Chapitre
[4]	τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς δὲ	δὴ	καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες
[4]	τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς δὲ	δὴ	καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες
[3]	ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη. Ὁ δὲ	δὴ	τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης
[3]	ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη. Ὁ δὲ	δὴ	τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης
[9]	ἀκοὰς ῥίπτεσθαι ῥήμασιν. Ὅπερ δὲ	δὴ	τῶν χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος φύσις
[16]	μήτε εἰς ἀνθρώπους τι πλημμελὲς	ἤ,	καθάπερ ἔναγχος, δυσσεβές τι ῥηθείη·
[19]	μαλακῆς πόας καὶ βαθείας πλήρεις,	ἤ	τε ἐκ τῶν ἀνθέων ὀδμὴ
[21]	εἴσω τῶν ἱερῶν εἰσφρήσωσι περιαύλων.	Ἢ	γὰρ οὐ ταῦτα καὶ ὁ
[14]	ἐπορεύεσθε· ῥᾷον ἂν δι´ ἐκείνης	ἢ	διὰ ταύτης ἤλθετε. Οὐκ ἴστε
[1]	μὴ δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον	ἢ	διανοίας εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ
[1]	μὴ δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον	ἢ	διανοίας εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ
[19]	τὸν Ἀσκληπιόν, τοῦ πάντα μᾶλλον	ἢ	Διὸς ἀνθρώπου. Ταῦτα οὐκ ἔστιν
[10]	αἰσχρῶν δὲ μηθὲν καὶ βλασφήμων	ἢ	δυσσεβῶν, ὅπως μὴ τῷ πλήθει
[2]	οὐ μᾶλλον εὕροι τις ἂν	ἢ	εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον
[2]	οὐ μᾶλλον εὕροι τις ἂν	ἢ	εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον
[20]	φίλον; Ἐκεῖνος ἀξιοῖ τοὺς ἐπερωτῶντας	ἢ	ζητεῖν ὅλως ἐπιχειροῦντας εἰ θεοί
[9]	ἀντὶ μὲν Ἡρακλέος μεταλαμβάνειν Περσέως	ἢ	Θησέως τινὸς ὄνομα καὶ τὸν
[3]	δὲ δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος	ἢ	Θουκυδίδης ἢ Πλάτων, ἢ ὅτι
[3]	δὲ δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος	ἢ	Θουκυδίδης ἢ Πλάτων, ἢ ὅτι
[16]	τῷ φρονεῖν, κἂν ἄνδρες ὦσιν,	ἢ	καὶ τοῖς καθ´ ἡλικίαν παιδαρίοις
[15]	ἀμαθίας νενόμικεν ἔργα· τὸ αἰσχρὸν	ἢ	καλὸν οὐκ ἐν τοῖς ἐπαινουμένοις
[11]	ταῦτα μὲν ὑπῆρξε, μειζόνως δὲ	ἢ	κατ´ ἄνθρωπον· ἅτε γὰρ ἐν
[2]	ἄλλο τι τὴν ψυχὴν ἔχον	ἢ	λόγον καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην,
[2]	ἄλλο τι τὴν ψυχὴν ἔχον	ἢ	λόγον καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην,
[14]	βασιλέως Ἡλίου, τί σοι μέγα	ἢ	μικρὸν πεποίηται ἔργον; Τίνι παρέστης
[1]	ὅτι τῷ κυνὶ λόγους μᾶλλον	ἢ	μύθους προσήκει γράφειν, εἶτα ὁποίας
[1]	ὅτι τῷ κυνὶ λόγους μᾶλλον	ἢ	μύθους προσήκει γράφειν, εἶτα ὁποίας
[14]	σοι ἄξιον τῆς Διογένους βακτηρίας	ἢ	ναὶ μὰ Δία τῆς παρρησίας
[17]	αἴτιος ἐγένετο τῶν τηλικούτων παθημάτων;	Ἢ	νομίζεις, ὅτι μὴ χαλεπαίνεις αὐτῷ
[3]	Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων,	ἢ	ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος
[3]	Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων,	ἢ	ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος
[17]	θεῶν ὁρῶντες. Ὦ Ζεῦ πάτερ,	ἢ	ὅτι σοι φίλον ὄνομα καὶ
[17]	τὰ τοιαῦτα κτᾶσθαι μὴ παρόντα	ἢ	παρόντα διαφυλάττειν· ᾤετο γὰρ ὑπὸ
[3]	τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης	ἢ	Πλάτων, ἢ ὅτι βούλει καλεῖν
[3]	τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης	ἢ	Πλάτων, ἢ ὅτι βούλει καλεῖν
[16]	Ἐχρῆν οὖν τι τοιοῦτο πλάσαι·	ἢ	πρὸς τῶν θεῶν ἔργον ἦν
[12]	μακρὰν προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν θᾶττον	ἢ	προσῆκον ἦν τινὰ τῶν περὶ
[8]	τῷ Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς	ἢ	σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον
[8]	τῷ Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς	ἢ	σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον
[8]	ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς	ἢ	τὰ τῶν θεῶν τεμένη, τῇ
[8]	ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς	ἢ	τὰ τῶν θεῶν τεμένη, τῇ
[1]	ὥστε τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν	ἢ	τελευταῖον γοῦν τὰ ὄμματα μὴ
[1]	ὥστε τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν	ἢ	τελευταῖον γοῦν τὰ ὄμματα μὴ
[5]	διὰ τὸ τοῦ θανάτου δέος	ἢ	τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας προβάλλονται,
[5]	διὰ τὸ τοῦ θανάτου δέος	ἢ	τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας προβάλλονται,
[7]	ἂν οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν	ἢ	τὴν εἰς τὸν θεὸν θεραπείαν.
[7]	ἂν οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν	ἢ	τὴν εἰς τὸν θεὸν θεραπείαν.
[3]	δοῦλος οὐ τὴν τύχην μᾶλλον	ἢ	τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων μὴν
[3]	δοῦλος οὐ τὴν τύχην μᾶλλον	ἢ	τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων μὴν
[14]	ὦ λῷστοι; Τίς ᾔσθετο πόλις	ἢ	τίς ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας παρρησίας;
[13]	καὶ διανοίαις ἐπὶ πάντα μᾶλλον	ἢ	τὸ φιλοσοφεῖν τετραμμέναις. Ἀλλ´ ὑπὲρ
[14]	τινὰς ὑμῶν χαλεπώτερον τοῖς ξύλοις	ἢ	τοῖς ξίφεσιν ἐκεῖνοι· γίγνεσθε οὖν
[19]	εἶ πόρρω. Σοὶ δὲ ἀρετῆς	ἢ	τοῖς σοῖς ἀδελφοῖς« (ἀφελὼν δὲ
[20]	Ἆρ´ οὐκ ἄξιον αὐτὸ ἰδεῖν;	Ἢ	τὸν μὲν Σάμιον οὐδεὶς ἀντερεῖ
[14]	ἡμιόνους ἐλαύνουσιν, οἳ μᾶλλον ὑμᾶς	ἢ	τοὺς στρατιώτας πεφρίκασι· χρῆσθαι γὰρ
[6]	Πότερον ἐν τῇ τοῦ νομίσματος;	Ἢ	τοῦτό γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας
[6]	Πότερον ἐν τῇ τοῦ νομίσματος;	Ἢ	τοῦτό γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας
[8]	εἰπὼν Ὁσία πότνια θεῶν, ὁσία»	Ἢ	τοῦτό σε λέληθεν ὅτι πάντα
[8]	εἰπὼν Ὁσία πότνια θεῶν, ὁσία»	Ἢ	τοῦτό σε λέληθεν ὅτι πάντα
[14]	Ἔργον οἴει μέγα βακτηρίαν λαβεῖν	ἢ	τρίχας ἀνεῖναι, καὶ περινοστεῖν τὰς
[14]	πρὸς παῖδας ἤτοι καθ´ ἡλικίαν	ἢ	τῷ φρονεῖν, πάντως τῶν λόγων
[9]	ἄν τις τῷ {τε} πρακτικῷ	ἢ	τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν προσαριθμῇ·
[9]	ἄν τις τῷ {τε} πρακτικῷ	ἢ	τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν προσαριθμῇ·
[18]	ἦν τοὺς μισθοὺς ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς	ἢ	φθείρειν τὴν ποίμνην. Ἂν οὖν»
[2]	τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον πταρόντα	ἢ	χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ, ὥσπερ
[2]	τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον πταρόντα	ἢ	χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ, ὥσπερ
[15]	καλὸν οὐκ ἐν τοῖς ἐπαινουμένοις	ἢ	ψεγομένοις τίθεται, ἀλλ´ ἐν τῇ
[2]	ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν	ἢ	ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον
[2]	ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν	ἢ	ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον
[4]	ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους·	ἦ	γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον ἦν
[4]	ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους·	ἦ	γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον ἦν
[17]	ἐμόν τε καὶ σὸν σκῆπτρον,	ἦ	μὴν ἐπιμελήσεσθαι διαφερόντως αὐτοῦ καὶ
[1]		~Ἦ	πολλὰ γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ»
[18]	διατριβῆς εὑρηκέναι τὸν ἡγεμόνα. Καὶ	ἡ	Ἀθηνᾶ· Μάνθανε« εἶπεν, ὦ λῷστε,
[21]	δὲ ὅμως ἐστὶ καὶ τούτων	ἡ	αἰτία· κατανοήσας γὰρ ἀμελοῦντα μὲν
[9]	Ὅπερ δὲ δὴ τῶν χαρακτήρων	ἡ	ἀπόρρητος φύσις ὠφελεῖν πέφυκε καὶ
[11]	μύθου φανερῶς αἰνιττομένου ὅπου γὰρ	ἡ	γένεσίς ἐστιν ὥσπερ Ἡρακλέος, οὕτω
[12]	ἡ σπορὰ διὰ τῶν κεραυνίων,	ἡ	δ´ ἀποκύησις ἀνθρωπικωτέρα, ἀμφοῖν δὲ
[19]	ἐκ τῶν παρόντων ὅτι φῶσιν,	ἡ	Δῆλος ἐπέρχεται καὶ ἡ Λητὼ
[5]	κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων	ἡ	ζημία, λίθοις δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι;
[5]	κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων	ἡ	ζημία, λίθοις δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι;
[19]	φῶσιν, ἡ Δῆλος ἐπέρχεται καὶ	ἡ	Λητὼ μετὰ τῶν παίδων, εἶτα
[12]	κατὰ τί τοῖς ἀνθρωπικοῖς προσέοικεν;	Ἡ	μήτηρ αὐτὸν κύουσα, φασίν, ὑπὸ
[12]	ἔπαυσε δ´ αὐτῷ τὴν νόσον	ἡ	Μήτηρ τῶν θεῶν, ὁ δὲ
[9]	κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν τινι προσήκειν	ἡ	μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν
[9]	κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν τινι προσήκειν	ἡ	μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν
[9]	ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει	ἡ	μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ
[9]	ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει	ἡ	μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ
[17]	μὲν ἐφάνη, καλὴ δὲ ὅμως	ἡ	ξυμβουλή. Αἰτώμεθα οὖν Ἀγαθῇ Τύχῃ
[21]	παρ´ ἑαυτῷ, ὅθεν αὐτῷ καὶ	ἡ	ὁρμὴ πρὸς φιλοσοφίαν ἐγένετο— μὴ
[17]	πρεσβυτάτη· Κωλύετον» ἔφη, ὦ πάτερ,	ἡ	Ὁσιότης ξὺν τῇ Δίκῃ. Σὸν
[9]	τὸ εἶναι αὐτοῖς καὶ τίς	ἡ	οὐσία ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ δὲ
[9]	τὸ εἶναι αὐτοῖς καὶ τίς	ἡ	οὐσία ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ δὲ
[20]	τῶν θεῶν ὀνόματα, τίς δὲ	ἡ	Πλάτωνος; Ποδαπὸς δὲ ἦν ἐν
[17]	τὰ ὄμματα. Τῶν Μοιρῶν δὲ	ἡ	πρεσβυτάτη· Κωλύετον» ἔφη, ὦ πάτερ,
[14]	οὖν ἑαυτὸν γνῶναι, τέλος δὲ	ἡ	πρὸς τοὺς κρείττονας ὁμοιότης. ~Ὅστις
[18]	τοῦτον τὸν κληρονόμον τοῦτο ἐπέτριψεν,	ἡ	πρὸς τοὺς φίλους ἀπιστία. Φίλει
[12]	στρατιά. Ὁρᾷς ὅπως ἀνθρωπικὴ μὲν	ἡ	σπορὰ διὰ τῶν κεραυνίων, ἡ
[4]	ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις,	ἡ	συνήθεια δὲ αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ
[4]	ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις,	ἡ	συνήθεια δὲ αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ
[15]	θρυλλοῦσιν οἱ κομψότεροι τῶν ποιητῶν.	Ἡ	σύντομος ὁδός ἐστιν αὕτη. Δεῖ
[8]	οὐχ ἑκατόμβη, νὴ θεούς, ἀλλὰ	ἡ	τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον
[8]	οὐχ ἑκατόμβη, νὴ θεούς, ἀλλὰ	ἡ	τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον
[17]	Εἶτα ἐπίμπλατο φόνων πάντα, καὶ	ἡ	τραγικὴ κατάρα ὑπὸ τοῦ δαίμονος
[9]	παρέργως ἀλλὰ μετά τινος ἐμμελείας	ἡ	τῶν μύθων ἐγκαταμέμικται γραφή, οὓς
[9]	γὰρ τῷ λόγῳ μαρτυρεῖ τούτοις	ἡ	τῶν προλαβόντων ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ
[20]	αὐτοῦ που πληρώσας. ~Τίς οὖν	ἡ	τῶν Πυθαγορικῶν εὐλάβεια περὶ τὰ
[6]	Περσῶν βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς	ἡ	φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι
[6]	Περσῶν βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς	ἡ	φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι
[14]	καὶ γέγονεν ὑφ´ ὑμῶν εὐκαταφρόνητος	ἡ	φιλοσοφία; Τῶν ῥητορικῶν οἱ δυσμαθέστατοι
[9]	τελεστικῷ καὶ μυστικῷ· φιλεῖ γὰρ	ἡ	φύσις κρύπτεσθαι» καὶ τὸ ἀποκεκρυμμένον
[15]	χρυσίον οὐκ ἔστι χρυσίον, οὐχ	ἡ	ψάμμος ψάμμος, εἰ πρὸς ἀμοιβήν
[8]	γαστέρι. καὶ δότε χωρίς Δουλοσύνης	ἣ	δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον
[8]	γαστέρι. καὶ δότε χωρίς Δουλοσύνης	ἣ	δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον
[21]	συμπολιτεύεσθαι· τό τε νόμιμον οὐ	παρέβη	αἰδοῖ τῶν θεῶν, καίτοι τἆλλα
[17]	ἐγένετο Πρῶτον ὑπηνήτης, τοῦπερ χαριεστάτη	ἥβη»	κατανοήσας τῶν κακῶν τὸ πλῆθος,
[8]	θεούς, ἀλλὰ ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος	χιλιόμβη	ἀνάλωμα μόνον ἐστίν, ἄλλο δὲ
[8]	θεούς, ἀλλὰ ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος	χιλιόμβη	ἀνάλωμα μόνον ἐστίν, ἄλλο δὲ
[8]	ἐστερημένη δὲ τῆς ὁσίας οὐχ	ἑκατόμβη,	νὴ θεούς, ἀλλὰ ἡ τῆς
[8]	ἐστερημένη δὲ τῆς ὁσίας οὐχ	ἑκατόμβη,	νὴ θεούς, ἀλλὰ ἡ τῆς
[18]	ἵνα σοι καὶ ἐν τῇ	γῇ	φῶς λάμπῃ μέγα καὶ μηθὲν
[7]	θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ	ἐξεπλάγη	τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ νὴ
[7]	θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ	ἐξεπλάγη	τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ νὴ
[14]	τὰ μὲν ῥήματα παντὸς μᾶλλον	εὐαγῆ	καὶ σεμνὰ προφέρεσθαι, κατὰ δὲ
[10]	ἑνὸς καὶ τἀγαθοῦ μοῖρά τις	ὀλίγη	τὸ πᾶν ἀμερίστως ἔχουσα, τῆς
[4]	κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ	ἀποφύγῃ	τὸ προσλαβεῖν τι παρὰ τοῦ
[4]	κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ	ἀποφύγῃ	τὸ προσλαβεῖν τι παρὰ τοῦ
[17]	εἰσιν» ἔφη, θυγατέρες, καὶ ἄξιον	δὴ	ἐρέσθαι αὐτάς· τί τοίνυν, ὦ
[11]	γένεσίς ἐστιν ὥσπερ Ἡρακλέος, οὕτω	δὴ	καὶ Διονύσου, ἔχουσα μὲν τὸ
[14]	πάντως καὶ τὴν ἐπίτομον, οὕτω	δὴ	καὶ ἐν τῇ φιλοσοφίᾳ τέλος
[2]	καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ	δὴ	καὶ λέγουσιν οἱ σοφοὶ δύναμιν,
[2]	καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ	δὴ	καὶ λέγουσιν οἱ σοφοὶ δύναμιν,
[20]	ὃς ὥσπερ τῆς Πλάτωνος, οὕτω	δὴ	καὶ τῆς ἐκείνου διατριβῆς προυγέγραπτο,
[1]	ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι	δή,	κραδίη, καὶ κύντερον ἄλλο ποτ´
[1]	ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι	δή,	κραδίη, καὶ κύντερον ἄλλο ποτ´
[8]	καὶ δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ	δὴ	λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ
[8]	καὶ δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ	δὴ	λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ
[3]	ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα	δὴ	οἶμαι αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν καὶ
[3]	ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα	δὴ	οἶμαι αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν καὶ
[10]	δὲ τελειώσῃ, νοῦν καὶ εἰ	δή	τι κρεῖττον ἡμῖν ὑπάρχει τοῦ
[7]	διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω	δή	τι τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ
[7]	διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω	δή	τι τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ
[19]	ἐστι φιλικὰ πάντα. Τῶν μὲν	δὴ	τοιούτων λόγων, εἰ καὶ πολὺ
[9]	τῶν φαινομένων ἐνδόξων παραλογιστικόν. Ὄντων	δὴ	τοσούτων τῶν τῆς φιλοσοφίας μερῶν,
[9]	φαίνεται κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν	δὴ	τούτων αὖθις ἕκαστον εἰς τρία
[9]	φαίνεται κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν	δὴ	τούτων αὖθις ἕκαστον εἰς τρία
[10]	ἐμέλησεν, οὐκ ἀξύνετος εἶ. Τούτων	δὴ	τῶν κατὰ διάνοιαν σχημάτων ἁρμόττει
[9]	ἐχθρός, ἀλλὰ φίλος ἔσται» Τούτων	δὴ	τῶν μερῶν οὔτε τῷ λογικῷ
[17]	τῶν τοσούτων κακῶν τὸ μέγεθος·	ἤδη	γὰρ αὐτῷ πάντα ἐφαίνετο μοχθηρά,
[18]	φανεὶς ἐποίησε τὸν νεανίσκον θαρραλεώτερον·	ἤδη	γὰρ διενοεῖτο τῆς τε ὀπίσω
[9]	μύθων σκηνοποιίας ἐγχέηται. Φανεροῦ δὲ	ἤδη	γενομένου τίνι καὶ ποίῳ φιλοσοφίας
[21]	τὴν ἐπίνοιαν· νομίζω δὲ αὐτὴν	ἤδη	καὶ δεδόσθαι. Φαίνεται γὰρ ὁ
[18]	διεχύθη καὶ δῆλος ἦν ἅπαντα	ἤδη	τοῖς θεοῖς πειθόμενος. Ἀλλ´ ἴθι«
[6]	Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται, τοῦτο	ἤδη	τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε φαίην
[6]	Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται, τοῦτο	ἤδη	τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε φαίην
[16]	ταύτῃ, ἐπανάξω δὲ ὅθεν ἐξέβην.	Ἐπειδὴ	γὰρ τοὺς μύθους προσήκει πρὸς
[10]	λέξεως καὶ διανοίας σύγκειται. Οὐκοῦν	ἐπειδὴ	καὶ ὁ μῦθος λόγος τίς
[2]	ἰχθύες αἵ τε ἔλαφοι θεῖν	ἐπειδὴ	πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται,
[2]	ἰχθύες αἵ τε ἔλαφοι θεῖν	ἐπειδὴ	πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται,
[7]	γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας	ἐπειδὴ	τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον
[7]	γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας	ἐπειδὴ	τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον
[8]	ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ φησι τὸν	ψευδῆ	καὶ ἄδικον δεῖσθαι. Τίς οὖν
[8]	ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ φησι τὸν	ψευδῆ	καὶ ἄδικον δεῖσθαι. Τίς οὖν
[2]	τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ	ψεύδη	καὶ διδάσκουσί γε μάλα προθύμως
[2]	τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ	ψεύδη	καὶ διδάσκουσί γε μάλα προθύμως
[4]	ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ	ψευδῆ	καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ κυνός,
[4]	ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ	ψευδῆ	καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ κυνός,
[2]	ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια καὶ	τερατώδη	ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον
[2]	ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια καὶ	τερατώδη	ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον
[17]	ὅμως ἡ ξυμβουλή. Αἰτώμεθα οὖν	Ἀγαθῇ	Τύχῃ τὰ κράτιστα, καίπερ οὔπω
[18]	φίλου παρρησίας ὁ κόλαξ ἐξαπατήσας	λάθῃ,	χαλκεὺς οἷά τις γέμων καπνοῦ
[20]	Πέρσας εἶδε καὶ πανταχοῦ πάντα	ἐπειράθη	τὰ μυστήρια τῶν θεῶν ἐποπτεῦσαι
[7]	τρόπον ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον	ἐρρέθη.	Διογένης δὲ καὶ πένης ὢν
[7]	τρόπον ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον	ἐρρέθη.	Διογένης δὲ καὶ πένης ὢν
[2]	~Τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν	εὑρέθη	καὶ ὅστις ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας
[2]	~Τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν	εὑρέθη	καὶ ὅστις ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας
[13]	ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι φρένας ἐπὶ τὴν	ἀληθῆ	τῶν θεῶν γνῶσιν, ὡς ἂν
[3]	εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ οὔπω	τἀληθῆ	δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες
[3]	εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ οὔπω	τἀληθῆ	δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες
[12]	μηρὸν ἐνράπτει· εἶτα ἐκεῖθεν, ἡνίκα	ἐτελεσφορήθη	τὸ βρέφος, ὠδίνων ὁ Ζεὺς
[21]	τι μορμολυκεῖον ἐκφοβήσῃς· οὐ γὰρ	ἐμυήθη,	φασίν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν
[7]	τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ´	ᾠήθη	δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ
[7]	τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ´	ᾠήθη	δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ
[17]	Ταῦτα ἀκούσας ὁ βασιλεὺς Ἥλιος	ηὐφράνθη	τε ἡσθεὶς τῷ βρέφει, σωζόμενον
[20]	λέγοιμι ὅτι καὶ εἰς Αἴγυπτον	ἐπορεύθη	καὶ Πέρσας εἶδε καὶ πανταχοῦ
[18]	σωτῆρες. Ἀκούσας ταῦτα ὁ νεανίσκος	διεχύθη	καὶ δῆλος ἦν ἅπαντα ἤδη
[6]	γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ φυγάδος	ἀπεδείχθη	οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως μείζων,
[6]	γε αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ φυγάδος	ἀπεδείχθη	οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως μείζων,
[1]	πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή,	κραδίη,	καὶ κύντερον ἄλλο ποτ´ ἔτλης»
[1]	πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή,	κραδίη,	καὶ κύντερον ἄλλο ποτ´ ἔτλης»
[11]	τε καὶ ὑμῖν ἵλεως Ἡρακλῆς	εἴη.	~Τὰ δὲ ὑπὲρ τῆς Διονύσου
[19]	τι προὔργου πεποίηκεν, αὐτὸς ἂν	εἰδείη	καὶ πρὸ τούτου γε οἱ
[13]	ἀμιγοῦς προϋπαρχούσης τοῦ Διονύσου οὐσίας	τελεσιουργηθείη	διὰ τῆς περὶ τὸν θεὸν
[16]	ἤ, καθάπερ ἔναγχος, δυσσεβές τι	ῥηθείη·	καὶ προσέτι τοῦτο ἐν ἅπασιν
[3]	μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ ποιητὴς	νομισθείη.	Ὁ δὲ δὴ τῶν μύθων
[3]	μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ ποιητὴς	νομισθείη.	Ὁ δὲ δὴ τῶν μύθων
[4]	δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις	διδαχθείη	μὴ τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ
[4]	δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις	διδαχθείη	μὴ τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ
[5]	οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης;	Δοίη	γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ
[5]	οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης;	Δοίη	γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ
[13]	Ὃς δ´ ἂν μὴ ταύτῃ	ποιῇ,	γελάσεται μέν, ἴστω μέντοι σαρδώνιον
[2]	Εἰ δέ, ὥσπερ ἱππεῖς ἐν	Θράκῃ	καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ καὶ
[2]	Εἰ δέ, ὥσπερ ἱππεῖς ἐν	Θράκῃ	καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ καὶ
[21]	τε ὑποθεῖναι τούτῳ ὅπερ ἦν	ἀνάγκη	παθεῖν Ἀθηναίῳ γενομένῳ. Πῶς γὰρ
[17]	ἐπίμπλατο φόνων πάντα, καὶ ἡ	τραγικὴ	κατάρα ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς
[11]	τούτων στοιχείων δουλευόντων αὐτοῦ τῇ	δημιουργικῇ	καὶ τελεσιουργῷ τοῦ ἀχράντου καὶ
[17]	πάτερ, ἡ Ὁσιότης ξὺν τῇ	Δίκῃ.	Σὸν οὖν ἔργον ἐστίν, ἐπείπερ
[17]	αὐτὸς ἐκτήσατο, πλουτεῖν θέλων ἐν	δίκῃ	τε καὶ παρὰ δίκην· ἔμελε
[10]	σχηματίζεται παρὰ τῶν μὴ προφερομένων	εἰκῇ	μηδ´ ὥσπερ χειμάρρους ἑλκόντων συρφετοὺς
[16]	οἶμαι ποιεῖν εἰώθασιν οἱ τῇ	τροπικῇ	χρώμενοι τῶν νοημάτων κατασκευῇ· πολὺς
[12]	καὶ Δαιμόνων στρατιά. Ὁρᾷς ὅπως	ἀνθρωπικὴ	μὲν ἡ σπορὰ διὰ τῶν
[8]	αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν τοὔνομα	περιέλκῃ,	κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι
[8]	αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν τοὔνομα	περιέλκῃ,	κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι
[17]	οὐ κατεῖδεν, ἐνδεὴς μὲν ἐφάνη,	καλὴ	δὲ ὅμως ἡ ξυμβουλή. Αἰτώμεθα
[18]	αὐτῇ, καὶ δίδωσιν οἷς ἂν	ἐθέλῃ.	Δώσει δέ σοι καὶ Ἑρμῆς
[12]	πρῶτον ὑπὲρ τούτων ἴσμεν, ὡς	Σεμέλη	σοφὴ τὰ θεῖα; Παῖς γὰρ
[8]	παρ´ ἡμῶν, εἴ σοι μὴ	σχολὴ	γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά·
[8]	παρ´ ἡμῶν, εἴ σοι μὴ	σχολὴ	γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά·
[10]	σκοπῶμεν δὲ ἑκάτερον αὐτῶν. Ἔστιν	ἁπλῆ	τις ἐν λόγῳ παντὶ διάνοια,
[18]	πιπράσκει τὰ πρόβατα καὶ ἀδικεῖ	διπλῇ	τὸν δεσπότην· τά τε γὰρ
[17]	ἐφάνη, καλὴ δὲ ὅμως ἡ	ξυμβουλή.	Αἰτώμεθα οὖν Ἀγαθῇ Τύχῃ τὰ
[8]	ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις	μὴ	γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´ οὐκ
[8]	ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις	μὴ	γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´ οὐκ
[6]	θεοὺς καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους,	μὴ	διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ
[6]	θεοὺς καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους,	μὴ	διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ
[1]	ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα καὶ τοῦ	μὴ	δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ
[1]	ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα καὶ τοῦ	μὴ	δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ
[19]	τῶν λόγων ἀπορίαν καὶ τὸ	μὴ	ἔχειν εὑρεῖν ἐκ τῶν παρόντων
[21]	ὁ ἱεροφάντης προαγορεύει, ὅστις χεῖρα	μὴ	καθαρὸς καὶ ὅντινα μὴ χρή»
[5]	τῶν λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν εἰ	μὴ	καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις
[5]	τῶν λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν εἰ	μὴ	καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις
[19]	Ἀφίημι δὲ τὰ ἑξῆς, ἵνα	μὴ	καὶ πρὸς τούτους ἀπεχθανόμενος ἅμα
[14]	πενθοῦντα, τῷ λόγῳ διδάξας ὅτι	μὴ	κακὸν ὁ θάνατος μήτε τῷ
[1]	ἢ τελευταῖον γοῦν τὰ ὄμματα	μὴ	κεχράνθαι τοῖς παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ
[1]	ἢ τελευταῖον γοῦν τὰ ὄμματα	μὴ	κεχράνθαι τοῖς παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ
[18]	τε καὶ ἁπλούστατα καὶ γενναίως,	μὴ	λέγων μὲν ἄλλα, φρονῶν δὲ
[18]	ἱκέτευεν αὐτοῦ μένειν. Ὁ δέ,	Μὴ	λίαν ἀπειθὴς ἔσο» φησί, μή
[9]	καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνδρα στρατιώτην	μὴ	λίαν ἐξακριβοῦν μηδ´ ἐξονυχίζειν τὰ
[17]	ἐπιστήμων τῆς τοιαύτης τέχνης. ἅτε	μὴ	λόγῳ προσειληφὼς αὐτήν, ἀλλὰ συνηθείᾳ
[21]	ὅντινα μὴ χρή» τούτοις ἀπαγορεύων	μὴ	μυεῖσθαι; Τί πέρας ἡμῖν ἔσται
[21]	ἀξίως τοῦ μυηθῆναι βεβίωται, καὶ	μὴ	μυηθεῖσιν οἱ θεοὶ τὰς ἀμοιβὰς
[17]	πονηρὸς οὑτοσὶ τῆς ἀνοσιουργίας ζῆλος	μὴ	παντάπασιν ἐπικρατήσῃ. Πρὸς ἀμφότερα» εἶπεν,
[21]	ἡ ὁρμὴ πρὸς φιλοσοφίαν ἐγένετο—	μὴ	παριέναι τῶν ἀνακτόρων εἴσω καὶ
[17]	τις δύναιτο τὰ τοιαῦτα κτᾶσθαι	μὴ	παρόντα ἢ παρόντα διαφυλάττειν· ᾤετο
[18]	χρὴ ἐπανελθεῖν ἐκεῖ. Ἐνταῦθα ἐδεῖτο	μὴ	πέμπειν αὐτὸν ἐκεῖσε πάλιν, ἀλλὰ
[4]	δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ	μὴ	πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα
[4]	δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ	μὴ	πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα
[14]	ἡμῖν ὥσπερ βοῶσι καὶ διαμαρτύρονται	μὴ	πιστεύειν ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ λεληθὸς
[13]	τῶν θεῶν γνῶσιν, ὡς ἂν	μὴ	πολὺν ἀβάκχευτοι χρόνον τῷ θεῷ
[18]	Μὴ λίαν ἀπειθὴς ἔσο» φησί,	μή	ποτέ ς´ ἀπεχθήρω, ὡς νῦν
[20]	οἱ ποιηταί. Ταῦτα δὲ παρέθηκα	μὴ	ποτέ σοι παράσχῃ πρόφασιν, ὥσπερ
[18]	ἀδικεῖσθαι. Σκόπει οὖν ὅπως ἐπανελθὼν	μὴ	πρὸ τοῦ φίλου θήσει τὸν
[14]	πλάττων καὶ μύθους παράγων πραττέτω	μὴ	πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ πρὸς παῖδας
[3]	ὃς τοῦ μύθου διαφέρει τῷ	μὴ	πρὸς παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας
[3]	ὃς τοῦ μύθου διαφέρει τῷ	μὴ	πρὸς παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας
[3]	ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ	μὴ	{πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ
[3]	ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ	μὴ	{πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ
[13]	τὸ δὲ ῥυεῖσαν καὶ διασπασθεῖσαν	μὴ	προσέχων τις τοῖς ῥήμασιν ὑδάτιον
[10]	ἀλλὰ τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ	μὴ	πρότερον ἀφίστασθαι, πρὶν ἂν ὑπὸ
[14]	καταβαλεῖτε νῦν γοῦν, εἰ καὶ	μὴ	πρότερον, ὅτε ὑμῖν οὐδέν ἐστι
[10]	πως καὶ σχηματίζεται παρὰ τῶν	μὴ	προφερομένων εἰκῇ μηδ´ ὥσπερ χειμάρρους
[18]	σὺ δὲ νῆφε καὶ γρηγόρει,	μή	σε διὰ τῆς τοῦ φίλου
[16]	ἐφαρμόσαι πράγμασιν οἰκείοις. Ἀλλ´, ἵνα	μή	σε τὴν σύντομον ὁδεύοντα» βίβλοις
[3]	γε αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως	μὴ	σιλλογράφος τις, ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη.
[3]	γε αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως	μὴ	σιλλογράφος τις, ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη.
[17]	ἐν αὐτῷ πῦρ ἀποσβῆναι, ἢν	μὴ	σύ γε δύσεαι ἀλκήν« Σοὶ
[8]	αὐτὰ παρ´ ἡμῶν, εἴ σοι	μὴ	σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων
[8]	αὐτὰ παρ´ ἡμῶν, εἴ σοι	μὴ	σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων
[8]	εὐφημίᾳ καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε	μὴ	τὰ δαπανήματα τῆς ὁσίας, ἀλλὰ
[8]	εὐφημίᾳ καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε	μὴ	τὰ δαπανήματα τῆς ὁσίας, ἀλλὰ
[20]	τοῦτό γέ ἐστιν οὐχ ὑγιὲς	μὴ	τὰ λεγόμενα ἐξετάζειν, ἀλλὰ τοὺς
[4]	Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις διδαχθείη	μὴ	τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ μηδὲ
[4]	Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις διδαχθείη	μὴ	τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ μηδὲ
[13]	δαιμόνιος Ἰάμβλιχος. Ὃς δ´ ἂν	μὴ	ταύτῃ ποιῇ, γελάσεται μέν, ἴστω
[21]	ἀποφῆναι πολιτείας; Ἀλλὰ διὰ τί	μὴ	ταύτην εἶπε τὴν αἰτίαν, ἐκ
[9]	τῶν τῆς φιλοσοφίας μερῶν, εἰ	μή	τί με λέληθε· καὶ οὐδὲν
[11]	γιγνόμενον χάριν ἐγκριτέον, ὡς ἂν	μή	τινος ὑπομνήσεως ἔξωθεν οἱ ἄνθρωποι
[13]	τοῦ σώματος. Ὅτῳ γὰρ ἂν	μὴ	τὸ πεπληθυσμένον τῆς ζωῆς ὑπὸ
[10]	αἴνιγμα, τοσούτῳ μᾶλλον ἔοικε διαμαρτύρεσθαι	μὴ	τοῖς αὐτόθεν λεγομένοις πιστεύειν, ἀλλὰ
[21]	προηγορεύετο. ~Σὺ δὲ ὅπως ἡμῖν	μὴ	τὸν Διογένη προσβαλὼν ὥσπερ τι
[5]	πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ	μὴ	τὸν ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ
[5]	πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ	μὴ	τὸν ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ
[21]	εἴσω καὶ μάλα ἀσμένως, εἰ	μὴ	τοῦτο ἐξέκλινε τὸ ὑποθεῖναι νόμοις
[19]	δὲ εἶναι τὸν Δία, εἰ	μὴ	τοῦτον ὡς ἐσμὲν ἐγώ τε
[9]	ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν, καὶ εἰ	μὴ	τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν τινι
[9]	ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν, καὶ εἰ	μὴ	τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν τινι
[10]	καὶ βλασφήμων ἢ δυσσεβῶν, ὅπως	μὴ	τῷ πλήθει τῆς τοιαύτης ἀρχηγοὶ
[18]	αὐτῷ παρὰ μὲν τῶν ἐπιεικῶν	μὴ	φιλεῖσθαι, παρὰ δὲ τῶν νομιζομένων
[19]	ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτῆς, εἰ	μὴ	φορτικὸν εἰπεῖν, ἐπὶ τοῖς προθύροις
[21]	πρότερον καὶ Ἀθηναῖον, εἰ καὶ	μὴ	φύσει, τῷ νόμῳ δὲ γενέσθαι,
[17]	τηλικούτων παθημάτων; Ἢ νομίζεις, ὅτι	μὴ	χαλεπαίνεις αὐτῷ μηδ´ ἀγανακτεῖς μηδ´
[21]	χεῖρα μὴ καθαρὸς καὶ ὅντινα	μὴ	χρή» τούτοις ἀπαγορεύων μὴ μυεῖσθαι;
[19]	ἤ τε ἐκ τῶν ἀνθέων	ὀδμὴ	καὶ τὸ ἔαρ αὐτὸ καί
[8]	Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον	ἐμῇ	συνεχῆ δότε γαστέρι. καὶ δότε
[8]	Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον	ἐμῇ	συνεχῆ δότε γαστέρι. καὶ δότε
[2]	ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς	ἐπιστήμη,	τοῖς δεδεμένοις δὲ ἔτι, καθάπερ
[2]	ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς	ἐπιστήμη,	τοῖς δεδεμένοις δὲ ἔτι, καθάπερ
[6]	βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ	φήμη	παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ
[6]	βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ	φήμη	παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ
[8]	τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται καὶ	βλασφημῇ,	διότι τὸ μὲν τῆς ἔχθρας
[8]	τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται καὶ	βλασφημῇ,	διότι τὸ μὲν τῆς ἔχθρας
[9]	ἢ τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν	προσαριθμῇ·	ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´
[9]	ἢ τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν	προσαριθμῇ·	ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´
[14]	ἐπὶ τὸν Κυνισμόν· βακτηρία, τρίβων,	κόμη,	τὸ ἐντεῦθεν ἀμαθία, θράσος, ἰταμότης,
[12]	κατεφλέγετο, πάντων δ´ ὁμοῦ πυρουμένων,	Ἑρμῇ	κελεύσας ὁ Ζεὺς ἁρπάσαι τὸν
[14]	αὐτῆς τῆς Ἀθηνᾶς σὺν τῷ	Ἑρμῇ,	τοῦτο ἐκ τῆς ἀγοραίου καὶ
[21]	ἑαυτῷ, ὅθεν αὐτῷ καὶ ἡ	ὁρμὴ	πρὸς φιλοσοφίαν ἐγένετο— μὴ παριέναι
[8]	δὲ τῆς ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη,	νὴ	θεούς, ἀλλὰ ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος
[8]	δὲ τῆς ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη,	νὴ	θεούς, ἀλλὰ ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος
[19]	τοῦ γελοίου Ψευδόπανος, γελοιοτέρου μέντοι,	νὴ	τὸν Ἀσκληπιόν, τοῦ πάντα μᾶλλον
[19]	ἀλλὰ τὴν κύκλῳ πορευθέντες· καίτοι,	νὴ	τοὺς θεούς, ἐπὶ τὴν ἀρετὴν
[11]	χρυσῆς κύλικος, ἣν ἐγὼ νομίζω	νὴ	τοὺς θεοὺς οὐ κύλικα εἶναι,
[7]	ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ	νὴ	τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς
[7]	ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ	νὴ	τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς
[12]	ἡμῖν εἰς φῶς προήγαγον· εἶτα	ἐμάνη,	φασίν, ὁ θεὸς ὑπὸ τῆς
[17]	ὄντα οὐ κατεῖδεν, ἐνδεὴς μὲν	ἐφάνη,	καλὴ δὲ ὅμως ἡ ξυμβουλή.
[10]	πρὶν ἂν ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσιν	ἐκφανῆ	γενόμενα τὸν ἐν ἡμῖν τελέσῃ.
[21]	δὲ ὅπως ἡμῖν μὴ τὸν	Διογένη	προσβαλὼν ὥσπερ τι μορμολυκεῖον ἐκφοβήσῃς·
[6]	~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν	Διογένη	τραγῳδίας, οὔσας μὲν καὶ ὁμολογουμένας
[6]	~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν	Διογένη	τραγῳδίας, οὔσας μὲν καὶ ὁμολογουμένας
[4]	δὲ αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ Διογένους	ἀρξαμένη	καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν ἐφεξῆς.
[4]	δὲ αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ Διογένους	ἀρξαμένη	καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν ἐφεξῆς.
[8]	ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν θεῶν	τεμένη,	τῇ τρυφῇ δὲ καὶ πρὸ
[8]	ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν θεῶν	τεμένη,	τῇ τρυφῇ δὲ καὶ πρὸ
[8]	προσαγόμενα τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν,	ἐστερημένη	δὲ τῆς ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη,
[8]	προσαγόμενα τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν,	ἐστερημένη	δὲ τῆς ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη,
[3]	ἔχουσαν, σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς ὅτι	στερομένη	μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον ἐστίν,
[3]	ἔχουσαν, σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς ὅτι	στερομένη	μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον ἐστίν,
[12]	τῶν περὶ αὐτὸν ὀργίων, οὐκ	ἀνασχομένη	τὸν εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον, εἶτα
[11]	ἀνθρωπίνης φύσεως μένουσα καί πως	ἀφομοιουμένη	πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ λέγεται
[9]	ἀπόρρητος φύσις ὠφελεῖν πέφυκε καὶ	ἀγνοουμένη·	θεραπεύει γοῦν οὐ ψυχὰς μόνον,
[9]	ἡγεῖται καὶ ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως	ἐκείνη,	ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ
[9]	ἡγεῖται καὶ ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως	ἐκείνη,	ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ
[20]	νῦν τὴν μὲν Ἀφροδίτην, ὅπῃ	ἐκείνῃ	φίλον, ταύτῃ προσαγορεύω· τὴν δ´
[21]	θεῶν οὐσίαις, αἳ τὸν ὅλον	κοινῇ	κόσμον ἐπιτροπεύουσιν, ἀλλ´ οὐ ταῖς
[12]	δαιμόνων τινὰ καὶ διδοὺς ἀνθρώποις	κοινῇ	μὲν ἅπασι σύμβολον τῆς ἐπιφανείας
[14]	τοῦ μύθου, μᾶλλον δὲ τοῦ	κοινῇ	πάντων βασιλέως Ἡλίου, τί σοι
[12]	Ἐπεὶ δὲ ἐδέδοκτο τῷ Διὶ	κοινῇ	πᾶσιν ἀνθρώποις ἐνδοῦναι ἀρχὴν καταστάσεως
[8]	Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον	ἀσινῆ	Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν.
[8]	Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον	ἀσινῆ	Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν.
[4]	πικρὸν καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς	ἡδονῇ	καὶ χάριτι κεράσας ἅμα τε
[4]	πικρὸν καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς	ἡδονῇ	καὶ χάριτι κεράσας ἅμα τε
[3]	ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας	ἡδονῇ	καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι
[3]	ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας	ἡδονῇ	καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι
[18]	ὅπως τοῦτον τὸν ἠλίθιον ἔβλαψεν	αἰσχύνη	καὶ τὸ λίαν ἄγαν εἶναι
[8]	κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις	πατάξῃ,	κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται
[8]	κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις	πατάξῃ,	κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται
[15]	Βιαζομένου δὲ τοῦ σώματος, οὐ	δόξῃ	προστέτηκεν· οὐδὲ περιμένει τὸν μάγειρον
[2]	προσδέονται, κἂν δήσῃ τις κἂν	καθείρξῃ,	πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς
[2]	προσδέονται, κἂν δήσῃ τις κἂν	καθείρξῃ,	πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς
[17]	ἐν θεοῖς βλάστημα, μνησικακεῖν ἔτι	διανοῇ	τῆς ὑπεροψίας ἀνδρὶ αὐθάδει καὶ
[17]	ἔφη, καλῶμεν τὰς Μοίρας, εἴ	πῃ	βοηθητέος ὁ ἀνήρ ἐστιν. Αἱ
[10]	πάντα καὶ καὶ καλὰ καὶ	μεγαλοπρεπῆ	καὶ θεῖα καὶ καθαρὰ καὶ
[11]	παραταττόμενος τὰ τῆς φύσεως στοιχεῖα,	θάλπη	καὶ κρυμούς, εἶτα τοῖς ἀπορωτάτοις
[18]	καὶ ἐν τῇ γῇ φῶς	λάμπῃ	μέγα καὶ μηθὲν ἐπιποθῇς τῶν
[20]	Καὶ νῦν τὴν μὲν Ἀφροδίτην,	ὅπῃ	ἐκείνῃ φίλον, ταύτῃ προσαγορεύω· τὴν
[18]	Ἀκούσας ταῦτα ὁ νεανίσκος εἱστήκει	σιωπῇ,	καὶ ὁ μέγας Ἥλιος ἐπί
[21]	ἐπιτροπεύουσιν, ἀλλ´ οὐ ταῖς τὰ	μέρη	κατανειμαμέναις αὐτοῦ, διὰ μεγαλοφροσύνην ἀξιῶν
[17]	διελάγχανον» καὶ ἦν πάντα ἀκοσμίας	πλήρη·	πατρῷα μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ
[18]	μυηθείης ἀσφαλῶς τε ἐκεῖ διάγοις·	χρὴ	γάρ ς´ ἀπιέναι καὶ καθαίρειν
[18]	μέγας Ἥλιος, ὅτι σε πάντως	χρὴ	ἐπανελθεῖν ἐκεῖ. Ἐνταῦθα ἐδεῖτο μὴ
[10]	περὶ τῶν ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν	χρὴ	λέγειν. Ἀλλά μοι θεοὶ μὲν
[10]	ὑπὲρ τῶν θείων πλάττωμεν, σεμνὰ	χρὴ	πάνυ τὰ ῥήματα εἶναι καὶ
[17]	Ἑρμοῦ πυθέσθαι τί ποτε αἰτήσασθαι	χρὴ	παρὰ τοῦ πατρὸς τῶν θεῶν,
[10]	ἠσεβηκέναι προλάβωμεν. Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον εἶναι	χρὴ	περὶ τὰς τοιαύτας λέξεις, ἀλλὰ
[1]	γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ τίνας	χρὴ	ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς τῶν μύθων,
[1]	γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ τίνας	χρὴ	ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς τῶν μύθων,
[1]	χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ, εἰ	χρή	τι καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν
[1]	χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ, εἰ	χρή	τι καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν
[3]	καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ δ´ ὅλως	χρή	τι καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς
[3]	καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ δ´ ὅλως	χρή	τι καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς
[10]	ἐπεμνήσθην, φέρε νῦν ὁποίους εἶναι	χρὴ	τοὺς ἑκατέρῳ τῶν μερῶν ἁρμόττοντας
[9]	προαιρέσει, περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι	χρὴ	τοὺς πλαττομένους τὸν μῦθον ἐφεξῆς
[9]	προαιρέσει, περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι	χρὴ	τοὺς πλαττομένους τὸν μῦθον ἐφεξῆς
[21]	μὴ καθαρὸς καὶ ὅντινα μὴ	χρή»	τούτοις ἀπαγορεύων μὴ μυεῖσθαι; Τί
[18]	ἑπόμενός τε ἡμῖν ὅτι θεὸς	ἔσῃ	καὶ τὸν ἡμέτερον ὄψει σὺν
[18]	Ἐμμένων γὰρ αὐταῖς ἡμῖν μὲν	ἔσῃ	φίλος καὶ τίμιος, αἰδοῖος δὲ
[10]	ἐκφανῆ γενόμενα τὸν ἐν ἡμῖν	τελέσῃ.	μᾶλλον δὲ τελειώσῃ, νοῦν καὶ
[2]	οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν	δήσῃ	τις κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως
[2]	οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν	δήσῃ	τις κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως
[4]	καὶ χάριτι κεράσας ἅμα τε	ὀνήσῃ	καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι
[4]	καὶ χάριτι κεράσας ἅμα τε	ὀνήσῃ	καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι
[17]	τῆς ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ παντάπασιν	ἐπικρατήσῃ.	Πρὸς ἀμφότερα» εἶπεν, ἐγὼ σκέψομαι.
[17]	ὅπως αὐτὸν ὡς εὐαγέστατα προσκυνήσῃς,	αἰτήσῃ	δὲ παρ´ αὐτοῦ ὅτι ἂν
[18]	τῶν οἰκείων μήτε τῶν ξένων	ἀναπείσῃ	τῶν ἐντολῶν ἐκλαθέσθαι τῶν ἡμετέρων.
[10]	ἐν ἡμῖν τελέσῃ. μᾶλλον δὲ	τελειώσῃ,	νοῦν καὶ εἰ δή τι
[18]	ἐμοῦ, ἵνα σοι καὶ ἐν	τῇ	γῇ φῶς λάμπῃ μέγα καὶ
[10]	μανῆναι, τὸν βοῦν δὲ ἐπιτίθημι	τῇ	γλώττῃ» περὶ τῶν ἀρρήτων γὰρ
[11]	λεγομένων τούτων στοιχείων δουλευόντων αὐτοῦ	τῇ	δημιουργικῇ καὶ τελεσιουργῷ τοῦ ἀχράντου
[17]	ὦ πάτερ, ἡ Ὁσιότης ξὺν	τῇ	Δίκῃ. Σὸν οὖν ἔργον ἐστίν,
[18]	Ἑρμῆς χρυσῆν ῥάβδον. Ἔρχου οὖν	τῇ	πανοπλίᾳ κοσμηθεὶς ταύτῃ διὰ πάσης
[3]	Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς	τῇ	ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο
[3]	Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς	τῇ	ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο
[9]	νῦν δὲ, ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς	τῇ	προαιρέσει, περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι
[9]	νῦν δὲ, ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς	τῇ	προαιρέσει, περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι
[4]	τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα παραχαράττοντι»	τῇ	συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει, τῷ
[4]	τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα παραχαράττοντι»	τῇ	συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει, τῷ
[20]	οὐ τὸ ὄνομα θεῶν ἐν	τῇ	σφραγῖδι φορεῖν ἐπέτρεπεν, οὐδὲ τῷ
[5]	ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν σαφῶς ἐν	τῇ	τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ
[5]	ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν σαφῶς ἐν	τῇ	τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ
[6]	ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον ἐν	τῇ	τοῦ νομίσματος; Ἢ τοῦτό γε
[6]	ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον ἐν	τῇ	τοῦ νομίσματος; Ἢ τοῦτό γε
[16]	ὅπερ οἶμαι ποιεῖν εἰώθασιν οἱ	τῇ	τροπικῇ χρώμενοι τῶν νοημάτων κατασκευῇ·
[8]	ἢ τὰ τῶν θεῶν τεμένη,	τῇ	τρυφῇ δὲ καὶ πρὸ τῶν
[8]	ἢ τὰ τῶν θεῶν τεμένη,	τῇ	τρυφῇ δὲ καὶ πρὸ τῶν
[18]	γὰρ ἦν ὁ ξυμπονῶν ἐν	τῇ	τῶν συγγενῶν οἰκίᾳ παρερριμμένῳ. Ἴσθι
[14]	ἐπίτομον, οὕτω δὴ καὶ ἐν	τῇ	φιλοσοφίᾳ τέλος τέ ἐστι καὶ
[2]	Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ,	τῇ	φύσει τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι
[2]	Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ,	τῇ	φύσει τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι
[15]	ἢ ψεγομένοις τίθεται, ἀλλ´ ἐν	τῇ	φύσει· φεύγει τὰς περιττὰς τροφάς·
[17]	νεανίας ἐγένετο Πρῶτον ὑπηνήτης, τοῦπερ	χαριεστάτη	ἥβη» κατανοήσας τῶν κακῶν τὸ
[17]	ὄμματα. Τῶν Μοιρῶν δὲ ἡ	πρεσβυτάτη·	Κωλύετον» ἔφη, ὦ πάτερ, ἡ
[15]	τῆς ἀξίας αὐτῶν ἐπιτρέψειεν αὐτῷ	τιμητῇ	γενέσθαι· γῆν γὰρ αὐτὰ οἶδεν
[2]	τῶν ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ καὶ	Κρήτῃ	καὶ Καρίᾳ, τῇ φύσει τῆς
[2]	τῶν ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ καὶ	Κρήτῃ	καὶ Καρίᾳ, τῇ φύσει τῆς
[5]	καὶ θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων	πάντη	καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ
[5]	καὶ θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων	πάντη	καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ
[14]	τὴν πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε	πάντη	καὶ τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε μᾶλλον
[15]	καὶ καθαροῖς νοήμασιν, ὀλιγωρεῖν δὲ	πάντη	τοῦ σώματος καὶ νομίζειν αὐτὸ
[15]	ὥσπερ ὀργάνῳ τῷ σώματι χρῆσθαι	ἐπιτάττῃ.	~Ταῦτα μὲν οὖν ὡς φασὶ
[10]	τὸν βοῦν δὲ ἐπιτίθημι τῇ	γλώττῃ»	περὶ τῶν ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν
[14]	βασιλέα πορείαν, ἀνελθόντες δὲ ἀφρονέστερον	αὐτῇ	καὶ ἀμαθέστερον καὶ μανιωδέστερον ἐχρήσασθε,
[18]	κράνος· πολλὰ γάρ, ὁρᾷς, ἐστὶν	αὐτῇ,	καὶ δίδωσιν οἷς ἂν ἐθέλῃ.
[15]	ποιητῶν. Ἡ σύντομος ὁδός ἐστιν	αὕτη.	Δεῖ γὰρ αὐτὸν ἀθρόως ἐκστῆναι
[18]	Ἔρχου οὖν τῇ πανοπλίᾳ κοσμηθεὶς	ταύτῃ	διὰ πάσης μὲν γῆς, διὰ
[16]	~Ταῦτα μὲν οὖν ὡς φασὶ	ταύτῃ,	ἐπανάξω δὲ ὅθεν ἐξέβην. Ἐπειδὴ
[13]	Ἰάμβλιχος. Ὃς δ´ ἂν μὴ	ταύτῃ	ποιῇ, γελάσεται μέν, ἴστω μέντοι
[20]	μὲν Ἀφροδίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ φίλον,	ταύτῃ	προσαγορεύω· τὴν δ´ ἡδονὴν οἶδα
[12]	μοι δοκεῖ τοῦ θεοῦ τούτου	πρώτη	παρ´ Ἕλλησι καὶ τὴν ἐσομένην
[16]	τῇ τροπικῇ χρώμενοι τῶν νοημάτων	κατασκευῇ·	πολὺς δὲ ἐν τούτοις ὁ
[9]	ἐμμελείας ἡ τῶν μύθων ἐγκαταμέμικται	γραφή,	οὓς ς´ ἐχρῆν, εἶπερ ἐβούλου
[17]	τὸ παιδάριον ἐκτρέφειν. Ἐπεὶ δὲ	ἐτράφη	καὶ νεανίας ἐγένετο Πρῶτον ὑπηνήτης,
[20]	ἄγνωστά σοι, γνώριμα μέντοι καὶ	σαφῆ	τοῖς πολλοῖς. Ἀλλὰ τοῦ Πλάτωνος
[6]	Εἰ δ´, ὅπερ ὁ θεὸς	ἔφη	Διογένει, τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ
[6]	Εἰ δ´, ὅπερ ὁ θεὸς	ἔφη	Διογένει, τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ
[18]	ὁ νεανίσκος· Ὁ μέν μοι»	ἔφη,	δοκεῖ νυστάζειν τὰ πολλὰ καὶ
[17]	ἐκείνας. Ἀλλ´ ἐμαὶ γάρ εἰσιν»	ἔφη,	θυγατέρες, καὶ ἄξιον δὴ ἐρέσθαι
[18]	ἐλιπάρει δακρύων, Ἀλλὰ νέος εἶ»	ἔφη,	καὶ ἀμύητος, Ἴθι οὖν παρ´
[17]	αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἀφείς; Ἀλλ´»	ἔφη,	καλῶμεν τὰς Μοίρας, εἴ πῃ
[17]	τὸν Ἥλιον· Τουτὶ τὸ παιδίον;	ἔφη·	ξυγγενὲς δὲ ἦν αὐτῶν ἄρα
[18]	τοῖς θεοῖς πειθόμενος. Ἀλλ´ ἴθι«	ἔφη,	πορεύου μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος· ἡμεῖς
[18]	φθείρειν τὴν ποίμνην. Ἂν οὖν»	ἔφη,	σὲ ἐγὼ μετὰ ταυτησὶ τῆς
[17]	καὶ ἀνεψιὸς τῶν κληρονόμων· τοῦτο»	ἔφη,	σόν ἐστιν ἔκγονον. Ὄμοσον οὖν
[17]	καὶ ὑψηλὸν ὄρος, Ἐπὶ τούτου»	ἔφη,	τῆς κορυφῆς ὁ πατὴρ πάντων
[18]	τὸν κληρονόμον; Καὶ ὅς, Ὁρῶ»	ἔφη,	Τί δέ; Τοὺς βουκόλους τουτουσὶ
[18]	θεοῦ καὶ ἐμὸν βλάστημα. Τοῦτον«	ἔφη,	τὸν κληρονόμον οἱ βέλτιστοι μὲν
[18]	τοῦ δόρατος, Ἀλλὰ ποῦ σοι»	ἔφη,	ὦ παῖ, τὸ Γοργόνειον καὶ
[17]	Μοιρῶν δὲ ἡ πρεσβυτάτη· Κωλύετον»	ἔφη,	ὦ πάτερ, ἡ Ὁσιότης ξὺν
[12]	ὑπὲρ τούτων ἴσμεν, ὡς Σεμέλη	σοφὴ	τὰ θεῖα; Παῖς γὰρ ἦν
[8]	τὰ τῶν θεῶν τεμένη, τῇ	τρυφῇ	δὲ καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων
[8]	τὰ τῶν θεῶν τεμένη, τῇ	τρυφῇ	δὲ καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων
[8]	τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως	ἔχῃ	πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ
[8]	τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως	ἔχῃ	πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι πολλοὶ
[8]	κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ	συνεχῆ	δότε γαστέρι. καὶ δότε χωρίς
[8]	κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ	συνεχῆ	δότε γαστέρι. καὶ δότε χωρίς
[14]	ἑαυτὸν καὶ ἀφομοιωθῆναι τοῖς θεοῖς·	ἀρχὴ	μὲν οὖν ἑαυτὸν γνῶναι, τέλος
[14]	φιλοσοφίᾳ τέλος τέ ἐστι καὶ	ἀρχὴ	μία γνῶναί τε ἑαυτὸν καὶ
[20]	δὲ παρέθηκα μὴ ποτέ σοι	παράσχῃ	πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν
[17]	ἡ ξυμβουλή. Αἰτώμεθα οὖν Ἀγαθῇ	Τύχῃ	τὰ κράτιστα, καίπερ οὔπω σαφῶς