Livre, Chap.
[2, 5]	συμμάχων ἦθος ἔχοντας, ἀλλ' ἰδίῳ	πάθει	στρατευομένους καὶ πέρα τῆς ἑαυτοῦ
[2, 8]	τι τῶν ἀσυνήθων, οὐδέτερον ὑπέμειναν	παθεῖν,	ἀλλ' οὐδὲ κολακεῦσαί ποτε τοὺς
[2, 4]	οἱ δὲ λοιποὶ κινδυνεύοντες ταὐτὸ	παθεῖν	Γράτου σὺν τοῖς Σεβαστηνοῖς ἐπιβοηθήσαντος
[2, 14]	δέει τοῦ μὴ τὰ αὐτὰ	παθεῖν	καὶ κολακεύειν τὸν ἄξιον κολάσεως.
[2, 15]	τὴν πατρίδα καὶ τὸ μηδὲν	παθεῖν	πλέον. Ἄλλως τε καὶ τὸ
[2, 16]	τῷ μὴ δοκεῖν ἀδίκως τι	παθεῖν	τῆς ἀμύνης ἀποτρέπων. Οἱ μὲν
[2, 18]	πρὸς ἀλλοφύλους πίστεως ἕνεκεν ἀκολούθοις	πάθεσι	χρησάμενος. (Πρὸς δὲ τὴν ἐν
[2, 8]	ἐγκράτειαν καὶ τὸ μὴ τοῖς	πάθεσιν	ὑποπίπτειν ἀρετὴν ὑπολαμβάνουσιν. Καὶ γάμου
[2, 13]	καὶ δεσμοῖς. Οὐ μὴν τὰ	πάθη	τῶν συλλαμβανομένων ἐνεποίει τοῖς καταλειπομένοις
[2, 16]	τοῦ τε Νεαπολιτανοῦ κατεβόων ὅσα	πάθοιεν	ὑπὸ Φλώρου καὶ παρελθοῦσιν εἰς
[2, 11]	ξίφος ἄνδρες, ἐβόησεν, συστρατιῶται, τί	παθόντες	ἀδελφοκτονεῖν βουλόμεθα καὶ κατὰ τῶν
[2, 15]	τῶν στρατιωτῶν θεωμένην δεινὸν εἰσῄει	πάθος,	καὶ πολλάκις τούς τε ἱππάρχους
[2, 18]	δ' ἀφηγήσασθαι καὶ τὸ Σίμωνος	πάθος,	ὃς υἱὸς μὲν ἦν Σαούλου
[2, 17]	ὑποσχόμενον διέσωσαν μόνον, τὸ δὲ	πάθος	Ῥωμαίοις μὲν ἦν κοῦφον, ἐκ
[2, 18]	μὲν τὸ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν	πάθος	συνηνέχθη· Κεστίῳ δὲ οὐκέτι ἠρεμεῖν
[2, 12]	(Ἀγγελθὲν δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα τὸ	πάθος	τοῦ πεφονευμένου τὰ πλήθη συνετάραξεν
[2, 12]	πρὸς Κουμανὸν ἠντιβόλουν πρὶν ἀνηκέστου	πάθους	εἰς τὴν Γαλιλαίαν διαβάντα τιμωρήσασθαι
[2, 2]	καθαρὰν δὲ τὴν ψυχὴν ἔχων	πάθους	παντός. Εἰ μέντοι καὶ κυριωτέραν
[2, 15]	Ῥωμαίοις παρεκάλουν καὶ πρὸ ἀνηκέστου	πάθους	τὰς σπείρας δεξιοῦσθαι. Τούτοις τὸ
[2, 8]	ἐκλέγοντες· ἔνθεν αὐτοῖς πρὸς θεραπείαν	παθῶν	ῥίζαι τε ἀλεξητήριον καὶ λίθων
[2, 19]	ἀπολειφθεῖσαν λείαν συνῆγον καὶ μετὰ	παιάνων	εἰς τὴν μητρόπολιν ἐπαλινδρόμουν, αὐτοὶ
[2, 12]	καὶ Ἀνανίαν τόν τε τούτου	παῖδα	Ἄνανον καί τινας ἄλλους Ἰουδαίων
[2, 9]	ἐθεράπευεν καὶ μάλιστα τὸν Γερμανικοῦ	παῖδα	Γάιον ἰδιώτην ἔτι ὄντα. Καὶ
[2, 2]	καὶ Ἰουλίας τῆς θυγατρὸς θετὸν	παῖδα	Γάιον πρώτως ἐκάθισεν, ἀποδίδωσι δὲ
[2, 6]	Ἀρχέλαον γοῦν τὸν τηλικούτου τυράννου	παῖδα	μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν
[2, 8]	σώματος ὅμοιον τοῖς μετὰ φόβου	παιδαγωγουμένοις	παισίν. Οὔτε δὲ ἐσθῆτας οὔτε
[2, 11]	μὲν τῆς ἀδελφιδῆς Βερνίκης δύο	παῖδας	Βερνικιανόν τε καὶ Ὑρκανόν, ἐκ
[2, 8]	αὐτοῖς ὑπεροψία, τοὺς δ' ἀλλοτρίους	παῖδας	ἐκλαμβάνοντες ἁπαλοὺς ἔτι πρὸς τὰ
[2, 11]	ὡς προεῖπον, Ἀριστοβούλου τοῦ Ἡρώδου	παῖδες,	Ἀριστόβουλος δὲ καὶ Ἀλέξανδρος ἐκ
[2, 19]	γνωρίμων δημοτῶν Ἀνάνῳ τῷ Ἰωνάθου	παιδὶ	πεισθέντες ἐκάλουν τὸν Κέστιον ὡς
[2, 9]	μὲν χρήσασθαι κωλύσας, ξύλοις δὲ	παίειν	τοὺς κεκραγότας ἐγκελευσάμενος σύνθημα δίδωσιν
[2, 19]	Παρ' ὅλην δὲ τὴν ὁδὸν	παιόμενοι	καὶ τῆς φάλαγγος ἐκσειόμενοι κατέπιπτον,
[2, 15]	κατελείπετο. Συνέπιπτον δὲ καὶ στρατιῶται	παίοντες	ἀνέδην τοὺς καταλαμβανομένους καὶ διὰ
[2, 19]	τοὺς ἀγανακτήσαντας λίθοις καὶ ξύλοις	παίοντες	εἰς τὸ ἄστυ συνήλασαν. (Κέστιος
[2, 19]	τοῦ τείχους κατέβαλον καὶ λίθοις	παίοντες	συνήλασαν εἰς τὰς οἰκίας, αὐτοὶ
[2, 8]	Καὶ ταῖς μὲν ἀγαθαῖς ὁμοδοξοῦντες	παισὶν	Ἑλλήνων ἀποφαίνονται τὴν ὑπὲρ ὠκεανὸν
[2, 6]	εἰς δύο τετραρχίας δυσὶν ἑτέροις	παισὶν	Ἡρώδου δίδωσιν, τὴν μὲν Φιλίππῳ,
[2, 6]	καὶ συνῴκισεν αὐτὰς τοῖς Φερώρα	παισίν.	Μετὰ δὲ τὸν οἶκον ἐπιδιένειμεν
[2, 8]	ὅμοιον τοῖς μετὰ φόβου παιδαγωγουμένοις	παισίν.	Οὔτε δὲ ἐσθῆτας οὔτε ὑποδήματα
[2, 12]	γεγόνει δ' αὐτῷ καὶ ἐκ	Παιτίνης	Ἀντωνία. ~(Ὅσα μὲν οὖν Νέρων
[2, 2]	βασιλείας Ἀρχέλαον, τοῖς δ' ἔργοις	πάλαι	γεγονέναι βασιλέα, κατειρωνεύεσθαι δὲ νῦν
[2, 20]	αὐτοὺς ἐν τῷ γυμνασίῳ συνηθροισμένους	πάλαι	διὰ τὰς ὑποψίας τοῦτο πραγματευσάμενοι,
[2, 7]	Ἀρχέλαος καὶ κατὰ μνήμην τῶν	πάλαι	διαφορῶν οὐ μόνον Ἰουδαίοις ἀλλὰ
[2, 11]	γὰρ δι' ἀριστοκρατίας, ὥσπερ οὖν	πάλαι	διῳκεῖτο, τὴν ἀρχὴν ἢ κρινεῖν
[2, 18]	σφαγὰς τῶν διαφόρων καὶ τοὺς	πάλαι	πρᾳοτάτους πάνυ δοκοῦντας ἡ πλεονεξία·
[2, 4]	Ἰδουμαίαν δισχίλιοι τῶν ὑπὸ Ἡρώδῃ	πάλαι	στρατευσαμένων συστάντες ἔνοπλοι διεμάχοντο τοῖς
[2, 6]	ἔξωθεν δήμοις. Ἀντὶ δὲ τῆς	παλαιᾶς	εὐδαιμονίας καὶ τῶν πατρίων νόμων
[2, 20]	πάντας ἔκ τε τῶν συλλεγομένων	παλαιῶν	ὅπλων ἐγκατασκευαζόμενος ὥπλιζεν. (Ἔπειτα συνιδὼν
[2, 8]	δ' ἐκτόπως περὶ τὰ τῶν	παλαιῶν	συντάγματα μάλιστα τὰ πρὸς ὠφέλειαν
[2, 6]	φίλων ἐν τῷ κατὰ τὸ	Παλάτιον	Ἀπόλλωνος ἱερῷ, κτίσμα δ' ἦν
[2, 6]	ἐπάνεισιν. ~(Ἀρχελάῳ δ' ἐπὶ Ῥώμης	πάλιν	ἄλλη συνίσταται δίκη πρὸς Ἰουδαίους,
[2, 2]	μᾶλλον ἢ Ἀρχελάῳ. (Κἀν τούτῳ	πάλιν	Ἀντίπας ἀμφισβητῶν περὶ τῆς βασιλείας
[2, 10]	ὅταν ἐκκενώσῃ πολλὰ πλοῖα προσσχόντα,	πάλιν	ἀντιπληροῦται τὸ χωρίον, κατασυρόντων μὲν
[2, 21]	ἐφρούρει. Καὶ μετ' ὀλίγας ἡμέρας	πάλιν	ἀπέστη Τιβεριὰς ἐπικαλεσαμένων τῶν ἔνδον
[2, 16]	χειρωθέντες τότε συλλεξάμενοι τὴν ἰσχὺν	πάλιν	ἀποστῆναι, νῦν οὐχ ὑφ' ἑνὶ
[2, 8]	εὐχῆς ἀθέμιτον· ἀριστοποιησάμενος δ' ἐπεύχεται	πάλιν·	ἀρχόμενοί τε καὶ παυόμενοι γεραίρουσι
[2, 15]	σβεσθείσης τῆς ταραχῆς ἤχθετο καὶ	πάλιν	αὐτὴν ἀνάψαι πραγματευόμενος τούς τε
[2, 12]	πάντας. Ἐκεῖθεν εἰς Λύδδα παραγενόμενος	πάλιν	διήκουσεν τῶν Σαμαρέων, καὶ μεταπεμψάμενος
[2, 8]	μέχρι πέμπτης ὥρας ἐργασάμενοι συντόνως	πάλιν	εἰς ἓν συναθροίζονται χωρίον, ζωσάμενοί
[2, 21]	τῇ δ' ἀποδόσει τῶν χρημάτων	πάλιν	εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. ~(Τὰ μὲν
[2, 8]	ὡς ἱερὰς καταθέμενοι τὰς ἐσθῆτας	πάλιν	ἐπ' ἔργα μέχρι δείλης τρέπονται.
[2, 15]	(Οἱ δὲ στασιασταὶ δείσαντες μὴ	πάλιν	ἐπελθὼν ὁ Φλῶρος κρατήσῃ τοῦ
[2, 11]	ἤκουσεν τὰ παρὰ τῆς βουλῆς,	πάλιν	ἔπεμψεν τὸν Ἀγρίππαν ἀπαγγελοῦντα αὐτοῖς
[2, 21]	δισχιλίους Σύρων φυγάδες, ἀνέστελλεν Ἰωάννης	πάλιν	ἐπὶ τὰς λαθραίους ἐπιβουλὰς ἐκ
[2, 7]	σὺ δὲ οὐκ ἀρκεσθεῖσα τούτῳ	πάλιν	ἐπὶ τὴν ἐμὴν ἀνακάμπτεις ἑστίαν,
[2, 13]	τούτων ὥσπερ ἐν νοσοῦντι σώματι	πάλιν	ἕτερον μέρος ἐφλέγμαινεν. Οἱ γὰρ
[2, 12]	θόρυβοί τε ἤρξαντο καὶ φθορὰ	πάλιν	Ἰουδαίων ἐγένετο. Συνεληλυθότος γὰρ τοῦ
[2, 16]	ἀποστάσεως, εἰ ταύτας τε συνάψετε	πάλιν	καὶ τελέσετε τὴν εἰσφοράν· οὐ
[2, 8]	εὔθυμοι τὰς ψυχὰς ἠφίεσαν ὡς	πάλιν	κομιούμενοι. (Καὶ γὰρ ἔρρωται παρ'
[2, 11]	Ἀγρίππαν. Οὗ παντάπασιν ὄντος νηπίου	πάλιν	τὰς βασιλείας Κλαύδιος ἐπαρχίαν ποιήσας
[2, 21]	δορυφόροις ἑπτὰ τὸν δῆμον αἰχμαλωτισάμενος	πάλιν	Τιβεριάδα προσηγάγετο, μετὰ δ' ἡμέρας
[2, 10]	ὑπερχυθεῖσαν ὕελον ἐκ τοῦ τόπου	πάλιν	ψάμμον γίνεσθαι εἰκαίαν. Τὸ μὲν
[2, 12]	Ἰουδαίας μὲν ἐπίτροπον Φήλικα τὸν	Πάλλαντος	ἀδελφὸν ἐκπέμπει τῆς τε Σαμαρείας
[2, 7]	δὲ εἰς Δικαιάρχειαν δῶρά τε	παμπληθῆ	παρὰ τῶν ἐκεῖ Ἰουδαίων λαμβάνει
[2, 16]	Βιθυνία καὶ Καππαδοκία καὶ τὸ	Παμφύλιον	ἔθνος Λύκιοί τε καὶ Κίλικες
[2, 14]	τὰς ἑκάστων οὐσίας, οὐδὲ τὸ	πᾶν	ἔθνος ἐβάρει ταῖς εἰσφοραῖς, ἀλλὰ
[2, 17]	τὸν Μανάημον ἀντισχόντες ὡς εἶδον	πᾶν	ἐπ' αὐτοὺς τὸ πλῆθος ὁρμῆσαν,
[2, 18]	Τὸ δὲ στασιῶδες καὶ λῃστρικὸν	πᾶν	ἔφυγεν εἰς τὸ μεσαίτατον τῆς
[2, 8]	πίστεως προστάται, εἰρήνης ὑπουργοί. Καὶ	πᾶν	μὲν τὸ ῥηθὲν ὑπ' αὐτῶν
[2, 17]	δυνατοὶ σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ	πᾶν	ὅσον τοῦ πλήθους εἰρήνην ἠγάπα
[2, 20]	τῆς ἐξουσίας αὐτοῖς, τὸ δὲ	πᾶν	πλῆθος εἰ δι' ἐπιχωρίων καὶ
[2, 19]	εἰς τὴν φάραγγα, τὸ δὲ	πᾶν	πλῆθος παρεκταθὲν ὑπὲρ τὸν αὐχένα
[2, 18]	ὡς ζῶντας καταφλέξοντες. Ἤρθη δὲ	πᾶν	τὸ Ἰουδαῑ κὸν ἐπὶ τὴν
[2, 10]	τούς τε κωλύοντας ἀνελεῖν καὶ	πᾶν	τὸ λοιπὸν ἔθνος ἐξανδραποδίσασθαι. Θεῷ
[2, 19]	Δείσαντες δὲ οἱ στασιασταὶ μὴ	πᾶν	τὸ πλῆθος ἀδείας ἐλπίδι πρὸς
[2, 19]	τὴν τῆς σκηνοπηγίας ἑορτὴν ἀναβεβήκει	πᾶν	τὸ πλῆθος εἰς Ἱεροσόλυμα. Πεντήκοντα
[2, 18]	χώραν καταδραμὼν καὶ διαρπάσας μὲν	πᾶν	τὸ προσπῖπτον καταφλέξας δὲ τὰς
[2, 7]	τε καὶ δουλοφανὲς καταμαθὼν ἐνόησεν	πᾶν	τὸ σύνταγμα, Πάνυ δὲ αὐτὸν
[2, 16]	τὴν ἱερὰν πόλιν, ἀναιρήσειν δὲ	πᾶν	ὑμῶν τὸ φῦλον· οὐδὲ γὰρ
[2, 9]	ταῖς τοῦ Ἰορδάνου πηγαῖς ἐν	Πανεάδι	πόλιν κτίζει Καισάρειαν κἀν τῇ
[2, 21]	ἀλλήλων στασιάσαι, ἐφ' οἷς ὠργίζοντο	πάνθ'	ὁμολογήσων, ἔπειτα δοθὲν αὐτῷ λέγειν,
[2, 16]	οὐ φιλελεύθερος. Τότε τοιγαροῦν ἐχρῆν	πάνθ'	ὑπὲρ τοῦ μὴ δέξασθαι Ῥωμαίους
[2, 22]	τῆς πόλεως ἐχαλκεύετο βέλη καὶ	πανοπλία,	πρὸς ἀτάκτοις δὲ γυμνασίαις τὸ
[2, 14]	ἀληθείας κατέχεεν οὔτε ἐν τῷ	πανουργεῖν	δολιωτέρας ὁδοὺς ἐπενόησεν. τὸ μὲν
[2, 21]	πλουσίων ἐκέρδανεν· ἔπειτα συνθεὶς σκηνὴν	πανουργοτάτην,	ὡς ἄρα φυλάττοιντο πάντες οἱ
[2, 21]	Γισχάλων, υἱὸς Ληίου, Ἰωάννης ὄνομα,	πανουργότατος	μὲν καὶ δολιώτατος τῶν ἐπισήμων
[2, 8]	Καὶ τοῖς ἑτέρωθεν ἥκουσιν αἱρετισταῖς	πάντ'	ἀναπέπταται τὰ παρ' αὐτοῖς ὁμοίως
[2, 10]	ἐπιτάσσομαι. Πρὸς ταῦτα τὸ πλῆθος	πάντ'	ἐβόα πρὸ τοῦ νόμου πάσχειν
[2, 22]	νέων πλῆθος ἦν, καὶ μεστὰ	πάντα	θορύβου, δεινὴ δὲ κατήφεια τῶν
[2, 2]	γινώσκων τὸν καθιστάντα. (Διεξελθόντος δὲ	πάντα	καὶ Νικολάου παρελθὼν Ἀρχέλαος προπίπτει
[2, 5]	Πυρὸς δὲ καὶ φόνου πεπλήρωτο	πάντα	καὶ πρὸς τὰς ἁρπαγὰς τῶν
[2, 8]	εἱμαρμένῃ τε καὶ θεῷ προσάπτουσι	πάντα,	Καὶ τὸ μὲν πράττειν τὰ
[2, 2]	χαρισάμενος, ἔτι δὲ τῷ δήμῳ	πάντα	κατανεύσας ὅσων ὡς παρὰ βασιλέως
[2, 12]	τε καὶ γυναῖκας ἰδίας, ἃ	πάντα	κινδυνεύειν δι' ἑνὸς ἐκδικίαν Γαλιλαίου
[2, 21]	ὑπονοηθέντων, ἀλλ' ἐπὶ συγγνώμης πορισμῷ	πάντα	πεποιηκέναι τὰ πρὸς τὸν ἔλεον.
[2, 15]	ὅσην ἂν ἀξιώσωσιν. Τῶν δὲ	πάντα	περὶ ἀσφαλείας καὶ τοῦ μηδὲν
[2, 16]	ἀδοξεῖτε δουλεύειν οἷς ὑποτέτακται τὰ	πάντα.	Ποίᾳ στρατιᾷ ποίοις πεποιθότες ὅπλοις;
[2, 21]	σύγχυσιν· ὅσα δ' ἂν κελεύσωσιν	πάντα	ποιήσειν, εἰ τοὺς διαλεξομένους ἡσυχῆ
[2, 21]	δὲ διαθέσθαι κρύφα τὴν ἁρπαγὴν	πάντα	πρὸς Ἰώσηπον εἰς Ταριχέας ἐκόμισαν.
[2, 1]	δὲ πολλοὺς ὁ Ἀρχέλαος, καὶ	πάντα	πρὸς ὀργὴν ἀπεκρίναντο δῆλοί τε
[2, 14]	πρὸς μόνον τὸ λαβεῖν ὑποσχόμενος	πάντα	συμπράξειν, λαβὼν ἔξεισιν τῆς Καισαρείας
[2, 21]	δ' ἐπὶ τῆς λίμνης σκάφη	πάντα	συναθροίσας, τριάκοντα δ' εὑρέθησαν καὶ
[2, 7]	δ' ἦν τις ὁμόφυλος αὐτῷ	πάντα	τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν ἐπιστάμενος,
[2, 19]	πλείους τοὺς πολεμίους θεασάμενος καὶ	πάντα	τὰ κύκλῳ μεστὰ Ἰουδαίων ἔγνω
[2, 19]	τὴν Βεθώραν κατέφυγον, Ἰουδαῖοι δὲ	πάντα	τὰ κύκλῳ περισχόντες ἐφρούρουν αὐτῶν
[2, 21]	διάφοροι καὶ διὰ τὴν ἔκπληξιν	πάντα	τὰ σκάφη γέμειν ὁπλιτῶν νομίσαντες
[2, 21]	διαρπάσαι τοῖς στρατιώταις. Συναγαγὼν μέντοι	πάντα	τοῖς δημόταις ἔδωκεν τοῖς τε
[2, 18]	κτείνοντες, ὡς ἐπικλυσθῆναι μὲν αἵματι	πάντα	τὸν χῶρον, πέντε δὲ μυριάδες
[2, 8]	δεύτερον τάγμα, τὴν μὲν εἱμαρμένην	παντάπασιν	ἀναιροῦσιν καὶ τὸν θεὸν ἔξω
[2, 14]	ἐργαστήρια κατασκευαζόμενος στενήν τε καὶ	παντάπασιν	βιαίαν πάροδον ἀπέλειπεν αὐτοῖς, τὸ
[2, 8]	ἀμείβουσι πρὶν διαρραγῆναι τὸ πρότερον	παντάπασιν	ἢ δαπανηθῆναι τῷ χρόνῳ. Οὐδὲν
[2, 10]	ὁ καλούμενος Βήλεος ποταμὸς παραρρεῖ	παντάπασιν	ὀλίγος, παρ' ᾧ τὸ Μέμνονος
[2, 11]	ἐκ τῆς αὐτῆς Ἀγρίππαν. Οὗ	παντάπασιν	ὄντος νηπίου πάλιν τὰς βασιλείας
[2, 19]	ἐπαλινδρόμουν, αὐτοὶ μὲν ὀλίγους ἀποβεβλημένοι	παντάπασιν,	τῶν δὲ Ῥωμαίων καὶ τῶν
[2, 13]	ἐπαγανακτούντων οἱ πεφονευκότες, διὸ καὶ	παντάπασιν	ὑπὸ ἀξιοπιστίας ἦσαν ἀνεύρετοι. Πρῶτος
[2, 18]	ἱππεῖς καὶ πεζοὺς τρισχιλίους τοξότας	πάντας,	Ἀγρίππα δὲ πεζοὺς μὲν τοὺς
[2, 20]	τὸν ἀριθμὸν μυρίους καὶ πεντακοσίους	πάντας	ἀνόπλους ἐπελθόντες ὑπὸ μίαν ὥραν
[2, 21]	καὶ Σίμωνα καὶ Ἰούδην Ἰωνάθου,	πάντας	εἰπεῖν δυνατωτάτους, ἵν' οὗτοι τὴν
[2, 10]	τε πλῆθος καὶ τοὺς γνωρίμους	πάντας	εἰς Τιβεριάδα τήν τε Ῥωμαίων
[2, 20]	δέκα μυριάδας νέων ἀνδρῶν, οὓς	πάντας	ἔκ τε τῶν συλλεγομένων παλαιῶν
[2, 12]	τοὺς ὑπὸ Κουμανοῦ ζωγρηθέντας ἀνεσταύρωσεν	πάντας.	Ἐκεῖθεν εἰς Λύδδα παραγενόμενος πάλιν
[2, 3]	Ῥωμαίοις καὶ περισχόντες τὰ βασίλεια	πάντας	ἠπείλουν διαφθείρειν, εἰ μὴ θᾶττον
[2, 19]	τῶν Ἰουδαίων λόγοις· ἢ γὰρ	πάντας	πείσειν καταθέσθαι τὸν πόλεμον ἢ
[2, 21]	ἡ ἀπόστασις εὐθέως, ἐκπεπομφὼς δὲ	πάντας	τοὺς στρατιώτας ἐπὶ σίτου συλλογὴν
[2, 11]	διὰ μέσης ὥρμησεν τῆς βουλῆς	πάντας	τοὺς συστρατιώτας ἐφελκόμενος. Οἱ δ'
[2, 16]	ἔλεξεν τοιάδε. (Εἰ μὲν ἑώρων	πάντας	ὑμᾶς πολεμεῖν Ῥωμαίοις ὡρμημένους καὶ
[2, 16]	ᾠήθην δεῖν ἐπὶ τὸ αὐτὸ	πάντας	ὑμᾶς συναγαγὼν εἰπεῖν ἃ νομίζω
[2, 3]	βασιλείοις κατὰ δύσιν. Περικαθεζόμενοι δὲ	πανταχόθεν	τοὺς Ῥωμαίους ἐπολιόρκουν. (Ὁ δὲ
[2, 16]	σωμάτων εἴδετε δήπου πολλάκις, ἐπεὶ	πανταχοῦ	Ῥωμαῖοι τοὺς τούτων αἰχμαλώτους ἔχουσιν.
[2, 18]	Κεστίῳ δὲ οὐκέτι ἠρεμεῖν ἐδόκει	πανταχοῦ	τῶν Ἰουδαίων ἐκπεπολεμωμένων. Ἀναλαβὼν δὲ
[2, 16]	ὑπηρέτας ἀνηκέστως χαλεπούς· οὔπω Ῥωμαῖοι	πάντες	ἀδικοῦσιν ὑμᾶς οὐδὲ Καῖσαρ, πρὸς
[2, 21]	τοῦ πλήθους ἔφυγον πλὴν τεσσάρων	πάντες,	αὐτὸς δὲ κοιμώμενος ἤδη προσφερομένου
[2, 12]	δεισιδαιμονίᾳ συνελκόμενοι πρὸς ἓν κήρυγμα	πάντες	εἰς Καισάρειαν ἐπὶ Κουμανὸν συνέδραμον
[2, 16]	μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς οἰκουμένης	πάντες	εἰσὶν Ῥωμαῖοι, εἰ μή τις
[2, 21]	σκηνὴν πανουργοτάτην, ὡς ἄρα φυλάττοιντο	πάντες	οἱ κατὰ τὴν Συρίαν Ἰουδαῖοι
[2, 17]	τῶν πατρίων ἱερεῖς ἀφηγουμένους, ὅτι	πάντες	οἱ πρόγονοι τὰς παρὰ τῶν
[2, 20]	ἂν ἀγαθὸν τὸ συνειδὸς ἔχωσιν	πάντες	οἱ στρατευόμενοι, τοὺς δὲ οἴκοθεν
[2, 8]	μὴ γαμοῦντας, μᾶλλον δέ, εἰ	πάντες	τὸ αὐτὸ φρονήσειαν, ἐκλιπεῖν ἂν
[2, 1]	ἕκαστον ἀναχωρεῖν ἐπ' οἴκου, καὶ	πάντες	ᾤχοντο τὴν ἑορτὴν ἀπολιπόντες. ~(Αὐτὸς
[2, 17]	δέοι τινὰ τῶν ὅλων ἀφηγεῖσθαι,	παντὶ	μᾶλλον ἢ ἐκείνῳ προσήκειν, συντίθενται
[2, 21]	ἦσαν δὲ εἰς τετρακισμυρίους Ταριχεᾶται,	παντὶ	τῷ πλήθει παρρησιαστικώτερον ὡμίλει. Καὶ
[2, 6]	ὀλίγοις ἔτεσιν Ἰουδαίους ὧν ἐν	παντὶ	τῷ χρόνῳ μετὰ τὴν ἐκ
[2, 19]	ἔβαλλον. Πέντε μὲν οὖν ἡμέραις	πάντοθεν	ἐπιχειροῦσιν τοῖς Ῥωμαίοις ἀμήχανος ἦν
[2, 16]	σῖτον μηνῶν τεσσάρων· τετείχισται δὲ	πάντοθεν	ἢ δυσβάτοις ἐρημίαις ἢ θαλάσσαις
[2, 18]	δ' ἐγκλίναντες ἀνέδην διεφθείροντο. Καὶ	παντοῖος	ἦν αὐτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν
[2, 18]	εἰς τὰ ὄρη, πλήρη δὲ	παντοίων	κτημάτων, τὰ μὲν ἐφῆκεν τοῖς
[2, 16]	Ῥώμην πλῆθος τρέφουσιν, καὶ ἔξωθεν	παντοίως	φορολογοῦνται καὶ ταῖς χρείαις τῆς
[2, 2]	δὲ τὴν ψυχὴν ἔχων πάθους	παντός.	Εἰ μέντοι καὶ κυριωτέραν τὴν
[2, 2]	Καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦ λόγου	παντὸς	ἐναπηρείσατο τῷ πλήθει τῶν περὶ
[2, 12]	Κουμανὸς δείσας μὴ τοῦ λαοῦ	παντὸς	ἐπ' αὐτὸν ὁρμὴ γένοιτο, πλείους
[2, 16]	ὁ αὐτὸς ἐπίτροπος μένει διὰ	παντός,	καὶ τοὺς διαδεξομένους εἰκὸς ἐλεύσεσθαι
[2, 10]	δὲ τὴν ἀξίωσιν ἀπέφαινεν ἀγνώμονα·	πάντων	γὰρ τῶν ὑποτεταγμένων ἐθνῶν κατὰ
[2, 16]	τὴν ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς εὐγένειαν.	Πάντων	δὴ σχεδὸν τῶν ὑφ' ἡλίῳ
[2, 6]	Ἀσκάλωνι βασίλεια· συνήγετο δ' ἐκ	πάντων	ἑξήκοντα προσόδου τάλαντα· τὸν δὲ
[2, 16]	λόγος, ὅταν ᾖ τῶν ἀκουόντων	πάντων	ἡ> πρὸς τὸ χεῖρον ὁμόνοια.
[2, 16]	ὁ λόγος, ἐὰν μὴ παρὰ	πάντων	ἡσυχία γένηται. Οἶδα μὲν οὖν
[2, 8]	τε καὶ κλώμενοι καὶ διὰ	πάντων	ὁδεύοντες τῶν βασανιστηρίων ὀργάνων, ἵν'
[2, 14]	Καθόλου δὲ ἡ μὲν παρρησία	πάντων	περικέκοπτο, τυραννὶς δ' ἦν διὰ
[2, 2]	διεκρούσατο. Μεθίστατο δὲ ἐν Ῥώμῃ	πάντων	πρὸς αὐτὸν ἡ σπουδὴ τῶν
[2, 16]	Ἕλλησιν, οἳ τῶν ὑφ' ἡλίῳ	πάντων	προύχοντες εὐγενείᾳ καὶ τοσαύτην νεμόμενοι
[2, 21]	τὴν αὔλειον ἀποκλείσας ἐμαστίγωσεν, μέχρι	πάντων	τὰ σπλάγχνα γυμνῶσαι· περιειστήκει δὲ
[2, 16]	τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην ἐστὲ	πάντων;	τί τὸ πεποιθὸς ὑμᾶς κατὰ
[2, 10]	ἄμυναν· ταχὺ δ' ἐχώρει διὰ	πάντων	τὸ δέος ἤδη παρούσης εἰς
[2, 7]	καταμαθὼν ἐνόησεν πᾶν τὸ σύνταγμα,	Πάνυ	δὲ αὐτὸν παρώξυνεν ἡ τόλμα
[2, 18]	διαφόρων καὶ τοὺς πάλαι πρᾳοτάτους	πάνυ	δοκοῦντας ἡ πλεονεξία· τὰς γὰρ
[2, 19]	πρὸς ὀργὴν ὑπεριδὼν καὶ μὴ	πάνυ	πιστεύσας διεμέλλησεν, ἕως οἱ στασιασταὶ
[2, 16]	παρηνόμησεν ἔγραφον. Ὁ δὲ τὰ	παρ'	ἀμφοῖν ἀναγνοὺς μετὰ τῶν ἡγεμόνων
[2, 2]	Προσκεψάμενος δὲ ὁ Καῖσαρ τὰ	παρ'	ἀμφοῖν κατ' ἰδίαν τό τε
[2, 18]	καὶ τῶν ἡγεμόνων πολλοὺς ὁσημέραι	παρ'	ἀμφοῖν κολαζόντων ἡ στάσις μᾶλλον
[2, 13]	καὶ καθ' ἡμέραν οἱ θρασύτεροι	παρ'	ἀμφοῖν προεπήδων ἐπὶ μάχην· οὔτε
[2, 16]	ἀνθρωπίνῃ βοηθείᾳ· ὅταν δὲ τὴν	παρ'	ἀμφοῖν τὸ εἰκὸς ἀποκόπτῃ, φανερὰν
[2, 8]	προσταξάντων ἐνεργοῦσι, δύο δὲ ταῦτα	παρ'	αὐτοῖς αὐτεξούσια, ἐπικουρία καὶ ἔλεος·
[2, 8]	πάλιν κομιούμενοι. (Καὶ γὰρ ἔρρωται	παρ'	αὐτοῖς ἥδε ἡ δόξα, φθαρτὰ
[2, 19]	ἦν γὰρ δὴ τὸ μάλιστα	παρ'	αὐτοῖς θρησκευόμενον σάββατον. Ὁ δ'
[2, 8]	αὐτῶν ἀκίνητον. Σέβας δὲ μέγα	παρ'	αὐτοῖς μετὰ τὸν θεὸν τοὔνομα
[2, 8]	ἥκουσιν αἱρετισταῖς πάντ' ἀναπέπταται τὰ	παρ'	αὐτοῖς ὁμοίως ὥσπερ ἴδια, καὶ
[2, 8]	διηνεκὴς νῆψις καὶ τὸ μετρεῖσθαι	παρ'	αὐτοῖς τροφὴν καὶ ποτὸν μέχρι
[2, 8]	οὐδὲ ἔστιν εὑρεῖν κτήσει τινὰ	παρ'	αὐτοῖς ὑπερέχοντα· νόμος γὰρ τοὺς
[2, 8]	ἀρετὴν ὑπολαμβάνουσιν. Καὶ γάμου μὲν	παρ'	αὐτοῖς ὑπεροψία, τοὺς δ' ἀλλοτρίους
[2, 19]	τε ἑξῆς ὁμοίως τὴν καλουμένην	παρ'	αὐτοῖς χελώνην ἐφράξαντο, καθ' ἧς
[2, 7]	αὐτὸν παρώξυνεν ἡ τόλμα τῶν	παρ'	αὐτοῦ λεγομένων· τοῖς γὰρ πυνθανομένοις
[2, 19]	Ἀγρίππα τοῦ βασιλέως· Ἐστρατεύετο γὰρ	παρ'	αὐτῷ. Κατὰ πρόσωπον μὲν οὖν
[2, 7]	χαρακτῆρας, κατηγόρητο γὰρ ὑφ' Ἡρώδου	παρ'	αὐτῷ, συνεώρα μὲν καὶ πρὶν
[2, 8]	τῷ χρῄζοντι διδοὺς ἕκαστος τὰ	παρ'	αὐτῷ τὸ παρ' ἐκείνου χρήσιμον
[2, 16]	Ῥωμαίων πρόσοδος ὄντες καὶ ταμιευόμενοι	παρ'	αὐτῶν τὴν οἰκείαν εὐδαιμονίαν. Καὶ
[2, 20]	τῶν Ῥωμαίων φθορὰν πυθόμενοι τοὺς	παρ'	ἑαυτοῖς Ἰουδαίους ἀνελεῖν ἐσπούδασαν. Καὶ
[2, 18]	δαιμονίου προνοίας ἀνῄρουν Καισαρεῖς τοὺς	παρ'	ἑαυτοῖς Ἰουδαίους, ὡς ὑπὸ μίαν
[2, 19]	μὴ συμφρονοῦν. Ἔπεμψεν οὖν τῶν	παρ'	ἑαυτῷ τοὺς μάλιστα γνωρίμους ἐκείνοις
[2, 20]	αὐτοὺς ἤσκει πρὸς τὸν πόλεμον	παρ'	ἕκαστα τὴν Ῥωμαίων εὐταξίαν διηγούμενος,
[2, 18]	εἶχον ἐν ὑποψίᾳ, καὶ τὸ	παρ'	ἑκάστοις ἀμφίβολον οὔτε ἀνελεῖν τις
[2, 14]	ἐπὶ λῃστείᾳ δεδεμένους ὑπὸ τῆς	παρ'	ἑκάστοις βουλῆς ἢ τῶν προτέρων
[2, 18]	κατατρέχοντες δὲ εἰς Σκυθόπολιν τοὺς	παρ'	ἐκείνοις Ἰουδαίους ἐπείρασαν πολεμίους· ταξάμενοι
[2, 18]	ἄλλοις ἐτετάρακτο, μᾶλλον ἐξήφθη τὰ	παρ'	ἐκείνοις. Καὶ δὴ τῶν Ἀλεξανδρέων
[2, 8]	ἕκαστος τὰ παρ' αὐτῷ τὸ	παρ'	ἐκείνου χρήσιμον ἀντικομίζεται· καὶ χωρὶς
[2, 21]	γνωρίμους κελεύει προελθεῖν ὡς καὶ	παρ'	ἐκείνων πίστιν τινὰ βουλόμενος λαβεῖν.
[2, 3]	οὕτω καλοῦσίν τινα ἑορτὴν Ἰουδαῖοι	παρ'	ἑπτὰ γινομένην ἑβδομάδας καὶ τὸν
[2, 20]	Διοικεῖσθαι γὰρ κάλλιστα τοὺς πολέμους	παρ'	οἷς ἂν ἀγαθὸν τὸ συνειδὸς
[2, 16]	Πόντου καὶ τῆς Μαιώτιδος ἔθνη;	Παρ'	οἷς πρὶν μὲν οὐδ' οἰκεῖος
[2, 19]	κακοῦσθαι μηδὲν ἀντιβλάπτουσιν τοὺς ἐχθρούς.	Παρ'	ὅλην δὲ τὴν ὁδὸν παιόμενοι
[2, 4]	τοὺς ἐπιχωρίους καὶ τοὺς ἀλλοφύλους	παρ'	ὅλον τὸν πόλεμον ἐργασάμενοι μετὰ
[2, 6]	δὲ τούτου συγγενῶν οἱ φίλοι	παρ'	οὐδετέροις, συμπαρίστασθαι μὲν Ἀρχελάῳ διὰ
[2, 16]	ἔλαττον δέκα, τοῦ δὲ ἐνιαυσιαίου	παρ'	ὑμῶν φόρου καθ' ἕνα μῆνα
[2, 10]	Βήλεος ποταμὸς παραρρεῖ παντάπασιν ὀλίγος,	παρ'	ᾧ τὸ Μέμνονος μνημεῖόν ἐστιν
[2, 8]	ἀντιδόσεως ἀκώλυτος ἡ μετάληψις αὐτοῖς	παρ'	ὧν ἂν θέλωσιν. (Πρός γε
[2, 2]	δήμῳ πάντα κατανεύσας ὅσων ὡς	παρὰ	βασιλέως τυχεῖν ἠξίουν καὶ τοὺς
[2, 5]	ἐπικούρους συνελθεῖν· προσέλαβεν δὲ καὶ	παρὰ	Βηρυτίων διερχόμενος τὴν πόλιν χιλίους
[2, 2]	οὓς ἐληλυθέναι μὲν ἐφ' ἑορτήν,	παρὰ	δὲ ταῖς ἰδίαις θυσίαις ὠμῶς
[2, 2]	ῥοπὴν εἶναι δοκοῦντα διὰ τὴν	παρὰ	Ἡρώδῃ πίστιν· γεγόνει γὰρ δὴ
[2, 8]	τοῖς ἄλλοις προσεοικώς. (Τρία γὰρ	παρὰ	Ἰουδαίοις εἴδη φιλοσοφεῖται, καὶ τοῦ
[2, 1]	ἀζύμων ἐνστάσης ἑορτῆς, ἣ πάσχα	παρὰ	Ἰουδαίοις καλεῖται πολύ τι θυμάτων
[2, 1]	πλήθει παρασχών· ἔθος δὲ τοῦτο	παρὰ	Ἰουδαίοις. Πολλοῖς πενίας αἴτιον διὰ
[2, 19]	ὀδυρμούς· ἀντήχει δ' αὐτοῖς τὸ	παρὰ	Ἰουδαίων ἐγκέλευσμα καὶ κραυγὴ χαιρόντων
[2, 21]	ἐντὸς τοῦ Γισχάλων τείχους ὁ	παρὰ	Ἰωσήπου φόβος ἐφρούρει. Καὶ μετ'
[2, 2]	δι' ἐπιστολῶν κατηγορήσας μὲν Ἀρχελάου	παρὰ	Καίσαρι, πολλὰ δ' ἐπαινέσας Ἀντίπαν.
[2, 8]	πέμπεται μέχρι τοῦ κτείνειν λαβὼν	παρὰ	Καίσαρος ἐξουσίαν. Ἐπὶ τούτου τις
[2, 7]	αὐτὸν κατ' ἰδίαν μισθόν, ἔφη,	παρὰ	Καίσαρος ἔχεις τὸ ζῆν τοῦ
[2, 2]	ἂν γενέσθαι λαβόντα τὴν ἀρχὴν	παρὰ	Καίσαρος τὸν πρὶν λαβεῖν τοσούτους
[2, 19]	τε καὶ Φοῖβον, δεξιάς τε	παρὰ	Κεστίου καὶ συγγνώμην παρὰ Ῥωμαίοις
[2, 17]	καταψηφίσασθαι τῆς πόλεως ἀσέβειαν, εἰ	παρὰ	μόνοις Ἰουδαίοις οὔτε θύσει τις
[2, 14]	καὶ οἱ Καισαρέων Ἕλληνες νικήσαντες	παρὰ	Νέρωνι τῆς πόλεως ἄρχειν τὰ
[2, 3]	ἡ Ἀρχελάου μήτηρ Μαλθακὴ νοσήσασα,	παρὰ	Οὐάρου δ' ἐκομίσθησαν ἐκ Συρίας
[2, 2]	γενεᾶς, προαναγνοὺς δὲ καὶ τὰ	παρὰ	Οὐάρου καὶ Σαβίνου περὶ τούτων
[2, 16]	ἐθέλοντας ὁ λόγος, ἐὰν μὴ	παρὰ	πάντων ἡσυχία γένηται. Οἶδα μὲν
[2, 19]	τε παρὰ Κεστίου καὶ συγγνώμην	παρὰ	Ῥωμαίοις ἀσφαλῆ περὶ τῶν ἡμαρτημένων
[2, 8]	ἐπαρχίαν περιγραφείσης ἐπίτροπος τῆς ἱππικῆς	παρὰ	Ῥωμαίοις τάξεως Κωπώνιος πέμπεται μέχρι
[2, 16]	συμμαχίαν καταφευκτέον. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο	παρὰ	Ῥωμαίοις τέτακται· δίχα γὰρ θεοῦ
[2, 5]	ἐνεπίμπλασαν. ~(Οὐάρῳ δὲ δεξαμένῳ τὰ	παρὰ	Σαβίνου καὶ τῶν ἡγεμόνων γράμματα
[2, 19]	ἀπέστρεψαν αὐτὸν τῆς ἐπιχειρήσεως. Καὶ	παρὰ	τὴν αἰτίαν ταύτην ὅ τε
[2, 14]	τις Καισαρεὺς γάστραν καταστρέψας καὶ	παρὰ	τὴν εἴσοδον αὐτῶν θέμενος ἐπέθυεν
[2, 11]	Καὶ Κλαύδιος ὡς ἤκουσεν τὰ	παρὰ	τῆς βουλῆς, πάλιν ἔπεμψεν τὸν
[2, 9]	κατονειδίζουσα τὴν ἀργίαν καὶ φαμένη	παρὰ	τὸ μὴ βούλεσθαι πλεῖν ἐπὶ
[2, 18]	παρωξύνετο. Τότε δ' ὡς καὶ	παρὰ	τοῖς ἄλλοις ἐτετάρακτο, μᾶλλον ἐξήφθη
[2, 8]	τοῖς ἔθεσιν ἐνδεδεμένος οὐδὲ τῆς	παρὰ	τοῖς ἄλλοις τροφῆς δύναται μεταλαμβάνειν,
[2, 21]	εὐθέως, οἳ παραγενόμενοι τὰ ὅπλα	παρὰ	τοῖς ποσὶν ἔρριψαν αὐτοῦ, σὺν
[2, 2]	πατρὸς δεδεμένους λύσας, νῦν ἥκει	παρὰ	τοῦ δεσπότου σκιὰν αἰτησόμενος βασιλείας,
[2, 2]	καὶ τοὺς ἐπὶ μεγίσταις αἰτίαις	παρὰ	τοῦ πατρὸς δεδεμένους λύσας, νῦν
[2, 14]	περὶ τῶν δικαίων. ~(Διαδεξάμενος δὲ	παρὰ	τούτου τὴν ἐπιτροπὴν ὁ Φῆστος
[2, 21]	βασιλικοὺς βίαιον τίθησιν τὰ κομισθέντα	παρὰ	τῷ δυνατωτάτῳ τῶν Ταριχεατῶν Ἀνναίῳ,
[2, 7]	τελευτήσαντος ἐπανελθοῦσαν αὐτὴν καὶ χηρεύουσαν	παρὰ	τῷ πατρὶ θεασάμενος ὁ ἐθνάρχης
[2, 7]	γένος, τραφεὶς δὲ ἐν Σιδῶνι	παρά	τῳ τῶν Ῥωμαίων ἀπελευθέρῳ, δι'
[2, 17]	ὅτι πάντες οἱ πρόγονοι τὰς	παρὰ	τῶν ἀλλογενῶν θυσίας ἀπεδέχοντο. Προσεῖχεν
[2, 16]	πλεονεξία τις παροξύνει καὶ τὸ	παρὰ	τῶν ἀσθενεστέρων, ἐὰν τὰ πράγματα
[2, 5]	ᾔει, προστάξας ἐκεῖ καὶ τοὺς	παρὰ	τῶν βασιλέων καὶ δυναστῶν ἐπικούρους
[2, 18]	ἴλας ἱππέων, πρὸς αἷς τὰς	παρὰ	τῶν βασιλέων συμμαχίας, Ἀντιόχου μὲν
[2, 18]	δ' αὐτοῖς ἡ τιμὴ καὶ	παρὰ	τῶν διαδόχων, οἳ καὶ τόπον
[2, 7]	εἰς Δικαιάρχειαν δῶρά τε παμπληθῆ	παρὰ	τῶν ἐκεῖ Ἰουδαίων λαμβάνει καὶ
[2, 19]	ἐπεχείρει τῇ πόλει τάχα τι	παρὰ	τῶν ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν, εἰς
[2, 20]	τοῖς τὰ σῖτα πέμπουσιν ἀντιχορηγεῖσθαι	παρὰ	τῶν ὁπλιτῶν τὴν ἀσφάλειαν. ~(Διοικοῦντι
[2, 21]	τῆς πατρίδος, ἐν ᾧ πολλὰ	παρὰ	τῶν πλουσίων ἐκέρδανεν· ἔπειτα συνθεὶς
[2, 12]	εἰς Τύρον παραγενόμενοι δίκην τινὰ	παρὰ	τῶν πορθησάντων τὴν χώραν ἠξίουν
[2, 13]	ἀλκῇ, τὸ δὲ Ἑλληνικὸν τῇ	παρὰ	τῶν στρατιωτῶν ἀμύνῃ· τὸ γὰρ
[2, 14]	ἐν Καισαρείᾳ Ἰουδαῖοι, συναγωγὴν ἔχοντες	παρὰ	χωρίον, οὗ δεσπότης ἦν τις
[2, 16]	θεὸν ἐλπίζετε σύμμαχον, ταῦτ' ἀναγκαζόμενοι	παραβαίνειν	ἀποστρέψετε. Τηροῦντές γε μὴν τὰ
[2, 16]	τῆς πρὸς Ῥωμαίους ἐκεχειρίας, καὶ	παραβαίνειν	οἰήσεται τὰς σπονδάς, ἄν τις
[2, 16]	ἐν αἷς ἤργουν οἱ πολιορκούμενοι·	παραβαίνοντες	δὲ ἐν τῷ πολέμῳ τὸν
[2, 16]	θεῖον πρὸς τὴν ἄμυναν οἱ	παραβάντες	ἑκουσίως τὴν εἰς αὐτὸ θεραπείαν;
[2, 10]	ὁ τοὐμοῦ δεσπότου νόμος” ἔφη·	παραβὰς	γὰρ αὐτὸν καὶ φεισάμενος ὑμῶν
[2, 9]	ἐβόων μᾶλλον ἢ τὸν νόμον	παραβῆναι.	Ὑπερθαυμάσας δὲ ὁ Πιλᾶτος τὸ
[2, 15]	τοῖς τῶν σπειρῶν ἑκατοντάρχοις, ὅπως	παραγγείλωσιν	τοῖς ὑφ' ἑαυτοὺς μήτε ἀντασπάσασθαι
[2, 21]	αἰτίων. Καὶ οἱ μὲν τῷ	παραγγέλματι	πεισθέντες ἠρέμησαν, οἱ δ' ἀνὰ
[2, 12]	φήσας, ἐπειδὰν εἰς τοὺς τόπους	παραγένηται,	διερευνήσειν ἕκαστα, αὖθις δὲ παρελθὼν
[2, 21]	εὔνοιαν ἀποστρέψωσιν, κἂν μὲν ἑκὼν	παραγένηται,	λόγον ὑποσχεῖν ἐᾶν αὐτόν, εἰ
[2, 7]	αὐτῷ Μαριάμμην ἀποπεμψάμενος ἐκείνην ἀγαγέσθαι.	Παραγενομένη	τοίνυν εἰς Ἰουδαίαν μετ' ὀλίγον
[2, 12]	ἡγεμὼν τῆς Συρίας, εἰς Τύρον	παραγενόμενοι	δίκην τινὰ παρὰ τῶν πορθησάντων
[2, 21]	τρισχιλίους μὲν ἀπέστησεν εὐθέως, οἳ	παραγενόμενοι	τὰ ὅπλα παρὰ τοῖς ποσὶν
[2, 14]	αὐτὸν ἐτόλμησεν κατὰ τοῦ Φλώρου·	παραγενόμενον	δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα τῆς τῶν
[2, 13]	Ἰουδαίους ἐκάκωσεν ὁ Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης·	παραγενόμενος	γὰρ εἰς τὴν χώραν ἄνθρωπος
[2, 9]	θνήσκει γὰρ οὗτος, καθίστησι βασιλέα.	Παραγενόμενος	δὲ εἰς τὴν ἀρχὴν Ἀγρίππας
[2, 12]	ἀνεσταύρωσεν πάντας. Ἐκεῖθεν εἰς Λύδδα	παραγενόμενος	πάλιν διήκουσεν τῶν Σαμαρέων, καὶ
[2, 21]	ὡς πολεμίῳ χρῆσθαι. Ἰωσήπῳ δὲ	παραγίνεσθαι	μὲν στρατιὰν ἐπεστάλκεσαν οἱ φίλοι,
[2, 9]	ὃν ὁ πατὴρ Ἡρώδης ἀπέκτεινεν,	παραγίνεται	πρὸς Τιβέριον. Τοῦ δὲ μὴ
[2, 8]	καθάπερ εἰς ἅγιόν τι τέμενος	παραγίνονται	τὸ δειπνητήριον. Καὶ καθισάντων μεθ'
[2, 18]	ὑπόσπονδοι, καὶ λαβόντες τὰ πιστὰ	παραδιδόασι	τὸ φρούριον, ὅπερ φυλακῇ κρατυνάμενοι
[2, 18]	Ῥωμαίους ἐκλείπειν τὸ φρούριον καὶ	παραδιδόναι	σφίσιν. Οἱ δὲ τὴν ἐκ
[2, 3]	νεωτεροποιίας· τούς τε γὰρ φρουροὺς	παραδιδόναι	τὰς ἄκρας ἐβιάζετο καὶ πικρῶς
[2, 12]	δὲ δεσμώτην ἀναπέμψας εἰς Ἱεροσόλυμα	παραδοθῆναι	Ἰουδαίοις πρὸς αἰκίαν ἐκέλευσεν καὶ
[2, 16]	περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας	παραδόντες	ποτὲ καὶ πυρὶ τὴν πόλιν,
[2, 20]	ἁδροτέρων ἀφηγουμένους. Ἐδίδασκεν δὲ σημείων	παραδόσεις	καὶ σάλπιγγος προκλήσεις τε καὶ
[2, 18]	Γάλλον ἡγεμόνα τοῦ δωδεκάτου τάγματος	παραδοὺς	δύναμιν ὅσην ἀρκέσειν πρὸς τὸ
[2, 17]	ὅπλα καὶ τὴν λοιπὴν κτῆσιν	παραδώσειν	λέγοντες. Οἱ δὲ καὶ τὴν
[2, 16]	ἔνεστι καὶ μετὰ τὴν ἐμὴν	παραίνεσιν	ταῦτα φρονεῖν, ἐμοὶ δὲ διαπίπτει
[2, 21]	προσφερομένου τοῦ πυρὸς διανίσταται, Καὶ	παραινούντων	φεύγειν τῶν τεσσάρων, οἳ παρέμειναν,
[2, 20]	θεῷ χρῆσθαι πολεμίῳ. (Πολλὰ τοιαῦτα	παραινῶν	διετέλει. Καὶ τὸ μὲν ἕτοιμον
[2, 17]	τοῖς στρατιώταις ἀνεῖναι τὴν πολιορκίαν	παρακαλοῦντος,	οἱ δὲ προσέκειντο χαλεπώτερον, μέχρι
[2, 21]	τῆς ἀποστάσεως Κλεῖτόν τινα καὶ	παρακαλούντων	εἰς ἐκεῖνον ἀπερείδεσθαι τὴν ὀργήν,
[2, 15]	πλῆθος ταχέως αἰδοῖ τε τῶν	παρακαλούντων	καὶ κατ' ἐλπίδα τοῦ μηδὲν
[2, 17]	τε ἀρχιερέων καὶ τῶν γνωρίμων	παρακαλούντων	μὴ παραλιπεῖν τὸ ὑπὲρ τῶν
[2, 15]	οὔτε εἰς τὴν εὐγένειαν τῆς	παρακαλούσης,	ἀλλ' εἰς μόνον τὸ λυσιτελὲς
[2, 5]	ἐν τοῖς τῶν ἄλλων θορύβοις	παρακεκινηκυῖαν	εὑρών, αὐλίζεται δὲ περί τινα
[2, 14]	δ' ἐπιθυμίᾳ κέρδους προσλαβόντες ἡγεμονικὴν	παρακέλευσιν	οὐ μόνον ἐφ' ὃν ἐπέμφθησαν
[2, 10]	πλήθη, τελευταῖον ἀθροίσας αὐτοὺς καὶ	παρακινδυνευτέον	ἐμοὶ μᾶλλον, εἰπών, ἢ γὰρ
[2, 5]	τῆς ἀποστάσεως, αὐτοὶ μὲν οὐδὲν	παρακινῆσαι	λέγοντες, διὰ δὲ τὴν ἑορτὴν
[2, 3]	Ἀρχελάου πλοῦν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς	παρακινοῦντας	καθέξων, ἐπειδὴ πρόδηλον ἦν τὸ
[2, 11]	ἔπειτα Τιβέριον Ἀλέξανδρον, οἳ μηδὲν	παρακινοῦντες	τῶν ἐπιχωρίων ἐθῶν ἐν εἰρήνῃ
[2, 18]	Ῥωμαίων στράτευμα. Καταχλευάζοντες δὲ τῆς	παρακλήσεως	οἱ στασιώδεις ἐβλασφήμουν τὸν Τιβέριον.
[2, 9]	ἀθρόοι καταπεσόντες καὶ τοὺς αὐχένας	παρακλίναντες	ἑτοίμους ἀναιρεῖν σφᾶς ἐβόων μᾶλλον
[2, 7]	ἐπιτίμιον τῆς ἀνοίας τὰ ἀναλώματα.	(Παραλαβὼν	δὲ τὴν ἐθναρχίαν Ἀρχέλαος καὶ
[2, 10]	πλῆθος πολλὰ κατευχομένων αὐτῷ, καὶ	παραλαβὼν	τὴν στρατιὰν ἐκ τῆς Πτολεμαίδος
[2, 2]	διὰ τάχους ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὁρμήσας	παραλαμβάνει	τὰ βασίλεια καὶ μεταπεμπόμενος τούς
[2, 2]	χρημάτων ἀναλογισμοὺς τάς τε ἄκρας	παραλαμβάνειν.	Οὐ μὴν οἱ φύλακες τῶν
[2, 8]	τῶν πρὸς ἁγνείαν ὑδάτων μεταλαμβάνει,	παραλαμβάνεται	δὲ εἰς τὰς συμβιώσεις οὐδέπω.
[2, 1]	οὐκ ἄνευ ἀνάγκης· εἰ γὰρ	παραλείποι	τις, οὐχ ὅσιος· μεταλαμβάνει μὲν
[2, 13]	ἐπειδὴ δι' ὄχλου πᾶσίν ἐστιν,	παραλείψω,	τρέψομαι δὲ ἐπὶ τὰ Ἰουδαίοις
[2, 16]	τὸν πόλεμον ἐκ τῆς ἀοικήτου	παραλήψεσθε	συμμάχους; οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ
[2, 10]	δ' ἐστὶν αὕτη τῆς Γαλιλαίας	παράλιος	κατὰ τὸ μέγα πεδίον ἐκτισμένη,
[2, 17]	καὶ τῶν γνωρίμων παρακαλούντων μὴ	παραλιπεῖν	τὸ ὑπὲρ τῶν ἡγεμόνων ἔθος
[2, 19]	ἐπ' οὐδεμιᾷ πληγῇ τῶν ἐλπίδων	παραλογώτατα	ἀπὸ τῆς πόλεως ἀνέζευξεν. Πρὸς
[2, 17]	καὶ τὰ βλεπόμενα καὶ τὰ	παραμένοντα	τοσοῦτον χρόνον ἀναθήματα περὶ τῷ
[2, 16]	ἡγούμενοι καίπερ ἑνὸς τάγματος αὐτοῖς	παραμένοντος.	Καὶ τί δεῖ πόρρωθεν ὑμῖν
[2, 12]	τὸ πλῆθος, εἰ μὴ τύχοι	παραμυθίας,	ἠξίου τε προάγειν τὸν στρατιώτην
[2, 21]	κινηθέντος ἐμφυλίου δι' ὀλίγων φθόνον	παραναλώσῃ	τὴν πόλιν, πέμπει τοῖς σφετέροις
[2, 21]	Ἰωσήπῳ τὰ κατὰ τὴν Γαλιλαίαν	παρανίσταταί	τις ἐπίβουλος ἀνὴρ ἀπὸ Γισχάλων,
[2, 2]	ὑφ' ἑαυτοῦ τοῖς εἰς αὐτὴν	παρανομηθεῖσιν·	ποταπὸν γὰρ ἂν γενέσθαι λαβόντα
[2, 2]	περὶ τῶν κατὰ τὸ ἱερὸν	παρανομηθέντων.	(Συναντᾷ δ' αὐτοῖς κατὰ τὴν
[2, 15]	ἔτι τὸν Φλῶρον εἰς αὐτοὺς	παρανομήσειν.	(Ὁ δὲ σβεσθείσης τῆς ταραχῆς
[2, 15]	παροῦσαν ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ τὴν	παρανομίαν	τῶν στρατιωτῶν θεωμένην δεινὸν εἰσῄει
[2, 14]	δὲ τὰς εἰς τὸ ἔθνος	παρανομίας	ἐπόμπευσεν καὶ ὥσπερ ἐπὶ τιμωρίᾳ
[2, 6]	νόμων πενίας τὸ ἔθνος καὶ	παρανομίας	ἐσχάτης πεπληρωκέναι, καθόλου δὲ πλείους
[2, 6]	λέγειν τοῖς κατηγόροις τὰς Ἡρώδου	παρανομίας	πρῶτον διεξῄεσαν, οὐ βασιλέα λέγοντες
[2, 14]	ᾧ μόνῳ συγκρύψειν τὰς ἑαυτοῦ	παρανομίας	ὑπελάμβανεν· εἰρήνης μὲν γὰρ οὔσης
[2, 18]	τε ὠμῶς εἰς τὸ ἔθνος	παρανομῶν,	μέχρι πυθόμενος Ἀγρίππας ἀνελεῖν μὲν
[2, 3]	εἰς τοὺς σφετέρους καταβαίνειν ἐθάρρει.	Παραπεισθέντες	δὲ οἱ στρατιῶται προπηδῶσιν εἰς
[2, 16]	τῆς ἐνίων κακοβουλίας οἱ ἀγαθοὶ	παραπολαύσωσιν,	ᾠήθην δεῖν ἐπὶ τὸ αὐτὸ
[2, 1]	νόμων καὶ τοῦ ναοῦ πυρὶ	παραπολέσθαι.	Τιμωρεῖν δ' αὐτοῖς ἀνεβόων ἐκ
[2, 12]	κινδυνεύειν δι' ἑνὸς ἐκδικίαν Γαλιλαίου	παραπολέσθαι.	Τούτοις πεισθέντες Ἰουδαῖοι διελύθησαν· Ἐτράποντο
[2, 10]	σταδίων ὁ καλούμενος Βήλεος ποταμὸς	παραρρεῖ	παντάπασιν ὀλίγος, παρ' ᾧ τὸ
[2, 8]	τροφὰς ἑαυτοῖς πρὸ μιᾶς ἡμέρας	παρασκευάζουσιν,	ὡς μὴ πῦρ ἐναύοιεν ἐκείνην
[2, 22]	ἐπὶ τὰς πρὸς Ῥωμαίους ἐτράποντο	παρασκευάς·	ἐν δὲ τοῖς Ἱεροσολύμοις Ἄνανός
[2, 18]	φθασάντων τῶν οἰκητόρων, οὐχ ὅπως	παρασκευάσασθαι	πρὸς μάχην, ἐμπεσόντες ἅπαντας ἀνεῖλον
[2, 22]	ἀφισταμένῳ τῶν εἰς τὸν πόλεμον	παρασκευῶν	κάμψαι πρὸς τὸ συμφέρον τούς
[2, 16]	Φίλιππον καὶ τὴν σὺν Ἀλεξάνδρῳ	παρασπείρουσαν	αὐτοῖς τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν
[2, 20]	πονοῦντι συμπαθεῖν. ὅσα τε εἰς	παράστασιν	ψυχῆς ἢ καρτερίαν συνετέλει σώματος
[2, 20]	δι' ἀλκὴν σώματος καὶ ψυχῆς	παράστημα	πάσης ὀλίγου δεῖν τῆς οἰκουμένης
[2, 18]	δι' ἀλκὴν σώματος καὶ ψυχῆς	παράστημα,	τῆς δὲ πρὸς ἀλλοφύλους πίστεως
[2, 21]	τοὺς εὐεξίᾳ σώματος καὶ ψυχῆς	παραστήματι	καὶ πολέμων ἐμπειρίᾳ διαφέροντας ἐξελέγετο,
[2, 10]	καὶ τοῦ πρὸς θάνατον ἑτοίμου	παραστήματος.	Καὶ τότε μὲν ἄπρακτοι διελύθησαν.
[2, 16]	τὸν ξυστὸν τὸ πλῆθος καὶ	παραστησάμενος	ἐν περιόπτῳ τὴν ἀδελφὴν Βερνίκην
[2, 2]	καὶ τοὺς πλείστους τῶν συγγενῶν	παραστησάμενος	ἐφ' ἑκάστῳ τῶν κατηγορημένων μάρτυρας
[2, 7]	κομίζειν καὶ θεραπείαν βασιλικὴν ἰδίοις	παρασχεῖν	ἀναλώμασιν. (Καῖσαρ δὲ γινώσκων ἀκριβῶς>
[2, 21]	τε καὶ τὰ ἐπιτήδεια Ἰωάννῃ	παρασχεῖν.	Ὧν ἀπολαύσας μετὰ δύο ἡμέρας
[2, 6]	βασιλέα ποιήσειν, εἰ ἄξιον ἑαυτὸν	παράσχοι,	τὸ δὲ λοιπὸν ἥμισυ διελὼν
[2, 21]	ἐχρῆτο κατὰ τοῦ τὴν ἐργασίαν	παρασχόντος.	Καὶ ὑπολαβών, εἰ καταλύσειεν τὸν
[2, 1]	ἐπιτάφιον ἑστίασιν πολυτελῆ τῷ πλήθει	παρασχών·	ἔθος δὲ τοῦτο παρὰ Ἰουδαίοις.
[2, 20]	τὸν πόλεμον πειθαρχίας καὶ πρὸ	παρατάξεως,	εἰ τῶν συνήθων ἀδικημάτων ἀπόσχοιντο,
[2, 18]	ἅπαντας μόνος ἦν ῥοπὴ τῆς	παρατάξεως.	Περιέρχεται δ' αὐτὸν ἀξία ποινὴ
[2, 18]	ἀδεῶς διήρπαζον καὶ καθάπερ ἐκ	παρατάξεως	τὰ σκῦλα τῶν ἀνῃρημένων εἰς
[2, 20]	Καὶ τὸ μὲν ἕτοιμον εἰς	παράταξιν	αὐτῷ συνεκεκρότητο πεζῶν μὲν ἓξ
[2, 8]	ὡς τοὺς πολλοὺς ὑπὲρ ἑκατὸν	παρατείνειν	ἔτη, διὰ τὴν ἁπλότητα τῆς
[2, 18]	δελεάζοντες, τῇ δὲ τρίτῃ νυκτὶ	παρατηρήσαντες	τοὺς μὲν ἀφυλάκτους οὓς δὲ
[2, 8]	ὁ μὲν σιτοποιὸς ἐν τάξει	παρατίθησι	τοὺς ἄρτους, ὁ δὲ μάγειρος
[2, 8]	ἀγγεῖον ἐξ ἑνὸς ἐδέσματος ἑκάστῳ	παρατίθησιν.	Προκατεύχεται δ' ὁ ἱερεὺς τῆς
[2, 19]	ὥραν ἐντὸς τῶν τειχέων βιάσασθαι,	παραυτίκα	τὴν πόλιν ἔσχεν καὶ τὸν
[2, 19]	εἰς Ἱεροσόλυμα. Πεντήκοντα δὲ τῶν	παραφανέντων	διαφθείρας καὶ τὸ ἄστυ κατακαύσας
[2, 21]	ἱππέων κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν	παραφανέντων,	τὸν Ἰώσηπον ἐξεκήρυσσον. Τῶν δ'
[2, 14]	ἀπέφηναν εἰρηνικὰ φρονοῦντα, τοῖς δὲ	παραφθεγξαμένοις	ᾐτοῦντο συγγνώμην· ἐν γὰρ τοσούτῳ
[2, 13]	ὑπερβολὴν εὐδαιμονίας τε καὶ πλούτου	παραφρονήσας	ἐξύβρισεν εἰς τὴν τύχην, ἢ
[2, 12]	ἔνοπλοι δ' ἀεὶ τὰς ἑορτὰς	παραφυλάττουσιν,	ὡς μή τι νεωτερίζοι τὸ
[2, 18]	Κατιδόντες δὲ αὐτοὺς οἱ διάφοροι	παραχρῆμα	ἀνεβόων πολεμίους καὶ κατασκόπους λέγοντες·
[2, 11]	συστρατιώτας ἐφελκόμενος. Οἱ δ' εὐπατρίδαι	παραχρῆμα	μὲν πρὸς τὴν ἀπόλειψιν περιδεῶς
[2, 7]	ἐπὶ τοσοῦτον ἔρωτος ἦλθεν, ὥστε	παραχρῆμα	τὴν συνοικοῦσαν αὐτῷ Μαριάμμην ἀποπεμψάμενος
[2, 2]	ὥστε τῷ δεσπότῃ τῶν ὅλων	παραχωρεῖν	τῆς ἐξουσίας οὐ δή που
[2, 8]	τὰς δὲ λαλιὰς ἐν τάξει	παραχωροῦσιν	ἀλλήλοις. Καὶ τοῖς ἔξωθεν ὡς
[2, 15]	τοῖς ἀπὸ Καισαρείας ἀνιοῦσιν στρατιώταις·	παρεγίνοντο	δὲ δύο σπεῖραι. Τῶν δ'
[2, 5]	ἐλθεῖν Ἀχιάβου συμβουλεύσαντος σφᾶς αὐτοὺς	παρέδοσαν,	Οὔαρος δὲ τῷ πλήθει μὲν
[2, 19]	τούτοις συνέβαινεν θαρρεῖν, καὶ καθὸ	παρείκοιεν	οἱ πονηροί, προσῄεσαν αὐτοὶ τὰς
[2, 16]	τάγμα. Τίς ὑμῶν οὐκ ἀκοῇ	παρείληφεν	τὸ Γερμανῶν πλῆθος; ἀλκὴν μὲν
[2, 16]	τὸ μὲν ὑπακούειν ἐκ διαδοχῆς	παρειληφότες,	τοῖς πράγμασιν δὲ τῶν πρώτων
[2, 21]	καὶ πολλαὶ μυριάδες ὁπλιτῶν γενόμεναι	παρεῖναι	σφᾶς ἐπὶ τὸν Ἰωάννην τὸν
[2, 18]	ὑποπέμψας τοὺς γνωρίμους αὐτοῖς παύσασθαι	παρεκάλει	καὶ μὴ καθ' ἑαυτῶν ἐρεθίζειν
[2, 10]	ἐν κοινῷ συλλέγων ποτὲ μὲν	παρεκάλει,	ποτὲ δὲ συνεβούλευεν, τὸ πλέον
[2, 1]	καὶ τὸν στρατηγὸν ὑποπέμψας παύσασθαι	παρεκάλει.	Τοῦτον εἰς τὸ ἱερὸν παρελθόντα
[2, 15]	πληθὺν συναγαγόντες ὑπαντᾶν τοῖς Ῥωμαίοις	παρεκάλουν	καὶ πρὸ ἀνηκέστου πάθους τὰς
[2, 19]	τῶν ὑποζυγίων πλὴν ὅσα βέλη	παρεκόμιζεν	καὶ μηχανάς, τούτων γὰρ διὰ
[2, 13]	ἀπόστασιν ἐνῆγον καὶ πρὸς ἐλευθερίαν	παρεκρότουν	θάνατον ἐπιτιμῶντες τοῖς πειθαρχοῦσιν τῇ
[2, 19]	φάραγγα, τὸ δὲ πᾶν πλῆθος	παρεκταθὲν	ὑπὲρ τὸν αὐχένα τῆς ὁδοῦ
[2, 19]	προσελιπάρησεν, κἂν εὐθέως τὴν πόλιν	παρέλαβεν·	ἀλλ' οἶμαι διὰ τοὺς πονηροὺς
[2, 6]	ἄλλων ἀποστῆναι. Πόλεις δ' ὑπηκόους	παρέλαβεν	Στράτωνος πύργον καὶ Σεβαστὴν καὶ
[2, 14]	ἔστιν δὲ ἥντινα κακουργίας ἰδέαν	παρέλειπεν.	Οὐ μόνον γοῦν ἐν τοῖς
[2, 14]	καταλαμβανομένων, τρόπος τε ἁρπαγῆς οὐδεὶς	παρελείπετο,	καὶ πολλοὺς τῶν μετρίων συλλαβόντες
[2, 21]	καὶ φθάσαντος εἰς τὸ δωμάτιον	παρελθεῖν	ἀπειλοῦντες ἐφεστήκεσαν. Ἐπὶ τούτοις Ἰώσηπος
[2, 8]	ἔνθα μηδενὶ τῶν ἑτεροδόξων ἐπιτέτραπται	παρελθεῖν·	αὐτοί τε καθαροὶ καθάπερ εἰς
[2, 13]	οἷός τε ἦν εἰς Ἱεροσόλυμα	παρελθεῖν	βιάζεσθαι καὶ κρατήσας τῆς τε
[2, 21]	βραδύναντος αὐτοῦ φθάσωσιν οἱ βασιλικοὶ	παρελθεῖν	εἰς τὴν πόλιν· οὐδὲ γὰρ
[2, 15]	θησαυρῶν ἐφιέμενος καὶ διὰ τοῦτο	παρελθεῖν	ἐπιθυμῶν εἰς τὴν Ἀντωνίαν, ὡς
[2, 15]	καλουμένης ἀνεώθουν τὸ πλῆθος βιαζόμενοι	παρελθεῖν	καὶ κρατῆσαι τοῦ τε ἱεροῦ
[2, 1]	παρεκάλει. Τοῦτον εἰς τὸ ἱερὸν	παρελθόντα	πρὶν φθέγξασθαί τι λίθοις ἀπήλαυνον
[2, 16]	ὅσα πάθοιεν ὑπὸ Φλώρου καὶ	παρελθοῦσιν	εἰς τὴν πόλιν τήν τε
[2, 2]	(Διεξελθόντος δὲ πάντα καὶ Νικολάου	παρελθὼν	Ἀρχέλαος προπίπτει τῶν Καίσαρος γονάτων
[2, 12]	παραγένηται, διερευνήσειν ἕκαστα, αὖθις δὲ	παρελθὼν	εἰς Καισάρειαν τοὺς ὑπὸ Κουμανοῦ
[2, 19]	τὸ ἱερὸν ἀνεχώρουν. Κέστιος δὲ	παρελθὼν	ὑποπίμπρησιν τήν τε Βεθεζὰν προσαγορευομένην
[2, 14]	ἁρπαγῆς τινα τρόπον οὔτε αἰκίας	παρέλιπεν.	Ἦν δὲ ἐν μὲν τοῖς
[2, 11]	πέμψαι καὶ Κλαύδιον ἐκ τῆς	παρεμβολῆς,	ὅπως πρὸς ἃ δέοι χρήσιμος
[2, 21]	παραινούντων φεύγειν τῶν τεσσάρων, οἳ	παρέμειναν,	οὔτε πρὸς τὴν καθ' ἑαυτὸν
[2, 16]	ἑαυτῶν τοὺς ὀνειδιζομένους ἀπελέγχετε, καὶ	παρέντες	τὸ λάθρα καὶ μετ' αἰδοῦς
[2, 8]	δικαίοις· τὸ πιστὸν ἀεὶ πᾶσιν	παρέξειν,	μάλιστα δὲ τοῖς κρατοῦσιν· οὐ
[2, 19]	τοῦ ἱεροῦ τὴν πύλην ὑποπιμπράναι	παρεσκευάζοντο.	(Δεινὴ δὲ τοὺς στασιαστὰς ἔκπληξις
[2, 14]	καὶ τὸν Φλῶρον θεραπευτικῶς ἐκδέχεσθαι	παρεσκευάσατο.	Κἀκεῖνος προπέμψας σὺν ἱππεῦσιν πεντήκοντα
[2, 14]	νεότητι φλεγμαῖνον ἐξεκαίετο πρὸς μάχην.	Παρεσκευασμένοι	δὲ εἱστήκεσαν οἱ τῶν Καισαρέων
[2, 6]	πολιτῶν φόνῳ, καὶ τοσαῦτα μὲν	παρεστακέναι	θύματα περὶ τῆς ἀρχῆς τῷ
[2, 5]	τε περὶ τοῦ τάγματος ὅλου	παρέστη	καὶ σπεύδειν ἐπὶ τὴν βοήθειαν.
[2, 14]	τό τε γνωριμώτατον τῆς πόλεως	παρέστησαν	τῷ βήματι. Τούτοις ὁ Φλῶρος
[2, 14]	δὲ παρὼν καὶ τῷ Κεστίῳ	παρεστὼς	διεχλεύαζεν τὰς φωνάς. Ὅ γε
[2, 3]	δὲ ὁ Σαβῖνος ἀφορμὴν αὐτοῖς	παρέσχεν	νεωτεροποιίας· τούς τε γὰρ φρουροὺς
[2, 17]	τοὺς πύργους περισχόντες οἱ στασιασταὶ	παρεφύλαττον,	μή τις τῶν στρατιωτῶν διαφύγοι.
[2, 16]	καθ' ἕνα μῆνα πλέον Ῥωμαίοις	παρέχει	καὶ τῶν χρημάτων ἔξωθεν τῇ
[2, 14]	προσελάμβανον ὥστε τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς	παρέχειν	ἄδειαν, τοῦ δημοτικοῦ δὲ τὸ
[2, 10]	ἅπαν τὸ Ἰουδαίων ἔθνος προθύσασθαι·	παρέχειν	δὲ σφᾶς αὐτοὺς ἑτοίμους εἰς
[2, 16]	καὶ ταῖς χρείαις τῆς ἡγεμονίας	παρέχουσιν	ἑτοίμους τὰς εἰσφοράς, οὐδὲν τῶν
[2, 21]	δοκεῖ, προφέρω τὰ κεκομισμένα καὶ	παρέχω	διαρπάζειν· εἰ μὴ καλῶς ὑμῖν
[2, 12]	δὲ καὶ Σαμαρέων τοὺς ἐπιφανεστάτους.	Παρήγγειλεν	δὲ καὶ Κουμανῷ καὶ Κέλερι
[2, 17]	τὴν ὕβριν. (Ἅμα ταῦτα λέγοντες	παρῆγον	τοὺς ἐμπείρους τῶν πατρίων ἱερεῖς
[2, 15]	τὸ ἐκ τῶν ἁρπαγῶν ἀποβλέπων	παρήκουσεν.	Ἡ δ' ὁρμὴ τῶν στρατιωτῶν
[2, 16]	εἰρήνην ἄγειν προῃρημένους, οὔτ' ἂν	παρῆλθον	εἰς ὑμᾶς οὔτε συμβουλεύειν ἐθάρρησα·
[2, 12]	Καῖσαρ ἀκούσας Κουμανοῦ καὶ Σαμαρέων,	παρῆν	δὲ καὶ Ἀγρίππας ἐκθύμως ὑπεραγωνιζόμενος
[2, 18]	λεῖπον ἐν ταῖς ἐπιστήμαις ἀντιπληροῦντες.	Παρῆν	δὲ καὶ αὐτὸς Ἀγρίππας Κεστίῳ
[2, 16]	τοῖς δυνατοῖς καὶ ἡ βουλὴ	παρῆν	δεξιουμένη τὸν βασιλέα. Μετὰ δὲ
[2, 21]	μετὰ δύο ἡμέρας ἐφ' ὃ	παρῆν	διεπράττετο, καὶ τοὺς μὲν ἀπάταις
[2, 5]	τε ἄλλο συμμαχικὸν πλῆθος αὐτῷ	παρῆν	καὶ κατὰ τὸ πρὸς Ἡρώδην
[2, 6]	κατηγόρων ὑπὸ Καίσαρος αἰδούμενοι. Τούτοις	παρῆν	καὶ Φίλιππος ἀδελφὸς Ἀρχελάου, προπεμφθεὶς
[2, 20]	αὐτὸς συμπονῶν ἅμα καὶ προστάσσων	παρῆν.	Κατέλεξεν δὲ καὶ δύναμιν ἐκ
[2, 21]	ἐπιστολήν, νυκτὸς ὁδεύσας συντόνως ἑωθινὸς	παρῆν	πρὸς τὴν Τιβεριάδα. Καὶ τὸ
[2, 16]	ὧν Φλῶρος εἰς τὴν πόλιν	παρηνόμησεν	ἔγραφον. Ὁ δὲ τὰ παρ'
[2, 6]	ἐκομίζετο. Δυσὶ δ' αὐτοῦ θυγατράσι	παρθένοις	Καῖσαρ ἔξωθεν χαρίζεται πεντήκοντα μυριάδας
[2, 16]	δεῖ πολλὰ λέγειν, ὅπου καὶ	Πάρθοι,	τὸ πολεμικώτατον φῦλον, τοσούτων ἄρχοντες
[2, 16]	ἑαυτούς, οὔτε βουλευσαμένοις κακῶς ὁ	Πάρθος	ἐπιτρέψει· πρόνοια γὰρ αὐτῷ τῆς
[2, 3]	ἔχων ἀδελφὸν Ἡρώδου διαφθαρέντα ὑπὸ	Πάρθων,	ἐντεῦθεν κατέσειεν τοῖς ἐν τῷ
[2, 10]	τε αὐτοὺς τὸν νόμον καὶ	παριέναι	τὸ πρόσταγμα. Ταύταις ταῖς ἐπιστολαῖς
[2, 12]	καὶ Κουμανῷ πολλοὶ τῶν δυνατῶν	παρίσταντο,	Σαμαρέων μὲν καταγνοὺς τρεῖς ἀνελεῖν
[2, 14]	στενήν τε καὶ παντάπασιν βιαίαν	πάροδον	ἀπέλειπεν αὐτοῖς, τὸ μὲν πρῶτον
[2, 8]	αἵρεσιν αὐτῶν οὐκ εὐθὺς ἡ	πάροδος,	ἀλλ' ἐπὶ ἐνιαυτὸν ἔξω μένοντι
[2, 19]	τὰ μετέωρα κατειληφότες ἐπετήρουν τὰς	παρόδους	δῆλοί τε ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες
[2, 16]	ὑμῖν τὴν Ῥωμαίων ὑποδεικνύναι δύναμιν	παρὸν	ἐξ Αἰγύπτου τῆς γειτνιώσης, ἥτις
[2, 14]	παρρησιασταί, σκώπτειν μὲν αὐτὸν καὶ	παρόντα,	φαίνεσθαι δὲ μὴ μόνον ἐν
[2, 18]	αὐτοῖς δισχιλίους στρατιώτας κατὰ τύχην	παρόντας	εἰς τὸν Ἰουδαίων ὄλεθρον ἐκ
[2, 12]	πορθησάντων τὴν χώραν ἠξίουν λαβεῖν.	Παρόντες	δὲ καὶ οἱ γνώριμοι τῶν
[2, 8]	τῶν ξένων, εἰ τύχοιεν αὐτοῖς	παρόντες.	Οὔτε δὲ κραυγή ποτε τὸν
[2, 6]	ἦσαν δὲ πεντήκοντα μὲν οἱ	παρόντες,	συμπαρίσταντο δὲ αὐτοῖς τῶν ἐπὶ
[2, 1]	ἔφη τῆς ἐξουσίας ἐπὶ τοῦ	παρόντος,	ἀλλὰ καὶ τῶν ὀνομάτων, ἕως
[2, 9]	ἀγανάκτησις ἦν, καὶ τοῦ Πιλάτου	παρόντος	εἰς Ἱεροσόλυμα περιστάντες τὸ βῆμα
[2, 21]	αὐτῶν κατονειδίσας ἐκ μὲν τῶν	παρόντων	Ταριχέας ἔφη τειχίσειν, ἀσφαλιεῖσθαι δὲ
[2, 16]	ἐλευθερίας, ἐνίους δὲ πλεονεξία τις	παροξύνει	καὶ τὸ παρὰ τῶν ἀσθενεστέρων,
[2, 12]	Σαμαρεῖς ἄμυναν ἐπὶ Ἱεροσόλυμα Ῥωμαίους	παροξύνειν,	ἐλεῆσαί τε τὴν πατρίδα καὶ
[2, 16]	εἰς ἀπόστασιν ὤφειλον ἀφορμαὶ μεγάλαι	παροξύνειν,	μάλιστα Γαλάτας ἐχρῆν τοὺς οὕτως
[2, 1]	Πρὸς οὓς τὸ πλῆθος ἅπαν	παροξύνεται	καὶ τοὺς μὲν πολλοὺς τῆς
[2, 14]	ἀγαθὸν τοσοῦτον. (Πρὸς ταῦτα μᾶλλον	παροξυνθεὶς	ἐμβοᾷ τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν τὴν
[2, 17]	πέμψει Καῖσαρ διάδοχον· πρὸς ὃ	παροξυνθέντες	ἐβλασφήμουν εἰς τὸν βασιλέα καὶ
[2, 10]	σωθήσομαι μεθ' ὑμῶν ἡδέως ἢ	παροξυνθέντος	ὑπὲρ τοσούτων ἑτοίμως ἐπιδώσω τὴν
[2, 21]	οὓς δεῖ πορίζειν καὶ μὴ	παροξύνωνται	κατὰ τοῦ πορίζοντος. (Ἔνθα δὴ
[2, 21]	τινος ἑξαπήχους τὸ ὕψος· καὶ	παρορμοῦντος	ἐπιπηδήσας σκάφους σὺν δυσὶν σωματοφύλαξιν
[2, 15]	Τὴν ἀδελφὴν δὲ αὐτοῦ Βερνίκην	παροῦσαν	ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ τὴν παρανομίαν
[2, 10]	διὰ πάντων τὸ δέος ἤδη	παρούσης	εἰς Πτολεμαίδα τῆς στρατιᾶς. (Πόλις
[2, 21]	ὑπήντα, Ἰωάννης δὲ καίτοι τὴν	παρουσίαν	ὑποπτεύσας ἐπ' αὐτὸν ὅμως πέμψας
[2, 14]	κολάσεως. Καθόλου δὲ ἡ μὲν	παρρησία	πάντων περικέκοπτο, τυραννὶς δ' ἦν
[2, 16]	μυρία πλείονος γέμοντα πρὸς ἐλευθερίαν	παρρησίας	εἴκει· μόνοι δ' ὑμεῖς ἀδοξεῖτε
[2, 14]	αὐτούς, εἴπερ γενναῖοί εἰσιν καὶ	παρρησιασταί,	σκώπτειν μὲν αὐτὸν καὶ παρόντα,
[2, 21]	τετρακισμυρίους Ταριχεᾶται, παντὶ τῷ πλήθει	παρρησιαστικώτερον	ὡμίλει. Καὶ πολλὰ τὴν προπέτειαν
[2, 14]	δεήσεις πρὸς ἐπήρειαν ἔτι καὶ	παρῳκοδόμει	τὸ χωρίον ἐκεῖνος ἐργαστήρια κατασκευαζόμενος
[2, 14]	χώρας Φλῶρον ἐκεκράγεσαν· Ὁ δὲ	παρὼν	καὶ τῷ Κεστίῳ παρεστὼς διεχλεύαζεν
[2, 21]	δὲ καίειν τὸν προδότην ἐκεκράγεσαν·	παρώξυνεν	δὲ τοὺς πολλοὺς ὁ Ἰωάννης
[2, 7]	τὸ σύνταγμα, Πάνυ δὲ αὐτὸν	παρώξυνεν	ἡ τόλμα τῶν παρ' αὐτοῦ
[2, 14]	ὄρνεις. Τοῦτο τοὺς Ἰουδαίους ἀνηκέστως	παρώξυνεν	ὡς ὑβρισμένων μὲν αὐτοῖς τῶν
[2, 1]	αἱρεῖσθαι καὶ καθαρώτερον. (Πρὸς ἃ	παρωξύνετο	μὲν Ἀρχέλαος, ἐπεῖχε δὲ τὴν
[2, 18]	ἀμφοῖν κολαζόντων ἡ στάσις μᾶλλον	παρωξύνετο.	Τότε δ' ὡς καὶ παρὰ
[2, 13]	ἢ δέος, ἀλλ' ἔτι μᾶλλον	παρωξύνοντο	πρὸς τὴν στάσιν. Νικῶντας δέ
[2, 14]	ἀλλ' ἐπὶ τὸ μᾶλλον χρηματίσασθαι	παρωργίσθη.	Δέον γοῦν εἰς Καισάρειαν ἐλθόντα
[2, 15]	(Ἔνθα δὴ πᾶς μὲν ἱερεὺς	πᾶς	δ' ὑπηρέτης τοῦ θεοῦ τὰ
[2, 16]	ὑπὲρ τοῦ τὰ δέοντα ποιεῖν	πᾶς	λόγος, ὅταν ᾖ τῶν ἀκουόντων
[2, 15]	πρὸς τοὺς θρασυτέρους. (Ἔνθα δὴ	πᾶς	μὲν ἱερεὺς πᾶς δ' ὑπηρέτης
[2, 13]	μετὰ τῶν Ῥωμαικῶν ὁπλιτῶν, καὶ	πᾶς	ὁ δῆμος συνεφήψατο τῆς ἀμύνης,
[2, 6]	ἐθναρχίας Ἰδουμαία τε καὶ Ἰουδαία	πᾶσα	καὶ Σαμαρεῖτις ἦν κεκουφισμένη τετάρτῳ
[2, 16]	καὶ δι' ὀλίγων ἀνδρῶν κακοβουλίαν	πᾶσα	πλησθήσεται πόλις Ἰουδαικοῦ φόνου. Καὶ
[2, 18]	τὴν Συρίαν ἐπεῖχεν ταραχή, καὶ	πᾶσα	πόλις εἰς δύο διῄρητο στρατόπεδα,
[2, 19]	καὶ τεθυμωμένων. Ὀλίγου δὲ δεῖν	πᾶσαν	ἀνήρπασαν τὴν ἅμα Κεστίῳ δύναμιν,
[2, 21]	κωμῶν φυγάδες ἦσαν· Δι' ὧν	πᾶσαν	ἐλῄζετο τὴν Γαλιλαίαν καὶ μετεώρους
[2, 4]	δὲ λῃστρικοῦ πολέμου τὴν Ἰουδαίαν	πᾶσαν	ἐνεπίμπλασαν. ~(Οὐάρῳ δὲ δεξαμένῳ τὰ
[2, 10]	ἀργὴν ψάμμον, τοῦ δὲ μετάλλου	πᾶσαν	εὐθέως μεταβάλλοντος εἰς ὕελον. Θαυμασιώτερον
[2, 18]	μὲν ὑπὲρ δισμυρίους, κενωθῆναι δὲ	πᾶσαν	Ἰουδαίων τὴν Καισάρειαν· καὶ γὰρ
[2, 8]	καὶ τὴν εἱμαρμένην· ψυχήν τε	πᾶσαν	μὲν ἄφθαρτον, μεταβαίνειν δὲ εἰς
[2, 21]	ἄνδρας εἰς τὸ δεσμωτήριον, μέχρι	πᾶσαν	μὲν τὴν βουλὴν οὖσαν ἑξακοσίων,
[2, 18]	ἐπ' αἰδοῖ σκέπης μετειληφότα, καὶ	πᾶσαν	μὲν τὴν ἐπαρχίαν μεστὴν ἀδιηγήτων
[2, 4]	πυρὸς αὑτῷ ποριζόμενος. Κἂν ἔφθη	πᾶσαν	οἴκησιν εὐπρεπῆ καταφλέξας, εἰ μὴ
[2, 19]	τοῖς στρατοπέδοις φυλάκων, ὅπως Ἰουδαῖοι	πᾶσαν	οἴωνται τὴν δύναμιν κατὰ χώραν
[2, 21]	Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης ἐπίτροπον ἀφείλοντο	πᾶσαν	ὅσην ἦγεν ἀποσκευήν, ἐν ᾗ
[2, 18]	τοὺς πολεμίους. Ὁ δὲ διελθὼν	πᾶσαν	τὴν γενεὰν καὶ περίοπτος ἐπιστὰς
[2, 13]	ἐνεπίμπρασαν, ὥστε τῆς ἀπονοίας αὐτῶν	πᾶσαν	τὴν Ἰουδαίαν ἀναπίμπλασθαι. Καὶ οὗτος
[2, 12]	διὰ τὴν ἄδειαν, καὶ κατὰ	πᾶσαν	τὴν χώραν ἁρπαγαί τε ἦσαν
[2, 14]	ἐπέμφθησαν τόπον ἥρπαζον, ἀλλ' εἰς	πάσας	ἐμπηδῶντες τὰς οἰκίας ἔσφαζον τοὺς
[2, 14]	Διὰ γοῦν τὴν ἐκείνου πλεονεξίαν	πάσας	ἐρημωθῆναι συνέβη τὰς πόλεις καὶ
[2, 5]	ὁμοίως διήρπασαν τάς τε προσόρους	πάσας	ὅσαις ἐπετύγχανον. Πυρὸς δὲ καὶ
[2, 11]	εὐθέως ἐδωρεῖτο τῇ πατρῴᾳ βασιλείᾳ	πάσῃ	προστιθεὶς ἔξωθεν καὶ τὰς ὑπ'
[2, 2]	καταστῆσαί τινα διάδοχον, εἴτε καὶ	πάσῃ	τῇ γενεᾷ διανεῖμαι τὴν ἀρχήν·
[2, 18]	αἰδὼς εἰσῄει γερόντων, ἀλλὰ διὰ	πάσης	ἡλικίας ἐχώρουν κτείνοντες, ὡς ἐπικλυσθῆναι
[2, 22]	τῶν πολεμιστηρίων ὀργάνων. Καὶ διὰ	πάσης	μὲν τῆς πόλεως ἐχαλκεύετο βέλη
[2, 20]	ἀλκὴν σώματος καὶ ψυχῆς παράστημα	πάσης	ὀλίγου δεῖν τῆς οἰκουμένης κρατοῦσιν.
[2, 19]	εἰς Καισάρειαν· Κέστιος δὲ μετὰ	πάσης	τῆς δυνάμεως ἀναζεύξας ἐνέβαλεν εἰς
[2, 6]	διανέμῃ τὸν Ἡρώδου Καῖσαρ οἶκον	πᾶσι	τοῖς ἐγγόνοις, κλήρου τινὸς ἀξιωθῆναι.
[2, 11]	ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων βουλὴν	πᾶσιν	ἀποδώσειν. Καὶ γὰρ εἰ μὴ
[2, 15]	σπεύδοντος βραδυτέρα μὲν ἡ φυγὴ	πᾶσιν	ἐγίνετο, τῶν δὲ σφαλέντων ἀπώλεια
[2, 17]	ξυλοφορίων ἑορτῆς οὔσης, ἐν ᾗ	πᾶσιν	ἔθος ἦν ὕλην τῷ βωμῷ
[2, 21]	εἰς τὰς κώμας διέδραμον καὶ	πᾶσιν	ἐνεδείκνυντο τὸν Ἰώσηπον ὡς προδότην·
[2, 14]	οὐκ ἐκήρυξεν ἀνὰ τὴν χώραν	πᾶσιν	ἐξεῖναι λῃστεύειν ἐφ' ᾧ μέρος
[2, 13]	καὶ θέατρον, ἐπειδὴ δι' ὄχλου	πᾶσίν	ἐστιν, παραλείψω, τρέψομαι δὲ ἐπὶ
[2, 8]	τοῖς δικαίοις· τὸ πιστὸν ἀεὶ	πᾶσιν	παρέξειν, μάλιστα δὲ τοῖς κρατοῦσιν·
[2, 1]	ἀποδειχθῇ βέβαιος· σπουδάσειν γὰρ ἐν	πᾶσιν	πρὸς αὐτοὺς φανῆναι τοῦ πατρὸς
[2, 1]	τῶν ἀζύμων ἐνστάσης ἑορτῆς, ἣ	πάσχα	παρὰ Ἰουδαίοις καλεῖται πολύ τι
[2, 10]	πάντ' ἐβόα πρὸ τοῦ νόμου	πάσχειν	ἑτοίμως ἔχειν. Καταστείλας δ' αὐτῶν
[2, 18]	ἐκπαθῶς ἄξιά γε ὧν ἔδρασα	πάσχω,	Σκυθοπολῖται, καθ' ὑμῶν, οἳ τοσούτῳ
[2, 1]	Πενθήσας γὰρ ἡμέρας ἑπτὰ τὸν	πατέρα	καὶ τὴν ἐπιτάφιον ἑστίασιν πολυτελῆ
[2, 2]	ὠμότητα προσκεψάμενον αὐτοῦ καὶ τὸν	πατέρα	μηδ' ἐλπίδος αὐτόν ποτε ἀξιῶσαι
[2, 18]	Ὁ δὲ πρῶτον μὲν τὸν	πατέρα	τῆς πολιᾶς ἐπισπασάμενος διελαύνει τῷ
[2, 12]	ἐξόδους βία συνωθουμένων ἐγένετο, ὥστε	πατηθέντας	ὑπ' ἀλλήλων καὶ συντριβέντας ὑπὲρ
[2, 11]	Ἡρώδῃ γεγόνεισαν υἱεῖς, οὓς ὁ	πατὴρ	ἀνεῖλεν· ἡ δὲ Ἀλεξάνδρου γενεὰ
[2, 9]	Ἀγρίππας υἱὸς Ἀριστοβούλου, ὃν ὁ	πατὴρ	Ἡρώδης ἀπέκτεινεν, παραγίνεται πρὸς Τιβέριον.
[2, 7]	αὐτὴν καὶ χηρεύουσαν παρὰ τῷ	πατρὶ	θεασάμενος ὁ ἐθνάρχης Ἀρχέλαος ἐπὶ
[2, 9]	σημαίας καὶ τηρεῖν αὐτοῖς τὰ	πάτρια.	Πιλάτου δὲ ἀρνουμένου περὶ τὴν
[2, 10]	τε εὐγενεστάτων ἀνδρῶν ἀκροτομῆσαι τὴν	πατρίδα,	ἐκτεῖναι δὲ τὴν ἀσέβειαν καὶ
[2, 15]	πολέμου, κερδήσειν δ' αὐτοὺς τὴν	πατρίδα	καὶ τὸ μηδὲν παθεῖν πλέον.
[2, 12]	Ῥωμαίους παροξύνειν, ἐλεῆσαί τε τὴν	πατρίδα	καὶ τὸν ναὸν τέκνα τε
[2, 21]	γὰρ αὐτῷ καὶ τὴν ὑποδεξαμένην	πατρίδα.	Ὁ δὲ ἀποδέχεσθαι μὲν αὐτῶν
[2, 21]	ἐκεῖνος εἰς Γίσχαλα φυγὼν τὴν	πατρίδα.	Συνέρρεον δὲ πρὸς τὸν Ἰώσηπον
[2, 16]	καὶ γυναῖκας καὶ τὴν περικαλλεστάτην	πατρίδα	ταύτην καταφλέξαι; μανέντες γὰρ οὕτως
[2, 16]	ἱεροὺς ἀγγέλους τοῦ θεοῦ καὶ	πατρίδα	τὴν κοινήν, ὡς οὐδὲν τῶν
[2, 15]	δι' ἐλαχίστης πλημμελείας προδοῦναι τὴν	πατρίδα	τοῖς ἐπιθυμοῦσιν πορθῆσαι· τίνα γὰρ
[2, 17]	καὶ τὸ τηλικοῦτον ἐπισείειν τῇ	πατρίδι	πόλεμον, ἔπειτα τὸ τῆς προφάσεως
[2, 21]	πιστεῦσαι τὸ τεῖχος ἀνοικοδομῆσαι τῆς	πατρίδος,	ἐν ᾧ πολλὰ παρὰ τῶν
[2, 11]	φόνῳ μιαίνεσθαι τὰ τεμένη τῆς	πατρίδος.	Ὁ μὲν οὖν ἀκούσας ταῦτα
[2, 3]	διὰ χρόνου πολλοῦ κομιζομένοις τὴν	πάτριον	αὐτονομίαν. Σαβίνῳ δ' ἀγαπητὸν μὲν
[2, 10]	δὲ τὸν νόμον καὶ τὸ	πάτριον	ἔθος προτεινομένων καὶ ὡς οὐδὲ
[2, 16]	δὲ ἐν τῷ πολέμῳ τὸν	πάτριον	νόμον οὐκ οἶδ' ὑπὲρ ὅτου
[2, 8]	ἥλιον οὐδὲν φθέγγονται τῶν βεβήλων,	πατρίους	δέ τινας εἰς αὐτὸν εὐχὰς
[2, 14]	τὰς πόλεις καὶ πολλοὺς τῶν	πατρίων	ἠθῶν ἐξαναστάντας φυγεῖν εἰς τὰς
[2, 17]	λέγοντες παρῆγον τοὺς ἐμπείρους τῶν	πατρίων	ἱερεῖς ἀφηγουμένους, ὅτι πάντες οἱ
[2, 1]	ἀνδράσιν, οὓς ἔφασκον ὑπὲρ τῶν	πατρίων	νόμων καὶ τοῦ ναοῦ πυρὶ
[2, 6]	τῆς παλαιᾶς εὐδαιμονίας καὶ τῶν	πατρίων	νόμων πενίας τὸ ἔθνος καὶ
[2, 10]	καθικέτευον τὸν Πετρώνιον ὑπὲρ τῶν	πατρίων	νόμων πρῶτον, ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν.
[2, 16]	ὑμῖν μία τὸ μὴ τῶν	πατρίων	τι καταλῦσαι. Πῶς δὲ ἐπικαλέσεσθε
[2, 1]	πᾶσιν πρὸς αὐτοὺς φανῆναι τοῦ	πατρὸς	ἀμείνων. (Ἐπὶ τούτοις ἡδόμενον τὸ
[2, 2]	ἐπὶ μεγίσταις αἰτίαις παρὰ τοῦ	πατρὸς	δεδεμένους λύσας, νῦν ἥκει παρὰ
[2, 1]	ἐνεδείξαντο περὶ τὴν κηδείαν τοῦ	πατρός,	εὐχαριστεῖ καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν
[2, 2]	γράψας καὶ τὸν δακτύλιον τοῦ	πατρὸς	καὶ τοὺς λόγους εἰσπέμπει διὰ
[2, 2]	καὶ τὸ πένθος κατειρωνεύσατο τοῦ	πατρός,	μεθ' ἡμέραν μὲν ἐπισχηματίζων τὸ
[2, 6]	τυράννου παῖδα μετὰ τὴν τοῦ	πατρὸς	τελευτὴν βασιλέα τε προσειπεῖν ἑτοίμως
[2, 11]	τὸν Ἀγρίππαν εὐθέως ἐδωρεῖτο τῇ	πατρῴᾳ	βασιλείᾳ πάσῃ προστιθεὶς ἔξωθεν καὶ
[2, 2]	μὲν ὡς ἄξιος εἴη τῆς	πατρῴας	διαδοχῆς, οὐ μήν τι βέβαιον
[2, 7]	καὶ καθάπερ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν	πατρῴων	προεπέμφθη φίλων. Προεληλύθει δ' εἰς
[2, 2]	ἔσπευσεν οὔτε τὰ ταμιεῖα τῶν	πατρῴων	χρημάτων ἀπέκλεισεν Ἀρχελάῳ, μέχρι δὲ
[2, 1]	πρῶτον τὸν ὑπ' ἐκείνου κατασταθέντα	παύειν	ἀρχιερέα· προσήκειν γὰρ αὐτοῖς εὐσεβέστερον
[2, 8]	ἐπεύχεται πάλιν· ἀρχόμενοί τε καὶ	παυόμενοι	γεραίρουσι θεὸν ὡς χορηγὸν τῆς
[2, 18]	χωρὶς μεγάλης συμφορᾶς οὐκ ἂν	παύσαιντο	νεωτερίζοντες, ἐπαφίησιν αὐτοῖς τὰ κατὰ
[2, 22]	ἐπέπαυτο κινήματα, καὶ τῶν ἐμφυλίων	παυσάμενοι	θορύβων ἐπὶ τὰς πρὸς Ῥωμαίους
[2, 15]	περιερρήξαντο καὶ προσπίπτοντες ἕκαστος ἐδέοντο	παύσασθαι	καὶ μὴ πρὸς οἷς πεπόνθασιν
[2, 18]	ἀλλ' ὑποπέμψας τοὺς γνωρίμους αὐτοῖς	παύσασθαι	παρεκάλει καὶ μὴ καθ' ἑαυτῶν
[2, 1]	νεωτερίζοντας καὶ τὸν στρατηγὸν ὑποπέμψας	παύσασθαι	παρεκάλει. Τοῦτον εἰς τὸ ἱερὸν
[2, 15]	σωματοφύλακας πέμπουσα πρὸς Φλῶρον ἐδέετο	παύσασθαι	τοῦ φόνου. Καὶ ὁ μὲν
[2, 4]	ἐπολέμει ὑποφεύγων τὴν ἐν τοῖς	πεδίοις	συμπλοκήν· ἐν δὲ Σεπφώρει τῆς
[2, 10]	Γαλιλαίας παράλιος κατὰ τὸ μέγα	πεδίον	ἐκτισμένη, περιέχεται δὲ ὄρεσιν ἐκ
[2, 1]	τοὺς δὲ ἱππεῖς ἀνὰ τὸ	πεδίον·	οἳ θύουσιν ἑκάστοις ἐξαίφνης προσπεσόντες
[2, 10]	καὶ τέκνων ἀθροισθέντες εἰς τὸ	πεδίον	τὸ πρὸς Πτολεμαίδι καθικέτευον τὸν
[2, 21]	τινὲς τῶν ἐν τῷ μεγάλῳ	πεδίῳ	καθεζομένων φυλάκων ἐνεδρεύσαντες Πτολεμαῖον τὸν
[2, 18]	ὄλεθρος, τῶν μὲν ἐν τῷ	πεδίῳ	καταλαμβανομένων, τῶν δ' εἰς τὰς
[2, 12]	κώμην, ἥτις ἐν τῷ μεγάλῳ	πεδίῳ	κεῖται τῆς Σαμαρείτιδος, πολλῶν ἀναβαινόντων
[2, 5]	ἄγων δύναμιν ἱππικήν τε καὶ	πεζικήν,	μέρος τῆς στρατιᾶς εὐθέως ἔπεμπεν
[2, 14]	μετὰ στρατιᾶς ἱππικῆς τε καὶ	πεζικῆς	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὥρμησεν, ἵνα τοῖς
[2, 19]	δεκαπέντε· τούτων ἦσαν οἱ τετρακόσιοι	πεζοί,	τὸ δὲ λοιπὸν ἱππεῖς· τῶν
[2, 19]	ἱππεῖς ἐκπεριελθόντες ἐπήμυναν καὶ τοῦ	πεζοῦ	τὸ μὴ σφόδρα κάμνον, κἂν
[2, 1]	ἐπαφίησιν αὐτοῖς ὅλην, τοὺς μὲν	πεζοὺς	διὰ τῆς πόλεως ἀθρόους, τοὺς
[2, 19]	δὲ Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων	πεζοὺς	μὲν πεντακισχιλίους καὶ τριακοσίους ἀνῃρηκότες,
[2, 18]	τρισχιλίους τοξότας πάντας, Ἀγρίππα δὲ	πεζοὺς	μὲν τοὺς ἴσους ἱππεῖς δὲ
[2, 13]	εἶναι καταβολή, πέμψας ἱππεῖς καὶ	πεζοὺς	ὁπλίτας πολὺ πλῆθος διέφθειρεν. (Μείζονι
[2, 18]	Ἀντιόχου μὲν δισχιλίους ἱππεῖς καὶ	πεζοὺς	τρισχιλίους τοξότας πάντας, Ἀγρίππα δὲ
[2, 3]	ἐπὶ τούτοις, ὁ μὲν τοὺς	πεζοὺς	τῶν βασιλικῶν ὑπ' αὐτὸν ἔχων,
[2, 19]	τοῖς βέλεσιν. Ἔνθα καὶ τῶν	πεζῶν	ἀμηχανούντων προσαμύνειν ἑαυτοῖς ἐπισφαλέστερος τοῖς
[2, 19]	καὶ συχνοὺς τῶν ἱππέων καὶ	πεζῶν	διέφθειραν. Τότε μὲν οὖν ἐν
[2, 4]	μὴ Γρᾶτος ὁ τῶν βασιλικῶν	πεζῶν	ἡγεμὼν τούς τε Τραχωνίτας τοξότας
[2, 20]	ἕτοιμον εἰς παράταξιν αὐτῷ συνεκεκρότητο	πεζῶν	μὲν ἓξ μυριάδες, ἱππεῖς δὲ
[2, 18]	τῶν λοιπῶν ἀνὰ δισχιλίους ἐπιλέκτους,	πεζῶν	τε ἓξ σπείρας καὶ τέσσαρας
[2, 20]	ἐκπεριῆλθε τὸν δῆμον ὥστε αὐτῷ	πειθαρχεῖν	περὶ τῶν ὅλων. (Εἰς δὲ
[2, 20]	λήψεσθαι τῆς κατὰ τὸν πόλεμον	πειθαρχίας	καὶ πρὸ παρατάξεως, εἰ τῶν
[2, 13]	ἐλευθερίαν παρεκρότουν θάνατον ἐπιτιμῶντες τοῖς	πειθαρχοῦσιν	τῇ Ῥωμαίων ἡγεμονίᾳ καὶ πρὸς
[2, 21]	αὐτοῦ σφόδρα> χαίροντα τῷ δραστηρίῳ	πείθει	πρῶτον μὲν αὐτῷ πιστεῦσαι τὸ
[2, 17]	κατεῖχεν Ἀγρίππας, αὖθις δὲ ἐπειρᾶτο	πείθειν	τὸ πλῆθος ὑπακούειν Φλώρῳ, μέχρις
[2, 15]	πλέον. Ἄλλως τε καὶ τὸ	πείθεσθαι	στασιάζουσιν ὀλίγοις, δέον αὐτοὺς δῆμον
[2, 14]	τοῖς στρατιώταις φανερὸν ποιῆσαι τὸ	πειθήνιον.	Ἀναχωρήσαντες δὲ εἰς τὰς οἰκίας
[2, 18]	μὲν οὖν ἐξ ἔθους τὸ	πειθήνιον	ἔχοντες ἅμα νεύματι τοῦ φονεύειν
[2, 1]	ἐκπολεμώσας κατασχεθείη τῷ κινήματι. Διὸ	πειθοῖ	μᾶλλον ἢ βίᾳ καταστέλλειν ἐπειρᾶτο
[2, 20]	τῶν ἔτι ῥωμαιζόντων τοὺς δὲ	πειθοῖ	προσήγοντο, καὶ συναθροισθέντες εἰς τὸ
[2, 12]	καὶ μηδενὶ τῶν ἀρχόντων κατέχοντι	πειθόμενοι.	Τοῦ λῃστρικοῦ δ' αὐτῶν καὶ
[2, 13]	ἐκέλευσεν ἀναχωρεῖν. Τῶν δὲ μὴ	πειθομένων	ἐπιπέμψας τοὺς στρατιώτας ἀναιρεῖ συχνούς,
[2, 16]	τὰς οἰκίας. Ἔπειτα δι' Ἀγρίππα	πείθουσι	τὸν Νεαπολιτανὸν σὺν ἑνὶ θεράποντι
[2, 14]	σὺν οἷς Ἰωάννης ὁ τελώνης.	Πείθουσι	τὸν Φλῶρον ἀργυρίου ταλάντοις ὀκτὼ
[2, 16]	αὐτὴν ἀγωνίζεσθαι πρότερον· ἡ γὰρ	πεῖρα	τῆς δουλείας χαλεπή, καὶ περὶ
[2, 20]	τῆς οἰκουμένης κρατοῦσιν. Ἔφη δὲ	πεῖραν	αὐτῶν λήψεσθαι τῆς κατὰ τὸν
[2, 8]	Ἐπειδὰν δὲ τούτῳ τῷ χρόνῳ	πεῖραν	ἐγκρατείας δῷ, πρόσεισιν μὲν ἔγγιον
[2, 10]	τούτοις ἀνάγκην. Πρὸς δὲ μηδεμίαν	πεῖραν	ἐνδιδόντων ὡς ἑώρα καὶ τὴν
[2, 16]	ὠμότητος. Ὁ δὲ ὡς διοδεύσας	πεῖραν	ἱκανὴν ἔλαβεν τῆς πραότητος αὐτῶν,
[2, 8]	γαμετάς, ἐπειδὰν τρὶς καθαρθῶσιν εἰς	πεῖραν	τοῦ δύνασθαι τίκτειν, οὕτως ἄγονται.
[2, 3]	τῇ πολιορκίᾳ τῶν τειχῶν ἅμα	πειρώμενοι	τοῦ φρουρίου καὶ τοῖς περὶ
[2, 10]	ἢ γὰρ τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος	πείσας	Καίσαρα σωθήσομαι μεθ' ὑμῶν ἡδέως
[2, 19]	Ἰουδαίων λόγοις· ἢ γὰρ πάντας	πείσειν	καταθέσθαι τὸν πόλεμον ἢ τῶν
[2, 19]	δημοτῶν Ἀνάνῳ τῷ Ἰωνάθου παιδὶ	πεισθέντες	ἐκάλουν τὸν Κέστιον ὡς ἀνοίξοντες
[2, 21]	Καὶ οἱ μὲν τῷ παραγγέλματι	πεισθέντες	ἠρέμησαν, οἱ δ' ἀνὰ τὴν
[2, 12]	ἑνὸς ἐκδικίαν Γαλιλαίου παραπολέσθαι. Τούτοις	πεισθέντες	Ἰουδαῖοι διελύθησαν· Ἐτράποντο δὲ πολλοὶ
[2, 16]	ἔθνη ῥᾴδιον, ὁριζομένην Ἀτλαντικῷ τε	πελάγει	καὶ στήλαις Ἡρακλείοις καὶ μέχρι
[2, 16]	καὶ μὴ χωρούμενον μὲν τοῖς	πελάγεσιν,	πλατυτέραν δὲ τῆς Εὐρώπης τὴν
[2, 12]	οὓς ἐπέπυστο μετεσχηκέναι τῆς μάχης,	πελέκει	διεχειρίσατο· Δύο δ' ἑτέρους τῶν
[2, 18]	καὶ Ἐσεβωνῖτιν καὶ Γέρασα καὶ	Πέλλαν	καὶ Σκυθόπολιν. Ἔπειτα Γαδάροις καὶ
[2, 16]	φρονήματα τῶν Ἰουδαίων πιστῶς ἀναγγελοῦντα.	Πέμπει	δή τινα τῶν χιλιάρχων Νεαπολιτανόν,
[2, 11]	βασιλείας Κλαύδιος ἐπαρχίαν ποιήσας ἐπίτροπον	πέμπει	Κούσπιον Φᾶδον, ἔπειτα Τιβέριον Ἀλέξανδρον,
[2, 21]	ὀλίγων φθόνον παραναλώσῃ τὴν πόλιν,	πέμπει	τοῖς σφετέροις ἄγγελον μόνης προνοεῖν
[2, 7]	ταῖς ἱλαρωτέραις ἐλπίσιν Κέλαδόν τινα	πέμπει	τῶν σαφῶς ἐπισταμένων Ἀλέξανδρον, κελεύσας
[2, 21]	χρῆσθαι μὴ δι' ὁμοφύλων ἐγκεχειρισμένῳ,	πέμπειν	αὐτοῖς ἐπὶ τὴν μεθορίαν ἐξῃτήσατο.
[2, 16]	βασιλέα καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς τραπόμενον	πέμπειν	κατὰ Φλώρου πρέσβεις ἠξίου πρὸς
[2, 8]	ἱππικῆς παρὰ Ῥωμαίοις τάξεως Κωπώνιος	πέμπεται	μέχρι τοῦ κτείνειν λαβὼν παρὰ
[2, 15]	τε ἱππάρχους ἑαυτῆς καὶ σωματοφύλακας	πέμπουσα	πρὸς Φλῶρον ἐδέετο παύσασθαι τοῦ
[2, 20]	διῃρῆσθαι, καὶ τοῖς τὰ σῖτα	πέμπουσιν	ἀντιχορηγεῖσθαι παρὰ τῶν ὁπλιτῶν τὴν
[2, 16]	καὶ τηλικαύτην περιβεβλημένοι δύναμιν ὁμήρους	πέμπουσιν	Ῥωμαίοις, καὶ ἔστιν ἐπὶ τῆς
[2, 21]	διὰ κηρύκων ἀπειλήσας ἐντὸς ἡμέρας	πέμπτης	τῶν μὴ καταλιπόντων Ἰωάννην τάς
[2, 8]	τῶν ἐπιμελητῶν διαφίενται, καὶ μέχρι	πέμπτης	ὥρας ἐργασάμενοι συντόνως πάλιν εἰς
[2, 9]	δὲ τῇ Περαίᾳ φερώνυμον Ἰουλίας.	(Πεμφθεὶς	δὲ εἰς Ἰουδαίαν ἐπίτροπος ὑπὸ
[2, 14]	καὶ ὥσπερ ἐπὶ τιμωρίᾳ κατακρίτων	πεμφθεὶς	δήμιος οὔτε ἁρπαγῆς τινα τρόπον
[2, 22]	ἦν ἤδη πόρρωθεν ἀρχόμενος τυραννεῖν.	Πεμφθείσης	δ' ἐπ' αὐτὸν ὑπ' Ἀνάνου
[2, 7]	οὗ διδαχθεὶς ἔλεγεν, ὡς οἱ	πεμφθέντες	ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ τε
[2, 15]	τὴν Αἴγυπτον ὑπὸ Νέρωνος καὶ	πεμφθέντι	διέπειν. Τὴν ἀδελφὴν δὲ αὐτοῦ
[2, 11]	τε σύγκλητον καλοῦσαν εἰς συμβουλίαν	πέμψαι	καὶ Κλαύδιον ἐκ τῆς παρεμβολῆς,
[2, 21]	τῷ δυνατωτάτῳ τῶν Ταριχεατῶν Ἀνναίῳ,	πέμψαι	κατὰ καιρὸν τοῖς δεσπόταις προαιρούμενος·
[2, 16]	βασιλεῖ κατὰ Ἰάμνειαν τόν τε	πέμψαντα	καὶ τὰς αἰτίας ἐδήλωσεν. (Ἔνθα
[2, 14]	ὥσπερ ἠργολαβηκὼς ἐκριπίζειν τὸν πόλεμον,	πέμψας	εἰς τὸν ἱερὸν θησαυρὸν ἐξαιρεῖ
[2, 13]	ἐδόκει γὰρ ἀποστάσεως εἶναι καταβολή,	πέμψας	ἱππεῖς καὶ πεζοὺς ὁπλίτας πολὺ
[2, 10]	δικαίως. Πολεμήσει δ' ὑμᾶς ὁ	πέμψας	με καὶ οὐκ ἐγώ· Καὶ
[2, 21]	παρουσίαν ὑποπτεύσας ἐπ' αὐτὸν ὅμως	πέμψας	τινὰ τῶν γνωρίμων ὑπεκρίνατο τὴν
[2, 17]	ὑπακούειν Φλώρῳ, μέχρις ἀντ' αὐτοῦ	πέμψει	Καῖσαρ διάδοχον· πρὸς ὃ παροξυνθέντες
[2, 21]	ποιήσειν, εἰ τοὺς διαλεξομένους ἡσυχῆ	πέμψειαν	εἴσω πρὸς αὐτόν. Ταῦτα ἀκούσαντες
[2, 21]	ἐν τοῖσδε τοῖς πονηρεύμασιν ἁπάντων,	πένης	δὲ τὰ πρῶτα καὶ μέχρι
[2, 1]	τῆς ἐπὶ Ῥώμην ἀποδημίας ἀνάγκη.	Πενθήσας	γὰρ ἡμέρας ἑπτὰ τὸν πατέρα
[2, 2]	Προσωνείδιζεν δ' ὡς καὶ τὸ	πένθος	κατειρωνεύσατο τοῦ πατρός, μεθ' ἡμέραν
[2, 12]	ἀποθανεῖν, γενέσθαι δὲ τὴν ἑορτὴν	πένθος	μὲν ὅλῳ τῷ ἔθνει θρῆνον
[2, 1]	τοῦ ναοῦ. Ἦν δὲ τὸ	πένθος	οὐχ ὑπεσταλμένον, ἀλλ' οἰμωγαὶ διαπρύσιοι
[2, 1]	θρησκείαν, οἱ δὲ τοὺς σοφιστὰς	πενθοῦντες	ἐν τῷ ἱερῷ συνειστήκεσαν τροφὴν
[2, 1]	τῶν νεωτερίζειν προῃρημένων ἤρξαντο ἰδίου	πένθους,	ὅτε τὸ κοινὸν ἐπὶ τῷ
[2, 1]	δὲ τοῦτο παρὰ Ἰουδαίοις. Πολλοῖς	πενίας	αἴτιον διὰ τὸ πλῆθος ἑστιᾶν
[2, 8]	οὐσίαν, ὥστε ἐν ἅπασιν μήτε	πενίας	ταπεινότητα φαίνεσθαι μήθ' ὑπεροχὴν πλούτου,
[2, 6]	εὐδαιμονίας καὶ τῶν πατρίων νόμων	πενίας	τὸ ἔθνος καὶ παρανομίας ἐσχάτης
[2, 19]	καὶ τῶν συμμάχων πεζοὺς μὲν	πεντακισχιλίους	καὶ τριακοσίους ἀνῃρηκότες, ἱππεῖς δὲ
[2, 16]	ἐλευθερίας ἀντιποιεῖσθαι. Τί δ' αἱ	πεντακόσιαι	τῆς Ἀσίας πόλεις; οὐ δίχα
[2, 19]	δυνάμει Κέστιος. Ἀπέθανον δὲ Ῥωμαίων	πεντακόσιοι	δεκαπέντε· τούτων ἦσαν οἱ τετρακόσιοι
[2, 20]	μάλιστα μισθοφόροι περὶ τετρακισχιλίους καὶ	πεντακοσίους·	ἐπιλέκτους δὲ περὶ αὑτὸν εἶχεν
[2, 18]	καθ' ἑαυτὴν Ἰουδαίοις ἑκάστη, καὶ	πεντακοσίους	μὲν ἐπὶ δισχιλίοις Ἀσκαλωνῖται, Πτολεμαεῖς
[2, 5]	διερχόμενος τὴν πόλιν χιλίους καὶ	πεντακοσίους	ὁπλίτας. Ἐπεὶ δ' εἰς τὴν
[2, 21]	τὸ δόγμα· δισχιλίους δὲ καὶ	πεντακοσίους	ὁπλίτας καὶ τέσσαρας τῶν ἐπιφανῶν
[2, 20]	χωρίῳ τὸν ἀριθμὸν μυρίους καὶ	πεντακοσίους	πάντας ἀνόπλους ἐπελθόντες ὑπὸ μίαν
[2, 16]	καίτοι τηλικαῦτα μὲν ἕρκη περιβεβλημένοι,	πέντε	δὲ καὶ τριακοσίοις πληθύοντες ἔθνεσιν,
[2, 18]	μὲν αἵματι πάντα τὸν χῶρον,	πέντε	δὲ μυριάδες ἐσωρεύθησαν νεκρῶν, περιελείφθη
[2, 7]	τελευτήσειν. Ταῦτα ἀκούσας Ἀρχέλαος μετὰ	πέντε	ἡμέρας ἐπὶ τὴν δίκην ἐκλήθη.
[2, 9]	τὴν οἰκίαν πρηνεῖς καταπεσόντες ἐπὶ	πέντε	ἡμέρας καὶ νύκτας ἴσας ἀκίνητοι
[2, 16]	φορολογοῦνται; τί δαί; Θρᾷκες οἱ	πέντε	μὲν εὖρος ἑπτὰ δὲ μῆκος
[2, 19]	τοὺς ἀποπειρωμένους τοῦ τείχους ἔβαλλον.	Πέντε	μὲν οὖν ἡμέραις πάντοθεν ἐπιχειροῦσιν
[2, 17]	ἀρκεσθέντες ἀνεπαύσαντο. (Τῇ δ' ἑξῆς,	πεντεκαιδεκάτη	δ' ἦν Λώου μηνός, ὥρμησαν
[2, 21]	μιᾷ τῶν ἁλιάδων ἀνήγαγεν πορρωτέρω,	πεντήκοντα	δ' ἑτέρους τῆς βουλῆς τοὺς
[2, 19]	πᾶν τὸ πλῆθος εἰς Ἱεροσόλυμα.	Πεντήκοντα	δὲ τῶν παραφανέντων διαφθείρας καὶ
[2, 10]	μεῖναι, κατὰ γὰρ ὥραν σπόρου	πεντήκοντα	ἡμέρας ἀργὰ προσδιέτριβεν αὐτῷ τὰ
[2, 20]	μὲν ἓξ μυριάδες, ἱππεῖς δὲ	πεντήκοντα	καὶ τριακόσιοι, χωρὶς δὲ τούτων
[2, 14]	παρεσκευάσατο. Κἀκεῖνος προπέμψας σὺν ἱππεῦσιν	πεντήκοντα	Καπίτωνα ἑκατοντάρχην ἀναχωρεῖν αὐτοὺς ἐκέλευσεν
[2, 6]	τοῦ ἔθνους αὐτονομίας· ἦσαν δὲ	πεντήκοντα	μὲν οἱ παρόντες, συμπαρίσταντο δὲ
[2, 6]	θυγατράσι παρθένοις Καῖσαρ ἔξωθεν χαρίζεται	πεντήκοντα	μυριάδας ἀργυρίου καὶ συνῴκισεν αὐτὰς
[2, 9]	τῶν πραγμάτων ἔτεσιν ἑπτὰ καὶ	πεντήκοντα	πρὸς δὲ μησὶν ἓξ καὶ
[2, 16]	ὅρμος τε οὖσα τῆς Ἰνδικῆς,	πεντήκοντα	πρὸς ταῖς ἑπτακοσίαις ἔχουσα μυριάδας
[2, 19]	Γαβαὼ καλούμενον, ἀπέχοντα τῶν Ἱεροσολύμων	πεντήκοντα	σταδίους. (Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες
[2, 3]	τῆς πλεονεξίας. Ἐνστάσης δὲ τῆς	πεντηκοστῆς,	οὕτω καλοῦσίν τινα ἑορτὴν Ἰουδαῖοι
[2, 9]	πρὸς τὴν ὄψιν ἐξεπλάγησαν ὡς	πεπατημένων	αὐτοῖς τῶν νόμων, οὐδὲν γὰρ
[2, 1]	τὸ κοινὸν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ	πέπαυτο,	κατολοφυρόμενοι τοὺς κολασθέντας ὑπὸ Ἡρώδου
[2, 8]	ἀσελγείας φυλαττόμενοι καὶ μηδεμίαν τηρεῖν	πεπεισμένοι	τὴν πρὸς ἕνα πίστιν. (Καταφρονηταὶ
[2, 17]	ἀδοκήτως ἰδόντων καὶ κρατεῖν ἤδη	πεπεισμένων	κατάπληξις ἦν. Οἱ δὲ ἔνδοθεν
[2, 20]	προθυμίας ἢ συνέσεως διῴκει τὰ	πεπιστευμένα·	Ἰώσηπος δὲ εἰς τὴν Γαλιλαίαν
[2, 15]	Ἀλεξάνδρειαν πεπορευμένος, ὅπως Ἀλεξάνδρῳ συνησθείη	πεπιστευμένῳ	τὴν Αἴγυπτον ὑπὸ Νέρωνος καὶ
[2, 6]	τὸ ἔθνος καὶ παρανομίας ἐσχάτης	πεπληρωκέναι,	καθόλου δὲ πλείους ὑπομεμενηκέναι τὰς
[2, 5]	ἐπετύγχανον. Πυρὸς δὲ καὶ φόνου	πεπλήρωτο	πάντα καὶ πρὸς τὰς ἁρπαγὰς
[2, 9]	γὰρ Ἀγρίππαν ἐξ ἰδιώτου βασιλέα	πεποίηκεν,	ἦπου γ' ἂν ἐκεῖνον διστάσειεν
[2, 21]	ἀλλ' ἐπὶ συγγνώμης πορισμῷ πάντα	πεποιηκέναι	τὰ πρὸς τὸν ἔλεον. Τῷ
[2, 20]	υἱὸν Ἐλεάζαρον καίπερ ὑφ' ἑαυτῷ	πεποιημένον	τὴν Ῥωμαίων λείαν καὶ τὰ
[2, 2]	φίλων ἐκείνου τιμιώτατος· πλεῖστον μέντοι	πεποίθει	διὰ δεινότητα λόγων Εἰρηναίῳ τῷ
[2, 16]	οἰκουμένην ἐστὲ πάντων; τί τὸ	πεποιθὸς	ὑμᾶς κατὰ Ῥωμαίων ἐπαίρει; χαλεπὸν
[2, 16]	δὲ ἕκαστοι πόλεμον ἢ θείᾳ	πεποιθότες	ἢ ἀνθρωπίνῃ βοηθείᾳ· ὅταν δὲ
[2, 16]	τεῖχος οἱ τοῖς Ἱεροσολύμων τείχεσιν	πεποιθότες·	καὶ γὰρ ἐκείνους περιβεβλημένους ὠκεανὸν
[2, 17]	μὲν καὶ τῷ σφετέρῳ πλήθει	πεποιθότες,	καὶ γὰρ τὸ ἀκμαιότατον τῶν
[2, 16]	τὰ πάντα. Ποίᾳ στρατιᾷ ποίοις	πεποιθότες	ὅπλοις; ποῦ μὲν ὁ στόλος
[2, 11]	καὶ στρατῷ καὶ γνώμαις ἀγαθαῖς	πεποιθυῖα	δουλείαν ἑκούσιον οὐχ ὑπομενεῖν. Καὶ
[2, 3]	πικρῶς τὰ βασιλικὰ χρήματα διηρεύνα,	πεποιθὼς	οὐ μόνον τοῖς ὑπὸ Οὐάρου
[2, 4]	δούλων εὐμορφίᾳ σώματος καὶ μεγέθει	πεποιθὼς	περιτίθησιν μὲν ἑαυτῷ διάδημα, περιιὼν
[2, 15]	παύσασθαι καὶ μὴ πρὸς οἷς	πεπόνθασιν	εἰς ἀνήκεστόν τι τὸν Φλῶρον
[2, 16]	Ῥωμαίοις, ἀλλὰ Φλώρῳ δι' ἃ	πεπόνθασιν	πολεμεῖν. Πρὸς τοῦτο βασιλεὺς Ἀγρίππας
[2, 15]	γὰρ ταύτην ἀπεχθῶς δι' ἃ	πέπονθεν	ἔχειν τὸ πλῆθος· ἀλλάξας τὴν
[2, 6]	γοῦν ἀνῃρημένων ὑπ' αὐτοῦ τοιαῦτα	πεπονθέναι	τοὺς καταλειφθέντας, ὥστε μακαρίζεσθαι τοὺς
[2, 16]	καὶ δρᾶσαι λέγων ἐκείνους ἃ	πεπόνθεσαν.	Οὐ μὴν οὐδ' οἱ τῶν
[2, 15]	Ἀγρίππας ἔτυχεν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν	πεπορευμένος,	ὅπως Ἀλεξάνδρῳ συνησθείη πεπιστευμένῳ τὴν
[2, 16]	τε ἀγορὰν ἠρημωμένην ἐπεδείκνυσαν καὶ	πεπορθημένας	τὰς οἰκίας. Ἔπειτα δι' Ἀγρίππα
[2, 14]	εἰς Σεβαστὴν ἀπωδύροντο περὶ τῶν	πεπραγμένων	καὶ βοηθεῖν ἱκέτευον, αἰδημόνως ὑπομιμνήσκοντες
[2, 14]	τὴν στάσιν αὐτεξούσιον, ὥσπερ ἄδειαν	πεπρακὼς	Ἰουδαίοις τοῦ μάχεσθαι. (Τῆς δ'
[2, 5]	ἀλλ' ἰδίῳ πάθει στρατευομένους καὶ	πέρα	τῆς ἑαυτοῦ προαιρέσεως τὴν χώραν
[2, 6]	ὑπὸ τούτῳ μὲν ἥ τε	Περαία	καὶ Γαλιλαία, πρόσοδος διακόσια τάλαντα,
[2, 9]	Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα, ἐν δὲ τῇ	Περαίᾳ	φερώνυμον Ἰουλίας. (Πεμφθεὶς δὲ εἰς
[2, 20]	ὁ Σίμωνος, εἰς δὲ τὴν	Περαίαν	Μανασσῆς, Θαμνᾶ δὲ τοπαρχίας Ἰωάννης
[2, 4]	ζηλοῦσιν ἐπεχείρει. (Κατὰ δὲ τὴν	Περαίαν	Σίμων τις τῶν βασιλικῶν δούλων
[2, 13]	μὲν καὶ Ἰουλιάδα κατὰ τὴν	Περαίαν,	Ταριχέας δὲ καὶ Τιβεριάδα τῆς
[2, 20]	ἦν ἐκ τῆς περὶ Ἰορδάνην	Περαίας,	διὸ καὶ Περαίτης ἐκαλεῖτο, προσέταξαν
[2, 12]	τε Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας καὶ	Περαίας,	ἐκ δὲ τῆς Χαλκίδος Ἀγρίππαν
[2, 4]	συστάντων ἑτέρων τινῶν ἐκ τῆς	Περαίας.	(Τότε καὶ ποιμήν τις ἀντιποιηθῆναι
[2, 3]	τε καὶ τῆς ὑπὲρ Ἰορδάνην	Περαίας,	ὑπερεῖχεν δὲ πλήθει καὶ προθυμίαις
[2, 20]	περὶ Ἰορδάνην Περαίας, διὸ καὶ	Περαίτης	ἐκαλεῖτο, προσέταξαν ὑποτάσσεσθαι τοῖς στρατηγοῖς.
[2, 19]	καὶ Κενεδαῖος, μεθ' οὓς ὁ	Περαίτης	Νίγερ καὶ Σίλας ὁ Βαβυλώνιος
[2, 4]	τὸν ἄνδρα. Τῶν μὲν οὖν	Περαίων	συχνοὶ διεφθάρησαν ἐν τῇ μάχῃ,
[2, 16]	ἐπάνω τοῦ ξυστοῦ πρὸς τὸ	πέραν	τῆς ἄνω πόλεως, καὶ γέφυρα
[2, 5]	οἰκητόρων, Οὐάρου δι' ὀργὴν τῶν	περὶ	Ἄρειον ἀποσφαγέντων κελεύσαντος. (Ἐνθένδε εἰς
[2, 7]	αὐτοῦ λεγομένων· τοῖς γὰρ πυνθανομένοις	περὶ	Ἀριστοβούλου σώζεσθαι μὲν κἀκεῖνον ἔλεγεν,
[2, 15]	ἂν ἀξιώσωσιν. Τῶν δὲ πάντα	περὶ	ἀσφαλείας καὶ τοῦ μηδὲν νεωτερίσειν
[2, 4]	τὰς βασιλικὰς ὁπλοθήκας καὶ τοὺς	περὶ	αὐτὸν ὁπλίσας τοῖς τὴν δυναστείαν
[2, 20]	τετρακισχιλίους καὶ πεντακοσίους· ἐπιλέκτους δὲ	περὶ	αὑτὸν εἶχεν ἑξακοσίους φύλακας τοῦ
[2, 20]	Τιβεριάδα, πρὸς δὲ τούτοις τὰ	περὶ	Γεννησὰρ τὴν λίμνην σπήλαια κατὰ
[2, 21]	μὲν τὴν βουλὴν οὖσαν ἑξακοσίων,	περὶ	δὲ δισχιλίους τῶν ἀπὸ τοῦ
[2, 8]	τὴν μέχρι θανάτου βάσανον ἡγούμενοι.	(Περὶ	δὲ τὰς κρίσεις ἀκριβέστατοι καὶ
[2, 16]	δραπέτην ἐπὶ μιᾶς νηὸς διώξαντες,	περὶ	δὲ τῇ μικρᾷ Σαλαμῖνι τὴν
[2, 1]	τῶν φίλων ἦν. Ἔνθα δὴ	περὶ	δείλην ἀθροισθέντες οὐκ ὀλίγοι τῶν
[2, 18]	τοῖς ἀπολειφθεῖσιν ἀδοκήτως ἐπέπεσον καὶ	περὶ	δισχιλίους αὐτῶν διέφθειραν. (Ὁ δὲ
[2, 5]	ἐφρούρει, τοὺς δὲ αἰτιωτάτους ἀνεσταύρωσεν	περὶ	δισχιλίους. (Ἠγγέλθη δ' αὐτῷ κατὰ
[2, 18]	Καὶ δὴ τῶν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησιαζόντων	περὶ	ἧς ἔμελλον ἐκπέμπειν πρεσβείας ἐπὶ
[2, 6]	τινὰ τοῦ Ζήνωνος οἴκου τὰ	περὶ	ἰννάνω, πρόσοδον ἔχοντα ταλάντων ἑκατόν,
[2, 20]	γένος δ' ἦν ἐκ τῆς	περὶ	Ἰορδάνην Περαίας, διὸ καὶ Περαίτης
[2, 13]	ἀνερριπίζετο. (Ἑτέρα δὲ ταραχὴ συνίσταται	περὶ	Καισάρειαν τῶν ἀναμεμιγμένων Ἰουδαίων πρὸς
[2, 14]	τὸ πλῆθος, ἅμα καὶ τῶν	περὶ	Καπίτωνα ἱππέων εἰς μέσον φερομένων,
[2, 2]	τῆς ἐξουσίας οὐ δή που	περὶ	κληρονόμου κρίσιν ἐσφάλλετο, σωφρονῶν δ'
[2, 10]	εἶπεν, ἄρα Καίσαρι; καὶ Ἰουδαῖοι	περὶ	μὲν Καίσαρος καὶ τοῦ δήμου
[2, 7]	πρῶτον, ὃς ἦν ἀδελφὸς Ἀρχελάου	περὶ	οὗ διέξιμεν, υἱὸς δὲ Ἡρώδου
[2, 2]	Συντάξαντες δὲ τὰ ἐγκλήματα οἱ	περὶ	Σαλώμην ἐνεχείρισαν Καίσαρι, καὶ μετὰ
[2, 20]	διεφθάρη δηλώσομεν. Κέστιος δὲ τοὺς	περὶ	Σάουλον ἀξιώσαντας ἀνέπεμψεν εἰς Ἀχαίαν
[2, 18]	εἴ τι γένοιτο κίνημα καὶ	περὶ	σφᾶς, ἔχοιεν ἀξιόχρεω φυλακὴν κωλύειν
[2, 8]	δίχα θεοῦ. Σπουδάζουσι δ' ἐκτόπως	περὶ	τὰ τῶν παλαιῶν συντάγματα μάλιστα
[2, 12]	εἰς τὴν πόλιν. Τοσαύτη δὲ	περὶ	τὰς ἐξόδους βία συνωθουμένων ἐγένετο,
[2, 15]	ὑπ' ἀλλήλων βιαζόμενοι. Δεινὸς δὲ	περὶ	τὰς πύλας ὠθισμὸς ἦν, καὶ
[2, 20]	τούτων οἷς ἐπεποίθει μάλιστα μισθοφόροι	περὶ	τετρακισχιλίους καὶ πεντακοσίους· ἐπιλέκτους δὲ
[2, 3]	θεοῦ θησαυρῷ προσπεσόντες οἱ στρατιῶται	περὶ	τετρακόσια τάλαντα διήρπασαν, ὧν ὅσα
[2, 1]	δὲ τὴν ἄμυναν ὑπὸ τῆς	περὶ	τὴν ἔξοδον ἐπείξεως, δεδοικὼς μή
[2, 21]	ὑπὸ Ἰωσήπου καθεσταμένος γράφει τὰ	περὶ	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ κατὰ τάχος.
[2, 1]	τῆς τε σπουδῆς, ἣν ἐνεδείξαντο	περὶ	τὴν κηδείαν τοῦ πατρός, εὐχαριστεῖ
[2, 9]	τὰ πάτρια. Πιλάτου δὲ ἀρνουμένου	περὶ	τὴν οἰκίαν πρηνεῖς καταπεσόντες ἐπὶ
[2, 5]	τοὺς αἰτίους τοῦ κινήματος ἔπεμψεν	περὶ	τὴν χώραν, καὶ πολλῶν ἀγομένων
[2, 18]	αὐτῶν συμφορᾶς τοῖς οἰκείοις ἀπολογήσωνται	περὶ	τῆς ἀποστάσεως, ἐκέλευον αὐτούς, εἰ
[2, 6]	καὶ τοσαῦτα μὲν παρεστακέναι θύματα	περὶ	τῆς ἀρχῆς τῷ θεῷ, τοσούτοις
[2, 6]	Ἀντίπᾳ τῷ πρὸς Ἀρχέλαον ἀμφισβητοῦντι	περὶ	τῆς βασιλείας. Ἐγένετο δὲ ὑπὸ
[2, 2]	(Κἀν τούτῳ πάλιν Ἀντίπας ἀμφισβητῶν	περὶ	τῆς βασιλείας ἐπέξεισιν ἀξιῶν τῆς
[2, 2]	γαμβροί, τῷ μὲν δοκεῖν συναγωνιούμενοι	περὶ	τῆς διαδοχῆς Ἀρχελάῳ, τὸ δ'
[2, 6]	Ἡρώδου θάνατον αὐτῷ καὶ συνεύξασθαι	περὶ	τῆς διαδοχῆς. Τὸν δ' ὥσπερ
[2, 11]	αὐτίκα θύσων τῷ θεῷ τὰ	περὶ	τῆς ἡγεμονίας χαριστήρια. Καὶ τὸν
[2, 3]	δ' ἐκομίσθησαν ἐκ Συρίας ἐπιστολαὶ	περὶ	τῆς Ἰουδαίων ἀποστάσεως, ἣν προιδόμενος
[2, 6]	ἀποστάσεως ἐπιτρέψαντος Οὐάρου πρέσβεις ἐξεληλύθεσαν	περὶ	τῆς τοῦ ἔθνους αὐτονομίας· ἦσαν
[2, 16]	ἡγεμονίαν; Καὶ Ἀθηναῖοι μὲν οἱ	περὶ	τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας παραδόντες
[2, 5]	θορύβοις παρακεκινηκυῖαν εὑρών, αὐλίζεται δὲ	περί	τινα κώμην Ἀροῦν καλουμένην· κτῆμα
[2, 19]	τὴν προδοσίαν αἰσθόμενοι τοὺς μὲν	περὶ	τὸν Ἄνανον ἀπὸ τοῦ τείχους
[2, 17]	ἦν τύραννος. Ἐπανίστανται δὲ οἱ	περὶ	τὸν Ἐλεάζαρον αὐτῷ, καὶ λόγον
[2, 17]	Ῥωμαίων ἔπαρχος, διαπέμπονται πρὸς τοὺς	περὶ	τὸν Ἐλεάζαρον ἐξαιτούμενοι μόνας τὰς
[2, 17]	ἐνόπλους ἐφελκόμενος. Ὡς δ' οἱ	περὶ	τὸν Ἐλεάζαρον ἐπ' αὐτὸν ὥρμησαν,
[2, 17]	ἀνεχώρουν, ὥρμησαν ἐπ' αὐτοὺς οἱ	περὶ	τὸν Ἐλεάζαρον καὶ περισχόντες ἀνῄρουν
[2, 12]	ἐξεβοήθει τοῖς πορθουμένοις καὶ τῶν	περὶ	τὸν Ἐλεάζαρον πολλοὺς μὲν συνέλαβεν,
[2, 17]	τὸν ναὸν ἐξελάσαι, τοῖς δὲ	περὶ	τὸν Ἐλεάζαρον στασιασταῖς πρὸς οἷς
[2, 14]	διέχουσα τῆς Καισαρείας· Οἱ δὲ	περὶ	τὸν Ἰωάννην δυνατοὶ δώδεκα πρὸς
[2, 17]	τὴν στάσιν, πρὸς ὀλίγον οἱ	περὶ	τὸν Μανάημον ἀντισχόντες ὡς εἶδον
[2, 17]	Φασάηλον καὶ Μαριάμμην. Οἱ δὲ	περὶ	τὸν Μανάημον εἰσπεσόντες ὅθεν οἱ
[2, 17]	χαλεπώτερον, μέχρι μηκέτι ἀντέχοντες οἱ	περὶ	τὸν Μετίλιον, οὗτος γὰρ ἦν
[2, 2]	παντὸς ἐναπηρείσατο τῷ πλήθει τῶν	περὶ	τὸν ναὸν φονευθέντων, οὓς ἐληλυθέναι
[2, 3]	πειρώμενοι τοῦ φρουρίου καὶ τοῖς	περὶ	τὸν Σαβῖνον ἐμβοῶντες ἀπιέναι μηδ'
[2, 17]	ἐπιοῦσαν ὅ τε ἀρχιερεὺς Ἀνανίας	περὶ	τὸν τῆς βασιλικῆς αὐλῆς εὔριπον
[2, 15]	μὴ τυχεῖν αἰδοῦς αὐτὴν τὸν	περὶ	τοῦ ζῆν κίνδυνον ἐπείρασεν. (Ταῦτα
[2, 16]	πεῖρα τῆς δουλείας χαλεπή, καὶ	περὶ	τοῦ μηδ' ἄρξασθαι ταύτης ὁ
[2, 5]	τῶν ἡγεμόνων γράμματα δεῖσαί τε	περὶ	τοῦ τάγματος ὅλου παρέστη καὶ
[2, 7]	αὐτοῦ, καὶ πλῆθος ἄπειρον ἦν	περὶ	τοὺς στενωπούς, δι' ὧν ἐκομίζετο·
[2, 2]	τὰ παρὰ Οὐάρου καὶ Σαβίνου	περὶ	τούτων ἐπεσταλμένα, συνέδριον μὲν ἀθροίζει
[2, 3]	χρῄζειν. ~(Πρὶν δὲ ὁρίσαι τι	περὶ	τούτων Καίσαρα τελευτᾷ μὲν ἡ
[2, 10]	καταγγέλλοντες εὐπλόουν. Ἔφθη γοῦν τὰς	περὶ	τούτων Πετρώνιος λαβὼν ἐπιστολὰς ἑπτὰ
[2, 14]	τέκνοις, οὐδὲ γὰρ νηπίων ἀπέσχοντο,	περὶ	τριάκοντα καὶ ἑξακοσίους συνήχθη. βαρυτέραν
[2, 13]	καὶ προφήτου πίστιν ἐπιθεὶς ἑαυτῷ	περὶ	τρισμυρίους μὲν ἀθροίζει τῶν ἠπατημένων,
[2, 1]	ἑκάστοις ἐξαίφνης προσπεσόντες διαφθείρουσι μὲν	περὶ	τρισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος
[2, 17]	τὰ παραμένοντα τοσοῦτον χρόνον ἀναθήματα	περὶ	τῷ ἱερῷ καθιδρυκέναι. Αὐτοὺς δὲ
[2, 15]	συνέρρευσεν ἀγορὰν καὶ βοαῖς ἐξαισίοις	περὶ	τῶν ἀπολωλότων ἀνωδύρετο· τὸ πλέον
[2, 13]	ἔπεμψεν πρέσβεις ἐπὶ Νέρωνα διαλεξομένους	περὶ	τῶν δικαίων. ~(Διαδεξάμενος δὲ παρὰ
[2, 8]	ὡς πρὸς ἀλλοτρίους. Τοιαῦτα μὲν	περὶ	τῶν ἐν Ἰουδαίοις φιλοσοφούντων εἶχον
[2, 21]	ἀθροίσας ὁ Ἰώσηπος ἐπειρᾶτο διαλέγεσθαι	περὶ	τῶν ἐπεσταλμένων, ὑποπέμψας ὁπλίτας προσέταξεν
[2, 19]	καὶ συγγνώμην παρὰ Ῥωμαίοις ἀσφαλῆ	περὶ	τῶν ἡμαρτημένων ὑπισχνούμενος, εἰ τὰ
[2, 2]	Ἀρχελάῳ, τὸ δ' ἀληθὲς κατηγορήσοντες	περὶ	τῶν κατὰ τὸ ἱερὸν παρανομηθέντων.
[2, 20]	τὸν δῆμον ὥστε αὐτῷ πειθαρχεῖν	περὶ	τῶν ὅλων. (Εἰς δὲ τὴν
[2, 17]	ἐπ' ἀνηκέστοις ἤδη συμφοραῖς ἐβουλεύοντο	περὶ	τῶν ὅλων· καὶ δόξαν ἀποπειραθῆναι
[2, 14]	Φλῶρον ἐλθόντες εἰς Σεβαστὴν ἀπωδύροντο	περὶ	τῶν πεπραγμένων καὶ βοηθεῖν ἱκέτευον,
[2, 8]	ὑφέξειν. Ταῦτα μὲν οὖν Ἐσσηνοὶ	περὶ	ψυχῆς θεολογοῦσιν ἄφυκτον δέλεαρ τοῖς
[2, 2]	ἐκείνης τῆς ἡμέρας καθ' ἑαυτὸν	περὶ	ὧν διήκουσεν ἐσκέπτετο, εἴτε χρὴ
[2, 16]	τε καὶ Βερνίκη τῷ Κεστίῳ	περὶ	ὧν Φλῶρος εἰς τὴν πόλιν
[2, 13]	τρισμυρίους μὲν ἀθροίζει τῶν ἠπατημένων,	περιαγαγὼν	δὲ αὐτοὺς ἐκ τῆς ἐρημίας
[2, 20]	ἀνακλήσεις προσβολάς τε κεράτων καὶ	περιαγωγάς,	καὶ πῶς δεῖ πρὸς μὲν
[2, 1]	Ἱεριχοῦντι τῆς στρατιᾶς τὸ διάδημα	περιαπτούσης	αὐτῷ δεδέχθαι· τοῦ μέντοι προθύμου
[2, 11]	κατεχρήσατο· τηλικοῦτον γὰρ τοῖς Ἱεροσολύμοις	περιβαλεῖν	ἤρξατο τεῖχος, ἡλίκον ἂν τελεσθὲν
[2, 21]	τὰ χρήματα προειλόμην, ἵνα ὑμῖν	περιβάλωμαι	τεῖχος. Εἰ μὴ δοκεῖ, προφέρω
[2, 16]	τοσούτων ἄρχοντες ἐθνῶν καὶ τηλικαύτην	περιβεβλημένοι	δύναμιν ὁμήρους πέμπουσιν Ῥωμαίοις, καὶ
[2, 16]	Ἀλλὰ καίτοι τηλικαῦτα μὲν ἕρκη	περιβεβλημένοι,	πέντε δὲ καὶ τριακοσίοις πληθύοντες
[2, 16]	τείχεσιν πεποιθότες· καὶ γὰρ ἐκείνους	περιβεβλημένους	ὠκεανὸν καὶ τῆς καθ' ἡμᾶς
[2, 16]	μητροπόλεως ταύτης καὶ τῶν ἱερῶν	περιβόλων.	φείσασθε τοῦ ἱεροῦ καὶ τὸν
[2, 8]	κρατοῦσιν· οὐ γὰρ δίχα θεοῦ	περιγενέσθαι	τινὶ τὸ ἄρχειν· κἂν αὐτὸς
[2, 20]	διωκομένην, τὸ δ' εὐπειθὲς ὁρῶν	περιγινόμενον	ἐκ τοῦ πλήθους τῶν ἡγεμόνων
[2, 8]	δὲ Ἀρχελάου χώρας εἰς ἐπαρχίαν	περιγραφείσης	ἐπίτροπος τῆς ἱππικῆς παρὰ Ῥωμαίοις
[2, 11]	παραχρῆμα μὲν πρὸς τὴν ἀπόλειψιν	περιδεῶς	ἔσχον, αὖθις δ' ὡς ἀποστροφὴ
[2, 14]	τῷ δέει καὶ ταῖς ἀπειλαῖς	περιδύσῃ	τὴν πόλιν. (Ὁ δὲ δῆμος
[2, 21]	μέχρι πάντων τὰ σπλάγχνα γυμνῶσαι·	περιειστήκει	δὲ τέως τὸ πλῆθος δικαιολογεῖσθαι
[2, 19]	τούτων γὰρ διὰ τὴν χρείαν	περιείχοντο	καὶ μάλιστα δεδοικότες, μὴ Ἰουδαίοις
[2, 18]	πέντε δὲ μυριάδες ἐσωρεύθησαν νεκρῶν,	περιελείφθη	δ' ἂν οὐδὲ τὸ λοιπόν,
[2, 21]	ἔμελλεν ἐπέχοντος σαββάτου. Δόλῳ δὴ	περιελθεῖν	ἐπενόει τοὺς ἀποστάντας. Καὶ τὰς
[2, 16]	τὸν Νεαπολιτανὸν σὺν ἑνὶ θεράποντι	περιελθεῖν	μέχρι τοῦ Σιλωᾶ τὴν πόλιν,
[2, 18]	καὶ πρὸς διακοσίους αὐτῶν ἀνεῖλον,	περιελθόντων	δὲ καὶ γενομένων ἐν τοῖς
[2, 2]	ὃν δικαστὴν τῆς διαδοχῆς οὐ	περιέμεινεν,	εἴ γε μετὰ τὴν Ἡρώδου
[2, 15]	σὺν τοῖς ἀρχιερεῦσιν τὰς ἐσθῆτας	περιερρήξαντο	καὶ προσπίπτοντες ἕκαστος ἐδέοντο παύσασθαι
[2, 18]	μόνος ἦν ῥοπὴ τῆς παρατάξεως.	Περιέρχεται	δ' αὐτὸν ἀξία ποινὴ τοῦ
[2, 16]	ἐπιπεσοῦσιν δεινοῖς τὸ γοῦν ἐλεεῖσθαι	περίεστιν,	ὁ δ' εἰς πρόδηλον ἀπώλειαν
[2, 10]	κατὰ τὸ μέγα πεδίον ἐκτισμένη,	περιέχεται	δὲ ὄρεσιν ἐκ μὲν τοῦ
[2, 8]	ἀξινάριόν τε καὶ τὸ προειρημένον	περίζωμα	καὶ λευκὴν ἐσθῆτα δόντες. Ἐπειδὰν
[2, 8]	ἐνδύματα, καθάπερ τοῖς ἀνδράσιν ἐν	περιζώματι.	Τοιαῦτα μὲν ἔθη τοῦδε τοῦ
[2, 3]	μέχρι μὲν οὐδεὶς καθύπερθεν ἐπήμυνεν	περιῆσαν	ἐμπειρίᾳ πολέμου τῶν ἀπείρων· ἐπεὶ
[2, 1]	καὶ θρῆνος ἐγκέλευστος κοπετοί τε	περιηχοῦντες	ὅλην τὴν πόλιν ὡς ἂν
[2, 16]	τήν τε ἀρχὴν τῆς μάχης	περιθεὶς	αὐτοῖς καὶ δρᾶσαι λέγων ἐκείνους
[2, 2]	τελευτὴν ἐγκαθέτους μὲν ὑποπέμψας τοὺς	περιθήσοντας	αὐτῷ τὸ διάδημα, προκαθίσας δ'
[2, 12]	τὸν νόμον αὐτῶν ἐξυβρίσαντα μὴ	περιιδεῖν	ἀτιμώρητον. Ὁ δέ, οὐ γὰρ
[2, 16]	χειροτονεῖν Φλώρου κατηγόρους ἐπίφθονον, τὸ	περιιδεῖν	δὲ Ἰουδαίους εἰς πόλεμον ἐκριπισθέντας
[2, 19]	καὶ καθ' ἑκάτερον τῆς ὁδοῦ	περιιόντες	ἠκόντιζον εἰς πλαγίους. Οὔτε δὲ
[2, 8]	ὅρκου, τὸ δὲ ὀμνύειν αὐτοῖς	περιίσταται	χεῖρον τῆς ἐπιορκίας ὑπολαμβάνοντες· ἤδη
[2, 4]	πεποιθὼς περιτίθησιν μὲν ἑαυτῷ διάδημα,	περιιὼν	δὲ μεθ' ὧν συνήθροισεν λῃστῶν
[2, 3]	πρὸς τοῖς βασιλείοις κατὰ δύσιν.	Περικαθεζόμενοι	δὲ πανταχόθεν τοὺς Ῥωμαίους ἐπολιόρκουν.
[2, 16]	τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ τὴν	περικαλλεστάτην	πατρίδα ταύτην καταφλέξαι; μανέντες γὰρ
[2, 8]	αὐτῶν ἀξινίδιον τοῖς νεοσυστάτοις, καὶ	περικαλύψαντες	θοιμάτιον, ὡς μὴ τὰς αὐγὰς
[2, 14]	δὲ ἡ μὲν παρρησία πάντων	περικέκοπτο,	τυραννὶς δ' ἦν διὰ πλειόνων,
[2, 19]	φυγῇ, τὰ τὴν στρατιὰν ἀνθέλκοντα	περικόπτειν	προσέταξεν. Διαφθαρέντων δὲ τῶν τε
[2, 6]	ἱερὸν ἐν ἑορτῇ. Τοὺς μέντοι	περιλειφθέντας	ἐκ τοσούτων κακῶν εἰκότως ἐπεστράφθαι
[2, 16]	ὑμῶν τὸ φῦλον· οὐδὲ γὰρ	περιλειφθέντες	φυγῆς εὑρήσετε τόπον ἁπάντων ἐχόντων
[2, 18]	εἰ δὲ προαίσθοιντο τὴν ἔφοδον,	περιμένειν	αὐτόν τε καὶ τὴν ἄλλην
[2, 19]	ἔρημον τὸ στρατόπεδον καὶ τὰς	πέριξ	κώμας ἐνέπρησαν. Ἀπὸ δὲ τῆς
[2, 19]	ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν, εἰς δὲ τὰς	πέριξ	κώμας ἐφ' ἁρπαγὴν σίτου πολλοὺς
[2, 18]	τὸ προσπῖπτον καταφλέξας δὲ τὰς	πέριξ	κώμας ὑπέστρεψεν εἰς τὴν Πτολεμαίδα.
[2, 21]	ἠρέμησαν, οἱ δ' ἀνὰ τὴν	πέριξ	χώραν πυθόμενοι τήν τε ἐπιβουλὴν
[2, 16]	φῦλον, Βοσπορανούς τε καὶ τὰ	περίοικα	τοῦ Πόντου καὶ τῆς Μαιώτιδος
[2, 20]	τὸ κάμνον ἐπιστρέφειν ἐκ τοῦ	περιόντος,	ἐν δὲ τῷ πονοῦντι συμπαθεῖν.
[2, 11]	δι' οὓς τὸ κρατεῖν ἐστι	περίοπτον	ἐρημίας ἔσοιτο βασιλεύς. (Ταῦτ' ἀκούσας
[2, 18]	διελθὼν πᾶσαν τὴν γενεὰν καὶ	περίοπτος	ἐπιστὰς τοῖς σώμασιν τήν τε
[2, 16]	τὸ πλῆθος καὶ παραστησάμενος ἐν	περιόπτῳ	τὴν ἀδελφὴν Βερνίκην ἐπὶ τῆς
[2, 17]	νόμον, ἀγανακτεῖν ὡς ὁριζομένης ἀπανθρωπίας,	περιορᾶν	δ' ὅτε Ῥωμαῖοι καὶ ὁ
[2, 21]	τὸν στρατηγὸν ἐκβοηθοῦντα λοχήσας ἢ	περιορῶντα	τοὺς λῃστὰς διαβάλλοι πρὸς τοὺς
[2, 7]	τὸν ἐμὸν ᾑρημένη. Πλὴν οὐ	περιόψομαι	τὴν ὕβριν, ἀπολήψομαι δέ σε
[2, 12]	διήρπασαν λῃσταὶ προσπεσόντες. Κουμανὸς δὲ	περιπέμψας	τοὺς ἐκ τῶν πλησίον κωμῶν
[2, 4]	ἑξῆς δύο Γράτῳ καὶ Πτολεμαίῳ	περιπεσόντες·	ὁ δὲ τέταρτος Ἀρχελάῳ προσεχώρησεν
[2, 21]	πλῆθος τῶν ἐφεστώτων καταπλαγεὶς προπηδᾷ,	περιρρηξάμενος	μὲν τὴν ἐσθῆτα, καταπασάμενος δὲ
[2, 18]	ἐλεοῦσιν ἅμα καὶ τεθυμωμένοις ὄμμασιν	περισκέπτεται	τὴν ἑαυτοῦ γενεάν· ἦν δ'
[2, 16]	οἴεσθε κινεῖν τὸν πόλεμον; οὐ	περισκέψεσθε	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; οὐ μετρήσετε
[2, 14]	ἀπόστασιν αὐτῶν τῷ μείζονι κακῷ	περισπάσειν	τὸν ἔλεγχον ἀπὸ τῶν μετριωτέρων.
[2, 16]	δὲ τὸ δουλεύειν ἀφόρητον ἡγεῖσθε,	περισσὴ	πρὸς τοὺς ἡγεμόνας ἡ μέμψις·
[2, 6]	Ἰουδαίας λείψανα καὶ μὴ τὸ	περισσὸν	αὐτῆς ὑπορρῖψαι τοῖς ὠμῶς σπαράττουσιν,
[2, 16]	εἰς ὑμᾶς οὔτε συμβουλεύειν ἐθάρρησα·	περισσὸς	γὰρ ὑπὲρ τοῦ τὰ δέοντα
[2, 9]	τοῦ Πιλάτου παρόντος εἰς Ἱεροσόλυμα	περιστάντες	τὸ βῆμα κατεβόων. Ὁ δέ,
[2, 14]	τῆς τῶν ἀζύμων ἑορτῆς ἐνεστώσης	περιστὰς	ὁ δῆμος οὐκ ἐλάττους τριακοσίων
[2, 9]	τοὺς Ἰουδαίους ἐν τοῖς ὅπλοις.	Περιστάσης	δὲ τριστιχεὶ τῆς φάλαγγος Ἰουδαῖοι
[2, 12]	Ἰουδαίοις πρὸς αἰκίαν ἐκέλευσεν καὶ	περισυρέντα	τὴν πόλιν οὕτω τὴν κεφαλὴν
[2, 3]	αὐτῶν ἐξαίφνης ὑπὸ τῆς φλογὸς	περισχεθέντες	πολλοὶ μὲν ἐν αὐτῇ διεφθάρησαν,
[2, 4]	δέ ποτε Ῥωμαίων λόχον ἄθρουν	περισχεῖν	κατ' Ἀμμαοῦντα· σῖτα δ' οὗτοι
[2, 17]	οἱ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον καὶ	περισχόντες	ἀνῄρουν οὔτε ἀμυνομένους οὔτε ἱκετεύοντας,
[2, 15]	δεδομένον· αὐτίκα γοῦν οἱ στρατιῶται	περισχόντες	αὐτοὺς ἔπαιον ξύλοις, καὶ φεύγοντας
[2, 19]	Ἰουδαῖοι δὲ πάντα τὰ κύκλῳ	περισχόντες	ἐφρούρουν αὐτῶν τὴν ἔξοδον. (Ἔνθα
[2, 18]	τοῦ συγγενικοῦ φόνου· ἐπεὶ γὰρ	περισχόντες	οἱ Σκυθοπολῖται κατηκόντιζον αὐτοὺς ἀνὰ
[2, 17]	τῷ ἀδελφῷ, καὶ τοὺς πύργους	περισχόντες	οἱ στασιασταὶ παρεφύλαττον, μή τις
[2, 3]	καὶ μαχιμωτέρους ἐπισυνέστησεν Ῥωμαίοις καὶ	περισχόντες	τὰ βασίλεια πάντας ἠπείλουν διαφθείρειν,
[2, 19]	πλήθους ἀπείρου πολεμίων τὰ ὄρη	περισχόντος	ἔκρινεν ἀποπειραθῆναι τῶν Ἰουδαίων λόγοις·
[2, 14]	ἔθνος εἰρήνης καὶ βούλεται Ῥωμαίοις	περισώζειν	τὴν πόλιν, μᾶλλον διὰ τοὺς
[2, 4]	πραγμάτων. Τότε μὲν οὖν ἑαυτῷ	περιτίθησιν	διάδημα, διέμεινεν δ' ὕστερον οὐκ
[2, 4]	εὐμορφίᾳ σώματος καὶ μεγέθει πεποιθὼς	περιτίθησιν	μὲν ἑαυτῷ διάδημα, περιιὼν δὲ
[2, 17]	τοῦτον γὰρ ἱκετεύσαντα καὶ μέχρι	περιτομῆς	ἰουδαίσειν ὑποσχόμενον διέσωσαν μόνον, τὸ
[2, 16]	ὃς ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρείας ὑποστρέφοντι	περιτυχὼν	Ἀγρίππᾳ τῷ βασιλεῖ κατὰ Ἰάμνειαν
[2, 14]	τὸν Φλῶρον ἐκεκράγεσαν καὶ κανοῦν	περιφέροντες	ἀπῄτουν αὐτῷ κέρματα καθάπερ ἀκλήρῳ
[2, 19]	καθ' ἧς τὰ βέλη φερόμενα	περιωλίσθανεν	ἄπρακτα, μηδὲν δὲ οἱ στρατιῶται
[2, 18]	ἐμὴν αὐχήσῃ σφαγὴν μηδ' ἐπαλαζονεύσηται	πεσόντι.	Ταῦτα εἰπὼν ἐλεοῦσιν ἅμα καὶ
[2, 13]	τούτοις ἔνυττον τοὺς διαφόρους, ἔπειτα	πεσόντων	μέρος ἐγίνοντο τῶν ἐπαγανακτούντων οἱ
[2, 20]	Γαλιλαίας τήν τε προσαγορευομένην Ἀκχαβάρων	πέτραν	καὶ Σὲπφ καὶ Ἰαμνεὶθ καὶ
[2, 10]	τὴν ἀσέβειαν καὶ ἐπὶ Ἰουδαίαν.	Πετρώνιον	μὲν οὖν μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ
[2, 10]	θαῦμα καὶ οἶκτος εἰσῄει τὸν	Πετρώνιον	τῆς τε ἀνυπερβλήτου θρησκείας τῶν
[2, 10]	τὸ πρὸς Πτολεμαίδι καθικέτευον τὸν	Πετρώνιον	ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων πρῶτον,
[2, 10]	θέσθαι θεμιτὸν εἴη, ὑπολαβὼν ὁ	Πετρώνιος	ἀλλὰ μὴν καὶ ἐμοὶ φυλακτέος
[2, 10]	Ἔφθη γοῦν τὰς περὶ τούτων	Πετρώνιος	λαβὼν ἐπιστολὰς ἑπτὰ καὶ εἴκοσιν
[2, 10]	ἄρα τῶν προσταγμάτων ἔμελεν. Καὶ	Πετρώνιος	μὲν σὺν τρισὶ τάγμασι καὶ
[2, 10]	ἔχειν. Καταστείλας δ' αὐτῶν ὁ	Πετρώνιος	τὴν βοήν, πολεμήσετε, εἶπεν, ἄρα
[2, 10]	μετρίως ἀντέγραψεν ὁ Γάιος, ἀπειλῶν	Πετρωνίῳ	θάνατον, ὅτι τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ
[2, 13]	μέρος ἐγίνοντο τῶν ἐπαγανακτούντων οἱ	πεφονευκότες,	διὸ καὶ παντάπασιν ὑπὸ ἀξιοπιστίας
[2, 12]	εἰς Ἱεροσόλυμα τὸ πάθος τοῦ	πεφονευμένου	τὰ πλήθη συνετάραξεν καὶ τῆς
[2, 17]	τὴν δὲ πόλιν τηλικούτῳ μιάσματι	πεφυρμένην,	ἐξ οὗ δαιμόνιόν τι μήνιμα
[2, 9]	μὲν πρὸς ταῖς τοῦ Ἰορδάνου	πηγαῖς	ἐν Πανεάδι πόλιν κτίζει Καισάρειαν
[2, 16]	τριακοσίοις πληθύοντες ἔθνεσιν, τὰς δὲ	πηγάς,	ὡς ἄν τις εἴποι, τῆς
[2, 3]	πολλοὶ δὲ ὑπὸ τῶν πολεμίων	πηδῶντες	εἰς αὐτούς, τινὲς δ' εἰς
[2, 16]	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν οὐκ ἀδοξεῖ, καίτοι	πηλίκον	ἀποστάσεως κέντρον ἔχουσα τὴν Ἀλεξάνδρειαν
[2, 6]	ἔθους προελθεῖν, ὥστε ὑπομεῖναι τῆς	πικρᾶς	δουλείας καὶ διαδοχὴν αὐθαίρετον· Ἀρχέλαον
[2, 3]	παραδιδόναι τὰς ἄκρας ἐβιάζετο καὶ	πικρῶς	τὰ βασιλικὰ χρήματα διηρεύνα, πεποιθὼς
[2, 9]	λαὸς συνέρρευσεν. Ὁρμήσαντες δὲ πρὸς	Πιλᾶτον	εἰς Καισάρειαν ἱκέτευον ἐξενεγκεῖν ἐξ
[2, 9]	πρὸς τὸ ἀδόκητον τῆς ὄψεως,	Πιλᾶτος	δὲ κατακόψειν εἰπὼν αὐτούς, εἰ
[2, 9]	διεκαρτέρουν. (Τῇ δ' ἑξῆς ὁ	Πιλᾶτος	καθίσας ἐπὶ βήματος ἐν τῷ
[2, 9]	εἰς Ἰουδαίαν ἐπίτροπος ὑπὸ Τιβερίου	Πιλᾶτος	νύκτωρ κεκαλυμμένας εἰς Ἱεροσόλυμα εἰσκομίζει
[2, 9]	νόμον παραβῆναι. Ὑπερθαυμάσας δὲ ὁ	Πιλᾶτος	τὸ τῆς δεισιδαιμονίας ἄκρατον ἐκκομίσαι
[2, 9]	καὶ τηρεῖν αὐτοῖς τὰ πάτρια.	Πιλάτου	δὲ ἀρνουμένου περὶ τὴν οἰκίαν
[2, 9]	πλήθους ἀγανάκτησις ἦν, καὶ τοῦ	Πιλάτου	παρόντος εἰς Ἱεροσόλυμα περιστάντες τὸ
[2, 18]	ἐκχωρήσειν ὑπόσπονδοι, καὶ λαβόντες τὰ	πιστὰ	παραδιδόασι τὸ φρούριον, ὅπερ φυλακῇ
[2, 17]	ὄνειδος ὑπελάμβανον, πρὸς τῷ μηδὲ	πιστεύειν	εἰ διδοῖτο. Καταλιπόντες δὴ τὸ
[2, 10]	τοῦ πολέμου φήμαις, οἱ δὲ	πιστεύοντες	ἦσαν ἐν ἀμηχάνῳ πρὸς τὴν
[2, 21]	δραστηρίῳ πείθει πρῶτον μὲν αὐτῷ	πιστεῦσαι	τὸ τεῖχος ἀνοικοδομῆσαι τῆς πατρίδος,
[2, 19]	ὀργὴν ὑπεριδὼν καὶ μὴ πάνυ	πιστεύσας	διεμέλλησεν, ἕως οἱ στασιασταὶ τὴν
[2, 18]	παράστημα, τῆς δὲ πρὸς ἀλλοφύλους	πίστεως	ἕνεκεν ἀκολούθοις πάθεσι χρησάμενος. (Πρὸς
[2, 8]	Ὀργῆς ταμίαι δίκαιοι, θυμοῦ καθεκτικοί,	πίστεως	προστάται, εἰρήνης ὑπουργοί. Καὶ πᾶν
[2, 7]	ἀπάτην, διδοὺς δέ τι καὶ	πίστεως	ταῖς ἱλαρωτέραις ἐλπίσιν Κέλαδόν τινα
[2, 7]	φίλων. Προεληλύθει δ' εἰς τοσοῦτον	πίστεως	τὸ τῆς μορφῆς ὅμοιον, ὥστε
[2, 16]	πλῆθος, καὶ πολλὰ μὲν εἰς	πίστιν	αὐτοὺς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπαινέσας,
[2, 18]	ἡμέρας ἠρέμησαν οἱ Σκυθοπολῖται τὴν	πίστιν	αὐτῶν δελεάζοντες, τῇ δὲ τρίτῃ
[2, 2]	δοκοῦντα διὰ τὴν παρὰ Ἡρώδῃ	πίστιν·	γεγόνει γὰρ δὴ τῶν φίλων
[2, 13]	χώραν ἄνθρωπος γόης καὶ προφήτου	πίστιν	ἐπιθεὶς ἑαυτῷ περὶ τρισμυρίους μὲν
[2, 8]	τηρεῖν πεπεισμένοι τὴν πρὸς ἕνα	πίστιν.	(Καταφρονηταὶ δὲ πλούτου, καὶ θαυμάσιον
[2, 21]	προελθεῖν ὡς καὶ παρ' ἐκείνων	πίστιν	τινὰ βουλόμενος λαβεῖν. Ἔπειτα καινοτέρας
[2, 21]	μὲν ψεύσασθαι, δεινὸς δ' ἐπιθεῖναι	πίστιν	τοῖς ἐψευσμένοις, ἀρετὴν ἡγούμενος τὴν
[2, 13]	καὶ οὐδὲ τοῖς φίλοις προσιοῦσιν	πίστις	ἦν, ἐν μέσαις δὲ ταῖς
[2, 8]	καὶ συναγωνιεῖσθαι τοῖς δικαίοις· τὸ	πιστὸν	ἀεὶ πᾶσιν παρέξειν, μάλιστα δὲ
[2, 18]	καὶ τὸ πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς	πιστὸν	ἐπιδείξασθαι, μεταβαίνειν ἅμα ταῖς γενεαῖς
[2, 16]	καὶ τὰ φρονήματα τῶν Ἰουδαίων	πιστῶς	ἀναγγελοῦντα. Πέμπει δή τινα τῶν
[2, 4]	Γρᾶτος ὑποτέμνεται καὶ φεύγοντος ἐκ	πλαγίου	τὸν αὐχένα πλήξας ἀπέρραξε. Κατεφλέγη
[2, 19]	τῆς ὁδοῦ περιιόντες ἠκόντιζον εἰς	πλαγίους.	Οὔτε δὲ ἐπιστραφῆναι πρὸς τοὺς
[2, 7]	τοῦ μηνῦσαι τὸν ἀναπείσαντά σε	πλανᾶσθαι	τηλικαῦτα. κἀκεῖνος αὐτῷ δηλώσειν εἰπὼν
[2, 13]	τὴν εὐδαιμονίαν τῆς πόλεως ἐλυμήνατο.	Πλάνοι	γὰρ ἄνθρωποι καὶ ἀπατεῶνες προσχήματι
[2, 16]	Λακεδαιμόνιοι δὲ μετὰ Θερμοπύλας καὶ	Πλαταιὰς	καὶ τὸν ἐρευνήσαντα τὴν Ἀσίαν
[2, 16]	μὴ χωρούμενον μὲν τοῖς πελάγεσιν,	πλατυτέραν	δὲ τῆς Εὐρώπης τὴν στρατιὰν
[2, 9]	φαμένη παρὰ τὸ μὴ βούλεσθαι	πλεῖν	ἐπὶ Καίσαρα στερίσκεσθαι μείζονος ἀρχῆς·
[2, 12]	Κουμανῷ καὶ Κέλερι τῷ χιλιάρχῳ	πλεῖν	ἐπὶ Ῥώμης δώσοντας Κλαυδίῳ λόγον
[2, 16]	τύχην καταπλαγέντες, ἥτις αὐτοῖς κατορθοῖ	πλείονα	τῶν ὅπλων. Τοιγαροῦν ὑπὸ χιλίοις
[2, 21]	πρῶτον ὀλίγην, προκόπτων δ' ἀεὶ	πλείονα.	Φροντὶς δ' ἦν αὐτῷ μηδένα
[2, 20]	ἱερὸν στρατηγοὺς ἀπεδείκνυσαν τοῦ πολέμου	πλείονας.	ρέθη δὲ Ἰώσηπός τε υἱὸς
[2, 8]	ἐξουσίαν μηδ' ἐσθῆτί τινι ἢ	πλείονι	κόσμῳ τοὺς ὑποτεταγμένους ὑπερλαμπρύνεσθαι. Τὴν
[2, 16]	προσκυνοῦσιν. Ἄλλα τε ἔθνη μυρία	πλείονος	γέμοντα πρὸς ἐλευθερίαν παρρησίας εἴκει·
[2, 18]	ὁ πλεῖστα κερδάνας ὡς κατισχύσας	πλειόνων.	Ἦν δὲ ἰδεῖν τὰς πόλεις
[2, 14]	περικέκοπτο, τυραννὶς δ' ἦν διὰ	πλειόνων,	καὶ τὰ σπέρματα τῆς μελλούσης
[2, 8]	δὲ πρεσβυτέροις ὑπακούουσιν καὶ τοῖς	πλείοσιν	ἐν καλῷ· δέκα γοῦν συγκαθεζομένων
[2, 19]	τε βραδύνας κἂν ἔτι μείνῃ	πλείοσιν	χρησόμενος ἐχθροῖς. (Ἵνα δὲ συντονωτέρᾳ
[2, 15]	πολλοὶ μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων τυπτόμενοι,	πλείους	δ' ὑπ' ἀλλήλων βιαζόμενοι. Δεινὸς
[2, 16]	στρατιώταις δουλεύουσιν, ὧν ὀλίγου δεῖν	πλείους	ἔχουσι πόλεις. Οὐδὲ Ἴβηρσιν ὁ
[2, 21]	τριακόσια, καὶ ναῦται τεσσάρων οὐ	πλείους	ἦσαν ἐν ἑκάστῳ, διὰ τάχους
[2, 20]	ῥωμαικώτερον ἔτεμνεν τὴν στρατιὰν καὶ	πλείους	καθίστατο ταξιάρχους. Στρατιωτῶν τε γὰρ
[2, 3]	ἔργων καὶ ἀνδρῶν φθορὰ πολὺ	πλείους	καὶ μαχιμωτέρους ἐπισυνέστησεν Ῥωμαίοις καὶ
[2, 12]	παντὸς ἐπ' αὐτὸν ὁρμὴ γένοιτο,	πλείους	ὁπλίτας μεταπέμπεται. Τῶν δὲ ταῖς
[2, 19]	ποιεῖν, τῇ τρίτῃ δὲ πολλῷ	πλείους	τοὺς πολεμίους θεασάμενος καὶ πάντα
[2, 3]	ἐξιέναι. Συνελάμβανον δ' αὐτοῖς οἱ	πλείους	τῶν βασιλικῶν αὐτομολήσαντες. Τὸ μέντοι
[2, 16]	Γαλατῶν, ἰσχυρότεροι Γερμανῶν, Ἑλλήνων συνετώτεροι,	πλείους	τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην ἐστὲ
[2, 6]	παρανομίας ἐσχάτης πεπληρωκέναι, καθόλου δὲ	πλείους	ὑπομεμενηκέναι τὰς ἐξ Ἡρώδου συμφορὰς
[2, 20]	τῶν ἐπιχωρίων, εἰδὼς ὅτι ταύτῃ	πλεῖστα	κατορθώσει, κἂν τἆλλα διαμαρτάνῃ. Συνιδὼν
[2, 18]	μετέφερον, ἔνδοξός τε ἦν ὁ	πλεῖστα	κερδάνας ὡς κατισχύσας πλειόνων. Ἦν
[2, 18]	πλέον τοξόται, προῆλθεν εἰς Πτολεμαίδα.	Πλεῖστοι	δὲ κἀκ τῶν πόλεων ἐπίκουροι
[2, 12]	ἀναιρεῖταί τις Γαλιλαῖος. Πρὸς τοῦτο	πλεῖστοι	μὲν ἐκ τῆς Γαλιλαίας συνέδραμον
[2, 19]	Πρῖσκος καὶ τῶν ἱππάρχων οἱ	πλεῖστοι	χρήμασιν ὑπὸ Φλώρου δεκασθέντες ἀπέστρεψαν
[2, 8]	δίκαια καὶ μὴ κατὰ τὸ	πλεῖστον	ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις κεῖσθαι, βοηθεῖν
[2, 2]	δὴ τῶν φίλων ἐκείνου τιμιώτατος·	πλεῖστον	μέντοι πεποίθει διὰ δεινότητα λόγων
[2, 18]	ἄμεινον ὡπλισμένους ἑαυτῶν προταξάμενοι μέχρι	πλείστου	μὲν ἀντέσχον, ἅπαξ δ' ἐγκλίναντες
[2, 12]	τὸν Ἐλεάζαρον πολλοὺς μὲν συνέλαβεν,	πλείστους	δ' ἀπέκτεινεν. Πρὸς δὲ τὸ
[2, 18]	Καὶ Τύριοι συχνοὺς μὲν διεχειρίσαντο,	πλείστους	δ' αὐτῶν δεσμώτας ἐφρούρουν, Ἱππηνοί
[2, 14]	τῶν γοῦν λῃστῶν συνέλαβέν τε	πλείστους	καὶ διέφθειρεν οὐκ ὀλίγους. Ἀλλ'
[2, 2]	τοιαῦτα διεξελθὼν Ἀντίπατρος καὶ τοὺς	πλείστους	τῶν συγγενῶν παραστησάμενος ἐφ' ἑκάστῳ
[2, 13]	ὀλίγων, διαφθαρῆναι δὲ καὶ ζωγρηθῆναι	πλείστους	τῶν σὺν αὐτῷ, τὸ δὲ
[2, 6]	πώποτε τυραννησάντων ὠμότατον ἐνηνοχέναι τύραννον·	πλείστων	γοῦν ἀνῃρημένων ὑπ' αὐτοῦ τοιαῦτα
[2, 14]	τοῖς αἰσχροῖς ἀναιδέστατος. Οὔτε δὲ	πλείω	τις ἀπιστίαν τῆς ἀληθείας κατέχεεν
[2, 17]	ναὸν ἐκ τῶν ἀλλοφύλων τὸ	πλέον	ἀεὶ προσδεχομένους τὰς ἀπὸ τῶν
[2, 15]	πατρίδα καὶ τὸ μηδὲν παθεῖν	πλέον.	Ἄλλως τε καὶ τὸ πείθεσθαι
[2, 18]	τῶν Σύρων ὄντων καὶ τὸ	πλέον	Βηρυτίων ἀναθαρσήσαντες οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ
[2, 18]	αὐτῶν πρὸς τὰ κινήματα, τὸ	πλέον	δὲ ἔμοιγε δοκεῖν οἴκτῳ πρὸς
[2, 15]	περὶ τῶν ἀπολωλότων ἀνωδύρετο· τὸ	πλέον	δὲ ἦσαν εἰς τὸν Φλῶρον
[2, 7]	εἰς Μῆλον· ἔνθα συναγείρας πολλῷ	πλέον	δι' ὑπερβολὴν ἀξιοπιστίας ἀνέπεισεν καὶ
[2, 21]	ἀνδρῶν στῖφος συνεκρότησεν, οἳ τὸ	πλέον	ἐκ τῆς Τυρίων χώρας καὶ
[2, 10]	παρεκάλει, ποτὲ δὲ συνεβούλευεν, τὸ	πλέον	μέντοι διηπείλει τήν τε Ῥωμαίων
[2, 16]	δὲ καὶ ταύτης ἐζήτησάν τι	πλέον·	οὐ γὰρ ἐξήρκεσεν αὐτοῖς ὅλος
[2, 8]	φιλάλληλοι δὲ καὶ τῶν ἄλλων	πλέον.	Οὗτοι τὰς μὲν ἡδονὰς ὡς
[2, 16]	ὑμῶν φόρου καθ' ἕνα μῆνα	πλέον	Ῥωμαίοις παρέχει καὶ τῶν χρημάτων
[2, 13]	τῶν στρατιωτῶν ἀμύνῃ· τὸ γὰρ	πλέον	Ῥωμαίοις τῆς ἐκεῖ δυνάμεως ἐκ
[2, 18]	ἡ τρίτη μοῖρα καὶ τὸ	πλέον	τοξόται, προῆλθεν εἰς Πτολεμαίδα. Πλεῖστοι
[2, 19]	αὐτοὺς τῆς εὐσεβείας θυμὸς ἐποίησεν	πλεονεκτῆσαι	καὶ κατὰ τὴν μάχην· μετὰ
[2, 18]	πάλαι πρᾳοτάτους πάνυ δοκοῦντας ἡ	πλεονεξία·	τὰς γὰρ οὐσίας τῶν ἀναιρεθέντων
[2, 16]	ἐλπὶς ἀλόγιστος ἐλευθερίας, ἐνίους δὲ	πλεονεξία	τις παροξύνει καὶ τὸ παρὰ
[2, 14]	λαφύρων. Διὰ γοῦν τὴν ἐκείνου	πλεονεξίαν	πάσας ἐρημωθῆναι συνέβη τὰς πόλεις
[2, 15]	διέκοψαν. Τοῦτ' ἔψυξεν τὴν Φλώρου	πλεονεξίαν·	τῶν γὰρ τοῦ θεοῦ θησαυρῶν
[2, 3]	ἅπαντας ὁπλίσας ὑπηρέταις ἐχρῆτο τῆς	πλεονεξίας.	Ἐνστάσης δὲ τῆς πεντηκοστῆς, οὕτω
[2, 9]	πρὸς Γάιον, ὑφ' οὗ τῆς	πλεονεξίας	ἐπιτιμᾶται φυγῇ εἰς Γαλλίαν· ἠκολούθησεν
[2, 2]	καὶ πολλοὶ τῶν σὺν Ἀρχελάῳ	πλεόντων	συγγενῶν. Ἐπήγετο δὲ τὴν μητέρα
[2, 19]	οἰόμενοι διώκειν καὶ τοὺς κατὰ	πλευρὸν	ἐγκειμένους ἀναστέλλειν οὐχ ὑπέμενον, αὐτοὶ
[2, 16]	τὸν ὑπερήφανον Ξέρξην διὰ γῆς	πλεύσαντα	καὶ διὰ θαλάσσης ὁδεύσαντα καὶ
[2, 16]	οἰκουμένης οὐκ ἐλάσσονα νῆσον οἰκοῦντας	πλεύσαντες	ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι, τέσσαρα δὲ τάγματα
[2, 6]	συμφορὰς καὶ πολέμου νόμῳ τὰς	πληγὰς	ἐθέλειν κατὰ πρόσωπον δέχεσθαι, δεῖσθαι
[2, 16]	φανερῶς. Οὐδὲν δὲ οὕτως τὰς	πληγὰς	ὡς τὸ φέρειν ἀναστέλλει, καὶ
[2, 13]	πλῆθος διέφθειρεν. (Μείζονι δὲ τούτου	πληγῇ	Ἰουδαίους ἐκάκωσεν ὁ Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης·
[2, 19]	στρατιώτας καὶ καταγνοὺς ἐπ' οὐδεμιᾷ	πληγῇ	τῶν ἐλπίδων παραλογώτατα ἀπὸ τῆς
[2, 18]	δὲ τὴν ἐκ τῆς Καισαρείας	πληγὴν	ὅλον τὸ ἔθνος ἐξαγριοῦται, καὶ
[2, 9]	Ἰουδαῖοι πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν	πληγῶν,	πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν
[2, 3]	Οὐάρου καταλειφθεῖσι στρατιώταις, ἀλλὰ καὶ	πλήθει	δούλων ἰδίων, οὓς ἅπαντας ὁπλίσας
[2, 19]	τὰ ὅπλα, καὶ μέγα τῷ	πλήθει	θαρροῦντες ἄτακτοι μετὰ κραυγῆς ἐξεπήδων
[2, 14]	ᾐτοῦντο συγγνώμην· ἐν γὰρ τοσούτῳ	πλήθει	θαυμαστὸν μὲν οὐδὲν εἶναί τινας
[2, 3]	ὑπὲρ Ἰορδάνην Περαίας, ὑπερεῖχεν δὲ	πλήθει	καὶ προθυμίαις ἀνδρῶν ὁ γνήσιος
[2, 13]	ἐν ταῖς ἑορταῖς μισγόμενοι τῷ	πλήθει	καὶ ταῖς ἐσθῆσιν ὑποκρύπτοντες μικρὰ
[2, 5]	αὐτοὺς παρέδοσαν, Οὔαρος δὲ τῷ	πλήθει	μὲν ἠφίει τὰς αἰτίας, τοὺς
[2, 1]	τὴν ἐπιτάφιον ἑστίασιν πολυτελῆ τῷ	πλήθει	παρασχών· ἔθος δὲ τοῦτο παρὰ
[2, 21]	εἰς τετρακισμυρίους Ταριχεᾶται, παντὶ τῷ	πλήθει	παρρησιαστικώτερον ὡμίλει. Καὶ πολλὰ τὴν
[2, 17]	πολὺ μὲν καὶ τῷ σφετέρῳ	πλήθει	πεποιθότες, καὶ γὰρ τὸ ἀκμαιότατον
[2, 17]	ἐπιχειρήσεως. Ἡττῶντο δ' οἱ βασιλικοὶ	πλήθει	τε καὶ τόλμῃ, καὶ βιασαμένοις
[2, 9]	γὰρ αὐτῶν τὴν ταραχήν, τῷ	πλήθει	τοὺς στρατιώτας ἐνόπλους ἐσθῆσιν ἰδιωτικαῖς
[2, 19]	τείχει προσελθόντας, τέλος δὲ τῷ	πλήθει	τῶν βελῶν ἀνακοπέντες ὑπεχώρησαν. Τῶν
[2, 15]	δεινή· πνιγόμενοι γὰρ καὶ κλώμενοι	πλήθει	τῶν ἐπιβαινόντων ἠφανίζοντο, καὶ οὐδὲ
[2, 2]	τοῦ λόγου παντὸς ἐναπηρείσατο τῷ	πλήθει	τῶν περὶ τὸν ναὸν φονευθέντων,
[2, 12]	τὸ πάθος τοῦ πεφονευμένου τὰ	πλήθη	συνετάραξεν καὶ τῆς ἑορτῆς ἀφέμενοι
[2, 10]	ἡμέρας ἀργὰ προσδιέτριβεν αὐτῷ τὰ	πλήθη,	τελευταῖον ἀθροίσας αὐτοὺς καὶ παρακινδυνευτέον
[2, 12]	εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ καταλαβὼν τὸ	πλῆθος	ἄγον τὴν τῶν ἀζύμων ἑορτὴν
[2, 19]	οἱ στασιασταὶ μὴ πᾶν τὸ	πλῆθος	ἀδείας ἐλπίδι πρὸς τὸν Ἀγρίππαν
[2, 16]	οὐκ ἀκοῇ παρείληφεν τὸ Γερμανῶν	πλῆθος;	ἀλκὴν μὲν γὰρ καὶ μεγέθη
[2, 15]	δι' ἃ πέπονθεν ἔχειν τὸ	πλῆθος·	ἀλλάξας τὴν σπεῖραν, ὡς ἠξίουν,
[2, 14]	ὅπλοις φιλελευθέρους. Τούτοις καταπλαγὲν τὸ	πλῆθος,	ἅμα καὶ τῶν περὶ Καπίτωνα
[2, 15]	ἀκρασίας εἶναι. (Τούτοις μειλισσόμενοι τὸ	πλῆθος	ἅμα καὶ τῶν στασιαστῶν οὓς
[2, 18]	πολεμίων, καὶ γὰρ ἑώρα τὸ	πλῆθος	ἀνήνυτον, ἀναβοήσας δὲ μάλα ἐκπαθῶς
[2, 18]	οἱ Σύροι τῶν Ἰουδαίων ἔλαττον	πλῆθος	ἀνῄρουν, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τοὺς
[2, 1]	στάσεως κατασχεῖν. Πρὸς οὓς τὸ	πλῆθος	ἅπαν παροξύνεται καὶ τοὺς μὲν
[2, 3]	ἀλλ' ἡ ἀγανάκτησις. Συνέδραμεν γοῦν	πλῆθος	ἄπειρον ἔκ τε τῆς Γαλιλαίας
[2, 7]	πρὸς τὴν θέαν αὐτοῦ, καὶ	πλῆθος	ἄπειρον ἦν περὶ τοὺς στενωπούς,
[2, 15]	διακόψαι τὸ τοὺς στενωποὺς ἐμφράξαν	πλῆθος	ἀσθενήσαντες ἀνεχώρουν εἰς τὸ πρὸς
[2, 5]	Πτολεμαίδα τό τε ἄλλο συμμαχικὸν	πλῆθος	αὐτῷ παρῆν καὶ κατὰ τὸ
[2, 21]	Τιβεριάδα. Καὶ τὸ μὲν ἄλλο	πλῆθος	αὐτῷ ὑπήντα, Ἰωάννης δὲ καίτοι
[2, 3]	δὲ Σαβῖνος πρός τε τὸ	πλῆθος	αὐτῶν ὑποδείσας καὶ τὰ φρονήματα
[2, 1]	ὁ λαὸς ἐκδέχεται. Κἀκεῖνος τὸ	πλῆθος	ἀφ' ὑψηλοῦ βήματος καὶ χρυσοῦ
[2, 15]	τῆς Βεθεζὰ καλουμένης ἀνεώθουν τὸ	πλῆθος	βιαζόμενοι παρελθεῖν καὶ κρατῆσαι τοῦ
[2, 18]	τε γῆν ἔτεμον καὶ πολὺ	πλῆθος	διέφθειραν τῶν ἐπιχωρίων τάς τε
[2, 13]	ἱππεῖς καὶ πεζοὺς ὁπλίτας πολὺ	πλῆθος	διέφθειρεν. (Μείζονι δὲ τούτου πληγῇ
[2, 21]	γυμνῶσαι· περιειστήκει δὲ τέως τὸ	πλῆθος	δικαιολογεῖσθαι μακρότερα τοὺς εἰσελθόντας οἰόμενον.
[2, 17]	ὑπέλαβεν· οὔτε γὰρ βιάσασθαι τοσοῦτον	πλῆθος	ἐδύναντο καὶ τὸ δεξιὰς αἰτεῖν
[2, 20]	ἐξουσίας αὐτοῖς, τὸ δὲ πᾶν	πλῆθος	εἰ δι' ἐπιχωρίων καὶ συνήθων
[2, 12]	δέ, οὐ γὰρ ἠρέμει τὸ	πλῆθος,	εἰ μὴ τύχοι παραμυθίας, ἠξίου
[2, 19]	σκηνοπηγίας ἑορτὴν ἀναβεβήκει πᾶν τὸ	πλῆθος	εἰς Ἱεροσόλυμα. Πεντήκοντα δὲ τῶν
[2, 18]	μὲν ἀνδρῶν, ἀναπεφεύγει γὰρ τὸ	πλῆθος	εἰς τὰ ὄρη, πλήρη δὲ
[2, 1]	περὶ τρισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν	πλῆθος	εἰς τὰ πλησίον ὄρη διεσκέδασαν.
[2, 1]	Ἰουδαίοις καλεῖται πολύ τι θυμάτων	πλῆθος	ἐκδεχομένη, κάτεισι μὲν ἐκ τῆς
[2, 1]	ἐπείξεως, δεδοικὼς μή ποτε τὸ	πλῆθος	ἐκπολεμώσας κατασχεθείη τῷ κινήματι. Διὸ
[2, 21]	τε ἐσθῆτες οὐκ ὀλίγαι καὶ	πλῆθος	ἐκπωμάτων ἀργυρῶν χρυσοῖ τε ἦσαν
[2, 10]	δυνατοὺς κατ' ἰδίαν καὶ τὸ	πλῆθος	ἐν κοινῷ συλλέγων ποτὲ μὲν
[2, 21]	αὐτὸν συνδραμεῖν. Καὶ τὸ μὲν	πλῆθος	ἐν τῷ κατὰ Ταριχέας ἱπποδρόμῳ
[2, 18]	τῶν ἐν Μαχαιροῦντι Ἰουδαίων τὸ	πλῆθος	ἔπειθεν τοὺς φρουροῦντας Ῥωμαίους ἐκλείπειν
[2, 13]	καὶ μεταβολὰς πραγματευόμενοι δαιμονᾶν τὸ	πλῆθος	ἔπειθον καὶ προῆγον εἰς τὴν
[2, 1]	δ' ἑτοίμως ἅπασι θεραπεύων τὸ	πλῆθος.	Ἔπειτα θύσας ἐν εὐωχίᾳ μετὰ
[2, 15]	καὶ διὰ τοὺς ἀπολωλότας τὸ	πλῆθος	ἔρρεπεν πρὸς τοὺς θρασυτέρους. (Ἔνθα
[2, 9]	συμφορὰν τῶν ἀνῃρημένων καταπλαγὲν τὸ	πλῆθος	ἐσιώπησεν. (Κἀν τούτῳ κατήγορος Ἡρώδου
[2, 6]	μὲν τῶν πρεσβευτῶν τὸ Ἰουδαικὸν	πλῆθος	ἔστη, Σὺν δὲ τοῖς φίλοις
[2, 1]	Πολλοῖς πενίας αἴτιον διὰ τὸ	πλῆθος	ἑστιᾶν οὐκ ἄνευ ἀνάγκης· εἰ
[2, 1]	ἀμείνων. (Ἐπὶ τούτοις ἡδόμενον τὸ	πλῆθος	εὐθέως ἀπεπειρᾶτο τῆς διανοίας αὐτοῦ
[2, 1]	δίχα φόνου καθεκτὸν ἔτι τὸ	πλῆθος	ἐφαίνετο, τὴν δὲ στρατιὰν ἐπαφίησιν
[2, 12]	Πρὸς τοῦτο ἅπαν μὲν τὸ	πλῆθος	ἠγανάκτησεν, καὶ κατεβόων τοῦ Κουμανοῦ
[2, 12]	ὡς μή τι νεωτερίζοι τὸ	πλῆθος	ἠθροισμένον, εἷς τις τῶν στρατιωτῶν
[2, 13]	δημοτῶν οὓς ἐκόλασεν, ἄπειρόν τι	πλῆθος	ἦν. (Καθαρθείσης δὲ τῆς χώρας
[2, 22]	δὲ γυμνασίαις τὸ τῶν νέων	πλῆθος	ἦν, καὶ μεστὰ πάντα θορύβου,
[2, 15]	τῶν γνωρίμων καὶ κοινῇ τὸ	πλῆθος	ἱκέτευον μὴ δι' ἐλαχίστης πλημμελείας
[2, 16]	δὲ εἰς τὸν ξυστὸν τὸ	πλῆθος	καὶ παραστησάμενος ἐν περιόπτῳ τὴν
[2, 16]	ἱερὸν ἀναβαίνει. Ἔνθα συγκαλέσας τὸ	πλῆθος,	καὶ πολλὰ μὲν εἰς πίστιν
[2, 10]	Ὁ δὲ πρός τε τὸ	πλῆθος	καὶ τὰς δεήσεις ἐνδοὺς τοὺς
[2, 10]	Γαλιλαίαν καὶ συγκαλέσας τό τε	πλῆθος	καὶ τοὺς γνωρίμους πάντας εἰς
[2, 12]	οὕτως διαλυθῆναι πρὸ πολέμου τὸ	πλῆθος.	Κουμανὸς μὲν οὖν ἐν δευτέρῳ
[2, 19]	ἐθάρρουν οἱ τελευταῖοι ἄπειρόν τι	πλῆθος	οἰόμενοι διώκειν καὶ τοὺς κατὰ
[2, 17]	εἶδον πᾶν ἐπ' αὐτοὺς τὸ	πλῆθος	ὁρμῆσαν, ἔφυγον ὅπη τις ἴσχυσεν,
[2, 2]	ἐν τῷ ἱερῷ σεσωρεῦσθαι νεκρῶν	πλῆθος,	ὅσον οὐδ' ἂν ἀλλόφυλος ἐσώρευσεν
[2, 3]	καθέξων, ἐπειδὴ πρόδηλον ἦν τὸ	πλῆθος	οὐκ ἠρεμῆσον, ἓν τῶν τριῶν
[2, 4]	χειρωθέντος ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως συστήσας	πλῆθος	οὐκ ὀλίγον ἀναρρήγνυσιν τὰς βασιλικὰς
[2, 10]	ὑμεῖς, ἐπιτάσσομαι. Πρὸς ταῦτα τὸ	πλῆθος	πάντ' ἐβόα πρὸ τοῦ νόμου
[2, 19]	τὴν φάραγγα, τὸ δὲ πᾶν	πλῆθος	παρεκταθὲν ὑπὲρ τὸν αὐχένα τῆς
[2, 10]	τὴν ἐμαυτοῦ ψυχήν” διαφῆκεν τὸ	πλῆθος	πολλὰ κατευχομένων αὐτῷ, καὶ παραλαβὼν
[2, 15]	Τῶν δ' ἔτι συγκαλούντων τὸ	πλῆθος	προπέμψας διεδήλου τοῖς τῶν σπειρῶν
[2, 17]	τῶν χρεῶν, ὅπως αὐτοί τε	πλῆθος	προσλάβωσιν τῶν ὠφεληθέντων καὶ μετ'
[2, 13]	σὺν αὐτῷ, τὸ δὲ λοιπὸν	πλῆθος	σκεδασθὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτῶν ἕκαστον
[2, 5]	τὴν ἑορτὴν ἀναγκαίως δεξάμενοι τὸ	πλῆθος	συμπολιορκηθῆναι μᾶλλον Ῥωμαίοις ἢ συμπολεμῆσαι
[2, 21]	πολὺ καὶ μόνος ἄπειρόν τι	πλῆθος	συνῆγεν χρημάτων, οἷς εὐθέως ἐχρῆτο
[2, 16]	Μαῦροι καὶ τὸ Νομάδων ἄπειρον	πλῆθος	τὰς Ῥωμαίων ἀνέκοψαν ἀρετάς. Τὴν
[2, 15]	Φλῶρον ἐρεθίζειν. Ἐπείσθη δὲ τὸ	πλῆθος	ταχέως αἰδοῖ τε τῶν παρακαλούντων
[2, 2]	μέγεθος τῆς βασιλείας καὶ τὸ	πλῆθος	τῆς προσόδου, πρὸς οἷς τὸν
[2, 16]	ὀκτὼ τὸ κατὰ τὴν Ῥώμην	πλῆθος	τρέφουσιν, καὶ ἔξωθεν παντοίως φορολογοῦνται
[2, 15]	ὁ μὲν οὔτε εἰς τὸ	πλῆθος	τῶν ἀναιρουμένων οὔτε εἰς τὴν
[2, 17]	μὲν οὐδεὶς ἐθάρρει διὰ τὸ	πλῆθος	τῶν ἐφεστώτων, διιστάμενοι δὲ ἐπὶ
[2, 21]	ἑαυτὸν ἐρημίαν οὔτε πρὸς τὸ	πλῆθος	τῶν ἐφεστώτων καταπλαγεὶς προπηδᾷ, περιρρηξάμενος
[2, 21]	(Ἔνθα δὴ τὸ μὲν ἄλλο	πλῆθος	τῶν ἠπατημένων ἀνεχώρει καίτοι διωργισμένον,
[2, 16]	πρὸς Κέστιον ἐπανῄει. (Τὸ δὲ	πλῆθος	τῶν Ἰουδαίων ἐπί τε τὸν
[2, 12]	ἀπέκτεινεν. Πρὸς δὲ τὸ λοιπὸν	πλῆθος	τῶν πολεμεῖν τοῖς Σαμαρεῦσιν ὡρμημένων
[2, 2]	ἀρχήν· ἐδόκει γὰρ ἐπικουρίας τὸ	πλῆθος	τῶν προσώπων χρῄζειν. ~(Πρὶν δὲ
[2, 22]	ἄρχοντας τοῦ ἔθνους διὰ τὸ	πλῆθος	τῶν φονευομένων καὶ τὰς συνεχεῖς
[2, 17]	αὖθις δὲ ἐπειρᾶτο πείθειν τὸ	πλῆθος	ὑπακούειν Φλώρῳ, μέχρις ἀντ' αὐτοῦ
[2, 18]	μὲν καὶ διὰ τὸ σφέτερον	πλῆθος	ὑπερορῶντες αὐτῶν πρὸς τὰ κινήματα,
[2, 15]	τῇ δ' ἐπιούσῃ τὸ μὲν	πλῆθος	ὑπερπαθῆσαν εἰς τὴν ἄνω συνέρρευσεν
[2, 9]	μεγάλῳ σταδίῳ καὶ προσκαλεσάμενος τὸ	πλῆθος	ὡς ἀποκρίνασθαι δῆθεν αὐτοῖς θέλων,
[2, 9]	τετρακοσίων σταδίων. Πρὸς τοῦτο τοῦ	πλήθους	ἀγανάκτησις ἦν, καὶ τοῦ Πιλάτου
[2, 19]	Ἀγρίππας οὐδὲ τὰ Ῥωμαίων ἀκίνδυνα	πλήθους	ἀπείρου πολεμίων τὰ ὄρη περισχόντος
[2, 1]	Ἀρχέλαος πρὶν δι' ὅλου τοῦ	πλήθους	διαδραμεῖν τὴν νόσον ὑποπέμπει μετὰ
[2, 17]	ἀρχιερεῦσιν καὶ πᾶν ὅσον τοῦ	πλήθους	εἰρήνην ἠγάπα τὴν ἄνω καταλαμβάνονται
[2, 2]	ᾧ καὶ τὴν ταραχὴν τοῦ	πλήθους	ἐκ τῆς ἐπὶ τούτοις ἀγανακτήσεως
[2, 12]	Ἰουδαίων ἐγένετο. Συνεληλυθότος γὰρ τοῦ	πλήθους	ἐπὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων
[2, 1]	τε ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες εἰ	πλήθους	ἐπιλάβοιντο. Καὶ δὴ τῆς τῶν
[2, 21]	Ἰωσήπου καταπλαγέντες τὴν ὁρμὴν τοῦ	πλήθους	ἔφυγον πλὴν τεσσάρων πάντες, αὐτὸς
[2, 14]	μὴν Κέστιος τὴν ὁρμὴν τοῦ	πλήθους	καταστείλας καὶ δοὺς ἔμφασιν ὡς
[2, 16]	ἀποστάσεως κέντρον ἔχουσα τὴν Ἀλεξάνδρειαν	πλήθους	τε ἀνδρῶν ἕνεκα καὶ πλούτου
[2, 20]	εὐπειθὲς ὁρῶν περιγινόμενον ἐκ τοῦ	πλήθους	τῶν ἡγεμόνων ῥωμαικώτερον ἔτεμνεν τὴν
[2, 15]	ἀρχιερεῖς εἰς τὸ ἱερὸν τὴν	πληθὺν	συναγαγόντες ὑπαντᾶν τοῖς Ῥωμαίοις παρεκάλουν
[2, 16]	περιβεβλημένοι, πέντε δὲ καὶ τριακοσίοις	πληθύοντες	ἔθνεσιν, τὰς δὲ πηγάς, ὡς
[2, 15]	πλῆθος ἱκέτευον μὴ δι' ἐλαχίστης	πλημμελείας	προδοῦναι τὴν πατρίδα τοῖς ἐπιθυμοῦσιν
[2, 14]	ἀκαταιτιάτους συγγνῶναι καὶ τοῖς ὀλίγοις	πλημμελήσασιν	ἢ δι' ὀλίγους πονηροὺς ταράξαι
[2, 16]	πρόδηλον ἀπώλειαν ὁρμήσας καὶ προσονειδίζεται.	Πλὴν	εἰ μή τις ὑπολαμβάνει κατὰ
[2, 17]	οὖν οὕτως ὠμῶς ἀπεσφάγησαν ἅπαντες	πλὴν	Μετιλίου, τοῦτον γὰρ ἱκετεύσαντα καὶ
[2, 20]	δὲ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ἁπάσας	πλὴν	ὀλίγων ὑπηγμένας τῇ Ἰουδαῑ κῇ
[2, 19]	ἔτι δὲ καὶ τῶν ὑποζυγίων	πλὴν	ὅσα βέλη παρεκόμιζεν καὶ μηχανάς,
[2, 7]	ὦ τολμηρά, τὸν ἐμὸν ᾑρημένη.	Πλὴν	οὐ περιόψομαι τὴν ὕβριν, ἀπολήψομαι
[2, 21]	τὴν ὁρμὴν τοῦ πλήθους ἔφυγον	πλὴν	τεσσάρων πάντες, αὐτὸς δὲ κοιμώμενος
[2, 20]	φύλακας τοῦ σώματος. Ἔτρεφον δὲ	πλὴν	τῶν μισθοφόρων τὴν ἄλλην στρατιὰν
[2, 4]	φεύγοντος ἐκ πλαγίου τὸν αὐχένα	πλήξας	ἀπέρραξε. Κατεφλέγη δὲ καὶ τὰ
[2, 1]	στρατιώταις οὕτω καὶ τῷ δήμῳ	πλήρεις	ἀποδώσειν τὰς ἀμοιβάς, ὁπόταν ὑπὸ
[2, 7]	τοιόνδε· ἔδοξεν ὁρᾶν στάχυς ἐννέα	πλήρεις	καὶ μεγάλους ὑπὸ βοῶν καταβιβρωσκομένους.
[2, 18]	Ἀντιοχείας τὸ μὲν δωδέκατον τάγμα	πλῆρες,	ἀπὸ δὲ τῶν λοιπῶν ἀνὰ
[2, 18]	τὸ πλῆθος εἰς τὰ ὄρη,	πλήρη	δὲ παντοίων κτημάτων, τὰ μὲν
[2, 17]	Ῥωμαίων ἄμυναν, ἐπένθουν δημοσίᾳ, καὶ	πλήρης	μὲν κατηφείας ἦν ἡ πόλις,
[2, 21]	Τοῖς δὲ κυβερνήταις ἐκέλευσεν τῶν	πληρουμένων	διὰ τάχους εἰς Ταριχέας ἀναπλεῖν
[2, 16]	δι' ὀλίγων ἀνδρῶν κακοβουλίαν πᾶσα	πλησθήσεται	πόλις Ἰουδαικοῦ φόνου. Καὶ συγγνώμη
[2, 19]	(Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες ἤδη	πλησιάζοντα	τῇ μητροπόλει τὸν πόλεμον, ἀφέμενοι
[2, 15]	κόσμου τοῖς στρατιώταις ὑπήντων καὶ	πλησίον	γενομένους ἠσπάσαντο· τῶν δὲ μηδὲν
[2, 4]	ἀπέρραξε. Κατεφλέγη δὲ καὶ τὰ	πλησίον	Ἰορδάνου βασίλεια κατὰ βηθαραμινενθα συστάντων
[2, 12]	δὲ περιπέμψας τοὺς ἐκ τῶν	πλησίον	κωμῶν δεσμώτας ἐκέλευσεν ἀνάγεσθαι πρὸς
[2, 1]	δὲ λοιπὸν πλῆθος εἰς τὰ	πλησίον	ὄρη διεσκέδασαν. Εἵποντο δὲ Ἀρχελάου
[2, 21]	ἀπὸ τῆς χώρας καὶ τῶν	πλησίον	ὅσοις ἐδόκει φορτικὸς ἐβλασφήμουν, προφέρειν
[2, 21]	προδότην· ἐνέπλησαν δὲ καὶ τὰς	πλησίον	πόλεις ταραχῆς, ὥστε ὑπὸ τὴν
[2, 10]	ψάμμον, ἣν ὅταν ἐκκενώσῃ πολλὰ	πλοῖα	προσσχόντα, πάλιν ἀντιπληροῦται τὸ χωρίον,
[2, 3]	ἀνέβη γὰρ μετὰ τὸν Ἀρχελάου	πλοῦν	εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς παρακινοῦντας καθέξων,
[2, 22]	μόνον τὰς οἰκίας ἐσπάρασσεν τῶν	πλουσίων,	ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα κατῃκίζετο
[2, 21]	ἐν ᾧ πολλὰ παρὰ τῶν	πλουσίων	ἐκέρδανεν· ἔπειτα συνθεὶς σκηνὴν πανουργοτάτην,
[2, 16]	τὰ ὅπλα. Τί οὖν; ὑμεῖς	πλουσιώτεροι	Γαλατῶν, ἰσχυρότεροι Γερμανῶν, Ἑλλήνων συνετώτεροι,
[2, 11]	ὡς ἂν ἐκ τοσαύτης ἀρχῆς	πλοῦτος	Ἀγρίππᾳ προσέρρει, καὶ τοῖς χρήμασιν
[2, 8]	πρὸς ἕνα πίστιν. (Καταφρονηταὶ δὲ	πλούτου,	καὶ θαυμάσιον αὐτοῖς τὸ κοινωνικόν,
[2, 13]	δι' ὑπερβολὴν εὐδαιμονίας τε καὶ	πλούτου	παραφρονήσας ἐξύβρισεν εἰς τὴν τύχην,
[2, 16]	πλήθους τε ἀνδρῶν ἕνεκα καὶ	πλούτου	πρὸς δὲ μεγέθους· Μῆκος μέν
[2, 8]	πενίας ταπεινότητα φαίνεσθαι μήθ' ὑπεροχὴν	πλούτου,	τῶν δ' ἑκάστου κτημάτων ἀναμεμιγμένων
[2, 13]	ἐλαττοῦσθαι. Προεῖχον δ' οἱ μὲν	πλούτῳ	καὶ σωμάτων ἀλκῇ, τὸ δὲ
[2, 15]	τῶν δὲ σφαλέντων ἀπώλεια δεινή·	πνιγόμενοι	γὰρ καὶ κλώμενοι πλήθει τῶν
[2, 8]	ἄλλαις ἡμέραις βόθρον ὀρύσσοντες βάθος	ποδιαῖον	τῇ σκαλίδι, τοιοῦτον γάρ ἐστιν
[2, 8]	τοῖς ἄλλοις τροφῆς δύναται μεταλαμβάνειν,	ποηφαγῶν	δὲ καὶ λιμῷ τὸ σῶμα
[2, 17]	χρὴ Ῥωμαίων ἀποστάντας δι' ἐλευθερίας	πόθον	καταπροέσθαι ταύτην οἰκείῳ δήμῳ καὶ
[2, 16]	δουλεύειν οἷς ὑποτέτακται τὰ πάντα.	Ποίᾳ	στρατιᾷ ποίοις πεποιθότες ὅπλοις; ποῦ
[2, 16]	ὑπὲρ τοῦ μὴ δέξασθαι Ῥωμαίους	ποιεῖν,	ὅτε ἐπέβαινεν τῆς χώρας Πομπήιος.
[2, 16]	γὰρ ὑπὲρ τοῦ τὰ δέοντα	ποιεῖν	πᾶς λόγος, ὅταν ᾖ τῶν
[2, 19]	Κέστιος ἀμηχανῶν, ὅ τι χρὴ	ποιεῖν,	τῇ τρίτῃ δὲ πολλῷ πλείους
[2, 8]	τοὺς συγγενεῖς μεταδόσεις οὐκ ἔξεστι	ποιεῖσθαι	δίχα τῶν ἐπιτρόπων. Ὀργῆς ταμίαι
[2, 14]	Φλῶρον ἢ τοῖς στρατιώταις φανερὸν	ποιῆσαι	τὸ πειθήνιον. Ἀναχωρήσαντες δὲ εἰς
[2, 16]	ταύτας μάλιστα τὰς ἡμέρας ἐνεργοὺς	ποιησαμένῳ	τῆς πολιορκίας, ἐν αἷς ἤργουν
[2, 18]	εἰς τὸ ἄλσος. Τῶν δὲ	ποιησάντων	τὸ προσταχθὲν χωρὶς ὑποψίας. Δύο
[2, 11]	πάλιν τὰς βασιλείας Κλαύδιος ἐπαρχίαν	ποιήσας	ἐπίτροπον πέμπει Κούσπιον Φᾶδον, ἔπειτα
[2, 6]	προσειπών, ὑποσχόμενος δὲ καὶ βασιλέα	ποιήσειν,	εἰ ἄξιον ἑαυτὸν παράσχοι, τὸ
[2, 21]	ὅσα δ' ἂν κελεύσωσιν πάντα	ποιήσειν,	εἰ τοὺς διαλεξομένους ἡσυχῆ πέμψειαν
[2, 16]	οὐκ οἶδ' ὑπὲρ ὅτου λοιπὸν	ποιήσεσθε	τὸν ἀγῶνα· σπουδὴ γὰρ ὑμῖν
[2, 16]	τῶν μικρῶν ἁμαρτημάτων τοὺς ἐξονειδισμοὺς	ποιῆσθε	μεγάλους, καθ' ἑαυτῶν τοὺς ὀνειδιζομένους
[2, 1]	δὲ εἰς τὸ ἱερόν, ἔνθα	ποικίλαις	αὐτὸν εὐφημίαις ὁ λαὸς ἐκδέχεται.
[2, 7]	τὸν τῶν ἀσταχύων ἀριθμόν, ἐν	ποικίλαις	δὲ πραγμάτων μεταβολαῖς γενόμενον τελευτήσειν.
[2, 9]	ἑστιῶν αὐτὸν τά τε ἄλλα	ποικίλως	ἐφιλοφρονεῖτο καὶ τελευταῖον τὰς χεῖρας
[2, 4]	ἐκ τῆς Περαίας. (Τότε καὶ	ποιμήν	τις ἀντιποιηθῆναι βασιλείας ἐτόλμησεν· Ἀθρογγαῖος
[2, 18]	δ' ἂν εἴη μοι καὶ	ποινὴ	τοῦ μιάσματος ἀξία καὶ πρὸς
[2, 18]	παρατάξεως. Περιέρχεται δ' αὐτὸν ἀξία	ποινὴ	τοῦ συγγενικοῦ φόνου· ἐπεὶ γὰρ
[2, 16]	ὑποτέτακται τὰ πάντα. Ποίᾳ στρατιᾷ	ποίοις	πεποιθότες ὅπλοις; ποῦ μὲν ὁ
[2, 12]	τε ἀνῄρουν μηδεμιᾶς ἡλικίας φειδὼ	ποιούμενοι	καὶ τὰς κώμας ἐνεπίμπρασαν. (Κουμανὸς
[2, 8]	εἰσίασιν ὡς συνηθεστάτους· Διὸ καὶ	ποιοῦνται	τὰς ἀποδημίας οὐδὲν μὲν ὅλως
[2, 8]	εἰς τὸν βόθρον· καὶ τοῦτο	ποιοῦσι	τοὺς ἐρημοτέρους τόπους ἐκλεγόμενοι. Καίπερ
[2, 2]	ἥρπασεν ἑαυτῷ τὸ σῶμα, καὶ	ποιῶν	οὐ τῶν πραγμάτων ἀλλὰ τῶν
[2, 9]	οὐδὲν γὰρ ἀξιοῦσιν ἐν τῇ	πόλει	δείκηλον τίθεσθαι, καὶ πρὸς τὴν
[2, 20]	Γαλιλαίας, ἑπτὰ δὲ ἐν ἑκάστῃ	πόλει	δικαστὰς τῶν εὐτελεστέρων διαφόρων· τὰ
[2, 18]	δείσαντες μὴ νύκτωρ ἐπιχειρήσωσι τῇ	πόλει	καὶ μετὰ μεγάλης αὐτῶν συμφορᾶς
[2, 3]	ὅπερ ἄγων ἧκεν, ἐν τῇ	πόλει	καταλείπει. Καὶ αὐτὸς μὲν ὑπέστρεψεν
[2, 14]	τῆς μελλούσης ἁλώσεως ἔκτοτε τῇ	πόλει	κατεβάλλετο. (Τοιοῦτον δ' ὄντα τὸν
[2, 16]	τύχης, δύο δ' ἐγκαθήμενα τῇ	πόλει	τάγματα τὴν βαθεῖαν Αἴγυπτον ἅμα
[2, 19]	μὲν ἡμέραις οὐκ ἐπεχείρει τῇ	πόλει	τάχα τι παρὰ τῶν ἔνδον
[2, 8]	ἔνοπλοι. Κηδεμὼν δ' ἐν ἑκάστῃ	πόλει	τοῦ τάγματος ἐξαιρέτως τῶν ξένων
[2, 13]	ἡμέραν καὶ ἐν μέσῃ τῇ	πόλει	φονεύοντες ἀνθρώπους, Μάλιστα δὲ> ἐν
[2, 14]	κατ' ἄνδρα κερδαίνειν μικρὸν ἐδόκει,	πόλεις	δ' ὅλας ἐξεδίδυσκε καὶ δήμους
[2, 6]	μὴ μετὰ τῶν ἄλλων ἀποστῆναι.	Πόλεις	δ' ὑπηκόους παρέλαβεν Στράτωνος πύργον
[2, 18]	ἐν Σκυθοπόλει φθορὰν αἱ λοιπαὶ	πόλεις	ἐπανίσταντο τοῖς καθ' ἑαυτὴν Ἰουδαίοις
[2, 21]	Διὸ καὶ μὴ προφυλαξαμένου τέσσαρες	πόλεις	εὐθέως πρὸς τοὺς διαφόρους ἀπέστησαν
[2, 21]	Τιβεριέων δῆμον καὶ τὰς ἄλλας	πόλεις	ἐφεδρευούσας τοῖς ἡρπαγμένοις, κατασχεῖν ἡσυχῆ
[2, 18]	τὴν ταύτης εὐβουλίαν αἱ λοιπαὶ	πόλεις	ἠρέμουν. Τὸ δὲ στασιῶδες καὶ
[2, 21]	τὸν Ἰώσηπον οἱ Γαλιλαῖοι κατὰ	πόλεις,	καὶ πολλαὶ μυριάδες ὁπλιτῶν γενόμεναι
[2, 14]	πλεονεξίαν πάσας ἐρημωθῆναι συνέβη τὰς	πόλεις	καὶ πολλοὺς τῶν πατρίων ἠθῶν
[2, 18]	πλειόνων. Ἦν δὲ ἰδεῖν τὰς	πόλεις	μεστὰς ἀτάφων σωμάτων καὶ νεκροὺς
[2, 21]	δὲ ὁμοίως καὶ τὰς ἄλλας	πόλεις·	οὐ γὰρ ἀπορήσειν χρημάτων, ἐὰν
[2, 16]	τῶν κατὰ τὰς ἄλλας κατοικούντων	πόλεις·	οὐ γὰρ ἔστιν ἐπὶ τῆς
[2, 16]	δ' αἱ πεντακόσιαι τῆς Ἀσίας	πόλεις;	οὐ δίχα φρουρᾶς ἕνα προσκυνοῦσιν
[2, 16]	ὧν ὀλίγου δεῖν πλείους ἔχουσι	πόλεις.	Οὐδὲ Ἴβηρσιν ὁ γεωργούμενος χρυσὸς
[2, 13]	τῇ δ' Ἀγρίππα βασιλείᾳ τέσσαρας	πόλεις	προστίθησιν σὺν ταῖς τοπαρχίαις, Ἄβελα
[2, 20]	μισθοφόρων τὴν ἄλλην στρατιὰν αἱ	πόλεις	ῥᾳδίως· τῶν γὰρ καταλεγέντων ἑκάστη
[2, 21]	ἐνέπλησαν δὲ καὶ τὰς πλησίον	πόλεις	ταραχῆς, ὥστε ὑπὸ τὴν ἕω
[2, 6]	τῶν ὑποτεταγμένων ἀλλὰ καὶ τὰς	πόλεις·	τὰς μὲν γὰρ ἰδίας λελωβῆσθαι,
[2, 18]	φυλακῆς εἶχον, αἵ τε λοιπαὶ	πόλεις	τῆς Συρίας, ὅπως ἑκάστη πρὸς
[2, 18]	Σύρων καὶ τὰς προσεχούσας ἐπόρθουν	πόλεις,	Φιλαδέλφειάν τε καὶ Ἐσεβωνῖτιν καὶ
[2, 11]	τὴν ὠμότητα τὴν Γαίου Κλαυδίῳ	πολεμεῖν	ἐψηφίζετο· καταστήσεσθαι γὰρ δι' ἀριστοκρατίας,
[2, 16]	τούτων ὡς ἔστιν μικρὰ τοῦ	πολεμεῖν	ἡ ὑπόθεσις, καὶ πρῶτά γε
[2, 16]	καὶ μηδὲ γινώσκουσιν ἃ μεμφόμεθα	πολεμεῖν.	Καὶ τῶν μὲν ἡμετέρων ἐγκλημάτων
[2, 17]	τὸν πόλεμον σπεύδοντες, ἀλλ' ἀδεέστερον	πολεμεῖν	Μανάημον ἀνῃρήκεσαν. Ἀμέλει πολλὰ τοῦ
[2, 16]	ἀλλὰ Φλώρῳ δι' ἃ πεπόνθασιν	πολεμεῖν.	Πρὸς τοῦτο βασιλεὺς Ἀγρίππας ἀλλὰ
[2, 16]	τίνες ὄντες καὶ τίσιν ἐπιχειρεῖτε	πολεμεῖν,	πρῶτον διαζεύξω τὴν συμπλοκὴν τῶν
[2, 16]	(Εἰ μὲν ἑώρων πάντας ὑμᾶς	πολεμεῖν	Ῥωμαίοις ὡρμημένους καὶ μὴ τοῦ
[2, 12]	δὲ τὸ λοιπὸν πλῆθος τῶν	πολεμεῖν	τοῖς Σαμαρεῦσιν ὡρμημένων οἱ ἄρχοντες
[2, 21]	πρὸς συλλογὴν μισθοφόρων ἔπεμψαν, ὅπως	πολεμῇ	πρὸς Ἰώσηπον· ἐψηφίσαντο δὲ καθ'
[2, 16]	μοῖραν ἡμετέραν ἔχων. Οὓς ἅπαντας	πολεμησάντων	ὑμῶν κατασφάξουσιν οἱ διάφοροι, καὶ
[2, 10]	καὶ φεισάμενος ὑμῶν ἀπολοῦμαι δικαίως.	Πολεμήσει	δ' ὑμᾶς ὁ πέμψας με
[2, 11]	εἰς αὐτὸν ὁμονοήσαντας οὐχ ὑπομένοι,	πολεμήσειν	δ' ἄκων πρὸς οὓς ἥκιστα
[2, 16]	μή τις ὑπολαμβάνει κατὰ συνθήκας	πολεμήσειν	καὶ Ῥωμαίους κρατήσαντας ὑμῶν μετριάσειν,
[2, 10]	αὐτῶν ὁ Πετρώνιος τὴν βοήν,	πολεμήσετε,	εἶπεν, ἄρα Καίσαρι; καὶ Ἰουδαῖοι
[2, 16]	Ῥωμαίων ὅπλα προσκυνούντων ὑμεῖς μόνοι	πολεμήσετε	μηδὲ τὸ Καρχηδονίων τέλος σκοποῦντες,
[2, 12]	ἐκ τῆς Γαλιλαίας συνέδραμον ὡς	πολεμήσοντες	τοῖς Σαμαρεῦσιν, οἱ γνώριμοι δ'
[2, 20]	Ῥωμαίων εὐταξίαν διηγούμενος, καὶ ὡς	πολεμήσουσιν	πρὸς ἄνδρας, οἳ δι' ἀλκὴν
[2, 6]	οἱ νῦν στασιώδεις διαβαλλόμενοι καὶ	πολεμικοὶ	φέρειν οἴδασιν μετρίους ἡγεμόνας. Ἰουδαῖοι
[2, 3]	τῶν βασιλικῶν αὐτομολήσαντες. Τὸ μέντοι	πολεμικώτατον	μέρος, Σεβαστηνοὶ τρισχίλιοι Ῥοῦφός τε
[2, 16]	λέγειν, ὅπου καὶ Πάρθοι, τὸ	πολεμικώτατον	φῦλον, τοσούτων ἄρχοντες ἐθνῶν καὶ
[2, 3]	τῷ τάγματι στρατιώταις ἐπιχειρεῖν τοῖς	πολεμίοις·	δι' ἔκπληξιν γὰρ οὐδ' εἰς
[2, 2]	τῷ ἱερῷ φόνον ἀναγκαῖον ἀπέφηνεν·	πολεμίους	γὰρ γεγονέναι τοὺς ἀνῃρημένους οὐ
[2, 19]	τρίτῃ δὲ πολλῷ πλείους τοὺς	πολεμίους	θεασάμενος καὶ πάντα τὰ κύκλῳ
[2, 19]	καὶ τὸ πρόσαντες ἐπὶ τοὺς	πολεμίους	ἱππάσιμον οὐκ ἦν· τὸ δὲ
[2, 18]	αὐτοὺς οἱ διάφοροι παραχρῆμα ἀνεβόων	πολεμίους	καὶ κατασκόπους λέγοντες· ἔπειτα ἀναπηδήσαντες
[2, 19]	προσωτέρω χωριζόμενος μᾶλλον ἐξεκαλέσατο τοὺς	πολεμίους,	καὶ τοὺς ὑστάτους αὐτῶν προσκείμενοι
[2, 18]	ξίφει καὶ σπεύδοντος φθάσαι τοὺς	πολεμίους.	Ὁ δὲ διελθὼν πᾶσαν τὴν
[2, 18]	τοὺς παρ' ἐκείνοις Ἰουδαίους ἐπείρασαν	πολεμίους·	ταξάμενοι γὰρ μετὰ τῶν Σκυθοπολιτῶν
[2, 22]	τεῖχος ἐπεσκεύαζον καὶ πολλὰ τῶν	πολεμιστηρίων	ὀργάνων. Καὶ διὰ πάσης μὲν
[2, 20]	ἀλλὰ καὶ τῷ θεῷ χρῆσθαι	πολεμίῳ.	(Πολλὰ τοιαῦτα παραινῶν διετέλει. Καὶ
[2, 21]	εἰ δὲ βιάζοιτο μένειν, ὡς	πολεμίῳ	χρῆσθαι. Ἰωσήπῳ δὲ παραγίνεσθαι μὲν
[2, 18]	ἐπ' οὐδένα μὲν ὥρμησεν τῶν	πολεμίων,	καὶ γὰρ ἑώρα τὸ πλῆθος
[2, 3]	διεφθάρησαν, πολλοὶ δὲ ὑπὸ τῶν	πολεμίων	πηδῶντες εἰς αὐτούς, τινὲς δ'
[2, 19]	τὰ Ῥωμαίων ἀκίνδυνα πλήθους ἀπείρου	πολεμίων	τὰ ὄρη περισχόντος ἔκρινεν ἀποπειραθῆναι
[2, 18]	γὰρ πρέπον ἐν ταῖς τῶν	πολεμίων.	Τὸ αὐτὸ δ' ἂν εἴη
[2, 16]	ἄκρατον, εἰ καὶ πρὸς εὐχειρώτους	πολεμοίητε,	δυσδιοίκητον, καὶ δι' ἃ μᾶλλον
[2, 19]	ἤδη πλησιάζοντα τῇ μητροπόλει τὸν	πόλεμον,	ἀφέμενοι τὴν ἑορτὴν ἐχώρουν ἐπὶ
[2, 20]	ὄντας καὶ προθύμους ἐπὶ τὸν	πόλεμον	δίχα προστάγματος. Ὁμοίως δὲ καὶ
[2, 21]	μὲν ἀράμενοι τὸν πρὸς Ῥωμαίους	πόλεμον	εἰς στάσεις ἐμφυλίους προαναλίσκουσιν τὴν
[2, 16]	χαλινοῖ. Τίνας οὖν ἐπὶ τὸν	πόλεμον	ἐκ τῆς ἀοικήτου παραλήψεσθε συμμάχους;
[2, 16]	τὸ περιιδεῖν δὲ Ἰουδαίους εἰς	πόλεμον	ἐκριπισθέντας οὐδὲ αὐτῷ λυσιτελὲς κατεφαίνετο.
[2, 22]	ἀγαπῶσιν δύσφημοι, τοῖς δὲ τὸν	πόλεμον	ἐξάψασιν ἐσχεδιάζοντο πρὸς ἡδονήν, καὶ
[2, 17]	τὸ τηλικοῦτον ἐπισείειν τῇ πατρίδι	πόλεμον,	ἔπειτα τὸ τῆς προφάσεως ἄλογον
[2, 4]	τοὺς ἀλλοφύλους παρ' ὅλον τὸν	πόλεμον	ἐργασάμενοι μετὰ χρόνον οἱ μὲν
[2, 16]	αὐτὸ θεραπείαν; ἐπαναιροῦνται δὲ ἕκαστοι	πόλεμον	ἢ θείᾳ πεποιθότες ἢ ἀνθρωπίνῃ
[2, 19]	γὰρ πάντας πείσειν καταθέσθαι τὸν	πόλεμον	ἢ τῶν ἐναντιωθέντων ἀποστήσειν τὸ
[2, 14]	μέχρι Καισαρείας Φλῶρος ἐξαπατῶν καὶ	πόλεμον	ἤδη τῷ ἔθνει σκοπούμενος, ᾧ
[2, 17]	καὶ μνηστευομένους τὸν ἀπ' ἐκείνων	πόλεμον	καινοτομεῖν θρησκείαν ξένην καὶ μετὰ
[2, 19]	ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐκώλυσεν τὸν	πόλεμον.	(Ὁ γοῦν Κέστιος οὔτε τὴν
[2, 16]	πρὸς Ἄραβας οἴεσθε κινεῖν τὸν	πόλεμον;	οὐ περισκέψεσθε τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν;
[2, 16]	Καῖσαρ, πρὸς οὓς αἱρεῖσθε τὸν	πόλεμον·	οὐδὲ γὰρ ἐξ ἐντολῆς ἥκει
[2, 16]	τὸν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἐξήρκεσεν	πόλεμον	οὐδὲ τὸ τοσοῦτον ἀπὸ Ῥωμαίων
[2, 17]	ἦν, καὶ προῃρημένος ἐξάπτειν τὸν	πόλεμον	οὐδὲν ἀπεκρίνατο τοῖς πρεσβευταῖς· Ἀγρίππας
[2, 16]	μετριωτέρους· κινηθέντα δ' ἅπαξ τὸν	πόλεμον	οὔτε ἀποθέσθαι ῥᾴδιον δίχα συμφορῶν
[2, 20]	δ' αὐτοὺς ἤσκει πρὸς τὸν	πόλεμον	παρ' ἕκαστα τὴν Ῥωμαίων εὐταξίαν
[2, 22]	μικρὸν ἀφισταμένῳ τῶν εἰς τὸν	πόλεμον	παρασκευῶν κάμψαι πρὸς τὸ συμφέρον
[2, 20]	αὐτῶν λήψεσθαι τῆς κατὰ τὸν	πόλεμον	πειθαρχίας καὶ πρὸ παρατάξεως, εἰ
[2, 14]	Φλῶρος ὥσπερ ἠργολαβηκὼς ἐκριπίζειν τὸν	πόλεμον,	πέμψας εἰς τὸν ἱερὸν θησαυρὸν
[2, 17]	οἱ δ' οὐ καταλῦσαι τὸν	πόλεμον	σπεύδοντες, ἀλλ' ἀδεέστερον πολεμεῖν Μανάημον
[2, 19]	τὴν πόλιν ἔσχεν καὶ τὸν	πόλεμον	συνέβη καταλελύσθαι· ἀλλὰ γὰρ ὅ
[2, 17]	τινὲς τῶν μάλιστα κινούντων τὸν	πόλεμον	συνελθόντες ὥρμησαν ἐπὶ φρούριόν τι
[2, 16]	οἵ γε διήνεγκαν ὀγδοήκοντα ἔτη	πόλεμον	ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ μετὰ
[2, 14]	καὶ προσελάμβανεν τὴν ἀρχὴν ὁ	πόλεμος	δωδεκάτῳ μὲν ἔτει τῆς Νέρωνος
[2, 8]	τὰς ψυχὰς ὁ πρὸς Ῥωμαίους	πόλεμος,	ἐν ᾧ στρεβλούμενοί τε καὶ
[2, 2]	ὅσον οὐδ' ἂν ἀλλόφυλος ἐσώρευσεν	πόλεμος	ἐπελθὼν ἀκήρυκτος. Ταύτην μέντοι τὴν
[2, 19]	τὴν αἰτίαν ταύτην ὅ τε	πόλεμος	ἐπὶ τοσοῦτον μῆκος προύβη καὶ
[2, 17]	ἀφισταμένων καὶ πρὸς οὓς ὁ	πόλεμος	ἠγείρετο, βουλόμενός τε Ῥωμαίοις μὲν
[2, 13]	ἀναπίμπλασθαι. Καὶ οὗτος μὲν ὁ	πόλεμος	καθ' ἡμέραν ἀνερριπίζετο. (Ἑτέρα δὲ
[2, 17]	δ' ἦν τοῦ πρὸς Ῥωμαίους	πολέμου	καταβολή· τὴν γὰρ ὑπὲρ τούτων
[2, 17]	οἱ λῃστρικοὶ καὶ τὴν τοῦ	πολέμου	καταβολὴν ἐνσκευαζόμενοι. Συνιδόντες οὖν οἱ
[2, 15]	μὲν ἀποκοπήσεσθαι τὴν ἀφορμὴν τοῦ	πολέμου,	κερδήσειν δ' αὐτοὺς τὴν πατρίδα
[2, 21]	Ἔνθα δείσας ὁ Ἰώσηπος, μὴ	πολέμου	κινηθέντος ἐμφυλίου δι' ὀλίγων φθόνον
[2, 6]	ἤδη πρὸς τὰς συμφορὰς καὶ	πολέμου	νόμῳ τὰς πληγὰς ἐθέλειν κατὰ
[2, 20]	τὸ ἱερὸν στρατηγοὺς ἀπεδείκνυσαν τοῦ	πολέμου	πλείονας. ρέθη δὲ Ἰώσηπός τε
[2, 14]	Καισάρειαν ἐλθόντα σβέσαι τὸ τοῦ	πολέμου	πῦρ ἐκεῖθεν ἀρχόμενον καὶ τῆς
[2, 3]	δυνάμεως δι' ἀλκὴν καὶ σύνεσιν	πολέμου	ῥοπή, προσέθεντο Ῥωμαίοις. Ἰουδαῖοι μὲν
[2, 17]	μὲν ἤδη τὰς αἰτίας τοῦ	πολέμου,	τὴν δὲ πόλιν τηλικούτῳ μιάσματι
[2, 4]	αὐτοὺς ἐξεδέχετο, τότε δὲ λῃστρικοῦ	πολέμου	τὴν Ἰουδαίαν πᾶσαν ἐνεπίμπλασαν. ~(Οὐάρῳ
[2, 12]	γὰρ ἂν οὕτως διαλυθῆναι πρὸ	πολέμου	τὸ πλῆθος. Κουμανὸς μὲν οὖν
[2, 17]	ἔλειπεν, ἠθροίσθη. Καὶ τοῦ μὲν	πολέμου	τότε οὕτω τὴν ἀπειλὴν κατεῖχεν
[2, 20]	ἀνάγκην καὶ τὰς αἰτίας τοῦ	πολέμου	τρέψοντας εἰς Φλῶρον· τὴν γὰρ
[2, 3]	οὐδεὶς καθύπερθεν ἐπήμυνεν περιῆσαν ἐμπειρίᾳ	πολέμου	τῶν ἀπείρων· ἐπεὶ δὲ πολλοὶ
[2, 10]	μὲν ἠπίστουν ἐπὶ ταῖς τοῦ	πολέμου	φήμαις, οἱ δὲ πιστεύοντες ἦσαν
[2, 16]	εἰκὸς ἀποκόπτῃ, φανερὰν ἅλωσιν οἱ	πολεμοῦντες	αἱροῦνται. Τί δὴ κωλύει ταῖς
[2, 16]	τὰ ἔργα, ἔφη, Ῥωμαίοις ἤδη	πολεμούντων	ἐστίν· οὔτε γὰρ Καίσαρι δεδώκατε
[2, 20]	συνηθεστάτων· Διοικεῖσθαι γὰρ κάλλιστα τοὺς	πολέμους	παρ' οἷς ἂν ἀγαθὸν τὸ
[2, 13]	ἦν χαλεπώτερος, ἑκάστου καθάπερ ἐν	πολέμῳ	καθ' ὥραν τὸν θάνατον προσδεχομένου.
[2, 16]	τινὰς μὲν ἡλικία τῶν ἐν	πολέμῳ	κακῶν ἄπειρος, τινὰς δὲ ἐλπὶς
[2, 16]	Καισάρειαν. ~(Ἑτέραν δὲ ἐπιβολὴν τῷ	πολέμῳ	ποριζόμενος ἐπέστελλεν Κεστίῳ Ἰουδαίων ἀπόστασιν
[2, 16]	οὔτε δι' αἰτίαν ἄλογον τηλικούτῳ	πολέμῳ	συνεμπλέξουσιν ἑαυτούς, οὔτε βουλευσαμένοις κακῶς
[2, 16]	πολιορκούμενοι· παραβαίνοντες δὲ ἐν τῷ	πολέμῳ	τὸν πάτριον νόμον οὐκ οἶδ'
[2, 21]	μετεώρους ὄντας ἐπὶ τῷ μέλλοντι	πολέμῳ	τοὺς πολλοὺς ἐσπάρασσεν. (Ἤδη δ'
[2, 11]	βούλοιτο. Δεῖν μέντοι προαποδειχθῆναι τῷ	πολέμῳ	χωρίον ἔξω τῆς πόλεως· οὐ
[2, 21]	σώματος καὶ ψυχῆς παραστήματι καὶ	πολέμων	ἐμπειρίᾳ διαφέροντας ἐξελέγετο, μέχρι καὶ
[2, 18]	καὶ αὐτοὶ τοὺς ἐν ταῖς	πόλεσιν	λαμβανομένους ἀπέσφαττον οὐ μόνον κατὰ
[2, 18]	δὲ καθ' ἑκάστην τούτων τῶν	πόλεων	ἀνηρπάζοντο κῶμαι, καὶ τῶν ἁλισκομένων
[2, 18]	Πτολεμαίδα. Πλεῖστοι δὲ κἀκ τῶν	πόλεων	ἐπίκουροι συνελέγησαν, ἐμπειρίᾳ μὲν ἡττώμενοι
[2, 20]	στρατηγίᾳ καὶ Γάμαλα τῶν ταύτῃ	πόλεων	ὀχυρωτάτη. (Τῶν μὲν οὖν ἄλλων
[2, 1]	τοὺς μὲν πεζοὺς διὰ τῆς	πόλεως	ἀθρόους, τοὺς δὲ ἱππεῖς ἀνὰ
[2, 20]	καὶ μάλιστα τὰ τείχη τῆς	πόλεως	ἀνεγείρειν· τὸν γὰρ τοῦ Σίμωνος
[2, 19]	τῶν ἐλπίδων παραλογώτατα ἀπὸ τῆς	πόλεως	ἀνέζευξεν. Πρὸς δὲ τὴν ἀδόκητον
[2, 5]	εἰς Σαμάρειαν ἐλάσας τῆς μὲν	πόλεως	ἀπέσχετο μηδὲν ἐν τοῖς τῶν
[2, 14]	Ἕλληνες νικήσαντες παρὰ Νέρωνι τῆς	πόλεως	ἄρχειν τὰ τῆς κρίσεως ἐκόμισαν
[2, 17]	μετὰ τοῦ κινδύνου καταψηφίσασθαι τῆς	πόλεως	ἀσέβειαν, εἰ παρὰ μόνοις Ἰουδαίοις
[2, 17]	εἰς τὸν βασιλέα καὶ τῆς	πόλεως	αὐτὸν ἐξεκήρυσσον, ἐτόλμων δέ τινες
[2, 13]	τῶν σφαγέων τὴν εὐδαιμονίαν τῆς	πόλεως	ἐλυμήνατο. Πλάνοι γὰρ ἄνθρωποι καὶ
[2, 21]	Τιβεριάδα. Καὶ τοσοῦτον ἀποσχὼν τῆς	πόλεως	ἐξ ὅσου συνιδεῖν οὐ ῥᾴδιον
[2, 5]	ὑπομείνας ἐλθεῖν Οὐάρῳ προεξῆλθεν τῆς	πόλεως	ἐπὶ θάλασσαν. Οὔαρος δὲ κατὰ
[2, 15]	βουλὴν αὐτὸς μὲν ἐξιέναι τῆς	πόλεως	ἔφη, φρουρὰν δ' ἐγκαταλείψειν αὐτοῖς
[2, 22]	Καὶ διὰ πάσης μὲν τῆς	πόλεως	ἐχαλκεύετο βέλη καὶ πανοπλία, πρὸς
[2, 18]	ἀνέκοψεν Τιβέριος Ἀλέξανδρος ὁ τῆς	πόλεως	ἡγεμών. Οὐ μὴν οὗτός γε
[2, 21]	Ἐκλαβὼν δὲ τοὺς ἀφ' ἑκάστης	πόλεως	Ἰωάννῃ συναφεστῶτας κατ' ὄνομα, προθύμως
[2, 16]	πρὸς τὸ πέραν τῆς ἄνω	πόλεως,	καὶ γέφυρα τῷ ξυστῷ τὸ
[2, 17]	Ἐπεὶ δὲ τὰ νεῦρα τῆς	πόλεως	καταφλέξαντες ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἐχώρουν,
[2, 20]	ὥσπερ βαπτιζομένης νηὸς ἀπενήχοντο τῆς	πόλεως.	Κοστόβαρος γοῦν καὶ Σάουλος ἀδελφοὶ
[2, 19]	καταπλαγέντες τῶν μὲν ἔξω τῆς	πόλεως	μερῶν εἶκον, εἰς δὲ τὴν
[2, 21]	κατασείοντες ἱκετηρίας ἐδέοντο φείσασθαι τῆς	πόλεως.	(Ὁ δὲ Ἰώσηπος πολλὰ διαπειλησάμενος
[2, 17]	βιασαμένοις εἶκον ἐκ τῆς ἄνω	πόλεως.	Οἱ δὲ ἐπιπεσόντες τήν τε
[2, 11]	τῷ πολέμῳ χωρίον ἔξω τῆς	πόλεως·	οὐ γὰρ ὅσιον διὰ τὴν
[2, 14]	δυνατοὶ τό τε γνωριμώτατον τῆς	πόλεως	παρέστησαν τῷ βήματι. Τούτοις ὁ
[2, 22]	ἡδονήν, καὶ τὸ κατάστημα τῆς	πόλεως	πρὶν ἐπελθεῖν Ῥωμαίους ἦν οἷον
[2, 19]	διέχει δ' οὗτος ἑπτὰ τῆς	πόλεως	σταδίους, τρισὶ μὲν ἡμέραις οὐκ
[2, 19]	δὲ πολλοὶ διεδίδρασκον ἀπὸ τῆς	πόλεως	ὡς ἁλωσομένης αὐτίκα. Τὸν δὲ
[2, 20]	τοῦ βασιλέως, διαδράντες ἐκ τῆς	πόλεως	ᾤχοντο πρὸς Κέστιον· ὁ δὲ
[2, 18]	πρῶτον μὲν τὸν πατέρα τῆς	πολιᾶς	ἐπισπασάμενος διελαύνει τῷ ξίφει, μεθ'
[2, 9]	τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κατὰ τὴν	πόλιν	ἄθρους ὁ ἐκ τῆς χώρας
[2, 16]	ἐθνῶν καταφλέξειν μὲν τὴν ἱερὰν	πόλιν,	ἀναιρήσειν δὲ πᾶν ὑμῶν τὸ
[2, 20]	Ἄνανος τῶν τε κατὰ τὴν	πόλιν	ἁπάντων αὐτοκράτορες καὶ μάλιστα τὰ
[2, 5]	δὲ αὐτὸν οἱ κατὰ τὴν	πόλιν	ἀπεσκευάζοντο τὰς αἰτίας τῆς ἀποστάσεως,
[2, 21]	ὦ Ταριχεᾶται, μάλιστα τὴν ὑμετέραν	πόλιν	ἀσφαλείας δεομένην καὶ πρὸς κατασκευὴν
[2, 21]	καὶ κλείειν οὐκ αἰδοῦνται τὴν	πόλιν	αὐτῷ τῷ τειχίσαντι, προσδέχεσθαι τοὺς
[2, 18]	σὺν ταῖς γενεαῖς καὶ τὴν	πόλιν	διαρπάσαντες ἐνέπρησαν· ὁ δὲ ἀριθμὸς
[2, 16]	καὶ τὴν ἡγεμονίδα τῆς Ἑλλάδος	πόλιν	διοικεῖ τὰ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας
[2, 11]	συμμενούσαις σπείραις ἐπιτρέψασα φυλάττειν τὴν	πόλιν	εἰς τὸ Καπετώλιον ἠθροίσθη καὶ
[2, 19]	ἀγοράν, ἔπειτα πρὸς τὴν ἄνω	πόλιν	ἐλθὼν ἀντικρὺ τῆς βασιλικῆς αὐλῆς
[2, 13]	Ἰουδαῖον, αὐτὴν μέντοι γε τὴν	πόλιν	Ἑλλήνων ἔφασαν· οὐ γὰρ ἂν
[2, 5]	τε ὑπαντιάσαντας τρέπεται καὶ Σέπφωριν	πόλιν	ἑλὼν αὐτὴν μὲν ἐμπίπρησι, τοὺς
[2, 18]	ἔδωκεν τὸ μετοικεῖν κατὰ τὴν	πόλιν	ἐξ ἴσου μοίρας πρὸς τοὺς
[2, 20]	πρὸς ἀλλήλους νόμιμα τῶν κατὰ	πόλιν	ἐπὶ τὴν ἔξωθεν αὐτῶν ἀσφάλειαν
[2, 19]	τῶν τειχέων βιάσασθαι, παραυτίκα τὴν	πόλιν	ἔσχεν καὶ τὸν πόλεμον συνέβη
[2, 16]	περιελθεῖν μέχρι τοῦ Σιλωᾶ τὴν	πόλιν,	ἵνα γνῷ Ἰουδαίους τοῖς μὲν
[2, 13]	γὰρ ἠξίουν σφετέραν εἶναι τὴν	πόλιν	Ἰουδαῖον γεγονέναι τὸν κτίστην αὐτῆς
[2, 17]	ἀναβῆναι μετὰ δυνάμεως εἰς τὴν	πόλιν	καὶ πρὶν γενέσθαι δυσκαθαίρετον ἐπικόψαι
[2, 18]	τῆς δυνάμεως Κέστιος ὥρμησεν ἐπὶ	πόλιν	καρτερὰν τῆς Γαλιλαίας Χαβουλών, ἣ
[2, 19]	Λύδδα προελθὼν κενὴν ἀνδρῶν τὴν	πόλιν	καταλαμβάνει· διὰ γὰρ τὴν τῆς
[2, 21]	καὶ δι' ὧν βεβαιώσεται τὴν	πόλιν.	Κατέβαινον δ' εὐθέως δέκα τῶν
[2, 9]	τοῦ Ἰορδάνου πηγαῖς ἐν Πανεάδι	πόλιν	κτίζει Καισάρειαν κἀν τῇ κάτω
[2, 14]	καὶ βούλεται Ῥωμαίοις περισώζειν τὴν	πόλιν,	μᾶλλον διὰ τοὺς πολλοὺς ἀκαταιτιάτους
[2, 19]	σκευοφόρων ἀποσπάσας ἤγαγεν εἰς τὴν	πόλιν.	Μένοντος δὲ τοῦ Κεστίου κατὰ
[2, 14]	καὶ ταῖς ἀπειλαῖς περιδύσῃ τὴν	πόλιν.	(Ὁ δὲ δῆμος προδυσωπῆσαι τὴν
[2, 19]	τὴν στρατιὰν εἰσῆγεν εἰς τὴν	πόλιν.	Ὁ μὲν οὖν δῆμος ὑπὸ
[2, 16]	παραδόντες ποτὲ καὶ πυρὶ τὴν	πόλιν,	οἱ τὸν ὑπερήφανον Ξέρξην διὰ
[2, 7]	γὰρ εἰληφέναι δῶρα καθ' ἑκάστην	πόλιν	ὅσα ζῶν Ἀλέξανδρος οὐκ ἔλαβεν.
[2, 21]	οἱ βασιλικοὶ παρελθεῖν εἰς τὴν	πόλιν·	οὐδὲ γὰρ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν
[2, 12]	αἰκίαν ἐκέλευσεν καὶ περισυρέντα τὴν	πόλιν	οὕτω τὴν κεφαλὴν ἀποκοπῆναι. (Μετὰ
[2, 19]	πολιορκίᾳ προσελιπάρησεν, κἂν εὐθέως τὴν	πόλιν	παρέλαβεν· ἀλλ' οἶμαι διὰ τοὺς
[2, 16]	περὶ ὧν Φλῶρος εἰς τὴν	πόλιν	παρηνόμησεν ἔγραφον. Ὁ δὲ τὰ
[2, 21]	δι' ὀλίγων φθόνον παραναλώσῃ τὴν	πόλιν,	πέμπει τοῖς σφετέροις ἄγγελον μόνης
[2, 17]	οἷς ἔσχον καὶ τὴν ἄνω	πόλιν	προσλαβεῖν. Ἑπτὰ μὲν οὖν ἡμέραις
[2, 18]	γῆν ἐπειχθέντες ἀμφοτέρωθεν αἱροῦσιν τὴν	πόλιν	ῥᾳδίως· καὶ μηδὲ φυγεῖν φθασάντων
[2, 18]	ἐπαφίησιν αὐτοῖς τὰ κατὰ τὴν	πόλιν	Ῥωμαίων δύο τάγματα καὶ σὺν
[2, 10]	γὰρ τῶν ὑποτεταγμένων ἐθνῶν κατὰ	πόλιν	συγκαθιδρυκότων τοῖς ἄλλοις θεοῖς καὶ
[2, 17]	αἰτίας τοῦ πολέμου, τὴν δὲ	πόλιν	τηλικούτῳ μιάσματι πεφυρμένην, ἐξ οὗ
[2, 16]	Φλώρου καὶ παρελθοῦσιν εἰς τὴν	πόλιν	τήν τε ἀγορὰν ἠρημωμένην ἐπεδείκνυσαν
[2, 7]	φυγαδεύεται μὲν αὐτὸς εἰς Βίενναν	πόλιν	τῆς Γαλλίας, ἡ οὐσία δ'
[2, 17]	εἰρήνην ἠγάπα τὴν ἄνω καταλαμβάνονται	πόλιν·	τῆς κάτω γὰρ τὸ στασιάζον
[2, 12]	τοῦ ἱεροῦ διέφευγον εἰς τὴν	πόλιν.	Τοσαύτη δὲ περὶ τὰς ἐξόδους
[2, 21]	ἐπίβουλον, γράφει τοῖς κατὰ τὴν	πόλιν	ὑπάρχοις ξενίαν τε καὶ τὰ
[2, 19]	οὖν ἀνακοπέντες Ἰουδαῖοι πρὸς τὴν	πόλιν	ὑπέστρεφον, κατόπιν δὲ τοῖς Ῥωμαίοις
[2, 21]	ταῦτα Σίλας ὁ φυλάσσειν τὴν	πόλιν	ὑπὸ Ἰωσήπου καθεσταμένος γράφει τὰ
[2, 18]	εἰ μὲν καταλαβέσθαι δυνηθεῖεν τὴν	πόλιν,	φρουρεῖν, εἰ δὲ προαίσθοιντο τὴν
[2, 5]	καὶ παρὰ Βηρυτίων διερχόμενος τὴν	πόλιν	χιλίους καὶ πεντακοσίους ὁπλίτας. Ἐπεὶ
[2, 1]	κοπετοί τε περιηχοῦντες ὅλην τὴν	πόλιν	ὡς ἂν ἐπ' ἀνδράσιν, οὓς
[2, 20]	τούτοις κατὰ τὴν βασιλικὴν αὐλὴν	πολιορκηθεὶς	Ἀντίπας ὑπεριδὼν τὴν φυγὴν αὖθις
[2, 17]	ἐν αὐτῇ φρουροὺς δυσὶν ἡμέραις	πολιορκήσαντες	αὐτούς τε εἷλον καὶ κατέσφαξαν
[2, 19]	εὐεργέτην. Ὃς εἰ βραχὺ τῇ	πολιορκίᾳ	προσελιπάρησεν, κἂν εὐθέως τὴν πόλιν
[2, 3]	Ἰουδαῖοι μὲν οὖν ἐνέκειντο τῇ	πολιορκίᾳ	τῶν τειχῶν ἅμα πειρώμενοι τοῦ
[2, 11]	τελεσθὲν ἀνήνυτον Ῥωμαίοις ἐποίησεν τὴν	πολιορκίαν.	Ἀλλ' ἔφθη πρὶν ὑψῶσαι τὸ
[2, 17]	ἡγεμὼν τῆς στάσεως διέτασσεν τὴν	πολιορκίαν.	Ἀπορία δ' ἦν ὀργάνων, καὶ
[2, 3]	Οὐάρου βοήθειαν ἐλπίζων διέτριβεν τὴν	πολιορκίαν.	~(Ἐν δὲ τούτῳ καὶ τὰ
[2, 17]	δήμου τοῖς στρατιώταις ἀνεῖναι τὴν	πολιορκίαν	παρακαλοῦντος, οἱ δὲ προσέκειντο χαλεπώτερον,
[2, 16]	τὰς ἡμέρας ἐνεργοὺς ποιησαμένῳ τῆς	πολιορκίας,	ἐν αἷς ἤργουν οἱ πολιορκούμενοι·
[2, 16]	πολιορκίας, ἐν αἷς ἤργουν οἱ	πολιορκούμενοι·	παραβαίνοντες δὲ ἐν τῷ πολέμῳ
[2, 19]	γοῦν Κέστιος οὔτε τὴν τῶν	πολιορκουμένων	ἀπόγνωσιν οὔτε τοῦ δήμου τὸ
[2, 17]	τῶν δ' ἔνδοθεν καμάτῳ τοὺς	πολιορκοῦντας.	(Κἀν τούτῳ Μανάημός τις, υἱὸς
[2, 8]	(Μία δ' οὐκ ἔστιν αὐτῶν	πόλις	ἀλλ' ἐν ἑκάστῃ μετοικοῦσιν πολλοί.
[2, 10]	παρούσης εἰς Πτολεμαίδα τῆς στρατιᾶς.	(Πόλις	δ' ἐστὶν αὕτη τῆς Γαλιλαίας
[2, 17]	τε ἔκσπονδος τῆς ἡγεμονίας ἡ	πόλις,	εἰ μὴ ταχέως σωφρονήσαντες ἀποδώσουσιν
[2, 18]	Συρίαν ἐπεῖχεν ταραχή, καὶ πᾶσα	πόλις	εἰς δύο διῄρητο στρατόπεδα, σωτηρία
[2, 17]	πλήρης μὲν κατηφείας ἦν ἡ	πόλις,	ἕκαστος δὲ τῶν μετρίων ὡς
[2, 16]	ὀλίγων ἀνδρῶν κακοβουλίαν πᾶσα πλησθήσεται	πόλις	Ἰουδαικοῦ φόνου. Καὶ συγγνώμη μὲν
[2, 18]	Τοῦτον ἡ καρτερωτάτη τῆς Γαλιλαίας	πόλις	Σέπφωρις μετ' εὐφημίας δέχεται, καὶ
[2, 14]	Οὐ μόνον γοῦν ἐν τοῖς	πολιτικοῖς	πράγμασιν ἔκλεπτεν καὶ διήρπαζεν τὰς
[2, 18]	κατὰ γένος καὶ σύνεσιν τῶν	πολιτῶν	δοκιμώτατοι στρατιὰν αἰτοῦντες, ἵν' εἴ
[2, 6]	Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι τὴν βασιλείαν τρισχιλίων	πολιτῶν	φόνῳ, καὶ τοσαῦτα μὲν παρεστακέναι
[2, 2]	κατηγορήσας μὲν Ἀρχελάου παρὰ Καίσαρι,	πολλὰ	δ' ἐπαινέσας Ἀντίπαν. Συντάξαντες δὲ
[2, 16]	αὐτοὺς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπαινέσας,	πολλὰ	δὲ εἰς τὸ τηρεῖν τὴν
[2, 2]	ἐπελθὼν Οὔαρος, ὃν διὰ Πτολεμαίου	πολλὰ	δεηθεὶς Ἀρχέλαος μετεπέμψατο. Τότε μὲν
[2, 21]	τῆς πόλεως. (Ὁ δὲ Ἰώσηπος	πολλὰ	διαπειλησάμενος αὐτοῖς καὶ κατονειδίσας, εἰ
[2, 14]	Ὁ μέν γε λάθρα τὰ	πολλὰ	καὶ μεθ' ὑποστολῆς ἐκακούργησεν, Γέσσιος
[2, 19]	ἐπὶ τὸ πρότερον στρατόπεδον, τὰ	πολλὰ	καὶ τῶν σκευῶν ἀποβαλόντες. Ἔνθα
[2, 19]	ἐπιδρομὰς εὐκόλους· ὥστε συνέβαινεν αὐτοῖς	πολλὰ	κακοῦσθαι μηδὲν ἀντιβλάπτουσιν τοὺς ἐχθρούς.
[2, 10]	ἐμαυτοῦ ψυχήν” διαφῆκεν τὸ πλῆθος	πολλὰ	κατευχομένων αὐτῷ, καὶ παραλαβὼν τὴν
[2, 16]	νῆσον φυλάσσει. Καὶ τί δεῖ	πολλὰ	λέγειν, ὅπου καὶ Πάρθοι, τὸ
[2, 16]	Ἔνθα συγκαλέσας τὸ πλῆθος, καὶ	πολλὰ	μὲν εἰς πίστιν αὐτοὺς τὴν
[2, 21]	ἀνοικοδομῆσαι τῆς πατρίδος, ἐν ᾧ	πολλὰ	παρὰ τῶν πλουσίων ἐκέρδανεν· ἔπειτα
[2, 10]	ὑελίνην ψάμμον, ἣν ὅταν ἐκκενώσῃ	πολλὰ	πλοῖα προσσχόντα, πάλιν ἀντιπληροῦται τὸ
[2, 21]	τῷ κατὰ Ταριχέας ἱπποδρόμῳ συνηθροισμένον	πολλὰ	πρὸς ὀργὴν ἀνεβόα καὶ καταλεύειν
[2, 17]	ἀνατολὰς ἡλίου. Καὶ πρῶτον αὐτῶν	πολλὰ	πρὸς τὴν τόλμαν τῆς ἀποστάσεως
[2, 20]	δι' ἐπιχωρίων καὶ συνήθων τὰ	πολλὰ	προστάσσοι, τῶν μὲν γηραιῶν ἑβδομήκοντα
[2, 21]	τῷ πλήθει παρρησιαστικώτερον ὡμίλει. Καὶ	πολλὰ	τὴν προπέτειαν αὐτῶν κατονειδίσας ἐκ
[2, 2]	τὸν πρὶν λαβεῖν τοσούτους ἀνῃρηκότα;	(Πολλὰ	τοιαῦτα διεξελθὼν Ἀντίπατρος καὶ τοὺς
[2, 20]	καὶ τῷ θεῷ χρῆσθαι πολεμίῳ.	(Πολλὰ	τοιαῦτα παραινῶν διετέλει. Καὶ τὸ
[2, 21]	τὰ πράγματα Ῥωμαίοις Ἰώσηπος, καὶ	πολλὰ	τοιαῦτα πρὸς κατάλυσιν τἀνδρὸς ἐπραγματεύετο.
[2, 4]	σὺν τοῖς Σεβαστηνοῖς ἐπιβοηθήσαντος ἐξέφυγον.	Πολλὰ	τοιαῦτα τοὺς ἐπιχωρίους καὶ τοὺς
[2, 17]	ἀδεέστερον πολεμεῖν Μανάημον ἀνῃρήκεσαν. Ἀμέλει	πολλὰ	τοῦ δήμου τοῖς στρατιώταις ἀνεῖναι
[2, 19]	καὶ τοὺς ὀξυβελεῖς καὶ τὰ	πολλὰ	τῶν ἄλλων ὀργάνων καταλιπεῖν, ἃ
[2, 20]	ἁρπαγέντα Κεστίου χρήματα, πρὸς οἷς	πολλὰ	τῶν δημοσίων θησαυρῶν, ὅμως οὐκ
[2, 22]	τό τε τεῖχος ἐπεσκεύαζον καὶ	πολλὰ	τῶν πολεμιστηρίων ὀργάνων. Καὶ διὰ
[2, 17]	τούτων θυσίαν Καίσαρος ἀπέρριψαν. Καὶ	πολλὰ	τῶν τε ἀρχιερέων καὶ τῶν
[2, 18]	πυρποληθείσαις Ἀνθηδόνα καὶ Γάζαν κατέσκαπτον.	Πολλαὶ	δὲ καθ' ἑκάστην τούτων τῶν
[2, 21]	οἱ Γαλιλαῖοι κατὰ πόλεις, καὶ	πολλαὶ	μυριάδες ὁπλιτῶν γενόμεναι παρεῖναι σφᾶς
[2, 17]	εἰς τὸ φανερὸν ἐξείλκυσαν καὶ	πολλαῖς	αἰκισάμενοι βασάνοις ἀνεῖλον, ὁμοίως δὲ
[2, 18]	τῇ Σκυθοπόλει Ἰουδαίων, τρεπόμενος δὲ	πολλάκις	αὐτοὺς ἅπαντας μόνος ἦν ῥοπὴ
[2, 16]	καὶ μεγέθη σωμάτων εἴδετε δήπου	πολλάκις,	ἐπεὶ πανταχοῦ Ῥωμαῖοι τοὺς τούτων
[2, 16]	καὶ τῶν προσοίκων ἐθνῶν ἡττήθη	πολλάκις,	ἡ δὲ ἐκείνων ἰσχὺς διὰ
[2, 19]	ἀπὸ τῆς στοᾶς εἶργον, καὶ	πολλάκις	μὲν ἀπεκρούσαντο τοὺς τῷ τείχει
[2, 14]	δεσπότης ἦν τις Ἕλλην Καισαρεύς,	πολλάκις	μὲν κτήσασθαι τὸν τόπον ἐσπούδασαν
[2, 8]	τάγματος. Ὁ δ' ἐκκριθεὶς οἰκτίστῳ	πολλάκις	μόρῳ διαφθείρεται· τοῖς γὰρ ὅρκοις
[2, 15]	θεωμένην δεινὸν εἰσῄει πάθος, καὶ	πολλάκις	τούς τε ἱππάρχους ἑαυτῆς καὶ
[2, 14]	κτήσασθαι τὸν τόπον ἐσπούδασαν τιμὴν	πολλαπλασίονα	τῆς ἀξίας διδόντες· ὡς δ'
[2, 4]	ἐν Ἱεριχοῖ βασίλεια καταπίμπρησιν καὶ	πολλὰς	ἑτέρας τῶν πολυτελῶν ἐπαύλεις, ἁρπαγὰς
[2, 4]	καὶ τὰ κατὰ τὴν χώραν	πολλαχόθεν	ἐταράσσετο, καὶ συχνοὺς βασιλειᾶν ὁ
[2, 9]	πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν πληγῶν,	πολλοὶ	δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν ἐν
[2, 3]	πολλοὶ μὲν ἐν αὐτῇ διεφθάρησαν,	πολλοὶ	δὲ ὑπὸ τῶν πολεμίων πηδῶντες
[2, 19]	στασιαστὰς ἔκπληξις κατέλαβεν· ἤδη δὲ	πολλοὶ	διεδίδρασκον ἀπὸ τῆς πόλεως ὡς
[2, 3]	πολέμου τῶν ἀπείρων· ἐπεὶ δὲ	πολλοὶ	Ἰουδαίων ἀναβάντες ἐπὶ τὰς στοὰς
[2, 3]	αὐτῶν ἠφίεσαν τὰ βέλη, συνετρίβοντο	πολλοὶ	καὶ οὔτε τοὺς ἄνωθεν βάλλοντας
[2, 8]	πόλις ἀλλ' ἐν ἑκάστῃ μετοικοῦσιν	πολλοί.	Καὶ τοῖς ἑτέρωθεν ἥκουσιν αἱρετισταῖς
[2, 13]	δ' αὐτὸν καθ' ἡμέραν ἀνῃροῦντο	πολλοί·	καὶ τῶν συμφορῶν ὁ φόβος
[2, 3]	ἐξαίφνης ὑπὸ τῆς φλογὸς περισχεθέντες	πολλοὶ	μὲν ἐν αὐτῇ διεφθάρησαν, πολλοὶ
[2, 15]	ἱππεῖς καταδιώκοντες συνεπάτουν. Ἔπιπτον δὲ	πολλοὶ	μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων τυπτόμενοι, πλείους
[2, 9]	βήματος. Τυπτόμενοι δὲ οἱ Ἰουδαῖοι	πολλοὶ	μὲν ὑπὸ τῶν πληγῶν, πολλοὶ
[2, 12]	πεισθέντες Ἰουδαῖοι διελύθησαν· Ἐτράποντο δὲ	πολλοὶ	πρὸς λῃστείαν διὰ τὴν ἄδειαν,
[2, 16]	γένηται. Οἶδα μὲν οὖν ὅτι	πολλοὶ	τὰς ἐκ τῶν ἐπιτρόπων ὕβρεις
[2, 22]	δὲ κατήφεια τῶν μετρίων, καὶ	πολλοὶ	τὰς μελλούσας προορώμενοι συμφορὰς ἀπωλοφύροντο.
[2, 19]	ἀναπλησθῆναι συνέπεσεν. (Ἐν δὲ τούτῳ	πολλοὶ	τῶν γνωρίμων δημοτῶν Ἀνάνῳ τῷ
[2, 12]	ὑπεραγωνιζόμενος Ἰουδαίων ἐπειδὴ καὶ Κουμανῷ	πολλοὶ	τῶν δυνατῶν παρίσταντο, Σαμαρέων μὲν
[2, 20]	~(Μετὰ δὲ τὴν Κεστίου συμφορὰν	πολλοὶ	τῶν ἐπιφανῶν Ἰουδαίων ὥσπερ βαπτιζομένης
[2, 2]	δ' αὐτῷ προυπέσχετο Σαλώμη καὶ	πολλοὶ	τῶν σὺν Ἀρχελάῳ πλεόντων συγγενῶν.
[2, 10]	μὲν σὺν τρισὶ τάγμασι καὶ	πολλοῖς	ἐκ τῆς Συρίας συμμάχοις εἰς
[2, 16]	Ἄτοπον δὲ καὶ δι' ἕνα	πολλοῖς	καὶ διὰ μικρὰς αἰτίας τηλικούτοις
[2, 1]	ἔθος δὲ τοῦτο παρὰ Ἰουδαίοις.	Πολλοῖς	πενίας αἴτιον διὰ τὸ πλῆθος
[2, 3]	ἐμποδὼν αὐτοῖς γενέσθαι διὰ χρόνου	πολλοῦ	κομιζομένοις τὴν πάτριον αὐτονομίαν. Σαβίνῳ
[2, 21]	δὲ τὰ πρῶτα καὶ μέχρι	πολλοῦ	κώλυμα σχὼν τῆς κακίας τὴν
[2, 14]	τὴν πόλιν, μᾶλλον διὰ τοὺς	πολλοὺς	ἀκαταιτιάτους συγγνῶναι καὶ τοῖς ὀλίγοις
[2, 19]	πέριξ κώμας ἐφ' ἁρπαγὴν σίτου	πολλοὺς	διαφῆκεν τῶν στρατιωτῶν· τῇ τετάρτῃ
[2, 13]	γὰρ γόητες καὶ λῃστρικοὶ συναχθέντες	πολλοὺς	εἰς ἀπόστασιν ἐνῆγον καὶ πρὸς
[2, 8]	σῶμα τηκόμενος διαφθείρεται. Διὸ δὴ	πολλοὺς	ἐλεήσαντες ἐν ταῖς ἐσχάταις ἀναπνοαῖς
[2, 21]	ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ τοὺς	πολλοὺς	ἐσπάρασσεν. (Ἤδη δ' αὐτὸν στρατηγιῶντα
[2, 18]	ἀμφοτέροις κατεχρήσατο· προιὼν γοῦν ὁσημέραι	πολλοὺς	μὲν ἀνῄρει τῶν πρὸς τῇ
[2, 12]	καὶ τῶν περὶ τὸν Ἐλεάζαρον	πολλοὺς	μὲν συνέλαβεν, πλείστους δ' ἀπέκτεινεν.
[2, 1]	ἐπὶ σωφρονισμῷ προσιόντας, ἐνίει δὲ	πολλοὺς	ὁ Ἀρχέλαος, καὶ πάντα πρὸς
[2, 21]	προδότην ἐκεκράγεσαν· παρώξυνεν δὲ τοὺς	πολλοὺς	ὁ Ἰωάννης καὶ σὺν αὐτῷ
[2, 18]	τοὺς Ἕλληνας, καὶ τῶν ἡγεμόνων	πολλοὺς	ὁσημέραι παρ' ἀμφοῖν κολαζόντων ἡ
[2, 1]	ἅπαν παροξύνεται καὶ τοὺς μὲν	πολλοὺς	τῆς σπείρας βάλλοντες λίθοις διέφθειρον,
[2, 14]	τε ἁρπαγῆς οὐδεὶς παρελείπετο, καὶ	πολλοὺς	τῶν μετρίων συλλαβόντες ἐπὶ τὸν
[2, 22]	Ἀκραβετηνὴν τοπαρχίαν ὁ Γιώρα Σίμων	πολλοὺς	τῶν νεωτεριζόντων συστησάμενος ἐφ' ἁρπαγὰς
[2, 14]	ἐρημωθῆναι συνέβη τὰς πόλεις καὶ	πολλοὺς	τῶν πατρίων ἠθῶν ἐξαναστάντας φυγεῖν
[2, 17]	τῷ δ' ἀσθενεῖ λαῷ συνεισρυέντας	πολλοὺς	τῶν σικαρίων, οὕτως γὰρ ἐκάλουν
[2, 13]	εἴκοσι τὴν χώραν λῃσάμενον καὶ	πολλοὺς	τῶν σὺν αὐτῷ ζωγρήσας ἀνέπεμψεν
[2, 8]	Καὶ μακρόβιοι μέν, ὡς τοὺς	πολλοὺς	ὑπὲρ ἑκατὸν παρατείνειν ἔτη, διὰ
[2, 16]	σώμασιν καὶ ψυχαῖς ἄμεινον ὑμῶν	πολλῷ	διακείμενοι πρὸς μοῖραν ὀλίγην τῆς
[2, 19]	χρὴ ποιεῖν, τῇ τρίτῃ δὲ	πολλῷ	πλείους τοὺς πολεμίους θεασάμενος καὶ
[2, 7]	διέπλευσεν εἰς Μῆλον· ἔνθα συναγείρας	πολλῷ	πλέον δι' ὑπερβολὴν ἀξιοπιστίας ἀνέπεισεν
[2, 16]	χώραν διειληφότες, τραχυτέραν τε καὶ	πολλῷ	τῆς ὑμετέρας ὀχυρωτέραν καὶ βαθεῖ
[2, 5]	ἔπεμψεν περὶ τὴν χώραν, καὶ	πολλῶν	ἀγομένων τοὺς μὲν ἧττον θορυβώδεις
[2, 12]	μεγάλῳ πεδίῳ κεῖται τῆς Σαμαρείτιδος,	πολλῶν	ἀναβαινόντων Ἰουδαίων ἐπὶ τὴν ἑορτὴν
[2, 19]	τῆς φάλαγγος ἐκσειόμενοι κατέπιπτον, μέχρι	πολλῶν	διαφθαρέντων, ἐν οἷς ἦν Πρῖσκος
[2, 21]	εὐτονώτερον ἐγχειρεῖν ταῖς ἁρπαγαῖς, ὅπως	πολλῶν	νεωτεριζομένων κατὰ τὴν χώραν ἢ
[2, 21]	τότε εὐφορηκυίας, εἰς σπανίζοντας εἰσπέμπων	πολὺ	καὶ μόνος ἄπειρόν τι πλῆθος
[2, 17]	τῶν ἡγεμόνων ἔθος οὐκ ἐνέδοσαν,	πολὺ	μὲν καὶ τῷ σφετέρῳ πλήθει
[2, 3]	τῶν ἔργων καὶ ἀνδρῶν φθορὰ	πολὺ	πλείους καὶ μαχιμωτέρους ἐπισυνέστησεν Ῥωμαίοις
[2, 18]	τήν τε γῆν ἔτεμον καὶ	πολὺ	πλῆθος διέφθειραν τῶν ἐπιχωρίων τάς
[2, 13]	πέμψας ἱππεῖς καὶ πεζοὺς ὁπλίτας	πολὺ	πλῆθος διέφθειρεν. (Μείζονι δὲ τούτου
[2, 16]	τε μετὰ τῆς ἀδελφῆς καὶ	πολὺ	τῆς ὁρμῆς αὐτῶν ἔπαυσεν τοῖς
[2, 19]	προσπεσὼν ὁ τοῦ Γιώρα Σίμων	πολὺ	τῆς οὐραγίας ἐσπάραξεν καὶ συχνὰ
[2, 1]	ἣ πάσχα παρὰ Ἰουδαίοις καλεῖται	πολύ	τι θυμάτων πλῆθος ἐκδεχομένη, κάτεισι
[2, 6]	δ' ἦν ἴδιον αὐτοῦ θαυμασίῳ	πολυτελείᾳ	κεκοσμημένον, μετὰ μὲν τῶν πρεσβευτῶν
[2, 3]	ἔργα θαυμάσια μεγέθους τε καὶ	πολυτελείας	ἕνεκεν· οἱ δ' ἐπ' αὐτῶν
[2, 21]	ὅσην ἦγεν ἀποσκευήν, ἐν ᾗ	πολυτελεῖς	τε ἐσθῆτες οὐκ ὀλίγαι καὶ
[2, 1]	πατέρα καὶ τὴν ἐπιτάφιον ἑστίασιν	πολυτελῆ	τῷ πλήθει παρασχών· ἔθος δὲ
[2, 4]	καταπίμπρησιν καὶ πολλὰς ἑτέρας τῶν	πολυτελῶν	ἐπαύλεις, ἁρπαγὰς ῥᾳδίως ἐκ τοῦ
[2, 16]	ποιεῖν, ὅτε ἐπέβαινεν τῆς χώρας	Πομπήιος.	Ἀλλ' οἱ μὲν ἡμέτεροι πρόγονοι
[2, 16]	ῥᾳδίως ἁλώσεσθε, καθάπερ οἱ πρόγονοι	Πομπηίῳ	ταύτας μάλιστα τὰς ἡμέρας ἐνεργοὺς
[2, 11]	τῶν ὑπάτων Σεντίου Σατορνίνου καὶ	Πομπωνίου	Σεκούνδου τρισὶν ταῖς συμμενούσαις σπείραις
[2, 21]	τῶν ἐπισήμων ἐν τοῖσδε τοῖς	πονηρεύμασιν	ἁπάντων, πένης δὲ τὰ πρῶτα
[2, 19]	θαρρεῖν, καὶ καθὸ παρείκοιεν οἱ	πονηροί,	προσῄεσαν αὐτοὶ τὰς πύλας ἀνοίξοντες
[2, 16]	γὰρ ἐξ ἐντολῆς ἥκει τις	πονηρὸς	ἀπ' ἐκείνων, οὐδέ γε τοὺς
[2, 14]	μὴ δοὺς τοῖς δεσμωτηρίοις ὡς	πονηρὸς	ἐγκατελείπετο. Τηνικαῦτα καὶ τῶν νεωτερίζειν
[2, 19]	παρέλαβεν· ἀλλ' οἶμαι διὰ τοὺς	πονηροὺς	ἀπεστραμμένος ὁ θεὸς ἤδη καὶ
[2, 14]	ὀλίγοις πλημμελήσασιν ἢ δι' ὀλίγους	πονηροὺς	ταράξαι δῆμον ἀγαθὸν τοσοῦτον. (Πρὸς
[2, 14]	κοινωνοὺς ἀπέκλινεν. Ἕκαστος δὲ τῶν	πονηρῶν	ἴδιον στῖφος ὑπεζωσμένος αὐτὸς μὲν
[2, 13]	δὲ πρὸς τούτοις στῖφος ἕτερον	πονηρῶν	χειρὶ μὲν καθαρώτερον, ταῖς γνώμαις
[2, 8]	νήσους ἀνατεθεικέναι, ταῖς δὲ τῶν	πονηρῶν	ψυχαῖς καθ' ᾅδου τὸν ἀσεβῶν
[2, 21]	τὴν διάνοιαν, ὅτι μέλλοι τὸν	πόνον	αὐτῶν τοῖς βασιλεῦσιν χαρίζεσθαι. Νύκτωρ
[2, 20]	τοῦ περιόντος, ἐν δὲ τῷ	πονοῦντι	συμπαθεῖν. ὅσα τε εἰς παράστασιν
[2, 16]	τε καὶ τὰ περίοικα τοῦ	Πόντου	καὶ τῆς Μαιώτιδος ἔθνη; Παρ'
[2, 2]	τῆς μητρὸς καὶ τῶν φίλων	Ποπλᾶ	καὶ Πτολεμαίου καὶ Νικολάου κατῄει
[2, 15]	προδοῦναι τὴν πατρίδα τοῖς ἐπιθυμοῦσιν	πορθῆσαι·	τίνα γὰρ ἢ τοῖς στρατιώταις
[2, 12]	παραγενόμενοι δίκην τινὰ παρὰ τῶν	πορθησάντων	τὴν χώραν ἠξίουν λαβεῖν. Παρόντες
[2, 12]	ἱππέων καλουμένην Σεβαστηνῶν ἐξεβοήθει τοῖς	πορθουμένοις	καὶ τῶν περὶ τὸν Ἐλεάζαρον
[2, 16]	καὶ μετ' αἰδοῦς ὑμᾶς βλάπτειν	πορθοῦσι	φανερῶς. Οὐδὲν δὲ οὕτως τὰς
[2, 21]	ἐὰν ὁμονοῶσιν ἐφ' οὓς δεῖ	πορίζειν	καὶ μὴ παροξύνωνται κατὰ τοῦ
[2, 1]	ἱερῷ συνειστήκεσαν τροφὴν τῇ στάσει	ποριζόμενοι.	Πρὸς ὃ δείσας Ἀρχέλαος πρὶν
[2, 16]	~(Ἑτέραν δὲ ἐπιβολὴν τῷ πολέμῳ	ποριζόμενος	ἐπέστελλεν Κεστίῳ Ἰουδαίων ἀπόστασιν καταψευδόμενος
[2, 4]	ῥᾳδίως ἐκ τοῦ πυρὸς αὑτῷ	ποριζόμενος.	Κἂν ἔφθη πᾶσαν οἴκησιν εὐπρεπῆ
[2, 21]	καὶ μὴ παροξύνωνται κατὰ τοῦ	πορίζοντος.	(Ἔνθα δὴ τὸ μὲν ἄλλο
[2, 21]	τῶν ὑπονοηθέντων, ἀλλ' ἐπὶ συγγνώμης	πορισμῷ	πάντα πεποιηκέναι τὰ πρὸς τὸν
[2, 22]	κατῃκίζετο δῆλός τε ἦν ἤδη	πόρρωθεν	ἀρχόμενος τυραννεῖν. Πεμφθείσης δ' ἐπ'
[2, 17]	ἦν ἄνωθεν βαλλομένους· ὑπόνομον δὴ	πόρρωθεν	ἐφ' ἕνα τῶν πύργων ὑπορύξαντες
[2, 13]	τὸν θάνατον προσδεχομένου. Προεσκοποῦντο δὲ	πόρρωθεν	τοὺς διαφόρους, καὶ οὐδὲ τοῖς
[2, 16]	αὐτοῖς παραμένοντος. Καὶ τί δεῖ	πόρρωθεν	ὑμῖν τὴν Ῥωμαίων ὑποδεικνύναι δύναμιν
[2, 21]	πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους. Ἔπειτα διεφήμιζεν	πόρρωθεν,	ὡς ἄρα προδιδοίη τὰ πράγματα
[2, 21]	ἀναλαβὼν μιᾷ τῶν ἁλιάδων ἀνήγαγεν	πορρωτέρω,	πεντήκοντα δ' ἑτέρους τῆς βουλῆς
[2, 16]	ἄπλωτον καὶ ἀγρίαν εἰρηνεύουσι θάλασσαν.	Πόσα	Βιθυνία καὶ Καππαδοκία καὶ τὸ
[2, 21]	παραγενόμενοι τὰ ὅπλα παρὰ τοῖς	ποσὶν	ἔρριψαν αὐτοῦ, σὺν δὲ τοῖς
[2, 16]	χαλεπὸν τὸ δουλεύειν, ἐρεῖ τις.	Πόσῳ	μᾶλλον Ἕλλησιν, οἳ τῶν ὑφ'
[2, 16]	ἐρημίαις ἢ θαλάσσαις ἀλιμένοις ἢ	ποταμοῖς	ἢ ἕλεσιν. Ἀλλ' οὐδὲν τούτων
[2, 10]	δύο σταδίων ὁ καλούμενος Βήλεος	ποταμὸς	παραρρεῖ παντάπασιν ὀλίγος, παρ' ᾧ
[2, 16]	Ἄλπεσιν πρὸς ἄρκτῳ δὲ Ῥήνῳ	ποταμῷ,	μεσημβρινοῖς δὲ τοῖς Πυρηναίοις ὄρεσιν,
[2, 2]	ἑαυτοῦ τοῖς εἰς αὐτὴν παρανομηθεῖσιν·	ποταπὸν	γὰρ ἂν γενέσθαι λαβόντα τὴν
[2, 2]	τὸν πατέρα μηδ' ἐλπίδος αὐτόν	ποτε	ἀξιῶσαι βασιλικῆς ἢ ὅτε χεῖρον
[2, 10]	κοινῷ συλλέγων ποτὲ μὲν παρεκάλει,	ποτὲ	δὲ συνεβούλευεν, τὸ πλέον μέντοι
[2, 8]	ἀποφθέγμασιν ἐμπαιδοτριβούμενοι· σπάνιον δ' εἴ	ποτε	ἐν ταῖς προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν. (Ἔστιν
[2, 9]	ἰδιώτην ἔτι ὄντα. Καὶ δή	ποτε	ἑστιῶν αὐτὸν τά τε ἄλλα
[2, 21]	κερδαίνειν αὐτός· μὴ γὰρ ἡγησαίμην	ποτὲ	ἢ φίλον τὸν ὑμῖν διάφορον
[2, 6]	ἐκ τοσούτων κακῶν εἰκότως ἐπεστράφθαι	ποτὲ	ἤδη πρὸς τὰς συμφορὰς καὶ
[2, 17]	δεινότατος, ὁ καὶ ἐπὶ Κυρινίου	ποτὲ	Ἰουδαίους ὀνειδίσας ὅτι Ῥωμαίοις ὑπετάσσοντο
[2, 16]	τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας παραδόντες	ποτὲ	καὶ πυρὶ τὴν πόλιν, οἱ
[2, 10]	τὸ πλῆθος ἐν κοινῷ συλλέγων	ποτὲ	μὲν παρεκάλει, ποτὲ δὲ συνεβούλευεν,
[2, 4]	ἔλθοι φέρων κέρδος. Ἐτόλμησαν δέ	ποτε	Ῥωμαίων λόχον ἄθρουν περισχεῖν κατ'
[2, 4]	Ἰούδας υἱὸς Ἐζεκία τοῦ κατατρέχοντός	ποτε	τὴν χώραν ἀρχιλῃστοῦ καὶ χειρωθέντος
[2, 1]	τὴν ἔξοδον ἐπείξεως, δεδοικὼς μή	ποτε	τὸ πλῆθος ἐκπολεμώσας κατασχεθείη τῷ
[2, 8]	αὐτοῖς παρόντες. Οὔτε δὲ κραυγή	ποτε	τὸν οἶκον οὔτε θόρυβος μιαίνει,
[2, 8]	ὑπέμειναν παθεῖν, ἀλλ' οὐδὲ κολακεῦσαί	ποτε	τοὺς αἰκιζομένους ἢ δακρῦσαι. Μειδιῶντες
[2, 13]	πρὸς τὴν στάσιν. Νικῶντας δέ	ποτε	τοὺς Ἰουδαίους προελθὼν εἰς τὴν
[2, 8]	μετρεῖσθαι παρ' αὐτοῖς τροφὴν καὶ	ποτὸν	μέχρι κόρου. (Τῶν μὲν οὖν
[2, 16]	ὑμῖν διαληψόμενος τὰς Ῥωμαίων θαλάσσας;	ποῦ	δ' οἱ ταῖς ἐπιβολαῖς ἐξαρκέσοντες
[2, 16]	Ποίᾳ στρατιᾷ ποίοις πεποιθότες ὅπλοις;	ποῦ	μὲν ὁ στόλος ὑμῖν διαληψόμενος
[2, 2]	παραχωρεῖν τῆς ἐξουσίας οὐ δή	που	περὶ κληρονόμου κρίσιν ἐσφάλλετο, σωφρονῶν
[2, 21]	κατὰ τὴν χώραν ἢ διαχρήσαιτό	που	τὸν στρατηγὸν ἐκβοηθοῦντα λοχήσας ἢ
[2, 17]	μηδένα νομίζων ἔχειν ἐπὶ τοῖς	πράγμασιν	ἀντίπαλον ἀφόρητος ἦν τύραννος. Ἐπανίστανται
[2, 16]	ὑπακούειν ἐκ διαδοχῆς παρειληφότες, τοῖς	πράγμασιν	δὲ τῶν πρώτων ὑπακουσάντων τοσοῦτον
[2, 14]	μόνον γοῦν ἐν τοῖς πολιτικοῖς	πράγμασιν	ἔκλεπτεν καὶ διήρπαζεν τὰς ἑκάστων
[2, 16]	τῶν ἑταίρων τὸν κατασκεψόμενον τὰ	πράγματα	καὶ τὰ φρονήματα τῶν Ἰουδαίων
[2, 20]	εὐτελεστέρων διαφόρων· τὰ γὰρ μείζω	πράγματα	καὶ τὰς φονικὰς δίκας ἐφ'
[2, 21]	πόρρωθεν, ὡς ἄρα προδιδοίη τὰ	πράγματα	Ῥωμαίοις Ἰώσηπος, καὶ πολλὰ τοιαῦτα
[2, 16]	παρὰ τῶν ἀσθενεστέρων, ἐὰν τὰ	πράγματα	συγχυθῇ, κέρδος, ὅπως αὐτοί τε
[2, 18]	Ἀντιόχειαν, καταλέλειπτο δὲ διοικεῖν τὰ	πράγματα	τούτου τῶν ἑταίρων τις τοὔνομα
[2, 13]	προσχήματι θειασμοῦ νεωτερισμοὺς καὶ μεταβολὰς	πραγματευόμενοι	δαιμονᾶν τὸ πλῆθος ἔπειθον καὶ
[2, 15]	ἤχθετο καὶ πάλιν αὐτὴν ἀνάψαι	πραγματευόμενος	τούς τε ἀρχιερεῖς σὺν τοῖς
[2, 20]	πάλαι διὰ τὰς ὑποψίας τοῦτο	πραγματευσάμενοι,	ῥᾴστην τὴν ἐπιχείρησιν ἐδόκουν· ἐδεδοίκεισαν
[2, 14]	ἕξειν ἐπὶ Καίσαρος Ἰουδαίους προσεδόκα,	πραγματευσάμενος	δὲ ἀπόστασιν αὐτῶν τῷ μείζονι
[2, 2]	σῶμα, καὶ ποιῶν οὐ τῶν	πραγμάτων	ἀλλὰ τῶν ὀνομάτων κύριον Καίσαρα.
[2, 11]	τὴν δ' ἐφ' ἑκάστῳ τῶν	πραγμάτων	βουλὴν πᾶσιν ἀποδώσειν. Καὶ γὰρ
[2, 7]	ἐνιαυτοὺς νομίζειν, βόας δὲ μεταβολὴν	πραγμάτων	διὰ τὸ τὴν χώραν ἀροτριῶντας
[2, 9]	τὴν Αὐγούστου τελευτήν, ἀφηγησαμένου τῶν	πραγμάτων	ἔτεσιν ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα πρὸς
[2, 12]	ἐκείνων ἱκεσίας τῶν ἐν χειρὶ	πραγμάτων	θέμενος ἀπράκτους ἀπέπεμψεν τοὺς ἱκέτας.
[2, 7]	ἀσταχύων ἀριθμόν, ἐν ποικίλαις δὲ	πραγμάτων	μεταβολαῖς γενόμενον τελευτήσειν. Ταῦτα ἀκούσας
[2, 14]	τὸν αὐτὸν τρόπον ἐξηγήσατο τῶν	πραγμάτων,	οὐκ ἔστιν δὲ ἥντινα κακουργίας
[2, 4]	καθάπερ βασιλεὺς τῶν σεμνοτέρων ἥπτετο	πραγμάτων.	Τότε μὲν οὖν ἑαυτῷ περιτίθησιν
[2, 16]	Καὶ συγγνώμη μὲν τοῖς τοῦτο	πράξασιν·	ἂν δὲ μὴ πραχθῇ, λογίσασθε,
[2, 11]	Ἀγρίππας αὐτῷ τὸ κινδύνευμα τῆς	πράξεως	ἐδήλωσεν, ὅτι τε εἰ μὴ
[2, 16]	ἑβδομάδων ἔθη καὶ πρὸς μηδεμίαν	πρᾶξιν	κινούμενοι ῥᾳδίως ἁλώσεσθε, καθάπερ οἱ
[2, 3]	δὲ ταῖς ὑποσχέσεσιν καὶ τὸ	πρᾷον	αὐτῶν δέλεαρ εἰς ἐνέδραν ὑπώπτευεν·
[2, 14]	Τὸ μὲν οὖν εὐσταθὲς καὶ	πρᾷον	ἐπὶ τοὺς ἡγεμόνας ἀναφεύγειν ᾤετο
[2, 18]	τῶν διαφόρων καὶ τοὺς πάλαι	πρᾳοτάτους	πάνυ δοκοῦντας ἡ πλεονεξία· τὰς
[2, 16]	διοδεύσας πεῖραν ἱκανὴν ἔλαβεν τῆς	πραότητος	αὐτῶν, εἰς τὸ ἱερὸν ἀναβαίνει.
[2, 8]	προσάπτουσι πάντα, Καὶ τὸ μὲν	πράττειν	τὰ δίκαια καὶ μὴ κατὰ
[2, 17]	δεσπότην φέρειν, εἰ καὶ μηδὲν	πράττοι	βίαιον, ἀλλ' οὖν ἑαυτῶν ταπεινότερον·
[2, 8]	βαρυνόμενον, ἀλλ' ὃν ἐξ ὠκεανοῦ	πραὺς	ἀεὶ ζέφυρος ἐπιπνέων ἀναψύχει· ταῖς
[2, 16]	τοῦτο πράξασιν· ἂν δὲ μὴ	πραχθῇ,	λογίσασθε, πῶς πρὸς οὕτω φιλανθρώπους
[2, 17]	Καὶ γὰρ δὴ σαββάτῳ συνέβη	πραχθῆναι	τὸν φόνον, ἐν ᾧ διὰ
[2, 18]	ἐναγεῖς χερσὶν ἰδίαις· οὐ γὰρ	πρέπον	ἐν ταῖς τῶν πολεμίων. Τὸ
[2, 16]	ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντες, εἰ τὴν	πρεσβείαν	τις ἀποκωλύει. Ἀγρίππᾳ δὲ τὸ
[2, 18]	ἐκκλησιαζόντων περὶ ἧς ἔμελλον ἐκπέμπειν	πρεσβείας	ἐπὶ Νέρωνα συνερρύησαν μὲν εἰς
[2, 2]	νουθετοῦντας εἴκειν Ἀρχελάῳ κατὰ τὸ	πρεσβεῖον	καὶ τὰς ἐπιδιαθήκας διεκρούσατο. Μεθίστατο
[2, 6]	πρὸ τῆς ἀποστάσεως ἐπιτρέψαντος Οὐάρου	πρέσβεις	ἐξεληλύθεσαν περὶ τῆς τοῦ ἔθνους
[2, 13]	ἐπιλέξας ἑκατέρωθεν τοὺς γνωρίμους ἔπεμψεν	πρέσβεις	ἐπὶ Νέρωνα διαλεξομένους περὶ τῶν
[2, 16]	ἀρχιερεῖς τραπόμενον πέμπειν κατὰ Φλώρου	πρέσβεις	ἠξίου πρὸς Νέρωνα καὶ μὴ
[2, 17]	ἀφιξόμενον ἀπεσκευάζοντο τὰς αἰτίας, καὶ	πρέσβεις	οὓς μὲν πρὸς Φλῶρον ἔπεμπον,
[2, 19]	Ἀγρίππαν μεταβάληται, τοὺς ἀπ' αὐτοῦ	πρεσβεύοντας	ὥρμησαν ἀνελεῖν. Καὶ πρὶν ἢ
[2, 7]	ἀλλὰ καὶ Σαμαρεῦσι χρησάμενος ὠμῶς,	πρεσβευσαμένων	ἑκατέρων κατ' αὐτοῦ πρὸς Καίσαρα
[2, 17]	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ οἱ	πρεσβεύσαντες	πρὸς Ἀγρίππαν ἦσαν. Τότε μὲν
[2, 14]	ἦν διέπων τὴν ἐπαρχίαν, οὐδὲ	πρεσβεύσασθαί	τις πρὸς αὐτὸν ἐτόλμησεν κατὰ
[2, 17]	τὸν πόλεμον οὐδὲν ἀπεκρίνατο τοῖς	πρεσβευταῖς·	Ἀγρίππας δὲ κηδόμενος ἐπίσης τῶν
[2, 11]	Κλαύδιον ἄπεισιν. Ὁ δ' αὐτὸν	πρεσβευτὴν	πρὸς τὴν σύγκλητον ἀναπέμπει δηλοῦντα
[2, 6]	πολυτελείᾳ κεκοσμημένον, μετὰ μὲν τῶν	πρεσβευτῶν	τὸ Ἰουδαικὸν πλῆθος ἔστη, Σὺν
[2, 4]	ἐχειρώθησαν, ὑπ' Ἀρχελάου μὲν ὁ	πρεσβύτατος,	οἱ δ' ἑξῆς δύο Γράτῳ
[2, 8]	τοῦτον κολάζεται θανάτῳ. Τοῖς δὲ	πρεσβυτέροις	ὑπακούουσιν καὶ τοῖς πλείοσιν ἐν
[2, 9]	δὲ ἀρνουμένου περὶ τὴν οἰκίαν	πρηνεῖς	καταπεσόντες ἐπὶ πέντε ἡμέρας καὶ
[2, 12]	αὐτῶν ἐλθόντες πρὸς Κουμανὸν ἠντιβόλουν	πρὶν	ἀνηκέστου πάθους εἰς τὴν Γαλιλαίαν
[2, 16]	καὶ τεσσαράκοντα ναῦς μακραὶ τὴν	πρὶν	ἄπλωτον καὶ ἀγρίαν εἰρηνεύουσι θάλασσαν.
[2, 14]	ἱππέων εἰς μέσον φερομένων, διεσκεδάσθη	πρὶν	ἀσπάσασθαι τὸν Φλῶρον ἢ τοῖς
[2, 8]	μὴν τὸ θεῖον εὐσεβεῖς ἰδίως·	πρὶν	γὰρ ἀνασχεῖν τὸν ἥλιον οὐδὲν
[2, 17]	δυνάμεως εἰς τὴν πόλιν καὶ	πρὶν	γενέσθαι δυσκαθαίρετον ἐπικόψαι τὴν στάσιν.
[2, 11]	κἂν συνέβη κινδυνεῦσαι τοὺς προάγοντας	πρὶν	γνῶναι τὴν ὁρμὴν τῶν στρατιωτῶν
[2, 3]	τὸ πλῆθος τῶν προσώπων χρῄζειν.	~(Πρὶν	δὲ ὁρίσαι τι περὶ τούτων
[2, 8]	οὕτως εἰς τὸν ὅμιλον ἐγκρίνεται.	Πρὶν	δὲ τῆς κοινῆς ἅψασθαι τροφῆς
[2, 1]	ποριζόμενοι. Πρὸς ὃ δείσας Ἀρχέλαος	πρὶν	δι' ὅλου τοῦ πλήθους διαδραμεῖν
[2, 8]	δὲ ἐσθῆτας οὔτε ὑποδήματα ἀμείβουσι	πρὶν	διαρραγῆναι τὸ πρότερον παντάπασιν ἢ
[2, 5]	ἐπὶ τοὺς ἀφεστῶτας ἠπείγετο. Κἀκεῖνοι	πρὶν	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν Ἀχιάβου συμβουλεύσαντος
[2, 19]	προέπεμπεν τοὺς συμβαλοῦντας. Οἱ δὲ	πρὶν	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν δέει τοὺς
[2, 17]	σωφρονήσαντες ἀποδώσουσιν τὰς θυσίας καὶ	πρὶν	ἐξελθεῖν ἐφ' οὓς ὑβρίκασιν τὴν
[2, 16]	ἐλευθερίας ἐγκώμια τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ δὲ	πρὶν	ἐξετάζειν τίνες ὄντες καὶ τίσιν
[2, 22]	καὶ τὸ κατάστημα τῆς πόλεως	πρὶν	ἐπελθεῖν Ῥωμαίους ἦν οἷον ἀπολουμένης.
[2, 19]	αὐτοῦ πρεσβεύοντας ὥρμησαν ἀνελεῖν. Καὶ	πρὶν	ἢ φθέγξασθαι τὸν μὲν Φοῖβον
[2, 7]	παρ' αὐτῷ, συνεώρα μὲν καὶ	πρὶν	ἰδεῖν τὸν ἄνθρωπον τὴν τῆς
[2, 7]	αὐτοῦ τοῖς Καίσαρος θησαυροῖς ἐγκατατάσσεται.	Πρὶν	κληθῆναι δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ
[2, 2]	τὴν ἀρχὴν παρὰ Καίσαρος τὸν	πρὶν	λαβεῖν τοσούτους ἀνῃρηκότα; (Πολλὰ τοιαῦτα
[2, 16]	τῆς Μαιώτιδος ἔθνη; Παρ' οἷς	πρὶν	μὲν οὐδ' οἰκεῖος ἐγιγνώσκετο δεσπότης,
[2, 8]	τῆς τροφῆς, καὶ γεύσασθαί τινα	πρὶν	τῆς εὐχῆς ἀθέμιτον· ἀριστοποιησάμενος δ'
[2, 11]	ἐποίησεν τὴν πολιορκίαν. Ἀλλ' ἔφθη	πρὶν	ὑψῶσαι τὸ ἔργον τελευτήσας ἐν
[2, 1]	Τοῦτον εἰς τὸ ἱερὸν παρελθόντα	πρὶν	φθέγξασθαί τι λίθοις ἀπήλαυνον οἱ
[2, 19]	γὰρ ὅ τε στρατοπεδάρχης Τυράννιος	Πρῖσκος	καὶ τῶν ἱππάρχων οἱ πλεῖστοι
[2, 19]	πολλῶν διαφθαρέντων, ἐν οἷς ἦν	Πρῖσκος	μὲν στρατάρχης τάγματος ἕκτου, Λογγῖνος
[2, 15]	ὑπαντᾶν τοῖς Ῥωμαίοις παρεκάλουν καὶ	πρὸ	ἀνηκέστου πάθους τὰς σπείρας δεξιοῦσθαι.
[2, 14]	αὐλίζεται, τῇ δ' ὑστεραίᾳ βῆμα	πρὸ	αὐτῶν θέμενος καθέζεται, καὶ προσελθόντες
[2, 8]	οὐ μόνον γὰρ τροφὰς ἑαυτοῖς	πρὸ	μιᾶς ἡμέρας παρασκευάζουσιν, ὡς μὴ
[2, 20]	κατὰ τὸν πόλεμον πειθαρχίας καὶ	πρὸ	παρατάξεως, εἰ τῶν συνήθων ἀδικημάτων
[2, 12]	μόνως γὰρ ἂν οὕτως διαλυθῆναι	πρὸ	πολέμου τὸ πλῆθος. Κουμανὸς μὲν
[2, 6]	συνίσταται δίκη πρὸς Ἰουδαίους, οἳ	πρὸ	τῆς ἀποστάσεως ἐπιτρέψαντος Οὐάρου πρέσβεις
[2, 17]	δόξαν ἀποπειραθῆναι τῶν στασιαστῶν λόγοις	πρὸ	τῆς χαλκῆς πύλης ἀθροίζουσι τὸν
[2, 15]	τότε τελοῦσα Βερνίκη γυμνόπους τε	πρὸ	τοῦ βήματος ἱκέτευε τὸν Φλῶρον
[2, 14]	ἄνδρας ἱππικοῦ τάγματος μαστιγῶσαί τε	πρὸ	τοῦ βήματος καὶ σταυρῷ προσηλῶσαι,
[2, 10]	ταῦτα τὸ πλῆθος πάντ' ἐβόα	πρὸ	τοῦ νόμου πάσχειν ἑτοίμως ἔχειν.
[2, 11]	πρὸς Κλαύδιον. Ὑπήντων δ' αὐτοῖς	πρὸ	τοῦ τείχους γυμνοῖς τοῖς ξίφεσιν
[2, 15]	τισιν ἄλλαις ἀνάγκαις ἔθος εὔχεσθαι	πρὸ	τριάκοντα ἡμερῶν ἧς ἀποδώσειν μέλλοιεν
[2, 12]	μὴ τύχοι παραμυθίας, ἠξίου τε	προάγειν	τὸν στρατιώτην καὶ διὰ μέσων
[2, 14]	ἀπολαύσειν τῆς ἀμύνης, εἰ μὴ	προάγοιεν	τοὺς αἰτίους. Οἱ δὲ τὸν
[2, 11]	τύχην· κἂν συνέβη κινδυνεῦσαι τοὺς	προάγοντας	πρὶν γνῶναι τὴν ὁρμὴν τῶν
[2, 8]	δ' εἴ ποτε ἐν ταῖς	προαγορεύσεσιν	ἀστοχοῦσιν. (Ἔστιν δὲ καὶ ἕτερον
[2, 14]	τὸν Φλῶρον ἀνῆγον· οὓς μάστιξιν	προαικισάμενος	ἀνεσταύρωσεν. Ὁ δὲ σύμπας τῶν
[2, 5]	στρατευομένους καὶ πέρα τῆς ἑαυτοῦ	προαιρέσεως	τὴν χώραν κακοῦντας ἔχθει τῷ
[2, 11]	σύγκλητον ἀναπέμπει δηλοῦντα τὴν ἑαυτοῦ	προαίρεσιν,	ὅτι πρῶτον μὲν ἄκων ὑπὸ
[2, 21]	τοὺς ἐχθροὺς μᾶλλον ἢ κτεῖναι	προαιρούμενος.	Ἐκλαβὼν δὲ τοὺς ἀφ' ἑκάστης
[2, 21]	πέμψαι κατὰ καιρὸν τοῖς δεσπόταις	προαιρούμενος·	ὃ δὴ μέγιστον αὐτῷ κίνδυνον
[2, 13]	ἀφαιρήσεσθαι λέγοντες τοὺς ἑκουσίως δουλεύειν	προαιρουμένους.	Μεριζόμενοι δὲ εἰς τὴν χώραν
[2, 18]	τὴν πόλιν, φρουρεῖν, εἰ δὲ	προαίσθοιντο	τὴν ἔφοδον, περιμένειν αὐτόν τε
[2, 17]	διεφάνη· τὴν γὰρ ἐπιβουλὴν αὐτῶν	προαισθόμενοι,	τάχα καὶ τοῦ πύργου κινηθέντος
[2, 2]	τὸν ἀριθμὸν τῆς Ἡρώδου γενεᾶς,	προαναγνοὺς	δὲ καὶ τὰ παρὰ Οὐάρου
[2, 21]	Ῥωμαίους πόλεμον εἰς στάσεις ἐμφυλίους	προαναλίσκουσιν	τὴν ἰσχὺν καὶ τὰ εὐκταιότατα
[2, 14]	μὲν ὥσπερ ἀρχιλῃστὴς ἢ τύραννος	προανεῖχεν	ἐκ τοῦ λόχου, τοῖς δορυφοροῦσι
[2, 11]	οὓς ἥκιστα βούλοιτο. Δεῖν μέντοι	προαποδειχθῆναι	τῷ πολέμῳ χωρίον ἔξω τῆς
[2, 16]	σὺν ἐμοὶ τὴν εἰρήνην ἕξετε,	προαχθέντες	δὲ τοῖς θυμοῖς χωρὶς ἐμοῦ
[2, 8]	ἀγαπᾶν ἀεὶ καὶ τοὺς ψευδομένους	προβάλλεσθαι·	χεῖρας κλοπῆς καὶ ψυχὴν ἀνοσίου
[2, 8]	καὶ τοσοῦτον οἱ μεταγενέστεροι τῶν	προγενεστέρων	ἐλαττοῦνται, ὥστ' εἰ ψαύσειαν αὐτῶν,
[2, 8]	αὐτοῖς οἳ καὶ τὰ μέλλοντα	προγινώσκειν	ὑπισχνοῦνται, βίβλοις ἱεραῖς καὶ διαφόροις
[2, 16]	Πομπήιος. Ἀλλ' οἱ μὲν ἡμέτεροι	πρόγονοι	καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν καὶ
[2, 6]	ἐκ Βαβυλῶνος ἀναχώρησιν ἔπαθον οἱ	πρόγονοι	Ξέρξου βασιλεύοντος ἀπαναστάντες. Εἰς τοσοῦτον
[2, 16]	κινούμενοι ῥᾳδίως ἁλώσεσθε, καθάπερ οἱ	πρόγονοι	Πομπηίῳ ταύτας μάλιστα τὰς ἡμέρας
[2, 17]	ἱερεῖς ἀφηγουμένους, ὅτι πάντες οἱ	πρόγονοι	τὰς παρὰ τῶν ἀλλογενῶν θυσίας
[2, 17]	ἄλογον διήλεγχον, φάμενοι τοὺς μὲν	προγόνους	αὐτῶν κεκοσμηκέναι τὸν ναὸν ἐκ
[2, 16]	ἐλεεῖσθαι περίεστιν, ὁ δ' εἰς	πρόδηλον	ἀπώλειαν ὁρμήσας καὶ προσονειδίζεται. Πλὴν
[2, 3]	Ἱεροσόλυμα τοὺς παρακινοῦντας καθέξων, ἐπειδὴ	πρόδηλον	ἦν τὸ πλῆθος οὐκ ἠρεμῆσον,
[2, 18]	δὲ καὶ ταύτας οἱ Ῥωμαῖοι	προδιαρπάζοντες	τὰ ἔνδον, καὶ οὔτε νηπίων
[2, 21]	Ἔπειτα διεφήμιζεν πόρρωθεν, ὡς ἄρα	προδιδοίη	τὰ πράγματα Ῥωμαίοις Ἰώσηπος, καὶ
[2, 19]	διεμέλλησεν, ἕως οἱ στασιασταὶ τὴν	προδοσίαν	αἰσθόμενοι τοὺς μὲν περὶ τὸν
[2, 21]	καταλεύειν οἱ δὲ καίειν τὸν	προδότην	ἐκεκράγεσαν· παρώξυνεν δὲ τοὺς πολλοὺς
[2, 21]	πᾶσιν ἐνεδείκνυντο τὸν Ἰώσηπον ὡς	προδότην·	ἐνέπλησαν δὲ καὶ τὰς πλησίον
[2, 21]	χρήματα θᾶττον ἐκέλευον καὶ τὰς	προδοτικὰς	συνθήκας ἐξομολογεῖσθαι· Προειλήφεσαν γὰρ ἐκ
[2, 11]	τὸν Ἀγρίππαν ἀπαγγελοῦντα αὐτοῖς ὅτι	προδοῦναι	μὲν τοὺς εἰς αὐτὸν ὁμονοήσαντας
[2, 15]	ἱκέτευον μὴ δι' ἐλαχίστης πλημμελείας	προδοῦναι	τὴν πατρίδα τοῖς ἐπιθυμοῦσιν πορθῆσαι·
[2, 14]	τὴν πόλιν. (Ὁ δὲ δῆμος	προδυσωπῆσαι	τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ βουλόμενος ὑπαντᾷ
[2, 21]	φίλοι, τὴν δ' αἰτίαν οὐ	προεδήλουν	ἅτε δὴ λάθρα τῶν ἐχθρῶν
[2, 21]	προκαταληφθείη. Ταῦθ' ὁ μὲν δῆμος	προειδὼς	οὐ προσεῖχεν, οἱ δυνατοὶ δὲ
[2, 19]	τῆς τε νυκτὸς οὐκ ὀλίγον	προειλήφει	καὶ συντονώτερον ἔφευγεν μεθ' ἡμέραν,
[2, 21]	καὶ τὰς προδοτικὰς συνθήκας ἐξομολογεῖσθαι·	Προειλήφεσαν	γὰρ ἐκ τοῦ σχήματος οὐδὲν
[2, 21]	ἡρπαγμένοις, κατασχεῖν ἡσυχῆ τὰ χρήματα	προειλόμην,	ἵνα ὑμῖν περιβάλωμαι τεῖχος. Εἰ
[2, 11]	Οὗτοι μὲν οὖν ἦσαν, ὡς	προεῖπον,	Ἀριστοβούλου τοῦ Ἡρώδου παῖδες, Ἀριστόβουλος
[2, 8]	δίαιταν ἀξινάριόν τε καὶ τὸ	προειρημένον	περίζωμα καὶ λευκὴν ἐσθῆτα δόντες.
[2, 1]	ὅσιος· μεταλαμβάνει μὲν ἐσθῆτα λευκήν,	πρόεισι	δὲ εἰς τὸ ἱερόν, ἔνθα
[2, 5]	Ἡρώδου φίλοις. Ἔνθεν εἰς Σαπφὼ	πρόεισιν	κώμην ἑτέραν ἐρυμνήν, ἣν ὁμοίως
[2, 19]	τοὺς λοιποὺς ἀναλαβὼν ἡσυχῆ τριάκοντα	πρόεισιν	σταδίους. Ἕωθεν δὲ Ἰουδαῖοι κατιδόντες
[2, 13]	Ἕλλησιν αἶσχος ἐδόκει Ἰουδαίων ἐλαττοῦσθαι.	Προεῖχον	δ' οἱ μὲν πλούτῳ καὶ
[2, 18]	μεμιγμένον ὡς βεβαίως ἀλλόφυλον ἐφοβεῖτο.	Προεκαλεῖτο	δὲ ἐπὶ τὰς σφαγὰς τῶν
[2, 16]	καὶ τῶν ἀπεσφαγμένων αἱ γυναῖκες	προεκθέουσαι,	καὶ πρὸς τὴν τούτων οἰμωγὴν
[2, 7]	ὑπὸ τῶν πατρῴων προεπέμφθη φίλων.	Προεληλύθει	δ' εἰς τοσοῦτον πίστεως τὸ
[2, 15]	τῶν συμβεβηκότων τὸ μὴ νῦν	προελθεῖν;	Εἰ δὲ δὴ δεξιώσαιντο τοὺς
[2, 21]	βουλῆς τοὺς μάλιστα γνωρίμους κελεύει	προελθεῖν	ὡς καὶ παρ' ἐκείνων πίστιν
[2, 6]	μετριότητος καὶ τοῦ δυστυχεῖν ἔθους	προελθεῖν,	ὥστε ὑπομεῖναι τῆς πικρᾶς δουλείας
[2, 15]	ἔτι τὸν δῆμον νεωτερίσειν, εἰ	προελθόντες	ὑπαντήσουσιν τοῖς ἀπὸ Καισαρείας ἀνιοῦσιν
[2, 10]	τὰς στρατιὰς ἐν Πτολεμαίδι λείπει,	Προελθὼν	δὲ εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ
[2, 13]	Νικῶντας δέ ποτε τοὺς Ἰουδαίους	προελθὼν	εἰς τὴν ἀγορὰν ὁ Φῆλιξ
[2, 19]	τῆς Ἀντιπατρίδος Κέστιος εἰς Λύδδα	προελθὼν	κενὴν ἀνδρῶν τὴν πόλιν καταλαμβάνει·
[2, 5]	ἀποσφαγέντων κελεύσαντος. (Ἐνθένδε εἰς Ἱεροσόλυμα	προελθὼν	ὀφθείς τε μόνον μετὰ τῆς
[2, 16]	ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων ἐπὶ ἑξήκοντα	προελθὼν	σταδίους ἐδεξιοῦτο τὸν Ἀγρίππαν καὶ
[2, 20]	ἀσφάλειαν ἐχώρει. Καὶ γινώσκων Ῥωμαίους	προεμβαλοῦντας	εἰς τὴν Γαλιλαίαν τὰ ἐπιτήδεια
[2, 21]	Ταριχεῶν ἀποκλεῖσαι κελεύσας, ὡς μὴ	προεξαγγείλειέ	τις τὸ σκέμμα τοῖς ἐπιχειρουμένοις,
[2, 5]	εἰς ὄψιν ὑπομείνας ἐλθεῖν Οὐάρῳ	προεξῆλθεν	τῆς πόλεως ἐπὶ θάλασσαν. Οὔαρος
[2, 14]	κατασκευάσειεν μετριώτερον, ὑπέστρεφεν εἰς Ἀντιόχειαν.	Προέπεμπε	δὲ αὐτὸν μέχρι Καισαρείας Φλῶρος
[2, 19]	συνηθροῖσθαι Ἰουδαίων δύναμιν οὐκ ὀλίγην	προέπεμπεν	τοὺς συμβαλοῦντας. Οἱ δὲ πρὶν
[2, 7]	καθάπερ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν πατρῴων	προεπέμφθη	φίλων. Προεληλύθει δ' εἰς τοσοῦτον
[2, 18]	ἐπλημμέλησαν καὶ τοὺς ἐξελθεῖν ἐθελήσαντας	προέπεμψαν	μέχρι τῶν ὅρων. (Συνέστη δὲ
[2, 18]	ἀφικνεῖται, μοῖραν δὲ τῆς στρατιᾶς	προέπεμψεν	εἰς Ἰόππην, προστάξας, εἰ μὲν
[2, 13]	ἡμέραν οἱ θρασύτεροι παρ' ἀμφοῖν	προεπήδων	ἐπὶ μάχην· οὔτε γὰρ Ἰουδαίων
[2, 13]	καθ' ὥραν τὸν θάνατον προσδεχομένου.	Προεσκοποῦντο	δὲ πόρρωθεν τοὺς διαφόρους, καὶ
[2, 17]	ἐμάχοντο, τόλμαις μὲν οἱ στασιασταὶ	προέχοντες,	ἐμπειρίᾳ δὲ οἱ βασιλικοί. Καὶ
[2, 19]	μὴ Ἰουδαίοις κατ' αὐτῶν ἁλῷ,	προῆγε	τὴν δύναμιν ἐπὶ Βεθώρων. Οἱ
[2, 13]	δαιμονᾶν τὸ πλῆθος ἔπειθον καὶ	προῆγον	εἰς τὴν ἐρημίαν ὡς ἐκεῖ
[2, 4]	ἀδελφοῖς· καὶ τὸ κτείνειν αὐτοῖς	προηγούμενον	ἦν Ῥωμαίους τε καὶ τοὺς
[2, 2]	διὰ μίσους ἦν Ἀρχέλαος, καὶ	προηγουμένως	ἕκαστος αὐτονομίας ἐπεθύμει στρατηγῷ Ῥωμαίων
[2, 9]	τὸ βῆμα κατεβόων. Ὁ δέ,	προῄδει	γὰρ αὐτῶν τὴν ταραχήν, τῷ
[2, 13]	Διὰ ταῦτα δὲ ἠμφισβήτουν ἑκάτεροι·	προῄει	δ' αὐτοῖς τὸ φιλόνεικον εἰς
[2, 18]	μοῖρα καὶ τὸ πλέον τοξόται,	προῆλθεν	εἰς Πτολεμαίδα. Πλεῖστοι δὲ κἀκ
[2, 19]	αὖθις ἐχρήσαντο κατὰ τῶν ἀφέντων.	Προῆλθον	δὲ τοὺς Ῥωμαίους διώκοντες μέχρι
[2, 7]	δι' ὧν ἐκομίζετο· καὶ γὰρ	προῆλθον	εἰς τοσοῦτον φρενοβλαβείας οἱ Μήλιοι,
[2, 17]	οὖν δεινὸν εὐαγγέλιον ἦν, καὶ	προῃρημένος	ἐξάπτειν τὸν πόλεμον οὐδὲν ἀπεκρίνατο
[2, 16]	καθαρώτατον καὶ εἰλικρινέστατον εἰρήνην ἄγειν	προῃρημένους,	οὔτ' ἂν παρῆλθον εἰς ὑμᾶς
[2, 1]	ἀθροισθέντες οὐκ ὀλίγοι τῶν νεωτερίζειν	προῃρημένων	ἤρξαντο ἰδίου πένθους, ὅτε τὸ
[2, 21]	ὁ Ἰώσηπος ἀνελεῖν μὲν οὐδένα	προῄρητο,	Ληουὶν δέ τινα τῶν ἑαυτοῦ
[2, 21]	τὰ χρήματα οὔτε ἀναπέμπειν Ἀγρίππᾳ	προῃρούμην	οὔτε κερδαίνειν αὐτός· μὴ γὰρ
[2, 21]	τοσοῦτον δέους ὑπὸ τοῦ Ἰωσήπου	προήχθη.	Τότε μὲν δὴ κενοῖς σκάφεσιν
[2, 21]	μὴ καταντήσαντος ἐφ' ἣν συντέτακτο	προθεσμίαν,	Ῥωμαικῶν δ' ὀλίγων ἱππέων κατ'
[2, 3]	Περαίας, ὑπερεῖχεν δὲ πλήθει καὶ	προθυμίαις	ἀνδρῶν ὁ γνήσιος ἐξ αὐτῆς
[2, 18]	ἡττώμενοι τῶν στρατιωτῶν, ταῖς δὲ	προθυμίαις	καὶ τῷ κατὰ Ἰουδαίων μίσει
[2, 20]	ἄλλων στρατηγῶν ἕκαστος ὡς εἶχεν	προθυμίας	ἢ συνέσεως διῴκει τὰ πεπιστευμένα·
[2, 18]	δ' αὐτῶν καὶ τὸ λίαν	πρόθυμον·	οἱ γοῦν Σκυθοπολῖται δείσαντες μὴ
[2, 18]	τοῖς ἐπιχωρίοις ἀφ' οὗ χρησάμενος	προθυμοτάτοις	κατὰ τῶν Αἰγυπτίων Ἰουδαίοις Ἀλέξανδρος
[2, 1]	περιαπτούσης αὐτῷ δεδέχθαι· τοῦ μέντοι	προθύμου	καὶ τῆς εὐνοίας ὥσπερ τοῖς
[2, 21]	σκάφους ὁ Κλεῖτος ὁρῶν καὶ	προθυμούμενον	αὐτὸν ἐπιπηδᾶν ἐπὶ τὴν τιμωρίαν
[2, 20]	τε εὐπόρους ὁρῶν ὄντας καὶ	προθύμους	ἐπὶ τὸν πόλεμον δίχα προστάγματος.
[2, 21]	πόλεως Ἰωάννῃ συναφεστῶτας κατ' ὄνομα,	προθύμως	δὲ ἐνεδείκνυντο τοὺς σφετέρους οἱ
[2, 10]	δεῖν ἅπαν τὸ Ἰουδαίων ἔθνος	προθύσασθαι·	παρέχειν δὲ σφᾶς αὐτοὺς ἑτοίμους
[2, 3]	περὶ τῆς Ἰουδαίων ἀποστάσεως, ἣν	προιδόμενος	ὁ Οὔαρος, ἀνέβη γὰρ μετὰ
[2, 21]	τὰ ξίφη γυμνοῦντας ὁ δῆμος	προιδὼν	ἀνεβόησεν· πρὸς δὲ τὴν κραυγὴν
[2, 18]	κακῷ τῶν ὁμοφύλων ἀμφοτέροις κατεχρήσατο·	προιὼν	γοῦν ὁσημέραι πολλοὺς μὲν ἀνῄρει
[2, 2]	τοὺς περιθήσοντας αὐτῷ τὸ διάδημα,	προκαθίσας	δ' ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ
[2, 21]	ἐλεύσεσθαι τῆς μητροπόλεως, εἰ μὴ	προκαταληφθείη.	Ταῦθ' ὁ μὲν δῆμος προειδὼς
[2, 8]	ἐξ ἑνὸς ἐδέσματος ἑκάστῳ παρατίθησιν.	Προκατεύχεται	δ' ὁ ἱερεὺς τῆς τροφῆς,
[2, 8]	τε καλὸν καὶ τὸ κακὸν	προκεῖσθαι	καὶ κατὰ γνώμην ἑκάστου τούτων
[2, 11]	ἦν, ἱκανὸν ὑπόδειγμα σωφροσύνης αὐτῷ	προκεῖσθαι	τὸν Γαίου θάνατον. (Ταῦτ' ἀπήγγειλεν
[2, 20]	δὲ σημείων παραδόσεις καὶ σάλπιγγος	προκλήσεις	τε καὶ ἀνακλήσεις προσβολάς τε
[2, 15]	τοῦ θεοῦ τὰ ἅγια σκεύη	προκομίσαντες	καὶ τὸν κόσμον, ἐν ᾧ
[2, 2]	τε τῆς στρατιᾶς ἀμείψας καὶ	προκοπὰς	χαρισάμενος, ἔτι δὲ τῷ δήμῳ
[2, 21]	τόλμης τὸ μὲν πρῶτον ὀλίγην,	προκόπτων	δ' ἀεὶ πλείονα. Φροντὶς δ'
[2, 14]	Δεῖν μέντοι γε ἐκεῖνον, εἰ	προνοεῖ	τῆς κατὰ τὸ ἔθνος εἰρήνης
[2, 21]	πέμπει τοῖς σφετέροις ἄγγελον μόνης	προνοεῖν	τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας, μήτε δὲ
[2, 16]	βουλευσαμένοις κακῶς ὁ Πάρθος ἐπιτρέψει·	πρόνοια	γὰρ αὐτῷ τῆς πρὸς Ῥωμαίους
[2, 18]	καὶ ὥρας ὥσπερ ἐκ δαιμονίου	προνοίας	ἀνῄρουν Καισαρεῖς τοὺς παρ' ἑαυτοῖς
[2, 6]	νόθος υἱὸς εἶναι δόξειεν Ἡρώδου,	προοιμιάσασθαι	τὴν βασιλείαν τρισχιλίων πολιτῶν φόνῳ,
[2, 17]	δυνάμεως ἀπαναλώθησαν ὀλίγοι, Ἰουδαίων δὲ	προοίμιον	ἁλώσεως ἔδοξεν. Καὶ κατιδόντες ἀνηκέστους
[2, 22]	μετρίων, καὶ πολλοὶ τὰς μελλούσας	προορώμενοι	συμφορὰς ἀπωλοφύροντο. Θειασμοί τε τοῖς
[2, 21]	Τῷ δ' ἦν ἡ ταπείνωσις	προπαρασκευὴ	στρατηγήματος, καὶ τεχνιτεύων τοὺς ἀγανακτοῦντας
[2, 6]	παρῆν καὶ Φίλιππος ἀδελφὸς Ἀρχελάου,	προπεμφθεὶς	κατ' εὔνοιαν ὑπὸ Οὐάρου δυοῖν
[2, 16]	Ἰουδαίους καὶ συμμένοντας, αὐτῷ δὲ	προπέμψαι	τῶν ἑταίρων τὸν κατασκεψόμενον τὰ
[2, 21]	καὶ σὺν αὐτοῖς ὥρμησεν τοὺς	προπέμψαντας	ἀνελεῖν, εἰ μὴ φθάσαντες ἀπέδρασαν.
[2, 15]	δ' ἔτι συγκαλούντων τὸ πλῆθος	προπέμψας	διεδήλου τοῖς τῶν σπειρῶν ἑκατοντάρχοις,
[2, 14]	Φλῶρον θεραπευτικῶς ἐκδέχεσθαι παρεσκευάσατο. Κἀκεῖνος	προπέμψας	σὺν ἱππεῦσιν πεντήκοντα Καπίτωνα ἑκατοντάρχην
[2, 17]	ἀκατάσχετον καὶ χαλεπήνας ἐφ' οἷς	προπεπηλάκισται,	τοὺς μὲν ἄρχοντας αὐτῶν ἅμα
[2, 14]	Καισαρέων στασιασταί, τὸν γὰρ ἐπιθύσοντα	προπεπόμφεσαν	ἐκ συντάγματος, καὶ ταχέως ἐγένετο
[2, 21]	παρρησιαστικώτερον ὡμίλει. Καὶ πολλὰ τὴν	προπέτειαν	αὐτῶν κατονειδίσας ἐκ μὲν τῶν
[2, 21]	τὸ πλῆθος τῶν ἐφεστώτων καταπλαγεὶς	προπηδᾷ,	περιρρηξάμενος μὲν τὴν ἐσθῆτα, καταπασάμενος
[2, 14]	πρῶτον οἱ θερμότεροι τῶν νέων	προπηδῶντες	οἰκοδομεῖν ἐκώλυον. Ὡς δὲ τούτους
[2, 3]	ἐθάρρει. Παραπεισθέντες δὲ οἱ στρατιῶται	προπηδῶσιν	εἰς τὸ ἱερὸν καὶ μάχην
[2, 2]	πάντα καὶ Νικολάου παρελθὼν Ἀρχέλαος	προπίπτει	τῶν Καίσαρος γονάτων ἡσυχῆ. Κἀκεῖνος
[2, 11]	Κλαύδιον ἐκ τῆς παρεμβολῆς, ὅπως	πρὸς	ἃ δέοι χρήσιμος αὐτοῖς γένοιτο.
[2, 1]	αὐτοῖς εὐσεβέστερον αἱρεῖσθαι καὶ καθαρώτερον.	(Πρὸς	ἃ παρωξύνετο μὲν Ἀρχέλαος, ἐπεῖχε
[2, 8]	τῇ διαίτῃ καὶ καθαρωτέρων τῶν	πρὸς	ἁγνείαν ὑδάτων μεταλαμβάνει, παραλαμβάνεται δὲ
[2, 17]	υἱὸς Ἀνανίου Σίμων, οὓς δὲ	πρὸς	Ἀγρίππαν, ἐν οἷς ἦσαν ἐπίσημοι
[2, 17]	ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ οἱ πρεσβεύσαντες	πρὸς	Ἀγρίππαν ἦσαν. Τότε μὲν οὖν
[2, 16]	οἱ ταῖς ἐπιβολαῖς ἐξαρκέσοντες θησαυροί;	Πρὸς	Αἰγυπτίους ἄρα καὶ πρὸς Ἄραβας
[2, 12]	ἀναπέμψας εἰς Ἱεροσόλυμα παραδοθῆναι Ἰουδαίοις	πρὸς	αἰκίαν ἐκέλευσεν καὶ περισυρέντα τὴν
[2, 18]	σπείρας καὶ τέσσαρας ἴλας ἱππέων,	πρὸς	αἷς τὰς παρὰ τῶν βασιλέων
[2, 19]	ἄστυ συνήλασαν. (Κέστιος δὲ τὴν	πρὸς	ἀλλήλους αὐτῶν ταραχὴν εὔκαιρον ἰδὼν
[2, 20]	τοὺς ἑβδομήκοντα. (Καταστησάμενος δὲ τὰ	πρὸς	ἀλλήλους νόμιμα τῶν κατὰ πόλιν
[2, 8]	ὁμόνοιαν ἀσκοῦντες, Σαδδουκαίων δὲ καὶ	πρὸς	ἀλλήλους τὸ ἦθος ἀγριώτερον αἵ
[2, 8]	πρὸς τοὺς ὁμοίους ἀπηνεῖς ὡς	πρὸς	ἀλλοτρίους. Τοιαῦτα μὲν περὶ τῶν
[2, 18]	καὶ ψυχῆς παράστημα, τῆς δὲ	πρὸς	ἀλλοφύλους πίστεως ἕνεκεν ἀκολούθοις πάθεσι
[2, 3]	συστάδην μαχομένους ὑπομένειν. (Καταπονούμενοι μὲν	πρὸς	ἀμφοτέρων ὑποπιμπρᾶσιν τὰς στοάς, ἔργα
[2, 17]	ἦν τοῦ ἔνδον ἱεροῦ τετραμμένη	πρὸς	ἀνατολὰς ἡλίου. Καὶ πρῶτον αὐτῶν
[2, 10]	δὲ ὄρεσιν ἐκ μὲν τοῦ	πρὸς	ἀνατολὴν κλίματος ἀπὸ σταδίων ἑξήκοντα
[2, 20]	εὐταξίαν διηγούμενος, καὶ ὡς πολεμήσουσιν	πρὸς	ἄνδρας, οἳ δι' ἀλκὴν σώματος
[2, 18]	ποινὴ τοῦ μιάσματος ἀξία καὶ	πρὸς	ἀνδρείαν ἔπαινος, ἵνα μηδεὶς τῶν
[2, 8]	εὐσεβήσειν τὸ θεῖον, ἔπειτα τὰ	πρὸς	ἀνθρώπους δίκαια φυλάξειν καὶ μήτε
[2, 8]	τῶν κοινῶν ἐπιμεληταὶ καὶ ἀδιαίρετοι	πρὸς	ἁπάντων εἰς τὰς χρείας ἕκαστοι.
[2, 16]	θησαυροί; Πρὸς Αἰγυπτίους ἄρα καὶ	πρὸς	Ἄραβας οἴεσθε κινεῖν τὸν πόλεμον;
[2, 16]	ἐξ ἀνατολῆς μὲν ταῖς Ἄλπεσιν	πρὸς	ἄρκτῳ δὲ Ῥήνῳ ποταμῷ, μεσημβρινοῖς
[2, 14]	τοῦ λόχου, τοῖς δορυφοροῦσι δὲ	πρὸς	ἁρπαγὰς τῶν μετρίων κατεχρῆτο. Συνέβαινεν
[2, 15]	ἱερὸν κόσμον αὐτοῖς καὶ μὴ	πρὸς	ἁρπαγὴν τῶν θείων κειμηλίων Ῥωμαίους
[2, 6]	Φιλίππῳ, τὴν δὲ Ἀντίπᾳ τῷ	πρὸς	Ἀρχέλαον ἀμφισβητοῦντι περὶ τῆς βασιλείας.
[2, 8]	ἱκετεύοντες ἀνατεῖλαι. Καὶ μετὰ ταῦτα	πρὸς	ἃς ἕκαστοι τέχνας ἴσασιν ὑπὸ
[2, 22]	πόλεως ἐχαλκεύετο βέλη καὶ πανοπλία,	πρὸς	ἀτάκτοις δὲ γυμνασίαις τὸ τῶν
[2, 12]	πλησίον κωμῶν δεσμώτας ἐκέλευσεν ἀνάγεσθαι	πρὸς	αὐτόν, ἐπικαλῶν ὅτι μὴ διώξαντες
[2, 14]	τὴν ἐπαρχίαν, οὐδὲ πρεσβεύσασθαί τις	πρὸς	αὐτὸν ἐτόλμησεν κατὰ τοῦ Φλώρου·
[2, 2]	Μεθίστατο δὲ ἐν Ῥώμῃ πάντων	πρὸς	αὐτὸν ἡ σπουδὴ τῶν συγγενῶν,
[2, 1]	τοῦ πατρός, εὐχαριστεῖ καὶ τῆς	πρὸς	αὐτὸν θεραπείας ὡς πρὸς βέβαιον
[2, 21]	τοὺς διαλεξομένους ἡσυχῆ πέμψειαν εἴσω	πρὸς	αὐτόν. Ταῦτα ἀκούσαντες οἱ γνώριμοι
[2, 17]	καὶ τὴν ἱκεσίαν ἁρπάσαντες ἀνέπεμψαν	πρὸς	αὐτοὺς Γωρίονά τε Νικομήδους υἱὸν
[2, 18]	ἐκ βίας ἀφαίρεσιν εὐλαβηθέντες συντίθενται	πρὸς	αὐτοὺς ἐκχωρήσειν ὑπόσπονδοι, καὶ λαβόντες
[2, 18]	οἳ τοσούτῳ φόνῳ συγγενῶν τὴν	πρὸς	αὐτοὺς εὔνοιαν ἐπιστωσάμεθα. Τοιγαροῦν οἷς
[2, 19]	ὑπισχνούμενος, εἰ τὰ ὅπλα ῥίψαντες	πρὸς	αὐτοὺς μεταβάλοιντο. Δείσαντες δὲ οἱ
[2, 1]	βέβαιος· σπουδάσειν γὰρ ἐν πᾶσιν	πρὸς	αὐτοὺς φανῆναι τοῦ πατρὸς ἀμείνων.
[2, 1]	τῆς πρὸς αὐτὸν θεραπείας ὡς	πρὸς	βέβαιον ἤδη βασιλέα· φείδεσθαί γε
[2, 13]	πειθαρχοῦσιν τῇ Ῥωμαίων ἡγεμονίᾳ καὶ	πρὸς	βίαν ἀφαιρήσεσθαι λέγοντες τοὺς ἑκουσίως
[2, 9]	τετράρχου; τούτοις ἀναπεισθεὶς Ἡρώδης ἧκεν	πρὸς	Γάιον, ὑφ' οὗ τῆς πλεονεξίας
[2, 15]	σπεῖραν, μὴ μέντοι τὴν μαχεσαμένην·	πρὸς	γὰρ ταύτην ἀπεχθῶς δι' ἃ
[2, 8]	αὐτοῖς παρ' ὧν ἂν θέλωσιν.	(Πρός	γε μὴν τὸ θεῖον εὐσεβεῖς
[2, 16]	τε ἀνδρῶν ἕνεκα καὶ πλούτου	πρὸς	δὲ μεγέθους· Μῆκος μέν γε
[2, 10]	τε ἰδίαν πρὸς τούτοις ἀνάγκην.	Πρὸς	δὲ μηδεμίαν πεῖραν ἐνδιδόντων ὡς
[2, 9]	πραγμάτων ἔτεσιν ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα	πρὸς	δὲ μησὶν ἓξ καὶ ἡμέραις
[2, 12]	διοικήσας τὴν ἡγεμονίαν ἔτεσι τρισκαίδεκα,	πρὸς	δὲ μησὶν ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν
[2, 18]	κώμας ὑπέστρεψεν εἰς τὴν Πτολεμαίδα.	Πρὸς	δὲ ταῖς ἁρπαγαῖς ἔτι τῶν
[2, 19]	παραλογώτατα ἀπὸ τῆς πόλεως ἀνέζευξεν.	Πρὸς	δὲ τὴν ἀδόκητον αὐτοῦ τροπὴν
[2, 18]	κατῆγεν δεσμώτας εἰς τὰ νεώρια.	Πρὸς	δὲ τὴν ἐκ τῆς Καισαρείας
[2, 18]	πίστεως ἕνεκεν ἀκολούθοις πάθεσι χρησάμενος.	(Πρὸς	δὲ τὴν ἐν Σκυθοπόλει φθορὰν
[2, 21]	γυμνοῦντας ὁ δῆμος προιδὼν ἀνεβόησεν·	πρὸς	δὲ τὴν κραυγὴν ὁ Ἰώσηπος
[2, 9]	ἐν τῇ φυγῇ καταπατηθέντες ἀπώλοντο.	Πρὸς	δὲ τὴν συμφορὰν τῶν ἀνῃρημένων
[2, 12]	μὲν συνέλαβεν, πλείστους δ' ἀπέκτεινεν.	Πρὸς	δὲ τὸ λοιπὸν πλῆθος τῶν
[2, 14]	τῆς Ἀγρίππα βασιλείας, Ἀρτεμισίου μηνός.	Πρὸς	δὲ τὸ μέγεθος τῶν ἐξ
[2, 4]	ἰσχὺς καὶ ψυχὴ θανάτου καταφρονοῦσα,	πρὸς	δὲ τούτοις ἀδελφοὶ τέσσαρες ὅμοιοι.
[2, 20]	ὄρος καὶ Ταριχέας καὶ Τιβεριάδα,	πρὸς	δὲ τούτοις τὰ περὶ Γεννησὰρ
[2, 18]	τοὺς Ῥωμαίους ἠμύναντο προσιόντας καὶ	πρὸς	διακοσίους αὐτῶν ἀνεῖλον, περιελθόντων δὲ
[2, 16]	τοῖς Πυρηναίοις ὄρεσιν, ὠκεανῷ δὲ	πρὸς	δυσμῶν. Ἀλλὰ καίτοι τηλικαῦτα μὲν
[2, 17]	τειχῶν ἐπειρῶντο. Τῶν δ' ἔνδον	πρὸς	ἐκδρομὴν μὲν οὐδεὶς ἐθάρρει διὰ
[2, 16]	ἀνακόπτουσιν ὁρμάς; Οἱ δὲ τοσαυτάκις	πρὸς	ἐλευθερίαν ἀναχαιτίσαντες Δαλμάται καὶ πρὸς
[2, 13]	πολλοὺς εἰς ἀπόστασιν ἐνῆγον καὶ	πρὸς	ἐλευθερίαν παρεκρότουν θάνατον ἐπιτιμῶντες τοῖς
[2, 16]	τε ἔθνη μυρία πλείονος γέμοντα	πρὸς	ἐλευθερίαν παρρησίας εἴκει· μόνοι δ'
[2, 12]	ὀργάνῳ τινὶ τῇ δεισιδαιμονίᾳ συνελκόμενοι	πρὸς	ἓν κήρυγμα πάντες εἰς Καισάρειαν
[2, 8]	καὶ μηδεμίαν τηρεῖν πεπεισμένοι τὴν	πρὸς	ἕνα πίστιν. (Καταφρονηταὶ δὲ πλούτου,
[2, 14]	ὡς δ' ὑπερορῶν τὰς δεήσεις	πρὸς	ἐπήρειαν ἔτι καὶ παρῳκοδόμει τὸ
[2, 11]	ἄξιον τῆς ἡγεμονίας. (Συνέβη τηνικαῦτα	πρὸς	ἐπιδημοῦντα τὸν Ἀγρίππαν τήν τε
[2, 7]	ἐνδείκνυται καταχρησάμενον αὐτοῦ τῇ ὁμοιότητι	πρὸς	ἐργασίαν· τοσαῦτα γὰρ εἰληφέναι δῶρα
[2, 16]	ἀοικήτων ἐρευνηθεῖσα Λιβύη καὶ Γάδειρα	πρὸς	ἑσπέραν, ἀλλ' ὑπὲρ ὠκεανὸν ἑτέραν
[2, 16]	τῆς θρησκείας ἄκρατον, εἰ καὶ	πρὸς	εὐχειρώτους πολεμοίητε, δυσδιοίκητον, καὶ δι'
[2, 16]	μοι μηδείς, ἐὰν μὴ τὰ	πρὸς	ἡδονὴν ἀκούῃ· τοῖς μὲν γὰρ
[2, 22]	δὲ τὸν πόλεμον ἐξάψασιν ἐσχεδιάζοντο	πρὸς	ἡδονήν, καὶ τὸ κατάστημα τῆς
[2, 16]	καὶ τὴν Φλώρου διεξῄεσαν ὠμότητα.	Πρὸς	ἣν ἠγανάκτει μὲν Ἀγρίππας, στρατηγικῶς
[2, 5]	τὴν χώραν κακοῦντας ἔχθει τῷ	πρὸς	Ἡρώδην ἀποπέμπεται, μετὰ δὲ τῶν
[2, 5]	αὐτῷ παρῆν καὶ κατὰ τὸ	πρὸς	Ἡρώδην ἔχθος Ἀρέτας ὁ Ἄραψ
[2, 2]	καὶ Πτολεμαίου καὶ Νικολάου κατῄει	πρὸς	θάλασσαν καταλιπὼν ἐπίτροπόν τε τῶν
[2, 10]	θρησκείας τῶν ἀνδρῶν καὶ τοῦ	πρὸς	θάνατον ἑτοίμου παραστήματος. Καὶ τότε
[2, 21]	δι' ἐπιστολῆς τὸν Ἰώσηπον ἐπιτρέψαι	πρὸς	θεραπείαν αὐτῷ χρήσασθαι τοῖς ἐν
[2, 8]	καὶ σώματος ἐκλέγοντες· ἔνθεν αὐτοῖς	πρὸς	θεραπείαν παθῶν ῥίζαι τε ἀλεξητήριον
[2, 1]	ὡς μηδενὸς δεινοῦ γεγονότος ἐτρέποντο	πρὸς	θυσίαν· οὐ μὴν Ἀρχελάῳ δίχα
[2, 18]	οὐδὲ τὸ λοιπόν, εἰ μὴ	πρὸς	ἱκετηρίας ἐτράποντο. Κατοικτείρας δ' αὐτοὺς
[2, 6]	Ῥώμης πάλιν ἄλλη συνίσταται δίκη	πρὸς	Ἰουδαίους, οἳ πρὸ τῆς ἀποστάσεως
[2, 21]	διαθέσθαι κρύφα τὴν ἁρπαγὴν πάντα	πρὸς	Ἰώσηπον εἰς Ταριχέας ἐκόμισαν. Ὁ
[2, 21]	συλλογὴν μισθοφόρων ἔπεμψαν, ὅπως πολεμῇ	πρὸς	Ἰώσηπον· ἐψηφίσαντο δὲ καθ' ἑαυτοὺς
[2, 7]	ὠμῶς, πρεσβευσαμένων ἑκατέρων κατ' αὐτοῦ	πρὸς	Καίσαρα ἔτει τῆς ἀρχῆς ἐνάτῳ
[2, 7]	κἀκεῖνος αὐτῷ δηλώσειν εἰπὼν ἕπεται	πρὸς	Καίσαρα καὶ τὸν Ἰουδαῖον ἐνδείκνυται
[2, 21]	Ῥωμαίοις Ἰώσηπος, καὶ πολλὰ τοιαῦτα	πρὸς	κατάλυσιν τἀνδρὸς ἐπραγματεύετο. (Καθ' ὃν
[2, 21]	ὑμετέραν πόλιν ἀσφαλείας δεομένην καὶ	πρὸς	κατασκευὴν τείχους χρῄζουσαν ἀργυρίου, δεδοικὼς
[2, 18]	κατὰ Ἰουδαίων. Αὐτὸς γὰρ ἐπεπόρευτο	πρὸς	Κέστιον Γάλλον εἰς Ἀντιόχειαν, καταλέλειπτο
[2, 16]	προσκυνήσας ὅθεν ἐξῆν τὰ ἅγια	πρὸς	Κέστιον ἐπανῄει. (Τὸ δὲ πλῆθος
[2, 20]	διαδράντες ἐκ τῆς πόλεως ᾤχοντο	πρὸς	Κέστιον· ὁ δὲ σὺν τούτοις
[2, 11]	τὸν ἤδη τῇ δυνάμει Καίσαρα	πρὸς	Κλαύδιον ἄπεισιν. Ὁ δ' αὐτὸν
[2, 11]	τὴν τῶν στρατιωτῶν ὁδὸν ἠπείγοντο	πρὸς	Κλαύδιον. Ὑπήντων δ' αὐτοῖς πρὸ
[2, 12]	οἱ γνώριμοι δ' αὐτῶν ἐλθόντες	πρὸς	Κουμανὸν ἠντιβόλουν πρὶν ἀνηκέστου πάθους
[2, 12]	Ἰουδαῖοι διελύθησαν· Ἐτράποντο δὲ πολλοὶ	πρὸς	λῃστείαν διὰ τὴν ἄδειαν, καὶ
[2, 18]	τῶν οἰκητόρων, οὐχ ὅπως παρασκευάσασθαι	πρὸς	μάχην, ἐμπεσόντες ἅπαντας ἀνεῖλον σὺν
[2, 14]	καὶ ἐν νεότητι φλεγμαῖνον ἐξεκαίετο	πρὸς	μάχην. Παρεσκευασμένοι δὲ εἱστήκεσαν οἱ
[2, 20]	καὶ περιαγωγάς, καὶ πῶς δεῖ	πρὸς	μὲν τὸ κάμνον ἐπιστρέφειν ἐκ
[2, 16]	τὰ τῶν ἑβδομάδων ἔθη καὶ	πρὸς	μηδεμίαν πρᾶξιν κινούμενοι ῥᾳδίως ἁλώσεσθε,
[2, 16]	ψυχαῖς ἄμεινον ὑμῶν πολλῷ διακείμενοι	πρὸς	μοῖραν ὀλίγην τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως
[2, 14]	διακωλῦσαι τὸ ἔργον. Ὁ δὲ	πρὸς	μόνον τὸ λαβεῖν ὑποσχόμενος πάντα
[2, 16]	πέμπειν κατὰ Φλώρου πρέσβεις ἠξίου	πρὸς	Νέρωνα καὶ μὴ σιωπῶντας ἐπὶ
[2, 20]	Σάουλον ἀξιώσαντας ἀνέπεμψεν εἰς Ἀχαίαν	πρὸς	Νέρωνα τήν τε αὐτῶν δηλώσοντας
[2, 15]	εἰς τὸν Φλῶρον ἐπίφθονοι φωναί.	Πρὸς	ὃ δείσαντες οἱ δυνατοὶ σὺν
[2, 1]	συνειστήκεσαν τροφὴν τῇ στάσει ποριζόμενοι.	Πρὸς	ὃ δείσας Ἀρχέλαος πρὶν δι'
[2, 17]	ἀντ' αὐτοῦ πέμψει Καῖσαρ διάδοχον·	πρὸς	ὃ παροξυνθέντες ἐβλασφήμουν εἰς τὸν
[2, 17]	ὑπωρύττετο, δεύτερον ἑαυτοῖς ἔρυμα κατεσκεύασαν.	Πρὸς	ὃ τῶν ἀδοκήτως ἰδόντων καὶ
[2, 17]	δὲ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον στασιασταῖς	πρὸς	οἷς ἔσχον καὶ τὴν ἄνω
[2, 6]	χώρας τετρακοσίων ταλάντων. Σαλώμη δὲ	πρὸς	οἷς ὁ βασιλεὺς ἐν ταῖς
[2, 15]	ἕκαστος ἐδέοντο παύσασθαι καὶ μὴ	πρὸς	οἷς πεπόνθασιν εἰς ἀνήκεστόν τι
[2, 20]	καὶ τὰ ἁρπαγέντα Κεστίου χρήματα,	πρὸς	οἷς πολλὰ τῶν δημοσίων θησαυρῶν,
[2, 2]	καὶ τὸ πλῆθος τῆς προσόδου,	πρὸς	οἷς τὸν ἀριθμὸν τῆς Ἡρώδου
[2, 18]	δὲ ἀριθμὸς τῶν φονευθέντων τετρακόσιοι	πρὸς	ὀκτακισχιλίοις. Ὁμοίως δὲ καὶ εἰς
[2, 16]	τῶν πρώτων ὑπακουσάντων τοσοῦτον ἐλαττούμενοι,	πρὸς	ὅλην ἀνθίστασθε τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν;
[2, 17]	καταλυθέντος διατρέψειν ὅλην τὴν στάσιν,	πρὸς	ὀλίγον οἱ περὶ τὸν Μανάημον
[2, 14]	ἀναχωρεῖν αὐτοὺς ἐκέλευσεν καὶ μὴ	πρὸς	ὃν οὕτως ἐλοιδόρησαν αἰσχρῶς εἰρωνεύεσθαι
[2, 21]	κατὰ Ταριχέας ἱπποδρόμῳ συνηθροισμένον πολλὰ	πρὸς	ὀργὴν ἀνεβόα καὶ καταλεύειν οἱ
[2, 1]	πολλοὺς ὁ Ἀρχέλαος, καὶ πάντα	πρὸς	ὀργὴν ἀπεκρίναντο δῆλοί τε ἦσαν
[2, 19]	τὰς πύλας. Ὁ δὲ καὶ	πρὸς	ὀργὴν ὑπεριδὼν καὶ μὴ πάνυ
[2, 3]	φρονήματα συνεχεῖς μὲν ἀγγέλους ἔπεμπεν	πρὸς	Οὔαρον ἐπαμύνειν ἐν τάχει δεόμενος
[2, 12]	Καὶ τῶν Σαμαρέων οἱ δυνατοὶ	πρὸς	Οὐμμίδιον Κουαδρᾶτον, ὃς ἦν ἡγεμὼν
[2, 16]	πάντες ἀδικοῦσιν ὑμᾶς οὐδὲ Καῖσαρ,	πρὸς	οὓς αἱρεῖσθε τὸν πόλεμον· οὐδὲ
[2, 11]	οὐχ ὑπομένοι, πολεμήσειν δ' ἄκων	πρὸς	οὓς ἥκιστα βούλοιτο. Δεῖν μέντοι
[2, 11]	δυνάμενον, τοσαῦτα δὲ τὰ δίκαια	πρὸς	οὓς μετὰ τῶν ὅπλων χωρεῖν
[2, 16]	φέρουσιν τὴν τοσαύτην μεταβολὴν καὶ	πρὸς	οὓς μεταβέβηκεν ἡ τύχη προσκυνοῦσιν.
[2, 21]	τοὺς δυνατωτάτους ἀνέπεμψεν εἰς Ἱεροσόλυμα.	Πρὸς	οὓς ὁ δῆμος οὐ μετρίως
[2, 17]	ἐπίσης τῶν τε ἀφισταμένων καὶ	πρὸς	οὓς ὁ πόλεμος ἠγείρετο, βουλόμενός
[2, 8]	αὐτοῖς ὁμοίως ὥσπερ ἴδια, καὶ	πρὸς	οὓς οὐ πρότερον εἶδον εἰσίασιν
[2, 18]	πλέον δὲ ἔμοιγε δοκεῖν οἴκτῳ	πρὸς	οὓς οὐδὲν ἑώρων νεωτερίζοντας. Γερασηνοί
[2, 1]	τοὺς ἐξάρχοντας τῆς στάσεως κατασχεῖν.	Πρὸς	οὓς τὸ πλῆθος ἅπαν παροξύνεται
[2, 16]	δὲ μὴ πραχθῇ, λογίσασθε, πῶς	πρὸς	οὕτω φιλανθρώπους ὅπλα κινεῖν ἀνόσιον.
[2, 9]	χώρας λαὸς συνέρρευσεν. Ὁρμήσαντες δὲ	πρὸς	Πιλᾶτον εἰς Καισάρειαν ἱκέτευον ἐξενεγκεῖν
[2, 10]	ἀθροισθέντες εἰς τὸ πεδίον τὸ	πρὸς	Πτολεμαίδι καθικέτευον τὸν Πετρώνιον ὑπὲρ
[2, 16]	ἐπιτρέψει· πρόνοια γὰρ αὐτῷ τῆς	πρὸς	Ῥωμαίους ἐκεχειρίας, καὶ παραβαίνειν οἰήσεται
[2, 16]	μὲν εἰς πίστιν αὐτοὺς τὴν	πρὸς	Ῥωμαίους ἐπαινέσας, πολλὰ δὲ εἰς
[2, 22]	ἐμφυλίων παυσάμενοι θορύβων ἐπὶ τὰς	πρὸς	Ῥωμαίους ἐτράποντο παρασκευάς· ἐν δὲ
[2, 21]	εἰ πρῶτον μὲν ἀράμενοι τὸν	πρὸς	Ῥωμαίους πόλεμον εἰς στάσεις ἐμφυλίους
[2, 8]	ἐν ἅπασιν τὰς ψυχὰς ὁ	πρὸς	Ῥωμαίους πόλεμος, ἐν ᾧ στρεβλούμενοί
[2, 17]	προσδέχεσθαι. Τοῦτο δ' ἦν τοῦ	πρὸς	Ῥωμαίους πολέμου καταβολή· τὴν γὰρ
[2, 21]	τινὲς λάθρα τῷ Ἰωάννῃ χρήματα	πρὸς	συλλογὴν μισθοφόρων ἔπεμψαν, ὅπως πολεμῇ
[2, 18]	τὸ σφέτερον πλῆθος ὑπερορῶντες αὐτῶν	πρὸς	τὰ κινήματα, τὸ πλέον δὲ
[2, 8]	ἀλλοτρίους παῖδας ἐκλαμβάνοντες ἁπαλοὺς ἔτι	πρὸς	τὰ μαθήματα συγγενεῖς ἡγοῦνται καὶ
[2, 16]	τε οὖσα τῆς Ἰνδικῆς, πεντήκοντα	πρὸς	ταῖς ἑπτακοσίαις ἔχουσα μυριάδας ἀνθρώπων
[2, 9]	καὶ ὁ Φίλιππος, ὁ μὲν	πρὸς	ταῖς τοῦ Ἰορδάνου πηγαῖς ἐν
[2, 5]	καὶ φόνου πεπλήρωτο πάντα καὶ	πρὸς	τὰς ἁρπαγὰς τῶν Ἀράβων οὐδὲν
[2, 13]	κατειλεγμένον καὶ καθάπερ συγγενεῖς ἦσαν	πρὸς	τὰς βοηθείας ἕτοιμοι. Τοῖς γε
[2, 19]	δὲ Ἰουδαίους ὁρῶντες κούφους καὶ	πρὸς	τὰς ἐπιδρομὰς εὐκόλους· ὥστε συνέβαινεν
[2, 6]	κακῶν εἰκότως ἐπεστράφθαι ποτὲ ἤδη	πρὸς	τὰς συμφορὰς καὶ πολέμου νόμῳ
[2, 21]	ὥστε ῥίψαντας τὰ ὅπλα φεύγειν.	(Πρὸς	ταῦτα Ἰωάννης ἐπέτεινεν τὸν φθόνον
[2, 14]	πονηροὺς ταράξαι δῆμον ἀγαθὸν τοσοῦτον.	(Πρὸς	ταῦτα μᾶλλον παροξυνθεὶς ἐμβοᾷ τοῖς
[2, 10]	γὰρ αὐτός, ὥσπερ ὑμεῖς, ἐπιτάσσομαι.	Πρὸς	ταῦτα τὸ πλῆθος πάντ' ἐβόα
[2, 21]	ἴδιον ξίφος ἐπιδήσας τῷ τένοντι.	Πρὸς	ταῦτα τῶν μὲν οἰκείως ἐχόντων,
[2, 15]	τῶν ἐπιβαινόντων ἠφανίζοντο, καὶ οὐδὲ	πρὸς	ταφήν τις γνώριμος τοῖς ἰδίοις
[2, 3]	Ῥωμαίους ἐπολιόρκουν. (Ὁ δὲ Σαβῖνος	πρός	τε τὸ πλῆθος αὐτῶν ὑποδείσας
[2, 10]	ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν. Ὁ δὲ	πρός	τε τὸ πλῆθος καὶ τὰς
[2, 17]	κατάπληξις ἦν. Οἱ δὲ ἔνδοθεν	πρός	τε τὸν Μανάημον καὶ τοὺς
[2, 3]	εἰς τρία μέρη τριχῆ στρατοπεδεύονται,	πρός	τε τῷ βορείῳ τοῦ ἱεροῦ
[2, 18]	ὁσημέραι πολλοὺς μὲν ἀνῄρει τῶν	πρὸς	τῇ Σκυθοπόλει Ἰουδαίων, τρεπόμενος δὲ
[2, 9]	τῇ πόλει δείκηλον τίθεσθαι, καὶ	πρὸς	τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κατὰ τὴν
[2, 16]	Πῶς δὲ ἐπικαλέσεσθε τὸ θεῖον	πρὸς	τὴν ἄμυναν οἱ παραβάντες ἑκουσίως
[2, 10]	δὲ πιστεύοντες ἦσαν ἐν ἀμηχάνῳ	πρὸς	τὴν ἄμυναν· ταχὺ δ' ἐχώρει
[2, 15]	τὰς συνεχεῖς στοὰς τοῦ ἱεροῦ	πρὸς	τὴν Ἀντωνίαν διέκοψαν. Τοῦτ' ἔψυξεν
[2, 19]	τὸ καλούμενον Δοκῶν ἀγοράν, ἔπειτα	πρὸς	τὴν ἄνω πόλιν ἐλθὼν ἀντικρὺ
[2, 11]	Οἱ δ' εὐπατρίδαι παραχρῆμα μὲν	πρὸς	τὴν ἀπόλειψιν περιδεῶς ἔσχον, αὖθις
[2, 7]	ἐν τῇ Ῥώμῃ ἅπαν ἐξεχύθη	πρὸς	τὴν θέαν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος
[2, 21]	τῶν τεσσάρων, οἳ παρέμειναν, οὔτε	πρὸς	τὴν καθ' ἑαυτὸν ἐρημίαν οὔτε
[2, 9]	Ἰουδαίοις· οἵ τε γὰρ ἐγγὺς	πρὸς	τὴν ὄψιν ἐξεπλάγησαν ὡς πεπατημένων
[2, 19]	πρόσωπον μὲν οὖν ἀνακοπέντες Ἰουδαῖοι	πρὸς	τὴν πόλιν ὑπέστρεφον, κατόπιν δὲ
[2, 12]	συνετάραξεν καὶ τῆς ἑορτῆς ἀφέμενοι	πρὸς	τὴν Σαμάρειαν ἐξώρμων ἀστρατήγητοι καὶ
[2, 13]	δέος, ἀλλ' ἔτι μᾶλλον παρωξύνοντο	πρὸς	τὴν στάσιν. Νικῶντας δέ ποτε
[2, 11]	ἄπεισιν. Ὁ δ' αὐτὸν πρεσβευτὴν	πρὸς	τὴν σύγκλητον ἀναπέμπει δηλοῦντα τὴν
[2, 18]	Σέπφωρις μετ' εὐφημίας δέχεται, καὶ	πρὸς	τὴν ταύτης εὐβουλίαν αἱ λοιπαὶ
[2, 21]	νυκτὸς ὁδεύσας συντόνως ἑωθινὸς παρῆν	πρὸς	τὴν Τιβεριάδα. Καὶ τὸ μὲν
[2, 21]	ἐν ἑκάστῳ, διὰ τάχους ἐλαύνει	πρὸς	τὴν Τιβεριάδα. Καὶ τοσοῦτον ἀποσχὼν
[2, 17]	ἡλίου. Καὶ πρῶτον αὐτῶν πολλὰ	πρὸς	τὴν τόλμαν τῆς ἀποστάσεως χαλεπήναντες
[2, 16]	ἀπεσφαγμένων αἱ γυναῖκες προεκθέουσαι, καὶ	πρὸς	τὴν τούτων οἰμωγὴν ὁ δῆμος
[2, 9]	ὁ πατὴρ Ἡρώδης ἀπέκτεινεν, παραγίνεται	πρὸς	Τιβέριον. Τοῦ δὲ μὴ προσδεξαμένου
[2, 9]	φάλαγγος Ἰουδαῖοι μὲν ἀχανεῖς ἦσαν	πρὸς	τὸ ἀδόκητον τῆς ὄψεως, Πιλᾶτος
[2, 18]	(Μέχρι μὲν δὴ τούτων Ἰουδαίοις	πρὸς	τὸ ἀλλόφυλον ἦσαν προσβολαί, κατατρέχοντες
[2, 18]	ἔβαλλον, αὖθις δὲ λαμπάδας ἁρπασάμενοι	πρὸς	τὸ ἀμφιθέατρον ὥρμησαν ἀπειλοῦντες ἐν
[2, 18]	τάγματος παραδοὺς δύναμιν ὅσην ἀρκέσειν	πρὸς	τὸ ἔθνος ὑπελάμβανεν. Τοῦτον ἡ
[2, 18]	πόλεις τῆς Συρίας, ὅπως ἑκάστη	πρὸς	τὸ Ἰουδαικὸν ἢ μίσους ἢ
[2, 18]	Ἀλεξάνδρειαν ἀεὶ μὲν ἦν στάσις	πρὸς	τὸ Ἰουδαικὸν τοῖς ἐπιχωρίοις ἀφ'
[2, 14]	καταστείλας καὶ δοὺς ἔμφασιν ὡς	πρὸς	τὸ μέλλον αὐτοῖς τὸν Φλῶρον
[2, 16]	πρὸς ἐλευθερίαν ἀναχαιτίσαντες Δαλμάται καὶ	πρὸς	τὸ μόνον ἀεὶ χειρωθέντες τότε
[2, 16]	γὰρ ἦν ἐπάνω τοῦ ξυστοῦ	πρὸς	τὸ πέραν τῆς ἄνω πόλεως,
[2, 21]	τὴν καθ' ἑαυτὸν ἐρημίαν οὔτε	πρὸς	τὸ πλῆθος τῶν ἐφεστώτων καταπλαγεὶς
[2, 22]	εἰς τὸν πόλεμον παρασκευῶν κάμψαι	πρὸς	τὸ συμφέρον τούς τε στασιαστὰς
[2, 15]	αὐλῆς τοὺς σὺν αὐτῷ καὶ	πρὸς	τὸ φρούριον ἐλθεῖν ἠγωνίζετο. Διήμαρτέν
[2, 16]	ᾖ τῶν ἀκουόντων πάντων ἡ>	πρὸς	τὸ χεῖρον ὁμόνοια. Ἐπεὶ δὲ
[2, 10]	ὅτι τε, εἰ μὴ βούλεται	πρὸς	τοῖς ἀνδράσιν καὶ τὴν χώραν
[2, 3]	ἱππόδρομον, ἡ δὲ τρίτη μοῖρα	πρὸς	τοῖς βασιλείοις κατὰ δύσιν. Περικαθεζόμενοι
[2, 15]	πλῆθος ἀσθενήσαντες ἀνεχώρουν εἰς τὸ	πρὸς	τοῖς βασιλείοις στρατόπεδον. (Οἱ δὲ
[2, 17]	τοῦ βασιλέως ὁπλοθήκην ἀναρρήξας καὶ	πρὸς	τοῖς δημόταις ἑτέρους λῃστὰς καθοπλίσας
[2, 19]	ἱππεῖς· τῶν δὲ Ἰουδαίων δύο	πρὸς	τοῖς εἴκοσι. Γενναιότατοι δ' αὐτῶν
[2, 9]	αὐτὸς ἐτελεύτησεν ἡγεμονεύσας ἔτη δύο	πρὸς	τοῖς εἴκοσι καὶ τρεῖς ἡμέρας
[2, 19]	πᾶν τὸ πλῆθος ἀδείας ἐλπίδι	πρὸς	τὸν Ἀγρίππαν μεταβάληται, τοὺς ἀπ'
[2, 21]	συγγνώμης πορισμῷ πάντα πεποιηκέναι τὰ	πρὸς	τὸν ἔλεον. Τῷ δ' ἦν
[2, 21]	εἰπεῖν δυνατωτάτους, ἵν' οὗτοι τὴν	πρὸς	τὸν Ἰώσηπον εὔνοιαν ἀποστρέψωσιν, κἂν
[2, 21]	φυγὼν τὴν πατρίδα. Συνέρρεον δὲ	πρὸς	τὸν Ἰώσηπον οἱ Γαλιλαῖοι κατὰ
[2, 20]	ἀφηγεῖτο· μάλιστα δ' αὐτοὺς ἤσκει	πρὸς	τὸν πόλεμον παρ' ἕκαστα τὴν
[2, 16]	φρονεῖν, ἐμοὶ δὲ διαπίπτει καὶ	πρὸς	τοὺς ἀκούειν ἐθέλοντας ὁ λόγος,
[2, 14]	δὲ τὸ μὴ χαῖρον ἡσυχίᾳ	πρὸς	τοὺς Ἀλβίνου κοινωνοὺς ἀπέκλινεν. Ἕκαστος
[2, 18]	τὴν ὁμόνοιαν βεβαιῶσαι καὶ τὸ	πρὸς	τοὺς ἀλλοεθνεῖς πιστὸν ἐπιδείξασθαι, μεταβαίνειν
[2, 6]	δύσαρκτον καὶ τὸ δυσπειθὲς φύσει	πρὸς	τοὺς βασιλεῖς. Συνδιέβαλλε δὲ καὶ
[2, 21]	Ὁ δὲ μεμψάμενος αὐτῶν τὸ	πρὸς	τοὺς βασιλικοὺς βίαιον τίθησιν τὰ
[2, 21]	μὴ προφυλαξαμένου τέσσαρες πόλεις εὐθέως	πρὸς	τοὺς διαφόρους ἀπέστησαν ἐλθόντας, Σέπφωρίς
[2, 18]	τὴν πόλιν ἐξ ἴσου μοίρας	πρὸς	τοὺς Ἕλληνας. Διέμεινεν δ' αὐτοῖς
[2, 18]	Συμβολαὶ δ' ἦσαν αὐτῶν ἀδιάλειπτοι	πρὸς	τοὺς Ἕλληνας, καὶ τῶν ἡγεμόνων
[2, 13]	περὶ Καισάρειαν τῶν ἀναμεμιγμένων Ἰουδαίων	πρὸς	τοὺς ἐν αὐτῇ Σύρους στασιασάντων.
[2, 22]	Ἀνάνου καὶ τῶν ἀρχόντων στρατιᾶς	πρὸς	τοὺς ἐν Μασάδᾳ λῃστὰς μεθ'
[2, 21]	ἢ περιορῶντα τοὺς λῃστὰς διαβάλλοι	πρὸς	τοὺς ἐπιχωρίους. Ἔπειτα διεφήμιζεν πόρρωθεν,
[2, 16]	τὸ δουλεύειν ἀφόρητον ἡγεῖσθε, περισσὴ	πρὸς	τοὺς ἡγεμόνας ἡ μέμψις· καὶ
[2, 15]	τοὺς ἀπολωλότας τὸ πλῆθος ἔρρεπεν	πρὸς	τοὺς θρασυτέρους. (Ἔνθα δὴ πᾶς
[2, 6]	καὶ τοὺς Ἀρχελάου συγγενεῖς, ὅσοι	πρὸς	τοὺς κατηγόρους ἀφεστήκεσαν. (Τότε μὲν
[2, 19]	εἰς πλαγίους. Οὔτε δὲ ἐπιστραφῆναι	πρὸς	τοὺς κατόπιν τιτρώσκοντας ἐθάρρουν οἱ
[2, 8]	ἦθος ἀγριώτερον αἵ τε ἐπιμιξίαι	πρὸς	τοὺς ὁμοίους ἀπηνεῖς ὡς πρὸς
[2, 17]	ἦν τῶν Ῥωμαίων ἔπαρχος, διαπέμπονται	πρὸς	τοὺς περὶ τὸν Ἐλεάζαρον ἐξαιτούμενοι
[2, 12]	τῷ σχήματι φωνὴν ὁμοίαν ἐπεφθέγξατο.	Πρὸς	τοῦτο ἅπαν μὲν τὸ πλῆθος
[2, 16]	Φλώρῳ δι' ἃ πεπόνθασιν πολεμεῖν.	Πρὸς	τοῦτο βασιλεὺς Ἀγρίππας ἀλλὰ τὰ
[2, 12]	τὴν ἑορτὴν ἀναιρεῖταί τις Γαλιλαῖος.	Πρὸς	τοῦτο πλεῖστοι μὲν ἐκ τῆς
[2, 10]	εἰκόνας τὸ μόνους ἐκείνους ἀντιτάσσεσθαι	πρὸς	τοῦτο σχεδὸν ἀφισταμένων εἶναι καὶ
[2, 9]	κατῆγεν δὲ ἀπὸ τετρακοσίων σταδίων.	Πρὸς	τοῦτο τοῦ πλήθους ἀγανάκτησις ἦν,
[2, 14]	τοὺς νόμους ἐξενεγκεῖν τῆς Καισαρείας.	(Πρὸς	τοῦτο τῶν ἐν Ἱεροσολύμοις ἀγανάκτησις
[2, 10]	Γαίου θυμοὺς τήν τε ἰδίαν	πρὸς	τούτοις ἀνάγκην. Πρὸς δὲ μηδεμίαν
[2, 8]	κἂν μέχρι θανάτου τις βιάζηται.	Πρὸς	τούτοις ὄμνυσιν μηδενὶ μὲν μεταδοῦναι
[2, 13]	λαθεῖν ἡ τέχνη. (Συνέστη δὲ	πρὸς	τούτοις στῖφος ἕτερον πονηρῶν χειρὶ
[2, 17]	τοὺς ἀπόρους. Φυγόντων δὲ τῶν	πρὸς	τῷ γραμματοφυλακείῳ τὸ πῦρ ἐνίεσαν.
[2, 3]	βορείῳ τοῦ ἱεροῦ κλίματι καὶ	πρὸς	τῷ μεσημβρινῷ κατὰ τὸν ἱππόδρομον,
[2, 15]	βήματος ἱκέτευε τὸν Φλῶρον καὶ	πρὸς	τῷ μὴ τυχεῖν αἰδοῦς αὐτὴν
[2, 17]	τὸ δεξιὰς αἰτεῖν ὄνειδος ὑπελάμβανον,	πρὸς	τῷ μηδὲ πιστεύειν εἰ διδοῖτο.
[2, 17]	αὐλῆς εὔριπον διαλανθάνων ἁλίσκεται καὶ	πρὸς	τῶν λῃστῶν ἀναιρεῖται σὺν Ἐζεκίᾳ
[2, 15]	ἱππάρχους ἑαυτῆς καὶ σωματοφύλακας πέμπουσα	πρὸς	Φλῶρον ἐδέετο παύσασθαι τοῦ φόνου.
[2, 17]	αὐτῶν ἅμα τοῖς δυνατοῖς ἔπεμπε	πρὸς	Φλῶρον εἰς Καισάρειαν, ἵν' ἐκεῖνος
[2, 14]	περὶ τὸν Ἰωάννην δυνατοὶ δώδεκα	πρὸς	Φλῶρον ἐλθόντες εἰς Σεβαστὴν ἀπωδύροντο
[2, 17]	αἰτίας, καὶ πρέσβεις οὓς μὲν	πρὸς	Φλῶρον ἔπεμπον, ὧν ἦρχεν υἱὸς
[2, 8]	τῶν παλαιῶν συντάγματα μάλιστα τὰ	πρὸς	ὠφέλειαν ψυχῆς καὶ σώματος ἐκλέγοντες·
[2, 20]	δὲ ἄνω Γαλιλαίας τήν τε	προσαγορευομένην	Ἀκχαβάρων πέτραν καὶ Σὲπφ καὶ
[2, 19]	παρελθὼν ὑποπίμπρησιν τήν τε Βεθεζὰν	προσαγορευομένην	καὶ τὴν Καινόπολιν καὶ τὸ
[2, 19]	Ἔνθα καὶ τῶν πεζῶν ἀμηχανούντων	προσαμύνειν	ἑαυτοῖς ἐπισφαλέστερος τοῖς ἱππεῦσιν ὁ
[2, 16]	ἐκ τῆς Ἀδιαβηνῆς ὁμοφύλους οἴεται	προσαμυνεῖν,	οἱ δ' οὔτε δι' αἰτίαν
[2, 19]	βαδίζειν ἐδύναντο βαλλόμενοι, καὶ τὸ	πρόσαντες	ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἱππάσιμον οὐκ
[2, 12]	τὴν ἐσθῆτα καὶ κατακύψας ἀσχημόνως	προσαπέστρεψεν	τοῖς Ἰουδαίοις τὴν ἕδραν καὶ
[2, 8]	αἵρεσιν εἱμαρμένῃ τε καὶ θεῷ	προσάπτουσι	πάντα, Καὶ τὸ μὲν πράττειν
[2, 19]	καὶ τοὺς τοξότας κατὰ τὸ	προσάρκτιον	ἐπεχείρει κλίμα τῷ ἱερῷ. Ἰουδαῖοι
[2, 16]	ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οὐδὲ τῶν	προσαρκτίων	ὁ Ἴστρος ἥ τε μεσημβρινὴ
[2, 18]	Ἰουδαίοις πρὸς τὸ ἀλλόφυλον ἦσαν	προσβολαί,	κατατρέχοντες δὲ εἰς Σκυθόπολιν τοὺς
[2, 20]	σάλπιγγος προκλήσεις τε καὶ ἀνακλήσεις	προσβολάς	τε κεράτων καὶ περιαγωγάς, καὶ
[2, 19]	τοῖς Ῥωμαίοις ἀμήχανος ἦν ἡ	προσβολή,	τῇ δ' ἐπιούσῃ ἀναλαβὼν ὁ
[2, 9]	κατακόψειν εἰπὼν αὐτούς, εἰ μὴ	προσδέξαιντο	τὰς Καίσαρος εἰκόνας, γυμνοῦν τὰ
[2, 9]	πρὸς Τιβέριον. Τοῦ δὲ μὴ	προσδεξαμένου	τὴν κατηγορίαν μένων ἐπὶ Ῥώμης
[2, 21]	τὴν πόλιν αὐτῷ τῷ τειχίσαντι,	προσδέχεσθαι	τοὺς ἀπολογησομένους ἔφασκεν καὶ δι'
[2, 17]	μηδενὸς ἀλλοτρίου δῶρον ἢ θυσίαν	προσδέχεσθαι.	Τοῦτο δ' ἦν τοῦ πρὸς
[2, 11]	κατέσχεν τὰς ὁρμὰς τοῦ στρατιωτικοῦ	προσδέχεταί	τε τὴν σύγκλητον εἰς τὸ
[2, 13]	πολέμῳ καθ' ὥραν τὸν θάνατον	προσδεχομένου.	Προεσκοποῦντο δὲ πόρρωθεν τοὺς διαφόρους,
[2, 17]	τῶν ἀλλοφύλων τὸ πλέον ἀεὶ	προσδεχομένους	τὰς ἀπὸ τῶν ἔξωθεν ἐθνῶν
[2, 10]	ὥραν σπόρου πεντήκοντα ἡμέρας ἀργὰ	προσδιέτριβεν	αὐτῷ τὰ πλήθη, τελευταῖον ἀθροίσας
[2, 17]	ἐξ οὗ δαιμόνιόν τι μήνιμα	προσδοκᾶν	εἰκὸς ἦν, εἰ καὶ μὴ
[2, 19]	τι παρὰ τῶν ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι	προσδοκῶν,	εἰς δὲ τὰς πέριξ κώμας
[2, 8]	κακῶν ἐμποδίζεσθαι τὰς ὁρμὰς δέει	προσδοκώντων,	εἰ καὶ λάθοιεν ἐν τῷ
[2, 11]	τῶν στρατιωτῶν Κλαύδιον, εἰ μὴ	προσδραμὼν	Ἀγρίππας αὐτῷ τὸ κινδύνευμα τῆς
[2, 14]	κατηγόρους ἕξειν ἐπὶ Καίσαρος Ἰουδαίους	προσεδόκα,	πραγματευσάμενος δὲ ἀπόστασιν αὐτῶν τῷ
[2, 3]	ἀλκὴν καὶ σύνεσιν πολέμου ῥοπή,	προσέθεντο	Ῥωμαίοις. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν ἐνέκειντο
[2, 9]	καὶ τὴν τετραρχίαν τὴν ἐκείνου	προσέθηκεν	Γάιος. Καὶ Ἡρώδης μὲν ἐν
[2, 12]	Τραχωνῖτις καὶ Βατανέα καὶ Γαυλανῖτις,	προσέθηκεν	δὲ τήν τε Λυσανίου βασιλείαν
[2, 6]	καὶ Ἵππον ἀποτεμόμενος τῆς βασιλείας	προσέθηκεν	Συρίᾳ. Πρόσοδος ἦν τῆς Ἀρχελάῳ
[2, 6]	τοῦ πατρὸς τελευτὴν βασιλέα τε	προσειπεῖν	ἑτοίμως καὶ συμπενθῆσαι τὸν Ἡρώδου
[2, 6]	τῆς βασιλείας Ἀρχελάῳ δίδωσιν ἐθνάρχην	προσειπών,	ὑποσχόμενος δὲ καὶ βασιλέα ποιήσειν,
[2, 8]	δὲ θάνατον, εἰ μετ' εὐκλείας	πρόσεισι,	νομίζοντες ἀθανασίας ἀμείνονα. Διήλεγξεν δὲ
[2, 8]	τῷ χρόνῳ πεῖραν ἐγκρατείας δῷ,	πρόσεισιν	μὲν ἔγγιον τῇ διαίτῃ καὶ
[2, 17]	παρὰ τῶν ἀλλογενῶν θυσίας ἀπεδέχοντο.	Προσεῖχεν	δὲ οὐδεὶς τῶν νεωτεριζόντων, ἀλλ'
[2, 21]	ὁ μὲν δῆμος προειδὼς οὐ	προσεῖχεν,	οἱ δυνατοὶ δὲ κατὰ φθόνον
[2, 17]	τὴν πολιορκίαν παρακαλοῦντος, οἱ δὲ	προσέκειντο	χαλεπώτερον, μέχρι μηκέτι ἀντέχοντες οἱ
[2, 5]	βασιλέων καὶ δυναστῶν ἐπικούρους συνελθεῖν·	προσέλαβεν	δὲ καὶ παρὰ Βηρυτίων διερχόμενος
[2, 14]	τῆς κρίσεως ἐκόμισαν γράμματα, καὶ	προσελάμβανεν	τὴν ἀρχὴν ὁ πόλεμος δωδεκάτῳ
[2, 14]	μὲν οἱ δυνατοὶ τὸν Ἀλβῖνον	προσελάμβανον	ὥστε τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς παρέχειν
[2, 19]	μὲν ἀπεκρούσαντο τοὺς τῷ τείχει	προσελθόντας,	τέλος δὲ τῷ πλήθει τῶν
[2, 14]	πρὸ αὐτῶν θέμενος καθέζεται, καὶ	προσελθόντες	οἵ τε ἀρχιερεῖς καὶ δυνατοὶ
[2, 14]	συντάγματος, καὶ ταχέως ἐγένετο συμβολή.	Προσελθὼν	δὲ Ἰούκουνδος ὁ διακωλύειν τεταγμένος
[2, 19]	Ὃς εἰ βραχὺ τῇ πολιορκίᾳ	προσελιπάρησεν,	κἂν εὐθέως τὴν πόλιν παρέλαβεν·
[2, 8]	ἰδίας αἱρέσεως οὐδὲν τοῖς ἄλλοις	προσεοικώς.	(Τρία γὰρ παρὰ Ἰουδαίοις εἴδη
[2, 19]	τοσαύτης γοῦν ὁρμῆς τοῖς Ῥωμαίοις	προσέπεσον,	ὡς διαρρῆξαι τὰς τάξεις αὐτῶν
[2, 15]	καὶ ὑμνῳδοὶ μετὰ τῶν ὀργάνων	προσέπιπτον	καὶ κατηντιβόλουν φυλάξαι τὸν ἱερὸν
[2, 11]	ἐκ τοσαύτης ἀρχῆς πλοῦτος Ἀγρίππᾳ	προσέρρει,	καὶ τοῖς χρήμασιν αὐτὸς οὐκ
[2, 20]	Περαίας, διὸ καὶ Περαίτης ἐκαλεῖτο,	προσέταξαν	ὑποτάσσεσθαι τοῖς στρατηγοῖς. Ἠμέλουν δὲ
[2, 21]	περὶ τῶν ἐπεσταλμένων, ὑποπέμψας ὁπλίτας	προσέταξεν	αὐτὸν ἀνελεῖν. Τούτους τὰ ξίφη
[2, 19]	τὰ τὴν στρατιὰν ἀνθέλκοντα περικόπτειν	προσέταξεν.	Διαφθαρέντων δὲ τῶν τε ὀρέων
[2, 11]	δωρεὰν ἐδήλου, τοῖς ἄρχουσιν δὲ	προσέταξεν	ἐγχαράξαντας δέλτοις χαλκαῖς τὴν δόσιν
[2, 21]	τοῖς μὲν ὑφ' ἑαυτὸν λῃσταῖς	προσέταξεν	εὐτονώτερον ἐγχειρεῖν ταῖς ἁρπαγαῖς, ὅπως
[2, 5]	προσήκοντες Ἡρώδῃ κατὰ γένος, κολάσαι	προσέταξεν,	ὅτι κατ' οἰκείου βασιλέως ἐστρατεύσαντο.
[2, 12]	Σαμαρέων μὲν καταγνοὺς τρεῖς ἀνελεῖν	προσέταξεν	τοὺς δυνατωτάτους, Κουμανὸν δὲ ἐφυγάδευσεν.
[2, 18]	κώμας τῶν Σύρων καὶ τὰς	προσεχούσας	ἐπόρθουν πόλεις, Φιλαδέλφειάν τε καὶ
[2, 4]	περιπεσόντες· ὁ δὲ τέταρτος Ἀρχελάῳ	προσεχώρησεν	κατὰ δεξιάν. Τοῦτο μὲν δὴ
[2, 21]	Τιβεριάς. Ταχέως δὲ καὶ ταύτας	προσηγάγετο	δίχα τῶν ὅπλων καὶ χειρωσάμενος
[2, 21]	τὸν δῆμον αἰχμαλωτισάμενος πάλιν Τιβεριάδα	προσηγάγετο,	μετὰ δ' ἡμέρας ὀλίγας Σεπφωρίταις
[2, 21]	τῶν χρημάτων πάλιν εἰς εὔνοιαν	προσηγάγετο.	~(Τὰ μὲν οὖν κατὰ Γαλιλαίαν
[2, 20]	ἔτι ῥωμαιζόντων τοὺς δὲ πειθοῖ	προσήγοντο,	καὶ συναθροισθέντες εἰς τὸ ἱερὸν
[2, 3]	καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν	προσηγορίαν	ἔχουσαν, οὐχ ἡ συνήθης θρησκεία
[2, 11]	ἀρκεῖσθαι γὰρ τῇ τιμῇ τῆς	προσηγορίας,	τὴν δ' ἐφ' ἑκάστῳ τῶν
[2, 21]	σωματοφυλάκων ἀνόπλους ἔχων ἔγγιον ὀφθῆναι	προσῄει.	Θεασάμενοι δ' αὐτὸν ἀπὸ τῶν
[2, 19]	καὶ καθὸ παρείκοιεν οἱ πονηροί,	προσῄεσαν	αὐτοὶ τὰς πύλας ἀνοίξοντες καὶ
[2, 1]	ὑπ' ἐκείνου κατασταθέντα παύειν ἀρχιερέα·	προσήκειν	γὰρ αὐτοῖς εὐσεβέστερον αἱρεῖσθαι καὶ
[2, 17]	ἀφηγεῖσθαι, παντὶ μᾶλλον ἢ ἐκείνῳ	προσήκειν,	συντίθενται καὶ κατὰ τὸ ἱερὸν
[2, 5]	ἦσαν γὰρ ἐν αὐτοῖς ἔνιοι	προσήκοντες	Ἡρώδῃ κατὰ γένος, κολάσαι προσέταξεν,
[2, 17]	τε καὶ Ἀντίπας καὶ Κοστόβαρος	προσήκοντες	τῷ βασιλεῖ κατὰ γένος. Ἐδέοντο
[2, 18]	τοὔνομα Νόαρος, Σοαίμῳ τῷ βασιλεῖ	προσήκων	κατὰ γένος. Ἧκον δ' ἐκ
[2, 17]	σὺν οἷς Ἐλεάζαρος υἱὸς Ἰαείρου,	προσήκων	τῷ Μαναήμῳ κατὰ γένος, ὃς
[2, 14]	πρὸ τοῦ βήματος καὶ σταυρῷ	προσηλῶσαι,	ὧν εἰ καὶ τὸ γένος
[2, 8]	κατὰ γνώμην ἑκάστου τούτων ἑκατέρῳ	προσιέναι.	Ψυχῆς τε τὴν διαμονὴν καὶ
[2, 17]	οὐδεὶς τῶν νεωτεριζόντων, ἀλλ' οὐδὲ	προσίεσαν	οἱ λῃστρικοὶ καὶ τὴν τοῦ
[2, 1]	τοὺς μετ' αὐτοῦ ἐπὶ σωφρονισμῷ	προσιόντας,	ἐνίει δὲ πολλοὺς ὁ Ἀρχέλαος,
[2, 8]	ὀνόματα. Τοιούτοις μὲν ὅρκοις τοὺς	προσιόντας	ἐξασφαλίζονται. (Τοὺς δ' ἐπ' ἀξιοχρέοις
[2, 18]	ὑπερδέξιοι, ῥᾳδίως τοὺς Ῥωμαίους ἠμύναντο	προσιόντας	καὶ πρὸς διακοσίους αὐτῶν ἀνεῖλον,
[2, 17]	καὶ τοὺς πύργους ἔβαλλον τοὺς	προσιόντας,	καὶ συχνοὶ τῶν λῃστῶν ὑπὸ
[2, 15]	Εἰ δὲ δὴ δεξιώσαιντο τοὺς	προσιόντας	ὡς ἔθος, Φλώρῳ μὲν ἀποκοπήσεσθαι
[2, 13]	διαφόρους, καὶ οὐδὲ τοῖς φίλοις	προσιοῦσιν	πίστις ἦν, ἐν μέσαις δὲ
[2, 16]	ἐκριπισθέντας οὐδὲ αὐτῷ λυσιτελὲς κατεφαίνετο.	Προσκαλεσάμενος	δὲ εἰς τὸν ξυστὸν τὸ
[2, 9]	ἐν τῷ μεγάλῳ σταδίῳ καὶ	προσκαλεσάμενος	τὸ πλῆθος ὡς ἀποκρίνασθαι δῆθεν
[2, 19]	πολεμίους, καὶ τοὺς ὑστάτους αὐτῶν	προσκείμενοι	διέφθειρον καὶ καθ' ἑκάτερον τῆς
[2, 20]	Ἰωάννης ὁ Ἐσσαῖος στρατηγήσων ἐπέμφθη·	προσκεκλήρωτο	δ' αὐτῷ Λύδδα καὶ Ἰόππη
[2, 16]	ἔτι ἐν ὅρμῳ τὸ σκάφος	προσκέπτεσθαι	τὸν μέλλοντα χειμῶνα μηδ' εἰς
[2, 21]	κεκομισμένων ἀγανακτοῦντες, ἅμα δὲ καὶ	προσκεψάμενοι	τοῦ Ἰωσήπου τὴν διάνοιαν, ὅτι
[2, 2]	ἀκήρυκτος. Ταύτην μέντοι τὴν ὠμότητα	προσκεψάμενον	αὐτοῦ καὶ τὸν πατέρα μηδ'
[2, 2]	τοὺς λόγους εἰσπέμπει διὰ Πτολεμαίου.	Προσκεψάμενος	δὲ ὁ Καῖσαρ τὰ παρ'
[2, 16]	εἰρήνην προτρεψάμενος καὶ τοῦ θεοῦ	προσκυνήσας	ὅθεν ἐξῆν τὰ ἅγια πρὸς
[2, 17]	οὔτε θύσει τις ἀλλότριος οὔτε	προσκυνήσει.	Κἂν μὲν ἐπὶ ἰδιώτου τις
[2, 17]	ἐπεχείρουν αὐτῷ· σοβαρὸς γὰρ ἀναβεβήκει	προσκυνήσων	ἐσθῆτί τε βασιλικῇ κεκοσμημένος καὶ
[2, 16]	ὑφ' ἡλίῳ τὰ Ῥωμαίων ὅπλα	προσκυνούντων	ὑμεῖς μόνοι πολεμήσετε μηδὲ τὸ
[2, 16]	πρὸς οὓς μεταβέβηκεν ἡ τύχη	προσκυνοῦσιν.	Ἄλλα τε ἔθνη μυρία πλείονος
[2, 16]	πόλεις; οὐ δίχα φρουρᾶς ἕνα	προσκυνοῦσιν	ἡγεμόνα καὶ τὰς ὑπατικὰς ῥάβδους;
[2, 17]	ἔσχον καὶ τὴν ἄνω πόλιν	προσλαβεῖν.	Ἑπτὰ μὲν οὖν ἡμέραις συχνὸς
[2, 14]	ἐντυγχάνοντας. Οἱ δ' ἐπιθυμίᾳ κέρδους	προσλαβόντες	ἡγεμονικὴν παρακέλευσιν οὐ μόνον ἐφ'
[2, 17]	ἔχοντας ὑπὸ τοῖς κόλποις ξίφη,	προσλαβόντες	θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἡττῶντο
[2, 17]	χρεῶν, ὅπως αὐτοί τε πλῆθος	προσλάβωσιν	τῶν ὠφεληθέντων καὶ μετ' ἀδείας
[2, 21]	Φροντὶς δ' ἦν αὐτῷ μηδένα	προσλαμβάνειν	εὐάλωτον, ἀλλὰ τοὺς εὐεξίᾳ σώματος
[2, 6]	Ζήνωνος οἴκου τὰ περὶ ἰννάνω,	πρόσοδον	ἔχοντα ταλάντων ἑκατόν, ὑπὸ Φιλίππῳ
[2, 6]	ἥ τε Περαία καὶ Γαλιλαία,	πρόσοδος	διακόσια τάλαντα, Βατανέα δὲ καὶ
[2, 6]	ἀποτεμόμενος τῆς βασιλείας προσέθηκεν Συρίᾳ.	Πρόσοδος	ἦν τῆς Ἀρχελάῳ δοθείσης χώρας
[2, 16]	ἐπικλύζοντες τὴν οἰκουμένην, ἀνέχονται Ῥωμαίων	πρόσοδος	ὄντες καὶ ταμιευόμενοι παρ' αὐτῶν
[2, 2]	βασιλείας καὶ τὸ πλῆθος τῆς	προσόδου,	πρὸς οἷς τὸν ἀριθμὸν τῆς
[2, 6]	συνήγετο δ' ἐκ πάντων ἑξήκοντα	προσόδου	τάλαντα· τὸν δὲ οἶκον αὐτῆς
[2, 16]	τὰ μὲν ἡμέτερα καὶ τῶν	προσοίκων	ἐθνῶν ἡττήθη πολλάκις, ἡ δὲ
[2, 16]	εἰς πρόδηλον ἀπώλειαν ὁρμήσας καὶ	προσονειδίζεται.	Πλὴν εἰ μή τις ὑπολαμβάνει
[2, 5]	ἣν ὁμοίως διήρπασαν τάς τε	προσόρους	πάσας ὅσαις ἐπετύγχανον. Πυρὸς δὲ
[2, 12]	τοῖς ὁμόροις τῆς Ἀκραβατηνῆς τοπαρχίας	προσπεσόντες	αὐτούς τε ἀνῄρουν μηδεμιᾶς ἡλικίας
[2, 1]	πεδίον· οἳ θύουσιν ἑκάστοις ἐξαίφνης	προσπεσόντες	διαφθείρουσι μὲν περὶ τρισχιλίους, τὸ
[2, 12]	Καίσαρος ἀποσκευὴν κομιζομένην διήρπασαν λῃσταὶ	προσπεσόντες.	Κουμανὸς δὲ περιπέμψας τοὺς ἐκ
[2, 3]	ἐρήμῳ τῷ τοῦ θεοῦ θησαυρῷ	προσπεσόντες	οἱ στρατιῶται περὶ τετρακόσια τάλαντα
[2, 18]	καὶ Ἵππῳ καὶ τῇ Γαυλανίτιδι	προσπεσόντες	τὰ μὲν καταστρεψάμενοι, τὰ δ'
[2, 19]	Ῥωμαίοις ἐπὶ τὴν Βεθώραν ἀνιοῦσιν	προσπεσὼν	ὁ τοῦ Γιώρα Σίμων πολὺ
[2, 18]	καὶ διαρπάσας μὲν πᾶν τὸ	προσπῖπτον	καταφλέξας δὲ τὰς πέριξ κώμας
[2, 15]	ἀρχιερεῦσιν τὰς ἐσθῆτας περιερρήξαντο καὶ	προσπίπτοντες	ἕκαστος ἐδέοντο παύσασθαι καὶ μὴ
[2, 10]	ἣν ὅταν ἐκκενώσῃ πολλὰ πλοῖα	προσσχόντα,	πάλιν ἀντιπληροῦται τὸ χωρίον, κατασυρόντων
[2, 10]	τὸν νόμον καὶ παριέναι τὸ	πρόσταγμα.	Ταύταις ταῖς ἐπιστολαῖς οὐ σφόδρα
[2, 16]	διοικεῖ τὰ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας	προστάγματα.	Λακεδαιμόνιοι δὲ μετὰ Θερμοπύλας καὶ
[2, 20]	προθύμους ἐπὶ τὸν πόλεμον δίχα	προστάγματος.	Ὁμοίως δὲ καὶ Γίσχαλα Ἰωάννης
[2, 10]	ἀπειλῶν Πετρωνίῳ θάνατον, ὅτι τῶν	προσταγμάτων	αὐτοῦ βραδὺς ὑπηρέτης ἐγίνετο. Ἀλλὰ
[2, 10]	ἐξανδραποδίσασθαι. Θεῷ δ' ἄρα τῶν	προσταγμάτων	ἔμελεν. Καὶ Πετρώνιος μὲν σὺν
[2, 8]	ὅ τι μὴ τῶν ἐπιμελητῶν	προσταξάντων	ἐνεργοῦσι, δύο δὲ ταῦτα παρ'
[2, 19]	ὡσεὶ τετρακοσίους ἐπέστησεν τῶν δωμάτων,	προστάξας	ἀναβοᾶν τὰ σημεῖα τῶν ἐν
[2, 1]	νόσον ὑποπέμπει μετὰ σπείρας χιλίαρχον	προστάξας	βίᾳ τοὺς ἐξάρχοντας τῆς στάσεως
[2, 18]	τῆς στρατιᾶς προέπεμψεν εἰς Ἰόππην,	προστάξας,	εἰ μὲν καταλαβέσθαι δυνηθεῖεν τὴν
[2, 10]	τῷ ναῷ τοὺς ἀνδριάντας αὐτοῦ,	προστάξας,	εἰ μὴ δέχοιντο Ἰουδαῖοι, τούς
[2, 5]	ἴλας ἱππέων ἐπὶ Πτολεμαίδος ᾔει,	προστάξας	ἐκεῖ καὶ τοὺς παρὰ τῶν
[2, 20]	ἐπιχωρίων καὶ συνήθων τὰ πολλὰ	προστάσσοι,	τῶν μὲν γηραιῶν ἑβδομήκοντα τοὺς
[2, 20]	ἅπασιν αὐτὸς συμπονῶν ἅμα καὶ	προστάσσων	παρῆν. Κατέλεξεν δὲ καὶ δύναμιν
[2, 8]	ταμίαι δίκαιοι, θυμοῦ καθεκτικοί, πίστεως	προστάται,	εἰρήνης ὑπουργοί. Καὶ πᾶν μὲν
[2, 11]	διοικήσει τὴν ἀρχὴν ὥσπερ ἀγαθὸς	προστάτης,	οὐχ ὡς τύραννος· ἀρκεῖσθαι γὰρ
[2, 18]	ἄλσος. Τῶν δὲ ποιησάντων τὸ	προσταχθὲν	χωρὶς ὑποψίας. Δύο μὲν ἡμέρας
[2, 11]	ἐδωρεῖτο τῇ πατρῴᾳ βασιλείᾳ πάσῃ	προστιθεὶς	ἔξωθεν καὶ τὰς ὑπ' Αὐγούστου
[2, 13]	δ' Ἀγρίππα βασιλείᾳ τέσσαρας πόλεις	προστίθησιν	σὺν ταῖς τοπαρχίαις, Ἄβελα μὲν
[2, 17]	ἔθος ἦν ὕλην τῷ βωμῷ	προσφέρειν,	ὅπως μήποτε τροφὴ τῷ πυρὶ
[2, 21]	πάντες, αὐτὸς δὲ κοιμώμενος ἤδη	προσφερομένου	τοῦ πυρὸς διανίσταται, Καὶ παραινούντων
[2, 8]	καὶ κατειρωνευόμενοι τῶν τὰς βασάνους	προσφερόντων	εὔθυμοι τὰς ψυχὰς ἠφίεσαν ὡς
[2, 13]	Πλάνοι γὰρ ἄνθρωποι καὶ ἀπατεῶνες	προσχήματι	θειασμοῦ νεωτερισμοὺς καὶ μεταβολὰς πραγματευόμενοι
[2, 19]	καὶ τὸ ἄστυ κατακαύσας ἐχώρει	πρόσω,	καὶ διὰ Βαιθώρων ἀναβὰς στρατοπεδεύεται
[2, 13]	δὲ ἕτεροι τὸν οἰκιστὴν μὲν	προσωμολόγουν	Ἰουδαῖον, αὐτὴν μέντοι γε τὴν
[2, 2]	ἀλλὰ τῶν ὀνομάτων κύριον Καίσαρα.	Προσωνείδιζεν	δ' ὡς καὶ τὸ πένθος
[2, 6]	νόμῳ τὰς πληγὰς ἐθέλειν κατὰ	πρόσωπον	δέχεσθαι, δεῖσθαι δὲ Ῥωμαίων ἐλεῆσαι
[2, 2]	μεθ' ἡμέραν μὲν ἐπισχηματίζων τὸ	πρόσωπον	εἰς λύπην, νύκτωρ δὲ μέχρις
[2, 19]	Ἐστρατεύετο γὰρ παρ' αὐτῷ. Κατὰ	πρόσωπον	μὲν οὖν ἀνακοπέντες Ἰουδαῖοι πρὸς
[2, 7]	τάχιστα καὶ τὰς διαφορὰς τοῦ	προσώπου	τό τε ὅλον σῶμα σκληρότερόν
[2, 2]	γὰρ ἐπικουρίας τὸ πλῆθος τῶν	προσώπων	χρῄζειν. ~(Πρὶν δὲ ὁρίσαι τι
[2, 20]	τῆς Γαλιλαίας ἑκατέρας Ἰώσηπος Ματθίου·	προσώριστο	δὲ τῇ τούτου στρατηγίᾳ καὶ
[2, 2]	τῶν Ἡρώδου χρημάτων. Τοῦτον ἐπέσχεν	προσωτέρω	χωρεῖν ἐπελθὼν Οὔαρος, ὃν διὰ
[2, 19]	στρατοπέδῳ Κέστιος, τῇ δ' ἐπιούσῃ	προσωτέρω	χωριζόμενος μᾶλλον ἐξεκαλέσατο τοὺς πολεμίους,
[2, 18]	καὶ τοὺς ἄμεινον ὡπλισμένους ἑαυτῶν	προταξάμενοι	μέχρι πλείστου μὲν ἀντέσχον, ἅπαξ
[2, 10]	νόμον καὶ τὸ πάτριον ἔθος	προτεινομένων	καὶ ὡς οὐδὲ θεοῦ τι
[2, 12]	γνήσιον Βρεττανικὸν ἐκ Μεσσαλίνης τῆς	προτέρας	γυναικὸς καὶ Ὀκταουίαν θυγατέρα τὴν
[2, 11]	καὶ Ὑρκανόν, ἐκ δὲ τῆς	προτέρας	Μαριάμμης Ἀριστόβουλον. Τεθνήκει δ' αὐτῷ
[2, 18]	οὐ μόνον κατὰ μῖσος, ὡς	πρότερον,	ἀλλ' ἤδη καὶ τὸν ἐφ'
[2, 10]	δὲ βούλεται τὰς εἰκόνας ἐγκαθιδρύειν,	πρότερον	αὐτὸν δεῖν ἅπαν τὸ Ἰουδαίων
[2, 16]	οἰκουμένην καὶ μέχρι τῶν ἀνιστορήτων	πρότερον	Βρεττανῶν διήνεγκαν τὰ ὅπλα. Τί
[2, 11]	Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼς μὲν ἔτη τρία,	πρότερον	δὲ τῶν τετραρχιῶν τρισὶν ἑτέροις
[2, 8]	ἴδια, καὶ πρὸς οὓς οὐ	πρότερον	εἶδον εἰσίασιν ὡς συνηθεστάτους· Διὸ
[2, 16]	τοῦ μηδὲ ἀποβαλεῖν αὐτὴν ἀγωνίζεσθαι	πρότερον·	ἡ γὰρ πεῖρα τῆς δουλείας
[2, 16]	Ῥωμαῖοι τούτων κρατήσαντες, ὧν φεισάμενοι	πρότερον	ἠχαρίστηνται. Μαρτύρομαι δὲ ἐγὼ μὲν
[2, 8]	ὑποδήματα ἀμείβουσι πρὶν διαρραγῆναι τὸ	πρότερον	παντάπασιν ἢ δαπανηθῆναι τῷ χρόνῳ.
[2, 19]	εἰς Γαβαὼν κατήντησαν ἐπὶ τὸ	πρότερον	στρατόπεδον, τὰ πολλὰ καὶ τῶν
[2, 5]	καὶ φρουρὰν καταλιπὼν τὸ καὶ	πρότερον	τάγμα εἰς Ἀντιόχειαν ἐπάνεισιν. ~(Ἀρχελάῳ
[2, 14]	Ῥωμαίων ὠμότητος· ὃ γὰρ μηδεὶς	πρότερον	τότε Φλῶρος ἐτόλμησεν, ἄνδρας ἱππικοῦ
[2, 14]	παρ' ἑκάστοις βουλῆς ἢ τῶν	προτέρων	ἐπιτρόπων ἀπελύτρου τοῖς συγγενέσιν, καὶ
[2, 8]	τοῦ τάγματος. (Δύο δὲ τῶν	προτέρων	Φαρισαῖοι μὲν οἱ μετὰ ἀκριβείας
[2, 16]	εἰς τὸ τηρεῖν τὴν εἰρήνην	προτρεψάμενος	καὶ τοῦ θεοῦ προσκυνήσας ὅθεν
[2, 8]	ὑφιστάμενοι τὰς ψυχάς, ἔπειτα εἰς	προτροπὴν	ἀρετῆς καὶ κακίας ἀποτροπήν. Τούς
[2, 19]	τε πόλεμος ἐπὶ τοσοῦτον μῆκος	προύβη	καὶ ἀνηκέστων Ἰουδαίους συμφορῶν ἀναπλησθῆναι
[2, 21]	ἐπ' ἄλλοις ὡς ἐπὶ συνθήκαις	προυκαλεῖτο.	Τοῖς δὲ κυβερνήταις ἐκέλευσεν τῶν
[2, 4]	ἀντιποιηθῆναι βασιλείας ἐτόλμησεν· Ἀθρογγαῖος ἐκαλεῖτο,	προυξένει	δ' αὐτῷ τὴν ἐλπίδα σώματος
[2, 2]	αὐτὸς ἐγέγραπτο. Συλλήψεσθαι δ' αὐτῷ	προυπέσχετο	Σαλώμη καὶ πολλοὶ τῶν σὺν
[2, 5]	Ῥωμαίοις ἢ συμπολεμῆσαι τοῖς ἀποστᾶσιν.	Προυπηντήκεισαν	δὲ αὐτῷ Ἰώσηπος ὁ ἀνεψιὸς
[2, 16]	οἳ τῶν ὑφ' ἡλίῳ πάντων	προύχοντες	εὐγενείᾳ καὶ τοσαύτην νεμόμενοι χώραν
[2, 16]	τῆς Ἰταλίας ἰδεῖν ἐν εἰρήνης	προφάσει	δουλεύουσαν τὴν ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς
[2, 16]	πρῶτον διαζεύξω τὴν συμπλοκὴν τῶν	προφάσεων.	Εἰ μὲν γὰρ ἀμύνεσθε τοὺς
[2, 17]	πατρίδι πόλεμον, ἔπειτα τὸ τῆς	προφάσεως	ἄλογον διήλεγχον, φάμενοι τοὺς μὲν
[2, 14]	αὐτοῦ συμφορῶν οὐκ ἀξίαν ἔσχεν	πρόφασιν·	οἱ γὰρ ἐν Καισαρείᾳ Ἰουδαῖοι,
[2, 21]	πλησίον ὅσοις ἐδόκει φορτικὸς ἐβλασφήμουν,	προφέρειν	τε τὰ κοινὰ χρήματα θᾶττον
[2, 21]	περιβάλωμαι τεῖχος. Εἰ μὴ δοκεῖ,	προφέρω	τὰ κεκομισμένα καὶ παρέχω διαρπάζειν·
[2, 13]	τὴν χώραν ἄνθρωπος γόης καὶ	προφήτου	πίστιν ἐπιθεὶς ἑαυτῷ περὶ τρισμυρίους
[2, 8]	ἱεραῖς καὶ διαφόροις ἁγνείαις καὶ	προφητῶν	ἀποφθέγμασιν ἐμπαιδοτριβούμενοι· σπάνιον δ' εἴ
[2, 21]	ἐχθρῶν βεβουλευμένων. Διὸ καὶ μὴ	προφυλαξαμένου	τέσσαρες πόλεις εὐθέως πρὸς τοὺς
[2, 18]	ἑκάστοις ἀμφίβολον οὔτε ἀνελεῖν τις	προχείρως	ὑπέμενεν καὶ μεμιγμένον ὡς βεβαίως
[2, 16]	τοῦ πολεμεῖν ἡ ὑπόθεσις, καὶ	πρῶτά	γε τὰ τῶν ἐπιτρόπων ἐγκλήματα·
[2, 21]	πονηρεύμασιν ἁπάντων, πένης δὲ τὰ	πρῶτα	καὶ μέχρι πολλοῦ κώλυμα σχὼν
[2, 8]	ἐξηγεῖσθαι τὰ νόμιμα καὶ τὴν	πρώτην	ἀπάγοντες αἵρεσιν εἱμαρμένῃ τε καὶ
[2, 19]	ὑπεχώρησαν. Τῶν δὲ Ῥωμαίων οἱ	πρῶτοι	τοὺς θυρεοὺς ἐξερείσαντες εἰς τὸ
[2, 17]	τετραμμένη πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου. Καὶ	πρῶτον	αὐτῶν πολλὰ πρὸς τὴν τόλμαν
[2, 16]	ὄντες καὶ τίσιν ἐπιχειρεῖτε πολεμεῖν,	πρῶτον	διαζεύξω τὴν συμπλοκὴν τῶν προφάσεων.
[2, 6]	τοῖς κατηγόροις τὰς Ἡρώδου παρανομίας	πρῶτον	διεξῄεσαν, οὐ βασιλέα λέγοντες ἀλλὰ
[2, 10]	Πετρώνιον ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων	πρῶτον,	ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν. Ὁ δὲ
[2, 20]	δὲ εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐλθὼν	πρῶτον	ἐφρόντισεν τῆς εἰς ἑαυτὸν εὐνοίας
[2, 18]	τὴν ἄμυναν, καὶ τὸ μὲν	πρῶτον	λίθοις τοὺς Ἕλληνας ἔβαλλον, αὖθις
[2, 8]	Ταντάλους Ἰξίονάς τε καὶ Τιτυούς,	πρῶτον	μὲν ἀιδίους ὑφιστάμενοι τὰς ψυχάς,
[2, 11]	δηλοῦντα τὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν, ὅτι	πρῶτον	μὲν ἄκων ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν
[2, 21]	διαπειλησάμενος αὐτοῖς καὶ κατονειδίσας, εἰ	πρῶτον	μὲν ἀράμενοι τὸν πρὸς Ῥωμαίους
[2, 21]	σφόδρα> χαίροντα τῷ δραστηρίῳ πείθει	πρῶτον	μὲν αὐτῷ πιστεῦσαι τὸ τεῖχος
[2, 8]	τροφῆς ὅρκους αὐτοῖς ὄμνυσι φρικώδεις,	πρῶτον	μὲν εὐσεβήσειν τὸ θεῖον, ἔπειτα
[2, 18]	καὶ γηραιοὶ γονεῖς. Ὁ δὲ	πρῶτον	μὲν τὸν πατέρα τῆς πολιᾶς
[2, 14]	πάροδον ἀπέλειπεν αὐτοῖς, τὸ μὲν	πρῶτον	οἱ θερμότεροι τῶν νέων προπηδῶντες
[2, 21]	εὗρεν τῆς τόλμης τὸ μὲν	πρῶτον	ὀλίγην, προκόπτων δ' ἀεὶ πλείονα.
[2, 7]	γυνὴ δὲ Ἀλεξάνδρου γεγονυῖα τὸ	πρῶτον,	ὃς ἦν ἀδελφὸς Ἀρχελάου περὶ
[2, 1]	ὑφ' Ἡρώδου τετιμημένων χρῆναι καὶ	πρῶτον	τὸν ὑπ' ἐκείνου κατασταθέντα παύειν
[2, 13]	παντάπασιν ὑπὸ ἀξιοπιστίας ἦσαν ἀνεύρετοι.	Πρῶτος	μὲν οὖν ὑπ' αὐτῶν Ἰωνάθης
[2, 18]	τὴν Αἴγυπτον, οὔτε Καῖσαρ ὁ	πρῶτος	οὔτε τῶν μετ' αὐτόν τις
[2, 17]	τὸν ἀπὸ Ῥωμαίων κίνδυνον ἐπὶ	πρώτους	αὐτοὺς ἀφιξόμενον ἀπεσκευάζοντο τὰς αἰτίας,
[2, 16]	παρειληφότες, τοῖς πράγμασιν δὲ τῶν	πρώτων	ὑπακουσάντων τοσοῦτον ἐλαττούμενοι, πρὸς ὅλην
[2, 2]	τῆς θυγατρὸς θετὸν παῖδα Γάιον	πρώτως	ἐκάθισεν, ἀποδίδωσι δὲ λόγον αὐτοῖς.
[2, 18]	πεντακοσίους μὲν ἐπὶ δισχιλίοις Ἀσκαλωνῖται,	Πτολεμαεῖς	δὲ δισχιλίους ἀνεῖλον ἔδησάν τ'
[2, 18]	ἐπὶ Κάδασα τὴν Τυρίων καὶ	Πτολεμαίδα	Γάβαν τε καὶ Καισάρειαν. Ἀντέσχον
[2, 18]	δὲ ἀπὸ τοῦ ἔθνους τὴν	Πτολεμαίδα.	Καὶ καταλαβὼν αὐτὴν ἔρημον μὲν
[2, 18]	τὸ πλέον τοξόται, προῆλθεν εἰς	Πτολεμαίδα.	Πλεῖστοι δὲ κἀκ τῶν πόλεων
[2, 18]	πέριξ κώμας ὑπέστρεψεν εἰς τὴν	Πτολεμαίδα.	Πρὸς δὲ ταῖς ἁρπαγαῖς ἔτι
[2, 10]	τὸ δέος ἤδη παρούσης εἰς	Πτολεμαίδα	τῆς στρατιᾶς. (Πόλις δ' ἐστὶν
[2, 5]	ὁπλίτας. Ἐπεὶ δ' εἰς τὴν	Πτολεμαίδα	τό τε ἄλλο συμμαχικὸν πλῆθος
[2, 10]	εἰς τὸ πεδίον τὸ πρὸς	Πτολεμαίδι	καθικέτευον τὸν Πετρώνιον ὑπὲρ τῶν
[2, 5]	εἰς τὴν Γαλιλαίαν γειτνιῶσαν τῇ	Πτολεμαίδι	καὶ Γάιον ἡγεμόνα τῶν αὐτοῦ
[2, 10]	ἀνδριάντας καὶ τὰς στρατιὰς ἐν	Πτολεμαίδι	λείπει, Προελθὼν δὲ εἰς τὴν
[2, 18]	δὲ Κέστιος ἀναζεύξας ἀπὸ τῆς	Πτολεμαίδος	αὐτὸς μὲν εἰς Καισάρειαν ἀφικνεῖται,
[2, 5]	αὐτοῖς τέσσαρας ἴλας ἱππέων ἐπὶ	Πτολεμαίδος	ᾔει, προστάξας ἐκεῖ καὶ τοὺς
[2, 10]	παραλαβὼν τὴν στρατιὰν ἐκ τῆς	Πτολεμαίδος	ὑπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ἔνθεν
[2, 2]	μητέρα καὶ τὸν ἀδελφὸν Νικολάου	Πτολεμαῖον	ῥοπὴν εἶναι δοκοῦντα διὰ τὴν
[2, 21]	μεγάλῳ πεδίῳ καθεζομένων φυλάκων ἐνεδρεύσαντες	Πτολεμαῖον	τὸν Ἀγρίππα καὶ Βερνίκης ἐπίτροπον
[2, 5]	Ἀροῦν καλουμένην· κτῆμα δὲ ἦν	Πτολεμαίου	καὶ διὰ τοῦτο ὑπὸ τῶν
[2, 2]	καὶ τῶν φίλων Ποπλᾶ καὶ	Πτολεμαίου	καὶ Νικολάου κατῄει πρὸς θάλασσαν
[2, 2]	χωρεῖν ἐπελθὼν Οὔαρος, ὃν διὰ	Πτολεμαίου	πολλὰ δεηθεὶς Ἀρχέλαος μετεπέμψατο. Τότε
[2, 2]	καὶ τοὺς λόγους εἰσπέμπει διὰ	Πτολεμαίου.	Προσκεψάμενος δὲ ὁ Καῖσαρ τὰ
[2, 4]	δ' ἑξῆς δύο Γράτῳ καὶ	Πτολεμαίῳ	περιπεσόντες· ὁ δὲ τέταρτος Ἀρχελάῳ
[2, 8]	ἀκόντων τῶν ἐννέα. Καὶ τὸ	πτύσαι	δὲ εἰς μέσους ἢ τὸ
[2, 21]	δ' ἀνὰ τὴν πέριξ χώραν	πυθόμενοι	τήν τε ἐπιβουλὴν καὶ τὸν
[2, 20]	Δαμασκηνοὶ τὴν τῶν Ῥωμαίων φθορὰν	πυθόμενοι	τοὺς παρ' ἑαυτοῖς Ἰουδαίους ἀνελεῖν
[2, 18]	εἰς τὸ ἔθνος παρανομῶν, μέχρι	πυθόμενος	Ἀγρίππας ἀνελεῖν μὲν αὐτὸν ᾐδέσθη
[2, 19]	ἀναζεύξας ἐνέβαλεν εἰς Ἀντιπατρίδα, καὶ	πυθόμενος	ἔν τινι πύργῳ Ἀφεκοῦ καλουμένῳ
[2, 19]	οἱ πονηροί, προσῄεσαν αὐτοὶ τὰς	πύλας	ἀνοίξοντες καὶ δεξόμενοι τὸν Κέστιον
[2, 19]	Κέστιον ὡς ἀνοίξοντες αὐτῷ τὰς	πύλας.	Ὁ δὲ καὶ πρὸς ὀργὴν
[2, 21]	τοὺς ἀποστάντας. Καὶ τὰς μὲν	πύλας	τῶν Ταριχεῶν ἀποκλεῖσαι κελεύσας, ὡς
[2, 15]	βιαζόμενοι. Δεινὸς δὲ περὶ τὰς	πύλας	ὠθισμὸς ἦν, καὶ φθάνειν ἑκάστου
[2, 19]	ὑπέσυρον καὶ τοῦ ἱεροῦ τὴν	πύλην	ὑποπιμπράναι παρεσκευάζοντο. (Δεινὴ δὲ τοὺς
[2, 17]	στασιαστῶν λόγοις πρὸ τῆς χαλκῆς	πύλης	ἀθροίζουσι τὸν δῆμον, ἥτις ἦν
[2, 1]	τὸν ἐκκοπέντα χρυσοῦν ἀετὸν τῆς	πύλης	τοῦ ναοῦ. Ἦν δὲ τὸ
[2, 7]	παρ' αὐτοῦ λεγομένων· τοῖς γὰρ	πυνθανομένοις	περὶ Ἀριστοβούλου σώζεσθαι μὲν κἀκεῖνον
[2, 14]	ἐλθόντα σβέσαι τὸ τοῦ πολέμου	πῦρ	ἐκεῖθεν ἀρχόμενον καὶ τῆς ταραχῆς
[2, 8]	μιᾶς ἡμέρας παρασκευάζουσιν, ὡς μὴ	πῦρ	ἐναύοιεν ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ἀλλ'
[2, 17]	τῶν πρὸς τῷ γραμματοφυλακείῳ τὸ	πῦρ	ἐνίεσαν. Ἐπεὶ δὲ τὰ νεῦρα
[2, 17]	ὑποπιμπρᾶσιν βασίλεια· Μεθ' ἃ τὸ	πῦρ	ἐπὶ τὰ ἀρχεῖα ἔφερον ἀφανίσαι
[2, 3]	ἀμηχανίας τοῖς ἰδίοις ξίφεσιν τὸ	πῦρ	ἔφθανον· ὅσοι δὲ καθερπύσαντες ἀπὸ
[2, 12]	τε τὸ βιβλίον καὶ εἰς	πῦρ	κατέβαλεν. Ἰουδαῖοι δὲ ὡς ὅλης
[2, 3]	ἐπὶ τὸν ὑψηλότατον τοῦ φρουρίου	πύργον	ἀναβάς, ὃς ἐκαλεῖτο Φασάηλος ἐπώνυμον
[2, 6]	Πόλεις δ' ὑπηκόους παρέλαβεν Στράτωνος	πύργον	καὶ Σεβαστὴν καὶ Ἰόππην καὶ
[2, 17]	δὲ τῶν στηριγμάτων ὁ μὲν	πύργος	ἐξαίφνης κατασείεται, τεῖχος δ' ἕτερον
[2, 17]	αὐτῶν προαισθόμενοι, τάχα καὶ τοῦ	πύργου	κινηθέντος ὡς ὑπωρύττετο, δεύτερον ἑαυτοῖς
[2, 17]	ἐπὶ τὰ θωράκια καὶ τοὺς	πύργους	ἔβαλλον τοὺς προσιόντας, καὶ συχνοὶ
[2, 17]	Ἐζεκίᾳ τῷ ἀδελφῷ, καὶ τοὺς	πύργους	περισχόντες οἱ στασιασταὶ παρεφύλαττον, μή
[2, 17]	εὐάλωτον ἐπὶ τοὺς βασιλικοὺς ἀνέφυγον	πύργους,	τόν τε Ἱππικὸν καλούμενον καὶ
[2, 19]	Ἀντιπατρίδα, καὶ πυθόμενος ἔν τινι	πύργῳ	Ἀφεκοῦ καλουμένῳ συνηθροῖσθαι Ἰουδαίων δύναμιν
[2, 19]	αὐτοὶ δὲ διαστάντες ἀπὸ τῶν	πύργων	τοὺς ἀποπειρωμένους τοῦ τείχους ἔβαλλον.
[2, 17]	δὴ πόρρωθεν ἐφ' ἕνα τῶν	πύργων	ὑπορύξαντες ἀνεκρήμνισαν αὐτόν, ἔπειτα τὴν
[2, 16]	καὶ διὰ νεφῶν ὁδεύσαντες τὰ	Πυρηναῖα	ὄρη καὶ τούτους ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι·
[2, 16]	Ῥήνῳ ποταμῷ, μεσημβρινοῖς δὲ τοῖς	Πυρηναίοις	ὄρεσιν, ὠκεανῷ δὲ πρὸς δυσμῶν.
[2, 17]	προσφέρειν, ὅπως μήποτε τροφὴ τῷ	πυρὶ	λείποι, διαμένει γὰρ ἄσβεστον ἀεί,
[2, 1]	πατρίων νόμων καὶ τοῦ ναοῦ	πυρὶ	παραπολέσθαι. Τιμωρεῖν δ' αὐτοῖς ἀνεβόων
[2, 16]	Ἑλλήνων ἐλευθερίας παραδόντες ποτὲ καὶ	πυρὶ	τὴν πόλιν, οἱ τὸν ὑπερήφανον
[2, 4]	ἐπαύλεις, ἁρπαγὰς ῥᾳδίως ἐκ τοῦ	πυρὸς	αὑτῷ ποριζόμενος. Κἂν ἔφθη πᾶσαν
[2, 5]	τε προσόρους πάσας ὅσαις ἐπετύγχανον.	Πυρὸς	δὲ καὶ φόνου πεπλήρωτο πάντα
[2, 21]	δὲ κοιμώμενος ἤδη προσφερομένου τοῦ	πυρὸς	διανίσταται, Καὶ παραινούντων φεύγειν τῶν
[2, 18]	οὔτε Ἀσκάλων, ἀλλ' ἐπὶ ταύταις	πυρποληθείσαις	Ἀνθηδόνα καὶ Γάζαν κατέσκαπτον. Πολλαὶ
[2, 8]	ἐν ἀλλήλοις οὔτ' ἀγοράζουσιν οὔτε	πωλοῦσιν,	ἀλλὰ τῷ χρῄζοντι διδοὺς ἕκαστος
[2, 6]	οὐ βασιλέα λέγοντες ἀλλὰ τῶν	πώποτε	τυραννησάντων ὠμότατον ἐνηνοχέναι τύραννον· πλείστων
[2, 16]	μὴ τῶν πατρίων τι καταλῦσαι.	Πῶς	δὲ ἐπικαλέσεσθε τὸ θεῖον πρὸς
[2, 20]	τε κεράτων καὶ περιαγωγάς, καὶ	πῶς	δεῖ πρὸς μὲν τὸ κάμνον
[2, 16]	ἂν δὲ μὴ πραχθῇ, λογίσασθε,	πῶς	πρὸς οὕτω φιλανθρώπους ὅπλα κινεῖν