Livre, Chap.
[2, 17]	Μασάδαν, σὺν οἷς Ἐλεάζαρος υἱὸς	Ἰαείρου,	προσήκων τῷ Μαναήμῳ κατὰ γένος,
[2, 20]	Σάουλος ἀδελφοὶ σὺν Φιλίππῳ τῷ	Ἰακίμου,	στρατοπεδάρχης δ' ἦν οὗτος Ἀγρίππα
[2, 17]	μὲν ἱππάρχῃ, στρατηγῷ δὲ τῷ	Ἰακίμου	Φιλίππῳ. (Τούτοις θαρσήσαντες οἱ δυνατοὶ
[2, 9]	τήν τε αὐτῆς τοπαρχίαν καὶ	Ἰάμνειαν	καὶ τοὺς ἐν Φασαηλίδι φοινικῶνας
[2, 16]	περιτυχὼν Ἀγρίππᾳ τῷ βασιλεῖ κατὰ	Ἰάμνειαν	τόν τε πέμψαντα καὶ τὰς
[2, 6]	βασιλεὺς ἐν ταῖς διαθήκαις κατέλιπεν	Ἰαμνείας	τε καὶ Ἀζώτου καὶ Φασαηλίδος
[2, 20]	Ἀκχαβάρων πέτραν καὶ Σὲπφ καὶ	Ἰαμνεὶθ	καὶ Μηρώ. Κατὰ δὲ τὴν
[2, 20]	Σελάμην, ἔτι δὲ Καφαρεκχὼ καὶ	Ἰαφὰ	καὶ Σιγὼφ τό τε Ἰταβύριον
[2, 16]	δεῖν πλείους ἔχουσι πόλεις. Οὐδὲ	Ἴβηρσιν	ὁ γεωργούμενος χρυσὸς εἰς τὸν
[2, 14]	οὐκ ἔστιν δὲ ἥντινα κακουργίας	ἰδέαν	παρέλειπεν. Οὐ μόνον γοῦν ἐν
[2, 16]	καὶ ἔστιν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας	ἰδεῖν	ἐν εἰρήνης προφάσει δουλεύουσαν τὴν
[2, 15]	Τοὺς δ' ἀρχιερεῖς αὐτοὺς ἦν	ἰδεῖν	καταμωμένους μὲν τὴν κεφαλὴν κόνει,
[2, 18]	ὡς κατισχύσας πλειόνων. Ἦν δὲ	ἰδεῖν	τὰς πόλεις μεστὰς ἀτάφων σωμάτων
[2, 7]	αὐτῷ, συνεώρα μὲν καὶ πρὶν	ἰδεῖν	τὸν ἄνθρωπον τὴν τῆς ὁμοιότητος
[2, 7]	αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Καίσαρος ὄναρ	ἰδεῖν	φασιν τοιόνδε· ἔδοξεν ὁρᾶν στάχυς
[2, 8]	τὰ παρ' αὐτοῖς ὁμοίως ὥσπερ	ἴδια,	καὶ πρὸς οὓς οὐ πρότερον
[2, 2]	ἐφ' ἑορτήν, παρὰ δὲ ταῖς	ἰδίαις	θυσίαις ὠμῶς ἀπεσφάχθαι· καὶ τοσοῦτον
[2, 18]	οἰκεῖον, θνήσκωμεν ὡς ἐναγεῖς χερσὶν	ἰδίαις·	οὐ γὰρ πρέπον ἐν ταῖς
[2, 10]	ἀθρόους τε τοὺς δυνατοὺς κατ'	ἰδίαν	καὶ τὸ πλῆθος ἐν κοινῷ
[2, 7]	διεζευγμένους. Ἀπολαβόμενος οὖν αὐτὸν κατ'	ἰδίαν	μισθόν, ἔφη, παρὰ Καίσαρος ἔχεις
[2, 10]	τοὺς Γαίου θυμοὺς τήν τε	ἰδίαν	πρὸς τούτοις ἀνάγκην. Πρὸς δὲ
[2, 2]	Καῖσαρ τὰ παρ' ἀμφοῖν κατ'	ἰδίαν	τό τε μέγεθος τῆς βασιλείας
[2, 12]	ναὸν τέκνα τε καὶ γυναῖκας	ἰδίας,	ἃ πάντα κινδυνεύειν δι' ἑνὸς
[2, 8]	δεσπότας. Ἦν δ' οὗτος σοφιστὴς	ἰδίας	αἱρέσεως οὐδὲν τοῖς ἄλλοις προσεοικώς.
[2, 6]	τὰς πόλεις· τὰς μὲν γὰρ	ἰδίας	λελωβῆσθαι, τὰς δὲ τῶν ἀλλοφύλων
[2, 6]	τὴν χώραν αὐτῶν διοικεῖν ἐπ'	ἰδίοις	ἡγεμόσιν· ἐπιδείξεσθαι γάρ, ὡς οἱ
[2, 15]	πρὸς ταφήν τις γνώριμος τοῖς	ἰδίοις	κατελείπετο. Συνέπιπτον δὲ καὶ στρατιῶται
[2, 3]	ἔνιοι δ' ὑπ' ἀμηχανίας τοῖς	ἰδίοις	ξίφεσιν τὸ πῦρ ἔφθανον· ὅσοι
[2, 7]	αὐτὸν κομίζειν καὶ θεραπείαν βασιλικὴν	ἰδίοις	παρασχεῖν ἀναλώμασιν. (Καῖσαρ δὲ γινώσκων
[2, 18]	τῶν διαδόχων, οἳ καὶ τόπον	ἴδιον	αὐτοῖς ἀφώρισαν, ὅπως καθαρωτέραν ἔχοιεν
[2, 6]	Ἀπόλλωνος ἱερῷ, κτίσμα δ' ἦν	ἴδιον	αὐτοῦ θαυμασίῳ πολυτελείᾳ κεκοσμημένον, μετὰ
[2, 21]	ὀπίσω τὰς χεῖρας καὶ τὸ	ἴδιον	ξίφος ἐπιδήσας τῷ τένοντι. Πρὸς
[2, 8]	μετὰ ταύτην τὴν ἁγνείαν εἰς	ἴδιον	οἴκημα συνίασιν, ἔνθα μηδενὶ τῶν
[2, 14]	ἀπέκλινεν. Ἕκαστος δὲ τῶν πονηρῶν	ἴδιον	στῖφος ὑπεζωσμένος αὐτὸς μὲν ὥσπερ
[2, 7]	ὑπερβολὴν ἀξιοπιστίας ἀνέπεισεν καὶ τοὺς	ἰδιοξένους	εἰς Ῥώμην αὐτῷ συνεκπλεῦσαι. Καταχθεὶς
[2, 8]	ῥίζαι τε ἀλεξητήριον καὶ λίθων	ἰδιότητες	ἀνερευνῶνται. (Τοῖς δὲ ζηλοῦσιν τὴν
[2, 1]	ὀλίγοι τῶν νεωτερίζειν προῃρημένων ἤρξαντο	ἰδίου	πένθους, ὅτε τὸ κοινὸν ἐπὶ
[2, 17]	φρουροὺς ἀπέσφαξαν, ἑτέρους δ' ἐγκατέστησαν	ἰδίους.	ἅμα δὲ καὶ κατὰ τὸ
[2, 13]	γὰρ Ἰουδαίων οἱ γεραιοὶ τοὺς	ἰδίους	στασιαστὰς κατέχειν οἷοί τε ἦσαν
[2, 5]	οὐ συμμάχων ἦθος ἔχοντας, ἀλλ'	ἰδίῳ	πάθει στρατευομένους καὶ πέρα τῆς
[2, 3]	στρατιώταις, ἀλλὰ καὶ πλήθει δούλων	ἰδίων,	οὓς ἅπαντας ὁπλίσας ὑπηρέταις ἐχρῆτο
[2, 5]	Ἡρώδην ἀποπέμπεται, μετὰ δὲ τῶν	ἰδίων	ταγμάτων ἐπὶ τοὺς ἀφεστῶτας ἠπείγετο.
[2, 8]	γε μὴν τὸ θεῖον εὐσεβεῖς	ἰδίως·	πρὶν γὰρ ἀνασχεῖν τὸν ἥλιον
[2, 9]	μάλιστα τὸν Γερμανικοῦ παῖδα Γάιον	ἰδιώτην	ἔτι ὄντα. Καὶ δή ποτε
[2, 11]	αὐτῷ καὶ ἕτερος ἀδελφὸς Ἀριστόβουλος	ἰδιώτης	καταλιπὼν Ἰωτάπην θυγατέρα. Οὗτοι μὲν
[2, 9]	πλήθει τοὺς στρατιώτας ἐνόπλους ἐσθῆσιν	ἰδιωτικαῖς	κεκαλυμμένους ἐγκαταμίξας καὶ ξίφει μὲν
[2, 9]	ὅπου μὲν γὰρ Ἀγρίππαν ἐξ	ἰδιώτου	βασιλέα πεποίηκεν, ἦπου γ' ἂν
[2, 17]	οὔτε προσκυνήσει. Κἂν μὲν ἐπὶ	ἰδιώτου	τις ἑνὸς τοῦτον εἰσφέρῃ τὸν
[2, 17]	κατεσκεύασαν. Πρὸς ὃ τῶν ἀδοκήτως	ἰδόντων	καὶ κρατεῖν ἤδη πεπεισμένων κατάπληξις
[2, 6]	τέτακτο. Τῆς Ἀρχελάου δ' ἐθναρχίας	Ἰδουμαία	τε καὶ Ἰουδαία πᾶσα καὶ
[2, 4]	ἀνέπειθεν. Κατὰ μέν γε τὴν	Ἰδουμαίαν	δισχίλιοι τῶν ὑπὸ Ἡρώδῃ πάλαι
[2, 22]	Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν	Ἰδουμαίαν	ἐν τούτοις ἦν.
[2, 20]	τῶν ὅλων. (Εἰς δὲ τὴν	Ἰδουμαίαν	ἑτέρους ἐπελέξαντο στρατηγοὺς Ἰησοῦν υἱὸν
[2, 5]	(Ἠγγέλθη δ' αὐτῷ κατὰ τὴν	Ἰδουμαίαν	ἔτι συμμένειν μυρίους ὁπλίτας. Ὁ
[2, 22]	ἐχθρῶν ἀναιρέσεως μένων συνελῄζετο τὴν	Ἰδουμαίαν·	ὥστε τοὺς ἄρχοντας τοῦ ἔθνους
[2, 3]	τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐκ τῆς	Ἰδουμαίας	Ἱεριχοῦντός τε καὶ τῆς ὑπὲρ
[2, 20]	τῷ δ' ἄρχοντι τότε τῆς	Ἰδουμαίας	Νίγερι, γένος δ' ἦν ἐκ
[2, 19]	πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν ταραχὴν εὔκαιρον	ἰδὼν	εἰς ἐπίθεσιν ἅπασαν ἐπῆγεν τὴν
[2, 17]	αὐτὸν βάλλειν. Ὁ δὲ βασιλεὺς	ἰδὼν	τὴν ὁρμὴν ἤδη τῶν νεωτεριζόντων
[2, 8]	τὰ μέλλοντα προγινώσκειν ὑπισχνοῦνται, βίβλοις	ἱεραῖς	καὶ διαφόροις ἁγνείαις καὶ προφητῶν
[2, 16]	ἄλλων ἐθνῶν καταφλέξειν μὲν τὴν	ἱερὰν	πόλιν, ἀναιρήσειν δὲ πᾶν ὑμῶν
[2, 8]	χορηγὸν τῆς ζωῆς. Ἔπειθ' ὡς	ἱερὰς	καταθέμενοι τὰς ἐσθῆτας πάλιν ἐπ'
[2, 17]	παρῆγον τοὺς ἐμπείρους τῶν πατρίων	ἱερεῖς	ἀφηγουμένους, ὅτι πάντες οἱ πρόγονοι
[2, 15]	θρασυτέρους. (Ἔνθα δὴ πᾶς μὲν	ἱερεὺς	πᾶς δ' ὑπηρέτης τοῦ θεοῦ
[2, 8]	ἑκάστῳ παρατίθησιν. Προκατεύχεται δ' ὁ	ἱερεὺς	τῆς τροφῆς, καὶ γεύσασθαί τινα
[2, 4]	συνήθροισεν λῃστῶν τά τε ἐν	Ἱεριχοῖ	βασίλεια καταπίμπρησιν καὶ πολλὰς ἑτέρας
[2, 20]	ἄλλης χώρας, ἀλλ' εἰς μὲν	Ἱεριχοῦν	Ἰώσηπος ὁ Σίμωνος, εἰς δὲ
[2, 1]	ὅλων δεσπότης· Οὐδὲ γὰρ ἐν	Ἱεριχοῦντι	τῆς στρατιᾶς τὸ διάδημα περιαπτούσης
[2, 3]	Γαλιλαίας καὶ ἐκ τῆς Ἰδουμαίας	Ἱεριχοῦντός	τε καὶ τῆς ὑπὲρ Ἰορδάνην
[2, 18]	μὲν Κύπρος, καθύπερθεν δ' ἦν	Ἱεριχοῦντος,	τοὺς μὲν φρουροὺς ἀπέσφαξαν, τὰ
[2, 16]	τῆς πραότητος αὐτῶν, εἰς τὸ	ἱερὸν	ἀναβαίνει. Ἔνθα συγκαλέσας τὸ πλῆθος,
[2, 19]	δὲ τὴν ἐνδοτέρω καὶ τὸ	ἱερὸν	ἀνεχώρουν. Κέστιος δὲ παρελθὼν ὑποπίμπρησιν
[2, 14]	δῆμον, καὶ συνδραμόντες εἰς τὸ	ἱερὸν	βοαῖς διαπρυσίοις τὸ Καίσαρος ἀνεκάλουν
[2, 17]	ἅμα δὲ καὶ κατὰ τὸ	ἱερὸν	Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἀνανία τοῦ ἀρχιερέως,
[2, 6]	τοσούτοις δ' ἐμπεπληκέναι νεκροῖς τὸ	ἱερὸν	ἐν ἑορτῇ. Τοὺς μέντοι περιλειφθέντας
[2, 1]	λευκήν, πρόεισι δὲ εἰς τὸ	ἱερόν,	ἔνθα ποικίλαις αὐτὸν εὐφημίαις ὁ
[2, 17]	προσήκειν, συντίθενται καὶ κατὰ τὸ	ἱερὸν	ἐπεχείρουν αὐτῷ· σοβαρὸς γὰρ ἀναβεβήκει
[2, 14]	τὸν πόλεμον, πέμψας εἰς τὸν	ἱερὸν	θησαυρὸν ἐξαιρεῖ δεκαεπτὰ τάλαντα σκηψάμενος
[2, 9]	ταῦτα ταραχὴν ἑτέραν ἐκίνει τὸν	ἱερὸν	θησαυρόν, καλεῖται δὲ κορβωνᾶς, εἰς
[2, 3]	οἱ στρατιῶται προπηδῶσιν εἰς τὸ	ἱερὸν	καὶ μάχην καρτερὰν τοῖς Ἰουδαίοις
[2, 17]	Ἰουδαίους σώζεσθαι, Ἰουδαίοις δὲ τὸ	ἱερὸν	καὶ τὴν μητρόπολιν, ἀλλ' οὐδ'
[2, 17]	τε Βερνίκης ἀναβάντες εἰς τὸ	ἱερὸν	κατήρξαντο τῆς τῶν στοῶν δομήσεως,
[2, 15]	προσέπιπτον καὶ κατηντιβόλουν φυλάξαι τὸν	ἱερὸν	κόσμον αὐτοῖς καὶ μὴ πρὸς
[2, 12]	εὑρὼν ἔν τινι κώμῃ τὸν	ἱερὸν	νόμον διέρρηξέν τε τὸ βιβλίον
[2, 2]	κατηγορήσοντες περὶ τῶν κατὰ τὸ	ἱερὸν	παρανομηθέντων. (Συναντᾷ δ' αὐτοῖς κατὰ
[2, 1]	παύσασθαι παρεκάλει. Τοῦτον εἰς τὸ	ἱερὸν	παρελθόντα πρὶν φθέγξασθαί τι λίθοις
[2, 20]	προσήγοντο, καὶ συναθροισθέντες εἰς τὸ	ἱερὸν	στρατηγοὺς ἀπεδείκνυσαν τοῦ πολέμου πλείονας.
[2, 16]	καὶ γέφυρα τῷ ξυστῷ τὸ	ἱερὸν	συνῆπτεν, Ἀγρίππας ἔλεξεν τοιάδε. (Εἰ
[2, 15]	Οἱ δ' ἀρχιερεῖς εἰς τὸ	ἱερὸν	τὴν πληθὺν συναγαγόντες ὑπαντᾶν τοῖς
[2, 21]	Κρύφα γοῦν ἔπεμπεν ἀγγέλους εἰς	Ἱεροσόλυμα	διαβάλλων τὸν Ἰώσηπον ἐπὶ τῷ
[2, 9]	Τιβερίου Πιλᾶτος νύκτωρ κεκαλυμμένας εἰς	Ἱεροσόλυμα	εἰσκομίζει τὰς Καίσαρος εἰκόνας, αἳ
[2, 17]	οἷα δὴ βασιλεὺς ἐπάνεισιν εἰς	Ἱεροσόλυμα	καὶ γενόμενος ἡγεμὼν τῆς στάσεως
[2, 12]	διαπραξάμενος ἀπὸ Λύδδων ἀνέβαινεν εἰς	Ἱεροσόλυμα,	καὶ καταλαβὼν τὸ πλῆθος ἄγον
[2, 12]	τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων εἰς	Ἱεροσόλυμα	καὶ τῆς Ῥωμαικῆς σπείρας ὑπὲρ
[2, 12]	Κέλερα δὲ δεσμώτην ἀναπέμψας εἰς	Ἱεροσόλυμα	παραδοθῆναι Ἰουδαίοις πρὸς αἰκίαν ἐκέλευσεν
[2, 13]	ἐκεῖθεν οἷός τε ἦν εἰς	Ἱεροσόλυμα	παρελθεῖν βιάζεσθαι καὶ κρατήσας τῆς
[2, 19]	ἀναβεβήκει πᾶν τὸ πλῆθος εἰς	Ἱεροσόλυμα.	Πεντήκοντα δὲ τῶν παραφανέντων διαφθείρας
[2, 9]	καὶ τοῦ Πιλάτου παρόντος εἰς	Ἱεροσόλυμα	περιστάντες τὸ βῆμα κατεβόων. Ὁ
[2, 5]	Ἄρειον ἀποσφαγέντων κελεύσαντος. (Ἐνθένδε εἰς	Ἱεροσόλυμα	προελθὼν ὀφθείς τε μόνον μετὰ
[2, 21]	ὁπλιτῶν τοὺς δυνατωτάτους ἀνέπεμψεν εἰς	Ἱεροσόλυμα.	Πρὸς οὓς ὁ δῆμος οὐ
[2, 12]	τὴν εἰς Σαμαρεῖς ἄμυναν ἐπὶ	Ἱεροσόλυμα	Ῥωμαίους παροξύνειν, ἐλεῆσαί τε τὴν
[2, 6]	καὶ Σεβαστὴν καὶ Ἰόππην καὶ	Ἱεροσόλυμα·	τὰς γὰρ Ἑλληνίδας Γάζαν καὶ
[2, 14]	τοῦ Φλώρου· παραγενόμενον δὲ εἰς	Ἱεροσόλυμα	τῆς τῶν ἀζύμων ἑορτῆς ἐνεστώσης
[2, 12]	τοὺς ἱκέτας. (Ἀγγελθὲν δὲ εἰς	Ἱεροσόλυμα	τὸ πάθος τοῦ πεφονευμένου τὰ
[2, 20]	τὸν Κέστιον ὡς ὑπέστρεψαν εἰς	Ἱεροσόλυμα,	τοὺς μὲν βίᾳ τῶν ἔτι
[2, 3]	μετὰ τὸν Ἀρχελάου πλοῦν εἰς	Ἱεροσόλυμα	τοὺς παρακινοῦντας καθέξων, ἐπειδὴ πρόδηλον
[2, 14]	Καισαρείας. (Πρὸς τοῦτο τῶν ἐν	Ἱεροσολύμοις	ἀγανάκτησις ἦν, ἔτι μέντοι τοὺς
[2, 22]	ἐτράποντο παρασκευάς· ἐν δὲ τοῖς	Ἱεροσολύμοις	Ἄνανός τε ὁ ἀρχιερεὺς καὶ
[2, 14]	καὶ τῶν νεωτερίζειν βουλομένων ἐν	Ἱεροσολύμοις	ἐθάρσησαν αἱ τόλμαι, καὶ χρήμασιν
[2, 13]	χώρας ἕτερον εἶδος λῃστῶν ἐν	Ἱεροσολύμοις	ἐπεφύετο, οἱ καλούμενοι σικάριοι, μεθ'
[2, 15]	ἔφοδον. Ἐπεδήμει δ' ἐν τοῖς	Ἱεροσολύμοις	εὐχὴν ἐκτελοῦσα τῷ θεῷ· τοὺς
[2, 15]	δὲ αὐτοῦ Βερνίκην παροῦσαν ἐν	Ἱεροσολύμοις	καὶ τὴν παρανομίαν τῶν στρατιωτῶν
[2, 5]	τὸν τρόπον καταστησάμενος τὰ ἐν	Ἱεροσολύμοις	καὶ φρουρὰν καταλιπὼν τὸ καὶ
[2, 11]	μακρὰν κατεχρήσατο· τηλικοῦτον γὰρ τοῖς	Ἱεροσολύμοις	περιβαλεῖν ἤρξατο τεῖχος, ἡλίκον ἂν
[2, 16]	Οὐ μὴν οὐδ' οἱ τῶν	Ἱεροσολύμων	ἄρχοντες ἐσίγησαν, ἀλλ' αὐτοί τε
[2, 12]	Σαμαρεῦσιν ὡρμημένων οἱ ἄρχοντες τῶν	Ἱεροσολύμων	ἐκδραμόντες σάκκους ἀμπεχόμενοι καὶ τέφραν
[2, 10]	μὲν οὖν μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	ἔπεμψεν ἐγκαθιδρύσοντα τῷ ναῷ τοὺς
[2, 16]	ὁ δὲ δῆμος ἐκ τῶν	Ἱεροσολύμων	ἐπὶ ἑξήκοντα προελθὼν σταδίους ἐδεξιοῦτο
[2, 19]	τὴν δύναμιν καὶ τραπέντας μέχρι	Ἱεροσολύμων	κατεδίωξεν. Στρατοπεδευσάμενος δὲ ἐπὶ τοῦ
[2, 9]	ἐκκομίσαι μὲν αὐτίκα τὰς σημαίας	Ἱεροσολύμων	κελεύει. (Μετὰ δὲ ταῦτα ταραχὴν
[2, 2]	Ῥώμην ἀνήχθη, διὰ τάχους ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	ὁρμήσας παραλαμβάνει τὰ βασίλεια καὶ
[2, 19]	χῶρον Γαβαὼ καλούμενον, ἀπέχοντα τῶν	Ἱεροσολύμων	πεντήκοντα σταδίους. (Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι
[2, 9]	εἰς Καισάρειαν ἱκέτευον ἐξενεγκεῖν ἐξ	Ἱεροσολύμων	τὰς σημαίας καὶ τηρεῖν αὐτοῖς
[2, 16]	τὸ Βρεττανῶν τεῖχος οἱ τοῖς	Ἱεροσολύμων	τείχεσιν πεποιθότες· καὶ γὰρ ἐκείνους
[2, 14]	ἱππικῆς τε καὶ πεζικῆς ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	ὥρμησεν, ἵνα τοῖς Ῥωμαίων ὅπλοις
[2, 15]	ἐπελθὼν ὁ Φλῶρος κρατήσῃ τοῦ	ἱεροῦ	διὰ τῆς Ἀντωνίας, ἀναβάντες εὐθέως
[2, 12]	ἀκατάσχετος, καὶ τραπέντες ἐκ τοῦ	ἱεροῦ	διέφευγον εἰς τὴν πόλιν. Τοσαύτη
[2, 15]	παρελθεῖν καὶ κρατῆσαι τοῦ τε	ἱεροῦ	καὶ τῆς Ἀντωνίας· ὧν καὶ
[2, 16]	τῶν ἱερῶν περιβόλων. φείσασθε τοῦ	ἱεροῦ	καὶ τὸν ναὸν ἑαυτοῖς μετὰ
[2, 3]	πρός τε τῷ βορείῳ τοῦ	ἱεροῦ	κλίματι καὶ πρὸς τῷ μεσημβρινῷ
[2, 17]	τούτοις μὲν ἦν ἀγὼν τοῦ	ἱεροῦ	κρατῆσαι μάλιστα καὶ τοὺς μιαίνοντας
[2, 15]	εὐθέως τὰς συνεχεῖς στοὰς τοῦ	ἱεροῦ	πρὸς τὴν Ἀντωνίαν διέκοψαν. Τοῦτ'
[2, 12]	Ῥωμαικῆς σπείρας ὑπὲρ τὴν τοῦ	ἱεροῦ	στοὰν ἐφεστώσης, ἔνοπλοι δ' ἀεὶ
[2, 17]	δῆμον, ἥτις ἦν τοῦ ἔνδον	ἱεροῦ	τετραμμένη πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου. Καὶ
[2, 19]	τὸ τεῖχος ὑπέσυρον καὶ τοῦ	ἱεροῦ	τὴν πύλην ὑποπιμπράναι παρεσκευάζοντο. (Δεινὴ
[2, 17]	τὸ στασιάζον ἐκράτει καὶ τοῦ	ἱεροῦ.	Χερμάσιν μὲν οὖν καὶ τοῖς
[2, 16]	ὑμῶν τὰ ἅγια καὶ τοὺς	ἱεροὺς	ἀγγέλους τοῦ θεοῦ καὶ πατρίδα
[2, 19]	τὸ προσάρκτιον ἐπεχείρει κλίμα τῷ	ἱερῷ.	Ἰουδαῖοι δὲ ἀπὸ τῆς στοᾶς
[2, 17]	τοσοῦτον χρόνον ἀναθήματα περὶ τῷ	ἱερῷ	καθιδρυκέναι. Αὐτοὺς δὲ νῦν ἐρεθίζοντας
[2, 6]	τῷ κατὰ τὸ Παλάτιον Ἀπόλλωνος	ἱερῷ,	κτίσμα δ' ἦν ἴδιον αὐτοῦ
[2, 2]	ἀπεσφάχθαι· καὶ τοσοῦτον ἐν τῷ	ἱερῷ	σεσωρεῦσθαι νεκρῶν πλῆθος, ὅσον οὐδ'
[2, 1]	τοὺς σοφιστὰς πενθοῦντες ἐν τῷ	ἱερῷ	συνειστήκεσαν τροφὴν τῇ στάσει ποριζόμενοι.
[2, 2]	καὶ τὸν μὲν ἐν τῷ	ἱερῷ	φόνον ἀναγκαῖον ἀπέφηνεν· πολεμίους γὰρ
[2, 16]	γε μητροπόλεως ταύτης καὶ τῶν	ἱερῶν	περιβόλων. φείσασθε τοῦ ἱεροῦ καὶ
[2, 16]	τῶν ὑπ' αὐτὸν ἐπὶ Ῥωμαίους	ἴῃ.	Λοιπὸν οὖν ἐπὶ τὴν τοῦ
[2, 20]	τὴν Ἰδουμαίαν ἑτέρους ἐπελέξαντο στρατηγοὺς	Ἰησοῦν	υἱὸν Σαπφᾶ τῶν ἀρχιερέων ἕνα
[2, 21]	ὁ Ἰωάννης καὶ σὺν αὐτῷ	Ἰησοῦς	τις υἱὸς Σαπφία, τότε ἄρχων
[2, 16]	Ὁ δὲ ὡς διοδεύσας πεῖραν	ἱκανὴν	ἔλαβεν τῆς πραότητος αὐτῶν, εἰς
[2, 8]	ἐν ταῖς ἐσχάταις ἀναπνοαῖς ἀνέλαβον,	ἱκανὴν	ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασιν αὐτῶν τὴν
[2, 11]	εἰ μὴ φύσει μέτριος ἦν,	ἱκανὸν	ὑπόδειγμα σωφροσύνης αὐτῷ προκεῖσθαι τὸν
[2, 17]	λέγοντες. Οἱ δὲ καὶ τὴν	ἱκεσίαν	ἁρπάσαντες ἀνέπεμψαν πρὸς αὐτοὺς Γωρίονά
[2, 10]	εἰς Ἰουδαίαν ἑαυτοῦ καὶ τὰς	ἱκεσίας	τοῦ ἔθνους, ὅτι τε, εἰ
[2, 12]	οὖν ἐν δευτέρῳ τὰς ἐκείνων	ἱκεσίας	τῶν ἐν χειρὶ πραγμάτων θέμενος
[2, 12]	πραγμάτων θέμενος ἀπράκτους ἀπέπεμψεν τοὺς	ἱκέτας.	(Ἀγγελθὲν δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα τὸ
[2, 15]	γυμνόπους τε πρὸ τοῦ βήματος	ἱκέτευε	τὸν Φλῶρον καὶ πρὸς τῷ
[2, 21]	αὐτὸν ἐπιπηδᾶν ἐπὶ τὴν τιμωρίαν	ἱκέτευεν	ἀπὸ τῆς ἀκτῆς τὴν ἑτέραν
[2, 16]	ὀλοφυρμοὺς τραπόμενος ἐπικουρεῖν τὸν Ἀγρίππαν	ἱκέτευεν,	τοῦ τε Νεαπολιτανοῦ κατεβόων ὅσα
[2, 14]	περὶ τῶν πεπραγμένων καὶ βοηθεῖν	ἱκέτευον,	αἰδημόνως ὑπομιμνήσκοντες τῶν ὀκτὼ ταλάντων.
[2, 12]	καὶ τέφραν τῶν κεφαλῶν καταχέοντες	ἱκέτευον	ἀναχωρεῖν καὶ μὴ διὰ τὴν
[2, 14]	δῆμος οὐκ ἐλάττους τριακοσίων μυριάδων	ἱκέτευον	ἐλεῆσαι τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς
[2, 14]	τῆς Φλώρου τυραννίδος ἐλευθεροῦν σφᾶς	ἱκέτευον.	Ἔνιοι δὲ τῶν στασιαστῶν λοιδορίας
[2, 9]	δὲ πρὸς Πιλᾶτον εἰς Καισάρειαν	ἱκέτευον	ἐξενεγκεῖν ἐξ Ἱεροσολύμων τὰς σημαίας
[2, 15]	γνωρίμων καὶ κοινῇ τὸ πλῆθος	ἱκέτευον	μὴ δι' ἐλαχίστης πλημμελείας προδοῦναι
[2, 17]	περισχόντες ἀνῄρουν οὔτε ἀμυνομένους οὔτε	ἱκετεύοντας,	μόνας δὲ τὰς συνθήκας καὶ
[2, 8]	τινας εἰς αὐτὸν εὐχὰς ὥσπερ	ἱκετεύοντες	ἀνατεῖλαι. Καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς
[2, 12]	εἰς Καισάρειαν ἐπὶ Κουμανὸν συνέδραμον	ἱκετεύοντες	τὸν οὕτως εἰς τὸν θεὸν
[2, 17]	ἅπαντες πλὴν Μετιλίου, τοῦτον γὰρ	ἱκετεύσαντα	καὶ μέχρι περιτομῆς ἰουδαίσειν ὑποσχόμενον
[2, 21]	τοῦ Ἰωσήπου. Σκηψάμενος δὴ νόσον	ἱκέτευσεν	δι' ἐπιστολῆς τὸν Ἰώσηπον ἐπιτρέψαι
[2, 21]	ἔρριψαν τὰ ὅπλα καὶ κατασείοντες	ἱκετηρίας	ἐδέοντο φείσασθαι τῆς πόλεως. (Ὁ
[2, 18]	τὸ λοιπόν, εἰ μὴ πρὸς	ἱκετηρίας	ἐτράποντο. Κατοικτείρας δ' αὐτοὺς Ἀλέξανδρος
[2, 7]	δέ τι καὶ πίστεως ταῖς	ἱλαρωτέραις	ἐλπίσιν Κέλαδόν τινα πέμπει τῶν
[2, 5]	καὶ τὰς σὺν αὐτοῖς τέσσαρας	ἴλας	ἱππέων ἐπὶ Πτολεμαίδος ᾔει, προστάξας
[2, 18]	τε ἓξ σπείρας καὶ τέσσαρας	ἴλας	ἱππέων, πρὸς αἷς τὰς παρὰ
[2, 12]	ἀναλαβὼν ἀπὸ τῆς Καισαρείας μίαν	ἴλην	ἱππέων καλουμένην Σεβαστηνῶν ἐξεβοήθει τοῖς
[2, 19]	Λογγῖνος δὲ χιλίαρχος, ἔπαρχος δὲ	ἴλης	Αἰμίλιος Ἰούκουνδος ὄνομα, μόλις εἰς
[2, 16]	φρουροῖς; Οἱ δ' ἀπὸ τούτων	Ἰλλυριοὶ	τὴν μέχρι Δαλματίας ἀποτεμνομένην Ἴστρῳ
[2, 18]	τῶν πολιτῶν δοκιμώτατοι στρατιὰν αἰτοῦντες,	ἵν'	εἴ τι γένοιτο κίνημα καὶ
[2, 17]	ἔπεμπε πρὸς Φλῶρον εἰς Καισάρειαν,	ἵν'	ἐκεῖνος ἐξ αὐτῶν ἀποδείξῃ τοὺς
[2, 8]	πάντων ὁδεύοντες τῶν βασανιστηρίων ὀργάνων,	ἵν'	ἢ βλασφημήσωσιν τὸν νομοθέτην ἢ
[2, 21]	Ἰούδην Ἰωνάθου, πάντας εἰπεῖν δυνατωτάτους,	ἵν'	οὗτοι τὴν πρὸς τὸν Ἰώσηπον
[2, 21]	τῶν ἑαυτοῦ φυλάκων ἐκέλευσεν ἐξελθεῖν,	ἵνα	ἀποκόψῃ τὰς χεῖρας τοῦ Κλείτου.
[2, 16]	μέχρι τοῦ Σιλωᾶ τὴν πόλιν,	ἵνα	γνῷ Ἰουδαίους τοῖς μὲν ἄλλοις
[2, 19]	ἔτι μείνῃ πλείοσιν χρησόμενος ἐχθροῖς.	(Ἵνα	δὲ συντονωτέρᾳ χρήσαιτο φυγῇ, τὰ
[2, 18]	ἀξία καὶ πρὸς ἀνδρείαν ἔπαινος,	ἵνα	μηδεὶς τῶν ἐχθρῶν τὴν ἐμὴν
[2, 14]	καὶ πεζικῆς ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὥρμησεν,	ἵνα	τοῖς Ῥωμαίων ὅπλοις ἐΡγάσηται καὶ
[2, 21]	κατασχεῖν ἡσυχῆ τὰ χρήματα προειλόμην,	ἵνα	ὑμῖν περιβάλωμαι τεῖχος. Εἰ μὴ
[2, 16]	Ἀραβίας ὅρμος τε οὖσα τῆς	Ἰνδικῆς,	πεντήκοντα πρὸς ταῖς ἑπτακοσίαις ἔχουσα
[2, 6]	τοῦ Ζήνωνος οἴκου τὰ περὶ	ἰννάνω,	πρόσοδον ἔχοντα ταλάντων ἑκατόν, ὑπὸ
[2, 8]	τινὰς μυθολογοῦσιν, Σισύφους καὶ Ταντάλους	Ἰξίονάς	τε καὶ Τιτυούς, πρῶτον μὲν
[2, 7]	δὲ τὸν ἐκείνου θάνατον συνῴκησεν	Ἰόβᾳ	τῷ βασιλεύοντι Λιβύης, οὗ τελευτήσαντος
[2, 20]	προσκεκλήρωτο δ' αὐτῷ Λύδδα καὶ	Ἰόππη	καὶ Ἀμμαοῦς. Τῆς δὲ Γοφνιτικῆς
[2, 6]	Στράτωνος πύργον καὶ Σεβαστὴν καὶ	Ἰόππην	καὶ Ἱεροσόλυμα· τὰς γὰρ Ἑλληνίδας
[2, 18]	δὲ τῆς στρατιᾶς προέπεμψεν εἰς	Ἰόππην,	προστάξας, εἰ μὲν καταλαβέσθαι δυνηθεῖεν
[2, 20]	δ' ἦν ἐκ τῆς περὶ	Ἰορδάνην	Περαίας, διὸ καὶ Περαίτης ἐκαλεῖτο,
[2, 3]	Ἱεριχοῦντός τε καὶ τῆς ὑπὲρ	Ἰορδάνην	Περαίας, ὑπερεῖχεν δὲ πλήθει καὶ
[2, 4]	Κατεφλέγη δὲ καὶ τὰ πλησίον	Ἰορδάνου	βασίλεια κατὰ βηθαραμινενθα συστάντων ἑτέρων
[2, 9]	ὁ μὲν πρὸς ταῖς τοῦ	Ἰορδάνου	πηγαῖς ἐν Πανεάδι πόλιν κτίζει
[2, 20]	ἁπάσας πλὴν ὀλίγων ὑπηγμένας τῇ	Ἰουδαῑ	κῇ θρησκείᾳ· Διὸ μέγιστος αὐτοῖς
[2, 18]	καταφλέξοντες. Ἤρθη δὲ πᾶν τὸ	Ἰουδαῑ	κὸν ἐπὶ τὴν ἄμυναν, καὶ
[2, 17]	(Κἀν τούτῳ Μανάημός τις, υἱὸς	Ἰούδα	τοῦ καλουμένου Γαλιλαίου, σοφιστὴς δεινότατος,
[2, 6]	δ' ἐθναρχίας Ἰδουμαία τε καὶ	Ἰουδαία	πᾶσα καὶ Σαμαρεῖτις ἦν κεκουφισμένη
[2, 13]	τῆς ἀπονοίας αὐτῶν πᾶσαν τὴν	Ἰουδαίαν	ἀναπίμπλασθαι. Καὶ οὗτος μὲν ὁ
[2, 2]	ὁ τῆς Συρίας ἐπίτροπος εἰς	Ἰουδαίαν	ἀνιὼν ἐπὶ φυλακῇ τῶν Ἡρώδου
[2, 10]	τήν τε ἐμβολὴν τὴν εἰς	Ἰουδαίαν	ἑαυτοῦ καὶ τὰς ἱκεσίας τοῦ
[2, 9]	φερώνυμον Ἰουλίας. (Πεμφθεὶς δὲ εἰς	Ἰουδαίαν	ἐπίτροπος ὑπὸ Τιβερίου Πιλᾶτος νύκτωρ
[2, 10]	τῆς Συρίας συμμάχοις εἰς τὴν	Ἰουδαίαν	ἤλαυνεν ἐκ τῆς Ἀντιοχείας, Ἰουδαίων
[2, 7]	ἐκείνην ἀγαγέσθαι. Παραγενομένη τοίνυν εἰς	Ἰουδαίαν	μετ' ὀλίγον τῆς ἀφίξεως χρόνον
[2, 4]	τότε δὲ λῃστρικοῦ πολέμου τὴν	Ἰουδαίαν	πᾶσαν ἐνεπίμπλασαν. ~(Οὐάρῳ δὲ δεξαμένῳ
[2, 10]	δὲ τὴν ἀσέβειαν καὶ ἐπὶ	Ἰουδαίαν.	Πετρώνιον μὲν οὖν μετὰ στρατιᾶς
[2, 13]	Γαλιλαίας, εἰς δὲ τὴν λοιπὴν	Ἰουδαίαν	Φήλικα κατέστησεν ἐπίτροπον. Οὗτος τόν
[2, 6]	ἀλλοφύλων κεκοσμηκέναι καὶ τὸ τῆς	Ἰουδαίας	αἷμα κεχαρίσθαι τοῖς ἔξωθεν δήμοις.
[2, 3]	ἀνδρῶν ὁ γνήσιος ἐξ αὐτῆς	Ἰουδαίας	λαός. Διανείμαντες δὲ σφᾶς αὐτοὺς
[2, 6]	Ῥωμαίων ἐλεῆσαι τά τε τῆς	Ἰουδαίας	λείψανα καὶ μὴ τὸ περισσὸν
[2, 12]	τὴν κεφαλὴν ἀποκοπῆναι. (Μετὰ ταῦτα	Ἰουδαίας	μὲν ἐπίτροπον Φήλικα τὸν Πάλλαντος
[2, 18]	τοὺς Ἰουδαίους δοκοῦντες ἕκαστοι τοὺς	ἰουδαΐζοντας	εἶχον ἐν ὑποψίᾳ, καὶ τὸ
[2, 7]	τοῦτον εἶναι. Τό γε μὴν	Ἰουδαικὸν	ἐν τῇ Ῥώμῃ ἅπαν ἐξεχύθη
[2, 18]	Δέλτα, συνῴκιστο γὰρ ἐκεῖ τὸ	Ἰουδαικόν,	ἐτέλουν τὰς ἐντολάς, οὐ μὴν
[2, 18]	Συρίας, ὅπως ἑκάστη πρὸς τὸ	Ἰουδαικὸν	ἢ μίσους ἢ δέους εἶχον.
[2, 6]	μετὰ μὲν τῶν πρεσβευτῶν τὸ	Ἰουδαικὸν	πλῆθος ἔστη, Σὺν δὲ τοῖς
[2, 18]	μὲν ἦν στάσις πρὸς τὸ	Ἰουδαικὸν	τοῖς ἐπιχωρίοις ἀφ' οὗ χρησάμενος
[2, 16]	ἀνδρῶν κακοβουλίαν πᾶσα πλησθήσεται πόλις	Ἰουδαικοῦ	φόνου. Καὶ συγγνώμη μὲν τοῖς
[2, 19]	προσάρκτιον ἐπεχείρει κλίμα τῷ ἱερῷ.	Ἰουδαῖοι	δὲ ἀπὸ τῆς στοᾶς εἶργον,
[2, 10]	χωρίον τοῦτο τοιαύτην εἴληχεν φύσιν.	(Ἰουδαῖοι	δὲ μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων
[2, 19]	μὲν εἰς τὴν Βεθώραν κατέφυγον,	Ἰουδαῖοι	δὲ πάντα τὰ κύκλῳ περισχόντες
[2, 12]	βιβλίον καὶ εἰς πῦρ κατέβαλεν.	Ἰουδαῖοι	δὲ ὡς ὅλης αὐτοῖς τῆς
[2, 12]	ἐκδικίαν Γαλιλαίου παραπολέσθαι. Τούτοις πεισθέντες	Ἰουδαῖοι	διελύθησαν· Ἐτράποντο δὲ πολλοὶ πρὸς
[2, 21]	πάντες οἱ κατὰ τὴν Συρίαν	Ἰουδαῖοι	ἐλαίῳ χρῆσθαι μὴ δι' ὁμοφύλων
[2, 9]	τοῖς στρατιώταις ἔνευσεν. Οἱ δὲ	Ἰουδαῖοι	καθάπερ ἐκ συνθήματος ἀθρόοι καταπεσόντες
[2, 18]	τὸ πλέον Βηρυτίων ἀναθαρσήσαντες οἱ	Ἰουδαῖοι,	καὶ γὰρ ἀποκεχωρηκότα συνίεσαν Κέστιον,
[2, 18]	μὴν ἀναιμωτί· συστραφέντες γὰρ οἱ	Ἰουδαῖοι	καὶ τοὺς ἄμεινον ὡπλισμένους ἑαυτῶν
[2, 19]	δύναμιν ἐπὶ Βεθώρων. Οἱ δὲ	Ἰουδαῖοι	κατὰ μὲν τὰς εὐρυχωρίας ἧττον
[2, 19]	τριάκοντα πρόεισιν σταδίους. Ἕωθεν δὲ	Ἰουδαῖοι	κατιδόντες ἔρημον τὴν ἔπαυλιν αὐτῶν
[2, 19]	Ἱεροσολύμων πεντήκοντα σταδίους. (Οἱ δὲ	Ἰουδαῖοι	κατιδόντες ἤδη πλησιάζοντα τῇ μητροπόλει
[2, 19]	ἄλλων ὀργάνων καταλιπεῖν, ἃ τότε	Ἰουδαῖοι	λαβόντες αὖθις ἐχρήσαντο κατὰ τῶν
[2, 12]	τὴν ἐπὶ θανάτῳ κελεύει. Καὶ	Ἰουδαῖοι	μὲν ἀνεχώρουν. (Αὖθις δὲ Γαλιλαίων
[2, 9]	Περιστάσης δὲ τριστιχεὶ τῆς φάλαγγος	Ἰουδαῖοι	μὲν ἀχανεῖς ἦσαν πρὸς τὸ
[2, 8]	δοκεῖ σεμνότητα ἀσκεῖν, Ἐσσηνοὶ καλοῦνται,	Ἰουδαῖοι	μὲν γένος ὄντες, φιλάλληλοι δὲ
[2, 6]	πολεμικοὶ φέρειν οἴδασιν μετρίους ἡγεμόνας.	Ἰουδαῖοι	μὲν οὖν ἐκ τῆς κατηγορίας
[2, 3]	σύνεσιν πολέμου ῥοπή, προσέθεντο Ῥωμαίοις.	Ἰουδαῖοι	μὲν οὖν ἐνέκειντο τῇ πολιορκίᾳ
[2, 3]	πεντηκοστῆς, οὕτω καλοῦσίν τινα ἑορτὴν	Ἰουδαῖοι	παρ' ἑπτὰ γινομένην ἑβδομάδας καὶ
[2, 19]	ἐν τοῖς στρατοπέδοις φυλάκων, ὅπως	Ἰουδαῖοι	πᾶσαν οἴωνται τὴν δύναμιν κατὰ
[2, 10]	πολεμήσετε, εἶπεν, ἄρα Καίσαρι; καὶ	Ἰουδαῖοι	περὶ μὲν Καίσαρος καὶ τοῦ
[2, 9]	τοῦ βήματος. Τυπτόμενοι δὲ οἱ	Ἰουδαῖοι	πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν πληγῶν,
[2, 19]	Κατὰ πρόσωπον μὲν οὖν ἀνακοπέντες	Ἰουδαῖοι	πρὸς τὴν πόλιν ὑπέστρεφον, κατόπιν
[2, 14]	πρόφασιν· οἱ γὰρ ἐν Καισαρείᾳ	Ἰουδαῖοι,	συναγωγὴν ἔχοντες παρὰ χωρίον, οὗ
[2, 19]	κατὰ χώραν τρισὶν ἡμέραις οἱ	Ἰουδαῖοι	τὰ μετέωρα κατειληφότες ἐπετήρουν τὰς
[2, 14]	αὐτοῦ τῆς τῶν Καισαρέων βίας	Ἰουδαῖοι	τοὺς νόμους ἁρπάσαντες ἀνεχώρησαν εἰς
[2, 10]	αὐτοῦ, προστάξας, εἰ μὴ δέχοιντο	Ἰουδαῖοι,	τούς τε κωλύοντας ἀνελεῖν καὶ
[2, 12]	στοαῖς ἐπιχεομένων φόβος ἐμπίπτει τοῖς	Ἰουδαίοις	ἀκατάσχετος, καὶ τραπέντες ἐκ τοῦ
[2, 18]	χρησάμενος προθυμοτάτοις κατὰ τῶν Αἰγυπτίων	Ἰουδαίοις	Ἀλέξανδρος γέρας τῆς συμμαχίας ἔδωκεν
[2, 7]	τῶν πάλαι διαφορῶν οὐ μόνον	Ἰουδαίοις	ἀλλὰ καὶ Σαμαρεῦσι χρησάμενος ὠμῶς,
[2, 13]	ἂν ἀνδριάντας καὶ ναοὺς ἐγκαθιδρῦσαι	Ἰουδαίοις	αὐτὴν ἀνατιθέντα. Διὰ ταῦτα δὲ
[2, 17]	τε Ῥωμαίοις μὲν Ἰουδαίους σώζεσθαι,	Ἰουδαίοις	δὲ τὸ ἱερὸν καὶ τὴν
[2, 8]	ἄλλοις προσεοικώς. (Τρία γὰρ παρὰ	Ἰουδαίοις	εἴδη φιλοσοφεῖται, καὶ τοῦ μὲν
[2, 18]	πόλεις ἐπανίσταντο τοῖς καθ' ἑαυτὴν	Ἰουδαίοις	ἑκάστη, καὶ πεντακοσίους μὲν ἐπὶ
[2, 1]	ἐνστάσης ἑορτῆς, ἣ πάσχα παρὰ	Ἰουδαίοις	καλεῖται πολύ τι θυμάτων πλῆθος
[2, 13]	παραλείψω, τρέψομαι δὲ ἐπὶ τὰ	Ἰουδαίοις	κατ' αὐτὸν γενόμενα. (Τὴν μὲν
[2, 19]	περιείχοντο καὶ μάλιστα δεδοικότες, μὴ	Ἰουδαίοις	κατ' αὐτῶν ἁλῷ, προῆγε τὴν
[2, 9]	μεθ' ἡμέραν μεγίστην ταραχὴν ἤγειρεν	Ἰουδαίοις·	οἵ τε γὰρ ἐγγὺς πρὸς
[2, 17]	πόλεως ἀσέβειαν, εἰ παρὰ μόνοις	Ἰουδαίοις	οὔτε θύσει τις ἀλλότριος οὔτε
[2, 1]	παρασχών· ἔθος δὲ τοῦτο παρὰ	Ἰουδαίοις.	Πολλοῖς πενίας αἴτιον διὰ τὸ
[2, 12]	δεσμώτην ἀναπέμψας εἰς Ἱεροσόλυμα παραδοθῆναι	Ἰουδαίοις	πρὸς αἰκίαν ἐκέλευσεν καὶ περισυρέντα
[2, 18]	ἀνάτασιν. (Μέχρι μὲν δὴ τούτων	Ἰουδαίοις	πρὸς τὸ ἀλλόφυλον ἦσαν προσβολαί,
[2, 3]	ἱερὸν καὶ μάχην καρτερὰν τοῖς	Ἰουδαίοις	συνάπτουσιν, ἐν ᾗ μέχρι μὲν
[2, 12]	καὶ κατακύψας ἀσχημόνως προσαπέστρεψεν τοῖς	Ἰουδαίοις	τὴν ἕδραν καὶ τῷ σχήματι
[2, 14]	στάσιν αὐτεξούσιον, ὥσπερ ἄδειαν πεπρακὼς	Ἰουδαίοις	τοῦ μάχεσθαι. (Τῆς δ' ἐπιούσης
[2, 8]	Τοιαῦτα μὲν περὶ τῶν ἐν	Ἰουδαίοις	φιλοσοφούντων εἶχον εἰπεῖν. ~(Τῆς Ἀρχελάου
[2, 13]	ἕτεροι τὸν οἰκιστὴν μὲν προσωμολόγουν	Ἰουδαῖον,	αὐτὴν μέντοι γε τὴν πόλιν
[2, 13]	ἠξίουν σφετέραν εἶναι τὴν πόλιν	Ἰουδαῖον	γεγονέναι τὸν κτίστην αὐτῆς λέγοντες·
[2, 7]	ἕπεται πρὸς Καίσαρα καὶ τὸν	Ἰουδαῖον	ἐνδείκνυται καταχρησάμενον αὐτοῦ τῇ ὁμοιότητι
[2, 7]	ἐξελόμενος. ~(Κἀν τούτῳ νεανίας τις	Ἰουδαῖος	μὲν τὸ γένος, τραφεὶς δὲ
[2, 20]	φθορὰν πυθόμενοι τοὺς παρ' ἑαυτοῖς	Ἰουδαίους	ἀνελεῖν ἐσπούδασαν. Καὶ καθὸ μὲν
[2, 14]	θέμενος ἐπέθυεν ὄρνεις. Τοῦτο τοὺς	Ἰουδαίους	ἀνηκέστως παρώξυνεν ὡς ὑβρισμένων μὲν
[2, 19]	ὁ Βαβυλώνιος αὐτομολήσας εἰς τοὺς	Ἰουδαίους	ἀπ' Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως· Ἐστρατεύετο
[2, 3]	ὅσα μὴ διεκλάπη Σαβῖνος ἤθροισεν.	(Ἰουδαίους	δὲ ἥ τε τῶν ἔργων
[2, 19]	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν δέει τοὺς	Ἰουδαίους	διεσκέδασαν, ἐπελθόντες δὲ ἔρημον τὸ
[2, 18]	χαλεπωτέρας· καὶ γὰρ ἀπεσκευάσθαι τοὺς	Ἰουδαίους	δοκοῦντες ἕκαστοι τοὺς ἰουδαΐζοντας εἶχον
[2, 16]	κατηγόρους ἐπίφθονον, τὸ περιιδεῖν δὲ	Ἰουδαίους	εἰς πόλεμον ἐκριπισθέντας οὐδὲ αὐτῷ
[2, 13]	διέφθειρεν. (Μείζονι δὲ τούτου πληγῇ	Ἰουδαίους	ἐκάκωσεν ὁ Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης· παραγενόμενος
[2, 9]	σημεῖον ἐκ συντάγματος κυκλώσασθαι τοὺς	Ἰουδαίους	ἐν τοῖς ὅπλοις. Περιστάσης δὲ
[2, 7]	Τούτοις γοῦν τοὺς ἐν Κρήτῃ	Ἰουδαίους	ἐξαπατήσας καὶ λαμπρῶς ἐφοδιασθεὶς διέπλευσεν
[2, 18]	εἰς Σκυθόπολιν τοὺς παρ' ἐκείνοις	Ἰουδαίους	ἐπείρασαν πολεμίους· ταξάμενοι γὰρ μετὰ
[2, 16]	εἰ γέγονεν, ἢ βεβαιοτέρους καταστήσοντα	Ἰουδαίους	καὶ συμμένοντας, αὐτῷ δὲ προπέμψαι
[2, 15]	ὑφ' ἑαυτοὺς μήτε ἀντασπάσασθαι τοὺς	Ἰουδαίους	κἄν τι κατ' αὐτοῦ φθέγξωνται,
[2, 16]	τὴν ὀργὴν εἰς οὓς ἠλέει	Ἰουδαίους	μετέφερεν, ταπεινοῦν αὐτῶν βουλόμενος τὰ
[2, 6]	πάλιν ἄλλη συνίσταται δίκη πρὸς	Ἰουδαίους,	οἳ πρὸ τῆς ἀποστάσεως ἐπιτρέψαντος
[2, 17]	ὁ καὶ ἐπὶ Κυρινίου ποτὲ	Ἰουδαίους	ὀνειδίσας ὅτι Ῥωμαίοις ὑπετάσσοντο μετὰ
[2, 19]	τὴν τάξιν διασπᾶν, τοὺς δὲ	Ἰουδαίους	ὁρῶντες κούφους καὶ πρὸς τὰς
[2, 13]	στάσιν. Νικῶντας δέ ποτε τοὺς	Ἰουδαίους	προελθὼν εἰς τὴν ἀγορὰν ὁ
[2, 14]	οὔσης κατηγόρους ἕξειν ἐπὶ Καίσαρος	Ἰουδαίους	προσεδόκα, πραγματευσάμενος δὲ ἀπόστασιν αὐτῶν
[2, 19]	τοσοῦτον μῆκος προύβη καὶ ἀνηκέστων	Ἰουδαίους	συμφορῶν ἀναπλησθῆναι συνέπεσεν. (Ἐν δὲ
[2, 17]	ἠγείρετο, βουλόμενός τε Ῥωμαίοις μὲν	Ἰουδαίους	σώζεσθαι, Ἰουδαίοις δὲ τὸ ἱερὸν
[2, 16]	Σιλωᾶ τὴν πόλιν, ἵνα γνῷ	Ἰουδαίους	τοῖς μὲν ἄλλοις Ῥωμαίοις ἅπασιν
[2, 6]	Ἡρώδου συμφορὰς ἐν ὀλίγοις ἔτεσιν	Ἰουδαίους	ὧν ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ
[2, 20]	ἐγένετο λαθεῖν ἐκείνας. Τοὺς δὲ	Ἰουδαίους	ὡς ἂν ἐν στενῷ χωρίῳ
[2, 18]	ἀνῄρουν Καισαρεῖς τοὺς παρ' ἑαυτοῖς	Ἰουδαίους,	ὡς ὑπὸ μίαν ὥραν ἀποσφαγῆναι
[2, 17]	γὰρ ἱκετεύσαντα καὶ μέχρι περιτομῆς	ἰουδαίσειν	ὑποσχόμενον διέσωσαν μόνον, τὸ δὲ
[2, 14]	ὧν εἰ καὶ τὸ γένος	Ἰουδαίων	ἀλλὰ γοῦν τὸ ἀξίωμα Ῥωμαικὸν
[2, 3]	τῶν ἀπείρων· ἐπεὶ δὲ πολλοὶ	Ἰουδαίων	ἀναβάντες ἐπὶ τὰς στοὰς κατὰ
[2, 8]	ταῖς ἑβδομάσιν ἔργων ἐφάπτεσθαι διαφορώτατα	Ἰουδαίων	ἁπάντων· οὐ μόνον γὰρ τροφὰς
[2, 3]	ἐκ Συρίας ἐπιστολαὶ περὶ τῆς	Ἰουδαίων	ἀποστάσεως, ἣν προιδόμενος ὁ Οὔαρος,
[2, 16]	τῷ πολέμῳ ποριζόμενος ἐπέστελλεν Κεστίῳ	Ἰουδαίων	ἀπόστασιν καταψευδόμενος τήν τε ἀρχὴν
[2, 15]	στρατιώταις φέρειν ὠφέλειαν τὸν ἀπὸ	Ἰουδαίων	ἀσπασμὸν ἢ διόρθωσιν αὐτοῖς τῶν
[2, 18]	τὴν Ἀγρίππα βασιλείαν ἐπιβουλὴ κατὰ	Ἰουδαίων.	Αὐτὸς γὰρ ἐπεπόρευτο πρὸς Κέστιον
[2, 12]	παῖδα Ἄνανον καί τινας ἄλλους	Ἰουδαίων	γνωρίμους ἀνέπεμψεν ἐπὶ Καίσαρα, ὁμοίως
[2, 10]	Ἰουδαίαν ἤλαυνεν ἐκ τῆς Ἀντιοχείας,	Ἰουδαίων	δὲ οἱ μὲν ἠπίστουν ἐπὶ
[2, 17]	γὰρ ἀπλέτου δυνάμεως ἀπαναλώθησαν ὀλίγοι,	Ἰουδαίων	δὲ προοίμιον ἁλώσεως ἔδοξεν. Καὶ
[2, 5]	τῆς δυνάμεως τὰ στρατόπεδα τῶν	Ἰουδαίων	διεσκέδασεν. Καὶ οἱ μὲν ᾤχοντο
[2, 19]	τινι πύργῳ Ἀφεκοῦ καλουμένῳ συνηθροῖσθαι	Ἰουδαίων	δύναμιν οὐκ ὀλίγην προέπεμπεν τοὺς
[2, 19]	δὲ λοιπὸν ἱππεῖς· τῶν δὲ	Ἰουδαίων	δύο πρὸς τοῖς εἴκοσι. Γενναιότατοι
[2, 12]	τε ἤρξαντο καὶ φθορὰ πάλιν	Ἰουδαίων	ἐγένετο. Συνεληλυθότος γὰρ τοῦ πλήθους
[2, 19]	ἀντήχει δ' αὐτοῖς τὸ παρὰ	Ἰουδαίων	ἐγκέλευσμα καὶ κραυγὴ χαιρόντων ἅμα
[2, 19]	καὶ πάντα τὰ κύκλῳ μεστὰ	Ἰουδαίων	ἔγνω καθ' ἑαυτοῦ τε βραδύνας
[2, 10]	πρότερον αὐτὸν δεῖν ἅπαν τὸ	Ἰουδαίων	ἔθνος προθύσασθαι· παρέχειν δὲ σφᾶς
[2, 4]	τοὺς βασιλικούς, διέφευγεν δὲ οὐδὲ	Ἰουδαίων	εἴ τις εἰς χεῖρας ἔλθοι
[2, 14]	ἐπιούσης ἡμέρας ἑβδομάδος οὔσης τῶν	Ἰουδαίων	εἰς τὴν συναγωγὴν συναθροισθέντων στασιαστής
[2, 18]	οὐκέτι ἠρεμεῖν ἐδόκει πανταχοῦ τῶν	Ἰουδαίων	ἐκπεπολεμωμένων. Ἀναλαβὼν δὲ ἀπὸ τῆς
[2, 18]	(Οὐ μὴν οἱ Σύροι τῶν	Ἰουδαίων	ἔλαττον πλῆθος ἀνῄρουν, ἀλλὰ καὶ
[2, 13]	καὶ τοῖς Ἕλλησιν αἶσχος ἐδόκει	Ἰουδαίων	ἐλαττοῦσθαι. Προεῖχον δ' οἱ μὲν
[2, 18]	ὑπέμεινεν τὰς ἀπ' Ἀλεξάνδρου τιμὰς	Ἰουδαίων	ἐλαττῶσαι. Συμβολαὶ δ' ἦσαν αὐτῶν
[2, 12]	δὲ καὶ Ἀγρίππας ἐκθύμως ὑπεραγωνιζόμενος	Ἰουδαίων	ἐπειδὴ καὶ Κουμανῷ πολλοὶ τῶν
[2, 16]	ἐπανῄει. (Τὸ δὲ πλῆθος τῶν	Ἰουδαίων	ἐπί τε τὸν βασιλέα καὶ
[2, 12]	κεῖται τῆς Σαμαρείτιδος, πολλῶν ἀναβαινόντων	Ἰουδαίων	ἐπὶ τὴν ἑορτὴν ἀναιρεῖταί τις
[2, 12]	δὲ καὶ οἱ γνώριμοι τῶν	Ἰουδαίων	καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἰωνάθης υἱὸς
[2, 18]	ἀμφιθέατρον ἅμα τοῖς Ἕλλησιν συχνοὶ	Ἰουδαίων,	Κατιδόντες δὲ αὐτοὺς οἱ διάφοροι
[2, 7]	τε παμπληθῆ παρὰ τῶν ἐκεῖ	Ἰουδαίων	λαμβάνει καὶ καθάπερ βασιλεὺς ὑπὸ
[2, 19]	ὄρη περισχόντος ἔκρινεν ἀποπειραθῆναι τῶν	Ἰουδαίων	λόγοις· ἢ γὰρ πάντας πείσειν
[2, 18]	δὲ προθυμίαις καὶ τῷ κατὰ	Ἰουδαίων	μίσει τὸ λεῖπον ἐν ταῖς
[2, 13]	προεπήδων ἐπὶ μάχην· οὔτε γὰρ	Ἰουδαίων	οἱ γεραιοὶ τοὺς ἰδίους στασιαστὰς
[2, 16]	τὰς αἰτίας ἐδήλωσεν. (Ἔνθα καὶ	Ἰουδαίων	οἵ τε ἀρχιερεῖς ἅμα τοῖς
[2, 18]	κατὰ τύχην παρόντας εἰς τὸν	Ἰουδαίων	ὄλεθρον ἐκ Λιβύης· ἐπέτρεψεν δὲ
[2, 12]	Σαμαρέων, καὶ μεταπεμψάμενος ὀκτωκαίδεκα τῶν	Ἰουδαίων,	οὓς ἐπέπυστο μετεσχηκέναι τῆς μάχης,
[2, 16]	πράγματα καὶ τὰ φρονήματα τῶν	Ἰουδαίων	πιστῶς ἀναγγελοῦντα. Πέμπει δή τινα
[2, 13]	συνίσταται περὶ Καισάρειαν τῶν ἀναμεμιγμένων	Ἰουδαίων	πρὸς τοὺς ἐν αὐτῇ Σύρους
[2, 14]	Φλῶρος, ἀμηχανοῦντες οἱ δυνατοὶ τῶν	Ἰουδαίων,	σὺν οἷς Ἰωάννης ὁ τελώνης.
[2, 18]	ὑπὲρ δισμυρίους, κενωθῆναι δὲ πᾶσαν	Ἰουδαίων	τὴν Καισάρειαν· καὶ γὰρ τοὺς
[2, 18]	ἡμέρας καὶ τῶν ἐν Μαχαιροῦντι	Ἰουδαίων	τὸ πλῆθος ἔπειθεν τοὺς φρουροῦντας
[2, 18]	ἀνῄρει τῶν πρὸς τῇ Σκυθοπόλει	Ἰουδαίων,	τρεπόμενος δὲ πολλάκις αὐτοὺς ἅπαντας
[2, 18]	μετοικούντων καὶ οὔτε ἀνελεῖν τινας	Ἰουδαίων	ὑπέμειναν οὔτε δῆσαι, τάχα μὲν
[2, 6]	δὲ αὐτοῖς τῶν ἐπὶ Ῥώμης	Ἰουδαίων	ὑπὲρ ὀκτακισχιλίους. Ἀθροίσαντος δὲ Καίσαρος
[2, 20]	Κεστίου συμφορὰν πολλοὶ τῶν ἐπιφανῶν	Ἰουδαίων	ὥσπερ βαπτιζομένης νηὸς ἀπενήχοντο τῆς
[2, 17]	υἱὸν καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ	Ἰούδαν	Ἰωνάθου δεξιάν τε καὶ ὅρκους
[2, 8]	Ἐπὶ τούτου τις ἀνὴρ Γαλιλαῖος	Ἰούδας	ὄνομα εἰς ἀπόστασιν ἐνῆγε τοὺς
[2, 4]	ἐν δὲ Σεπφώρει τῆς Γαλιλαίας	Ἰούδας	υἱὸς Ἐζεκία τοῦ κατατρέχοντός ποτε
[2, 21]	Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ Σίμωνα καὶ	Ἰούδην	Ἰωνάθου, πάντας εἰπεῖν δυνατωτάτους, ἵν'
[2, 14]	ταχέως ἐγένετο συμβολή. Προσελθὼν δὲ	Ἰούκουνδος	ὁ διακωλύειν τεταγμένος ἱππάρχης τήν
[2, 19]	χιλίαρχος, ἔπαρχος δὲ ἴλης Αἰμίλιος	Ἰούκουνδος	ὄνομα, μόλις εἰς Γαβαὼν κατήντησαν
[2, 9]	ἑαυτῶν τετραρχίας· Σαλώμη γὰρ τελευτῶσα	Ἰουλίᾳ	τῇ τοῦ Σεβαστοῦ γυναικὶ τήν
[2, 9]	Καισάρειαν κἀν τῇ κάτω Γαυλανιτικῇ	Ἰουλιάδα,	Ἡρώδης δ' ἐν μὲν τῇ
[2, 13]	ταῖς τοπαρχίαις, Ἄβελα μὲν καὶ	Ἰουλιάδα	κατὰ τὴν Περαίαν, Ταριχέας δὲ
[2, 9]	ἐν δὲ τῇ Περαίᾳ φερώνυμον	Ἰουλίας.	(Πεμφθεὶς δὲ εἰς Ἰουδαίαν ἐπίτροπος
[2, 2]	καὶ τὸν ἐξ Ἀγρίππα καὶ	Ἰουλίας	τῆς θυγατρὸς θετὸν παῖδα Γάιον
[2, 9]	Μεταβάσης δὲ εἰς Τιβέριον τὸν	Ἰουλίας	υἱὸν τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας μετὰ
[2, 17]	καὶ Τραχωνίτας, ὑπὸ Δαρείῳ μὲν	ἱππάρχῃ,	στρατηγῷ δὲ τῷ Ἰακίμου Φιλίππῳ.
[2, 14]	δὲ Ἰούκουνδος ὁ διακωλύειν τεταγμένος	ἱππάρχης	τήν τε γάστραν αἴρει καὶ
[2, 15]	πάθος, καὶ πολλάκις τούς τε	ἱππάρχους	ἑαυτῆς καὶ σωματοφύλακας πέμπουσα πρὸς
[2, 19]	στρατοπεδάρχης Τυράννιος Πρῖσκος καὶ τῶν	ἱππάρχων	οἱ πλεῖστοι χρήμασιν ὑπὸ Φλώρου
[2, 19]	τὸ πρόσαντες ἐπὶ τοὺς πολεμίους	ἱππάσιμον	οὐκ ἦν· τὸ δὲ ἐπὶ
[2, 1]	τῆς πόλεως ἀθρόους, τοὺς δὲ	ἱππεῖς	ἀνὰ τὸ πεδίον· οἳ θύουσιν
[2, 17]	τοὺς ἐπαμυνοῦντας τῷ δήμῳ δισχιλίους	ἱππεῖς,	Αὐρανίτας τε καὶ Βαταναίους καὶ
[2, 18]	δὲ πεζοὺς μὲν τοὺς ἴσους	ἱππεῖς	δὲ δισχιλίων ἐλάττους, εἵπετο δὲ
[2, 19]	μὲν πεντακισχιλίους καὶ τριακοσίους ἀνῃρηκότες,	ἱππεῖς	δὲ ὀγδοήκοντα καὶ τετρακοσίους. Τάδε
[2, 20]	συνεκεκρότητο πεζῶν μὲν ἓξ μυριάδες,	ἱππεῖς	δὲ πεντήκοντα καὶ τριακόσιοι, χωρὶς
[2, 19]	χαλασθέντι τῆς φάλαγγος οἵ τε	ἱππεῖς	ἐκπεριελθόντες ἐπήμυναν καὶ τοῦ πεζοῦ
[2, 18]	οὔτε ἐν τῇ τροπῇ τοὺς	ἱππεῖς	ἐξέφευγον, ὥστε ὀλίγους μὲν ἐν
[2, 18]	Σόαιμος μετὰ τετρακισχιλίων, ὧν ἦσαν	ἱππεῖς	ἡ τρίτη μοῖρα καὶ τὸ
[2, 13]	γὰρ ἀποστάσεως εἶναι καταβολή, πέμψας	ἱππεῖς	καὶ πεζοὺς ὁπλίτας πολὺ πλῆθος
[2, 18]	βασιλέων συμμαχίας, Ἀντιόχου μὲν δισχιλίους	ἱππεῖς	καὶ πεζοὺς τρισχιλίους τοξότας πάντας,
[2, 15]	ἔπαιον ξύλοις, καὶ φεύγοντας οἱ	ἱππεῖς	καταδιώκοντες συνεπάτουν. Ἔπιπτον δὲ πολλοὶ
[2, 19]	τετρακόσιοι πεζοί, τὸ δὲ λοιπὸν	ἱππεῖς·	τῶν δὲ Ἰουδαίων δύο πρὸς
[2, 3]	αὐτὸν ἔχων, Ῥοῦφος δὲ τοὺς	ἱππεῖς,	ὢν ἑκάτερος καὶ χωρὶς ὑπηκόου
[2, 19]	ἀμηχανούντων προσαμύνειν ἑαυτοῖς ἐπισφαλέστερος τοῖς	ἱππεῦσιν	ὁ κίνδυνος ἦν· οὔτε γὰρ
[2, 14]	ἐκδέχεσθαι παρεσκευάσατο. Κἀκεῖνος προπέμψας σὺν	ἱππεῦσιν	πεντήκοντα Καπίτωνα ἑκατοντάρχην ἀναχωρεῖν αὐτοὺς
[2, 14]	ἅμα καὶ τῶν περὶ Καπίτωνα	ἱππέων	εἰς μέσον φερομένων, διεσκεδάσθη πρὶν
[2, 5]	τὰς σὺν αὐτοῖς τέσσαρας ἴλας	ἱππέων	ἐπὶ Πτολεμαίδος ᾔει, προστάξας ἐκεῖ
[2, 19]	ὑστάτων ἐπεξέδραμον καὶ συχνοὺς τῶν	ἱππέων	καὶ πεζῶν διέφθειραν. Τότε μὲν
[2, 12]	ἀπὸ τῆς Καισαρείας μίαν ἴλην	ἱππέων	καλουμένην Σεβαστηνῶν ἐξεβοήθει τοῖς πορθουμένοις
[2, 21]	συντέτακτο προθεσμίαν, Ῥωμαικῶν δ' ὀλίγων	ἱππέων	κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν παραφανέντων,
[2, 18]	Ναρβατηνὴν τοπαρχίαν ἔπεμψεν συχνοὺς τῶν	ἱππέων,	οἳ τήν τε γῆν ἔτεμον
[2, 18]	ἓξ σπείρας καὶ τέσσαρας ἴλας	ἱππέων,	πρὸς αἷς τὰς παρὰ τῶν
[2, 18]	πλείστους δ' αὐτῶν δεσμώτας ἐφρούρουν,	Ἱππηνοί	τε καὶ Γαδαρεῖς ὁμοίως τοὺς
[2, 5]	Ἄραψ οὐκ ὀλίγην ἄγων δύναμιν	ἱππικήν	τε καὶ πεζικήν, μέρος τῆς
[2, 8]	εἰς ἐπαρχίαν περιγραφείσης ἐπίτροπος τῆς	ἱππικῆς	παρὰ Ῥωμαίοις τάξεως Κωπώνιος πέμπεται
[2, 14]	ἔλαβεν, ὁ δὲ μετὰ στρατιᾶς	ἱππικῆς	τε καὶ πεζικῆς ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[2, 17]	βασιλικοὺς ἀνέφυγον πύργους, τόν τε	Ἱππικὸν	καλούμενον καὶ Φασάηλον καὶ Μαριάμμην.
[2, 14]	πρότερον τότε Φλῶρος ἐτόλμησεν, ἄνδρας	ἱππικοῦ	τάγματος μαστιγῶσαί τε πρὸ τοῦ
[2, 3]	πρὸς τῷ μεσημβρινῷ κατὰ τὸν	ἱππόδρομον,	ἡ δὲ τρίτη μοῖρα πρὸς
[2, 21]	πλῆθος ἐν τῷ κατὰ Ταριχέας	ἱπποδρόμῳ	συνηθροισμένον πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀνεβόα
[2, 6]	Ἑλληνίδας Γάζαν καὶ Γάδαρα καὶ	Ἵππον	ἀποτεμόμενος τῆς βασιλείας προσέθηκεν Συρίᾳ.
[2, 18]	καὶ Σκυθόπολιν. Ἔπειτα Γαδάροις καὶ	Ἵππῳ	καὶ τῇ Γαυλανίτιδι προσπεσόντες τὰ
[2, 9]	ἐπὶ πέντε ἡμέρας καὶ νύκτας	ἴσας	ἀκίνητοι διεκαρτέρουν. (Τῇ δ' ἑξῆς
[2, 8]	ταῦτα πρὸς ἃς ἕκαστοι τέχνας	ἴσασιν	ὑπὸ τῶν ἐπιμελητῶν διαφίενται, καὶ
[2, 18]	μετοικεῖν κατὰ τὴν πόλιν ἐξ	ἴσου	μοίρας πρὸς τοὺς Ἕλληνας. Διέμεινεν
[2, 18]	Ἀγρίππα δὲ πεζοὺς μὲν τοὺς	ἴσους	ἱππεῖς δὲ δισχιλίων ἐλάττους, εἵπετο
[2, 16]	ἀνατολὴν οὐδὲ τῶν προσαρκτίων ὁ	Ἴστρος	ἥ τε μεσημβρινὴ μέχρι τῶν
[2, 16]	Ἰλλυριοὶ τὴν μέχρι Δαλματίας ἀποτεμνομένην	Ἴστρῳ	κατοικοῦντες, οὐ δυσὶν μόνοις τάγμασιν
[2, 20]	(Ἔπειτα συνιδὼν ἀήττητον τὴν Ῥωμαίων	ἰσχὺν	γεγενημένην εὐπειθείᾳ μάλιστα καὶ μελέτῃ
[2, 21]	εἰς στάσεις ἐμφυλίους προαναλίσκουσιν τὴν	ἰσχὺν	καὶ τὰ εὐκταιότατα δρῶσιν τοῖς
[2, 10]	διηπείλει τήν τε Ῥωμαίων ἐπανατεινόμενος	ἰσχὺν	καὶ τοὺς Γαίου θυμοὺς τήν
[2, 16]	ἀεὶ χειρωθέντες τότε συλλεξάμενοι τὴν	ἰσχὺν	πάλιν ἀποστῆναι, νῦν οὐχ ὑφ'
[2, 16]	Τί οὖν; ὑμεῖς πλουσιώτεροι Γαλατῶν,	ἰσχυρότεροι	Γερμανῶν, Ἑλλήνων συνετώτεροι, πλείους τῶν
[2, 16]	ἢ ἕλεσιν. Ἀλλ' οὐδὲν τούτων	ἰσχυρότερον	εὑρέθη τῆς Ῥωμαίων τύχης, δύο
[2, 8]	μὲν τὸ ῥηθὲν ὑπ' αὐτῶν	ἰσχυρότερον	ὅρκου, τὸ δὲ ὀμνύειν αὐτοῖς
[2, 16]	ἡττήθη πολλάκις, ἡ δὲ ἐκείνων	ἰσχὺς	διὰ τῆς οἰκουμένης ἀνίκητος; Μᾶλλον
[2, 4]	δ' αὐτῷ τὴν ἐλπίδα σώματος	ἰσχὺς	καὶ ψυχὴ θανάτου καταφρονοῦσα, πρὸς
[2, 17]	πλῆθος ὁρμῆσαν, ἔφυγον ὅπη τις	ἴσχυσεν,	καὶ φόνος μὲν ἦν τῶν
[2, 20]	Ἰαφὰ καὶ Σιγὼφ τό τε	Ἰταβύριον	καλούμενον ὄρος καὶ Ταριχέας καὶ
[2, 16]	Ῥωμαίοις, καὶ ἔστιν ἐπὶ τῆς	Ἰταλίας	ἰδεῖν ἐν εἰρήνης προφάσει δουλεύουσαν
[2, 16]	πόλιν διοικεῖ τὰ ἀπὸ τῆς	Ἰταλίας	προστάγματα. Λακεδαιμόνιοι δὲ μετὰ Θερμοπύλας
[2, 8]	αἰθέρος ὥσπερ εἱρκταῖς τοῖς σώμασιν	ἴυγγί	τινι φυσικῇ κατασπωμένας, Ἐπειδὰν δὲ
[2, 21]	ξενίαν τε καὶ τὰ ἐπιτήδεια	Ἰωάννῃ	παρασχεῖν. Ὧν ἀπολαύσας μετὰ δύο
[2, 21]	δὲ τοὺς ἀφ' ἑκάστης πόλεως	Ἰωάννῃ	συναφεστῶτας κατ' ὄνομα, προθύμως δὲ
[2, 21]	τῶν ἀρχόντων τινὲς λάθρα τῷ	Ἰωάννῃ	χρήματα πρὸς συλλογὴν μισθοφόρων ἔπεμψαν,
[2, 21]	ἀνελεῖν, εἰ μὴ φθάσαντες ἀπέδρασαν.	(Ἰωάννην	δὲ λοιπὸν ἐντὸς τοῦ Γισχάλων
[2, 14]	Καισαρείας· Οἱ δὲ περὶ τὸν	Ἰωάννην	δυνατοὶ δώδεκα πρὸς Φλῶρον ἐλθόντες
[2, 21]	ἡμέρας πέμπτης τῶν μὴ καταλιπόντων	Ἰωάννην	τάς τε οὐσίας διαρπάσειν καὶ
[2, 21]	γενόμεναι παρεῖναι σφᾶς ἐπὶ τὸν	Ἰωάννην	τὸν κοινὸν ἐπίβουλον ἐβόων· συγκαταφλέξειν
[2, 21]	μὲν ἄλλο πλῆθος αὐτῷ ὑπήντα,	Ἰωάννης	δὲ καίτοι τὴν παρουσίαν ὑποπτεύσας
[2, 21]	τὰ ὅπλα φεύγειν. (Πρὸς ταῦτα	Ἰωάννης	ἐπέτεινεν τὸν φθόνον καὶ δευτέραν
[2, 20]	Γοφνιτικῆς καὶ Ἀκραβεττηνῆς ὁ Ἀνανίου	Ἰωάννης	ἡγεμὼν ἀποδείκνυται καὶ τῆς Γαλιλαίας
[2, 21]	παρώξυνεν δὲ τοὺς πολλοὺς ὁ	Ἰωάννης	καὶ σὺν αὐτῷ Ἰησοῦς τις
[2, 20]	Περαίαν Μανασσῆς, Θαμνᾶ δὲ τοπαρχίας	Ἰωάννης	ὁ Ἐσσαῖος στρατηγήσων ἐπέμφθη· προσκεκλήρωτο
[2, 20]	προστάγματος. Ὁμοίως δὲ καὶ Γίσχαλα	Ἰωάννης	ὁ Ληίου καθ' ἑαυτὸν ἐτείχιζεν
[2, 14]	δυνατοὶ τῶν Ἰουδαίων, σὺν οἷς	Ἰωάννης	ὁ τελώνης. Πείθουσι τὸν Φλῶρον
[2, 21]	ἀνὴρ ἀπὸ Γισχάλων, υἱὸς Ληίου,	Ἰωάννης	ὄνομα, πανουργότατος μὲν καὶ δολιώτατος
[2, 21]	εἰς δισχιλίους Σύρων φυγάδες, ἀνέστελλεν	Ἰωάννης	πάλιν ἐπὶ τὰς λαθραίους ἐπιβουλὰς
[2, 21]	καὶ τὸν συσκευάσαντα συνηθροίζοντο κατὰ	Ἰωάννου·	φθάνει δ' ἐκεῖνος εἰς Γίσχαλα
[2, 21]	ἔστειλαν, τόν τε τοῦ Νομικοῦ	Ἰώεσδρον	καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ Σίμωνα
[2, 12]	τῶν δυνατωτάτων καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς	Ἰωνάθην	καὶ Ἀνανίαν τόν τε τούτου
[2, 13]	Πρῶτος μὲν οὖν ὑπ' αὐτῶν	Ἰωνάθης	ὁ ἀρχιερεὺς ἀποσφάττεται, μετὰ δ'
[2, 12]	τῶν Ἰουδαίων καὶ ὁ ἀρχιερεὺς	Ἰωνάθης	υἱὸς Ἀνάνου κατάρξαι μὲν ἔλεγον
[2, 17]	καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ Ἰούδαν	Ἰωνάθου	δεξιάν τε καὶ ὅρκους δώσοντας.
[2, 19]	τῶν γνωρίμων δημοτῶν Ἀνάνῳ τῷ	Ἰωνάθου	παιδὶ πεισθέντες ἐκάλουν τὸν Κέστιον
[2, 21]	Σαδούκι καὶ Σίμωνα καὶ Ἰούδην	Ἰωνάθου,	πάντας εἰπεῖν δυνατωτάτους, ἵν' οὗτοι
[2, 21]	διηπείλουν· καταλιπόντες δ' ἑκάτεροι τὸν	Ἰώσηπον	ἀλλήλοις διεφέροντο. Κἀκεῖνος θαρρῶν ἤδη
[2, 21]	Καὶ ὑπολαβών, εἰ καταλύσειεν τὸν	Ἰώσηπον,	αὐτὸς ἡγήσεσθαι τῆς Γαλιλαίας, τοῖς
[2, 21]	κρύφα τὴν ἁρπαγὴν πάντα πρὸς	Ἰώσηπον	εἰς Ταριχέας ἐκόμισαν. Ὁ δὲ
[2, 21]	ἐκείνην τὴν ἡμέραν παραφανέντων, τὸν	Ἰώσηπον	ἐξεκήρυσσον. Τῶν δ' ἠγγέλη μὲν
[2, 21]	οὐκ ἔφη. Σχετλιάζοντα δὲ τὸν	Ἰώσηπον	ἐπὶ τοῦ σκάφους ὁ Κλεῖτος
[2, 21]	ἀγγέλους εἰς Ἱεροσόλυμα διαβάλλων τὸν	Ἰώσηπον	ἐπὶ τῷ μεγέθει τῆς δυνάμεως,
[2, 21]	νόσον ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῆς τὸν	Ἰώσηπον	ἐπιτρέψαι πρὸς θεραπείαν αὐτῷ χρήσασθαι
[2, 21]	ἵν' οὗτοι τὴν πρὸς τὸν	Ἰώσηπον	εὔνοιαν ἀποστρέψωσιν, κἂν μὲν ἑκὼν
[2, 21]	μισθοφόρων ἔπεμψαν, ὅπως πολεμῇ πρὸς	Ἰώσηπον·	ἐψηφίσαντο δὲ καθ' ἑαυτοὺς καὶ
[2, 21]	πατρίδα. Συνέρρεον δὲ πρὸς τὸν	Ἰώσηπον	οἱ Γαλιλαῖοι κατὰ πόλεις, καὶ
[2, 21]	χρημάτων κατεῖχεν· Ἐπεὶ δὲ τὸν	Ἰώσηπον	ὁρῶν αὐτοῦ σφόδρα> χαίροντα τῷ
[2, 21]	διέδραμον καὶ πᾶσιν ἐνεδείκνυντο τὸν	Ἰώσηπον	ὡς προδότην· ἐνέπλησαν δὲ καὶ
[2, 21]	ἐκεῖνον ἀπερείδεσθαι τὴν ὀργήν, ὁ	Ἰώσηπος	ἀνελεῖν μὲν οὐδένα προῄρητο, Ληουὶν
[2, 21]	παρελθεῖν ἀπειλοῦντες ἐφεστήκεσαν. Ἐπὶ τούτοις	Ἰώσηπος	ἀπάτῃ δευτέρᾳ χρῆται· ἀναβὰς γὰρ
[2, 20]	ἢ συνέσεως διῴκει τὰ πεπιστευμένα·	Ἰώσηπος	δὲ εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐλθὼν
[2, 21]	στάδιον τοὺς Τιβεριεῖς ἀθροίσας ὁ	Ἰώσηπος	ἐπειρᾶτο διαλέγεσθαι περὶ τῶν ἐπεσταλμένων,
[2, 21]	πρὸς δὲ τὴν κραυγὴν ὁ	Ἰώσηπος	ἐπιστραφεὶς καὶ θεασάμενος ἐπὶ τῆς
[2, 21]	ἄρα προδιδοίη τὰ πράγματα Ῥωμαίοις	Ἰώσηπος,	καὶ πολλὰ τοιαῦτα πρὸς κατάλυσιν
[2, 20]	ἀποδείκνυται καὶ τῆς Γαλιλαίας ἑκατέρας	Ἰώσηπος	Ματθίου· προσώριστο δὲ τῇ τούτου
[2, 21]	ἐπιβούλων ἐχώρουν. Ἔνθα δείσας ὁ	Ἰώσηπος,	μὴ πολέμου κινηθέντος ἐμφυλίου δι'
[2, 5]	τοῖς ἀποστᾶσιν. Προυπηντήκεισαν δὲ αὐτῷ	Ἰώσηπος	ὁ ἀνεψιὸς Ἀρχελάου καὶ σὺν
[2, 20]	χώρας, ἀλλ' εἰς μὲν Ἱεριχοῦν	Ἰώσηπος	ὁ Σίμωνος, εἰς δὲ τὴν
[2, 21]	φείσασθαι τῆς πόλεως. (Ὁ δὲ	Ἰώσηπος	πολλὰ διαπειλησάμενος αὐτοῖς καὶ κατονειδίσας,
[2, 20]	τοῦ πολέμου πλείονας. ρέθη δὲ	Ἰώσηπός	τε υἱὸς Γωρίονος καὶ ὁ
[2, 21]	αὐτῷ κατὰ τάχος. Ὁ δὲ	Ἰώσηπος	ὡς ἔλαβεν τὴν ἐπιστολήν, νυκτὸς
[2, 21]	ὁ φυλάσσειν τὴν πόλιν ὑπὸ	Ἰωσήπου	καθεσταμένος γράφει τὰ περὶ τὴν
[2, 21]	δὲ χρήμασι διαφθείρων ἀνέπειθεν ἀποστῆναι	Ἰωσήπου.	Καὶ γνοὺς ταῦτα Σίλας ὁ
[2, 21]	οὖν φίλοι καὶ σωματοφύλακες τοῦ	Ἰωσήπου	καταπλαγέντες τὴν ὁρμὴν τοῦ πλήθους
[2, 20]	ὁ Ληίου καθ' ἑαυτὸν ἐτείχιζεν	Ἰωσήπου	κελεύσαντος· τοῖς δ' ἄλλοις ἐρύμασιν
[2, 21]	εἰς τοσοῦτον δέους ὑπὸ τοῦ	Ἰωσήπου	προήχθη. Τότε μὲν δὴ κενοῖς
[2, 21]	δευτέραν ἤρτυσεν ἐπιβουλὴν κατὰ τοῦ	Ἰωσήπου.	Σκηψάμενος δὴ νόσον ἱκέτευσεν δι'
[2, 21]	ἅμα δὲ καὶ προσκεψάμενοι τοῦ	Ἰωσήπου	τὴν διάνοιαν, ὅτι μέλλοι τὸν
[2, 21]	τοῦ Γισχάλων τείχους ὁ παρὰ	Ἰωσήπου	φόβος ἐφρούρει. Καὶ μετ' ὀλίγας
[2, 21]	βιάζοιτο μένειν, ὡς πολεμίῳ χρῆσθαι.	Ἰωσήπῳ	δὲ παραγίνεσθαι μὲν στρατιὰν ἐπεστάλκεσαν
[2, 21]	ἀσφάλειαν. ~(Διοικοῦντι δ' οὕτως τῷ	Ἰωσήπῳ	τὰ κατὰ τὴν Γαλιλαίαν παρανίσταταί
[2, 20]	τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζεν,	Ἰωτάπατα	μὲν καὶ Βηρσαβὲ καὶ Σελάμην,
[2, 11]	ἕτερος ἀδελφὸς Ἀριστόβουλος ἰδιώτης καταλιπὼν	Ἰωτάπην	θυγατέρα. Οὗτοι μὲν οὖν ἦσαν,