Chapitre
[21]	μὴ μυηθεῖσιν οἱ θεοὶ τὰς	ἀμοιβὰς	ἀκεραίους φυλάττουσι, τοῖς δὲ μοχθηροῖς
[11]	καθαροῦ νοῦ δυνάμει; Ὃν ὁ	μέγας	Ζεὺς διὰ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς,
[18]	ἄγαν εἶναι καταπλῆγα. Καὶ ὁ	μέγας	Ἥλιος αὖθις τὸν λόγον διαδεξάμενος
[18]	νεανίσκος εἱστήκει σιωπῇ, καὶ ὁ	μέγας	Ἥλιος ἐπί τινα σκοπιὰν ἀγαγὼν
[18]	παρερριμμένῳ. Ἴσθι οὖν» εἶπεν ὁ	μέγας	Ἥλιος, ὅτι σε πάντως χρὴ
[17]	Ὅρα οὖν, ἐνταῦθά ἐστιν ὁ	μέγας	κίνδυνος, ὅπως αὐτὸν ὡς εὐαγέστατα
[3]	μύθου διαφέρει τῷ μὴ πρὸς	παῖδας,	ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ
[3]	μύθου διαφέρει τῷ μὴ πρὸς	παῖδας,	ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ
[14]	μὴ πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ πρὸς	παῖδας	ἤτοι καθ´ ἡλικίαν ἢ τῷ
[16]	γὰρ τοὺς μύθους προσήκει πρὸς	παῖδας	ἤτοι τῷ φρονεῖν, κἂν ἄνδρες
[18]	οὖν ὁ νεανίσκος ὑπὸ τῆς	θέας,	Ἀλλὰ σοὶ μέν» εἶπεν, ὦ
[17]	ἐν τούτοις ὅθεν πεπορεύμεθα τέως	ἀγλαΐας.	~Εὐξαμένῳ ταῦτα εἴτε ὕπνος τις
[4]	δουλείας, λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω τῆς	μυθολογίας	αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν, εἰ δὲ
[4]	δουλείας, λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω τῆς	μυθολογίας	αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν, εἰ δὲ
[11]	Σεμέλης ἐγένετο, θεὸν δὲ διὰ	θεουργίας	καὶ τελεστικῆς, ὥσπερ τὸν δεσπότην
[17]	ἀνθρώποις ὁ πονηρὸς οὑτοσὶ τῆς	ἀνοσιουργίας	ζῆλος μὴ παντάπασιν ἐπικρατήσῃ. Πρὸς
[6]	ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν	ἀρρητουργίας	οὐδὲ ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς
[6]	ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν	ἀρρητουργίας	οὐδὲ ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς
[18]	σεαυτῷ τὰ σαρκία δεδόσθαι τῆς	λειτουργίας	εἵνεκα ταυτησί· βουλόμεθα γάρ σοι
[3]	ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει, τῆς τοιαύτης	ψυχαγωγίας	ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς
[3]	ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει, τῆς τοιαύτης	ψυχαγωγίας	ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς
[2]	καὶ κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα καὶ	ψυχαγωγίας·	ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ
[2]	καὶ κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα καὶ	ψυχαγωγίας·	ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ
[6]	ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν Διογένη	τραγῳδίας,	οὔσας μὲν καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ
[6]	ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν Διογένη	τραγῳδίας,	οὔσας μὲν καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ
[6]	δὲ ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ καὶ	τραγῳδίας	τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας,
[6]	δὲ ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ καὶ	τραγῳδίας	τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας,
[1]	μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ τῆς	κωμῳδίας	ἀκηκοότι μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι,
[1]	μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ τῆς	κωμῳδίας	ἀκηκοότι μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι,
[6]	μετὰ τοῦ σατύρου καὶ τῆς	κωμῳδίας	καὶ τοῦ μίμου, οὕτω πᾶσα
[6]	μετὰ τοῦ σατύρου καὶ τῆς	κωμῳδίας	καὶ τοῦ μίμου, οὕτω πᾶσα
[8]	τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ	εὐλαβείας;	Ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ´ ἡμῶν,
[8]	τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ	εὐλαβείας;	Ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ´ ἡμῶν,
[17]	νεανίσκος ἀπιὼν ᾤχετο μετὰ πολλῆς	εὐλαβείας	ἔχων παρ´ ἑαυτῷ ξίφος τε
[1]	ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς	εὐλαβείας	ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο γάρ μοι
[1]	ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς	εὐλαβείας	ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο γάρ μοι
[19]	φιλοσόφῳ μὲν τῷ τὰ τῆς	προπαιδείας	με τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ δὲ τῷ
[6]	ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα τῆς	θείας	πολλά ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ
[6]	ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα τῆς	θείας	πολλά ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ
[19]	τε ἔνδροσοι μαλακῆς πόας καὶ	βαθείας	πλήρεις, ἤ τε ἐκ τῶν
[6]	Ἢ τοῦτό γε αὐτὸ τῆς	ἀληθείας	εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ τρόπον
[6]	Ἢ τοῦτό γε αὐτὸ τῆς	ἀληθείας	εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ τρόπον
[8]	καλῶς Ἁπλοῦς ὁ μῦθος τῆς	ἀληθείας	ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ φησι τὸν
[8]	καλῶς Ἁπλοῦς ὁ μῦθος τῆς	ἀληθείας	ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ φησι τὸν
[17]	εἶπεν, ἡγεμών σοι ἐγὼ ἔσομαι	λείας	καὶ ὁμαλεστέρας ὁδοῦ τουτὶ {τὸ}
[17]	προσῆγεν εἰς τὸ πρόσω διὰ	λείας	ὁδοῦ καὶ ἀτρίπτου καθαρᾶς τε
[9]	οὐ παρέργως ἀλλὰ μετά τινος	ἐμμελείας	ἡ τῶν μύθων ἐγκαταμέμικται γραφή,
[4]	τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης τῆς	δουλείας,	λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω τῆς μυθολογίας
[4]	τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης τῆς	δουλείας,	λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω τῆς μυθολογίας
[12]	κοινῇ μὲν ἅπασι σύμβολον τῆς	ἐπιφανείας	αὐτοῦ τὸ τῆς ἡμερίδος φυτόν,
[15]	τοῦ ῥᾴστου δὲ αὐτοῦ τὰς	θεραπείας	ἀποπληροῦν, ἕως ἂν ὁ θεὸς
[18]	γὰρ διενοεῖτο τῆς τε ὀπίσω	πορείας	καὶ τῆς ἐκεῖσε διατριβῆς εὑρηκέναι
[21]	νόμοις ἑαυτὸν καὶ δοῦλον ἀποφῆναι	πολιτείας;	Ἀλλὰ διὰ τί μὴ ταύτην
[14]	τῆς ἀγοραίου καὶ περιτρεχούσης ἁρπάσαντες	ἐντρεχείας,	οὐδὲ γὰρ ἐν παροιμίᾳ περιφερόμενον
[13]	τῆς περὶ τὸν θεὸν ἐνθέου	βακχείας,	τούτῳ κίνδυνος ἐπὶ πολλὰ ῥυῆναι
[17]	τῶν παίδων ἀνοίας τε καὶ	ἀμαθίας	ἀνέχεσθαι. Εἶτα ἐπίμπλατο φόνων πάντα,
[17]	παρόντα διαφυλάττειν· ᾤετο γὰρ ὑπὸ	ἀμαθίας	ἀρκεῖν τὸ πλῆθος, ἐπεὶ καὶ
[15]	ἀνθρώπων εἶναι κενοδοξίας ταῦτα καὶ	ἀμαθίας	νενόμικεν ἔργα· τὸ αἰσχρὸν ἢ
[9]	ἐγχαράττειν, ἀντὶ δὲ τῆς Προδίκου	σκηνοποιίας	ἀμφὶ τοῖν ἀμφοῖν θεοῖν ἑτέραν
[9]	αἰνιγμάτων αὐτοῖς μετὰ τῆς μύθων	σκηνοποιίας	ἐγχέηται. Φανεροῦ δὲ ἤδη γενομένου
[10]	ἁπλοῦν ἐστι καὶ οὐδὲν δεῖται	ποικιλίας,	τὸ δ´ ἐσχηματισμένον ἔχει διαφορὰς
[19]	τοῦ πίθου« τῆς προκειμένης ἡμῖν	ἀσχολίας	εἵνεκεν ἀφέξομαι. Μικρὰ δὲ ἔτι
[19]	διὰ τὰς ἔξωθεν ἡμῖν προσπεσούσας	ἀσχολίας,	ὅμως δ´ οὖν ἀπελαύσαμεν τῆς
[21]	δ´ ἦν τοῦτο; Τὸ πόλεως	μιᾶς	δουλεῦσαι νόμοις ἑαυτόν τε ὑποθεῖναι
[5]	θεῶν εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´	ἐρημίας	λῃστευόντων καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς
[5]	θεῶν εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´	ἐρημίας	λῃστευόντων καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς
[5]	δέος ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς	ἐρημίας	προβάλλονται, οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν
[5]	δέος ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς	ἐρημίας	προβάλλονται, οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν
[17]	οὐσίαν ἔπειτα ἐτελεύτησεν, οὐδὲν αὐτοὺς	οἰκονομίας	πέρι διδάξας, οὐδ´ ὅπως ἄν
[17]	σιδήρῳ διελάγχανον» καὶ ἦν πάντα	ἀκοσμίας	πλήρη· πατρῷα μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο
[12]	περὶ τὸν βίον, Ἕλληνες τῆς	ἐπωνυμίας	αὐτὸ ταύτης ἀξιῶσαι, μητέρα δὲ
[17]	ἐκτρέφειν. Ἐπεὶ δὲ ἐτράφη καὶ	νεανίας	ἐγένετο Πρῶτον ὑπηνήτης, τοῦπερ χαριεστάτη
[12]	οὔσης δὲ οὐ γενέσεως, ἀλλὰ	δαιμονίας	ἐκφάνσεως, κατὰ τί τοῖς ἀνθρωπικοῖς
[1]	καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν ὑπὸ	δεισιδαιμονίας	μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ
[1]	καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν ὑπὸ	δεισιδαιμονίας	μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ
[15]	τις αὐτὰ ἐξετάζοι καὶ τῆς	ἀξίας	αὐτῶν ἐπιτρέψειεν αὐτῷ τιμητῇ γενέσθαι·
[15]	καὶ τὸ ῥᾴδιον ἀνθρώπων εἶναι	κενοδοξίας	ταῦτα καὶ ἀμαθίας νενόμικεν ἔργα·
[17]	παιδευθέντες καλῶς, τῆς τῶν παίδων	ἀνοίας	τε καὶ ἀμαθίας ἀνέχεσθαι. Εἶτα
[1]	δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ	διανοίας	εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ
[1]	δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ	διανοίας	εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ
[4]	ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς	διανοίας;	Καίτοι, εἰ καὶ τοῦτο οἷόν
[4]	ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς	διανοίας;	Καίτοι, εἰ καὶ τοῦτο οἷόν
[10]	προφερόμενος ἔκ τε λέξεως καὶ	διανοίας	σύγκειται. Οὐκοῦν ἐπειδὴ καὶ ὁ
[17]	τινὰ καὶ κάρον ἐμβαλὼν τῆς	ἐπινοίας	ταύτης ἀπήγαγεν, αὖθις ἀνεγερθεὶς ἄπεισιν
[5]	ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς	ἀπονοίας	τῶν λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν εἰ
[5]	ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς	ἀπονοίας	τῶν λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν εἰ
[5]	οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς	ἀπονοίας.	Φησὶ γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς
[5]	οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς	ἀπονοίας.	Φησὶ γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς
[11]	ὁ μέγας Ζεὺς διὰ τῆς	Προνοίας	Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας αὐτῷ φύλακα τὴν
[17]	Ἥλιος εὐμενὴς ὢν μετὰ τῆς	Προνοίας	Ἀθηνᾶς ὕπνον τινὰ καὶ κάρον
[1]	ἢ μύθους προσήκει γράφειν, εἶτα	ὁποίας	καὶ τίνας χρὴ ποιεῖσθαι τὰς
[1]	ἢ μύθους προσήκει γράφειν, εἶτα	ὁποίας	καὶ τίνας χρὴ ποιεῖσθαι τὰς
[20]	τῶν θεῶν ἐποπτεῦσαι καὶ τελεσθῆναι	παντοίας	πανταχοῦ τελετάς, ἐρῶ μὲν ἴσως
[11]	ὑπὸ τῷ θείῳ συνθήματι τῆς	αἰθερίας	αὐγῆς ἥκειν παρ´ ἑαυτὸν τῷ
[4]	τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ τῆς	ἐλευθερίας	μέτεστιν» ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι
[4]	τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ τῆς	ἐλευθερίας	μέτεστιν» ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι
[14]	δέ σοι ἄξιον τῆς Διογένους	βακτηρίας	ἢ ναὶ μὰ Δία τῆς
[14]	ἀπὸ τῆς κόμης καὶ τῆς	βακτηρίας;	Πῶς δὲ καὶ γέγονεν ὑφ´
[17]	φαῦλοι τῶν ἰατρῶν ἐκ τῆς	ἐμπειρίας	μόνον ἰώμενοι τοὺς ἀνθρώπους, ὅθεν
[13]	τις ἀκριβῶς σκοπῶν ἐξετάσειε, τῆς	ἱστορίας	τοιαύτης, οἱ τὸν Διόνυσον ὅστις
[18]	ἦν πλῆρες, τὸ δὲ ὑποκάτω	μυρίας	ἀχλύος, δι´ ἧς ὥσπερ δι´
[8]	ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται τῆς ἐκείνου	προστασίας.	~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν μοι
[8]	ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται τῆς ἐκείνου	προστασίας.	~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν μοι
[6]	τραγῳδίας τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ	παραπλησίας,	ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα,
[6]	τραγῳδίας τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ	παραπλησίας,	ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα,
[18]	σε διὰ τῆς τοῦ φίλου	παρρησίας	ὁ κόλαξ ἐξαπατήσας λάθῃ, χαλκεὺς
[14]	ἢ τίς ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας	παρρησίας;	Οὐκ ἀφρόνως μὲν τὸ ἐξ
[14]	ἢ ναὶ μὰ Δία τῆς	παρρησίας	πεποίηται; Ἔργον οἴει μέγα βακτηρίαν
[3]	γὰρ ὁ νόμος οὐ μετεδίδου	παρρησίας,	τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς
[3]	γὰρ ὁ νόμος οὐ μετεδίδου	παρρησίας,	τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς
[8]	ἐδίδασκε μὴ τὰ δαπανήματα τῆς	ὁσίας,	ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν
[8]	ἐδίδασκε μὴ τὰ δαπανήματα τῆς	ὁσίας,	ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν
[8]	ηὔχετο. Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι τῆς	ὁσίας	εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν καὶ δαιμόνιος
[8]	ηὔχετο. Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι τῆς	ὁσίας	εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν καὶ δαιμόνιος
[8]	ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη δὲ τῆς	ὁσίας	οὐχ ἑκατόμβη, νὴ θεούς, ἀλλὰ
[8]	ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη δὲ τῆς	ὁσίας	οὐχ ἑκατόμβη, νὴ θεούς, ἀλλὰ
[8]	καὶ τὰ σμικρὰ μετὰ τῆς	ὁσίας	τοῖς θεοῖς προσαγόμενα τὴν ἴσην
[8]	καὶ τὰ σμικρὰ μετὰ τῆς	ὁσίας	τοῖς θεοῖς προσαγόμενα τὴν ἴσην
[8]	τε διὰ μόνης ἧς εἶχεν	ὁσίας	τοὺς θεοὺς ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ
[8]	τε διὰ μόνης ἧς εἶχεν	ὁσίας	τοὺς θεοὺς ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ
[10]	καθαρὰ καὶ τῆς τῶν θεῶν	οὐσίας	εἰς δύναμιν ἐστοχασμένα. ~Τὸ δὲ
[9]	τὸ ἀποκεκρυμμένον τῆς τῶν θεῶν	οὐσίας	οὐκ ἀνέχεται γυμνοῖς εἰς ἀκαθάρτους
[13]	πᾶσιν ἀμιγοῦς προϋπαρχούσης τοῦ Διονύσου	οὐσίας	τελεσιουργηθείη διὰ τῆς περὶ τὸν
[8]	οὖν ὁ τρόπος αὐτοῖς τῆς	συνουσίας	ἐγίνετο; Τῶν λόγων ἡγεῖτο τὰ
[8]	οὖν ὁ τρόπος αὐτοῖς τῆς	συνουσίας	ἐγίνετο; Τῶν λόγων ἡγεῖτο τὰ
[10]	καὶ χωριστῆς αὐτοῦ καὶ ἐξῃρημένης	παρουσίας.	Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀμφὶ τὸν
[9]	καὶ σώματα, καὶ θεῶν ποιεῖ	παρουσίας.	Τοῦτ´ οἶμαι πολλάκις γίγνεσθαι καὶ
[3]	ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ τὰς	ὀδοντοφυΐας	κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι
[3]	ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ τὰς	ὀδοντοφυΐας	κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι
[8]	ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ»	σκιαγραφίας	γάρ φησι τὸν ψευδῆ καὶ
[8]	ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ»	σκιαγραφίας	γάρ φησι τὸν ψευδῆ καὶ
[1]	ἄρα καὶ φιλοσοφία προσδεῖται τῆς	μυθογραφίας,	ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς
[1]	ἄρα καὶ φιλοσοφία προσδεῖται τῆς	μυθογραφίας,	ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς
[9]	οὔτε τῷ λογικῷ προσήκει τῆς	μυθογραφίας	οὔτε τῷ φυσικῷ οὔτε τῷ
[19]	δὲ τῷ τὰ πρόθυρα τῆς	φιλοσοφίας	δείξαντι, σμικρὰ μὲν διὰ τὰς
[9]	ἤδη γενομένου τίνι καὶ ποίῳ	φιλοσοφίας	εἴδει καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´ ὅτε
[9]	μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς	φιλοσοφίας	εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων ῥητέον.
[9]	μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς	φιλοσοφίας	εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων ῥητέον.
[19]	ὃν ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς	φιλοσοφίας	ἦλθον ὑπ´ ἀνδρὶ τελεσθησόμενος ὃν
[9]	Ὄντων δὴ τοσούτων τῶν τῆς	φιλοσοφίας	μερῶν, εἰ μή τί με
[17]	βλάστημα, μνησικακεῖν ἔτι διανοῇ τῆς	ὑπεροψίας	ἀνδρὶ αὐθάδει καὶ τολμηρῷ, ὅς
[14]	τῆς ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνης, ὅτι	πεποίηκας	αὐτὸν ἐξ ἀσώτου σώφρονα καὶ
[9]	Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ Πλάτωνι πραγματευομένοις	ἠθικάς	τινας ὑποθέσεις οὐ παρέργως ἀλλὰ
[16]	τούτοις ὁ Πάριός ἐστι ποιητής.	Ἔοικας	οὖν οὐδὲ πεποιηκὼς μῦθον, ὦ
[14]	ταύτης ἤλθετε. Οὐκ ἴστε ὅτι	μεγάλας	ἔχουσιν αἱ σύντομοι τὰς χαλεπότητας;
[17]	καὶ μόνος πάντα ἐπὶ τὸν	πέλας	ἐτράπετο. Τέως μὲν οὖν τοῦτο
[12]	καὶ ὁ θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ,	Πολλὰς	καὶ Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν»
[10]	ἐσχηματισμένον ἔχει διαφορὰς ἐν ἑαυτῷ	πολλάς,	ὧν, εἴ τί σοι τῆς
[21]	καταλαβοῦσαν αὐτόν, εἶτα εἰς τὰς	ἐντολὰς	βλέπων τοῦ Πυθίου καὶ συνεὶς
[12]	Ἰόλεως οὐδὲ {ὁ} Τελαμὼν οὐδ´	Ὕλας	οὐδ´ Ἄβδηρος, ἀλλὰ Σάτυροι καὶ
[3]	τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς	συμβουλὰς	καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι
[3]	τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς	συμβουλὰς	καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι
[13]	ᾧ καὶ προσεύχομαι τάς τε	ἐμὰς	καὶ τὰς ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι φρένας
[18]	τὴν πανοπλίαν, ἣν ἐκόμισας πρὸς	ἡμᾶς,	ἄπιθι προσλαβὼν ταύτην μὲν τὴν
[14]	οὐ παρ´ ὑμᾶς γίγνεται, παρ´	ἡμᾶς	δέ· συνετώτεροι γάρ ἐσμεν τῶν
[14]	Γαλλιῶν ἦλθες; Καίτοι πορευθεὶς πρὸς	ἡμᾶς,	εἰ μηδὲν ἄλλο, ξυνεῖναι γοῦν
[17]	Σὸν οὖν ἔργον ἐστίν, ἐπείπερ	ἡμᾶς	ἐκέλευσας ὑπεικαθεῖν αὐταῖς, πεῖσαι καὶ
[18]	ὥσπερ ἡμεῖς σέ. Τὰ πρὸς	ἡμᾶς	ἡγείσθω σοι τῶν καλῶν ἁπάντων·
[11]	μένουσα καί πως ἀφομοιουμένη πρὸς	ἡμᾶς;	Ἡρακλῆς δὲ λέγεται παιδίον γενέσθαι
[18]	φύλαττε σαυτόν, αἰδοῦ δὲ καὶ	ἡμᾶς	μόνον, ἀνδρῶν δὲ ὅστις ἡμῖν
[18]	ἕως ἂν τά τε πρὸς	ἡμᾶς	ὅσιος ᾖς καὶ τὰ πρὸς
[1]	ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς	ἡμᾶς	τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ
[1]	ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς	ἡμᾶς	τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ
[17]	αὐτῶν καὶ θυγατέρες, οἷς ἐκεῖνος	διανείμας	τὴν οὐσίαν ἔπειτα ἐτελεύτησεν, οὐδὲν
[19]	πρᾴως λεγόμενον« τίς μετουσία; Πᾶσιν	ἐπιτιμᾷς	αὐτὸς οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου πράττων,
[14]	χρηματίζεσθαι, τοῦτο δὲ οὐ παρ´	ὑμᾶς	γίγνεται, παρ´ ἡμᾶς δέ· συνετώτεροι
[14]	τὰς ἡμιόνους ἐλαύνουσιν, οἳ μᾶλλον	ὑμᾶς	ἢ τοὺς στρατιώτας πεφρίκασι· χρῆσθαι
[14]	τὴν ἐπὶ τὸν οὐδὲ ἰδεῖν	ὑμᾶς	θέλοντα βασιλέα πορείαν, ἀνελθόντες δὲ
[5]	ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν ὁ καθ´	ὑμᾶς	μὲν Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος, ὡς
[5]	ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν ὁ καθ´	ὑμᾶς	μὲν Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος, ὡς
[1]	γάρ μοι καὶ τῆς εἰς	ὑμᾶς	παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ οὐκ
[1]	γάρ μοι καὶ τῆς εἰς	ὑμᾶς	παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ οὐκ
[14]	τουτωνὶ τῶν ἀκροωμένων οἳ δι´	ὑμᾶς	τὴν φιλοσοφίαν ἐκτρέπονται, ἀνθ´ ὅτου
[18]	καὶ ἀμύητος, Ἴθι οὖν παρ´	ὑμᾶς,	ὡς ἂν μυηθείης ἀσφαλῶς τε
[8]	τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ´	ἁγνάς,	Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς
[8]	τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ´	ἁγνάς,	Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς
[9]	τὰς τῶν πολλῶν ἀκοὰς οὐ	δυναμένας	τὰ θεῖα καθαρῶς δέξασθαι δι´
[3]	μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ προσῆκον ἦν	ἐσκιαγραφημένας	τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ
[3]	μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ προσῆκον ἦν	ἐσκιαγραφημένας	τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ
[18]	Τοὺς βουκόλους τουτουσὶ καὶ τοὺς	ποιμένας;	Καὶ τούτους ὁρᾶν εἶπεν ὁ
[3]	ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ	πεποικιλμένας	ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ
[3]	ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ	πεποικιλμένας	ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ
[6]	αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα. ~Τὰς	ἀναφερομένας	δὲ εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας,
[6]	αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα. ~Τὰς	ἀναφερομένας	δὲ εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας,
[6]	Διογένη τραγῳδίας, οὔσας μὲν καὶ	ὁμολογουμένας	κυνικοῦ τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ
[6]	Διογένη τραγῳδίας, οὔσας μὲν καὶ	ὁμολογουμένας	κυνικοῦ τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ
[6]	καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος συγγράμματα,	ἀμφισβητουμένας	δὲ κατὰ τοῦτο μόνον, εἴτε
[6]	καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος συγγράμματα,	ἀμφισβητουμένας	δὲ κατὰ τοῦτο μόνον, εἴτε
[13]	ἐμὰς καὶ τὰς ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι	φρένας	ἐπὶ τὴν ἀληθῆ τῶν θεῶν
[7]	ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς	Ἀθήνας	ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν
[7]	ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς	Ἀθήνας	ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν
[11]	μέγας Ζεὺς διὰ τῆς Προνοίας	Ἀθηνᾶς,	ἐπιστήσας αὐτῷ φύλακα τὴν θεὸν
[18]	σὲ ἐγὼ μετὰ ταυτησὶ τῆς	Ἀθηνᾶς,	ἐπιτάττοντος τοῦ Διός, ἀντὶ τοῦ
[14]	δὲ οὐδὲ πρὸς αὐτῆς τῆς	Ἀθηνᾶς	σὺν τῷ Ἑρμῇ, τοῦτο ἐκ
[18]	ἐπιποθῇς τῶν τῇδε, ταύτης δὲ	Ἀθηνᾶς	τῆς καλῆς τό τε Γοργόνειον
[17]	εὐμενὴς ὢν μετὰ τῆς Προνοίας	Ἀθηνᾶς	ὕπνον τινὰ καὶ κάρον ἐμβαλὼν
[17]	ἐκέλευσας ὑπεικαθεῖν αὐταῖς, πεῖσαι καὶ	ἐκείνας.	Ἀλλ´ ἐμαὶ γάρ εἰσιν» ἔφη,
[20]	τοὺς λέγοντας, καὶ τὸ πρὸς	τίνας	οἱ λόγοι γίγνονται· βούλει δήποτε
[14]	αὐτὸ ἔοικα καὶ γράψειν· ἀποτακτίτας	τινὰς	ὀνομάζουσιν οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι· τούτων
[14]	πεφρίκασι· χρῆσθαι γὰρ αὐτοῖς ἀκούω	τινὰς	ὑμῶν χαλεπώτερον τοῖς ξύλοις ἢ
[9]	καὶ αὐτῷ Πλάτωνι πραγματευομένοις ἠθικάς	τινας	ὑποθέσεις οὐ παρέργως ἀλλὰ μετά
[1]	προσήκει γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ	τίνας	χρὴ ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς τῶν
[1]	προσήκει γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ	τίνας	χρὴ ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς τῶν
[19]	θεοὺς ἁπάντων τῶν καλῶν νομίζειν	ἡγεμόνας	ἐδίδασκεν. Εἰ μὲν οὖν τι
[7]	πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς	κηδεμόνας,	πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα,
[7]	πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς	κηδεμόνας,	πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα,
[14]	τέλος δὲ ἡ πρὸς τοὺς	κρείττονας	ὁμοιότης. ~Ὅστις οὖν κυνικὸς εἶναι
[5]	δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς	κύνας	τουτουσί. Οἱ μὲν γὰρ συνειδότες
[5]	δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς	κύνας	τουτουσί. Οἱ μὲν γὰρ συνειδότες
[21]	ὦ νεανίσκε, εἰ τοὺς μὲν	τελώνας	οἴει ταύτης ἕνεκα τῆς τελετῆς
[14]	Τίνα ἐθεράπευσας πενθοῦντα, τῷ λόγῳ	διδάξας	ὅτι μὴ κακὸν ὁ θάνατος
[17]	ἐτελεύτησεν, οὐδὲν αὐτοὺς οἰκονομίας πέρι	διδάξας,	οὐδ´ ὅπως ἄν τις δύναιτο
[6]	θεὸς ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα	παραχαράξας»	ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην
[6]	θεὸς ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα	παραχαράξας»	ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην
[17]	ἑαυτῷ, προσεῖχεν εἰς τὸν Δία	πήξας	τὰ ὄμματα. Τῶν Μοιρῶν δὲ
[1]	εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν ὥστε τὰς	ἀκοὰς	καθαρὰς ἔχειν ἢ τελευταῖον γοῦν
[1]	εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν ὥστε τὰς	ἀκοὰς	καθαρὰς ἔχειν ἢ τελευταῖον γοῦν
[9]	ὅταν εἰς τὰς τῶν πολλῶν	ἀκοὰς	οὐ δυναμένας τὰ θεῖα καθαρῶς
[9]	οὐκ ἀνέχεται γυμνοῖς εἰς ἀκαθάρτους	ἀκοὰς	ῥίπτεσθαι ῥήμασιν. Ὅπερ δὲ δὴ
[19]	Διός, εἰ μήπω καὶ νῦν	ἀκήκοας,	ἔχω σοι συγγνῶναι· οὐδὲ γὰρ
[16]	σὺ δὲ οὐδὲ τὸν Δημοσθένους	ἀκήκοας	μῦθον, ὃν ἐποίησεν ὁ Παιανιεὺς
[19]	δένδρα, λειμῶνές τε ἔνδροσοι μαλακῆς	πόας	καὶ βαθείας πλήρεις, ἤ τε
[10]	θέμις καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί,	πᾶς	λόγος ὁ προφερόμενος ἔκ τε
[4]	γραφέτω, παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ	πᾶς	ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος εἶναί
[4]	γραφέτω, παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ	πᾶς	ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος εἶναί
[1]	οὕτως ἐσμεν ὥστε τὰς ἀκοὰς	καθαρὰς	ἔχειν ἢ τελευταῖον γοῦν τὰ
[1]	οὕτως ἐσμεν ὥστε τὰς ἀκοὰς	καθαρὰς	ἔχειν ἢ τελευταῖον γοῦν τὰ
[17]	διὰ λείας ὁδοῦ καὶ ἀτρίπτου	καθαρᾶς	τε πάνυ καὶ καρποῖς βριθούσης
[14]	μύθους παράγων πραττέτω μὴ πρὸς	ἄνδρας,	ἀλλὰ πρὸς παῖδας ἤτοι καθ´
[3]	μὴ πρὸς παῖδας, ἀλλὰ πρὸς	ἄνδρας	πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν
[3]	μὴ πρὸς παῖδας, ἀλλὰ πρὸς	ἄνδρας	πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν
[9]	καὶ ὑμεῖς μάρτυρες, εἰ τὰς	ἡμέρας	λογίσεσθε πόσαι καὶ τινές εἰσιν
[1]	ἀνάσχου καὶ κυνὸς ληροῦντος ὀλίγον	ἡμέρας	μόριον, οὐ πρῶτον ἀκούεις τῶν
[1]	ἀνάσχου καὶ κυνὸς ληροῦντος ὀλίγον	ἡμέρας	μόριον, οὐ πρῶτον ἀκούεις τῶν
[21]	τούτοις ἀπαγορεύων μὴ μυεῖσθαι; Τί	πέρας	ἡμῖν ἔσται τῶν λόγων, εἰ
[7]	ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς	πατέρας,	πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς
[7]	ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς	πατέρας,	πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς
[12]	πᾶσιν ἀνθρώποις ἐνδοῦναι ἀρχὴν καταστάσεως	ἑτέρας	καὶ μεταβαλεῖν αὐτοὺς ἐκ τοῦ
[14]	τοσοῦτοι. Τί οὖν ἐκ τῆς	ὑμετέρας	ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν, ὦ λῷστοι;
[13]	τάς τε ἐμὰς καὶ τὰς	ὑμετέρας	ἐκβακχεῦσαι φρένας ἐπὶ τὴν ἀληθῆ
[14]	πόλις ἢ τίς ἰδιώτης τῆς	ὑμετέρας	παρρησίας; Οὐκ ἀφρόνως μὲν τὸ
[17]	σοι ἐγὼ ἔσομαι λείας καὶ	ὁμαλεστέρας	ὁδοῦ τουτὶ {τὸ} μικρὸν ὑπερβάντι
[12]	φασίν, ὁ θεὸς ὑπὸ τῆς	Ἥρας,	ἔπαυσε δ´ αὐτῷ τὴν νόσον
[12]	αὐτὸν κύουσα, φασίν, ὑπὸ τῆς	Ἥρας	ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν
[19]	ἑαυτοὺς τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν,	Ἥρας	τε καὶ Διός, εἰ μήπω
[11]	βαδίσαι δὲ αὐτὸν ὡς ἐπὶ	ξηρᾶς	τῆς θαλάττης νενόμικα. Τί γὰρ
[8]	βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν τῆς	ἔχθρας	γίνεται πρὸς ἀντίπαλον, τὸ δὲ
[8]	βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν τῆς	ἔχθρας	γίνεται πρὸς ἀντίπαλον, τὸ δὲ
[18]	τοῖς γόνασι τοῦ Ἡλίου τὰς	χεῖρας	λιπαρῶς εἴχετο σώζειν ἑαυτὸν δεόμενος.
[17]	ἀφείς; Ἀλλ´» ἔφη, καλῶμεν τὰς	Μοίρας,	εἴ πῃ βοηθητέος ὁ ἀνήρ
[17]	αὐτὸ καὶ θεραπεύσειν τῆς νόσου.	Ὁρᾷς	γὰρ ὅπως οἷον ὑπὸ καπνοῦ
[18]	ἐκ τοῦ βασιλέως αὐγῆς Ἡλίου,	Ὁρᾷς»	εἶπε, τὸν ἀνεψιὸν τὸν κληρονόμον;
[18]	καὶ τὸ κράνος· πολλὰ γάρ,	ὁρᾷς,	ἐστὶν αὐτῇ, καὶ δίδωσιν οἷς
[12]	καὶ Πᾶνες καὶ Δαιμόνων στρατιά.	Ὁρᾷς	ὅπως ἀνθρωπικὴ μὲν ἡ σπορὰ
[18]	προσόμοιός ἐστιν, ἄλλον δὲ μηδένα·	ὁρᾷς	ὅπως τοῦτον τὸν ἠλίθιον ἔβλαψεν
[18]	φρονῶν δὲ ἕτερα περὶ αὐτῶν.	Ὁρᾷς	ὅτι καὶ τοῦτον τὸν κληρονόμον
[8]	δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις.	ὁρᾷς	ὅτι τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ
[8]	δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις.	ὁρᾷς	ὅτι τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ
[17]	καὶ ἀπότομον χωρίον, οὗ πάντας	ὁρᾶς	προσπταίοντας καὶ ἀπιόντας ἐντεῦθεν ὀπίσω.
[8]	βίων ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι τὰς	ἀγορὰς	ἢ τὰ τῶν θεῶν τεμένη,
[8]	βίων ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι τὰς	ἀγορὰς	ἢ τὰ τῶν θεῶν τεμένη,
[19]	τοιοῦτος, καὶ πρὸς τοὺς γενναίους	ῥήτοράς	ἐστι φιλικὰ πάντα. Τῶν μὲν
[16]	ὁ Μακεδὼν ἐξῄτει τοὺς Ἀθηναίους	ῥήτορας;	Ἐχρῆν οὖν τι τοιοῦτο πλάσαι·
[10]	ποικιλίας, τὸ δ´ ἐσχηματισμένον ἔχει	διαφορὰς	ἐν ἑαυτῷ πολλάς, ὧν, εἴ
[17]	σέ γε αἴτιον αὐτοῦ τῆς	ξυμφορᾶς,	ἔρημον αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἀφείς;
[14]	βούλει, καὶ τοὺς ἄλλους ἑξῆς,	Ἀντικύρας	σοι δεῖ· τί γὰρ ἂν
[2]	καὶ Καρίᾳ, τῇ φύσει τῆς	χώρας	ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω
[2]	καὶ Καρίᾳ, τῇ φύσει τῆς	χώρας	ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω
[6]	γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα παντάπασιν	ἀτιμάσας,	ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων τὴν
[6]	γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα παντάπασιν	ἀτιμάσας,	ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων τὴν
[1]	ῥημάτων τὸν ἄριστον τῶν θεῶν	ὀνομάσας,	ὡς μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος
[1]	ῥημάτων τὸν ἄριστον τῶν θεῶν	ὀνομάσας,	ὡς μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος
[4]	τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι	κεράσας	ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ
[4]	τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι	κεράσας	ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ
[18]	σώζειν ἑαυτὸν δεόμενος. Ὁ δὲ	καλέσας	τὴν Ἀθηνᾶν ἐκέλευε πρῶτον ἀνακρίνειν
[15]	ἔνι μάλιστα ἐκ τῶν προστυχόντων	ἀποπλήσας	τὴν θεραπείαν τοῦ σώματος καὶ
[21]	ἐστὶ καὶ τούτων ἡ αἰτία·	κατανοήσας	γὰρ ἀμελοῦντα μὲν τῆς περὶ
[17]	Πρῶτον ὑπηνήτης, τοῦπερ χαριεστάτη ἥβη»	κατανοήσας	τῶν κακῶν τὸ πλῆθος, ὁπόσον
[2]	εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ πρῶτος	ἐπιχειρήσας	τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς
[2]	εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ πρῶτος	ἐπιχειρήσας	τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς
[18]	τοῦ φίλου παρρησίας ὁ κόλαξ	ἐξαπατήσας	λάθῃ, χαλκεὺς οἷά τις γέμων
[11]	Ζεὺς διὰ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς,	ἐπιστήσας	αὐτῷ φύλακα τὴν θεὸν ταύτην
[9]	Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως	φιλοσοφήσας,	οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν
[9]	Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως	φιλοσοφήσας,	οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν
[21]	ὁ τῷ Πυθίῳ πεισθεὶς καὶ	φιλοσοφήσας	ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον ὡς Ἀριστοτέλης}
[18]	Ἔχων οὖν τὴν πανοπλίαν, ἣν	ἐκόμισας	πρὸς ἡμᾶς, ἄπιθι προσλαβὼν ταύτην
[17]	τῶν νοσημάτων αὐτούς. Ἀρκεῖν οὖν	νομίσας	τὸ πλῆθος τῶν υἱέων πρὸς
[16]	μὲν μῦθος, μῦθός ἐστι παλαιός,	ἐφήρμοσας	δὲ αὐτὸν σὺ πράγμασιν ἑτέροις,
[20]	καὶ εἰς Αἴγυπτον ἐπορεύθη καὶ	Πέρσας	εἶδε καὶ πανταχοῦ πάντα ἐπειράθη
[11]	ἥκειν παρ´ ἑαυτὸν τῷ παιδὶ	κελεύσας.	Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ἐμοί
[12]	πάντων δ´ ὁμοῦ πυρουμένων, Ἑρμῇ	κελεύσας	ὁ Ζεὺς ἁρπάσαι τὸν Διόνυσον
[17]	οὖν ἔργον ἐστίν, ἐπείπερ ἡμᾶς	ἐκέλευσας	ὑπεικαθεῖν αὐταῖς, πεῖσαι καὶ ἐκείνας.
[14]	ἀγωνιζομένῳ μετὰ τοῦ δικαίου; Τίνα	ἐθεράπευσας	πενθοῦντα, τῷ λόγῳ διδάξας ὅτι
[6]	δὲ εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας,	οὔσας	μὲν καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος
[6]	δὲ εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας,	οὔσας	μὲν καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος
[17]	οὖν αὐτὸ καὶ τρέφε. Ταῦτα	ἀκούσας	ὁ βασιλεὺς Ἥλιος ηὐφράνθη τε
[18]	εὐεργεταὶ καὶ φίλοι καὶ σωτῆρες.	Ἀκούσας	ταῦτα ὁ νεανίσκος διεχύθη καὶ
[18]	Ἀθηνᾶν καὶ τοὺς ἄλλους θεούς.	Ἀκούσας	ταῦτα ὁ νεανίσκος εἱστήκει σιωπῇ,
[8]	Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ	Μούσας	ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς,
[8]	Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ	Μούσας	ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς,
[19]	μὲν διὰ τὰς ἔξωθεν ἡμῖν	προσπεσούσας	ἀσχολίας, ὅμως δ´ οὖν ἀπελαύσαμεν
[19]	ταυτηνὶ τὴν ξυγγραφὴν αὐτοῦ που	πληρώσας.	~Τίς οὖν ἡ τῶν Πυθαγορικῶν
[20]	πάντα τὰ μυστήρια καὶ τετελέσθαι	τὰς	ἁγιωτάτας τελετὰς καὶ διὰ πάντων
[10]	οὓς παρέδωκεν ἡμῖν Ὀρφεὺς ὁ	τὰς	ἁγιωτάτας τελετὰς καταστησάμενος· τὸ γὰρ
[8]	ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι	τὰς	ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν θεῶν
[8]	ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι	τὰς	ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν θεῶν
[7]	ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν	τὰς	Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς
[7]	ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν	τὰς	Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς
[1]	οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν ὥστε	τὰς	ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ τελευταῖον
[1]	οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν ὥστε	τὰς	ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ τελευταῖον
[5]	ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ κατειληφότων	τὰς	ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς
[5]	ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ κατειληφότων	τὰς	ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς
[21]	καὶ μὴ μυηθεῖσιν οἱ θεοὶ	τὰς	ἀμοιβὰς ἀκεραίους φυλάττουσι, τοῖς δὲ
[6]	τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα.	~Τὰς	ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν Διογένη
[6]	τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα.	~Τὰς	ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν Διογένη
[4]	ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν	τὰς	διανοίας; Καίτοι, εἰ καὶ τοῦτο
[4]	ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν	τὰς	διανοίας; Καίτοι, εἰ καὶ τοῦτο
[1]	ὁποίας καὶ τίνας χρὴ ποιεῖσθαι	τὰς	διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ τι
[1]	ὁποίας καὶ τίνας χρὴ ποιεῖσθαι	τὰς	διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ τι
[21]	τὴν καταλαβοῦσαν αὐτόν, εἶτα εἰς	τὰς	ἐντολὰς βλέπων τοῦ Πυθίου καὶ
[19]	φιλοσοφίας δείξαντι, σμικρὰ μὲν διὰ	τὰς	ἔξωθεν ἡμῖν προσπεσούσας ἀσχολίας, ὅμως
[5]	θανάτου δέος ἢ τὴν αἰσχύνην	τὰς	ἐρημίας προβάλλονται, οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν
[5]	θανάτου δέος ἢ τὴν αἰσχύνην	τὰς	ἐρημίας προβάλλονται, οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν
[9]	μοι καὶ ὑμεῖς μάρτυρες, εἰ	τὰς	ἡμέρας λογίσεσθε πόσαι καὶ τινές
[14]	Ἀκούω δὲ ἔγωγε καὶ τοῖς	τὰς	ἡμιόνους ἐλαύνουσιν, οἳ μᾶλλον ὑμᾶς
[15]	ἐκ τοῦ ῥᾴστου δὲ αὐτοῦ	τὰς	θεραπείας ἀποπληροῦν, ἕως ἂν ὁ
[17]	οἰκίαν ἀφείς; Ἀλλ´» ἔφη, καλῶμεν	τὰς	Μοίρας, εἴ πῃ βοηθητέος ὁ
[12]	βρέφος, ὠδίνων ὁ Ζεὺς ἐπὶ	τὰς	νύμφας ἔρχεται· τὸ Λῦθι ῥάμμα»
[3]	ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ	τὰς	ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα
[3]	ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ	τὰς	ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα
[15]	ἀλλ´ ἐν τῇ φύσει· φεύγει	τὰς	περιττὰς τροφάς· ἀποστρέφεται δὲ τὰ
[12]	Διόνυσος αὔτοπτος ἐφαίνετο δαίμων, ἐπιφοιτῶν	τὰς	πόλεις, ἄγων μεθ´ ἑαυτοῦ στρατιὰν
[14]	ἢ τρίχας ἀνεῖναι, καὶ περινοστεῖν	τὰς	πόλεις καὶ τὰ στρατόπεδα, καὶ
[3]	παρρησίας, τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας	τὰς	συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ
[3]	παρρησίας, τούτῳ προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας	τὰς	συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ
[13]	Διόνυσος αὐτός, ᾧ καὶ προσεύχομαι	τάς	τε ἐμὰς καὶ τὰς ὑμετέρας
[10]	Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ περὶ	τὰς	τοιαύτας λέξεις, ἀλλὰ σεμνὰ πάντα
[9]	διὰ τῶν μύθων, ὅταν εἰς	τὰς	τῶν πολλῶν ἀκοὰς οὐ δυναμένας
[13]	προσεύχομαι τάς τε ἐμὰς καὶ	τὰς	ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι φρένας ἐπὶ τὴν
[14]	ὅτι μεγάλας ἔχουσιν αἱ σύντομοι	τὰς	χαλεπότητας; Καὶ ὥσπερ ἐν ταῖς
[18]	δὲ τοῖς γόνασι τοῦ Ἡλίου	τὰς	χεῖρας λιπαρῶς εἴχετο σώζειν ἑαυτὸν
[5]	τε οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι	τὰς	ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι
[5]	τε οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι	τὰς	ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι
[20]	τὰ μυστήρια καὶ τετελέσθαι τὰς	ἁγιωτάτας	τελετὰς καὶ διὰ πάντων τῶν
[10]	παρέδωκεν ἡμῖν Ὀρφεὺς ὁ τὰς	ἁγιωτάτας	τελετὰς καταστησάμενος· τὸ γὰρ ἐν
[18]	ὡς φίλοις χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς	οἰκέτας	μηδὲ θεράποντας νόμιζε, πρόσιθι δὲ
[20]	ἐποπτεῦσαι καὶ τελεσθῆναι παντοίας πανταχοῦ	τελετάς,	ἐρῶ μὲν ἴσως ἄγνωστά σοι,
[20]	μυστήρια καὶ τετελέσθαι τὰς ἁγιωτάτας	τελετὰς	καὶ διὰ πάντων τῶν μαθημάτων
[10]	ἡμῖν Ὀρφεὺς ὁ τὰς ἁγιωτάτας	τελετὰς	καταστησάμενος· τὸ γὰρ ἐν τοῖς
[19]	ἔτυχες καθηγεμόνος ὁποίου περὶ τοὺς	ποιητὰς	ἐγὼ τουτουὶ τοῦ φιλοσόφου, μεθ´
[14]	μεγάλας ἔχουσιν αἱ σύντομοι τὰς	χαλεπότητας;	Καὶ ὥσπερ ἐν ταῖς λεωφόροις
[14]	δὲ αὐτὸ ἔοικα καὶ γράψειν·	ἀποτακτίτας	τινὰς ὀνομάζουσιν οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι·
[5]	ἐρημίας λῃστευόντων καὶ κατειληφότων τὰς	ἀκτὰς	ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι;
[5]	ἐρημίας λῃστευόντων καὶ κατειληφότων τὰς	ἀκτὰς	ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι;
[17]	σκολιὸν καὶ ἀπότομον χωρίον, οὗ	πάντας	ὁρᾶς προσπταίοντας καὶ ἀπιόντας ἐντεῦθεν
[6]	βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν πρὸς	ἅπαντας,	ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω,
[6]	βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν πρὸς	ἅπαντας,	ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω,
[5]	ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ	ἐγγραφέντας	ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν πάντες
[5]	ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ	ἐγγραφέντας	ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν πάντες
[20]	τὰ λεγόμενα ἐξετάζειν, ἀλλὰ τοὺς	λέγοντας,	καὶ τὸ πρὸς τίνας οἱ
[14]	νομίσαι, διὰ δὲ τῶν ἀπεμφαινόντων	ὑπεριδόντας	τῶν ἐν τῷ φανερῷ λεγομένων
[17]	ἀπότομον χωρίον, οὗ πάντας ὁρᾶς	προσπταίοντας	καὶ ἀπιόντας ἐντεῦθεν ὀπίσω. Καὶ
[17]	οὗ πάντας ὁρᾶς προσπταίοντας καὶ	ἀπιόντας	ἐντεῦθεν ὀπίσω. Καὶ ὁ νεανίσκος
[11]	ἐν τοῖς σπαργάνοις ἀποπνίγων τοὺς	δράκοντας,	καὶ πρὸς αὐτὰ παραταττόμενος τὰ
[15]	Ἄτης ἐν λειμῶνι κατὰ σκότον	ἠλάσκοντας»	ὑπὲρ ὀλίγων παντάπασιν ἀπολαύσεων ὑπομένοντας
[8]	ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ	ἀποθανόντας	ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν ἐχθρῶν
[8]	ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ	ἀποθανόντας	ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν ἐχθρῶν
[15]	ἠλάσκοντας» ὑπὲρ ὀλίγων παντάπασιν ἀπολαύσεων	ὑπομένοντας	ὅσα οὐδὲ παρὰ τὸν Κωκυτὸν
[18]	χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς οἰκέτας μηδὲ	θεράποντας	νόμιζε, πρόσιθι δὲ αὐτοῖς ἐλευθέρως
[10]	χρὴ τοὺς ἑκατέρῳ τῶν μερῶν	ἁρμόττοντας	αὐτοὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἰδεῖν πειραθῶμεν,
[5]	ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα	ἐπαινοῦντας	ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ
[5]	ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα	ἐπαινοῦντας	ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ
[20]	τοὺς ἐπερωτῶντας ἢ ζητεῖν ὅλως	ἐπιχειροῦντας	εἰ θεοί εἰσιν οὐχ ὡς
[20]	Μούσαις φίλον; Ἐκεῖνος ἀξιοῖ τοὺς	ἐπερωτῶντας	ἢ ζητεῖν ὅλως ἐπιχειροῦντας εἰ
[7]	τις καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς	δεσπότας,	πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς
[7]	τις καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς	δεσπότας,	πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς
[5]	τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς	λῃστάς,	ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων
[5]	τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς	λῃστάς,	ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων
[7]	τί πρὸς Διός; Ἵνα τοὺς	ἀγωνιστὰς	θεάσηται; Τί δέ; Οὐχὶ {δὲ}
[7]	τί πρὸς Διός; Ἵνα τοὺς	ἀγωνιστὰς	θεάσηται; Τί δέ; Οὐχὶ {δὲ}
[15]	ἐν τῇ φύσει· φεύγει τὰς	περιττὰς	τροφάς· ἀποστρέφεται δὲ τὰ ἀφροδίσια.
[17]	θυγατέρες, καὶ ἄξιον δὴ ἐρέσθαι	αὐτάς·	τί τοίνυν, ὦ ποτνία, φατόν;
[10]	ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ περὶ τὰς	τοιαύτας	λέξεις, ἀλλὰ σεμνὰ πάντα καὶ
[14]	οἳ μᾶλλον ὑμᾶς ἢ τοὺς	στρατιώτας	πεφρίκασι· χρῆσθαι γὰρ αὐτοῖς ἀκούω
[1]	καὶ τίνας χρὴ ποιεῖσθαι τὰς	διασκευὰς	τῶν μύθων, εἴ τι ἄρα
[1]	καὶ τίνας χρὴ ποιεῖσθαι τὰς	διασκευὰς	τῶν μύθων, εἴ τι ἄρα
[12]	ὠδίνων ὁ Ζεὺς ἐπὶ τὰς	νύμφας	ἔρχεται· τὸ Λῦθι ῥάμμα» δὲ
[15]	τῇ φύσει· φεύγει τὰς περιττὰς	τροφάς·	ἀποστρέφεται δὲ τὰ ἀφροδίσια. Βιαζομένου
[12]	αὐτίκα θεός. Εἵποντο γοῦν οὐ	Λίχας	αὐτῷ καθάπερ Ἡρακλεῖ οὐδὲ Ἰόλεως
[14]	οἴει μέγα βακτηρίαν λαβεῖν ἢ	τρίχας	ἀνεῖναι, καὶ περινοστεῖν τὰς πόλεις
[9]	καὶ ἀγνοουμένη· θεραπεύει γοῦν οὐ	ψυχὰς	μόνον, ἀλλὰ καὶ σώματα, καὶ
[5]	ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται	Ψυχὰς	παρθέμενοι» Τί οὖν ἔτι ἕτερον
[5]	ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται	Ψυχὰς	παρθέμενοι» Τί οὖν ἔτι ἕτερον
[5]	οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς	ψυχὰς	πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς
[5]	οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς	ψυχὰς	πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς
[6]	μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς	ἐπιγράψας	τὸ Διογένους ὄνομα τῆς θείας
[6]	μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς	ἐπιγράψας	τὸ Διογένους ὄνομα τῆς θείας
[16]	τι πλημμελὲς ἤ, καθάπερ ἔναγχος,	δυσσεβές	τι ῥηθείη· καὶ προσέτι τοῦτο
[13]	ἀγνοεῖν ἔτι περὶ αὐτῶν τὸ	ἀκριβές,	τυχὸν δὲ καὶ οὐκ ἐθέλοντι
[1]	εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ	πελειάδες,	ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι.
[1]	εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ	πελειάδες,	ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι.
[17]	δὲ αὐτῷ γυναῖκες πολλαὶ καὶ	παῖδες	ἐξ αὐτῶν καὶ θυγατέρες, οἷς
[14]	Εἰ μὲν οὖν ἡμεῖς σοι	παῖδες	ἐφάνημεν εἴτε ἐγὼ εἴτε Ἀνατόλιος
[8]	Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι	Πιερίδες,	κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ
[8]	Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι	Πιερίδες,	κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ
[19]	θεοί· τουτὶ δὲ ἐξῄρει τὸ	μανιῶδες	καὶ θρασύ, καὶ ἐπειρᾶτό με
[18]	τὸ πλῆθος δὲ μοχθηρὸν καὶ	θηριῶδες·	ἐσθίει γὰρ καὶ πιπράσκει τὰ
[10]	γὰρ μᾶλλον παράδοξόν ἐστι καὶ	τερατῶδες	τὸ αἴνιγμα, τοσούτῳ μᾶλλον ἔοικε
[13]	ὅστις ποτ´ ἐστὶ θεῶν ζητοῦντες	τἀληθὲς	ἔχον ὡς ἔφην εἰς μῦθον
[2]	ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ	ὄρνιθες	ἵπτασθαι καὶ νεῖν ἰχθύες αἵ
[2]	ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ	ὄρνιθες	ἵπτασθαι καὶ νεῖν ἰχθύες αἵ
[14]	μέντοι καὶ μέχρι τῶν Γαλλιῶν	ἦλθες;	Καίτοι πορευθεὶς πρὸς ἡμᾶς, εἰ
[14]	τὸν μακαρίτην Κωνστάντιον εἰς Ἰταλίαν	ἦλθες,	οὐκέτι μέντοι καὶ μέχρι τῶν
[20]	Καίτοι τοῦτό γέ ἐστιν οὐχ	ὑγιὲς	μὴ τὰ λεγόμενα ἐξετάζειν, ἀλλὰ
[18]	οὐκ εὐφραίνουσι τῶν ποιμένων, οἱ	κόλακες	δὲ καὶ οἱ μοχθηροὶ δοῦλον
[14]	οἶδα παιδάριον τί ξανθὸν καὶ	εὔμηκες,	εἶτα σύ, καὶ μεθ´ ὑμῶν
[17]	θεῶν ὀλίγον. Ἐγένοντο δὲ αὐτῷ	γυναῖκες	πολλαὶ καὶ παῖδες ἐξ αὐτῶν
[12]	θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ, Πολλὰς καὶ	Φοίνικες	ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν» λέγων. Αἰσθέσθαι
[16]	θεοὺς μήτε εἰς ἀνθρώπους τι	πλημμελὲς	ἤ, καθάπερ ἔναγχος, δυσσεβές τι
[14]	τῆς φωνῆς μᾶλλον δυναμένῳ πλησιάζειν	ἔμελλες	ἀνθρώπῳ. Τί δὲ καὶ τὸ
[12]	ἀλλὰ Σάτυροι καὶ Βακχαὶ καὶ	Πᾶνες	καὶ Δαιμόνων στρατιά. Ὁρᾷς ὅπως
[17]	Ἥλιον· Τουτὶ τὸ παιδίον; ἔφη·	ξυγγενὲς	δὲ ἦν αὐτῶν ἄρα παρερριμμένον
[17]	μυρίαι ἕλος κάτα βουκολέοντο, καὶ	ποιμένες	δοῦλοί τε καὶ ἐλεύθεροι μισθωτοί,
[18]	φαίνεται; Ποταποὶ δ´ αὖ οἱ	ποιμένες	τε καὶ βουκόλοι» Καὶ ὁ
[12]	αὐτοῖς τῶν περὶ τὸν βίον,	Ἕλληνες	τῆς ἐπωνυμίας αὐτὸ ταύτης ἀξιῶσαι,
[5]	πολλοὶ τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως	τινὲς	αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα. ~Τὰς
[5]	πολλοὶ τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως	τινὲς	αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα. ~Τὰς
[19]	καὶ τὸ ἔαρ αὐτὸ καί	τινες	εἰκόνες τοιαῦται. Ποῦ τοῦτο Ἰσοκράτης
[9]	τὰς ἡμέρας λογίσεσθε πόσαι καὶ	τινές	εἰσιν αἱ μεταξὺ ταύτης τε
[19]	τὸ ἔαρ αὐτὸ καί τινες	εἰκόνες	τοιαῦται. Ποῦ τοῦτο Ἰσοκράτης ἐν
[19]	καὶ ἐπηχοῦντα αὐτοῖς τὰ δένδρα,	λειμῶνές	τε ἔνδροσοι μαλακῆς πόας καὶ
[4]	κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι λίαν	δουλοπρεπές.	Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις διδαχθείη
[4]	κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι λίαν	δουλοπρεπές.	Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις διδαχθείη
[16]	παῖδας ἤτοι τῷ φρονεῖν, κἂν	ἄνδρες	ὦσιν, ἢ καὶ τοῖς καθ´
[17]	Ἀλλ´ ἐμαὶ γάρ εἰσιν» ἔφη,	θυγατέρες,	καὶ ἄξιον δὴ ἐρέσθαι αὐτάς·
[17]	καὶ παῖδες ἐξ αὐτῶν καὶ	θυγατέρες,	οἷς ἐκεῖνος διανείμας τὴν οὐσίαν
[18]	τὸ μὲν ἄνω φωτὸς ἦν	πλῆρες,	τὸ δὲ ὑποκάτω μυρίας ἀχλύος,
[5]	ληιζομένων τὴν θάλατταν Οἷά τε	ληιστῆρες,	ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται
[5]	ληιζομένων τὴν θάλατταν Οἷά τε	ληιστῆρες,	ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται
[18]	καὶ εὐεργεταὶ καὶ φίλοι καὶ	σωτῆρες.	Ἀκούσας ταῦτα ὁ νεανίσκος διεχύθη
[9]	ἔσεσθε γοῦν μοι καὶ ὑμεῖς	μάρτυρες,	εἰ τὰς ἡμέρας λογίσεσθε πόσαι
[5]	ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν	πάντες	ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα
[5]	ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν	πάντες	ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα
[18]	καὶ σὺν ἡμῖν οἱ θεοὶ	πάντες	οἱ ἐν Ὀλύμπῳ καὶ οἱ
[14]	ἐκ τῆς ἀγοραίου καὶ περιτρεχούσης	ἁρπάσαντες	ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ ἐν παροιμίᾳ
[9]	φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων	ποιήσαντες,	ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος
[9]	φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων	ποιήσαντες,	ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος
[14]	βιβλία δόντες καὶ ταῦτα προσαχθῆναι	προσλιπαρήσαντες;	Οὐδένα ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις
[14]	μανιωδέστερον ἐχρήσασθε, κολακεύσαντες ἅμα καὶ	ὑλακτήσαντες	καὶ βιβλία δόντες καὶ ταῦτα
[8]	τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ	πταίσαντες,	οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ
[8]	τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ	πταίσαντες,	οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ
[14]	καὶ ἀμαθέστερον καὶ μανιωδέστερον ἐχρήσασθε,	κολακεύσαντες	ἅμα καὶ ὑλακτήσαντες καὶ βιβλία
[6]	τρέποιτο, τὸ Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ	ζηλώσαντες	ἐπὶ τῶν ἔργων Διογένης καὶ
[6]	τρέποιτο, τὸ Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ	ζηλώσαντες	ἐπὶ τῶν ἔργων Διογένης καὶ
[13]	καὶ ζῶντες, πάντως δὲ καὶ	ἀπαλλαγέντες	τοῦ σώματος. Ὅτῳ γὰρ ἂν
[1]	μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα	παρακληθέντες	ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ
[1]	μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα	παρακληθέντες	ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ
[4]	ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ	συντιθέντες	μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες;
[4]	ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ	συντιθέντες	μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες;
[17]	καὶ οἱ ξυγγενεῖς, οὐδ´ αὐτοὶ	παιδευθέντες	καλῶς, τῆς τῶν παίδων ἀνοίας
[19]	σὺ φής, ἀλλὰ τὴν κύκλῳ	πορευθέντες·	καίτοι, νὴ τοὺς θεούς, ἐπὶ
[14]	ἅμα καὶ ὑλακτήσαντες καὶ βιβλία	δόντες	καὶ ταῦτα προσαχθῆναι προσλιπαρήσαντες; Οὐδένα
[19]	τῶν παίδων, εἶτα κύκνοι λιγυρὸν	ᾄδοντες	καὶ ἐπηχοῦντα αὐτοῖς τὰ δένδρα,
[9]	ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ,	ἀποδιδόντες	τὸ συνεχὲς τῇ προαιρέσει, περὶ
[9]	ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ,	ἀποδιδόντες	τὸ συνεχὲς τῇ προαιρέσει, περὶ
[8]	ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων	ὑπεριδόντες,	οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι
[8]	ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων	ὑπεριδόντες,	οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι
[3]	τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν, ὥσπερ	ἄρδοντες	ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα δὴ οἶμαι
[3]	τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν, ὥσπερ	ἄρδοντες	ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα δὴ οἶμαι
[5]	τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ νόμιμα	συγχέοντες,	οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ καθαρωτέραν,
[5]	τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ νόμιμα	συγχέοντες,	οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ καθαρωτέραν,
[14]	ἰδεῖν ὑμᾶς θέλοντα βασιλέα πορείαν,	ἀνελθόντες	δὲ ἀφρονέστερον αὐτῇ καὶ ἀμαθέστερον
[12]	τὰ ἔργα. Τί οὖν οὐ	καταβάλλοντες	τὸν λῆρον ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ
[4]	συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες καὶ	ἐκμανθάνοντες;	Ἀλλ´ ἴσως ὁ μὲν λόγος
[4]	συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες καὶ	ἐκμανθάνοντες;	Ἀλλ´ ἴσως ὁ μὲν λόγος
[13]	πολὺν ἀβάκχευτοι χρόνον τῷ θεῷ	μένοντες	ὁπόσα ὁ Πενθεὺς ἔπαθε πάθωμεν,
[14]	αὐτά· ~κατὰ μὲν τὴν διάνοιαν	ἀπεμφαίνοντες	ὅταν οἱ μῦθοι γίγνωνται περὶ
[4]	δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον	πλάττοντες	καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες
[4]	δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον	πλάττοντες	καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες
[8]	διὰ τῶν ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις	ἐλέγχοντες	οὐ λόγῳ βοῶντες ὅτι τῷ
[8]	διὰ τῶν ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις	ἐλέγχοντες	οὐ λόγῳ βοῶντες ὅτι τῷ
[5]	ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι;	Καταφρονοῦντες	θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις
[5]	ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι;	Καταφρονοῦντες	θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις
[8]	καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων	ἐξαιροῦντες	βίων ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι τὰς
[8]	καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων	ἐξαιροῦντες	βίων ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι τὰς
[13]	Διόνυσον ὅστις ποτ´ ἐστὶ θεῶν	ζητοῦντες	τἀληθὲς ἔχον ὡς ἔφην εἰς
[4]	πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα	λογογραφοῦντες	καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ
[4]	πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα	λογογραφοῦντες	καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ
[13]	ἔπαθε πάθωμεν, ἴσως μὲν καὶ	ζῶντες,	πάντως δὲ καὶ ἀπαλλαγέντες τοῦ
[8]	ἔργα, καὶ οἱ τὴν πενίαν	τιμῶντες	αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν
[8]	ἔργα, καὶ οἱ τὴν πενίαν	τιμῶντες	αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν
[8]	ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ	βοῶντες	ὅτι τῷ Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν
[8]	ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ	βοῶντες	ὅτι τῷ Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν
[17]	σαφῶς τὸν πατέρα τῶν θεῶν	ὁρῶντες.	Ὦ Ζεῦ πάτερ, ἢ ὅτι
[5]	κύνας τουτουσί. Οἱ μὲν γὰρ	συνειδότες	αὐτοῖς οὕτω μοχθηρὸν τὸν βίον
[5]	κύνας τουτουσί. Οἱ μὲν γὰρ	συνειδότες	αὐτοῖς οὕτω μοχθηρὸν τὸν βίον
[2]	γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ νεῖν	ἰχθύες	αἵ τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ
[2]	γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ νεῖν	ἰχθύες	αἵ τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ
[9]	ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες τὸ	συνεχὲς	τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ ποδαποὺς
[9]	ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες τὸ	συνεχὲς	τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ ποδαποὺς
[19]	οὐδὲ γὰρ ἐπαιδοτριβήθης καλῶς οὐδὲ	ἔτυχες	καθηγεμόνος ὁποίου περὶ τοὺς ποιητὰς
[18]	τά τε πρὸς ἡμᾶς ὅσιος	ᾖς	καὶ τὰ πρὸς τοὺς φίλους
[13]	ἀεὶ τῆς τῶν θεῶν γνώσεως,	ἧς	ἀντάξιον οὐδὲ τὸ πᾶσαν ὁμοῦ
[8]	Κράτης αὐτός τε διὰ μόνης	ἧς	εἶχεν ὁσίας τοὺς θεοὺς ἐτίμα
[8]	Κράτης αὐτός τε διὰ μόνης	ἧς	εἶχεν ὁσίας τοὺς θεοὺς ἐτίμα
[18]	ἐπί τινα σκοπιὰν ἀγαγὼν αὐτόν,	ἧς	τὸ μὲν ἄνω φωτὸς ἦν
[18]	δὲ ὑποκάτω μυρίας ἀχλύος, δι´	ἧς	ὥσπερ δι´ ὕδατος ἀμυδρὸν τὸ
[7]	τοῖς λόγοις ἦν ὁ Διογένης	θεοσεβής,	ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν τοῖς
[7]	τοῖς λόγοις ἦν ὁ Διογένης	θεοσεβής,	ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν τοῖς
[21]	Διογένης οὐχ, ὥσπερ ὑμεῖς ἀξιοῦτε,	δυσσεβής,	ἀλλ´ ἐκείνοις, ὧν μικρῷ πρόσθεν
[18]	ὀπίσω πορείας καὶ τῆς ἐκεῖσε	διατριβῆς	εὑρηκέναι τὸν ἡγεμόνα. Καὶ ἡ
[20]	οὕτω δὴ καὶ τῆς ἐκείνου	διατριβῆς	προυγέγραπτο, ἔγνως ἂν πρὸ πάντων,
[17]	Ὦ παῖ» εἶπεν, οὐρανοῦ καὶ	γῆς	ἀρχαιότερον ἐν θεοῖς βλάστημα, μνησικακεῖν
[18]	κοσμηθεὶς ταύτῃ διὰ πάσης μὲν	γῆς,	διὰ πάσης δὲ θαλάττης, ἀμετακινήτως
[6]	ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω, γῆν πρὸ	γῆς,	ὅποι βούλοιτο. Εἰ δ´, ὅπερ
[6]	ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω, γῆν πρὸ	γῆς,	ὅποι βούλοιτο. Εἰ δ´, ὅπερ
[11]	τῷ θείῳ συνθήματι τῆς αἰθερίας	αὐγῆς	ἥκειν παρ´ ἑαυτὸν τῷ παιδὶ
[18]	διικνεῖτο τῆς ἐκ τοῦ βασιλέως	αὐγῆς	Ἡλίου, Ὁρᾷς» εἶπε, τὸν ἀνεψιὸν
[19]	δ´ οὖν ἀπελαύσαμεν τῆς ὀρθῆς	ἀγωγῆς,	οὐ τὴν σύντομον, ἣν σὺ
[14]	ἡμῖν τοῖς ἄλλοις; Ἀνῆλθεν ὁ	Ἀσκληπιάδης,	εἶτα ὁ Σερηνιανός, εἶτα ὁ
[3]	δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ	Θουκυδίδης	ἢ Πλάτων, ἢ ὅτι βούλει
[3]	δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ	Θουκυδίδης	ἢ Πλάτων, ἢ ὅτι βούλει
[8]	εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν καὶ δαιμόνιος	Εὐριπίδης	ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία πότνια
[8]	εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν καὶ δαιμόνιος	Εὐριπίδης	ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία πότνια
[2]	λέγεται παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς	ψευδὴς	ἐντέτηκε δόξα· γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν
[2]	λέγεται παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς	ψευδὴς	ἐντέτηκε δόξα· γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν
[5]	καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ	θηριώδης	ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν καλόν, οὐθὲν
[5]	καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ	θηριώδης	ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν καλόν, οὐθὲν
[7]	καὶ πένης ὢν καὶ χρημάτων	ἐνδεὴς	εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ
[7]	καὶ πένης ὢν καὶ χρημάτων	ἐνδεὴς	εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ
[17]	δὲ πλησίον ὄντα οὐ κατεῖδεν,	ἐνδεὴς	μὲν ἐφάνη, καλὴ δὲ ὅμως
[18]	Ἀλλ´ ἴθι« ἔφη, πορεύου μετὰ	ἀγαθῆς	ἐλπίδος· ἡμεῖς γάρ σοι πανταχοῦ
[18]	μήτε ταῖς ἐκείνων ἐπιθυμίαις δουλεύων	ὑπεικάθῃς.	Ἔχων οὖν τὴν πανοπλίαν, ἣν
[19]	ἔχω σοι συγγνῶναι· οὐδὲ γὰρ	ἐπαιδοτριβήθης	καλῶς οὐδὲ ἔτυχες καθηγεμόνος ὁποίου
[19]	πατέρα. ~Τοῦτο εἴτε μῦθος εἴτε	ἀληθής	ἐστι λόγος οὐκ οἶδα· τὸ
[6]	Πότερον οὖν οὐχ ὁ Πύθιος	ἀληθής	τέ ἐστι θεός, καὶ Διογένης
[6]	Πότερον οὖν οὐχ ὁ Πύθιος	ἀληθής	τέ ἐστι θεός, καὶ Διογένης
[18]	μένειν. Ὁ δέ, Μὴ λίαν	ἀπειθὴς	ἔσο» φησί, μή ποτέ ς´
[18]	φῶς λάμπῃ μέγα καὶ μηθὲν	ἐπιποθῇς	τῶν τῇδε, ταύτης δὲ Ἀθηνᾶς
[19]	ὅμως δ´ οὖν ἀπελαύσαμεν τῆς	ὀρθῆς	ἀγωγῆς, οὐ τὴν σύντομον, ἣν
[16]	ξυνετώτατε, μάτην νεανιεύεσθαι· καίτοι τοῦτο	τίτθης	ἔργον ἐστὶν εὐτραπέλου. Πλουτάρχου δὲ
[18]	οὖν παρ´ ὑμᾶς, ὡς ἂν	μυηθείης	ἀσφαλῶς τε ἐκεῖ διάγοις· χρὴ
[18]	τῷ ψιμυθίῳ κεχρισμένος, εἶτα αὐτῷ	δοίης	γῆμαί τινα τῶν σῶν θυγατέρων.
[17]	ἔκ τε κυδοιμοῦ ἔκ τ´	ἀνδροκτασίης»	ὁ πατὴρ δὲ ὁ Ζεὺς
[19]	τὰ δένδρα, λειμῶνές τε ἔνδροσοι	μαλακῆς	πόας καὶ βαθείας πλήρεις, ἤ
[11]	τὸν δεσπότην Ἡρακλέα διὰ τῆς	βασιλικῆς	ἀρετῆς, εἰς τὸν Ὄλυμπον ὑπὸ
[10]	ὧν, εἴ τί σοι τῆς	ῥητορικῆς	ἐμέλησεν, οὐκ ἀξύνετος εἶ. Τούτων
[3]	ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς	ποιητικῆς	Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ γε
[3]	ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς	ποιητικῆς	Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ γε
[11]	θεὸν δὲ διὰ θεουργίας καὶ	τελεστικῆς,	ὥσπερ τὸν δεσπότην Ἡρακλέα διὰ
[18]	τῇδε, ταύτης δὲ Ἀθηνᾶς τῆς	καλῆς	τό τε Γοργόνειον καὶ τὸ
[6]	τῆς θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο	κεφαλῆς,	ἀλλὰ δι´ ὧν ἔδρασεν ἔργων
[6]	τῆς θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο	κεφαλῆς,	ἀλλὰ δι´ ὧν ἔδρασεν ἔργων
[17]	δὲ παρ´ αὐτοῦ ὅτι ἂν	ἐθέλῃς·	ἕλοιο δέ, ὦ παῖ, τὰ
[11]	μὲν τὸν Διόνυσον, ἐπείπερ ἐκ	Σεμέλης	ἐγένετο, θεὸν δὲ διὰ θεουργίας
[20]	Ποδαπὸς δὲ ἦν ἐν τούτοις	Ἀριστοτέλης;	Ἆρ´ οὐκ ἄξιον αὐτὸ ἰδεῖν;
[21]	φιλοσοφήσας ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον ὡς	Ἀριστοτέλης}	φησὶ γὰρ καὶ αὐτὸς εἶναι
[14]	Ἀκαδημία καὶ Λύκειον ἀντὶ τῆς	Ποικίλης	τε ἦν τῶν βασιλείων τὰ
[18]	οἷά τις γέμων καπνοῦ καὶ	μαρίλης,	ἔχων ἱμάτιον λευκὸν καὶ τὰ
[11]	καί πως ἀφομοιουμένη πρὸς ἡμᾶς;	Ἡρακλῆς	δὲ λέγεται παιδίον γενέσθαι καὶ
[11]	ἐμοί τε καὶ ὑμῖν ἵλεως	Ἡρακλῆς	εἴη. ~Τὰ δὲ ὑπὲρ τῆς
[17]	ὁ νεανίσκος ἀπιὼν ᾤχετο μετὰ	πολλῆς	εὐλαβείας ἔχων παρ´ ἑαυτῷ ξίφος
[13]	ἐν τῷ μεριστῷ παντελῶς ἀδιαιρέτου	ὅλης	τε ἐν πᾶσιν ἀμιγοῦς προϋπαρχούσης
[1]	κραδίη, καὶ κύντερον ἄλλο ποτ´	ἔτλης»	ἀνάσχου καὶ κυνὸς ληροῦντος ὀλίγον
[1]	κραδίη, καὶ κύντερον ἄλλο ποτ´	ἔτλης»	ἀνάσχου καὶ κυνὸς ληροῦντος ὀλίγον
[4]	τὸ πικρὸν καὶ δάκνον τῆς	συμβουλῆς	ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας ἅμα
[4]	τὸ πικρὸν καὶ δάκνον τῆς	συμβουλῆς	ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας ἅμα
[2]	καὶ τερατώδη ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς	ἐπιστήμης	οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί.
[2]	καὶ τερατώδη ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς	ἐπιστήμης	οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί.
[2]	γοῦν πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν	ἐπιστήμης	τὰ ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε
[2]	γοῦν πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν	ἐπιστήμης	τὰ ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε
[14]	οὐδέν ἐστι πλέον ἀπὸ τῆς	κόμης	καὶ τῆς βακτηρίας; Πῶς δὲ
[18]	ὅτι βούλεσθε. Πάλιν οὖν ὁ	Ἑρμῆς	ἄφνω φανεὶς ἐποίησε τὸν νεανίσκον
[18]	ἐγώ τε καὶ Ἀθηνᾶ καὶ	Ἑρμῆς	ὅδε καὶ σὺν ἡμῖν οἱ
[17]	καλὸν δὲ οὐδὲν οὐδαμοῦ τέως.	Ἑρμῆς	οὖν αὐτῷ, καὶ γὰρ εἶχεν
[17]	βέλτιστα. Ταῦτα εἰπὼν ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν	Ἑρμῆς	πάλιν· ὁ δὲ ἐβούλετο μὲν
[18]	ἐθέλῃ. Δώσει δέ σοι καὶ	Ἑρμῆς	χρυσῆν ῥάβδον. Ἔρχου οὖν τῇ
[7]	ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη.	Διογένης	δὲ καὶ πένης ὢν καὶ
[7]	ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη.	Διογένης	δὲ καὶ πένης ὢν καὶ
[7]	ἐν τοῖς λόγοις ἦν ὁ	Διογένης	θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν
[7]	ἐν τοῖς λόγοις ἦν ὁ	Διογένης	θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν
[6]	ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν ἔργων	Διογένης	καὶ Κράτης φαίνονται, τοῦτο ἤδη
[6]	ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν ἔργων	Διογένης	καὶ Κράτης φαίνονται, τοῦτο ἤδη
[6]	φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος οὖν ὁ	Διογένης	ὁποῖός τις ἦν τά τε
[6]	φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος οὖν ὁ	Διογένης	ὁποῖός τις ἦν τά τε
[21]	καὶ δεδόσθαι. Φαίνεται γὰρ ὁ	Διογένης	οὐχ, ὥσπερ ὑμεῖς ἀξιοῦτε, δυσσεβής,
[6]	ἀληθής τέ ἐστι θεός, καὶ	Διογένης	τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς γε
[6]	ἀληθής τέ ἐστι θεός, καὶ	Διογένης	τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς γε
[9]	ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν φαίνεται καὶ	Ἀντισθένης	καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς
[9]	ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν φαίνεται καὶ	Ἀντισθένης	καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς
[4]	οὐ μανθάνειν ἔξωθεν. Εἰ δ´	Ἀντισθένης	ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν
[4]	οὐ μανθάνειν ἔξωθεν. Εἰ δ´	Ἀντισθένης	ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν
[10]	ὑπερεχούσης καὶ χωριστῆς αὐτοῦ καὶ	ἐξῃρημένης	παρουσίας. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀμφὶ
[19]	δαψιλοῦς ἀντλήσειε τοῦ πίθου« τῆς	προκειμένης	ἡμῖν ἀσχολίας εἵνεκεν ἀφέξομαι. Μικρὰ
[9]	τε καὶ τῆς ἔναγχος ἡμῖν	γενομένης	ἀκροάσεως ὅσων τε ἡμῖν ἀσχολιῶν
[1]	μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ	λελογισμένης,	ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν
[1]	μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ	λελογισμένης,	ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν
[2]	ἔργων, τρέπεται. Καὶ ὅτῳ μὲν	εὐμενὴς	θεὸς ταχέως ἔλυσε τὰ δεσμὰ
[2]	ἔργων, τρέπεται. Καὶ ὅτῳ μὲν	εὐμενὴς	θεὸς ταχέως ἔλυσε τὰ δεσμὰ
[17]	ἐκπλαγείς. Ἐπεὶ δ´ ὁ Ἥλιος	εὐμενὴς	ὢν μετὰ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς
[12]	~Τὰ δὲ ὑπὲρ τῆς Διονύσου	θρυλλουμένης	μὲν γενέσεως, οὔσης δὲ οὐ
[7]	δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ	πένης	ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς
[7]	δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ	πένης	ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς
[14]	μακρὰν ἐπορεύεσθε· ῥᾷον ἂν δι´	ἐκείνης	ἢ διὰ ταύτης ἤλθετε. Οὐκ
[11]	μετρίῳ δὲ ὅμως ἔτι τῆς	ἀνθρωπίνης	φύσεως μένουσα καί πως ἀφομοιουμένη
[17]	δένδρεσι κιττοῦ καὶ δάφνης καὶ	μυρρίνης.	Ἀγαγὼν δὲ αὐτὸν ἐπί τι
[8]	ὁ Κράτης αὐτός τε διὰ	μόνης	ἧς εἶχεν ὁσίας τοὺς θεοὺς
[8]	ὁ Κράτης αὐτός τε διὰ	μόνης	ἧς εἶχεν ὁσίας τοὺς θεοὺς
[5]	καὶ τῆς τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν	δικαιοσύνης·	ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ
[5]	καὶ τῆς τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν	δικαιοσύνης·	ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ
[8]	τ´ ἄφενος χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ	δικαιοσύνης	μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον,
[8]	τ´ ἄφενος χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ	δικαιοσύνης	μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον,
[8]	δότε γαστέρι. καὶ δότε χωρίς	Δουλοσύνης	ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον.
[8]	δότε γαστέρι. καὶ δότε χωρίς	Δουλοσύνης	ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον.
[8]	γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά·	Μνημοσύνης	καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα,
[8]	γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά·	Μνημοσύνης	καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα,
[14]	αἰτιάσεταί σε τῆς ἑαυτοῦ μειρακίσκος	σωφροσύνης,	ὅτι πεποίηκας αὐτὸν ἐξ ἀσώτου
[17]	φίλα, καὶ δένδρεσι κιττοῦ καὶ	δάφνης	καὶ μυρρίνης. Ἀγαγὼν δὲ αὐτὸν
[17]	οὐ μάλα ἐπιστήμων τῆς τοιαύτης	τέχνης.	ἅτε μὴ λόγῳ προσειληφὼς αὐτήν,
[14]	ἄλλο, ξυνεῖναι γοῦν σου τῆς	φωνῆς	μᾶλλον δυναμένῳ πλησιάζειν ἔμελλες ἀνθρώπῳ.
[14]	εἰ βούλει, καὶ τοὺς ἄλλους	ἑξῆς,	Ἀντικύρας σοι δεῖ· τί γὰρ
[19]	οἱ νῦν; Ἀφίημι δὲ τὰ	ἑξῆς,	ἵνα μὴ καὶ πρὸς τούτους
[13]	ἐν τῷ παντί, καὶ τἆλλα	ἐφεξῆς	ὅσα τοῦ ζητεῖν ἦν ἄξια,
[4]	ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν	ἐφεξῆς.	Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις·
[4]	ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν	ἐφεξῆς.	Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις·
[9]	χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν μῦθον	ἐφεξῆς	σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ ἡγεῖται καὶ
[9]	χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν μῦθον	ἐφεξῆς	σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ ἡγεῖται καὶ
[6]	Ὅτι τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ	δόξης	ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ
[6]	Ὅτι τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ	δόξης	ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ
[9]	πρό γε τούτου τῷ τῆς	Καλλιόπης,	Ἀντισθένει δὲ καὶ Ξενοφῶντι καὶ
[18]	διὰ πάσης μὲν γῆς, διὰ	πάσης	δὲ θαλάττης, ἀμετακινήτως τοῖς ἡμετέροις
[18]	τῇ πανοπλίᾳ κοσμηθεὶς ταύτῃ διὰ	πάσης	μὲν γῆς, διὰ πάσης δὲ
[21]	Διογένη προσβαλὼν ὥσπερ τι μορμολυκεῖον	ἐκφοβήσῃς·	οὐ γὰρ ἐμυήθη, φασίν, ἀλλὰ
[17]	κίνδυνος, ὅπως αὐτὸν ὡς εὐαγέστατα	προσκυνήσῃς,	αἰτήσῃ δὲ παρ´ αὐτοῦ ὅτι
[10]	ἐγὼ μετὰ τοὺς θεοὺς ἐξ	ἴσης	Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι ἄγαμαι τέθηπά
[12]	τῆς Διονύσου θρυλλουμένης μὲν γενέσεως,	οὔσης	δὲ οὐ γενέσεως, ἀλλὰ δαιμονίας
[13]	ἱερόφαντιν τῆς ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως.	~Οὔσης	δέ, ὡς ἄν τις ἀκριβῶς
[5]	καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν	νομιζούσης;	Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς
[5]	καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν	νομιζούσης;	Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς
[17]	καθαρᾶς τε πάνυ καὶ καρποῖς	βριθούσης	ἄνθεσί τε πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς,
[12]	ἅτε πρώτην ἱερόφαντιν τῆς ἔτι	μελλούσης	ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης δέ, ὡς ἄν
[3]	ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς	Μούσης	ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ γε αὐτὸς
[3]	ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς	Μούσης	ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ γε αὐτὸς
[12]	κύουσα, φασίν, ὑπὸ τῆς Ἥρας	ζηλοτυπούσης	ἐξαπατηθεῖσα τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν,
[5]	θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις	συνομαρτούσης	ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν
[5]	θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις	συνομαρτούσης	ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν
[10]	συνέχουσα πᾶσαν αὐτὴν διὰ τῆς	ὑπερεχούσης	καὶ χωριστῆς αὐτοῦ καὶ ἐξῃρημένης
[14]	τοῦτο ἐκ τῆς ἀγοραίου καὶ	περιτρεχούσης	ἁρπάσαντες ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ ἐν
[13]	ὅλης τε ἐν πᾶσιν ἀμιγοῦς	προϋπαρχούσης	τοῦ Διονύσου οὐσίας τελεσιουργηθείη διὰ
[9]	βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ τῆς	προστυχούσης	αὐτὰ ἕξεως ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε γοῦν
[11]	οἶμαι τοῦ πελάγους ἐπὶ τῆς	χρυσῆς	κύλικος, ἣν ἐγὼ νομίζω νὴ
[14]	σὺν τῷ Ἑρμῇ, τοῦτο ἐκ	τῆς	ἀγοραίου καὶ περιτρεχούσης ἁρπάσαντες ἐντρεχείας,
[18]	ἔφη, σὲ ἐγὼ μετὰ ταυτησὶ	τῆς	Ἀθηνᾶς, ἐπιτάττοντος τοῦ Διός, ἀντὶ
[14]	φρενωθῆναι δὲ οὐδὲ πρὸς αὐτῆς	τῆς	Ἀθηνᾶς σὺν τῷ Ἑρμῇ, τοῦτο
[11]	ἑαυτόν, ὑπὸ τῷ θείῳ συνθήματι	τῆς	αἰθερίας αὐγῆς ἥκειν παρ´ ἑαυτὸν
[6]	νομίσματος; Ἢ τοῦτό γε αὐτὸ	τῆς	ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ
[6]	νομίσματος; Ἢ τοῦτό γε αὐτὸ	τῆς	ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ
[8]	Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς ὁ μῦθος	τῆς	ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ φησι
[8]	Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς ὁ μῦθος	τῆς	ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ φησι
[2]	τὰ ὑπηνέμια καὶ τερατώδη ταυτὶ	τῆς	ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα ἄττα
[2]	τὰ ὑπηνέμια καὶ τερατώδη ταυτὶ	τῆς	ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα ἄττα
[11]	τῷ μετρίῳ δὲ ὅμως ἔτι	τῆς	ἀνθρωπίνης φύσεως μένουσα καί πως
[17]	ἐν ἀνθρώποις ὁ πονηρὸς οὑτοσὶ	τῆς	ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ παντάπασιν ἐπικρατήσῃ.
[15]	ἀμοιβήν τις αὐτὰ ἐξετάζοι καὶ	τῆς	ἀξίας αὐτῶν ἐπιτρέψειεν αὐτῷ τιμητῇ
[5]	οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ	τῆς	ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν
[5]	οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ	τῆς	ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν
[5]	ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ	τῆς	ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν ὁ καθ´
[5]	ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ	τῆς	ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν ὁ καθ´
[14]	πλέον ἀπὸ τῆς κόμης καὶ	τῆς	βακτηρίας; Πῶς δὲ καὶ γέγονεν
[11]	ὥσπερ τὸν δεσπότην Ἡρακλέα διὰ	τῆς	βασιλικῆς ἀρετῆς, εἰς τὸν Ὄλυμπον
[14]	βίου; Τί δέ σοι ἄξιον	τῆς	Διογένους βακτηρίας ἢ ναὶ μὰ
[12]	Ἡρακλῆς εἴη. ~Τὰ δὲ ὑπὲρ	τῆς	Διονύσου θρυλλουμένης μὲν γενέσεως, οὔσης
[4]	καὶ τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης	τῆς	δουλείας, λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω τῆς
[4]	καὶ τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης	τῆς	δουλείας, λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω τῆς
[14]	αὐτοῦ; Τίς δ´ αἰτιάσεταί σε	τῆς	ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνης, ὅτι πεποίηκας
[9]	Ἴσως δὲ ἡγεῖται καὶ ταύτης	τῆς	ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ
[9]	Ἴσως δὲ ἡγεῖται καὶ ταύτης	τῆς	ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ
[1]	διαλέξομαι· τοῦτο γάρ μοι καὶ	τῆς	εἰς ὑμᾶς παρόδου γέγονεν αἴτιον
[1]	διαλέξομαι· τοῦτο γάρ μοι καὶ	τῆς	εἰς ὑμᾶς παρόδου γέγονεν αἴτιον
[18]	ὕδατος ἀμυδρὸν τὸ φῶς διικνεῖτο	τῆς	ἐκ τοῦ βασιλέως αὐγῆς Ἡλίου,
[20]	τῆς Πλάτωνος, οὕτω δὴ καὶ	τῆς	ἐκείνου διατριβῆς προυγέγραπτο, ἔγνως ἂν
[8]	τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται	τῆς	ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ μὲν
[8]	τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται	τῆς	ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ μὲν
[18]	τῆς τε ὀπίσω πορείας καὶ	τῆς	ἐκεῖσε διατριβῆς εὑρηκέναι τὸν ἡγεμόνα.
[4]	παρὰ τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ	τῆς	ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν τοῖς κοινοῖς
[4]	παρὰ τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ	τῆς	ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν τοῖς κοινοῖς
[17]	οἱ φαῦλοι τῶν ἰατρῶν ἐκ	τῆς	ἐμπειρίας μόνον ἰώμενοι τοὺς ἀνθρώπους,
[17]	τὸ παρὰ σοὶ κάλλος ἀπὸ	τῆς	ἐν τούτοις ὅθεν πεπορεύμεθα τέως
[9]	αἱ μεταξὺ ταύτης τε καὶ	τῆς	ἔναγχος ἡμῖν γενομένης ἀκροάσεως ὅσων
[13]	τὸ πεπληθυσμένον τῆς ζωῆς ὑπὸ	τῆς	ἑνοειδοῦς καὶ ἐν τῷ μεριστῷ
[17]	ὕπνον τινὰ καὶ κάρον ἐμβαλὼν	τῆς	ἐπινοίας ταύτης ἀπήγαγεν, αὖθις ἀνεγερθεὶς
[12]	ἀνθρώποις κοινῇ μὲν ἅπασι σύμβολον	τῆς	ἐπιφανείας αὐτοῦ τὸ τῆς ἡμερίδος
[12]	τῶν περὶ τὸν βίον, Ἕλληνες	τῆς	ἐπωνυμίας αὐτὸ ταύτης ἀξιῶσαι, μητέρα
[12]	τιμῶντος αὐτὴν ἅτε πρώτην ἱερόφαντιν	τῆς	ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης δέ,
[8]	καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν	τῆς	ἔχθρας γίνεται πρὸς ἀντίπαλον, τὸ
[8]	καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν	τῆς	ἔχθρας γίνεται πρὸς ἀντίπαλον, τὸ
[13]	γὰρ ἂν μὴ τὸ πεπληθυσμένον	τῆς	ζωῆς ὑπὸ τῆς ἑνοειδοῦς καὶ
[12]	σύμβολον τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ τὸ	τῆς	ἡμερίδος φυτόν, ὑφ´ οὗ μοι
[12]	ἐμάνη, φασίν, ὁ θεὸς ὑπὸ	τῆς	Ἥρας, ἔπαυσε δ´ αὐτῷ τὴν
[12]	μήτηρ αὐτὸν κύουσα, φασίν, ὑπὸ	τῆς	Ἥρας ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα τὸν ἐραστὴν
[11]	δὲ αὐτὸν ὡς ἐπὶ ξηρᾶς	τῆς	θαλάττης νενόμικα. Τί γὰρ ἄπορον
[18]	Ἐκπλαγεὶς οὖν ὁ νεανίσκος ὑπὸ	τῆς	θέας, Ἀλλὰ σοὶ μέν» εἶπεν,
[6]	αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα	τῆς	θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς,
[6]	αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα	τῆς	θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς,
[2]	τὴν Ἥραν διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ	τῆς	θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´
[2]	τὴν Ἥραν διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ	τῆς	θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´
[13]	ἄν τις ἀκριβῶς σκοπῶν ἐξετάσειε,	τῆς	ἱστορίας τοιαύτης, οἱ τὸν Διόνυσον
[18]	τῶν τῇδε, ταύτης δὲ Ἀθηνᾶς	τῆς	καλῆς τό τε Γοργόνειον καὶ
[9]	καὶ πρό γε τούτου τῷ	τῆς	Καλλιόπης, Ἀντισθένει δὲ καὶ Ξενοφῶντι
[14]	ὑμῖν οὐδέν ἐστι πλέον ἀπὸ	τῆς	κόμης καὶ τῆς βακτηρίας; Πῶς
[17]	ὑψηλὸν ὄρος, Ἐπὶ τούτου» ἔφη,	τῆς	κορυφῆς ὁ πατὴρ πάντων κάθηται
[1]	ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ	τῆς	κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην ἐπῆλθεν
[1]	ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ	τῆς	κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην ἐπῆλθεν
[6]	τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου καὶ	τῆς	κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου, οὕτω
[6]	τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου καὶ	τῆς	κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου, οὕτω
[18]	δὲ σεαυτῷ τὰ σαρκία δεδόσθαι	τῆς	λειτουργίας εἵνεκα ταυτησί· βουλόμεθα γάρ
[1]	τι ἄρα καὶ φιλοσοφία προσδεῖται	τῆς	μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ
[1]	τι ἄρα καὶ φιλοσοφία προσδεῖται	τῆς	μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ
[9]	μερῶν οὔτε τῷ λογικῷ προσήκει	τῆς	μυθογραφίας οὔτε τῷ φυσικῷ οὔτε
[4]	τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω	τῆς	μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν, εἰ
[4]	τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω	τῆς	μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν, εἰ
[9]	δέξασθαι δι´ αἰνιγμάτων αὐτοῖς μετὰ	τῆς	μύθων σκηνοποιίας ἐγχέηται. Φανεροῦ δὲ
[17]	καὶ ποιμανεῖν αὐτὸ καὶ θεραπεύσειν	τῆς	νόσου. Ὁρᾷς γὰρ ὅπως οἷον
[17]	εἶναι σέ γε αἴτιον αὐτοῦ	τῆς	ξυμφορᾶς, ἔρημον αὐτοῦ τὴν οἰκίαν
[8]	ἑκατόμβη, νὴ θεούς, ἀλλὰ ἡ	τῆς	Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον ἐστίν,
[8]	ἑκατόμβη, νὴ θεούς, ἀλλὰ ἡ	τῆς	Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον ἐστίν,
[15]	ἐξ αὐτοῦ παρωσάμενος, ἄνωθεν ἐκ	τῆς	Ὀλύμπου κορυφῆς ἐπιβλέπει τοὺς ἄλλους
[19]	ἀσχολίας, ὅμως δ´ οὖν ἀπελαύσαμεν	τῆς	ὀρθῆς ἀγωγῆς, οὐ τὴν σύντομον,
[8]	ἄλλους ἐδίδασκε μὴ τὰ δαπανήματα	τῆς	ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων
[8]	ἄλλους ἐδίδασκε μὴ τὰ δαπανήματα	τῆς	ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων
[8]	αὐτῶν ηὔχετο. Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι	τῆς	ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν καὶ
[8]	αὐτῶν ηὔχετο. Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι	τῆς	ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν καὶ
[8]	ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη δὲ	τῆς	ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη, νὴ θεούς,
[8]	ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη δὲ	τῆς	ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη, νὴ θεούς,
[8]	μεγάλα καὶ τὰ σμικρὰ μετὰ	τῆς	ὁσίας τοῖς θεοῖς προσαγόμενα τὴν
[8]	μεγάλα καὶ τὰ σμικρὰ μετὰ	τῆς	ὁσίας τοῖς θεοῖς προσαγόμενα τὴν
[14]	βακτηρίας ἢ ναὶ μὰ Δία	τῆς	παρρησίας πεποίηται; Ἔργον οἴει μέγα
[21]	αἰτία· κατανοήσας γὰρ ἀμελοῦντα μὲν	τῆς	περὶ τὸν βίον ὀρθότητος, ἐπὶ
[13]	τοῦ Διονύσου οὐσίας τελεσιουργηθείη διὰ	τῆς	περὶ τὸν θεὸν ἐνθέου βακχείας,
[20]	συστατικὸν αὐτοῦ λόγον, ὃς ὥσπερ	τῆς	Πλάτωνος, οὕτω δὴ καὶ τῆς
[3]	λείπεται ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ	τῆς	ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ
[3]	λείπεται ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ	τῆς	ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ
[14]	ὑμῖν Ἀκαδημία καὶ Λύκειον ἀντὶ	τῆς	Ποικίλης τε ἦν τῶν βασιλείων
[9]	ἀντισθένειον τύπον ἐγχαράττειν, ἀντὶ δὲ	τῆς	Προδίκου σκηνοποιίας ἀμφὶ τοῖν ἀμφοῖν
[19]	πάνυ δαψιλοῦς ἀντλήσειε τοῦ πίθου«	τῆς	προκειμένης ἡμῖν ἀσχολίας εἵνεκεν ἀφέξομαι.
[11]	Ὃν ὁ μέγας Ζεὺς διὰ	τῆς	Προνοίας Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας αὐτῷ φύλακα
[17]	ὁ Ἥλιος εὐμενὴς ὢν μετὰ	τῆς	Προνοίας Ἀθηνᾶς ὕπνον τινὰ καὶ
[19]	τελούμενοι, φιλοσόφῳ μὲν τῷ τὰ	τῆς	προπαιδείας με τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ δὲ
[1]	μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ	τῆς	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα
[1]	μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ	τῆς	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα
[8]	καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα	τῆς	πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε
[8]	καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα	τῆς	πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε
[9]	ἐκ βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ	τῆς	προστυχούσης αὐτὰ ἕξεως ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε
[10]	πολλάς, ὧν, εἴ τί σοι	τῆς	ῥητορικῆς ἐμέλησεν, οὐκ ἀξύνετος εἶ.
[4]	ἵνα τὸ πικρὸν καὶ δάκνον	τῆς	συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας
[4]	ἵνα τὸ πικρὸν καὶ δάκνον	τῆς	συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας
[8]	Τίς οὖν ὁ τρόπος αὐτοῖς	τῆς	συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν λόγων ἡγεῖτο
[8]	Τίς οὖν ὁ τρόπος αὐτοῖς	τῆς	συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν λόγων ἡγεῖτο
[18]	νεανίσκον θαρραλεώτερον· ἤδη γὰρ διενοεῖτο	τῆς	τε ὀπίσω πορείας καὶ τῆς
[5]	ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν καὶ	τῆς	τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´
[5]	ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν καὶ	τῆς	τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´
[21]	μὲν τελώνας οἴει ταύτης ἕνεκα	τῆς	τελετῆς κοινωνήσειν τοῖς θείοις τῶν
[10]	δυσσεβῶν, ὅπως μὴ τῷ πλήθει	τῆς	τοιαύτης ἀρχηγοὶ θρασύτητος γενώμεθα, μᾶλλον
[17]	οὗτος ἦν οὐ μάλα ἐπιστήμων	τῆς	τοιαύτης τέχνης. ἅτε μὴ λόγῳ
[3]	τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει,	τῆς	τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς
[3]	τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει,	τῆς	τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς
[6]	τοῦ Παραχάραξον τὸ νόμισμα» διὰ	τῆς	τοῦ Γνῶθι σαυτὸν» ἀποφάσεως; Ὥσπερ
[6]	τοῦ Παραχάραξον τὸ νόμισμα» διὰ	τῆς	τοῦ Γνῶθι σαυτὸν» ἀποφάσεως; Ὥσπερ
[18]	καὶ γρηγόρει, μή σε διὰ	τῆς	τοῦ φίλου παρρησίας ὁ κόλαξ
[10]	χειμάρρους ἑλκόντων συρφετοὺς ῥημάτων ἐκ	τῆς	τριόδου· ἀλλὰ τοῖν δυοῖν τούτοιν.
[17]	προαγορεύοντος αὐτοῖς τοῦ αὐτομάτου καὶ	τῆς	τύχης ὅτι ἄρα πολλῶν αὐτοῖς
[2]	καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν πρὸ	τῆς	τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ ψεύδη
[2]	καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν πρὸ	τῆς	τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ ψεύδη
[14]	ἐξήγησιν τῶν τοιούτων. Ὁ δὲ	τῆς	τῶν ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς
[13]	σαρδώνιον γελῶν ἔρημος ὢν ἀεὶ	τῆς	τῶν θεῶν γνώσεως, ἧς ἀντάξιον
[10]	καὶ θεῖα καὶ καθαρὰ καὶ	τῆς	τῶν θεῶν οὐσίας εἰς δύναμιν
[9]	φύσις κρύπτεσθαι» καὶ τὸ ἀποκεκρυμμένον	τῆς	τῶν θεῶν οὐσίας οὐκ ἀνέχεται
[21]	δὲ τὴν παραιρουμένην οὐ σμικρὰ	τῆς	τῶν μυστηρίων σεμνότητος; Ἴσως μὲν
[17]	ξυγγενεῖς, οὐδ´ αὐτοὶ παιδευθέντες καλῶς,	τῆς	τῶν παίδων ἀνοίας τε καὶ
[6]	ὁ θεός, ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι	τῆς	τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν
[6]	ὁ θεός, ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι	τῆς	τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν
[13]	οὐδὲ τὸ πᾶσαν ὁμοῦ μετὰ	τῆς	τῶν Ῥωμαίων ἐπιτροπεῦσαι τὴν Βαρβάρων
[14]	δὶς τοσοῦτοι. Τί οὖν ἐκ	τῆς	ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν, ὦ
[14]	ᾔσθετο πόλις ἢ τίς ἰδιώτης	τῆς	ὑμετέρας παρρησίας; Οὐκ ἀφρόνως μὲν
[10]	ἀγαθῷ συνέχουσα πᾶσαν αὐτὴν διὰ	τῆς	ὑπερεχούσης καὶ χωριστῆς αὐτοῦ καὶ
[17]	θεοῖς βλάστημα, μνησικακεῖν ἔτι διανοῇ	τῆς	ὑπεροψίας ἀνδρὶ αὐθάδει καὶ τολμηρῷ,
[19]	φιλοσοφωτάτῳ δὲ τῷ τὰ πρόθυρα	τῆς	φιλοσοφίας δείξαντι, σμικρὰ μὲν διὰ
[9]	μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν	τῆς	φιλοσοφίας εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων
[9]	μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν	τῆς	φιλοσοφίας εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων
[19]	μεθ´ ὃν ἐπὶ τὰ πρόθυρα	τῆς	φιλοσοφίας ἦλθον ὑπ´ ἀνδρὶ τελεσθησόμενος
[9]	παραλογιστικόν. Ὄντων δὴ τοσούτων τῶν	τῆς	φιλοσοφίας μερῶν, εἰ μή τί
[11]	καὶ πρὸς αὐτὰ παραταττόμενος τὰ	τῆς	φύσεως στοιχεῖα, θάλπη καὶ κρυμούς,
[14]	μηδὲν ἄλλο, ξυνεῖναι γοῦν σου	τῆς	φωνῆς μᾶλλον δυναμένῳ πλησιάζειν ἔμελλες
[11]	πορείαν οἶμαι τοῦ πελάγους ἐπὶ	τῆς	χρυσῆς κύλικος, ἣν ἐγὼ νομίζω
[2]	Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ φύσει	τῆς	χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων,
[2]	Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ φύσει	τῆς	χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων,
[5]	μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις	τῆς	ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν,
[5]	μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις	τῆς	ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν,
[10]	ὀλίγη τὸ πᾶν ἀμερίστως ἔχουσα,	τῆς	ψυχῆς πλήρωμα, καὶ ἐν τῷ
[15]	Ὀλύμπου κορυφῆς ἐπιβλέπει τοὺς ἄλλους	Ἄτης	ἐν λειμῶνι κατὰ σκότον ἠλάσκοντας»
[19]	ἐπαινουμένων παρ´ αὐτοῦ, τούτων ἔσπευδον	ἀκροατὴς	εἶναι, καὶ βιβλία ταῦτα ἀνεγίγνωσκον,
[8]	οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι διδάσκων ὁ	Κράτης	αὐτός τε διὰ μόνης ἧς
[8]	οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι διδάσκων ὁ	Κράτης	αὐτός τε διὰ μόνης ἧς
[6]	ἐπὶ τῶν ἔργων Διογένης καὶ	Κράτης	φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς
[6]	ἐπὶ τῶν ἔργων Διογένης καὶ	Κράτης	φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς
[19]	τινες εἰκόνες τοιαῦται. Ποῦ τοῦτο	Ἰσοκράτης	ἐν τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε λόγοις;
[20]	δόξαν. Ἐκεῖ γὰρ οὐχ ὁ	Σωκράτης,	ἀλλ´ ὁ Τίμαιος ταῦτα λέγει
[20]	οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν πολλοῖς, ὁ	Σωκράτης	εἴρων ὢν φύσει τὴν πλατωνικὴν
[21]	Πυθίῳ πεισθεὶς καὶ φιλοσοφήσας ὥσπερ	Σωκράτης	{ὕστερον ὡς Ἀριστοτέλης} φησὶ γὰρ
[5]	συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς	τελειοτάτης	ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ
[5]	συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς	τελειοτάτης	ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ
[3]	ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ ἅμα τις	οἰκέτης	γένηται τὴν τύχην καὶ τὴν
[3]	ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ ἅμα τις	οἰκέτης	γένηται τὴν τύχην καὶ τὴν
[21]	τελώνας οἴει ταύτης ἕνεκα τῆς	τελετῆς	κοινωνήσειν τοῖς θείοις τῶν ἐν
[11]	δεσπότην Ἡρακλέα διὰ τῆς βασιλικῆς	ἀρετῆς,	εἰς τὸν Ὄλυμπον ὑπὸ τοῦ
[19]	προθύρων εἶ πόρρω. Σοὶ δὲ	ἀρετῆς	ἢ τοῖς σοῖς ἀδελφοῖς« (ἀφελὼν
[16]	ἐν τούτοις ὁ Πάριός ἐστι	ποιητής.	Ἔοικας οὖν οὐδὲ πεποιηκὼς μῦθον,
[5]	γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν	Ποιητὴς	καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ
[5]	γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν	Ποιητὴς	καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ
[3]	ὅπως μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ	ποιητὴς	νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ τῶν
[3]	ὅπως μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ	ποιητὴς	νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ τῶν
[17]	ἐτράφη καὶ νεανίας ἐγένετο Πρῶτον	ὑπηνήτης,	τοῦπερ χαριεστάτη ἥβη» κατανοήσας τῶν
[18]	γῆμαί τινα τῶν σῶν θυγατέρων.	Τρίτης	ἐπάκουέ μου παραινέσεως, καὶ μάλα
[21]	γὰρ οὐ ταῦτα καὶ ὁ	ἱεροφάντης	προαγορεύει, ὅστις χεῖρα μὴ καθαρὸς
[14]	δὲ ἡ πρὸς τοὺς κρείττονας	ὁμοιότης.	~Ὅστις οὖν κυνικὸς εἶναι ἐθέλει,
[17]	Κωλύετον» ἔφη, ὦ πάτερ, ἡ	Ὁσιότης	ξὺν τῇ Δίκῃ. Σὸν οὖν
[14]	κόμη, τὸ ἐντεῦθεν ἀμαθία, θράσος,	ἰταμότης,	καὶ πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα.
[6]	τοῦ μίμου, οὕτω πᾶσα μὲν	αἰσχρότης,	πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν
[6]	τοῦ μίμου, οὕτω πᾶσα μὲν	αἰσχρότης,	πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν
[14]	ἢ μικρὸν πεποίηται ἔργον; Τίνι	παρέστης	ἀγωνιζομένῳ μετὰ τοῦ δικαίου; Τίνα
[10]	αὐτὴν διὰ τῆς ὑπερεχούσης καὶ	χωριστῆς	αὐτοῦ καὶ ἐξῃρημένης παρουσίας. Ἀλλὰ
[18]	μὲν γῆς, διὰ πάσης δὲ	θαλάττης,	ἀμετακινήτως τοῖς ἡμετέροις πειθόμενος νόμοις,
[11]	αὐτὸν ὡς ἐπὶ ξηρᾶς τῆς	θαλάττης	νενόμικα. Τί γὰρ ἄπορον ἦν
[19]	συντομωτέραν ἐτραπόμην· ἐγὼ μὲν γὰρ	αὐτῆς,	εἰ μὴ φορτικὸν εἰπεῖν, ἐπὶ
[14]	δυνάμενοι, φρενωθῆναι δὲ οὐδὲ πρὸς	αὐτῆς	τῆς Ἀθηνᾶς σὺν τῷ Ἑρμῇ,
[3]	δέ, ὡς ἂν εἴποι τις,	ἑαυτῆς·	οὐ γὰρ ἔτι λείπεται ποίησις·
[3]	δέ, ὡς ἂν εἴποι τις,	ἑαυτῆς·	οὐ γὰρ ἔτι λείπεται ποίησις·
[10]	ὅπως μὴ τῷ πλήθει τῆς	τοιαύτης	ἀρχηγοὶ θρασύτητος γενώμεθα, μᾶλλον δὲ
[13]	ἀκριβῶς σκοπῶν ἐξετάσειε, τῆς ἱστορίας	τοιαύτης,	οἱ τὸν Διόνυσον ὅστις ποτ´
[17]	ἦν οὐ μάλα ἐπιστήμων τῆς	τοιαύτης	τέχνης. ἅτε μὴ λόγῳ προσειληφὼς
[3]	μὲν ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει, τῆς	τοιαύτης	ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς δὲ
[3]	μὲν ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει, τῆς	τοιαύτης	ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς δὲ
[12]	βίον, Ἕλληνες τῆς ἐπωνυμίας αὐτὸ	ταύτης	ἀξιῶσαι, μητέρα δὲ αὐτοῦ προσειπεῖν
[17]	καὶ κάρον ἐμβαλὼν τῆς ἐπινοίας	ταύτης	ἀπήγαγεν, αὖθις ἀνεγερθεὶς ἄπεισιν εἰς
[18]	καὶ μηθὲν ἐπιποθῇς τῶν τῇδε,	ταύτης	δὲ Ἀθηνᾶς τῆς καλῆς τό
[6]	νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν πρὸ	ταύτης	εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν
[6]	νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν πρὸ	ταύτης	εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν
[21]	εἰ τοὺς μὲν τελώνας οἴει	ταύτης	ἕνεκα τῆς τελετῆς κοινωνήσειν τοῖς
[14]	ἂν δι´ ἐκείνης ἢ διὰ	ταύτης	ἤλθετε. Οὐκ ἴστε ὅτι μεγάλας
[9]	καὶ τινές εἰσιν αἱ μεταξὺ	ταύτης	τε καὶ τῆς ἔναγχος ἡμῖν
[4]	οὖν καὶ τῷ κυνὶ προσήκει	ταύτης	τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω
[4]	οὖν καὶ τῷ κυνὶ προσήκει	ταύτης	τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω, παραχωρείτω
[9]	σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ ἡγεῖται καὶ	ταύτης	τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ
[9]	σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ ἡγεῖται καὶ	ταύτης	τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ
[14]	Τίς ᾔσθετο πόλις ἢ τίς	ἰδιώτης	τῆς ὑμετέρας παρρησίας; Οὐκ ἀφρόνως
[17]	εἶχεν οἰκείως πρὸς αὐτόν, ὥσπερ	ἡλικιώτης	νεανίσκος φανεὶς ἠσπάσατό τε φιλοφρόνως
[16]	εἰ πιθανός, εἰ τοῖς πράγμασι	προσφυής,	εἰ μῦθός ἐστιν ἀληθῶς ὁ
[19]	οὐ τὴν σύντομον, ἣν σὺ	φής,	ἀλλὰ τὴν κύκλῳ πορευθέντες· καίτοι,
[16]	οὐ μῦθός ἐστι σός, ὡς	ἔφης,	καίτοι τοῦτό γε ἐνεανιεύσω· ἀλλ´
[11]	ἀπορωτάτοις καὶ ἀμαχωτάτοις, ἐνδείᾳ λέγω	τροφῆς	καὶ ἐρημίᾳ, καὶ τὴν δι´
[15]	παρωσάμενος, ἄνωθεν ἐκ τῆς Ὀλύμπου	κορυφῆς	ἐπιβλέπει τοὺς ἄλλους Ἄτης ἐν
[17]	ὄρος, Ἐπὶ τούτου» ἔφη, τῆς	κορυφῆς	ὁ πατὴρ πάντων κάθηται τῶν
[14]	Οὐκ ἀφρόνως μὲν τὸ ἐξ	ἀρχῆς	εἵλεσθε τὴν ἐπὶ τὸν οὐδὲ
[16]	τίνι διαφέρει πλάσαι τε ἐξ	ἀρχῆς	μῦθον καὶ τὸν κείμενον ἐφαρμόσαι
[2]	ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι τότε ἐξ	ἀρχῆς	ὁ μῦθος εὕρημα, καὶ διαμένει
[2]	ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι τότε ἐξ	ἀρχῆς	ὁ μῦθος εὕρημα, καὶ διαμένει
[17]	αὐτοῖς τοῦ αὐτομάτου καὶ τῆς	τύχης	ὅτι ἄρα πολλῶν αὐτοῖς δεήσει
[5]	βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης	ψυχῆς	διάθεσις οὐθὲν καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον
[5]	βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης	ψυχῆς	διάθεσις οὐθὲν καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον
[5]	ἐν αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς	ψυχῆς	ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ
[5]	ἐν αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς	ψυχῆς	ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ
[10]	τὸ πᾶν ἀμερίστως ἔχουσα, τῆς	ψυχῆς	πλήρωμα, καὶ ἐν τῷ ἑνὶ
[13]	ἂν μὴ τὸ πεπληθυσμένον τῆς	ζωῆς	ὑπὸ τῆς ἑνοειδοῦς καὶ ἐν
[6]	λόγων μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν,	αἷς	ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα τῆς
[6]	λόγων μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν,	αἷς	ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα τῆς
[5]	αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς	ἐνεργείαις	ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν
[5]	αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς	ἐνεργείαις	ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν
[8]	ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν ἐν ταῖς	ἁγιστείαις.	Τοιούτω δὲ τὼ ἄνδρε τώδε
[8]	ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν ἐν ταῖς	ἁγιστείαις.	Τοιούτω δὲ τὼ ἄνδρε τώδε
[18]	ταῖς ἑαυτοῦ μήτε ταῖς ἐκείνων	ἐπιθυμίαις	δουλεύων ὑπεικάθῃς. Ἔχων οὖν τὴν
[13]	θεάτρῳ προβάλλειν ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις καὶ	διανοίαις	ἐπὶ πάντα μᾶλλον ἢ τὸ
[8]	Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς	ὁσίαις.	ὁρᾷς ὅτι τοὺς θεοὺς εὐφημῶν,
[8]	Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς	ὁσίαις.	ὁρᾷς ὅτι τοὺς θεοὺς εὐφημῶν,
[21]	καὶ ταῖς ὅλαις τῶν θεῶν	οὐσίαις,	αἳ τὸν ὅλον κοινῇ κόσμον
[21]	τοῦ κόσμου πολίτην, καὶ ταῖς	ὅλαις	τῶν θεῶν οὐσίαις, αἳ τὸν
[8]	καὶ Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ	δαπάναις	τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς
[8]	καὶ Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ	δαπάναις	τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς
[21]	ἀλλ´ οὐ ταῖς τὰ μέρη	κατανειμαμέναις	αὐτοῦ, διὰ μεγαλοφροσύνην ἀξιῶν συμπολιτεύεσθαι·
[13]	πάντα μᾶλλον ἢ τὸ φιλοσοφεῖν	τετραμμέναις.	Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ἴστω
[6]	δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν	ἐκείναις	τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ
[6]	δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν	ἐκείναις	τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ
[13]	θεὸν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ προβάλλειν	ἀκοαῖς	ἀνεξετάστοις καὶ διανοίαις ἐπὶ πάντα
[12]	ὡς Σεμέλη σοφὴ τὰ θεῖα;	Παῖς	γὰρ ἦν Κάδμου τοῦ Φοίνικος,
[6]	νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς	ἑτέραις	ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου δὲ ἐντυχών·
[6]	νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς	ἑτέραις	ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου δὲ ἐντυχών·
[8]	Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ δαπάναις	τρυφεραῖς,	ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι
[8]	Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ δαπάναις	τρυφεραῖς,	ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι
[16]	τὴν σύντομον ὁδεύοντα» βίβλοις ἐμβαλὼν	μακραῖς	καὶ δυσελίκτοις ἐπίσχω, μικρὰ καὶ
[19]	παλαιῶν τις ἀνδρῶν, οἳ ταῖς	Μούσαις	ἐτελοῦντο γνησίως, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ
[20]	τὸν τῷ Ἀπόλλωνι καὶ ταῖς	Μούσαις	φίλον; Ἐκεῖνος ἀξιοῖ τοὺς ἐπερωτῶντας
[5]	ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς	λανθανούσαις	τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων
[5]	ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς	λανθανούσαις	τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων
[8]	τὴν ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν ἐν	ταῖς	ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ τὼ ἄνδρε
[8]	τὴν ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν ἐν	ταῖς	ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ τὼ ἄνδρε
[18]	ἐπὶ τὰ βέλτιστα, ἀλλὰ μήτε	ταῖς	ἑαυτοῦ μήτε ταῖς ἐκείνων ἐπιθυμίαις
[18]	ἀλλὰ μήτε ταῖς ἑαυτοῦ μήτε	ταῖς	ἐκείνων ἐπιθυμίαις δουλεύων ὑπεικάθῃς. Ἔχων
[6]	καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ	ταῖς	ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου δὲ
[6]	καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ	ταῖς	ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου δὲ
[14]	περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ παρέχειν πράγματα	ταῖς	ἡμιόνοις; Ἀκούω δὲ ἔγωγε καὶ
[6]	καταλύσαντι τὸ Περσῶν κράτος καὶ	ταῖς	Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ
[6]	καταλύσαντι τὸ Περσῶν κράτος καὶ	ταῖς	Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ
[5]	ἐν ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς	ταῖς	λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα
[5]	ἐν ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς	ταῖς	λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα
[14]	τὰς χαλεπότητας; Καὶ ὥσπερ ἐν	ταῖς	λεωφόροις ὁ μὲν τὴν σύντομον
[19]	τῶν παλαιῶν τις ἀνδρῶν, οἳ	ταῖς	Μούσαις ἐτελοῦντο γνησίως, ἀλλ´ οὐχ
[20]	Ἑρμοῦ, τὸν τῷ Ἀπόλλωνι καὶ	ταῖς	Μούσαις φίλον; Ἐκεῖνος ἀξιοῖ τοὺς
[6]	ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι;	Ταῖς	Οἰνομάου δὲ ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ
[6]	ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι;	Ταῖς	Οἰνομάου δὲ ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ
[21]	εἶναι τοῦ κόσμου πολίτην, καὶ	ταῖς	ὅλαις τῶν θεῶν οὐσίαις, αἳ
[21]	κοινῇ κόσμον ἐπιτροπεύουσιν, ἀλλ´ οὐ	ταῖς	τὰ μέρη κατανειμαμέναις αὐτοῦ, διὰ
[3]	πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι	ταῖς	τῶν παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ
[3]	πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι	ταῖς	τῶν παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ
[5]	τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας	ταῖς	ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν πάντες ἀδιδάκτως
[5]	τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας	ταῖς	ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν πάντες ἀδιδάκτως
[8]	ἁγνάς, Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ´	ἀρεταῖς	ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι τοὺς θεοὺς
[8]	ἁγνάς, Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ´	ἀρεταῖς	ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι τοὺς θεοὺς
[18]	αἰδοῖος δὲ τοῖς ἀγαθοῖς ἡμῶν	ὑπηρέταις,	φοβεροὶς δὲ ἀνθρώποις πονηροῖς καὶ
[19]	φίλοις καὶ τοῖς ἡλικιώταις καὶ	συμφοιτηταῖς,	καὶ ὧν ἤκουον ἐπαινουμένων παρ´
[5]	Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ Πύθιος	λῃσταῖς	χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ δαίμων,
[5]	Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ Πύθιος	λῃσταῖς	χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ δαίμων,
[18]	ἐκλαθέσθαι τῶν ἡμετέρων. Ἐμμένων γὰρ	αὐταῖς	ἡμῖν μὲν ἔσῃ φίλος καὶ
[17]	ἐστίν, ἐπείπερ ἡμᾶς ἐκέλευσας ὑπεικαθεῖν	αὐταῖς,	πεῖσαι καὶ ἐκείνας. Ἀλλ´ ἐμαὶ
[5]	μήτε ἐν ἔργῳ μήτε ἐν	αὐταῖς	ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις
[5]	μήτε ἐν ἔργῳ μήτε ἐν	αὐταῖς	ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις
[19]	τοῖς ἐκείνου φίλοις καὶ τοῖς	ἡλικιώταις	καὶ συμφοιτηταῖς, καὶ ὧν ἤκουον
[5]	θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς	ψυχαῖς,	ὑφ´ ὧν πάντες ἀδιδάκτως εἶναι
[5]	θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς	ψυχαῖς,	ὑφ´ ὧν πάντες ἀδιδάκτως εἶναι
[3]	δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν παιδίων	ψυχαῖς,	ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ τὰς
[3]	δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν παιδίων	ψυχαῖς,	ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ τὰς
[18]	Ὁ δέ, Καὶ ταῦτα» εἶπε,	μόγις	ἐκτησάμην· οὐδεὶς γὰρ ἦν ὁ
[14]	σύ, καὶ μεθ´ ὑμῶν ἄλλοι	δὶς	τοσοῦτοι. Τί οὖν ἐκ τῆς
[20]	δὲ νῦν λέγοιμι ὅτι καὶ	εἰς	Αἴγυπτον ἐπορεύθη καὶ Πέρσας εἶδε
[9]	θεῶν οὐσίας οὐκ ἀνέχεται γυμνοῖς	εἰς	ἀκαθάρτους ἀκοὰς ῥίπτεσθαι ῥήμασιν. Ὅπερ
[17]	αὐτοῖς ἦρξε πρῶτον μὲν τῶν	εἰς	ἀλλήλους ἀδικημάτων. Ἐπιθυμῶν γὰρ ἕκαστος
[16]	ὅπως μήτε εἰς θεοὺς μήτε	εἰς	ἀνθρώπους τι πλημμελὲς ἤ, καθάπερ
[14]	τοσαυτάκις εἰς φιλοσόφου φοιτῆσαι, ὁσάκις	εἰς	ἀντιγραφέως, ὥστε ὑμῖν Ἀκαδημία καὶ
[8]	πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον	εἰς	ἀρετήν. Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν
[8]	πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον	εἰς	ἀρετήν. Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν
[10]	καὶ τῆς τῶν θεῶν οὐσίας	εἰς	δύναμιν ἐστοχασμένα. ~Τὸ δὲ κατὰ
[15]	νομισμάτων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δοξῶν,	εἰς	ἑαυτὸν καὶ τὸν θεὸν ἐπέστραπται
[2]	τὰ δεσμὰ καὶ τὴν δύναμιν	εἰς	ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς
[2]	τὰ δεσμὰ καὶ τὴν δύναμιν	εἰς	ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς
[17]	τραγικὴ κατάρα ὑπὸ τοῦ δαίμονος	εἰς	ἔργων ἤγετο· τὰ πατρῷα γὰρ
[17]	ταύτης ἀπήγαγεν, αὖθις ἀνεγερθεὶς ἄπεισιν	εἰς	ἐρημίαν. Εἶτα ἐκεῖ λίθον τινὰ
[16]	παιδαρίοις ἀπαγγέλλειν, ἐξεταστέον ὅπως μήτε	εἰς	θεοὺς μήτε εἰς ἀνθρώπους τι
[14]	πρὸς μὲν τὸν μακαρίτην Κωνστάντιον	εἰς	Ἰταλίαν ἦλθες, οὐκέτι μέντοι καὶ
[17]	πολλῶν αὐτοῖς δεήσει μνημάτων οὐκ	εἰς	μακράν, ἐπειδήπερ αὐτοῖς ὀλίγον ἔμελε
[12]	τὴν ἐσομένην ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ	εἰς	μακρὰν προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν θᾶττον
[13]	ζητοῦντες τἀληθὲς ἔχον ὡς ἔφην	εἰς	μῦθον διεσκεύασαν, αἰνιττόμενοι τήν τε
[21]	ἔμελλεν ὁ τῶν θεῶν εἵνεκεν	εἰς	Ὀλυμπίαν βαδίζων, ὁ τῷ Πυθίῳ
[7]	πένης ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς	εἰς	Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν
[7]	πένης ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς	εἰς	Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν
[7]	ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν	εἰς	Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς Διός;
[7]	ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν	εἰς	Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς Διός;
[18]	παρὰ δὲ τῶν νομιζομένων φιλεῖν	εἰς	τὰ μέγιστα ἀδικεῖσθαι. Σκόπει οὖν
[21]	περίστασιν τὴν καταλαβοῦσαν αὐτόν, εἶτα	εἰς	τὰς ἐντολὰς βλέπων τοῦ Πυθίου
[9]	καὶ διὰ τῶν μύθων, ὅταν	εἰς	τὰς τῶν πολλῶν ἀκοὰς οὐ
[7]	τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον	εἰς	τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ
[7]	τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον	εἰς	τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ
[21]	πρόσθεν ἐπεμνήσθην, προσόμοιος· ἀπιδὼν γὰρ	εἰς	τὴν περίστασιν τὴν καταλαβοῦσαν αὐτόν,
[9]	ἀμφοῖν θεοῖν ἑτέραν ὁμοίαν εἰσάγειν	εἰς	τὸ θέατρον. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ
[9]	τρία τέμνεται, τὸ μὲν φυσικὸν	εἰς	τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ περὶ
[9]	τρία τέμνεται, τὸ μὲν φυσικὸν	εἰς	τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ περὶ
[17]	κεφαλήν. Πεποιθὼς οὖν αὐτῷ προσῆγεν	εἰς	τὸ πρόσω διὰ λείας ὁδοῦ
[17]	λογιζόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ, προσεῖχεν	εἰς	τὸν Δία πήξας τὰ ὄμματα.
[6]	τὰ πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας δὲ	εἰς	τὸν Διογένη τραγῳδίας, οὔσας μὲν
[6]	τὰ πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας δὲ	εἰς	τὸν Διογένη τραγῳδίας, οὔσας μὲν
[7]	εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν	εἰς	τὸν θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´
[7]	εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν	εἰς	τὸν θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´
[11]	Ἡρακλέα διὰ τῆς βασιλικῆς ἀρετῆς,	εἰς	τὸν Ὄλυμπον ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[17]	ἀνεψιοὺς ἐγεγόνει, ἐδέησε μὲν αὑτὸν	εἰς	τὸν Τάρταρον προέσθαι πρὸς τὸ
[9]	τριῶν δὴ τούτων αὖθις ἕκαστον	εἰς	τρία τέμνεται, τὸ μὲν φυσικὸν
[9]	τριῶν δὴ τούτων αὖθις ἕκαστον	εἰς	τρία τέμνεται, τὸ μὲν φυσικὸν
[1]	τοῦτο γάρ μοι καὶ τῆς	εἰς	ὑμᾶς παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ
[1]	τοῦτο γάρ μοι καὶ τῆς	εἰς	ὑμᾶς παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ
[14]	Οὐδένα ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις	εἰς	φιλοσόφου φοιτῆσαι, ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως,
[12]	μηρῷ προσεπᾴδουσαι τὸν διθύραμβον ἡμῖν	εἰς	φῶς προήγαγον· εἶτα ἐμάνη, φασίν,
[7]	γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς μέλειν	εἴς	τε τὴν Κόρινθον οὐ μάτην,
[7]	γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς μέλειν	εἴς	τε τὴν Κόρινθον οὐ μάτην,
[14]	γράψειν· ἀποτακτίτας τινὰς ὀνομάζουσιν οἱ	δυσσεβεῖς	Γαλιλαῖοι· τούτων οἱ πλείους μικρὰ
[20]	ὅτι τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς	εὐσεβεῖς	εἶναι καὶ μεμυῆσθαι πάντα τὰ
[17]	πρὸς τὸ μέγεθος τῶν κακῶν	ἐκπλαγείς.	Ἐπεὶ δ´ ὁ Ἥλιος εὐμενὴς
[18]	αὐτῷ δείκνυσιν αὐτὸν τὸν Ἥλιον.	Ἐκπλαγεὶς	οὖν ὁ νεανίσκος ὑπὸ τῆς
[17]	τὸ γένος αὐτοῦ τοὺς οἰστοὺς	θήγεις,	ἔλαττον εἶναι σέ γε αἴτιον
[18]	τοῖς ἡμετέροις πειθόμενος νόμοις, καὶ	μηδείς	σε μήτε ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν,
[20]	ἰδεῖν; Ἢ τὸν μὲν Σάμιον	οὐδεὶς	ἀντερεῖ τοιοῦτον γενέσθαι; Καὶ γὰρ
[18]	Καὶ ταῦτα» εἶπε, μόγις ἐκτησάμην·	οὐδεὶς	γὰρ ἦν ὁ ξυμπονῶν ἐν
[19]	ἐπαίνου πράττων, ἐπαινεῖς φορτικῶς ὡς	οὐδεὶς	τῶν ἀμαθεστάτων ῥητόρων, οἷς διὰ
[1]	γένους ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ δὲ ὥσπερ	ἐνδεεῖς	ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν
[1]	γένους ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ δὲ ὥσπερ	ἐνδεεῖς	ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν
[17]	ἐγένετο τῶν τηλικούτων παθημάτων; Ἢ	νομίζεις,	ὅτι μὴ χαλεπαίνεις αὐτῷ μηδ´
[7]	νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις	πειραθεὶς	διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω
[7]	νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις	πειραθεὶς	διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω
[7]	δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν,	ἀφεθεὶς	ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν
[7]	δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν,	ἀφεθεὶς	ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν
[1]	αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν ῥηματίων	σοβηθεὶς	ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο πρὸς
[1]	αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν ῥηματίων	σοβηθεὶς	ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο πρὸς
[18]	ῥάβδον. Ἔρχου οὖν τῇ πανοπλίᾳ	κοσμηθεὶς	ταύτῃ διὰ πάσης μὲν γῆς,
[14]	ὁ μὲν τὴν σύντομον ἐλθεῖν	δυνηθεὶς	ῥᾷον ἐκπερίεισι τὴν κύκλῳ, οὐκέτι
[8]	βλαβερός, αὐτὸς δὲ αὑτῷ βαρύτατον	ἐπιθεὶς	τίμημα τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν
[8]	βλαβερός, αὐτὸς δὲ αὑτῷ βαρύτατον	ἐπιθεὶς	τίμημα τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν
[3]	τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι	περιτιθεὶς	τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις
[3]	τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι	περιτιθεὶς	τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις
[9]	γε μηδὲν ἐνδεῖν, πλὴν ὁ	προστιθεὶς	οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ φίλος ἔσται»
[17]	τῆς ἐπινοίας ταύτης ἀπήγαγεν, αὖθις	ἀνεγερθεὶς	ἄπεισιν εἰς ἐρημίαν. Εἶτα ἐκεῖ
[17]	ὁ βασιλεὺς Ἥλιος ηὐφράνθη τε	ἡσθεὶς	τῷ βρέφει, σωζόμενον ἔτι καθορῶν
[6]	ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ	πεισθεὶς	ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ
[6]	ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ	πεισθεὶς	ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ
[21]	Ὀλυμπίαν βαδίζων, ὁ τῷ Πυθίῳ	πεισθεὶς	καὶ φιλοσοφήσας ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον
[19]	Μικρὰ δὲ ἔτι τῷ λόγῳ	προσθεὶς	ὥσπερ ὀφλήματι τὸ ἐνδέον ἐπ´
[14]	μέντοι τὸ ἀνάπαλιν ὁ κύκλῳ	πορευθεὶς	ἔλθοι ἂν πάντως καὶ τὴν
[14]	μέχρι τῶν Γαλλιῶν ἦλθες; Καίτοι	πορευθεὶς	πρὸς ἡμᾶς, εἰ μηδὲν ἄλλο,
[20]	τὰ θηρία κολάσεως. Εἰ δὲ	ἀνεγνώκεις	τὸν συστατικὸν αὐτοῦ λόγον, ὃς
[18]	κρεῖττον ἦν τοὺς μισθοὺς ἀπαιτεῖν	ἐντελεῖς	ἢ φθείρειν τὴν ποίμνην. Ἂν
[19]	καὶ πρὸ τούτου γε οἱ	βασιλεῖς	θεοί· τουτὶ δὲ ἐξῄρει τὸ
[12]	αὔτοπτος ἐφαίνετο δαίμων, ἐπιφοιτῶν τὰς	πόλεις,	ἄγων μεθ´ ἑαυτοῦ στρατιὰν πολλὴν
[14]	τρίχας ἀνεῖναι, καὶ περινοστεῖν τὰς	πόλεις	καὶ τὰ στρατόπεδα, καὶ τοῖς
[1]	ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε	ἡμεῖς	ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´
[1]	ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε	ἡμεῖς	ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´
[18]	ἔφη, πορεύου μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος·	ἡμεῖς	γάρ σοι πανταχοῦ συνεσόμεθα ἐγώ
[18]	ἀπιστία. Φίλει τοὺς ἀρχομένους ὥσπερ	ἡμεῖς	σέ. Τὰ πρὸς ἡμᾶς ἡγείσθω
[14]	τούτων δεομένους. Εἰ μὲν οὖν	ἡμεῖς	σοι παῖδες ἐφάνημεν εἴτε ἐγὼ
[19]	ἀνεγίγνωσκον, ὁπόσα αὐτὸς δοκιμάσειεν. Οὕτως	ἡμεῖς	ὑφ´ ἡγεμόσι τελούμενοι, φιλοσόφῳ μὲν
[21]	γὰρ ὁ Διογένης οὐχ, ὥσπερ	ὑμεῖς	ἀξιοῦτε, δυσσεβής, ἀλλ´ ἐκείνοις, ὧν
[14]	ἰταμώτερον· οἱ μὲν γὰρ καλούμενοι,	ὑμεῖς	δὲ καὶ ἀπελαυνόμενοι. Καὶ τί
[9]	ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε γοῦν μοι καὶ	ὑμεῖς	μάρτυρες, εἰ τὰς ἡμέρας λογίσεσθε
[14]	τὴν ἀρετὴν πορεύεσθαι· ὄφελον καὶ	ὑμεῖς	τὴν μακρὰν ἐπορεύεσθε· ῥᾷον ἂν
[18]	Πάλιν οὖν ὁ Ἑρμῆς ἄφνω	φανεὶς	ἐποίησε τὸν νεανίσκον θαρραλεώτερον· ἤδη
[17]	πρὸς αὐτόν, ὥσπερ ἡλικιώτης νεανίσκος	φανεὶς	ἠσπάσατό τε φιλοφρόνως καί, Δεῦρο»
[17]	πλῆθος, ὁπόσον τι περὶ τοὺς	ξυγγενεῖς	αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀνεψιοὺς ἐγεγόνει,
[17]	ἐπράττετο. Προσαπέλαβον δὲ καὶ οἱ	ξυγγενεῖς,	οὐδ´ αὐτοὶ παιδευθέντες καλῶς, τῆς
[19]	αὐτὸς οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου πράττων,	ἐπαινεῖς	φορτικῶς ὡς οὐδεὶς τῶν ἀμαθεστάτων
[17]	παθημάτων; Ἢ νομίζεις, ὅτι μὴ	χαλεπαίνεις	αὐτῷ μηδ´ ἀγανακτεῖς μηδ´ ἐπὶ
[4]	ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ	γονεῖς	ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ μήτε μαθεῖν
[4]	ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ	γονεῖς	ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ μήτε μαθεῖν
[21]	ἐντολὰς βλέπων τοῦ Πυθίου καὶ	συνεὶς	ὅτι τὸν μυούμενον ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι
[10]	εἶναι χρὴ περὶ τὰς τοιαύτας	λέξεις,	ἀλλὰ σεμνὰ πάντα καὶ καὶ
[2]	χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ, ὥσπερ	ἱππεῖς	ἐν Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται
[2]	χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ, ὥσπερ	ἱππεῖς	ἐν Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται
[9]	ἀκροάσεως ὅσων τε ἡμῖν ἀσχολιῶν	πλήρεις·	ἀλλ´, ὅπερ ἔφην, εἰ καί
[19]	ἔνδροσοι μαλακῆς πόας καὶ βαθείας	πλήρεις,	ἤ τε ἐκ τῶν ἀνθέων
[16]	ἦν εἰπεῖν μυθάριόν τι τοιοῦτον;	Ἀναγκάσεις	δέ με καὶ μυθοποιὸν γενέσθαι.
[9]	αὐτῷ Πλάτωνι πραγματευομένοις ἠθικάς τινας	ὑποθέσεις	οὐ παρέργως ἀλλὰ μετά τινος
[7]	πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ	παραινέσεις	εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ ἐν
[7]	πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ	παραινέσεις	εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ ἐν
[4]	ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον	εὑρήσεις·	ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι τέως ὅτι
[4]	ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον	εὑρήσεις·	ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι τέως ὅτι
[5]	παρθέμενοι» Τί οὖν ἔτι ἕτερον	ζητεῖς	ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν
[5]	παρθέμενοι» Τί οὖν ἔτι ἕτερον	ζητεῖς	ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν
[17]	ὅτι μὴ χαλεπαίνεις αὐτῷ μηδ´	ἀγανακτεῖς	μηδ´ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ
[1]	ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον	ἀκούεις	τῶν θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω
[1]	ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον	ἀκούεις	τῶν θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω
[17]	ξυμφορᾶς, ἔρημον αὐτοῦ τὴν οἰκίαν	ἀφείς;	Ἀλλ´» ἔφη, καλῶμεν τὰς Μοίρας,
[18]	οὖν ὅτι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον	ἔχεις	καὶ ἔκγονον ἡμετέραν, ἑπόμενός τε
[1]	ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν οὐδὲ	εὐτυχεῖς	οὕτως ἐσμεν ὥστε τὰς ἀκοὰς
[1]	ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν οὐδὲ	εὐτυχεῖς	οὕτως ἐσμεν ὥστε τὰς ἀκοὰς
[17]	ἐμβαλὼν τῆς ἐπινοίας ταύτης ἀπήγαγεν,	αὖθις	ἀνεγερθεὶς ἄπεισιν εἰς ἐρημίαν. Εἶτα
[9]	ἀμφότερα. Τῶν τριῶν δὴ τούτων	αὖθις	ἕκαστον εἰς τρία τέμνεται, τὸ
[9]	ἀμφότερα. Τῶν τριῶν δὴ τούτων	αὖθις	ἕκαστον εἰς τρία τέμνεται, τὸ
[18]	καταπλῆγα. Καὶ ὁ μέγας Ἥλιος	αὖθις	τὸν λόγον διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος
[3]	περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ	ὀλιγάκις	ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός, τὴν
[3]	περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ	ὀλιγάκις	ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός, τὴν
[9]	θεῶν ποιεῖ παρουσίας. Τοῦτ´ οἶμαι	πολλάκις	γίγνεσθαι καὶ διὰ τῶν μύθων,
[17]	πλατέ´ αἰγῶν, ἵπποι δὲ αὐτῷ	πολλάκις	μυρίαι ἕλος κάτα βουκολέοντο, καὶ
[7]	ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν	πολλάκις	πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως
[7]	ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν	πολλάκις	πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως
[14]	ἐγὼ τοσαυτάκις εἰς φιλοσόφου φοιτῆσαι,	ὁσάκις	εἰς ἀντιγραφέως, ὥστε ὑμῖν Ἀκαδημία
[14]	προσλιπαρήσαντες; Οὐδένα ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ	τοσαυτάκις	εἰς φιλοσόφου φοιτῆσαι, ὁσάκις εἰς
[14]	ἀγαθόν, ὦ λῷστοι; Τίς ᾔσθετο	πόλις	ἢ τίς ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας
[10]	ὧν εἰπεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι	θέμις	καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί, πᾶς
[21]	αὐτῶν τε οἶμαι τούτων, ὧν	θέμις	φάναι, ἔνια πρὸς τοὺς πολλοὺς
[18]	ὁρᾷς, ἐστὶν αὐτῇ, καὶ δίδωσιν	οἷς	ἂν ἐθέλῃ. Δώσει δέ σοι
[21]	διδάσκων αὐτὸν ὅτι τούτοις μέν,	οἷς	ἀξίως τοῦ μυηθῆναι βεβίωται, καὶ
[19]	ὡς οὐδεὶς τῶν ἀμαθεστάτων ῥητόρων,	οἷς	διὰ τὴν τῶν λόγων ἀπορίαν
[5]	τῶν χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς	οἷς	ἔγραψεν ὁ ἀνήρ. Τοιούτου δὲ
[5]	τῶν χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς	οἷς	ἔγραψεν ὁ ἀνήρ. Τοιούτου δὲ
[2]	ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἐν	οἷς	ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα παρὰ τούτων
[2]	ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἐν	οἷς	ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα παρὰ τούτων
[17]	παῖδες ἐξ αὐτῶν καὶ θυγατέρες,	οἷς	ἐκεῖνος διανείμας τὴν οὐσίαν ἔπειτα
[18]	ἂν μυηθείης ἀσφαλῶς τε ἐκεῖ	διάγοις·	χρὴ γάρ ς´ ἀπιέναι καὶ
[7]	Οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς	λόγοις	ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ
[7]	Οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς	λόγοις	ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ
[19]	Ἰσοκράτης ἐν τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε	λόγοις;	Ποῦ δὲ τῶν παλαιῶν τις
[6]	ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς	λόγοις	τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα
[6]	ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς	λόγοις	τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα
[4]	μέτεστιν» ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι	συλλόγοις,	ἡ συνήθεια δὲ αὐτῷ γέγονεν
[4]	μέτεστιν» ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι	συλλόγοις,	ἡ συνήθεια δὲ αὐτῷ γέγονεν
[8]	ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων ἐπολέμουν,	ἔργοις	ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ βοῶντες ὅτι
[8]	ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων ἐπολέμουν,	ἔργοις	ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ βοῶντες ὅτι
[7]	ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν τοῖς	ἔργοις·	ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς
[7]	ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν τοῖς	ἔργοις·	ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς
[14]	τε ἑαυτὸν καὶ ἀφομοιωθῆναι τοῖς	θεοῖς·	ἀρχὴ μὲν οὖν ἑαυτὸν γνῶναι,
[17]	οὐρανοῦ καὶ γῆς ἀρχαιότερον ἐν	θεοῖς	βλάστημα, μνησικακεῖν ἔτι διανοῇ τῆς
[19]	Σαλμωνεὺς ἔδωκεν ὑπὲρ τούτων τοῖς	θεοῖς	δίκην ὅτι ἄνθρωπος ὢν ἐπεχείρει
[10]	πρότερον ἀφίστασθαι, πρὶν ἂν ὑπὸ	θεοῖς	ἡγεμόσιν ἐκφανῆ γενόμενα τὸν ἐν
[7]	ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς	θεοῖς	μέλειν εἴς τε τὴν Κόρινθον
[7]	ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς	θεοῖς	μέλειν εἴς τε τὴν Κόρινθον
[18]	δῆλος ἦν ἅπαντα ἤδη τοῖς	θεοῖς	πειθόμενος. Ἀλλ´ ἴθι« ἔφη, πορεύου
[10]	καὶ καλὴν εἶναι καὶ τοῖς	θεοῖς	πρεπωδεστάτην, τῶν αἰσχρῶν δὲ μηθὲν
[11]	καὶ πολυπραγμονεῖν ὑφ´ ἡγεμόσι τοῖς	θεοῖς	προθυμηθεῖεν. Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε πολλῶν
[8]	σμικρὰ μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς	θεοῖς	προσαγόμενα τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν,
[8]	σμικρὰ μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς	θεοῖς	προσαγόμενα τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν,
[17]	πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς, ὅσα ἐστὶ	θεοῖς	φίλα, καὶ δένδρεσι κιττοῦ καὶ
[10]	ἐν πᾶσι προσδεόμενοι, ἑπόμενοι δὲ	νέοις	ἴχνεσιν ἀνδρὸς ὃν ἐγὼ μετὰ
[18]	καὶ τίμιος, αἰδοῖος δὲ τοῖς	ἀγαθοῖς	ἡμῶν ὑπηρέταις, φοβεροὶς δὲ ἀνθρώποις
[17]	βριθούσης ἄνθεσί τε πολλοῖς καὶ	ἀγαθοῖς,	ὅσα ἐστὶ θεοῖς φίλα, καὶ
[5]	ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία,	λίθοις	δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ
[5]	ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία,	λίθοις	δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ
[10]	καταστησάμενος· τὸ γὰρ ἐν τοῖς	μύθοις	ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ προοδοποιεῖ πρὸς
[4]	ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς	μύθοις,	οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ
[4]	ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς	μύθοις,	οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ
[3]	ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει,	μύθοις	οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς
[3]	ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει,	μύθοις	οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς
[9]	καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς	μύθοις,	ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν, καὶ εἰ
[9]	καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς	μύθοις,	ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν, καὶ εἰ
[7]	καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ	Παναθηναίοις	θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν τε
[7]	καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ	Παναθηναίοις	θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν τε
[15]	καὶ ἀμετακινήτως συνέχειν ἐν τοῖς	θείοις	καὶ ἀχράντοις καὶ καθαροῖς νοήμασιν,
[17]	γάμων καὶ βεβηλουμένων ὁμοῦ τοῖς	θείοις	τῶν ἀνθρωπίνων, τὸν Δία ἔλεος
[21]	ἕνεκα τῆς τελετῆς κοινωνήσειν τοῖς	θείοις	τῶν ἐν Ἅιδου καλῶν, Ἀγησίλαον
[16]	καὶ τὸν κείμενον ἐφαρμόσαι πράγμασιν	οἰκείοις.	Ἀλλ´, ἵνα μή σε τὴν
[14]	μήτε τῷ παθόντι μήτε τοῖς	οἰκείοις	αὐτοῦ; Τίς δ´ αἰτιάσεταί σε
[7]	Τί δέ; Οὐχὶ {δὲ} καὶ	Ἰσθμίοις	τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι
[7]	Τί δέ; Οὐχὶ {δὲ} καὶ	Ἰσθμίοις	τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι
[16]	ἢ καὶ τοῖς καθ´ ἡλικίαν	παιδαρίοις	ἀπαγγέλλειν, ἐξεταστέον ὅπως μήτε εἰς
[2]	πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς	μορίοις,	πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι,
[2]	πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς	μορίοις,	πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι,
[12]	δαιμονίας ἐκφάνσεως, κατὰ τί τοῖς	ἀνθρωπικοῖς	προσέοικεν; Ἡ μήτηρ αὐτὸν κύουσα,
[19]	Ποῦ τοῦτο Ἰσοκράτης ἐν τοῖς	ἐγκωμιαστικοῖς	ἐποίησε λόγοις; Ποῦ δὲ τῶν
[11]	τὸ θεῖον ἐπιδοῦναι, καὶ φοιτῆσαι	διδασκάλοις	ἱστόρηται, καὶ στρατεύσασθαι λέγεται καὶ
[16]	μή σε τὴν σύντομον ὁδεύοντα»	βίβλοις	ἐμβαλὼν μακραῖς καὶ δυσελίκτοις ἐπίσχω,
[5]	ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ	θύσθλοις	πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι
[5]	ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ	θύσθλοις	πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι
[19]	τῷ καθηγεμόνι καὶ τοῖς ἐκείνου	φίλοις	καὶ τοῖς ἡλικιώταις καὶ συμφοιτηταῖς,
[8]	λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ	φίλοις	μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´
[8]	λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ	φίλοις	μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´
[8]	δι´ εἰκόνων καὶ μύθων τοῖς	φίλοις	συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου
[8]	δι´ εἰκόνων καὶ μύθων τοῖς	φίλοις	συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου
[18]	διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος φίλους ὡς	φίλοις	χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς οἰκέτας μηδὲ
[14]	μᾶλλον δὲ καὶ ἡμῖν τοῖς	ἄλλοις;	Ἀνῆλθεν ὁ Ἀσκληπιάδης, εἶτα ὁ
[20]	γνώριμα μέντοι καὶ σαφῆ τοῖς	πολλοῖς.	Ἀλλὰ τοῦ Πλάτωνος ἄκουε· Τὸ
[17]	καὶ καρποῖς βριθούσης ἄνθεσί τε	πολλοῖς	καὶ ἀγαθοῖς, ὅσα ἐστὶ θεοῖς
[20]	πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν	πολλοῖς,	ὁ Σωκράτης εἴρων ὢν φύσει
[10]	ἐκείνων καὶ ὑμῶν δὲ τοῖς	πολλοῖς,	ὅσοι τέως ἐστὲ τούτων ἀμύητοι,
[5]	νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν	πολλοῖς	περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ
[5]	νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν	πολλοῖς	περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ
[14]	ἀκούω τινὰς ὑμῶν χαλεπώτερον τοῖς	ξύλοις	ἢ τοῖς ξίφεσιν ἐκεῖνοι· γίγνεσθε
[21]	μὴ τοῦτο ἐξέκλινε τὸ ὑποθεῖναι	νόμοις	ἑαυτὸν καὶ δοῦλον ἀποφῆναι πολιτείας;
[21]	τοῦτο; Τὸ πόλεως μιᾶς δουλεῦσαι	νόμοις	ἑαυτόν τε ὑποθεῖναι τούτῳ ὅπερ
[18]	θαλάττης, ἀμετακινήτως τοῖς ἡμετέροις πειθόμενος	νόμοις,	καὶ μηδείς σε μήτε ἀνδρῶν
[11]	ἄνθρωπον· ἅτε γὰρ ἐν τοῖς	σπαργάνοις	ἀποπνίγων τοὺς δράκοντας, καὶ πρὸς
[2]	τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς	δεδεμένοις	δὲ ἔτι, καθάπερ οἶμαι τῷ
[2]	τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς	δεδεμένοις	δὲ ἔτι, καθάπερ οἶμαι τῷ
[20]	ἁπλῶς ἀξιοῖ καὶ χωρὶς ἀποδείξεως	λεγομένοις	ὅσα ὑπὲρ τῶν θεῶν φασιν
[10]	ἔοικε διαμαρτύρεσθαι μὴ τοῖς αὐτόθεν	λεγομένοις	πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι
[15]	οὐκ ἐν τοῖς ἐπαινουμένοις ἢ	ψεγομένοις	τίθεται, ἀλλ´ ἐν τῇ φύσει·
[6]	ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς	νομιζομένοις,	ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται,
[6]	ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς	νομιζομένοις,	ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται,
[9]	καὶ Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ Πλάτωνι	πραγματευομένοις	ἠθικάς τινας ὑποθέσεις οὐ παρέργως
[15]	ἢ καλὸν οὐκ ἐν τοῖς	ἐπαινουμένοις	ἢ ψεγομένοις τίθεται, ἀλλ´ ἐν
[5]	ὡς δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς	χρωμένοις	ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ
[5]	ὡς δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς	χρωμένοις	ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ
[14]	γε πάντα ἐστὶν ὑμῖν τε	κἀκείνοις	παραπλήσια. Καταλελοίπατε τὴν πατρίδα ὥσπερ
[14]	πρόσχημα τοῦ φορολογεῖν εὐπροσώπως, ὁποῖον	ἐκείνοις,	ἣν λέγουσιν οὐκ οἶδ´ ὅπως
[5]	Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ	ἐκείνοις	συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας. Φησὶ
[5]	Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ	ἐκείνοις	συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας. Φησὶ
[21]	ὥσπερ ὑμεῖς ἀξιοῦτε, δυσσεβής, ἀλλ´	ἐκείνοις,	ὧν μικρῷ πρόσθεν ἐπεμνήσθην, προσόμοιος·
[4]	τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν τοῖς	κοινοῖς	ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ συνήθεια δὲ
[4]	τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν τοῖς	κοινοῖς	ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ συνήθεια δὲ
[12]	δὲ τοῖν εἰρημένοιν προσομοιότερα τοῖς	ἀνθρωπίνοις	τὰ ἔργα. Τί οὖν οὐ
[9]	τῶν θεῶν οὐσίας οὐκ ἀνέχεται	γυμνοῖς	εἰς ἀκαθάρτους ἀκοὰς ῥίπτεσθαι ῥήμασιν.
[14]	πανταχοῦ καὶ παρέχειν πράγματα ταῖς	ἡμιόνοις;	Ἀκούω δὲ ἔγωγε καὶ τοῖς
[1]	τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς	παντοδαποῖς	τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν·
[1]	τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς	παντοδαποῖς	τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν·
[17]	ἀτρίπτου καθαρᾶς τε πάνυ καὶ	καρποῖς	βριθούσης ἄνθεσί τε πολλοῖς καὶ
[12]	ἐδέδοκτο τῷ Διὶ κοινῇ πᾶσιν	ἀνθρώποις	ἐνδοῦναι ἀρχὴν καταστάσεως ἑτέρας καὶ
[12]	πολλὴν δαιμόνων τινὰ καὶ διδοὺς	ἀνθρώποις	κοινῇ μὲν ἅπασι σύμβολον τῆς
[17]	κύριος. Σκόπει δὲ ὅπως ἐν	ἀνθρώποις	ὁ πονηρὸς οὑτοσὶ τῆς ἀνοσιουργίας
[18]	ἀγαθοῖς ἡμῶν ὑπηρέταις, φοβεροὶς δὲ	ἀνθρώποις	πονηροῖς καὶ κακοδαίμοσιν. Ἴσθι δὲ
[15]	τοῖς θείοις καὶ ἀχράντοις καὶ	καθαροῖς	νοήμασιν, ὀλιγωρεῖν δὲ πάντη τοῦ
[18]	δὲ τοῖς ἀγαθοῖς ἡμῶν ὑπηρέταις,	φοβεροὶς	δὲ ἀνθρώποις πονηροῖς καὶ κακοδαίμοσιν.
[16]	ἐφήρμοσας δὲ αὐτὸν σὺ πράγμασιν	ἑτέροις,	ὅπερ οἶμαι ποιεῖν εἰώθασιν οἱ
[18]	πάσης δὲ θαλάττης, ἀμετακινήτως τοῖς	ἡμετέροις	πειθόμενος νόμοις, καὶ μηδείς σε
[10]	καὶ ἀκοῦσαι θέμις καὶ ἀνεμέσητον	ἀμφοτέροις	ἐστί, πᾶς λόγος ὁ προφερόμενος
[21]	ἀμοιβὰς ἀκεραίους φυλάττουσι, τοῖς δὲ	μοχθηροῖς	οὐδέν ἐστι πλέον, κἂν εἴσω
[18]	ἡμῶν ὑπηρέταις, φοβεροὶς δὲ ἀνθρώποις	πονηροῖς	καὶ κακοδαίμοσιν. Ἴσθι δὲ σεαυτῷ
[14]	χαλεπότητας; Καὶ ὥσπερ ἐν ταῖς	λεωφόροις	ὁ μὲν τὴν σύντομον ἐλθεῖν
[7]	Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ ἂν οὖν	εὕροις	ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν εἰς
[7]	Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ ἂν οὖν	εὕροις	ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν εἰς
[19]	μὴ φορτικὸν εἰπεῖν, ἐπὶ τοῖς	προθύροις	ἕστηκα, σὺ δὲ καὶ τῶν
[19]	Σοὶ δὲ ἀρετῆς ἢ τοῖς	σοῖς	ἀδελφοῖς« (ἀφελὼν δὲ τὸ δύσφημον
[18]	φίλος καὶ τίμιος, αἰδοῖος δὲ	τοῖς	ἀγαθοῖς ἡμῶν ὑπηρέταις, φοβεροὶς δὲ
[14]	ἐγένετο, μᾶλλον δὲ καὶ ἡμῖν	τοῖς	ἄλλοις; Ἀνῆλθεν ὁ Ἀσκληπιάδης, εἶτα
[8]	ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ	τοῖς	ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες,
[8]	ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ	τοῖς	ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες,
[12]	ἀλλὰ δαιμονίας ἐκφάνσεως, κατὰ τί	τοῖς	ἀνθρωπικοῖς προσέοικεν; Ἡ μήτηρ αὐτὸν
[12]	ἀμφοῖν δὲ τοῖν εἰρημένοιν προσομοιότερα	τοῖς	ἀνθρωπίνοις τὰ ἔργα. Τί οὖν
[8]	τῶν ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι σπένδονται	τοῖς	ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ ὅ γε
[8]	τῶν ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι σπένδονται	τοῖς	ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ ὅ γε
[11]	στοιχεῖα, θάλπη καὶ κρυμούς, εἶτα	τοῖς	ἀπορωτάτοις καὶ ἀμαχωτάτοις, ἐνδείᾳ λέγω
[10]	τοσούτῳ μᾶλλον ἔοικε διαμαρτύρεσθαι μὴ	τοῖς	αὐτόθεν λεγομένοις πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ
[18]	ἐμαυτὸν φέρων ἀναθήσω. Περιβάλλων δὲ	τοῖς	γόνασι τοῦ Ἡλίου τὰς χεῖρας
[21]	θεοὶ τὰς ἀμοιβὰς ἀκεραίους φυλάττουσι,	τοῖς	δὲ μοχθηροῖς οὐδέν ἐστι πλέον,
[2]	ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη,	τοῖς	δεδεμένοις δὲ ἔτι, καθάπερ οἶμαι
[2]	ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη,	τοῖς	δεδεμένοις δὲ ἔτι, καθάπερ οἶμαι
[6]	γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς λόγοις	τοῖς	ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ
[6]	γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς λόγοις	τοῖς	ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ
[19]	τοιαῦται. Ποῦ τοῦτο Ἰσοκράτης ἐν	τοῖς	ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε λόγοις; Ποῦ δὲ
[20]	διὰ πάντων τῶν μαθημάτων ἦχθαι	τοῖς	εἴσω τοῦ περιπάτου βαδίζουσι προηγορεύετο.
[19]	ὅμως ἐμαυτὸν τῷ καθηγεμόνι καὶ	τοῖς	ἐκείνου φίλοις καὶ τοῖς ἡλικιώταις
[3]	δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ παρὰ	τοῖς	Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ
[3]	δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ παρὰ	τοῖς	Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ
[19]	Ἐγὼ δὲ καίπερ, ὡς οἶσθα,	τοῖς	ἔξωθεν πλεονεκτήμασιν ἐπτερωμένος ὑπέταξα ὅμως
[15]	αἰσχρὸν ἢ καλὸν οὐκ ἐν	τοῖς	ἐπαινουμένοις ἢ ψεγομένοις τίθεται, ἀλλ´
[7]	θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν	τοῖς	ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν
[7]	θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν	τοῖς	ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν
[19]	καὶ τοῖς ἐκείνου φίλοις καὶ	τοῖς	ἡλικιώταις καὶ συμφοιτηταῖς, καὶ ὧν
[18]	διὰ πάσης δὲ θαλάττης, ἀμετακινήτως	τοῖς	ἡμετέροις πειθόμενος νόμοις, καὶ μηδείς
[15]	ἀτρύτως καὶ ἀμετακινήτως συνέχειν ἐν	τοῖς	θείοις καὶ ἀχράντοις καὶ καθαροῖς
[17]	οὐ γάμων καὶ βεβηλουμένων ὁμοῦ	τοῖς	θείοις τῶν ἀνθρωπίνων, τὸν Δία
[21]	ταύτης ἕνεκα τῆς τελετῆς κοινωνήσειν	τοῖς	θείοις τῶν ἐν Ἅιδου καλῶν,
[14]	γνῶναί τε ἑαυτὸν καὶ ἀφομοιωθῆναι	τοῖς	θεοῖς· ἀρχὴ μὲν οὖν ἑαυτὸν
[19]	ὁ Σαλμωνεὺς ἔδωκεν ὑπὲρ τούτων	τοῖς	θεοῖς δίκην ὅτι ἄνθρωπος ὢν
[7]	δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ	τοῖς	θεοῖς μέλειν εἴς τε τὴν
[7]	δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ	τοῖς	θεοῖς μέλειν εἴς τε τὴν
[18]	καὶ δῆλος ἦν ἅπαντα ἤδη	τοῖς	θεοῖς πειθόμενος. Ἀλλ´ ἴθι« ἔφη,
[10]	σώφρονα καὶ καλὴν εἶναι καὶ	τοῖς	θεοῖς πρεπωδεστάτην, τῶν αἰσχρῶν δὲ
[11]	μῶσθαι καὶ πολυπραγμονεῖν ὑφ´ ἡγεμόσι	τοῖς	θεοῖς προθυμηθεῖεν. Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε
[8]	τὰ σμικρὰ μετὰ τῆς ὁσίας	τοῖς	θεοῖς προσαγόμενα τὴν ἴσην ἔχει
[8]	τὰ σμικρὰ μετὰ τῆς ὁσίας	τοῖς	θεοῖς προσαγόμενα τὴν ἴσην ἔχει
[16]	κἂν ἄνδρες ὦσιν, ἢ καὶ	τοῖς	καθ´ ἡλικίαν παιδαρίοις ἀπαγγέλλειν, ἐξεταστέον
[5]	τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι	τοῖς	καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ
[5]	τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι	τοῖς	καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ
[4]	μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν	τοῖς	κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ συνήθεια
[4]	μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν	τοῖς	κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ συνήθεια
[7]	τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ	τοῖς	κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων; Οὐ
[7]	τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ	τοῖς	κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων; Οὐ
[7]	εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ ἐν	τοῖς	λόγοις ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής,
[7]	εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ ἐν	τοῖς	λόγοις ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής,
[6]	ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας	τοῖς	λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων
[6]	ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας	τοῖς	λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων
[14]	πόλεις καὶ τὰ στρατόπεδα, καὶ	τοῖς	μὲν βελτίστοις λοιδορεῖσθαι, τοὺς δὲ
[2]	καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι τούτοις	τοῖς	μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς
[2]	καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι τούτοις	τοῖς	μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς
[10]	τελετὰς καταστησάμενος· τὸ γὰρ ἐν	τοῖς	μύθοις ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ προοδοποιεῖ
[4]	φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται	τοῖς	μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα
[4]	φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται	τοῖς	μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα
[9]	Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ	τοῖς	μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν, καὶ
[9]	Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ	τοῖς	μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν, καὶ
[13]	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ἐν	τοῖς	νοητοῖς παρὰ τῷ πατρὶ κύησιν
[6]	τὴν ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ	τοῖς	νομιζομένοις, ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι
[6]	τὴν ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ	τοῖς	νομιζομένοις, ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι
[14]	ὑμῶν χαλεπώτερον τοῖς ξύλοις ἢ	τοῖς	ξίφεσιν ἐκεῖνοι· γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς
[14]	αὐτοῖς ἀκούω τινὰς ὑμῶν χαλεπώτερον	τοῖς	ξύλοις ἢ τοῖς ξίφεσιν ἐκεῖνοι·
[14]	θάνατος μήτε τῷ παθόντι μήτε	τοῖς	οἰκείοις αὐτοῦ; Τίς δ´ αἰτιάσεταί
[6]	ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις, ἀλλὰ	τοῖς	ὄντως οὖσι θήσεται, οὕτως οἶμαι
[6]	ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις, ἀλλὰ	τοῖς	ὄντως οὖσι θήσεται, οὕτως οἶμαι
[1]	γοῦν τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι	τοῖς	παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους
[1]	γοῦν τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι	τοῖς	παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους
[20]	σοι, γνώριμα μέντοι καὶ σαφῆ	τοῖς	πολλοῖς. Ἀλλὰ τοῦ Πλάτωνος ἄκουε·
[10]	μὲν ἐκείνων καὶ ὑμῶν δὲ	τοῖς	πολλοῖς, ὅσοι τέως ἐστὲ τούτων
[16]	ἀκριβῶς βασανιστέον, εἰ πιθανός, εἰ	τοῖς	πράγμασι προσφυής, εἰ μῦθός ἐστιν
[19]	εἰ μὴ φορτικὸν εἰπεῖν, ἐπὶ	τοῖς	προθύροις ἕστηκα, σὺ δὲ καὶ
[13]	καὶ διασπασθεῖσαν μὴ προσέχων τις	τοῖς	ῥήμασιν ὑδάτιον μηδὲ λίνου μήρινθον
[19]	πόρρω. Σοὶ δὲ ἀρετῆς ἢ	τοῖς	σοῖς ἀδελφοῖς« (ἀφελὼν δὲ τὸ
[11]	κατ´ ἄνθρωπον· ἅτε γὰρ ἐν	τοῖς	σπαργάνοις ἀποπνίγων τοὺς δράκοντας, καὶ
[14]	ἡμιόνοις; Ἀκούω δὲ ἔγωγε καὶ	τοῖς	τὰς ἡμιόνους ἐλαύνουσιν, οἳ μᾶλλον
[19]	καὶ πρὸς τούτους ἀπεχθανόμενος ἅμα	τοῖς	τε φαυλοτάτοις τῶν Κυνικῶν καὶ
[20]	οὐδὲ τῷ ὅρκῳ χρῆσθαι προπετῶς	τοῖς	τῶν θεῶν ὀνόμασιν. Εἰ δὲ
[19]	λεγόμενον ὑπὲρ τῶν ὀνομασάντων ἑαυτοὺς	τοῖς	τῶν θεῶν ὀνόμασιν, Ἥρας τε
[8]	σοφοί, δι´ εἰκόνων καὶ μύθων	τοῖς	φίλοις συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ ὑπ´
[8]	σοφοί, δι´ εἰκόνων καὶ μύθων	τοῖς	φίλοις συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ ὑπ´
[19]	τούτους ἀπεχθανόμενος ἅμα τοῖς τε	φαυλοτάτοις	τῶν Κυνικῶν καὶ τῶν ῥητόρων
[11]	θάλπη καὶ κρυμούς, εἶτα τοῖς	ἀπορωτάτοις	καὶ ἀμαχωτάτοις, ἐνδείᾳ λέγω τροφῆς
[11]	κρυμούς, εἶτα τοῖς ἀπορωτάτοις καὶ	ἀμαχωτάτοις,	ἐνδείᾳ λέγω τροφῆς καὶ ἐρημίᾳ,
[13]	θεοῦ καὶ τὴν ἐν τοῖς	νοητοῖς	παρὰ τῷ πατρὶ κύησιν καὶ
[16]	ὁδεύοντα» βίβλοις ἐμβαλὼν μακραῖς καὶ	δυσελίκτοις	ἐπίσχω, μικρὰ καὶ πεδήσω· σὺ
[15]	συνέχειν ἐν τοῖς θείοις καὶ	ἀχράντοις	καὶ καθαροῖς νοήμασιν, ὀλιγωρεῖν δὲ
[13]	ὥσπερ ἐν θεάτρῳ προβάλλειν ἀκοαῖς	ἀνεξετάστοις	καὶ διανοίαις ἐπὶ πάντα μᾶλλον
[7]	ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς	κρατίστοις	συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ
[7]	ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς	κρατίστοις	συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ
[14]	τὰ στρατόπεδα, καὶ τοῖς μὲν	βελτίστοις	λοιδορεῖσθαι, τοὺς δὲ χειρίστους θεραπεύειν;
[14]	τοὺς στρατιώτας πεφρίκασι· χρῆσθαι γὰρ	αὐτοῖς	ἀκούω τινὰς ὑμῶν χαλεπώτερον τοῖς
[17]	τῆς τύχης ὅτι ἄρα πολλῶν	αὐτοῖς	δεήσει μνημάτων οὐκ εἰς μακράν,
[14]	τοῖς ξίφεσιν ἐκεῖνοι· γίγνεσθε οὖν	αὐτοῖς	εἰκότως φοβερώτεροι. Πάλαι μὲν οὖν
[18]	μηδὲ θεράποντας νόμιζε, πρόσιθι δὲ	αὐτοῖς	ἐλευθέρως τε καὶ ἁπλούστατα καὶ
[6]	τὸ Τερμέριον, κἂν πᾶσαν ἁπλῶς	αὐτοῖς	ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν μετὰ τοῦ
[6]	τὸ Τερμέριον, κἂν πᾶσαν ἁπλῶς	αὐτοῖς	ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν μετὰ τοῦ
[17]	ἔσονται σπουδαῖοι. Τὸ δὲ ἄρα	αὐτοῖς	ἦρξε πρῶτον μὲν τῶν εἰς
[9]	ὅμως θεωρίαν, τί τὸ εἶναι	αὐτοῖς	καὶ τίς ἡ οὐσία ἑκάστου·
[9]	ὅμως θεωρίαν, τί τὸ εἶναι	αὐτοῖς	καὶ τίς ἡ οὐσία ἑκάστου·
[9]	θεῖα καθαρῶς δέξασθαι δι´ αἰνιγμάτων	αὐτοῖς	μετὰ τῆς μύθων σκηνοποιίας ἐγχέηται.
[17]	μνημάτων οὐκ εἰς μακράν, ἐπειδήπερ	αὐτοῖς	ὀλίγον ἔμελε τῶν θεῶν. Πάντων
[4]	ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´	αὐτοῖς	ὀνόματα κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν
[4]	ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´	αὐτοῖς	ὀνόματα κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν
[5]	τουτουσί. Οἱ μὲν γὰρ συνειδότες	αὐτοῖς	οὕτω μοχθηρὸν τὸν βίον οὐ
[5]	τουτουσί. Οἱ μὲν γὰρ συνειδότες	αὐτοῖς	οὕτω μοχθηρὸν τὸν βίον οὐ
[2]	τοῖς μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν	αὐτοῖς	πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως
[2]	τοῖς μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν	αὐτοῖς	πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως
[2]	ἐκείνου μέχρι καὶ νῦν παρ´	αὐτοῖς	πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο
[2]	ἐκείνου μέχρι καὶ νῦν παρ´	αὐτοῖς	πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο
[3]	τίτθαι περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν	αὐτοῖς	σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν,
[3]	τίτθαι περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν	αὐτοῖς	σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν,
[19]	κύκνοι λιγυρὸν ᾄδοντες καὶ ἐπηχοῦντα	αὐτοῖς	τὰ δένδρα, λειμῶνές τε ἔνδροσοι
[2]	ἐντέτηκε δόξα· γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν	αὐτοῖς	τὰ ὑπηνέμια καὶ τερατώδη ταυτὶ
[2]	ἐντέτηκε δόξα· γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν	αὐτοῖς	τὰ ὑπηνέμια καὶ τερατώδη ταυτὶ
[8]	δεῖσθαι. Τίς οὖν ὁ τρόπος	αὐτοῖς	τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν λόγων
[8]	δεῖσθαι. Τίς οὖν ὁ τρόπος	αὐτοῖς	τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν λόγων
[17]	παλαιὰ καὶ νέα μνήματα, προαγορεύοντος	αὐτοῖς	τοῦ αὐτομάτου καὶ τῆς τύχης
[12]	ὑφ´ οὗ μοι δοκοῦσιν, ἐξημερωθέντων	αὐτοῖς	τῶν περὶ τὸν βίον, Ἕλληνες
[2]	ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι,	τούτοις	ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε δόξα·
[2]	ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι,	τούτοις	ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε δόξα·
[21]	καθαρὸς καὶ ὅντινα μὴ χρή»	τούτοις	ἀπαγορεύων μὴ μυεῖσθαι; Τί πέρας
[20]	Πλάτωνος; Ποδαπὸς δὲ ἦν ἐν	τούτοις	Ἀριστοτέλης; Ἆρ´ οὐκ ἄξιον αὐτὸ
[14]	Μεμμόριον καὶ τὸν Σαλούστιον, πρὸς	τούτοις	δέ, εἰ βούλει, καὶ τοὺς
[12]	γὰρ ἦν Κάδμου τοῦ Φοίνικος,	τούτοις	δὲ καὶ ὁ θεὸς σοφίαν
[9]	πρὸς γὰρ τῷ λόγῳ μαρτυρεῖ	τούτοις	ἡ τῶν προλαβόντων ἀνδρῶν προαίρεσις,
[21]	ἅμα καὶ διδάσκων αὐτὸν ὅτι	τούτοις	μέν, οἷς ἀξίως τοῦ μυηθῆναι
[16]	νοημάτων κατασκευῇ· πολὺς δὲ ἐν	τούτοις	ὁ Πάριός ἐστι ποιητής. Ἔοικας
[17]	σοὶ κάλλος ἀπὸ τῆς ἐν	τούτοις	ὅθεν πεπορεύμεθα τέως ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ
[2]	κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι	τούτοις	τοῖς μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν
[2]	κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι	τούτοις	τοῖς μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν
[14]	Τοσούτῳ δ´ ἐστὶ κρεῖττον ἐν	τούτοις	τοῦ σεμνοῦ τὸ ἀπεμφαῖνον, ὅσῳ
[19]	δὲ ἀρετῆς ἢ τοῖς σοῖς	ἀδελφοῖς«	(ἀφελὼν δὲ τὸ δύσφημον τὸ
[14]	πάντα τὰ ὄντα καθαρὰν νόησιν	ἐλπὶς	ἀναδραμεῖν. Αἴτιαι μὲν οὖν αὗται
[20]	πιστεύειν γὰρ ἁπλῶς ἀξιοῖ καὶ	χωρὶς	ἀποδείξεως λεγομένοις ὅσα ὑπὲρ τῶν
[8]	συνεχῆ δότε γαστέρι. καὶ δότε	χωρίς	Δουλοσύνης ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε
[8]	συνεχῆ δότε γαστέρι. καὶ δότε	χωρίς	Δουλοσύνης ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε
[18]	ταῦτα εἴτε ὕπνος τις εἴτε	ἔκστασις	ἐπῆλθεν· ὁ δὲ αὐτῷ δείκνυσιν
[5]	οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς	διάθεσις	οὐθὲν καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ
[5]	οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς	διάθεσις	οὐθὲν καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ
[11]	φανερῶς αἰνιττομένου ὅπου γὰρ ἡ	γένεσίς	ἐστιν ὥσπερ Ἡρακλέος, οὕτω δὴ
[9]	τούτοις ἡ τῶν προλαβόντων ἀνδρῶν	προαίρεσις,	ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται
[3]	δὲ ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου	ποίησις	ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ,
[3]	δὲ ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου	ποίησις	ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ,
[3]	ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι λείπεται	ποίησις·	ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς
[3]	ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι λείπεται	ποίησις·	ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς
[12]	διὰ τῶν κεραυνίων, ἡ δ´	ἀποκύησις	ἀνθρωπικωτέρα, ἀμφοῖν δὲ τοῖν εἰρημένοιν
[9]	καὶ μυστικῷ· φιλεῖ γὰρ ἡ	φύσις	κρύπτεσθαι» καὶ τὸ ἀποκεκρυμμένον τῆς
[9]	δὴ τῶν χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος	φύσις	ὠφελεῖν πέφυκε καὶ ἀγνοουμένη· θεραπεύει
[13]	ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης δέ, ὡς ἄν	τις	ἀκριβῶς σκοπῶν ἐξετάσειε, τῆς ἱστορίας
[3]	τούτου χάριν, ὅπως μὴ σιλλογράφος	τις,	ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη. Ὁ δὲ
[3]	τούτου χάριν, ὅπως μὴ σιλλογράφος	τις,	ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη. Ὁ δὲ
[2]	τῶν ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον εὕροι	τις	ἂν ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε
[2]	τῶν ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον εὕροι	τις	ἂν ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε
[19]	λόγοις; Ποῦ δὲ τῶν παλαιῶν	τις	ἀνδρῶν, οἳ ταῖς Μούσαις ἐτελοῦντο
[6]	καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων	τις	ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν ὁποῖός τίς
[6]	καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων	τις	ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν ὁποῖός τίς
[19]	τοὺς κρατίστους τῶν Κυνικῶν, εἴ	τις	ἄρα ἔστι νῦν τοιοῦτος, καὶ
[15]	ψάμμος ψάμμος, εἰ πρὸς ἀμοιβήν	τις	αὐτὰ ἐξετάζοι καὶ τῆς ἀξίας
[18]	κόλαξ ἐξαπατήσας λάθῃ, χαλκεὺς οἷά	τις	γέμων καπνοῦ καὶ μαρίλης, ἔχων
[14]	παθόντι μήτε τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ;	Τίς	δ´ αἰτιάσεταί σε τῆς ἑαυτοῦ
[20]	περὶ τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα,	τίς	δὲ ἡ Πλάτωνος; Ποδαπὸς δὲ
[4]	τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου;	Τίς	δὲ ὁ Πὰν καὶ τίς
[4]	τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου;	Τίς	δὲ ὁ Πὰν καὶ τίς
[4]	λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν	τις	διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα ἀκούων
[4]	λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν	τις	διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα ἀκούων
[17]	πέρι διδάξας, οὐδ´ ὅπως ἄν	τις	δύναιτο τὰ τοιαῦτα κτᾶσθαι μὴ
[3]	ἐστέρηται δέ, ὡς ἂν εἴποι	τις,	ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι λείπεται
[3]	ἐστέρηται δέ, ὡς ἂν εἴποι	τις,	ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι λείπεται
[18]	ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ ταῦτα εἴτε ὕπνος	τις	εἴτε ἔκστασις ἐπῆλθεν· ὁ δὲ
[19]	ἔστιν ὅσον οὐχὶ λέγειν ἐθέλων	τις	Ἐκ πάνυ δαψιλοῦς ἀντλήσειε τοῦ
[10]	δὲ ἑκάτερον αὐτῶν. Ἔστιν ἁπλῆ	τις	ἐν λόγῳ παντὶ διάνοια, καὶ
[14]	δεῖ· τί γὰρ ἂν ἀκκίζοιτό	τις;	Ἐπεὶ πρὸς τῶν θεῶν καὶ
[2]	εὕροι τις ἂν ἢ εἴ	τις	ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον πταρόντα ἢ
[2]	εὕροι τις ἂν ἢ εἴ	τις	ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον πταρόντα ἢ
[5]	ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά	τίς	ἐστι καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος,
[5]	ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά	τίς	ἐστι καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος,
[10]	ἐπειδὴ καὶ ὁ μῦθος λόγος	τίς	ἐστιν, ἐκ δυοῖν τούτοιν συγκείσεται·
[6]	τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν ὁποῖός	τίς	ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς
[6]	τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν ὁποῖός	τίς	ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς
[8]	ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν	τις	ἑτέρως ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ
[8]	ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν	τις	ἑτέρως ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ
[9]	τί τὸ εἶναι αὐτοῖς καὶ	τίς	ἡ οὐσία ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ
[9]	τί τὸ εἶναι αὐτοῖς καὶ	τίς	ἡ οὐσία ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ
[6]	δι´ ὧν ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός	τις	ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν
[6]	δι´ ὧν ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός	τις	ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν
[6]	Οὗτος οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός	τις	ἦν τά τε πρὸς τοὺς
[6]	Οὗτος οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός	τις	ἦν τά τε πρὸς τοὺς
[14]	ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν, ὦ λῷστοι;	Τίς	ᾔσθετο πόλις ἢ τίς ἰδιώτης
[14]	λῷστοι; Τίς ᾔσθετο πόλις ἢ	τίς	ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας παρρησίας; Οὐκ
[7]	πρὸς αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν	τις	καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας,
[7]	πρὸς αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν	τις	καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας,
[2]	τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν δήσῃ	τις	κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι
[2]	τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν δήσῃ	τις	κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι
[19]	ἡμῶν αὐτὸ ἀνάσχου πρᾴως λεγόμενον«	τίς	μετουσία; Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς αὐτὸς οὐδὲν
[4]	Τίς δὲ ὁ Πὰν καὶ	τίς	ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων
[4]	Τίς δὲ ὁ Πὰν καὶ	τίς	ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων
[3]	δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ ἅμα	τις	οἰκέτης γένηται τὴν τύχην καὶ
[3]	δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ ἅμα	τις	οἰκέτης γένηται τὴν τύχην καὶ
[10]	τοῦ ἑνὸς καὶ τἀγαθοῦ μοῖρά	τις	ὀλίγη τὸ πᾶν ἀμερίστως ἔχουσα,
[6]	εἰσίν, εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου,	τίς	οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο
[6]	εἰσίν, εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου,	τίς	οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο
[20]	τὴν ξυγγραφὴν αὐτοῦ που πληρώσας.	~Τίς	οὖν ἡ τῶν Πυθαγορικῶν εὐλάβεια
[8]	τὸν ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι.	Τίς	οὖν ὁ τρόπος αὐτοῖς τῆς
[8]	τὸν ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι.	Τίς	οὖν ὁ τρόπος αὐτοῖς τῆς
[8]	οὐδένα, κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ	τις	πατάξῃ, κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν
[8]	οὐδένα, κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ	τις	πατάξῃ, κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν
[18]	εἶπεν ὁ νεανίσκος. Ποταπὸς οὖν	τίς	σοι ὁ κληρονόμος φαίνεται; Ποταποὶ
[21]	μυστηρίων σεμνότητος; Ἴσως μὲν ἄν	τις	τὰ τοιαῦτα καὶ Πυθαγόρᾳ μάλιστα
[13]	ῥυεῖσαν καὶ διασπασθεῖσαν μὴ προσέχων	τις	τοῖς ῥήμασιν ὑδάτιον μηδὲ λίνου
[9]	μέγα τὸ διαφέρον ὁποτέρως ἄν	τις	τῷ {τε} πρακτικῷ ἢ τῷ
[9]	μέγα τὸ διαφέρον ὁποτέρως ἄν	τις	τῷ {τε} πρακτικῷ ἢ τῷ
[5]	μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι	τις	τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς
[5]	μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι	τις	τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς
[2]	ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω	τις	ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων
[2]	ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω	τις	ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων
[18]	καὶ ἡμᾶς μόνον, ἀνδρῶν δὲ	ὅστις	ἡμῖν προσόμοιός ἐστιν, ἄλλον δὲ
[13]	Ἀλλά με πάλιν οὐκ οἶδ´	ὅστις	θεῶν ἐπὶ ταῦτ´ ἐβάκχευσεν οὐ
[2]	οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη καὶ	ὅστις	ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος
[2]	οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη καὶ	ὅστις	ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος
[15]	ἡ πρὸς τοὺς κρείττονας ὁμοιότης.	~Ὅστις	οὖν κυνικὸς εἶναι ἐθέλει, πάντων
[13]	ἱστορίας τοιαύτης, οἱ τὸν Διόνυσον	ὅστις	ποτ´ ἐστὶ θεῶν ζητοῦντες τἀληθὲς
[21]	ταῦτα καὶ ὁ ἱεροφάντης προαγορεύει,	ὅστις	χεῖρα μὴ καθαρὸς καὶ ὅντινα
[6]	καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς,	ὅς	γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ φυγάδος
[6]	καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς,	ὅς	γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ φυγάδος
[18]	τὸν ἀνεψιὸν τὸν κληρονόμον; Καὶ	ὅς,	Ὁρῶ» ἔφη, Τί δέ; Τοὺς
[17]	ὑπεροψίας ἀνδρὶ αὐθάδει καὶ τολμηρῷ,	ὅς	σε ἀπολείπων αὑτῷ τε καὶ
[13]	Πορφύριος, ὃν ὁ δαιμόνιος Ἰάμβλιχος.	Ὃς	δ´ ἂν μὴ ταύτῃ ποιῇ,
[3]	ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν αἶνον,	ὃς	τοῦ μύθου διαφέρει τῷ μὴ
[3]	ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν αἶνον,	ὃς	τοῦ μύθου διαφέρει τῷ μὴ
[20]	ἀνεγνώκεις τὸν συστατικὸν αὐτοῦ λόγον,	ὃς	ὥσπερ τῆς Πλάτωνος, οὕτω δὴ
[5]	ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα	Οἰνόμαος·	εἴ τί σοι τοῦ ταῦτα
[5]	ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα	Οἰνόμαος·	εἴ τί σοι τοῦ ταῦτα
[10]	καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί, πᾶς	λόγος	ὁ προφερόμενος ἔκ τε λέξεως
[4]	ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ μὲν	λόγος	οὔ φησι δεῖν ἀντὶ τῶν
[4]	ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ μὲν	λόγος	οὔ φησι δεῖν ἀντὶ τῶν
[19]	εἴτε μῦθος εἴτε ἀληθής ἐστι	λόγος	οὐκ οἶδα· τὸ παρὰ σοῦ
[10]	Οὐκοῦν ἐπειδὴ καὶ ὁ μῦθος	λόγος	τίς ἐστιν, ἐκ δυοῖν τούτοιν
[5]	καθ´ ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς καὶ	Μυθολόγος,	ὡς δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς
[5]	καθ´ ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς καὶ	Μυθολόγος,	ὡς δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς
[6]	ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ	φυγάδος	ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως
[6]	ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ	φυγάδος	ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως
[8]	νὴ θεούς, ἀλλὰ ἡ τῆς	Ὀλυμπιάδος	χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον ἐστίν, ἄλλο
[8]	νὴ θεούς, ἀλλὰ ἡ τῆς	Ὀλυμπιάδος	χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον ἐστίν, ἄλλο
[18]	ἴθι« ἔφη, πορεύου μετὰ ἀγαθῆς	ἐλπίδος·	ἡμεῖς γάρ σοι πανταχοῦ συνεσόμεθα
[12]	τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ τὸ τῆς	ἡμερίδος	φυτόν, ὑφ´ οὗ μοι δοκοῦσιν,
[15]	κομψότεροι τῶν ποιητῶν. Ἡ σύντομος	ὁδός	ἐστιν αὕτη. Δεῖ γὰρ αὐτὸν
[3]	ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι καὶ	Ἡσίοδος	αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς· ὁ δὲ
[3]	ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι καὶ	Ἡσίοδος	αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς· ὁ δὲ
[2]	ὅστις ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ	ψεῦδος	πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ
[2]	ὅστις ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ	ψεῦδος	πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ
[5]	μᾶλλον διὰ τὸ τοῦ θανάτου	δέος	ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας
[5]	μᾶλλον διὰ τὸ τοῦ θανάτου	δέος	ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας
[20]	Πλάτωνος ἄκουε· Τὸ δ´ ἐμὸν	δέος,	ὦ Πρώταρχε, πρὸς τὰ τῶν
[6]	ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν ὁ	θεός,	ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς τῶν
[6]	ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν ὁ	θεός,	ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς τῶν
[12]	θεῶν, ὁ δὲ ἦν αὐτίκα	θεός.	Εἵποντο γοῦν οὐ Λίχας αὐτῷ
[18]	ἡμετέραν, ἑπόμενός τε ἡμῖν ὅτι	θεὸς	ἔσῃ καὶ τὸν ἡμέτερον ὄψει
[6]	βούλοιτο. Εἰ δ´, ὅπερ ὁ	θεὸς	ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα παραχαράξας»
[6]	βούλοιτο. Εἰ δ´, ὅπερ ὁ	θεὸς	ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα παραχαράξας»
[6]	ὁ Πύθιος ἀληθής τέ ἐστι	θεός,	καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς,
[6]	ὁ Πύθιος ἀληθής τέ ἐστι	θεός,	καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς,
[12]	Φοίνικος, τούτοις δὲ καὶ ὁ	θεὸς	σοφίαν μαρτυρεῖ, Πολλὰς καὶ Φοίνικες
[2]	τρέπεται. Καὶ ὅτῳ μὲν εὐμενὴς	θεὸς	ταχέως ἔλυσε τὰ δεσμὰ καὶ
[2]	τρέπεται. Καὶ ὅτῳ μὲν εὐμενὴς	θεὸς	ταχέως ἔλυσε τὰ δεσμὰ καὶ
[12]	προήγαγον· εἶτα ἐμάνη, φασίν, ὁ	θεὸς	ὑπὸ τῆς Ἥρας, ἔπαυσε δ´
[15]	θεραπείας ἀποπληροῦν, ἕως ἂν ὁ	θεὸς	ὥσπερ ὀργάνῳ τῷ σώματι χρῆσθαι
[17]	θείοις τῶν ἀνθρωπίνων, τὸν Δία	ἔλεος	ὑπῆλθεν· εἶτα ἀπιδὼν πρὸς τὸν
[6]	τὸ Περσῶν κράτος καὶ ταῖς	Ἡρακλέος	ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν
[6]	τὸ Περσῶν κράτος καὶ ταῖς	Ἡρακλέος	ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν
[1]	ἐχρῆν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων	Ἡρακλέος	καὶ Διονύσου παρὰ τῶν κωμῳδῶν
[1]	ἐχρῆν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων	Ἡρακλέος	καὶ Διονύσου παρὰ τῶν κωμῳδῶν
[9]	εἶπερ ἐβούλου μιμούμενος, ἀντὶ μὲν	Ἡρακλέος	μεταλαμβάνειν Περσέως ἢ Θησέως τινὸς
[11]	γὰρ ἡ γένεσίς ἐστιν ὥσπερ	Ἡρακλέος,	οὕτω δὴ καὶ Διονύσου, ἔχουσα
[18]	Ὡς δὲ ἐλιπάρει δακρύων, Ἀλλὰ	νέος	εἶ» ἔφη, καὶ ἀμύητος, Ἴθι
[17]	καλῶμεν τὰς Μοίρας, εἴ πῃ	βοηθητέος	ὁ ἀνήρ ἐστιν. Αἱ δὲ
[3]	χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ	πάθος,	οὕτω δὲ καὶ οὗτοι τῷ
[3]	χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ	πάθος,	οὕτω δὲ καὶ οὗτοι τῷ
[17]	ἐκφεύξεται τῶν τοσούτων κακῶν τὸ	μέγεθος·	ἤδη γὰρ αὐτῷ πάντα ἐφαίνετο
[17]	τὸν Τάρταρον προέσθαι πρὸς τὸ	μέγεθος	τῶν κακῶν ἐκπλαγείς. Ἐπεὶ δ´
[14]	μὴ πιστεύειν ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ	λεληθὸς	σκοπεῖν καὶ διερευνᾶσθαι. Τοσούτῳ δ´
[18]	μέν ἐστι τὸ ἀστεῖον, τὸ	πλῆθος	δὲ μοχθηρὸν καὶ θηριῶδες· ἐσθίει
[17]	γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας ἀρκεῖν τὸ	πλῆθος,	ἐπεὶ καὶ οὗτος ἦν οὐ
[19]	τοιούτων λόγων, εἰ καὶ πολὺ	πλῆθος	ἐπιρρεῖ, καὶ οὐκ ἔστιν ὅσον
[17]	ἥβη» κατανοήσας τῶν κακῶν τὸ	πλῆθος,	ὁπόσον τι περὶ τοὺς ξυγγενεῖς
[17]	αὐτούς. Ἀρκεῖν οὖν νομίσας τὸ	πλῆθος	τῶν υἱέων πρὸς τὸ φυλάξαι
[19]	σὺν ἡμῖν πατέρα. ~Τοῦτο εἴτε	μῦθος	εἴτε ἀληθής ἐστι λόγος οὐκ
[16]	ἐνεανιεύσω· ἀλλ´ ὁ μὲν μῦθος,	μῦθός	ἐστι παλαιός, ἐφήρμοσας δὲ αὐτὸν
[16]	νῦν ὑπὸ σοῦ πεποιημένον οὐ	μῦθός	ἐστι σός, ὡς ἔφης, καίτοι
[16]	εἰ τοῖς πράγμασι προσφυής, εἰ	μῦθός	ἐστιν ἀληθῶς ὁ πλαττόμενος. Ἐπεὶ
[2]	εἶναι τότε ἐξ ἀρχῆς ὁ	μῦθος	εὕρημα, καὶ διαμένει ἐξ ἐκείνου
[2]	εἶναι τότε ἐξ ἀρχῆς ὁ	μῦθος	εὕρημα, καὶ διαμένει ἐξ ἐκείνου
[10]	σύγκειται. Οὐκοῦν ἐπειδὴ καὶ ὁ	μῦθος	λόγος τίς ἐστιν, ἐκ δυοῖν
[16]	γε ἐνεανιεύσω· ἀλλ´ ὁ μὲν	μῦθος,	μῦθός ἐστι παλαιός, ἐφήρμοσας δὲ
[8]	ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς ὁ	μῦθος	τῆς ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ
[8]	ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς ὁ	μῦθος	τῆς ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ
[16]	ὁ μὲν μῦθος, μῦθός ἐστι	παλαιός,	ἐφήρμοσας δὲ αὐτὸν σὺ πράγμασιν
[20]	οὐχ ὁ Σωκράτης, ἀλλ´ ὁ	Τίμαιος	ταῦτα λέγει ἥκιστα ὢν εἴρων.
[5]	πότερον ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ	βίος	οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς
[5]	πότερον ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ	βίος	οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς
[11]	ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀνῆχθαι τοῦ	Διός.	Ἀλλ´, ὦ τάν, εἶπον, οὐ
[19]	Ἀσκληπιόν, τοῦ πάντα μᾶλλον ἢ	Διὸς	ἀνθρώπου. Ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀτεχνῶς
[18]	ταυτησὶ τῆς Ἀθηνᾶς, ἐπιτάττοντος τοῦ	Διός,	ἀντὶ τοῦ κληρονόμου τούτου πάντων
[19]	θεῶν ὀνόμασιν, Ἥρας τε καὶ	Διός,	εἰ μήπω καὶ νῦν ἀκήκοας,
[7]	εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς	Διός;	Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί
[7]	εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς	Διός;	Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί
[14]	χειρίστους θεραπεύειν; Εἰπέ, πρὸς τοῦ	Διὸς	καὶ πρὸς τουτωνὶ τῶν ἀκροωμένων
[12]	σωμάτιον ἓν τῶν κτημάτων τοῦ	Διὸς	ὑπὸ τοῦ κεραυνοῦ κατεφλέγετο, πάντων
[15]	ἐκστῆναι ἑαυτοῦ καὶ γνῶναι ὅτι	θεῖός	ἐστι καὶ τὸν νοῦν μὲν
[5]	νόμος ἱερὸς ὢν φύσει καὶ	θεῖος,	ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ
[5]	νόμος ἱερὸς ὢν φύσει καὶ	θεῖος,	ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ
[6]	νομίζεται. Πότερον οὖν οὐχ ὁ	Πύθιος	ἀληθής τέ ἐστι θεός, καὶ
[6]	νομίζεται. Πότερον οὖν οὐχ ὁ	Πύθιος	ἀληθής τέ ἐστι θεός, καὶ
[5]	καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ	Πύθιος	λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ
[5]	καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ	Πύθιος	λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ
[18]	εἶναι καταπλῆγα. Καὶ ὁ μέγας	Ἥλιος	αὖθις τὸν λόγον διαδεξάμενος εἶπεν·
[18]	εἱστήκει σιωπῇ, καὶ ὁ μέγας	Ἥλιος	ἐπί τινα σκοπιὰν ἀγαγὼν αὐτόν,
[17]	κακῶν ἐκπλαγείς. Ἐπεὶ δ´ ὁ	Ἥλιος	εὐμενὴς ὢν μετὰ τῆς Προνοίας
[17]	τρέφε. Ταῦτα ἀκούσας ὁ βασιλεὺς	Ἥλιος	ηὐφράνθη τε ἡσθεὶς τῷ βρέφει,
[18]	Ἴσθι οὖν» εἶπεν ὁ μέγας	Ἥλιος,	ὅτι σε πάντως χρὴ ἐπανελθεῖν
[17]	τῷ Διί. Καὶ ὁ μὲν	Ἥλιος,	ὥσπερ ἐννοῶν τι καὶ λογιζόμενος
[14]	παῖδες ἐφάνημεν εἴτε ἐγὼ εἴτε	Ἀνατόλιος	οὑτοσί, συγκαταρίθμει δὲ τούτῳ καὶ
[3]	καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος ἦν ὁ	Σάμιος,	δοῦλος οὐ τὴν τύχην μᾶλλον
[3]	καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος ἦν ὁ	Σάμιος,	δοῦλος οὐ τὴν τύχην μᾶλλον
[18]	ἡμῖν μὲν ἔσῃ φίλος καὶ	τίμιος,	αἰδοῖος δὲ τοῖς ἀγαθοῖς ἡμῶν
[8]	ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν καὶ	δαιμόνιος	Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία
[8]	ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν καὶ	δαιμόνιος	Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία
[13]	Πλωτῖνος, ὃν Πορφύριος, ὃν ὁ	δαιμόνιος	Ἰάμβλιχος. Ὃς δ´ ἂν μὴ
[4]	Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων»	ἄξιος	καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς
[4]	Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων»	ἄξιος	καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς
[18]	μὲν ἔσῃ φίλος καὶ τίμιος,	αἰδοῖος	δὲ τοῖς ἀγαθοῖς ἡμῶν ὑπηρέταις,
[21]	ἐκείνοις, ὧν μικρῷ πρόσθεν ἐπεμνήσθην,	προσόμοιος·	ἀπιδὼν γὰρ εἰς τὴν περίστασιν
[18]	μόνον, ἀνδρῶν δὲ ὅστις ἡμῖν	προσόμοιός	ἐστιν, ἄλλον δὲ μηδένα· ὁρᾷς
[6]	τούτων τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν	ὁποῖός	τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν
[6]	τούτων τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν	ὁποῖός	τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν
[6]	ἀλλὰ δι´ ὧν ἔδρασεν ἔργων	ὁποῖός	τις ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς
[6]	ἀλλὰ δι´ ὧν ἔδρασεν ἔργων	ὁποῖός	τις ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς
[6]	ζηλωτός; Οὗτος οὖν ὁ Διογένης	ὁποῖός	τις ἦν τά τε πρὸς
[6]	ζηλωτός; Οὗτος οὖν ὁ Διογένης	ὁποῖός	τις ἦν τά τε πρὸς
[16]	πολὺς δὲ ἐν τούτοις ὁ	Πάριός	ἐστι ποιητής. Ἔοικας οὖν οὐδὲ
[17]	εἰπέτην, ὦ πάτερ, αὐτὸς εἶ	κύριος.	Σκόπει δὲ ὅπως ἐν ἀνθρώποις
[13]	ὃν Πλάτων, ὃν Πλωτῖνος, ὃν	Πορφύριος,	ὃν ὁ δαιμόνιος Ἰάμβλιχος. Ὃς
[18]	ἂν τά τε πρὸς ἡμᾶς	ὅσιος	ᾖς καὶ τὰ πρὸς τοὺς
[17]	τε καὶ γένει καὶ παισὶν	αἴτιος	ἐγένετο τῶν τηλικούτων παθημάτων; Ἢ
[17]	ἀδελφιδοῦς ἐκείνου τοῦ πλουσίου καὶ	ἀνεψιὸς	τῶν κληρονόμων· τοῦτο» ἔφη, σόν
[8]	ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον,	Μύρμηκός	τ´ ἄφενος χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ
[8]	ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον,	Μύρμηκός	τ´ ἄφενος χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ
[3]	οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς	εἰκός,	τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει,
[3]	οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς	εἰκός,	τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει,
[11]	τοῦ πελάγους ἐπὶ τῆς χρυσῆς	κύλικος,	ἣν ἐγὼ νομίζω νὴ τοὺς
[12]	Παῖς γὰρ ἦν Κάδμου τοῦ	Φοίνικος,	τούτοις δὲ καὶ ὁ θεὸς
[15]	τοὺς κρείττονας ὁμοιότης. ~Ὅστις οὖν	κυνικὸς	εἶναι ἐθέλει, πάντων ὑπεριδὼν τῶν
[4]	ἔξωθεν. Εἰ δ´ Ἀντισθένης ὁ	Σωκρατικὸς	ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ
[4]	ἔξωθεν. Εἰ δ´ Ἀντισθένης ὁ	Σωκρατικὸς	ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ
[14]	δ´ αἰτιάσεταί σε τῆς ἑαυτοῦ	μειρακίσκος	σωφροσύνης, ὅτι πεποίηκας αὐτὸν ἐξ
[18]	νῦν ἔκπαγλ´ ἐφίλησα. Καὶ ὁ	νεανίσκος·	Ἀλλ´, ὦ μέγιστε« εἶπεν, Ἥλιε
[18]	τούτων καταστήσω; Πάλιν ἐνταῦθα ὁ	νεανίσκος	ἀντείχετο καὶ πολλὰ ἱκέτευεν αὐτοῦ
[17]	ἀπιόντας ἐντεῦθεν ὀπίσω. Καὶ ὁ	νεανίσκος	ἀπιὼν ᾤχετο μετὰ πολλῆς εὐλαβείας
[18]	καὶ σωτῆρες. Ἀκούσας ταῦτα ὁ	νεανίσκος	διεχύθη καὶ δῆλος ἦν ἅπαντα
[18]	ἄλλους θεούς. Ἀκούσας ταῦτα ὁ	νεανίσκος	εἱστήκει σιωπῇ, καὶ ὁ μέγας
[18]	τε καὶ βουκόλοι» Καὶ ὁ	νεανίσκος·	Ὁ μέν μοι» ἔφη, δοκεῖ
[18]	Καὶ τούτους ὁρᾶν εἶπεν ὁ	νεανίσκος.	Ποταπὸς οὖν τίς σοι ὁ
[18]	τὸν Ἥλιον. Ἐκπλαγεὶς οὖν ὁ	νεανίσκος	ὑπὸ τῆς θέας, Ἀλλὰ σοὶ
[17]	οἰκείως πρὸς αὐτόν, ὥσπερ ἡλικιώτης	νεανίσκος	φανεὶς ἠσπάσατό τε φιλοφρόνως καί,
[17]	ἵπποι δὲ αὐτῷ πολλάκις μυρίαι	ἕλος	κάτα βουκολέοντο, καὶ ποιμένες δοῦλοί
[14]	ἀρχὴ μὲν οὖν ἑαυτὸν γνῶναι,	τέλος	δὲ ἡ πρὸς τοὺς κρείττονας
[14]	δὴ καὶ ἐν τῇ φιλοσοφίᾳ	τέλος	τέ ἐστι καὶ ἀρχὴ μία
[19]	τῶν παρόντων ὅτι φῶσιν, ἡ	Δῆλος	ἐπέρχεται καὶ ἡ Λητὼ μετὰ
[18]	ταῦτα ὁ νεανίσκος διεχύθη καὶ	δῆλος	ἦν ἅπαντα ἤδη τοῖς θεοῖς
[17]	ὁ πονηρὸς οὑτοσὶ τῆς ἀνοσιουργίας	ζῆλος	μὴ παντάπασιν ἐπικρατήσῃ. Πρὸς ἀμφότερα»
[9]	ὁ προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ	φίλος	ἔσται» Τούτων δὴ τῶν μερῶν
[18]	γὰρ αὐταῖς ἡμῖν μὲν ἔσῃ	φίλος	καὶ τίμιος, αἰδοῖος δὲ τοῖς
[17]	σὲ μαντευομένῳ τὸ παρὰ σοὶ	κάλλος	ἀπὸ τῆς ἐν τούτοις ὅθεν
[2]	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων,	αὐλὸς	καὶ κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα καὶ
[2]	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων,	αὐλὸς	καὶ κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα καὶ
[3]	αὐτόν, Αἴσωπος ἦν ὁ Σάμιος,	δοῦλος	οὐ τὴν τύχην μᾶλλον ἢ
[3]	αὐτόν, Αἴσωπος ἦν ὁ Σάμιος,	δοῦλος	οὐ τὴν τύχην μᾶλλον ἢ
[8]	τίμημα τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν	ἔρημος	λείπεται τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´
[8]	τίμημα τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν	ἔρημος	λείπεται τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´
[13]	μέν, ἴστω μέντοι σαρδώνιον γελῶν	ἔρημος	ὢν ἀεὶ τῆς τῶν θεῶν
[15]	ἔστι χρυσίον, οὐχ ἡ ψάμμος	ψάμμος,	εἰ πρὸς ἀμοιβήν τις αὐτὰ
[15]	οὐκ ἔστι χρυσίον, οὐχ ἡ	ψάμμος	ψάμμος, εἰ πρὸς ἀμοιβήν τις
[5]	εἰ καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο	νόμος	ἱερὸς ὢν φύσει καὶ θεῖος,
[5]	εἰ καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο	νόμος	ἱερὸς ὢν φύσει καὶ θεῖος,
[3]	τοῦτο ἀνήρ· ᾧ γὰρ ὁ	νόμος	οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ προσῆκον
[3]	τοῦτο ἀνήρ· ᾧ γὰρ ὁ	νόμος	οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ προσῆκον
[18]	Ποταπὸς οὖν τίς σοι ὁ	κληρονόμος	φαίνεται; Ποταποὶ δ´ αὖ οἱ
[15]	οἱ κομψότεροι τῶν ποιητῶν. Ἡ	σύντομος	ὁδός ἐστιν αὕτη. Δεῖ γὰρ
[16]	ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον, εἰ	πιθανός,	εἰ τοῖς πράγμασι προσφυής, εἰ
[14]	Ἀνῆλθεν ὁ Ἀσκληπιάδης, εἶτα ὁ	Σερηνιανός,	εἶτα ὁ Χύτρων, εἶτα οὐκ
[19]	ὁ Πάν; Ὢ τοῦ γελοίου	Ψευδόπανος,	γελοιοτέρου μέντοι, νὴ τὸν Ἀσκληπιόν,
[18]	παῖ, τὸ Γοργόνειον καὶ τὸ	κράνος;	Ὁ δέ, Καὶ ταῦτα» εἶπε,
[18]	τό τε Γοργόνειον καὶ τὸ	κράνος·	πολλὰ γάρ, ὁρᾷς, ἐστὶν αὐτῇ,
[10]	ὑπάρχει τοῦ νοῦ αὐτοῦ, τοῦ	ἑνὸς	καὶ τἀγαθοῦ μοῖρά τις ὀλίγη
[17]	μηδ´ ἀγανακτεῖς μηδ´ ἐπὶ τὸ	γένος	αὐτοῦ τοὺς οἰστοὺς θήγεις, ἔλαττον
[18]	καὶ πᾶν πανταχοῦ τὸ θεῖον	γένος,	ἕως ἂν τά τε πρὸς
[2]	οἶμαι καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων	γένος	οὐκ ἄλλο τι τὴν ψυχὴν
[2]	οἶμαι καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων	γένος	οὐκ ἄλλο τι τὴν ψυχὴν
[8]	ὅτι τῷ Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν	οὐδενὸς	ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ
[8]	ὅτι τῷ Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν	οὐδενὸς	ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ
[15]	οὐδὲ τὴν Λαΐδα οὐδὲ τὴν	οὐδενὸς	περιβλέπεται γαμετὴν οὐδὲ τὸ θυγάτριον
[18]	μέγας Ἥλιος αὖθις τὸν λόγον	διαδεξάμενος	εἶπεν· Ἑλόμενος φίλους ὡς φίλοις
[10]	Ὀρφεὺς ὁ τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς	καταστησάμενος·	τὸ γὰρ ἐν τοῖς μύθοις
[15]	καὶ τὸ ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ	παρωσάμενος,	ἄνωθεν ἐκ τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς
[11]	θεὸν ταύτην ὅλην ἐξ ὅλου	προέμενος	αὐτοῦ, τῷ κόσμῳ σωτῆρα ἐφύτευσεν,
[18]	χεῖρας λιπαρῶς εἴχετο σώζειν ἑαυτὸν	δεόμενος.	Ὁ δὲ καλέσας τὴν Ἀθηνᾶν
[3]	ἅμα, καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην	ἀναγκαζόμενος.	~Εἰ μὲν οὖν καὶ τῷ
[3]	ἅμα, καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην	ἀναγκαζόμενος.	~Εἰ μὲν οὖν καὶ τῷ
[17]	Ἥλιος, ὥσπερ ἐννοῶν τι καὶ	λογιζόμενος	αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ, προσεῖχεν εἰς
[21]	Πυθαγόρᾳ μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ ὀρθῶς	λογιζόμενος·	οὔτε γὰρ ῥητέον πάντα ἐστίν,
[18]	ἦν ἅπαντα ἤδη τοῖς θεοῖς	πειθόμενος.	Ἀλλ´ ἴθι« ἔφη, πορεύου μετὰ
[18]	δὲ θαλάττης, ἀμετακινήτως τοῖς ἡμετέροις	πειθόμενος	νόμοις, καὶ μηδείς σε μήτε
[8]	ὄλβον, Μύρμηκός τ´ ἄφενος χρήματα	μαιόμενος,	Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον
[8]	ὄλβον, Μύρμηκός τ´ ἄφενος χρήματα	μαιόμενος,	Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον
[18]	αὖθις τὸν λόγον διαδεξάμενος εἶπεν·	Ἑλόμενος	φίλους ὡς φίλοις χρῶ, μηδὲ
[19]	ἵνα μὴ καὶ πρὸς τούτους	ἀπεχθανόμενος	ἅμα τοῖς τε φαυλοτάτοις τῶν
[18]	ἀθάνατον ἔχεις καὶ ἔκγονον ἡμετέραν,	ἑπόμενός	τε ἡμῖν ὅτι θεὸς ἔσῃ
[10]	ἀμφοτέροις ἐστί, πᾶς λόγος ὁ	προφερόμενος	ἔκ τε λέξεως καὶ διανοίας
[19]	τῆς φιλοσοφίας ἦλθον ὑπ´ ἀνδρὶ	τελεσθησόμενος	ὃν νενόμικα τῶν κατ´ ἐμαυτὸν
[3]	παραίνεσιν ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ	ἐπικρυπτόμενος	παραινεῖν τε καὶ διδάσκειν, ὅταν
[3]	παραίνεσιν ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ	ἐπικρυπτόμενος	παραινεῖν τε καὶ διδάσκειν, ὅταν
[16]	εἰ μῦθός ἐστιν ἀληθῶς ὁ	πλαττόμενος.	Ἐπεὶ τό γε νῦν ὑπὸ
[11]	τοὺς δράκοντας, καὶ πρὸς αὐτὰ	παραταττόμενος	τὰ τῆς φύσεως στοιχεῖα, θάλπη
[18]	δοκεῖ νυστάζειν τὰ πολλὰ καὶ	καταδυόμενος	λεληθότως ἡδυπαθεῖν, τῶν ποιμένων δὲ
[6]	ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας, ὅπερ ἔφην	ἀρχόμενος,	ἴτω, χαιρέτω, γῆν πρὸ γῆς,
[6]	ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας, ὅπερ ἔφην	ἀρχόμενος,	ἴτω, χαιρέτω, γῆν πρὸ γῆς,
[21]	αὐτόν τε οὐκ ἐπανήγαγεν, ὅθεν	ἄσμενος	ἠλευθέρωτο. Τί δ´ ἦν τοῦτο;
[18]	καὶ τὰ πρόσωπα τῷ ψιμυθίῳ	κεχρισμένος,	εἶτα αὐτῷ δοίης γῆμαί τινα
[18]	ὑπηκόους φιλάνθρωπος, ἄρχων αὐτῶν καὶ	ἡγούμενος	ἐπὶ τὰ βέλτιστα, ἀλλὰ μήτε
[9]	οὓς ς´ ἐχρῆν, εἶπερ ἐβούλου	μιμούμενος,	ἀντὶ μὲν Ἡρακλέος μεταλαμβάνειν Περσέως
[19]	ὡς οἶσθα, τοῖς ἔξωθεν πλεονεκτήμασιν	ἐπτερωμένος	ὑπέταξα ὅμως ἐμαυτὸν τῷ καθηγεμόνι
[3]	εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων	ὑφορώμενος	ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος
[3]	εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων	ὑφορώμενος	ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος
[8]	κλυτά, κανθάρου ὄλβον, Μύρμηκός τ´	ἄφενος	χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν
[8]	κλυτά, κανθάρου ὄλβον, Μύρμηκός τ´	ἄφενος	χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν
[8]	ἐξ ἐκείνων αὐτά· Μνημοσύνης καὶ	Ζηνὸς	Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες,
[8]	ἐξ ἐκείνων αὐτά· Μνημοσύνης καὶ	Ζηνὸς	Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες,
[4]	λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν	δεῖνος	τὸν Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι; Τί
[4]	λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν	δεῖνος	τὸν Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι; Τί
[20]	Ἀπόλλωνι καὶ ταῖς Μούσαις φίλον;	Ἐκεῖνος	ἀξιοῖ τοὺς ἐπερωτῶντας ἢ ζητεῖν
[17]	ἐξ αὐτῶν καὶ θυγατέρες, οἷς	ἐκεῖνος	διανείμας τὴν οὐσίαν ἔπειτα ἐτελεύτησεν,
[1]	ὀνομάσας, ὡς μήποτε ὤφελε μήτ´	ἐκεῖνος	εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο
[1]	ὀνομάσας, ὡς μήποτε ὤφελε μήτ´	ἐκεῖνος	εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο
[8]	ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ ὅ γε	ἀληθινὸς	κύων ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν τὸ
[8]	ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ ὅ γε	ἀληθινὸς	κύων ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν τὸ
[5]	τίς ἐστι καὶ βίος οὐκ	ἀνθρώπινος,	ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν
[5]	τίς ἐστι καὶ βίος οὐκ	ἀνθρώπινος,	ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν
[9]	ὑποθέσεις οὐ παρέργως ἀλλὰ μετά	τινος	ἐμμελείας ἡ τῶν μύθων ἐγκαταμέμικται
[9]	Ἡρακλέος μεταλαμβάνειν Περσέως ἢ Θησέως	τινὸς	ὄνομα καὶ τὸν ἀντισθένειον τύπον
[6]	οὔσας μὲν καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ	τινος	συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο
[6]	οὔσας μὲν καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ	τινος	συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο
[11]	χάριν ἐγκριτέον, ὡς ἂν μή	τινος	ὑπομνήσεως ἔξωθεν οἱ ἄνθρωποι δεόμενοι,
[13]	τρόπον ἄλλον, ὃν Πλάτων, ὃν	Πλωτῖνος,	ὃν Πορφύριος, ὃν ὁ δαιμόνιος
[7]	τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην	μείζονος	καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί δέ;
[7]	τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην	μείζονος	καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί δέ;
[21]	δεόμενον ἐξηγήσεως, ὡς ἐμαυτὸν πείθω,	μείζονος,	ὅπως ἡμῖν αὐταὶ δοῖεν αἱ
[4]	αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν, εἰ δὲ	μόνος	εἶναί φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ τί
[4]	αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν, εἰ δὲ	μόνος	εἶναί φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ τί
[17]	ὁ πατὴρ πολλὰ ἔχειν καὶ	μόνος	πάντα ἐπὶ τὸν πέλας ἐτράπετο.
[19]	γὰρ ἐπαιδοτριβήθης καλῶς οὐδὲ ἔτυχες	καθηγεμόνος	ὁποίου περὶ τοὺς ποιητὰς ἐγὼ
[17]	ἡ τραγικὴ κατάρα ὑπὸ τοῦ	δαίμονος	εἰς ἔργων ἤγετο· τὰ πατρῷα
[8]	βαρύτατον ἐπιθεὶς τίμημα τὴν τοῦ	κρείττονος	ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται τῆς ἐκείνου
[8]	βαρύτατον ἐπιθεὶς τίμημα τὴν τοῦ	κρείττονος	ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται τῆς ἐκείνου
[18]	τέως ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ ταῦτα εἴτε	ὕπνος	τις εἴτε ἔκστασις ἐπῆλθεν· ὁ
[13]	τὸν θεὸν ἐνθέου βακχείας, τούτῳ	κίνδυνος	ἐπὶ πολλὰ ῥυῆναι τὴν ζωήν,
[14]	ἀνθρώπους δὲ ὅμως τοὺς θεοὺς	κίνδυνος	νομίσαι, διὰ δὲ τῶν ἀπεμφαινόντων
[17]	οὖν, ἐνταῦθά ἐστιν ὁ μέγας	κίνδυνος,	ὅπως αὐτὸν ὡς εὐαγέστατα προσκυνήσῃς,
[17]	ῥύπου τε ἀναπέπλησται καὶ λιγνύος,	κίνδυνός	τε τὸ ὑπὸ σοῦ σπαρὲν
[5]	ἂν σαφῶς ἐν τῇ τοῦ	κυνὸς	αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ κατὰ τῶν
[5]	ἂν σαφῶς ἐν τῇ τοῦ	κυνὸς	αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ κατὰ τῶν
[1]	ἄλλο ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ	κυνὸς	ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ
[1]	ἄλλο ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ	κυνὸς	ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ
[1]	ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα	κυνὸς	οὔτι τορὸν οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος,
[1]	ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα	κυνὸς	οὔτι τορὸν οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος,
[4]	ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ	κυνός,	ᾧ μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν»
[4]	ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ	κυνός,	ᾧ μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν»
[20]	σαφῆ τοῖς πολλοῖς. Ἀλλὰ τοῦ	Πλάτωνος	ἄκουε· Τὸ δ´ ἐμὸν δέος,
[20]	αὐτοῦ λόγον, ὃς ὥσπερ τῆς	Πλάτωνος,	οὕτω δὴ καὶ τῆς ἐκείνου
[20]	θεῶν ὀνόματα, τίς δὲ ἡ	Πλάτωνος;	Ποδαπὸς δὲ ἦν ἐν τούτοις
[20]	ὀνόματα, τίς δὲ ἡ Πλάτωνος;	Ποδαπὸς	δὲ ἦν ἐν τούτοις Ἀριστοτέλης;
[18]	τούτους ὁρᾶν εἶπεν ὁ νεανίσκος.	Ποταπὸς	οὖν τίς σοι ὁ κληρονόμος
[8]	ἄδικον δεῖσθαι. Τίς οὖν ὁ	τρόπος	αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν
[8]	ἄδικον δεῖσθαι. Τίς οὖν ὁ	τρόπος	αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν
[19]	τούτων τοῖς θεοῖς δίκην ὅτι	ἄνθρωπος	ὢν ἐπεχείρει Ζεὺς εἶναι; Τὸ
[18]	καὶ τὰ πρὸς τοὺς ὑπηκόους	φιλάνθρωπος,	ἄρχων αὐτῶν καὶ ἡγούμενος ἐπὶ
[3]	ἢ ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν,	Αἴσωπος	ἦν ὁ Σάμιος, δοῦλος οὐ
[3]	ἢ ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν,	Αἴσωπος	ἦν ὁ Σάμιος, δοῦλος οὐ
[21]	ἱεροφάντης προαγορεύει, ὅστις χεῖρα μὴ	καθαρὸς	καὶ ὅντινα μὴ χρή» τούτοις
[10]	προσδεόμενοι, ἑπόμενοι δὲ νέοις ἴχνεσιν	ἀνδρὸς	ὃν ἐγὼ μετὰ τοὺς θεοὺς
[8]	οὐκ ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ	βλαβερός,	αὐτὸς δὲ αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς
[8]	οὐκ ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ	βλαβερός,	αὐτὸς δὲ αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς
[4]	εἰ δὲ μόνος εἶναί φησιν	ἐλεύθερος,	ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς μύθοις,
[4]	εἰ δὲ μόνος εἶναί φησιν	ἐλεύθερος,	ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς μύθοις,
[5]	καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος	ἱερὸς	ὢν φύσει καὶ θεῖος, ὁ
[5]	καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος	ἱερὸς	ὢν φύσει καὶ θεῖος, ὁ
[5]	τούτῳ δὲ εἰ καὶ ὁ	δεύτερος	ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν φύσει
[5]	τούτῳ δὲ εἰ καὶ ὁ	δεύτερος	ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν φύσει
[12]	{ὁ} Τελαμὼν οὐδ´ Ὕλας οὐδ´	Ἄβδηρος,	ἀλλὰ Σάτυροι καὶ Βακχαὶ καὶ
[3]	Ὁ δὲ δὴ τῶν μύθων	Ὅμηρος	ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων, ἢ
[3]	Ὁ δὲ δὴ τῶν μύθων	Ὅμηρος	ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων, ἢ
[17]	δὲ ὅπως ἐν ἀνθρώποις ὁ	πονηρὸς	οὑτοσὶ τῆς ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ
[9]	ἐνδεῖν, πλὴν ὁ προστιθεὶς οὐκ	ἐχθρός,	ἀλλὰ φίλος ἔσται» Τούτων δὴ
[8]	θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν	ἐχθρός,	οὐδὲ γὰρ βλαβερός, αὐτὸς δὲ
[8]	θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν	ἐχθρός,	οὐδὲ γὰρ βλαβερός, αὐτὸς δὲ
[17]	ἐπί τι μέγα καὶ ὑψηλὸν	ὄρος,	Ἐπὶ τούτου» ἔφη, τῆς κορυφῆς
[2]	ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις,	πρὸς	ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ
[2]	ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις,	πρὸς	ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ
[7]	ὅσαπερ ἄν τις καὶ οἷα	πρὸς	ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς
[7]	ὅσαπερ ἄν τις καὶ οἷα	πρὸς	ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς
[7]	τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ	πρὸς	Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις
[7]	τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ	πρὸς	Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις
[15]	οὐχ ἡ ψάμμος ψάμμος, εἰ	πρὸς	ἀμοιβήν τις αὐτὰ ἐξετάζοι καὶ
[17]	ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ παντάπασιν ἐπικρατήσῃ.	Πρὸς	ἀμφότερα» εἶπεν, ἐγὼ σκέψομαι. Καὶ
[14]	καὶ μύθους παράγων πραττέτω μὴ	πρὸς	ἄνδρας, ἀλλὰ πρὸς παῖδας ἤτοι
[3]	τῷ μὴ πρὸς παῖδας, ἀλλὰ	πρὸς	ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς}
[3]	τῷ μὴ πρὸς παῖδας, ἀλλὰ	πρὸς	ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς}
[6]	πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ τὰ	πρὸς	ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου
[6]	πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ τὰ	πρὸς	ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου
[8]	τὸ μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται	πρὸς	ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν
[8]	τὸ μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται	πρὸς	ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν
[6]	ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν	πρὸς	ἅπαντας, ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω,
[6]	ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν	πρὸς	ἅπαντας, ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω,
[11]	σπαργάνοις ἀποπνίγων τοὺς δράκοντας, καὶ	πρὸς	αὐτὰ παραταττόμενος τὰ τῆς φύσεως
[14]	ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι, φρενωθῆναι δὲ οὐδὲ	πρὸς	αὐτῆς τῆς Ἀθηνᾶς σὺν τῷ
[5]	σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς	πρὸς	αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ
[5]	σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς	πρὸς	αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ
[8]	φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ	πρὸς	αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς
[8]	φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ	πρὸς	αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς
[17]	αὐτῷ, καὶ γὰρ εἶχεν οἰκείως	πρὸς	αὐτόν, ὥσπερ ἡλικιώτης νεανίσκος φανεὶς
[17]	τινὰ εὑρὼν μικρὸν ἀνεπαύσατο καὶ	πρὸς	αὑτὸν ἐσκόπει τίνα τρόπον ἐκφεύξεται
[14]	Ἐπεὶ πρὸς τῶν θεῶν καὶ	πρὸς	αὐτοῦ τοῦ μύθου, μᾶλλον δὲ
[7]	καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα	πρὸς	αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις
[7]	καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα	πρὸς	αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις
[14]	αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ ὅτι βότρυς	πρὸς	βότρυν πεπαίνεται» ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν
[9]	καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´ ὅτε προσήκει,	πρὸς	γὰρ τῷ λόγῳ μαρτυρεῖ τούτοις
[4]	οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος,	πρὸς	δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν
[4]	οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος,	πρὸς	δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν
[7]	καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας,	πρὸς	διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας,
[7]	καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας,	πρὸς	διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας,
[7]	~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί	πρὸς	Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται;
[7]	~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί	πρὸς	Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται;
[12]	παρὰ τὴν γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν,	πρὸς	ἑαυτήν· εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον τὸ
[11]	ἐπανήγαγε διὰ τοῦ κεραυνίου πυρὸς	πρὸς	ἑαυτόν, ὑπὸ τῷ θείῳ συνθήματι
[1]	σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο	πρὸς	ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη,
[1]	σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο	πρὸς	ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη,
[9]	τοῦ πρακτικοῦ δὲ τὸ μὲν	πρὸς	ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ
[9]	τοῦ πρακτικοῦ δὲ τὸ μὲν	πρὸς	ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ
[9]	εἴπερ ἄρα, τοῦ πρακτικοῦ τῷ	πρὸς	ἕνα γινομένῳ καὶ τοῦ θεολογικοῦ
[8]	ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν	πρὸς	ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ·
[8]	ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν	πρὸς	ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ·
[18]	οὖν τὴν πανοπλίαν, ἣν ἐκόμισας	πρὸς	ἡμᾶς, ἄπιθι προσλαβὼν ταύτην μὲν
[14]	τῶν Γαλλιῶν ἦλθες; Καίτοι πορευθεὶς	πρὸς	ἡμᾶς, εἰ μηδὲν ἄλλο, ξυνεῖναι
[18]	ἀρχομένους ὥσπερ ἡμεῖς σέ. Τὰ	πρὸς	ἡμᾶς ἡγείσθω σοι τῶν καλῶν
[11]	φύσεως μένουσα καί πως ἀφομοιουμένη	πρὸς	ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ λέγεται παιδίον
[18]	γένος, ἕως ἂν τά τε	πρὸς	ἡμᾶς ὅσιος ᾖς καὶ τὰ
[7]	δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας,	πρὸς	κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ
[7]	δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας,	πρὸς	κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ
[14]	τὴν φιλοσοφίαν ἐκτρέπονται, ἀνθ´ ὅτου	πρὸς	μὲν τὸν μακαρίτην Κωνστάντιον εἰς
[2]	καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς	πρὸς	οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων, τρέπεται.
[2]	καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς	πρὸς	οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων, τρέπεται.
[18]	ἐπιμαρτύρομαι τὸν Δία, χρῆσθέ μοι	πρὸς	ὅτι βούλεσθε. Πάλιν οὖν ὁ
[3]	τοῦ μύθου διαφέρει τῷ μὴ	πρὸς	παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι
[3]	τοῦ μύθου διαφέρει τῷ μὴ	πρὸς	παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι
[14]	πραττέτω μὴ πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ	πρὸς	παῖδας ἤτοι καθ´ ἡλικίαν ἢ
[16]	Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς μύθους προσήκει	πρὸς	παῖδας ἤτοι τῷ φρονεῖν, κἂν
[7]	διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας,	πρὸς	πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε
[7]	διδασκάλους, πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας,	πρὸς	πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε
[7]	πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους,	πρὸς	πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα
[7]	πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους,	πρὸς	πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα
[20]	δ´ ἐμὸν δέος, ὦ Πρώταρχε,	πρὸς	τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα οὐκ
[19]	τῶν ῥητόρων προσκρούσαιμι· ὡς ἔμοιγε	πρός	τε τοὺς κρατίστους τῶν Κυνικῶν,
[10]	μύθοις ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ προοδοποιεῖ	πρὸς	τὴν ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ μᾶλλον
[20]	ἀλλὰ τοὺς λέγοντας, καὶ τὸ	πρὸς	τίνας οἱ λόγοι γίγνονται· βούλει
[17]	αὑτὸν εἰς τὸν Τάρταρον προέσθαι	πρὸς	τὸ μέγεθος τῶν κακῶν ἐκπλαγείς.
[17]	νομίσας τὸ πλῆθος τῶν υἱέων	πρὸς	τὸ φυλάξαι τὴν οὐσίαν οὐδὲν
[5]	ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι	πρὸς	τὸ φῶς τὰ βλέποντα, πρὸς
[5]	ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι	πρὸς	τὸ φῶς τὰ βλέποντα, πρὸς
[17]	Λέγειν δὲ ὁ Ζεὺς ἄρχεται	πρὸς	τὸν Ἥλιον· Τουτὶ τὸ παιδίον;
[17]	Δία ἔλεος ὑπῆλθεν· εἶτα ἀπιδὼν	πρὸς	τὸν Ἥλιον· Ὦ παῖ» εἶπεν,
[12]	αὐτοὺς ἐκ τοῦ νομαδικοῦ βίου	πρὸς	τὸν ἡμερώτατον, ἐξ Ἰνδῶν ὁ
[21]	γὰρ ἐμυήθη, φασίν, ἀλλὰ καὶ	πρὸς	τὸν προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον« εἶπεν,
[14]	τοὺς δὲ χειρίστους θεραπεύειν; Εἰπέ,	πρὸς	τοῦ Διὸς καὶ πρὸς τουτωνὶ
[12]	εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον, εἶτα ἀναλωθῆναι	πρὸς	τοῦ πυρὸς τοῦ ῥυέντος ἐπ´
[16]	μῦθον, ὃν ἐποίησεν ὁ Παιανιεὺς	πρὸς	τοὺς Ἀθηναίους ἡνίκα ὁ Μακεδὼν
[19]	ἄρα ἔστι νῦν τοιοῦτος, καὶ	πρὸς	τοὺς γενναίους ῥήτοράς ἐστι φιλικὰ
[8]	πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ	πρὸς	τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ
[8]	πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ	πρὸς	τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ
[5]	ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ
[5]	ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ
[1]	ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι·
[1]	ἐπὶ πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι·
[20]	ἂν πρὸ πάντων, ὅτι τὰ	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐσεβεῖς εἶναι καὶ
[6]	ὁποῖός τις ἦν τά τε	πρὸς	τοὺς θεοὺς καὶ τὰ πρὸς
[6]	ὁποῖός τις ἦν τά τε	πρὸς	τοὺς θεοὺς καὶ τὰ πρὸς
[8]	χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς	πρὸς	τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ
[8]	χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς	πρὸς	τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ
[8]	τὼ ἄνδρε τώδε γενομένω τὰ	πρὸς	τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην
[8]	τὼ ἄνδρε τώδε γενομένω τὰ	πρὸς	τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην
[14]	ἑαυτὸν γνῶναι, τέλος δὲ ἡ	πρὸς	τοὺς κρείττονας ὁμοιότης. ~Ὅστις οὖν
[21]	τούτων, ὧν θέμις φάναι, ἔνια	πρὸς	τοὺς πολλοὺς σιωπητέον εἶναί μοι
[18]	τοὺς φίλους πιστὸς καὶ τὰ	πρὸς	τοὺς ὑπηκόους φιλάνθρωπος, ἄρχων αὐτῶν
[18]	τὸν κληρονόμον τοῦτο ἐπέτριψεν, ἡ	πρὸς	τοὺς φίλους ἀπιστία. Φίλει τοὺς
[18]	ἡμᾶς ὅσιος ᾖς καὶ τὰ	πρὸς	τοὺς φίλους πιστὸς καὶ τὰ
[5]	εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ	πρὸς	τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε
[5]	εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ	πρὸς	τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε
[14]	τὸν Μεμμόριον καὶ τὸν Σαλούστιον,	πρὸς	τούτοις δέ, εἰ βούλει, καὶ
[19]	τὰ ἑξῆς, ἵνα μὴ καὶ	πρὸς	τούτους ἀπεχθανόμενος ἅμα τοῖς τε
[5]	πρὸς τὸ φῶς τὰ βλέποντα,	πρὸς	τούτῳ δὲ εἰ καὶ ὁ
[5]	πρὸς τὸ φῶς τὰ βλέποντα,	πρὸς	τούτῳ δὲ εἰ καὶ ὁ
[14]	Εἰπέ, πρὸς τοῦ Διὸς καὶ	πρὸς	τουτωνὶ τῶν ἀκροωμένων οἳ δι´
[5]	ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί,	πρὸς	τῶν θεῶν εἰπέ μοι, τῶν
[5]	ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί,	πρὸς	τῶν θεῶν εἰπέ μοι, τῶν
[16]	οὖν τι τοιοῦτο πλάσαι· ἢ	πρὸς	τῶν θεῶν ἔργον ἦν εἰπεῖν
[14]	γὰρ ἂν ἀκκίζοιτό τις; Ἐπεὶ	πρὸς	τῶν θεῶν καὶ πρὸς αὐτοῦ
[5]	διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι	πρὸς	τῶν Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ
[5]	διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι	πρὸς	τῶν Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ
[6]	μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια	πρὸς	ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ
[6]	μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια	πρὸς	ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ
[21]	ὅθεν αὐτῷ καὶ ἡ ὁρμὴ	πρὸς	φιλοσοφίαν ἐγένετο— μὴ παριέναι τῶν
[3]	πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ	{πρὸς}	ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν
[3]	πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ	{πρὸς}	ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν
[2]	ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι	πρὸς	ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων,
[2]	ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι	πρὸς	ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων,
[3]	τὴν τύχην καὶ τὴν τέχνην	ἰατρὸς,	πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ
[3]	τὴν τύχην καὶ τὴν τέχνην	ἰατρὸς,	πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ
[18]	Ἀθηνᾶ· Μάνθανε« εἶπεν, ὦ λῷστε,	πατρὸς	ἀγαθοῦ τουτουὶ τοῦ θεοῦ καὶ
[11]	εἰς τὸν Ὄλυμπον ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	ἀνῆχθαι τοῦ Διός. Ἀλλ´, ὦ
[17]	παίδων ὀλιγωρηθέντα πρότερον ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	καὶ ἀποσυληθέντα τῶν ἀναθημάτων, ἃ
[17]	ποτε αἰτήσασθαι χρὴ παρὰ τοῦ	πατρὸς	τῶν θεῶν, ὡς δὲ πλησίον
[11]	εἶτ´ ἐπανήγαγε διὰ τοῦ κεραυνίου	πυρὸς	πρὸς ἑαυτόν, ὑπὸ τῷ θείῳ
[12]	χρόνον, εἶτα ἀναλωθῆναι πρὸς τοῦ	πυρὸς	τοῦ ῥυέντος ἐπ´ αὐτήν. Ἐπεὶ
[16]	σοῦ πεποιημένον οὐ μῦθός ἐστι	σός,	ὡς ἔφης, καίτοι τοῦτό γε
[14]	τρίβων, κόμη, τὸ ἐντεῦθεν ἀμαθία,	θράσος,	ἰταμότης, καὶ πάντα ἁπλῶς τὰ
[12]	τὸν ἡμερώτατον, ἐξ Ἰνδῶν ὁ	Διόνυσος	αὔτοπτος ἐφαίνετο δαίμων, ἐπιφοιτῶν τὰς
[13]	Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ἴστω	Διόνυσος	αὐτός, ᾧ καὶ προσεύχομαι τάς
[18]	ἀχλύος, δι´ ἧς ὥσπερ δι´	ὕδατος	ἀμυδρὸν τὸ φῶς διικνεῖτο τῆς
[5]	ἀνήρ. Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ	πράγματος,	ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν
[5]	ἀνήρ. Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ	πράγματος,	ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν
[17]	τὸ παιδίον, ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´	αἵματος	ἔκ τε κυδοιμοῦ ἔκ τ´
[19]	ἔστιν ἀτεχνῶς ἐκ τοῦ μαινομένου	στόματος	οὔτι τὴν ἔνθεον, ἀλλὰ τὴν
[4]	μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ	πλάσματος	μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν
[4]	μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ	πλάσματος	μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν
[6]	μοίρᾳ; Πότερον ἐν τῇ τοῦ	νομίσματος;	Ἢ τοῦτό γε αὐτὸ τῆς
[6]	μοίρᾳ; Πότερον ἐν τῇ τοῦ	νομίσματος;	Ἢ τοῦτό γε αὐτὸ τῆς
[4]	χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς	ἀναλώματος,	πρὸς δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν
[4]	χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς	ἀναλώματος,	πρὸς δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν
[8]	δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ	σώματος,	ἐπετίμων δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα
[8]	δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ	σώματος,	ἐπετίμων δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα
[15]	νοήμασιν, ὀλιγωρεῖν δὲ πάντη τοῦ	σώματος	καὶ νομίζειν αὐτὸ κατὰ τὸν
[15]	προστυχόντων ἀποπλήσας τὴν θεραπείαν τοῦ	σώματος	καὶ τὸ ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ
[13]	πάντως δὲ καὶ ἀπαλλαγέντες τοῦ	σώματος.	Ὅτῳ γὰρ ἂν μὴ τὸ
[15]	τὰ ἀφροδίσια. Βιαζομένου δὲ τοῦ	σώματος,	οὐ δόξῃ προστέτηκεν· οὐδὲ περιμένει
[14]	διδάξας ὅτι μὴ κακὸν ὁ	θάνατος	μήτε τῷ παθόντι μήτε τοῖς
[6]	αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν	κράτος	καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν,
[6]	αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν	κράτος	καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν,
[18]	καὶ τὸ ξίφος μετὰ τοῦ	δόρατος,	Ἀλλὰ ποῦ σοι» ἔφη, ὦ
[9]	ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ	παλαιότατος	ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ
[9]	ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ	παλαιότατος	ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ
[10]	σοι τῆς ῥητορικῆς ἐμέλησεν, οὐκ	ἀξύνετος	εἶ. Τούτων δὴ τῶν κατὰ
[14]	δὲ καὶ γέγονεν ὑφ´ ὑμῶν	εὐκαταφρόνητος	ἡ φιλοσοφία; Τῶν ῥητορικῶν οἱ
[9]	δὲ δὴ τῶν χαρακτήρων ἡ	ἀπόρρητος	φύσις ὠφελεῖν πέφυκε καὶ ἀγνοουμένη·
[4]	γέγονεν ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη καὶ	Κράτητος	ἄχρι τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ
[4]	γέγονεν ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη καὶ	Κράτητος	ἄχρι τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ
[8]	~Τί δέ; Οὐχὶ καὶ τοῦ	Κράτητος	μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ
[8]	~Τί δέ; Οὐχὶ καὶ τοῦ	Κράτητος	μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ
[21]	μὲν τῆς περὶ τὸν βίον	ὀρθότητος,	ἐπὶ δὲ τῷ μεμυῆσθαι μεγαλοφρονοῦντα
[8]	δείγματα τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς	ὁσιότητός	τε καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν
[8]	δείγματα τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς	ὁσιότητός	τε καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν
[21]	οὐ σμικρὰ τῆς τῶν μυστηρίων	σεμνότητος;	Ἴσως μὲν ἄν τις τὰ
[10]	τῷ πλήθει τῆς τοιαύτης ἀρχηγοὶ	θρασύτητος	γενώμεθα, μᾶλλον δὲ καὶ πρὸ
[18]	Ἀλλὰ νέος εἶ» ἔφη, καὶ	ἀμύητος,	Ἴθι οὖν παρ´ ὑμᾶς, ὡς
[6]	Κράτης φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ	παντὸς	ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ
[6]	Κράτης φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ	παντὸς	ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ
[14]	μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν τὰ μὲν ῥήματα	παντὸς	μᾶλλον εὐαγῆ καὶ σεμνὰ προφέρεσθαι,
[12]	ἀναλωθῆναι πρὸς τοῦ πυρὸς τοῦ	ῥυέντος	ἐπ´ αὐτήν. Ἐπεὶ δὲ ἐδέδοκτο
[5]	ἔγραψεν ὁ ἀνήρ. Τοιούτου δὲ	ὄντος	τοῦ πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν
[5]	ἔγραψεν ὁ ἀνήρ. Τοιούτου δὲ	ὄντος	τοῦ πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν
[1]	τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ	λέγοντος,	ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα,
[1]	τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ	λέγοντος,	ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα,
[1]	ἀλλ´ ὥσπερ αἱ τίτθαι μύθους	ᾄδοντος	καὶ οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου.
[1]	ἀλλ´ ὥσπερ αἱ τίτθαι μύθους	ᾄδοντος	καὶ οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου.
[3]	ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου	προβαίνοντος	καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος,
[3]	ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου	προβαίνοντος	καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος,
[10]	κατὰ τὴν διάνοιαν καὶ τοῦ	ἀπεμφαίνοντος,	τὰ δὲ αὐτὰ ταῦτα καὶ
[18]	ἐγὼ μετὰ ταυτησὶ τῆς Ἀθηνᾶς,	ἐπιτάττοντος	τοῦ Διός, ἀντὶ τοῦ κληρονόμου
[17]	ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ καὶ νέα μνήματα,	προαγορεύοντος	αὐτοῖς τοῦ αὐτομάτου καὶ τῆς
[3]	προβαίνοντος καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν	εὐδοκιμοῦντος,	εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν
[3]	προβαίνοντος καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν	εὐδοκιμοῦντος,	εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν
[1]	ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς	ληροῦντος	ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον
[1]	ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς	ληροῦντος	ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον
[1]	κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ γενναῖον	ὑλακτοῦντος,	ἀλλ´ ὥσπερ αἱ τίτθαι μύθους
[1]	κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ γενναῖον	ὑλακτοῦντος,	ἀλλ´ ὥσπερ αἱ τίτθαι μύθους
[12]	ἄλλως τε καὶ τοῦ θεοῦ	τιμῶντος	αὐτὴν ἅτε πρώτην ἱερόφαντιν τῆς
[12]	ἡμερώτατον, ἐξ Ἰνδῶν ὁ Διόνυσος	αὔτοπτος	ἐφαίνετο δαίμων, ἐπιφοιτῶν τὰς πόλεις,
[17]	εἰς ἀλλήλους ἀδικημάτων. Ἐπιθυμῶν γὰρ	ἕκαστος	ὥσπερ ὁ πατὴρ πολλὰ ἔχειν
[18]	καὶ τὰ πρὸς τοὺς φίλους	πιστὸς	καὶ τὰ πρὸς τοὺς ὑπηκόους
[7]	ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ	πιστὸς	ὁ Δίων. Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν
[7]	ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ	πιστὸς	ὁ Δίων. Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν
[19]	μὲν οὖν τι προὔργου πεποίηκεν,	αὐτὸς	ἂν εἰδείη καὶ πρὸ τούτου
[19]	δὲ τὸ δύσφημον τὸ λειπόμενον	αὐτὸς	ἀναπλήρωσον· εἰ βούλει δέ, καὶ
[8]	ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός,	αὐτὸς	δὲ αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς τίμημα
[8]	ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός,	αὐτὸς	δὲ αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς τίμημα
[19]	καὶ βιβλία ταῦτα ἀνεγίγνωσκον, ὁπόσα	αὐτὸς	δοκιμάσειεν. Οὕτως ἡμεῖς ὑφ´ ἡγεμόσι
[17]	τούτου μέν» εἰπέτην, ὦ πάτερ,	αὐτὸς	εἶ κύριος. Σκόπει δὲ ὅπως
[21]	ὡς Ἀριστοτέλης} φησὶ γὰρ καὶ	αὐτὸς	εἶναι Πύθιον οἴκοι παρ´ ἑαυτῷ,
[17]	ὁ πατὴρ ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια δὲ	αὐτὸς	ἐκτήσατο, πλουτεῖν θέλων ἐν δίκῃ
[17]	ὥσπερ ἐννοῶν τι καὶ λογιζόμενος	αὐτὸς	ἐν ἑαυτῷ, προσεῖχεν εἰς τὸν
[19]	λεγόμενον« τίς μετουσία; Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς	αὐτὸς	οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου πράττων, ἐπαινεῖς
[8]	Ὅπερ οἶμαι διδάσκων ὁ Κράτης	αὐτός	τε διὰ μόνης ἧς εἶχεν
[8]	Ὅπερ οἶμαι διδάσκων ὁ Κράτης	αὐτός	τε διὰ μόνης ἧς εἶχεν
[3]	Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ γε	αὐτὸς	τούτου χάριν, ὅπως μὴ σιλλογράφος
[3]	Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ γε	αὐτὸς	τούτου χάριν, ὅπως μὴ σιλλογράφος
[13]	ὑπὲρ μὲν τούτων ἴστω Διόνυσος	αὐτός,	ᾧ καὶ προσεύχομαι τάς τε
[10]	Φησὶ δὲ οὐχ ὑπὲρ πάντων	οὗτος,	ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν τελεστικῶν, οὓς
[18]	μου παραίνεσιν, ὦ παῖ· νυστάζων	οὗτος	ἐξαπατᾶται τὰ πολλά, σὺ δὲ
[17]	ἀρκεῖν τὸ πλῆθος, ἐπεὶ καὶ	οὗτος	ἦν οὐ μάλα ἐπιστήμων τῆς
[6]	δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός;	Οὗτος	οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός τις
[6]	δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός;	Οὗτος	οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός τις
[19]	εἴ τις ἄρα ἔστι νῦν	τοιοῦτος,	καὶ πρὸς τοὺς γενναίους ῥήτοράς
[6]	ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ	ζηλωτός;	Οὗτος οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός
[6]	ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ	ζηλωτός;	Οὗτος οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός
[2]	ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ	πρῶτος	ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι
[2]	ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ	πρῶτος	ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι
[18]	αὐτόν, ἧς τὸ μὲν ἄνω	φωτὸς	ἦν πλῆρες, τὸ δὲ ὑποκάτω
[18]	πλῆρες, τὸ δὲ ὑποκάτω μυρίας	ἀχλύος,	δι´ ἧς ὥσπερ δι´ ὕδατος
[17]	καπνοῦ ῥύπου τε ἀναπέπλησται καὶ	λιγνύος,	κίνδυνός τε τὸ ὑπὸ σοῦ
[3]	αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως μὴ	σιλλογράφος	τις, ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη. Ὁ
[3]	αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως μὴ	σιλλογράφος	τις, ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη. Ὁ
[12]	εἶτα ἐκεῖθεν, ἡνίκα ἐτελεσφορήθη τὸ	βρέφος,	ὠδίνων ὁ Ζεὺς ἐπὶ τὰς
[18]	τήν τε ἀσπίδα καὶ τὸ	ξίφος	μετὰ τοῦ δόρατος, Ἀλλὰ ποῦ
[17]	πολλῆς εὐλαβείας ἔχων παρ´ ἑαυτῷ	ξίφος	τε καὶ ἀσπίδα καὶ δόρυ,
[16]	ἀνθρώπους τι πλημμελὲς ἤ, καθάπερ	ἔναγχος,	δυσσεβές τι ῥηθείη· καὶ προσέτι
[9]	μεταξὺ ταύτης τε καὶ τῆς	ἔναγχος	ἡμῖν γενομένης ἀκροάσεως ὅσων τε
[13]	ὃν Πορφύριος, ὃν ὁ δαιμόνιος	Ἰάμβλιχος.	Ὃς δ´ ἂν μὴ ταύτῃ
[3]	πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ τοῦτον	Ἀρχίλοχος	ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ
[3]	πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ τοῦτον	Ἀρχίλοχος	ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ
[12]	ὁμοῦ πυρουμένων, Ἑρμῇ κελεύσας ὁ	Ζεὺς	ἁρπάσαι τὸν Διόνυσον καὶ τεμὼν
[17]	πατὴρ ἐβούλετο. Λέγειν δὲ ὁ	Ζεὺς	ἄρχεται πρὸς τὸν Ἥλιον· Τουτὶ
[11]	νοῦ δυνάμει; Ὃν ὁ μέγας	Ζεὺς	διὰ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας
[19]	καὶ σύ, σὺ μὲν ὁ	Ζεύς,	ἐγὼ δὲ ὁ Πάν; Ὢ
[19]	δίκην ὅτι ἄνθρωπος ὢν ἐπεχείρει	Ζεὺς	εἶναι; Τὸ δὲ ἐκ τῶν
[17]	ἀνδροκτασίης» ὁ πατὴρ δὲ ὁ	Ζεὺς	ἐκέλευσε καὶ τὴν Ἀθηνᾶν, τὴν
[12]	ἐτελεσφορήθη τὸ βρέφος, ὠδίνων ὁ	Ζεὺς	ἐπὶ τὰς νύμφας ἔρχεται· τὸ
[4]	ὁ Πὰν καὶ τίς ὁ	Ζεὺς	τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος
[4]	ὁ Πὰν καὶ τίς ὁ	Ζεὺς	τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος
[13]	τῷ θεῷ μένοντες ὁπόσα ὁ	Πενθεὺς	ἔπαθε πάθωμεν, ἴσως μὲν καὶ
[16]	ἀκήκοας μῦθον, ὃν ἐποίησεν ὁ	Παιανιεὺς	πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἡνίκα ὁ
[18]	παρρησίας ὁ κόλαξ ἐξαπατήσας λάθῃ,	χαλκεὺς	οἷά τις γέμων καπνοῦ καὶ
[17]	καὶ τρέφε. Ταῦτα ἀκούσας ὁ	βασιλεὺς	Ἥλιος ηὐφράνθη τε ἡσθεὶς τῷ
[19]	Οὐκ οἶσθα ὅτι καὶ ὁ	Σαλμωνεὺς	ἔδωκεν ὑπὲρ τούτων τοῖς θεοῖς
[9]	καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ	Ὀρφεὺς	μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας,
[9]	καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ	Ὀρφεὺς	μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας,
[10]	τῶν τελεστικῶν, οὓς παρέδωκεν ἡμῖν	Ὀρφεὺς	ὁ τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καταστησάμενος·
[2]	εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν	εὐθὺς	ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις δὲ ἔτι,
[2]	εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν	εὐθὺς	ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις δὲ ἔτι,
[16]	τροπικῇ χρώμενοι τῶν νοημάτων κατασκευῇ·	πολὺς	δὲ ἐν τούτοις ὁ Πάριός
[10]	οὗτος, ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν τελεστικῶν,	οὓς	παρέδωκεν ἡμῖν Ὀρφεὺς ὁ τὰς
[9]	ἡ τῶν μύθων ἐγκαταμέμικται γραφή,	οὓς	ς´ ἐχρῆν, εἶπερ ἐβούλου μιμούμενος,
[1]	ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ διανοίας	εὐσεβοῦς	καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ πελειάδες,
[1]	ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ διανοίας	εὐσεβοῦς	καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ πελειάδες,
[11]	δι´ αὐτοῦ πορείαν οἶμαι τοῦ	πελάγους	ἐπὶ τῆς χρυσῆς κύλικος, ἣν
[13]	ἀδιαιρέτου ὅλης τε ἐν πᾶσιν	ἀμιγοῦς	προϋπαρχούσης τοῦ Διονύσου οὐσίας τελεσιουργηθείη
[1]	πρῶτον μὲν ὅτι τῷ κυνὶ	λόγους	μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει γράφειν,
[1]	πρῶτον μὲν ὅτι τῷ κυνὶ	λόγους	μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει γράφειν,
[14]	τῶν ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς	λόγους	πλάττων καὶ μύθους παράγων πραττέτω
[12]	στρατιὰν πολλὴν δαιμόνων τινὰ καὶ	διδοὺς	ἀνθρώποις κοινῇ μὲν ἅπασι σύμβολον
[13]	πεπληθυσμένον τῆς ζωῆς ὑπὸ τῆς	ἑνοειδοῦς	καὶ ἐν τῷ μεριστῷ παντελῶς
[17]	ἄρα παρερριμμένον που καὶ ἀμελούμενον,	ἀδελφιδοῦς	ἐκείνου τοῦ πλουσίου καὶ ἀνεψιὸς
[12]	σοφίαν μαρτυρεῖ, Πολλὰς καὶ Φοίνικες	ὁδοὺς	μακάρων ἐδάησαν» λέγων. Αἰσθέσθαι οὖν
[18]	τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τοὺς ἄλλους	θεούς.	Ἀκούσας ταῦτα ὁ νεανίσκος εἱστήκει
[8]	τῆς ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη, νὴ	θεούς,	ἀλλὰ ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη
[8]	τῆς ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη, νὴ	θεούς,	ἀλλὰ ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη
[19]	πρὸ πάντων ἀρετὴν ἀσκεῖν καὶ	θεοὺς	ἁπάντων τῶν καλῶν νομίζειν ἡγεμόνας
[8]	καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς τοὺς	θεούς,	ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν ἐχθρός,
[8]	καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς τοὺς	θεούς,	ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν ἐχθρός,
[10]	ἀνδρὸς ὃν ἐγὼ μετὰ τοὺς	θεοὺς	ἐξ ἴσης Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι
[19]	κύκλῳ πορευθέντες· καίτοι, νὴ τοὺς	θεούς,	ἐπὶ τὴν ἀρετὴν οἶμαι ὅτι
[8]	μόνης ἧς εἶχεν ὁσίας τοὺς	θεοὺς	ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ καὶ τοὺς
[8]	μόνης ἧς εἶχεν ὁσίας τοὺς	θεοὺς	ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ καὶ τοὺς
[5]	μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς	θεοὺς	εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην
[5]	μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς	θεοὺς	εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην
[1]	δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς	θεοὺς	εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο γάρ
[1]	δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς	θεοὺς	εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο γάρ
[20]	πάντων, ὅτι τὰ πρὸς τοὺς	θεοὺς	εὐσεβεῖς εἶναι καὶ μεμυῆσθαι πάντα
[8]	ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι τοὺς	θεοὺς	εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ ὡς σὺ
[8]	ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι τοὺς	θεοὺς	εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ ὡς σὺ
[10]	πλήθους αὐτοὶ τὸ περὶ τοὺς	θεοὺς	ἠσεβηκέναι προλάβωμεν. Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον εἶναι
[6]	ἦν τά τε πρὸς τοὺς	θεοὺς	καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους, μὴ
[6]	ἦν τά τε πρὸς τοὺς	θεοὺς	καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους, μὴ
[14]	ἀγαθούς, ἀνθρώπους δὲ ὅμως τοὺς	θεοὺς	κίνδυνος νομίσαι, διὰ δὲ τῶν
[16]	ἀπαγγέλλειν, ἐξεταστέον ὅπως μήτε εἰς	θεοὺς	μήτε εἰς ἀνθρώπους τι πλημμελὲς
[8]	πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς τοὺς	θεοὺς	ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε
[8]	πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς τοὺς	θεοὺς	ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε
[11]	ἣν ἐγὼ νομίζω νὴ τοὺς	θεοὺς	οὐ κύλικα εἶναι, βαδίσαι δὲ
[8]	τώδε γενομένω τὰ πρὸς τοὺς	θεοὺς	οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ
[8]	τώδε γενομένω τὰ πρὸς τοὺς	θεοὺς	οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ
[7]	ὅμως οὕτω δή τι τοὺς	θεοὺς	πέφρικα καὶ φιλῶ καὶ σέβω
[7]	ὅμως οὕτω δή τι τοὺς	θεοὺς	πέφρικα καὶ φιλῶ καὶ σέβω
[7]	κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς	θεοὺς	πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην.
[7]	κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς	θεοὺς	πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην.
[6]	ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς	θεούς,	ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας, ὅπερ ἔφην
[6]	ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς	θεούς,	ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας, ὅπερ ἔφην
[14]	καλοὺς λίαν καὶ μεγάλους καὶ	ἀγαθούς,	ἀνθρώπους δὲ ὅμως τοὺς θεοὺς
[7]	ἄν τις καὶ οἷα πρὸς	ἀγαθοὺς	δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας,
[7]	ἄν τις καὶ οἷα πρὸς	ἀγαθοὺς	δεσπότας, πρὸς διδασκάλους, πρὸς πατέρας,
[2]	ὑπηνέμια καὶ τερατώδη ταυτὶ τῆς	ἀληθοῦς	ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ
[2]	ὑπηνέμια καὶ τερατώδη ταυτὶ τῆς	ἀληθοῦς	ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ
[2]	θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´	ἀληθοῦς	ψευδὴς ἐντέτηκε δόξα· γίνεται γὰρ
[2]	θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´	ἀληθοῦς	ψευδὴς ἐντέτηκε δόξα· γίνεται γὰρ
[10]	μᾶλλον δὲ καὶ πρὸ τοῦ	πλήθους	αὐτοὶ τὸ περὶ τοὺς θεοὺς
[18]	ὀδύρεται. Καίτοι κρεῖττον ἦν τοὺς	μισθοὺς	ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς ἢ φθείρειν τὴν
[1]	ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ αἱ τίτθαι	μύθους	ᾄδοντος καὶ οὐδὲ τούτους ὑγιῶς
[1]	ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ αἱ τίτθαι	μύθους	ᾄδοντος καὶ οὐδὲ τούτους ὑγιῶς
[14]	ἕνεκα τοὺς λόγους πλάττων καὶ	μύθους	παράγων πραττέτω μὴ πρὸς ἄνδρας,
[1]	τῷ κυνὶ λόγους μᾶλλον ἢ	μύθους	προσήκει γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ
[1]	τῷ κυνὶ λόγους μᾶλλον ἢ	μύθους	προσήκει γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ
[16]	ὅθεν ἐξέβην. Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς	μύθους	προσήκει πρὸς παῖδας ἤτοι τῷ
[3]	τι καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς	μύθους	τὸ πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί
[3]	τι καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς	μύθους	τὸ πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί
[16]	ἐποίησεν ὁ Παιανιεὺς πρὸς τοὺς	Ἀθηναίους	ἡνίκα ὁ Μακεδὼν ἐξῄτει τοὺς
[16]	ἡνίκα ὁ Μακεδὼν ἐξῄτει τοὺς	Ἀθηναίους	ῥήτορας; Ἐχρῆν οὖν τι τοιοῦτο
[19]	νῦν τοιοῦτος, καὶ πρὸς τοὺς	γενναίους	ῥήτοράς ἐστι φιλικὰ πάντα. Τῶν
[21]	μυηθεῖσιν οἱ θεοὶ τὰς ἀμοιβὰς	ἀκεραίους	φυλάττουσι, τοῖς δὲ μοχθηροῖς οὐδέν
[14]	οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι· τούτων οἱ	πλείους	μικρὰ προέμενοι πολλὰ πάνυ, μᾶλλον
[10]	τελεστικῶν μύθων ἐπεμνήσθην, φέρε νῦν	ὁποίους	εἶναι χρὴ τοὺς ἑκατέρῳ τῶν
[17]	τοὺς ξυγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς	ἀνεψιοὺς	ἐγεγόνει, ἐδέησε μὲν αὑτὸν εἰς
[5]	τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς	φαρμακοὺς	ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι,
[5]	τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς	φαρμακοὺς	ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι,
[14]	μὲν ἐκείνου καλοὺς λίαν καὶ	μεγάλους	καὶ ἀγαθούς, ἀνθρώπους δὲ ὅμως
[14]	ἀπεμφαῖνον, ὅσῳ διὰ μὲν ἐκείνου	καλοὺς	λίαν καὶ μεγάλους καὶ ἀγαθούς,
[7]	οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς	διδασκάλους,	πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς
[7]	οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς	διδασκάλους,	πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς
[4]	τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ	πολυτελοῦς	ἀναλώματος, πρὸς δὲ δὴ καὶ
[4]	τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ	πολυτελοῦς	ἀναλώματος, πρὸς δὲ δὴ καὶ
[17]	ἦρξε πρῶτον μὲν τῶν εἰς	ἀλλήλους	ἀδικημάτων. Ἐπιθυμῶν γὰρ ἕκαστος ὥσπερ
[18]	τοῦτο ἐπέτριψεν, ἡ πρὸς τοὺς	φίλους	ἀπιστία. Φίλει τοὺς ἀρχομένους ὥσπερ
[18]	ᾖς καὶ τὰ πρὸς τοὺς	φίλους	πιστὸς καὶ τὰ πρὸς τοὺς
[18]	τὸν λόγον διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος	φίλους	ὡς φίλοις χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς
[19]	λέγειν ἐθέλων τις Ἐκ πάνυ	δαψιλοῦς	ἀντλήσειε τοῦ πίθου« τῆς προκειμένης
[15]	τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς ἐπιβλέπει τοὺς	ἄλλους	Ἄτης ἐν λειμῶνι κατὰ σκότον
[8]	ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ καὶ τοὺς	ἄλλους	ἐδίδασκε μὴ τὰ δαπανήματα τῆς
[8]	ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ καὶ τοὺς	ἄλλους	ἐδίδασκε μὴ τὰ δαπανήματα τῆς
[14]	δέ, εἰ βούλει, καὶ τοὺς	ἄλλους	ἑξῆς, Ἀντικύρας σοι δεῖ· τί
[18]	καὶ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τοὺς	ἄλλους	θεούς. Ἀκούσας ταῦτα ὁ νεανίσκος
[21]	θέμις φάναι, ἔνια πρὸς τοὺς	πολλοὺς	σιωπητέον εἶναί μοι φαίνεται. Φανερὰ
[18]	Ὁρῶ» ἔφη, Τί δέ; Τοὺς	βουκόλους	τουτουσὶ καὶ τοὺς ποιμένας; Καὶ
[8]	λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς	Ἁπλοῦς	ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ»
[8]	λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς	Ἁπλοῦς	ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ»
[11]	τῆς φύσεως στοιχεῖα, θάλπη καὶ	κρυμούς,	εἶτα τοῖς ἀπορωτάτοις καὶ ἀμαχωτάτοις,
[6]	θήσεται, οὕτως οἶμαι καὶ ὁ	γνοὺς	ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς εἴσεται
[6]	θήσεται, οὕτως οἶμαι καὶ ὁ	γνοὺς	ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς εἴσεται
[1]	τοῖς παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ	γένους	ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς
[1]	τοῖς παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ	γένους	ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς
[4]	συνήθεια δὲ αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ	Διογένους	ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν
[4]	συνήθεια δὲ αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ	Διογένους	ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν
[14]	Τί δέ σοι ἄξιον τῆς	Διογένους	βακτηρίας ἢ ναὶ μὰ Δία
[6]	μόνον, εἴτε τοῦ διδασκάλου, τοῦ	Διογένους,	εἰσίν, εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου,
[6]	μόνον, εἴτε τοῦ διδασκάλου, τοῦ	Διογένους,	εἰσίν, εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου,
[6]	Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας τὸ	Διογένους	ὄνομα τῆς θείας πολλά ποτε
[6]	Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας τὸ	Διογένους	ὄνομα τῆς θείας πολλά ποτε
[16]	πεδήσω· σὺ δὲ οὐδὲ τὸν	Δημοσθένους	ἀκήκοας μῦθον, ὃν ἐποίησεν ὁ
[4]	θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ	θεμένους,	ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ
[4]	θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ	θεμένους,	ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ
[4]	οὕτω κρεῖττον ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ	θεμένους	ὀνόματα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ θεμένους,
[4]	οὕτω κρεῖττον ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ	θεμένους	ὀνόματα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ θεμένους,
[14]	φρονεῖν, πάντως τῶν λόγων τούτων	δεομένους.	Εἰ μὲν οὖν ἡμεῖς σοι
[5]	ἀδικημάτων ἡ ζημία, λίθοις δὲ	βαλλομένους	ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί,
[5]	ἀδικημάτων ἡ ζημία, λίθοις δὲ	βαλλομένους	ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί,
[9]	τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς	πλαττομένους	τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως
[9]	τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς	πλαττομένους	τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως
[18]	τοὺς φίλους ἀπιστία. Φίλει τοὺς	ἀρχομένους	ὥσπερ ἡμεῖς σέ. Τὰ πρὸς
[5]	τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις	πολεμουμένους	ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν
[5]	τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις	πολεμουμένους	ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν
[5]	εἴποι τις τῶν τοιούτων κυνῶν	ἐκείνους	τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν
[5]	εἴποι τις τῶν τοιούτων κυνῶν	ἐκείνους	τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν
[14]	δὲ ἔγωγε καὶ τοῖς τὰς	ἡμιόνους	ἐλαύνουσιν, οἳ μᾶλλον ὑμᾶς ἢ
[18]	πιστὸς καὶ τὰ πρὸς τοὺς	ὑπηκόους	φιλάνθρωπος, ἄρχων αὐτῶν καὶ ἡγούμενος
[9]	συνεχὲς τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ	ποδαποὺς	εἶναι χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν
[9]	συνεχὲς τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ	ποδαποὺς	εἶναι χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν
[20]	εἰ θεοί εἰσιν οὐχ ὡς	ἀνθρώπους	ἀποκρίσεως τυγχάνειν, ἀλλ´ ὡς τὰ
[14]	λίαν καὶ μεγάλους καὶ ἀγαθούς,	ἀνθρώπους	δὲ ὅμως τοὺς θεοὺς κίνδυνος
[4]	ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς	ἀνθρώπους·	ἦ γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον
[4]	ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς	ἀνθρώπους·	ἦ γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον
[6]	τοὺς θεοὺς καὶ τὰ πρὸς	ἀνθρώπους,	μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων
[6]	τοὺς θεοὺς καὶ τὰ πρὸς	ἀνθρώπους,	μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων
[17]	τῆς ἐμπειρίας μόνον ἰώμενοι τοὺς	ἀνθρώπους,	ὅθεν καὶ διαφεύγει τὰ πολλὰ
[16]	μήτε εἰς θεοὺς μήτε εἰς	ἀνθρώπους	τι πλημμελὲς ἤ, καθάπερ ἔναγχος,
[5]	μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ καὶ	ἀνδρειοτέρους	ἂν εἴποι τις τῶν τοιούτων
[5]	μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ καὶ	ἀνδρειοτέρους	ἂν εἴποι τις τῶν τοιούτων
[5]	τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς,	ἰταμωτέρους	δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς
[5]	τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς,	ἰταμωτέρους	δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς
[10]	μὴ προφερομένων εἰκῇ μηδ´ ὥσπερ	χειμάρρους	ἑλκόντων συρφετοὺς ῥημάτων ἐκ τῆς
[7]	ἐπὶ τί πρὸς Διός; Ἵνα	τοὺς	ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί δέ; Οὐχὶ
[7]	ἐπὶ τί πρὸς Διός; Ἵνα	τοὺς	ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί δέ; Οὐχὶ
[16]	ὃν ἐποίησεν ὁ Παιανιεὺς πρὸς	τοὺς	Ἀθηναίους ἡνίκα ὁ Μακεδὼν ἐξῄτει
[16]	Ἀθηναίους ἡνίκα ὁ Μακεδὼν ἐξῄτει	τοὺς	Ἀθηναίους ῥήτορας; Ἐχρῆν οὖν τι
[15]	ἐκ τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς ἐπιβλέπει	τοὺς	ἄλλους Ἄτης ἐν λειμῶνι κατὰ
[8]	θεοὺς ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ καὶ	τοὺς	ἄλλους ἐδίδασκε μὴ τὰ δαπανήματα
[8]	θεοὺς ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ καὶ	τοὺς	ἄλλους ἐδίδασκε μὴ τὰ δαπανήματα
[14]	τούτοις δέ, εἰ βούλει, καὶ	τοὺς	ἄλλους ἑξῆς, Ἀντικύρας σοι δεῖ·
[18]	τε καὶ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ	τοὺς	ἄλλους θεούς. Ἀκούσας ταῦτα ὁ
[17]	περὶ τοὺς ξυγγενεῖς αὐτοῦ καὶ	τοὺς	ἀνεψιοὺς ἐγεγόνει, ἐδέησε μὲν αὑτὸν
[4]	ἦν, ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι	τοὺς	ἀνθρώπους· ἦ γὰρ οὐχ οὕτω
[4]	ἦν, ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι	τοὺς	ἀνθρώπους· ἦ γὰρ οὐχ οὕτω
[17]	ἐκ τῆς ἐμπειρίας μόνον ἰώμενοι	τοὺς	ἀνθρώπους, ὅθεν καὶ διαφεύγει τὰ
[18]	πρὸς τοὺς φίλους ἀπιστία. Φίλει	τοὺς	ἀρχομένους ὥσπερ ἡμεῖς σέ. Τὰ
[7]	δέ; Οὐχὶ {δὲ} καὶ Ἰσθμίοις	τοὺς	αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα
[7]	δέ; Οὐχὶ {δὲ} καὶ Ἰσθμίοις	τοὺς	αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα
[18]	ὅς, Ὁρῶ» ἔφη, Τί δέ;	Τοὺς	βουκόλους τουτουσὶ καὶ τοὺς ποιμένας;
[19]	ἔστι νῦν τοιοῦτος, καὶ πρὸς	τοὺς	γενναίους ῥήτοράς ἐστι φιλικὰ πάντα.
[14]	καὶ τοῖς μὲν βελτίστοις λοιδορεῖσθαι,	τοὺς	δὲ χειρίστους θεραπεύειν; Εἰπέ, πρὸς
[11]	γὰρ ἐν τοῖς σπαργάνοις ἀποπνίγων	τοὺς	δράκοντας, καὶ πρὸς αὐτὰ παραταττόμενος
[5]	δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ	τοὺς	ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ
[5]	δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ	τοὺς	ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ
[10]	φέρε νῦν ὁποίους εἶναι χρὴ	τοὺς	ἑκατέρῳ τῶν μερῶν ἁρμόττοντας αὐτοὶ
[20]	ταῖς Μούσαις φίλον; Ἐκεῖνος ἀξιοῖ	τοὺς	ἐπερωτῶντας ἢ ζητεῖν ὅλως ἐπιχειροῦντας
[8]	αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς	τοὺς	θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν
[8]	αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς	τοὺς	θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν
[10]	ἴχνεσιν ἀνδρὸς ὃν ἐγὼ μετὰ	τοὺς	θεοὺς ἐξ ἴσης Ἀριστοτέλει καὶ
[19]	τὴν κύκλῳ πορευθέντες· καίτοι, νὴ	τοὺς	θεούς, ἐπὶ τὴν ἀρετὴν οἶμαι
[8]	διὰ μόνης ἧς εἶχεν ὁσίας	τοὺς	θεοὺς ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ καὶ
[8]	διὰ μόνης ἧς εἶχεν ὁσίας	τοὺς	θεοὺς ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ καὶ
[5]	ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς	τοὺς	θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν
[5]	ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς	τοὺς	θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν
[1]	πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς	τοὺς	θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο
[1]	πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς	τοὺς	θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο
[20]	πρὸ πάντων, ὅτι τὰ πρὸς	τοὺς	θεοὺς εὐσεβεῖς εἶναι καὶ μεμυῆσθαι
[8]	ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι	τοὺς	θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ ὡς
[8]	ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι	τοὺς	θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ ὡς
[10]	τοῦ πλήθους αὐτοὶ τὸ περὶ	τοὺς	θεοὺς ἠσεβηκέναι προλάβωμεν. Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον
[6]	τις ἦν τά τε πρὸς	τοὺς	θεοὺς καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους,
[6]	τις ἦν τά τε πρὸς	τοὺς	θεοὺς καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους,
[14]	καὶ ἀγαθούς, ἀνθρώπους δὲ ὅμως	τοὺς	θεοὺς κίνδυνος νομίσαι, διὰ δὲ
[8]	φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς	τοὺς	θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας;
[8]	φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς	τοὺς	θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας;
[11]	κύλικος, ἣν ἐγὼ νομίζω νὴ	τοὺς	θεοὺς οὐ κύλικα εἶναι, βαδίσαι
[8]	ἄνδρε τώδε γενομένω τὰ πρὸς	τοὺς	θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´,
[8]	ἄνδρε τώδε γενομένω τὰ πρὸς	τοὺς	θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´,
[7]	Ἀλλ´ ὅμως οὕτω δή τι	τοὺς	θεοὺς πέφρικα καὶ φιλῶ καὶ
[7]	Ἀλλ´ ὅμως οὕτω δή τι	τοὺς	θεοὺς πέφρικα καὶ φιλῶ καὶ
[7]	τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ νὴ	τοὺς	θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν
[7]	τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ νὴ	τοὺς	θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν
[6]	τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν	τοὺς	θεούς, ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας, ὅπερ
[6]	τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν	τοὺς	θεούς, ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας, ὅπερ
[19]	προσκρούσαιμι· ὡς ἔμοιγε πρός τε	τοὺς	κρατίστους τῶν Κυνικῶν, εἴ τις
[14]	γνῶναι, τέλος δὲ ἡ πρὸς	τοὺς	κρείττονας ὁμοιότης. ~Ὅστις οὖν κυνικὸς
[5]	ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων	τοὺς	κύνας τουτουσί. Οἱ μὲν γὰρ
[5]	ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν ἐκείνων	τοὺς	κύνας τουτουσί. Οἱ μὲν γὰρ
[20]	μὴ τὰ λεγόμενα ἐξετάζειν, ἀλλὰ	τοὺς	λέγοντας, καὶ τὸ πρὸς τίνας
[5]	τις τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους	τοὺς	λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν
[5]	τις τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους	τοὺς	λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν
[14]	τῆς τῶν ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα	τοὺς	λόγους πλάττων καὶ μύθους παράγων
[21]	Γελοῖον« εἶπεν, ὦ νεανίσκε, εἰ	τοὺς	μὲν τελώνας οἴει ταύτης ἕνεκα
[18]	καὶ ὀδύρεται. Καίτοι κρεῖττον ἦν	τοὺς	μισθοὺς ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς ἢ φθείρειν
[16]	δὲ ὅθεν ἐξέβην. Ἐπειδὴ γὰρ	τοὺς	μύθους προσήκει πρὸς παῖδας ἤτοι
[3]	χρή τι καὶ ὑπὲρ τῶν	τοὺς	μύθους τὸ πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι,
[3]	χρή τι καὶ ὑπὲρ τῶν	τοὺς	μύθους τὸ πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι,
[17]	τὸ πλῆθος, ὁπόσον τι περὶ	τοὺς	ξυγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀνεψιοὺς
[17]	μηδ´ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ	τοὺς	οἰστοὺς θήγεις, ἔλαττον εἶναι σέ
[9]	περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ	τοὺς	πλαττομένους τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν.
[9]	περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ	τοὺς	πλαττομένους τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν.
[19]	οὐδὲ ἔτυχες καθηγεμόνος ὁποίου περὶ	τοὺς	ποιητὰς ἐγὼ τουτουὶ τοῦ φιλοσόφου,
[18]	δέ; Τοὺς βουκόλους τουτουσὶ καὶ	τοὺς	ποιμένας; Καὶ τούτους ὁρᾶν εἶπεν
[21]	ὧν θέμις φάναι, ἔνια πρὸς	τοὺς	πολλοὺς σιωπητέον εἶναί μοι φαίνεται.
[14]	ἐλαύνουσιν, οἳ μᾶλλον ὑμᾶς ἢ	τοὺς	στρατιώτας πεφρίκασι· χρῆσθαι γὰρ αὐτοῖς
[5]	τὸ πρᾶγμα ἄξιον; Ἆρ´ οὐ	τοὺς	ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς
[5]	τὸ πρᾶγμα ἄξιον; Ἆρ´ οὐ	τοὺς	ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς
[18]	φίλους πιστὸς καὶ τὰ πρὸς	τοὺς	ὑπηκόους φιλάνθρωπος, ἄρχων αὐτῶν καὶ
[5]	οὐ τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ	τοὺς	φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους
[5]	οὐ τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ	τοὺς	φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους
[18]	κληρονόμον τοῦτο ἐπέτριψεν, ἡ πρὸς	τοὺς	φίλους ἀπιστία. Φίλει τοὺς ἀρχομένους
[18]	ὅσιος ᾖς καὶ τὰ πρὸς	τοὺς	φίλους πιστὸς καὶ τὰ πρὸς
[10]	εἰκῇ μηδ´ ὥσπερ χειμάρρους ἑλκόντων	συρφετοὺς	ῥημάτων ἐκ τῆς τριόδου· ἀλλὰ
[9]	οὐσίας οὐκ ἀνέχεται γυμνοῖς εἰς	ἀκαθάρτους	ἀκοὰς ῥίπτεσθαι ῥήμασιν. Ὅπερ δὲ
[17]	ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ τοὺς	οἰστοὺς	θήγεις, ἔλαττον εἶναι σέ γε
[14]	μὲν βελτίστοις λοιδορεῖσθαι, τοὺς δὲ	χειρίστους	θεραπεύειν; Εἰπέ, πρὸς τοῦ Διὸς
[19]	ὡς ἔμοιγε πρός τε τοὺς	κρατίστους	τῶν Κυνικῶν, εἴ τις ἄρα
[17]	διαφεύγει τὰ πολλὰ τῶν νοσημάτων	αὐτούς.	Ἀρκεῖν οὖν νομίσας τὸ πλῆθος
[12]	ἀρχὴν καταστάσεως ἑτέρας καὶ μεταβαλεῖν	αὐτοὺς	ἐκ τοῦ νομαδικοῦ βίου πρὸς
[7]	Οὐχὶ {δὲ} καὶ Ἰσθμίοις τοὺς	αὐτοὺς	καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων
[7]	Οὐχὶ {δὲ} καὶ Ἰσθμίοις τοὺς	αὐτοὺς	καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων
[4]	ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´	αὐτοὺς	μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς διανοίας; Καίτοι,
[4]	ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´	αὐτοὺς	μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς διανοίας; Καίτοι,
[18]	φίλους ὡς φίλοις χρῶ, μηδὲ	αὐτοὺς	οἰκέτας μηδὲ θεράποντας νόμιζε, πρόσιθι
[17]	τὴν οὐσίαν ἔπειτα ἐτελεύτησεν, οὐδὲν	αὐτοὺς	οἰκονομίας πέρι διδάξας, οὐδ´ ὅπως
[4]	οἷόν τε ἦν, ἄμεινον ἦν	αὐτοὺς	ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους· ἦ γὰρ
[4]	οἷόν τε ἦν, ἄμεινον ἦν	αὐτοὺς	ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους· ἦ γὰρ
[7]	πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς	αὐτοὺς	πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις καὶ
[7]	πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς	αὐτοὺς	πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις καὶ
[10]	τῶν μερῶν ἁρμόττοντας αὐτοὶ καθ´	ἑαυτοὺς	ἰδεῖν πειραθῶμεν, οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν
[19]	Ἡσιόδου λεγόμενον ὑπὲρ τῶν ὀνομασάντων	ἑαυτοὺς	τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν, Ἥρας
[19]	ἑξῆς, ἵνα μὴ καὶ πρὸς	τούτους	ἀπεχθανόμενος ἅμα τοῖς τε φαυλοτάτοις
[18]	τουτουσὶ καὶ τοὺς ποιμένας; Καὶ	τούτους	ὁρᾶν εἶπεν ὁ νεανίσκος. Ποταπὸς
[1]	τίτθαι μύθους ᾄδοντος καὶ οὐδὲ	τούτους	ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν οὖν
[1]	τίτθαι μύθους ᾄδοντος καὶ οὐδὲ	τούτους	ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν οὖν
[14]	περιφερόμενον αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ ὅτι	βότρυς	πρὸς βότρυν πεπαίνεται» ὁρμῶσιν ἐπὶ
[13]	ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης δέ,	ὡς	ἄν τις ἀκριβῶς σκοπῶν ἐξετάσειε,
[3]	ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ,	ὡς	ἂν εἴποι τις, ἑαυτῆς· οὐ
[3]	ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ,	ὡς	ἂν εἴποι τις, ἑαυτῆς· οὐ
[13]	τὴν ἀληθῆ τῶν θεῶν γνῶσιν,	ὡς	ἂν μὴ πολὺν ἀβάκχευτοι χρόνον
[11]	ἀπεμφαῖνον χρησίμου γιγνόμενον χάριν ἐγκριτέον,	ὡς	ἂν μή τινος ὑπομνήσεως ἔξωθεν
[18]	ἀμύητος, Ἴθι οὖν παρ´ ὑμᾶς,	ὡς	ἂν μυηθείης ἀσφαλῶς τε ἐκεῖ
[20]	ἐπιχειροῦντας εἰ θεοί εἰσιν οὐχ	ὡς	ἀνθρώπους ἀποκρίσεως τυγχάνειν, ἀλλ´ ὡς
[21]	καὶ φιλοσοφήσας ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον	ὡς	Ἀριστοτέλης} φησὶ γὰρ καὶ αὐτὸς
[18]	δὲ ὑπὸ τῶν ἐκεῖ κακῶν·	Ὡς	δὲ ἐλιπάρει δακρύων, Ἀλλὰ νέος
[5]	ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος,	ὡς	δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις
[5]	ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος,	ὡς	δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις
[17]	παρὰ τοῦ πατρὸς τῶν θεῶν,	ὡς	δὲ πλησίον ὄντα οὐ κατεῖδεν,
[3]	μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν,	ὡς	εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν
[3]	μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν,	ὡς	εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν
[21]	λίαν ἐστὶ καὶ δεόμενον ἐξηγήσεως,	ὡς	ἐμαυτὸν πείθω, μείζονος, ὅπως ἡμῖν
[19]	Κυνικῶν καὶ τῶν ῥητόρων προσκρούσαιμι·	ὡς	ἔμοιγε πρός τε τοὺς κρατίστους
[15]	θυγάτριον οὐδὲ τὴν θεράπαιναν· ἀλλ´	ὡς	ἔνι μάλιστα ἐκ τῶν προστυχόντων
[10]	ῥήματα εἶναι καὶ τὴν λέξιν	ὡς	ἔνι μάλιστα σώφρονα καὶ καλὴν
[11]	κύλικα εἶναι, βαδίσαι δὲ αὐτὸν	ὡς	ἐπὶ ξηρᾶς τῆς θαλάττης νενόμικα.
[19]	τὸν Δία, εἰ μὴ τοῦτον	ὡς	ἐσμὲν ἐγώ τε καὶ σύ,
[20]	προσαγορεύω· τὴν δ´ ἡδονὴν οἶδα	ὡς	ἔστι ποικίλον« ταῦτα ἐν Φιλήβῳ
[17]	ὁ μέγας κίνδυνος, ὅπως αὐτὸν	ὡς	εὐαγέστατα προσκυνήσῃς, αἰτήσῃ δὲ παρ´
[13]	ἐστὶ θεῶν ζητοῦντες τἀληθὲς ἔχον	ὡς	ἔφην εἰς μῦθον διεσκεύασαν, αἰνιττόμενοι
[16]	πεποιημένον οὐ μῦθός ἐστι σός,	ὡς	ἔφης, καίτοι τοῦτό γε ἐνεανιεύσω·
[6]	τοῦ Περσῶν βασιλέως μείζων, ἀλλ´,	ὡς	ἡ φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ
[6]	τοῦ Περσῶν βασιλέως μείζων, ἀλλ´,	ὡς	ἡ φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ
[1]	τὸν ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας,	ὡς	μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν
[1]	τὸν ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας,	ὡς	μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν
[18]	φησί, μή ποτέ ς´ ἀπεχθήρω,	ὡς	νῦν ἔκπαγλ´ ἐφίλησα. Καὶ ὁ
[17]	Μοῖραι πλησίον παροῦσαι πάντα ἐπέκλωθον,	ὡς	ὁ πατὴρ ἐβούλετο. Λέγειν δὲ
[19]	ἐμαυτοῦ σωφρονέστερον. Ἐγὼ δὲ καίπερ,	ὡς	οἶσθα, τοῖς ἔξωθεν πλεονεκτήμασιν ἐπτερωμένος
[19]	ἄξιον ἐπαίνου πράττων, ἐπαινεῖς φορτικῶς	ὡς	οὐδεὶς τῶν ἀμαθεστάτων ῥητόρων, οἷς
[18]	αὐτὸν ἐκεῖσε πάλιν, ἀλλὰ κατέχειν,	ὡς	οὐκέθ´ ὕστερον ἐπανήξοντα, ἀπολούμενον δὲ
[12]	ἐξαπατηθεῖσα τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν,	ὡς	παρὰ τὴν γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν,
[2]	τι καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν,	ὡς	πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων,
[2]	τι καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν,	ὡς	πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων,
[12]	ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ τούτων ἴσμεν,	ὡς	Σεμέλη σοφὴ τὰ θεῖα; Παῖς
[8]	τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ	ὡς	σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν ηὔχετο.
[8]	τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ	ὡς	σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν ηὔχετο.
[20]	ὡς ἀνθρώπους ἀποκρίσεως τυγχάνειν, ἀλλ´	ὡς	τὰ θηρία κολάσεως. Εἰ δὲ
[16]	χρῆσθαι ἐπιτάττῃ. ~Ταῦτα μὲν οὖν	ὡς	φασὶ ταύτῃ, ἐπανάξω δὲ ὅθεν
[18]	λόγον διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος φίλους	ὡς	φίλοις χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς οἰκέτας
[19]	καὶ παρ´ ἡμῶν αὐτὸ ἀνάσχου	πρᾴως	λεγόμενον« τίς μετουσία; Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς
[16]	καὶ προσέτι τοῦτο ἐν ἅπασιν	ἀκριβῶς	βασανιστέον, εἰ πιθανός, εἰ τοῖς
[6]	ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν	ἀκριβῶς	εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται.
[6]	ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν	ἀκριβῶς	εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται.
[13]	~Οὔσης δέ, ὡς ἄν τις	ἀκριβῶς	σκοπῶν ἐξετάσειε, τῆς ἱστορίας τοιαύτης,
[4]	ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν οὐκ	εὐαγῶς	τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου;
[4]	ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν οὐκ	εὐαγῶς	τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου;
[9]	πραγματευομένοις ἠθικάς τινας ὑποθέσεις οὐ	παρέργως	ἀλλὰ μετά τινος ἐμμελείας ἡ
[15]	δὲ αὐτοῦ τὰς θεραπείας ἀποπληροῦν,	ἕως	ἂν ὁ θεὸς ὥσπερ ὀργάνῳ
[18]	πᾶν πανταχοῦ τὸ θεῖον γένος,	ἕως	ἂν τά τε πρὸς ἡμᾶς
[3]	ἣν μετῄει, τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας	ἐνδεῶς	ἔχουσαν, σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς ὅτι
[3]	ἣν μετῄει, τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας	ἐνδεῶς	ἔχουσαν, σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς ὅτι
[9]	ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος	ἐνθέως	φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ
[9]	ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ παλαιότατος	ἐνθέως	φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ
[11]	τούτων ἐμοί τε καὶ ὑμῖν	ἵλεως	Ἡρακλῆς εἴη. ~Τὰ δὲ ὑπὲρ
[18]	φῶς διικνεῖτο τῆς ἐκ τοῦ	βασιλέως	αὐγῆς Ἡλίου, Ὁρᾷς» εἶπε, τὸν
[14]	καὶ οὐδ´ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ	βασιλέως	Ἑρμοῦ τὴν γλῶτταν ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι,
[14]	μᾶλλον δὲ τοῦ κοινῇ πάντων	βασιλέως	Ἡλίου, τί σοι μέγα ἢ
[4]	οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ	βασιλέως	Ἡλίου; Τίς δὲ ὁ Πὰν
[4]	οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ	βασιλέως	Ἡλίου; Τίς δὲ ὁ Πὰν
[6]	φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν	βασιλέως	μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ φήμη
[6]	φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν	βασιλέως	μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ φήμη
[12]	Λίχας αὐτῷ καθάπερ Ἡρακλεῖ οὐδὲ	Ἰόλεως	οὐδὲ {ὁ} Τελαμὼν οὐδ´ Ὕλας
[21]	Τί δ´ ἦν τοῦτο; Τὸ	πόλεως	μιᾶς δουλεῦσαι νόμοις ἑαυτόν τε
[9]	ἀπὸ δὲ τῆς προστυχούσης αὐτὰ	ἕξεως	ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε γοῦν μοι καὶ
[10]	λόγος ὁ προφερόμενος ἔκ τε	λέξεως	καὶ διανοίας σύγκειται. Οὐκοῦν ἐπειδὴ
[20]	γὰρ ἁπλῶς ἀξιοῖ καὶ χωρὶς	ἀποδείξεως	λεγομένοις ὅσα ὑπὲρ τῶν θεῶν
[20]	τυγχάνειν, ἀλλ´ ὡς τὰ θηρία	κολάσεως.	Εἰ δὲ ἀνεγνώκεις τὸν συστατικὸν
[9]	καὶ τῆς ἔναγχος ἡμῖν γενομένης	ἀκροάσεως	ὅσων τε ἡμῖν ἀσχολιῶν πλήρεις·
[12]	κοινῇ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐνδοῦναι ἀρχὴν	καταστάσεως	ἑτέρας καὶ μεταβαλεῖν αὐτοὺς ἐκ
[6]	διὰ τῆς τοῦ Γνῶθι σαυτὸν»	ἀποφάσεως;	Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα
[6]	διὰ τῆς τοῦ Γνῶθι σαυτὸν»	ἀποφάσεως;	Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα
[12]	μὲν γενέσεως, οὔσης δὲ οὐ	γενέσεως,	ἀλλὰ δαιμονίας ἐκφάνσεως, κατὰ τί
[12]	ὑπὲρ τῆς Διονύσου θρυλλουμένης μὲν	γενέσεως,	οὔσης δὲ οὐ γενέσεως, ἀλλὰ
[18]	σῶν θυγατέρων. Τρίτης ἐπάκουέ μου	παραινέσεως,	καὶ μάλα ἰσχυρῶς φύλαττε σαυτόν,
[21]	βαθὺ λίαν ἐστὶ καὶ δεόμενον	ἐξηγήσεως,	ὡς ἐμαυτὸν πείθω, μείζονος, ὅπως
[9]	μὲν Ἡρακλέος μεταλαμβάνειν Περσέως ἢ	Θησέως	τινὸς ὄνομα καὶ τὸν ἀντισθένειον
[9]	τοιαῦτα, ἅτε οὐκ ἐκ βιβλίων	ἀσκήσεως,	ἀπὸ δὲ τῆς προστυχούσης αὐτὰ
[11]	ἐγκριτέον, ὡς ἂν μή τινος	ὑπομνήσεως	ἔξωθεν οἱ ἄνθρωποι δεόμενοι, ἀλλ´
[9]	δὲ ἡγεῖται καὶ ταύτης τῆς	ἐγχειρήσεως	ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει
[9]	δὲ ἡγεῖται καὶ ταύτης τῆς	ἐγχειρήσεως	ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει
[12]	πρώτην ἱερόφαντιν τῆς ἔτι μελλούσης	ἐπιφοιτήσεως.	~Οὔσης δέ, ὡς ἄν τις
[20]	θεοί εἰσιν οὐχ ὡς ἀνθρώπους	ἀποκρίσεως	τυγχάνειν, ἀλλ´ ὡς τὰ θηρία
[12]	δὲ οὐ γενέσεως, ἀλλὰ δαιμονίας	ἐκφάνσεως,	κατὰ τί τοῖς ἀνθρωπικοῖς προσέοικεν;
[9]	μιμούμενος, ἀντὶ μὲν Ἡρακλέος μεταλαμβάνειν	Περσέως	ἢ Θησέως τινὸς ὄνομα καὶ
[11]	δὲ ὅμως ἔτι τῆς ἀνθρωπίνης	φύσεως	μένουσα καί πως ἀφομοιουμένη πρὸς
[11]	πρὸς αὐτὰ παραταττόμενος τὰ τῆς	φύσεως	στοιχεῖα, θάλπη καὶ κρυμούς, εἶτα
[14]	Ὁ δὲ τῆς τῶν ἠθῶν	ἐπανορθώσεως	ἕνεκα τοὺς λόγους πλάττων καὶ
[13]	ὢν ἀεὶ τῆς τῶν θεῶν	γνώσεως,	ἧς ἀντάξιον οὐδὲ τὸ πᾶσαν
[17]	τῆς ἐν τούτοις ὅθεν πεπορεύμεθα	τέως	ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ ταῦτα εἴτε ὕπνος
[17]	μοχθηρά, καλὸν δὲ οὐδὲν οὐδαμοῦ	τέως.	Ἑρμῆς οὖν αὐτῷ, καὶ γὰρ
[10]	ὑμῶν δὲ τοῖς πολλοῖς, ὅσοι	τέως	ἐστὲ τούτων ἀμύητοι, τὴν ὄνησιν
[17]	καὶ δόρυ, γυμνὰ δὲ αὐτῷ	τέως	ἦν τὰ περὶ τὴν κεφαλήν.
[17]	πάντα ἐπὶ τὸν πέλας ἐτράπετο.	Τέως	μὲν οὖν τοῦτο ἐπράττετο. Προσαπέλαβον
[4]	τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι	τέως	ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα
[4]	τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι	τέως	ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα
[14]	εἰς φιλοσόφου φοιτῆσαι, ὁσάκις εἰς	ἀντιγραφέως,	ὥστε ὑμῖν Ἀκαδημία καὶ Λύκειον
[2]	Καὶ ὅτῳ μὲν εὐμενὴς θεὸς	ταχέως	ἔλυσε τὰ δεσμὰ καὶ τὴν
[2]	Καὶ ὅτῳ μὲν εὐμενὴς θεὸς	ταχέως	ἔλυσε τὰ δεσμὰ καὶ τὴν
[2]	τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ κιθάρα,	τέρψεως	ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ
[2]	τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ κιθάρα,	τέρψεως	ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ
[16]	πράγμασι προσφυής, εἰ μῦθός ἐστιν	ἀληθῶς	ὁ πλαττόμενος. Ἐπεὶ τό γε
[17]	ἦν τὰ περὶ τὴν κεφαλήν.	Πεποιθὼς	οὖν αὐτῷ προσῆγεν εἰς τὸ
[21]	καὶ Πυθαγόρᾳ μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ	ὀρθῶς	λογιζόμενος· οὔτε γὰρ ῥητέον πάντα
[8]	ἀντάξιαι, ἣν καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης	ὀρθῶς	ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία πότνια θεῶν,
[8]	ἀντάξιαι, ἣν καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης	ὀρθῶς	ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία πότνια θεῶν,
[18]	ἐλευθέρως τε καὶ ἁπλούστατα καὶ	γενναίως,	μὴ λέγων μὲν ἄλλα, φρονῶν
[1]	μύθους ᾄδοντος καὶ οὐδὲ τούτους	ὑγιῶς	διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν οὖν ἐπῆλθέ
[1]	μύθους ᾄδοντος καὶ οὐδὲ τούτους	ὑγιῶς	διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν οὖν ἐπῆλθέ
[17]	οὖν αὐτῷ, καὶ γὰρ εἶχεν	οἰκείως	πρὸς αὐτόν, ὥσπερ ἡλικιώτης νεανίσκος
[6]	οὔτε ὅτι φῶ περὶ αὐτῶν	ἀξίως	ἔχω, κἂν τὰ Μαγνήτων κακά,
[6]	οὔτε ὅτι φῶ περὶ αὐτῶν	ἀξίως	ἔχω, κἂν τὰ Μαγνήτων κακά,
[21]	αὐτὸν ὅτι τούτοις μέν, οἷς	ἀξίως	τοῦ μυηθῆναι βεβίωται, καὶ μὴ
[9]	τὸ λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ	ὁμοίως	φαίνεται κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν
[9]	τὸ λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ	ὁμοίως	φαίνεται κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν
[19]	ἀνδρῶν, οἳ ταῖς Μούσαις ἐτελοῦντο	γνησίως,	ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ οἱ νῦν;
[16]	ἐστι ποιητής. Ἔοικας οὖν οὐδὲ	πεποιηκὼς	μῦθον, ὦ ξυνετώτατε, μάτην νεανιεύεσθαι·
[3]	τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται	πεποιηκώς·	ὁ δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος
[3]	τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται	πεποιηκώς·	ὁ δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος
[19]	οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου πράττων, ἐπαινεῖς	φορτικῶς	ὡς οὐδεὶς τῶν ἀμαθεστάτων ῥητόρων,
[3]	ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς δὲ	ἐγνωκὼς	ὅτι στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα
[3]	ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς δὲ	ἐγνωκὼς	ὅτι στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα
[8]	συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου	καλῶς	Ἁπλοῦς ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας
[8]	συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου	καλῶς	Ἁπλοῦς ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας
[19]	σοι συγγνῶναι· οὐδὲ γὰρ ἐπαιδοτριβήθης	καλῶς	οὐδὲ ἔτυχες καθηγεμόνος ὁποίου περὶ
[1]	οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ πράττομεν	καλῶς,	οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων ἕνεκα
[1]	οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ πράττομεν	καλῶς,	οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων ἕνεκα
[17]	οἱ ξυγγενεῖς, οὐδ´ αὐτοὶ παιδευθέντες	καλῶς,	τῆς τῶν παίδων ἀνοίας τε
[18]	παρ´ ὑμᾶς, ὡς ἂν μυηθείης	ἀσφαλῶς	τε ἐκεῖ διάγοις· χρὴ γάρ
[13]	ἑνοειδοῦς καὶ ἐν τῷ μεριστῷ	παντελῶς	ἀδιαιρέτου ὅλης τε ἐν πᾶσιν
[12]	τὴν Σεμέλην διὰ τὴν πρόρρησιν,	ἄλλως	τε καὶ τοῦ θεοῦ τιμῶντος
[20]	ἀξιοῖ τοὺς ἐπερωτῶντας ἢ ζητεῖν	ὅλως	ἐπιχειροῦντας εἰ θεοί εἰσιν οὐχ
[3]	τι καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ δ´	ὅλως	χρή τι καὶ ὑπὲρ τῶν
[3]	τι καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ δ´	ὅλως	χρή τι καὶ ὑπὲρ τῶν
[14]	βοῶσι καὶ διαμαρτύρονται μὴ πιστεύειν	ἁπλῶς,	ἀλλὰ τὸ λεληθὸς σκοπεῖν καὶ
[20]	πάλιν ἐν Τιμαίῳ· πιστεύειν γὰρ	ἁπλῶς	ἀξιοῖ καὶ χωρὶς ἀποδείξεως λεγομένοις
[6]	κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν πᾶσαν	ἁπλῶς	αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν μετὰ
[6]	κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν πᾶσαν	ἁπλῶς	αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν μετὰ
[5]	κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ πᾶσιν	ἁπλῶς	οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ. Τοιούτου
[5]	κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ πᾶσιν	ἁπλῶς	οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ. Τοιούτου
[7]	σέβω καὶ ἅζομαι καὶ πάνθ´	ἁπλῶς	τὰ τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς πάσχω,
[7]	σέβω καὶ ἅζομαι καὶ πάνθ´	ἁπλῶς	τὰ τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς πάσχω,
[14]	ἀμαθία, θράσος, ἰταμότης, καὶ πάντα	ἁπλῶς	τὰ τοιαῦτα. Τὴν σύντομον φασὶν
[7]	πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα	ἁπλῶς	τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου δεῖν
[7]	πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα	ἁπλῶς	τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου δεῖν
[4]	νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν	οὐδαμῶς	προσήκει, τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ
[4]	νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν	οὐδαμῶς	προσήκει, τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ
[19]	τὰς ἔξωθεν ἡμῖν προσπεσούσας ἀσχολίας,	ὅμως	δ´ οὖν ἀπελαύσαμεν τῆς ὀρθῆς
[19]	τοῖς ἔξωθεν πλεονεκτήμασιν ἐπτερωμένος ὑπέταξα	ὅμως	ἐμαυτὸν τῷ καθηγεμόνι καὶ τοῖς
[21]	εἶναί μοι φαίνεται. Φανερὰ δὲ	ὅμως	ἐστὶ καὶ τούτων ἡ αἰτία·
[11]	ἐξῃρημένον, ἐν τῷ μετρίῳ δὲ	ὅμως	ἔτι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως μένουσα
[17]	ἐνδεὴς μὲν ἐφάνη, καλὴ δὲ	ὅμως	ἡ ξυμβουλή. Αἰτώμεθα οὖν Ἀγαθῇ
[9]	τῶν ἀιδίων μὲν σωμάτων δὲ	ὅμως	θεωρίαν, τί τὸ εἶναι αὐτοῖς
[9]	τῶν ἀιδίων μὲν σωμάτων δὲ	ὅμως	θεωρίαν, τί τὸ εἶναι αὐτοῖς
[11]	καὶ κρατῆσαι πάντων, καμεῖν δὲ	ὅμως	καὶ τὸ σῶμα. Καίτοι αὐτῷ
[7]	πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´	ὅμως	οὕτω δή τι τοὺς θεοὺς
[7]	πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´	ὅμως	οὕτω δή τι τοὺς θεοὺς
[14]	μεγάλους καὶ ἀγαθούς, ἀνθρώπους δὲ	ὅμως	τοὺς θεοὺς κίνδυνος νομίσαι, διὰ
[2]	δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται	ὅμως	χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις, πρὸς
[2]	δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται	ὅμως	χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις, πρὸς
[2]	ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε μάλα	προθύμως	καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν
[2]	ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε μάλα	προθύμως	καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν
[2]	ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος	πιθανῶς	συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν
[2]	ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος	πιθανῶς	συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν
[5]	νῦν οἱ πολλοὶ τούτων γεγόνασιν	ἱκανῶς,	ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ
[5]	νῦν οἱ πολλοὶ τούτων γεγόνασιν	ἱκανῶς,	ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ
[20]	καὶ τῆς ἐκείνου διατριβῆς προυγέγραπτο,	ἔγνως	ἂν πρὸ πάντων, ὅτι τὰ
[5]	τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν,	ἐπέγνως	ἂν σαφῶς ἐν τῇ τοῦ
[5]	τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν,	ἐπέγνως	ἂν σαφῶς ἐν τῇ τοῦ
[21]	τῶν ἀνακτόρων εἴσω καὶ μάλα	ἀσμένως,	εἰ μὴ τοῦτο ἐξέκλινε τὸ
[11]	Καίτοι αὐτῷ ταῦτα μὲν ὑπῆρξε,	μειζόνως	δὲ ἢ κατ´ ἄνθρωπον· ἅτε
[14]	ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας παρρησίας; Οὐκ	ἀφρόνως	μὲν τὸ ἐξ ἀρχῆς εἵλεσθε
[17]	ἡλικιώτης νεανίσκος φανεὶς ἠσπάσατό τε	φιλοφρόνως	καί, Δεῦρο» εἶπεν, ἡγεμών σοι
[19]	Διὸς ἀνθρώπου. Ταῦτα οὐκ ἔστιν	ἀτεχνῶς	ἐκ τοῦ μαινομένου στόματος οὔτι
[15]	ἐστιν αὕτη. Δεῖ γὰρ αὐτὸν	ἀθρόως	ἐκστῆναι ἑαυτοῦ καὶ γνῶναι ὅτι
[11]	τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως μένουσα καί	πως	ἀφομοιουμένη πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ
[21]	ἦν ἀνάγκη παθεῖν Ἀθηναίῳ γενομένῳ.	Πῶς	γὰρ οὐκ ἔμελλεν ὁ τῶν
[14]	τῆς κόμης καὶ τῆς βακτηρίας;	Πῶς	δὲ καὶ γέγονεν ὑφ´ ὑμῶν
[10]	τὴν λέξιν γίνεται. Μορφοῦται γάρ	πως	καὶ σχηματίζεται παρὰ τῶν μὴ
[17]	αὐτοὺς οἰκονομίας πέρι διδάξας, οὐδ´	ὅπως	ἄν τις δύναιτο τὰ τοιαῦτα
[12]	Πᾶνες καὶ Δαιμόνων στρατιά. Ὁρᾷς	ὅπως	ἀνθρωπικὴ μὲν ἡ σπορὰ διὰ
[17]	ἐνταῦθά ἐστιν ὁ μέγας κίνδυνος,	ὅπως	αὐτὸν ὡς εὐαγέστατα προσκυνήσῃς, αἰτήσῃ
[14]	ἐκείνοις, ἣν λέγουσιν οὐκ οἶδ´	ὅπως	ἐλεημοσύνην, τὰ δ´ ἄλλα γε
[17]	αὐτὸς εἶ κύριος. Σκόπει δὲ	ὅπως	ἐν ἀνθρώποις ὁ πονηρὸς οὑτοσὶ
[18]	τὰ μέγιστα ἀδικεῖσθαι. Σκόπει οὖν	ὅπως	ἐπανελθὼν μὴ πρὸ τοῦ φίλου
[10]	τὸν μέγαν Διόνυσον οὐκ οἶδ´	ὅπως	ἐπῆλθέ μοι βακχεύοντι μανῆναι, τὸν
[17]	φυλάξαι τὴν οὐσίαν οὐδὲν ἐφρόντισεν	ὅπως	ἔσονται σπουδαῖοι. Τὸ δὲ ἄρα
[21]	ἐξηγήσεως, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, μείζονος,	ὅπως	ἡμῖν αὐταὶ δοῖεν αἱ θεαὶ
[21]	περιπάτου βαδίζουσι προηγορεύετο. ~Σὺ δὲ	ὅπως	ἡμῖν μὴ τὸν Διογένη προσβαλὼν
[3]	παρέθηκέ γε αὐτὸς τούτου χάριν,	ὅπως	μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ ποιητὴς
[3]	παρέθηκέ γε αὐτὸς τούτου χάριν,	ὅπως	μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ ποιητὴς
[10]	μηθὲν καὶ βλασφήμων ἢ δυσσεβῶν,	ὅπως	μὴ τῷ πλήθει τῆς τοιαύτης
[16]	καθ´ ἡλικίαν παιδαρίοις ἀπαγγέλλειν, ἐξεταστέον	ὅπως	μήτε εἰς θεοὺς μήτε εἰς
[17]	θεραπεύσειν τῆς νόσου. Ὁρᾷς γὰρ	ὅπως	οἷον ὑπὸ καπνοῦ ῥύπου τε
[17]	ὅτι σοι φίλον ὄνομα καὶ	ὅπως	ὀνομάζεσθαι {τουτὶ γὰρ ἔμοιγε οὐδὲν
[18]	ἐστιν, ἄλλον δὲ μηδένα· ὁρᾷς	ὅπως	τοῦτον τὸν ἠλίθιον ἔβλαψεν αἰσχύνη
[14]	ὑμῖν εἶναι πρόσχημα τοῦ φορολογεῖν	εὐπροσώπως,	ὁποῖον ἐκείνοις, ἣν λέγουσιν οὐκ
[9]	ἀκοὰς οὐ δυναμένας τὰ θεῖα	καθαρῶς	δέξασθαι δι´ αἰνιγμάτων αὐτοῖς μετὰ
[18]	γόνασι τοῦ Ἡλίου τὰς χεῖρας	λιπαρῶς	εἴχετο σώζειν ἑαυτὸν δεόμενος. Ὁ
[18]	θεράποντας νόμιζε, πρόσιθι δὲ αὐτοῖς	ἐλευθέρως	τε καὶ ἁπλούστατα καὶ γενναίως,
[11]	εἶπον, οὐ ξυνίετε τοῦ μύθου	φανερῶς	αἰνιττομένου ὅπου γὰρ ἡ γένεσίς
[3]	διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων τὸ	φανερῶς	εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν
[3]	διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων τὸ	φανερῶς	εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν
[8]	εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν τις	ἑτέρως	ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι
[8]	εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν τις	ἑτέρως	ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι
[9]	γὰρ οὐ μέγα τὸ διαφέρον	ὁποτέρως	ἄν τις τῷ {τε} πρακτικῷ
[9]	γὰρ οὐ μέγα τὸ διαφέρον	ὁποτέρως	ἄν τις τῷ {τε} πρακτικῷ
[5]	ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν,	ἥρως	καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν ληιζομένων
[5]	ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν,	ἥρως	καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν ληιζομένων
[18]	ἐπάκουέ μου παραινέσεως, καὶ μάλα	ἰσχυρῶς	φύλαττε σαυτόν, αἰδοῦ δὲ καὶ
[20]	παντοίας πανταχοῦ τελετάς, ἐρῶ μὲν	ἴσως	ἄγνωστά σοι, γνώριμα μέντοι καὶ
[9]	πλαττομένους τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν.	Ἴσως	δὲ ἡγεῖται καὶ ταύτης τῆς
[9]	πλαττομένους τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν.	Ἴσως	δὲ ἡγεῖται καὶ ταύτης τῆς
[14]	γάρ ἐσμεν τῶν ἀνοήτων ἐκείνων,	ἴσως	δὲ καὶ διὰ τὸ μηδὲν
[21]	σμικρὰ τῆς τῶν μυστηρίων σεμνότητος;	Ἴσως	μὲν ἄν τις τὰ τοιαῦτα
[13]	ὁπόσα ὁ Πενθεὺς ἔπαθε πάθωμεν,	ἴσως	μὲν καὶ ζῶντες, πάντως δὲ
[4]	εἶτα λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´	ἴσως	ὁ μὲν λόγος οὔ φησι
[4]	εἶτα λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´	ἴσως	ὁ μὲν λόγος οὔ φησι
[1]	τοῦ μύθου καθάπερ τινὰ γενεαλογίαν	ἴσως	οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι
[1]	τοῦ μύθου καθάπερ τινὰ γενεαλογίαν	ἴσως	οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι
[9]	τὰ παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων	ἴσως	οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες
[9]	τὰ παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων	ἴσως	οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες
[7]	οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν	ἴσως	σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ
[7]	οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν	ἴσως	σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ
[5]	οἱ πολλοὶ τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς,	ἴσως	τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα.
[5]	οἱ πολλοὶ τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς,	ἴσως	τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα.
[14]	τὸ ὑμέτερον ἔργον ἐστι, πλὴν	ἴσως	τοῦ χρηματίζεσθαι, τοῦτο δὲ οὐ
[20]	ἐπέτρεπεν, οὐδὲ τῷ ὅρκῳ χρῆσθαι	προπετῶς	τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν. Εἰ
[15]	μὲν τὸν ἑαυτοῦ ἀτρύτως καὶ	ἀμετακινήτως	συνέχειν ἐν τοῖς θείοις καὶ
[18]	γῆς, διὰ πάσης δὲ θαλάττης,	ἀμετακινήτως	τοῖς ἡμετέροις πειθόμενος νόμοις, καὶ
[5]	ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν πάντες	ἀδιδάκτως	εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ
[5]	ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν πάντες	ἀδιδάκτως	εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ
[5]	ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ	πάντως	ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε ἐν
[5]	ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ	πάντως	ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε ἐν
[13]	πάθωμεν, ἴσως μὲν καὶ ζῶντες,	πάντως	δὲ καὶ ἀπαλλαγέντες τοῦ σώματος.
[14]	ὁ κύκλῳ πορευθεὶς ἔλθοι ἂν	πάντως	καὶ τὴν ἐπίτομον, οὕτω δὴ
[14]	καθ´ ἡλικίαν ἢ τῷ φρονεῖν,	πάντως	τῶν λόγων τούτων δεομένους. Εἰ
[18]	ὁ μέγας Ἥλιος, ὅτι σε	πάντως	χρὴ ἐπανελθεῖν ἐκεῖ. Ἐνταῦθα ἐδεῖτο
[6]	ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις, ἀλλὰ τοῖς	ὄντως	οὖσι θήσεται, οὕτως οἶμαι καὶ
[6]	ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις, ἀλλὰ τοῖς	ὄντως	οὖσι θήσεται, οὕτως οἶμαι καὶ
[17]	σὸν σκῆπτρον, ἦ μὴν ἐπιμελήσεσθαι	διαφερόντως	αὐτοῦ καὶ ποιμανεῖν αὐτὸ καὶ
[18]	νυστάζειν τὰ πολλὰ καὶ καταδυόμενος	λεληθότως	ἡδυπαθεῖν, τῶν ποιμένων δὲ ὀλίγον
[14]	ξίφεσιν ἐκεῖνοι· γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς	εἰκότως	φοβερώτεροι. Πάλαι μὲν οὖν ὑμῖν
[10]	μοῖρά τις ὀλίγη τὸ πᾶν	ἀμερίστως	ἔχουσα, τῆς ψυχῆς πλήρωμα, καὶ
[1]	σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς	οὕτως	ἐσμεν ὥστε τὰς ἀκοὰς καθαρὰς
[1]	σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς	οὕτως	ἐσμεν ὥστε τὰς ἀκοὰς καθαρὰς
[19]	ταῦτα ἀνεγίγνωσκον, ὁπόσα αὐτὸς δοκιμάσειεν.	Οὕτως	ἡμεῖς ὑφ´ ἡγεμόσι τελούμενοι, φιλοσόφῳ
[6]	ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται,	οὕτως	οἶμαι καὶ ὁ γνοὺς ἑαυτὸν
[6]	ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται,	οὕτως	οἶμαι καὶ ὁ γνοὺς ἑαυτὸν
[2]	αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ ζῷα,	οὕτως	οἶμαι καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων
[2]	αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ ζῷα,	οὕτως	οἶμαι καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων
[15]	τὸν νοῦν μὲν τὸν ἑαυτοῦ	ἀτρύτως	καὶ ἀμετακινήτως συνέχειν ἐν τοῖς
[18]	ὥσπερ δι´ ὕδατος ἀμυδρὸν τὸ	φῶς	διικνεῖτο τῆς ἐκ τοῦ βασιλέως
[18]	σοι καὶ ἐν τῇ γῇ	φῶς	λάμπῃ μέγα καὶ μηθὲν ἐπιποθῇς
[12]	προσεπᾴδουσαι τὸν διθύραμβον ἡμῖν εἰς	φῶς	προήγαγον· εἶτα ἐμάνη, φασίν, ὁ
[5]	αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ	φῶς	τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ
[5]	αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ	φῶς	τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ
[3]	τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν,	σαφῶς	δὲ ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου
[3]	τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν,	σαφῶς	δὲ ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου
[5]	γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν	σαφῶς	ἐν τῇ τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ
[5]	γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν	σαφῶς	ἐν τῇ τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ
[6]	θεός, καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο	σαφῶς,	ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ
[6]	θεός, καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο	σαφῶς,	ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ
[17]	Τύχῃ τὰ κράτιστα, καίπερ οὔπω	σαφῶς	τὸν πατέρα τῶν θεῶν ὁρῶντες.
[17]	τοιαύτης τέχνης. ἅτε μὴ λόγῳ	προσειληφὼς	αὐτήν, ἀλλὰ συνηθείᾳ τινὶ καὶ