Livre, chapitre
[2, 6]	τοῖς δὲ δικαίοις ~κακά, τὰ	δ'	ἀγαθὰ τοῖς μὲν ἀγαθοῖς ὄντως
[2, 9]	κατὰ τὴν ~φωνὴν εἴη, φθέγγοιτο	δ'	ἀεὶ ἀτάκτως καὶ πηδῷ, τάξεως
[2, 9]	ἀεὶ ἀτάκτως καὶ πηδῷ, τάξεως	δ'	αἴσθησιν τούτων ~ἀμφοτέρων, τῶν ἄλλων
[2, 8]	ἀμφότερα. ~(Κλεινίας) ~Φαίνεται. ~(Ἀθηναῖος) ~Τὴν	δ'	ἀλήθειαν τῆς κρίσεως ποτέραν κυριωτέραν
[2, 2]	τοῖς ~τῆς μοχθηρίας σχήμασιν, οἱ	δ'	ἄλλοι ἐναντίᾳ ταύτης Μούσῃ τινί·
[2, 3]	καὶ προσαγορεύειν καλὰ ἀναγκαῖον, οἷς	δ'	ἂν παρὰ φύσιν ἢ ~τρόπον
[2, 2]	μή; ~(Κλεινίας) ~Προσθῶμεν. ~(Ἀθηναῖος) ~Τί	δ'	ἂν τὰ καλά τε ἡγούμενος
[2, 3]	ἐπαινεῖν αἰσχρά τε ~προσαγορεύειν. Οἷς	δ'	ἂν τὰ μὲν τῆς φύσεως
[2, 4]	ἀγωνιούμενον ἡδονῆς πέρι (μόνον, ὃς	δ'	ἂν τέρψῃ τοὺς θεατὰς ~μάλιστα,
[2, 11]	ψιλοὺς εἰς μέτρα (τιθέντες, μέλος	δ'	αὖ καὶ ῥυθμὸν ἄνευ ~ῥημάτων,
[2, 4]	τὸν δέ τινα τραγῳδίαν, τὸν	δ'	αὖ κωμῳδίαν, οὐ θαυμαστὸν δὲ
[2, 13]	ὅλη παίδευσις ἦν ἡμῖν, τούτου	δ'	αὖ τὸ μὲν ῥυθμοί τε
[2, 7]	τοῦ συμφωνούντως ἑαυτῷ λέγειν· εἰ	δ'	αὖ τὸν ~δικαιότατον εὐδαιμονέστατον ἀποφαίνοιτο
[2, 5]	αὐτοὺς οἱ θεαταὶ ~παιδεύουσιν διέφθαρκεν	δ'	αὐτοῦ τοῦ θεάτρου τὰς ἡδονάς·
[2, 5]	~Ἄριστά γ' ὦ Κλεινία. Εἰ	δ'	ἔδοξά σοι ἃ σὺ λέγεις
[2, 11]	~(Κλεινίας) ~Καὶ πῶς; ~(Ἀθηναῖος) ~Τί	δ'	εἰ γιγνώσκοιμεν ὅτι τὸ γεγραμμένον
[2, 5]	~(Κλεινίας) ~Τί μήν; ~(Ἀθηναῖος) ~Τί	δ'	εἰ καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις
[2, 12]	καθάπερ ὅτ' ἦσαν νέαι; Τοῦτον	δ'	εἶναι τὸν πλάστην τὸν αὐτὸν
[2, 7]	τε ~καὶ νομοθέτην ἠρωτήσθω, ὁ	δ'	εἰπέτω ὡς ὁ ζῶν τὸν
[2, 11]	ὄρχησίν τε καὶ ᾠδήν, ψιλῷ	δ'	ἑκατέρῳ πᾶσά τις ἀμουσία καὶ
[2, 5]	προβεβηκότα ~ἁμαρτίας οὐδαμῶς ἡδύ, (ἀναγκαῖον	δ'	ἐνίοτέ ἐστιν. Ἐπειδὴ δὲ ταῦτα
[2, 7]	ἀγαθὸν δὲ ~ἢ καλόν, τὰ	δ'	ἕτερα ἡδέα μέν, αἰσχρὰ δὲ
[2, 7]	μὲν ἥδιστος ὢν τυγχάνει, δικαιότατος	δ'	ἕτερος; Εἰ δὴ δύο φαῖεν,
[2, 13]	τῆς χορείας ἡμίσεα διαπεπεράνθω· τὰ	δ'	ἡμίσεα, ὅπως ἂν ἔτι δοκῇ,
[2, 13]	καὶ νῦν οὕτως εἰρήσθω· τὸ	δ'	ἥμισυ λέγωμεν, ἢ πῶς καὶ
[2, 12]	τῷ τοιούτῳ τῶν πέλας, ἄρχων	δ'	ἱκανὸς ἀξιοῖ ~ἑαυτοῦ τε καὶ
[2, 9]	εἰ μεμνήμεθα, Διόνυσον. ~(Κλεινίας) ~πῶς	δ'	οὐ μεμνήμεθα; ~(Ἀθηναῖος) ~Ὁ μὲν
[2, 10]	αὐτοῦ διαγνώσεται. ~(Κλεινίας) ~Σχολῇ· πῶς	δ'	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Ὁ δὲ τὸ
[2, 13]	ταύτας εἶναι. ~(Κλεινίας) ~Μεμνήμεθα· τί	δ'	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν καὶ ὅτι
[2, 7]	μὲν ἔμοιγε φαινόμεθά πως, τὰ	δ'	οὐδαμῶς. ~(Ἀθηναῖος) ~Ἆρ' οὖν ὑγίειάν
[2, 8]	καὶ μύθοις καὶ λόγοις. Εἰ	δ'	οὖν ἄλλῃ ~πῃ δοκεῖ ἢ
[2, 1]	πρὸς τὸ γῆρας παρεγένετο· τέλεος	δ'	~οὖν ἔστ' ἄνθρωπος ταῦτα καὶ
[2, 3]	φαῦλ' ἂν εὕροις ~αὐτόθι· τοῦτο	δ'	οὖν τὸ περὶ μουσικὴν ἀληθές
[2, 9]	ᾄδουσιν καὶ ἡδονήν. ~(Κλεινίας) ~Πῶς	δ'	οὐχ ὁμολογοῖτ' ἂν δεῖν ταῦτα
[2, 10]	φορβάδας τοὺς νέους κέκτησθε· λαβὼν	δ'	~ὑμῶν οὐδεὶς τὸν αὑτοῦ, παρὰ
[2, 14]	τρόπον ἅπασι τούτοις χρηστέον· εἰ	δ'	~ὡς παιδιᾷ τε, καὶ ἐξέσται
[2, 10]	~ἀλήθειαν μήτε ὁμοιότητα ἀπεργαζόμενον (παρέχεται,	μηδ'	αὖ γε βλάβην, ~ἀλλ' αὐτοῦ
[2, 14]	τὸν ~(ἐνιαυτὸν ὃν ἂν ἄρχωσιν,	μηδ'	αὖ κυβερνήτας μηδὲ δικαστὰς ἐνεργοὺς
[2, 14]	μὴ ~σωμασκίας ἢ νόσων ἕνεκα,	μηδ'	αὖ νύκτωρ ὅταν ἐπινοῇ τις
[2, 14]	~ὄντας οἴνου γεύεσθαι τὸ παράπαν,	μηδ'	ὅστις βουλευσόμενος εἰς βουλὴν ἀξίαν
[2, 11]	~Ἀναγκαιότατα. ~(Ἀθηναῖος) ~Τί οὖν ὁ	μηδ'	ὅτι ποτ' ἔχει γιγνώσκων; ἆρα,
[2, 13]	ψυχῆς πρὸς ἀρετὴν παιδείας οὐκ	οἶδ'	ὅντινα ~τρόπον ὠνομάσαμεν μουσικήν. ~(Κλεινίας)
[2, 14]	ὥστε κατὰ τὸν λόγον τοῦτον	οὐδ'	~ἀμπελώνων ἂν πολλῶν δέοι οὐδ'
[2, 11]	ῥυθμοὺς ~δούλων καὶ ἀνελευθέρων προσαρμόττειν,	οὐδ'	αὖ ῥυθμοὺς καὶ σχῆμα ἐλευθέριον
[2, 2]	εἰ δὲ ἀγνοοῦμέν γε τοῦτο,	~οὐδ'	εἴ τις παιδείας ἐστὶν φυλακὴ
[2, 3]	καὶ ὁποῖ' ἄττα ἀπεργάζονται, ~καινοτομεῖν	οὐδ'	ἐπινοεῖν ἄλλ' ἄττα ἢ τὰ
[2, 14]	οὐδ' ~ἀμπελώνων ἂν πολλῶν δέοι	οὐδ'	ᾗτινι πόλει, τακτὰ δὲ τά
[2, 2]	κακίας ἢ ἀρετῆς καλλίονα χορεύματα,	οὐδ'	ὡς αὐτὸς μὲν χαίρει τοῖς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 13/06/2006