| Livre, chapitre |
| [2, 8] |
ἡδέα,
τὰ
δὲ
δίκαια
ἀηδέστατα,
|
ἐκ |
δὲ
δικαίου
πάντα
τἀναντία
παντὶ |
| [2, 8] |
τῷ
τοῦ
δικαίου
ἐναντίως
φαινόμενα,
|
ἐκ |
μὲν
ἀδίκου
καὶ
κακοῦ
ἑαυτοῦ |
| [2, 3] |
ἢ
κακὸν
φαῖμεν
ἂν
ἡμῖν
|
ἐκ |
πάσης
ἀνάγκης
γίγνεσθαι;
~(Κλεινίας)
~Δοκῶ |
| [2, 9] |
καὶ
~δυσθυμίας
λήθῃ
γίγνεσθαι
μαλακώτερον
|
ἐκ |
(σκληροτέρου
τὸ
τῆς
ψυχῆς
~ἦθος, |
| [2, 4] |
γεγονέναι
τί
ποτ'
ἂν
~ἡγούμεθα
|
ἐκ |
ταύτης
τῆς
προρρήσεως
συμβαίνειν;
~(Κλεινίας) |
| [2, 5] |
γιγνώσκοντα
δι'
ἀνανδρίαν
καὶ
δειλίαν
|
ἐκ |
ταὐτοῦ
~στόματος
οὗπερ
τοὺς
θεοὺς |
| [2, 5] |
τοὺς
θεοὺς
(ἐπεκαλέσατο
μέλλων
κρίνειν,
|
ἐκ |
τούτου
~ψευδόμενον
ἀποφαίνεσθαι
ῥᾳθύμως
τὴν |
| [2, 11] |
ποτὲ
δεῖ.
τόδε
μὲν
οὖν
|
ἐκ |
~τούτων
ὁ
λόγος
ἡμῖν
δοκεῖ |
| [2, 10] |
οὐ
πᾶσαν
μίμησιν
φαῖμεν
ἂν
|
ἐκ |
τῶν
νῦν
λεγομένων
ἥκιστα
ἡδονῇ |
| [2, 3] |
~Φαίνεται
οὕτως
ἂν
ταῦτα
ἔχειν
|
ἐκ |
τῶν
ὑπὸ
σοῦ
τὰ
νῦν |
| [2, 10] |
γοῦν,
ὦ
ξένε,
καὶ
οἵδε
|
οὐκ |
ἄλλην
ἄν
τινα
δυναίμεθα
ᾠδὴν |
| [2, 11] |
καὶ
πάντας
ψόφους
εἰς
ταὐτὸν
|
οὐκ |
ἄν
ποτε
~συνθεῖεν,
ὡς
ἕν |
| [2, 9] |
δὴ
διατεθεὶς
οὕτως
ἕκαστος
ἆρ'
|
οὐκ |
ἂν
ἐθέλοι
προθυμότερόν
~γε,
ἧττον |
| [2, 7] |
δέ;
τὸ
καὶ
κακῶς;
~(Κλεινίας)
|
~Οὐκ |
ἂν
ἔτι
τοῦθ'
ὁμοίως.
~(Ἀθηναῖος) |
| [2, 5] |
λέγεις
λέγειν
ὡς
νῦν
γιγνόμενα,
|
οὐκ |
ἂν
~θαυμάζοιμι
εἰ
μὴ
σαφῶς |
| [2, 9] |
ἡμῖν
ᾠδῆς
οὗτος
ὁ
τρόπος
|
οὐκ |
ἂν
~παντάπασιν
ἀσχήμων
(γίγνοιτο.
~(Κλεινίας) |
| [2, 10] |
ἀπεικασία·
καὶ
τοῦτό
γε
μῶν
|
οὐκ |
ἂν
~σύμπαντες
ὁμολογοῖεν
ποιηταί
τε |
| [2, 14] |
πίνειν
μετ'
ἐπιτηδευμάτων
ὡντινωνοῦν
ἄλλων,
|
οὐκ |
ἂν
τιθείμην
ταύτην
~τὴν
ψῆφον, |
| [2, 10] |
ἐργασίᾳ
ὅσαι
τέχναι
εἰκαστικαί;
(Ἆρ'
|
οὐκ, |
ἂν
τοῦτο
~ἐξεργάζωνται,
τὸ
μὲν |
| [2, 13] |
ἔστιν
κακὴ
~καὶ
εἰς
πόλιν
|
οὐκ |
ἀξία
παραδέχεσθαι.
Καὶ
γὰρ
ἔτι |
| [2, 7] |
ἴσως
ὑμᾶς
οὐ
πείθω
μὴ
|
οὐκ |
ἄρα
~εὐδαίμονα
ἀλλ'
ἄθλιον
γίγνεσθαι |
| [2, 12] |
καὶ
ἀναισχυντότερον
τοῦ
δέοντος,
~καὶ
|
οὐκ |
ἐθέλοντα
τάξιν
καὶ
τὸ
κατὰ |
| [2, 9] |
πολλοῖς
ἀλλὰ
ἐν
μετρίοις,
καὶ
|
οὐκ |
ἐν
ἀλλοτρίοις
~ἀλλ'
ἐν
οἰκείοις, |
| [2, 10] |
~Στρατοπέδου
γὰρ
πολιτείαν
ἔχετε
ἀλλ'
|
οὐκ |
ἐν
ἄστεσι
κατῳκηκότων,
ἀλλ'
οἷον |
| [2, 9] |
ἐθέλοι
προθυμότερόν
~γε,
ἧττον
αἰσχυνόμενος,
|
οὐκ |
ἐν
πολλοῖς
ἀλλὰ
ἐν
μετρίοις, |
| [2, 3] |
τοῖς
ἱεροῖς,
(καὶ
παρὰ
ταῦτ'
|
οὐκ |
ἐξῆν
~οὔτε
ζωγράφοις,
οὔτ'
ἄλλοις |
| [2, 10] |
~(Ἀθηναῖος)
~Εἰκότως
γε·
ὄντως
γὰρ
|
οὐκ |
ἐπήβολοι
γεγόνατε
τῆς
(καλλίστης
ᾠδῆς. |
| [2, 2] |
~εὔχρων
δὲ
μέλος
ἢ
σχῆμα
|
οὐκ |
ἔστιν
ἀπεικάσαντα,
ὥσπερ
οἱ
χοροδιδάσκαλοι |
| [2, 1] |
Τὰ
μὲν
οὖν
ἄλλα
ζῷα
|
οὐκ |
ἔχειν
αἴσθησιν
τῶν
ἐν
ταῖς |
| [2, 13] |
τῆς
ψυχῆς
πρὸς
ἀρετὴν
παιδείας
|
οὐκ |
οἶδ'
ὅντινα
~τρόπον
ὠνομάσαμεν
μουσικήν. |
| [2, 10] |
τε
καὶ
συμπάσῃ
~πόλει.
~(Κλεινίας)
|
~Οὐκ |
οἶδα
ἡμῶν,
ὦ
ξένε,
ὅπῃ |
| [2, 5] |
Λακεδαιμονίοις,
ἃ
σὺ
νῦν
~λέγεις
|
οὐκ |
οἶδα
πραττόμενα,
καινὰ
δὲ
ἄττα |
| [2, 6] |
ὑπὸ
τῶν
πολλῶν
λεγόμεν'
ἀγαθὰ
|
οὐκ |
ὀρθῶς
λέγεται.
Λέγεται
γὰρ
~ὡς |
| [2, 4] |
νυνδή,
τὰ
~νικητήρια
φέρειν.
(Ἆρ'
|
οὐκ |
ὀρθῶς
λέγεταί
τε
τοῦτο
καὶ |
| [2, 10] |
αὖ
τοὺς
νομοθέτας
φαυλίζεις.
~(Ἀθηναῖος)
|
~Οὐκ, |
ὠγαθέ,
προσέχων
τούτῳ
τὸν
νοῦν |
| [2, 12] |
μέθη,
τοιαύτη
δὲ
παιδιά,
μῶν
|
οὐκ |
ὠφεληθέντες
ἂν
~οἱ
τοιοῦτοι
συμπόται |