HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe, La guerre des Juifs contre les Romains, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique)


υ  =  178 formes différentes pour 377 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[2, 16]   πολλοὶ τὰς ἐκ τῶν ἐπιτρόπων  ὕβρεις   καὶ τὰ τῆς ἐλευθερίας ἐγκώμια
[2, 10]   σχεδὸν ἀφισταμένων εἶναι καὶ μεθ'  ὕβρεως.   (Τῶν δὲ τὸν νόμον καὶ
[2, 8]   θοιμάτιον, ὡς μὴ τὰς αὐγὰς  ὑβρίζοιεν   τοῦ θεοῦ, θακεύουσιν εἰς αὐτόν.
[2, 17]   καὶ πρὶν ἐξελθεῖν ἐφ' οὓς  ὑβρίκασιν   τὴν φήμην διορθώσονται τὴν ὕβριν.
[2, 17]   ὑβρίκασιν τὴν φήμην διορθώσονται τὴν  ὕβριν.   (Ἅμα ταῦτα λέγοντες παρῆγον τοὺς
[2, 7]   ᾑρημένη. Πλὴν οὐ περιόψομαι τὴν  ὕβριν,   ἀπολήψομαι δέ σε καὶ μὴ
[2, 16]   οὐδὲν τῶν ἐπιταγμάτων ὥσπερ ὑμεῖς  ὕβριν   ἡγούμενοι καίπερ ἑνὸς τάγματος αὐτοῖς
[2, 14]   τοὺς Ἰουδαίους ἀνηκέστως παρώξυνεν ὡς  ὑβρισμένων   μὲν αὐτοῖς τῶν νόμων, μεμιασμένου
[2, 2]   κάμνων τοῦ σώματος ἀκρατὴς ἦν  ὑγιαίνοντος   λογισμοῦ καὶ οὐδ' ὃν ἔγραφεν
[2, 2]   διαθήκαις μέμψασθαι δυνάμενος, ἃς ἔγραψεν  ὑγιαίνων   μὲν τὸ σῶμα, καθαρὰν δὲ
[2, 8]   οὕτως ἀπολούονται τὸ σῶμα ψυχροῖς  ὕδασιν,   καὶ μετὰ ταύτην τὴν ἁγνείαν
[2, 21]   χρήσασθαι τοῖς ἐν Τιβεριάδι θερμοῖς  ὕδασιν.   δέ, οὔπω γὰρ ὑπώπτευεν
[2, 9]   καλεῖται δὲ κορβωνᾶς, εἰς καταγωγὴν  ὑδάτων   ἐξαναλίσκων· κατῆγεν δὲ ἀπὸ τετρακοσίων
[2, 8]   καὶ καθαρωτέρων τῶν πρὸς ἁγνείαν  ὑδάτων   μεταλαμβάνει, παραλαμβάνεται δὲ εἰς τὰς
[2, 10]   καὶ κοῖλος, ἀναδίδωσιν δὲ τὴν  ὑελίνην   ψάμμον, ἣν ὅταν ἐκκενώσῃ πολλὰ
[2, 10]   μοι δοκεῖ τὸ τὴν ὑπερχυθεῖσαν  ὕελον   ἐκ τοῦ τόπου πάλιν ψάμμον
[2, 10]   μετάλλου πᾶσαν εὐθέως μεταβάλλοντος εἰς  ὕελον.   Θαυμασιώτερον δὲ τούτου μοι δοκεῖ
[2, 11]   Ἀλέξανδρος ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδῃ γεγόνεισαν  υἱεῖς,   οὓς πατὴρ ἀνεῖλεν·
[2, 12]   βασιλείαν τοῦ θείου τὸν Ἀγρίππαν  υἱὸν   Ἀγρίππα· τῆς δ' ἄλλης ἐπαρχίας
[2, 11]   Βερνίκην καὶ Μαριάμμην καὶ Δρουσίλλαν,  υἱὸν   δὲ ἐκ τῆς αὐτῆς Ἀγρίππαν.
[2, 20]   ἀνεγείρειν· τὸν γὰρ τοῦ Σίμωνος  υἱὸν   Ἐλεάζαρον καίπερ ὑφ' ἑαυτῷ πεποιημένον
[2, 12]   κληρονομίᾳ τῆς ἀρχῆς εἰσεποιήσατο καίπερ  υἱὸν   ἔχων γνήσιον Βρεττανικὸν ἐκ Μεσσαλίνης
[2, 17]   πρὸς αὐτοὺς Γωρίονά τε Νικομήδους  υἱὸν   καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ Ἰούδαν
[2, 20]   ἀρχιερέων ἕνα καὶ Ἐλεάζαρον ἀρχιερέως  υἱὸν   Νέου· τῷ δ' ἄρχοντι τότε
[2, 20]   Ἰδουμαίαν ἑτέρους ἐπελέξαντο στρατηγοὺς Ἰησοῦν  υἱὸν   Σαπφᾶ τῶν ἀρχιερέων ἕνα καὶ
[2, 9]   δὲ εἰς Τιβέριον τὸν Ἰουλίας  υἱὸν   τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας μετὰ τὴν
[2, 17]   καὶ κατὰ τὸ ἱερὸν Ἐλεάζαρος  υἱὸς   Ἀνανία τοῦ ἀρχιερέως, νεανίας θρασύτατος,
[2, 17]   πρὸς Φλῶρον ἔπεμπον, ὧν ἦρχεν  υἱὸς   Ἀνανίου Σίμων, οὓς δὲ πρὸς
[2, 12]   Ἰουδαίων καὶ ἀρχιερεὺς Ἰωνάθης  υἱὸς   Ἀνάνου κατάρξαι μὲν ἔλεγον τῆς
[2, 2]   αὐτοῖς. (Ἔνθα καταστὰς Σαλώμης  υἱὸς   Ἀντίπατρος, ἦν δὲ τῶν ἐναντιουμένων
[2, 9]   κατήγορος Ἡρώδου τοῦ τετραρχοῦντος Ἀγρίππας  υἱὸς   Ἀριστοβούλου, ὃν πατὴρ Ἡρώδης
[2, 20]   πλείονας. ρέθη δὲ Ἰώσηπός τε  υἱὸς   Γωρίονος καὶ ἀρχιερεὺς Ἄνανος
[2, 7]   ἀδελφὸς Ἀρχελάου περὶ οὗ διέξιμεν,  υἱὸς   δὲ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως, ὑφ'
[2, 4]   δὲ Σεπφώρει τῆς Γαλιλαίας Ἰούδας  υἱὸς   Ἐζεκία τοῦ κατατρέχοντός ποτε τὴν
[2, 6]   δ' ὥσπερ ἀγωνιάσαντα, μὴ νόθος  υἱὸς   εἶναι δόξειεν Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι τὴν
[2, 12]   αὐτῶν καὶ στασιώδους Δειναίου τις  υἱὸς   Ἐλεάζαρος καὶ Ἀλέξανδρος ἐξῆρχον, οἳ
[2, 17]   εἰς Μασάδαν, σὺν οἷς Ἐλεάζαρος  υἱὸς   Ἰαείρου, προσήκων τῷ Μαναήμῳ κατὰ
[2, 17]   πολιορκοῦντας. (Κἀν τούτῳ Μανάημός τις,  υἱὸς   Ἰούδα τοῦ καλουμένου Γαλιλαίου, σοφιστὴς
[2, 21]   τις ἐπίβουλος ἀνὴρ ἀπὸ Γισχάλων,  υἱὸς   Ληίου, Ἰωάννης ὄνομα, πανουργότατος μὲν
[2, 18]   καὶ τὸ Σίμωνος πάθος, ὃς  υἱὸς   μὲν ἦν Σαούλου τινὸς τῶν
[2, 21]   καὶ σὺν αὐτῷ Ἰησοῦς τις  υἱὸς   Σαπφία, τότε ἄρχων τῆς Τιβεριάδος.
[2, 17]   ἀνεκρήμνισαν αὐτόν, ἔπειτα τὴν ἀνέχουσαν  ὕλην   ἐμπρήσαντες ἐξῆλθον. Ὑποκαέντων δὲ τῶν
[2, 8]   εἶναι τὰ σώματα καὶ τὴν  ὕλην   οὐ μόνιμον αὐτῶν, τὰς δὲ
[2, 17]   ἐν πᾶσιν ἔθος ἦν  ὕλην   τῷ βωμῷ προσφέρειν, ὅπως μήποτε
[2, 16]   τὸ λάθρα καὶ μετ' αἰδοῦς  ὑμᾶς   βλάπτειν πορθοῦσι φανερῶς. Οὐδὲν δὲ
[2, 16]   κινεῖν ἀνόσιον. Εἰσελθέτω δ' οἶκτος  ὑμᾶς   εἰ καὶ μὴ τέκνων καὶ
[2, 16]   ἐστὲ πάντων; τί τὸ πεποιθὸς  ὑμᾶς   κατὰ Ῥωμαίων ἐπαίρει; χαλεπὸν τὸ
[2, 10]   ὑμῶν ἀπολοῦμαι δικαίως. Πολεμήσει δ'  ὑμᾶς   πέμψας με καὶ οὐκ
[2, 16]   χαλεπούς· οὔπω Ῥωμαῖοι πάντες ἀδικοῦσιν  ὑμᾶς   οὐδὲ Καῖσαρ, πρὸς οὓς αἱρεῖσθε
[2, 16]   προῃρημένους, οὔτ' ἂν παρῆλθον εἰς  ὑμᾶς   οὔτε συμβουλεύειν ἐθάρρησα· περισσὸς γὰρ
[2, 16]   τοιάδε. (Εἰ μὲν ἑώρων πάντας  ὑμᾶς   πολεμεῖν Ῥωμαίοις ὡρμημένους καὶ μὴ
[2, 16]   δεῖν ἐπὶ τὸ αὐτὸ πάντας  ὑμᾶς   συναγαγὼν εἰπεῖν νομίζω συμφέρειν.
[2, 16]   ἐλευθερίαν παρρησίας εἴκει· μόνοι δ'  ὑμεῖς   ἀδοξεῖτε δουλεύειν οἷς ὑποτέτακται τὰ
[2, 16]   οὐδὲν τῶν σωτηρίων ὑμῖν καθυφηκάμην,  ὑμεῖς   δὲ βουλευσάμενοι μὲν τὰ δέοντα
[2, 16]   τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως οὐκ ἀντέσχον·  ὑμεῖς   δὲ οἱ τὸ μὲν ὑπακούειν
[2, 10]   ἐγώ· Καὶ γὰρ αὐτός, ὥσπερ  ὑμεῖς,   ἐπιτάσσομαι. Πρὸς ταῦτα τὸ πλῆθος
[2, 16]   ἡλίῳ τὰ Ῥωμαίων ὅπλα προσκυνούντων  ὑμεῖς   μόνοι πολεμήσετε μηδὲ τὸ Καρχηδονίων
[2, 16]   διήνεγκαν τὰ ὅπλα. Τί οὖν;  ὑμεῖς   πλουσιώτεροι Γαλατῶν, ἰσχυρότεροι Γερμανῶν, Ἑλλήνων
[2, 16]   εἰσφοράς, οὐδὲν τῶν ἐπιταγμάτων ὥσπερ  ὑμεῖς   ὕβριν ἡγούμενοι καίπερ ἑνὸς τάγματος
[2, 21]   δέ, Ταριχεᾶται, μάλιστα τὴν  ὑμετέραν   πόλιν ἀσφαλείας δεομένην καὶ πρὸς
[2, 16]   τραχυτέραν τε καὶ πολλῷ τῆς  ὑμετέρας   ὀχυρωτέραν καὶ βαθεῖ κρυμῷ τοὺς
[2, 16]   ὅπλοις; ποῦ μὲν στόλος  ὑμῖν   διαληψόμενος τὰς Ῥωμαίων θαλάσσας; ποῦ
[2, 21]   ἡγησαίμην ποτὲ φίλον τὸν  ὑμῖν   διάφορον κέρδος τὸ φέρον
[2, 21]   παρέχω διαρπάζειν· εἰ μὴ καλῶς  ὑμῖν   ἐβουλευσάμην, κολάζετε τὸν εὐεργέτην. (Ἐπὶ
[2, 16]   κοινήν, ὡς οὐδὲν τῶν σωτηρίων  ὑμῖν   καθυφηκάμην, ὑμεῖς δὲ βουλευσάμενοι μὲν
[2, 16]   ποιήσεσθε τὸν ἀγῶνα· σπουδὴ γὰρ  ὑμῖν   μία τὸ μὴ τῶν πατρίων
[2, 21]   ἡσυχῆ τὰ χρήματα προειλόμην, ἵνα  ὑμῖν   περιβάλωμαι τεῖχος. Εἰ μὴ δοκεῖ,
[2, 16]   παραμένοντος. Καὶ τί δεῖ πόρρωθεν  ὑμῖν   τὴν Ῥωμαίων ὑποδεικνύναι δύναμιν παρὸν
[2, 16]   ἡγεμονίαν ἀδύνατον. Σκέψασθε δ' ὡς  ὑμῖν   τὸ τῆς θρησκείας ἄκρατον, εἰ
[2, 15]   αὐτοῖς, ἀναλαβόντες κιθαρισταί τε καὶ  ὑμνῳδοὶ   μετὰ τῶν ὀργάνων προσέπιπτον καὶ
[2, 10]   παραβὰς γὰρ αὐτὸν καὶ φεισάμενος  ὑμῶν   ἀπολοῦμαι δικαίως. Πολεμήσει δ' ὑμᾶς
[2, 10]   συνεργοῦντος πείσας Καίσαρα σωθήσομαι μεθ'  ὑμῶν   ἡδέως παροξυνθέντος ὑπὲρ τοσούτων
[2, 16]   ἡμετέραν ἔχων. Οὓς ἅπαντας πολεμησάντων  ὑμῶν   κατασφάξουσιν οἱ διάφοροι, καὶ δι'
[2, 16]   συνθήκας πολεμήσειν καὶ Ῥωμαίους κρατήσαντας  ὑμῶν   μετριάσειν, ἀλλ' οὐκ εἰς ὑπόδειγμα
[2, 18]   ὧν ἔδρασα πάσχω, Σκυθοπολῖται, καθ'  ὑμῶν,   οἳ τοσούτῳ φόνῳ συγγενῶν τὴν
[2, 16]   τοσοῦτον ἀπῳκισμένων ἓν τάγμα. Τίς  ὑμῶν   οὐκ ἀκοῇ παρείληφεν τὸ Γερμανῶν
[2, 16]   δὲ καὶ Μακεδόνες οἱ δικαιότερον  ὑμῶν   ὀφείλοντες ἐλευθερίας ἀντιποιεῖσθαι. Τί δ'
[2, 16]   καὶ σώμασιν καὶ ψυχαῖς ἄμεινον  ὑμῶν   πολλῷ διακείμενοι πρὸς μοῖραν ὀλίγην
[2, 16]   ἠχαρίστηνται. Μαρτύρομαι δὲ ἐγὼ μὲν  ὑμῶν   τὰ ἅγια καὶ τοὺς ἱεροὺς
[2, 16]   ἱερὰν πόλιν, ἀναιρήσειν δὲ πᾶν  ὑμῶν   τὸ φῦλον· οὐδὲ γὰρ περιλειφθέντες
[2, 16]   δέκα, τοῦ δὲ ἐνιαυσιαίου παρ'  ὑμῶν   φόρου καθ' ἕνα μῆνα πλέον
[2, 15]   ὑπὸ Ῥωμαίων τυπτόμενοι, πλείους δ'  ὑπ'   ἀλλήλων βιαζόμενοι. Δεινὸς δὲ περὶ
[2, 12]   βία συνωθουμένων ἐγένετο, ὥστε πατηθέντας  ὑπ'   ἀλλήλων καὶ συντριβέντας ὑπὲρ τρισμυρίους
[2, 19]   οὔτε ἀμύνης εἶχεν ἐπίνοιαν, ἀλλ'  ὑπ'   ἀμηχανίας ἐπ' οἰμωγὴν ἐτράποντο καὶ
[2, 3]   τοῦ τείχους ἐκρημνίζοντο, ἔνιοι δ'  ὑπ'   ἀμηχανίας τοῖς ἰδίοις ξίφεσιν τὸ
[2, 22]   τυραννεῖν. Πεμφθείσης δ' ἐπ' αὐτὸν  ὑπ'   Ἀνάνου καὶ τῶν ἀρχόντων στρατιᾶς
[2, 4]   χρόνον οἱ μὲν τρεῖς ἐχειρώθησαν,  ὑπ'   Ἀρχελάου μὲν πρεσβύτατος, οἱ
[2, 11]   πάσῃ προστιθεὶς ἔξωθεν καὶ τὰς  ὑπ'   Αὐγούστου δοθείσας Ἡρώδῃ Τραχωνῖτιν καὶ
[2, 16]   τὰς σπονδάς, ἄν τις τῶν  ὑπ'   αὐτὸν ἐπὶ Ῥωμαίους ἴῃ. Λοιπὸν
[2, 3]   μὲν τοὺς πεζοὺς τῶν βασιλικῶν  ὑπ'   αὐτὸν ἔχων, Ῥοῦφος δὲ τοὺς
[2, 17]   ἀνεῖλον, ὁμοίως δὲ καὶ τοὺς  ὑπ'   αὐτὸν ἡγεμόνας τόν τε ἐπισημότατον
[2, 12]   γυναικὸς καὶ Ὀκταουίαν θυγατέρα τὴν  ὑπ'   αὐτοῦ ζευχθεῖσαν Νέρωνι· γεγόνει δ'
[2, 13]   εἰς Ῥώμην· τῶν δ' ἀνασταυρωθέντων  ὑπ'   αὐτοῦ λῃστῶν καὶ τῶν ἐπὶ
[2, 6]   ἐνηνοχέναι τύραννον· πλείστων γοῦν ἀνῃρημένων  ὑπ'   αὐτοῦ τοιαῦτα πεπονθέναι τοὺς καταλειφθέντας,
[2, 20]   τε τυραννικὸν ὁρῶντες καὶ τοὺς  ὑπ'   αὐτῷ ζηλωτὰς δορυφόρων ἔθεσι χρωμένους.
[2, 8]   ἑκατὸν συνελθόντες, τὸ δ' ὁρισθὲν  ὑπ'   αὐτῶν ἀκίνητον. Σέβας δὲ μέγα
[2, 8]   τοιοῦτον γάρ ἐστιν τὸ διδόμενον  ὑπ'   αὐτῶν ἀξινίδιον τοῖς νεοσυστάτοις, καὶ
[2, 8]   Καὶ πᾶν μὲν τὸ ῥηθὲν  ὑπ'   αὐτῶν ἰσχυρότερον ὅρκου, τὸ δὲ
[2, 13]   ἦσαν ἀνεύρετοι. Πρῶτος μὲν οὖν  ὑπ'   αὐτῶν Ἰωνάθης ἀρχιερεὺς ἀποσφάττεται,
[2, 17]   τήν τε στάσιν ἤδη δυσκαθαίρετον  ὑπ'   αὐτῶν οὖσαν καὶ τὸν ἀπὸ
[2, 1]   τετιμημένων χρῆναι καὶ πρῶτον τὸν  ὑπ'   ἐκείνου κατασταθέντα παύειν ἀρχιερέα· προσήκειν
[2, 19]   μεθ' ἡμέραν, ὥστε τοὺς στρατιώτας  ὑπ'   ἐκπλήξεως καὶ δέους τάς τε
[2, 16]   ὑμεῖς δὲ οἱ τὸ μὲν  ὑπακούειν   ἐκ διαδοχῆς παρειληφότες, τοῖς πράγμασιν
[2, 17]   δὲ ἐπειρᾶτο πείθειν τὸ πλῆθος  ὑπακούειν   Φλώρῳ, μέχρις ἀντ' αὐτοῦ πέμψει
[2, 8]   κολάζεται θανάτῳ. Τοῖς δὲ πρεσβυτέροις  ὑπακούουσιν   καὶ τοῖς πλείοσιν ἐν καλῷ·
[2, 16]   ἐπιστρατεύσοντας ἀνακόπτουσαν, οὐχὶ δισχιλίοις Ῥωμαίων  ὑπακούουσιν   φρουροῖς; Οἱ δ' ἀπὸ τούτων
[2, 16]   τοῖς πράγμασιν δὲ τῶν πρώτων  ὑπακουσάντων   τοσοῦτον ἐλαττούμενοι, πρὸς ὅλην ἀνθίστασθε
[2, 14]   προδυσωπῆσαι τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ βουλόμενος  ὑπαντᾷ   τοῖς στρατιώταις μετ' εὐφημίας καὶ
[2, 15]   τὸ ἱερὸν τὴν πληθὺν συναγαγόντες  ὑπαντᾶν   τοῖς Ῥωμαίοις παρεκάλουν καὶ πρὸ
[2, 13]   δ' αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν Φῆλιξ  ὑπαντήσας   μετὰ τῶν Ῥωμαικῶν ὁπλιτῶν, καὶ
[2, 15]   τὸν δῆμον νεωτερίσειν, εἰ προελθόντες  ὑπαντήσουσιν   τοῖς ἀπὸ Καισαρείας ἀνιοῦσιν στρατιώταις·
[2, 4]   τὸ μαχιμώτατον τῶν Σεβαστηνῶν ἀναλαβὼν  ὑπαντιάζει   τὸν ἄνδρα. Τῶν μὲν οὖν
[2, 5]   αὐτοῦ φίλων, ὃς τούς τε  ὑπαντιάσαντας   τρέπεται καὶ Σέπφωριν πόλιν ἑλὼν
[2, 18]   καὶ τὰ τέκνα, μόνον οὐχ  ὑπαπαντῶντος   ἑκάστου τῷ ξίφει καὶ σπεύδοντος
[2, 21]   γράφει τοῖς κατὰ τὴν πόλιν  ὑπάρχοις   ξενίαν τε καὶ τὰ ἐπιτήδεια
[2, 16]   ἕνα προσκυνοῦσιν ἡγεμόνα καὶ τὰς  ὑπατικὰς   ῥάβδους; τί χρὴ λέγειν Ἡνιόχους
[2, 11]   δὲ σύγκλητος ἐξηγουμένων τῶν  ὑπάτων   Σεντίου Σατορνίνου καὶ Πομπωνίου Σεκούνδου
[2, 14]   δὲ τῶν πονηρῶν ἴδιον στῖφος  ὑπεζωσμένος   αὐτὸς μὲν ὥσπερ ἀρχιλῃστὴς
[2, 16]   κατοικοῦντες, οὐ δυσὶν μόνοις τάγμασιν  ὑπείκουσιν,   μεθ' ὧν αὐτοὶ τὰς Δακῶν
[2, 16]   τοσαύτην νεμόμενοι χώραν ἓξ Ῥωμαίων  ὑπείκουσιν   ῥάβδοις, τοσαύταις δὲ καὶ Μακεδόνες
[2, 21]   ὅμως πέμψας τινὰ τῶν γνωρίμων  ὑπεκρίνατο   τὴν ἀσθένειαν καὶ κλινήρης ὢν
[2, 17]   δὲ τοὺς Ῥωμαίους καταλειφθέντας μόνους  ὑπέλαβεν·   οὔτε γὰρ βιάσασθαι τοσοῦτον πλῆθος
[2, 14]   μόνῳ συγκρύψειν τὰς ἑαυτοῦ παρανομίας  ὑπελάμβανεν·   εἰρήνης μὲν γὰρ οὔσης κατηγόρους
[2, 18]   ὅσην ἀρκέσειν πρὸς τὸ ἔθνος  ὑπελάμβανεν.   Τοῦτον καρτερωτάτη τῆς Γαλιλαίας
[2, 17]   καὶ τὸ δεξιὰς αἰτεῖν ὄνειδος  ὑπελάμβανον,   πρὸς τῷ μηδὲ πιστεύειν εἰ
[2, 18]   καὶ οὔτε ἀνελεῖν τινας Ἰουδαίων  ὑπέμειναν   οὔτε δῆσαι, τάχα μὲν καὶ
[2, 8]   φάγωσίν τι τῶν ἀσυνήθων, οὐδέτερον  ὑπέμειναν   παθεῖν, ἀλλ' οὐδὲ κολακεῦσαί ποτε
[2, 18]   οὔτε τῶν μετ' αὐτόν τις  ὑπέμεινεν   τὰς ἀπ' Ἀλεξάνδρου τιμὰς Ἰουδαίων
[2, 21]   ἐπὶ τοὺς ἀποστάντας οὔτε μένειν  ὑπέμενεν,   δεδοικὼς μὴ βραδύναντος αὐτοῦ φθάσωσιν
[2, 18]   ἀμφίβολον οὔτε ἀνελεῖν τις προχείρως  ὑπέμενεν   καὶ μεμιγμένον ὡς βεβαίως ἀλλόφυλον
[2, 19]   κατὰ πλευρὸν ἐγκειμένους ἀναστέλλειν οὐχ  ὑπέμενον,   αὐτοὶ μὲν ὄντες βαρεῖς καὶ
[2, 3]   Σαβίνῳ δ' ἀγαπητὸν μὲν ἦν  ὑπεξελθεῖν,   ἠπίστει δὲ ταῖς ὑποσχέσεσιν καὶ
[2, 18]   δ' εἰς τὰς οἰκίας συνωθουμένων.  Ὑπεπίμπρασαν   δὲ καὶ ταύτας οἱ Ῥωμαῖοι
[2, 2]   τὸν λόγον. Ἀνίσταται δὲ Νικόλαος  ὑπὲρ   Ἀρχελάου, καὶ τὸν μὲν ἐν
[2, 10]   τῶν πατρίων νόμων πρῶτον, ἔπειτα  ὑπὲρ   αὑτῶν. δὲ πρός τε
[2, 20]   καὶ δύναμιν ἐκ τῆς Γαλιλαίας  ὑπὲρ   δέκα μυριάδας νέων ἀνδρῶν, οὓς
[2, 18]   ὑπὸ μίαν ὥραν ἀποσφαγῆναι μὲν  ὑπὲρ   δισμυρίους, κενωθῆναι δὲ πᾶσαν Ἰουδαίων
[2, 18]   ταῖς δυσχωρίαις διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι δὲ  ὑπὲρ   δισχιλίους. ~(Γάλλος μὲν οὖν ὡς
[2, 17]   θυσίας κωλυθῶσι θύειν καὶ τὰς  ὑπὲρ   ἑαυτῶν γένηταί τε ἔκσπονδος τῆς
[2, 8]   μακρόβιοι μέν, ὡς τοὺς πολλοὺς  ὑπὲρ   ἑκατὸν παρατείνειν ἔτη, διὰ τὴν
[2, 17]   γίνεται. Δεδοικέναι μέντοι, μὴ τὰς  ὑπὲρ   ἐκείνων ἀπορρίψαντες θυσίας κωλυθῶσι θύειν
[2, 16]   ἔθνος Λύκιοί τε καὶ Κίλικες  ὑπὲρ   ἐλευθερίας ἔχοντες εἰπεῖν χωρὶς ὅπλων
[2, 16]   εἰσὶν Ῥωμαῖοι, εἰ μή τις  ὑπὲρ   Εὐφράτην ἐκτείνει τὰς ἐλπίδας καὶ
[2, 3]   Ἰδουμαίας Ἱεριχοῦντός τε καὶ τῆς  ὑπὲρ   Ἰορδάνην Περαίας, ὑπερεῖχεν δὲ πλήθει
[2, 18]   ἅπαντας ἀπέσφαξαν ὄντας τὸν ἀριθμὸν  ὑπὲρ   μυρίους καὶ τρισχιλίους, τὰς δὲ
[2, 6]   αὐτοῖς τῶν ἐπὶ Ῥώμης Ἰουδαίων  ὑπὲρ   ὀκτακισχιλίους. Ἀθροίσαντος δὲ Καίσαρος συνέδριον
[2, 16]   τὸν πάτριον νόμον οὐκ οἶδ'  ὑπὲρ   ὅτου λοιπὸν ποιήσεσθε τὸν ἀγῶνα·
[2, 16]   τοῖς ἐπιχωρίοις ἄμπωτιν ἐπάγων, ἀλλ'  ὑπὲρ   τὰς Ἡρακλείους στήλας ἐκτείναντες τὰ
[2, 12]   Ἱεροσόλυμα καὶ τῆς Ῥωμαικῆς σπείρας  ὑπὲρ   τὴν τοῦ ἱεροῦ στοὰν ἐφεστώσης,
[2, 16]   γε διήνεγκαν ὀγδοήκοντα ἔτη πόλεμον  ὑπὲρ   τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ μετὰ τῆς
[2, 16]   γεωργούμενος χρυσὸς εἰς τὸν  ὑπὲρ   τῆς ἐλευθερίας ἐξήρκεσεν πόλεμον οὐδὲ
[2, 19]   τὸ δὲ πᾶν πλῆθος παρεκταθὲν  ὑπὲρ   τὸν αὐχένα τῆς ὁδοῦ κατεκάλυπτε
[2, 10]   μεθ' ὑμῶν ἡδέως παροξυνθέντος  ὑπὲρ   τοσούτων ἑτοίμως ἐπιδώσω τὴν ἐμαυτοῦ
[2, 16]   φιλελεύθερος. Τότε τοιγαροῦν ἐχρῆν πάνθ'  ὑπὲρ   τοῦ μὴ δέξασθαι Ῥωμαίους ποιεῖν,
[2, 16]   νῦν ἐλευθερίας ἐπιθυμεῖν ἄωρον, δέον  ὑπὲρ   τοῦ μηδὲ ἀποβαλεῖν αὐτὴν ἀγωνίζεσθαι
[2, 16]   οὔτε συμβουλεύειν ἐθάρρησα· περισσὸς γὰρ  ὑπὲρ   τοῦ τὰ δέοντα ποιεῖν πᾶς
[2, 14]   συλλαβὼν ἔδησεν τοὺς ἄνδρας αἰτιώμενος  ὑπὲρ   τοῦ τοὺς νόμους ἐξενεγκεῖν τῆς
[2, 17]   Ῥωμαίους πολέμου καταβολή· τὴν γὰρ  ὑπὲρ   τούτων θυσίαν Καίσαρος ἀπέρριψαν. Καὶ
[2, 12]   πατηθέντας ὑπ' ἀλλήλων καὶ συντριβέντας  ὑπὲρ   τρισμυρίους ἀποθανεῖν, γενέσθαι δὲ τὴν
[2, 12]   ἐπὶ Ῥώμης δώσοντας Κλαυδίῳ λόγον  ὑπὲρ   τῶν γεγενημένων. Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπὸ
[2, 17]   γνωρίμων παρακαλούντων μὴ παραλιπεῖν τὸ  ὑπὲρ   τῶν ἡγεμόνων ἔθος οὐκ ἐνέδοσαν,
[2, 1]   ἂν ἐπ' ἀνδράσιν, οὓς ἔφασκον  ὑπὲρ   τῶν πατρίων νόμων καὶ τοῦ
[2, 10]   πρὸς Πτολεμαίδι καθικέτευον τὸν Πετρώνιον  ὑπὲρ   τῶν πατρίων νόμων πρῶτον, ἔπειτα
[2, 17]   δὲ τῶν μετρίων ὡς αὐτὸς  ὑπὲρ   τῶν στασιαστῶν δίκας δώσων τετάρακτο.
[2, 8]   ὁμοδοξοῦντες παισὶν Ἑλλήνων ἀποφαίνονται τὴν  ὑπὲρ   ὠκεανὸν δίαιταν ἀποκεῖσθαι καὶ χῶρον
[2, 16]   καὶ Γάδειρα πρὸς ἑσπέραν, ἀλλ'  ὑπὲρ   ὠκεανὸν ἑτέραν ἐζήτησαν οἰκουμένην καὶ
[2, 14]   Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν ἀφῃρημένους  ὑπὲρ   ὧν ἀγανακτεῖν ἐχρῆν σιωπᾶν, τοὺς
[2, 12]   παρῆν δὲ καὶ Ἀγρίππας ἐκθύμως  ὑπεραγωνιζόμενος   Ἰουδαίων ἐπειδὴ καὶ Κουμανῷ πολλοὶ
[2, 19]   τετάρτῃ δέ, ἥτις ἦν τριακὰς  Ὑπερβερεταίου   μηνός, διατάξας τὴν στρατιὰν εἰσῆγεν
[2, 7]   ἔνθα συναγείρας πολλῷ πλέον δι'  ὑπερβολὴν   ἀξιοπιστίας ἀνέπεισεν καὶ τοὺς ἰδιοξένους
[2, 13]   ~(Ὅσα μὲν οὖν Νέρων δι'  ὑπερβολὴν   εὐδαιμονίας τε καὶ πλούτου παραφρονήσας
[2, 18]   δημοτικὸν δὲ τῶν Ἀλεξανδρέων δι'  ὑπερβολὴν   μίσους δυσανάκλητον ἦν καὶ μόλις
[2, 16]   μόνῳ δ' ἀπεχθανομένους Φλώρῳ δι'  ὑπερβολὴν   τῆς εἰς αὐτοὺς ὠμότητος.
[2, 18]   Οἱ δὲ ἕως μὲν ἦσαν  ὑπερδέξιοι,   ῥᾳδίως τοὺς Ῥωμαίους ἠμύναντο προσιόντας
[2, 3]   καὶ τῆς ὑπὲρ Ἰορδάνην Περαίας,  ὑπερεῖχεν   δὲ πλήθει καὶ προθυμίαις ἀνδρῶν
[2, 8]   εὑρεῖν κτήσει τινὰ παρ' αὐτοῖς  ὑπερέχοντα·   νόμος γὰρ τοὺς εἰς τὴν
[2, 16]   πυρὶ τὴν πόλιν, οἱ τὸν  ὑπερήφανον   Ξέρξην διὰ γῆς πλεύσαντα καὶ
[2, 9]   μᾶλλον τὸν νόμον παραβῆναι.  Ὑπερθαυμάσας   δὲ Πιλᾶτος τὸ τῆς
[2, 15]   Ῥωμαίους ἔβαλλον. Καταπονούμενοι δὲ τοῖς  ὕπερθεν   βέλεσιν καὶ διακόψαι τὸ τοὺς
[2, 19]   δὲ καὶ πρὸς ὀργὴν  ὑπεριδὼν   καὶ μὴ πάνυ πιστεύσας διεμέλλησεν,
[2, 20]   τὴν βασιλικὴν αὐλὴν πολιορκηθεὶς Ἀντίπας  ὑπεριδὼν   τὴν φυγὴν αὖθις ὡς ὑπὸ
[2, 8]   πλείονι κόσμῳ τοὺς ὑποτεταγμένους  ὑπερλαμπρύνεσθαι.   Τὴν ἀλήθειαν ἀγαπᾶν ἀεὶ καὶ
[2, 14]   τῆς ἀξίας διδόντες· ὡς δ'  ὑπερορῶν   τὰς δεήσεις πρὸς ἐπήρειαν ἔτι
[2, 18]   καὶ διὰ τὸ σφέτερον πλῆθος  ὑπερορῶντες   αὐτῶν πρὸς τὰ κινήματα, τὸ
[2, 8]   μήτε πενίας ταπεινότητα φαίνεσθαι μήθ'  ὑπεροχὴν   πλούτου, τῶν δ' ἑκάστου κτημάτων
[2, 8]   Καὶ γάμου μὲν παρ' αὐτοῖς  ὑπεροψία,   τοὺς δ' ἀλλοτρίους παῖδας ἐκλαμβάνοντες
[2, 15]   δ' ἐπιούσῃ τὸ μὲν πλῆθος  ὑπερπαθῆσαν   εἰς τὴν ἄνω συνέρρευσεν ἀγορὰν
[2, 12]   (Κουαδρᾶτος δὲ τότε μὲν ἑκατέρους  ὑπερτίθεται   φήσας, ἐπειδὰν εἰς τοὺς τόπους
[2, 10]   τούτου μοι δοκεῖ τὸ τὴν  ὑπερχυθεῖσαν   ὕελον ἐκ τοῦ τόπου πάλιν
[2, 1]   Ἦν δὲ τὸ πένθος οὐχ  ὑπεσταλμένον,   ἀλλ' οἰμωγαὶ διαπρύσιοι καὶ θρῆνος
[2, 14]   αὐτοῖς τὸν Φλῶρον κατασκευάσειεν μετριώτερον,  ὑπέστρεφεν   εἰς Ἀντιόχειαν. Προέπεμπε δὲ αὐτὸν
[2, 19]   ἑώρα κατὰ τὴν Γαλιλαίαν νεωτεριζόμενον,  ὑπέστρεφεν   μετὰ τῆς στρατιᾶς εἰς Καισάρειαν·
[2, 19]   ἀνακοπέντες Ἰουδαῖοι πρὸς τὴν πόλιν  ὑπέστρεφον,   κατόπιν δὲ τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ
[2, 20]   δὲ διώξαντες τὸν Κέστιον ὡς  ὑπέστρεψαν   εἰς Ἱεροσόλυμα, τοὺς μὲν βίᾳ
[2, 3]   πόλει καταλείπει. Καὶ αὐτὸς μὲν  ὑπέστρεψεν   εἰς Ἀντιόχειαν, ἐπελθὼν δὲ
[2, 15]   ἠξίουν, μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως  ὑπέστρεψεν   εἰς Καισάρειαν. ~(Ἑτέραν δὲ ἐπιβολὴν
[2, 10]   τὴν στρατιὰν ἐκ τῆς Πτολεμαίδος  ὑπέστρεψεν   εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ἔνθεν εὐθέως
[2, 18]   καταφλέξας δὲ τὰς πέριξ κώμας  ὑπέστρεψεν   εἰς τὴν Πτολεμαίδα. Πρὸς δὲ
[2, 19]   οἱ στρατιῶται κακούμενοι τὸ τεῖχος  ὑπέσυρον   καὶ τοῦ ἱεροῦ τὴν πύλην
[2, 2]   δὲ τῆς Καίσαρος διαγνώσεως ἠρεμήσειν  ὑπέσχετο   καὶ διέτριβεν ἐπὶ τῆς Καισαρείας.
[2, 20]   ἀπεδείκνυεν διαφοράς, καὶ τούτους μὲν  ὑπέτασσεν   δεκαδάρχαις καὶ ἑκατοντάρχαις ἔπειτα χιλιάρχοις,
[2, 17]   ποτὲ Ἰουδαίους ὀνειδίσας ὅτι Ῥωμαίοις  ὑπετάσσοντο   μετὰ τὸν θεόν, ἀναλαβὼν τοὺς
[2, 19]   τῷ πλήθει τῶν βελῶν ἀνακοπέντες  ὑπεχώρησαν.   Τῶν δὲ Ῥωμαίων οἱ πρῶτοι
[2, 20]   ἑαυτῶν γυναῖκας ἁπάσας πλὴν ὀλίγων  ὑπηγμένας   τῇ Ἰουδαῑ κῇ θρησκείᾳ· Διὸ
[2, 3]   ἱππεῖς, ὢν ἑκάτερος καὶ χωρὶς  ὑπηκόου   δυνάμεως δι' ἀλκὴν καὶ σύνεσιν
[2, 6]   τῶν ἄλλων ἀποστῆναι. Πόλεις δ'  ὑπηκόους   παρέλαβεν Στράτωνος πύργον καὶ Σεβαστὴν
[2, 21]   τὸ μὲν ἄλλο πλῆθος αὐτῷ  ὑπήντα,   Ἰωάννης δὲ καίτοι τὴν παρουσίαν
[2, 11]   στρατιωτῶν ὁδὸν ἠπείγοντο πρὸς Κλαύδιον.  Ὑπήντων   δ' αὐτοῖς πρὸ τοῦ τείχους
[2, 15]   τε καὶ κόσμου τοῖς στρατιώταις  ὑπήντων   καὶ πλησίον γενομένους ἠσπάσαντο· τῶν
[2, 3]   δούλων ἰδίων, οὓς ἅπαντας ὁπλίσας  ὑπηρέταις   ἐχρῆτο τῆς πλεονεξίας. Ἐνστάσης δὲ
[2, 16]   Φέρε δ' εἶναι τοὺς Ῥωμαίων  ὑπηρέτας   ἀνηκέστως χαλεπούς· οὔπω Ῥωμαῖοι πάντες
[2, 17]   τόν τε ἐπισημότατον τῆς τυραννίδος  ὑπηρέτην   Ἀψάλωμον. (Ὁ μὲν οὖν δῆμος,
[2, 10]   ὅτι τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ βραδὺς  ὑπηρέτης   ἐγίνετο. Ἀλλὰ τοὺς μὲν τούτων
[2, 15]   πᾶς μὲν ἱερεὺς πᾶς δ'  ὑπηρέτης   τοῦ θεοῦ τὰ ἅγια σκεύη
[2, 19]   Ῥωμαίοις ἀσφαλῆ περὶ τῶν ἡμαρτημένων  ὑπισχνούμενος,   εἰ τὰ ὅπλα ῥίψαντες πρὸς
[2, 8]   οἳ καὶ τὰ μέλλοντα προγινώσκειν  ὑπισχνοῦνται,   βίβλοις ἱεραῖς καὶ διαφόροις ἁγνείαις
[2, 3]   διαφθείρειν, εἰ μὴ θᾶττον ἀπίοιεν·  ὑπισχνοῦντο   γὰρ ἄδειαν τῷ Σαβίνῳ βουλομένῳ
[2, 13]   οἱ πεφονευκότες, διὸ καὶ παντάπασιν  ὑπὸ   ἀξιοπιστίας ἦσαν ἀνεύρετοι. Πρῶτος μὲν
[2, 7]   στάχυς ἐννέα πλήρεις καὶ μεγάλους  ὑπὸ   βοῶν καταβιβρωσκομένους. Μεταπεμψάμενος δὲ τοὺς
[2, 17]   τε καὶ Βαταναίους καὶ Τραχωνίτας,  ὑπὸ   Δαρείῳ μὲν ἱππάρχῃ, στρατηγῷ δὲ
[2, 4]   γε τὴν Ἰδουμαίαν δισχίλιοι τῶν  ὑπὸ   Ἡρώδῃ πάλαι στρατευσαμένων συστάντες ἔνοπλοι
[2, 1]   βασιλεῖ πέπαυτο, κατολοφυρόμενοι τοὺς κολασθέντας  ὑπὸ   Ἡρώδου διὰ τὸν ἐκκοπέντα χρυσοῦν
[2, 21]   Σίλας φυλάσσειν τὴν πόλιν  ὑπὸ   Ἰωσήπου καθεσταμένος γράφει τὰ περὶ
[2, 6]   ὀφθῆναι δὲ μετὰ τῶν κατηγόρων  ὑπὸ   Καίσαρος αἰδούμενοι. Τούτοις παρῆν καὶ
[2, 12]   δὲ παρελθὼν εἰς Καισάρειαν τοὺς  ὑπὸ   Κουμανοῦ ζωγρηθέντας ἀνεσταύρωσεν πάντας. Ἐκεῖθεν
[2, 20]   καὶ πεντακοσίους πάντας ἀνόπλους ἐπελθόντες  ὑπὸ   μίαν ὥραν ἀδεῶς ἀπέσφαξαν. (Οἱ
[2, 18]   τοὺς παρ' ἑαυτοῖς Ἰουδαίους, ὡς  ὑπὸ   μίαν ὥραν ἀποσφαγῆναι μὲν ὑπὲρ
[2, 15]   Ἀλεξάνδρῳ συνησθείη πεπιστευμένῳ τὴν Αἴγυπτον  ὑπὸ   Νέρωνος καὶ πεμφθέντι διέπειν. Τὴν
[2, 6]   ἀδελφὸς Ἀρχελάου, προπεμφθεὶς κατ' εὔνοιαν  ὑπὸ   Οὐάρου δυοῖν ἕνεκα, Ἀρχελάῳ τε
[2, 3]   διηρεύνα, πεποιθὼς οὐ μόνον τοῖς  ὑπὸ   Οὐάρου καταλειφθεῖσι στρατιώταις, ἀλλὰ καὶ
[2, 3]   ἐπώνυμον ἔχων ἀδελφὸν Ἡρώδου διαφθαρέντα  ὑπὸ   Πάρθων, ἐντεῦθεν κατέσειεν τοῖς ἐν
[2, 15]   συνεπάτουν. Ἔπιπτον δὲ πολλοὶ μὲν  ὑπὸ   Ῥωμαίων τυπτόμενοι, πλείους δ' ὑπ'
[2, 9]   ὑπὸ τῶν πληγῶν, πολλοὶ δὲ  ὑπὸ   σφῶν αὐτῶν ἐν τῇ φυγῇ
[2, 16]   ἀπ' ἐκείνων, οὐδέ γε τοὺς  ὑπὸ   τὴν ἀνατολὴν οἱ ἀφ' ἑσπέρας
[2, 16]   γὰρ ἐξήρκεσεν αὐτοῖς ὅλος Εὐφράτης  ὑπὸ   τὴν ἀνατολὴν οὐδὲ τῶν προσαρκτίων
[2, 6]   τάλαντα· τὸν δὲ οἶκον αὐτῆς  ὑπὸ   τὴν Ἀρχελάου τοπαρχίαν ἔταξεν. Τῆς
[2, 21]   τὰς πλησίον πόλεις ταραχῆς, ὥστε  ὑπὸ   τὴν ἕω δέκα μυριάδας ὁπλιτῶν
[2, 16]   καὶ τὴν ἀπὸ Φοινίκων εὐγένειαν  ὑπὸ   τὴν Σκιπίωνος δεξιὰν ἔπεσον; Οὔτε
[2, 14]   καὶ τοὺς ἐπὶ λῃστείᾳ δεδεμένους  ὑπὸ   τῆς παρ' ἑκάστοις βουλῆς
[2, 1]   Ἀρχέλαος, ἐπεῖχε δὲ τὴν ἄμυναν  ὑπὸ   τῆς περὶ τὴν ἔξοδον ἐπείξεως,
[2, 3]   οἱ δ' ἐπ' αὐτῶν ἐξαίφνης  ὑπὸ   τῆς φλογὸς περισχεθέντες πολλοὶ μὲν
[2, 16]   μάλιστα Γαλάτας ἐχρῆν τοὺς οὕτως  ὑπὸ   τῆς φύσεως τετειχισμένους, ἐξ ἀνατολῆς
[2, 9]   (Πεμφθεὶς δὲ εἰς Ἰουδαίαν ἐπίτροπος  ὑπὸ   Τιβερίου Πιλᾶτος νύκτωρ κεκαλυμμένας εἰς
[2, 17]   γὰρ ἐκάλουν τοὺς λῃστὰς ἔχοντας  ὑπὸ   τοῖς κόλποις ξίφη, προσλαβόντες θαρραλεώτερον
[2, 19]   πόλιν. μὲν οὖν δῆμος  ὑπὸ   τοῖς στασιασταῖς ἔμφρουρος ἦν, οἱ
[2, 17]   προσιόντας, καὶ συχνοὶ τῶν λῃστῶν  ὑπὸ   τοῖς τείχεσιν ἔπιπτον. Οὔτε δὲ
[2, 3]   τῶν μὲν ἀπολωλότων, τῶν δ'  ὑπὸ   τοῦ δέους σκεδασθέντων ἐρήμῳ τῷ
[2, 21]   τὴν λαιάν· εἰς τοσοῦτον δέους  ὑπὸ   τοῦ Ἰωσήπου προήχθη. Τότε μὲν
[2, 7]   ἐγκατατάσσεται. Πρὶν κληθῆναι δ' αὐτὸν  ὑπὸ   τοῦ Καίσαρος ὄναρ ἰδεῖν φασιν
[2, 6]   περὶ τῆς βασιλείας. Ἐγένετο δὲ  ὑπὸ   τούτῳ μὲν τε Περαία
[2, 5]   ἦν Πτολεμαίου καὶ διὰ τοῦτο  ὑπὸ   τῶν Ἀράβων διηρπάσθη μηνιόντων καὶ
[2, 11]   ὀκτὼ καὶ δολοφονηθέντος ἁρπάζεται μὲν  ὑπὸ   τῶν ἐν Ῥώμῃ στρατευμάτων εἰς
[2, 8]   πρὸς ἃς ἕκαστοι τέχνας ἴσασιν  ὑπὸ   τῶν ἐπιμελητῶν διαφίενται, καὶ μέχρι
[2, 1]   πλήρεις ἀποδώσειν τὰς ἀμοιβάς, ὁπόταν  ὑπὸ   τῶν κρατούντων βασιλεὺς ἀποδειχθῇ βέβαιος·
[2, 7]   Ἰουδαίων λαμβάνει καὶ καθάπερ βασιλεὺς  ὑπὸ   τῶν πατρῴων προεπέμφθη φίλων. Προεληλύθει
[2, 9]   δὲ οἱ Ἰουδαῖοι πολλοὶ μὲν  ὑπὸ   τῶν πληγῶν, πολλοὶ δὲ ὑπὸ
[2, 3]   ἐν αὐτῇ διεφθάρησαν, πολλοὶ δὲ  ὑπὸ   τῶν πολεμίων πηδῶντες εἰς αὐτούς,
[2, 20]   ὑπεριδὼν τὴν φυγὴν αὖθις ὡς  ὑπὸ   τῶν στασιαστῶν διεφθάρη δηλώσομεν. Κέστιος
[2, 11]   προαίρεσιν, ὅτι πρῶτον μὲν ἄκων  ὑπὸ   τῶν στρατιωτῶν ἁρπαγείη, καὶ οὔτε
[2, 6]   ἰννάνω, πρόσοδον ἔχοντα ταλάντων ἑκατόν,  ὑπὸ   Φιλίππῳ τέτακτο. Τῆς Ἀρχελάου δ'
[2, 19]   τῶν ἱππάρχων οἱ πλεῖστοι χρήμασιν  ὑπὸ   Φλώρου δεκασθέντες ἀπέστρεψαν αὐτὸν τῆς
[2, 16]   τε Νεαπολιτανοῦ κατεβόων ὅσα πάθοιεν  ὑπὸ   Φλώρου καὶ παρελθοῦσιν εἰς τὴν
[2, 13]   τὴν ὠμότητα, Καὶ ὡς τελευταῖον  ὑπὸ   φρενοβλαβείας ἐξώκειλεν εἰς σκηνὴν καὶ
[2, 16]   κατορθοῖ πλείονα τῶν ὅπλων. Τοιγαροῦν  ὑπὸ   χιλίοις καὶ διακοσίοις στρατιώταις δουλεύουσιν,
[2, 7]   δι' οἶκτον ἐκκλέψειαν αὐτοὺς ὁμοίων  ὑποβολῇ   σωμάτων. Τούτοις γοῦν τοὺς ἐν
[2, 11]   μὴ φύσει μέτριος ἦν, ἱκανὸν  ὑπόδειγμα   σωφροσύνης αὐτῷ προκεῖσθαι τὸν Γαίου
[2, 16]   ὑμῶν μετριάσειν, ἀλλ' οὐκ εἰς  ὑπόδειγμα   τῶν ἄλλων ἐθνῶν καταφλέξειν μὲν
[2, 16]   δεῖ πόρρωθεν ὑμῖν τὴν Ῥωμαίων  ὑποδεικνύναι   δύναμιν παρὸν ἐξ Αἰγύπτου τῆς
[2, 3]   πρός τε τὸ πλῆθος αὐτῶν  ὑποδείσας   καὶ τὰ φρονήματα συνεχεῖς μὲν
[2, 21]   συγκαταφλέξειν γὰρ αὐτῷ καὶ τὴν  ὑποδεξαμένην   πατρίδα. δὲ ἀποδέχεσθαι μὲν
[2, 8]   παισίν. Οὔτε δὲ ἐσθῆτας οὔτε  ὑποδήματα   ἀμείβουσι πρὶν διαρραγῆναι τὸ πρότερον
[2, 4]   τέσσαρες ὅμοιοι. Τούτων ἑκάστῳ λόχον  ὑποζεύξας   ἔνοπλον ὥσπερ στρατηγοῖς ἐχρῆτο καὶ
[2, 19]   ὄνων ἔτι δὲ καὶ τῶν  ὑποζυγίων   πλὴν ὅσα βέλη παρεκόμιζεν καὶ
[2, 16]   ἔστιν μικρὰ τοῦ πολεμεῖν  ὑπόθεσις,   καὶ πρῶτά γε τὰ τῶν
[2, 17]   τὴν ἀνέχουσαν ὕλην ἐμπρήσαντες ἐξῆλθον.  Ὑποκαέντων   δὲ τῶν στηριγμάτων μὲν
[2, 21]   ταύτῃ κατὰ τῶν φιλτάτων χρώμενος,  ὑποκριτὴς   φιλανθρωπίας καὶ δι' ἐλπίδα κέρδους
[2, 13]   τῷ πλήθει καὶ ταῖς ἐσθῆσιν  ὑποκρύπτοντες   μικρὰ ξιφίδια, τούτοις ἔνυττον τοὺς
[2, 21]   τοῦ τὴν ἐργασίαν παρασχόντος. Καὶ  ὑπολαβών,   εἰ καταλύσειεν τὸν Ἰώσηπον, αὐτὸς
[2, 10]   τῆς χώρας θέσθαι θεμιτὸν εἴη,  ὑπολαβὼν   Πετρώνιος ἀλλὰ μὴν καὶ
[2, 16]   προσονειδίζεται. Πλὴν εἰ μή τις  ὑπολαμβάνει   κατὰ συνθήκας πολεμήσειν καὶ Ῥωμαίους
[2, 8]   αὐτοῖς περιίσταται χεῖρον τῆς ἐπιορκίας  ὑπολαμβάνοντες·   ἤδη γὰρ κατεγνῶσθαί φασιν τὸν
[2, 8]   ἅπασιν οὐσίαν εἶναι. Κηλῖδα δ'  ὑπολαμβάνουσι   τὸ ἔλαιον, κἂν ἀλειφθῇ τις
[2, 8]   μὴ τοῖς πάθεσιν ὑποπίπτειν ἀρετὴν  ὑπολαμβάνουσιν.   Καὶ γάμου μὲν παρ' αὐτοῖς
[2, 17]   καλούμενον Ὀφλᾶν συμφυγόντα κἀκεῖ ταπεινῶς  ὑπολανθάνοντα   ζωγρήσαντες εἰς τὸ φανερὸν ἐξείλκυσαν
[2, 6]   τοῦ δυστυχεῖν ἔθους προελθεῖν, ὥστε  ὑπομεῖναι   τῆς πικρᾶς δουλείας καὶ διαδοχὴν
[2, 5]   μὲν γὰρ οὐδ' εἰς ὄψιν  ὑπομείνας   ἐλθεῖν Οὐάρῳ προεξῆλθεν τῆς πόλεως
[2, 6]   ἐσχάτης πεπληρωκέναι, καθόλου δὲ πλείους  ὑπομεμενηκέναι   τὰς ἐξ Ἡρώδου συμφορὰς ἐν
[2, 11]   ἀγαθαῖς πεποιθυῖα δουλείαν ἑκούσιον οὐχ  ὑπομενεῖν.   Καὶ Κλαύδιος ὡς ἤκουσεν τὰ
[2, 3]   ἦν οὔτε τοὺς συστάδην μαχομένους  ὑπομένειν.   (Καταπονούμενοι μὲν πρὸς ἀμφοτέρων ὑποπιμπρᾶσιν
[2, 11]   τοὺς εἰς αὐτὸν ὁμονοήσαντας οὐχ  ὑπομένοι,   πολεμήσειν δ' ἄκων πρὸς οὓς
[2, 6]   διὰ μῖσος καὶ φθόνον οὐχ  ὑπομένοντες,   ὀφθῆναι δὲ μετὰ τῶν κατηγόρων
[2, 8]   εἰ φόρον τε Ῥωμαίοις τελεῖν  ὑπομενοῦσιν   καὶ μετὰ τὸν θεὸν οἴσουσι
[2, 16]   τὴν οἰκείαν εὐδαιμονίαν. Καὶ τοῦθ'  ὑπομένουσιν   οὐ διὰ φρονημάτων μαλακίαν οὐδὲ
[2, 14]   πεπραγμένων καὶ βοηθεῖν ἱκέτευον, αἰδημόνως  ὑπομιμνήσκοντες   τῶν ὀκτὼ ταλάντων. δὲ
[2, 21]   σχήματος οὐδὲν αὐτὸν ἀρνήσεσθαι τῶν  ὑπονοηθέντων,   ἀλλ' ἐπὶ συγγνώμης πορισμῷ πάντα
[2, 13]   ἦν, ἐν μέσαις δὲ ταῖς  ὑπονοίαις   καὶ ταῖς φυλακαῖς ἀνῃροῦντο· τοσοῦτον
[2, 16]   ἐπὶ τοσούτῳ φόνῳ καταλιπεῖν ἑαυτοῖς  ὑπόνοιαν   ἀποστάσεως· δόξειν γὰρ αὐτοὶ κατάρξαι
[2, 17]   οἷόν τε ἦν ἄνωθεν βαλλομένους·  ὑπόνομον   δὴ πόρρωθεν ἐφ' ἕνα τῶν
[2, 17]   ἀρχιερέων οἱ μὲν εἰς τοὺς  ὑπονόμους   καταδύντες διελάνθανον, οἱ δὲ σὺν
[2, 1]   τοῦ πλήθους διαδραμεῖν τὴν νόσον  ὑποπέμπει   μετὰ σπείρας χιλίαρχον προστάξας βίᾳ
[2, 21]   ἐπειρᾶτο διαλέγεσθαι περὶ τῶν ἐπεσταλμένων,  ὑποπέμψας   ὁπλίτας προσέταξεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τούτους
[2, 1]   τοὺς νεωτερίζοντας καὶ τὸν στρατηγὸν  ὑποπέμψας   παύσασθαι παρεκάλει. Τοῦτον εἰς τὸ
[2, 18]   τῶν ὅπλων ἤρξατο σωφρονίζειν, ἀλλ'  ὑποπέμψας   τοὺς γνωρίμους αὐτοῖς παύσασθαι παρεκάλει
[2, 2]   τὴν Ἡρώδου τελευτὴν ἐγκαθέτους μὲν  ὑποπέμψας   τοὺς περιθήσοντας αὐτῷ τὸ διάδημα,
[2, 19]   καὶ τοῦ ἱεροῦ τὴν πύλην  ὑποπιμπράναι   παρεσκευάζοντο. (Δεινὴ δὲ τοὺς στασιαστὰς
[2, 17]   καὶ τὰ Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης  ὑποπιμπρᾶσιν   βασίλεια· Μεθ' τὸ πῦρ
[2, 3]   ὑπομένειν. (Καταπονούμενοι μὲν πρὸς ἀμφοτέρων  ὑποπιμπρᾶσιν   τὰς στοάς, ἔργα θαυμάσια μεγέθους
[2, 19]   ἱερὸν ἀνεχώρουν. Κέστιος δὲ παρελθὼν  ὑποπίμπρησιν   τήν τε Βεθεζὰν προσαγορευομένην καὶ
[2, 8]   καὶ τὸ μὴ τοῖς πάθεσιν  ὑποπίπτειν   ἀρετὴν ὑπολαμβάνουσιν. Καὶ γάμου μὲν
[2, 18]   τὰ μὲν καταστρεψάμενοι, τὰ δ'  ὑποπρήσαντες   ἐχώρουν ἐπὶ Κάδασα τὴν Τυρίων
[2, 17]   τὰ ξίφη καὶ μηδὲν ἔτι  ὑποπτεύοντες   ἀνεχώρουν, ὥρμησαν ἐπ' αὐτοὺς οἱ
[2, 21]   Ἰωάννης δὲ καίτοι τὴν παρουσίαν  ὑποπτεύσας   ἐπ' αὐτὸν ὅμως πέμψας τινὰ
[2, 6]   καὶ μὴ τὸ περισσὸν αὐτῆς  ὑπορρῖψαι   τοῖς ὠμῶς σπαράττουσιν, συνάψαντας δὲ
[2, 17]   πόρρωθεν ἐφ' ἕνα τῶν πύργων  ὑπορύξαντες   ἀνεκρήμνισαν αὐτόν, ἔπειτα τὴν ἀνέχουσαν
[2, 17]   δ' ἦν ὀργάνων, καὶ φανερῶς  ὑπορύττειν   τὸ τεῖχος οὐχ οἷόν τε
[2, 17]   τῆς στάσεως ἔπεμπον ἀξιοῦντες ἐξελθεῖν  ὑπόσπονδοι,   καὶ δοθὲν μόνοις τοῖς βασιλικοῖς
[2, 18]   εὐλαβηθέντες συντίθενται πρὸς αὐτοὺς ἐκχωρήσειν  ὑπόσπονδοι,   καὶ λαβόντες τὰ πιστὰ παραδιδόασι
[2, 17]   Ἐλεάζαρον ἐξαιτούμενοι μόνας τὰς ψυχὰς  ὑποσπόνδους,   τὰ δ' ὅπλα καὶ τὴν
[2, 14]   λάθρα τὰ πολλὰ καὶ μεθ'  ὑποστολῆς   ἐκακούργησεν, Γέσσιος δὲ τὰς εἰς
[2, 19]   Ἀντιπατρίδος. Ἔπειθ' ὡς οὐ κατελάμβανον,  ὑποστρέφοντες   τάς τε μηχανὰς ᾖρον καὶ
[2, 16]   Νεαπολιτανόν, ὃς ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρείας  ὑποστρέφοντι   περιτυχὼν Ἀγρίππᾳ τῷ βασιλεῖ κατὰ
[2, 8]   δείλης τρέπονται. Δειπνοῦσι δ' ὁμοίως  ὑποστρέψαντες   συγκαθεζομένων τῶν ξένων, εἰ τύχοιεν
[2, 21]   κἂν μὲν ἑκὼν παραγένηται, λόγον  ὑποσχεῖν   ἐᾶν αὐτόν, εἰ δὲ βιάζοιτο
[2, 3]   ἦν ὑπεξελθεῖν, ἠπίστει δὲ ταῖς  ὑποσχέσεσιν   καὶ τὸ πρᾷον αὐτῶν δέλεαρ
[2, 17]   ἱκετεύσαντα καὶ μέχρι περιτομῆς ἰουδαίσειν  ὑποσχόμενον   διέσωσαν μόνον, τὸ δὲ πάθος
[2, 6]   βασιλείας Ἀρχελάῳ δίδωσιν ἐθνάρχην προσειπών,  ὑποσχόμενος   δὲ καὶ βασιλέα ποιήσειν, εἰ
[2, 14]   δὲ πρὸς μόνον τὸ λαβεῖν  ὑποσχόμενος   πάντα συμπράξειν, λαβὼν ἔξεισιν τῆς
[2, 15]   ἀσφαλείας καὶ τοῦ μηδὲν νεωτερίσειν  ὑποσχομένων,   εἰ μίαν αὐτοῖς καταλείποι σπεῖραν,
[2, 20]   διὸ καὶ Περαίτης ἐκαλεῖτο, προσέταξαν  ὑποτάσσεσθαι   τοῖς στρατηγοῖς. Ἠμέλουν δὲ οὐδὲ
[2, 16]   δεσπότης, νῦν δὲ τρισχιλίοις ὁπλίταις  ὑποτάσσεται,   καὶ τεσσαράκοντα ναῦς μακραὶ τὴν
[2, 4]   δι' ὀρθίου φάραγγος Γρᾶτος  ὑποτέμνεται   καὶ φεύγοντος ἐκ πλαγίου τὸν
[2, 8]   τινι πλείονι κόσμῳ τοὺς  ὑποτεταγμένους   ὑπερλαμπρύνεσθαι. Τὴν ἀλήθειαν ἀγαπᾶν ἀεὶ
[2, 6]   οὐ μόνον τὰ σώματα τῶν  ὑποτεταγμένων   ἀλλὰ καὶ τὰς πόλεις· τὰς
[2, 10]   ἀπέφαινεν ἀγνώμονα· πάντων γὰρ τῶν  ὑποτεταγμένων   ἐθνῶν κατὰ πόλιν συγκαθιδρυκότων τοῖς
[2, 16]   δ' ὑμεῖς ἀδοξεῖτε δουλεύειν οἷς  ὑποτέτακται   τὰ πάντα. Ποίᾳ στρατιᾷ ποίοις
[2, 8]   ἐνιαυτὸν ἔξω μένοντι τὴν αὐτὴν  ὑποτίθενται   δίαιταν ἀξινάριόν τε καὶ τὸ
[2, 8]   θυμοῦ καθεκτικοί, πίστεως προστάται, εἰρήνης  ὑπουργοί.   Καὶ πᾶν μὲν τὸ ῥηθὲν
[2, 4]   ἀπὸ τῶν ἐρυμνοτάτων χωρίων ἐπολέμει  ὑποφεύγων   τὴν ἐν τοῖς πεδίοις συμπλοκήν·
[2, 18]   ἕκαστοι τοὺς ἰουδαΐζοντας εἶχον ἐν  ὑποψίᾳ,   καὶ τὸ παρ' ἑκάστοις ἀμφίβολον
[2, 18]   δὲ ποιησάντων τὸ προσταχθὲν χωρὶς  ὑποψίας.   Δύο μὲν ἡμέρας ἠρέμησαν οἱ
[2, 20]   γυμνασίῳ συνηθροισμένους πάλαι διὰ τὰς  ὑποψίας   τοῦτο πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην τὴν ἐπιχείρησιν
[2, 3]   πρᾷον αὐτῶν δέλεαρ εἰς ἐνέδραν  ὑπώπτευεν·   ἅμα δὲ καὶ τὴν ἀπὸ
[2, 21]   ὕδασιν. δέ, οὔπω γὰρ  ὑπώπτευεν   τὸν ἐπίβουλον, γράφει τοῖς κατὰ
[2, 18]   συγγένειαν ὁμόσε τοῖς ὁμοφύλοις ἐχώρουν.  Ὑπωπτεύθη   δ' αὐτῶν καὶ τὸ λίαν
[2, 17]   καὶ τοῦ πύργου κινηθέντος ὡς  ὑπωρύττετο,   δεύτερον ἑαυτοῖς ἔρυμα κατεσκεύασαν. Πρὸς
[2, 11]   δύο παῖδας Βερνικιανόν τε καὶ  Ὑρκανόν,   ἐκ δὲ τῆς προτέρας Μαριάμμης
[2, 19]   ἐξεκαλέσατο τοὺς πολεμίους, καὶ τοὺς  ὑστάτους   αὐτῶν προσκείμενοι διέφθειρον καὶ καθ'
[2, 19]   τῆς ἐξόδου, ἄλλοι δὲ τοὺς  ὑστάτους   κατεώθουν εἰς τὴν φάραγγα, τὸ
[2, 19]   ἀναθαρσήσαντες οἱ λῃσταὶ κατὰ τῶν  ὑστάτων   ἐπεξέδραμον καὶ συχνοὺς τῶν ἱππέων
[2, 14]   τοῖς βασιλείοις αὐλίζεται, τῇ δ'  ὑστεραίᾳ   βῆμα πρὸ αὐτῶν θέμενος καθέζεται,
[2, 21]   τὴν ἀσθένειαν καὶ κλινήρης ὢν  ὑστερῆσαι   τῆς θεραπείας ἔλεγεν. Ὡς δὲ
[2, 4]   Τοῦτο μὲν δὴ τὸ τέλος  ὕστερον   αὐτοὺς ἐξεδέχετο, τότε δὲ λῃστρικοῦ
[2, 17]   τῷ Μαναήμῳ κατὰ γένος, ὃς  ὕστερον   ἐτυράννησεν τῆς Μασάδας. Αὐτόν τε
[2, 4]   ἑαυτῷ περιτίθησιν διάδημα, διέμεινεν δ'  ὕστερον   οὐκ ὀλίγον χρόνον τὴν χώραν
[2, 21]   ἡγήσεσθαι τῆς Γαλιλαίας, τοῖς μὲν  ὑφ'   ἑαυτὸν λῃσταῖς προσέταξεν εὐτονώτερον ἐγχειρεῖν
[2, 2]   τιθείη τις, ἀποκεχειροτονῆσθαι βασιλείας Ἀρχέλαον  ὑφ'   ἑαυτοῦ τοῖς εἰς αὐτὴν παρανομηθεῖσιν·
[2, 15]   σπειρῶν ἑκατοντάρχοις, ὅπως παραγγείλωσιν τοῖς  ὑφ'   ἑαυτοὺς μήτε ἀντασπάσασθαι τοὺς Ἰουδαίους
[2, 20]   τοῦ Σίμωνος υἱὸν Ἐλεάζαρον καίπερ  ὑφ'   ἑαυτῷ πεποιημένον τὴν Ῥωμαίων λείαν
[2, 16]   ἰσχὺν πάλιν ἀποστῆναι, νῦν οὐχ  ὑφ'   ἑνὶ τάγματι Ῥωμαίων ἡσυχίαν ἄγουσιν;
[2, 16]   Πόσῳ μᾶλλον Ἕλλησιν, οἳ τῶν  ὑφ'   ἡλίῳ πάντων προύχοντες εὐγενείᾳ καὶ
[2, 16]   εὐγένειαν. Πάντων δὴ σχεδὸν τῶν  ὑφ'   ἡλίῳ τὰ Ῥωμαίων ὅπλα προσκυνούντων
[2, 4]   τὴν χώραν ἀρχιλῃστοῦ καὶ χειρωθέντος  ὑφ'   Ἡρώδου βασιλέως συστήσας πλῆθος οὐκ
[2, 6]   ἐπιδιένειμεν αὐτοῖς τὴν ἑαυτῷ καταλειφθεῖσαν  ὑφ'   Ἡρώδου δωρεὰν οὖσαν χιλίων ταλάντων,
[2, 7]   ψευδόμενος ἑαυτὸν Ἀλέξανδρον τὸν ἀναιρεθέντα  ὑφ'   Ἡρώδου κατ' ἐλπίδα τοῦ λήσειν
[2, 7]   τοὺς Ἀλεξάνδρου χαρακτῆρας, κατηγόρητο γὰρ  ὑφ'   Ἡρώδου παρ' αὐτῷ, συνεώρα μὲν
[2, 1]   δ' αὐτοῖς ἀνεβόων ἐκ τῶν  ὑφ'   Ἡρώδου τετιμημένων χρῆναι καὶ πρῶτον
[2, 7]   τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν ἐπιστάμενος,  ὑφ'   οὗ διδαχθεὶς ἔλεγεν, ὡς οἱ
[2, 7]   υἱὸς δὲ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως,  ὑφ'   οὗ καὶ ἀνῃρέθη, καθάπερ δεδηλώκαμεν.
[2, 9]   ἀναπεισθεὶς Ἡρώδης ἧκεν πρὸς Γάιον,  ὑφ'   οὗ τῆς πλεονεξίας ἐπιτιμᾶται φυγῇ
[2, 8]   μετὰ τὴν διάλυσιν ἀθάνατον τιμωρίαν  ὑφέξειν.   Ταῦτα μὲν οὖν Ἐσσηνοὶ περὶ
[2, 8]   καὶ Τιτυούς, πρῶτον μὲν ἀιδίους  ὑφιστάμενοι   τὰς ψυχάς, ἔπειτα εἰς προτροπὴν
[2, 3]   τάγματος· αὐτὸς δὲ ἐπὶ τὸν  ὑψηλότατον   τοῦ φρουρίου πύργον ἀναβάς, ὃς
[2, 10]   σταδίους ἑκατὸν εἴκοσι, τῷ δ'  ὑψηλοτάτῳ   κατ' ἄρκτον, καλοῦσιν κλίμακα
[2, 18]   δὲ καὶ γενομένων ἐν τοῖς  ὑψηλοτέροις   ἡττῶντο ταχέως, καὶ οὔτε γυμνῆτες
[2, 1]   ἐκδέχεται. Κἀκεῖνος τὸ πλῆθος ἀφ'  ὑψηλοῦ   βήματος καὶ χρυσοῦ θρόνου δεξιωσάμενος
[2, 21]   ἐπὶ βουνοῦ τινος ἑξαπήχους τὸ  ὕψος·   καὶ παρορμοῦντος ἐπιπηδήσας σκάφους σὺν
[2, 11]   τὴν πολιορκίαν. Ἀλλ' ἔφθη πρὶν  ὑψῶσαι   τὸ ἔργον τελευτήσας ἐν Καισαρείᾳ,




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/09/2006