Livre, Chap.
[2, 9]	ἐξ ἰδιώτου βασιλέα πεποίηκεν, ἦπου	γ'	ἂν ἐκεῖνον διστάσειεν ἐκ τετράρχου;
[2, 18]	Κάδασα τὴν Τυρίων καὶ Πτολεμαίδα	Γάβαν	τε καὶ Καισάρειαν. Ἀντέσχον δὲ
[2, 21]	ἀπέστησαν ἐλθόντας, Σέπφωρίς τε καὶ	Γάβαρα	καὶ Γίσχαλα καὶ Τιβεριάς. Ταχέως
[2, 19]	ἀναβὰς στρατοπεδεύεται κατά τινα χῶρον	Γαβαὼ	καλούμενον, ἀπέχοντα τῶν Ἱεροσολύμων πεντήκοντα
[2, 19]	Αἰμίλιος Ἰούκουνδος ὄνομα, μόλις εἰς	Γαβαὼν	κατήντησαν ἐπὶ τὸ πρότερον στρατόπεδον,
[2, 6]	τὰς γὰρ Ἑλληνίδας Γάζαν καὶ	Γάδαρα	καὶ Ἵππον ἀποτεμόμενος τῆς βασιλείας
[2, 18]	δεσμώτας ἐφρούρουν, Ἱππηνοί τε καὶ	Γαδαρεῖς	ὁμοίως τοὺς μὲν θρασυτέρους ἀπεσκευάσαντο,
[2, 18]	καὶ Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν. Ἔπειτα	Γαδάροις	καὶ Ἵππῳ καὶ τῇ Γαυλανίτιδι
[2, 16]	τῶν ἀοικήτων ἐρευνηθεῖσα Λιβύη καὶ	Γάδειρα	πρὸς ἑσπέραν, ἀλλ' ὑπὲρ ὠκεανὸν
[2, 6]	καὶ Ἱεροσόλυμα· τὰς γὰρ Ἑλληνίδας	Γάζαν	καὶ Γάδαρα καὶ Ἵππον ἀποτεμόμενος
[2, 18]	ἐπὶ ταύταις πυρποληθείσαις Ἀνθηδόνα καὶ	Γάζαν	κατέσκαπτον. Πολλαὶ δὲ καθ' ἑκάστην
[2, 5]	Γαλιλαίαν γειτνιῶσαν τῇ Πτολεμαίδι καὶ	Γάιον	ἡγεμόνα τῶν αὐτοῦ φίλων, ὃς
[2, 9]	καὶ μάλιστα τὸν Γερμανικοῦ παῖδα	Γάιον	ἰδιώτην ἔτι ὄντα. Καὶ δή
[2, 2]	Ἰουλίας τῆς θυγατρὸς θετὸν παῖδα	Γάιον	πρώτως ἐκάθισεν, ἀποδίδωσι δὲ λόγον
[2, 9]	τούτοις ἀναπεισθεὶς Ἡρώδης ἧκεν πρὸς	Γάιον,	ὑφ' οὗ τῆς πλεονεξίας ἐπιτιμᾶται
[2, 10]	οὐ σφόδρα μετρίως ἀντέγραψεν ὁ	Γάιος,	ἀπειλῶν Πετρωνίῳ θάνατον, ὅτι τῶν
[2, 10]	αὐτῷ καὶ τῆς γυναικὸς τελευτᾷ.	~(Γάιος	δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τοσοῦτον ἐξύβρισεν
[2, 9]	τὴν τετραρχίαν τὴν ἐκείνου προσέθηκεν	Γάιος.	Καὶ Ἡρώδης μὲν ἐν Γαλλίᾳ
[2, 9]	ἐπὶ μησὶν ἕξ. (Ἀποδειχθεὶς δὲ	Γάιος	Καῖσαρ ἀνίησίν τε τῶν δεσμῶν
[2, 11]	ἡμέραις ἢ τὰς καθ' ἑαυτοῦ.	~(Γαίου	δὲ ἡγεμονεύσαντος ἔτη τρία καὶ
[2, 10]	ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὸν δὲ	Γαίου	θάνατον ἄλλοι καταγγέλλοντες εὐπλόουν. Ἔφθη
[2, 11]	ὑπόδειγμα σωφροσύνης αὐτῷ προκεῖσθαι τὸν	Γαίου	θάνατον. (Ταῦτ' ἀπήγγειλεν Ἀγρίππας. Ἡ
[2, 10]	Ῥωμαίων ἐπανατεινόμενος ἰσχὺν καὶ τοὺς	Γαίου	θυμοὺς τήν τε ἰδίαν πρὸς
[2, 11]	καὶ διὰ τὴν ὠμότητα τὴν	Γαίου	Κλαυδίῳ πολεμεῖν ἐψηφίζετο· καταστήσεσθαι γὰρ
[2, 16]	ὤφειλον ἀφορμαὶ μεγάλαι παροξύνειν, μάλιστα	Γαλάτας	ἐχρῆν τοὺς οὕτως ὑπὸ τῆς
[2, 16]	ὅπλα. Τί οὖν; ὑμεῖς πλουσιώτεροι	Γαλατῶν,	ἰσχυρότεροι Γερμανῶν, Ἑλλήνων συνετώτεροι, πλείους
[2, 6]	μὲν ἥ τε Περαία καὶ	Γαλιλαία,	πρόσοδος διακόσια τάλαντα, Βατανέα δὲ
[2, 9]	Ἡρώδης δ' ἐν μὲν τῇ	Γαλιλαίᾳ	Τιβεριάδα, ἐν δὲ τῇ Περαίᾳ
[2, 18]	κώμας κατέφλεξαν. (Εἰς δὲ τὴν	Γαλιλαίαν	ἀπέστειλεν Καισέννιον Γάλλον ἡγεμόνα τοῦ
[2, 5]	στρατιᾶς εὐθέως ἔπεμπεν εἰς τὴν	Γαλιλαίαν	γειτνιῶσαν τῇ Πτολεμαίδι καὶ Γάιον
[2, 12]	πρὶν ἀνηκέστου πάθους εἰς τὴν	Γαλιλαίαν	διαβάντα τιμωρήσασθαι τοὺς αἰτίους τοῦ
[2, 20]	πεπιστευμένα· Ἰώσηπος δὲ εἰς τὴν	Γαλιλαίαν	ἐλθὼν πρῶτον ἐφρόντισεν τῆς εἰς
[2, 22]	προσηγάγετο. ~(Τὰ μὲν οὖν κατὰ	Γαλιλαίαν	ἐπέπαυτο κινήματα, καὶ τῶν ἐμφυλίων
[2, 20]	σπήλαια κατὰ τὴν κάτω καλουμένην	Γαλιλαίαν	ἐτειχίσατο, τῆς δὲ ἄνω Γαλιλαίας
[2, 21]	Δι' ὧν πᾶσαν ἐλῄζετο τὴν	Γαλιλαίαν	καὶ μετεώρους ὄντας ἐπὶ τῷ
[2, 10]	λείπει, Προελθὼν δὲ εἰς τὴν	Γαλιλαίαν	καὶ συγκαλέσας τό τε πλῆθος
[2, 19]	οὐδὲν ἔτι ἑώρα κατὰ τὴν	Γαλιλαίαν	νεωτεριζόμενον, ὑπέστρεφεν μετὰ τῆς στρατιᾶς
[2, 21]	τῷ Ἰωσήπῳ τὰ κατὰ τὴν	Γαλιλαίαν	παρανίσταταί τις ἐπίβουλος ἀνὴρ ἀπὸ
[2, 20]	γινώσκων Ῥωμαίους προεμβαλοῦντας εἰς τὴν	Γαλιλαίαν	τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζεν,
[2, 10]	ἀπὸ σταδίων ἑξήκοντα τῷ τῆς	Γαλιλαίας,	ἀπὸ δὲ τοῦ μεσημβρινοῦ τῷ
[2, 13]	Ταριχέας δὲ καὶ Τιβεριάδα τῆς	Γαλιλαίας,	εἰς δὲ τὴν λοιπὴν Ἰουδαίαν
[2, 20]	Ἰωάννης ἡγεμὼν ἀποδείκνυται καὶ τῆς	Γαλιλαίας	ἑκατέρας Ἰώσηπος Ματθίου· προσώριστο δὲ
[2, 21]	τιμῆς ἡμιαμφόριον. Οὔσης δὲ τῆς	Γαλιλαίας	ἐλαιοφόρου μάλιστα καὶ τότε εὐφορηκυίας,
[2, 20]	ἔθνους κατέστησεν ἄρχοντας ὅλης τῆς	Γαλιλαίας,	ἑπτὰ δὲ ἐν ἑκάστῃ πόλει
[2, 4]	συμπλοκήν· ἐν δὲ Σεπφώρει τῆς	Γαλιλαίας	Ἰούδας υἱὸς Ἐζεκία τοῦ κατατρέχοντός
[2, 3]	πλῆθος ἄπειρον ἔκ τε τῆς	Γαλιλαίας	καὶ ἐκ τῆς Ἰδουμαίας Ἱεριχοῦντός
[2, 12]	ἐκπέμπει τῆς τε Σαμαρείας καὶ	Γαλιλαίας	καὶ Περαίας, ἐκ δὲ τῆς
[2, 18]	ἔφυγεν εἰς τὸ μεσαίτατον τῆς	Γαλιλαίας	ὄρος, ὃ κεῖται μὲν ἀντικρὺ
[2, 10]	(Πόλις δ' ἐστὶν αὕτη τῆς	Γαλιλαίας	παράλιος κατὰ τὸ μέγα πεδίον
[2, 18]	ὑπελάμβανεν. Τοῦτον ἡ καρτερωτάτη τῆς	Γαλιλαίας	πόλις Σέπφωρις μετ' εὐφημίας δέχεται,
[2, 12]	τοῦτο πλεῖστοι μὲν ἐκ τῆς	Γαλιλαίας	συνέδραμον ὡς πολεμήσοντες τοῖς Σαμαρεῦσιν,
[2, 20]	Γαλιλαίαν ἐτειχίσατο, τῆς δὲ ἄνω	Γαλιλαίας	τήν τε προσαγορευομένην Ἀκχαβάρων πέτραν
[2, 21]	τὸν Ἰώσηπον, αὐτὸς ἡγήσεσθαι τῆς	Γαλιλαίας,	τοῖς μὲν ὑφ' ἑαυτὸν λῃσταῖς
[2, 20]	δὲ καὶ δύναμιν ἐκ τῆς	Γαλιλαίας	ὑπὲρ δέκα μυριάδας νέων ἀνδρῶν,
[2, 18]	ὥρμησεν ἐπὶ πόλιν καρτερὰν τῆς	Γαλιλαίας	Χαβουλών, ἣ καλεῖται ἀνδρῶν, διορίζει
[2, 21]	δὲ πρὸς τὸν Ἰώσηπον οἱ	Γαλιλαῖοι	κατὰ πόλεις, καὶ πολλαὶ μυριάδες
[2, 8]	ἐξουσίαν. Ἐπὶ τούτου τις ἀνὴρ	Γαλιλαῖος	Ἰούδας ὄνομα εἰς ἀπόστασιν ἐνῆγε
[2, 12]	ἐπὶ τὴν ἑορτὴν ἀναιρεῖταί τις	Γαλιλαῖος.	Πρὸς τοῦτο πλεῖστοι μὲν ἐκ
[2, 12]	πάντα κινδυνεύειν δι' ἑνὸς ἐκδικίαν	Γαλιλαίου	παραπολέσθαι. Τούτοις πεισθέντες Ἰουδαῖοι διελύθησαν·
[2, 17]	τις, υἱὸς Ἰούδα τοῦ καλουμένου	Γαλιλαίου,	σοφιστὴς δεινότατος, ὁ καὶ ἐπὶ
[2, 12]	Ἰουδαῖοι μὲν ἀνεχώρουν. (Αὖθις δὲ	Γαλιλαίων	καὶ Σαμαρέων γίνεται συμβολή. Κατὰ
[2, 9]	Γάιος. Καὶ Ἡρώδης μὲν ἐν	Γαλλίᾳ	συμφυγούσης αὐτῷ καὶ τῆς γυναικὸς
[2, 9]	τῆς πλεονεξίας ἐπιτιμᾶται φυγῇ εἰς	Γαλλίαν·	ἠκολούθησεν γὰρ αὐτῷ κατήγορος Ἀγρίππας,
[2, 7]	αὐτὸς εἰς Βίενναν πόλιν τῆς	Γαλλίας,	ἡ οὐσία δ' αὐτοῦ τοῖς
[2, 18]	Αὐτὸς γὰρ ἐπεπόρευτο πρὸς Κέστιον	Γάλλον	εἰς Ἀντιόχειαν, καταλέλειπτο δὲ διοικεῖν
[2, 18]	δὲ τὴν Γαλιλαίαν ἀπέστειλεν Καισέννιον	Γάλλον	ἡγεμόνα τοῦ δωδεκάτου τάγματος παραδοὺς
[2, 18]	καλεῖται δὲ Ἀσαμών. Τούτοις ὁ	Γάλλος	ἐπῆγε τὴν δύναμιν. Οἱ δὲ
[2, 14]	μὲν οὖν ἐν Συρίᾳ Κέστιος	Γάλλος	ἦν διέπων τὴν ἐπαρχίαν, οὐδὲ
[2, 19]	διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι δὲ ὑπὲρ δισχιλίους.	~(Γάλλος	μὲν οὖν ὡς οὐδὲν ἔτι
[2, 20]	δὲ τῇ τούτου στρατηγίᾳ καὶ	Γάμαλα	τῶν ταύτῃ πόλεων ὀχυρωτάτη. (Τῶν
[2, 20]	Σελεύκειάν τε καὶ Σωγαναίαν καὶ	Γάμαλαν	ὠχύρωσεν· μόνοις δὲ Σεπφωρίταις ἐφῆκε
[2, 2]	τοῦ βασιλέως ἀδελφιδοῖ τε καὶ	γαμβροί,	τῷ μὲν δοκεῖν συναγωνιούμενοι περὶ
[2, 11]	Ἡρώδην, ὁ δ' αὐτὸς καὶ	γαμβρὸς	ἦν Βερνίκῃ συνοικῶν, βασιλείᾳ τῇ
[2, 8]	δι' ἡδονὴν ἀλλὰ τέκνων χρείαν	γαμεῖν.	Λουτρὰ δὲ ταῖς γυναιξὶν ἀμπεχομέναις
[2, 8]	τάχιστα. Δοκιμάζοντες μέντοι τριετίᾳ τὰς	γαμετάς,	ἐπειδὰν τρὶς καθαρθῶσιν εἰς πεῖραν
[2, 8]	ὁμοφρονοῦν, διεστὼς δὲ τῇ κατὰ	γάμον	δόξῃ· μέγιστον γὰρ ἀποκόπτειν οἴονται
[2, 8]	ἤθεσιν αὐτῶν ἐντυποῦσι, τὸν μὲν	γάμον	καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ διαδοχὴν
[2, 7]	μὲν ὁ κατὰ Λιβύην σοι	γάμος,	σὺ δὲ οὐκ ἀρκεσθεῖσα τούτῳ
[2, 8]	πάθεσιν ὑποπίπτειν ἀρετὴν ὑπολαμβάνουσιν. Καὶ	γάμου	μὲν παρ' αὐτοῖς ὑπεροψία, τοὺς
[2, 8]	μέρος, τὴν διαδοχήν, τοὺς μὴ	γαμοῦντας,	μᾶλλον δέ, εἰ πάντες τὸ
[2, 8]	καὶ κακίας ἀποτροπήν. Τούς τε	γὰρ	ἀγαθοὺς γίνεσθαι κατὰ τὸν βίον
[2, 9]	στερίσκεσθαι μείζονος ἀρχῆς· ὅπου μὲν	γὰρ	Ἀγρίππαν ἐξ ἰδιώτου βασιλέα πεποίηκεν,
[2, 3]	εἰ μὴ θᾶττον ἀπίοιεν· ὑπισχνοῦντο	γὰρ	ἄδειαν τῷ Σαβίνῳ βουλομένῳ μετὰ
[2, 16]	συμπλοκὴν τῶν προφάσεων. Εἰ μὲν	γὰρ	ἀμύνεσθε τοὺς ἀδικοῦντας, τί σεμνύνετε
[2, 13]	τὴν πόλιν Ἑλλήνων ἔφασαν· οὐ	γὰρ	ἂν ἀνδριάντας καὶ ναοὺς ἐγκαθιδρῦσαι
[2, 2]	τοῖς εἰς αὐτὴν παρανομηθεῖσιν· ποταπὸν	γὰρ	ἂν γενέσθαι λαβόντα τὴν ἀρχὴν
[2, 12]	τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου· μόνως	γὰρ	ἂν οὕτως διαλυθῆναι πρὸ πολέμου
[2, 17]	τὸ ἱερὸν ἐπεχείρουν αὐτῷ· σοβαρὸς	γὰρ	ἀναβεβήκει προσκυνήσων ἐσθῆτί τε βασιλικῇ
[2, 8]	τὸ θεῖον εὐσεβεῖς ἰδίως· πρὶν	γὰρ	ἀνασχεῖν τὸν ἥλιον οὐδὲν φθέγγονται
[2, 16]	πρὸς ἡδονὴν ἀκούῃ· τοῖς μὲν	γὰρ	ἀνηκέστως ἐπὶ τὴν ἀπόστασιν ὡρμημένοις
[2, 13]	εὐδαιμονίαν τῆς πόλεως ἐλυμήνατο. Πλάνοι	γὰρ	ἄνθρωποι καὶ ἀπατεῶνες προσχήματι θειασμοῦ
[2, 9]	πεπατημένων αὐτοῖς τῶν νόμων, οὐδὲν	γὰρ	ἀξιοῦσιν ἐν τῇ πόλει δείκηλον
[2, 20]	πλείους καθίστατο ταξιάρχους. Στρατιωτῶν τε	γὰρ	ἀπεδείκνυεν διαφοράς, καὶ τούτους μὲν
[2, 18]	δὲ νύκτας δέει χαλεπωτέρας· καὶ	γὰρ	ἀπεσκευάσθαι τοὺς Ἰουδαίους δοκοῦντες ἕκαστοι
[2, 17]	Ῥωμαίοις μὲν ἦν κοῦφον, ἐκ	γὰρ	ἀπλέτου δυνάμεως ἀπαναλώθησαν ὀλίγοι, Ἰουδαίων
[2, 18]	Βηρυτίων ἀναθαρσήσαντες οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ	γὰρ	ἀποκεχωρηκότα συνίεσαν Κέστιον, τοῖς ἀπολειφθεῖσιν
[2, 8]	τῇ κατὰ γάμον δόξῃ· μέγιστον	γὰρ	ἀποκόπτειν οἴονται τοῦ βίου μέρος,
[2, 21]	καὶ τὰς ἄλλας πόλεις· οὐ	γὰρ	ἀπορήσειν χρημάτων, ἐὰν ὁμονοῶσιν ἐφ'
[2, 13]	ἐλευθερίας. Ἐπὶ τούτοις Φῆλιξ, ἐδόκει	γὰρ	ἀποστάσεως εἶναι καταβολή, πέμψας ἱππεῖς
[2, 21]	μέγιστον αὐτῷ κίνδυνον ἐπήγαγεν. Οἱ	γὰρ	ἁρπάσαντες ἅμα μὲν ἐπὶ τῷ
[2, 17]	τροφὴ τῷ πυρὶ λείποι, διαμένει	γὰρ	ἄσβεστον ἀεί, τοὺς μὲν διαφόρους
[2, 17]	διακεκωλυκέναι θυσίας τινῶν, τοῦτο μὲν	γὰρ	ἀσεβέστατον, ἀλλὰ καὶ τὰ βλεπόμενα
[2, 16]	καταλιπεῖν ἑαυτοῖς ὑπόνοιαν ἀποστάσεως· δόξειν	γὰρ	αὐτοὶ κατάρξαι τῶν ὅπλων, εἰ
[2, 1]	ἐκείνου κατασταθέντα παύειν ἀρχιερέα· προσήκειν	γὰρ	αὐτοῖς εὐσεβέστερον αἱρεῖσθαι καὶ καθαρώτερον.
[2, 10]	τοὐμοῦ δεσπότου νόμος” ἔφη· παραβὰς	γὰρ	αὐτὸν καὶ φεισάμενος ὑμῶν ἀπολοῦμαι
[2, 10]	με καὶ οὐκ ἐγώ· Καὶ	γὰρ	αὐτός, ὥσπερ ὑμεῖς, ἐπιτάσσομαι. Πρὸς
[2, 14]	εἰρωνεύεσθαι τὰς νῦν φιλοφρονήσεις· Δεῖν	γὰρ	αὐτούς, εἴπερ γενναῖοί εἰσιν καὶ
[2, 21]	τὸν κοινὸν ἐπίβουλον ἐβόων· συγκαταφλέξειν	γὰρ	αὐτῷ καὶ τὴν ὑποδεξαμένην πατρίδα.
[2, 9]	ἐπιτιμᾶται φυγῇ εἰς Γαλλίαν· ἠκολούθησεν	γὰρ	αὐτῷ κατήγορος Ἀγρίππας, ᾧ καὶ
[2, 16]	κακῶς ὁ Πάρθος ἐπιτρέψει· πρόνοια	γὰρ	αὐτῷ τῆς πρὸς Ῥωμαίους ἐκεχειρίας,
[2, 9]	βῆμα κατεβόων. Ὁ δέ, προῄδει	γὰρ	αὐτῶν τὴν ταραχήν, τῷ πλήθει
[2, 8]	ἄκων, σμήχεται τὸ σῶμα· τὸ	γὰρ	αὐχμεῖν ἐν καλῷ τίθενται λευχειμονεῖν
[2, 17]	Ῥωμαίους καταλειφθέντας μόνους ὑπέλαβεν· οὔτε	γὰρ	βιάσασθαι τοσοῦτον πλῆθος ἐδύναντο καὶ
[2, 2]	ἱερῷ φόνον ἀναγκαῖον ἀπέφηνεν· πολεμίους	γὰρ	γεγονέναι τοὺς ἀνῃρημένους οὐ τῆς
[2, 12]	καὶ Σαμαρέων γίνεται συμβολή. Κατὰ	γὰρ	Γήμαν καλουμένην κώμην, ἥτις ἐν
[2, 13]	πάλιν ἕτερον μέρος ἐφλέγμαινεν. Οἱ	γὰρ	γόητες καὶ λῃστρικοὶ συναχθέντες πολλοὺς
[2, 16]	καὶ τελέσετε τὴν εἰσφοράν· οὐ	γὰρ	δή γε Φλώρου τὸ φρούριόν
[2, 17]	στασιαστῶν δίκας δώσων τετάρακτο. Καὶ	γὰρ	δὴ σαββάτῳ συνέβη πραχθῆναι τὸν
[2, 19]	ἀργῆς ἑβδομάδος ἔννοιαν λαβόντες· ἦν	γὰρ	δὴ τὸ μάλιστα παρ' αὐτοῖς
[2, 2]	τὴν παρὰ Ἡρώδῃ πίστιν· γεγόνει	γὰρ	δὴ τῶν φίλων ἐκείνου τιμιώτατος·
[2, 15]	γε μὴν τῆς ἐπιβολῆς· ὁ	γὰρ	δῆμος ἄντικρυς ἐπιστραφεὶς εἶργεν τῆς
[2, 11]	Γαίου Κλαυδίῳ πολεμεῖν ἐψηφίζετο· καταστήσεσθαι	γὰρ	δι' ἀριστοκρατίας, ὥσπερ οὖν πάλαι
[2, 19]	βέλη παρεκόμιζεν καὶ μηχανάς, τούτων	γὰρ	διὰ τὴν χρείαν περιείχοντο καὶ
[2, 8]	μάλιστα δὲ τοῖς κρατοῦσιν· οὐ	γὰρ	δίχα θεοῦ περιγενέσθαι τινὶ τὸ
[2, 1]	αὐτοῦ μεγάλοις αἰτήμασιν· οἱ μὲν	γὰρ	ἐβόων ἐπικουφίζειν τὰς εἰσφοράς, οἱ
[2, 9]	ταραχὴν ἤγειρεν Ἰουδαίοις· οἵ τε	γὰρ	ἐγγὺς πρὸς τὴν ὄψιν ἐξεπλάγησαν
[2, 11]	πραγμάτων βουλὴν πᾶσιν ἀποδώσειν. Καὶ	γὰρ	εἰ μὴ φύσει μέτριος ἦν,
[2, 7]	τῇ ὁμοιότητι πρὸς ἐργασίαν· τοσαῦτα	γὰρ	εἰληφέναι δῶρα καθ' ἑκάστην πόλιν
[2, 13]	ἐκάκωσεν ὁ Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης· παραγενόμενος	γὰρ	εἰς τὴν χώραν ἄνθρωπος γόης
[2, 21]	τὰς προδοτικὰς συνθήκας ἐξομολογεῖσθαι· Προειλήφεσαν	γὰρ	ἐκ τοῦ σχήματος οὐδὲν αὐτὸν
[2, 17]	συνεισρυέντας πολλοὺς τῶν σικαρίων, οὕτως	γὰρ	ἐκάλουν τοὺς λῃστὰς ἔχοντας ὑπὸ
[2, 18]	εἰς τὸ καλούμενον Δέλτα, συνῴκιστο	γὰρ	ἐκεῖ τὸ Ἰουδαικόν, ἐτέλουν τὰς
[2, 16]	τοῖς Ἱεροσολύμων τείχεσιν πεποιθότες· καὶ	γὰρ	ἐκείνους περιβεβλημένους ὠκεανὸν καὶ τῆς
[2, 21]	τε κατὰ Σέπφωριν ὁμοίως· καὶ	γὰρ	ἐκείνους χειρωσάμενος νουθετῆσαι διὰ τῆς
[2, 16]	τοὺς ἡγεμόνας ἡ μέμψις· καὶ	γὰρ	ἐκείνων μετριαζόντων αἰσχρὸν ὁμοίως τὸ
[2, 17]	δὲ τὰ τεσσαράκοντα τάλαντα, τοσοῦτον	γὰρ	ἔλειπεν, ἠθροίσθη. Καὶ τοῦ μὲν
[2, 6]	καὶ Ἰόππην καὶ Ἱεροσόλυμα· τὰς	γὰρ	Ἑλληνίδας Γάζαν καὶ Γάδαρα καὶ
[2, 5]	τῶν τοῦ βασιλέως συγγενῶν, ἦσαν	γὰρ	ἐν αὐτοῖς ἔνιοι προσήκοντες Ἡρώδῃ
[2, 1]	διαθήκας τῶν ὅλων δεσπότης· Οὐδὲ	γὰρ	ἐν Ἱεριχοῦντι τῆς στρατιᾶς τὸ
[2, 14]	οὐκ ἀξίαν ἔσχεν πρόφασιν· οἱ	γὰρ	ἐν Καισαρείᾳ Ἰουδαῖοι, συναγωγὴν ἔχοντες
[2, 1]	κρατούντων βασιλεὺς ἀποδειχθῇ βέβαιος· σπουδάσειν	γὰρ	ἐν πᾶσιν πρὸς αὐτοὺς φανῆναι
[2, 19]	ἱππεῦσιν ὁ κίνδυνος ἦν· οὔτε	γὰρ	ἐν τάξει κατὰ τῆς ὁδοῦ
[2, 16]	θυέλλας ἀπολουμένους ἀναχθῆναι· τοῖς μὲν	γὰρ	ἐξ ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν δεινοῖς τὸ
[2, 16]	οὓς αἱρεῖσθε τὸν πόλεμον· οὐδὲ	γὰρ	ἐξ ἐντολῆς ἥκει τις πονηρὸς
[2, 16]	ταύτης ἐζήτησάν τι πλέον· οὐ	γὰρ	ἐξήρκεσεν αὐτοῖς ὅλος Εὐφράτης ὑπὸ
[2, 20]	πολέμου τρέψοντας εἰς Φλῶρον· τὴν	γὰρ	ἐπ' ἐκεῖνον ὀργὴν κουφίσειν καὶ
[2, 18]	βασιλείαν ἐπιβουλὴ κατὰ Ἰουδαίων. Αὐτὸς	γὰρ	ἐπεπόρευτο πρὸς Κέστιον Γάλλον εἰς
[2, 16]	ἀοικήτου παραλήψεσθε συμμάχους; οἱ μὲν	γὰρ	ἐπὶ τῆς οἰκουμένης πάντες εἰσὶν
[2, 21]	Ἰώσηπος ἀπάτῃ δευτέρᾳ χρῆται· ἀναβὰς	γὰρ	ἐπὶ τὸ τέγος καὶ τῇ
[2, 17]	ἕτερον ἔνδοθεν ἀνῳκοδομημένον διεφάνη· τὴν	γὰρ	ἐπιβουλὴν αὐτῶν προαισθόμενοι, τάχα καὶ
[2, 14]	οἱ τῶν Καισαρέων στασιασταί, τὸν	γὰρ	ἐπιθύσοντα προπεπόμφεσαν ἐκ συντάγματος, καὶ
[2, 2]	γενεᾷ διανεῖμαι τὴν ἀρχήν· ἐδόκει	γὰρ	ἐπικουρίας τὸ πλῆθος τῶν προσώπων
[2, 7]	Κύπρῳ τὰς ἐπιβουλὰς φυλασσόμενον· ἧττον	γὰρ	ἐπιχειρεῖσθαι διεζευγμένους. Ἀπολαβόμενος οὖν αὐτὸν
[2, 8]	ἠφίεσαν ὡς πάλιν κομιούμενοι. (Καὶ	γὰρ	ἔρρωται παρ' αὐτοῖς ἥδε ἡ
[2, 10]	ἑκατονταπήχη θαύματος ἄξιον· Κυκλοτερὴς μὲν	γάρ	ἐστιν καὶ κοῖλος, ἀναδίδωσιν δὲ
[2, 8]	βάθος ποδιαῖον τῇ σκαλίδι, τοιοῦτον	γάρ	ἐστιν τὸ διδόμενον ὑπ' αὐτῶν
[2, 16]	τὰς ἄλλας κατοικούντων πόλεις· οὐ	γὰρ	ἔστιν ἐπὶ τῆς οἰκουμένης δῆμος
[2, 18]	μὲν ὥρμησεν τῶν πολεμίων, καὶ	γὰρ	ἑώρα τὸ πλῆθος ἀνήνυτον, ἀναβοήσας
[2, 15]	εὐχὴν ἐκτελοῦσα τῷ θεῷ· τοὺς	γὰρ	ἢ νόσῳ καταπονουμένους ἤ τισιν
[2, 15]	πατρίδα τοῖς ἐπιθυμοῦσιν πορθῆσαι· τίνα	γὰρ	ἢ τοῖς στρατιώταις φέρειν ὠφέλειαν
[2, 21]	προῃρούμην οὔτε κερδαίνειν αὐτός· μὴ	γὰρ	ἡγησαίμην ποτὲ ἢ φίλον τὸν
[2, 1]	ἐπὶ Ῥώμην ἀποδημίας ἀνάγκη. Πενθήσας	γὰρ	ἡμέρας ἑπτὰ τὸν πατέρα καὶ
[2, 16]	ἐπὶ τῆς Ἀσαμωναίων οἰκίας, αὕτη	γὰρ	ἦν ἐπάνω τοῦ ξυστοῦ πρὸς
[2, 21]	ἐκ τῶν ταπεινῶν κακουργημάτων· λῃστὴς	γὰρ	ἦν μονότροπος, ἔπειτα καὶ συνοδίαν
[2, 17]	οἱ περὶ τὸν Μετίλιον, οὗτος	γὰρ	ἦν τῶν Ῥωμαίων ἔπαρχος, διαπέμπονται
[2, 13]	αὐτῇ Σύρους στασιασάντων. Οἱ μὲν	γὰρ	ἠξίουν σφετέραν εἶναι τὴν πόλιν
[2, 12]	περιιδεῖν ἀτιμώρητον. Ὁ δέ, οὐ	γὰρ	ἠρέμει τὸ πλῆθος, εἰ μὴ
[2, 16]	τοῦτο παρὰ Ῥωμαίοις τέτακται· δίχα	γὰρ	θεοῦ συστῆναι τηλικαύτην ἡγεμονίαν ἀδύνατον.
[2, 6]	καὶ τὰς πόλεις· τὰς μὲν	γὰρ	ἰδίας λελωβῆσθαι, τὰς δὲ τῶν
[2, 17]	ἀπεσφάγησαν ἅπαντες πλὴν Μετιλίου, τοῦτον	γὰρ	ἱκετεύσαντα καὶ μέχρι περιτομῆς ἰουδαίσειν
[2, 13]	ἀμφοῖν προεπήδων ἐπὶ μάχην· οὔτε	γὰρ	Ἰουδαίων οἱ γεραιοὶ τοὺς ἰδίους
[2, 17]	ἀλλ' οὖν ἑαυτῶν ταπεινότερον· εἰ	γὰρ	καὶ δέοι τινὰ τῶν ὅλων
[2, 15]	δὲ σφαλέντων ἀπώλεια δεινή· πνιγόμενοι	γὰρ	καὶ κλώμενοι πλήθει τῶν ἐπιβαινόντων
[2, 16]	τὸ Γερμανῶν πλῆθος; ἀλκὴν μὲν	γὰρ	καὶ μεγέθη σωμάτων εἴδετε δήπου
[2, 16]	Ῥωμαίοις ἤδη πολεμούντων ἐστίν· οὔτε	γὰρ	Καίσαρι δεδώκατε τὸν φόρον καὶ
[2, 20]	τὴν βλάβην τῶν συνηθεστάτων· Διοικεῖσθαι	γὰρ	κάλλιστα τοὺς πολέμους παρ' οἷς
[2, 21]	ἔφη τίνων ἀξιοῦσιν τυχεῖν· οὐ	γὰρ	κατακούειν διὰ τὴν τῆς βοῆς
[2, 20]	στρατιὰν αἱ πόλεις ῥᾳδίως· τῶν	γὰρ	καταλεγέντων ἑκάστη τοὺς ἡμίσεις ἐπὶ
[2, 8]	χεῖρον τῆς ἐπιορκίας ὑπολαμβάνοντες· ἤδη	γὰρ	κατεγνῶσθαί φασιν τὸν ἀπιστούμενον δίχα
[2, 20]	δικαστὰς τῶν εὐτελεστέρων διαφόρων· τὰ	γὰρ	μείζω πράγματα καὶ τὰς φονικὰς
[2, 3]	ἣν προιδόμενος ὁ Οὔαρος, ἀνέβη	γὰρ	μετὰ τὸν Ἀρχελάου πλοῦν εἰς
[2, 18]	ἐκείνοις Ἰουδαίους ἐπείρασαν πολεμίους· ταξάμενοι	γὰρ	μετὰ τῶν Σκυθοπολιτῶν καὶ τῆς
[2, 14]	καινὸν τῆς Ῥωμαίων ὠμότητος· ὃ	γὰρ	μηδεὶς πρότερον τότε Φλῶρος ἐτόλμησεν,
[2, 14]	σὺν γυναιξὶν καὶ τέκνοις, οὐδὲ	γὰρ	νηπίων ἀπέσχοντο, περὶ τριάκοντα καὶ
[2, 16]	ταχεῖα γένοιτ' ἂν διόρθωσις· οὔτε	γὰρ	ὁ αὐτὸς ἐπίτροπος μένει διὰ
[2, 19]	τὸν πόλεμον συνέβη καταλελύσθαι· ἀλλὰ	γὰρ	ὅ τε στρατοπεδάρχης Τυράννιος Πρῖσκος
[2, 18]	ἐντολάς, οὐ μὴν ἀναιμωτί· συστραφέντες	γὰρ	οἱ Ἰουδαῖοι καὶ τοὺς ἄμεινον
[2, 8]	οἰκτίστῳ πολλάκις μόρῳ διαφθείρεται· τοῖς	γὰρ	ὅρκοις καὶ τοῖς ἔθεσιν ἐνδεδεμένος
[2, 11]	χωρίον ἔξω τῆς πόλεως· οὐ	γὰρ	ὅσιον διὰ τὴν αὐτῶν κακοβουλίαν
[2, 6]	ὥστε μακαρίζεσθαι τοὺς ἀπολωλότας· βεβασανικέναι	γὰρ	οὐ μόνον τὰ σώματα τῶν
[2, 5]	συνήθη τρόπον κεκοσμημένοι· Σαβῖνος μὲν	γὰρ	οὐδ' εἰς ὄψιν ὑπομείνας ἐλθεῖν
[2, 3]	ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις· δι' ἔκπληξιν	γὰρ	οὐδ' εἰς τοὺς σφετέρους καταβαίνειν
[2, 16]	τὰ τῶν ἐπιτρόπων ἐγκλήματα· θεραπεύειν	γάρ,	οὐκ ἐρεθίζειν χρὴ τὰς ἐξουσίας·
[2, 16]	μετὰ τῶν ἁγίων τηρήσατε· ἀφέξονται	γὰρ	οὐκέτι Ῥωμαῖοι τούτων κρατήσαντες, ὧν
[2, 14]	ἑαυτοῦ παρανομίας ὑπελάμβανεν· εἰρήνης μὲν	γὰρ	οὔσης κατηγόρους ἕξειν ἐπὶ Καίσαρος
[2, 18]	πάνυ δοκοῦντας ἡ πλεονεξία· τὰς	γὰρ	οὐσίας τῶν ἀναιρεθέντων ἀδεῶς διήρπαζον
[2, 9]	καὶ τῆς Φιλίππου τετραρχίας, θνήσκει	γὰρ	οὗτος, καθίστησι βασιλέα. Παραγενόμενος δὲ
[2, 16]	περικαλλεστάτην πατρίδα ταύτην καταφλέξαι; μανέντες	γὰρ	οὕτως τό γε τῆς ἥττης
[2, 19]	ἀποπειραθῆναι τῶν Ἰουδαίων λόγοις· ἢ	γὰρ	πάντας πείσειν καταθέσθαι τὸν πόλεμον
[2, 19]	ἀπ' Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως· Ἐστρατεύετο	γὰρ	παρ' αὐτῷ. Κατὰ πρόσωπον μὲν
[2, 8]	οὐδὲν τοῖς ἄλλοις προσεοικώς. (Τρία	γὰρ	παρὰ Ἰουδαίοις εἴδη φιλοσοφεῖται, καὶ
[2, 1]	ἑστιᾶν οὐκ ἄνευ ἀνάγκης· εἰ	γὰρ	παραλείποι τις, οὐχ ὅσιος· μεταλαμβάνει
[2, 16]	ἀποβαλεῖν αὐτὴν ἀγωνίζεσθαι πρότερον· ἡ	γὰρ	πεῖρα τῆς δουλείας χαλεπή, καὶ
[2, 16]	πᾶν ὑμῶν τὸ φῦλον· οὐδὲ	γὰρ	περιλειφθέντες φυγῆς εὑρήσετε τόπον ἁπάντων
[2, 18]	ποινὴ τοῦ συγγενικοῦ φόνου· ἐπεὶ	γὰρ	περισχόντες οἱ Σκυθοπολῖται κατηκόντιζον αὐτοὺς
[2, 13]	παρὰ τῶν στρατιωτῶν ἀμύνῃ· τὸ	γὰρ	πλέον Ῥωμαίοις τῆς ἐκεῖ δυνάμεως
[2, 18]	ὡς ἐναγεῖς χερσὶν ἰδίαις· οὐ	γὰρ	πρέπον ἐν ταῖς τῶν πολεμίων.
[2, 7]	στενωπούς, δι' ὧν ἐκομίζετο· καὶ	γὰρ	προῆλθον εἰς τοσοῦτον φρενοβλαβείας οἱ
[2, 7]	τῶν παρ' αὐτοῦ λεγομένων· τοῖς	γὰρ	πυνθανομένοις περὶ Ἀριστοβούλου σώζεσθαι μὲν
[2, 2]	Καίσαρα καθίστατο τοῦ διαδόχου· Ὁ	γὰρ	σωφρονῶν ὥστε τῷ δεσπότῃ τῶν
[2, 15]	μὴ μέντοι τὴν μαχεσαμένην· πρὸς	γὰρ	ταύτην ἀπεχθῶς δι' ἃ πέπονθεν
[2, 9]	διῴκουν τὰς ἑαυτῶν τετραρχίας· Σαλώμη	γὰρ	τελευτῶσα Ἰουλίᾳ τῇ τοῦ Σεβαστοῦ
[2, 11]	προστάτης, οὐχ ὡς τύραννος· ἀρκεῖσθαι	γὰρ	τῇ τιμῇ τῆς προσηγορίας, τὴν
[2, 12]	συμφορὰν ἄλλος λῃστρικὸς θόρυβος. Κατὰ	γὰρ	τὴν Βαιθωρὼ δημοσίαν ὁδὸν Στεφάνου
[2, 21]	παρελθεῖν εἰς τὴν πόλιν· οὐδὲ	γὰρ	τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἐνεργὸν ἕξειν
[2, 8]	εἰς τὰς συμβιώσεις οὐδέπω. Μετὰ	γὰρ	τὴν τῆς καρτερίας ἐπίδειξιν δυσὶν
[2, 19]	ἀνδρῶν τὴν πόλιν καταλαμβάνει· διὰ	γὰρ	τὴν τῆς σκηνοπηγίας ἑορτὴν ἀναβεβήκει
[2, 17]	τῷ σφετέρῳ πλήθει πεποιθότες, καὶ	γὰρ	τὸ ἀκμαιότατον τῶν νεωτεριζόντων συνήργει,
[2, 18]	αὐτὴν ἔρημον μὲν ἀνδρῶν, ἀναπεφεύγει	γὰρ	τὸ πλῆθος εἰς τὰ ὄρη,
[2, 17]	ἄνω καταλαμβάνονται πόλιν· τῆς κάτω	γὰρ	τὸ στασιάζον ἐκράτει καὶ τοῦ
[2, 11]	τὴν ἑαυτοῦ τύχην κρίνοι· καὶ	γὰρ	τὸ τυχεῖν τῆς ἡγεμονικῆς κλήσεως
[2, 8]	ἐπικουρία καὶ ἔλεος· βοηθεῖν τε	γὰρ	τοῖς ἀξίοις, ὁπόταν δέωνται, καὶ
[2, 11]	οὐκ εἰς μακρὰν κατεχρήσατο· τηλικοῦτον	γὰρ	τοῖς Ἱεροσολύμοις περιβαλεῖν ἤρξατο τεῖχος,
[2, 14]	δὲ παραφθεγξαμένοις ᾐτοῦντο συγγνώμην· ἐν	γὰρ	τοσούτῳ πλήθει θαυμαστὸν μὲν οὐδὲν
[2, 15]	ἔψυξεν τὴν Φλώρου πλεονεξίαν· τῶν	γὰρ	τοῦ θεοῦ θησαυρῶν ἐφιέμενος καὶ
[2, 10]	παρακινδυνευτέον ἐμοὶ μᾶλλον, εἰπών, ἢ	γὰρ	τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος πείσας Καίσαρα
[2, 12]	φθορὰ πάλιν Ἰουδαίων ἐγένετο. Συνεληλυθότος	γὰρ	τοῦ πλήθους ἐπὶ τὴν ἑορτὴν
[2, 20]	τείχη τῆς πόλεως ἀνεγείρειν· τὸν	γὰρ	τοῦ Σίμωνος υἱὸν Ἐλεάζαρον καίπερ
[2, 18]	πᾶσαν Ἰουδαίων τὴν Καισάρειαν· καὶ	γὰρ	τοὺς διαφεύγοντας ὁ Φλῶρος συλλαβὼν
[2, 8]	τινὰ παρ' αὐτοῖς ὑπερέχοντα· νόμος	γὰρ	τοὺς εἰς τὴν αἵρεσιν εἰσιόντας
[2, 8]	διαφορώτατα Ἰουδαίων ἁπάντων· οὐ μόνον	γὰρ	τροφὰς ἑαυτοῖς πρὸ μιᾶς ἡμέρας
[2, 10]	τὴν ἀξίωσιν ἀπέφαινεν ἀγνώμονα· πάντων	γὰρ	τῶν ὑποτεταγμένων ἐθνῶν κατὰ πόλιν
[2, 16]	λοιπὸν ποιήσεσθε τὸν ἀγῶνα· σπουδὴ	γὰρ	ὑμῖν μία τὸ μὴ τῶν
[2, 16]	ὑμᾶς οὔτε συμβουλεύειν ἐθάρρησα· περισσὸς	γὰρ	ὑπὲρ τοῦ τὰ δέοντα ποιεῖν
[2, 17]	πρὸς Ῥωμαίους πολέμου καταβολή· τὴν	γὰρ	ὑπὲρ τούτων θυσίαν Καίσαρος ἀπέρριψαν.
[2, 21]	θερμοῖς ὕδασιν. Ὁ δέ, οὔπω	γὰρ	ὑπώπτευεν τὸν ἐπίβουλον, γράφει τοῖς
[2, 7]	ἀκριβῶς> τοὺς Ἀλεξάνδρου χαρακτῆρας, κατηγόρητο	γὰρ	ὑφ' Ἡρώδου παρ' αὐτῷ, συνεώρα
[2, 3]	αὐτοῖς παρέσχεν νεωτεροποιίας· τούς τε	γὰρ	φρουροὺς παραδιδόναι τὰς ἄκρας ἐβιάζετο
[2, 10]	χώραν κινδυνεύουσαν ἄσπορον μεῖναι, κατὰ	γὰρ	ὥραν σπόρου πεντήκοντα ἡμέρας ἀργὰ
[2, 6]	διοικεῖν ἐπ' ἰδίοις ἡγεμόσιν· ἐπιδείξεσθαι	γάρ,	ὡς οἱ νῦν στασιώδεις διαβαλλόμενοι
[2, 14]	διακωλύειν τεταγμένος ἱππάρχης τήν τε	γάστραν	αἴρει καὶ καταπαύειν ἐπειρᾶτο τὴν
[2, 14]	συναγωγὴν συναθροισθέντων στασιαστής τις Καισαρεὺς	γάστραν	καταστρέψας καὶ παρὰ τὴν εἴσοδον
[2, 18]	Γαδάροις καὶ Ἵππῳ καὶ τῇ	Γαυλανίτιδι	προσπεσόντες τὰ μὲν καταστρεψάμενοι, τὰ
[2, 9]	κτίζει Καισάρειαν κἀν τῇ κάτω	Γαυλανιτικῇ	Ἰουλιάδα, Ἡρώδης δ' ἐν μὲν
[2, 20]	καὶ Μηρώ. Κατὰ δὲ τὴν	Γαυλανιτικὴν	Σελεύκειάν τε καὶ Σωγαναίαν καὶ
[2, 12]	ἦν Τραχωνῖτις καὶ Βατανέα καὶ	Γαυλανῖτις,	προσέθηκεν δὲ τήν τε Λυσανίου
[2, 18]	πόλεως ἡγεμών. Οὐ μὴν οὗτός	γε	ἀπὸ τῶν ὅπλων ἤρξατο σωφρονίζειν,
[2, 16]	πρὸς δὲ μεγέθους· Μῆκος μέν	γε	αὐτῆς τριάκοντα σταδίων, εὖρος δ'
[2, 16]	μαλακίαν οὐδὲ δι' ἀγένειαν, οἵ	γε	διήνεγκαν ὀγδοήκοντα ἔτη πόλεμον ὑπὲρ
[2, 14]	ἃ δέδρακεν ἀρνουμένου. Δεῖν μέντοι	γε	ἐκεῖνον, εἰ προνοεῖ τῆς κατὰ
[2, 14]	ἀγαθώτατον κατὰ σύγκρισιν. Ὁ μέν	γε	λάθρα τὰ πολλὰ καὶ μεθ'
[2, 2]	τῆς διαδοχῆς οὐ περιέμεινεν, εἴ	γε	μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν ἐγκαθέτους
[2, 13]	πρὸς τὰς βοηθείας ἕτοιμοι. Τοῖς	γε	μὴν ἐπάρχοις φροντὶς ἦν ἀναστέλλειν
[2, 2]	αὐτοὺς τοὺς κατηγόρους γεγονέναι. Τήν	γε	μὴν ἐπιδιαθήκην ἠξίου διὰ τοῦτο
[2, 20]	δορυφόρων ἔθεσι χρωμένους. Κατ' ὀλίγον	γε	μὴν ἥ τε χρεία τῶν
[2, 7]	ἐπισταμένους διόμνυσθαι τοῦτον εἶναι. Τό	γε	μὴν Ἰουδαικὸν ἐν τῇ Ῥώμῃ
[2, 14]	παρεστὼς διεχλεύαζεν τὰς φωνάς. Ὅ	γε	μὴν Κέστιος τὴν ὁρμὴν τοῦ
[2, 1]	πρὸς βέβαιον ἤδη βασιλέα· φείδεσθαί	γε	μὴν οὐ μόνον ἔφη τῆς
[2, 16]	ταῦτ' ἀναγκαζόμενοι παραβαίνειν ἀποστρέψετε. Τηροῦντές	γε	μὴν τὰ τῶν ἑβδομάδων ἔθη
[2, 15]	τὸ φρούριον ἐλθεῖν ἠγωνίζετο. Διήμαρτέν	γε	μὴν τῆς ἐπιβολῆς· ὁ γὰρ
[2, 8]	παρ' ὧν ἂν θέλωσιν. (Πρός	γε	μὴν τὸ θεῖον εὐσεβεῖς ἰδίως·
[2, 22]	Ῥωμαίους ἦν οἷον ἀπολουμένης. Ἀνάνῳ	γε	μὴν φροντὶς ἦν κατὰ μικρὸν
[2, 16]	τέκνων καὶ γυναικῶν, ἀλλὰ τῆς	γε	μητροπόλεως ταύτης καὶ τῶν ἱερῶν
[2, 16]	οὔτε βαστάζειν. Ἀλλὰ μὴν τό	γε	νῦν ἐλευθερίας ἐπιθυμεῖν ἄωρον, δέον
[2, 16]	πολεμεῖν ἡ ὑπόθεσις, καὶ πρῶτά	γε	τὰ τῶν ἐπιτρόπων ἐγκλήματα· θεραπεύειν
[2, 4]	ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν. Κατὰ μέν	γε	τὴν Ἰδουμαίαν δισχίλιοι τῶν ὑπὸ
[2, 13]	μὲν προσωμολόγουν Ἰουδαῖον, αὐτὴν μέντοι	γε	τὴν πόλιν Ἑλλήνων ἔφασαν· οὐ
[2, 16]	καταφλέξαι; μανέντες γὰρ οὕτως τό	γε	τῆς ἥττης ὄνειδος κερδήσετε. Καλόν,
[2, 16]	ἡσυχίαν ἄγουσιν; Ἀλλὰ μὴν εἴ	γέ	τινας εἰς ἀπόστασιν ὤφειλον ἀφορμαὶ
[2, 16]	τις πονηρὸς ἀπ' ἐκείνων, οὐδέ	γε	τοὺς ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οἱ
[2, 16]	τὴν εἰσφοράν· οὐ γὰρ δή	γε	Φλώρου τὸ φρούριόν ἐστιν ἢ
[2, 18]	ἀναβοήσας δὲ μάλα ἐκπαθῶς ἄξιά	γε	ὧν ἔδρασα πάσχω, Σκυθοπολῖται, καθ'
[2, 11]	τρεῖς μὲν θυγατέρας ἐκ Κύπρου	γεγενημένας,	Βερνίκην καὶ Μαριάμμην καὶ Δρουσίλλαν,
[2, 20]	συνιδὼν ἀήττητον τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν	γεγενημένην	εὐπειθείᾳ μάλιστα καὶ μελέτῃ τῶν
[2, 12]	δώσοντας Κλαυδίῳ λόγον ὑπὲρ τῶν	γεγενημένων.	Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπὸ Λύδδων ἀνέβαινεν
[2, 2]	διὰ τὴν παρὰ Ἡρώδῃ πίστιν·	γεγόνει	γὰρ δὴ τῶν φίλων ἐκείνου
[2, 12]	τὴν ὑπ' αὐτοῦ ζευχθεῖσαν Νέρωνι·	γεγόνει	δ' αὐτῷ καὶ ἐκ Παιτίνης
[2, 11]	καὶ Ἀλέξανδρος ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδῃ	γεγόνεισαν	υἱεῖς, οὓς ὁ πατὴρ ἀνεῖλεν·
[2, 16]	ἢ τιμωρησόμενον τὴν ἀπόστασιν, εἰ	γέγονεν,	ἢ βεβαιοτέρους καταστήσοντα Ἰουδαίους καὶ
[2, 2]	Ἀρχέλαον, τοῖς δ' ἔργοις πάλαι	γεγονέναι	βασιλέα, κατειρωνεύεσθαι δὲ νῦν τῶν
[2, 2]	τῆς ἐπὶ τούτοις ἀγανακτήσεως ἔλεγεν	γεγονέναι.	Καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦ λόγου
[2, 12]	αἴτιον δὲ τῶν ἀποβεβηκότων Κουμανὸν	γεγονέναι	μὴ θελήσαντα τοὺς αὐθέντας τοῦ
[2, 2]	συμβούλους ἀπεδείκνυεν αὐτοὺς τοὺς κατηγόρους	γεγονέναι.	Τήν γε μὴν ἐπιδιαθήκην ἠξίου
[2, 13]	σφετέραν εἶναι τὴν πόλιν Ἰουδαῖον	γεγονέναι	τὸν κτίστην αὐτῆς λέγοντες· ἦν
[2, 2]	φόνον ἀναγκαῖον ἀπέφηνεν· πολεμίους γὰρ	γεγονέναι	τοὺς ἀνῃρημένους οὐ τῆς βασιλείας
[2, 1]	οἱ μὲν ὡς μηδενὸς δεινοῦ	γεγονότος	ἐτρέποντο πρὸς θυσίαν· οὐ μὴν
[2, 7]	Καππαδόκων βασιλέως, γυνὴ δὲ Ἀλεξάνδρου	γεγονυῖα	τὸ πρῶτον, ὃς ἦν ἀδελφὸς
[2, 5]	εὐθέως ἔπεμπεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν	γειτνιῶσαν	τῇ Πτολεμαίδι καὶ Γάιον ἡγεμόνα
[2, 16]	δύναμιν παρὸν ἐξ Αἰγύπτου τῆς	γειτνιώσης,	ἥτις ἐκτεινομένη μέχρις Αἰθιόπων καὶ
[2, 16]	Λουσιτανῶν καὶ Καντάβρων ἀρειμάνια οὐδὲ	γείτων	ὠκεανὸς φοβερὰν καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις
[2, 7]	ὅσα ζῶν Ἀλέξανδρος οὐκ ἔλαβεν.	γελάσας	δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τούτοις τὸν
[2, 21]	τὴν ἔκπληξιν πάντα τὰ σκάφη	γέμειν	ὁπλιτῶν νομίσαντες ἔρριψαν τὰ ὅπλα
[2, 16]	Ἄλλα τε ἔθνη μυρία πλείονος	γέμοντα	πρὸς ἐλευθερίαν παρρησίας εἴκει· μόνοι
[2, 8]	ζοφώδη καὶ χειμέριον ἀφορίζονται μυχὸν	γέμοντα	τιμωριῶν ἀδιαλείπτων. Δοκοῦσι δέ μοι
[2, 2]	διάδοχον, εἴτε καὶ πάσῃ τῇ	γενεᾷ	διανεῖμαι τὴν ἀρχήν· ἐδόκει γὰρ
[2, 11]	πατὴρ ἀνεῖλεν· ἡ δὲ Ἀλεξάνδρου	γενεὰ	τῆς μεγάλης Ἀρμενίας ἐβασίλευσεν. ~(Μετὰ
[2, 18]	πιστὸν ἐπιδείξασθαι, μεταβαίνειν ἅμα ταῖς	γενεαῖς	εἰς τὸ ἄλσος. Τῶν δὲ
[2, 18]	ἐμπεσόντες ἅπαντας ἀνεῖλον σὺν ταῖς	γενεαῖς	καὶ τὴν πόλιν διαρπάσαντες ἐνέπρησαν·
[2, 21]	καὶ τὰς οἰκίας ἅμα ταῖς	γενεαῖς	καταφλέξειν, τρισχιλίους μὲν ἀπέστησεν εὐθέως,
[2, 18]	τεθυμωμένοις ὄμμασιν περισκέπτεται τὴν ἑαυτοῦ	γενεάν·	ἦν δ' αὐτῷ καὶ γυνὴ
[2, 18]	Ὁ δὲ διελθὼν πᾶσαν τὴν	γενεὰν	καὶ περίοπτος ἐπιστὰς τοῖς σώμασιν
[2, 6]	ἔταξεν. Τῆς δ' ἄλλης Ἡρώδου	γενεᾶς	ἕκαστος τὸ καταλειφθὲν ἐν ταῖς
[2, 2]	οἷς τὸν ἀριθμὸν τῆς Ἡρώδου	γενεᾶς,	προαναγνοὺς δὲ καὶ τὰ παρὰ
[2, 12]	καὶ συντριβέντας ὑπὲρ τρισμυρίους ἀποθανεῖν,	γενέσθαι	δὲ τὴν ἑορτὴν πένθος μὲν
[2, 3]	ἐμβοῶντες ἀπιέναι μηδ' ἐμποδὼν αὐτοῖς	γενέσθαι	διὰ χρόνου πολλοῦ κομιζομένοις τὴν
[2, 17]	εἰς τὴν πόλιν καὶ πρὶν	γενέσθαι	δυσκαθαίρετον ἐπικόψαι τὴν στάσιν. Φλώρῳ
[2, 2]	αὐτὴν παρανομηθεῖσιν· ποταπὸν γὰρ ἂν	γενέσθαι	λαβόντα τὴν ἀρχὴν παρὰ Καίσαρος
[2, 16]	ἐὰν μὴ παρὰ πάντων ἡσυχία	γένηται.	Οἶδα μὲν οὖν ὅτι πολλοὶ
[2, 17]	θύειν καὶ τὰς ὑπὲρ ἑαυτῶν	γένηταί	τε ἔκσπονδος τῆς ἡγεμονίας ἡ
[2, 14]	φιλοφρονήσεις· Δεῖν γὰρ αὐτούς, εἴπερ	γενναῖοί	εἰσιν καὶ παρρησιασταί, σκώπτειν μὲν
[2, 19]	Ἰουδαίων δύο πρὸς τοῖς εἴκοσι.	Γενναιότατοι	δ' αὐτῶν ἔδοξαν οἱ Μονοβάζου
[2, 4]	αὐτῶν Ἄρειον καὶ τεσσαράκοντα τοὺς	γενναιοτάτους	κατηκόντισαν, οἱ δὲ λοιποὶ κινδυνεύοντες
[2, 20]	πρὸς δὲ τούτοις τὰ περὶ	Γεννησὰρ	τὴν λίμνην σπήλαια κατὰ τὴν
[2, 16]	τῶν μὲν ἡμετέρων ἐγκλημάτων ταχεῖα	γένοιτ'	ἂν διόρθωσις· οὔτε γὰρ ὁ
[2, 11]	πρὸς ἃ δέοι χρήσιμος αὐτοῖς	γένοιτο.	Κἀκεῖνος συνιδὼν τὸν ἤδη τῇ
[2, 18]	στρατιὰν αἰτοῦντες, ἵν' εἴ τι	γένοιτο	κίνημα καὶ περὶ σφᾶς, ἔχοιεν
[2, 12]	λαοῦ παντὸς ἐπ' αὐτὸν ὁρμὴ	γένοιτο,	πλείους ὁπλίτας μεταπέμπεται. Τῶν δὲ
[2, 13]	ἐπὶ τὰ Ἰουδαίοις κατ' αὐτὸν	γενόμενα.	(Τὴν μὲν οὖν μικρὰν Ἀρμενίαν
[2, 21]	πόλεις, καὶ πολλαὶ μυριάδες ὁπλιτῶν	γενόμεναι	παρεῖναι σφᾶς ἐπὶ τὸν Ἰωάννην
[2, 12]	δοὺς αὐτῷ τήν τε Φιλίππου	γενομένην	ἐπαρχίαν, αὕτη δ' ἦν Τραχωνῖτις
[2, 12]	Λυσανίου βασιλείαν καὶ τὴν Οὐάρου	γενομένην	τετραρχίαν. Αὐτὸς δὲ διοικήσας τὴν
[2, 13]	συνεφήψατο τῆς ἀμύνης, ὥστε συμβολῆς	γενομένης	τὸν μὲν Αἰγύπτιον φυγεῖν μετ'
[2, 7]	ἐν ποικίλαις δὲ πραγμάτων μεταβολαῖς	γενόμενον	τελευτήσειν. Ταῦτα ἀκούσας Ἀρχέλαος μετὰ
[2, 17]	βασιλεὺς ἐπάνεισιν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ	γενόμενος	ἡγεμὼν τῆς στάσεως διέτασσεν τὴν
[2, 15]	τοῖς στρατιώταις ὑπήντων καὶ πλησίον	γενομένους	ἠσπάσαντο· τῶν δὲ μηδὲν ἀποκριναμένων
[2, 18]	αὐτῶν ἀνεῖλον, περιελθόντων δὲ καὶ	γενομένων	ἐν τοῖς ὑψηλοτέροις ἡττῶντο ταχέως,
[2, 17]	τε καὶ ὅρκους δώσοντας. Ὧν	γενομένων	κατῆγεν τοὺς στρατιώτας ὁ Μετίλιος.
[2, 20]	ἄρχοντι τότε τῆς Ἰδουμαίας Νίγερι,	γένος	δ' ἦν ἐκ τῆς περὶ
[2, 17]	Κοστόβαρος προσήκοντες τῷ βασιλεῖ κατὰ	γένος.	Ἐδέοντο δὲ ἀμφοτέρων ἀναβῆναι μετὰ
[2, 7]	ἐξηγουμένων Σίμων τις Ἐσσαῖος τὸ	γένος	ἔφη τοὺς μὲν στάχυς ἐνιαυτοὺς
[2, 18]	Σοαίμῳ τῷ βασιλεῖ προσήκων κατὰ	γένος.	Ἧκον δ' ἐκ τῆς Βαταναίας
[2, 14]	προσηλῶσαι, ὧν εἰ καὶ τὸ	γένος	Ἰουδαίων ἀλλὰ γοῦν τὸ ἀξίωμα
[2, 18]	τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες οἱ κατὰ	γένος	καὶ σύνεσιν τῶν πολιτῶν δοκιμώτατοι
[2, 5]	αὐτοῖς ἔνιοι προσήκοντες Ἡρώδῃ κατὰ	γένος,	κολάσαι προσέταξεν, ὅτι κατ' οἰκείου
[2, 8]	ἀσκεῖν, Ἐσσηνοὶ καλοῦνται, Ἰουδαῖοι μὲν	γένος	ὄντες, φιλάλληλοι δὲ καὶ τῶν
[2, 17]	Ἰαείρου, προσήκων τῷ Μαναήμῳ κατὰ	γένος,	ὃς ὕστερον ἐτυράννησεν τῆς Μασάδας.
[2, 16]	Οὔτε δὲ Κυρηναῖοι, τὸ Λακώνων	γένος,	οὔτε Μαρμαρίδαι, τὸ μέχρι τῆς
[2, 8]	αὐτὸ φρονήσειαν, ἐκλιπεῖν ἂν τὸ	γένος	τάχιστα. Δοκιμάζοντες μέντοι τριετίᾳ τὰς
[2, 7]	νεανίας τις Ἰουδαῖος μὲν τὸ	γένος,	τραφεὶς δὲ ἐν Σιδῶνι παρά
[2, 13]	μάχην· οὔτε γὰρ Ἰουδαίων οἱ	γεραιοὶ	τοὺς ἰδίους στασιαστὰς κατέχειν οἷοί
[2, 8]	πάλιν· ἀρχόμενοί τε καὶ παυόμενοι	γεραίρουσι	θεὸν ὡς χορηγὸν τῆς ζωῆς.
[2, 18]	κατὰ τῶν Αἰγυπτίων Ἰουδαίοις Ἀλέξανδρος	γέρας	τῆς συμμαχίας ἔδωκεν τὸ μετοικεῖν
[2, 18]	Φιλαδέλφειάν τε καὶ Ἐσεβωνῖτιν καὶ	Γέρασα	καὶ Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν. Ἔπειτα
[2, 18]	πρὸς οὓς οὐδὲν ἑώρων νεωτερίζοντας.	Γερασηνοί	τε οὔτε εἰς τοὺς ἐμμείναντας
[2, 9]	γνωρίμων ἐθεράπευεν καὶ μάλιστα τὸν	Γερμανικοῦ	παῖδα Γάιον ἰδιώτην ἔτι ὄντα.
[2, 16]	οὖν; ὑμεῖς πλουσιώτεροι Γαλατῶν, ἰσχυρότεροι	Γερμανῶν,	Ἑλλήνων συνετώτεροι, πλείους τῶν κατὰ
[2, 16]	ὑμῶν οὐκ ἀκοῇ παρείληφεν τὸ	Γερμανῶν	πλῆθος; ἀλκὴν μὲν γὰρ καὶ
[2, 18]	σωμάτων καὶ νεκροὺς ἅμα νηπίοις	γέροντας	ἐρριμμένους γύναιά τε μηδὲ τῆς
[2, 18]	ἔλεος αὐτοὺς οὔτε αἰδὼς εἰσῄει	γερόντων,	ἀλλὰ διὰ πάσης ἡλικίας ἐχώρουν
[2, 14]	πολλὰ καὶ μεθ' ὑποστολῆς ἐκακούργησεν,	Γέσσιος	δὲ τὰς εἰς τὸ ἔθνος
[2, 14]	ἀπέδειξεν ὁ μετ' αὐτὸν ἐλθὼν	Γέσσιος	Φλῶρος ἀγαθώτατον κατὰ σύγκρισιν. Ὁ
[2, 8]	θεολογοῦσιν ἄφυκτον δέλεαρ τοῖς ἅπαξ	γευσαμένοις	τῆς σοφίας αὐτῶν καθιέντες. (Εἰσὶν
[2, 8]	ὁ ἱερεὺς τῆς τροφῆς, καὶ	γεύσασθαί	τινα πρὶν τῆς εὐχῆς ἀθέμιτον·
[2, 16]	πέραν τῆς ἄνω πόλεως, καὶ	γέφυρα	τῷ ξυστῷ τὸ ἱερὸν συνῆπτεν,
[2, 16]	ἔχουσι πόλεις. Οὐδὲ Ἴβηρσιν ὁ	γεωργούμενος	χρυσὸς εἰς τὸν ὑπὲρ τῆς
[2, 12]	Σαμαρέων γίνεται συμβολή. Κατὰ γὰρ	Γήμαν	καλουμένην κώμην, ἥτις ἐν τῷ
[2, 18]	κατὰ θάλασσαν οἱ δὲ κατὰ	γῆν	ἐπειχθέντες ἀμφοτέρωθεν αἱροῦσιν τὴν πόλιν
[2, 18]	τῶν ἱππέων, οἳ τήν τε	γῆν	ἔτεμον καὶ πολὺ πλῆθος διέφθειραν
[2, 8]	εἰς αὐτόν. Ἔπειτα τὴν ἀνορυχθεῖσαν	γῆν	ἐφέλκουσιν εἰς τὸν βόθρον· καὶ
[2, 18]	τὰ δ' ἐρύματα κατέρριψαν εἰς	γῆν.	Κατὰ δὲ τὰς αὐτὰς ἡμέρας
[2, 16]	τούτων αἰχμαλώτους ἔχουσιν. Ἀλλ' οὗτοι	γῆν	μὲν ἄπειρον νεμόμενοι, μείζω δὲ
[2, 18]	καὶ γυνὴ καὶ τέκνα καὶ	γηραιοὶ	γονεῖς. Ὁ δὲ πρῶτον μὲν
[2, 20]	τὰ πολλὰ προστάσσοι, τῶν μὲν	γηραιῶν	ἑβδομήκοντα τοὺς σωφρονεστάτους ἐπιλέξας ἐκ
[2, 16]	οὐδὲ τὸ τοσοῦτον ἀπὸ Ῥωμαίων	γῆς	καὶ θαλάσσης διάστημα φῦλά τε
[2, 16]	οἱ τὸν ὑπερήφανον Ξέρξην διὰ	γῆς	πλεύσαντα καὶ διὰ θαλάσσης ὁδεύσαντα
[2, 10]	ἐκ τοῦ τόπου πάλιν ψάμμον	γίνεσθαι	εἰκαίαν. Τὸ μὲν οὖν χωρίον
[2, 8]	ἀποτροπήν. Τούς τε γὰρ ἀγαθοὺς	γίνεσθαι	κατὰ τὸν βίον ἀμείνους ἐλπίδι
[2, 17]	Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Καῖσαρ ἔκσπονδος	γίνεται.	Δεδοικέναι μέντοι, μὴ τὰς ὑπὲρ
[2, 16]	τῶν ἀδικουμένων ἡσύχιον τοῖς ἀδικοῦσι	γίνεται	διατροπή. Φέρε δ' εἶναι τοὺς
[2, 12]	(Αὖθις δὲ Γαλιλαίων καὶ Σαμαρέων	γίνεται	συμβολή. Κατὰ γὰρ Γήμαν καλουμένην
[2, 3]	τινα ἑορτὴν Ἰουδαῖοι παρ' ἑπτὰ	γινομένην	ἑβδομάδας καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν
[2, 16]	μικρὰς αἰτίας τηλικούτοις καὶ μηδὲ	γινώσκουσιν	ἃ μεμφόμεθα πολεμεῖν. Καὶ τῶν
[2, 7]	ἰδίοις παρασχεῖν ἀναλώμασιν. (Καῖσαρ δὲ	γινώσκων	ἀκριβῶς> τοὺς Ἀλεξάνδρου χαρακτῆρας, κατηγόρητο
[2, 20]	ἔξωθεν αὐτῶν ἀσφάλειαν ἐχώρει. Καὶ	γινώσκων	Ῥωμαίους προεμβαλοῦντας εἰς τὴν Γαλιλαίαν
[2, 2]	ᾑρεῖτο καὶ τὸν καθιστάμενον ὁ	γινώσκων	τὸν καθιστάντα. (Διεξελθόντος δὲ πάντα
[2, 20]	δίχα προστάγματος. Ὁμοίως δὲ καὶ	Γίσχαλα	Ἰωάννης ὁ Ληίου καθ' ἑαυτὸν
[2, 21]	Σέπφωρίς τε καὶ Γάβαρα καὶ	Γίσχαλα	καὶ Τιβεριάς. Ταχέως δὲ καὶ
[2, 21]	Ἰωάννου· φθάνει δ' ἐκεῖνος εἰς	Γίσχαλα	φυγὼν τὴν πατρίδα. Συνέρρεον δὲ
[2, 21]	(Ἰωάννην δὲ λοιπὸν ἐντὸς τοῦ	Γισχάλων	τείχους ὁ παρὰ Ἰωσήπου φόβος
[2, 21]	παρανίσταταί τις ἐπίβουλος ἀνὴρ ἀπὸ	Γισχάλων,	υἱὸς Ληίου, Ἰωάννης ὄνομα, πανουργότατος
[2, 22]	δὲ τὴν Ἀκραβετηνὴν τοπαρχίαν ὁ	Γιώρα	Σίμων πολλοὺς τῶν νεωτεριζόντων συστησάμενος
[2, 19]	Βεθώραν ἀνιοῦσιν προσπεσὼν ὁ τοῦ	Γιώρα	Σίμων πολὺ τῆς οὐραγίας ἐσπάραξεν
[2, 7]	καὶ τὸ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ	Γλαφύρας	ὄναρ, ἥπερ ἦν θυγάτηρ μὲν
[2, 12]	ἀρχῆς εἰσεποιήσατο καίπερ υἱὸν ἔχων	γνήσιον	Βρεττανικὸν ἐκ Μεσσαλίνης τῆς προτέρας
[2, 3]	πλήθει καὶ προθυμίαις ἀνδρῶν ὁ	γνήσιος	ἐξ αὐτῆς Ἰουδαίας λαός. Διανείμαντες
[2, 21]	διαφθείρων ἀνέπειθεν ἀποστῆναι Ἰωσήπου. Καὶ	γνοὺς	ταῦτα Σίλας ὁ φυλάσσειν τὴν
[2, 16]	τοῦ Σιλωᾶ τὴν πόλιν, ἵνα	γνῷ	Ἰουδαίους τοῖς μὲν ἄλλοις Ῥωμαίοις
[2, 11]	βουλὴ ἀπεκρίνατο καὶ στρατῷ καὶ	γνώμαις	ἀγαθαῖς πεποιθυῖα δουλείαν ἑκούσιον οὐχ
[2, 13]	πονηρῶν χειρὶ μὲν καθαρώτερον, ταῖς	γνώμαις	δὲ ἀσεβέστερον, ὅπερ οὐδὲν ἧττον
[2, 8]	δίκαια φυλάξειν καὶ μήτε κατὰ	γνώμην	βλάψειν τινὰ μήτε ἐξ ἐπιτάγματος,
[2, 8]	τὸ κακὸν προκεῖσθαι καὶ κατὰ	γνώμην	ἑκάστου τούτων ἑκατέρῳ προσιέναι. Ψυχῆς
[2, 18]	μὲν τοὖργον δίχα τῆς Ἀγρίππα	γνώμης,	διὰ δὲ φιλαργυρίαν ἄμετρον εἰς
[2, 11]	συνέβη κινδυνεῦσαι τοὺς προάγοντας πρὶν	γνῶναι	τὴν ὁρμὴν τῶν στρατιωτῶν Κλαύδιον,
[2, 12]	ὡς πολεμήσοντες τοῖς Σαμαρεῦσιν, οἱ	γνώριμοι	δ' αὐτῶν ἐλθόντες πρὸς Κουμανὸν
[2, 21]	πρὸς αὐτόν. Ταῦτα ἀκούσαντες οἱ	γνώριμοι	σὺν τοῖς ἄρχουσιν εἰσῄεσαν. Ὁ
[2, 12]	λαβεῖν. Παρόντες δὲ καὶ οἱ	γνώριμοι	τῶν Ἰουδαίων καὶ ὁ ἀρχιερεὺς
[2, 15]	τούς τε ἀρχιερεῖς σὺν τοῖς	γνωρίμοις	μεταπέμπεται καὶ μόνον ἔφη τεκμήριον
[2, 17]	ταὐτὸ καὶ τοῖς τῶν Φαρισαίων	γνωρίμοις	ὡς ἐπ' ἀνηκέστοις ἤδη συμφοραῖς
[2, 15]	καὶ οὐδὲ πρὸς ταφήν τις	γνώριμος	τοῖς ἰδίοις κατελείπετο. Συνέπιπτον δὲ
[2, 12]	Ἄνανον καί τινας ἄλλους Ἰουδαίων	γνωρίμους	ἀνέπεμψεν ἐπὶ Καίσαρα, ὁμοίως δὲ
[2, 17]	μετὰ τὸν θεόν, ἀναλαβὼν τοὺς	γνωρίμους	ἀνεχώρησεν εἰς Μασάδαν, ἔνθα τὴν
[2, 18]	ἤρξατο σωφρονίζειν, ἀλλ' ὑποπέμψας τοὺς	γνωρίμους	αὐτοῖς παύσασθαι παρεκάλει καὶ μὴ
[2, 19]	τῶν παρ' ἑαυτῷ τοὺς μάλιστα	γνωρίμους	ἐκείνοις Βόρκιόν τε καὶ Φοῖβον,
[2, 13]	τῆς στάσεως ἐπιλέξας ἑκατέρωθεν τοὺς	γνωρίμους	ἔπεμψεν πρέσβεις ἐπὶ Νέρωνα διαλεξομένους
[2, 21]	ἑτέρους τῆς βουλῆς τοὺς μάλιστα	γνωρίμους	κελεύει προελθεῖν ὡς καὶ παρ'
[2, 10]	τό τε πλῆθος καὶ τοὺς	γνωρίμους	πάντας εἰς Τιβεριάδα τήν τε
[2, 19]	(Ἐν δὲ τούτῳ πολλοὶ τῶν	γνωρίμων	δημοτῶν Ἀνάνῳ τῷ Ἰωνάθου παιδὶ
[2, 9]	Ῥώμης τούς τε ἄλλους τῶν	γνωρίμων	ἐθεράπευεν καὶ μάλιστα τὸν Γερμανικοῦ
[2, 15]	διερρηγμένων. Ὀνομαστὶ δ' ἕκαστον τῶν	γνωρίμων	καὶ κοινῇ τὸ πλῆθος ἱκέτευον
[2, 17]	τῶν τε ἀρχιερέων καὶ τῶν	γνωρίμων	παρακαλούντων μὴ παραλιπεῖν τὸ ὑπὲρ
[2, 21]	αὐτὸν ὅμως πέμψας τινὰ τῶν	γνωρίμων	ὑπεκρίνατο τὴν ἀσθένειαν καὶ κλινήρης
[2, 14]	ἀρχιερεῖς καὶ δυνατοὶ τό τε	γνωριμώτατον	τῆς πόλεως παρέστησαν τῷ βήματι.
[2, 13]	γὰρ εἰς τὴν χώραν ἄνθρωπος	γόης	καὶ προφήτου πίστιν ἐπιθεὶς ἑαυτῷ
[2, 13]	ἕτερον μέρος ἐφλέγμαινεν. Οἱ γὰρ	γόητες	καὶ λῃστρικοὶ συναχθέντες πολλοὺς εἰς
[2, 20]	τε χρεία τῶν χρημάτων καὶ	γοητεύων	Ἐλεάζαρος ἐκπεριῆλθε τὸν δῆμον ὥστε
[2, 2]	παρελθὼν Ἀρχέλαος προπίπτει τῶν Καίσαρος	γονάτων	ἡσυχῆ. Κἀκεῖνος αὐτὸν μάλα φιλοφρόνως
[2, 18]	γυνὴ καὶ τέκνα καὶ γηραιοὶ	γονεῖς.	Ὁ δὲ πρῶτον μὲν τὸν
[2, 17]	στρατόπεδον. Ταῦτα μὲν οὖν ἕκτῃ	Γορπιαίου	μηνὸς ἐπράχθη. (Κατὰ δὲ τὴν
[2, 6]	τυραννησάντων ὠμότατον ἐνηνοχέναι τύραννον· πλείστων	γοῦν	ἀνῃρημένων ὑπ' αὐτοῦ τοιαῦτα πεπονθέναι
[2, 14]	τὸ μᾶλλον χρηματίσασθαι παρωργίσθη. Δέον	γοῦν	εἰς Καισάρειαν ἐλθόντα σβέσαι τὸ
[2, 16]	ἐξ ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν δεινοῖς τὸ	γοῦν	ἐλεεῖσθαι περίεστιν, ὁ δ' εἰς
[2, 15]	κατὰ τῆς βασιλίδος· οὐ μόνον	γοῦν	ἐν ὄμμασιν αὐτῆς ᾐκίζοντο τοὺς
[2, 14]	κακουργίας ἰδέαν παρέλειπεν. Οὐ μόνον	γοῦν	ἐν τοῖς πολιτικοῖς πράγμασιν ἔκλεπτεν
[2, 21]	ἐπιβουλὰς ἐκ τῶν φανερωτέρων. Κρύφα	γοῦν	ἔπεμπεν ἀγγέλους εἰς Ἱεροσόλυμα διαβάλλων
[2, 20]	νηὸς ἀπενήχοντο τῆς πόλεως. Κοστόβαρος	γοῦν	καὶ Σάουλος ἀδελφοὶ σὺν Φιλίππῳ
[2, 19]	ἡμέρας ἐκώλυσεν τὸν πόλεμον. (Ὁ	γοῦν	Κέστιος οὔτε τὴν τῶν πολιορκουμένων
[2, 14]	λυμαινόμενον τὴν χώραν ἐπεξῄει· τῶν	γοῦν	λῃστῶν συνέλαβέν τε πλείστους καὶ
[2, 17]	εἰς τὸν Ἐλεάζαρον στρατηγοῦντα. (Συνελθόντες	γοῦν	οἱ δυνατοὶ τοῖς ἀρχιερεῦσιν εἰς
[2, 15]	σύνθημα κατ' αὐτῶν δεδομένον· αὐτίκα	γοῦν	οἱ στρατιῶται περισχόντες αὐτοὺς ἔπαιον
[2, 19]	κατὰ τὴν μάχην· μετὰ τοσαύτης	γοῦν	ὁρμῆς τοῖς Ῥωμαίοις προσέπεσον, ὡς
[2, 18]	τῶν ὁμοφύλων ἀμφοτέροις κατεχρήσατο· προιὼν	γοῦν	ὁσημέραι πολλοὺς μὲν ἀνῄρει τῶν
[2, 3]	δῆμον, ἀλλ' ἡ ἀγανάκτησις. Συνέδραμεν	γοῦν	πλῆθος ἄπειρον ἔκ τε τῆς
[2, 18]	καὶ τὸ λίαν πρόθυμον· οἱ	γοῦν	Σκυθοπολῖται δείσαντες μὴ νύκτωρ ἐπιχειρήσωσι
[2, 8]	τοῖς πλείοσιν ἐν καλῷ· δέκα	γοῦν	συγκαθεζομένων οὐκ ἂν λαλήσειέν τις
[2, 10]	θάνατον ἄλλοι καταγγέλλοντες εὐπλόουν. Ἔφθη	γοῦν	τὰς περὶ τούτων Πετρώνιος λαβὼν
[2, 14]	αὐτὸς λήψεται τῶν λαφύρων. Διὰ	γοῦν	τὴν ἐκείνου πλεονεξίαν πάσας ἐρημωθῆναι
[2, 14]	καὶ τὸ γένος Ἰουδαίων ἀλλὰ	γοῦν	τὸ ἀξίωμα Ῥωμαικὸν ἦν. ~(Κατὰ
[2, 6]	δουλείας καὶ διαδοχὴν αὐθαίρετον· Ἀρχέλαον	γοῦν	τὸν τηλικούτου τυράννου παῖδα μετὰ
[2, 7]	αὐτοὺς ὁμοίων ὑποβολῇ σωμάτων. Τούτοις	γοῦν	τοὺς ἐν Κρήτῃ Ἰουδαίους ἐξαπατήσας
[2, 20]	Ἰόππη καὶ Ἀμμαοῦς. Τῆς δὲ	Γοφνιτικῆς	καὶ Ἀκραβεττηνῆς ὁ Ἀνανίου Ἰωάννης
[2, 5]	παρὰ Σαβίνου καὶ τῶν ἡγεμόνων	γράμματα	δεῖσαί τε περὶ τοῦ τάγματος
[2, 14]	ἄρχειν τὰ τῆς κρίσεως ἐκόμισαν	γράμματα,	καὶ προσελάμβανεν τὴν ἀρχὴν ὁ
[2, 10]	ἐγίνετο. Ἀλλὰ τοὺς μὲν τούτων	γραμματοφόρους	συνέβη χειμασθῆναι τρεῖς μῆνας ἐν
[2, 17]	Φυγόντων δὲ τῶν πρὸς τῷ	γραμματοφυλακείῳ	τὸ πῦρ ἐνίεσαν. Ἐπεὶ δὲ
[2, 3]	Σεβαστηνοὶ τρισχίλιοι Ῥοῦφός τε καὶ	Γρᾶτος	ἐπὶ τούτοις, ὁ μὲν τοὺς
[2, 4]	οἴκησιν εὐπρεπῆ καταφλέξας, εἰ μὴ	Γρᾶτος	ὁ τῶν βασιλικῶν πεζῶν ἡγεμὼν
[2, 4]	ἀναφεύγοντα δι' ὀρθίου φάραγγος ὁ	Γρᾶτος	ὑποτέμνεται καὶ φεύγοντος ἐκ πλαγίου
[2, 4]	δὲ λοιποὶ κινδυνεύοντες ταὐτὸ παθεῖν	Γράτου	σὺν τοῖς Σεβαστηνοῖς ἐπιβοηθήσαντος ἐξέφυγον.
[2, 4]	πρεσβύτατος, οἱ δ' ἑξῆς δύο	Γράτῳ	καὶ Πτολεμαίῳ περιπεσόντες· ὁ δὲ
[2, 5]	ὁ ἀνεψιὸς Ἀρχελάου καὶ σὺν	Γράτῳ	Ῥοῦφος, ἄγοντες ἅμα τῷ βασιλικῷ
[2, 21]	τὴν πόλιν ὑπὸ Ἰωσήπου καθεσταμένος	γράφει	τὰ περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ
[2, 21]	οὔπω γὰρ ὑπώπτευεν τὸν ἐπίβουλον,	γράφει	τοῖς κατὰ τὴν πόλιν ὑπάρχοις
[2, 2]	τε κεφάλαια τῶν ἑαυτοῦ δικαίων	γράψας	καὶ τὸν δακτύλιον τοῦ πατρὸς
[2, 22]	καὶ πανοπλία, πρὸς ἀτάκτοις δὲ	γυμνασίαις	τὸ τῶν νέων πλῆθος ἦν,
[2, 20]	μὲν εἶχον αὐτοὺς ἐν τῷ	γυμνασίῳ	συνηθροισμένους πάλαι διὰ τὰς ὑποψίας
[2, 18]	ὑψηλοτέροις ἡττῶντο ταχέως, καὶ οὔτε	γυμνῆτες	ὁπλίτας συστάδην ἔφερον οὔτε ἐν
[2, 11]	δ' αὐτοῖς πρὸ τοῦ τείχους	γυμνοῖς	τοῖς ξίφεσιν οἱ σφοδρότερον κολακεύοντες
[2, 15]	δὴ καὶ τότε τελοῦσα Βερνίκη	γυμνόπους	τε πρὸ τοῦ βήματος ἱκέτευε
[2, 9]	μὴ προσδέξαιντο τὰς Καίσαρος εἰκόνας,	γυμνοῦν	τὰ ξίφη τοῖς στρατιώταις ἔνευσεν.
[2, 21]	αὐτὸν ἀνελεῖν. Τούτους τὰ ξίφη	γυμνοῦντας	ὁ δῆμος προιδὼν ἀνεβόησεν· πρὸς
[2, 15]	καταμωμένους μὲν τὴν κεφαλὴν κόνει,	γυμνοὺς	δὲ τὰ στέρνα τῶν ἐσθήτων
[2, 21]	ἐμαστίγωσεν, μέχρι πάντων τὰ σπλάγχνα	γυμνῶσαι·	περιειστήκει δὲ τέως τὸ πλῆθος
[2, 18]	νεκροὺς ἅμα νηπίοις γέροντας ἐρριμμένους	γύναιά	τε μηδὲ τῆς ἐπ' αἰδοῖ
[2, 18]	μητέρα κἀπὶ τούτοις τήν τε	γυναῖκα	καὶ τὰ τέκνα, μόνον οὐχ
[2, 13]	τόν τε ἀδελφὸν καὶ τὴν	γυναῖκα	καὶ τὴν μητέρα διεξῆλθεν, ἀφ'
[2, 20]	ἐδόκουν· ἐδεδοίκεισαν δὲ τὰς ἑαυτῶν	γυναῖκας	ἁπάσας πλὴν ὀλίγων ὑπηγμένας τῇ
[2, 12]	τὸν ναὸν τέκνα τε καὶ	γυναῖκας	ἰδίας, ἃ πάντα κινδυνεύειν δι'
[2, 16]	ἑαυτῶν χερσὶν διαχρήσασθαι τέκνα καὶ	γυναῖκας	καὶ τὴν περικαλλεστάτην πατρίδα ταύτην
[2, 16]	δὲ καὶ τῶν ἀπεσφαγμένων αἱ	γυναῖκες	προεκθέουσαι, καὶ πρὸς τὴν τούτων
[2, 9]	τελευτῶσα Ἰουλίᾳ τῇ τοῦ Σεβαστοῦ	γυναικὶ	τήν τε αὐτῆς τοπαρχίαν καὶ
[2, 12]	διάδοχον, ὃν ταῖς Ἀγριππίνης τῆς	γυναικὸς	ἀπάταις ἐπὶ κληρονομίᾳ τῆς ἀρχῆς
[2, 7]	μνήμης ἡγησάμην καὶ τὸ τῆς	γυναικὸς	αὐτοῦ Γλαφύρας ὄναρ, ἥπερ ἦν
[2, 12]	Βρεττανικὸν ἐκ Μεσσαλίνης τῆς προτέρας	γυναικὸς	καὶ Ὀκταουίαν θυγατέρα τὴν ὑπ'
[2, 9]	Γαλλίᾳ συμφυγούσης αὐτῷ καὶ τῆς	γυναικὸς	τελευτᾷ. ~(Γάιος δὲ Καῖσαρ ἐπὶ
[2, 16]	εἰ καὶ μὴ τέκνων καὶ	γυναικῶν,	ἀλλὰ τῆς γε μητροπόλεως ταύτης
[2, 8]	οὐκ ἀναιροῦντες, τὰς δὲ τῶν	γυναικῶν	ἀσελγείας φυλαττόμενοι καὶ μηδεμίαν τηρεῖν
[2, 10]	εἴληχεν φύσιν. (Ἰουδαῖοι δὲ μετὰ	γυναικῶν	καὶ τέκνων ἀθροισθέντες εἰς τὸ
[2, 8]	χρείαν γαμεῖν. Λουτρὰ δὲ ταῖς	γυναιξὶν	ἀμπεχομέναις ἐνδύματα, καθάπερ τοῖς ἀνδράσιν
[2, 10]	τὴν σφαγὴν ἅμα τέκνοις καὶ	γυναιξίν.	Ἐπὶ τούτοις θαῦμα καὶ οἶκτος
[2, 14]	ἀπολομένων τῆς ἡμέρας ἀριθμὸς σὺν	γυναιξὶν	καὶ τέκνοις, οὐδὲ γὰρ νηπίων
[2, 7]	μὲν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως,	γυνὴ	δὲ Ἀλεξάνδρου γεγονυῖα τὸ πρῶτον,
[2, 18]	γενεάν· ἦν δ' αὐτῷ καὶ	γυνὴ	καὶ τέκνα καὶ γηραιοὶ γονεῖς.
[2, 9]	εἰς ἐλπίδα βασιλείας Ἡρωδιὰς ἡ	γυνὴ	κατονειδίζουσα τὴν ἀργίαν καὶ φαμένη
[2, 17]	ἱκεσίαν ἁρπάσαντες ἀνέπεμψαν πρὸς αὐτοὺς	Γωρίονά	τε Νικομήδους υἱὸν καὶ Ἀνανίαν
[2, 20]	ρέθη δὲ Ἰώσηπός τε υἱὸς	Γωρίονος	καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἄνανος τῶν