Livre, chapitre
[2, 3]	καὶ ἄξιον ἐννοίας, ὅτι δυνατὸν	~ἄρ'	ἦν περὶ τῶν τοιούτων νομοθετεῖσθαι
[2, 10]	δὲ τὸ ὀρθῶς μὴ γιγνώσκων	ἆρ'	ἄν ποτε τό γε εὖ
[2, 11]	ποτ' ἐστὶν ἕκαστον τῶν ~σωμάτων;	Ἆρ'	ἄν ποτε τό γε ὀρθῶς
[2, 10]	ἂν οὖν πρέποι θείοις ἀνδράσιν;	Ἆρ'	ἂν ἡ τῶν χορῶν; ~(Κλεινίας)
[2, 7]	πρὸς ἀνθρώπων τε καὶ θεῶν	ἆρ'	ἐστὶν ἀγαθὸν μὲν καὶ ~καλόν,
[2, 7]	ὑμῖν αὐτοὺς ~τούτους ἐροίμεθα θεούς·	(ἆρ'	ὁ δικαιότατός ἐστιν βίος ἥδιστος,
[2, 2]	τοῖς αὐτοῖς τε καὶ ἴσοις	ἆρ'	ὅμοια ~τά τε σχήματα καὶ
[2, 9]	προθύμους εἶναι πρὸς τὰς ᾠδάς;	~ἆρ'	οὐ νομοθετήσομεν πρῶτον μὲν τοὺς
[2, 9]	μὲν δὴ διατεθεὶς οὕτως ἕκαστος	ἆρ'	οὐκ ἂν ἐθέλοι προθυμότερόν ~γε,
[2, 10]	ὁμοίων ἐργασίᾳ ὅσαι τέχναι εἰκαστικαί;	(Ἆρ'	οὐκ, ἂν τοῦτο ~ἐξεργάζωνται, τὸ
[2, 4]	εἶπον νυνδή, τὰ ~νικητήρια φέρειν.	(Ἆρ'	οὐκ ὀρθῶς λέγεταί τε τοῦτο
[2, 9]	γίγνοιτο. ~(Κλεινίας) ~Τί μήν; ~(Ἀθηναῖος)	~Ἆρ'	οὖν ἡμῖν τά γε ἔμπροσθεν
[2, 4]	σοῦ τὰ νῦν λεχθέντων. ~(Ἀθηναῖος)	~Ἆρ'	οὖν θαρροῦντες λέγομεν τὴν τῇ
[2, 10]	ἄξιον. ~(Κλεινίας) ~Ἀληθέστατα λέγεις. ~(Ἀθηναῖος)	~Ἆρ'	οὖν οὐ πᾶσαν μίμησιν φαῖμεν
[2, 11]	ζῴων ἐγιγνώσκομεν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ὀρθότατα λέγεις.	Ἆρ'	οὖν οὐ περὶ ἑκάστην εἰκόνα,
[2, 4]	ἄγειν. ~(Κλεινίας) ~Ἔστι ταῦτα. ~(Ἀθηναῖος)	~Ἆρ'	οὖν οὐχ ἡμῶν οἱ μὲν
[2, 7]	πως, τὰ δ' οὐδαμῶς. ~(Ἀθηναῖος)	~Ἆρ'	οὖν ὑγίειάν τε κεκτημένον καὶ
[2, 2]	ὅπου διαγιγνώσκειν ἄν ποτε ~(δυναίμεθα.	Ἆρ'	οὐχ οὕτως; ~(Κλεινίας) ~Οὕτω μὲν
[2, 9]	καὶ σωφρονέστερος γίγνεται, τόσῳ μᾶλλον.	Ἆρ'	οὐχ οὕτως; ~(Κλεινίας) ~Οὕτω μὲν
[2, 3]	τοῦτό γε λόγον ἔχει· πῶς	γὰρ	ἄν; ~(Ἀθηναῖος) ~Νῦν δέ γε
[2, 4]	δικαίως; ~(Κλεινίας) ~Ἄτοπον ἤρου· τίς	γὰρ	ἂν ἀποκρίνοιτό σοι τοῦτο ὡς
[2, 11]	ποιητὰς αὐτῶν τῶν Μουσῶν. Οὐ	γὰρ	ἂν ἐκεῖναί γε ~ἐξαμάρτοιέν ποτε
[2, 8]	φῇ ταῦτα ~οὕτως ἔχειν· οὐδεὶς	γὰρ	ἂν ἑκὼν ἐθέλοι πείθεσθαι πράττειν
[2, 8]	ἐμὸν ἂν εἴη λέγειν. Φημὶ	γὰρ	ἅπαντας δεῖν ἐπᾴδειν τρεῖς ~ὄντας
[2, 9]	~(Κλεινίας) ~Πῶς δή; λέγε· μάλα	γὰρ	ἄτοπος γίγνοιτ' ἂν ὥς γε
[2, 5]	τοῦ θεάτρου τὰς ἡδονάς· δέον	γὰρ	αὐτοὺς ἀεὶ ~βελτίω τῶν αὑτῶν
[2, 10]	ἐν αὐτῷ μὴ ἁμαρτήσεσθαι· μὴ	γὰρ	γιγνώσκων τὴν οὐσίαν, τί ποτε
[2, 7]	~ὁ νόμος ἐνὸν ἐπαινεῖ. Τί	γὰρ	δὴ δικαίῳ χωριζόμενον ἡδονῆς ἀγαθὸν
[2, 4]	χαίρειν ὅτι μάλιστα ἀπεργάζηται; ~Δεῖ	γὰρ	δή, ἐπείπερ ἀφείμεθά γε παίζειν
[2, 7]	τοῦτ' εἰπεῖν ἡμᾶς χρεών; Ἀνδρεῖος	γὰρ	δὴ καὶ ἰσχυρὸς καὶ ~καλὸς
[2, 3]	~(Ἀθηναῖος) ~Θαῦμα καὶ ἀκοῦσαι. Πάλαι	γὰρ	δή ποτε, ὡς ἔοικεν, ἐγνώσθη
[2, 5]	μηδὲ ὀρθῶς ἀποδιδοῦσι ~θεαταῖς. Ἐξῆν	γὰρ	δὴ τῷ παλαιῷ τε καὶ
[2, 1]	δοκεῖ. ~(Ἀθηναῖος) ~Καλῶς τοίνυν. Τούτων	γὰρ	δὴ τῶν ὀρθῶς τεθραμμένων ἡδονῶν
[2, 7]	σχεδὸν ~ἀπᾴδομεν ἀπ' ἀλλήλων. Ἐμοὶ	γὰρ	δὴ φαίνεται ταῦτα οὕτως ἀναγκαῖα,
[2, 4]	κριθέντας ὀρθῶς ἂν νικᾶν. Τὸ	γὰρ	ἔθος ἡμῖν τῶν νῦν δὴ
[2, 10]	δὴ καὶ πᾶσαν ἰσότητα· οὐ	~γὰρ	εἴ τῳ δοκεῖ ἢ μή
[2, 13]	ὑμῖν γε ἀμφοτέροις γνώριμα. ~Πολὺ	γὰρ	ἐν ταύτῃ τῇ τέχνῃ πλέον
[2, 8]	τοὺς δὲ μετὰ ταῦτα οὐ	γὰρ	ἔτι δυνατοὶ φέρειν ᾠδάς μυθολόγους
[2, 13]	πόλιν οὐκ ἀξία παραδέχεσθαι. Καὶ	γὰρ	ἔτι πλείω τις ἂν ἐπεξέλθοι
[2, 10]	~ταύτῃ πορευώμεθα, εἰ βούλεσθε. Εἰ	γὰρ	ἔχομεν μοῦσαν τῆς τῶν χορῶν
[2, 10]	ἡδεῖα ἀλλ' ἥτις ὀρθή· μιμήσεως	γὰρ	ἦν, ὥς φαμεν, ὀρθότης, εἰ
[2, 5]	ἄλλαις πόλεσι ποιεῖν; ἐγὼ ~μὲν	γὰρ	καθ' ὅσον αἰσθάνομαι, πλὴν παρ'
[2, 4]	εἴη; τοῦτο μετὰ τοῦτο· ἦ	γάρ;	~(Κλεινίας) ~Ναί. ~(Ἀθηναῖος) ~Δῆλον ὡς
[2, 4]	τὸν τὰ θαύματα ~ἐπιδεικνύντα· ἦ	γάρ;	~(Κλεινίας) ~πῶς γὰρ οὔ; ~(Ἀθηναῖος)
[2, 6]	Ἦ γάρ; Ὁρᾶτε. Ἐγὼ μὲν	γὰρ	λέγω ~(σαφῶς τὰ μὲν κακὰ
[2, 5]	ἀποφαίνεσθαι ῥᾳθύμως τὴν κρίσιν· οὐ	γὰρ	μαθητὴς ἀλλὰ ~διδάσκαλος, ὥς γε
[2, 2]	γε, ὦ ἑταῖρε. Ἀλλ' ἐν	γὰρ	μουσικῇ καὶ σχήματα μὲν καὶ
[2, 11]	~Δῆλον ὡς οὐδαμῶς. ~(Ἀθηναῖος) ~Γελοῖος	γὰρ	ὅ γε πολὺς ὄχλος ἡγούμενος
[2, 6]	δὲ ἄλλα ~ἀγαθὰ λέγεται· καὶ	γὰρ	ὀξὺ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ
[2, 6]	οὕτω τοὺς νέους ἡμῶν. Ἦ	γάρ;	Ὁρᾶτε. Ἐγὼ μὲν γὰρ λέγω
[2, 11]	ὥραν τῆς τέρψιος. Ταῦτά γε	γὰρ	ὁρῶσι ~πάντα κυκώμενα, καὶ ἔτι
[2, 4]	~ἐπιδεικνύντα· ἦ γάρ; ~(Κλεινίας) ~πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Ἐὰν δέ γ'
[2, 13]	~θεῶν αἰτίους γεγονέναι; ~(Κλεινίας) ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ δὴ καὶ
[2, 10]	οἷον ἦν ἀποτελοῖτο. ~(Κλεινίας) ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ μὴν τοῦτό
[2, 10]	~δεῖ γέ τινα; ~(Κλεινίας) ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Τίς ἂν οὖν
[2, 10]	γενόμενοι. ~(Ἀθηναῖος) ~Εἰκότως γε· ὄντως	γὰρ	οὐκ ἐπήβολοι γεγόνατε τῆς (καλλίστης
[2, 8]	τοὺς χοροὺς τοὺς τρίτους; Οὐ	γὰρ	πάνυ συνίεμεν ~σαφῶς ὅτι ποτὲ
[2, 13]	δὴ ποίει. ~(Ἀθηναῖος) ~Ποιητέον· οὐδὲ	γὰρ	πάνυ χαλεπόν ἐστιν εἰπεῖν ὑμῖν
[2, 5]	δὴ καὶ τῆς ἀνδρείας. Οὔτε	γὰρ	παρὰ θεάτρου δεῖ τόν γε
[2, 10]	γεγόνατε τῆς (καλλίστης ᾠδῆς. ~Στρατοπέδου	γὰρ	πολιτείαν ἔχετε ἀλλ' οὐκ ἐν
[2, 2]	οὐ δοκεῖ ταὐτὰ εἶναι; Οὐ	γάρ	που ἐρεῖ γέ τις ὥς
[2, 5]	δόξαι ~ταῦτα ἐμὲ λέγειν. Λοιδορεῖν	γὰρ	πράγματα ἀνίατα καὶ πόρρω προβεβηκότα
[2, 11]	ὅσοισπερ ἂν ᾄδειν ~προσήκῃ. Τῶν	γὰρ	ῥυθμῶν καὶ τῶν ἁρμονιῶν ἀναγκαῖον
[2, 5]	μὲν τοὺς ποιητὰς αὐτούς (πρὸς	γὰρ	τὴν ~τῶν κριτῶν ἡδονὴν ποιοῦσιν
[2, 11]	~πλείστης πασῶν εἰκόνων. Ἁμαρτών τε	γάρ	τις μέγιστ' ἂν βλάπτοιτο, (ἤθη
[2, 3]	(τοὺς ἐπαίνους ἐναντίους προσαγορεύουσιν· ἡδέα	γὰρ	τούτων ~ἕκαστα εἶναί φασι, πονηρὰ
[2, 12]	περὶ τοὺς ποιητὰς αὐτούς. Τὸ	~γὰρ	τρίτον οὐδεμία ἀνάγκη ποιητῇ γιγνώσκειν,
[2, 11]	τὴν μουσικὴν ᾗ χαλεπόν· ἐπειδὴ	γὰρ	~ὑμνεῖται περὶ αὐτὴν διαφερόντως ἢ
[2, 6]	λεγομένων ἀγαθῶν γίγνοιτό ~ποτε. Τὰ	γὰρ	ὑπὸ τῶν πολλῶν λεγόμεν' ἀγαθὰ
[2, 1]	ὀρθῶς ~ἂν προσαγορεύοις. ~(Κλεινίας) ~Καὶ	γάρ,	ὦ ξένε, ἡμῖν καὶ τὰ
[2, 7]	τοὺς πολίτας μοι φθέγγεσθαι. Φέρε	γάρ,	ὦ πρὸς Διός τε καὶ
[2, 6]	ἀγαθὰ οὐκ ὀρθῶς λέγεται. Λέγεται	γὰρ	~ὡς ἄριστον μὲν ὑγιαίνειν, δεύτερον
[2, 1]	εἶναι ~τὴν ὀρθὴν παιδείαν. Τούτου	γάρ,	ὥς γε ἐγὼ τοπάζω τὰ
[2, 3]	δή ποτε, ὡς ἔοικεν, ἐγνώσθη	παρ'	αὐτοῖς οὗτος ὁ ~λόγος ὃν
[2, 3]	καλὰ μετὰ σπουδῆς, χαίρουσιν δὲ	παρ'	αὑτοῖς. ~(Κλεινίας) ~Ὀρθότατα λέγεις. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 5]	γὰρ καθ' ὅσον αἰσθάνομαι, πλὴν	παρ'	ἡμῖν ἢ παρὰ Λακεδαιμονίοις, ἃ
[2, 4]	τε καὶ ἑορτάσει, ἐπειδὴ τὸ	παρ'	ἡμῖν ἡμᾶς ἐλαφρὸν ἐκλείπει νῦν,
[2, 5]	καθάπερ παρά τε τοῖσδε καὶ	παρ'	ἡμῖν, καὶ ἔτι καθάπερ ~εἶπες
[2, 11]	ὅσοι τέ εἰσιν καὶ ὁποῖα	παρ'	ὁποῖα αὐτῶν κείμενα τὴν ~προσήκουσαν
[2, 6]	συνομολογησώμεθα τὰ νῦν. Ἄλλο τι	παρ'	(ὑμῖν ἐν πάσῃ παιδείᾳ ~καὶ
[2, 5]	~συνδοκεῖ καὶ σοί, φέρε, φῂς	παρ'	ὑμῖν καὶ τοῖσδε μᾶλλον ἢ
[2, 6]	Ταῦτα δὴ λέγειν, οἶμαι, τοὺς	παρ'	ὑμῖν ποιητάς, ἅπερ ἐγώ, ~πείσετε
[2, 6]	οἶμαι, τοὺς παρ' ὑμῖν ποιητάς,	ἅπερ	ἐγώ, ~πείσετε καὶ ἀναγκάσετε, καὶ
[2, 5]	καὶ παρ' ἡμῖν, καὶ ἔτι	καθάπερ	~εἶπες σὺ νυνδὴ δεῖν εἶναι,
[2, 9]	(σκληροτέρου τὸ τῆς ψυχῆς ~ἦθος,	καθάπερ	εἰς πῦρ σίδηρον ἐντεθέντα γιγνόμενον,
[2, 3]	θείου τινὸς ἀνδρὸς ἂν εἴη,	~καθάπερ	ἐκεῖ φασιν τὰ τὸν πολὺν
[2, 2]	ἄρα μετὰ τοῦθ' ἡμῖν αὖ	καθάπερ	κυσὶν ἰχνευούσαις διερευνητέον, σχῆμά ~τε
[2, 5]	οὕτως εἶναι ~φαῖμεν ἂν ἢ	καθάπερ	νῦν γίγνεται γιγνόμενα; ~(Κλεινίας) ~Πολύ
[2, 5]	παλαιῷ τε καὶ Ἑλληνικῷ νόμῳ,	καθάπερ	ὁ Σικελικός τε ~καὶ Ἰταλικὸς
[2, 9]	ἄν· καὶ ταῦτά γ' εἰ	καθάπερ	οἱ περὶ νίκης χοροὶ ἀγωνιζόμενοι
[2, 4]	που τὸν μέν τινα ἐπιδεικνύναι,	καθάπερ	Ὅμηρος, ῥαψῳδίαν, ἄλλον δὲ ~κιθαρῳδίαν,
[2, 12]	ἐπισταμένῳ παιδεύειν τε καὶ ~πλάττειν,	καθάπερ	ὅτ' ἦσαν νέαι; Τοῦτον δ'
[2, 5]	~Πολύ που τὸ διαφέρον, εἰ	καθάπερ	παρά τε τοῖσδε καὶ παρ'
[2, 12]	~Οὐκοῦν ἔφαμεν, ὅταν γίγνηται ταῦτα,	καθάπερ	τινὰ σίδηρον τὰς ψυχὰς τῶν
[2, 5]	καὶ ᾠδαὶ ~καλεῖσθαι καὶ πράττεσθαι,	καθάπερ	τοῖς κάμνουσίν τε καὶ ἀσθενῶς
[2, 7]	βίον ἅπαντα, οὐχ ὑμῖν ~δοκεῖ,	εἴπερ	ἄδικος εἴη καὶ ὑβριστής, ἐξ
[2, 10]	τούτῳ τὸν νοῦν δρῶ τοῦτο,	εἴπερ·	ἀλλ' ὁ λόγος ὅπῃ φέρει,
[2, 7]	~ἐροίμεθ' ἂν ἴσως αὐτοὺς πάλιν,	εἴπερ	ὀρθῶς ἐπανερωτῷμεν· ποτέρους δὲ ~εὐδαιμονεστέρους
[2, 6]	μνησαίμην, φησὶν ὑμῖν ὁ ποιητής,	εἴπερ	ὀρθῶς λέγει, οὔτ' ἐν ~λόγῳ
[2, 8]	αὐτὸ ᾕρηχ' ὁ λόγος ἔχειν,	εἴπερ	τι καὶ ἄλλο ἐτόλμησεν ἂν
[2, 4]	μάλιστα ἀπεργάζηται; ~Δεῖ γὰρ δή,	ἐπείπερ	ἀφείμεθά γε παίζειν ἐν τοῖς
[2, 3]	παιδιάν, οἰόμεθα ἐξέσεσθαι τοῖς ποιητικοῖς,	ὅτιπερ	~ἂν αὐτὸν τὸν ποιητὴν ἐν
[2, 7]	~καλὸς καὶ πλούσιος, καὶ (ποιῶν	ὅτιπερ	ἐπιθυμοῖ τὸν βίον ἅπαντα, οὐχ
[2, 11]	ὅτι ποτ' ἔχει γιγνώσκων; ἆρα,	ὅπερ	εἴπομεν, ὡς ὀρθῶς γε αὐτὸ
[2, 4]	τοῦτον μάλιστα τιμᾶσθαί τε, καὶ	ὅπερ	εἶπον νυνδή, τὰ ~νικητήρια φέρειν.
[2, 3]	τῆς ~Ἴσιδος ποιήματα γεγονέναι. Ὥσθ'	ὅπερ	ἔλεγον, εἰ δύναιτό τις ἑλεῖν
[2, 12]	~γίγνεσθαι νέοις πρὸς ἀρετήν. Καὶ	ὅπερ	ὁ λόγος ἐν ἀρχαῖς ἐβουλήθη,
[2, 3]	ἢ καὶ ἀναγκαῖον ταὐτὸν εἶναι	ὅπερ	ὅταν τις πονηροῖς ἤθεσιν ~συνὼν
[2, 6]	ἀγαθά, τοῖς δὲ κακοῖς κακά·	ὅπερ	οὖν ~ἠρόμην, ἆρα συμφωνοῦμεν ἐγώ
[2, 10]	(δὲ ὀρθότητά τε καὶ ὠφελίαν,	~ὅπερ	ὑγιεινὸν τῶν προσφερομένων λέγομεν ἑκάστοτε,
[2, 12]	ἐπὶ μᾶλλον ἀεὶ συμβαίνει γιγνόμενος,	ὅπερ	~ὑπεθέμεθα κατ' ἀρχὰς ἀναγκαῖον εἶναι
[2, 5]	καὶ λυπουμένη τοῖς αὐτοῖς τούτοις	οἷσπερ	ὁ ~(γέρων, τούτων ἕνεκα, ἃς
[2, 11]	~πεπαιδεῦσθαι (δεῖ βέλτιον τοὺς πεντηκοντούτας	ὅσοισπερ	ἂν ᾄδειν ~προσήκῃ. Τῶν γὰρ
[2, 2]	ἢ σχῆμα οὐκ ἔστιν ἀπεικάσαντα,	ὥσπερ	οἱ χοροδιδάσκαλοι ~ἀπεικάζουσιν, ὀρθῶς φθέγγεσθαι·
[2, 12]	πρότερον ἀπαλλάττοιντο ἀλλήλων, ~ἀλλ' οὐχ	(ὥσπερ	τὰ νῦν ἐχθροί, κατὰ νόμους
[2, 12]	εἶναι τὸν πλάστην τὸν αὐτὸν	ὥσπερ	~τότε, τὸν ἀγαθὸν νομοθέτην, οὗ
[2, 12]	(ἡγεμόσιν τοῖς τοῦ ~Διονύσου, τοῖς	ὑπὲρ	ἑξήκοντα ἔτη γεγονόσιν, ἴσην καὶ
[2, 8]	δὴ καὶ ἔτι τρίτους τοὺς	ὑπὲρ	τριάκοντα ἔτη μέχρι τῶν ἑξήκοντα
[2, 9]	~πρεσβυτῶν χορός, εἰ ἄρα οἱ	ὑπὲρ	τριάκοντα καὶ πεντήκοντα δὲ γεγονότες
[2, 5]	καὶ δειλίαν ἐκ ταὐτοῦ ~στόματος	οὗπερ	τοὺς θεοὺς (ἐπεκαλέσατο μέλλων κρίνειν,
[2, 7]	ταῦτα ἔγωγ' ἂν φαίην· ὦ	πάτερ,	οὐχ ὡς ~εὐδαιμονέστατά με ἐβούλου
[2, 14]	ὅταν ἐπινοῇ τις παῖδας ποιεῖσθαι	~ἀνὴρ	ἢ καὶ γυνή. Καὶ ἄλλα
[2, 6]	λέγειν ὡς ὁ μὲν ~ἀγαθὸς	ἀνὴρ	σώφρων ὢν καὶ δίκαιος εὐδαίμων
[2, 7]	τιθέμενος εἴτε νομοθέτης εἴτε καὶ	πατὴρ	ἄτοπος ~ἂν οἶμαι καὶ ἄπορος
[2, 9]	γεύεσθαι, διδάσκοντες ὡς οὐ χρὴ	πῦρ	ἐπὶ πῦρ ὀχετεύειν εἴς τε
[2, 9]	ὡς οὐ χρὴ πῦρ ἐπὶ	πῦρ	ὀχετεύειν εἴς τε τὸ σῶμα
[2, 9]	τῆς ψυχῆς ~ἦθος, καθάπερ εἰς	πῦρ	σίδηρον ἐντεθέντα γιγνόμενον, καὶ οὕτως
[2, 14]	ἢ νόσων ἕνεκα, μηδ' αὖ	νύκτωρ	ὅταν ἐπινοῇ τις παῖδας ποιεῖσθαι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 13/06/2006