| Livre, Chap. |
| [2, 16] |
πολλοὶ
τὰς
ἐκ
τῶν
ἐπιτρόπων
|
ὕβρεις |
καὶ
τὰ
τῆς
ἐλευθερίας
ἐγκώμια |
| [2, 10] |
σχεδὸν
ἀφισταμένων
εἶναι
καὶ
μεθ'
|
ὕβρεως. |
(Τῶν
δὲ
τὸν
νόμον
καὶ |
| [2, 8] |
θοιμάτιον,
ὡς
μὴ
τὰς
αὐγὰς
|
ὑβρίζοιεν |
τοῦ
θεοῦ,
θακεύουσιν
εἰς
αὐτόν. |
| [2, 17] |
καὶ
πρὶν
ἐξελθεῖν
ἐφ'
οὓς
|
ὑβρίκασιν |
τὴν
φήμην
διορθώσονται
τὴν
ὕβριν. |
| [2, 17] |
ὑβρίκασιν
τὴν
φήμην
διορθώσονται
τὴν
|
ὕβριν. |
(Ἅμα
ταῦτα
λέγοντες
παρῆγον
τοὺς |
| [2, 7] |
ᾑρημένη.
Πλὴν
οὐ
περιόψομαι
τὴν
|
ὕβριν, |
ἀπολήψομαι
δέ
σε
καὶ
μὴ |
| [2, 16] |
οὐδὲν
τῶν
ἐπιταγμάτων
ὥσπερ
ὑμεῖς
|
ὕβριν |
ἡγούμενοι
καίπερ
ἑνὸς
τάγματος
αὐτοῖς |
| [2, 14] |
τοὺς
Ἰουδαίους
ἀνηκέστως
παρώξυνεν
ὡς
|
ὑβρισμένων |
μὲν
αὐτοῖς
τῶν
νόμων,
μεμιασμένου |
| [2, 2] |
κάμνων
τοῦ
σώματος
ἀκρατὴς
ἦν
|
ὑγιαίνοντος |
λογισμοῦ
καὶ
οὐδ'
ὃν
ἔγραφεν |
| [2, 2] |
διαθήκαις
μέμψασθαι
δυνάμενος,
ἃς
ἔγραψεν
|
ὑγιαίνων |
μὲν
τὸ
σῶμα,
καθαρὰν
δὲ |
| [2, 8] |
οὕτως
ἀπολούονται
τὸ
σῶμα
ψυχροῖς
|
ὕδασιν, |
καὶ
μετὰ
ταύτην
τὴν
ἁγνείαν |
| [2, 21] |
χρήσασθαι
τοῖς
ἐν
Τιβεριάδι
θερμοῖς
|
ὕδασιν. |
Ὁ
δέ,
οὔπω
γὰρ
ὑπώπτευεν |
| [2, 9] |
καλεῖται
δὲ
κορβωνᾶς,
εἰς
καταγωγὴν
|
ὑδάτων |
ἐξαναλίσκων·
κατῆγεν
δὲ
ἀπὸ
τετρακοσίων |
| [2, 8] |
καὶ
καθαρωτέρων
τῶν
πρὸς
ἁγνείαν
|
ὑδάτων |
μεταλαμβάνει,
παραλαμβάνεται
δὲ
εἰς
τὰς |
| [2, 10] |
καὶ
κοῖλος,
ἀναδίδωσιν
δὲ
τὴν
|
ὑελίνην |
ψάμμον,
ἣν
ὅταν
ἐκκενώσῃ
πολλὰ |
| [2, 10] |
μοι
δοκεῖ
τὸ
τὴν
ὑπερχυθεῖσαν
|
ὕελον |
ἐκ
τοῦ
τόπου
πάλιν
ψάμμον |
| [2, 10] |
μετάλλου
πᾶσαν
εὐθέως
μεταβάλλοντος
εἰς
|
ὕελον. |
Θαυμασιώτερον
δὲ
τούτου
μοι
δοκεῖ |
| [2, 11] |
Ἀλέξανδρος
ἐκ
Μαριάμμης
Ἡρώδῃ
γεγόνεισαν
|
υἱεῖς, |
οὓς
ὁ
πατὴρ
ἀνεῖλεν·
ἡ |
| [2, 12] |
βασιλείαν
τοῦ
θείου
τὸν
Ἀγρίππαν
|
υἱὸν |
Ἀγρίππα·
τῆς
δ'
ἄλλης
ἐπαρχίας |
| [2, 11] |
Βερνίκην
καὶ
Μαριάμμην
καὶ
Δρουσίλλαν,
|
υἱὸν |
δὲ
ἐκ
τῆς
αὐτῆς
Ἀγρίππαν. |
| [2, 20] |
ἀνεγείρειν·
τὸν
γὰρ
τοῦ
Σίμωνος
|
υἱὸν |
Ἐλεάζαρον
καίπερ
ὑφ'
ἑαυτῷ
πεποιημένον |
| [2, 12] |
κληρονομίᾳ
τῆς
ἀρχῆς
εἰσεποιήσατο
καίπερ
|
υἱὸν |
ἔχων
γνήσιον
Βρεττανικὸν
ἐκ
Μεσσαλίνης |
| [2, 17] |
πρὸς
αὐτοὺς
Γωρίονά
τε
Νικομήδους
|
υἱὸν |
καὶ
Ἀνανίαν
Σαδούκι
καὶ
Ἰούδαν |
| [2, 20] |
ἀρχιερέων
ἕνα
καὶ
Ἐλεάζαρον
ἀρχιερέως
|
υἱὸν |
Νέου·
τῷ
δ'
ἄρχοντι
τότε |
| [2, 20] |
Ἰδουμαίαν
ἑτέρους
ἐπελέξαντο
στρατηγοὺς
Ἰησοῦν
|
υἱὸν |
Σαπφᾶ
τῶν
ἀρχιερέων
ἕνα
καὶ |
| [2, 9] |
δὲ
εἰς
Τιβέριον
τὸν
Ἰουλίας
|
υἱὸν |
τῆς
Ῥωμαίων
ἡγεμονίας
μετὰ
τὴν |
| [2, 17] |
καὶ
κατὰ
τὸ
ἱερὸν
Ἐλεάζαρος
|
υἱὸς |
Ἀνανία
τοῦ
ἀρχιερέως,
νεανίας
θρασύτατος, |
| [2, 17] |
πρὸς
Φλῶρον
ἔπεμπον,
ὧν
ἦρχεν
|
υἱὸς |
Ἀνανίου
Σίμων,
οὓς
δὲ
πρὸς |
| [2, 12] |
Ἰουδαίων
καὶ
ὁ
ἀρχιερεὺς
Ἰωνάθης
|
υἱὸς |
Ἀνάνου
κατάρξαι
μὲν
ἔλεγον
τῆς |
| [2, 2] |
αὐτοῖς.
(Ἔνθα
καταστὰς
ὁ
Σαλώμης
|
υἱὸς |
Ἀντίπατρος,
ἦν
δὲ
τῶν
ἐναντιουμένων |
| [2, 9] |
κατήγορος
Ἡρώδου
τοῦ
τετραρχοῦντος
Ἀγρίππας
|
υἱὸς |
Ἀριστοβούλου,
ὃν
ὁ
πατὴρ
Ἡρώδης |
| [2, 20] |
πλείονας.
ρέθη
δὲ
Ἰώσηπός
τε
|
υἱὸς |
Γωρίονος
καὶ
ὁ
ἀρχιερεὺς
Ἄνανος |
| [2, 7] |
ἀδελφὸς
Ἀρχελάου
περὶ
οὗ
διέξιμεν,
|
υἱὸς |
δὲ
Ἡρώδου
τοῦ
βασιλέως,
ὑφ' |
| [2, 4] |
δὲ
Σεπφώρει
τῆς
Γαλιλαίας
Ἰούδας
|
υἱὸς |
Ἐζεκία
τοῦ
κατατρέχοντός
ποτε
τὴν |
| [2, 6] |
δ'
ὥσπερ
ἀγωνιάσαντα,
μὴ
νόθος
|
υἱὸς |
εἶναι
δόξειεν
Ἡρώδου,
προοιμιάσασθαι
τὴν |
| [2, 12] |
αὐτῶν
καὶ
στασιώδους
Δειναίου
τις
|
υἱὸς |
Ἐλεάζαρος
καὶ
Ἀλέξανδρος
ἐξῆρχον,
οἳ |
| [2, 17] |
εἰς
Μασάδαν,
σὺν
οἷς
Ἐλεάζαρος
|
υἱὸς |
Ἰαείρου,
προσήκων
τῷ
Μαναήμῳ
κατὰ |
| [2, 17] |
πολιορκοῦντας.
(Κἀν
τούτῳ
Μανάημός
τις,
|
υἱὸς |
Ἰούδα
τοῦ
καλουμένου
Γαλιλαίου,
σοφιστὴς |
| [2, 21] |
τις
ἐπίβουλος
ἀνὴρ
ἀπὸ
Γισχάλων,
|
υἱὸς |
Ληίου,
Ἰωάννης
ὄνομα,
πανουργότατος
μὲν |
| [2, 18] |
καὶ
τὸ
Σίμωνος
πάθος,
ὃς
|
υἱὸς |
μὲν
ἦν
Σαούλου
τινὸς
τῶν |
| [2, 21] |
καὶ
σὺν
αὐτῷ
Ἰησοῦς
τις
|
υἱὸς |
Σαπφία,
τότε
ἄρχων
τῆς
Τιβεριάδος. |
| [2, 17] |
ἀνεκρήμνισαν
αὐτόν,
ἔπειτα
τὴν
ἀνέχουσαν
|
ὕλην |
ἐμπρήσαντες
ἐξῆλθον.
Ὑποκαέντων
δὲ
τῶν |
| [2, 8] |
εἶναι
τὰ
σώματα
καὶ
τὴν
|
ὕλην |
οὐ
μόνιμον
αὐτῶν,
τὰς
δὲ |
| [2, 17] |
ἐν
ᾗ
πᾶσιν
ἔθος
ἦν
|
ὕλην |
τῷ
βωμῷ
προσφέρειν,
ὅπως
μήποτε |
| [2, 16] |
τὸ
λάθρα
καὶ
μετ'
αἰδοῦς
|
ὑμᾶς |
βλάπτειν
πορθοῦσι
φανερῶς.
Οὐδὲν
δὲ |
| [2, 16] |
κινεῖν
ἀνόσιον.
Εἰσελθέτω
δ'
οἶκτος
|
ὑμᾶς |
εἰ
καὶ
μὴ
τέκνων
καὶ |
| [2, 16] |
ἐστὲ
πάντων;
τί
τὸ
πεποιθὸς
|
ὑμᾶς |
κατὰ
Ῥωμαίων
ἐπαίρει;
χαλεπὸν
τὸ |
| [2, 10] |
ὑμῶν
ἀπολοῦμαι
δικαίως.
Πολεμήσει
δ'
|
ὑμᾶς |
ὁ
πέμψας
με
καὶ
οὐκ |
| [2, 16] |
χαλεπούς·
οὔπω
Ῥωμαῖοι
πάντες
ἀδικοῦσιν
|
ὑμᾶς |
οὐδὲ
Καῖσαρ,
πρὸς
οὓς
αἱρεῖσθε |
| [2, 16] |
προῃρημένους,
οὔτ'
ἂν
παρῆλθον
εἰς
|
ὑμᾶς |
οὔτε
συμβουλεύειν
ἐθάρρησα·
περισσὸς
γὰρ |
| [2, 16] |
τοιάδε.
(Εἰ
μὲν
ἑώρων
πάντας
|
ὑμᾶς |
πολεμεῖν
Ῥωμαίοις
ὡρμημένους
καὶ
μὴ |
| [2, 16] |
δεῖν
ἐπὶ
τὸ
αὐτὸ
πάντας
|
ὑμᾶς |
συναγαγὼν
εἰπεῖν
ἃ
νομίζω
συμφέρειν. |
| [2, 16] |
ἐλευθερίαν
παρρησίας
εἴκει·
μόνοι
δ'
|
ὑμεῖς |
ἀδοξεῖτε
δουλεύειν
οἷς
ὑποτέτακται
τὰ |
| [2, 16] |
οὐδὲν
τῶν
σωτηρίων
ὑμῖν
καθυφηκάμην,
|
ὑμεῖς |
δὲ
βουλευσάμενοι
μὲν
τὰ
δέοντα |
| [2, 16] |
τῆς
Ῥωμαίων
δυνάμεως
οὐκ
ἀντέσχον·
|
ὑμεῖς |
δὲ
οἱ
τὸ
μὲν
ὑπακούειν |
| [2, 10] |
ἐγώ·
Καὶ
γὰρ
αὐτός,
ὥσπερ
|
ὑμεῖς, |
ἐπιτάσσομαι.
Πρὸς
ταῦτα
τὸ
πλῆθος |
| [2, 16] |
ἡλίῳ
τὰ
Ῥωμαίων
ὅπλα
προσκυνούντων
|
ὑμεῖς |
μόνοι
πολεμήσετε
μηδὲ
τὸ
Καρχηδονίων |
| [2, 16] |
διήνεγκαν
τὰ
ὅπλα.
Τί
οὖν;
|
ὑμεῖς |
πλουσιώτεροι
Γαλατῶν,
ἰσχυρότεροι
Γερμανῶν,
Ἑλλήνων |
| [2, 16] |
εἰσφοράς,
οὐδὲν
τῶν
ἐπιταγμάτων
ὥσπερ
|
ὑμεῖς |
ὕβριν
ἡγούμενοι
καίπερ
ἑνὸς
τάγματος |
| [2, 21] |
δέ,
ὦ
Ταριχεᾶται,
μάλιστα
τὴν
|
ὑμετέραν |
πόλιν
ἀσφαλείας
δεομένην
καὶ
πρὸς |
| [2, 16] |
τραχυτέραν
τε
καὶ
πολλῷ
τῆς
|
ὑμετέρας |
ὀχυρωτέραν
καὶ
βαθεῖ
κρυμῷ
τοὺς |
| [2, 16] |
ὅπλοις;
ποῦ
μὲν
ὁ
στόλος
|
ὑμῖν |
διαληψόμενος
τὰς
Ῥωμαίων
θαλάσσας;
ποῦ |
| [2, 21] |
ἡγησαίμην
ποτὲ
ἢ
φίλον
τὸν
|
ὑμῖν |
διάφορον
ἢ
κέρδος
τὸ
φέρον |
| [2, 21] |
παρέχω
διαρπάζειν·
εἰ
μὴ
καλῶς
|
ὑμῖν |
ἐβουλευσάμην,
κολάζετε
τὸν
εὐεργέτην.
(Ἐπὶ |
| [2, 16] |
κοινήν,
ὡς
οὐδὲν
τῶν
σωτηρίων
|
ὑμῖν |
καθυφηκάμην,
ὑμεῖς
δὲ
βουλευσάμενοι
μὲν |
| [2, 16] |
ποιήσεσθε
τὸν
ἀγῶνα·
σπουδὴ
γὰρ
|
ὑμῖν |
μία
τὸ
μὴ
τῶν
πατρίων |
| [2, 21] |
ἡσυχῆ
τὰ
χρήματα
προειλόμην,
ἵνα
|
ὑμῖν |
περιβάλωμαι
τεῖχος.
Εἰ
μὴ
δοκεῖ, |
| [2, 16] |
παραμένοντος.
Καὶ
τί
δεῖ
πόρρωθεν
|
ὑμῖν |
τὴν
Ῥωμαίων
ὑποδεικνύναι
δύναμιν
παρὸν |
| [2, 16] |
ἡγεμονίαν
ἀδύνατον.
Σκέψασθε
δ'
ὡς
|
ὑμῖν |
τὸ
τῆς
θρησκείας
ἄκρατον,
εἰ |
| [2, 15] |
αὐτοῖς,
ἀναλαβόντες
κιθαρισταί
τε
καὶ
|
ὑμνῳδοὶ |
μετὰ
τῶν
ὀργάνων
προσέπιπτον
καὶ |
| [2, 10] |
παραβὰς
γὰρ
αὐτὸν
καὶ
φεισάμενος
|
ὑμῶν |
ἀπολοῦμαι
δικαίως.
Πολεμήσει
δ'
ὑμᾶς |
| [2, 10] |
συνεργοῦντος
πείσας
Καίσαρα
σωθήσομαι
μεθ'
|
ὑμῶν |
ἡδέως
ἢ
παροξυνθέντος
ὑπὲρ
τοσούτων |
| [2, 16] |
ἡμετέραν
ἔχων.
Οὓς
ἅπαντας
πολεμησάντων
|
ὑμῶν |
κατασφάξουσιν
οἱ
διάφοροι,
καὶ
δι' |
| [2, 16] |
συνθήκας
πολεμήσειν
καὶ
Ῥωμαίους
κρατήσαντας
|
ὑμῶν |
μετριάσειν,
ἀλλ'
οὐκ
εἰς
ὑπόδειγμα |
| [2, 18] |
ὧν
ἔδρασα
πάσχω,
Σκυθοπολῖται,
καθ'
|
ὑμῶν, |
οἳ
τοσούτῳ
φόνῳ
συγγενῶν
τὴν |
| [2, 16] |
τοσοῦτον
ἀπῳκισμένων
ἓν
τάγμα.
Τίς
|
ὑμῶν |
οὐκ
ἀκοῇ
παρείληφεν
τὸ
Γερμανῶν |
| [2, 16] |
δὲ
καὶ
Μακεδόνες
οἱ
δικαιότερον
|
ὑμῶν |
ὀφείλοντες
ἐλευθερίας
ἀντιποιεῖσθαι.
Τί
δ' |
| [2, 16] |
καὶ
σώμασιν
καὶ
ψυχαῖς
ἄμεινον
|
ὑμῶν |
πολλῷ
διακείμενοι
πρὸς
μοῖραν
ὀλίγην |
| [2, 16] |
ἠχαρίστηνται.
Μαρτύρομαι
δὲ
ἐγὼ
μὲν
|
ὑμῶν |
τὰ
ἅγια
καὶ
τοὺς
ἱεροὺς |
| [2, 16] |
ἱερὰν
πόλιν,
ἀναιρήσειν
δὲ
πᾶν
|
ὑμῶν |
τὸ
φῦλον·
οὐδὲ
γὰρ
περιλειφθέντες |
| [2, 16] |
δέκα,
τοῦ
δὲ
ἐνιαυσιαίου
παρ'
|
ὑμῶν |
φόρου
καθ'
ἕνα
μῆνα
πλέον |
| [2, 15] |
ὑπὸ
Ῥωμαίων
τυπτόμενοι,
πλείους
δ'
|
ὑπ' |
ἀλλήλων
βιαζόμενοι.
Δεινὸς
δὲ
περὶ |
| [2, 12] |
βία
συνωθουμένων
ἐγένετο,
ὥστε
πατηθέντας
|
ὑπ' |
ἀλλήλων
καὶ
συντριβέντας
ὑπὲρ
τρισμυρίους |
| [2, 19] |
οὔτε
ἀμύνης
εἶχεν
ἐπίνοιαν,
ἀλλ'
|
ὑπ' |
ἀμηχανίας
ἐπ'
οἰμωγὴν
ἐτράποντο
καὶ |
| [2, 3] |
τοῦ
τείχους
ἐκρημνίζοντο,
ἔνιοι
δ'
|
ὑπ' |
ἀμηχανίας
τοῖς
ἰδίοις
ξίφεσιν
τὸ |
| [2, 22] |
τυραννεῖν.
Πεμφθείσης
δ'
ἐπ'
αὐτὸν
|
ὑπ' |
Ἀνάνου
καὶ
τῶν
ἀρχόντων
στρατιᾶς |
| [2, 4] |
χρόνον
οἱ
μὲν
τρεῖς
ἐχειρώθησαν,
|
ὑπ' |
Ἀρχελάου
μὲν
ὁ
πρεσβύτατος,
οἱ |
| [2, 11] |
πάσῃ
προστιθεὶς
ἔξωθεν
καὶ
τὰς
|
ὑπ' |
Αὐγούστου
δοθείσας
Ἡρώδῃ
Τραχωνῖτιν
καὶ |
| [2, 16] |
τὰς
σπονδάς,
ἄν
τις
τῶν
|
ὑπ' |
αὐτὸν
ἐπὶ
Ῥωμαίους
ἴῃ.
Λοιπὸν |
| [2, 3] |
μὲν
τοὺς
πεζοὺς
τῶν
βασιλικῶν
|
ὑπ' |
αὐτὸν
ἔχων,
Ῥοῦφος
δὲ
τοὺς |
| [2, 17] |
ἀνεῖλον,
ὁμοίως
δὲ
καὶ
τοὺς
|
ὑπ' |
αὐτὸν
ἡγεμόνας
τόν
τε
ἐπισημότατον |
| [2, 12] |
γυναικὸς
καὶ
Ὀκταουίαν
θυγατέρα
τὴν
|
ὑπ' |
αὐτοῦ
ζευχθεῖσαν
Νέρωνι·
γεγόνει
δ' |
| [2, 13] |
εἰς
Ῥώμην·
τῶν
δ'
ἀνασταυρωθέντων
|
ὑπ' |
αὐτοῦ
λῃστῶν
καὶ
τῶν
ἐπὶ |
| [2, 6] |
ἐνηνοχέναι
τύραννον·
πλείστων
γοῦν
ἀνῃρημένων
|
ὑπ' |
αὐτοῦ
τοιαῦτα
πεπονθέναι
τοὺς
καταλειφθέντας, |
| [2, 20] |
τε
τυραννικὸν
ὁρῶντες
καὶ
τοὺς
|
ὑπ' |
αὐτῷ
ζηλωτὰς
δορυφόρων
ἔθεσι
χρωμένους. |
| [2, 8] |
ἑκατὸν
συνελθόντες,
τὸ
δ'
ὁρισθὲν
|
ὑπ' |
αὐτῶν
ἀκίνητον.
Σέβας
δὲ
μέγα |
| [2, 8] |
τοιοῦτον
γάρ
ἐστιν
τὸ
διδόμενον
|
ὑπ' |
αὐτῶν
ἀξινίδιον
τοῖς
νεοσυστάτοις,
καὶ |
| [2, 8] |
Καὶ
πᾶν
μὲν
τὸ
ῥηθὲν
|
ὑπ' |
αὐτῶν
ἰσχυρότερον
ὅρκου,
τὸ
δὲ |
| [2, 13] |
ἦσαν
ἀνεύρετοι.
Πρῶτος
μὲν
οὖν
|
ὑπ' |
αὐτῶν
Ἰωνάθης
ὁ
ἀρχιερεὺς
ἀποσφάττεται, |
| [2, 17] |
τήν
τε
στάσιν
ἤδη
δυσκαθαίρετον
|
ὑπ' |
αὐτῶν
οὖσαν
καὶ
τὸν
ἀπὸ |
| [2, 1] |
τετιμημένων
χρῆναι
καὶ
πρῶτον
τὸν
|
ὑπ' |
ἐκείνου
κατασταθέντα
παύειν
ἀρχιερέα·
προσήκειν |
| [2, 19] |
μεθ'
ἡμέραν,
ὥστε
τοὺς
στρατιώτας
|
ὑπ' |
ἐκπλήξεως
καὶ
δέους
τάς
τε |
| [2, 16] |
ὑμεῖς
δὲ
οἱ
τὸ
μὲν
|
ὑπακούειν |
ἐκ
διαδοχῆς
παρειληφότες,
τοῖς
πράγμασιν |
| [2, 17] |
δὲ
ἐπειρᾶτο
πείθειν
τὸ
πλῆθος
|
ὑπακούειν |
Φλώρῳ,
μέχρις
ἀντ'
αὐτοῦ
πέμψει |
| [2, 8] |
κολάζεται
θανάτῳ.
Τοῖς
δὲ
πρεσβυτέροις
|
ὑπακούουσιν |
καὶ
τοῖς
πλείοσιν
ἐν
καλῷ· |
| [2, 16] |
ἐπιστρατεύσοντας
ἀνακόπτουσαν,
οὐχὶ
δισχιλίοις
Ῥωμαίων
|
ὑπακούουσιν |
φρουροῖς;
Οἱ
δ'
ἀπὸ
τούτων |
| [2, 16] |
τοῖς
πράγμασιν
δὲ
τῶν
πρώτων
|
ὑπακουσάντων |
τοσοῦτον
ἐλαττούμενοι,
πρὸς
ὅλην
ἀνθίστασθε |
| [2, 14] |
προδυσωπῆσαι
τὴν
ὁρμὴν
αὐτοῦ
βουλόμενος
|
ὑπαντᾷ |
τοῖς
στρατιώταις
μετ'
εὐφημίας
καὶ |
| [2, 15] |
τὸ
ἱερὸν
τὴν
πληθὺν
συναγαγόντες
|
ὑπαντᾶν |
τοῖς
Ῥωμαίοις
παρεκάλουν
καὶ
πρὸ |
| [2, 13] |
δ'
αὐτοῦ
τὴν
ὁρμὴν
Φῆλιξ
|
ὑπαντήσας |
μετὰ
τῶν
Ῥωμαικῶν
ὁπλιτῶν,
καὶ |
| [2, 15] |
τὸν
δῆμον
νεωτερίσειν,
εἰ
προελθόντες
|
ὑπαντήσουσιν |
τοῖς
ἀπὸ
Καισαρείας
ἀνιοῦσιν
στρατιώταις· |
| [2, 4] |
τὸ
μαχιμώτατον
τῶν
Σεβαστηνῶν
ἀναλαβὼν
|
ὑπαντιάζει |
τὸν
ἄνδρα.
Τῶν
μὲν
οὖν |
| [2, 5] |
αὐτοῦ
φίλων,
ὃς
τούς
τε
|
ὑπαντιάσαντας |
τρέπεται
καὶ
Σέπφωριν
πόλιν
ἑλὼν |
| [2, 18] |
καὶ
τὰ
τέκνα,
μόνον
οὐχ
|
ὑπαπαντῶντος |
ἑκάστου
τῷ
ξίφει
καὶ
σπεύδοντος |
| [2, 21] |
γράφει
τοῖς
κατὰ
τὴν
πόλιν
|
ὑπάρχοις |
ξενίαν
τε
καὶ
τὰ
ἐπιτήδεια |
| [2, 16] |
ἕνα
προσκυνοῦσιν
ἡγεμόνα
καὶ
τὰς
|
ὑπατικὰς |
ῥάβδους;
τί
χρὴ
λέγειν
Ἡνιόχους |
| [2, 11] |
ἡ
δὲ
σύγκλητος
ἐξηγουμένων
τῶν
|
ὑπάτων |
Σεντίου
Σατορνίνου
καὶ
Πομπωνίου
Σεκούνδου |
| [2, 14] |
δὲ
τῶν
πονηρῶν
ἴδιον
στῖφος
|
ὑπεζωσμένος |
αὐτὸς
μὲν
ὥσπερ
ἀρχιλῃστὴς
ἢ |
| [2, 16] |
κατοικοῦντες,
οὐ
δυσὶν
μόνοις
τάγμασιν
|
ὑπείκουσιν, |
μεθ'
ὧν
αὐτοὶ
τὰς
Δακῶν |
| [2, 16] |
τοσαύτην
νεμόμενοι
χώραν
ἓξ
Ῥωμαίων
|
ὑπείκουσιν |
ῥάβδοις,
τοσαύταις
δὲ
καὶ
Μακεδόνες |
| [2, 21] |
ὅμως
πέμψας
τινὰ
τῶν
γνωρίμων
|
ὑπεκρίνατο |
τὴν
ἀσθένειαν
καὶ
κλινήρης
ὢν |
| [2, 17] |
δὲ
τοὺς
Ῥωμαίους
καταλειφθέντας
μόνους
|
ὑπέλαβεν· |
οὔτε
γὰρ
βιάσασθαι
τοσοῦτον
πλῆθος |
| [2, 14] |
μόνῳ
συγκρύψειν
τὰς
ἑαυτοῦ
παρανομίας
|
ὑπελάμβανεν· |
εἰρήνης
μὲν
γὰρ
οὔσης
κατηγόρους |
| [2, 18] |
ὅσην
ἀρκέσειν
πρὸς
τὸ
ἔθνος
|
ὑπελάμβανεν. |
Τοῦτον
ἡ
καρτερωτάτη
τῆς
Γαλιλαίας |
| [2, 17] |
καὶ
τὸ
δεξιὰς
αἰτεῖν
ὄνειδος
|
ὑπελάμβανον, |
πρὸς
τῷ
μηδὲ
πιστεύειν
εἰ |
| [2, 18] |
καὶ
οὔτε
ἀνελεῖν
τινας
Ἰουδαίων
|
ὑπέμειναν |
οὔτε
δῆσαι,
τάχα
μὲν
καὶ |
| [2, 8] |
φάγωσίν
τι
τῶν
ἀσυνήθων,
οὐδέτερον
|
ὑπέμειναν |
παθεῖν,
ἀλλ'
οὐδὲ
κολακεῦσαί
ποτε |
| [2, 18] |
οὔτε
τῶν
μετ'
αὐτόν
τις
|
ὑπέμεινεν |
τὰς
ἀπ'
Ἀλεξάνδρου
τιμὰς
Ἰουδαίων |
| [2, 21] |
ἐπὶ
τοὺς
ἀποστάντας
οὔτε
μένειν
|
ὑπέμενεν, |
δεδοικὼς
μὴ
βραδύναντος
αὐτοῦ
φθάσωσιν |
| [2, 18] |
ἀμφίβολον
οὔτε
ἀνελεῖν
τις
προχείρως
|
ὑπέμενεν |
καὶ
μεμιγμένον
ὡς
βεβαίως
ἀλλόφυλον |
| [2, 19] |
κατὰ
πλευρὸν
ἐγκειμένους
ἀναστέλλειν
οὐχ
|
ὑπέμενον, |
αὐτοὶ
μὲν
ὄντες
βαρεῖς
καὶ |
| [2, 3] |
Σαβίνῳ
δ'
ἀγαπητὸν
μὲν
ἦν
|
ὑπεξελθεῖν, |
ἠπίστει
δὲ
ταῖς
ὑποσχέσεσιν
καὶ |
| [2, 18] |
δ'
εἰς
τὰς
οἰκίας
συνωθουμένων.
|
Ὑπεπίμπρασαν |
δὲ
καὶ
ταύτας
οἱ
Ῥωμαῖοι |
| [2, 2] |
τὸν
λόγον.
Ἀνίσταται
δὲ
Νικόλαος
|
ὑπὲρ |
Ἀρχελάου,
καὶ
τὸν
μὲν
ἐν |
| [2, 10] |
τῶν
πατρίων
νόμων
πρῶτον,
ἔπειτα
|
ὑπὲρ |
αὑτῶν.
Ὁ
δὲ
πρός
τε |
| [2, 20] |
καὶ
δύναμιν
ἐκ
τῆς
Γαλιλαίας
|
ὑπὲρ |
δέκα
μυριάδας
νέων
ἀνδρῶν,
οὓς |
| [2, 18] |
ὑπὸ
μίαν
ὥραν
ἀποσφαγῆναι
μὲν
|
ὑπὲρ |
δισμυρίους,
κενωθῆναι
δὲ
πᾶσαν
Ἰουδαίων |
| [2, 18] |
ταῖς
δυσχωρίαις
διαλαθεῖν,
ἀναιρεθῆναι
δὲ
|
ὑπὲρ |
δισχιλίους.
~(Γάλλος
μὲν
οὖν
ὡς |
| [2, 17] |
θυσίας
κωλυθῶσι
θύειν
καὶ
τὰς
|
ὑπὲρ |
ἑαυτῶν
γένηταί
τε
ἔκσπονδος
τῆς |
| [2, 8] |
μακρόβιοι
μέν,
ὡς
τοὺς
πολλοὺς
|
ὑπὲρ |
ἑκατὸν
παρατείνειν
ἔτη,
διὰ
τὴν |
| [2, 17] |
γίνεται.
Δεδοικέναι
μέντοι,
μὴ
τὰς
|
ὑπὲρ |
ἐκείνων
ἀπορρίψαντες
θυσίας
κωλυθῶσι
θύειν |
| [2, 16] |
ἔθνος
Λύκιοί
τε
καὶ
Κίλικες
|
ὑπὲρ |
ἐλευθερίας
ἔχοντες
εἰπεῖν
χωρὶς
ὅπλων |
| [2, 16] |
εἰσὶν
Ῥωμαῖοι,
εἰ
μή
τις
|
ὑπὲρ |
Εὐφράτην
ἐκτείνει
τὰς
ἐλπίδας
καὶ |
| [2, 3] |
Ἰδουμαίας
Ἱεριχοῦντός
τε
καὶ
τῆς
|
ὑπὲρ |
Ἰορδάνην
Περαίας,
ὑπερεῖχεν
δὲ
πλήθει |
| [2, 18] |
ἅπαντας
ἀπέσφαξαν
ὄντας
τὸν
ἀριθμὸν
|
ὑπὲρ |
μυρίους
καὶ
τρισχιλίους,
τὰς
δὲ |
| [2, 6] |
αὐτοῖς
τῶν
ἐπὶ
Ῥώμης
Ἰουδαίων
|
ὑπὲρ |
ὀκτακισχιλίους.
Ἀθροίσαντος
δὲ
Καίσαρος
συνέδριον |
| [2, 16] |
τὸν
πάτριον
νόμον
οὐκ
οἶδ'
|
ὑπὲρ |
ὅτου
λοιπὸν
ποιήσεσθε
τὸν
ἀγῶνα· |
| [2, 16] |
τοῖς
ἐπιχωρίοις
ἄμπωτιν
ἐπάγων,
ἀλλ'
|
ὑπὲρ |
τὰς
Ἡρακλείους
στήλας
ἐκτείναντες
τὰ |
| [2, 12] |
Ἱεροσόλυμα
καὶ
τῆς
Ῥωμαικῆς
σπείρας
|
ὑπὲρ |
τὴν
τοῦ
ἱεροῦ
στοὰν
ἐφεστώσης, |
| [2, 16] |
γε
διήνεγκαν
ὀγδοήκοντα
ἔτη
πόλεμον
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἐλευθερίας,
ἀλλὰ
μετὰ
τῆς |
| [2, 16] |
ὁ
γεωργούμενος
χρυσὸς
εἰς
τὸν
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἐλευθερίας
ἐξήρκεσεν
πόλεμον
οὐδὲ |
| [2, 19] |
τὸ
δὲ
πᾶν
πλῆθος
παρεκταθὲν
|
ὑπὲρ |
τὸν
αὐχένα
τῆς
ὁδοῦ
κατεκάλυπτε |
| [2, 10] |
μεθ'
ὑμῶν
ἡδέως
ἢ
παροξυνθέντος
|
ὑπὲρ |
τοσούτων
ἑτοίμως
ἐπιδώσω
τὴν
ἐμαυτοῦ |
| [2, 16] |
φιλελεύθερος.
Τότε
τοιγαροῦν
ἐχρῆν
πάνθ'
|
ὑπὲρ |
τοῦ
μὴ
δέξασθαι
Ῥωμαίους
ποιεῖν, |
| [2, 16] |
νῦν
ἐλευθερίας
ἐπιθυμεῖν
ἄωρον,
δέον
|
ὑπὲρ |
τοῦ
μηδὲ
ἀποβαλεῖν
αὐτὴν
ἀγωνίζεσθαι |
| [2, 16] |
οὔτε
συμβουλεύειν
ἐθάρρησα·
περισσὸς
γὰρ
|
ὑπὲρ |
τοῦ
τὰ
δέοντα
ποιεῖν
πᾶς |
| [2, 14] |
συλλαβὼν
ἔδησεν
τοὺς
ἄνδρας
αἰτιώμενος
|
ὑπὲρ |
τοῦ
τοὺς
νόμους
ἐξενεγκεῖν
τῆς |
| [2, 17] |
Ῥωμαίους
πολέμου
καταβολή·
τὴν
γὰρ
|
ὑπὲρ |
τούτων
θυσίαν
Καίσαρος
ἀπέρριψαν.
Καὶ |
| [2, 12] |
πατηθέντας
ὑπ'
ἀλλήλων
καὶ
συντριβέντας
|
ὑπὲρ |
τρισμυρίους
ἀποθανεῖν,
γενέσθαι
δὲ
τὴν |
| [2, 12] |
ἐπὶ
Ῥώμης
δώσοντας
Κλαυδίῳ
λόγον
|
ὑπὲρ |
τῶν
γεγενημένων.
Ταῦτα
διαπραξάμενος
ἀπὸ |
| [2, 17] |
γνωρίμων
παρακαλούντων
μὴ
παραλιπεῖν
τὸ
|
ὑπὲρ |
τῶν
ἡγεμόνων
ἔθος
οὐκ
ἐνέδοσαν, |
| [2, 1] |
ἂν
ἐπ'
ἀνδράσιν,
οὓς
ἔφασκον
|
ὑπὲρ |
τῶν
πατρίων
νόμων
καὶ
τοῦ |
| [2, 10] |
πρὸς
Πτολεμαίδι
καθικέτευον
τὸν
Πετρώνιον
|
ὑπὲρ |
τῶν
πατρίων
νόμων
πρῶτον,
ἔπειτα |
| [2, 17] |
δὲ
τῶν
μετρίων
ὡς
αὐτὸς
|
ὑπὲρ |
τῶν
στασιαστῶν
δίκας
δώσων
τετάρακτο. |
| [2, 8] |
ὁμοδοξοῦντες
παισὶν
Ἑλλήνων
ἀποφαίνονται
τὴν
|
ὑπὲρ |
ὠκεανὸν
δίαιταν
ἀποκεῖσθαι
καὶ
χῶρον |
| [2, 16] |
καὶ
Γάδειρα
πρὸς
ἑσπέραν,
ἀλλ'
|
ὑπὲρ |
ὠκεανὸν
ἑτέραν
ἐζήτησαν
οἰκουμένην
καὶ |
| [2, 14] |
Συνέβαινεν
δὲ
τοὺς
μὲν
ἀφῃρημένους
|
ὑπὲρ |
ὧν
ἀγανακτεῖν
ἐχρῆν
σιωπᾶν,
τοὺς |
| [2, 12] |
παρῆν
δὲ
καὶ
Ἀγρίππας
ἐκθύμως
|
ὑπεραγωνιζόμενος |
Ἰουδαίων
ἐπειδὴ
καὶ
Κουμανῷ
πολλοὶ |
| [2, 19] |
τετάρτῃ
δέ,
ἥτις
ἦν
τριακὰς
|
Ὑπερβερεταίου |
μηνός,
διατάξας
τὴν
στρατιὰν
εἰσῆγεν |
| [2, 7] |
ἔνθα
συναγείρας
πολλῷ
πλέον
δι'
|
ὑπερβολὴν |
ἀξιοπιστίας
ἀνέπεισεν
καὶ
τοὺς
ἰδιοξένους |
| [2, 13] |
~(Ὅσα
μὲν
οὖν
Νέρων
δι'
|
ὑπερβολὴν |
εὐδαιμονίας
τε
καὶ
πλούτου
παραφρονήσας |
| [2, 18] |
δημοτικὸν
δὲ
τῶν
Ἀλεξανδρέων
δι'
|
ὑπερβολὴν |
μίσους
δυσανάκλητον
ἦν
καὶ
μόλις |
| [2, 16] |
μόνῳ
δ'
ἀπεχθανομένους
Φλώρῳ
δι'
|
ὑπερβολὴν |
τῆς
εἰς
αὐτοὺς
ὠμότητος.
Ὁ |
| [2, 18] |
Οἱ
δὲ
ἕως
μὲν
ἦσαν
|
ὑπερδέξιοι, |
ῥᾳδίως
τοὺς
Ῥωμαίους
ἠμύναντο
προσιόντας |
| [2, 3] |
καὶ
τῆς
ὑπὲρ
Ἰορδάνην
Περαίας,
|
ὑπερεῖχεν |
δὲ
πλήθει
καὶ
προθυμίαις
ἀνδρῶν |
| [2, 8] |
εὑρεῖν
κτήσει
τινὰ
παρ'
αὐτοῖς
|
ὑπερέχοντα· |
νόμος
γὰρ
τοὺς
εἰς
τὴν |
| [2, 16] |
πυρὶ
τὴν
πόλιν,
οἱ
τὸν
|
ὑπερήφανον |
Ξέρξην
διὰ
γῆς
πλεύσαντα
καὶ |
| [2, 9] |
μᾶλλον
ἢ
τὸν
νόμον
παραβῆναι.
|
Ὑπερθαυμάσας |
δὲ
ὁ
Πιλᾶτος
τὸ
τῆς |
| [2, 15] |
Ῥωμαίους
ἔβαλλον.
Καταπονούμενοι
δὲ
τοῖς
|
ὕπερθεν |
βέλεσιν
καὶ
διακόψαι
τὸ
τοὺς |
| [2, 19] |
Ὁ
δὲ
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
|
ὑπεριδὼν |
καὶ
μὴ
πάνυ
πιστεύσας
διεμέλλησεν, |
| [2, 20] |
τὴν
βασιλικὴν
αὐλὴν
πολιορκηθεὶς
Ἀντίπας
|
ὑπεριδὼν |
τὴν
φυγὴν
αὖθις
ὡς
ὑπὸ |
| [2, 8] |
ἢ
πλείονι
κόσμῳ
τοὺς
ὑποτεταγμένους
|
ὑπερλαμπρύνεσθαι. |
Τὴν
ἀλήθειαν
ἀγαπᾶν
ἀεὶ
καὶ |
| [2, 14] |
τῆς
ἀξίας
διδόντες·
ὡς
δ'
|
ὑπερορῶν |
τὰς
δεήσεις
πρὸς
ἐπήρειαν
ἔτι |
| [2, 18] |
καὶ
διὰ
τὸ
σφέτερον
πλῆθος
|
ὑπερορῶντες |
αὐτῶν
πρὸς
τὰ
κινήματα,
τὸ |
| [2, 8] |
μήτε
πενίας
ταπεινότητα
φαίνεσθαι
μήθ'
|
ὑπεροχὴν |
πλούτου,
τῶν
δ'
ἑκάστου
κτημάτων |
| [2, 8] |
Καὶ
γάμου
μὲν
παρ'
αὐτοῖς
|
ὑπεροψία, |
τοὺς
δ'
ἀλλοτρίους
παῖδας
ἐκλαμβάνοντες |
| [2, 15] |
δ'
ἐπιούσῃ
τὸ
μὲν
πλῆθος
|
ὑπερπαθῆσαν |
εἰς
τὴν
ἄνω
συνέρρευσεν
ἀγορὰν |
| [2, 12] |
(Κουαδρᾶτος
δὲ
τότε
μὲν
ἑκατέρους
|
ὑπερτίθεται |
φήσας,
ἐπειδὰν
εἰς
τοὺς
τόπους |
| [2, 10] |
τούτου
μοι
δοκεῖ
τὸ
τὴν
|
ὑπερχυθεῖσαν |
ὕελον
ἐκ
τοῦ
τόπου
πάλιν |
| [2, 1] |
Ἦν
δὲ
τὸ
πένθος
οὐχ
|
ὑπεσταλμένον, |
ἀλλ'
οἰμωγαὶ
διαπρύσιοι
καὶ
θρῆνος |
| [2, 14] |
αὐτοῖς
τὸν
Φλῶρον
κατασκευάσειεν
μετριώτερον,
|
ὑπέστρεφεν |
εἰς
Ἀντιόχειαν.
Προέπεμπε
δὲ
αὐτὸν |
| [2, 19] |
ἑώρα
κατὰ
τὴν
Γαλιλαίαν
νεωτεριζόμενον,
|
ὑπέστρεφεν |
μετὰ
τῆς
στρατιᾶς
εἰς
Καισάρειαν· |
| [2, 19] |
ἀνακοπέντες
Ἰουδαῖοι
πρὸς
τὴν
πόλιν
|
ὑπέστρεφον, |
κατόπιν
δὲ
τοῖς
Ῥωμαίοις
ἐπὶ |
| [2, 20] |
δὲ
διώξαντες
τὸν
Κέστιον
ὡς
|
ὑπέστρεψαν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
τοὺς
μὲν
βίᾳ |
| [2, 3] |
πόλει
καταλείπει.
Καὶ
αὐτὸς
μὲν
|
ὑπέστρεψεν |
εἰς
Ἀντιόχειαν,
ἐπελθὼν
δὲ
ὁ |
| [2, 15] |
ἠξίουν,
μετὰ
τῆς
λοιπῆς
δυνάμεως
|
ὑπέστρεψεν |
εἰς
Καισάρειαν.
~(Ἑτέραν
δὲ
ἐπιβολὴν |
| [2, 10] |
τὴν
στρατιὰν
ἐκ
τῆς
Πτολεμαίδος
|
ὑπέστρεψεν |
εἰς
τὴν
Ἀντιόχειαν.
Ἔνθεν
εὐθέως |
| [2, 18] |
καταφλέξας
δὲ
τὰς
πέριξ
κώμας
|
ὑπέστρεψεν |
εἰς
τὴν
Πτολεμαίδα.
Πρὸς
δὲ |
| [2, 19] |
οἱ
στρατιῶται
κακούμενοι
τὸ
τεῖχος
|
ὑπέσυρον |
καὶ
τοῦ
ἱεροῦ
τὴν
πύλην |
| [2, 2] |
δὲ
τῆς
Καίσαρος
διαγνώσεως
ἠρεμήσειν
|
ὑπέσχετο |
καὶ
διέτριβεν
ἐπὶ
τῆς
Καισαρείας. |
| [2, 20] |
ἀπεδείκνυεν
διαφοράς,
καὶ
τούτους
μὲν
|
ὑπέτασσεν |
δεκαδάρχαις
καὶ
ἑκατοντάρχαις
ἔπειτα
χιλιάρχοις, |
| [2, 17] |
ποτὲ
Ἰουδαίους
ὀνειδίσας
ὅτι
Ῥωμαίοις
|
ὑπετάσσοντο |
μετὰ
τὸν
θεόν,
ἀναλαβὼν
τοὺς |
| [2, 19] |
τῷ
πλήθει
τῶν
βελῶν
ἀνακοπέντες
|
ὑπεχώρησαν. |
Τῶν
δὲ
Ῥωμαίων
οἱ
πρῶτοι |
| [2, 20] |
ἑαυτῶν
γυναῖκας
ἁπάσας
πλὴν
ὀλίγων
|
ὑπηγμένας |
τῇ
Ἰουδαῑ
κῇ
θρησκείᾳ·
Διὸ |
| [2, 3] |
ἱππεῖς,
ὢν
ἑκάτερος
καὶ
χωρὶς
|
ὑπηκόου |
δυνάμεως
δι'
ἀλκὴν
καὶ
σύνεσιν |
| [2, 6] |
τῶν
ἄλλων
ἀποστῆναι.
Πόλεις
δ'
|
ὑπηκόους |
παρέλαβεν
Στράτωνος
πύργον
καὶ
Σεβαστὴν |
| [2, 21] |
τὸ
μὲν
ἄλλο
πλῆθος
αὐτῷ
|
ὑπήντα, |
Ἰωάννης
δὲ
καίτοι
τὴν
παρουσίαν |
| [2, 11] |
στρατιωτῶν
ὁδὸν
ἠπείγοντο
πρὸς
Κλαύδιον.
|
Ὑπήντων |
δ'
αὐτοῖς
πρὸ
τοῦ
τείχους |
| [2, 15] |
τε
καὶ
κόσμου
τοῖς
στρατιώταις
|
ὑπήντων |
καὶ
πλησίον
γενομένους
ἠσπάσαντο·
τῶν |
| [2, 3] |
δούλων
ἰδίων,
οὓς
ἅπαντας
ὁπλίσας
|
ὑπηρέταις |
ἐχρῆτο
τῆς
πλεονεξίας.
Ἐνστάσης
δὲ |
| [2, 16] |
Φέρε
δ'
εἶναι
τοὺς
Ῥωμαίων
|
ὑπηρέτας |
ἀνηκέστως
χαλεπούς·
οὔπω
Ῥωμαῖοι
πάντες |
| [2, 17] |
τόν
τε
ἐπισημότατον
τῆς
τυραννίδος
|
ὑπηρέτην |
Ἀψάλωμον.
(Ὁ
μὲν
οὖν
δῆμος, |
| [2, 10] |
ὅτι
τῶν
προσταγμάτων
αὐτοῦ
βραδὺς
|
ὑπηρέτης |
ἐγίνετο.
Ἀλλὰ
τοὺς
μὲν
τούτων |
| [2, 15] |
πᾶς
μὲν
ἱερεὺς
πᾶς
δ'
|
ὑπηρέτης |
τοῦ
θεοῦ
τὰ
ἅγια
σκεύη |
| [2, 19] |
Ῥωμαίοις
ἀσφαλῆ
περὶ
τῶν
ἡμαρτημένων
|
ὑπισχνούμενος, |
εἰ
τὰ
ὅπλα
ῥίψαντες
πρὸς |
| [2, 8] |
οἳ
καὶ
τὰ
μέλλοντα
προγινώσκειν
|
ὑπισχνοῦνται, |
βίβλοις
ἱεραῖς
καὶ
διαφόροις
ἁγνείαις |
| [2, 3] |
διαφθείρειν,
εἰ
μὴ
θᾶττον
ἀπίοιεν·
|
ὑπισχνοῦντο |
γὰρ
ἄδειαν
τῷ
Σαβίνῳ
βουλομένῳ |
| [2, 13] |
οἱ
πεφονευκότες,
διὸ
καὶ
παντάπασιν
|
ὑπὸ |
ἀξιοπιστίας
ἦσαν
ἀνεύρετοι.
Πρῶτος
μὲν |
| [2, 7] |
στάχυς
ἐννέα
πλήρεις
καὶ
μεγάλους
|
ὑπὸ |
βοῶν
καταβιβρωσκομένους.
Μεταπεμψάμενος
δὲ
τοὺς |
| [2, 17] |
τε
καὶ
Βαταναίους
καὶ
Τραχωνίτας,
|
ὑπὸ |
Δαρείῳ
μὲν
ἱππάρχῃ,
στρατηγῷ
δὲ |
| [2, 4] |
γε
τὴν
Ἰδουμαίαν
δισχίλιοι
τῶν
|
ὑπὸ |
Ἡρώδῃ
πάλαι
στρατευσαμένων
συστάντες
ἔνοπλοι |
| [2, 1] |
βασιλεῖ
πέπαυτο,
κατολοφυρόμενοι
τοὺς
κολασθέντας
|
ὑπὸ |
Ἡρώδου
διὰ
τὸν
ἐκκοπέντα
χρυσοῦν |
| [2, 21] |
Σίλας
ὁ
φυλάσσειν
τὴν
πόλιν
|
ὑπὸ |
Ἰωσήπου
καθεσταμένος
γράφει
τὰ
περὶ |
| [2, 6] |
ὀφθῆναι
δὲ
μετὰ
τῶν
κατηγόρων
|
ὑπὸ |
Καίσαρος
αἰδούμενοι.
Τούτοις
παρῆν
καὶ |
| [2, 12] |
δὲ
παρελθὼν
εἰς
Καισάρειαν
τοὺς
|
ὑπὸ |
Κουμανοῦ
ζωγρηθέντας
ἀνεσταύρωσεν
πάντας.
Ἐκεῖθεν |
| [2, 20] |
καὶ
πεντακοσίους
πάντας
ἀνόπλους
ἐπελθόντες
|
ὑπὸ |
μίαν
ὥραν
ἀδεῶς
ἀπέσφαξαν.
(Οἱ |
| [2, 18] |
τοὺς
παρ'
ἑαυτοῖς
Ἰουδαίους,
ὡς
|
ὑπὸ |
μίαν
ὥραν
ἀποσφαγῆναι
μὲν
ὑπὲρ |
| [2, 15] |
Ἀλεξάνδρῳ
συνησθείη
πεπιστευμένῳ
τὴν
Αἴγυπτον
|
ὑπὸ |
Νέρωνος
καὶ
πεμφθέντι
διέπειν.
Τὴν |
| [2, 6] |
ἀδελφὸς
Ἀρχελάου,
προπεμφθεὶς
κατ'
εὔνοιαν
|
ὑπὸ |
Οὐάρου
δυοῖν
ἕνεκα,
Ἀρχελάῳ
τε |
| [2, 3] |
διηρεύνα,
πεποιθὼς
οὐ
μόνον
τοῖς
|
ὑπὸ |
Οὐάρου
καταλειφθεῖσι
στρατιώταις,
ἀλλὰ
καὶ |
| [2, 3] |
ἐπώνυμον
ἔχων
ἀδελφὸν
Ἡρώδου
διαφθαρέντα
|
ὑπὸ |
Πάρθων,
ἐντεῦθεν
κατέσειεν
τοῖς
ἐν |
| [2, 15] |
συνεπάτουν.
Ἔπιπτον
δὲ
πολλοὶ
μὲν
|
ὑπὸ |
Ῥωμαίων
τυπτόμενοι,
πλείους
δ'
ὑπ' |
| [2, 9] |
ὑπὸ
τῶν
πληγῶν,
πολλοὶ
δὲ
|
ὑπὸ |
σφῶν
αὐτῶν
ἐν
τῇ
φυγῇ |
| [2, 16] |
ἀπ'
ἐκείνων,
οὐδέ
γε
τοὺς
|
ὑπὸ |
τὴν
ἀνατολὴν
οἱ
ἀφ'
ἑσπέρας |
| [2, 16] |
γὰρ
ἐξήρκεσεν
αὐτοῖς
ὅλος
Εὐφράτης
|
ὑπὸ |
τὴν
ἀνατολὴν
οὐδὲ
τῶν
προσαρκτίων |
| [2, 6] |
τάλαντα·
τὸν
δὲ
οἶκον
αὐτῆς
|
ὑπὸ |
τὴν
Ἀρχελάου
τοπαρχίαν
ἔταξεν.
Τῆς |
| [2, 21] |
τὰς
πλησίον
πόλεις
ταραχῆς,
ὥστε
|
ὑπὸ |
τὴν
ἕω
δέκα
μυριάδας
ὁπλιτῶν |
| [2, 16] |
καὶ
τὴν
ἀπὸ
Φοινίκων
εὐγένειαν
|
ὑπὸ |
τὴν
Σκιπίωνος
δεξιὰν
ἔπεσον;
Οὔτε |
| [2, 14] |
καὶ
τοὺς
ἐπὶ
λῃστείᾳ
δεδεμένους
|
ὑπὸ |
τῆς
παρ'
ἑκάστοις
βουλῆς
ἢ |
| [2, 1] |
Ἀρχέλαος,
ἐπεῖχε
δὲ
τὴν
ἄμυναν
|
ὑπὸ |
τῆς
περὶ
τὴν
ἔξοδον
ἐπείξεως, |
| [2, 3] |
οἱ
δ'
ἐπ'
αὐτῶν
ἐξαίφνης
|
ὑπὸ |
τῆς
φλογὸς
περισχεθέντες
πολλοὶ
μὲν |
| [2, 16] |
μάλιστα
Γαλάτας
ἐχρῆν
τοὺς
οὕτως
|
ὑπὸ |
τῆς
φύσεως
τετειχισμένους,
ἐξ
ἀνατολῆς |
| [2, 9] |
(Πεμφθεὶς
δὲ
εἰς
Ἰουδαίαν
ἐπίτροπος
|
ὑπὸ |
Τιβερίου
Πιλᾶτος
νύκτωρ
κεκαλυμμένας
εἰς |
| [2, 17] |
γὰρ
ἐκάλουν
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντας
|
ὑπὸ |
τοῖς
κόλποις
ξίφη,
προσλαβόντες
θαρραλεώτερον |
| [2, 19] |
πόλιν.
Ὁ
μὲν
οὖν
δῆμος
|
ὑπὸ |
τοῖς
στασιασταῖς
ἔμφρουρος
ἦν,
οἱ |
| [2, 17] |
προσιόντας,
καὶ
συχνοὶ
τῶν
λῃστῶν
|
ὑπὸ |
τοῖς
τείχεσιν
ἔπιπτον.
Οὔτε
δὲ |
| [2, 3] |
τῶν
μὲν
ἀπολωλότων,
τῶν
δ'
|
ὑπὸ |
τοῦ
δέους
σκεδασθέντων
ἐρήμῳ
τῷ |
| [2, 21] |
τὴν
λαιάν·
εἰς
τοσοῦτον
δέους
|
ὑπὸ |
τοῦ
Ἰωσήπου
προήχθη.
Τότε
μὲν |
| [2, 7] |
ἐγκατατάσσεται.
Πρὶν
κληθῆναι
δ'
αὐτὸν
|
ὑπὸ |
τοῦ
Καίσαρος
ὄναρ
ἰδεῖν
φασιν |
| [2, 6] |
περὶ
τῆς
βασιλείας.
Ἐγένετο
δὲ
|
ὑπὸ |
τούτῳ
μὲν
ἥ
τε
Περαία |
| [2, 5] |
ἦν
Πτολεμαίου
καὶ
διὰ
τοῦτο
|
ὑπὸ |
τῶν
Ἀράβων
διηρπάσθη
μηνιόντων
καὶ |
| [2, 11] |
ὀκτὼ
καὶ
δολοφονηθέντος
ἁρπάζεται
μὲν
|
ὑπὸ |
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ
στρατευμάτων
εἰς |
| [2, 8] |
πρὸς
ἃς
ἕκαστοι
τέχνας
ἴσασιν
|
ὑπὸ |
τῶν
ἐπιμελητῶν
διαφίενται,
καὶ
μέχρι |
| [2, 1] |
πλήρεις
ἀποδώσειν
τὰς
ἀμοιβάς,
ὁπόταν
|
ὑπὸ |
τῶν
κρατούντων
βασιλεὺς
ἀποδειχθῇ
βέβαιος· |
| [2, 7] |
Ἰουδαίων
λαμβάνει
καὶ
καθάπερ
βασιλεὺς
|
ὑπὸ |
τῶν
πατρῴων
προεπέμφθη
φίλων.
Προεληλύθει |
| [2, 9] |
δὲ
οἱ
Ἰουδαῖοι
πολλοὶ
μὲν
|
ὑπὸ |
τῶν
πληγῶν,
πολλοὶ
δὲ
ὑπὸ |
| [2, 3] |
ἐν
αὐτῇ
διεφθάρησαν,
πολλοὶ
δὲ
|
ὑπὸ |
τῶν
πολεμίων
πηδῶντες
εἰς
αὐτούς, |
| [2, 20] |
ὑπεριδὼν
τὴν
φυγὴν
αὖθις
ὡς
|
ὑπὸ |
τῶν
στασιαστῶν
διεφθάρη
δηλώσομεν.
Κέστιος |
| [2, 11] |
προαίρεσιν,
ὅτι
πρῶτον
μὲν
ἄκων
|
ὑπὸ |
τῶν
στρατιωτῶν
ἁρπαγείη,
καὶ
οὔτε |
| [2, 6] |
ἰννάνω,
πρόσοδον
ἔχοντα
ταλάντων
ἑκατόν,
|
ὑπὸ |
Φιλίππῳ
τέτακτο.
Τῆς
Ἀρχελάου
δ' |
| [2, 19] |
τῶν
ἱππάρχων
οἱ
πλεῖστοι
χρήμασιν
|
ὑπὸ |
Φλώρου
δεκασθέντες
ἀπέστρεψαν
αὐτὸν
τῆς |
| [2, 16] |
τε
Νεαπολιτανοῦ
κατεβόων
ὅσα
πάθοιεν
|
ὑπὸ |
Φλώρου
καὶ
παρελθοῦσιν
εἰς
τὴν |
| [2, 13] |
τὴν
ὠμότητα,
Καὶ
ὡς
τελευταῖον
|
ὑπὸ |
φρενοβλαβείας
ἐξώκειλεν
εἰς
σκηνὴν
καὶ |
| [2, 16] |
κατορθοῖ
πλείονα
τῶν
ὅπλων.
Τοιγαροῦν
|
ὑπὸ |
χιλίοις
καὶ
διακοσίοις
στρατιώταις
δουλεύουσιν, |
| [2, 7] |
δι'
οἶκτον
ἐκκλέψειαν
αὐτοὺς
ὁμοίων
|
ὑποβολῇ |
σωμάτων.
Τούτοις
γοῦν
τοὺς
ἐν |
| [2, 11] |
μὴ
φύσει
μέτριος
ἦν,
ἱκανὸν
|
ὑπόδειγμα |
σωφροσύνης
αὐτῷ
προκεῖσθαι
τὸν
Γαίου |
| [2, 16] |
ὑμῶν
μετριάσειν,
ἀλλ'
οὐκ
εἰς
|
ὑπόδειγμα |
τῶν
ἄλλων
ἐθνῶν
καταφλέξειν
μὲν |
| [2, 16] |
δεῖ
πόρρωθεν
ὑμῖν
τὴν
Ῥωμαίων
|
ὑποδεικνύναι |
δύναμιν
παρὸν
ἐξ
Αἰγύπτου
τῆς |
| [2, 3] |
πρός
τε
τὸ
πλῆθος
αὐτῶν
|
ὑποδείσας |
καὶ
τὰ
φρονήματα
συνεχεῖς
μὲν |
| [2, 21] |
συγκαταφλέξειν
γὰρ
αὐτῷ
καὶ
τὴν
|
ὑποδεξαμένην |
πατρίδα.
Ὁ
δὲ
ἀποδέχεσθαι
μὲν |
| [2, 8] |
παισίν.
Οὔτε
δὲ
ἐσθῆτας
οὔτε
|
ὑποδήματα |
ἀμείβουσι
πρὶν
διαρραγῆναι
τὸ
πρότερον |
| [2, 4] |
τέσσαρες
ὅμοιοι.
Τούτων
ἑκάστῳ
λόχον
|
ὑποζεύξας |
ἔνοπλον
ὥσπερ
στρατηγοῖς
ἐχρῆτο
καὶ |
| [2, 19] |
ὄνων
ἔτι
δὲ
καὶ
τῶν
|
ὑποζυγίων |
πλὴν
ὅσα
βέλη
παρεκόμιζεν
καὶ |
| [2, 16] |
ἔστιν
μικρὰ
τοῦ
πολεμεῖν
ἡ
|
ὑπόθεσις, |
καὶ
πρῶτά
γε
τὰ
τῶν |
| [2, 17] |
τὴν
ἀνέχουσαν
ὕλην
ἐμπρήσαντες
ἐξῆλθον.
|
Ὑποκαέντων |
δὲ
τῶν
στηριγμάτων
ὁ
μὲν |
| [2, 21] |
ταύτῃ
κατὰ
τῶν
φιλτάτων
χρώμενος,
|
ὑποκριτὴς |
φιλανθρωπίας
καὶ
δι'
ἐλπίδα
κέρδους |
| [2, 13] |
τῷ
πλήθει
καὶ
ταῖς
ἐσθῆσιν
|
ὑποκρύπτοντες |
μικρὰ
ξιφίδια,
τούτοις
ἔνυττον
τοὺς |
| [2, 21] |
τοῦ
τὴν
ἐργασίαν
παρασχόντος.
Καὶ
|
ὑπολαβών, |
εἰ
καταλύσειεν
τὸν
Ἰώσηπον,
αὐτὸς |
| [2, 10] |
τῆς
χώρας
θέσθαι
θεμιτὸν
εἴη,
|
ὑπολαβὼν |
ὁ
Πετρώνιος
ἀλλὰ
μὴν
καὶ |
| [2, 16] |
προσονειδίζεται.
Πλὴν
εἰ
μή
τις
|
ὑπολαμβάνει |
κατὰ
συνθήκας
πολεμήσειν
καὶ
Ῥωμαίους |
| [2, 8] |
αὐτοῖς
περιίσταται
χεῖρον
τῆς
ἐπιορκίας
|
ὑπολαμβάνοντες· |
ἤδη
γὰρ
κατεγνῶσθαί
φασιν
τὸν |
| [2, 8] |
ἅπασιν
οὐσίαν
εἶναι.
Κηλῖδα
δ'
|
ὑπολαμβάνουσι |
τὸ
ἔλαιον,
κἂν
ἀλειφθῇ
τις |
| [2, 8] |
μὴ
τοῖς
πάθεσιν
ὑποπίπτειν
ἀρετὴν
|
ὑπολαμβάνουσιν. |
Καὶ
γάμου
μὲν
παρ'
αὐτοῖς |
| [2, 17] |
καλούμενον
Ὀφλᾶν
συμφυγόντα
κἀκεῖ
ταπεινῶς
|
ὑπολανθάνοντα |
ζωγρήσαντες
εἰς
τὸ
φανερὸν
ἐξείλκυσαν |
| [2, 6] |
τοῦ
δυστυχεῖν
ἔθους
προελθεῖν,
ὥστε
|
ὑπομεῖναι |
τῆς
πικρᾶς
δουλείας
καὶ
διαδοχὴν |
| [2, 5] |
μὲν
γὰρ
οὐδ'
εἰς
ὄψιν
|
ὑπομείνας |
ἐλθεῖν
Οὐάρῳ
προεξῆλθεν
τῆς
πόλεως |
| [2, 6] |
ἐσχάτης
πεπληρωκέναι,
καθόλου
δὲ
πλείους
|
ὑπομεμενηκέναι |
τὰς
ἐξ
Ἡρώδου
συμφορὰς
ἐν |
| [2, 11] |
ἀγαθαῖς
πεποιθυῖα
δουλείαν
ἑκούσιον
οὐχ
|
ὑπομενεῖν. |
Καὶ
Κλαύδιος
ὡς
ἤκουσεν
τὰ |
| [2, 3] |
ἦν
οὔτε
τοὺς
συστάδην
μαχομένους
|
ὑπομένειν. |
(Καταπονούμενοι
μὲν
πρὸς
ἀμφοτέρων
ὑποπιμπρᾶσιν |
| [2, 11] |
τοὺς
εἰς
αὐτὸν
ὁμονοήσαντας
οὐχ
|
ὑπομένοι, |
πολεμήσειν
δ'
ἄκων
πρὸς
οὓς |
| [2, 6] |
διὰ
μῖσος
καὶ
φθόνον
οὐχ
|
ὑπομένοντες, |
ὀφθῆναι
δὲ
μετὰ
τῶν
κατηγόρων |
| [2, 8] |
εἰ
φόρον
τε
Ῥωμαίοις
τελεῖν
|
ὑπομενοῦσιν |
καὶ
μετὰ
τὸν
θεὸν
οἴσουσι |
| [2, 16] |
τὴν
οἰκείαν
εὐδαιμονίαν.
Καὶ
τοῦθ'
|
ὑπομένουσιν |
οὐ
διὰ
φρονημάτων
μαλακίαν
οὐδὲ |
| [2, 14] |
πεπραγμένων
καὶ
βοηθεῖν
ἱκέτευον,
αἰδημόνως
|
ὑπομιμνήσκοντες |
τῶν
ὀκτὼ
ταλάντων.
Ὁ
δὲ |
| [2, 21] |
σχήματος
οὐδὲν
αὐτὸν
ἀρνήσεσθαι
τῶν
|
ὑπονοηθέντων, |
ἀλλ'
ἐπὶ
συγγνώμης
πορισμῷ
πάντα |
| [2, 13] |
ἦν,
ἐν
μέσαις
δὲ
ταῖς
|
ὑπονοίαις |
καὶ
ταῖς
φυλακαῖς
ἀνῃροῦντο·
τοσοῦτον |
| [2, 16] |
ἐπὶ
τοσούτῳ
φόνῳ
καταλιπεῖν
ἑαυτοῖς
|
ὑπόνοιαν |
ἀποστάσεως·
δόξειν
γὰρ
αὐτοὶ
κατάρξαι |
| [2, 17] |
οἷόν
τε
ἦν
ἄνωθεν
βαλλομένους·
|
ὑπόνομον |
δὴ
πόρρωθεν
ἐφ'
ἕνα
τῶν |
| [2, 17] |
ἀρχιερέων
οἱ
μὲν
εἰς
τοὺς
|
ὑπονόμους |
καταδύντες
διελάνθανον,
οἱ
δὲ
σὺν |
| [2, 1] |
τοῦ
πλήθους
διαδραμεῖν
τὴν
νόσον
|
ὑποπέμπει |
μετὰ
σπείρας
χιλίαρχον
προστάξας
βίᾳ |
| [2, 21] |
ἐπειρᾶτο
διαλέγεσθαι
περὶ
τῶν
ἐπεσταλμένων,
|
ὑποπέμψας |
ὁπλίτας
προσέταξεν
αὐτὸν
ἀνελεῖν.
Τούτους |
| [2, 1] |
τοὺς
νεωτερίζοντας
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
|
ὑποπέμψας |
παύσασθαι
παρεκάλει.
Τοῦτον
εἰς
τὸ |
| [2, 18] |
τῶν
ὅπλων
ἤρξατο
σωφρονίζειν,
ἀλλ'
|
ὑποπέμψας |
τοὺς
γνωρίμους
αὐτοῖς
παύσασθαι
παρεκάλει |
| [2, 2] |
τὴν
Ἡρώδου
τελευτὴν
ἐγκαθέτους
μὲν
|
ὑποπέμψας |
τοὺς
περιθήσοντας
αὐτῷ
τὸ
διάδημα, |
| [2, 19] |
καὶ
τοῦ
ἱεροῦ
τὴν
πύλην
|
ὑποπιμπράναι |
παρεσκευάζοντο.
(Δεινὴ
δὲ
τοὺς
στασιαστὰς |
| [2, 17] |
καὶ
τὰ
Ἀγρίππα
καὶ
Βερνίκης
|
ὑποπιμπρᾶσιν |
βασίλεια·
Μεθ'
ἃ
τὸ
πῦρ |
| [2, 3] |
ὑπομένειν.
(Καταπονούμενοι
μὲν
πρὸς
ἀμφοτέρων
|
ὑποπιμπρᾶσιν |
τὰς
στοάς,
ἔργα
θαυμάσια
μεγέθους |
| [2, 19] |
ἱερὸν
ἀνεχώρουν.
Κέστιος
δὲ
παρελθὼν
|
ὑποπίμπρησιν |
τήν
τε
Βεθεζὰν
προσαγορευομένην
καὶ |
| [2, 8] |
καὶ
τὸ
μὴ
τοῖς
πάθεσιν
|
ὑποπίπτειν |
ἀρετὴν
ὑπολαμβάνουσιν.
Καὶ
γάμου
μὲν |
| [2, 18] |
τὰ
μὲν
καταστρεψάμενοι,
τὰ
δ'
|
ὑποπρήσαντες |
ἐχώρουν
ἐπὶ
Κάδασα
τὴν
Τυρίων |
| [2, 17] |
τὰ
ξίφη
καὶ
μηδὲν
ἔτι
|
ὑποπτεύοντες |
ἀνεχώρουν,
ὥρμησαν
ἐπ'
αὐτοὺς
οἱ |
| [2, 21] |
Ἰωάννης
δὲ
καίτοι
τὴν
παρουσίαν
|
ὑποπτεύσας |
ἐπ'
αὐτὸν
ὅμως
πέμψας
τινὰ |
| [2, 6] |
καὶ
μὴ
τὸ
περισσὸν
αὐτῆς
|
ὑπορρῖψαι |
τοῖς
ὠμῶς
σπαράττουσιν,
συνάψαντας
δὲ |
| [2, 17] |
πόρρωθεν
ἐφ'
ἕνα
τῶν
πύργων
|
ὑπορύξαντες |
ἀνεκρήμνισαν
αὐτόν,
ἔπειτα
τὴν
ἀνέχουσαν |
| [2, 17] |
δ'
ἦν
ὀργάνων,
καὶ
φανερῶς
|
ὑπορύττειν |
τὸ
τεῖχος
οὐχ
οἷόν
τε |
| [2, 17] |
τῆς
στάσεως
ἔπεμπον
ἀξιοῦντες
ἐξελθεῖν
|
ὑπόσπονδοι, |
καὶ
δοθὲν
μόνοις
τοῖς
βασιλικοῖς |
| [2, 18] |
εὐλαβηθέντες
συντίθενται
πρὸς
αὐτοὺς
ἐκχωρήσειν
|
ὑπόσπονδοι, |
καὶ
λαβόντες
τὰ
πιστὰ
παραδιδόασι |
| [2, 17] |
Ἐλεάζαρον
ἐξαιτούμενοι
μόνας
τὰς
ψυχὰς
|
ὑποσπόνδους, |
τὰ
δ'
ὅπλα
καὶ
τὴν |
| [2, 14] |
λάθρα
τὰ
πολλὰ
καὶ
μεθ'
|
ὑποστολῆς |
ἐκακούργησεν,
Γέσσιος
δὲ
τὰς
εἰς |
| [2, 19] |
Ἀντιπατρίδος.
Ἔπειθ'
ὡς
οὐ
κατελάμβανον,
|
ὑποστρέφοντες |
τάς
τε
μηχανὰς
ᾖρον
καὶ |
| [2, 16] |
Νεαπολιτανόν,
ὃς
ἀπὸ
τῆς
Ἀλεξανδρείας
|
ὑποστρέφοντι |
περιτυχὼν
Ἀγρίππᾳ
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ |
| [2, 8] |
δείλης
τρέπονται.
Δειπνοῦσι
δ'
ὁμοίως
|
ὑποστρέψαντες |
συγκαθεζομένων
τῶν
ξένων,
εἰ
τύχοιεν |
| [2, 21] |
κἂν
μὲν
ἑκὼν
παραγένηται,
λόγον
|
ὑποσχεῖν |
ἐᾶν
αὐτόν,
εἰ
δὲ
βιάζοιτο |
| [2, 3] |
ἦν
ὑπεξελθεῖν,
ἠπίστει
δὲ
ταῖς
|
ὑποσχέσεσιν |
καὶ
τὸ
πρᾷον
αὐτῶν
δέλεαρ |
| [2, 17] |
ἱκετεύσαντα
καὶ
μέχρι
περιτομῆς
ἰουδαίσειν
|
ὑποσχόμενον |
διέσωσαν
μόνον,
τὸ
δὲ
πάθος |
| [2, 6] |
βασιλείας
Ἀρχελάῳ
δίδωσιν
ἐθνάρχην
προσειπών,
|
ὑποσχόμενος |
δὲ
καὶ
βασιλέα
ποιήσειν,
εἰ |
| [2, 14] |
δὲ
πρὸς
μόνον
τὸ
λαβεῖν
|
ὑποσχόμενος |
πάντα
συμπράξειν,
λαβὼν
ἔξεισιν
τῆς |
| [2, 15] |
ἀσφαλείας
καὶ
τοῦ
μηδὲν
νεωτερίσειν
|
ὑποσχομένων, |
εἰ
μίαν
αὐτοῖς
καταλείποι
σπεῖραν, |
| [2, 20] |
διὸ
καὶ
Περαίτης
ἐκαλεῖτο,
προσέταξαν
|
ὑποτάσσεσθαι |
τοῖς
στρατηγοῖς.
Ἠμέλουν
δὲ
οὐδὲ |
| [2, 16] |
δεσπότης,
νῦν
δὲ
τρισχιλίοις
ὁπλίταις
|
ὑποτάσσεται, |
καὶ
τεσσαράκοντα
ναῦς
μακραὶ
τὴν |
| [2, 4] |
δι'
ὀρθίου
φάραγγος
ὁ
Γρᾶτος
|
ὑποτέμνεται |
καὶ
φεύγοντος
ἐκ
πλαγίου
τὸν |
| [2, 8] |
τινι
ἢ
πλείονι
κόσμῳ
τοὺς
|
ὑποτεταγμένους |
ὑπερλαμπρύνεσθαι.
Τὴν
ἀλήθειαν
ἀγαπᾶν
ἀεὶ |
| [2, 6] |
οὐ
μόνον
τὰ
σώματα
τῶν
|
ὑποτεταγμένων |
ἀλλὰ
καὶ
τὰς
πόλεις·
τὰς |
| [2, 10] |
ἀπέφαινεν
ἀγνώμονα·
πάντων
γὰρ
τῶν
|
ὑποτεταγμένων |
ἐθνῶν
κατὰ
πόλιν
συγκαθιδρυκότων
τοῖς |
| [2, 16] |
δ'
ὑμεῖς
ἀδοξεῖτε
δουλεύειν
οἷς
|
ὑποτέτακται |
τὰ
πάντα.
Ποίᾳ
στρατιᾷ
ποίοις |
| [2, 8] |
ἐνιαυτὸν
ἔξω
μένοντι
τὴν
αὐτὴν
|
ὑποτίθενται |
δίαιταν
ἀξινάριόν
τε
καὶ
τὸ |
| [2, 8] |
θυμοῦ
καθεκτικοί,
πίστεως
προστάται,
εἰρήνης
|
ὑπουργοί. |
Καὶ
πᾶν
μὲν
τὸ
ῥηθὲν |
| [2, 4] |
ἀπὸ
τῶν
ἐρυμνοτάτων
χωρίων
ἐπολέμει
|
ὑποφεύγων |
τὴν
ἐν
τοῖς
πεδίοις
συμπλοκήν· |
| [2, 18] |
ἕκαστοι
τοὺς
ἰουδαΐζοντας
εἶχον
ἐν
|
ὑποψίᾳ, |
καὶ
τὸ
παρ'
ἑκάστοις
ἀμφίβολον |
| [2, 18] |
δὲ
ποιησάντων
τὸ
προσταχθὲν
χωρὶς
|
ὑποψίας. |
Δύο
μὲν
ἡμέρας
ἠρέμησαν
οἱ |
| [2, 20] |
γυμνασίῳ
συνηθροισμένους
πάλαι
διὰ
τὰς
|
ὑποψίας |
τοῦτο
πραγματευσάμενοι,
ῥᾴστην
τὴν
ἐπιχείρησιν |
| [2, 3] |
πρᾷον
αὐτῶν
δέλεαρ
εἰς
ἐνέδραν
|
ὑπώπτευεν· |
ἅμα
δὲ
καὶ
τὴν
ἀπὸ |
| [2, 21] |
ὕδασιν.
Ὁ
δέ,
οὔπω
γὰρ
|
ὑπώπτευεν |
τὸν
ἐπίβουλον,
γράφει
τοῖς
κατὰ |
| [2, 18] |
συγγένειαν
ὁμόσε
τοῖς
ὁμοφύλοις
ἐχώρουν.
|
Ὑπωπτεύθη |
δ'
αὐτῶν
καὶ
τὸ
λίαν |
| [2, 17] |
καὶ
τοῦ
πύργου
κινηθέντος
ὡς
|
ὑπωρύττετο, |
δεύτερον
ἑαυτοῖς
ἔρυμα
κατεσκεύασαν.
Πρὸς |
| [2, 11] |
δύο
παῖδας
Βερνικιανόν
τε
καὶ
|
Ὑρκανόν, |
ἐκ
δὲ
τῆς
προτέρας
Μαριάμμης |
| [2, 19] |
ἐξεκαλέσατο
τοὺς
πολεμίους,
καὶ
τοὺς
|
ὑστάτους |
αὐτῶν
προσκείμενοι
διέφθειρον
καὶ
καθ' |
| [2, 19] |
τῆς
ἐξόδου,
ἄλλοι
δὲ
τοὺς
|
ὑστάτους |
κατεώθουν
εἰς
τὴν
φάραγγα,
τὸ |
| [2, 19] |
ἀναθαρσήσαντες
οἱ
λῃσταὶ
κατὰ
τῶν
|
ὑστάτων |
ἐπεξέδραμον
καὶ
συχνοὺς
τῶν
ἱππέων |
| [2, 14] |
τοῖς
βασιλείοις
αὐλίζεται,
τῇ
δ'
|
ὑστεραίᾳ |
βῆμα
πρὸ
αὐτῶν
θέμενος
καθέζεται, |
| [2, 21] |
τὴν
ἀσθένειαν
καὶ
κλινήρης
ὢν
|
ὑστερῆσαι |
τῆς
θεραπείας
ἔλεγεν.
Ὡς
δὲ |
| [2, 4] |
Τοῦτο
μὲν
δὴ
τὸ
τέλος
|
ὕστερον |
αὐτοὺς
ἐξεδέχετο,
τότε
δὲ
λῃστρικοῦ |
| [2, 17] |
τῷ
Μαναήμῳ
κατὰ
γένος,
ὃς
|
ὕστερον |
ἐτυράννησεν
τῆς
Μασάδας.
Αὐτόν
τε |
| [2, 4] |
ἑαυτῷ
περιτίθησιν
διάδημα,
διέμεινεν
δ'
|
ὕστερον |
οὐκ
ὀλίγον
χρόνον
τὴν
χώραν |
| [2, 21] |
ἡγήσεσθαι
τῆς
Γαλιλαίας,
τοῖς
μὲν
|
ὑφ' |
ἑαυτὸν
λῃσταῖς
προσέταξεν
εὐτονώτερον
ἐγχειρεῖν |
| [2, 2] |
τιθείη
τις,
ἀποκεχειροτονῆσθαι
βασιλείας
Ἀρχέλαον
|
ὑφ' |
ἑαυτοῦ
τοῖς
εἰς
αὐτὴν
παρανομηθεῖσιν· |
| [2, 15] |
σπειρῶν
ἑκατοντάρχοις,
ὅπως
παραγγείλωσιν
τοῖς
|
ὑφ' |
ἑαυτοὺς
μήτε
ἀντασπάσασθαι
τοὺς
Ἰουδαίους |
| [2, 20] |
τοῦ
Σίμωνος
υἱὸν
Ἐλεάζαρον
καίπερ
|
ὑφ' |
ἑαυτῷ
πεποιημένον
τὴν
Ῥωμαίων
λείαν |
| [2, 16] |
ἰσχὺν
πάλιν
ἀποστῆναι,
νῦν
οὐχ
|
ὑφ' |
ἑνὶ
τάγματι
Ῥωμαίων
ἡσυχίαν
ἄγουσιν; |
| [2, 16] |
Πόσῳ
μᾶλλον
Ἕλλησιν,
οἳ
τῶν
|
ὑφ' |
ἡλίῳ
πάντων
προύχοντες
εὐγενείᾳ
καὶ |
| [2, 16] |
εὐγένειαν.
Πάντων
δὴ
σχεδὸν
τῶν
|
ὑφ' |
ἡλίῳ
τὰ
Ῥωμαίων
ὅπλα
προσκυνούντων |
| [2, 4] |
τὴν
χώραν
ἀρχιλῃστοῦ
καὶ
χειρωθέντος
|
ὑφ' |
Ἡρώδου
βασιλέως
συστήσας
πλῆθος
οὐκ |
| [2, 6] |
ἐπιδιένειμεν
αὐτοῖς
τὴν
ἑαυτῷ
καταλειφθεῖσαν
|
ὑφ' |
Ἡρώδου
δωρεὰν
οὖσαν
χιλίων
ταλάντων, |
| [2, 7] |
ψευδόμενος
ἑαυτὸν
Ἀλέξανδρον
τὸν
ἀναιρεθέντα
|
ὑφ' |
Ἡρώδου
κατ'
ἐλπίδα
τοῦ
λήσειν |
| [2, 7] |
τοὺς
Ἀλεξάνδρου
χαρακτῆρας,
κατηγόρητο
γὰρ
|
ὑφ' |
Ἡρώδου
παρ'
αὐτῷ,
συνεώρα
μὲν |
| [2, 1] |
δ'
αὐτοῖς
ἀνεβόων
ἐκ
τῶν
|
ὑφ' |
Ἡρώδου
τετιμημένων
χρῆναι
καὶ
πρῶτον |
| [2, 7] |
τὰ
κατὰ
τὴν
βασιλείαν
ἐπιστάμενος,
|
ὑφ' |
οὗ
διδαχθεὶς
ἔλεγεν,
ὡς
οἱ |
| [2, 7] |
υἱὸς
δὲ
Ἡρώδου
τοῦ
βασιλέως,
|
ὑφ' |
οὗ
καὶ
ἀνῃρέθη,
καθάπερ
δεδηλώκαμεν. |
| [2, 9] |
ἀναπεισθεὶς
Ἡρώδης
ἧκεν
πρὸς
Γάιον,
|
ὑφ' |
οὗ
τῆς
πλεονεξίας
ἐπιτιμᾶται
φυγῇ |
| [2, 8] |
μετὰ
τὴν
διάλυσιν
ἀθάνατον
τιμωρίαν
|
ὑφέξειν. |
Ταῦτα
μὲν
οὖν
Ἐσσηνοὶ
περὶ |
| [2, 8] |
καὶ
Τιτυούς,
πρῶτον
μὲν
ἀιδίους
|
ὑφιστάμενοι |
τὰς
ψυχάς,
ἔπειτα
εἰς
προτροπὴν |
| [2, 3] |
τάγματος·
αὐτὸς
δὲ
ἐπὶ
τὸν
|
ὑψηλότατον |
τοῦ
φρουρίου
πύργον
ἀναβάς,
ὃς |
| [2, 10] |
σταδίους
ἑκατὸν
εἴκοσι,
τῷ
δ'
|
ὑψηλοτάτῳ |
κατ'
ἄρκτον,
ὃ
καλοῦσιν
κλίμακα |
| [2, 18] |
δὲ
καὶ
γενομένων
ἐν
τοῖς
|
ὑψηλοτέροις |
ἡττῶντο
ταχέως,
καὶ
οὔτε
γυμνῆτες |
| [2, 1] |
ἐκδέχεται.
Κἀκεῖνος
τὸ
πλῆθος
ἀφ'
|
ὑψηλοῦ |
βήματος
καὶ
χρυσοῦ
θρόνου
δεξιωσάμενος |
| [2, 21] |
ἐπὶ
βουνοῦ
τινος
ἑξαπήχους
τὸ
|
ὕψος· |
καὶ
παρορμοῦντος
ἐπιπηδήσας
σκάφους
σὺν |
| [2, 11] |
τὴν
πολιορκίαν.
Ἀλλ'
ἔφθη
πρὶν
|
ὑψῶσαι |
τὸ
ἔργον
τελευτήσας
ἐν
Καισαρείᾳ, |