Livre, chapitre
[2, 13]	πῶς καὶ πῇ ~ποιητέον; ~(Κλεινίας)	~Ὦ	ἄριστε, Κρησὶν καὶ Λακεδαιμονίοις διαλεγόμενος,
[2, 7]	πρὸς Διός τε καὶ ~Ἀπόλλωνος,	ὦ	ἄριστοι τῶν ἀνδρῶν, εἰ τοὺς
[2, 2]	τὰ χρώματα; ~(Ἀθηναῖος) ~Καλῶς γε,	ὦ	ἑταῖρε. Ἀλλ' ἐν γὰρ μουσικῇ
[2, 5]	τῶν αὐτῶν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ἄριστά γ'	ὦ	Κλεινία. Εἰ δ' ἔδοξά σοι
[2, 4]	~(Κλεινίας) ~Τάχ' ἄν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ἀλλ'	ὦ	μακάριε, μὴ ταχὺ τὸ τοιοῦτον
[2, 5]	οὕτω δοκοῦσίν σοι, πρὸς Διός,	ὦ	ξένε, ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι
[2, 1]	~ἂν προσαγορεύοις. ~(Κλεινίας) ~Καὶ γάρ,	ὦ	ξένε, ἡμῖν καὶ τὰ πρότερον
[2, 8]	~(Κλεινίας) ~Καλὸν μὲν ἡ ἀλήθεια,	ὦ	ξένε, καὶ μόνιμον· ἔοικε μὴν
[2, 10]	τῶν χορῶν; ~(Κλεινίας) ~Ἡμεῖς γοῦν,	ὦ	ξένε, καὶ οἵδε οὐκ ἄλλην
[2, 2]	καλά; ~(Κλεινίας) ~Πολὺ τὸ διαφέρον,	ὦ	ξένε, λέγεις τῆς παιδείας. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 10]	~πόλει. ~(Κλεινίας) ~Οὐκ οἶδα ἡμῶν,	ὦ	ξένε, ὅπῃ πάλιν αὖ τοὺς
[2, 11]	~Πάντες μεντἂν ὡς ἔπος εἰπεῖν,	ὦ	ξένε, τὰ καλὰ τῶν ζῴων
[2, 8]	φήμης καταλελεῖφθαι. ~(Κλεινίας) ~Λέγεις δέ,	ὦ	ξένε, τίνας τούτους τοὺς χοροὺς
[2, 13]	τε καὶ ἰσχύος. ~(Κλεινίας) ~Κάλλιστα,	ὦ	ξένε, τὸν λόγον ἀπεμνημόνευκας. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 14]	καὶ ὀλίγιστα γίγνοιτ' ἄν. ~Οὗτος,	ὦ	ξένοι, ἡμῖν, εἰ συνδοκεῖ, κολοφὼν
[2, 7]	μετὰ ταῦτα ἔγωγ' ἂν φαίην·	ὦ	πάτερ, οὐχ ὡς ~εὐδαιμονέστατά με
[2, 7]	πολίτας μοι φθέγγεσθαι. Φέρε γάρ,	ὦ	πρὸς Διός τε καὶ ~Ἀπόλλωνος,
[2, 7]	ταῦτα οὕτως ἀναγκαῖα, ὡς οὐδέ,	~ὦ	φίλε Κλεινία, Κρήτη νῆσος σαφῶς·
[2, 7]	δέ, δύσκλεια δὲ τἀναντία; Ἥκιστα,	ὦ	φίλε νομοθέτα, φήσομεν. ~Ἀλλὰ τὸ
[2, 8]	κατά γε τὸν νῦν λόγον,	ὦ	φίλοι. ~(Ἀθηναῖος) ~Νομοθέτης δὲ οὗ
[2, 7]	εἰ θεὸς ἡμῖν, ὡς ἔοικεν,	ὦ	φίλοι, δοίη τις συμφωνίαν, ὡς
[2, 13]	τούτῳ δὴ τῷ χρόνῳ ~ἐν	ᾧ	μήπω κέκτηται τὴν οἰκείαν φρόνησιν,
[2, 11]	τὴν ὀρθότητα γνώσεται τῶν μελῶν,	~ᾧ	προσῆκεν ἢ μὴ προσῆκεν τοῦ
[2, 13]	οἶνον ἐπὶ τοῦτ' αὐτὸ δεδώρηται.	~Ἐγὼ	δὲ τὰ μὲν τοιαῦτα τοῖς
[2, 5]	ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι ποιεῖν;	ἐγὼ	~μὲν γὰρ καθ' ὅσον αἰσθάνομαι,
[2, 6]	νέους ἡμῶν. Ἦ γάρ; Ὁρᾶτε.	Ἐγὼ	μὲν γὰρ λέγω ~(σαφῶς τὰ
[2, 6]	τοὺς παρ' ὑμῖν ποιητάς, ἅπερ	ἐγώ,	~πείσετε καὶ ἀναγκάσετε, καὶ ἔτι
[2, 6]	ὅτι τάχιστα. Ὑμεῖς δὲ καὶ	ἐγώ	που τάδε λέγομεν, ὡς ~ταῦτά
[2, 4]	~(Ἀθηναῖος) ~Τί οὖν δή; βούλεσθε	ἐγὼ	σφῷν τὴν ἄτοπον ἀπόκρισιν ταύτην
[2, 6]	ὅπερ οὖν ~ἠρόμην, ἆρα συμφωνοῦμεν	ἐγώ	τε καὶ ὑμεῖς, ἢ πῶς;
[2, 5]	δὴ τό γε τοσοῦτον καὶ	ἐγὼ	τοῖς πολλοῖς, δεῖν τὴν μουσικὴν
[2, 1]	παιδείαν. Τούτου γάρ, ὥς γε	ἐγὼ	τοπάζω τὰ νῦν, ἔστιν ἐν
[2, 10]	τὸ κακῶς δυνατὸς εἴη ~διαγνῶναι;	Λέγω	δὲ οὐ πάνυ σαφῶς, ἀλλ'
[2, 11]	γε ὀρθῶς αὐτῶν εἰργασμένον γνοίη;	Λέγω	δὲ τὸ ~τοιόνδε, οἷον τοὺς
[2, 10]	τὸ τρίτον ~ὠφελίαν; Οἷον δὴ	λέγω	ἐδωδῇ μὲν καὶ πόσει καὶ
[2, 6]	γάρ; Ὁρᾶτε. Ἐγὼ μὲν γὰρ	λέγω	~(σαφῶς τὰ μὲν κακὰ λεγόμενα
[2, 1]	πάντα κεκτημένος ἀγαθά. ~Παιδείαν δὴ	λέγω	τὴν παραγιγνομένην πρῶτον παισὶν ἀρετήν·
[2, 1]	σωτηρία. ~(Κλεινίας) ~Μέγα λέγεις. ~(Ἀθηναῖος)	~Λέγω	τοίνυν τῶν παίδων παιδικὴν εἶναι
[2, 10]	γε εἶναι τὴν αὐτὴν ταύτην	λέγω	τότε, ὅταν μήτε τι βλάπτῃ
[2, 6]	εἴπερ ὀρθῶς λέγει, οὔτ' ἐν	~λόγῳ	ἄνδρα τιθείμην, ὃς μὴ πάντα
[2, 1]	στέργειν, τοῦτ' ~αὐτὸ ἀποτεμὼν τῷ	λόγῳ	καὶ παιδείαν προσαγορεύων, κατά γε
[2, 8]	ταῦτα οὐδεὶς φθόνος ἀμφισβητῆσαι τῷ	λόγῳ.	~(Κλεινίας) ~Ἀλλ' οὔ μοι φαίνεται
[2, 1]	ἐν ψυχαῖς ἐγγίγνωνται μήπω δυναμένων	~λόγῳ	λαμβάνειν, λαβόντων δὲ τὸν λόγον,
[2, 1]	δὲ τὸν λόγον, συμφωνήσωσι τῷ	λόγῳ	ὀρθῶς ~εἰθίσθαι ὑπὸ τῶν προσηκόντων
[2, 14]	κολοφὼν ἐπὶ τῷ περὶ οἴνου	λόγῳ	ῥηθέντι εἰρήσθω. ~(Κλεινίας) ~Καλῶς, καὶ
[2, 5]	τὰ νῦν αὖ διαπερανθέντα τῷ	λόγῳ	~σημαίνειν βούλεται; σκοπεῖσθ' εἰ τόδε.
[2, 9]	φθέγγοιτο δ' ἀεὶ ἀτάκτως καὶ	πηδῷ,	τάξεως δ' αἴσθησιν τούτων ~ἀμφοτέρων,
[2, 12]	τ' εἶναι ~μετὰ δίκης, ὃν	αἰδῶ	τε καὶ αἰσχύνην θεῖον φόβον
[2, 1]	Τούτου γάρ, ὥς γε ἐγὼ	τοπάζω	τὰ νῦν, ἔστιν ἐν τῷ
[2, 12]	ἑξήκοντα ἔτη γεγονόσιν, ἴσην καὶ	μείζω	τὴν αἰσχύνην ~φέρειν ἢ τὸν
[2, 8]	καὶ ἄλλο ἐτόλμησεν ἂν ἐπ'	ἀγαθῷ	~ψεύδεσθαι πρὸς τοὺς νέους, ἔστιν
[2, 7]	οὕτω ζῶντα ἴσως ὑμᾶς οὐ	πείθω	μὴ οὐκ ἄρα ~εὐδαίμονα ἀλλ'
[2, 13]	μὲν δὴ τῆς χορείας ἡμίσεα	διαπεπεράνθω·	τὰ δ' ἡμίσεα, ὅπως ἂν
[2, 14]	τῷ περὶ οἴνου λόγῳ ῥηθέντι	εἰρήσθω.	~(Κλεινίας) ~Καλῶς, καὶ συνδοκεῖ.
[2, 13]	καὶ ~διαπεπεράνθαι, καὶ νῦν οὕτως	εἰρήσθω·	τὸ δ' ἥμισυ λέγωμεν, ἢ
[2, 7]	ἠρωτημένα πατέρα τε ~καὶ νομοθέτην	ἠρωτήσθω,	ὁ δ' εἰπέτω ὡς ὁ
[2, 2]	καὶ ταῦθ' ἡμῖν οὕτως ἔχειν	ἀποκεκρίσθω	τὰ νῦν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ἔτι δὴ
[2, 7]	ἐνὸν ἐπαινεῖ. Τί γὰρ δὴ	δικαίῳ	χωριζόμενον ἡδονῆς ἀγαθὸν ἂν γίγνοιτο;
[2, 5]	~θεαταῖς. Ἐξῆν γὰρ δὴ τῷ	παλαιῷ	τε καὶ Ἑλληνικῷ νόμῳ, καθάπερ
[2, 1]	διαφθείρεται κατὰ πολλὰ ἐν τῷ	~βίῳ,	θεοὶ (δὲ οἰκτίραντες τὸ τῶν
[2, 7]	ἥδιστος, ἢ δύ' ἐστόν ~τινε	βίω,	οἷν ὁ μὲν ἥδιστος ὢν
[2, 13]	ἀξία παραδέχεσθαι. Καὶ γὰρ ἔτι	πλείω	τις ἂν ἐπεξέλθοι λέγων· ~ἐπεὶ
[2, 10]	ἔχομεν μοῦσαν τῆς τῶν χορῶν	καλλίω	~καὶ (τῆς ἐν τοῖς κοινοῖς
[2, 5]	~βελτίω τῶν αὑτῶν ἠθῶν ἀκούοντας	βελτίω	τὴν ἡδονὴν ἴσχειν, νῦν αὐτοῖς
[2, 5]	ἡδονάς· δέον γὰρ αὐτοὺς ἀεὶ	~βελτίω	τῶν αὑτῶν ἠθῶν ἀκούοντας βελτίω
[2, 8]	τὸν ἄδικον βίον οὐ μόνον	αἰσχίω	καὶ μοχθηρότερον, ἀλλὰ καὶ ~ἀηδέστερον
[2, 3]	~δεδημιουργημένων (οὔτε τι καλλίονα οὔτ'	αἰσχίω,	τὴν αὐτὴν δὲ τέχνην ~ἀπειργασμένα.
[2, 4]	ἐλθόντων ἔχομεν εἰπεῖν τίς ἂν	νικῷ	δικαίως; ~(Κλεινίας) ~Ἄτοπον ἤρου· τίς
[2, 6]	τολμῷ ὁρῶν φόνον αἱματόεντα” μήτε	νικῷ	θέων ~Θρηίκιον Βορέην, μήτε ἄλλο
[2, 5]	δὴ τῷ παλαιῷ τε καὶ	Ἑλληνικῷ	νόμῳ, καθάπερ ὁ Σικελικός τε
[2, 3]	ἐκ πάσης ἀνάγκης γίγνεσθαι; ~(Κλεινίας)	~Δοκῶ	μὲν οὐδέν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ὅπου δὴ
[2, 12]	τἀναντία, καὶ εἰσιόντι τῷ μὴ	~καλῷ	θάρρει (τὸν κάλλιστον διαμαχόμενον φόβον
[2, 11]	ὑπὸ ὄρχησίν τε καὶ ᾠδήν,	ψιλῷ	δ' ἑκατέρῳ πᾶσά τις ἀμουσία
[2, 10]	πάντων μάλιστα, ἥκιστα δὲ ὁτῳοῦν	ἄλλῳ;	~(Κλεινίας) ~Παντάπασι μὲν οὖν. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 11]	προσᾴδειν αὐτῶν καὶ βαίνειν ἐν	ῥυθμῷ	γεγόνασι ~διηναγκασμένοι, (ὅτι δὲ δρῶσιν
[2, 6]	~ἱστάμενος, ἄδικος δὲ ὢν μήτε	τολμῷ	ὁρῶν φόνον αἱματόεντα” μήτε νικῷ
[2, 5]	τῷ παλαιῷ τε καὶ Ἑλληνικῷ	νόμῳ,	καθάπερ ὁ Σικελικός τε ~καὶ
[2, 5]	~χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι ἐθίζηται τῷ	νόμῳ	καὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ νόμου
[2, 14]	προσθείμην ἂν τῷ τῶν ~Καρχηδονίων	νόμῳ,	μηδέποτε μηδένα ἐπὶ στρατοπέδου γεύεσθαι
[2, 1]	~(Ἀθηναῖος) ~Ἀναμνησθῆναι τοίνυν ἔγωγε πάλιν	ἐπιθυμῶ	τί ποτε (λέγομεν ἡμῖν εἶναι
[2, 13]	σχεδὸν ταῦτ' (ἐρόμενον σαφῶς, καὶ	~μανθάνω	ὡς ἐρώτησις οὖσα αὕτη τὰ
[2, 12]	νεωτέρας, ὥστε ~εὐαγώγους (συμβαίνειν τῷ	δυναμένῳ	τε καὶ ἐπισταμένῳ παιδεύειν τε
[2, 12]	(συμβαίνειν τῷ δυναμένῳ τε καὶ	ἐπισταμένῳ	παιδεύειν τε καὶ ~πλάττειν, καθάπερ
[2, 14]	σπουδῆς τῷ ἐπιτηδεύματι τῷ νῦν	εἰρημένῳ	χρήσεται ~μετὰ νόμων καὶ τάξεως,
[2, 14]	παιδιᾷ τε, καὶ ἐξέσται τῷ	βουλομένῳ	καὶ ὅταν βούληται καὶ μεθ'
[2, 1]	ἐν τῷ ~ἐπιτηδεύματι τούτῳ καλῶς	κατορθουμένῳ	σωτηρία. ~(Κλεινίας) ~Μέγα λέγεις. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 1]	κατ' ὀρθὸν χρείᾳ τῆς ἐν	οἴνῳ	συνουσίας. Τί οὖν δὴ ~λέγομεν;
[2, 13]	φύεται· ἐν τούτῳ δὴ τῷ	χρόνῳ	~ἐν ᾧ μήπω κέκτηται τὴν
[2, 1]	ἂν ὀρθῶς ἐν ψυχαῖς ἐγγίγνωνται	μήπω	δυναμένων ~λόγῳ λαμβάνειν, λαβόντων δὲ
[2, 13]	δὴ τῷ χρόνῳ ~ἐν ᾧ	μήπω	κέκτηται τὴν οἰκείαν φρόνησιν, πᾶν
[2, 4]	θεατὰς ~μάλιστα, μηδὲν ἐπιταττόμενος ᾧτινι	τρόπῳ,	νικήσῃ δὲ αὐτὸ τοῦτο ὅτι
[2, 4]	κατὰ ~μέρη σκοπώμεθα τοιῷδέ τινι	τρόπῳ·	τί ἄν, εἴ ποτέ τις
[2, 4]	χρείαν ~ὀρθὴν εἶναι τοιῷδέ τινι	τρόπῳ;	χαίρομεν ὅταν οἰώμεθα εὖ πράττειν,
[2, 8]	τῶν ἔμπροσθεν ἐρρήθησαν ~λόγων. ~(Κλεινίας)	~Οὔπω	μεμαθήκαμεν, ἀλλ' ἔτι σαφέστερον πειρῶ
[2, 10]	ὠγαθέ, προσέχων τούτῳ τὸν νοῦν	δρῶ	τοῦτο, εἴπερ· ἀλλ' ὁ λόγος
[2, 11]	τε καὶ ᾠδήν, ψιλῷ δ'	ἑκατέρῳ	πᾶσά τις ἀμουσία καὶ ~θαυματουργία
[2, 8]	~Οὔπω μεμαθήκαμεν, ἀλλ' ἔτι σαφέστερον	πειρῶ	φράζειν. ~(Ἀθηναῖος) ~Εἴπομεν, εἰ μεμνήμεθα,
[2, 12]	ἐβουλήθη, τὴν τῷ τοῦ ~Διονύσου	χορῷ	βοήθειαν ἐπιδεῖξαι καλῶς λεγομένην, εἰς
[2, 5]	Λοιδορεῖν γὰρ πράγματα ἀνίατα καὶ	πόρρω	προβεβηκότα ~ἁμαρτίας οὐδαμῶς ἡδύ, (ἀναγκαῖον
[2, 9]	μὲν οὖν. ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν ἐν	θεάτρῳ	γε καὶ παντοίοις ἀνθρώποις ᾄδειν
[2, 5]	γίγνεσθαι. ~(Κλεινίας) ~Τί μήν; ~(Ἀθηναῖος)	~Συγχωρῶ	δὴ τό γε τοσοῦτον καὶ
[2, 9]	ἀνάγκης γιγνομένης αἰσχύνοιτ' ἂν μᾶλλον,	ὅσῳ	~πρεσβύτερος καὶ σωφρονέστερος γίγνεται, τόσῳ
[2, 9]	ὅσῳ ~πρεσβύτερος καὶ σωφρονέστερος γίγνεται,	τόσῳ	μᾶλλον. Ἆρ' οὐχ οὕτως; ~(Κλεινίας)
[2, 10]	ἂν εἴη ~σύμμετρον ὅλως ἀλλὰ	τῷ	ἀληθεῖ πάντων μάλιστα, ἥκιστα δὲ
[2, 1]	καὶ διαφθείρεται κατὰ πολλὰ ἐν	τῷ	~βίῳ, θεοὶ (δὲ οἰκτίραντες τὸ
[2, 14]	~ὡς παιδιᾷ τε, καὶ ἐξέσται	τῷ	βουλομένῳ καὶ ὅταν βούληται καὶ
[2, 10]	πᾶσαν ἰσότητα· οὐ ~γὰρ εἴ	τῳ	δοκεῖ ἢ μή τις χαίρει
[2, 12]	καὶ νεωτέρας, ὥστε ~εὐαγώγους (συμβαίνειν	τῷ	δυναμένῳ τε καὶ ἐπισταμένῳ παιδεύειν
[2, 1]	τοπάζω τὰ νῦν, ἔστιν ἐν	τῷ	~ἐπιτηδεύματι τούτῳ καλῶς κατορθουμένῳ σωτηρία.
[2, 14]	τις πόλις ὡς οὔσης σπουδῆς	τῷ	ἐπιτηδεύματι τῷ νῦν εἰρημένῳ χρήσεται
[2, 1]	χρὴ στέργειν, τοῦτ' ~αὐτὸ ἀποτεμὼν	τῷ	λόγῳ καὶ παιδείαν προσαγορεύων, κατά
[2, 8]	πρὸς ταῦτα οὐδεὶς φθόνος ἀμφισβητῆσαι	τῷ	λόγῳ. ~(Κλεινίας) ~Ἀλλ' οὔ μοι
[2, 1]	λαβόντων δὲ τὸν λόγον, συμφωνήσωσι	τῷ	λόγῳ ὀρθῶς ~εἰθίσθαι ὑπὸ τῶν
[2, 5]	ἡμῖν τὰ νῦν αὖ διαπερανθέντα	τῷ	λόγῳ ~σημαίνειν βούλεται; σκοπεῖσθ' εἰ
[2, 2]	καὶ ~μουσικὴν ἢ ὃς ἂν	τῷ	μὲν σώματι καὶ τῇ φωνῇ
[2, 12]	πάντα τούτοις τἀναντία, καὶ εἰσιόντι	τῷ	μὴ ~καλῷ θάρρει (τὸν κάλλιστον
[2, 5]	ἐναντία ~χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι ἐθίζηται	τῷ	νόμῳ καὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ
[2, 14]	ὡς οὔσης σπουδῆς τῷ ἐπιτηδεύματι	τῷ	νῦν εἰρημένῳ χρήσεται ~μετὰ νόμων
[2, 5]	ἀποδιδοῦσι ~θεαταῖς. Ἐξῆν γὰρ δὴ	τῷ	παλαιῷ τε καὶ Ἑλληνικῷ νόμῳ,
[2, 14]	ἡμῖν, εἰ συνδοκεῖ, κολοφὼν ἐπὶ	τῷ	περὶ οἴνου λόγῳ ῥηθέντι εἰρήσθω.
[2, 5]	τε ~καὶ Ἰταλικὸς νόμος νῦν,	τῷ	πλήθει τῶν θεατῶν ἐπιτρέπων καὶ
[2, 2]	ἂν τῇ μὲν φωνῇ καὶ	(τῷ	σώματι μὴ πάνυ δυνατὸς ᾖ
[2, 3]	οἴονται φρονεῖν ~αἰσχύνονται μὲν κινεῖσθαι	τῷ	σώματι τὰ τοιαῦτα, αἰσχύνονται δὲ
[2, 11]	τέχνης; ἆρά γε ἀναγκαῖον ἤδη	τῷ	ταῦτα γνόντι καὶ ἐκεῖνο ἑτοίμως
[2, 10]	δοκεῖ ἢ μή τις χαίρει	τῳ,	τό γε ἴσον ἴσον οὐδὲ
[2, 12]	παρρησίας ~ἐμπίμπλαται καὶ ἀνηκουστίας ἐν	τῷ	τοιούτῳ τῶν πέλας, ἄρχων δ'
[2, 4]	~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ μὴν ἔν γε	τῷ	τοιούτῳ, χαίροντες, ἡσυχίαν οὐ δυνάμεθα
[2, 8]	καὶ ἄδικα, τὰ ~μὲν ἄδικα	τῷ	τοῦ δικαίου ἐναντίως φαινόμενα, ἐκ
[2, 12]	λόγος ἐν ἀρχαῖς ἐβουλήθη, τὴν	τῷ	τοῦ ~Διονύσου χορῷ βοήθειαν ἐπιδεῖξαι
[2, 10]	ἐκείνην τὴν ἔχουσαν τὴν ὁμοιότητα	τῷ	τοῦ καλοῦ μιμήματι. ~(Κλεινίας) ~Ἀληθέστατα.
[2, 14]	καὶ Λακεδαιμονίων χρείας προσθείμην ἂν	τῷ	τῶν ~Καρχηδονίων νόμῳ, μηδέποτε μηδένα
[2, 3]	τι βλάβην ἔσθ' ἥντινα φέρει	τῷ	χαίροντι πονηρίας ἢ σχήμασιν ἢ
[2, 13]	ποτὲ φύεται· ἐν τούτῳ δὴ	τῷ	χρόνῳ ~ἐν ᾧ μήπω κέκτηται
[2, 7]	~καὶ νομοθέτην ἠρωτήσθω, ὁ δ'	εἰπέτω	ὡς ὁ ζῶν τὸν ἥδιστον
[2, 11]	γιγνώσκειν ὅτι τε βούλεται καὶ	~ὅτῳ	ἔοικε τῶν ἀξιολόγων μιμημάτων· ἀλλὰ
[2, 1]	καὶ ~ἀληθεῖς δόξας βεβαίους εὐτυχὲς	ὅτῳ	καὶ πρὸς τὸ γῆρας παρεγένετο·
[2, 8]	ἑκὼν ἐθέλοι πείθεσθαι πράττειν τοῦτο	ὅτῳ	μὴ τὸ ~χαίρειν τοῦ λυπεῖσθαι
[2, 3]	πλὴν κατ' ~Αἴγυπτον. ~(Κλεινίας) ~Ἐν	Αἰγύπτῳ	δὲ δὴ πῶς τὸ τοιοῦτον
[2, 2]	περὶ ~ταῦθ' ἡμῖν ἅπαντα, ἁπλῶς	ἔστω	τὰ μὲν ἀρετῆς ἐχόμενα ψυχῆς
[2, 8]	τὸ δὲ ~κεφάλαιον αὐτῶν τοῦτο	ἔστω·	τὸν αὐτὸν ἥδιστόν τε καὶ
[2, 10]	ποτ' ἐστὶν τὸν ~μέλλοντα ἐν	αὐτῷ	μὴ ἁμαρτήσεσθαι· μὴ γὰρ γιγνώσκων
[2, 6]	θέων ~Θρηίκιον Βορέην, μήτε ἄλλο	αὐτῷ	μηδὲν τῶν λεγομένων ἀγαθῶν γίγνοιτό
[2, 13]	(οἶδα, ὅτι πᾶν ζῷον, ὅσον	αὐτῷ	προσήκει νοῦν ἔχειν ~τελεωθέντι, τοῦτον
[2, 11]	τοῦ ῥυθμοῦ ὃν ὁ ποιητὴς	αὐτῷ	~προσῆψεν, ὀρθῶς ἢ μή; ~(Κλεινίας)
[2, 7]	~ἀκούων, οἶμαι, τί ποτ' ἐν	αὐτῷ	τὸ τῆς ἡδονῆς (κρεῖττον ἀγαθόν
[2, 7]	μετ' ἀθανασίας, καὶ ~μηδὲν ἄλλο	αὐτῷ	τῶν λεγομένων κακῶν εἶναι γιγνόμενον
[2, 9]	δὲ γεγονότες ἔτη ~μέχρι ἑξήκοντα	αὐτῷ	χορεύσουσιν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ἀληθέστατα μέντοι λέγεις.
[2, 7]	καὶ ἀηδῶς καὶ μὴ συμφερόντως	αὑτῷ;	~(Κλεινίας) ~Καὶ πῶς ἂν ταῦτά
[2, 7]	δὲ καὶ ὕβριν ~ἔχοντα ἐν	αὑτῷ	μόνον, τὸν οὕτω ζῶντα ἴσως
[2, 7]	καὶ ἄπορος φαίνοιτο τοῦ συμφωνούντως	ἑαυτῷ	λέγειν· εἰ δ' αὖ τὸν
[2, 12]	εἴρηκεν· ~σκοπώμεθα δὴ εἰ τοῦθ'	οὕτω	γέγονεν. Θορυβώδης μέν που ὁ
[2, 9]	ταῦτα οἶμαι, ὅπῃ τοῦτο εὔλογον	~οὕτω	γιγνόμενον ἂν γίγνοιτο. ~(Κλεινίας) ~Τί
[2, 13]	~(Κλεινίας) ~Ἄρισθ' ὑπέλαβές τε καὶ	οὕτω	δὴ ποίει. ~(Ἀθηναῖος) ~Ποιητέον· οὐδὲ
[2, 5]	ὀρθῶς ποιεῖν. ~(Κλεινίας) ~Νῦν οὖν	οὕτω	δοκοῦσίν σοι, πρὸς Διός, ὦ
[2, 7]	~ἔχοντα ἐν αὑτῷ μόνον, τὸν	οὕτω	ζῶντα ἴσως ὑμᾶς οὐ πείθω
[2, 4]	αὖ; μῶν οὐχ οὕτως; ~(Κλεινίας)	~Οὕτω	μὲν οὖν. ~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ μὴν
[2, 9]	μᾶλλον. Ἆρ' οὐχ οὕτως; ~(Κλεινίας)	~Οὕτω	μὲν οὖν. ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν ἐν
[2, 2]	~(δυναίμεθα. Ἆρ' οὐχ οὕτως; ~(Κλεινίας)	~Οὕτω	μὲν οὖν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ταῦτ' ἄρα
[2, 5]	καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις γίγνοιθ'	οὕτω;	Πότερον αὐτὰ καλλιόνως οὕτως εἶναι
[2, 9]	οὐχ ὁμολογοῖτ' ἂν δεῖν ταῦτα	οὕτω	πράττεσθαι; ~(Ἀθηναῖος) ~Ποῦ δὴ τοῦθ'
[2, 6]	τε καὶ ἁρμονίας ~ἀποδιδόντας παιδεύειν	οὕτω	τοὺς νέους ἡμῶν. Ἦ γάρ;
[2, 12]	~ἐμπίμπλαται καὶ ἀνηκουστίας ἐν τῷ	τοιούτῳ	τῶν πέλας, ἄρχων δ' ἱκανὸς
[2, 4]	~Καὶ μὴν ἔν γε τῷ	τοιούτῳ,	χαίροντες, ἡσυχίαν οὐ δυνάμεθα ἄγειν.
[2, 13]	οὐδὲν ἔχον ποτὲ φύεται· ἐν	τούτῳ	δὴ τῷ χρόνῳ ~ἐν ᾧ
[2, 1]	νῦν, ἔστιν ἐν τῷ ~ἐπιτηδεύματι	τούτῳ	καλῶς κατορθουμένῳ σωτηρία. ~(Κλεινίας) ~Μέγα
[2, 10]	φαυλίζεις. ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκ, ὠγαθέ, προσέχων	τούτῳ	τὸν νοῦν δρῶ τοῦτο, εἴπερ·

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 13/06/2006