Livre, Chap.
[2, 19]	Περαίτης Νίγερ καὶ Σίλας ὁ	Βαβυλώνιος	αὐτομολήσας εἰς τοὺς Ἰουδαίους ἀπ'
[2, 6]	τῷ χρόνῳ μετὰ τὴν ἐκ	Βαβυλῶνος	ἀναχώρησιν ἔπαθον οἱ πρόγονοι Ξέρξου
[2, 19]	ἐν τάξει κατὰ τῆς ὁδοῦ	βαδίζειν	ἐδύναντο βαλλόμενοι, καὶ τὸ πρόσαντες
[2, 16]	πολλῷ τῆς ὑμετέρας ὀχυρωτέραν καὶ	βαθεῖ	κρυμῷ τοὺς ἐπιστρατεύσοντας ἀνακόπτουσαν, οὐχὶ
[2, 16]	ἐγκαθήμενα τῇ πόλει τάγματα τὴν	βαθεῖαν	Αἴγυπτον ἅμα τῇ Μακεδόνων εὐγενείᾳ
[2, 8]	δ' ἄλλαις ἡμέραις βόθρον ὀρύσσοντες	βάθος	ποδιαῖον τῇ σκαλίδι, τοιοῦτον γάρ
[2, 12]	λῃστρικὸς θόρυβος. Κατὰ γὰρ τὴν	Βαιθωρὼ	δημοσίαν ὁδὸν Στεφάνου τινὸς δούλου
[2, 19]	κατακαύσας ἐχώρει πρόσω, καὶ διὰ	Βαιθώρων	ἀναβὰς στρατοπεδεύεται κατά τινα χῶρον
[2, 17]	στασιαστῶν καὶ λίθους ἐπ' αὐτὸν	βάλλειν.	Ὁ δὲ βασιλεὺς ἰδὼν τὴν
[2, 19]	κατὰ τῆς ὁδοῦ βαδίζειν ἐδύναντο	βαλλόμενοι,	καὶ τὸ πρόσαντες ἐπὶ τοὺς
[2, 17]	οὐχ οἷόν τε ἦν ἄνωθεν	βαλλομένους·	ὑπόνομον δὴ πόρρωθεν ἐφ' ἕνα
[2, 3]	πολλοὶ καὶ οὔτε τοὺς ἄνωθεν	βάλλοντας	ἀμύνεσθαι ῥᾴδιον ἦν οὔτε τοὺς
[2, 1]	τοὺς μὲν πολλοὺς τῆς σπείρας	βάλλοντες	λίθοις διέφθειρον, ὁ δὲ χιλίαρχος
[2, 20]	πολλοὶ τῶν ἐπιφανῶν Ἰουδαίων ὥσπερ	βαπτιζομένης	νηὸς ἀπενήχοντο τῆς πόλεως. Κοστόβαρος
[2, 19]	οὐχ ὑπέμενον, αὐτοὶ μὲν ὄντες	βαρεῖς	καὶ δεδοικότες τὴν τάξιν διασπᾶν,
[2, 8]	ὄμβροις οὔτε νιφετοῖς οὔτε καύμασι	βαρυνόμενον,	ἀλλ' ὃν ἐξ ὠκεανοῦ πραὺς
[2, 14]	περὶ τριάκοντα καὶ ἑξακοσίους συνήχθη.	βαρυτέραν	τε ἐποίει τὴν συμφορὰν τὸ
[2, 8]	καὶ διὰ πάντων ὁδεύοντες τῶν	βασανιστηρίων	ὀργάνων, ἵν' ἢ βλασφημήσωσιν τὸν
[2, 17]	φανερὸν ἐξείλκυσαν καὶ πολλαῖς αἰκισάμενοι	βασάνοις	ἀνεῖλον, ὁμοίως δὲ καὶ τοὺς
[2, 8]	ἁμαρτήμασιν αὐτῶν τὴν μέχρι θανάτου	βάσανον	ἡγούμενοι. (Περὶ δὲ τὰς κρίσεις
[2, 8]	ἀλγηδόσιν καὶ κατειρωνευόμενοι τῶν τὰς	βασάνους	προσφερόντων εὔθυμοι τὰς ψυχὰς ἠφίεσαν
[2, 17]	ὃ παροξυνθέντες ἐβλασφήμουν εἰς τὸν	βασιλέα	καὶ τῆς πόλεως αὐτὸν ἐξεκήρυσσον,
[2, 21]	ἐπικαλεσαμένων τῶν ἔνδον Ἀγρίππαν τὸν	βασιλέα.	Καὶ τοῦ μὲν μὴ καταντήσαντος
[2, 16]	τῶν Ἰουδαίων ἐπί τε τὸν	βασιλέα	καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς τραπόμενον πέμπειν
[2, 2]	τοῖς δ' ἔργοις πάλαι γεγονέναι	βασιλέα,	κατειρωνεύεσθαι δὲ νῦν τῶν Καίσαρος
[2, 6]	Ἡρώδου παρανομίας πρῶτον διεξῄεσαν, οὐ	βασιλέα	λέγοντες ἀλλὰ τῶν πώποτε τυραννησάντων
[2, 16]	ἡ βουλὴ παρῆν δεξιουμένη τὸν	βασιλέα.	Μετὰ δὲ τὴν εἰς ἐκεῖνον
[2, 9]	τετραρχίας, θνήσκει γὰρ οὗτος, καθίστησι	βασιλέα.	Παραγενόμενος δὲ εἰς τὴν ἀρχὴν
[2, 9]	μὲν γὰρ Ἀγρίππαν ἐξ ἰδιώτου	βασιλέα	πεποίηκεν, ἦπου γ' ἂν ἐκεῖνον
[2, 6]	ἐθνάρχην προσειπών, ὑποσχόμενος δὲ καὶ	βασιλέα	ποιήσειν, εἰ ἄξιον ἑαυτὸν παράσχοι,
[2, 6]	μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν	βασιλέα	τε προσειπεῖν ἑτοίμως καὶ συμπενθῆσαι
[2, 1]	θεραπείας ὡς πρὸς βέβαιον ἤδη	βασιλέα·	φείδεσθαί γε μὴν οὐ μόνον
[2, 17]	Ἀντίπας καὶ Κοστόβαρος προσήκοντες τῷ	βασιλεῖ	κατὰ γένος. Ἐδέοντο δὲ ἀμφοτέρων
[2, 16]	Ἀλεξανδρείας ὑποστρέφοντι περιτυχὼν Ἀγρίππᾳ τῷ	βασιλεῖ	κατὰ Ἰάμνειαν τόν τε πέμψαντα
[2, 1]	ὅτε τὸ κοινὸν ἐπὶ τῷ	βασιλεῖ	πέπαυτο, κατολοφυρόμενοι τοὺς κολασθέντας ὑπὸ
[2, 18]	τις τοὔνομα Νόαρος, Σοαίμῳ τῷ	βασιλεῖ	προσήκων κατὰ γένος. Ἧκον δ'
[2, 2]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὁρμήσας παραλαμβάνει τὰ	βασίλεια	καὶ μεταπεμπόμενος τούς τε φρουράρχους
[2, 4]	δὲ καὶ τὰ πλησίον Ἰορδάνου	βασίλεια	κατὰ βηθαραμινενθα συστάντων ἑτέρων τινῶν
[2, 4]	λῃστῶν τά τε ἐν Ἱεριχοῖ	βασίλεια	καταπίμπρησιν καὶ πολλὰς ἑτέρας τῶν
[2, 17]	τὰ Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης ὑποπιμπρᾶσιν	βασίλεια·	Μεθ' ἃ τὸ πῦρ ἐπὶ
[2, 3]	ἐπισυνέστησεν Ῥωμαίοις καὶ περισχόντες τὰ	βασίλεια	πάντας ἠπείλουν διαφθείρειν, εἰ μὴ
[2, 11]	Ἀγρίππαν εὐθέως ἐδωρεῖτο τῇ πατρῴᾳ	βασιλείᾳ	πάσῃ προστιθεὶς ἔξωθεν καὶ τὰς
[2, 6]	Καῖσαρ καὶ τὰ ἐν Ἀσκάλωνι	βασίλεια·	συνήγετο δ' ἐκ πάντων ἑξήκοντα
[2, 13]	τῷ Ἡρώδου, τῇ δ' Ἀγρίππα	βασιλείᾳ	τέσσαρας πόλεις προστίθησιν σὺν ταῖς
[2, 11]	καὶ γαμβρὸς ἦν Βερνίκῃ συνοικῶν,	βασιλείᾳ	τῇ Χαλκίδι. (Ταχέως δ' ὡς
[2, 18]	τοὺς ὁμοφύλους ἑλόμενος ἀσεβεῖν τὴν	βασιλείαν	διέφθειρεν· διετέλει τε ὠμῶς εἰς
[2, 18]	δὲ καὶ κατὰ τὴν Ἀγρίππα	βασιλείαν	ἐπιβουλὴ κατὰ Ἰουδαίων. Αὐτὸς γὰρ
[2, 7]	αὐτῷ πάντα τὰ κατὰ τὴν	βασιλείαν	ἐπιστάμενος, ὑφ' οὗ διδαχθεὶς ἔλεγεν,
[2, 12]	προσέθηκεν δὲ τήν τε Λυσανίου	βασιλείαν	καὶ τὴν Οὐάρου γενομένην τετραρχίαν.
[2, 17]	αὐτὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν	βασιλείαν.	(Κἀν τούτῳ τινὲς τῶν μάλιστα
[2, 12]	τῆς Χαλκίδος Ἀγρίππαν εἰς μείζονα	βασιλείαν	μετατίθησιν, δοὺς αὐτῷ τήν τε
[2, 4]	χώραν πολλαχόθεν ἐταράσσετο, καὶ συχνοὺς	βασιλειᾶν	ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν. Κατὰ μέν
[2, 11]	Αὐρανῖτιν, χωρὶς δὲ τούτων ἑτέραν	βασιλείαν	τὴν Λυσανίου καλουμένην. Καὶ τῷ
[2, 12]	Χαλκίδος, καθίστησιν Κλαύδιος εἰς τὴν	βασιλείαν	τοῦ θείου τὸν Ἀγρίππαν υἱὸν
[2, 6]	εἶναι δόξειεν Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι τὴν	βασιλείαν	τρισχιλίων πολιτῶν φόνῳ, καὶ τοσαῦτα
[2, 14]	ἡγεμονίας, ἑπτακαιδεκάτῳ δὲ τῆς Ἀγρίππα	βασιλείας,	Ἀρτεμισίου μηνός. Πρὸς δὲ τὸ
[2, 2]	τοῖς μὲν λόγοις ἀμφισβητεῖν ἄρτι	βασιλείας	Ἀρχέλαον, τοῖς δ' ἔργοις πάλαι
[2, 2]	κάμνοντος κρίσιν τιθείη τις, ἀποκεχειροτονῆσθαι	βασιλείας	Ἀρχέλαον ὑφ' ἑαυτοῦ τοῖς εἰς
[2, 6]	ὀλίγας τὸ μὲν ἥμισυ τῆς	βασιλείας	Ἀρχελάῳ δίδωσιν ἐθνάρχην προσειπών, ὑποσχόμενος
[2, 6]	πρὸς Ἀρχέλαον ἀμφισβητοῦντι περὶ τῆς	βασιλείας.	Ἐγένετο δὲ ὑπὸ τούτῳ μὲν
[2, 2]	πάλιν Ἀντίπας ἀμφισβητῶν περὶ τῆς	βασιλείας	ἐπέξεισιν ἀξιῶν τῆς ἐπιδιαθήκης κυριωτέραν
[2, 4]	(Τότε καὶ ποιμήν τις ἀντιποιηθῆναι	βασιλείας	ἐτόλμησεν· Ἀθρογγαῖος ἐκαλεῖτο, προυξένει δ'
[2, 9]	δὲ μάλιστα τοῦτον εἰς ἐλπίδα	βασιλείας	Ἡρωδιὰς ἡ γυνὴ κατονειδίζουσα τὴν
[2, 2]	παρὰ τοῦ δεσπότου σκιὰν αἰτησόμενος	βασιλείας,	ἧς ἥρπασεν ἑαυτῷ τὸ σῶμα,
[2, 2]	ἰδίαν τό τε μέγεθος τῆς	βασιλείας	καὶ τὸ πλῆθος τῆς προσόδου,
[2, 11]	παντάπασιν ὄντος νηπίου πάλιν τὰς	βασιλείας	Κλαύδιος ἐπαρχίαν ποιήσας ἐπίτροπον πέμπει
[2, 2]	γεγονέναι τοὺς ἀνῃρημένους οὐ τῆς	βασιλείας	μόνον ἀλλὰ καὶ τοῦ δικάζοντος
[2, 6]	Γάδαρα καὶ Ἵππον ἀποτεμόμενος τῆς	βασιλείας	προσέθηκεν Συρίᾳ. Πρόσοδος ἦν τῆς
[2, 14]	δὲ τότε μὲν ἐν τοῖς	βασιλείοις	αὐλίζεται, τῇ δ' ὑστεραίᾳ βῆμα
[2, 3]	δὲ τρίτη μοῖρα πρὸς τοῖς	βασιλείοις	κατὰ δύσιν. Περικαθεζόμενοι δὲ πανταχόθεν
[2, 15]	ἀνεχώρουν εἰς τὸ πρὸς τοῖς	βασιλείοις	στρατόπεδον. (Οἱ δὲ στασιασταὶ δείσαντες
[2, 6]	ἀπελύσατο μὲν τὰς εἰς τοὺς	βασιλεῖς	αἰτίας, κατηγόρει δὲ τοῦ ἔθνους
[2, 16]	μὲν ἡμέτεροι πρόγονοι καὶ οἱ	βασιλεῖς	αὐτῶν καὶ χρήμασιν καὶ σώμασιν
[2, 6]	τὸ δυσπειθὲς φύσει πρὸς τοὺς	βασιλεῖς.	Συνδιέβαλλε δὲ καὶ τοὺς Ἀρχελάου
[2, 2]	θάλασσαν καταλιπὼν ἐπίτροπόν τε τῶν	βασιλείων	καὶ κηδεμόνα τῶν οἰκείων Φίλιππον.
[2, 2]	διοικουμένης, εἰ δὲ τοῦτο διαμαρτάνοι,	βασιλεύειν	Ἀντίπαν ἤθελεν. (Συνήργει δ' αὐτοῖς
[2, 13]	μὲν οὖν μικρὰν Ἀρμενίαν δίδωσιν	βασιλεύειν	Ἀριστοβούλῳ τῷ Ἡρώδου, τῇ δ'
[2, 7]	ἐκείνου θάνατον συνῴκησεν Ἰόβᾳ τῷ	βασιλεύοντι	Λιβύης, οὗ τελευτήσαντος ἐπανελθοῦσαν αὐτὴν
[2, 6]	ἀναχώρησιν ἔπαθον οἱ πρόγονοι Ξέρξου	βασιλεύοντος	ἀπαναστάντες. Εἰς τοσοῦτον μέντοι μετριότητος
[2, 16]	ἃ πεπόνθασιν πολεμεῖν. Πρὸς τοῦτο	βασιλεὺς	Ἀγρίππας ἀλλὰ τὰ ἔργα, ἔφη,
[2, 15]	τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ μὲν	βασιλεὺς	Ἀγρίππας ἔτυχεν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν
[2, 1]	ἀμοιβάς, ὁπόταν ὑπὸ τῶν κρατούντων	βασιλεὺς	ἀποδειχθῇ βέβαιος· σπουδάσειν γὰρ ἐν
[2, 2]	εἶναι τὴν διαθήκην, ἐν ᾗ	βασιλεὺς	αὐτὸς ἐγέγραπτο. Συλλήψεσθαι δ' αὐτῷ
[2, 6]	Σαλώμη δὲ πρὸς οἷς ὁ	βασιλεὺς	ἐν ταῖς διαθήκαις κατέλιπεν Ἰαμνείας
[2, 17]	τε χρώμενος δορυφόροις, οἷα δὴ	βασιλεὺς	ἐπάνεισιν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ γενόμενος
[2, 17]	ἐπ' αὐτὸν βάλλειν. Ὁ δὲ	βασιλεὺς	ἰδὼν τὴν ὁρμὴν ἤδη τῶν
[2, 13]	λέγοντες· ἦν δὲ Ἡρώδης ὁ	βασιλεύς·	οἱ δὲ ἕτεροι τὸν οἰκιστὴν
[2, 2]	ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ χρηματίσας	βασιλεὺς	τάξεις τε τῆς στρατιᾶς ἀμείψας
[2, 11]	κρατεῖν ἐστι περίοπτον ἐρημίας ἔσοιτο	βασιλεύς.	(Ταῦτ' ἀκούσας Κλαύδιος κατέσχεν τὰς
[2, 4]	τὰς καταδρομάς, αὐτὸς δὲ καθάπερ	βασιλεὺς	τῶν σεμνοτέρων ἥπτετο πραγμάτων. Τότε
[2, 7]	ἐκεῖ Ἰουδαίων λαμβάνει καὶ καθάπερ	βασιλεὺς	ὑπὸ τῶν πατρῴων προεπέμφθη φίλων.
[2, 7]	τὴν χώραν ἀροτριῶντας ἀλλάσσειν· ὥστε	βασιλεύσειν	μὲν αὐτὸν τὸν τῶν ἀσταχύων
[2, 21]	μέλλοι τὸν πόνον αὐτῶν τοῖς	βασιλεῦσιν	χαρίζεσθαι. Νύκτωρ εἰς τὰς κώμας
[2, 11]	διεφύλαξαν. Μετὰ ταῦτα καὶ ὁ	βασιλεύων	τῆς Χαλκίδος Ἡρώδης τελευτᾷ, καταλιπὼν
[2, 5]	ἐκεῖ καὶ τοὺς παρὰ τῶν	βασιλέων	καὶ δυναστῶν ἐπικούρους συνελθεῖν· προσέλαβεν
[2, 18]	πρὸς αἷς τὰς παρὰ τῶν	βασιλέων	συμμαχίας, Ἀντιόχου μὲν δισχιλίους ἱππεῖς
[2, 2]	τοῖς τέκνοις Σαλώμη καὶ τοῦ	βασιλέως	ἀδελφιδοῖ τε καὶ γαμβροί, τῷ
[2, 4]	τοῖς βασιλικοῖς, οἷς Ἀχίαβος ἀνεψιὸς	βασιλέως	ἀπὸ τῶν ἐρυμνοτάτων χωρίων ἐπολέμει
[2, 7]	θυγάτηρ μὲν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων	βασιλέως,	γυνὴ δὲ Ἀλεξάνδρου γεγονυῖα τὸ
[2, 20]	δ' ἦν οὗτος Ἀγρίππα τοῦ	βασιλέως,	διαδράντες ἐκ τῆς πόλεως ᾤχοντο
[2, 19]	τοὺς Ἰουδαίους ἀπ' Ἀγρίππα τοῦ	βασιλέως·	Ἐστρατεύετο γὰρ παρ' αὐτῷ. Κατὰ
[2, 5]	κολάσαι προσέταξεν, ὅτι κατ' οἰκείου	βασιλέως	ἐστρατεύσαντο. Οὔαρος μὲν οὖν τοῦτον
[2, 16]	συνίεσαν εὐνοικὴν τὴν ἐπίπληξιν τοῦ	βασιλέως·	ὁ δὲ δῆμος ἐκ τῶν
[2, 17]	Μασάδαν, ἔνθα τὴν Ἡρώδου τοῦ	βασιλέως	ὁπλοθήκην ἀναρρήξας καὶ πρὸς τοῖς
[2, 19]	οἱ Μονοβάζου τοῦ τῆς Ἀδιαβηνῆς	βασιλέως	συγγενεῖς, Μονόβαζός τε καὶ Κενεδαῖος,
[2, 5]	συνέγνω, τινὰς δὲ τῶν τοῦ	βασιλέως	συγγενῶν, ἦσαν γὰρ ἐν αὐτοῖς
[2, 4]	ἀρχιλῃστοῦ καὶ χειρωθέντος ὑφ' Ἡρώδου	βασιλέως	συστήσας πλῆθος οὐκ ὀλίγον ἀναρρήγνυσιν
[2, 17]	δῆμος ἐπείθετο, καὶ μετὰ τοῦ	βασιλέως	τῆς τε Βερνίκης ἀναβάντες εἰς
[2, 2]	πάντα κατανεύσας ὅσων ὡς παρὰ	βασιλέως	τυχεῖν ἠξίουν καὶ τοὺς ἐπὶ
[2, 7]	διέξιμεν, υἱὸς δὲ Ἡρώδου τοῦ	βασιλέως,	ὑφ' οὗ καὶ ἀνῃρέθη, καθάπερ
[2, 15]	στρατιωτῶν ἐλύσσησεν καὶ κατὰ τῆς	βασιλίδος·	οὐ μόνον γοῦν ἐν ὄμμασιν
[2, 3]	ἄκρας ἐβιάζετο καὶ πικρῶς τὰ	βασιλικὰ	χρήματα διηρεύνα, πεποιθὼς οὐ μόνον
[2, 4]	πλῆθος οὐκ ὀλίγον ἀναρρήγνυσιν τὰς	βασιλικὰς	ὁπλοθήκας καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν
[2, 17]	γὰρ ἀναβεβήκει προσκυνήσων ἐσθῆτί τε	βασιλικῇ	κεκοσμημένος καὶ τοὺς ζηλωτὰς ἐνόπλους
[2, 15]	εἰ μὴ καταφυγεῖν εἰς τὴν	βασιλικὴν	αὐλὴν ἔφθη, κἀκεῖ διενυκτέρευσεν μετὰ
[2, 20]	δὲ σὺν τούτοις κατὰ τὴν	βασιλικὴν	αὐλὴν πολιορκηθεὶς Ἀντίπας ὑπεριδὼν τὴν
[2, 7]	τε αὐτὸν κομίζειν καὶ θεραπείαν	βασιλικὴν	ἰδίοις παρασχεῖν ἀναλώμασιν. (Καῖσαρ δὲ
[2, 19]	ἄνω πόλιν ἐλθὼν ἀντικρὺ τῆς	βασιλικῆς	αὐλῆς ἐστρατοπεδεύετο. Κἂν εἴπερ ἠθέλησεν
[2, 17]	ἀρχιερεὺς Ἀνανίας περὶ τὸν τῆς	βασιλικῆς	αὐλῆς εὔριπον διαλανθάνων ἁλίσκεται καὶ
[2, 15]	καὶ Φλῶρος ἐφιέμενος ἐξῆγε τῆς	βασιλικῆς	αὐλῆς τοὺς σὺν αὐτῷ καὶ
[2, 2]	μηδ' ἐλπίδος αὐτόν ποτε ἀξιῶσαι	βασιλικῆς	ἢ ὅτε χεῖρον τὴν ψυχὴν
[2, 17]	στασιασταὶ προέχοντες, ἐμπειρίᾳ δὲ οἱ	βασιλικοί.	Καὶ τούτοις μὲν ἦν ἀγὼν
[2, 17]	τὴν αὐλήν, εἰς ἣν οἱ	βασιλικοὶ	κατέφυγον, καὶ διανείμαντες σφᾶς αὐτοὺς
[2, 21]	μὴ βραδύναντος αὐτοῦ φθάσωσιν οἱ	βασιλικοὶ	παρελθεῖν εἰς τὴν πόλιν· οὐδὲ
[2, 17]	τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἡττῶντο δ' οἱ	βασιλικοὶ	πλήθει τε καὶ τόλμῃ, καὶ
[2, 17]	διελάνθανον, οἱ δὲ σὺν τοῖς	βασιλικοῖς	εἰς τὴν ἀνωτέρω καταφυγόντες αὐλὴν
[2, 17]	ὑπόσπονδοι, καὶ δοθὲν μόνοις τοῖς	βασιλικοῖς	καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις οἱ μὲν
[2, 4]	στρατευσαμένων συστάντες ἔνοπλοι διεμάχοντο τοῖς	βασιλικοῖς,	οἷς Ἀχίαβος ἀνεψιὸς βασιλέως ἀπὸ
[2, 17]	στρατόπεδον ὡς εὐάλωτον ἐπὶ τοὺς	βασιλικοὺς	ἀνέφυγον πύργους, τόν τε Ἱππικὸν
[2, 21]	μεμψάμενος αὐτῶν τὸ πρὸς τοὺς	βασιλικοὺς	βίαιον τίθησιν τὰ κομισθέντα παρὰ
[2, 4]	ἦν Ῥωμαίους τε καὶ τοὺς	βασιλικούς,	διέφευγεν δὲ οὐδὲ Ἰουδαίων εἴ
[2, 5]	Γράτῳ Ῥοῦφος, ἄγοντες ἅμα τῷ	βασιλικῷ	στρατῷ καὶ τοὺς Σεβαστηνούς, οἵ
[2, 3]	δ' αὐτοῖς οἱ πλείους τῶν	βασιλικῶν	αὐτομολήσαντες. Τὸ μέντοι πολεμικώτατον μέρος,
[2, 4]	τὴν Περαίαν Σίμων τις τῶν	βασιλικῶν	δούλων εὐμορφίᾳ σώματος καὶ μεγέθει
[2, 4]	εἰ μὴ Γρᾶτος ὁ τῶν	βασιλικῶν	πεζῶν ἡγεμὼν τούς τε Τραχωνίτας
[2, 18]	ὁ Νόαρος ἐκπέμψας νύκτωρ τῶν	βασιλικῶν	τινας ὁπλιτῶν ἅπαντας ἀναιρεῖ, τολμήσας
[2, 3]	ὁ μὲν τοὺς πεζοὺς τῶν	βασιλικῶν	ὑπ' αὐτὸν ἔχων, Ῥοῦφος δὲ
[2, 16]	ἀποθέσθαι ῥᾴδιον δίχα συμφορῶν οὔτε	βαστάζειν.	Ἀλλὰ μὴν τό γε νῦν
[2, 18]	γένος. Ἧκον δ' ἐκ τῆς	Βαταναίας	ἑβδομήκοντα τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες οἱ
[2, 17]	δισχιλίους ἱππεῖς, Αὐρανίτας τε καὶ	Βαταναίους	καὶ Τραχωνίτας, ὑπὸ Δαρείῳ μὲν
[2, 6]	καὶ Γαλιλαία, πρόσοδος διακόσια τάλαντα,	Βατανέα	δὲ καὶ Τράχων Αὐρανῖτίς τε
[2, 12]	αὕτη δ' ἦν Τραχωνῖτις καὶ	Βατανέα	καὶ Γαυλανῖτις, προσέθηκεν δὲ τήν
[2, 2]	πατρῴας διαδοχῆς, οὐ μήν τι	βέβαιον	ἀπεφήνατο. Διαλύσας δὲ τοὺς συνέδρους
[2, 1]	πρὸς αὐτὸν θεραπείας ὡς πρὸς	βέβαιον	ἤδη βασιλέα· φείδεσθαί γε μὴν
[2, 1]	ὑπὸ τῶν κρατούντων βασιλεὺς ἀποδειχθῇ	βέβαιος·	σπουδάσειν γὰρ ἐν πᾶσιν πρὸς
[2, 16]	τὴν ἀπόστασιν, εἰ γέγονεν, ἢ	βεβαιοτέρους	καταστήσοντα Ἰουδαίους καὶ συμμένοντας, αὐτῷ
[2, 18]	προχείρως ὑπέμενεν καὶ μεμιγμένον ὡς	βεβαίως	ἀλλόφυλον ἐφοβεῖτο. Προεκαλεῖτο δὲ ἐπὶ
[2, 18]	αὐτούς, εἰ βούλονται τὴν ὁμόνοιαν	βεβαιῶσαι	καὶ τὸ πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς
[2, 21]	ἀπολογησομένους ἔφασκεν καὶ δι' ὧν	βεβαιώσεται	τὴν πόλιν. Κατέβαινον δ' εὐθέως
[2, 2]	τοῦτο μάλιστα εἶναι κυρίαν, ὅτι	βεβαιωτὴν	ἐν αὐτῇ Καίσαρα καθίστατο τοῦ
[2, 6]	καταλειφθέντας, ὥστε μακαρίζεσθαι τοὺς ἀπολωλότας·	βεβασανικέναι	γὰρ οὐ μόνον τὰ σώματα
[2, 11]	τὸ ἔργον τελευτήσας ἐν Καισαρείᾳ,	βεβασιλευκὼς	μὲν ἔτη τρία, πρότερον δὲ
[2, 8]	τὸν ἥλιον οὐδὲν φθέγγονται τῶν	βεβήλων,	πατρίους δέ τινας εἰς αὐτὸν
[2, 21]	ἅτε δὴ λάθρα τῶν ἐχθρῶν	βεβουλευμένων.	Διὸ καὶ μὴ προφυλαξαμένου τέσσαρες
[2, 15]	τοὺς καταλαμβανομένους καὶ διὰ τῆς	Βεθεζὰ	καλουμένης ἀνεώθουν τὸ πλῆθος βιαζόμενοι
[2, 19]	δὲ παρελθὼν ὑποπίμπρησιν τήν τε	Βεθεζὰν	προσαγορευομένην καὶ τὴν Καινόπολιν καὶ
[2, 19]	δὲ τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ τὴν	Βεθώραν	ἀνιοῦσιν προσπεσὼν ὁ τοῦ Γιώρα
[2, 19]	ᾗ Ῥωμαῖοι μὲν εἰς τὴν	Βεθώραν	κατέφυγον, Ἰουδαῖοι δὲ πάντα τὰ
[2, 19]	ἁλῷ, προῆγε τὴν δύναμιν ἐπὶ	Βεθώρων.	Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι κατὰ μὲν
[2, 19]	ὁδοῦ κατεκάλυπτε τὴν φάλαγγα τοῖς	βέλεσιν.	Ἔνθα καὶ τῶν πεζῶν ἀμηχανούντων
[2, 15]	ἔβαλλον. Καταπονούμενοι δὲ τοῖς ὕπερθεν	βέλεσιν	καὶ διακόψαι τὸ τοὺς στενωποὺς
[2, 22]	πάσης μὲν τῆς πόλεως ἐχαλκεύετο	βέλη	καὶ πανοπλία, πρὸς ἀτάκτοις δὲ
[2, 19]	καὶ τῶν ὑποζυγίων πλὴν ὅσα	βέλη	παρεκόμιζεν καὶ μηχανάς, τούτων γὰρ
[2, 3]	κατὰ κεφαλῆς αὐτῶν ἠφίεσαν τὰ	βέλη,	συνετρίβοντο πολλοὶ καὶ οὔτε τοὺς
[2, 19]	χελώνην ἐφράξαντο, καθ' ἧς τὰ	βέλη	φερόμενα περιωλίσθανεν ἄπρακτα, μηδὲν δὲ
[2, 19]	τέλος δὲ τῷ πλήθει τῶν	βελῶν	ἀνακοπέντες ὑπεχώρησαν. Τῶν δὲ Ῥωμαίων
[2, 17]	ἀδιαλείπτως ἐχρῶντο, καὶ συνεχεῖς ἦσαν	βελῶν	ἀφέσεις ἐξ ἑκατέρων τῶν κλιμάτων·
[2, 15]	Ἃ δὴ καὶ τότε τελοῦσα	Βερνίκη	γυμνόπους τε πρὸ τοῦ βήματος
[2, 11]	δ' αὐτὸς καὶ γαμβρὸς ἦν	Βερνίκῃ	συνοικῶν, βασιλείᾳ τῇ Χαλκίδι. (Ταχέως
[2, 16]	ἐσίγησαν, ἀλλ' αὐτοί τε καὶ	Βερνίκη	τῷ Κεστίῳ περὶ ὧν Φλῶρος
[2, 16]	παραστησάμενος ἐν περιόπτῳ τὴν ἀδελφὴν	Βερνίκην	ἐπὶ τῆς Ἀσαμωναίων οἰκίας, αὕτη
[2, 11]	μὲν θυγατέρας ἐκ Κύπρου γεγενημένας,	Βερνίκην	καὶ Μαριάμμην καὶ Δρουσίλλαν, υἱὸν
[2, 15]	διέπειν. Τὴν ἀδελφὴν δὲ αὐτοῦ	Βερνίκην	παροῦσαν ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ τὴν
[2, 17]	μετὰ τοῦ βασιλέως τῆς τε	Βερνίκης	ἀναβάντες εἰς τὸ ἱερὸν κατήρξαντο
[2, 11]	καταλιπὼν ἐκ μὲν τῆς ἀδελφιδῆς	Βερνίκης	δύο παῖδας Βερνικιανόν τε καὶ
[2, 21]	ἐνεδρεύσαντες Πτολεμαῖον τὸν Ἀγρίππα καὶ	Βερνίκης	ἐπίτροπον ἀφείλοντο πᾶσαν ὅσην ἦγεν
[2, 17]	οἰκίαν καὶ τὰ Ἀγρίππα καὶ	Βερνίκης	ὑποπιμπρᾶσιν βασίλεια· Μεθ' ἃ τὸ
[2, 11]	τῆς ἀδελφιδῆς Βερνίκης δύο παῖδας	Βερνικιανόν	τε καὶ Ὑρκανόν, ἐκ δὲ
[2, 4]	τὰ πλησίον Ἰορδάνου βασίλεια κατὰ	βηθαραμινενθα	συστάντων ἑτέρων τινῶν ἐκ τῆς
[2, 10]	ἀπὸ δύο σταδίων ὁ καλούμενος	Βήλεος	ποταμὸς παραρρεῖ παντάπασιν ὀλίγος, παρ'
[2, 9]	παρόντος εἰς Ἱεροσόλυμα περιστάντες τὸ	βῆμα	κατεβόων. Ὁ δέ, προῄδει γὰρ
[2, 14]	βασιλείοις αὐλίζεται, τῇ δ' ὑστεραίᾳ	βῆμα	πρὸ αὐτῶν θέμενος καθέζεται, καὶ
[2, 14]	γνωριμώτατον τῆς πόλεως παρέστησαν τῷ	βήματι.	Τούτοις ὁ Φλῶρος ἐκέλευσεν τοὺς
[2, 9]	ἑξῆς ὁ Πιλᾶτος καθίσας ἐπὶ	βήματος	ἐν τῷ μεγάλῳ σταδίῳ καὶ
[2, 15]	Βερνίκη γυμνόπους τε πρὸ τοῦ	βήματος	ἱκέτευε τὸν Φλῶρον καὶ πρὸς
[2, 14]	τάγματος μαστιγῶσαί τε πρὸ τοῦ	βήματος	καὶ σταυρῷ προσηλῶσαι, ὧν εἰ
[2, 1]	Κἀκεῖνος τὸ πλῆθος ἀφ' ὑψηλοῦ	βήματος	καὶ χρυσοῦ θρόνου δεξιωσάμενος τῆς
[2, 9]	ἐγκελευσάμενος σύνθημα δίδωσιν ἀπὸ τοῦ	βήματος.	Τυπτόμενοι δὲ οἱ Ἰουδαῖοι πολλοὶ
[2, 20]	χωρίων ἐτείχιζεν, Ἰωτάπατα μὲν καὶ	Βηρσαβὲ	καὶ Σελάμην, ἔτι δὲ Καφαρεκχὼ
[2, 18]	Σύρων ὄντων καὶ τὸ πλέον	Βηρυτίων	ἀναθαρσήσαντες οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ γὰρ
[2, 5]	συνελθεῖν· προσέλαβεν δὲ καὶ παρὰ	Βηρυτίων	διερχόμενος τὴν πόλιν χιλίους καὶ
[2, 18]	ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι καὶ	Βηρυτῷ	δεδομημένας, ἐνέπρησεν. Ἔπειτα τὴν χώραν
[2, 1]	κινήματι. Διὸ πειθοῖ μᾶλλον ἢ	βίᾳ	καταστέλλειν ἐπειρᾶτο τοὺς νεωτερίζοντας καὶ
[2, 12]	Τοσαύτη δὲ περὶ τὰς ἐξόδους	βία	συνωθουμένων ἐγένετο, ὥστε πατηθέντας ὑπ'
[2, 1]	ὑποπέμπει μετὰ σπείρας χιλίαρχον προστάξας	βίᾳ	τοὺς ἐξάρχοντας τῆς στάσεως κατασχεῖν.
[2, 20]	ὑπέστρεψαν εἰς Ἱεροσόλυμα, τοὺς μὲν	βίᾳ	τῶν ἔτι ῥωμαιζόντων τοὺς δὲ
[2, 13]	τε ἦν εἰς Ἱεροσόλυμα παρελθεῖν	βιάζεσθαι	καὶ κρατήσας τῆς τε Ῥωμαικῆς
[2, 8]	μηνύσειν, κἂν μέχρι θανάτου τις	βιάζηται.	Πρὸς τούτοις ὄμνυσιν μηδενὶ μὲν
[2, 21]	ὑποσχεῖν ἐᾶν αὐτόν, εἰ δὲ	βιάζοιτο	μένειν, ὡς πολεμίῳ χρῆσθαι. Ἰωσήπῳ
[2, 15]	τυπτόμενοι, πλείους δ' ὑπ' ἀλλήλων	βιαζόμενοι.	Δεινὸς δὲ περὶ τὰς πύλας
[2, 15]	Βεθεζὰ καλουμένης ἀνεώθουν τὸ πλῆθος	βιαζόμενοι	παρελθεῖν καὶ κρατῆσαι τοῦ τε
[2, 14]	κατασκευαζόμενος στενήν τε καὶ παντάπασιν	βιαίαν	πάροδον ἀπέλειπεν αὐτοῖς, τὸ μὲν
[2, 17]	φέρειν, εἰ καὶ μηδὲν πράττοι	βίαιον,	ἀλλ' οὖν ἑαυτῶν ταπεινότερον· εἰ
[2, 21]	αὐτῶν τὸ πρὸς τοὺς βασιλικοὺς	βίαιον	τίθησιν τὰ κομισθέντα παρὰ τῷ
[2, 13]	τῇ Ῥωμαίων ἡγεμονίᾳ καὶ πρὸς	βίαν	ἀφαιρήσεσθαι λέγοντες τοὺς ἑκουσίως δουλεύειν
[2, 18]	σφίσιν. Οἱ δὲ τὴν ἐκ	βίας	ἀφαίρεσιν εὐλαβηθέντες συντίθενται πρὸς αὐτοὺς
[2, 14]	δ' αὐτοῦ τῆς τῶν Καισαρέων	βίας	Ἰουδαῖοι τοὺς νόμους ἁρπάσαντες ἀνεχώρησαν
[2, 22]	ζηλωτῶν ἀφροσύνην, ἡττήθη δὲ τῆς	βίας,	κἀν τοῖς ἑξῆς οἵου τέλους
[2, 14]	Ὡς δὲ τούτους εἶργεν τῆς	βίας	Φλῶρος, ἀμηχανοῦντες οἱ δυνατοὶ τῶν
[2, 17]	πλήθει τε καὶ τόλμῃ, καὶ	βιασαμένοις	εἶκον ἐκ τῆς ἄνω πόλεως.
[2, 19]	τὴν ὥραν ἐντὸς τῶν τειχέων	βιάσασθαι,	παραυτίκα τὴν πόλιν ἔσχεν καὶ
[2, 17]	καταλειφθέντας μόνους ὑπέλαβεν· οὔτε γὰρ	βιάσασθαι	τοσοῦτον πλῆθος ἐδύναντο καὶ τὸ
[2, 8]	τά τε τῆς αἱρέσεως αὐτῶν	βιβλία	καὶ τὰ τῶν ἀγγέλων ὀνόματα.
[2, 12]	ἱερὸν νόμον διέρρηξέν τε τὸ	βιβλίον	καὶ εἰς πῦρ κατέβαλεν. Ἰουδαῖοι
[2, 8]	καὶ τὰ μέλλοντα προγινώσκειν ὑπισχνοῦνται,	βίβλοις	ἱεραῖς καὶ διαφόροις ἁγνείαις καὶ
[2, 7]	ἐνάτῳ φυγαδεύεται μὲν αὐτὸς εἰς	Βίενναν	πόλιν τῆς Γαλλίας, ἡ οὐσία
[2, 16]	καὶ ἀγρίαν εἰρηνεύουσι θάλασσαν. Πόσα	Βιθυνία	καὶ Καππαδοκία καὶ τὸ Παμφύλιον
[2, 8]	γὰρ ἀγαθοὺς γίνεσθαι κατὰ τὸν	βίον	ἀμείνους ἐλπίδι τιμῆς καὶ μετὰ
[2, 8]	μέγιστον γὰρ ἀποκόπτειν οἴονται τοῦ	βίου	μέρος, τὴν διαδοχήν, τοὺς μὴ
[2, 21]	κέρδος τὸ φέρον τῷ κοινῷ	βλάβην.	Ὁρῶν δέ, ὦ Ταριχεᾶται, μάλιστα
[2, 20]	τε κέρδος οἰκεῖον ἡγεῖσθαι τὴν	βλάβην	τῶν συνηθεστάτων· Διοικεῖσθαι γὰρ κάλλιστα
[2, 16]	λάθρα καὶ μετ' αἰδοῦς ὑμᾶς	βλάπτειν	πορθοῦσι φανερῶς. Οὐδὲν δὲ οὕτως
[2, 8]	θεὸν τοὔνομα τοῦ νομοθέτου, κἂν	βλασφημήσῃ	τις εἰς τοῦτον κολάζεται θανάτῳ.
[2, 8]	τῶν βασανιστηρίων ὀργάνων, ἵν' ἢ	βλασφημήσωσιν	τὸν νομοθέτην ἢ φάγωσίν τι
[2, 21]	αὐτὸν ἀπὸ τῶν τειχῶν ἔτι	βλασφημοῦντες	οἱ διάφοροι καὶ διὰ τὴν
[2, 8]	φυλάξειν καὶ μήτε κατὰ γνώμην	βλάψειν	τινὰ μήτε ἐξ ἐπιτάγματος, μισήσειν
[2, 17]	γὰρ ἀσεβέστατον, ἀλλὰ καὶ τὰ	βλεπόμενα	καὶ τὰ παραμένοντα τοσοῦτον χρόνον
[2, 14]	καὶ συνδραμόντες εἰς τὸ ἱερὸν	βοαῖς	διαπρυσίοις τὸ Καίσαρος ἀνεκάλουν ὄνομα
[2, 15]	τὴν ἄνω συνέρρευσεν ἀγορὰν καὶ	βοαῖς	ἐξαισίοις περὶ τῶν ἀπολωλότων ἀνωδύρετο·
[2, 7]	τοὺς μὲν στάχυς ἐνιαυτοὺς νομίζειν,	βόας	δὲ μεταβολὴν πραγμάτων διὰ τὸ
[2, 16]	ἢ θείᾳ πεποιθότες ἢ ἀνθρωπίνῃ	βοηθείᾳ·	ὅταν δὲ τὴν παρ' ἀμφοῖν
[2, 5]	παρέστη καὶ σπεύδειν ἐπὶ τὴν	βοήθειαν.	Ἀναλαβὼν δὴ τὰ λοιπὰ δύο
[2, 3]	δὲ καὶ τὴν ἀπὸ Οὐάρου	βοήθειαν	ἐλπίζων διέτριβεν τὴν πολιορκίαν. ~(Ἐν
[2, 13]	καθάπερ συγγενεῖς ἦσαν πρὸς τὰς	βοηθείας	ἕτοιμοι. Τοῖς γε μὴν ἐπάρχοις
[2, 8]	πλεῖστον ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις κεῖσθαι,	βοηθεῖν	δὲ εἰς ἕκαστον καὶ τὴν
[2, 14]	ἀπωδύροντο περὶ τῶν πεπραγμένων καὶ	βοηθεῖν	ἱκέτευον, αἰδημόνως ὑπομιμνήσκοντες τῶν ὀκτὼ
[2, 8]	αὐτοῖς αὐτεξούσια, ἐπικουρία καὶ ἔλεος·	βοηθεῖν	τε γὰρ τοῖς ἀξίοις, ὁπόταν
[2, 10]	δ' αὐτῶν ὁ Πετρώνιος τὴν	βοήν,	πολεμήσετε, εἶπεν, ἄρα Καίσαρι; καὶ
[2, 21]	γὰρ κατακούειν διὰ τὴν τῆς	βοῆς	σύγχυσιν· ὅσα δ' ἂν κελεύσωσιν
[2, 8]	ἀνορυχθεῖσαν γῆν ἐφέλκουσιν εἰς τὸν	βόθρον·	καὶ τοῦτο ποιοῦσι τοὺς ἐρημοτέρους
[2, 8]	ἀποπατεῖν. Ταῖς δ' ἄλλαις ἡμέραις	βόθρον	ὀρύσσοντες βάθος ποδιαῖον τῇ σκαλίδι,
[2, 3]	τριχῆ στρατοπεδεύονται, πρός τε τῷ	βορείῳ	τοῦ ἱεροῦ κλίματι καὶ πρὸς
[2, 19]	ἑαυτῷ τοὺς μάλιστα γνωρίμους ἐκείνοις	Βόρκιόν	τε καὶ Φοῖβον, δεξιάς τε
[2, 19]	μὲν Φοῖβον διέφθειραν, ὁ δὲ	Βόρκιος	τρωθεὶς ἔφθη διαφυγεῖν· τοῦ δήμου
[2, 16]	καὶ τὸ τῶν Ταύρων φῦλον,	Βοσπορανούς	τε καὶ τὰ περίοικα τοῦ
[2, 10]	ὥστε θεὸν ἑαυτὸν καὶ δοκεῖν	βούλεσθαι	καὶ καλεῖσθαι τῶν τε εὐγενεστάτων
[2, 9]	καὶ φαμένη παρὰ τὸ μὴ	βούλεσθαι	πλεῖν ἐπὶ Καίσαρα στερίσκεσθαι μείζονος
[2, 10]	ἔθνους, ὅτι τε, εἰ μὴ	βούλεται	πρὸς τοῖς ἀνδράσιν καὶ τὴν
[2, 14]	κατὰ τὸ ἔθνος εἰρήνης καὶ	βούλεται	Ῥωμαίοις περισώζειν τὴν πόλιν, μᾶλλον
[2, 10]	ἡμέρας θύειν ἔφασαν, εἰ δὲ	βούλεται	τὰς εἰκόνας ἐγκαθιδρύειν, πρότερον αὐτὸν
[2, 16]	σωτηρίων ὑμῖν καθυφηκάμην, ὑμεῖς δὲ	βουλευσάμενοι	μὲν τὰ δέοντα κοινὴν σὺν
[2, 16]	τηλικούτῳ πολέμῳ συνεμπλέξουσιν ἑαυτούς, οὔτε	βουλευσαμένοις	κακῶς ὁ Πάρθος ἐπιτρέψει· πρόνοια
[2, 17]	κώμας οἵ τε ἄρχοντες καὶ	βουλευταὶ	μερισθέντες τοὺς φόρους συνέλεγον. Ταχέως
[2, 11]	μὲν οὖν ἀκούσας ταῦτα τοῖς	βουλευταῖς	ἀπήγγειλεν. (Μεταξὺ δὲ τῶν μετὰ
[2, 11]	(Ταῦτ' ἀπήγγειλεν Ἀγρίππας. Ἡ δὲ	βουλὴ	ἀπεκρίνατο καὶ στρατῷ καὶ γνώμαις
[2, 16]	ἅμα τοῖς δυνατοῖς καὶ ἡ	βουλὴ	παρῆν δεξιουμένη τὸν βασιλέα. Μετὰ
[2, 15]	τούς τε ἀρχιερεῖς καὶ τὴν	βουλὴν	αὐτὸς μὲν ἐξιέναι τῆς πόλεως
[2, 21]	δεσμωτήριον, μέχρι πᾶσαν μὲν τὴν	βουλὴν	οὖσαν ἑξακοσίων, περὶ δὲ δισχιλίους
[2, 11]	δ' ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων	βουλὴν	πᾶσιν ἀποδώσειν. Καὶ γὰρ εἰ
[2, 14]	δεδεμένους ὑπὸ τῆς παρ' ἑκάστοις	βουλῆς	ἢ τῶν προτέρων ἐπιτρόπων ἀπελύτρου
[2, 11]	ὡς ἤκουσεν τὰ παρὰ τῆς	βουλῆς,	πάλιν ἔπεμψεν τὸν Ἀγρίππαν ἀπαγγελοῦντα
[2, 11]	εἰπὼν διὰ μέσης ὥρμησεν τῆς	βουλῆς	πάντας τοὺς συστρατιώτας ἐφελκόμενος. Οἱ
[2, 21]	πορρωτέρω, πεντήκοντα δ' ἑτέρους τῆς	βουλῆς	τοὺς μάλιστα γνωρίμους κελεύει προελθεῖν
[2, 11]	δ' ἄκων πρὸς οὓς ἥκιστα	βούλοιτο.	Δεῖν μέντοι προαποδειχθῆναι τῷ πολέμῳ
[2, 11]	ἐβόησεν, συστρατιῶται, τί παθόντες ἀδελφοκτονεῖν	βουλόμεθα	καὶ κατὰ τῶν μετὰ Κλαυδίου
[2, 21]	καὶ παρ' ἐκείνων πίστιν τινὰ	βουλόμενος	λαβεῖν. Ἔπειτα καινοτέρας σκήψεις ἐπινοῶν
[2, 16]	ἠλέει Ἰουδαίους μετέφερεν, ταπεινοῦν αὐτῶν	βουλόμενος	τὰ φρονήματα καὶ τῷ μὴ
[2, 17]	πρὸς οὓς ὁ πόλεμος ἠγείρετο,	βουλόμενός	τε Ῥωμαίοις μὲν Ἰουδαίους σώζεσθαι,
[2, 14]	δῆμος προδυσωπῆσαι τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ	βουλόμενος	ὑπαντᾷ τοῖς στρατιώταις μετ' εὐφημίας
[2, 3]	ὑπισχνοῦντο γὰρ ἄδειαν τῷ Σαβίνῳ	βουλομένῳ	μετὰ τοῦ τάγματος ἐξιέναι. Συνελάμβανον
[2, 14]	ἐγκατελείπετο. Τηνικαῦτα καὶ τῶν νεωτερίζειν	βουλομένων	ἐν Ἱεροσολύμοις ἐθάρσησαν αἱ τόλμαι,
[2, 18]	τῆς ἀποστάσεως, ἐκέλευον αὐτούς, εἰ	βούλονται	τὴν ὁμόνοιαν βεβαιῶσαι καὶ τὸ
[2, 21]	αἰγιαλόν· εἱστήκει δὲ δημηγορῶν ἐπὶ	βουνοῦ	τινος ἑξαπήχους τὸ ὕψος· καὶ
[2, 7]	ἐννέα πλήρεις καὶ μεγάλους ὑπὸ	βοῶν	καταβιβρωσκομένους. Μεταπεμψάμενος δὲ τοὺς μάντεις
[2, 21]	συλλαβὼν ἀνήγαγεν σκάφεσιν εἰς Ταριχέας.	(Βοώντων	δὲ τῶν λοιπῶν αἴτιον εἶναι
[2, 21]	οὔτε μένειν ὑπέμενεν, δεδοικὼς μὴ	βραδύναντος	αὐτοῦ φθάσωσιν οἱ βασιλικοὶ παρελθεῖν
[2, 19]	Ἰουδαίων ἔγνω καθ' ἑαυτοῦ τε	βραδύνας	κἂν ἔτι μείνῃ πλείοσιν χρησόμενος
[2, 3]	ἐν τάχει δεόμενος ὡς εἰ	βραδύνοι	κατακοπησομένου τοῦ τάγματος· αὐτὸς δὲ
[2, 10]	θάνατον, ὅτι τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ	βραδὺς	ὑπηρέτης ἐγίνετο. Ἀλλὰ τοὺς μὲν
[2, 15]	ἦν, καὶ φθάνειν ἑκάστου σπεύδοντος	βραδυτέρα	μὲν ἡ φυγὴ πᾶσιν ἐγίνετο,
[2, 19]	Κέστιον ὡς εὐεργέτην. Ὃς εἰ	βραχὺ	τῇ πολιορκίᾳ προσελιπάρησεν, κἂν εὐθέως
[2, 12]	εἰσεποιήσατο καίπερ υἱὸν ἔχων γνήσιον	Βρεττανικὸν	ἐκ Μεσσαλίνης τῆς προτέρας γυναικὸς
[2, 16]	καὶ μέχρι τῶν ἀνιστορήτων πρότερον	Βρεττανῶν	διήνεγκαν τὰ ὅπλα. Τί οὖν;
[2, 16]	διασώζεται. Σκέψασθε δὲ καὶ τὸ	Βρεττανῶν	τεῖχος οἱ τοῖς Ἱεροσολύμων τείχεσιν
[2, 17]	πᾶσιν ἔθος ἦν ὕλην τῷ	βωμῷ	προσφέρειν, ὅπως μήποτε τροφὴ τῷ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 7/09/2006