	νηπίου πάλιν τὰς βασιλείας Κλαύδιος
[2, 18]	ταῖς ἁρπαγαῖς ἔτι τῶν Σύρων	ὄντων	καὶ τὸ πλέον Βηρυτίων ἀναθαρσήσαντες
[2, 19]	τῶν τε ὀρέων καὶ τῶν	ὄνων	ἔτι δὲ καὶ τῶν ὑποζυγίων
[2, 19]	τάς τε ἑλεπόλεις καὶ τοὺς	ὀξυβελεῖς	καὶ τὰ πολλὰ τῶν ἄλλων
[2, 3]	τῶν τριῶν ἀπὸ Συρίας ταγμάτων,	ὅπερ	ἄγων ἧκεν, ἐν τῇ πόλει
[2, 13]	καθαρώτερον, ταῖς γνώμαις δὲ ἀσεβέστερον,	ὅπερ	οὐδὲν ἧττον τῶν σφαγέων τὴν
[2, 18]	τὰ πιστὰ παραδιδόασι τὸ φρούριον,	ὅπερ	φυλακῇ κρατυνάμενοι κατεῖχον οἱ Μαχαιρῖται.
[2, 17]	αὐτοὺς τὸ πλῆθος ὁρμῆσαν, ἔφυγον	ὅπη	τις ἴσχυσεν, καὶ φόνος μὲν
[2, 21]	τῆς κεφαλῆς κόνιν, ἀποστρέψας δὲ	ὀπίσω	τὰς χεῖρας καὶ τὸ ἴδιον
[2, 4]	Ἀμμαοῦντα· σῖτα δ' οὗτοι καὶ	ὅπλα	διεκόμιζον τῷ τάγματι. Τὸν μὲν
[2, 16]	τὰς Ἡρακλείους στήλας ἐκτείναντες τὰ	ὅπλα	καὶ διὰ νεφῶν ὁδεύσαντες τὰ
[2, 13]	δ' αὐτοῖς τὸ φιλόνεικον εἰς	ὅπλα	καὶ καθ' ἡμέραν οἱ θρασύτεροι
[2, 21]	γέμειν ὁπλιτῶν νομίσαντες ἔρριψαν τὰ	ὅπλα	καὶ κατασείοντες ἱκετηρίας ἐδέοντο φείσασθαι
[2, 19]	τὴν ἑορτὴν ἐχώρουν ἐπὶ τὰ	ὅπλα,	καὶ μέγα τῷ πλήθει θαρροῦντες
[2, 17]	δὲ νῦν ἐρεθίζοντας τὰ Ῥωμαίων	ὅπλα	καὶ μνηστευομένους τὸν ἀπ' ἐκείνων
[2, 17]	τὰς ψυχὰς ὑποσπόνδους, τὰ δ'	ὅπλα	καὶ τὴν λοιπὴν κτῆσιν παραδώσειν
[2, 21]	δ' αὐτοῦ ταχέως ἁρπάσαντες τὰ	ὅπλα	κατὰ τῶν ἐπιβούλων ἐχώρουν. Ἔνθα
[2, 16]	λογίσασθε, πῶς πρὸς οὕτω φιλανθρώπους	ὅπλα	κινεῖν ἀνόσιον. Εἰσελθέτω δ' οἶκτος
[2, 21]	ἀπέστησεν εὐθέως, οἳ παραγενόμενοι τὰ	ὅπλα	παρὰ τοῖς ποσὶν ἔρριψαν αὐτοῦ,
[2, 16]	τῶν ὑφ' ἡλίῳ τὰ Ῥωμαίων	ὅπλα	προσκυνούντων ὑμεῖς μόνοι πολεμήσετε μηδὲ
[2, 19]	τῶν ἡμαρτημένων ὑπισχνούμενος, εἰ τὰ	ὅπλα	ῥίψαντες πρὸς αὐτοὺς μεταβάλοιντο. Δείσαντες
[2, 16]	ἀνιστορήτων πρότερον Βρεττανῶν διήνεγκαν τὰ	ὅπλα.	Τί οὖν; ὑμεῖς πλουσιώτεροι Γαλατῶν,
[2, 20]	κατεῖχον, ὡς τοὺς μὲν εἰς	ὅπλα,	τοὺς δὲ εἰς ἐργασίαν διῃρῆσθαι,
[2, 21]	ἐνειργάσατο κατάπληξιν, ὥστε ῥίψαντας τὰ	ὅπλα	φεύγειν. (Πρὸς ταῦτα Ἰωάννης ἐπέτεινεν
[2, 4]	ὁπλοθήκας καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν	ὁπλίσας	τοῖς τὴν δυναστείαν ζηλοῦσιν ἐπεχείρει.
[2, 3]	πλήθει δούλων ἰδίων, οὓς ἅπαντας	ὁπλίσας	ὑπηρέταις ἐχρῆτο τῆς πλεονεξίας. Ἐνστάσης
[2, 16]	ἐγιγνώσκετο δεσπότης, νῦν δὲ τρισχιλίοις	ὁπλίταις	ὑποτάσσεται, καὶ τεσσαράκοντα ναῦς μακραὶ
[2, 5]	τὴν πόλιν χιλίους καὶ πεντακοσίους	ὁπλίτας.	Ἐπεὶ δ' εἰς τὴν Πτολεμαίδα
[2, 21]	δόγμα· δισχιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους	ὁπλίτας	καὶ τέσσαρας τῶν ἐπιφανῶν ἄνδρας
[2, 12]	ἐπ' αὐτὸν ὁρμὴ γένοιτο, πλείους	ὁπλίτας	μεταπέμπεται. Τῶν δὲ ταῖς στοαῖς
[2, 5]	τὴν Ἰδουμαίαν ἔτι συμμένειν μυρίους	ὁπλίτας.	Ὁ δὲ τοὺς μὲν Ἄραβας
[2, 13]	καταβολή, πέμψας ἱππεῖς καὶ πεζοὺς	ὁπλίτας	πολὺ πλῆθος διέφθειρεν. (Μείζονι δὲ
[2, 21]	διαλέγεσθαι περὶ τῶν ἐπεσταλμένων, ὑποπέμψας	ὁπλίτας	προσέταξεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τούτους τὰ
[2, 18]	ἡττῶντο ταχέως, καὶ οὔτε γυμνῆτες	ὁπλίτας	συστάδην ἔφερον οὔτε ἐν τῇ
[2, 18]	ἐκπέμψας νύκτωρ τῶν βασιλικῶν τινας	ὁπλιτῶν	ἅπαντας ἀναιρεῖ, τολμήσας μὲν τοὖργον
[2, 21]	κατὰ πόλεις, καὶ πολλαὶ μυριάδες	ὁπλιτῶν	γενόμεναι παρεῖναι σφᾶς ἐπὶ τὸν
[2, 21]	ὑπὸ τὴν ἕω δέκα μυριάδας	ὁπλιτῶν	ἐπ' αὐτὸν συνδραμεῖν. Καὶ τὸ
[2, 13]	Φῆλιξ ὑπαντήσας μετὰ τῶν Ῥωμαικῶν	ὁπλιτῶν,	καὶ πᾶς ὁ δῆμος συνεφήψατο
[2, 21]	ἔκπληξιν πάντα τὰ σκάφη γέμειν	ὁπλιτῶν	νομίσαντες ἔρριψαν τὰ ὅπλα καὶ
[2, 20]	σῖτα πέμπουσιν ἀντιχορηγεῖσθαι παρὰ τῶν	ὁπλιτῶν	τὴν ἀσφάλειαν. ~(Διοικοῦντι δ' οὕτως
[2, 21]	τοὺς τέσσαρας ἡγεμόνας τῶν τε	ὁπλιτῶν	τοὺς δυνατωτάτους ἀνέπεμψεν εἰς Ἱεροσόλυμα.
[2, 4]	οὐκ ὀλίγον ἀναρρήγνυσιν τὰς βασιλικὰς	ὁπλοθήκας	καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ὁπλίσας
[2, 17]	ἔνθα τὴν Ἡρώδου τοῦ βασιλέως	ὁπλοθήκην	ἀναρρήξας καὶ πρὸς τοῖς δημόταις
[2, 14]	Ἱεροσολύμων ὥρμησεν, ἵνα τοῖς Ῥωμαίων	ὅπλοις	ἐΡγάσηται καὶ τῷ δέει καὶ
[2, 15]	κατ' αὐτοῦ φθέγξωνται, χρήσασθαι τοῖς	ὅπλοις.	Οἱ δ' ἀρχιερεῖς εἰς τὸ
[2, 17]	μέχρι μὲν ἦσαν ἐν τοῖς	ὅπλοις,	οὔτ' ἐπεχείρει τις τῶν στασιαστῶν
[2, 9]	κυκλώσασθαι τοὺς Ἰουδαίους ἐν τοῖς	ὅπλοις.	Περιστάσης δὲ τριστιχεὶ τῆς φάλαγγος
[2, 16]	πάντα. Ποίᾳ στρατιᾷ ποίοις πεποιθότες	ὅπλοις;	ποῦ μὲν ὁ στόλος ὑμῖν
[2, 14]	τοῖς λόγοις, ἀλλὰ κἀν τοῖς	ὅπλοις	φιλελευθέρους. Τούτοις καταπλαγὲν τὸ πλῆθος,
[2, 20]	ἔκ τε τῶν συλλεγομένων παλαιῶν	ὅπλων	ἐγκατασκευαζόμενος ὥπλιζεν. (Ἔπειτα συνιδὼν ἀήττητον
[2, 16]	δόξειν γὰρ αὐτοὶ κατάρξαι τῶν	ὅπλων,	εἰ μὴ φθάσαντες ἐνδείξαιντο τὸν
[2, 18]	μὴν οὗτός γε ἀπὸ τῶν	ὅπλων	ἤρξατο σωφρονίζειν, ἀλλ' ὑποπέμψας τοὺς
[2, 21]	καὶ ταύτας προσηγάγετο δίχα τῶν	ὅπλων	καὶ χειρωσάμενος στρατηγήμασιν τοὺς τέσσαρας
[2, 20]	εὐπειθείᾳ μάλιστα καὶ μελέτῃ τῶν	ὅπλων,	τὴν μὲν διδασκαλίαν ἀπέγνω τῇ
[2, 16]	ἥτις αὐτοῖς κατορθοῖ πλείονα τῶν	ὅπλων.	Τοιγαροῦν ὑπὸ χιλίοις καὶ διακοσίοις
[2, 16]	ὑπὲρ ἐλευθερίας ἔχοντες εἰπεῖν χωρὶς	ὅπλων	φορολογοῦνται; τί δαί; Θρᾷκες οἱ
[2, 11]	δίκαια πρὸς οὓς μετὰ τῶν	ὅπλων	χωρεῖν μέλλομεν; ταῦτα εἰπὼν διὰ
[2, 8]	βοηθεῖν τε γὰρ τοῖς ἀξίοις,	ὁπόταν	δέωνται, καὶ καθ' ἑαυτοὺς ἐφίεται
[2, 1]	δήμῳ πλήρεις ἀποδώσειν τὰς ἀμοιβάς,	ὁπόταν	ὑπὸ τῶν κρατούντων βασιλεὺς ἀποδειχθῇ
[2, 16]	Καὶ τί δεῖ πολλὰ λέγειν,	ὅπου	καὶ Πάρθοι, τὸ πολεμικώτατον φῦλον,
[2, 9]	ἐπὶ Καίσαρα στερίσκεσθαι μείζονος ἀρχῆς·	ὅπου	μὲν γὰρ Ἀγρίππαν ἐξ ἰδιώτου
[2, 15]	ἔτυχεν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν πεπορευμένος,	ὅπως	Ἀλεξάνδρῳ συνησθείη πεπιστευμένῳ τὴν Αἴγυπτον
[2, 10]	οὐδὲ θεοῦ τι δείκηλον, οὐχ	ὅπως	ἀνδρός, οὐ κατὰ τὸν ναὸν
[2, 17]	τὰς εἰσπράξεις ἀποκόψαι τῶν χρεῶν,	ὅπως	αὐτοί τε πλῆθος προσλάβωσιν τῶν
[2, 16]	ἐὰν τὰ πράγματα συγχυθῇ, κέρδος,	ὅπως	αὐτοί τε σωφρονισθέντες μεταβάλωνται καὶ
[2, 18]	τε λοιπαὶ πόλεις τῆς Συρίας,	ὅπως	ἑκάστη πρὸς τὸ Ἰουδαικὸν ἢ
[2, 19]	τῶν ἐν τοῖς στρατοπέδοις φυλάκων,	ὅπως	Ἰουδαῖοι πᾶσαν οἴωνται τὴν δύναμιν
[2, 18]	καὶ τόπον ἴδιον αὐτοῖς ἀφώρισαν,	ὅπως	καθαρωτέραν ἔχοιεν τὴν δίαιταν ἧττον
[2, 17]	ἦν ὕλην τῷ βωμῷ προσφέρειν,	ὅπως	μήποτε τροφὴ τῷ πυρὶ λείποι,
[2, 15]	διεδήλου τοῖς τῶν σπειρῶν ἑκατοντάρχοις,	ὅπως	παραγγείλωσιν τοῖς ὑφ' ἑαυτοὺς μήτε
[2, 18]	φυγεῖν φθασάντων τῶν οἰκητόρων, οὐχ	ὅπως	παρασκευάσασθαι πρὸς μάχην, ἐμπεσόντες ἅπαντας
[2, 21]	χρήματα πρὸς συλλογὴν μισθοφόρων ἔπεμψαν,	ὅπως	πολεμῇ πρὸς Ἰώσηπον· ἐψηφίσαντο δὲ
[2, 21]	προσέταξεν εὐτονώτερον ἐγχειρεῖν ταῖς ἁρπαγαῖς,	ὅπως	πολλῶν νεωτεριζομένων κατὰ τὴν χώραν
[2, 11]	καὶ Κλαύδιον ἐκ τῆς παρεμβολῆς,	ὅπως	πρὸς ἃ δέοι χρήσιμος αὐτοῖς
[2, 7]	ὄναρ ἰδεῖν φασιν τοιόνδε· ἔδοξεν	ὁρᾶν	στάχυς ἐννέα πλήρεις καὶ μεγάλους
[2, 12]	χώρας καταφλεγείσης συνεχύθησαν, καὶ καθάπερ	ὀργάνῳ	τινὶ τῇ δεισιδαιμονίᾳ συνελκόμενοι πρὸς
[2, 8]	διὰ πάντων ὁδεύοντες τῶν βασανιστηρίων	ὀργάνων,	ἵν' ἢ βλασφημήσωσιν τὸν νομοθέτην
[2, 22]	ἐπεσκεύαζον καὶ πολλὰ τῶν πολεμιστηρίων	ὀργάνων.	Καὶ διὰ πάσης μὲν τῆς
[2, 17]	τὴν πολιορκίαν. Ἀπορία δ' ἦν	ὀργάνων,	καὶ φανερῶς ὑπορύττειν τὸ τεῖχος
[2, 19]	καὶ τὰ πολλὰ τῶν ἄλλων	ὀργάνων	καταλιπεῖν, ἃ τότε Ἰουδαῖοι λαβόντες
[2, 15]	τε καὶ ὑμνῳδοὶ μετὰ τῶν	ὀργάνων	προσέπιπτον καὶ κατηντιβόλουν φυλάξαι τὸν
[2, 17]	τε λοιπὸς δῆμος ἐπὶ τὰς	ὀργὰς	λίθους ἁρπάσαντες τὸν σοφιστὴν ἔβαλλον,
[2, 21]	Ταριχέας ἱπποδρόμῳ συνηθροισμένον πολλὰ πρὸς	ὀργὴν	ἀνεβόα καὶ καταλεύειν οἱ δὲ
[2, 1]	ὁ Ἀρχέλαος, καὶ πάντα πρὸς	ὀργὴν	ἀπεκρίναντο δῆλοί τε ἦσαν οὐκ
[2, 16]	μὲν Ἀγρίππας, στρατηγικῶς δὲ τὴν	ὀργὴν	εἰς οὓς ἠλέει Ἰουδαίους μετέφερεν,
[2, 20]	Φλῶρον· τὴν γὰρ ἐπ' ἐκεῖνον	ὀργὴν	κουφίσειν καὶ τοὺς ἑαυτοῦ κινδύνους
[2, 21]	παρακαλούντων εἰς ἐκεῖνον ἀπερείδεσθαι τὴν	ὀργήν,	ὁ Ἰώσηπος ἀνελεῖν μὲν οὐδένα
[2, 5]	φυγόντων τῶν οἰκητόρων, Οὐάρου δι'	ὀργὴν	τῶν περὶ Ἄρειον ἀποσφαγέντων κελεύσαντος.
[2, 19]	πύλας. Ὁ δὲ καὶ πρὸς	ὀργὴν	ὑπεριδὼν καὶ μὴ πάνυ πιστεύσας
[2, 8]	ἔξεστι ποιεῖσθαι δίχα τῶν ἐπιτρόπων.	Ὀργῆς	ταμίαι δίκαιοι, θυμοῦ καθεκτικοί, πίστεως
[2, 8]	ἑαυτοὺς ἐφίεται καὶ τροφὰς ἀπορουμένοις	ὀρέγειν.	Τὰς δὲ εἰς τοὺς συγγενεῖς
[2, 10]	μέγα πεδίον ἐκτισμένη, περιέχεται δὲ	ὄρεσιν	ἐκ μὲν τοῦ πρὸς ἀνατολὴν
[2, 16]	ποταμῷ, μεσημβρινοῖς δὲ τοῖς Πυρηναίοις	ὄρεσιν,	ὠκεανῷ δὲ πρὸς δυσμῶν. Ἀλλὰ
[2, 19]	προσέταξεν. Διαφθαρέντων δὲ τῶν τε	ὀρέων	καὶ τῶν ὄνων ἔτι δὲ
[2, 1]	λοιπὸν πλῆθος εἰς τὰ πλησίον	ὄρη	διεσκέδασαν. Εἵποντο δὲ Ἀρχελάου κήρυκες
[2, 16]	διὰ νεφῶν ὁδεύσαντες τὰ Πυρηναῖα	ὄρη	καὶ τούτους ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι· φρουρὰ
[2, 19]	ἀκίνδυνα πλήθους ἀπείρου πολεμίων τὰ	ὄρη	περισχόντος ἔκρινεν ἀποπειραθῆναι τῶν Ἰουδαίων
[2, 18]	γὰρ τὸ πλῆθος εἰς τὰ	ὄρη,	πλήρη δὲ παντοίων κτημάτων, τὰ
[2, 4]	Σίμωνα δ' αὐτὸν ἀναφεύγοντα δι'	ὀρθίου	φάραγγος ὁ Γρᾶτος ὑποτέμνεται καὶ
[2, 16]	οὐδὲ ἐξαριθμήσασθαι τὰ ἔθνη ῥᾴδιον,	ὁριζομένην	Ἀτλαντικῷ τε πελάγει καὶ στήλαις
[2, 17]	εἰσφέρῃ τὸν νόμον, ἀγανακτεῖν ὡς	ὁριζομένης	ἀπανθρωπίας, περιορᾶν δ' ὅτε Ῥωμαῖοι
[2, 3]	τῶν προσώπων χρῄζειν. ~(Πρὶν δὲ	ὁρίσαι	τι περὶ τούτων Καίσαρα τελευτᾷ
[2, 8]	τῶν ἑκατὸν συνελθόντες, τὸ δ'	ὁρισθὲν	ὑπ' αὐτῶν ἀκίνητον. Σέβας δὲ
[2, 8]	πολλάκις μόρῳ διαφθείρεται· τοῖς γὰρ	ὅρκοις	καὶ τοῖς ἔθεσιν ἐνδεδεμένος οὐδὲ
[2, 8]	τῶν ἀγγέλων ὀνόματα. Τοιούτοις μὲν	ὅρκοις	τοὺς προσιόντας ἐξασφαλίζονται. (Τοὺς δ'
[2, 8]	τὸ ῥηθὲν ὑπ' αὐτῶν ἰσχυρότερον	ὅρκου,	τὸ δὲ ὀμνύειν αὐτοῖς περιίσταται
[2, 17]	δὲ τὰς συνθήκας καὶ τοὺς	ὅρκους	ἀναβοῶντας. Οἱ μὲν οὖν οὕτως
[2, 8]	δὲ τῆς κοινῆς ἅψασθαι τροφῆς	ὅρκους	αὐτοῖς ὄμνυσι φρικώδεις, πρῶτον μὲν
[2, 17]	Ἰούδαν Ἰωνάθου δεξιάν τε καὶ	ὅρκους	δώσοντας. Ὧν γενομένων κατῆγεν τοὺς
[2, 18]	Ἀντέσχον δὲ οὔτε Σεβαστὴ ταῖς	ὁρμαῖς	αὐτῶν οὔτε Ἀσκάλων, ἀλλ' ἐπὶ
[2, 11]	κατὰ τῶν μετὰ Κλαυδίου συγγενῶν	ὁρμᾶν,	ἔχοντες μὲν αὐτοκράτορα μηδὲν μεμφθῆναι
[2, 8]	τῶν τε κακῶν ἐμποδίζεσθαι τὰς	ὁρμὰς	δέει προσδοκώντων, εἰ καὶ λάθοιεν
[2, 16]	ὧν αὐτοὶ τὰς Δακῶν ἀνακόπτουσιν	ὁρμάς;	Οἱ δὲ τοσαυτάκις πρὸς ἐλευθερίαν
[2, 11]	(Ταῦτ' ἀκούσας Κλαύδιος κατέσχεν τὰς	ὁρμὰς	τοῦ στρατιωτικοῦ προσδέχεταί τε τὴν
[2, 12]	τοῦ λαοῦ παντὸς ἐπ' αὐτὸν	ὁρμὴ	γένοιτο, πλείους ὁπλίτας μεταπέμπεται. Τῶν
[2, 15]	ἁρπαγῶν ἀποβλέπων παρήκουσεν. Ἡ δ'	ὁρμὴ	τῶν στρατιωτῶν ἐλύσσησεν καὶ κατὰ
[2, 15]	ὡς ἀπερράγησαν αἱ στοαί, τὴν	ὁρμὴν	ἀνετράπη, καὶ μεταπεμψάμενος τούς τε
[2, 14]	(Ὁ δὲ δῆμος προδυσωπῆσαι τὴν	ὁρμὴν	αὐτοῦ βουλόμενος ὑπαντᾷ τοῖς στρατιώταις
[2, 17]	Ὁ δὲ βασιλεὺς ἰδὼν τὴν	ὁρμὴν	ἤδη τῶν νεωτεριζόντων ἀκατάσχετον καὶ
[2, 21]	σωματοφύλακες τοῦ Ἰωσήπου καταπλαγέντες τὴν	ὁρμὴν	τοῦ πλήθους ἔφυγον πλὴν τεσσάρων
[2, 14]	Ὅ γε μὴν Κέστιος τὴν	ὁρμὴν	τοῦ πλήθους καταστείλας καὶ δοὺς
[2, 11]	τε εἰ μὴ κατάσχοι τὴν	ὁρμὴν	τῶν ἐπὶ τοὺς εὐπατρίδας λελυσσηκότων,
[2, 11]	τοὺς προάγοντας πρὶν γνῶναι τὴν	ὁρμὴν	τῶν στρατιωτῶν Κλαύδιον, εἰ μὴ
[2, 13]	δορυφόροις. Φθάνει δ' αὐτοῦ τὴν	ὁρμὴν	Φῆλιξ ὑπαντήσας μετὰ τῶν Ῥωμαικῶν
[2, 21]	τὴν εὔνοιαν, ἀνεῖργεν δὲ τὴν	ὁρμήν,	χειρώσασθαι συνέσει τοὺς ἐχθροὺς μᾶλλον
[2, 16]	τῆς ἀδελφῆς καὶ πολὺ τῆς	ὁρμῆς	αὐτῶν ἔπαυσεν τοῖς δακρύοις. Ἀνεβόων
[2, 15]	δῆμος ἄντικρυς ἐπιστραφεὶς εἶργεν τῆς	ὁρμῆς,	καὶ διαστάντες ἐπὶ τῶν τεγῶν
[2, 16]	ἀγριωτάτων θηρίων σφοδροτέρους, Ῥῆνον τῆς	ὁρμῆς	ὅρον ἔχουσιν καὶ Ῥωμαίων ὀκτὼ
[2, 19]	τὴν μάχην· μετὰ τοσαύτης γοῦν	ὁρμῆς	τοῖς Ῥωμαίοις προσέπεσον, ὡς διαρρῆξαι
[2, 17]	πᾶν ἐπ' αὐτοὺς τὸ πλῆθος	ὁρμῆσαν,	ἔφυγον ὅπη τις ἴσχυσεν, καὶ
[2, 9]	ἐκ τῆς χώρας λαὸς συνέρρευσεν.	Ὁρμήσαντες	δὲ πρὸς Πιλᾶτον εἰς Καισάρειαν
[2, 18]	τὰς οἰκίας καταφλέγειν. Οἱ δ'	ὁρμήσαντες	εἰς τὸ καλούμενον Δέλτα, συνῴκιστο
[2, 16]	ὁ δ' εἰς πρόδηλον ἀπώλειαν	ὁρμήσας	καὶ προσονειδίζεται. Πλὴν εἰ μή
[2, 2]	ἀνήχθη, διὰ τάχους ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ὁρμήσας	παραλαμβάνει τὰ βασίλεια καὶ μεταπεμπόμενος
[2, 16]	Αἰθιόπων καὶ τῆς εὐδαίμονος Ἀραβίας	ὅρμος	τε οὖσα τῆς Ἰνδικῆς, πεντήκοντα
[2, 16]	φίλοι, καλόν, ἕως ἔτι ἐν	ὅρμῳ	τὸ σκάφος προσκέπτεσθαι τὸν μέλλοντα
[2, 14]	τὴν εἴσοδον αὐτῶν θέμενος ἐπέθυεν	ὄρνεις.	Τοῦτο τοὺς Ἰουδαίους ἀνηκέστως παρώξυνεν
[2, 16]	θηρίων σφοδροτέρους, Ῥῆνον τῆς ὁρμῆς	ὅρον	ἔχουσιν καὶ Ῥωμαίων ὀκτὼ τάγμασιν
[2, 13]	ἐρημίας εἰς τὸ ἐλαιῶν καλούμενον	ὄρος	ἐκεῖθεν οἷός τε ἦν εἰς
[2, 20]	Σιγὼφ τό τε Ἰταβύριον καλούμενον	ὄρος	καὶ Ταριχέας καὶ Τιβεριάδα, πρὸς
[2, 18]	εἰς τὸ μεσαίτατον τῆς Γαλιλαίας	ὄρος,	ὃ κεῖται μὲν ἀντικρὺ τῆς
[2, 8]	Ταῖς δ' ἄλλαις ἡμέραις βόθρον	ὀρύσσοντες	βάθος ποδιαῖον τῇ σκαλίδι, τοιοῦτον
[2, 21]	κατεῖχεν· Ἐπεὶ δὲ τὸν Ἰώσηπον	ὁρῶν	αὐτοῦ σφόδρα> χαίροντα τῷ δραστηρίῳ
[2, 21]	τὸ φέρον τῷ κοινῷ βλάβην.	Ὁρῶν	δέ, ὦ Ταριχεᾶται, μάλιστα τὴν
[2, 21]	ἐπὶ τοῦ σκάφους ὁ Κλεῖτος	ὁρῶν	καὶ προθυμούμενον αὐτὸν ἐπιπηδᾶν ἐπὶ
[2, 20]	τεῖχος ἀναδείμασθαι χρημάτων τε εὐπόρους	ὁρῶν	ὄντας καὶ προθύμους ἐπὶ τὸν
[2, 20]	χρείᾳ διωκομένην, τὸ δ' εὐπειθὲς	ὁρῶν	περιγινόμενον ἐκ τοῦ πλήθους τῶν
[2, 18]	ἐξελθεῖν ἐθελήσαντας προέπεμψαν μέχρι τῶν	ὅρων.	(Συνέστη δὲ καὶ κατὰ τὴν
[2, 20]	ταῖς χρείαις αὐτόν τε τυραννικὸν	ὁρῶντες	καὶ τοὺς ὑπ' αὐτῷ ζηλωτὰς
[2, 19]	τάξιν διασπᾶν, τοὺς δὲ Ἰουδαίους	ὁρῶντες	κούφους καὶ πρὸς τὰς ἐπιδρομὰς
[2, 16]	αὐτοῖς τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν	ὁρῶντες,	φέρουσιν τὴν τοσαύτην μεταβολὴν καὶ
[2, 9]	αὐτοῦ διαγγέλλει τῷ Τιβερίῳ, καὶ	ὃς	ἀγανακτήσας εἵργνυσιν τὸν Ἀγρίππαν καὶ
[2, 16]	δή τινα τῶν χιλιάρχων Νεαπολιτανόν,	ὃς	ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρείας ὑποστρέφοντι περιτυχὼν
[2, 19]	δεξόμενοι τὸν Κέστιον ὡς εὐεργέτην.	Ὃς	εἰ βραχὺ τῇ πολιορκίᾳ προσελιπάρησεν,
[2, 3]	ὑψηλότατον τοῦ φρουρίου πύργον ἀναβάς,	ὃς	ἐκαλεῖτο Φασάηλος ἐπώνυμον ἔχων ἀδελφὸν
[2, 7]	δὲ Ἀλεξάνδρου γεγονυῖα τὸ πρῶτον,	ὃς	ἦν ἀδελφὸς Ἀρχελάου περὶ οὗ
[2, 12]	οἱ δυνατοὶ πρὸς Οὐμμίδιον Κουαδρᾶτον,	ὃς	ἦν ἡγεμὼν τῆς Συρίας, εἰς
[2, 12]	~(Μετὰ δὲ τὴν Ἡρώδου τελευτήν,	ὃς	ἦρχε τῆς Χαλκίδος, καθίστησιν Κλαύδιος
[2, 5]	Γάιον ἡγεμόνα τῶν αὐτοῦ φίλων,	ὃς	τούς τε ὑπαντιάσαντας τρέπεται καὶ
[2, 18]	ἀφηγήσασθαι καὶ τὸ Σίμωνος πάθος,	ὃς	υἱὸς μὲν ἦν Σαούλου τινὸς
[2, 17]	προσήκων τῷ Μαναήμῳ κατὰ γένος,	ὃς	ὕστερον ἐτυράννησεν τῆς Μασάδας. Αὐτόν
[2, 19]	δὲ καὶ τῶν ὑποζυγίων πλὴν	ὅσα	βέλη παρεκόμιζεν καὶ μηχανάς, τούτων
[2, 21]	διὰ τὴν τῆς βοῆς σύγχυσιν·	ὅσα	δ' ἂν κελεύσωσιν πάντα ποιήσειν,
[2, 7]	εἰληφέναι δῶρα καθ' ἑκάστην πόλιν	ὅσα	ζῶν Ἀλέξανδρος οὐκ ἔλαβεν. γελάσας
[2, 13]	αὐτῷ καὶ ἐκ Παιτίνης Ἀντωνία.	~(Ὅσα	μὲν οὖν Νέρων δι' ὑπερβολὴν
[2, 3]	περὶ τετρακόσια τάλαντα διήρπασαν, ὧν	ὅσα	μὴ διεκλάπη Σαβῖνος ἤθροισεν. (Ἰουδαίους
[2, 16]	ἱκέτευεν, τοῦ τε Νεαπολιτανοῦ κατεβόων	ὅσα	πάθοιεν ὑπὸ Φλώρου καὶ παρελθοῦσιν
[2, 20]	ἐν δὲ τῷ πονοῦντι συμπαθεῖν.	ὅσα	τε εἰς παράστασιν ψυχῆς ἢ
[2, 5]	διήρπασαν τάς τε προσόρους πάσας	ὅσαις	ἐπετύγχανον. Πυρὸς δὲ καὶ φόνου
[2, 18]	Ἕλληνας, καὶ τῶν ἡγεμόνων πολλοὺς	ὁσημέραι	παρ' ἀμφοῖν κολαζόντων ἡ στάσις
[2, 18]	ὁμοφύλων ἀμφοτέροις κατεχρήσατο· προιὼν γοῦν	ὁσημέραι	πολλοὺς μὲν ἀνῄρει τῶν πρὸς
[2, 15]	ἔφη, φρουρὰν δ' ἐγκαταλείψειν αὐτοῖς	ὅσην	ἂν ἀξιώσωσιν. Τῶν δὲ πάντα
[2, 18]	τοῦ δωδεκάτου τάγματος παραδοὺς δύναμιν	ὅσην	ἀρκέσειν πρὸς τὸ ἔθνος ὑπελάμβανεν.
[2, 21]	καὶ Βερνίκης ἐπίτροπον ἀφείλοντο πᾶσαν	ὅσην	ἦγεν ἀποσκευήν, ἐν ᾗ πολυτελεῖς
[2, 11]	ἔξω τῆς πόλεως· οὐ γὰρ	ὅσιον	διὰ τὴν αὐτῶν κακοβουλίαν ὁμοφύλῳ
[2, 1]	εἰ γὰρ παραλείποι τις, οὐχ	ὅσιος·	μεταλαμβάνει μὲν ἐσθῆτα λευκήν, πρόεισι
[2, 17]	διὰ τὴν θρησκείαν καὶ τῶν	ὁσίων	ἔργων ἔχουσιν ἐκεχειρίαν. ~(Τῆς δ'
[2, 3]	ἰδίοις ξίφεσιν τὸ πῦρ ἔφθανον·	ὅσοι	δὲ καθερπύσαντες ἀπὸ τῶν τειχῶν
[2, 22]	ὁ ἀρχιερεὺς καὶ τῶν δυνατῶν	ὅσοι	μὴ τὰ Ῥωμαίων ἐφρόνουν τό
[2, 6]	δὲ καὶ τοὺς Ἀρχελάου συγγενεῖς,	ὅσοι	πρὸς τοὺς κατηγόρους ἀφεστήκεσαν. (Τότε
[2, 21]	τῆς χώρας καὶ τῶν πλησίον	ὅσοις	ἐδόκει φορτικὸς ἐβλασφήμουν, προφέρειν τε
[2, 10]	ἀφέστηκεν ἑκατόν. Τοῦ δ' ἄστεος	ὅσον	ἀπὸ δύο σταδίων ὁ καλούμενος
[2, 21]	δὲ τοῖς καταλειφθεῖσιν, ἦσαν δ'	ὅσον	εἰς δισχιλίους Σύρων φυγάδες, ἀνέστελλεν
[2, 2]	τῷ ἱερῷ σεσωρεῦσθαι νεκρῶν πλῆθος,	ὅσον	οὐδ' ἂν ἀλλόφυλος ἐσώρευσεν πόλεμος
[2, 21]	τῷ μεγέθει τῆς δυνάμεως, φάσκων	ὅσον	οὐδέπω τύραννον ἐλεύσεσθαι τῆς μητροπόλεως,
[2, 17]	σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ πᾶν	ὅσον	τοῦ πλήθους εἰρήνην ἠγάπα τὴν
[2, 21]	τοσοῦτον ἀποσχὼν τῆς πόλεως ἐξ	ὅσου	συνιδεῖν οὐ ῥᾴδιον ἦν κενὰς
[2, 17]	εἰσπεσόντες ὅθεν οἱ στρατιῶται διέφυγον	ὅσους	τε αὐτῶν κατελάμβανον μὴ φθάσαντας
[2, 2]	δὲ τῷ δήμῳ πάντα κατανεύσας	ὅσων	ὡς παρὰ βασιλέως τυχεῖν ἠξίουν
[2, 16]	θείᾳ πεποιθότες ἢ ἀνθρωπίνῃ βοηθείᾳ·	ὅταν	δὲ τὴν παρ' ἀμφοῖν τὸ
[2, 16]	οὐκ ἐρεθίζειν χρὴ τὰς ἐξουσίας·	ὅταν	δὲ τῶν μικρῶν ἁμαρτημάτων τοὺς
[2, 10]	δὲ τὴν ὑελίνην ψάμμον, ἣν	ὅταν	ἐκκενώσῃ πολλὰ πλοῖα προσσχόντα, πάλιν
[2, 16]	τὰ δέοντα ποιεῖν πᾶς λόγος,	ὅταν	ᾖ τῶν ἀκουόντων πάντων ἡ>
[2, 16]	τοῦ μὴ δέξασθαι Ῥωμαίους ποιεῖν,	ὅτε	ἐπέβαινεν τῆς χώρας Πομπήιος. Ἀλλ'
[2, 17]	ἑκατέρων τῶν κλιμάτων· ἔστιν δ'	ὅτε	καὶ κατὰ λόχους ἐκτρέχοντες συστάδην
[2, 17]	ὡς ὁριζομένης ἀπανθρωπίας, περιορᾶν δ'	ὅτε	Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Καῖσαρ ἔκσπονδος
[2, 1]	νεωτερίζειν προῃρημένων ἤρξαντο ἰδίου πένθους,	ὅτε	τὸ κοινὸν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ
[2, 2]	αὐτόν ποτε ἀξιῶσαι βασιλικῆς ἢ	ὅτε	χεῖρον τὴν ψυχὴν κάμνων τοῦ
[2, 2]	διὰ τοῦτο μάλιστα εἶναι κυρίαν,	ὅτι	βεβαιωτὴν ἐν αὐτῇ Καίσαρα καθίστατο
[2, 11]	ἡγεμονικῆς κλήσεως ἐπικίνδυνον εἶναι· ἔπειθ'	ὅτι	διοικήσει τὴν ἀρχὴν ὥσπερ ἀγαθὸς
[2, 5]	Ἡρώδῃ κατὰ γένος, κολάσαι προσέταξεν,	ὅτι	κατ' οἰκείου βασιλέως ἐστρατεύσαντο. Οὔαρος
[2, 21]	προσκεψάμενοι τοῦ Ἰωσήπου τὴν διάνοιαν,	ὅτι	μέλλοι τὸν πόνον αὐτῶν τοῖς
[2, 12]	ἐκέλευσεν ἀνάγεσθαι πρὸς αὐτόν, ἐπικαλῶν	ὅτι	μὴ διώξαντες τοὺς λῃστὰς συλλάβοιεν.
[2, 17]	ἐμπείρους τῶν πατρίων ἱερεῖς ἀφηγουμένους,	ὅτι	πάντες οἱ πρόγονοι τὰς παρὰ
[2, 16]	ἡσυχία γένηται. Οἶδα μὲν οὖν	ὅτι	πολλοὶ τὰς ἐκ τῶν ἐπιτρόπων
[2, 11]	ἔπεμψεν τὸν Ἀγρίππαν ἀπαγγελοῦντα αὐτοῖς	ὅτι	προδοῦναι μὲν τοὺς εἰς αὐτὸν
[2, 11]	ἀναπέμπει δηλοῦντα τὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν,	ὅτι	πρῶτον μὲν ἄκων ὑπὸ τῶν
[2, 17]	ἐπὶ Κυρινίου ποτὲ Ἰουδαίους ὀνειδίσας	ὅτι	Ῥωμαίοις ὑπετάσσοντο μετὰ τὸν θεόν,
[2, 20]	ἑαυτὸν εὐνοίας τῶν ἐπιχωρίων, εἰδὼς	ὅτι	ταύτῃ πλεῖστα κατορθώσει, κἂν τἆλλα
[2, 10]	καὶ τὰς ἱκεσίας τοῦ ἔθνους,	ὅτι	τε, εἰ μὴ βούλεται πρὸς
[2, 11]	τὸ κινδύνευμα τῆς πράξεως ἐδήλωσεν,	ὅτι	τε εἰ μὴ κατάσχοι τὴν
[2, 20]	κἂν τἆλλα διαμαρτάνῃ. Συνιδὼν δὲ	ὅτι	τοὺς μὲν δυνατοὺς οἰκειώσεται μεταδιδοὺς
[2, 10]	ὁ Γάιος, ἀπειλῶν Πετρωνίῳ θάνατον,	ὅτι	τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ βραδὺς ὑπηρέτης
[2, 16]	πάτριον νόμον οὐκ οἶδ' ὑπὲρ	ὅτου	λοιπὸν ποιήσεσθε τὸν ἀγῶνα· σπουδὴ
[2, 6]	τὰς Ἡρώδου παρανομίας πρῶτον διεξῄεσαν,	οὐ	βασιλέα λέγοντες ἀλλὰ τῶν πώποτε
[2, 13]	γε τὴν πόλιν Ἑλλήνων ἔφασαν·	οὐ	γὰρ ἂν ἀνδριάντας καὶ ναοὺς
[2, 21]	ὁμοίως καὶ τὰς ἄλλας πόλεις·	οὐ	γὰρ ἀπορήσειν χρημάτων, ἐὰν ὁμονοῶσιν
[2, 16]	πάλιν καὶ τελέσετε τὴν εἰσφοράν·	οὐ	γὰρ δή γε Φλώρου τὸ
[2, 8]	παρέξειν, μάλιστα δὲ τοῖς κρατοῦσιν·	οὐ	γὰρ δίχα θεοῦ περιγενέσθαι τινὶ
[2, 16]	καὶ ταύτης ἐζήτησάν τι πλέον·	οὐ	γὰρ ἐξήρκεσεν αὐτοῖς ὅλος Εὐφράτης
[2, 16]	κατὰ τὰς ἄλλας κατοικούντων πόλεις·	οὐ	γὰρ ἔστιν ἐπὶ τῆς οἰκουμένης
[2, 12]	μὴ περιιδεῖν ἀτιμώρητον. Ὁ δέ,	οὐ	γὰρ ἠρέμει τὸ πλῆθος, εἰ
[2, 21]	ἀγνοεῖν ἔφη τίνων ἀξιοῦσιν τυχεῖν·	οὐ	γὰρ κατακούειν διὰ τὴν τῆς
[2, 11]	πολέμῳ χωρίον ἔξω τῆς πόλεως·	οὐ	γὰρ ὅσιον διὰ τὴν αὐτῶν
[2, 18]	θνήσκωμεν ὡς ἐναγεῖς χερσὶν ἰδίαις·	οὐ	γὰρ πρέπον ἐν ταῖς τῶν
[2, 2]	τῶν ὅλων παραχωρεῖν τῆς ἐξουσίας	οὐ	δή που περὶ κληρονόμου κρίσιν
[2, 16]	οἰκείαν εὐδαιμονίαν. Καὶ τοῦθ' ὑπομένουσιν	οὐ	διὰ φρονημάτων μαλακίαν οὐδὲ δι'
[2, 17]	ἐθνῶν δωρεάς, Καὶ οὐ μόνον	οὐ	διακεκωλυκέναι θυσίας τινῶν, τοῦτο μὲν
[2, 16]	αἱ πεντακόσιαι τῆς Ἀσίας πόλεις;	οὐ	δίχα φρουρᾶς ἕνα προσκυνοῦσιν ἡγεμόνα
[2, 16]	μέχρι Δαλματίας ἀποτεμνομένην Ἴστρῳ κατοικοῦντες,	οὐ	δυσὶν μόνοις τάγμασιν ὑπείκουσιν, μεθ'
[2, 10]	τι δείκηλον, οὐχ ὅπως ἀνδρός,	οὐ	κατὰ τὸν ναὸν μόνον ἀλλ'
[2, 17]	ὅλης στάσεως διόρθωσιν· οἱ δ'	οὐ	καταλῦσαι τὸν πόλεμον σπεύδοντες, ἀλλ'
[2, 19]	διώκοντες μέχρι Ἀντιπατρίδος. Ἔπειθ' ὡς	οὐ	κατελάμβανον, ὑποστρέφοντες τάς τε μηχανὰς
[2, 11]	αὖθις δ' ὡς ἀποστροφὴ σωτήριος	οὐ	κατεφαίνετο, τὴν τῶν στρατιωτῶν ὁδὸν
[2, 16]	οὐ περισκέψεσθε τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν;	οὐ	μετρήσετε τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν; οὐ
[2, 21]	Ἱεροσόλυμα. Πρὸς οὓς ὁ δῆμος	οὐ	μετρίως ἠγανάκτησεν καὶ σὺν αὐτοῖς
[2, 18]	τὸ Ἰουδαικόν, ἐτέλουν τὰς ἐντολάς,	οὐ	μὴν ἀναιμωτί· συστραφέντες γὰρ οἱ
[2, 1]	δεινοῦ γεγονότος ἐτρέποντο πρὸς θυσίαν·	οὐ	μὴν Ἀρχελάῳ δίχα φόνου καθεκτὸν
[2, 21]	μετακαλεῖν αὐτὸν ἀπὸ τῆς στρατηγίας.	Οὐ	μὴν ἠξίουν ἀποχρήσειν τὸ δόγμα·
[2, 18]	ἁλισκομένων ἀνδρῶν φόνος ἦν ἄπειρος.	(Οὐ	μὴν οἱ Σύροι τῶν Ἰουδαίων
[2, 2]	ἀναλογισμοὺς τάς τε ἄκρας παραλαμβάνειν.	Οὐ	μὴν οἱ φύλακες τῶν Ἀρχελάου
[2, 16]	δρᾶσαι λέγων ἐκείνους ἃ πεπόνθεσαν.	Οὐ	μὴν οὐδ' οἱ τῶν Ἱεροσολύμων
[2, 18]	Ἀλέξανδρος ὁ τῆς πόλεως ἡγεμών.	Οὐ	μὴν οὗτός γε ἀπὸ τῶν
[2, 13]	συλλαμβάνοντες ἐκόλαζον μάστιξι καὶ δεσμοῖς.	Οὐ	μὴν τὰ πάθη τῶν συλλαμβανομένων
[2, 2]	ἄξιος εἴη τῆς πατρῴας διαδοχῆς,	οὐ	μήν τι βέβαιον ἀπεφήνατο. Διαλύσας
[2, 8]	τὰ σώματα καὶ τὴν ὕλην	οὐ	μόνιμον αὐτῶν, τὰς δὲ ψυχὰς
[2, 18]	ὄλεθρον ἐκ Λιβύης· ἐπέτρεψεν δὲ	οὐ	μόνον ἀναιρεῖν, ἀλλὰ καὶ τὰς
[2, 8]	ἔργων ἐφάπτεσθαι διαφορώτατα Ἰουδαίων ἁπάντων·	οὐ	μόνον γὰρ τροφὰς ἑαυτοῖς πρὸ
[2, 15]	ἐλύσσησεν καὶ κατὰ τῆς βασιλίδος·	οὐ	μόνον γοῦν ἐν ὄμμασιν αὐτῆς
[2, 14]	δὲ ἥντινα κακουργίας ἰδέαν παρέλειπεν.	Οὐ	μόνον γοῦν ἐν τοῖς πολιτικοῖς
[2, 14]	ἐπιθυμίᾳ κέρδους προσλαβόντες ἡγεμονικὴν παρακέλευσιν	οὐ	μόνον ἐφ' ὃν ἐπέμφθησαν τόπον
[2, 1]	ἤδη βασιλέα· φείδεσθαί γε μὴν	οὐ	μόνον ἔφη τῆς ἐξουσίας ἐπὶ
[2, 7]	κατὰ μνήμην τῶν πάλαι διαφορῶν	οὐ	μόνον Ἰουδαίοις ἀλλὰ καὶ Σαμαρεῦσι
[2, 18]	ἐν ταῖς πόλεσιν λαμβανομένους ἀπέσφαττον	οὐ	μόνον κατὰ μῖσος, ὡς πρότερον,
[2, 17]	τῶν ἔξωθεν ἐθνῶν δωρεάς, Καὶ	οὐ	μόνον οὐ διακεκωλυκέναι θυσίας τινῶν,
[2, 6]	μακαρίζεσθαι τοὺς ἀπολωλότας· βεβασανικέναι γὰρ	οὐ	μόνον τὰ σώματα τῶν ὑποτεταγμένων
[2, 22]	συστησάμενος ἐφ' ἁρπαγὰς ἐτράπετο καὶ	οὐ	μόνον τὰς οἰκίας ἐσπάρασσεν τῶν
[2, 20]	στρατευόμενοι, τοὺς δὲ οἴκοθεν φαύλους	οὐ	μόνον τοῖς ἐπιοῦσιν ἐχθροῖς ἀλλὰ
[2, 3]	τὰ βασιλικὰ χρήματα διηρεύνα, πεποιθὼς	οὐ	μόνον τοῖς ὑπὸ Οὐάρου καταλειφθεῖσι
[2, 2]	ἀκοῶν, ὃν δικαστὴν τῆς διαδοχῆς	οὐ	περιέμεινεν, εἴ γε μετὰ τὴν
[2, 7]	τολμηρά, τὸν ἐμὸν ᾑρημένη. Πλὴν	οὐ	περιόψομαι τὴν ὕβριν, ἀπολήψομαι δέ
[2, 16]	Ἄραβας οἴεσθε κινεῖν τὸν πόλεμον;	οὐ	περισκέψεσθε τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; οὐ
[2, 21]	καὶ τριακόσια, καὶ ναῦται τεσσάρων	οὐ	πλείους ἦσαν ἐν ἑκάστῳ, διὰ
[2, 21]	οἱ φίλοι, τὴν δ' αἰτίαν	οὐ	προεδήλουν ἅτε δὴ λάθρα τῶν
[2, 21]	Ταῦθ' ὁ μὲν δῆμος προειδὼς	οὐ	προσεῖχεν, οἱ δυνατοὶ δὲ κατὰ
[2, 8]	ὥσπερ ἴδια, καὶ πρὸς οὓς	οὐ	πρότερον εἶδον εἰσίασιν ὡς συνηθεστάτους·
[2, 21]	τῆς πόλεως ἐξ ὅσου συνιδεῖν	οὐ	ῥᾴδιον ἦν κενὰς τὰς ἁλιάδας
[2, 16]	ἔπαυσεν τοῖς δακρύοις. Ἀνεβόων δὲ	οὐ	Ῥωμαίοις, ἀλλὰ Φλώρῳ δι' ἃ
[2, 5]	δὲ τοὺς μὲν Ἄραβας εὑρὼν	οὐ	συμμάχων ἦθος ἔχοντας, ἀλλ' ἰδίῳ
[2, 10]	τὸ πρόσταγμα. Ταύταις ταῖς ἐπιστολαῖς	οὐ	σφόδρα μετρίως ἀντέγραψεν ὁ Γάιος,
[2, 16]	οὐ μετρήσετε τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν;	οὐ	τὰ μὲν ἡμέτερα καὶ τῶν
[2, 2]	πολεμίους γὰρ γεγονέναι τοὺς ἀνῃρημένους	οὐ	τῆς βασιλείας μόνον ἀλλὰ καὶ
[2, 16]	δεδοικότων σχεῖν. Ὁ δὲ κίνδυνος	οὐ	τῶν ἐνθάδε μόνον, ἀλλὰ καὶ
[2, 2]	ἑαυτῷ τὸ σῶμα, καὶ ποιῶν	οὐ	τῶν πραγμάτων ἀλλὰ τῶν ὀνομάτων
[2, 16]	ἔπειτα ἀφιστάμενος, αὐθάδης δοῦλός ἐστιν,	οὐ	φιλελεύθερος. Τότε τοιγαροῦν ἐχρῆν πάνθ'
[2, 17]	καὶ λόγον ἀλλήλοις δόντες, ὡς	οὐ	χρὴ Ῥωμαίων ἀποστάντας δι' ἐλευθερίας
[2, 17]	πόλιν τηλικούτῳ μιάσματι πεφυρμένην, ἐξ	οὗ	δαιμόνιόν τι μήνιμα προσδοκᾶν εἰκὸς
[2, 14]	Ἰουδαῖοι, συναγωγὴν ἔχοντες παρὰ χωρίον,	οὗ	δεσπότης ἦν τις Ἕλλην Καισαρεύς,
[2, 7]	κατὰ τὴν βασιλείαν ἐπιστάμενος, ὑφ'	οὗ	διδαχθεὶς ἔλεγεν, ὡς οἱ πεμφθέντες
[2, 7]	ὃς ἦν ἀδελφὸς Ἀρχελάου περὶ	οὗ	διέξιμεν, υἱὸς δὲ Ἡρώδου τοῦ
[2, 12]	ἐπιτροπὴν ἀπὸ Ἀλεξάνδρου Κουμανός, ἐφ'	οὗ	θόρυβοί τε ἤρξαντο καὶ φθορὰ
[2, 7]	δὲ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως, ὑφ'	οὗ	καὶ ἀνῃρέθη, καθάπερ δεδηλώκαμεν. Μετὰ
[2, 11]	δὲ ἐκ τῆς αὐτῆς Ἀγρίππαν.	Οὗ	παντάπασιν ὄντος νηπίου πάλιν τὰς
[2, 7]	συνῴκησεν Ἰόβᾳ τῷ βασιλεύοντι Λιβύης,	οὗ	τελευτήσαντος ἐπανελθοῦσαν αὐτὴν καὶ χηρεύουσαν
[2, 9]	Ἡρώδης ἧκεν πρὸς Γάιον, ὑφ'	οὗ	τῆς πλεονεξίας ἐπιτιμᾶται φυγῇ εἰς
[2, 18]	τὸ Ἰουδαικὸν τοῖς ἐπιχωρίοις ἀφ'	οὗ	χρησάμενος προθυμοτάτοις κατὰ τῶν Αἰγυπτίων
[2, 3]	συνεχεῖς μὲν ἀγγέλους ἔπεμπεν πρὸς	Οὔαρον	ἐπαμύνειν ἐν τάχει δεόμενος ὡς
[2, 3]	Ἰουδαίων ἀποστάσεως, ἣν προιδόμενος ὁ	Οὔαρος,	ἀνέβη γὰρ μετὰ τὸν Ἀρχελάου
[2, 5]	προεξῆλθεν τῆς πόλεως ἐπὶ θάλασσαν.	Οὔαρος	δὲ κατὰ μοῖραν τῆς στρατιᾶς
[2, 5]	Ἀχιάβου συμβουλεύσαντος σφᾶς αὐτοὺς παρέδοσαν,	Οὔαρος	δὲ τῷ πλήθει μὲν ἠφίει
[2, 5]	δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως αὐτὸς	Οὔαρος	εἰς Σαμάρειαν ἐλάσας τῆς μὲν
[2, 5]	ὅτι κατ' οἰκείου βασιλέως ἐστρατεύσαντο.	Οὔαρος	μὲν οὖν τοῦτον τὸν τρόπον
[2, 2]	Τοῦτον ἐπέσχεν προσωτέρω χωρεῖν ἐπελθὼν	Οὔαρος,	ὃν διὰ Πτολεμαίου πολλὰ δεηθεὶς
[2, 3]	ἅμα δὲ καὶ τὴν ἀπὸ	Οὐάρου	βοήθειαν ἐλπίζων διέτριβεν τὴν πολιορκίαν.
[2, 12]	τε Λυσανίου βασιλείαν καὶ τὴν	Οὐάρου	γενομένην τετραρχίαν. Αὐτὸς δὲ διοικήσας
[2, 3]	Ἀρχελάου μήτηρ Μαλθακὴ νοσήσασα, παρὰ	Οὐάρου	δ' ἐκομίσθησαν ἐκ Συρίας ἐπιστολαὶ
[2, 5]	καὶ Ἀμμαοῦς φυγόντων τῶν οἰκητόρων,	Οὐάρου	δι' ὀργὴν τῶν περὶ Ἄρειον
[2, 6]	Ἀρχελάου, προπεμφθεὶς κατ' εὔνοιαν ὑπὸ	Οὐάρου	δυοῖν ἕνεκα, Ἀρχελάῳ τε συναγωνίσασθαι,
[2, 2]	προαναγνοὺς δὲ καὶ τὰ παρὰ	Οὐάρου	καὶ Σαβίνου περὶ τούτων ἐπεσταλμένα,
[2, 3]	πεποιθὼς οὐ μόνον τοῖς ὑπὸ	Οὐάρου	καταλειφθεῖσι στρατιώταις, ἀλλὰ καὶ πλήθει
[2, 6]	οἳ πρὸ τῆς ἀποστάσεως ἐπιτρέψαντος	Οὐάρου	πρέσβεις ἐξεληλύθεσαν περὶ τῆς τοῦ
[2, 5]	πολέμου τὴν Ἰουδαίαν πᾶσαν ἐνεπίμπλασαν.	~(Οὐάρῳ	δὲ δεξαμένῳ τὰ παρὰ Σαβίνου
[2, 5]	οὐδ' εἰς ὄψιν ὑπομείνας ἐλθεῖν	Οὐάρῳ	προεξῆλθεν τῆς πόλεως ἐπὶ θάλασσαν.
[2, 2]	μετεπέμψατο. Τότε μὲν οὖν Σαβῖνος	Οὐάρῳ	χαριζόμενος οὔτ' ἐπὶ τὰς ἄκρας
[2, 2]	ἱερῷ σεσωρεῦσθαι νεκρῶν πλῆθος, ὅσον	οὐδ'	ἂν ἀλλόφυλος ἐσώρευσεν πόλεμος ἐπελθὼν
[2, 17]	ἱερὸν καὶ τὴν μητρόπολιν, ἀλλ'	οὐδ'	ἑαυτῷ λυσιτελήσειν τὴν ταραχὴν ἐπιστάμενος,
[2, 5]	τρόπον κεκοσμημένοι· Σαβῖνος μὲν γὰρ	οὐδ'	εἰς ὄψιν ὑπομείνας ἐλθεῖν Οὐάρῳ
[2, 3]	τοῖς πολεμίοις· δι' ἔκπληξιν γὰρ	οὐδ'	εἰς τοὺς σφετέρους καταβαίνειν ἐθάρρει.
[2, 16]	ἐκείνους ἃ πεπόνθεσαν. Οὐ μὴν	οὐδ'	οἱ τῶν Ἱεροσολύμων ἄρχοντες ἐσίγησαν,
[2, 16]	ἔθνη; Παρ' οἷς πρὶν μὲν	οὐδ'	οἰκεῖος ἐγιγνώσκετο δεσπότης, νῦν δὲ
[2, 2]	ἀκρατὴς ἦν ὑγιαίνοντος λογισμοῦ καὶ	οὐδ'	ὃν ἔγραφεν ἐν ταῖς ἐπιδιαθήκαις
[2, 16]	οἱ ἀφ' ἑσπέρας ἐπιβλέπουσιν· ἀλλ'	οὐδὲ	ἀκούειν ταχέως τὰ ἐντεῦθεν ἐκεῖ
[2, 8]	οὐδὲ σκεῦός τι μετακινῆσαι θαρροῦσιν	οὐδὲ	ἀποπατεῖν. Ταῖς δ' ἄλλαις ἡμέραις
[2, 16]	δὲ Ἰουδαίους εἰς πόλεμον ἐκριπισθέντας	οὐδὲ	αὐτῷ λυσιτελὲς κατεφαίνετο. Προσκαλεσάμενος δὲ
[2, 1]	τὰς διαθήκας τῶν ὅλων δεσπότης·	Οὐδὲ	γὰρ ἐν Ἱεριχοῦντι τῆς στρατιᾶς
[2, 16]	πρὸς οὓς αἱρεῖσθε τὸν πόλεμον·	οὐδὲ	γὰρ ἐξ ἐντολῆς ἥκει τις
[2, 14]	ἀριθμὸς σὺν γυναιξὶν καὶ τέκνοις,	οὐδὲ	γὰρ νηπίων ἀπέσχοντο, περὶ τριάκοντα
[2, 16]	δὲ πᾶν ὑμῶν τὸ φῦλον·	οὐδὲ	γὰρ περιλειφθέντες φυγῆς εὑρήσετε τόπον
[2, 21]	βασιλικοὶ παρελθεῖν εἰς τὴν πόλιν·	οὐδὲ	γὰρ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἐνεργὸν
[2, 16]	ἥκει τις πονηρὸς ἀπ' ἐκείνων,	οὐδέ	γε τοὺς ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν
[2, 16]	τε Λουσιτανῶν καὶ Καντάβρων ἀρειμάνια	οὐδὲ	γείτων ὠκεανὸς φοβερὰν καὶ τοῖς
[2, 16]	ὑπομένουσιν οὐ διὰ φρονημάτων μαλακίαν	οὐδὲ	δι' ἀγένειαν, οἵ γε διήνεγκαν
[2, 10]	κατὰ τὸν ναὸν μόνον ἀλλ'	οὐδὲ	ἐν εἰκαίῳ τινὶ τόπῳ τῆς
[2, 16]	τρίτην τῆς οἰκουμένης μοῖραν, ἧς	οὐδὲ	ἐξαριθμήσασθαι τὰ ἔθνη ῥᾴδιον, ὁριζομένην
[2, 8]	καὶ θαυμάσιον αὐτοῖς τὸ κοινωνικόν,	οὐδὲ	ἔστιν εὑρεῖν κτήσει τινὰ παρ'
[2, 10]	πάτριον ἔθος προτεινομένων καὶ ὡς	οὐδὲ	θεοῦ τι δείκηλον, οὐχ ὅπως
[2, 16]	ὀλίγου δεῖν πλείους ἔχουσι πόλεις.	Οὐδὲ	Ἴβηρσιν ὁ γεωργούμενος χρυσὸς εἰς
[2, 4]	καὶ τοὺς βασιλικούς, διέφευγεν δὲ	οὐδὲ	Ἰουδαίων εἴ τις εἰς χεῖρας
[2, 16]	οὔπω Ῥωμαῖοι πάντες ἀδικοῦσιν ὑμᾶς	οὐδὲ	Καῖσαρ, πρὸς οὓς αἱρεῖσθε τὸν
[2, 8]	ἀσυνήθων, οὐδέτερον ὑπέμειναν παθεῖν, ἀλλ'	οὐδὲ	κολακεῦσαί ποτε τοὺς αἰκιζομένους ἢ
[2, 14]	Γάλλος ἦν διέπων τὴν ἐπαρχίαν,	οὐδὲ	πρεσβεύσασθαί τις πρὸς αὐτὸν ἐτόλμησεν
[2, 15]	πλήθει τῶν ἐπιβαινόντων ἠφανίζοντο, καὶ	οὐδὲ	πρὸς ταφήν τις γνώριμος τοῖς
[2, 17]	δὲ οὐδεὶς τῶν νεωτεριζόντων, ἀλλ'	οὐδὲ	προσίεσαν οἱ λῃστρικοὶ καὶ τὴν
[2, 8]	ἐναύοιεν ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ἀλλ'	οὐδὲ	σκεῦός τι μετακινῆσαι θαρροῦσιν οὐδὲ
[2, 19]	ὁδεύειν. (Ἔνθα δὴ κατιδὼν Ἀγρίππας	οὐδὲ	τὰ Ῥωμαίων ἀκίνδυνα πλήθους ἀπείρου
[2, 20]	ὑποτάσσεσθαι τοῖς στρατηγοῖς. Ἠμέλουν δὲ	οὐδὲ	τῆς ἄλλης χώρας, ἀλλ' εἰς
[2, 8]	ὅρκοις καὶ τοῖς ἔθεσιν ἐνδεδεμένος	οὐδὲ	τῆς παρὰ τοῖς ἄλλοις τροφῆς
[2, 18]	ἐσωρεύθησαν νεκρῶν, περιελείφθη δ' ἂν	οὐδὲ	τὸ λοιπόν, εἰ μὴ πρὸς
[2, 14]	καὶ διήρπαζεν τὰς ἑκάστων οὐσίας,	οὐδὲ	τὸ πᾶν ἔθνος ἐβάρει ταῖς
[2, 16]	ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἐξήρκεσεν πόλεμον	οὐδὲ	τὸ τοσοῦτον ἀπὸ Ῥωμαίων γῆς
[2, 13]	δὲ πόρρωθεν τοὺς διαφόρους, καὶ	οὐδὲ	τοῖς φίλοις προσιοῦσιν πίστις ἦν,
[2, 16]	ὅλος Εὐφράτης ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν	οὐδὲ	τῶν προσαρκτίων ὁ Ἴστρος ἥ
[2, 17]	δ' ἔνδον πρὸς ἐκδρομὴν μὲν	οὐδεὶς	ἐθάρρει διὰ τὸ πλῆθος τῶν
[2, 3]	συνάπτουσιν, ἐν ᾗ μέχρι μὲν	οὐδεὶς	καθύπερθεν ἐπήμυνεν περιῆσαν ἐμπειρίᾳ πολέμου
[2, 14]	τῶν καταλαμβανομένων, τρόπος τε ἁρπαγῆς	οὐδεὶς	παρελείπετο, καὶ πολλοὺς τῶν μετρίων
[2, 17]	ἀλλογενῶν θυσίας ἀπεδέχοντο. Προσεῖχεν δὲ	οὐδεὶς	τῶν νεωτεριζόντων, ἀλλ' οὐδὲ προσίεσαν
[2, 19]	τοὺς στρατιώτας καὶ καταγνοὺς ἐπ'	οὐδεμιᾷ	πληγῇ τῶν ἐλπίδων παραλογώτατα ἀπὸ
[2, 5]	πρὸς τὰς ἁρπαγὰς τῶν Ἀράβων	οὐδὲν	ἀντεῖχεν. Κατεφλέγη δὲ καὶ Ἀμμαοῦς
[2, 17]	καὶ προῃρημένος ἐξάπτειν τὸν πόλεμον	οὐδὲν	ἀπεκρίνατο τοῖς πρεσβευταῖς· Ἀγρίππας δὲ
[2, 21]	Προειλήφεσαν γὰρ ἐκ τοῦ σχήματος	οὐδὲν	αὐτὸν ἀρνήσεσθαι τῶν ὑπονοηθέντων, ἀλλ'
[2, 9]	ὡς πεπατημένων αὐτοῖς τῶν νόμων,	οὐδὲν	γὰρ ἀξιοῦσιν ἐν τῇ πόλει
[2, 8]	παντάπασιν ἢ δαπανηθῆναι τῷ χρόνῳ.	Οὐδὲν	δ' ἐν ἀλλήλοις οὔτ' ἀγοράζουσιν
[2, 16]	αἰδοῦς ὑμᾶς βλάπτειν πορθοῦσι φανερῶς.	Οὐδὲν	δὲ οὕτως τὰς πληγὰς ὡς
[2, 14]	γὰρ τοσούτῳ πλήθει θαυμαστὸν μὲν	οὐδὲν	εἶναί τινας θρασυτέρους καὶ δι'
[2, 19]	δισχιλίους. ~(Γάλλος μὲν οὖν ὡς	οὐδὲν	ἔτι ἑώρα κατὰ τὴν Γαλιλαίαν
[2, 18]	ἔμοιγε δοκεῖν οἴκτῳ πρὸς οὓς	οὐδὲν	ἑώρων νεωτερίζοντας. Γερασηνοί τε οὔτε
[2, 13]	ταῖς γνώμαις δὲ ἀσεβέστερον, ὅπερ	οὐδὲν	ἧττον τῶν σφαγέων τὴν εὐδαιμονίαν
[2, 8]	Διὸ καὶ ποιοῦνται τὰς ἀποδημίας	οὐδὲν	μὲν ὅλως ἐπικομιζόμενοι, διὰ δὲ
[2, 5]	αἰτίας τῆς ἀποστάσεως, αὐτοὶ μὲν	οὐδὲν	παρακινῆσαι λέγοντες, διὰ δὲ τὴν
[2, 8]	δ' οὗτος σοφιστὴς ἰδίας αἱρέσεως	οὐδὲν	τοῖς ἄλλοις προσεοικώς. (Τρία γὰρ
[2, 16]	ἢ ποταμοῖς ἢ ἕλεσιν. Ἀλλ'	οὐδὲν	τούτων ἰσχυρότερον εὑρέθη τῆς Ῥωμαίων
[2, 16]	ἡγεμονίας παρέχουσιν ἑτοίμους τὰς εἰσφοράς,	οὐδὲν	τῶν ἐπιταγμάτων ὥσπερ ὑμεῖς ὕβριν
[2, 16]	καὶ πατρίδα τὴν κοινήν, ὡς	οὐδὲν	τῶν σωτηρίων ὑμῖν καθυφηκάμην, ὑμεῖς
[2, 8]	πρὶν γὰρ ἀνασχεῖν τὸν ἥλιον	οὐδὲν	φθέγγονται τῶν βεβήλων, πατρίους δέ
[2, 18]	ἄλσος, σπασάμενος τὸ ξίφος ἐπ'	οὐδένα	μὲν ὥρμησεν τῶν πολεμίων, καὶ
[2, 21]	ὀργήν, ὁ Ἰώσηπος ἀνελεῖν μὲν	οὐδένα	προῄρητο, Ληουὶν δέ τινα τῶν
[2, 8]	παραλαμβάνεται δὲ εἰς τὰς συμβιώσεις	οὐδέπω.	Μετὰ γὰρ τὴν τῆς καρτερίας
[2, 21]	μεγέθει τῆς δυνάμεως, φάσκων ὅσον	οὐδέπω	τύραννον ἐλεύσεσθαι τῆς μητροπόλεως, εἰ
[2, 17]	συχνὸς ἀμφοτέρων φόνος ἐγίνετο, καὶ	οὐδέτεροι	τοῦ καταληφθέντος μέρους εἶκον. (Τῇ
[2, 6]	τούτου συγγενῶν οἱ φίλοι παρ'	οὐδετέροις,	συμπαρίστασθαι μὲν Ἀρχελάῳ διὰ μῖσος
[2, 8]	ἢ φάγωσίν τι τῶν ἀσυνήθων,	οὐδέτερον	ὑπέμειναν παθεῖν, ἀλλ' οὐδὲ κολακεῦσαί
[2, 16]	μέχρι τῆς διψάδος ἐκτεταμένον φῦλον,	οὔθ'	αἱ φοβεραὶ καὶ τοῖς ἀκούουσιν
[2, 16]	εἰσφορᾶς τεκμήρασθαι, τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν	οὐκ	ἀδοξεῖ, καίτοι πηλίκον ἀποστάσεως κέντρον
[2, 21]	αὐτῶν ἀναρπάσαι σπεύδουσιν καὶ κλείειν	οὐκ	αἰδοῦνται τὴν πόλιν αὐτῷ τῷ
[2, 16]	ἀπῳκισμένων ἓν τάγμα. Τίς ὑμῶν	οὐκ	ἀκοῇ παρείληφεν τὸ Γερμανῶν πλῆθος;
[2, 18]	διελαύνει τῷ ξίφει, μεθ' ὃν	οὐκ	ἄκουσαν τὴν μητέρα κἀπὶ τούτοις
[2, 8]	ἐν καλῷ· δέκα γοῦν συγκαθεζομένων	οὐκ	ἂν λαλήσειέν τις ἀκόντων τῶν
[2, 18]	συνιδὼν ὡς χωρὶς μεγάλης συμφορᾶς	οὐκ	ἂν παύσαιντο νεωτερίζοντες, ἐπαφίησιν αὐτοῖς
[2, 8]	καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ διαδοχὴν	οὐκ	ἀναιροῦντες, τὰς δὲ τῶν γυναικῶν
[2, 14]	καθάπερ ἀκλήρῳ καὶ ταλαιπώρῳ. Τούτοις	οὐκ	ἀνετράπη τὴν φιλαργυρίαν, ἀλλ' ἐπὶ
[2, 1]	αἴτιον διὰ τὸ πλῆθος ἑστιᾶν	οὐκ	ἄνευ ἀνάγκης· εἰ γὰρ παραλείποι
[2, 16]	μοῖραν ὀλίγην τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως	οὐκ	ἀντέσχον· ὑμεῖς δὲ οἱ τὸ
[2, 14]	μέγεθος τῶν ἐξ αὐτοῦ συμφορῶν	οὐκ	ἀξίαν ἔσχεν πρόφασιν· οἱ γὰρ
[2, 7]	Λιβύην σοι γάμος, σὺ δὲ	οὐκ	ἀρκεσθεῖσα τούτῳ πάλιν ἐπὶ τὴν
[2, 18]	μὲν ἦν Σαούλου τινὸς τῶν	οὐκ	ἀσήμων, ῥώμῃ δὲ σώματος καὶ
[2, 10]	ὑμᾶς ὁ πέμψας με καὶ	οὐκ	ἐγώ· Καὶ γὰρ αὐτός, ὥσπερ
[2, 11]	προσέρρει, καὶ τοῖς χρήμασιν αὐτὸς	οὐκ	εἰς μακρὰν κατεχρήσατο· τηλικοῦτον γὰρ
[2, 16]	Ῥωμαίους κρατήσαντας ὑμῶν μετριάσειν, ἀλλ'	οὐκ	εἰς ὑπόδειγμα τῶν ἄλλων ἐθνῶν
[2, 14]	δήμους ἀθρόους ἐλυμαίνετο καὶ μόνον	οὐκ	ἐκήρυξεν ἀνὰ τὴν χώραν πᾶσιν
[2, 7]	ἑκάστην πόλιν ὅσα ζῶν Ἀλέξανδρος	οὐκ	ἔλαβεν. γελάσας δὲ Καῖσαρ ἐπὶ
[2, 16]	καὶ τῆς καθ' ἡμᾶς οἰκουμένης	οὐκ	ἐλάσσονα νῆσον οἰκοῦντας πλεύσαντες ἐδουλώσαντο
[2, 16]	αὐτῆς τριάκοντα σταδίων, εὖρος δ'	οὐκ	ἔλαττον δέκα, τοῦ δὲ ἐνιαυσιαίου
[2, 14]	ἑορτῆς ἐνεστώσης περιστὰς ὁ δῆμος	οὐκ	ἐλάττους τριακοσίων μυριάδων ἱκέτευον ἐλεῆσαι
[2, 8]	καὶ δίκαιοι, καὶ δικάζουσι μὲν	οὐκ	ἐλάττους τῶν ἑκατὸν συνελθόντες, τὸ
[2, 17]	τὸ ὑπὲρ τῶν ἡγεμόνων ἔθος	οὐκ	ἐνέδοσαν, πολὺ μὲν καὶ τῷ
[2, 8]	δὲ εἰς τοὺς συγγενεῖς μεταδόσεις	οὐκ	ἔξεστι ποιεῖσθαι δίχα τῶν ἐπιτρόπων.
[2, 20]	πολλὰ τῶν δημοσίων θησαυρῶν, ὅμως	οὐκ	ἐπέστησαν ταῖς χρείαις αὐτόν τε
[2, 19]	πόλεως σταδίους, τρισὶ μὲν ἡμέραις	οὐκ	ἐπεχείρει τῇ πόλει τάχα τι
[2, 16]	τῶν ἐπιτρόπων ἐγκλήματα· θεραπεύειν γάρ,	οὐκ	ἐρεθίζειν χρὴ τὰς ἐξουσίας· ὅταν
[2, 8]	τὰς χρείας ἕκαστοι. (Μία δ'	οὐκ	ἔστιν αὐτῶν πόλις ἀλλ' ἐν
[2, 14]	αὐτὸν τρόπον ἐξηγήσατο τῶν πραγμάτων,	οὐκ	ἔστιν δὲ ἥντινα κακουργίας ἰδέαν
[2, 8]	κόρου. (Τῶν μὲν οὖν ἄλλων	οὐκ	ἔστιν ὅ τι μὴ τῶν
[2, 8]	δὲ ζηλοῦσιν τὴν αἵρεσιν αὐτῶν	οὐκ	εὐθὺς ἡ πάροδος, ἀλλ' ἐπὶ
[2, 21]	εἰς ἐχθρῶν στῖφος ἀποβήσεσθαι μόνος	οὐκ	ἔφη. Σχετλιάζοντα δὲ τὸν Ἰώσηπον
[2, 19]	πρόσαντες ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἱππάσιμον	οὐκ	ἦν· τὸ δὲ ἐπὶ θάτερα
[2, 3]	ἐπειδὴ πρόδηλον ἦν τὸ πλῆθος	οὐκ	ἠρεμῆσον, ἓν τῶν τριῶν ἀπὸ
[2, 19]	τὰς παρόδους δῆλοί τε ἦσαν	οὐκ	ἠρεμήσοντες ἀρξαμένων τῶν Ῥωμαίων ὁδεύειν.
[2, 1]	ὀργὴν ἀπεκρίναντο δῆλοί τε ἦσαν	οὐκ	ἠρεμήσοντες εἰ πλήθους ἐπιλάβοιντο. Καὶ
[2, 16]	τὸν κατάρξαντα· φανεροὶ δ' ἦσαν	οὐκ	ἠρεμήσοντες, εἰ τὴν πρεσβείαν τις
[2, 16]	τῷ πολέμῳ τὸν πάτριον νόμον	οὐκ	οἶδ' ὑπὲρ ὅτου λοιπὸν ποιήσεσθε
[2, 21]	ἐν ᾗ πολυτελεῖς τε ἐσθῆτες	οὐκ	ὀλίγαι καὶ πλῆθος ἐκπωμάτων ἀργυρῶν
[2, 5]	Ἡρώδην ἔχθος Ἀρέτας ὁ Ἄραψ	οὐκ	ὀλίγην ἄγων δύναμιν ἱππικήν τε
[2, 19]	Ἀφεκοῦ καλουμένῳ συνηθροῖσθαι Ἰουδαίων δύναμιν	οὐκ	ὀλίγην προέπεμπεν τοὺς συμβαλοῦντας. Οἱ
[2, 1]	Ἔνθα δὴ περὶ δείλην ἀθροισθέντες	οὐκ	ὀλίγοι τῶν νεωτερίζειν προῃρημένων ἤρξαντο
[2, 4]	ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως συστήσας πλῆθος	οὐκ	ὀλίγον ἀναρρήγνυσιν τὰς βασιλικὰς ὁπλοθήκας
[2, 19]	Ὁ δὲ τῆς τε νυκτὸς	οὐκ	ὀλίγον προειλήφει καὶ συντονώτερον ἔφευγεν
[2, 4]	περιτίθησιν διάδημα, διέμεινεν δ' ὕστερον	οὐκ	ὀλίγον χρόνον τὴν χώραν κατατρέχων
[2, 14]	συνέλαβέν τε πλείστους καὶ διέφθειρεν	οὐκ	ὀλίγους. Ἀλλ' οὐχ ὁ μετὰ
[2, 18]	δὲ δισχιλίους ἀνεῖλον ἔδησάν τ'	οὐκ	ὀλίγους. Καὶ Τύριοι συχνοὺς μὲν
[2, 18]	Ἀλεξάνδρειαν πάθος συνηνέχθη· Κεστίῳ δὲ	οὐκέτι	ἠρεμεῖν ἐδόκει πανταχοῦ τῶν Ἰουδαίων
[2, 16]	τῶν ἁγίων τηρήσατε· ἀφέξονται γὰρ	οὐκέτι	Ῥωμαῖοι τούτων κρατήσαντες, ὧν φεισάμενοι
[2, 12]	τῶν Σαμαρέων οἱ δυνατοὶ πρὸς	Οὐμμίδιον	Κουαδρᾶτον, ὃς ἦν ἡγεμὼν τῆς
[2, 11]	τεμένη τῆς πατρίδος. Ὁ μὲν	οὖν	ἀκούσας ταῦτα τοῖς βουλευταῖς ἀπήγγειλεν.
[2, 8]	ποτὸν μέχρι κόρου. (Τῶν μὲν	οὖν	ἄλλων οὐκ ἔστιν ὅ τι
[2, 20]	ταύτῃ πόλεων ὀχυρωτάτη. (Τῶν μὲν	οὖν	ἄλλων στρατηγῶν ἕκαστος ὡς εἶχεν
[2, 19]	παρ' αὐτῷ. Κατὰ πρόσωπον μὲν	οὖν	ἀνακοπέντες Ἰουδαῖοι πρὸς τὴν πόλιν
[2, 16]	τῶν ἡγεμόνων ἐβουλεύετο. Τοῖς μὲν	οὖν	αὐτὸν ἐδόκει Κέστιον μετὰ στρατιᾶς
[2, 7]	ἧττον γὰρ ἐπιχειρεῖσθαι διεζευγμένους. Ἀπολαβόμενος	οὖν	αὐτὸν κατ' ἰδίαν μισθόν, ἔφη,
[2, 17]	ἐπικόψαι τὴν στάσιν. Φλώρῳ μὲν	οὖν	δεινὸν εὐαγγέλιον ἦν, καὶ προῃρημένος
[2, 19]	εἰς τὴν πόλιν. Ὁ μὲν	οὖν	δῆμος ὑπὸ τοῖς στασιασταῖς ἔμφρουρος
[2, 17]	τυραννίδος ὑπηρέτην Ἀψάλωμον. (Ὁ μὲν	οὖν	δῆμος, ὡς ἔφην, εἰς ταῦτα
[2, 4]	σεμνοτέρων ἥπτετο πραγμάτων. Τότε μὲν	οὖν	ἑαυτῷ περιτίθησιν διάδημα, διέμεινεν δ'
[2, 17]	καὶ μηδὲν πράττοι βίαιον, ἀλλ'	οὖν	ἑαυτῶν ταπεινότερον· εἰ γὰρ καὶ
[2, 6]	οἴδασιν μετρίους ἡγεμόνας. Ἰουδαῖοι μὲν	οὖν	ἐκ τῆς κατηγορίας κατέληξαν εἰς
[2, 4]	διεκόμιζον τῷ τάγματι. Τὸν μὲν	οὖν	ἑκατοντάρχην αὐτῶν Ἄρειον καὶ τεσσαράκοντα
[2, 17]	ἐνέπρησαν τὸ στρατόπεδον. Ταῦτα μὲν	οὖν	ἕκτῃ Γορπιαίου μηνὸς ἐπράχθη. (Κατὰ
[2, 12]	πολέμου τὸ πλῆθος. Κουμανὸς μὲν	οὖν	ἐν δευτέρῳ τὰς ἐκείνων ἱκεσίας
[2, 14]	τὰς ἀλλοφύλους ἐπαρχίας. (Μέχρι μὲν	οὖν	ἐν Συρίᾳ Κέστιος Γάλλος ἦν
[2, 19]	καὶ πεζῶν διέφθειραν. Τότε μὲν	οὖν	ἐν τῷ κατὰ τὸν Σκοπὸν
[2, 3]	ῥοπή, προσέθεντο Ῥωμαίοις. Ἰουδαῖοι μὲν	οὖν	ἐνέκειντο τῇ πολιορκίᾳ τῶν τειχῶν
[2, 18]	τοὺς Ῥωμαίους ἐκέλευσεν. Οἱ μὲν	οὖν	ἐξ ἔθους τὸ πειθήνιον ἔχοντες
[2, 15]	ζῆν κίνδυνον ἐπείρασεν. (Ταῦτα μὲν	οὖν	ἑξκαιδεκάτῃ μηνὸς Ἀρτεμισίου συνηνέχθη, τῇ
[2, 16]	αὐτὸν ἐπὶ Ῥωμαίους ἴῃ. Λοιπὸν	οὖν	ἐπὶ τὴν τοῦ θεοῦ συμμαχίαν
[2, 16]	τῇ Μακεδόνων εὐγενείᾳ χαλινοῖ. Τίνας	οὖν	ἐπὶ τὸν πόλεμον ἐκ τῆς
[2, 19]	ὀγδοήκοντα καὶ τετρακοσίους. Τάδε μὲν	οὖν	ἐπράχθη Δίου μηνὸς ὀγδόῃ δωδεκάτῳ
[2, 8]	ἀθάνατον τιμωρίαν ὑφέξειν. Ταῦτα μὲν	οὖν	Ἐσσηνοὶ περὶ ψυχῆς θεολογοῦσιν ἄφυκτον
[2, 14]	δὲ τοῦ χωρίου. Τὸ μὲν	οὖν	εὐσταθὲς καὶ πρᾷον ἐπὶ τοὺς
[2, 19]	τοῦ τείχους ἔβαλλον. Πέντε μὲν	οὖν	ἡμέραις πάντοθεν ἐπιχειροῦσιν τοῖς Ῥωμαίοις
[2, 17]	ἄνω πόλιν προσλαβεῖν. Ἑπτὰ μὲν	οὖν	ἡμέραις συχνὸς ἀμφοτέρων φόνος ἐγίνετο,
[2, 11]	καταλιπὼν Ἰωτάπην θυγατέρα. Οὗτοι μὲν	οὖν	ἦσαν, ὡς προεῖπον, Ἀριστοβούλου τοῦ
[2, 17]	καὶ τοῦ ἱεροῦ. Χερμάσιν μὲν	οὖν	καὶ τοῖς ἑκηβόλοις ἀδιαλείπτως ἐχρῶντο,
[2, 6]	τοὺς κατηγόρους ἀφεστήκεσαν. (Τότε μὲν	οὖν	Καῖσαρ ἀκούσας ἑκατέρων διέλυσε τὸ
[2, 22]	εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. ~(Τὰ μὲν	οὖν	κατὰ Γαλιλαίαν ἐπέπαυτο κινήματα, καὶ
[2, 18]	τὰς χεῖρας αὐτοῖς. Οἱ μὲν	οὖν	λοιποὶ φεύγοντες διεσπάρησαν, τρεῖς δὲ
[2, 10]	καὶ ἐπὶ Ἰουδαίαν. Πετρώνιον μὲν	οὖν	μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔπεμψεν
[2, 13]	κατ' αὐτὸν γενόμενα. (Τὴν μὲν	οὖν	μικρὰν Ἀρμενίαν δίδωσιν βασιλεύειν Ἀριστοβούλῳ
[2, 13]	ἐκ Παιτίνης Ἀντωνία. ~(Ὅσα μὲν	οὖν	Νέρων δι' ὑπερβολὴν εὐδαιμονίας τε
[2, 17]	τοῦ πολέμου καταβολὴν ἐνσκευαζόμενοι. Συνιδόντες	οὖν	οἱ δυνατοὶ τήν τε στάσιν
[2, 16]	πάντων ἡσυχία γένηται. Οἶδα μὲν	οὖν	ὅτι πολλοὶ τὰς ἐκ τῶν
[2, 17]	τοὺς ὅρκους ἀναβοῶντας. Οἱ μὲν	οὖν	οὕτως ὠμῶς ἀπεσφάγησαν ἅπαντες πλὴν
[2, 11]	καταστήσεσθαι γὰρ δι' ἀριστοκρατίας, ὥσπερ	οὖν	πάλαι διῳκεῖτο, τὴν ἀρχὴν ἢ
[2, 4]	ὑπαντιάζει τὸν ἄνδρα. Τῶν μὲν	οὖν	Περαίων συχνοὶ διεφθάρησαν ἐν τῇ
[2, 2]	δεηθεὶς Ἀρχέλαος μετεπέμψατο. Τότε μὲν	οὖν	Σαβῖνος Οὐάρῳ χαριζόμενος οὔτ' ἐπὶ
[2, 17]	πρὸς Ἀγρίππαν ἦσαν. Τότε μὲν	οὖν	τῇ νίκῃ καὶ τοῖς ἐμπρησθεῖσιν
[2, 5]	οἰκείου βασιλέως ἐστρατεύσαντο. Οὔαρος μὲν	οὖν	τοῦτον τὸν τρόπον καταστησάμενος τὰ
[2, 19]	ἀποστήσειν τὸ μὴ συμφρονοῦν. Ἔπεμψεν	οὖν	τῶν παρ' ἑαυτῷ τοὺς μάλιστα
[2, 16]	Βρεττανῶν διήνεγκαν τὰ ὅπλα. Τί	οὖν;	ὑμεῖς πλουσιώτεροι Γαλατῶν, ἰσχυρότεροι Γερμανῶν,
[2, 13]	ἀξιοπιστίας ἦσαν ἀνεύρετοι. Πρῶτος μὲν	οὖν	ὑπ' αὐτῶν Ἰωνάθης ὁ ἀρχιερεὺς
[2, 21]	ἄρχων τῆς Τιβεριάδος. Οἱ μὲν	οὖν	φίλοι καὶ σωματοφύλακες τοῦ Ἰωσήπου
[2, 10]	ψάμμον γίνεσθαι εἰκαίαν. Τὸ μὲν	οὖν	χωρίον τοῦτο τοιαύτην εἴληχεν φύσιν.
[2, 14]	ἀπὸ τῶν μετριωτέρων. Ὁ μὲν	οὖν,	ὡς ἂν ἀπορραγείη τὸ ἔθνος,
[2, 16]	τῆς ἀμύνης ἀποτρέπων. Οἱ μὲν	οὖν,	ὡς ἂν ὄντες ἔκκριτοι καὶ
[2, 19]	δὲ ὑπὲρ δισχιλίους. ~(Γάλλος μὲν	οὖν	ὡς οὐδὲν ἔτι ἑώρα κατὰ
[2, 21]	Τιβεριάδι θερμοῖς ὕδασιν. Ὁ δέ,	οὔπω	γὰρ ὑπώπτευεν τὸν ἐπίβουλον, γράφει
[2, 16]	τοὺς Ῥωμαίων ὑπηρέτας ἀνηκέστως χαλεπούς·	οὔπω	Ῥωμαῖοι πάντες ἀδικοῦσιν ὑμᾶς οὐδὲ
[2, 19]	τοῦ Γιώρα Σίμων πολὺ τῆς	οὐραγίας	ἐσπάραξεν καὶ συχνὰ τῶν σκευοφόρων
[2, 16]	ἀδικοῦσιν ὑμᾶς οὐδὲ Καῖσαρ, πρὸς	οὓς	αἱρεῖσθε τὸν πόλεμον· οὐδὲ γὰρ
[2, 3]	ἀλλὰ καὶ πλήθει δούλων ἰδίων,	οὓς	ἅπαντας ὁπλίσας ὑπηρέταις ἐχρῆτο τῆς
[2, 16]	ὁ μὴ μοῖραν ἡμετέραν ἔχων.	Οὓς	ἅπαντας πολεμησάντων ὑμῶν κατασφάξουσιν οἱ
[2, 19]	θάτερα κρημνοὶ καὶ φάραγγες, εἰς	οὓς	ἀποσφαλέντες κατεφθείροντο, καὶ οὔτε φυγῆς
[2, 15]	τῶν στασιαστῶν οὓς μὲν ἀπειλαῖς	οὓς	δὲ αἰδοῖ κατέστειλαν. Ἔπειτα ἐξηγούμενοι
[2, 18]	νυκτὶ παρατηρήσαντες τοὺς μὲν ἀφυλάκτους	οὓς	δὲ κοιμωμένους ἅπαντας ἀπέσφαξαν ὄντας
[2, 17]	ὧν ἦρχεν υἱὸς Ἀνανίου Σίμων,	οὓς	δὲ πρὸς Ἀγρίππαν, ἐν οἷς
[2, 21]	ἀπορήσειν χρημάτων, ἐὰν ὁμονοῶσιν ἐφ'	οὓς	δεῖ πορίζειν καὶ μὴ παροξύνωνται
[2, 13]	τῶν ἐπὶ κοινωνίᾳ φωραθέντων δημοτῶν	οὓς	ἐκόλασεν, ἄπειρόν τι πλῆθος ἦν.
[2, 2]	τῶν περὶ τὸν ναὸν φονευθέντων,	οὓς	ἐληλυθέναι μὲν ἐφ' ἑορτήν, παρὰ
[2, 12]	καὶ μεταπεμψάμενος ὀκτωκαίδεκα τῶν Ἰουδαίων,	οὓς	ἐπέπυστο μετεσχηκέναι τῆς μάχης, πελέκει
[2, 1]	πόλιν ὡς ἂν ἐπ' ἀνδράσιν,	οὓς	ἔφασκον ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων
[2, 11]	ὑπομένοι, πολεμήσειν δ' ἄκων πρὸς	οὓς	ἥκιστα βούλοιτο. Δεῖν μέντοι προαποδειχθῆναι
[2, 16]	στρατηγικῶς δὲ τὴν ὀργὴν εἰς	οὓς	ἠλέει Ἰουδαίους μετέφερεν, ταπεινοῦν αὐτῶν
[2, 8]	Ἕλληνες τοῖς τε ἀνδρείοις αὐτῶν,	οὓς	ἥρωας καὶ ἡμιθέους καλοῦσιν, τὰς
[2, 14]	συλλαβόντες ἐπὶ τὸν Φλῶρον ἀνῆγον·	οὓς	μάστιξιν προαικισάμενος ἀνεσταύρωσεν. Ὁ δὲ
[2, 15]	πλῆθος ἅμα καὶ τῶν στασιαστῶν	οὓς	μὲν ἀπειλαῖς οὓς δὲ αἰδοῖ
[2, 17]	ἀπεσκευάζοντο τὰς αἰτίας, καὶ πρέσβεις	οὓς	μὲν πρὸς Φλῶρον ἔπεμπον, ὧν
[2, 11]	τοσαῦτα δὲ τὰ δίκαια πρὸς	οὓς	μετὰ τῶν ὅπλων χωρεῖν μέλλομεν;
[2, 16]	τὴν τοσαύτην μεταβολὴν καὶ πρὸς	οὓς	μεταβέβηκεν ἡ τύχη προσκυνοῦσιν. Ἄλλα
[2, 21]	δυνατωτάτους ἀνέπεμψεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Πρὸς	οὓς	ὁ δῆμος οὐ μετρίως ἠγανάκτησεν
[2, 11]	ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδῃ γεγόνεισαν υἱεῖς,	οὓς	ὁ πατὴρ ἀνεῖλεν· ἡ δὲ
[2, 19]	Μονόβαζός τε καὶ Κενεδαῖος, μεθ'	οὓς	ὁ Περαίτης Νίγερ καὶ Σίλας
[2, 17]	τῶν τε ἀφισταμένων καὶ πρὸς	οὓς	ὁ πόλεμος ἠγείρετο, βουλόμενός τε
[2, 8]	ὁμοίως ὥσπερ ἴδια, καὶ πρὸς	οὓς	οὐ πρότερον εἶδον εἰσίασιν ὡς
[2, 18]	δὲ ἔμοιγε δοκεῖν οἴκτῳ πρὸς	οὓς	οὐδὲν ἑώρων νεωτερίζοντας. Γερασηνοί τε
[2, 20]	ὑπὲρ δέκα μυριάδας νέων ἀνδρῶν,	οὓς	πάντας ἔκ τε τῶν συλλεγομένων
[2, 11]	τοὺς εὐπατρίδας λελυσσηκότων, ἀπολέσας δι'	οὓς	τὸ κρατεῖν ἐστι περίοπτον ἐρημίας
[2, 1]	ἐξάρχοντας τῆς στάσεως κατασχεῖν. Πρὸς	οὓς	τὸ πλῆθος ἅπαν παροξύνεται καὶ
[2, 17]	θυσίας καὶ πρὶν ἐξελθεῖν ἐφ'	οὓς	ὑβρίκασιν τὴν φήμην διορθώσονται τὴν
[2, 16]	τῆς εὐδαίμονος Ἀραβίας ὅρμος τε	οὖσα	τῆς Ἰνδικῆς, πεντήκοντα πρὸς ταῖς
[2, 21]	μέχρι πᾶσαν μὲν τὴν βουλὴν	οὖσαν	ἑξακοσίων, περὶ δὲ δισχιλίους τῶν
[2, 17]	στάσιν ἤδη δυσκαθαίρετον ὑπ' αὐτῶν	οὖσαν	καὶ τὸν ἀπὸ Ῥωμαίων κίνδυνον
[2, 6]	ἑαυτῷ καταλειφθεῖσαν ὑφ' Ἡρώδου δωρεὰν	οὖσαν	χιλίων ταλάντων, εὐτελῆ τινα τῶν
[2, 21]	τῆς αὐτῆς ἐπίπρασκεν τιμῆς ἡμιαμφόριον.	Οὔσης	δὲ τῆς Γαλιλαίας ἐλαιοφόρου μάλιστα
[2, 17]	ἑξῆς τῆς τῶν ξυλοφορίων ἑορτῆς	οὔσης,	ἐν ᾗ πᾶσιν ἔθος ἦν
[2, 14]	παρανομίας ὑπελάμβανεν· εἰρήνης μὲν γὰρ	οὔσης	κατηγόρους ἕξειν ἐπὶ Καίσαρος Ἰουδαίους
[2, 8]	τόπους ἐκλεγόμενοι. Καίπερ δὴ φυσικῆς	οὔσης	τῆς τῶν λυμάτων ἐκκρίσεως ἀπολούεσθαι
[2, 14]	(Τῆς δ' ἐπιούσης ἡμέρας ἑβδομάδος	οὔσης	τῶν Ἰουδαίων εἰς τὴν συναγωγὴν
[2, 7]	Βίενναν πόλιν τῆς Γαλλίας, ἡ	οὐσία	δ' αὐτοῦ τοῖς Καίσαρος θησαυροῖς
[2, 8]	ἀναμεμιγμένων μίαν ὥσπερ ἀδελφοῖς ἅπασιν	οὐσίαν	εἶναι. Κηλῖδα δ' ὑπολαμβάνουσι τὸ
[2, 8]	εἰσιόντας δημεύειν τῷ τάγματι τὴν	οὐσίαν,	ὥστε ἐν ἅπασιν μήτε πενίας
[2, 21]	μὴ καταλιπόντων Ἰωάννην τάς τε	οὐσίας	διαρπάσειν καὶ τὰς οἰκίας ἅμα
[2, 13]	ὧν διαρπαγῆναι συνέβη καὶ τὰς	οὐσίας.	Μενούσης δὲ τῆς στάσεως ἐπιλέξας
[2, 14]	ἔκλεπτεν καὶ διήρπαζεν τὰς ἑκάστων	οὐσίας,	οὐδὲ τὸ πᾶν ἔθνος ἐβάρει
[2, 18]	δοκοῦντας ἡ πλεονεξία· τὰς γὰρ	οὐσίας	τῶν ἀναιρεθέντων ἀδεῶς διήρπαζον καὶ
[2, 8]	χρόνῳ. Οὐδὲν δ' ἐν ἀλλήλοις	οὔτ'	ἀγοράζουσιν οὔτε πωλοῦσιν, ἀλλὰ τῷ
[2, 16]	καὶ εἰλικρινέστατον εἰρήνην ἄγειν προῃρημένους,	οὔτ'	ἂν παρῆλθον εἰς ὑμᾶς οὔτε
[2, 17]	ἐπεχείρει τις τῶν στασιαστῶν αὐτοῖς	οὔτ'	ἐνέφαινεν ἐπιβουλήν· ὡς δὲ κατὰ
[2, 17]	μὲν ἦσαν ἐν τοῖς ὅπλοις,	οὔτ'	ἐπεχείρει τις τῶν στασιαστῶν αὐτοῖς
[2, 2]	μὲν οὖν Σαβῖνος Οὐάρῳ χαριζόμενος	οὔτ'	ἐπὶ τὰς ἄκρας ἔσπευσεν οὔτε
[2, 18]	καὶ οὔτε νηπίων ἔλεος αὐτοὺς	οὔτε	αἰδὼς εἰσῄει γερόντων, ἀλλὰ διὰ
[2, 14]	δήμιος οὔτε ἁρπαγῆς τινα τρόπον	οὔτε	αἰκίας παρέλιπεν. Ἦν δὲ ἐν
[2, 19]	καὶ οὔτε φυγῆς τις τόπον	οὔτε	ἀμύνης εἶχεν ἐπίνοιαν, ἀλλ' ὑπ'
[2, 17]	τὸν Ἐλεάζαρον καὶ περισχόντες ἀνῄρουν	οὔτε	ἀμυνομένους οὔτε ἱκετεύοντας, μόνας δὲ
[2, 21]	ἐγὼ ταῦτα, ἔφη, τὰ χρήματα	οὔτε	ἀναπέμπειν Ἀγρίππᾳ προῃρούμην οὔτε κερδαίνειν
[2, 18]	Ἀπαμεῖς ἐφείσαντο τῶν μετοικούντων καὶ	οὔτε	ἀνελεῖν τινας Ἰουδαίων ὑπέμειναν οὔτε
[2, 18]	καὶ τὸ παρ' ἑκάστοις ἀμφίβολον	οὔτε	ἀνελεῖν τις προχείρως ὑπέμενεν καὶ
[2, 16]	κινηθέντα δ' ἅπαξ τὸν πόλεμον	οὔτε	ἀποθέσθαι ῥᾴδιον δίχα συμφορῶν οὔτε
[2, 14]	ἐπὶ τιμωρίᾳ κατακρίτων πεμφθεὶς δήμιος	οὔτε	ἁρπαγῆς τινα τρόπον οὔτε αἰκίας
[2, 18]	οὔτε Σεβαστὴ ταῖς ὁρμαῖς αὐτῶν	οὔτε	Ἀσκάλων, ἀλλ' ἐπὶ ταύταις πυρποληθείσαις
[2, 11]	τὴν ἐκείνων σπουδὴν ἐγκαταλιπεῖν δίκαιον	οὔτε	ἀσφαλὲς τὴν ἑαυτοῦ τύχην κρίνοι·
[2, 16]	οὔτε ἀποθέσθαι ῥᾴδιον δίχα συμφορῶν	οὔτε	βαστάζειν. Ἀλλὰ μὴν τό γε
[2, 16]	ἄλογον τηλικούτῳ πολέμῳ συνεμπλέξουσιν ἑαυτούς,	οὔτε	βουλευσαμένοις κακῶς ὁ Πάρθος ἐπιτρέψει·
[2, 17]	τοὺς Ῥωμαίους καταλειφθέντας μόνους ὑπέλαβεν·	οὔτε	γὰρ βιάσασθαι τοσοῦτον πλῆθος ἐδύναντο
[2, 19]	τοῖς ἱππεῦσιν ὁ κίνδυνος ἦν·	οὔτε	γὰρ ἐν τάξει κατὰ τῆς
[2, 13]	παρ' ἀμφοῖν προεπήδων ἐπὶ μάχην·	οὔτε	γὰρ Ἰουδαίων οἱ γεραιοὶ τοὺς
[2, 16]	ἔφη, Ῥωμαίοις ἤδη πολεμούντων ἐστίν·	οὔτε	γὰρ Καίσαρι δεδώκατε τὸν φόρον
[2, 16]	ἐγκλημάτων ταχεῖα γένοιτ' ἂν διόρθωσις·	οὔτε	γὰρ ὁ αὐτὸς ἐπίτροπος μένει
[2, 18]	τοῖς ὑψηλοτέροις ἡττῶντο ταχέως, καὶ	οὔτε	γυμνῆτες ὁπλίτας συστάδην ἔφερον οὔτε
[2, 19]	ὁδοῦ περιιόντες ἠκόντιζον εἰς πλαγίους.	Οὔτε	δὲ ἐπιστραφῆναι πρὸς τοὺς κατόπιν
[2, 8]	τοῖς μετὰ φόβου παιδαγωγουμένοις παισίν.	Οὔτε	δὲ ἐσθῆτας οὔτε ὑποδήματα ἀμείβουσι
[2, 8]	ξένων, εἰ τύχοιεν αὐτοῖς παρόντες.	Οὔτε	δὲ κραυγή ποτε τὸν οἶκον
[2, 16]	ὑπὸ τὴν Σκιπίωνος δεξιὰν ἔπεσον;	Οὔτε	δὲ Κυρηναῖοι, τὸ Λακώνων γένος,
[2, 17]	λῃστῶν ὑπὸ τοῖς τείχεσιν ἔπιπτον.	Οὔτε	δὲ νυκτὸς οὔτε ἡμέρας διέλειπεν
[2, 14]	ἐν δὲ τοῖς αἰσχροῖς ἀναιδέστατος.	Οὔτε	δὲ πλείω τις ἀπιστίαν τῆς
[2, 18]	οὔτε ἀνελεῖν τινας Ἰουδαίων ὑπέμειναν	οὔτε	δῆσαι, τάχα μὲν καὶ διὰ
[2, 16]	ὁμοφύλους οἴεται προσαμυνεῖν, οἱ δ'	οὔτε	δι' αἰτίαν ἄλογον τηλικούτῳ πολέμῳ
[2, 15]	εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἀναιρουμένων	οὔτε	εἰς τὴν εὐγένειαν τῆς παρακαλούσης,
[2, 15]	τοῦ φόνου. Καὶ ὁ μὲν	οὔτε	εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἀναιρουμένων
[2, 18]	οὐδὲν ἑώρων νεωτερίζοντας. Γερασηνοί τε	οὔτε	εἰς τοὺς ἐμμείναντας ἐπλημμέλησαν καὶ
[2, 18]	οὔτε γυμνῆτες ὁπλίτας συστάδην ἔφερον	οὔτε	ἐν τῇ τροπῇ τοὺς ἱππεῖς
[2, 14]	τις ἀπιστίαν τῆς ἀληθείας κατέχεεν	οὔτε	ἐν τῷ πανουργεῖν δολιωτέρας ὁδοὺς
[2, 17]	τείχεσιν ἔπιπτον. Οὔτε δὲ νυκτὸς	οὔτε	ἡμέρας διέλειπεν ἡ συμβολὴ τῶν
[2, 8]	δὲ κραυγή ποτε τὸν οἶκον	οὔτε	θόρυβος μιαίνει, τὰς δὲ λαλιὰς
[2, 17]	ἀσέβειαν, εἰ παρὰ μόνοις Ἰουδαίοις	οὔτε	θύσει τις ἀλλότριος οὔτε προσκυνήσει.
[2, 17]	καὶ περισχόντες ἀνῄρουν οὔτε ἀμυνομένους	οὔτε	ἱκετεύοντας, μόνας δὲ τὰς συνθήκας
[2, 18]	τε Ῥωμαῖοι κατεκτήσαντο τὴν Αἴγυπτον,	οὔτε	Καῖσαρ ὁ πρῶτος οὔτε τῶν
[2, 8]	χῶρον οὔτε ὄμβροις οὔτε νιφετοῖς	οὔτε	καύμασι βαρυνόμενον, ἀλλ' ὃν ἐξ
[2, 21]	χρήματα οὔτε ἀναπέμπειν Ἀγρίππᾳ προῃρούμην	οὔτε	κερδαίνειν αὐτός· μὴ γὰρ ἡγησαίμην
[2, 16]	δὲ Κυρηναῖοι, τὸ Λακώνων γένος,	οὔτε	Μαρμαρίδαι, τὸ μέχρι τῆς διψάδος
[2, 21]	μόνος ἐξορμᾶν ἐπὶ τοὺς ἀποστάντας	οὔτε	μένειν ὑπέμενεν, δεδοικὼς μὴ βραδύναντος
[2, 21]	τοὺς στρατιώτας ἐπὶ σίτου συλλογὴν	οὔτε	μόνος ἐξορμᾶν ἐπὶ τοὺς ἀποστάντας
[2, 18]	Ῥωμαῖοι προδιαρπάζοντες τὰ ἔνδον, καὶ	οὔτε	νηπίων ἔλεος αὐτοὺς οὔτε αἰδὼς
[2, 8]	ἀποκεῖσθαι καὶ χῶρον οὔτε ὄμβροις	οὔτε	νιφετοῖς οὔτε καύμασι βαρυνόμενον, ἀλλ'
[2, 8]	ὠκεανὸν δίαιταν ἀποκεῖσθαι καὶ χῶρον	οὔτε	ὄμβροις οὔτε νιφετοῖς οὔτε καύμασι
[2, 21]	φεύγειν τῶν τεσσάρων, οἳ παρέμειναν,	οὔτε	πρὸς τὴν καθ' ἑαυτὸν ἐρημίαν
[2, 21]	πρὸς τὴν καθ' ἑαυτὸν ἐρημίαν	οὔτε	πρὸς τὸ πλῆθος τῶν ἐφεστώτων
[2, 17]	Ἰουδαίοις οὔτε θύσει τις ἀλλότριος	οὔτε	προσκυνήσει. Κἂν μὲν ἐπὶ ἰδιώτου
[2, 8]	δ' ἐν ἀλλήλοις οὔτ' ἀγοράζουσιν	οὔτε	πωλοῦσιν, ἀλλὰ τῷ χρῄζοντι διδοὺς
[2, 18]	τε καὶ Καισάρειαν. Ἀντέσχον δὲ	οὔτε	Σεβαστὴ ταῖς ὁρμαῖς αὐτῶν οὔτε
[2, 16]	οὔτ' ἂν παρῆλθον εἰς ὑμᾶς	οὔτε	συμβουλεύειν ἐθάρρησα· περισσὸς γὰρ ὑπὲρ
[2, 2]	οὔτ' ἐπὶ τὰς ἄκρας ἔσπευσεν	οὔτε	τὰ ταμιεῖα τῶν πατρῴων χρημάτων
[2, 11]	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἁρπαγείη, καὶ	οὔτε	τὴν ἐκείνων σπουδὴν ἐγκαταλιπεῖν δίκαιον
[2, 19]	τὸν πόλεμον. (Ὁ γοῦν Κέστιος	οὔτε	τὴν τῶν πολιορκουμένων ἀπόγνωσιν οὔτε
[2, 19]	οὔτε τὴν τῶν πολιορκουμένων ἀπόγνωσιν	οὔτε	τοῦ δήμου τὸ φρόνημα συνιδὼν
[2, 3]	τὰ βέλη, συνετρίβοντο πολλοὶ καὶ	οὔτε	τοὺς ἄνωθεν βάλλοντας ἀμύνεσθαι ῥᾴδιον
[2, 3]	ἄνωθεν βάλλοντας ἀμύνεσθαι ῥᾴδιον ἦν	οὔτε	τοὺς συστάδην μαχομένους ὑπομένειν. (Καταπονούμενοι
[2, 18]	Αἴγυπτον, οὔτε Καῖσαρ ὁ πρῶτος	οὔτε	τῶν μετ' αὐτόν τις ὑπέμεινεν
[2, 8]	παιδαγωγουμένοις παισίν. Οὔτε δὲ ἐσθῆτας	οὔτε	ὑποδήματα ἀμείβουσι πρὶν διαρραγῆναι τὸ
[2, 19]	εἰς οὓς ἀποσφαλέντες κατεφθείροντο, καὶ	οὔτε	φυγῆς τις τόπον οὔτε ἀμύνης
[2, 16]	τοὺς τούτων αἰχμαλώτους ἔχουσιν. Ἀλλ'	οὗτοι	γῆν μὲν ἄπειρον νεμόμενοι, μείζω
[2, 4]	περισχεῖν κατ' Ἀμμαοῦντα· σῖτα δ'	οὗτοι	καὶ ὅπλα διεκόμιζον τῷ τάγματι.
[2, 11]	Ἀριστόβουλος ἰδιώτης καταλιπὼν Ἰωτάπην θυγατέρα.	Οὗτοι	μὲν οὖν ἦσαν, ὡς προεῖπον,
[2, 8]	δὲ καὶ τῶν ἄλλων πλέον.	Οὗτοι	τὰς μὲν ἡδονὰς ὡς κακίαν
[2, 21]	Ἰωνάθου, πάντας εἰπεῖν δυνατωτάτους, ἵν'	οὗτοι	τὴν πρὸς τὸν Ἰώσηπον εὔνοιαν
[2, 20]	τῷ Ἰακίμου, στρατοπεδάρχης δ' ἦν	οὗτος	Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως, διαδράντες ἐκ
[2, 17]	ἀντέχοντες οἱ περὶ τὸν Μετίλιον,	οὗτος	γὰρ ἦν τῶν Ῥωμαίων ἔπαρχος,
[2, 18]	τῆς πόλεως ἡγεμών. Οὐ μὴν	οὗτός	γε ἀπὸ τῶν ὅπλων ἤρξατο
[2, 19]	τοῦ καλουμένου Σκοποῦ, διέχει δ'	οὗτος	ἑπτὰ τῆς πόλεως σταδίους, τρισὶ
[2, 9]	τῆς Φιλίππου τετραρχίας, θνήσκει γὰρ	οὗτος,	καθίστησι βασιλέα. Παραγενόμενος δὲ εἰς
[2, 13]	πᾶσαν τὴν Ἰουδαίαν ἀναπίμπλασθαι. Καὶ	οὗτος	μὲν ὁ πόλεμος καθ' ἡμέραν
[2, 8]	οἴσουσι θνητοὺς δεσπότας. Ἦν δ'	οὗτος	σοφιστὴς ἰδίας αἱρέσεως οὐδὲν τοῖς
[2, 13]	λοιπὴν Ἰουδαίαν Φήλικα κατέστησεν ἐπίτροπον.	Οὗτος	τόν τε ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον ἔτεσιν
[2, 1]	τῆς εὐνοίας ὥσπερ τοῖς στρατιώταις	οὕτω	καὶ τῷ δήμῳ πλήρεις ἀποδώσειν
[2, 14]	εἰς Νάρβατα· χώρα τις αὐτῶν	οὕτω	καλεῖται σταδίους ἑξήκοντα διέχουσα τῆς
[2, 3]	πλεονεξίας. Ἐνστάσης δὲ τῆς πεντηκοστῆς,	οὕτω	καλοῦσίν τινα ἑορτὴν Ἰουδαῖοι παρ'
[2, 17]	Καὶ τοῦ μὲν πολέμου τότε	οὕτω	τὴν ἀπειλὴν κατεῖχεν Ἀγρίππας, αὖθις
[2, 12]	ἐκέλευσεν καὶ περισυρέντα τὴν πόλιν	οὕτω	τὴν κεφαλὴν ἀποκοπῆναι. (Μετὰ ταῦτα
[2, 16]	μὴ πραχθῇ, λογίσασθε, πῶς πρὸς	οὕτω	φιλανθρώπους ὅπλα κινεῖν ἀνόσιον. Εἰσελθέτω
[2, 8]	εἰς πεῖραν τοῦ δύνασθαι τίκτειν,	οὕτως	ἄγονται. Ταῖς δ' ἐγκύμοσιν οὐχ
[2, 8]	χωρίον, ζωσάμενοί τε σκεπάσμασιν λινοῖς	οὕτως	ἀπολούονται τὸ σῶμα ψυχροῖς ὕδασιν,
[2, 17]	λαῷ συνεισρυέντας πολλοὺς τῶν σικαρίων,	οὕτως	γὰρ ἐκάλουν τοὺς λῃστὰς ἔχοντας
[2, 12]	τοῦ φόνου· μόνως γὰρ ἂν	οὕτως	διαλυθῆναι πρὸ πολέμου τὸ πλῆθος.
[2, 16]	Ῥωμαῖοι· φρουρὰ δ' ἤρκεσεν τῶν	οὕτως	δυσμάχων καὶ τοσοῦτον ἀπῳκισμένων ἓν
[2, 12]	ἐπὶ Κουμανὸν συνέδραμον ἱκετεύοντες τὸν	οὕτως	εἰς τὸν θεὸν καὶ τὸν
[2, 8]	ἦθος δοκιμάζεται καὶ φανεὶς ἄξιος	οὕτως	εἰς τὸν ὅμιλον ἐγκρίνεται. Πρὶν
[2, 14]	ἐκέλευσεν καὶ μὴ πρὸς ὃν	οὕτως	ἐλοιδόρησαν αἰσχρῶς εἰρωνεύεσθαι τὰς νῦν
[2, 16]	βλάπτειν πορθοῦσι φανερῶς. Οὐδὲν δὲ	οὕτως	τὰς πληγὰς ὡς τὸ φέρειν
[2, 16]	πατρίδα ταύτην καταφλέξαι; μανέντες γὰρ	οὕτως	τό γε τῆς ἥττης ὄνειδος
[2, 21]	ὁπλιτῶν τὴν ἀσφάλειαν. ~(Διοικοῦντι δ'	οὕτως	τῷ Ἰωσήπῳ τὰ κατὰ τὴν
[2, 16]	παροξύνειν, μάλιστα Γαλάτας ἐχρῆν τοὺς	οὕτως	ὑπὸ τῆς φύσεως τετειχισμένους, ἐξ
[2, 17]	ὅρκους ἀναβοῶντας. Οἱ μὲν οὖν	οὕτως	ὠμῶς ἀπεσφάγησαν ἅπαντες πλὴν Μετιλίου,
[2, 3]	ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν προσηγορίαν ἔχουσαν,	οὐχ	ἡ συνήθης θρησκεία συνήγαγεν τὸν
[2, 14]	καὶ διέφθειρεν οὐκ ὀλίγους. Ἀλλ'	οὐχ	ὁ μετὰ Φῆστον Ἀλβῖνος τὸν
[2, 17]	καὶ φανερῶς ὑπορύττειν τὸ τεῖχος	οὐχ	οἷόν τε ἦν ἄνωθεν βαλλομένους·
[2, 8]	οὕτως ἄγονται. Ταῖς δ' ἐγκύμοσιν	οὐχ	ὁμιλοῦσιν, ἐνδεικνύμενοι τὸ μὴ δι'
[2, 10]	ὡς οὐδὲ θεοῦ τι δείκηλον,	οὐχ	ὅπως ἀνδρός, οὐ κατὰ τὸν
[2, 18]	μηδὲ φυγεῖν φθασάντων τῶν οἰκητόρων,	οὐχ	ὅπως παρασκευάσασθαι πρὸς μάχην, ἐμπεσόντες
[2, 1]	ἀνάγκης· εἰ γὰρ παραλείποι τις,	οὐχ	ὅσιος· μεταλαμβάνει μὲν ἐσθῆτα λευκήν,
[2, 18]	γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα, μόνον	οὐχ	ὑπαπαντῶντος ἑκάστου τῷ ξίφει καὶ
[2, 19]	τοὺς κατὰ πλευρὸν ἐγκειμένους ἀναστέλλειν	οὐχ	ὑπέμενον, αὐτοὶ μὲν ὄντες βαρεῖς
[2, 1]	ναοῦ. Ἦν δὲ τὸ πένθος	οὐχ	ὑπεσταλμένον, ἀλλ' οἰμωγαὶ διαπρύσιοι καὶ
[2, 11]	γνώμαις ἀγαθαῖς πεποιθυῖα δουλείαν ἑκούσιον	οὐχ	ὑπομενεῖν. Καὶ Κλαύδιος ὡς ἤκουσεν
[2, 11]	μὲν τοὺς εἰς αὐτὸν ὁμονοήσαντας	οὐχ	ὑπομένοι, πολεμήσειν δ' ἄκων πρὸς
[2, 6]	Ἀρχελάῳ διὰ μῖσος καὶ φθόνον	οὐχ	ὑπομένοντες, ὀφθῆναι δὲ μετὰ τῶν
[2, 16]	τὴν ἰσχὺν πάλιν ἀποστῆναι, νῦν	οὐχ	ὑφ' ἑνὶ τάγματι Ῥωμαίων ἡσυχίαν
[2, 11]	τὴν ἀρχὴν ὥσπερ ἀγαθὸς προστάτης,	οὐχ	ὡς τύραννος· ἀρκεῖσθαι γὰρ τῇ
[2, 16]	βαθεῖ κρυμῷ τοὺς ἐπιστρατεύσοντας ἀνακόπτουσαν,	οὐχὶ	δισχιλίοις Ῥωμαίων ὑπακούουσιν φρουροῖς; Οἱ
[2, 16]	καὶ Μακεδόνες οἱ δικαιότερον ὑμῶν	ὀφείλοντες	ἐλευθερίας ἀντιποιεῖσθαι. Τί δ' αἱ
[2, 5]	κελεύσαντος. (Ἐνθένδε εἰς Ἱεροσόλυμα προελθὼν	ὀφθείς	τε μόνον μετὰ τῆς δυνάμεως
[2, 6]	μῖσος καὶ φθόνον οὐχ ὑπομένοντες,	ὀφθῆναι	δὲ μετὰ τῶν κατηγόρων ὑπὸ
[2, 21]	τῶν σωματοφυλάκων ἀνόπλους ἔχων ἔγγιον	ὀφθῆναι	προσῄει. Θεασάμενοι δ' αὐτὸν ἀπὸ
[2, 17]	τὸν Μανάημον εἰς τὸν καλούμενον	Ὀφλᾶν	συμφυγόντα κἀκεῖ ταπεινῶς ὑπολανθάνοντα ζωγρήσαντες
[2, 13]	σκηνὴν καὶ θέατρον, ἐπειδὴ δι'	ὄχλου	πᾶσίν ἐστιν, παραλείψω, τρέψομαι δὲ
[2, 17]	δὲ Μανάημον ἥ τε τῶν	ὀχυρῶν	καταστροφὴ χωρίων καὶ ὁ τοῦ
[2, 20]	καὶ Γάμαλα τῶν ταύτῃ πόλεων	ὀχυρωτάτη.	(Τῶν μὲν οὖν ἄλλων στρατηγῶν
[2, 16]	τε καὶ πολλῷ τῆς ὑμετέρας	ὀχυρωτέραν	καὶ βαθεῖ κρυμῷ τοὺς ἐπιστρατεύσοντας
[2, 9]	ἦσαν πρὸς τὸ ἀδόκητον τῆς	ὄψεως,	Πιλᾶτος δὲ κατακόψειν εἰπὼν αὐτούς,
[2, 9]	τε γὰρ ἐγγὺς πρὸς τὴν	ὄψιν	ἐξεπλάγησαν ὡς πεπατημένων αὐτοῖς τῶν
[2, 5]	Σαβῖνος μὲν γὰρ οὐδ' εἰς	ὄψιν	ὑπομείνας ἐλθεῖν Οὐάρῳ προεξῆλθεν τῆς