Chapitre
[17]	πῃ βοηθητέος ὁ ἀνήρ ἐστιν.	Αἱ	δὲ ὑπήκουσαν αὐτίκα τῷ Διί.
[21]	μείζονος, ὅπως ἡμῖν αὐταὶ δοῖεν	αἱ	θεαὶ τὴν ἐπίνοιαν· νομίζω δὲ
[9]	λογίσεσθε πόσαι καὶ τινές εἰσιν	αἱ	μεταξὺ ταύτης τε καὶ τῆς
[17]	δὲ ἐγώ τε ξυγχωρῶ καὶ	αἱ	Μοῖραι· κόμιζε οὖν αὐτὸ καὶ
[17]	ἀμφότερα» εἶπεν, ἐγὼ σκέψομαι. Καὶ	αἱ	Μοῖραι πλησίον παροῦσαι πάντα ἐπέκλωθον,
[1]	διανοίας εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ	αἱ	πελειάδες, ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς
[1]	διανοίας εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης, ὥσπερ	αἱ	πελειάδες, ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς
[14]	Οὐκ ἴστε ὅτι μεγάλας ἔχουσιν	αἱ	σύντομοι τὰς χαλεπότητας; Καὶ ὥσπερ
[1]	οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ	αἱ	τίτθαι μύθους ᾄδοντος καὶ οὐδὲ
[1]	οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ	αἱ	τίτθαι μύθους ᾄδοντος καὶ οὐδὲ
[3]	ταῖς τῶν παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ	αἱ	τίτθαι περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν
[3]	ταῖς τῶν παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ	αἱ	τίτθαι περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν
[2]	ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ νεῖν ἰχθύες	αἵ	τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν
[2]	ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ νεῖν ἰχθύες	αἵ	τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν
[21]	ταῖς ὅλαις τῶν θεῶν οὐσίαις,	αἳ	τὸν ὅλον κοινῇ κόσμον ἐπιτροπεύουσιν,
[8]	κατ´ αὐτῶν ηὔχετο. Πόσαι γὰρ	ἑκατόμβαι	τῆς ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν
[8]	κατ´ αὐτῶν ηὔχετο. Πόσαι γὰρ	ἑκατόμβαι	τῆς ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν
[21]	ὅπως ἡμῖν αὐταὶ δοῖεν αἱ	θεαὶ	τὴν ἐπίνοιαν· νομίζω δὲ αὐτὴν
[17]	ἀποσβῆναι, ἢν μὴ σύ γε	δύσεαι	ἀλκήν« Σοὶ δὲ ἐγώ τε
[1]	τελευταῖον γοῦν τὰ ὄμματα μὴ	κεχράνθαι	τοῖς παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ
[1]	τελευταῖον γοῦν τὰ ὄμματα μὴ	κεχράνθαι	τοῖς παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ
[14]	πανταχόθεν ξυγκομίζουσι, καὶ προσκτῶνται τὸ	τιμᾶσθαι	καὶ δορυφορεῖσθαι καὶ θεραπεύεσθαι. Τοιοῦτόν
[8]	τὴν πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ	τιμᾶσθαι	φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ
[8]	τὴν πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ	τιμᾶσθαι	φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ
[5]	τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν,	ἠτιμάσθαι	δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον
[5]	τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν,	ἠτιμάσθαι	δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον
[14]	ἀλλὰ τὸ λεληθὸς σκοπεῖν καὶ	διερευνᾶσθαι.	Τοσούτῳ δ´ ἐστὶ κρεῖττον ἐν
[9]	οὐ δυναμένας τὰ θεῖα καθαρῶς	δέξασθαι	δι´ αἰνιγμάτων αὐτοῖς μετὰ τῆς
[13]	ῥυῆναι τὴν ζωήν, ῥυεῖσαν δὲ	διεσπάσθαι	καὶ διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι· τὸ δὲ
[7]	οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως	σιωπᾶσθαι	δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ
[7]	οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως	σιωπᾶσθαι	δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ
[7]	Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις	θεάσασθαι	δίχα πραγμάτων οἷόν τε ἦν;
[7]	Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις	θεάσασθαι	δίχα πραγμάτων οἷόν τε ἦν;
[3]	τοὺς μύθους τὸ πρῶτον πλασάντων	ἀπολογήσασθαι,	δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν παιδίων
[3]	τοὺς μύθους τὸ πρῶτον πλασάντων	ἀπολογήσασθαι,	δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν παιδίων
[17]	τοῦ Ἑρμοῦ πυθέσθαι τί ποτε	αἰτήσασθαι	χρὴ παρὰ τοῦ πατρὸς τῶν
[2]	εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται	παραναπαύσασθαι,	τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε
[2]	εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται	παραναπαύσασθαι,	τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε
[11]	καὶ φοιτῆσαι διδασκάλοις ἱστόρηται, καὶ	στρατεύσασθαι	λέγεται καὶ κρατῆσαι πάντων, καμεῖν
[17]	ἄν τις δύναιτο τὰ τοιαῦτα	κτᾶσθαι	μὴ παρόντα ἢ παρόντα διαφυλάττειν·
[2]	καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες	ἵπτασθαι	καὶ νεῖν ἰχθύες αἵ τε
[2]	καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες	ἵπτασθαι	καὶ νεῖν ἰχθύες αἵ τε
[10]	λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ μὴ πρότερον	ἀφίστασθαι,	πρὶν ἂν ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσιν
[4]	ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν τοῖς κοινοῖς	ᾄδεσθαι	συλλόγοις, ἡ συνήθεια δὲ αὐτῷ
[4]	ἐλευθερίας μέτεστιν» ἐν τοῖς κοινοῖς	ᾄδεσθαι	συλλόγοις, ἡ συνήθεια δὲ αὐτῷ
[10]	λεγομένοις πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ λεληθότα	περιεργάζεσθαι	καὶ μὴ πρότερον ἀφίστασθαι, πρὶν
[17]	σοι φίλον ὄνομα καὶ ὅπως	ὀνομάζεσθαι	{τουτὶ γὰρ ἔμοιγε οὐδὲν διαφέρει}
[14]	ἔργον ἐστι, πλὴν ἴσως τοῦ	χρηματίζεσθαι,	τοῦτο δὲ οὐ παρ´ ὑμᾶς
[18]	τῶν ξένων ἀναπείσῃ τῶν ἐντολῶν	ἐκλαθέσθαι	τῶν ἡμετέρων. Ἐμμένων γὰρ αὐταῖς
[12]	Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν» λέγων.	Αἰσθέσθαι	οὖν μοι δοκεῖ τοῦ θεοῦ
[17]	ἐβούλετο μὲν παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ	πυθέσθαι	τί ποτε αἰτήσασθαι χρὴ παρὰ
[3]	καὶ ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι,	διδάσκεσθαι	δὲ οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα
[3]	καὶ ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι,	διδάσκεσθαι	δὲ οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα
[20]	μεμυῆσθαι πάντα τὰ μυστήρια καὶ	τετελέσθαι	τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καὶ διὰ
[6]	καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν,	ὑπερβάλλεσθαι	δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός;
[6]	καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν,	ὑπερβάλλεσθαι	δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός;
[9]	ποιεῖ παρουσίας. Τοῦτ´ οἶμαι πολλάκις	γίγνεσθαι	καὶ διὰ τῶν μύθων, ὅταν
[15]	ἀξίας αὐτῶν ἐπιτρέψειεν αὐτῷ τιμητῇ	γενέσθαι·	γῆν γὰρ αὐτὰ οἶδεν ἀμφότερα.
[20]	μὲν Σάμιον οὐδεὶς ἀντερεῖ τοιοῦτον	γενέσθαι;	Καὶ γὰρ οὐ τὸ ὄνομα
[11]	ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ λέγεται παιδίον	γενέσθαι	καὶ κατὰ μικρὸν αὐτῷ τὸ
[16]	Ἀναγκάσεις δέ με καὶ μυθοποιὸν	γενέσθαι.	~Πλουσίῳ ἀνδρὶ πρόβατα ἦν πολλὰ
[21]	μὴ φύσει, τῷ νόμῳ δὲ	γενέσθαι,	τοῦτο ἔφυγεν, οὐ τὸ μυηθῆναι,
[7]	Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις	συγγενέσθαι	τῶν Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε
[7]	Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις	συγγενέσθαι	τῶν Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε
[5]	κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ	λυμαίνεσθαι	τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν·
[5]	κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ	λυμαίνεσθαι	τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν·
[14]	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὴν ψυχὴν	φαίνεσθαι;	Τίνα δὲ ἄσκησιν ἐποιήσω τοῦ
[5]	φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους	ἐλαύνεσθαι,	κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων
[5]	φαρμακοὺς ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους	ἐλαύνεσθαι,	κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων
[17]	μὲν αὑτὸν εἰς τὸν Τάρταρον	προέσθαι	πρὸς τὸ μέγεθος τῶν κακῶν
[17]	ἔφη, θυγατέρες, καὶ ἄξιον δὴ	ἐρέσθαι	αὐτάς· τί τοίνυν, ὦ ποτνία,
[14]	παντὸς μᾶλλον εὐαγῆ καὶ σεμνὰ	προφέρεσθαι,	κατὰ δὲ τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν
[10]	τὸ αἴνιγμα, τοσούτῳ μᾶλλον ἔοικε	διαμαρτύρεσθαι	μὴ τοῖς αὐτόθεν λεγομένοις πιστεύειν,
[17]	καὶ σὸν σκῆπτρον, ἦ μὴν	ἐπιμελήσεσθαι	διαφερόντως αὐτοῦ καὶ ποιμανεῖν αὐτὸ
[21]	καὶ Ἐπαμινώνδαν ἐν τῷ βορβόρῳ»	κείσεσθαι«	Τοῦτο, ὦ νεανίσκε, βαθὺ λίαν
[9]	ἀνέχεται γυμνοῖς εἰς ἀκαθάρτους ἀκοὰς	ῥίπτεσθαι	ῥήμασιν. Ὅπερ δὲ δὴ τῶν
[9]	μυστικῷ· φιλεῖ γὰρ ἡ φύσις	κρύπτεσθαι»	καὶ τὸ ἀποκεκρυμμένον τῆς τῶν
[16]	πεποιηκὼς μῦθον, ὦ ξυνετώτατε, μάτην	νεανιεύεσθαι·	καίτοι τοῦτο τίτθης ἔργον ἐστὶν
[14]	τὸ τιμᾶσθαι καὶ δορυφορεῖσθαι καὶ	θεραπεύεσθαι.	Τοιοῦτόν τι καὶ τὸ ὑμέτερον
[14]	καὶ σύντονον ἐπὶ τὴν ἀρετὴν	πορεύεσθαι·	ὄφελον καὶ ὑμεῖς τὴν μακρὰν
[21]	κατανειμαμέναις αὐτοῦ, διὰ μεγαλοφροσύνην ἀξιῶν	συμπολιτεύεσθαι·	τό τε νόμιμον οὐ παρέβη
[17]	παίδων ἀνοίας τε καὶ ἀμαθίας	ἀνέχεσθαι.	Εἶτα ἐπίμπλατο φόνων πάντα, καὶ
[5]	τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως	ἀπέχεσθαι	κελεύων καὶ μήτε ἐν λόγῳ
[5]	τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως	ἀπέχεσθαι	κελεύων καὶ μήτε ἐν λόγῳ
[13]	ῥυεῖσαν δὲ διεσπάσθαι καὶ διασπασθεῖσαν	οἴχεσθαι·	τὸ δὲ ῥυεῖσαν καὶ διασπασθεῖσαν
[3]	πρὸς παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας	πεποιῆσθαι	καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον,
[3]	πρὸς παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας	πεποιῆσθαι	καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον,
[5]	δὲ ὄντος τοῦ πράγματος, ὥστε	ἀνῃρῆσθαι	μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς
[5]	δὲ ὄντος τοῦ πράγματος, ὥστε	ἀνῃρῆσθαι	μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς
[6]	εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ τρόπον	εἰρῆσθαι	τοῦ Παραχάραξον τὸ νόμισμα» διὰ
[6]	εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ τρόπον	εἰρῆσθαι	τοῦ Παραχάραξον τὸ νόμισμα» διὰ
[2]	παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον	εὑρῆσθαι.	Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι
[2]	παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον	εὑρῆσθαι.	Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι
[14]	ὑμᾶς ἢ τοὺς στρατιώτας πεφρίκασι·	χρῆσθαι	γὰρ αὐτοῖς ἀκούω τινὰς ὑμῶν
[15]	θεὸς ὥσπερ ὀργάνῳ τῷ σώματι	χρῆσθαι	ἐπιτάττῃ. ~Ταῦτα μὲν οὖν ὡς
[20]	φορεῖν ἐπέτρεπεν, οὐδὲ τῷ ὅρκῳ	χρῆσθαι	προπετῶς τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν.
[2]	τις κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως	χρῆσθαι	τούτοις τοῖς μορίοις, πρὸς ἃ
[2]	τις κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως	χρῆσθαι	τούτοις τοῖς μορίοις, πρὸς ἃ
[5]	ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ	πεπατῆσθαι	μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ
[5]	ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ	πεπατῆσθαι	μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ
[21]	βίον ὀρθότητος, ἐπὶ δὲ τῷ	μεμυῆσθαι	μεγαλοφρονοῦντα τὸν παραινοῦντα αὐτῷ τοιαῦτα,
[20]	τοὺς θεοὺς εὐσεβεῖς εἶναι καὶ	μεμυῆσθαι	πάντα τὰ μυστήρια καὶ τετελέσθαι
[8]	φησι τὸν ψευδῆ καὶ ἄδικον	δεῖσθαι.	Τίς οὖν ὁ τρόπος αὐτοῖς
[8]	φησι τὸν ψευδῆ καὶ ἄδικον	δεῖσθαι.	Τίς οὖν ὁ τρόπος αὐτοῖς
[1]	εἶτα ὁποίας καὶ τίνας χρὴ	ποιεῖσθαι	τὰς διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ
[1]	εἶτα ὁποίας καὶ τίνας χρὴ	ποιεῖσθαι	τὰς διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ
[14]	κατὰ δὲ τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν	ποιεῖσθαι	τὴν ἐξήγησιν τῶν τοιούτων. Ὁ
[18]	νομιζομένων φιλεῖν εἰς τὰ μέγιστα	ἀδικεῖσθαι.	Σκόπει οὖν ὅπως ἐπανελθὼν μὴ
[4]	τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος	καλεῖσθαι,	ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν
[4]	τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος	καλεῖσθαι,	ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν
[18]	παρὰ μὲν τῶν ἐπιεικῶν μὴ	φιλεῖσθαι,	παρὰ δὲ τῶν νομιζομένων φιλεῖν
[14]	στρατόπεδα, καὶ τοῖς μὲν βελτίστοις	λοιδορεῖσθαι,	τοὺς δὲ χειρίστους θεραπεύειν; Εἰπέ,
[14]	καὶ προσκτῶνται τὸ τιμᾶσθαι καὶ	δορυφορεῖσθαι	καὶ θεραπεύεσθαι. Τοιοῦτόν τι καὶ
[21]	μὴ χρή» τούτοις ἀπαγορεύων μὴ	μυεῖσθαι;	Τί πέρας ἡμῖν ἔσται τῶν
[18]	Ἴσθι δὲ σεαυτῷ τὰ σαρκία	δεδόσθαι	τῆς λειτουργίας εἵνεκα ταυτησί· βουλόμεθα
[21]	νομίζω δὲ αὐτὴν ἤδη καὶ	δεδόσθαι.	Φαίνεται γὰρ ὁ Διογένης οὐχ,
[11]	τῷ μύθῳ διδασκόμενοι τὸ λανθάνον	μῶσθαι	καὶ πολυπραγμονεῖν ὑφ´ ἡγεμόσι τοῖς
[1]	γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ αἱ	τίτθαι	μύθους ᾄδοντος καὶ οὐδὲ τούτους
[1]	γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ αἱ	τίτθαι	μύθους ᾄδοντος καὶ οὐδὲ τούτους
[3]	τῶν παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ	τίτθαι	περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς
[3]	τῶν παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ	τίτθαι	περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς
[6]	ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑτέραις	ἀπολελεῖφθαι;	Ταῖς Οἰνομάου δὲ ἐντυχών· ἔγραψε
[6]	ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑτέραις	ἀπολελεῖφθαι;	Ταῖς Οἰνομάου δὲ ἐντυχών· ἔγραψε
[7]	δέ τινα ὑπὸ τῶν θεῶν	εἰσπεπέμφθαι,	ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν
[7]	δέ τινα ὑπὸ τῶν θεῶν	εἰσπεπέμφθαι,	ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν
[20]	καὶ διὰ πάντων τῶν μαθημάτων	ἦχθαι	τοῖς εἴσω τοῦ περιπάτου βαδίζουσι
[11]	τὸν Ὄλυμπον ὑπὸ τοῦ πατρὸς	ἀνῆχθαι	τοῦ Διός. Ἀλλ´, ὦ τάν,
[2]	ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ	σκιαί.	Πράττουσι γοῦν πρὸ τῆς τῶν
[2]	ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ	σκιαί.	Πράττουσι γοῦν πρὸ τῆς τῶν
[8]	γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας εἰσὶν	ἀντάξιαι,	ἣν καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς
[8]	γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας εἰσὶν	ἀντάξιαι,	ἣν καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς
[17]	αἰγῶν, ἵπποι δὲ αὐτῷ πολλάκις	μυρίαι	ἕλος κάτα βουκολέοντο, καὶ ποιμένες
[14]	ὄντα καθαρὰν νόησιν ἐλπὶς ἀναδραμεῖν.	Αἴτιαι	μὲν οὖν αὗται τοῦ τὴν
[17]	καρποῖς βριθούσης ἄνθεσί τε πολλοῖς	καὶ	ἀγαθοῖς, ὅσα ἐστὶ θεοῖς φίλα,
[14]	ἐκείνου καλοὺς λίαν καὶ μεγάλους	καὶ	ἀγαθούς, ἀνθρώπους δὲ ὅμως τοὺς
[10]	πλήρωμα, καὶ ἐν τῷ ἑνὶ	καὶ	ἀγαθῷ συνέχουσα πᾶσαν αὐτὴν διὰ
[17]	~Πλουσίῳ ἀνδρὶ πρόβατα ἦν πολλὰ	καὶ	ἀγέλαι βοῶν καὶ αἰπόλια πλατέ´
[9]	ἡ ἀπόρρητος φύσις ὠφελεῖν πέφυκε	καὶ	ἀγνοουμένη· θεραπεύει γοῦν οὐ ψυχὰς
[18]	γὰρ καὶ πιπράσκει τὰ πρόβατα	καὶ	ἀδικεῖ διπλῇ τὸν δεσπότην· τά
[8]	σκιαγραφίας γάρ φησι τὸν ψευδῆ	καὶ	ἄδικον δεῖσθαι. Τίς οὖν ὁ
[8]	σκιαγραφίας γάρ φησι τὸν ψευδῆ	καὶ	ἄδικον δεῖσθαι. Τίς οὖν ὁ
[7]	πέφρικα καὶ φιλῶ καὶ σέβω	καὶ	ἅζομαι καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ
[7]	πέφρικα καὶ φιλῶ καὶ σέβω	καὶ	ἅζομαι καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ
[18]	σοι πανταχοῦ συνεσόμεθα ἐγώ τε	καὶ	Ἀθηνᾶ καὶ Ἑρμῆς ὅδε καὶ
[18]	Ἀλλ´, ὦ μέγιστε« εἶπεν, Ἥλιε	καὶ	Ἀθηνᾶ, σέ τε καὶ αὐτὸν
[21]	τὸν μυούμενον ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι πρότερον	καὶ	Ἀθηναῖον, εἰ καὶ μὴ φύσει,
[17]	Σοὶ δὲ ἐγώ τε ξυγχωρῶ	καὶ	αἱ Μοῖραι· κόμιζε οὖν αὐτὸ
[17]	Πρὸς ἀμφότερα» εἶπεν, ἐγὼ σκέψομαι.	Καὶ	αἱ Μοῖραι πλησίον παροῦσαι πάντα
[17]	ἐλεύθεροι μισθωτοί, καὶ βουκόλοι βοῶν	καὶ	αἰγῶν αἰπόλοι καὶ ἱπποφορβοὶ τῶν
[17]	ἦν πολλὰ καὶ ἀγέλαι βοῶν	καὶ	αἰπόλια πλατέ´ αἰγῶν, ἵπποι δὲ
[10]	Ὑπὲρ δὲ ὧν εἰπεῖν τε	καὶ	ἀκοῦσαι θέμις καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις
[17]	ἃ ἐτέθειτο παρὰ πολλῶν μὲν	καὶ	ἄλλων, οὐχ ἥκιστα δὲ τῶν
[14]	πορείαν, ἀνελθόντες δὲ ἀφρονέστερον αὐτῇ	καὶ	ἀμαθέστερον καὶ μανιωδέστερον ἐχρήσασθε, κολακεύσαντες
[17]	τῆς τῶν παίδων ἀνοίας τε	καὶ	ἀμαθίας ἀνέχεσθαι. Εἶτα ἐπίμπλατο φόνων
[15]	ῥᾴδιον ἀνθρώπων εἶναι κενοδοξίας ταῦτα	καὶ	ἀμαθίας νενόμικεν ἔργα· τὸ αἰσχρὸν
[11]	καὶ κρυμούς, εἶτα τοῖς ἀπορωτάτοις	καὶ	ἀμαχωτάτοις, ἐνδείᾳ λέγω τροφῆς καὶ
[17]	ἦν αὐτῶν ἄρα παρερριμμένον που	καὶ	ἀμελούμενον, ἀδελφιδοῦς ἐκείνου τοῦ πλουσίου
[15]	νοῦν μὲν τὸν ἑαυτοῦ ἀτρύτως	καὶ	ἀμετακινήτως συνέχειν ἐν τοῖς θείοις
[18]	δακρύων, Ἀλλὰ νέος εἶ» ἔφη,	καὶ	ἀμύητος, Ἴθι οὖν παρ´ ὑμᾶς,
[5]	λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ	καὶ	ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις τῶν
[5]	λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ	καὶ	ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις τῶν
[10]	εἰπεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι θέμις	καὶ	ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί, πᾶς λόγος
[17]	ἀμελούμενον, ἀδελφιδοῦς ἐκείνου τοῦ πλουσίου	καὶ	ἀνεψιὸς τῶν κληρονόμων· τοῦτο» ἔφη,
[9]	μὴν ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν φαίνεται	καὶ	Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ
[9]	μὴν ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν φαίνεται	καὶ	Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ
[17]	ἐμαὶ γάρ εἰσιν» ἔφη, θυγατέρες,	καὶ	ἄξιον δὴ ἐρέσθαι αὐτάς· τί
[13]	μὲν καὶ ζῶντες, πάντως δὲ	καὶ	ἀπαλλαγέντες τοῦ σώματος. Ὅτῳ γὰρ
[14]	μὲν γὰρ καλούμενοι, ὑμεῖς δὲ	καὶ	ἀπελαυνόμενοι. Καὶ τί χρηστὸν ἐκ
[17]	χωρίον, οὗ πάντας ὁρᾶς προσπταίοντας	καὶ	ἀπιόντας ἐντεῦθεν ὀπίσω. Καὶ ὁ
[18]	πρόσιθι δὲ αὐτοῖς ἐλευθέρως τε	καὶ	ἁπλούστατα καὶ γενναίως, μὴ λέγων
[9]	τὸ περὶ τὴν τῶν γινομένων	καὶ	ἀπολλυμένων καὶ τῶν ἀιδίων μὲν
[9]	τὸ περὶ τὴν τῶν γινομένων	καὶ	ἀπολλυμένων καὶ τῶν ἀιδίων μὲν
[17]	ὀλιγωρηθέντα πρότερον ὑπὸ τοῦ πατρὸς	καὶ	ἀποσυληθέντα τῶν ἀναθημάτων, ἃ ἐτέθειτο
[17]	{τὸ} μικρὸν ὑπερβάντι τὸ σκολιὸν	καὶ	ἀπότομον χωρίον, οὗ πάντας ὁρᾶς
[4]	χάριτι κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ	καὶ	ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι παρὰ
[4]	χάριτι κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ	καὶ	ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι παρὰ
[14]	τῇ φιλοσοφίᾳ τέλος τέ ἐστι	καὶ	ἀρχὴ μία γνῶναί τε ἑαυτὸν
[17]	ἔχων παρ´ ἑαυτῷ ξίφος τε	καὶ	ἀσπίδα καὶ δόρυ, γυμνὰ δὲ
[17]	τὸ πρόσω διὰ λείας ὁδοῦ	καὶ	ἀτρίπτου καθαρᾶς τε πάνυ καὶ
[18]	Ἥλιε καὶ Ἀθηνᾶ, σέ τε	καὶ	αὐτὸν ἐπιμαρτύρομαι τὸν Δία, χρῆσθέ
[21]	{ὕστερον ὡς Ἀριστοτέλης} φησὶ γὰρ	καὶ	αὐτὸς εἶναι Πύθιον οἴκοι παρ´
[9]	Καλλιόπης, Ἀντισθένει δὲ καὶ Ξενοφῶντι	καὶ	αὐτῷ Πλάτωνι πραγματευομένοις ἠθικάς τινας
[14]	ἀρχὴ μία γνῶναί τε ἑαυτὸν	καὶ	ἀφομοιωθῆναι τοῖς θεοῖς· ἀρχὴ μὲν
[15]	ἀμετακινήτως συνέχειν ἐν τοῖς θείοις	καὶ	ἀχράντοις καὶ καθαροῖς νοήμασιν, ὀλιγωρεῖν
[19]	λειμῶνές τε ἔνδροσοι μαλακῆς πόας	καὶ	βαθείας πλήρεις, ἤ τε ἐκ
[12]	Ὕλας οὐδ´ Ἄβδηρος, ἀλλὰ Σάτυροι	καὶ	Βακχαὶ καὶ Πᾶνες καὶ Δαιμόνων
[5]	καὶ καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ χείρονα	καὶ	βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν
[5]	καὶ καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ χείρονα	καὶ	βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν
[17]	ξυντελουμένων γάμων {τε} οὐ γάμων	καὶ	βεβηλουμένων ὁμοῦ τοῖς θείοις τῶν
[14]	ἐχρήσασθε, κολακεύσαντες ἅμα καὶ ὑλακτήσαντες	καὶ	βιβλία δόντες καὶ ταῦτα προσαχθῆναι
[19]	αὐτοῦ, τούτων ἔσπευδον ἀκροατὴς εἶναι,	καὶ	βιβλία ταῦτα ἀνεγίγνωσκον, ὁπόσα αὐτὸς
[5]	κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά τίς ἐστι	καὶ	βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης
[5]	κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά τίς ἐστι	καὶ	βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης
[8]	κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται	καὶ	βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν τῆς
[8]	κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται	καὶ	βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν τῆς
[10]	πρεπωδεστάτην, τῶν αἰσχρῶν δὲ μηθὲν	καὶ	βλασφήμων ἢ δυσσεβῶν, ὅπως μὴ
[17]	δοῦλοί τε καὶ ἐλεύθεροι μισθωτοί,	καὶ	βουκόλοι βοῶν καὶ αἰγῶν αἰπόλοι
[18]	δ´ αὖ οἱ ποιμένες τε	καὶ	βουκόλοι» Καὶ ὁ νεανίσκος· Ὁ
[17]	οὐδαμοῦ τέως. Ἑρμῆς οὖν αὐτῷ,	καὶ	γὰρ εἶχεν οἰκείως πρὸς αὐτόν,
[4]	ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό σε ἐξαπατάτω·	καὶ	γὰρ μικρὸν ὕστερον ὑπὲρ τούτου
[4]	ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό σε ἐξαπατάτω·	καὶ	γὰρ μικρὸν ὕστερον ὑπὲρ τούτου
[20]	Σάμιον οὐδεὶς ἀντερεῖ τοιοῦτον γενέσθαι;	Καὶ	γὰρ οὐ τὸ ὄνομα θεῶν
[14]	καὶ τῆς βακτηρίας; Πῶς δὲ	καὶ	γέγονεν ὑφ´ ὑμῶν εὐκαταφρόνητος ἡ
[17]	ὅς σε ἀπολείπων αὑτῷ τε	καὶ	γένει καὶ παισὶν αἴτιος ἐγένετο
[7]	Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην μείζονος	καὶ	γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί δέ; Οὐχὶ
[7]	Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην μείζονος	καὶ	γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί δέ; Οὐχὶ
[18]	αὐτοῖς ἐλευθέρως τε καὶ ἁπλούστατα	καὶ	γενναίως, μὴ λέγων μὲν ἄλλα,
[17]	Ἥλιον· Ὦ παῖ» εἶπεν, οὐρανοῦ	καὶ	γῆς ἀρχαιότερον ἐν θεοῖς βλάστημα,
[15]	γὰρ αὐτὸν ἀθρόως ἐκστῆναι ἑαυτοῦ	καὶ	γνῶναι ὅτι θεῖός ἐστι καὶ
[14]	ὄνομα, νυνὶ δὲ αὐτὸ ἔοικα	καὶ	γράψειν· ἀποτακτίτας τινὰς ὀνομάζουσιν οἱ
[18]	τὰ πολλά, σὺ δὲ νῆφε	καὶ	γρηγόρει, μή σε διὰ τῆς
[8]	τῆς ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν	καὶ	δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν
[8]	τῆς ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι, ἣν	καὶ	δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν
[12]	Σάτυροι καὶ Βακχαὶ καὶ Πᾶνες	καὶ	Δαιμόνων στρατιά. Ὁρᾷς ὅπως ἀνθρωπικὴ
[5]	Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως	καὶ	δαίμων, ὑπὲρ τῶν ληιζομένων τὴν
[5]	Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως	καὶ	δαίμων, ὑπὲρ τῶν ληιζομένων τὴν
[4]	οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν	καὶ	δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ
[4]	οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν	καὶ	δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ
[17]	θεοῖς φίλα, καὶ δένδρεσι κιττοῦ	καὶ	δάφνης καὶ μυρρίνης. Ἀγαγὼν δὲ
[21]	ἐπίνοιαν· νομίζω δὲ αὐτὴν ἤδη	καὶ	δεδόσθαι. Φαίνεται γὰρ ὁ Διογένης
[17]	ἀγαθοῖς, ὅσα ἐστὶ θεοῖς φίλα,	καὶ	δένδρεσι κιττοῦ καὶ δάφνης καὶ
[7]	πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον	καὶ	δεομένην μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ.
[7]	πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον	καὶ	δεομένην μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ.
[21]	ὦ νεανίσκε, βαθὺ λίαν ἐστὶ	καὶ	δεόμενον ἐξηγήσεως, ὡς ἐμαυτὸν πείθω,
[17]	νεανίσκος φανεὶς ἠσπάσατό τε φιλοφρόνως	καί,	Δεῦρο» εἶπεν, ἡγεμών σοι ἐγὼ
[18]	Ἀκούσας ταῦτα ὁ νεανίσκος διεχύθη	καὶ	δῆλος ἦν ἅπαντα ἤδη τοῖς
[20]	καὶ τετελέσθαι τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς	καὶ	διὰ πάντων τῶν μαθημάτων ἦχθαι
[13]	οὐ ῥᾴδιον ἐμοί, τυχὸν μὲν	καὶ	διὰ τὸ ἀγνοεῖν ἔτι περὶ
[14]	τῶν ἀνοήτων ἐκείνων, ἴσως δὲ	καὶ	διὰ τὸ μηδὲν ὑμῖν εἶναι
[9]	παρουσίας. Τοῦτ´ οἶμαι πολλάκις γίγνεσθαι	καὶ	διὰ τῶν μύθων, ὅταν εἰς
[14]	θείων, αὐτόθεν ἡμῖν ὥσπερ βοῶσι	καὶ	διαμαρτύρονται μὴ πιστεύειν ἁπλῶς, ἀλλὰ
[2]	ἐξ ἀρχῆς ὁ μῦθος εὕρημα,	καὶ	διαμένει ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ
[2]	ἐξ ἀρχῆς ὁ μῦθος εὕρημα,	καὶ	διαμένει ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ
[13]	ἐν θεάτρῳ προβάλλειν ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις	καὶ	διανοίαις ἐπὶ πάντα μᾶλλον ἢ
[10]	ὁ προφερόμενος ἔκ τε λέξεως	καὶ	διανοίας σύγκειται. Οὐκοῦν ἐπειδὴ καὶ
[13]	διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι· τὸ δὲ ῥυεῖσαν	καὶ	διασπασθεῖσαν μὴ προσέχων τις τοῖς
[13]	τὴν ζωήν, ῥυεῖσαν δὲ διεσπάσθαι	καὶ	διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι· τὸ δὲ ῥυεῖσαν
[17]	μόνον ἰώμενοι τοὺς ἀνθρώπους, ὅθεν	καὶ	διαφεύγει τὰ πολλὰ τῶν νοσημάτων
[3]	βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε	καὶ	διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων τὸ
[3]	βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε	καὶ	διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων τὸ
[2]	τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ ψεύδη	καὶ	διδάσκουσί γε μάλα προθύμως καὶ
[2]	τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ ψεύδη	καὶ	διδάσκουσί γε μάλα προθύμως καὶ
[21]	παραινοῦντα αὐτῷ τοιαῦτα, σωφρονίζων ἅμα	καὶ	διδάσκων αὐτὸν ὅτι τούτοις μέν,
[12]	ἑαυτοῦ στρατιὰν πολλὴν δαιμόνων τινὰ	καὶ	διδοὺς ἀνθρώποις κοινῇ μὲν ἅπασι
[18]	πολλὰ γάρ, ὁρᾷς, ἐστὶν αὐτῇ,	καὶ	δίδωσιν οἷς ἂν ἐθέλῃ. Δώσει
[14]	ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ λεληθὸς σκοπεῖν	καὶ	διερευνᾶσθαι. Τοσούτῳ δ´ ἐστὶ κρεῖττον
[5]	μὴ τὸν ὁμώνυμον τῷ καλῷ	καὶ	δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ
[5]	μὴ τὸν ὁμώνυμον τῷ καλῷ	καὶ	δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ
[6]	Πύθιος ἀληθής τέ ἐστι θεός,	καὶ	Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς
[6]	Πύθιος ἀληθής τέ ἐστι θεός,	καὶ	Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς
[11]	ἐστιν ὥσπερ Ἡρακλέος, οὕτω δὴ	καὶ	Διονύσου, ἔχουσα μὲν τὸ κρεῖττον
[1]	ὥσπερ ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος	καὶ	Διονύσου παρὰ τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν,
[1]	ὥσπερ ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος	καὶ	Διονύσου παρὰ τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν,
[19]	τῶν θεῶν ὀνόμασιν, Ἥρας τε	καὶ	Διός, εἰ μήπω καὶ νῦν
[17]	ἑαυτῷ ξίφος τε καὶ ἀσπίδα	καὶ	δόρυ, γυμνὰ δὲ αὐτῷ τέως
[14]	ξυγκομίζουσι, καὶ προσκτῶνται τὸ τιμᾶσθαι	καὶ	δορυφορεῖσθαι καὶ θεραπεύεσθαι. Τοιοῦτόν τι
[8]	Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ δότε γαστέρι.	καὶ	δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ
[8]	Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ δότε γαστέρι.	καὶ	δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ
[21]	ἐξέκλινε τὸ ὑποθεῖναι νόμοις ἑαυτὸν	καὶ	δοῦλον ἀποφῆναι πολιτείας; Ἀλλὰ διὰ
[16]	σύντομον ὁδεύοντα» βίβλοις ἐμβαλὼν μακραῖς	καὶ	δυσελίκτοις ἐπίσχω, μικρὰ καὶ πεδήσω·
[10]	τελέσῃ. μᾶλλον δὲ τελειώσῃ, νοῦν	καὶ	εἰ δή τι κρεῖττον ἡμῖν
[6]	ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται·	καὶ	εἰ μὲν ἐκ τούτων τις
[6]	ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται·	καὶ	εἰ μὲν ἐκ τούτων τις
[9]	τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν,	καὶ	εἰ μὴ τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ
[9]	τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν,	καὶ	εἰ μὴ τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ
[20]	Εἰ δὲ νῦν λέγοιμι ὅτι	καὶ	εἰς Αἴγυπτον ἐπορεύθη καὶ Πέρσας
[18]	τε γὰρ ποίμνια αὐτοῦ φθείρει	καὶ	ἐκ πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον
[18]	ὅτι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον ἔχεις	καὶ	ἔκγονον ἡμετέραν, ἑπόμενός τε ἡμῖν
[17]	ἡμᾶς ἐκέλευσας ὑπεικαθεῖν αὐταῖς, πεῖσαι	καὶ	ἐκείνας. Ἀλλ´ ἐμαὶ γάρ εἰσιν»
[4]	καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες	καὶ	ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ μὲν
[4]	καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες	καὶ	ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ μὲν
[17]	βουκολέοντο, καὶ ποιμένες δοῦλοί τε	καὶ	ἐλεύθεροι μισθωτοί, καὶ βουκόλοι βοῶν
[18]	πατρὸς ἀγαθοῦ τουτουὶ τοῦ θεοῦ	καὶ	ἐμὸν βλάστημα. Τοῦτον« ἔφη, τὸν
[18]	δᾷδα παρ´ ἐμοῦ, ἵνα σοι	καὶ	ἐν τῇ γῇ φῶς λάμπῃ
[14]	καὶ τὴν ἐπίτομον, οὕτω δὴ	καὶ	ἐν τῇ φιλοσοφίᾳ τέλος τέ
[7]	ὁ Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ	καὶ	ἐν τοῖς ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ
[7]	ὁ Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ	καὶ	ἐν τοῖς ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ
[10]	ἀμερίστως ἔχουσα, τῆς ψυχῆς πλήρωμα,	καὶ	ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἀγαθῷ
[13]	τῆς ζωῆς ὑπὸ τῆς ἑνοειδοῦς	καὶ	ἐν τῷ μεριστῷ παντελῶς ἀδιαιρέτου
[10]	τῆς ὑπερεχούσης καὶ χωριστῆς αὐτοῦ	καὶ	ἐξῃρημένης παρουσίας. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν
[11]	μὲν τὸ κρεῖττον καὶ ὑπερέχον	καὶ	ἐξῃρημένον, ἐν τῷ μετρίῳ δὲ
[21]	ἐν Ἅιδου καλῶν, Ἀγησίλαον δὲ	καὶ	Ἐπαμινώνδαν ἐν τῷ βορβόρῳ» κείσεσθαι«
[19]	ἐξῄρει τὸ μανιῶδες καὶ θρασύ,	καὶ	ἐπειρᾶτό με ποιεῖν ἐμαυτοῦ σωφρονέστερον.
[19]	παίδων, εἶτα κύκνοι λιγυρὸν ᾄδοντες	καὶ	ἐπηχοῦντα αὐτοῖς τὰ δένδρα, λειμῶνές
[2]	τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις ὑπολαμβάνει	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἐν
[2]	τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις ὑπολαμβάνει	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἐν
[2]	τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ λόγον	καὶ	ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ
[2]	τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ λόγον	καὶ	ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ
[11]	καὶ ἀμαχωτάτοις, ἐνδείᾳ λέγω τροφῆς	καὶ	ἐρημίᾳ, καὶ τὴν δι´ αὐτοῦ
[18]	συνεσόμεθα ἐγώ τε καὶ Ἀθηνᾶ	καὶ	Ἑρμῆς ὅδε καὶ σὺν ἡμῖν
[18]	ἂν ἐθέλῃ. Δώσει δέ σοι	καὶ	Ἑρμῆς χρυσῆν ῥάβδον. Ἔρχου οὖν
[18]	καλῶν ἁπάντων· ἐσμὲν γάρ σου	καὶ	εὐεργεταὶ καὶ φίλοι καὶ σωτῆρες.
[8]	πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε	καὶ	εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ´
[8]	πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε	καὶ	εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ´
[14]	οὐκ οἶδα παιδάριον τί ξανθὸν	καὶ	εὔμηκες, εἶτα σύ, καὶ μεθ´
[4]	πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς δὲ δὴ	καὶ	ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ
[4]	πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς δὲ δὴ	καὶ	ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ
[8]	μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά· Μνημοσύνης	καὶ	Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι
[8]	μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά· Μνημοσύνης	καὶ	Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι
[2]	δύναμιν, ἐπὶ τὸ μανθάνειν τι	καὶ	ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς
[2]	δύναμιν, ἐπὶ τὸ μανθάνειν τι	καὶ	ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς
[13]	Πενθεὺς ἔπαθε πάθωμεν, ἴσως μὲν	καὶ	ζῶντες, πάντως δὲ καὶ ἀπαλλαγέντες
[18]	ἐκεῖσε διατριβῆς εὑρηκέναι τὸν ἡγεμόνα.	Καὶ	ἡ Ἀθηνᾶ· Μάνθανε« εἶπεν, ὦ
[19]	ὅτι φῶσιν, ἡ Δῆλος ἐπέρχεται	καὶ	ἡ Λητὼ μετὰ τῶν παίδων,
[21]	οἴκοι παρ´ ἑαυτῷ, ὅθεν αὐτῷ	καὶ	ἡ ὁρμὴ πρὸς φιλοσοφίαν ἐγένετο—
[17]	ἀνέχεσθαι. Εἶτα ἐπίμπλατο φόνων πάντα,	καὶ	ἡ τραγικὴ κατάρα ὑπὸ τοῦ
[18]	τοὺς ὑπηκόους φιλάνθρωπος, ἄρχων αὐτῶν	καὶ	ἡγούμενος ἐπὶ τὰ βέλτιστα, ἀλλὰ
[18]	ἰσχυρῶς φύλαττε σαυτόν, αἰδοῦ δὲ	καὶ	ἡμᾶς μόνον, ἀνδρῶν δὲ ὅστις
[14]	τούτων ὑμῖν ἐγένετο, μᾶλλον δὲ	καὶ	ἡμῖν τοῖς ἄλλοις; Ἀνῆλθεν ὁ
[17]	πατρῷα γὰρ Θηκτῷ σιδήρῳ διελάγχανον»	καὶ	ἦν πάντα ἀκοσμίας πλήρη· πατρῷα
[3]	ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι	καὶ	Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς· ὁ
[3]	ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι	καὶ	Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς· ὁ
[2]	μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν τι	καὶ	θαυμαστόν. ~Εἰ δ´ ὅλως χρή
[2]	μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν τι	καὶ	θαυμαστόν. ~Εἰ δ´ ὅλως χρή
[10]	καὶ καὶ καλὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ	καὶ	θεῖα καὶ καθαρὰ καὶ τῆς
[5]	ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν φύσει	καὶ	θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη
[5]	ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν φύσει	καὶ	θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη
[19]	με πρὸ πάντων ἀρετὴν ἀσκεῖν	καὶ	θεοὺς ἁπάντων τῶν καλῶν νομίζειν
[3]	ἰατρὸς, πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα,	καὶ	θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ
[3]	ἰατρὸς, πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα,	καὶ	θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ
[14]	προσκτῶνται τὸ τιμᾶσθαι καὶ δορυφορεῖσθαι	καὶ	θεραπεύεσθαι. Τοιοῦτόν τι καὶ τὸ
[17]	διαφερόντως αὐτοῦ καὶ ποιμανεῖν αὐτὸ	καὶ	θεραπεύσειν τῆς νόσου. Ὁρᾷς γὰρ
[2]	δέ, ὥσπερ ἱππεῖς ἐν Θράκῃ	καὶ	Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ καὶ τὰ
[2]	δέ, ὥσπερ ἱππεῖς ἐν Θράκῃ	καὶ	Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ καὶ τὰ
[9]	ψυχὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ σώματα,	καὶ	θεῶν ποιεῖ παρουσίας. Τοῦτ´ οἶμαι
[18]	ἀστεῖον, τὸ πλῆθος δὲ μοχθηρὸν	καὶ	θηριῶδες· ἐσθίει γὰρ καὶ πιπράσκει
[19]	τουτὶ δὲ ἐξῄρει τὸ μανιῶδες	καὶ	θρασύ, καὶ ἐπειρᾶτό με ποιεῖν
[17]	πολλαὶ καὶ παῖδες ἐξ αὐτῶν	καὶ	θυγατέρες, οἷς ἐκεῖνος διανείμας τὴν
[17]	βουκόλοι βοῶν καὶ αἰγῶν αἰπόλοι	καὶ	ἱπποφορβοὶ τῶν ἵππων, καὶ πλεῖστα
[7]	θεάσηται; Τί δέ; Οὐχὶ {δὲ}	καὶ	Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις
[7]	θεάσηται; Τί δέ; Οὐχὶ {δὲ}	καὶ	Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις
[14]	τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε μᾶλλον ἐκείνων	καὶ	ἰταμώτερον· οἱ μὲν γὰρ καλούμενοι,
[18]	διάγοις· χρὴ γάρ ς´ ἀπιέναι	καὶ	καθαίρειν ἐκεῖνα πάντα τὰ ἀσεβήματα,
[10]	καλὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ θεῖα	καὶ	καθαρὰ καὶ τῆς τῶν θεῶν
[15]	ἐν τοῖς θείοις καὶ ἀχράντοις	καὶ	καθαροῖς νοήμασιν, ὀλιγωρεῖν δὲ πάντη
[11]	δημιουργικῇ καὶ τελεσιουργῷ τοῦ ἀχράντου	καὶ	καθαροῦ νοῦ δυνάμει; Ὃν ὁ
[11]	οὐχ ὑπήκουσεν αὐτοῦ τῷ θείῳ	καὶ	καθαρωτάτῳ σώματι, τῶν λεγομένων τούτων
[5]	νόμιμα συγχέοντες, οὐχὶ τῷ κρείττονα	καὶ	καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ
[5]	νόμιμα συγχέοντες, οὐχὶ τῷ κρείττονα	καὶ	καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ
[10]	τοιαύτας λέξεις, ἀλλὰ σεμνὰ πάντα	καὶ	καὶ καλὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ
[18]	ὑπηρέταις, φοβεροὶς δὲ ἀνθρώποις πονηροῖς	καὶ	κακοδαίμοσιν. Ἴσθι δὲ σεαυτῷ τὰ
[6]	τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα	καὶ	κακῶν πέρα, καὶ οὔτε ὅτι
[6]	τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα	καὶ	κακῶν πέρα, καὶ οὔτε ὅτι
[10]	λέξεις, ἀλλὰ σεμνὰ πάντα καὶ	καὶ	καλὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ θεῖα
[10]	λέξιν ὡς ἔνι μάλιστα σώφρονα	καὶ	καλὴν εἶναι καὶ τοῖς θεοῖς
[14]	πεποίηκας αὐτὸν ἐξ ἀσώτου σώφρονα	καὶ	καλὸν οὐ τὸ σῶμα μόνον,
[2]	ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ	καὶ	Καρίᾳ, τῇ φύσει τῆς χώρας
[2]	ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ	καὶ	Καρίᾳ, τῇ φύσει τῆς χώρας
[17]	τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς ὕπνον τινὰ	καὶ	κάρον ἐμβαλὼν τῆς ἐπινοίας ταύτης
[17]	καὶ ἀτρίπτου καθαρᾶς τε πάνυ	καὶ	καρποῖς βριθούσης ἄνθεσί τε πολλοῖς
[11]	Ἡρακλῆς δὲ λέγεται παιδίον γενέσθαι	καὶ	κατὰ μικρὸν αὐτῷ τὸ σῶμα
[10]	λόγῳ παντὶ διάνοια, καὶ μέντοι	καὶ	κατὰ σχῆμα προάγεται, τὰ παραδείγματα
[18]	ἔφη, δοκεῖ νυστάζειν τὰ πολλὰ	καὶ	καταδυόμενος λεληθότως ἡδυπαθεῖν, τῶν ποιμένων
[5]	μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων	καὶ	κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ
[5]	μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων	καὶ	κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ
[2]	ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς	καὶ	κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας·
[2]	ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς	καὶ	κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας·
[6]	ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν ἔργων Διογένης	καὶ	Κράτης φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ
[6]	ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν ἔργων Διογένης	καὶ	Κράτης φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ
[11]	διδασκάλοις ἱστόρηται, καὶ στρατεύσασθαι λέγεται	καὶ	κρατῆσαι πάντων, καμεῖν δὲ ὅμως
[4]	αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη	καὶ	Κράτητος ἄχρι τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν
[4]	αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη	καὶ	Κράτητος ἄχρι τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν
[2]	κουφότερα τῶν ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ	καὶ	Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ φύσει
[2]	κουφότερα τῶν ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ	καὶ	Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ φύσει
[11]	τὰ τῆς φύσεως στοιχεῖα, θάλπη	καὶ	κρυμούς, εἶτα τοῖς ἀπορωτάτοις καὶ
[1]	κύντερον ἄλλο ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου	καὶ	κυνὸς ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας μόριον,
[1]	κύντερον ἄλλο ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου	καὶ	κυνὸς ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας μόριον,
[1]	ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη,	καὶ	κύντερον ἄλλο ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου
[1]	ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη,	καὶ	κύντερον ἄλλο ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου
[2]	ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ	καὶ	λέγουσιν οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ
[2]	ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ	καὶ	λέγουσιν οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ
[1]	δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς	καὶ	λελογισμένης, ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ
[1]	δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς	καὶ	λελογισμένης, ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ
[17]	ὑπὸ καπνοῦ ῥύπου τε ἀναπέπλησται	καὶ	λιγνύος, κίνδυνός τε τὸ ὑπὸ
[17]	μὲν Ἥλιος, ὥσπερ ἐννοῶν τι	καὶ	λογιζόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ, προσεῖχεν
[14]	εἰς ἀντιγραφέως, ὥστε ὑμῖν Ἀκαδημία	καὶ	Λύκειον ἀντὶ τῆς Ποικίλης τε
[21]	μὴ παριέναι τῶν ἀνακτόρων εἴσω	καὶ	μάλα ἀσμένως, εἰ μὴ τοῦτο
[18]	θυγατέρων. Τρίτης ἐπάκουέ μου παραινέσεως,	καὶ	μάλα ἰσχυρῶς φύλαττε σαυτόν, αἰδοῦ
[2]	καὶ διδάσκουσί γε μάλα προθύμως	καὶ	μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν τι
[2]	καὶ διδάσκουσί γε μάλα προθύμως	καὶ	μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν τι
[14]	δὲ ἀφρονέστερον αὐτῇ καὶ ἀμαθέστερον	καὶ	μανιωδέστερον ἐχρήσασθε, κολακεύσαντες ἅμα καὶ
[18]	χαλκεὺς οἷά τις γέμων καπνοῦ	καὶ	μαρίλης, ἔχων ἱμάτιον λευκὸν καὶ
[10]	σεμνὰ πάντα καὶ καὶ καλὰ	καὶ	μεγαλοπρεπῆ καὶ θεῖα καὶ καθαρὰ
[14]	διὰ μὲν ἐκείνου καλοὺς λίαν	καὶ	μεγάλους καὶ ἀγαθούς, ἀνθρώπους δὲ
[14]	ξανθὸν καὶ εὔμηκες, εἶτα σύ,	καὶ	μεθ´ ὑμῶν ἄλλοι δὶς τοσοῦτοι.
[20]	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβεῖς εἶναι	καὶ	μεμυῆσθαι πάντα τὰ μυστήρια καὶ
[10]	τις ἐν λόγῳ παντὶ διάνοια,	καὶ	μέντοι καὶ κατὰ σχῆμα προάγεται,
[12]	ἀνθρώποις ἐνδοῦναι ἀρχὴν καταστάσεως ἑτέρας	καὶ	μεταβαλεῖν αὐτοὺς ἐκ τοῦ νομαδικοῦ
[14]	εἰς Ἰταλίαν ἦλθες, οὐκέτι μέντοι	καὶ	μέχρι τῶν Γαλλιῶν ἦλθες; Καίτοι
[21]	οἷς ἀξίως τοῦ μυηθῆναι βεβίωται,	καὶ	μὴ μυηθεῖσιν οἱ θεοὶ τὰς
[4]	φησι δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν	καὶ	μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ
[4]	φησι δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν	καὶ	μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ
[3]	παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι	καὶ	μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ
[3]	παῖδας, ἀλλὰ πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι	καὶ	μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ
[10]	πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι	καὶ	μὴ πρότερον ἀφίστασθαι, πρὶν ἂν
[14]	Οὐ καταβαλεῖτε νῦν γοῦν, εἰ	καὶ	μὴ πρότερον, ὅτε ὑμῖν οὐδέν
[21]	πολιτογραφηθῆναι πρότερον καὶ Ἀθηναῖον, εἰ	καὶ	μὴ φύσει, τῷ νόμῳ δὲ
[18]	ἀμετακινήτως τοῖς ἡμετέροις πειθόμενος νόμοις,	καὶ	μηδείς σε μήτε ἀνδρῶν μήτε
[18]	τῇ γῇ φῶς λάμπῃ μέγα	καὶ	μηθὲν ἐπιποθῇς τῶν τῇδε, ταύτης
[5]	πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων	καὶ	μήτε ἐν λόγῳ μήτε ἐν
[5]	πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων	καὶ	μήτε ἐν λόγῳ μήτε ἐν
[17]	ὥσπερ ὁ πατὴρ πολλὰ ἔχειν	καὶ	μόνος πάντα ἐπὶ τὸν πέλας
[8]	ἀρετήν. Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν	καὶ	Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ δαπάναις
[8]	ἀρετήν. Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν	καὶ	Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ δαπάναις
[9]	τίνι καὶ ποίῳ φιλοσοφίας εἴδει	καὶ	μυθογραφεῖν ἔσθ´ ὅτε προσήκει, πρὸς
[5]	ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς	καὶ	Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ Πύθιος
[5]	ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς	καὶ	Μυθολόγος, ὡς δὲ ὁ Πύθιος
[16]	τι τοιοῦτον; Ἀναγκάσεις δέ με	καὶ	μυθοποιὸν γενέσθαι. ~Πλουσίῳ ἀνδρὶ πρόβατα
[14]	ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς λόγους πλάττων	καὶ	μύθους παράγων πραττέτω μὴ πρὸς
[8]	ὥσπερ οἱ σοφοί, δι´ εἰκόνων	καὶ	μύθων τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην· λέγεται
[8]	ὥσπερ οἱ σοφοί, δι´ εἰκόνων	καὶ	μύθων τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην· λέγεται
[17]	καὶ δένδρεσι κιττοῦ καὶ δάφνης	καὶ	μυρρίνης. Ἀγαγὼν δὲ αὐτὸν ἐπί
[14]	οὖν αὗται τοῦ τὴν τελεστικὴν	καὶ	μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν τὰ μὲν ῥήματα
[9]	καὶ τοῦ θεολογικοῦ τῷ τελεστικῷ	καὶ	μυστικῷ· φιλεῖ γὰρ ἡ φύσις
[17]	δὲ τῶν ἱερῶν ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ	καὶ	νέα μνήματα, προαγορεύοντος αὐτοῖς τοῦ
[17]	παιδάριον ἐκτρέφειν. Ἐπεὶ δὲ ἐτράφη	καὶ	νεανίας ἐγένετο Πρῶτον ὑπηνήτης, τοῦπερ
[1]	μᾶλλον δέ, εἰ χρή τι	καὶ	νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα
[1]	μᾶλλον δέ, εἰ χρή τι	καὶ	νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα
[2]	ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι	καὶ	νεῖν ἰχθύες αἵ τε ἔλαφοι
[2]	ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι	καὶ	νεῖν ἰχθύες αἵ τε ἔλαφοι
[15]	ὀλιγωρεῖν δὲ πάντη τοῦ σώματος	καὶ	νομίζειν αὐτὸ κατὰ τὸν Ἡράκλειτον
[6]	Φιλίσκου, τίς οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο	καὶ	νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς
[6]	Φιλίσκου, τίς οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο	καὶ	νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς
[19]	τε καὶ Διός, εἰ μήπω	καὶ	νῦν ἀκήκοας, ἔχω σοι συγγνῶναι·
[2]	καὶ διαμένει ἐξ ἐκείνου μέχρι	καὶ	νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ
[2]	καὶ διαμένει ἐξ ἐκείνου μέχρι	καὶ	νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ
[20]	ἀλλὰ πέρα τοῦ μεγίστου φόβου.	Καὶ	νῦν τὴν μὲν Ἀφροδίτην, ὅπῃ
[9]	μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ μὴν ἀλλὰ	καὶ	Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ
[9]	μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ μὴν ἀλλὰ	καὶ	Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ
[9]	τῷ τῆς Καλλιόπης, Ἀντισθένει δὲ	καὶ	Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ Πλάτωνι πραγματευομένοις
[17]	θεῶν. Πάντων οὖν ὁμοῦ φυρομένων	καὶ	ξυντελουμένων γάμων {τε} οὐ γάμων
[6]	ὄντως οὖσι θήσεται, οὕτως οἶμαι	καὶ	ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν
[6]	ὄντως οὖσι θήσεται, οὕτως οἶμαι	καὶ	ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν
[5]	βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ εἰ	καὶ	ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς
[5]	βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ εἰ	καὶ	ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς
[12]	Κάδμου τοῦ Φοίνικος, τούτοις δὲ	καὶ	ὁ θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ, Πολλὰς
[21]	περιαύλων. Ἢ γὰρ οὐ ταῦτα	καὶ	ὁ ἱεροφάντης προαγορεύει, ὅστις χεῖρα
[18]	τὸ λίαν ἄγαν εἶναι καταπλῆγα.	Καὶ	ὁ μέγας Ἥλιος αὖθις τὸν
[18]	ταῦτα ὁ νεανίσκος εἱστήκει σιωπῇ,	καὶ	ὁ μέγας Ἥλιος ἐπί τινα
[17]	δὲ ὑπήκουσαν αὐτίκα τῷ Διί.	Καὶ	ὁ μὲν Ἥλιος, ὥσπερ ἐννοῶν
[10]	καὶ διανοίας σύγκειται. Οὐκοῦν ἐπειδὴ	καὶ	ὁ μῦθος λόγος τίς ἐστιν,
[18]	ἀπεχθήρω, ὡς νῦν ἔκπαγλ´ ἐφίλησα.	Καὶ	ὁ νεανίσκος· Ἀλλ´, ὦ μέγιστε«
[17]	προσπταίοντας καὶ ἀπιόντας ἐντεῦθεν ὀπίσω.	Καὶ	ὁ νεανίσκος ἀπιὼν ᾤχετο μετὰ
[18]	οἱ ποιμένες τε καὶ βουκόλοι»	Καὶ	ὁ νεανίσκος· Ὁ μέν μοι»
[19]	ἔκπληκτον μανία; Οὐκ οἶσθα ὅτι	καὶ	ὁ Σαλμωνεὺς ἔδωκεν ὑπὲρ τούτων
[18]	μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί φησι	καὶ	ὀδύρεται. Καίτοι κρεῖττον ἦν τοὺς
[18]	τῶν ποιμένων, οἱ κόλακες δὲ	καὶ	οἱ μοχθηροὶ δοῦλον καὶ ὑποχείριον
[17]	οὖν τοῦτο ἐπράττετο. Προσαπέλαβον δὲ	καὶ	οἱ ξυγγενεῖς, οὐδ´ αὐτοὶ παιδευθέντες
[18]	θεοὶ πάντες οἱ ἐν Ὀλύμπῳ	καὶ	οἱ περὶ τὸν ἀέρα καὶ
[8]	Τῶν λόγων ἡγεῖτο τὰ ἔργα,	καὶ	οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ
[8]	Τῶν λόγων ἡγεῖτο τὰ ἔργα,	καὶ	οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ
[7]	αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις	καὶ	οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς
[7]	αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις	καὶ	οἷα πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς
[17]	ἡγεμών σοι ἐγὼ ἔσομαι λείας	καὶ	ὁμαλεστέρας ὁδοῦ τουτὶ {τὸ} μικρὸν
[6]	τὸν Διογένη τραγῳδίας, οὔσας μὲν	καὶ	ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας
[6]	τὸν Διογένη τραγῳδίας, οὔσας μὲν	καὶ	ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας
[21]	προαγορεύει, ὅστις χεῖρα μὴ καθαρὸς	καὶ	ὅντινα μὴ χρή» τούτοις ἀπαγορεύων
[17]	ἢ ὅτι σοι φίλον ὄνομα	καὶ	ὅπως ὀνομάζεσθαι {τουτὶ γὰρ ἔμοιγε
[18]	εἶπε, τὸν ἀνεψιὸν τὸν κληρονόμον;	Καὶ	ὅς, Ὁρῶ» ἔφη, Τί δέ;
[2]	μὲν οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη	καὶ	ὅστις ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ
[2]	μὲν οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη	καὶ	ὅστις ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ
[2]	οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων, τρέπεται.	Καὶ	ὅτῳ μὲν εὐμενὴς θεὸς ταχέως
[2]	οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων, τρέπεται.	Καὶ	ὅτῳ μὲν εὐμενὴς θεὸς ταχέως
[14]	φιλοσοφία; Τῶν ῥητορικῶν οἱ δυσμαθέστατοι	καὶ	οὐδ´ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως
[1]	ὥσπερ αἱ τίτθαι μύθους ᾄδοντος	καὶ	οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα
[1]	ὥσπερ αἱ τίτθαι μύθους ᾄδοντος	καὶ	οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα
[10]	μὲν οὖν ἓν ἁπλοῦν ἐστι	καὶ	οὐδὲν δεῖται ποικιλίας, τὸ δ´
[9]	εἰ μή τί με λέληθε·	καὶ	οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνδρα στρατιώτην μὴ
[13]	αὐτῶν τὸ ἀκριβές, τυχὸν δὲ	καὶ	οὐκ ἐθέλοντι τὸν κρύφιον ἅμα
[19]	εἰ καὶ πολὺ πλῆθος ἐπιρρεῖ,	καὶ	οὐκ ἔστιν ὅσον οὐχὶ λέγειν
[6]	ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα,	καὶ	οὔτε ὅτι φῶ περὶ αὐτῶν
[6]	ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα,	καὶ	οὔτε ὅτι φῶ περὶ αὐτῶν
[3]	παραμυθήσωνται τὸ πάθος, οὕτω δὲ	καὶ	οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ
[3]	παραμυθήσωνται τὸ πάθος, οὕτω δὲ	καὶ	οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ
[17]	ἀμαθίας ἀρκεῖν τὸ πλῆθος, ἐπεὶ	καὶ	οὗτος ἦν οὐ μάλα ἐπιστήμων
[6]	ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς εἴσεται	καὶ	οὐχ ὅπερ νομίζεται. Πότερον οὖν
[6]	ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς εἴσεται	καὶ	οὐχ ὅπερ νομίζεται. Πότερον οὖν
[17]	Ἐγένοντο δὲ αὐτῷ γυναῖκες πολλαὶ	καὶ	παῖδες ἐξ αὐτῶν καὶ θυγατέρες,
[17]	ἀπολείπων αὑτῷ τε καὶ γένει	καὶ	παισὶν αἴτιος ἐγένετο τῶν τηλικούτων
[18]	τὸν ἀέρα καὶ τὴν γῆν	καὶ	πᾶν πανταχοῦ τὸ θεῖον γένος,
[7]	{δὲ} καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς	καὶ	Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν
[7]	{δὲ} καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς	καὶ	Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν
[12]	Ἄβδηρος, ἀλλὰ Σάτυροι καὶ Βακχαὶ	καὶ	Πᾶνες καὶ Δαιμόνων στρατιά. Ὁρᾷς
[7]	φιλῶ καὶ σέβω καὶ ἅζομαι	καὶ	πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς
[7]	φιλῶ καὶ σέβω καὶ ἅζομαι	καὶ	πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα πρὸς
[14]	τὸ ἐντεῦθεν ἀμαθία, θράσος, ἰταμότης,	καὶ	πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα. Τὴν
[20]	Αἴγυπτον ἐπορεύθη καὶ Πέρσας εἶδε	καὶ	πανταχοῦ πάντα ἐπειράθη τὰ μυστήρια
[5]	θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη	καὶ	πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε
[5]	θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων πάντη	καὶ	πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε
[19]	αὐτὸς ἀναπλήρωσον· εἰ βούλει δέ,	καὶ	παρ´ ἡμῶν αὐτὸ ἀνάσχου πρᾴως
[17]	πλουτεῖν θέλων ἐν δίκῃ τε	καὶ	παρὰ δίκην· ἔμελε γὰρ αὐτῷ
[3]	παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος	καὶ	παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν
[3]	παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος	καὶ	παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν
[3]	μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ	καὶ	παραίνεσιν ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ
[3]	μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ	καὶ	παραίνεσιν ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ
[6]	πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν	καὶ	παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ
[6]	πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν	καὶ	παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ
[21]	τῶν θεῶν, καίτοι τἆλλα πατῶν	καὶ	παραχαράττων· αὐτόν τε οὐκ ἐπανήγαγεν,
[3]	παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο,	καὶ	παρέθηκέ γε αὐτὸς τούτου χάριν,
[3]	παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο,	καὶ	παρέθηκέ γε αὐτὸς τούτου χάριν,
[14]	δὲ καὶ τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ	καὶ	παρέχειν πράγματα ταῖς ἡμιόνοις; Ἀκούω
[5]	καὶ τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων	καὶ	πᾶσιν ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν ὁ
[5]	καὶ τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων	καὶ	πᾶσιν ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν ὁ
[16]	μακραῖς καὶ δυσελίκτοις ἐπίσχω, μικρὰ	καὶ	πεδήσω· σὺ δὲ οὐδὲ τὸν
[17]	προσειληφὼς αὐτήν, ἀλλὰ συνηθείᾳ τινὶ	καὶ	πείρᾳ μᾶλλον, ὥσπερ οἱ φαῦλοι
[7]	σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ	καὶ	πένης ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς
[7]	σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη. Διογένης δὲ	καὶ	πένης ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς
[4]	καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ	καὶ	πεπλασμένα παρὰ τοῦ κυνός, ᾧ
[4]	καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ	καὶ	πεπλασμένα παρὰ τοῦ κυνός, ᾧ
[3]	προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς	καὶ	πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν,
[3]	προσῆκον ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς	καὶ	πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν,
[10]	ἀπεμφαίνοντος, τὰ δὲ αὐτὰ ταῦτα	καὶ	περὶ τὴν λέξιν γίνεται. Μορφοῦται
[14]	βακτηρίαν λαβεῖν ἢ τρίχας ἀνεῖναι,	καὶ	περινοστεῖν τὰς πόλεις καὶ τὰ
[14]	Ἑρμῇ, τοῦτο ἐκ τῆς ἀγοραίου	καὶ	περιτρεχούσης ἁρπάσαντες ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ
[20]	ὅτι καὶ εἰς Αἴγυπτον ἐπορεύθη	καὶ	Πέρσας εἶδε καὶ πανταχοῦ πάντα
[18]	μοχθηρὸν καὶ θηριῶδες· ἐσθίει γὰρ	καὶ	πιπράσκει τὰ πρόβατα καὶ ἀδικεῖ
[9]	καὶ Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης	καὶ	Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις,
[9]	καὶ Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης	καὶ	Πλάτων προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις,
[10]	τοὺς θεοὺς ἐξ ἴσης Ἀριστοτέλει	καὶ	Πλάτωνι ἄγαμαι τέθηπά τε» Φησὶ
[9]	τῶν προλαβόντων ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ	καὶ	Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται περὶ τῶν
[17]	αἰπόλοι καὶ ἱπποφορβοὶ τῶν ἵππων,	καὶ	πλεῖστα κτήματα. Τούτων δὲ αὐτῷ
[8]	χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν	καὶ	πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον
[8]	χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν	καὶ	πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον
[3]	καὶ οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι	καὶ	ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι
[3]	καὶ οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι	καὶ	ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι
[17]	ἦ μὴν ἐπιμελήσεσθαι διαφερόντως αὐτοῦ	καὶ	ποιμανεῖν αὐτὸ καὶ θεραπεύσειν τῆς
[17]	πολλάκις μυρίαι ἕλος κάτα βουκολέοντο,	καὶ	ποιμένες δοῦλοί τε καὶ ἐλεύθεροι
[9]	Φανεροῦ δὲ ἤδη γενομένου τίνι	καὶ	ποίῳ φιλοσοφίας εἴδει καὶ μυθογραφεῖν
[18]	Πάλιν ἐνταῦθα ὁ νεανίσκος ἀντείχετο	καὶ	πολλὰ ἱκέτευεν αὐτοῦ μένειν. Ὁ
[19]	μὲν δὴ τοιούτων λόγων, εἰ	καὶ	πολὺ πλῆθος ἐπιρρεῖ, καὶ οὐκ
[11]	μύθῳ διδασκόμενοι τὸ λανθάνον μῶσθαι	καὶ	πολυπραγμονεῖν ὑφ´ ἡγεμόσι τοῖς θεοῖς
[2]	τὸ μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν	καὶ	πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ
[2]	τὸ μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν	καὶ	πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ
[9]	τῶν ἐν Ἅιδου πραγμάτων θεολογοῦντι	καὶ	πρό γε τούτου τῷ τῆς
[10]	ἀρχηγοὶ θρασύτητος γενώμεθα, μᾶλλον δὲ	καὶ	πρὸ τοῦ πλήθους αὐτοὶ τὸ
[19]	προὔργου πεποίηκεν, αὐτὸς ἂν εἰδείη	καὶ	πρὸ τούτου γε οἱ βασιλεῖς
[8]	θεῶν τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ	καὶ	πρὸ τῶν ῥημάτων διὰ τῶν
[8]	θεῶν τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ	καὶ	πρὸ τῶν ῥημάτων διὰ τῶν
[11]	τοῖς σπαργάνοις ἀποπνίγων τοὺς δράκοντας,	καὶ	πρὸς αὐτὰ παραταττόμενος τὰ τῆς
[17]	λίθον τινὰ εὑρὼν μικρὸν ἀνεπαύσατο	καὶ	πρὸς αὑτὸν ἐσκόπει τίνα τρόπον
[14]	τις; Ἐπεὶ πρὸς τῶν θεῶν	καὶ	πρὸς αὐτοῦ τοῦ μύθου, μᾶλλον
[21]	οὐ γὰρ ἐμυήθη, φασίν, ἀλλὰ	καὶ	πρὸς τὸν προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον«
[19]	τις ἄρα ἔστι νῦν τοιοῦτος,	καὶ	πρὸς τοὺς γενναίους ῥήτοράς ἐστι
[5]	ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα	καὶ	πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό
[5]	ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι πεπείσμεθα	καὶ	πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό
[19]	δὲ τὰ ἑξῆς, ἵνα μὴ	καὶ	πρὸς τούτους ἀπεχθανόμενος ἅμα τοῖς
[14]	θεραπεύειν; Εἰπέ, πρὸς τοῦ Διὸς	καὶ	πρὸς τουτωνὶ τῶν ἀκροωμένων οἳ
[16]	καθάπερ ἔναγχος, δυσσεβές τι ῥηθείη·	καὶ	προσέτι τοῦτο ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς
[13]	τούτων ἴστω Διόνυσος αὐτός, ᾧ	καὶ	προσεύχομαι τάς τε ἐμὰς καὶ
[14]	δὲ τὰ πάντα πανταχόθεν ξυγκομίζουσι,	καὶ	προσκτῶνται τὸ τιμᾶσθαι καὶ δορυφορεῖσθαι
[2]	τιμᾶται, μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ	καὶ	πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν
[2]	τιμᾶται, μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ	καὶ	πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν
[21]	μὲν ἄν τις τὰ τοιαῦτα	καὶ	Πυθαγόρᾳ μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ ὀρθῶς
[11]	ἔτι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως μένουσα	καί	πως ἀφομοιουμένη πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς
[20]	ἴσως ἄγνωστά σοι, γνώριμα μέντοι	καὶ	σαφῆ τοῖς πολλοῖς. Ἀλλὰ τοῦ
[7]	τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ φιλῶ	καὶ	σέβω καὶ ἅζομαι καὶ πάνθ´
[7]	τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ φιλῶ	καὶ	σέβω καὶ ἅζομαι καὶ πάνθ´
[14]	μὲν ῥήματα παντὸς μᾶλλον εὐαγῆ	καὶ	σεμνὰ προφέρεσθαι, κατὰ δὲ τὴν
[2]	ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα ἄττα	καὶ	σκιαί. Πράττουσι γοῦν πρὸ τῆς
[2]	ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα ἄττα	καὶ	σκιαί. Πράττουσι γοῦν πρὸ τῆς
[8]	διὰ πάντων, οἱ τὸ τραγικὸν	καὶ	σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες
[8]	διὰ πάντων, οἱ τὸ τραγικὸν	καὶ	σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες
[17]	Ὄμοσον οὖν τὸ ἐμόν τε	καὶ	σὸν σκῆπτρον, ἦ μὴν ἐπιμελήσεσθαι
[1]	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν	καὶ	σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ,
[1]	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν	καὶ	σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ,
[11]	ἐπιδοῦναι, καὶ φοιτῆσαι διδασκάλοις ἱστόρηται,	καὶ	στρατεύσασθαι λέγεται καὶ κρατῆσαι πάντων,
[6]	ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ	καὶ	στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί
[6]	ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ	καὶ	στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί
[19]	τοῦτον ὡς ἐσμὲν ἐγώ τε	καὶ	σύ, σὺ μὲν ὁ Ζεύς,
[19]	ἐκείνου φίλοις καὶ τοῖς ἡλικιώταις	καὶ	συμφοιτηταῖς, καὶ ὧν ἤκουον ἐπαινουμένων
[18]	καὶ Ἀθηνᾶ καὶ Ἑρμῆς ὅδε	καὶ	σὺν ἡμῖν οἱ θεοὶ πάντες
[21]	τὰς ἐντολὰς βλέπων τοῦ Πυθίου	καὶ	συνεὶς ὅτι τὸν μυούμενον ἐχρῆν
[4]	καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες	καὶ	συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες καὶ
[4]	καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον πλάττοντες	καὶ	συντιθέντες μυθάρια, εἶτα λογογραφοῦντες καὶ
[14]	τοιαῦτα. Τὴν σύντομον φασὶν ὁδὸν	καὶ	σύντονον ἐπὶ τὴν ἀρετὴν πορεύεσθαι·
[10]	λέξιν γίνεται. Μορφοῦται γάρ πως	καὶ	σχηματίζεται παρὰ τῶν μὴ προφερομένων
[9]	γοῦν οὐ ψυχὰς μόνον, ἀλλὰ	καὶ	σώματα, καὶ θεῶν ποιεῖ παρουσίας.
[18]	σου καὶ εὐεργεταὶ καὶ φίλοι	καὶ	σωτῆρες. Ἀκούσας ταῦτα ὁ νεανίσκος
[2]	Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ	καὶ	τὰ κουφότερα τῶν ὅπλων ἐν
[2]	Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ	καὶ	τὰ κουφότερα τῶν ὅπλων ἐν
[8]	τοῦτό σε λέληθεν ὅτι πάντα	καὶ	τὰ μεγάλα καὶ τὰ σμικρὰ
[8]	τοῦτό σε λέληθεν ὅτι πάντα	καὶ	τὰ μεγάλα καὶ τὰ σμικρὰ
[6]	τά τε πρὸς τοὺς θεοὺς	καὶ	τὰ πρὸς ἀνθρώπους, μὴ διὰ
[6]	τά τε πρὸς τοὺς θεοὺς	καὶ	τὰ πρὸς ἀνθρώπους, μὴ διὰ
[18]	τὰ πρὸς τοὺς φίλους πιστὸς	καὶ	τὰ πρὸς τοὺς ὑπηκόους φιλάνθρωπος,
[18]	τε πρὸς ἡμᾶς ὅσιος ᾖς	καὶ	τὰ πρὸς τοὺς φίλους πιστὸς
[18]	καὶ μαρίλης, ἔχων ἱμάτιον λευκὸν	καὶ	τὰ πρόσωπα τῷ ψιμυθίῳ κεχρισμένος,
[8]	ὅτι πάντα καὶ τὰ μεγάλα	καὶ	τὰ σμικρὰ μετὰ τῆς ὁσίας
[8]	ὅτι πάντα καὶ τὰ μεγάλα	καὶ	τὰ σμικρὰ μετὰ τῆς ὁσίας
[14]	ἀνεῖναι, καὶ περινοστεῖν τὰς πόλεις	καὶ	τὰ στρατόπεδα, καὶ τοῖς μὲν
[15]	προστέτηκεν· οὐδὲ περιμένει τὸν μάγειρον	καὶ	τὰ ὑποτρίμματα καὶ τὴν κνίσσαν,
[10]	τοῦ νοῦ αὐτοῦ, τοῦ ἑνὸς	καὶ	τἀγαθοῦ μοῖρά τις ὀλίγη τὸ
[6]	τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν κράτος	καὶ	ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι
[6]	τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν κράτος	καὶ	ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι
[20]	τύπον Ἑρμοῦ, τὸν τῷ Ἀπόλλωνι	καὶ	ταῖς Μούσαις φίλον; Ἐκεῖνος ἀξιοῖ
[21]	αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου πολίτην,	καὶ	ταῖς ὅλαις τῶν θεῶν οὐσίαις,
[13]	πραγμάτων μέθεξιν ἐν τῷ παντί,	καὶ	τἆλλα ἐφεξῆς ὅσα τοῦ ζητεῖν
[13]	καὶ προσεύχομαι τάς τε ἐμὰς	καὶ	τὰς ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι φρένας ἐπὶ
[18]	καὶ τὸ κράνος; Ὁ δέ,	Καὶ	ταῦτα» εἶπε, μόγις ἐκτησάμην· οὐδεὶς
[14]	καὶ ὑλακτήσαντες καὶ βιβλία δόντες	καὶ	ταῦτα προσαχθῆναι προσλιπαρήσαντες; Οὐδένα ὑμῶν
[9]	ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ ἡγεῖται	καὶ	ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ
[9]	ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ ἡγεῖται	καὶ	ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ
[20]	τὰ μυστήρια τῶν θεῶν ἐποπτεῦσαι	καὶ	τελεσθῆναι παντοίας πανταχοῦ τελετάς, ἐρῶ
[11]	στοιχείων δουλευόντων αὐτοῦ τῇ δημιουργικῇ	καὶ	τελεσιουργῷ τοῦ ἀχράντου καὶ καθαροῦ
[11]	ἐγένετο, θεὸν δὲ διὰ θεουργίας	καὶ	τελεστικῆς, ὥσπερ τὸν δεσπότην Ἡρακλέα
[12]	ὁ Ζεὺς ἁρπάσαι τὸν Διόνυσον	καὶ	τεμὼν τὸν αὑτοῦ μηρὸν ἐνράπτει·
[10]	ὅσῳ γὰρ μᾶλλον παράδοξόν ἐστι	καὶ	τερατῶδες τὸ αἴνιγμα, τοσούτῳ μᾶλλον
[2]	γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια	καὶ	τερατώδη ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης
[2]	γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια	καὶ	τερατώδη ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης
[20]	καὶ μεμυῆσθαι πάντα τὰ μυστήρια	καὶ	τετελέσθαι τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καὶ
[18]	ἀσεβήματα, παρακαλεῖν δὲ ἐμέ τε	καὶ	τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τοὺς ἄλλους
[17]	πατὴρ δὲ ὁ Ζεὺς ἐκέλευσε	καὶ	τὴν Ἀθηνᾶν, τὴν ἀμήτορα τὴν
[18]	καὶ οἱ περὶ τὸν ἀέρα	καὶ	τὴν γῆν καὶ πᾶν πανταχοῦ
[11]	ἐνδείᾳ λέγω τροφῆς καὶ ἐρημίᾳ,	καὶ	τὴν δι´ αὐτοῦ πορείαν οἶμαι
[2]	θεὸς ταχέως ἔλυσε τὰ δεσμὰ	καὶ	τὴν δύναμιν εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε,
[2]	θεὸς ταχέως ἔλυσε τὰ δεσμὰ	καὶ	τὴν δύναμιν εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε,
[13]	τήν τε οὐσίαν τοῦ θεοῦ	καὶ	τὴν ἐν τοῖς νοητοῖς παρὰ
[14]	κύκλῳ πορευθεὶς ἔλθοι ἂν πάντως	καὶ	τὴν ἐπίτομον, οὕτω δὴ καὶ
[12]	θεοῦ τούτου πρώτη παρ´ Ἕλλησι	καὶ	τὴν ἐσομένην ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ
[15]	τὸν μάγειρον καὶ τὰ ὑποτρίμματα	καὶ	τὴν κνίσσαν, οὐδὲ τὴν Φρύνην
[10]	χρὴ πάνυ τὰ ῥήματα εἶναι	καὶ	τὴν λέξιν ὡς ἔνι μάλιστα
[3]	δὴ οἶμαι αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν	καὶ	τὴν ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ
[3]	δὴ οἶμαι αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν	καὶ	τὴν ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ
[3]	τις οἰκέτης γένηται τὴν τύχην	καὶ	τὴν τέχνην ἰατρὸς, πράγματα ἔχει
[3]	τις οἰκέτης γένηται τὴν τύχην	καὶ	τὴν τέχνην ἰατρὸς, πράγματα ἔχει
[13]	τῷ κόσμῳ τήν τε καταβίωσιν	καὶ	τὴν τῶν πραγμάτων μέθεξιν ἐν
[15]	πρὸς ἀμοιβήν τις αὐτὰ ἐξετάζοι	καὶ	τῆς ἀξίας αὐτῶν ἐπιτρέψειεν αὐτῷ
[14]	ἐστι πλέον ἀπὸ τῆς κόμης	καὶ	τῆς βακτηρίας; Πῶς δὲ καὶ
[1]	ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο γάρ μοι	καὶ	τῆς εἰς ὑμᾶς παρόδου γέγονεν
[1]	ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο γάρ μοι	καὶ	τῆς εἰς ὑμᾶς παρόδου γέγονεν
[20]	ὥσπερ τῆς Πλάτωνος, οὕτω δὴ	καὶ	τῆς ἐκείνου διατριβῆς προυγέγραπτο, ἔγνως
[18]	διενοεῖτο τῆς τε ὀπίσω πορείας	καὶ	τῆς ἐκεῖσε διατριβῆς εὑρηκέναι τὸν
[9]	εἰσιν αἱ μεταξὺ ταύτης τε	καὶ	τῆς ἔναγχος ἡμῖν γενομένης ἀκροάσεως
[6]	τὴν τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου	καὶ	τῆς κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου,
[6]	τὴν τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου	καὶ	τῆς κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου,
[5]	ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν	καὶ	τῆς τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης·
[5]	ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν	καὶ	τῆς τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης·
[17]	μνήματα, προαγορεύοντος αὐτοῖς τοῦ αὐτομάτου	καὶ	τῆς τύχης ὅτι ἄρα πολλῶν
[10]	μεγαλοπρεπῆ καὶ θεῖα καὶ καθαρὰ	καὶ	τῆς τῶν θεῶν οὐσίας εἰς
[9]	πλήρεις· ἀλλ´, ὅπερ ἔφην, εἰ	καί	τι παραλέλειπται παρ´ ἐμοῦ, καίτοι
[14]	καλούμενοι, ὑμεῖς δὲ καὶ ἀπελαυνόμενοι.	Καὶ	τί χρηστὸν ἐκ τούτων ὑμῖν
[18]	αὐταῖς ἡμῖν μὲν ἔσῃ φίλος	καὶ	τίμιος, αἰδοῖος δὲ τοῖς ἀγαθοῖς
[1]	μύθους προσήκει γράφειν, εἶτα ὁποίας	καὶ	τίνας χρὴ ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς
[1]	μύθους προσήκει γράφειν, εἶτα ὁποίας	καὶ	τίνας χρὴ ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς
[19]	ὀδμὴ καὶ τὸ ἔαρ αὐτὸ	καί	τινες εἰκόνες τοιαῦται. Ποῦ τοῦτο
[9]	εἰ τὰς ἡμέρας λογίσεσθε πόσαι	καὶ	τινές εἰσιν αἱ μεταξὺ ταύτης
[9]	θεωρίαν, τί τὸ εἶναι αὐτοῖς	καὶ	τίς ἡ οὐσία ἑκάστου· τοῦ
[9]	θεωρίαν, τί τὸ εἶναι αὐτοῖς	καὶ	τίς ἡ οὐσία ἑκάστου· τοῦ
[4]	Ἡλίου; Τίς δὲ ὁ Πὰν	καὶ	τίς ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ
[4]	Ἡλίου; Τίς δὲ ὁ Πὰν	καὶ	τίς ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ
[9]	φιλεῖ γὰρ ἡ φύσις κρύπτεσθαι»	καὶ	τὸ ἀποκεκρυμμένον τῆς τῶν θεῶν
[19]	τε ἐκ τῶν ἀνθέων ὀδμὴ	καὶ	τὸ ἔαρ αὐτὸ καί τινες
[1]	αἴτιον καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ	καὶ	τὸ ἐν τῷ πλήθει λέγειν
[1]	αἴτιον καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ	καὶ	τὸ ἐν τῷ πλήθει λέγειν
[15]	ἀποπλήσας τὴν θεραπείαν τοῦ σώματος	καὶ	τὸ ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ παρωσάμενος,
[17]	αὐτῷ σπινθῆρα μικρὸν ἐξ ἑαυτοῦ,	καὶ	τὸ ἐντεῦθεν ἔτρεφεν ἐκεῖνο τὸ
[18]	ἔφη, ὦ παῖ, τὸ Γοργόνειον	καὶ	τὸ κράνος; Ὁ δέ, Καὶ
[18]	τῆς καλῆς τό τε Γοργόνειον	καὶ	τὸ κράνος· πολλὰ γάρ, ὁρᾷς,
[18]	τοῦτον τὸν ἠλίθιον ἔβλαψεν αἰσχύνη	καὶ	τὸ λίαν ἄγαν εἶναι καταπλῆγα.
[19]	διὰ τὴν τῶν λόγων ἀπορίαν	καὶ	τὸ μὴ ἔχειν εὑρεῖν ἐκ
[18]	δὲ ἑώρα τήν τε ἀσπίδα	καὶ	τὸ ξίφος μετὰ τοῦ δόρατος,
[9]	μὲν φυσικὸν εἰς τὸ θεολογικὸν	καὶ	τὸ περὶ τὰ μαθήματα καὶ
[9]	μὲν φυσικὸν εἰς τὸ θεολογικὸν	καὶ	τὸ περὶ τὰ μαθήματα καὶ
[14]	πλησιάζειν ἔμελλες ἀνθρώπῳ. Τί δὲ	καὶ	τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ παρέχειν
[4]	τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ,	καὶ	τὸ ποιητέον εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´
[4]	τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ,	καὶ	τὸ ποιητέον εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´
[20]	λεγόμενα ἐξετάζειν, ἀλλὰ τοὺς λέγοντας,	καὶ	τὸ πρὸς τίνας οἱ λόγοι
[15]	οἶδεν ἀμφότερα. Τὸ σπανιώτερον δὲ	καὶ	τὸ ῥᾴδιον ἀνθρώπων εἶναι κενοδοξίας
[14]	πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε πάντη	καὶ	τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε μᾶλλον ἐκείνων
[11]	κρατῆσαι πάντων, καμεῖν δὲ ὅμως	καὶ	τὸ σῶμα. Καίτοι αὐτῷ ταῦτα
[2]	ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι	καὶ	τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ
[2]	ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι	καὶ	τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ
[14]	δορυφορεῖσθαι καὶ θεραπεύεσθαι. Τοιοῦτόν τι	καὶ	τὸ ὑμέτερον ἔργον ἐστι, πλὴν
[20]	ποικίλον« ταῦτα ἐν Φιλήβῳ λέγεται,	καὶ	τοιαῦτα ἕτερα πάλιν ἐν Τιμαίῳ·
[19]	ὑπέταξα ὅμως ἐμαυτὸν τῷ καθηγεμόνι	καὶ	τοῖς ἐκείνου φίλοις καὶ τοῖς
[19]	καθηγεμόνι καὶ τοῖς ἐκείνου φίλοις	καὶ	τοῖς ἡλικιώταις καὶ συμφοιτηταῖς, καὶ
[10]	μάλιστα σώφρονα καὶ καλὴν εἶναι	καὶ	τοῖς θεοῖς πρεπωδεστάτην, τῶν αἰσχρῶν
[16]	φρονεῖν, κἂν ἄνδρες ὦσιν, ἢ	καὶ	τοῖς καθ´ ἡλικίαν παιδαρίοις ἀπαγγέλλειν,
[14]	τὰς πόλεις καὶ τὰ στρατόπεδα,	καὶ	τοῖς μὲν βελτίστοις λοιδορεῖσθαι, τοὺς
[14]	ταῖς ἡμιόνοις; Ἀκούω δὲ ἔγωγε	καὶ	τοῖς τὰς ἡμιόνους ἐλαύνουσιν, οἳ
[17]	διανοῇ τῆς ὑπεροψίας ἀνδρὶ αὐθάδει	καὶ	τολμηρῷ, ὅς σε ἀπολείπων αὑτῷ
[13]	νοητοῖς παρὰ τῷ πατρὶ κύησιν	καὶ	τὸν ἀγέννητον αὐτοῦ τόκον, ἐν
[9]	Περσέως ἢ Θησέως τινὸς ὄνομα	καὶ	τὸν ἀντισθένειον τύπον ἐγχαράττειν, ἀντὶ
[15]	ὅσα οὐδὲ παρὰ τὸν Κωκυτὸν	καὶ	τὸν Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν οἱ κομψότεροι
[18]	τε ἡμῖν ὅτι θεὸς ἔσῃ	καὶ	τὸν ἡμέτερον ὄψει σὺν ἡμῖν
[15]	τῶν ἀνθρωπίνων δοξῶν, εἰς ἑαυτὸν	καὶ	τὸν θεὸν ἐπέστραπται πρότερον. Ἐκείνῳ
[16]	πλάσαι τε ἐξ ἀρχῆς μῦθον	καὶ	τὸν κείμενον ἐφαρμόσαι πράγμασιν οἰκείοις.
[14]	Ἀνατόλιος οὑτοσί, συγκαταρίθμει δὲ τούτῳ	καὶ	τὸν Μεμμόριον καὶ τὸν Σαλούστιον,
[15]	καὶ γνῶναι ὅτι θεῖός ἐστι	καὶ	τὸν νοῦν μὲν τὸν ἑαυτοῦ
[14]	δὲ τούτῳ καὶ τὸν Μεμμόριον	καὶ	τὸν Σαλούστιον, πρὸς τούτοις δέ,
[10]	τε σεμνοῦ κατὰ τὴν διάνοιαν	καὶ	τοῦ ἀπεμφαίνοντος, τὰ δὲ αὐτὰ
[9]	πρακτικοῦ τῷ πρὸς ἕνα γινομένῳ	καὶ	τοῦ θεολογικοῦ τῷ τελεστικῷ καὶ
[12]	διὰ τὴν πρόρρησιν, ἄλλως τε	καὶ	τοῦ θεοῦ τιμῶντος αὐτὴν ἅτε
[8]	γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί δέ; Οὐχὶ	καὶ	τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα
[8]	γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί δέ; Οὐχὶ	καὶ	τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα
[1]	νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα	καὶ	τοῦ μὴ δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας
[1]	νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα	καὶ	τοῦ μὴ δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας
[6]	τοῦ σατύρου καὶ τῆς κωμῳδίας	καὶ	τοῦ μίμου, οὕτω πᾶσα μὲν
[6]	τοῦ σατύρου καὶ τῆς κωμῳδίας	καὶ	τοῦ μίμου, οὕτω πᾶσα μὲν
[8]	τοὺς θεοὺς ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ	καὶ	τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε μὴ τὰ
[8]	τοὺς θεοὺς ἐτίμα σὺν εὐφημίᾳ	καὶ	τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε μὴ τὰ
[14]	πρὸς τούτοις δέ, εἰ βούλει,	καὶ	τοὺς ἄλλους ἑξῆς, Ἀντικύρας σοι
[18]	ἐμέ τε καὶ τὴν Ἀθηνᾶν	καὶ	τοὺς ἄλλους θεούς. Ἀκούσας ταῦτα
[17]	τι περὶ τοὺς ξυγγενεῖς αὐτοῦ	καὶ	τοὺς ἀνεψιοὺς ἐγεγόνει, ἐδέησε μὲν
[5]	καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ	καὶ	τοὺς ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν
[5]	καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ	καὶ	τοὺς ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν
[18]	Τί δέ; Τοὺς βουκόλους τουτουσὶ	καὶ	τοὺς ποιμένας; Καὶ τούτους ὁρᾶν
[4]	ἡμῶν τὰς διανοίας; Καίτοι, εἰ	καὶ	τοῦτο οἷόν τε ἦν, ἄμεινον
[4]	ἡμῶν τὰς διανοίας; Καίτοι, εἰ	καὶ	τοῦτο οἷόν τε ἦν, ἄμεινον
[18]	ἕτερα περὶ αὐτῶν. Ὁρᾷς ὅτι	καὶ	τοῦτον τὸν κληρονόμον τοῦτο ἐπέτριψεν,
[18]	βουκόλους τουτουσὶ καὶ τοὺς ποιμένας;	Καὶ	τούτους ὁρᾶν εἶπεν ὁ νεανίσκος.
[18]	θεῶν πάτερ, τῶν τε ἄλλων	καὶ	τούτων ἕνεκα πάντων ἐμαυτὸν φέρων
[21]	φαίνεται. Φανερὰ δὲ ὅμως ἐστὶ	καὶ	τούτων ἡ αἰτία· κατανοήσας γὰρ
[6]	Οἰνομάου δὲ ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ	καὶ	τραγῳδίας τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ
[6]	Οἰνομάου δὲ ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ	καὶ	τραγῳδίας τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ
[17]	αἱ Μοῖραι· κόμιζε οὖν αὐτὸ	καὶ	τρέφε. Ταῦτα ἀκούσας ὁ βασιλεὺς
[9]	καὶ τὸ περὶ τὰ μαθήματα	καὶ	τρίτον τὸ περὶ τὴν τῶν
[9]	καὶ τὸ περὶ τὰ μαθήματα	καὶ	τρίτον τὸ περὶ τὴν τῶν
[6]	τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν	καὶ	τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον τὸ
[6]	τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν	καὶ	τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον τὸ
[5]	ἐν τῇ τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ	καὶ	τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ
[5]	ἐν τῇ τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ	καὶ	τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ
[4]	δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν οὖν	καὶ	τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης τῆς
[4]	δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν οὖν	καὶ	τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης τῆς
[9]	τὴν τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων	καὶ	τῶν ἀιδίων μὲν σωμάτων δὲ
[9]	τὴν τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων	καὶ	τῶν ἀιδίων μὲν σωμάτων δὲ
[15]	ἐθέλει, πάντων ὑπεριδὼν τῶν νομισμάτων	καὶ	τῶν ἀνθρωπίνων δοξῶν, εἰς ἑαυτὸν
[8]	πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα	καὶ	τῶν ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι σπένδονται
[8]	πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα	καὶ	τῶν ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι σπένδονται
[9]	πολλοὶ καὶ τῶν φιλοσόφων αὐτὸ	καὶ	τῶν θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς
[9]	πολλοὶ καὶ τῶν φιλοσόφων αὐτὸ	καὶ	τῶν θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς
[17]	παρὰ δίκην· ἔμελε γὰρ αὐτῷ	καὶ	τῶν θεῶν ὀλίγον. Ἐγένοντο δὲ
[9]	ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ	καὶ	τῶν μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ μὴν
[9]	ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ	καὶ	τῶν μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ μὴν
[8]	πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο	καὶ	τῶν πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ
[8]	πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο	καὶ	τῶν πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ
[19]	τοῖς προθύροις ἕστηκα, σὺ δὲ	καὶ	τῶν προθύρων εἶ πόρρω. Σοὶ
[19]	τοῖς τε φαυλοτάτοις τῶν Κυνικῶν	καὶ	τῶν ῥητόρων προσκρούσαιμι· ὡς ἔμοιγε
[10]	εἰς τὸ θέατρον. ~Ἐπεὶ δὲ	καὶ	τῶν τελεστικῶν μύθων ἐπεμνήσθην, φέρε
[9]	ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ	καὶ	τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν
[9]	ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ	καὶ	τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν
[14]	καὶ μανιωδέστερον ἐχρήσασθε, κολακεύσαντες ἅμα	καὶ	ὑλακτήσαντες καὶ βιβλία δόντες καὶ
[9]	ἕξεως ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε γοῦν μοι	καὶ	ὑμεῖς μάρτυρες, εἰ τὰς ἡμέρας
[14]	ἐπὶ τὴν ἀρετὴν πορεύεσθαι· ὄφελον	καὶ	ὑμεῖς τὴν μακρὰν ἐπορεύεσθε· ῥᾷον
[11]	ὑπὲρ μὲν τούτων ἐμοί τε	καὶ	ὑμῖν ἵλεως Ἡρακλῆς εἴη. ~Τὰ
[10]	Ἀλλά μοι θεοὶ μὲν ἐκείνων	καὶ	ὑμῶν δὲ τοῖς πολλοῖς, ὅσοι
[3]	~Εἰ δ´ ὅλως χρή τι	καὶ	ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους τὸ
[3]	~Εἰ δ´ ὅλως χρή τι	καὶ	ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους τὸ
[11]	Διονύσου, ἔχουσα μὲν τὸ κρεῖττον	καὶ	ὑπερέχον καὶ ἐξῃρημένον, ἐν τῷ
[14]	ἐπὶ τὴν ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν	καὶ	ὑπερέχουσαν πάντα τὰ ὄντα καθαρὰν
[18]	δὲ καὶ οἱ μοχθηροὶ δοῦλον	καὶ	ὑποχείριον πεποίηνται. Συμβαίνει οὖν αὐτῷ
[17]	δὲ αὐτὸν ἐπί τι μέγα	καὶ	ὑψηλὸν ὄρος, Ἐπὶ τούτου» ἔφη,
[13]	οὐκ ἐθέλοντι τὸν κρύφιον ἅμα	καὶ	φανερὸν θεὸν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ
[18]	ἐσμὲν γάρ σου καὶ εὐεργεταὶ	καὶ	φίλοι καὶ σωτῆρες. Ἀκούσας ταῦτα
[6]	φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν	καὶ	φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν
[6]	φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν	καὶ	φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν
[21]	βαδίζων, ὁ τῷ Πυθίῳ πεισθεὶς	καὶ	φιλοσοφήσας ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον ὡς
[1]	τῶν μύθων, εἴ τι ἄρα	καὶ	φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ
[1]	τῶν μύθων, εἴ τι ἄρα	καὶ	φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ
[7]	δή τι τοὺς θεοὺς πέφρικα	καὶ	φιλῶ καὶ σέβω καὶ ἅζομαι
[7]	δή τι τοὺς θεοὺς πέφρικα	καὶ	φιλῶ καὶ σέβω καὶ ἅζομαι
[12]	ὁ θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ, Πολλὰς	καὶ	Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν» λέγων.
[11]	τὸ σῶμα τὸ θεῖον ἐπιδοῦναι,	καὶ	φοιτῆσαι διδασκάλοις ἱστόρηται, καὶ στρατεύσασθαι
[8]	Οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ	καὶ	χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς
[8]	Οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ	καὶ	χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς
[4]	καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ	καὶ	χάριτι κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ
[4]	καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ	καὶ	χάριτι κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ
[3]	τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ	καὶ	χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι τῶν
[3]	τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ	καὶ	χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι τῶν
[7]	Διογένης δὲ καὶ πένης ὢν	καὶ	χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν,
[7]	Διογένης δὲ καὶ πένης ὢν	καὶ	χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν,
[20]	Τιμαίῳ· πιστεύειν γὰρ ἁπλῶς ἀξιοῖ	καὶ	χωρὶς ἀποδείξεως λεγομένοις ὅσα ὑπὲρ
[10]	πᾶσαν αὐτὴν διὰ τῆς ὑπερεχούσης	καὶ	χωριστῆς αὐτοῦ καὶ ἐξῃρημένης παρουσίας.
[2]	αὐλὸς καὶ κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα	καὶ	ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι
[2]	αὐλὸς καὶ κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα	καὶ	ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι
[19]	καὶ τοῖς ἡλικιώταις καὶ συμφοιτηταῖς,	καὶ	ὧν ἤκουον ἐπαινουμένων παρ´ αὐτοῦ,
[14]	ἔχουσιν αἱ σύντομοι τὰς χαλεπότητας;	Καὶ	ὥσπερ ἐν ταῖς λεωφόροις ὁ
[7]	δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ	βασιλικαὶ	παραινέσεις εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ
[7]	δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ	βασιλικαὶ	παραινέσεις εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ
[14]	γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς εἰκότως φοβερώτεροι.	Πάλαι	μὲν οὖν ὑμῖν ἐθέμην ἐγὼ
[17]	ἀνδρὶ πρόβατα ἦν πολλὰ καὶ	ἀγέλαι	βοῶν καὶ αἰπόλια πλατέ´ αἰγῶν,
[17]	ὀλίγον. Ἐγένοντο δὲ αὐτῷ γυναῖκες	πολλαὶ	καὶ παῖδες ἐξ αὐτῶν καὶ
[10]	ἐξ ἴσης Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι	ἄγαμαι	τέθηπά τε» Φησὶ δὲ οὐχ
[4]	καὶ τίς ὁ Ζεὺς τῶν	χαμαὶ	ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´
[4]	καὶ τίς ὁ Ζεὺς τῶν	χαμαὶ	ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´
[17]	αὐταῖς, πεῖσαι καὶ ἐκείνας. Ἀλλ´	ἐμαὶ	γάρ εἰσιν» ἔφη, θυγατέρες, καὶ
[18]	ψιμυθίῳ κεχρισμένος, εἶτα αὐτῷ δοίης	γῆμαί	τινα τῶν σῶν θυγατέρων. Τρίτης
[3]	ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα δὴ	οἶμαι	αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν καὶ τὴν
[3]	ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα δὴ	οἶμαι	αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν καὶ τὴν
[8]	ἐστίν, ἄλλο δὲ οὐδέν; Ὅπερ	οἶμαι	διδάσκων ὁ Κράτης αὐτός τε
[8]	ἐστίν, ἄλλο δὲ οὐδέν; Ὅπερ	οἶμαι	διδάσκων ὁ Κράτης αὐτός τε
[14]	ταῦτα προσαχθῆναι προσλιπαρήσαντες; Οὐδένα ὑμῶν	οἶμαι	ἐγὼ τοσαυτάκις εἰς φιλοσόφου φοιτῆσαι,
[6]	τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται, οὕτως	οἶμαι	καὶ ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ
[6]	τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται, οὕτως	οἶμαι	καὶ ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ
[2]	πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως	οἶμαι	καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος
[2]	πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως	οἶμαι	καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος
[19]	τοὺς θεούς, ἐπὶ τὴν ἀρετὴν	οἶμαι	ὅτι σου συντομωτέραν ἐτραπόμην· ἐγὼ
[16]	αὐτὸν σὺ πράγμασιν ἑτέροις, ὅπερ	οἶμαι	ποιεῖν εἰώθασιν οἱ τῇ τροπικῇ
[9]	καὶ θεῶν ποιεῖ παρουσίας. Τοῦτ´	οἶμαι	πολλάκις γίγνεσθαι καὶ διὰ τῶν
[8]	ἑτέρως ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ	οἶμαι	πολλοὶ πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ
[8]	ἑτέρως ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ	οἶμαι	πολλοὶ πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ
[5]	τὰς ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ	οἶμαι	πρὸς τὸ φῶς τὰ βλέποντα,
[5]	τὰς ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ	οἶμαι	πρὸς τὸ φῶς τὰ βλέποντα,
[5]	τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε	οἶμαι	σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς
[5]	τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε	οἶμαι	σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς
[11]	καὶ τὴν δι´ αὐτοῦ πορείαν	οἶμαι	τοῦ πελάγους ἐπὶ τῆς χρυσῆς
[21]	ῥητέον πάντα ἐστίν, αὐτῶν τε	οἶμαι	τούτων, ὧν θέμις φάναι, ἔνια
[2]	τοῖς δεδεμένοις δὲ ἔτι, καθάπερ	οἶμαι	τῷ Ἰξίωνι τὴν Ἥραν διώκοντι
[2]	τοῖς δεδεμένοις δὲ ἔτι, καθάπερ	οἶμαι	τῷ Ἰξίωνι τὴν Ἥραν διώκοντι
[2]	τῇ φύσει τῆς χώρας ἀκολουθούντων	οἶμαι	τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις ὑπολαμβάνει
[2]	τῇ φύσει τῆς χώρας ἀκολουθούντων	οἶμαι	τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις ὑπολαμβάνει
[3]	ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ	οἶμαι	τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι
[3]	ἡδονῇ καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ	οἶμαι	τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι
[20]	ποτέ σοι παράσχῃ πρόφασιν, ὥσπερ	οἶμαι	τῶν Πλατωνικῶν πολλοῖς, ὁ Σωκράτης
[2]	μάλα προθύμως καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ	οἶμαι	χρηστόν τι καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ
[2]	μάλα προθύμως καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ	οἶμαι	χρηστόν τι καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ
[7]	καὶ φιλῶ καὶ σέβω καὶ	ἅζομαι	καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα
[7]	καὶ φιλῶ καὶ σέβω καὶ	ἅζομαι	καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα
[1]	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα	διαλέξομαι·	τοῦτο γάρ μοι καὶ τῆς
[1]	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα	διαλέξομαι·	τοῦτο γάρ μοι καὶ τῆς
[19]	τῆς προκειμένης ἡμῖν ἀσχολίας εἵνεκεν	ἀφέξομαι.	Μικρὰ δὲ ἔτι τῷ λόγῳ
[18]	Ἀθηνᾶ, σέ τε καὶ αὐτὸν	ἐπιμαρτύρομαι	τὸν Δία, χρῆσθέ μοι πρὸς
[17]	Δεῦρο» εἶπεν, ἡγεμών σοι ἐγὼ	ἔσομαι	λείας καὶ ὁμαλεστέρας ὁδοῦ τουτὶ
[4]	μικρὸν ὕστερον ὑπὲρ τούτου σοι	διηγήσομαι.	~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς
[4]	μικρὸν ὕστερον ὑπὲρ τούτου σοι	διηγήσομαι.	~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς
[13]	ἴστω Διόνυσος αὐτός, ᾧ καὶ	προσεύχομαι	τάς τε ἐμὰς καὶ τὰς
[17]	ἐπικρατήσῃ. Πρὸς ἀμφότερα» εἶπεν, ἐγὼ	σκέψομαι.	Καὶ αἱ Μοῖραι πλησίον παροῦσαι
[19]	τὸ ἐνδέον ἐπ´ ἄλλο τι	τρέψομαι,	ταυτηνὶ τὴν ξυγγραφὴν αὐτοῦ που
[6]	Τερμέριον, κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς	ἐπιφθέγξωμαι	τὴν τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου
[6]	Τερμέριον, κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς	ἐπιφθέγξωμαι	τὴν τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου
[14]	ἄξιον τῆς Διογένους βακτηρίας ἢ	ναὶ	μὰ Δία τῆς παρρησίας πεποίηται;
[21]	τε οἶμαι τούτων, ὧν θέμις	φάναι,	ἔνια πρὸς τοὺς πολλοὺς σιωπητέον
[1]	ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε	φάναι	ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν
[1]	ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε	φάναι	ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν
[3]	ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι πλέον	εἰδέναι	τι, διδάσκεσθαι δὲ οὔπω τἀληθῆ
[3]	ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι πλέον	εἰδέναι	τι, διδάσκεσθαι δὲ οὔπω τἀληθῆ
[18]	ἐκεῖ διάγοις· χρὴ γάρ ς´	ἀπιέναι	καὶ καθαίρειν ἐκεῖνα πάντα τὰ
[21]	ὁρμὴ πρὸς φιλοσοφίαν ἐγένετο— μὴ	παριέναι	τῶν ἀνακτόρων εἴσω καὶ μάλα
[10]	αὐτοὶ τὸ περὶ τοὺς θεοὺς	ἠσεβηκέναι	προλάβωμεν. Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ
[18]	πορείας καὶ τῆς ἐκεῖσε διατριβῆς	εὑρηκέναι	τὸν ἡγεμόνα. Καὶ ἡ Ἀθηνᾶ·
[5]	ἡ ζημία, λίθοις δὲ βαλλομένους	ἀπολωλέναι;	Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί, πρὸς
[5]	ἡ ζημία, λίθοις δὲ βαλλομένους	ἀπολωλέναι;	Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί, πρὸς
[17]	σοῦ σπαρὲν ἐν αὐτῷ πῦρ	ἀποσβῆναι,	ἢν μὴ σύ γε δύσεαι
[21]	τούτοις μέν, οἷς ἀξίως τοῦ	μυηθῆναι	βεβίωται, καὶ μὴ μυηθεῖσιν οἱ
[21]	γενέσθαι, τοῦτο ἔφυγεν, οὐ τὸ	μυηθῆναι,	νομίζων αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου
[21]	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν προτρεπόμενον	ἐκμυηθῆναι,	Γελοῖον« εἶπεν, ὦ νεανίσκε, εἰ
[21]	συνεὶς ὅτι τὸν μυούμενον ἐχρῆν	πολιτογραφηθῆναι	πρότερον καὶ Ἀθηναῖον, εἰ καὶ
[14]	τοῦ βασιλέως Ἑρμοῦ τὴν γλῶτταν	ἐκκαθαρθῆναι	δυνάμενοι, φρενωθῆναι δὲ οὐδὲ πρὸς
[20]	μυστήρια τῶν θεῶν ἐποπτεῦσαι καὶ	τελεσθῆναι	παντοίας πανταχοῦ τελετάς, ἐρῶ μὲν
[2]	θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ	διδαχθῆναι	προσδέονται, κἂν δήσῃ τις κἂν
[2]	θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ	διδαχθῆναι	προσδέονται, κἂν δήσῃ τις κἂν
[14]	καὶ βιβλία δόντες καὶ ταῦτα	προσαχθῆναι	προσλιπαρήσαντες; Οὐδένα ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ
[14]	μία γνῶναί τε ἑαυτὸν καὶ	ἀφομοιωθῆναι	τοῖς θεοῖς· ἀρχὴ μὲν οὖν
[12]	τὸν εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον, εἶτα	ἀναλωθῆναι	πρὸς τοῦ πυρὸς τοῦ ῥυέντος
[14]	Ἑρμοῦ τὴν γλῶτταν ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι,	φρενωθῆναι	δὲ οὐδὲ πρὸς αὐτῆς τῆς
[10]	οἶδ´ ὅπως ἐπῆλθέ μοι βακχεύοντι	μανῆναι,	τὸν βοῦν δὲ ἐπιτίθημι τῇ
[1]	πελειάδες, ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς	ἀναπτῆναι.	Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν
[1]	πελειάδες, ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς	ἀναπτῆναι.	Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν
[15]	αὕτη. Δεῖ γὰρ αὐτὸν ἀθρόως	ἐκστῆναι	ἑαυτοῦ καὶ γνῶναι ὅτι θεῖός
[13]	βακχείας, τούτῳ κίνδυνος ἐπὶ πολλὰ	ῥυῆναι	τὴν ζωήν, ῥυεῖσαν δὲ διεσπάσθαι
[21]	ὑποθεῖναι νόμοις ἑαυτὸν καὶ δοῦλον	ἀποφῆναι	πολιτείας; Ἀλλὰ διὰ τί μὴ
[9]	δὲ ὅμως θεωρίαν, τί τὸ	εἶναι	αὐτοῖς καὶ τίς ἡ οὐσία
[9]	δὲ ὅμως θεωρίαν, τί τὸ	εἶναι	αὐτοῖς καὶ τίς ἡ οὐσία
[11]	νὴ τοὺς θεοὺς οὐ κύλικα	εἶναι,	βαδίσαι δὲ αὐτὸν ὡς ἐπὶ
[15]	κρείττονας ὁμοιότης. ~Ὅστις οὖν κυνικὸς	εἶναι	ἐθέλει, πάντων ὑπεριδὼν τῶν νομισμάτων
[5]	ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν πάντες ἀδιδάκτως	εἶναι	θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς
[5]	ψυχαῖς, ὑφ´ ὧν πάντες ἀδιδάκτως	εἶναι	θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς
[19]	παρ´ αὐτοῦ, τούτων ἔσπευδον ἀκροατὴς	εἶναι,	καὶ βιβλία ταῦτα ἀνεγίγνωσκον, ὁπόσα
[20]	τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβεῖς	εἶναι	καὶ μεμυῆσθαι πάντα τὰ μυστήρια
[10]	σεμνὰ χρὴ πάνυ τὰ ῥήματα	εἶναι	καὶ τὴν λέξιν ὡς ἔνι
[10]	ἔνι μάλιστα σώφρονα καὶ καλὴν	εἶναι	καὶ τοῖς θεοῖς πρεπωδεστάτην, τῶν
[18]	αἰσχύνη καὶ τὸ λίαν ἄγαν	εἶναι	καταπλῆγα. Καὶ ὁ μέγας Ἥλιος
[15]	δὲ καὶ τὸ ῥᾴδιον ἀνθρώπων	εἶναι	κενοδοξίας ταῦτα καὶ ἀμαθίας νενόμικεν
[6]	τοῦτό γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας	εἶναι	κεφάλαιον θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι
[6]	τοῦτό γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας	εἶναι	κεφάλαιον θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι
[21]	ἔνια πρὸς τοὺς πολλοὺς σιωπητέον	εἶναί	μοι φαίνεται. Φανερὰ δὲ ὅμως
[14]	καὶ διὰ τὸ μηδὲν ὑμῖν	εἶναι	πρόσχημα τοῦ φορολογεῖν εὐπροσώπως, ὁποῖον
[21]	Ἀριστοτέλης} φησὶ γὰρ καὶ αὐτὸς	εἶναι	Πύθιον οἴκοι παρ´ ἑαυτῷ, ὅθεν
[17]	αὐτοῦ τοὺς οἰστοὺς θήγεις, ἔλαττον	εἶναι	σέ γε αἴτιον αὐτοῦ τῆς
[19]	ὅτι ἄνθρωπος ὢν ἐπεχείρει Ζεὺς	εἶναι;	Τὸ δὲ ἐκ τῶν Ἡσιόδου
[19]	βούλει τὸν Πᾶνα, τίνα δὲ	εἶναι	τὸν Δία, εἰ μὴ τοῦτον
[2]	εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων	εἶναι	τότε ἐξ ἀρχῆς ὁ μῦθος
[2]	εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων	εἶναι	τότε ἐξ ἀρχῆς ὁ μῦθος
[21]	οὐ τὸ μυηθῆναι, νομίζων αὐτὸν	εἶναι	τοῦ κόσμου πολίτην, καὶ ταῖς
[18]	ἐκ πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον	εἶναί	φησι καὶ ὀδύρεται. Καίτοι κρεῖττον
[4]	πᾶς ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος	εἶναί	φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται
[4]	πᾶς ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος	εἶναί	φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται
[10]	θεοὺς ἠσεβηκέναι προλάβωμεν. Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον	εἶναι	χρὴ περὶ τὰς τοιαύτας λέξεις,
[10]	μύθων ἐπεμνήσθην, φέρε νῦν ὁποίους	εἶναι	χρὴ τοὺς ἑκατέρῳ τῶν μερῶν
[9]	τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ ποδαποὺς	εἶναι	χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν μῦθον
[9]	τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ ποδαποὺς	εἶναι	χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν μῦθον
[2]	πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς	συνθεῖναι	πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν τῶν
[2]	πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς	συνθεῖναι	πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν τῶν
[21]	εἰ μὴ τοῦτο ἐξέκλινε τὸ	ὑποθεῖναι	νόμοις ἑαυτὸν καὶ δοῦλον ἀποφῆναι
[21]	μιᾶς δουλεῦσαι νόμοις ἑαυτόν τε	ὑποθεῖναι	τούτῳ ὅπερ ἦν ἀνάγκη παθεῖν
[12]	ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον	περιμεῖναι	χρόνον, εἶτα ἀναλωθῆναι πρὸς τοῦ
[14]	μέγα βακτηρίαν λαβεῖν ἢ τρίχας	ἀνεῖναι,	καὶ περινοστεῖν τὰς πόλεις καὶ
[14]	πρὸς ἡμᾶς, εἰ μηδὲν ἄλλο,	ξυνεῖναι	γοῦν σου τῆς φωνῆς μᾶλλον
[11]	αὐτῷ τὸ σῶμα τὸ θεῖον	ἐπιδοῦναι,	καὶ φοιτῆσαι διδασκάλοις ἱστόρηται, καὶ
[12]	τῷ Διὶ κοινῇ πᾶσιν ἀνθρώποις	ἐνδοῦναι	ἀρχὴν καταστάσεως ἑτέρας καὶ μεταβαλεῖν
[15]	αὐτὸν ἀθρόως ἐκστῆναι ἑαυτοῦ καὶ	γνῶναι	ὅτι θεῖός ἐστι καὶ τὸν
[14]	τέ ἐστι καὶ ἀρχὴ μία	γνῶναί	τε ἑαυτὸν καὶ ἀφομοιωθῆναι τοῖς
[14]	θεοῖς· ἀρχὴ μὲν οὖν ἑαυτὸν	γνῶναι,	τέλος δὲ ἡ πρὸς τοὺς
[19]	καὶ νῦν ἀκήκοας, ἔχω σοι	συγγνῶναι·	οὐδὲ γὰρ ἐπαιδοτριβήθης καλῶς οὐδὲ
[1]	Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν	διδάξαι	πρῶτον μὲν ὅτι τῷ κυνὶ
[1]	Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν	διδάξαι	πρῶτον μὲν ὅτι τῷ κυνὶ
[17]	πλῆθος τῶν υἱέων πρὸς τὸ	φυλάξαι	τὴν οὐσίαν οὐδὲν ἐφρόντισεν ὅπως
[6]	κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν	ἐπιδεῖξαι,	βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν πρὸς
[6]	κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν	ἐπιδεῖξαι,	βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν πρὸς
[17]	ἀπιδὼν πρὸς τὸν Ἥλιον· Ὦ	παῖ»	εἶπεν, οὐρανοῦ καὶ γῆς ἀρχαιότερον
[18]	Δευτέραν ἄκουέ μου παραίνεσιν, ὦ	παῖ·	νυστάζων οὗτος ἐξαπατᾶται τὰ πολλά,
[17]	ἂν ἐθέλῃς· ἕλοιο δέ, ὦ	παῖ,	τὰ βέλτιστα. Ταῦτα εἰπὼν ἀπέκρυψεν
[18]	Ἀλλὰ ποῦ σοι» ἔφη, ὦ	παῖ,	τὸ Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος;
[18]	προγονικὴν οἰκίαν, αἰδοῖ τῶν προγόνων,	ἀποκαθῆραι.	Μέμνησο οὖν ὅτι τὴν ψυχὴν
[17]	ἐγώ τε ξυγχωρῶ καὶ αἱ	Μοῖραι·	κόμιζε οὖν αὐτὸ καὶ τρέφε.
[17]	εἶπεν, ἐγὼ σκέψομαι. Καὶ αἱ	Μοῖραι	πλησίον παροῦσαι πάντα ἐπέκλωθον, ὡς
[16]	ῥήτορας; Ἐχρῆν οὖν τι τοιοῦτο	πλάσαι·	ἢ πρὸς τῶν θεῶν ἔργον
[16]	ἂν ἐλελήθει σε τίνι διαφέρει	πλάσαι	τε ἐξ ἀρχῆς μῦθον καὶ
[20]	εἴρων ὢν φύσει τὴν πλατωνικὴν	ἀτιμάσαι	δόξαν. Ἐκεῖ γὰρ οὐχ ὁ
[4]	μὲν δεῖνος τὸν Φαέθοντα δέον	ὀνομάσαι;	Τί δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς
[4]	μὲν δεῖνος τὸν Φαέθοντα δέον	ὀνομάσαι;	Τί δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς
[4]	τε ἦν, ἄμεινον ἦν αὐτοὺς	ὀνομάσαι	τοὺς ἀνθρώπους· ἦ γὰρ οὐχ
[4]	τε ἦν, ἄμεινον ἦν αὐτοὺς	ὀνομάσαι	τοὺς ἀνθρώπους· ἦ γὰρ οὐχ
[12]	πυρουμένων, Ἑρμῇ κελεύσας ὁ Ζεὺς	ἁρπάσαι	τὸν Διόνυσον καὶ τεμὼν τὸν
[12]	αὐτοῦ οὐκ εἰς μακρὰν προαγορεύσασα	κινῆσαι	μὲν θᾶττον ἢ προσῆκον ἦν
[1]	κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην ἐπῆλθεν	ἐκβοῆσαι,	ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι
[1]	κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην ἐπῆλθεν	ἐκβοῆσαι,	ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι
[11]	ἱστόρηται, καὶ στρατεύσασθαι λέγεται καὶ	κρατῆσαι	πάντων, καμεῖν δὲ ὅμως καὶ
[11]	σῶμα τὸ θεῖον ἐπιδοῦναι, καὶ	φοιτῆσαι	διδασκάλοις ἱστόρηται, καὶ στρατεύσασθαι λέγεται
[14]	οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις εἰς φιλοσόφου	φοιτῆσαι,	ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως, ὥστε ὑμῖν
[11]	τοὺς θεοὺς οὐ κύλικα εἶναι,	βαδίσαι	δὲ αὐτὸν ὡς ἐπὶ ξηρᾶς
[17]	ἐπείπερ ἡμᾶς ἐκέλευσας ὑπεικαθεῖν αὐταῖς,	πεῖσαι	καὶ ἐκείνας. Ἀλλ´ ἐμαὶ γάρ
[14]	δὲ ὅμως τοὺς θεοὺς κίνδυνος	νομίσαι,	διὰ δὲ τῶν ἀπεμφαινόντων ὑπεριδόντας
[16]	ἀρχῆς μῦθον καὶ τὸν κείμενον	ἐφαρμόσαι	πράγμασιν οἰκείοις. Ἀλλ´, ἵνα μή
[8]	σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν ηὔχετο.	Πόσαι	γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας εἰσὶν
[8]	σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν ηὔχετο.	Πόσαι	γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας εἰσὶν
[9]	μάρτυρες, εἰ τὰς ἡμέρας λογίσεσθε	πόσαι	καὶ τινές εἰσιν αἱ μεταξὺ
[21]	ἦν τοῦτο; Τὸ πόλεως μιᾶς	δουλεῦσαι	νόμοις ἑαυτόν τε ὑποθεῖναι τούτῳ
[13]	ὁμοῦ μετὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων	ἐπιτροπεῦσαι	τὴν Βαρβάρων ἔγωγε θείμην ἄν,
[20]	ἐπειράθη τὰ μυστήρια τῶν θεῶν	ἐποπτεῦσαι	καὶ τελεσθῆναι παντοίας πανταχοῦ τελετάς,
[13]	τε ἐμὰς καὶ τὰς ὑμετέρας	ἐκβακχεῦσαι	φρένας ἐπὶ τὴν ἀληθῆ τῶν
[1]	μὲν οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι	διαλῦσαι	τὸν σύλλογον· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν
[1]	μὲν οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι	διαλῦσαι	τὸν σύλλογον· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν
[12]	ῥάμμα» δὲ αὗται τῷ μηρῷ	προσεπᾴδουσαι	τὸν διθύραμβον ἡμῖν εἰς φῶς
[1]	μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς	ἀκοῦσαι.	Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν
[1]	μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς	ἀκοῦσαι.	Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν
[10]	δὲ ὧν εἰπεῖν τε καὶ	ἀκοῦσαι	θέμις καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί,
[1]	ἐμοί τε φάναι ὑμῖν τε	ἀκοῦσαι.	~Τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν
[1]	ἐμοί τε φάναι ὑμῖν τε	ἀκοῦσαι.	~Τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν
[8]	καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα,	Μοῦσαι	Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον
[8]	καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα,	Μοῦσαι	Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ· Χόρτον
[17]	σκέψομαι. Καὶ αἱ Μοῖραι πλησίον	παροῦσαι	πάντα ἐπέκλωθον, ὡς ὁ πατὴρ
[12]	Ἕλληνες τῆς ἐπωνυμίας αὐτὸ ταύτης	ἀξιῶσαι,	μητέρα δὲ αὐτοῦ προσειπεῖν τὴν
[2]	ἄλλων πραγμάτων, ἐν οἷς ἕκαστα	τιμᾶται,	μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ
[2]	ἄλλων πραγμάτων, ἐν οἷς ἕκαστα	τιμᾶται,	μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ
[2]	κἂν δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ,	πειρᾶται	ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις,
[2]	κἂν δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ,	πειρᾶται	ὅμως χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις,
[18]	παραίνεσιν, ὦ παῖ· νυστάζων οὗτος	ἐξαπατᾶται	τὰ πολλά, σὺ δὲ νῆφε
[10]	καὶ μέντοι καὶ κατὰ σχῆμα	προάγεται,	τὰ παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν ἐστι
[8]	καὶ μύθων τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην·	λέγεται	γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς
[8]	καὶ μύθων τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην·	λέγεται	γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς
[11]	φοιτῆσαι διδασκάλοις ἱστόρηται, καὶ στρατεύσασθαι	λέγεται	καὶ κρατῆσαι πάντων, καμεῖν δὲ
[20]	ἔστι ποικίλον« ταῦτα ἐν Φιλήβῳ	λέγεται,	καὶ τοιαῦτα ἕτερα πάλιν ἐν
[11]	ἀφομοιουμένη πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ	λέγεται	παιδίον γενέσθαι καὶ κατὰ μικρὸν
[2]	διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ	λέγεται	παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς
[2]	διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ	λέγεται	παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς
[18]	ἁπάντων· ἐσμὲν γάρ σου καὶ	εὐεργεταὶ	καὶ φίλοι καὶ σωτῆρες. Ἀκούσας
[6]	ἀκριβῶς εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ	νομίζεται.	Πότερον οὖν οὐχ ὁ Πύθιος
[6]	ἀκριβῶς εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ	νομίζεται.	Πότερον οὖν οὐχ ὁ Πύθιος
[10]	γίνεται. Μορφοῦται γάρ πως καὶ	σχηματίζεται	παρὰ τῶν μὴ προφερομένων εἰκῇ
[15]	ἐν τοῖς ἐπαινουμένοις ἢ ψεγομένοις	τίθεται,	ἀλλ´ ἐν τῇ φύσει· φεύγει
[3]	ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν τινά·	βούλεται	γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε καὶ
[3]	ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν τινά·	βούλεται	γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε καὶ
[14]	τοῦτο δὲ οὐ παρ´ ὑμᾶς	γίγνεται,	παρ´ ἡμᾶς δέ· συνετώτεροι γάρ
[14]	τὸ ὅτι βότρυς πρὸς βότρυν	πεπαίνεται»	ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν Κυνισμόν· βακτηρία,
[21]	δὲ αὐτὴν ἤδη καὶ δεδόσθαι.	Φαίνεται	γὰρ ὁ Διογένης οὐχ, ὥσπερ
[9]	Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν	φαίνεται	καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι
[9]	Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν	φαίνεται	καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων προσχρησάμενοι
[9]	λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως	φαίνεται	κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν δὴ
[9]	λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως	φαίνεται	κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν δὴ
[3]	Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ	φαίνεται	πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ τοῦτον
[3]	Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ	φαίνεται	πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ τοῦτον
[18]	οὖν τίς σοι ὁ κληρονόμος	φαίνεται;	Ποταποὶ δ´ αὖ οἱ ποιμένες
[21]	τοὺς πολλοὺς σιωπητέον εἶναί μοι	φαίνεται.	Φανερὰ δὲ ὅμως ἐστὶ καὶ
[17]	Κρείττονα γάρ μοι τὰ ἐκεῖ	φαίνεται	χωρία παρὰ σὲ μαντευομένῳ τὸ
[2]	ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε δόξα·	γίνεται	γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια
[2]	ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε δόξα·	γίνεται	γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια
[1]	τὸ περὶ πόλιν· ἔτι πολλὰ	γίνεται	ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ
[1]	~Ἦ πολλὰ	γίνεται	ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ
[10]	ταῦτα καὶ περὶ τὴν λέξιν	γίνεται.	Μορφοῦται γάρ πως καὶ σχηματίζεται
[8]	διότι τὸ μὲν τῆς ἔχθρας	γίνεται	πρὸς ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον
[8]	διότι τὸ μὲν τῆς ἔχθρας	γίνεται	πρὸς ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον
[9]	τούτων αὖθις ἕκαστον εἰς τρία	τέμνεται,	τὸ μὲν φυσικὸν εἰς τὸ
[9]	τούτων αὖθις ἕκαστον εἰς τρία	τέμνεται,	τὸ μὲν φυσικὸν εἰς τὸ
[17]	πρὸς αὑτὸν ἐσκόπει τίνα τρόπον	ἐκφεύξεται	τῶν τοσούτων κακῶν τὸ μέγεθος·
[15]	τὴν Λαΐδα οὐδὲ τὴν οὐδενὸς	περιβλέπεται	γαμετὴν οὐδὲ τὸ θυγάτριον οὐδὲ
[2]	πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων,	τρέπεται.	Καὶ ὅτῳ μὲν εὐμενὴς θεὸς
[2]	πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν ἔργων,	τρέπεται.	Καὶ ὅτῳ μὲν εὐμενὴς θεὸς
[3]	τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι	λείπεται	ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς
[3]	τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι	λείπεται	ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ τῆς
[8]	τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος	λείπεται	τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ
[8]	τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος	λείπεται	τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ
[8]	τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα	φέρεται	πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς τοὺς
[8]	τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα	φέρεται	πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς τοὺς
[18]	ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί φησι καὶ	ὀδύρεται.	Καίτοι κρεῖττον ἦν τοὺς μισθοὺς
[14]	τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ; Τίς δ´	αἰτιάσεταί	σε τῆς ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνης,
[13]	δ´ ἂν μὴ ταύτῃ ποιῇ,	γελάσεται	μέν, ἴστω μέντοι σαρδώνιον γελῶν
[6]	νομιζομένοις, ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι	θήσεται,	οὕτως οἶμαι καὶ ὁ γνοὺς
[6]	νομιζομένοις, ἀλλὰ τοῖς ὄντως οὖσι	θήσεται,	οὕτως οἶμαι καὶ ὁ γνοὺς
[4]	εἶναί φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ τί	χρήσεται	τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον
[4]	εἶναί φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ τί	χρήσεται	τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον
[6]	γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς	εἴσεται	καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται. Πότερον
[6]	γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς	εἴσεται	καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται. Πότερον
[10]	τίς ἐστιν, ἐκ δυοῖν τούτοιν	συγκείσεται·	σκοπῶμεν δὲ ἑκάτερον αὐτῶν. Ἔστιν
[15]	φύσει· φεύγει τὰς περιττὰς τροφάς·	ἀποστρέφεται	δὲ τὰ ἀφροδίσια. Βιαζομένου δὲ
[9]	τῆς τῶν θεῶν οὐσίας οὐκ	ἀνέχεται	γυμνοῖς εἰς ἀκαθάρτους ἀκοὰς ῥίπτεσθαι
[17]	ἐβούλετο. Λέγειν δὲ ὁ Ζεὺς	ἄρχεται	πρὸς τὸν Ἥλιον· Τουτὶ τὸ
[12]	ὁ Ζεὺς ἐπὶ τὰς νύμφας	ἔρχεται·	τὸ Λῦθι ῥάμμα» δὲ αὗται
[19]	παρόντων ὅτι φῶσιν, ἡ Δῆλος	ἐπέρχεται	καὶ ἡ Λητὼ μετὰ τῶν
[3]	ὁ λέγων τὸ φανερῶς εἰπεῖν	εὐλαβῆται,	τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος
[3]	ὁ λέγων τὸ φανερῶς εἰπεῖν	εὐλαβῆται,	τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος
[9]	προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι πολλὰ	μεμυθολόγηται	περὶ τῶν ἐν Ἅιδου πραγμάτων
[9]	αὐτοῖς μετὰ τῆς μύθων σκηνοποιίας	ἐγχέηται.	Φανεροῦ δὲ ἤδη γενομένου τίνι
[17]	τῆς κορυφῆς ὁ πατὴρ πάντων	κάθηται	τῶν θεῶν. Ὅρα οὖν, ἐνταῦθά
[20]	ὑπὲρ τῶν θεῶν φασιν οἱ	ποιηταί.	Ταῦτα δὲ παρέθηκα μὴ ποτέ
[3]	Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ	ποιηταὶ	τὸν αἶνον, ὃς τοῦ μύθου
[3]	Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ	ποιηταὶ	τὸν αἶνον, ὃς τοῦ μύθου
[14]	ναὶ μὰ Δία τῆς παρρησίας	πεποίηται;	Ἔργον οἴει μέγα βακτηρίαν λαβεῖν
[14]	τί σοι μέγα ἢ μικρὸν	πεποίηται	ἔργον; Τίνι παρέστης ἀγωνιζομένῳ μετὰ
[3]	ἐὰν δὲ ἅμα τις οἰκέτης	γένηται	τὴν τύχην καὶ τὴν τέχνην
[3]	ἐὰν δὲ ἅμα τις οἰκέτης	γένηται	τὴν τύχην καὶ τὴν τέχνην
[6]	ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ	πεφιλοτέχνηται·	καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων
[6]	ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ	πεφιλοτέχνηται·	καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων
[3]	μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον ἐστίν,	ἐστέρηται	δέ, ὡς ἂν εἴποι τις,
[3]	μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον ἐστίν,	ἐστέρηται	δέ, ὡς ἂν εἴποι τις,
[8]	πατάξῃ, κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν	λοιδορῆται	καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν
[8]	πατάξῃ, κἂν τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν	λοιδορῆται	καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ μὲν
[11]	θεῖον ἐπιδοῦναι, καὶ φοιτῆσαι διδασκάλοις	ἱστόρηται,	καὶ στρατεύσασθαι λέγεται καὶ κρατῆσαι
[7]	πρὸς Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς	θεάσηται;	Τί δέ; Οὐχὶ {δὲ} καὶ
[7]	πρὸς Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς	θεάσηται;	Τί δέ; Οὐχὶ {δὲ} καὶ
[9]	μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ	ἡγεῖται	καὶ ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη,
[9]	μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ	ἡγεῖται	καὶ ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη,
[10]	ἓν ἁπλοῦν ἐστι καὶ οὐδὲν	δεῖται	ποικιλίας, τὸ δ´ ἐσχηματισμένον ἔχει
[1]	εἴ τι ἄρα καὶ φιλοσοφία	προσδεῖται	τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι δὲ
[1]	εἴ τι ἄρα καὶ φιλοσοφία	προσδεῖται	τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι δὲ
[10]	ἔκ τε λέξεως καὶ διανοίας	σύγκειται.	Οὐκοῦν ἐπειδὴ καὶ ὁ μῦθος
[9]	τινος ἐμμελείας ἡ τῶν μύθων	ἐγκαταμέμικται	γραφή, οὓς ς´ ἐχρῆν, εἶπερ
[18]	οἱ μοχθηροὶ δοῦλον καὶ ὑποχείριον	πεποίηνται.	Συμβαίνει οὖν αὐτῷ παρὰ μὲν
[8]	καὶ τῶν ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι	σπένδονται	τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ ὅ
[8]	καὶ τῶν ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι	σπένδονται	τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ ὅ
[2]	ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι	προσδέονται,	κἂν δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ,
[2]	ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι	προσδέονται,	κἂν δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ,
[5]	ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας	προβάλλονται,	οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ
[5]	ἢ τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας	προβάλλονται,	οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ
[20]	τὸ πρὸς τίνας οἱ λόγοι	γίγνονται·	βούλει δήποτε τὸ μετὰ τοῦτο
[9]	τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ μυθογραφία·	φαίνονται	γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν φιλοσόφων
[9]	τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ μυθογραφία·	φαίνονται	γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν φιλοσόφων
[6]	τῶν ἔργων Διογένης καὶ Κράτης	φαίνονται,	τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον
[6]	τῶν ἔργων Διογένης καὶ Κράτης	φαίνονται,	τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον
[14]	οἳ δι´ ὑμᾶς τὴν φιλοσοφίαν	ἐκτρέπονται,	ἀνθ´ ὅτου πρὸς μὲν τὸν
[14]	αὐτόθεν ἡμῖν ὥσπερ βοῶσι καὶ	διαμαρτύρονται	μὴ πιστεύειν ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ
[17]	τὴν οὐσίαν οὐδὲν ἐφρόντισεν ὅπως	ἔσονται	σπουδαῖοι. Τὸ δὲ ἄρα αὐτοῖς
[14]	διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες ὅταν οἱ μῦθοι	γίγνωνται	περὶ τῶν θείων, αὐτόθεν ἡμῖν
[5]	ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´	ἀλόωνται	Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί οὖν ἔτι
[5]	ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´	ἀλόωνται	Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί οὖν ἔτι
[3]	προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν	παραμυθήσωνται	τὸ πάθος, οὕτω δὲ καὶ
[3]	προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν	παραμυθήσωνται	τὸ πάθος, οὕτω δὲ καὶ
[3]	τὸν γαργαλισμὸν καὶ τὴν ὀδύνην	παραμυθήσωνται.	Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ
[3]	τὸν γαργαλισμὸν καὶ τὴν ὀδύνην	παραμυθήσωνται.	Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ
[14]	τὰ πάντα πανταχόθεν ξυγκομίζουσι, καὶ	προσκτῶνται	τὸ τιμᾶσθαι καὶ δορυφορεῖσθαι καὶ
[2]	ἱππεῖς ἐν Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ,	τοξόται	δὲ καὶ τὰ κουφότερα τῶν
[2]	ἱππεῖς ἐν Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ,	τοξόται	δὲ καὶ τὰ κουφότερα τῶν
[15]	εἰς ἑαυτὸν καὶ τὸν θεὸν	ἐπέστραπται	πρότερον. Ἐκείνῳ τὸ χρυσίον οὐκ
[9]	ὅπερ ἔφην, εἰ καί τι	παραλέλειπται	παρ´ ἐμοῦ, καίτοι νομίζω γε
[9]	προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ φίλος	ἔσται»	Τούτων δὴ τῶν μερῶν οὔτε
[21]	μὴ μυεῖσθαι; Τί πέρας ἡμῖν	ἔσται	τῶν λόγων, εἰ ταῦτα μήπω
[17]	οἷον ὑπὸ καπνοῦ ῥύπου τε	ἀναπέπλησται	καὶ λιγνύος, κίνδυνός τε τὸ
[21]	ἐμαυτὸν πείθω, μείζονος, ὅπως ἡμῖν	αὐταὶ	δοῖεν αἱ θεαὶ τὴν ἐπίνοιαν·
[14]	ἐλπὶς ἀναδραμεῖν. Αἴτιαι μὲν οὖν	αὗται	τοῦ τὴν τελεστικὴν καὶ μυσταγωγὸν
[12]	ἔρχεται· τὸ Λῦθι ῥάμμα» δὲ	αὗται	τῷ μηρῷ προσεπᾴδουσαι τὸν διθύραμβον
[19]	ἔαρ αὐτὸ καί τινες εἰκόνες	τοιαῦται.	Ποῦ τοῦτο Ἰσοκράτης ἐν τοῖς
[10]	καὶ περὶ τὴν λέξιν γίνεται.	Μορφοῦται	γάρ πως καὶ σχηματίζεται παρὰ
[21]	μέν, οἷς ἀξίως τοῦ μυηθῆναι	βεβίωται,	καὶ μὴ μυηθεῖσιν οἱ θεοὶ
[12]	οὐδ´ Ἄβδηρος, ἀλλὰ Σάτυροι καὶ	Βακχαὶ	καὶ Πᾶνες καὶ Δαιμόνων στρατιά.
[11]	αὐγῆς ἥκειν παρ´ ἑαυτὸν τῷ	παιδὶ	κελεύσας. Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων
[20]	τὸ ὄνομα θεῶν ἐν τῇ	σφραγῖδι	φορεῖν ἐπέτρεπεν, οὐδὲ τῷ ὅρκῳ
[19]	δύσφημον τὸ λειπόμενον αὐτὸς ἀναπλήρωσον·	εἰ	βούλει δέ, καὶ παρ´ ἡμῶν
[14]	τὸν Σαλούστιον, πρὸς τούτοις δέ,	εἰ	βούλει, καὶ τοὺς ἄλλους ἑξῆς,
[4]	οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν ἔξωθεν.	Εἰ	δ´ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ
[4]	οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν ἔξωθεν.	Εἰ	δ´ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ
[3]	οἶμαι χρηστόν τι καὶ θαυμαστόν.	~Εἰ	δ´ ὅλως χρή τι καὶ
[3]	οἶμαι χρηστόν τι καὶ θαυμαστόν.	~Εἰ	δ´ ὅλως χρή τι καὶ
[6]	γῆν πρὸ γῆς, ὅποι βούλοιτο.	Εἰ	δ´, ὅπερ ὁ θεὸς ἔφη
[6]	γῆν πρὸ γῆς, ὅποι βούλοιτο.	Εἰ	δ´, ὅπερ ὁ θεὸς ἔφη
[7]	τὴν εἰς τὸν θεὸν θεραπείαν.	Εἰ	δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν·
[7]	τὴν εἰς τὸν θεὸν θεραπείαν.	Εἰ	δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν·
[20]	ἀλλ´ ὡς τὰ θηρία κολάσεως.	Εἰ	δὲ ἀνεγνώκεις τὸν συστατικὸν αὐτοῦ
[4]	τῆς μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν,	εἰ	δὲ μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος,
[4]	τῆς μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν,	εἰ	δὲ μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος,
[20]	προπετῶς τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν.	Εἰ	δὲ νῦν λέγοιμι ὅτι καὶ
[2]	πρῶτον πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν.	Εἰ	δέ, ὥσπερ ἱππεῖς ἐν Θράκῃ
[2]	πρῶτον πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν.	Εἰ	δέ, ὥσπερ ἱππεῖς ἐν Θράκῃ
[10]	μᾶλλον δὲ τελειώσῃ, νοῦν καὶ	εἰ	δή τι κρεῖττον ἡμῖν ὑπάρχει
[20]	ἐπερωτῶντας ἢ ζητεῖν ὅλως ἐπιχειροῦντας	εἰ	θεοί εἰσιν οὐχ ὡς ἀνθρώπους
[14]	ταῦτα; Οὐ καταβαλεῖτε νῦν γοῦν,	εἰ	καὶ μὴ πρότερον, ὅτε ὑμῖν
[21]	ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι πρότερον καὶ Ἀθηναῖον,	εἰ	καὶ μὴ φύσει, τῷ νόμῳ
[5]	τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ	εἰ	καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος
[5]	τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ	εἰ	καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος
[19]	Τῶν μὲν δὴ τοιούτων λόγων,	εἰ	καὶ πολὺ πλῆθος ἐπιρρεῖ, καὶ
[9]	ἀσχολιῶν πλήρεις· ἀλλ´, ὅπερ ἔφην,	εἰ	καί τι παραλέλειπται παρ´ ἐμοῦ,
[4]	μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς διανοίας; Καίτοι,	εἰ	καὶ τοῦτο οἷόν τε ἦν,
[4]	μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς διανοίας; Καίτοι,	εἰ	καὶ τοῦτο οἷόν τε ἦν,
[6]	ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ	εἰ	μὲν ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ
[6]	ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ	εἰ	μὲν ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ
[9]	λείπεται τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´	εἰ	μὲν νῦν μοι προύκειτο περὶ
[9]	λείπεται τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´	εἰ	μὲν νῦν μοι προύκειτο περὶ
[14]	πάντως τῶν λόγων τούτων δεομένους.	Εἰ	μὲν οὖν ἡμεῖς σοι παῖδες
[4]	καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος.	~Εἰ	μὲν οὖν καὶ τῷ κυνὶ
[4]	καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος.	~Εἰ	μὲν οὖν καὶ τῷ κυνὶ
[19]	τῶν καλῶν νομίζειν ἡγεμόνας ἐδίδασκεν.	Εἰ	μὲν οὖν τι προὔργου πεποίηκεν,
[5]	ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν	εἰ	μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι
[5]	ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν	εἰ	μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι
[9]	τοσούτων τῶν τῆς φιλοσοφίας μερῶν,	εἰ	μή τί με λέληθε· καὶ
[21]	ἀνακτόρων εἴσω καὶ μάλα ἀσμένως,	εἰ	μὴ τοῦτο ἐξέκλινε τὸ ὑποθεῖναι
[19]	τίνα δὲ εἶναι τὸν Δία,	εἰ	μὴ τοῦτον ὡς ἐσμὲν ἐγώ
[9]	μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν, καὶ	εἰ	μὴ τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν
[9]	μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν πέφηνεν, καὶ	εἰ	μὴ τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν
[19]	ἐτραπόμην· ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτῆς,	εἰ	μὴ φορτικὸν εἰπεῖν, ἐπὶ τοῖς
[14]	ἦλθες; Καίτοι πορευθεὶς πρὸς ἡμᾶς,	εἰ	μηδὲν ἄλλο, ξυνεῖναι γοῦν σου
[19]	ὀνόμασιν, Ἥρας τε καὶ Διός,	εἰ	μήπω καὶ νῦν ἀκήκοας, ἔχω
[4]	ἡμῖν οἱ γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´	εἰ	μήτε μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον διὰ
[4]	ἡμῖν οἱ γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´	εἰ	μήτε μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον διὰ
[16]	πιθανός, εἰ τοῖς πράγμασι προσφυής,	εἰ	μῦθός ἐστιν ἀληθῶς ὁ πλαττόμενος.
[16]	τοῦτο ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον,	εἰ	πιθανός, εἰ τοῖς πράγμασι προσφυής,
[15]	χρυσίον, οὐχ ἡ ψάμμος ψάμμος,	εἰ	πρὸς ἀμοιβήν τις αὐτὰ ἐξετάζοι
[16]	ἔργον ἐστὶν εὐτραπέλου. Πλουτάρχου δὲ	εἰ	τὰ μυθικὰ διηγήματα τῶν σῶν
[9]	γοῦν μοι καὶ ὑμεῖς μάρτυρες,	εἰ	τὰς ἡμέρας λογίσεσθε πόσαι καὶ
[21]	πέρας ἡμῖν ἔσται τῶν λόγων,	εἰ	ταῦτα μήπω σε πείθει;
[16]	ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον, εἰ πιθανός,	εἰ	τοῖς πράγμασι προσφυής, εἰ μῦθός
[21]	ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον« εἶπεν, ὦ νεανίσκε,	εἰ	τοὺς μὲν τελώνας οἴει ταύτης
[1]	συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ,	εἰ	χρή τι καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν,
[1]	συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ,	εἰ	χρή τι καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν,
[17]	Ἀλλ´» ἔφη, καλῶμεν τὰς Μοίρας,	εἴ	πῃ βοηθητέος ὁ ἀνήρ ἐστιν.
[8]	Ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ´ ἡμῶν,	εἴ	σοι μὴ σχολὴ γέγονε μαθεῖν
[8]	Ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ´ ἡμῶν,	εἴ	σοι μὴ σχολὴ γέγονε μαθεῖν
[1]	ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς τῶν μύθων,	εἴ	τι ἄρα καὶ φιλοσοφία προσδεῖται
[1]	ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς τῶν μύθων,	εἴ	τι ἄρα καὶ φιλοσοφία προσδεῖται
[10]	διαφορὰς ἐν ἑαυτῷ πολλάς, ὧν,	εἴ	τί σοι τῆς ῥητορικῆς ἐμέλησεν,
[5]	πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος·	εἴ	τί σοι τοῦ ταῦτα γοῦν
[5]	πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος·	εἴ	τί σοι τοῦ ταῦτα γοῦν
[19]	τε τοὺς κρατίστους τῶν Κυνικῶν,	εἴ	τις ἄρα ἔστι νῦν τοιοῦτος,
[2]	μᾶλλον εὕροι τις ἂν ἢ	εἴ	τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον πταρόντα
[2]	μᾶλλον εὕροι τις ἂν ἢ	εἴ	τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον πταρόντα
[7]	δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν,	εἴ	τῳ πιστὸς ὁ Δίων. Οὕτω
[7]	δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν,	εἴ	τῳ πιστὸς ὁ Δίων. Οὕτω
[18]	δὲ ἐλιπάρει δακρύων, Ἀλλὰ νέος	εἶ»	ἔφη, καὶ ἀμύητος, Ἴθι οὖν
[17]	μέν» εἰπέτην, ὦ πάτερ, αὐτὸς	εἶ	κύριος. Σκόπει δὲ ὅπως ἐν
[19]	σὺ δὲ καὶ τῶν προθύρων	εἶ	πόρρω. Σοὶ δὲ ἀρετῆς ἢ
[10]	τῆς ῥητορικῆς ἐμέλησεν, οὐκ ἀξύνετος	εἶ.	Τούτων δὴ τῶν κατὰ διάνοιαν
[13]	μέντοι σαρδώνιον γελῶν ἔρημος ὢν	ἀεὶ	τῆς τῶν θεῶν γνώσεως, ἧς
[20]	Σωκράτης, ἀλλ´ ὁ Τίμαιος ταῦτα	λέγει	ἥκιστα ὢν εἴρων. Καίτοι τοῦτό
[15]	τίθεται, ἀλλ´ ἐν τῇ φύσει·	φεύγει	τὰς περιττὰς τροφάς· ἀποστρέφεται δὲ
[17]	ἰώμενοι τοὺς ἀνθρώπους, ὅθεν καὶ	διαφεύγει	τὰ πολλὰ τῶν νοσημάτων αὐτούς.
[15]	Ἡ σύντομος ὁδός ἐστιν αὕτη.	Δεῖ	γὰρ αὐτὸν ἀθρόως ἐκστῆναι ἑαυτοῦ
[14]	τοὺς ἄλλους ἑξῆς, Ἀντικύρας σοι	δεῖ·	τί γὰρ ἂν ἀκκίζοιτό τις;
[17]	ἔτι διανοῇ τῆς ὑπεροψίας ἀνδρὶ	αὐθάδει	καὶ τολμηρῷ, ὅς σε ἀπολείπων
[9]	γενομένου τίνι καὶ ποίῳ φιλοσοφίας	εἴδει	καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´ ὅτε προσήκει,
[3]	εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν	μετῄει,	τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν,
[3]	εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν, ἣν	μετῄει,	τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν,
[16]	εἴσω χειρῶν ἀφῖκτο, οὔποτ´ ἂν	ἐλελήθει	σε τίνι διαφέρει πλάσαι τε
[1]	συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν τῷ	πλήθει	λέγειν ὥσπερ ἄλλο τι τῶν
[1]	συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν τῷ	πλήθει	λέγειν ὥσπερ ἄλλο τι τῶν
[10]	ἢ δυσσεβῶν, ὅπως μὴ τῷ	πλήθει	τῆς τοιαύτης ἀρχηγοὶ θρασύτητος γενώμεθα,
[21]	λόγων, εἰ ταῦτα μήπω σε	πείθει;
[18]	πλῆθος δὲ μοχθηρὸν καὶ θηριῶδες·	ἐσθίει	γὰρ καὶ πιπράσκει τὰ πρόβατα
[14]	Δία τῆς παρρησίας πεποίηται; Ἔργον	οἴει	μέγα βακτηρίαν λαβεῖν ἢ τρίχας
[21]	νεανίσκε, εἰ τοὺς μὲν τελώνας	οἴει	ταύτης ἕνεκα τῆς τελετῆς κοινωνήσειν
[9]	ἀλλὰ καὶ σώματα, καὶ θεῶν	ποιεῖ	παρουσίας. Τοῦτ´ οἶμαι πολλάκις γίγνεσθαι
[10]	τοῖς μύθοις ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ	προοδοποιεῖ	πρὸς τὴν ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ
[20]	φύσει τὴν πλατωνικὴν ἀτιμάσαι δόξαν.	Ἐκεῖ	γὰρ οὐχ ὁ Σωκράτης, ἀλλ´
[18]	ὡς ἂν μυηθείης ἀσφαλῶς τε	ἐκεῖ	διάγοις· χρὴ γάρ ς´ ἀπιέναι
[18]	ὅτι σε πάντως χρὴ ἐπανελθεῖν	ἐκεῖ.	Ἐνταῦθα ἐδεῖτο μὴ πέμπειν αὐτὸν
[18]	ἐπανήξοντα, ἀπολούμενον δὲ ὑπὸ τῶν	ἐκεῖ	κακῶν· Ὡς δὲ ἐλιπάρει δακρύων,
[17]	ἀνεγερθεὶς ἄπεισιν εἰς ἐρημίαν. Εἶτα	ἐκεῖ	λίθον τινὰ εὑρὼν μικρὸν ἀνεπαύσατο
[7]	οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων	ἐκεῖ	τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων;
[7]	οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων	ἐκεῖ	τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων;
[17]	ἄνω. Κρείττονα γάρ μοι τὰ	ἐκεῖ	φαίνεται χωρία παρὰ σὲ μαντευομένῳ
[1]	κυνὶ λόγους μᾶλλον ἢ μύθους	προσήκει	γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ τίνας
[1]	κυνὶ λόγους μᾶλλον ἢ μύθους	προσήκει	γράφειν, εἶτα ὁποίας καὶ τίνας
[9]	ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ	προσήκει	ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ
[9]	ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ	προσήκει	ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ
[9]	εἴδει καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´ ὅτε	προσήκει,	πρὸς γὰρ τῷ λόγῳ μαρτυρεῖ
[16]	ἐξέβην. Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς μύθους	προσήκει	πρὸς παῖδας ἤτοι τῷ φρονεῖν,
[4]	μὲν οὖν καὶ τῷ κυνὶ	προσήκει	ταύτης τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω,
[4]	μὲν οὖν καὶ τῷ κυνὶ	προσήκει	ταύτης τῆς δουλείας, λεγέτω, γραφέτω,
[9]	τῶν μερῶν οὔτε τῷ λογικῷ	προσήκει	τῆς μυθογραφίας οὔτε τῷ φυσικῷ
[4]	παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς	προσήκει,	τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ,
[4]	παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς	προσήκει,	τῷ λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ,
[18]	θεούς. Ἀκούσας ταῦτα ὁ νεανίσκος	εἱστήκει	σιωπῇ, καὶ ὁ μέγας Ἥλιος
[18]	καὶ πιπράσκει τὰ πρόβατα καὶ	ἀδικεῖ	διπλῇ τὸν δεσπότην· τά τε
[18]	νεανίσκος· Ὁ μέν μοι» ἔφη,	δοκεῖ	νυστάζειν τὰ πολλὰ καὶ καταδυόμενος
[12]	ἐδάησαν» λέγων. Αἰσθέσθαι οὖν μοι	δοκεῖ	τοῦ θεοῦ τούτου πρώτη παρ´
[4]	ὀνόματα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ θεμένους,	ἤρκει	γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ γονεῖς
[4]	ὀνόματα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ θεμένους,	ἤρκει	γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ γονεῖς
[18]	καὶ θηριῶδες· ἐσθίει γὰρ καὶ	πιπράσκει	τὰ πρόβατα καὶ ἀδικεῖ διπλῇ
[15]	ὁμοιότης. ~Ὅστις οὖν κυνικὸς εἶναι	ἐθέλει,	πάντων ὑπεριδὼν τῶν νομισμάτων καὶ
[10]	μετὰ τοὺς θεοὺς ἐξ ἴσης	Ἀριστοτέλει	καὶ Πλάτωνι ἄγαμαι τέθηπά τε»
[9]	θεολογικοῦ τῷ τελεστικῷ καὶ μυστικῷ·	φιλεῖ	γὰρ ἡ φύσις κρύπτεσθαι» καὶ
[8]	πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι	φιλεῖ·	κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ πρὸς
[8]	πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι	φιλεῖ·	κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ πρὸς
[18]	ἡ πρὸς τοὺς φίλους ἀπιστία.	Φίλει	τοὺς ἀρχομένους ὥσπερ ἡμεῖς σέ.
[12]	γοῦν οὐ Λίχας αὐτῷ καθάπερ	Ἡρακλεῖ	οὐδὲ Ἰόλεως οὐδὲ {ὁ} Τελαμὼν
[11]	νενόμικα. Τί γὰρ ἄπορον ἦν	Ἡρακλεῖ;	Τί δ´ οὐχ ὑπήκουσεν αὐτοῦ
[19]	τὸ λειπόμενον αὐτὸς ἀναπλήρωσον· εἰ	βούλει	δέ, καὶ παρ´ ἡμῶν αὐτὸ
[20]	πρὸς τίνας οἱ λόγοι γίγνονται·	βούλει	δήποτε τὸ μετὰ τοῦτο τὴν
[14]	Σαλούστιον, πρὸς τούτοις δέ, εἰ	βούλει,	καὶ τοὺς ἄλλους ἑξῆς, Ἀντικύρας
[3]	Θουκυδίδης ἢ Πλάτων, ἢ ὅτι	βούλει	καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος ἦν ὁ
[3]	Θουκυδίδης ἢ Πλάτων, ἢ ὅτι	βούλει	καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος ἦν ὁ
[19]	παρὰ σοῦ δὲ πεποιημένον, τίνα	βούλει	τὸν Πᾶνα, τίνα δὲ εἶναι
[11]	τοῦ ἀχράντου καὶ καθαροῦ νοῦ	δυνάμει;	Ὃν ὁ μέγας Ζεὺς διὰ
[14]	εἴτε ἐγὼ εἴτε Ἀνατόλιος οὑτοσί,	συγκαταρίθμει	δὲ τούτῳ καὶ τὸν Μεμμόριον
[2]	οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις	ὑπολαμβάνει	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων,
[2]	οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις	ὑπολαμβάνει	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων,
[17]	σε ἀπολείπων αὑτῷ τε καὶ	γένει	καὶ παισὶν αἴτιος ἐγένετο τῶν
[6]	δ´, ὅπερ ὁ θεὸς ἔφη	Διογένει,	τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν
[6]	δ´, ὅπερ ὁ θεὸς ἔφη	Διογένει,	τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν
[9]	γε τούτου τῷ τῆς Καλλιόπης,	Ἀντισθένει	δὲ καὶ Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ
[2]	ἀρχῆς ὁ μῦθος εὕρημα, καὶ	διαμένει	ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ νῦν
[2]	ἀρχῆς ὁ μῦθος εὕρημα, καὶ	διαμένει	ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ νῦν
[15]	σώματος, οὐ δόξῃ προστέτηκεν· οὐδὲ	περιμένει	τὸν μάγειρον καὶ τὰ ὑποτρίμματα
[18]	μοχθηροὶ δοῦλον καὶ ὑποχείριον πεποίηνται.	Συμβαίνει	οὖν αὐτῷ παρὰ μὲν τῶν
[17]	ξυγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀνεψιοὺς	ἐγεγόνει,	ἐδέησε μὲν αὑτὸν εἰς τὸν
[17]	τὸ μέγεθος τῶν κακῶν ἐκπλαγείς.	Ἐπεὶ	δ´ ὁ Ἥλιος εὐμενὴς ὢν
[12]	πυρὸς τοῦ ῥυέντος ἐπ´ αὐτήν.	Ἐπεὶ	δὲ ἐδέδοκτο τῷ Διὶ κοινῇ
[17]	τῷ Ἡλίῳ τὸ παιδάριον ἐκτρέφειν.	Ἐπεὶ	δὲ ἐτράφη καὶ νεανίας ἐγένετο
[1]	μοι διαναστάντι διαλῦσαι τὸν σύλλογον·	ἐπεὶ	δὲ ἐχρῆν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ
[1]	μοι διαναστάντι διαλῦσαι τὸν σύλλογον·	ἐπεὶ	δὲ ἐχρῆν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ
[18]	ἀνακρίνειν αὐτόν, ὁπόσα ἐκόμισεν ὅπλα.	Ἐπεὶ	δὲ ἑώρα τήν τε ἀσπίδα
[10]	ὁμοίαν εἰσάγειν εἰς τὸ θέατρον.	~Ἐπεὶ	δὲ καὶ τῶν τελεστικῶν μύθων
[1]	τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν·	ἐπεὶ	δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν
[1]	τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν·	ἐπεὶ	δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν
[17]	ὑπὸ ἀμαθίας ἀρκεῖν τὸ πλῆθος,	ἐπεὶ	καὶ οὗτος ἦν οὐ μάλα
[9]	ἡ τῶν προλαβόντων ἀνδρῶν προαίρεσις,	ἐπεὶ	καὶ Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται περὶ
[14]	τί γὰρ ἂν ἀκκίζοιτό τις;	Ἐπεὶ	πρὸς τῶν θεῶν καὶ πρὸς
[16]	μῦθός ἐστιν ἀληθῶς ὁ πλαττόμενος.	Ἐπεὶ	τό γε νῦν ὑπὸ σοῦ
[15]	ἄνωθεν ἐκ τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς	ἐπιβλέπει	τοὺς ἄλλους Ἄτης ἐν λειμῶνι
[17]	αὐτῷ πολλὰ μὲν ὁ πατὴρ	ἀπελελοίπει,	πολλαπλάσια δὲ αὐτὸς ἐκτήσατο, πλουτεῖν
[17]	ὦ πάτερ, αὐτὸς εἶ κύριος.	Σκόπει	δὲ ὅπως ἐν ἀνθρώποις ὁ
[18]	φιλεῖν εἰς τὰ μέγιστα ἀδικεῖσθαι.	Σκόπει	οὖν ὅπως ἐπανελθὼν μὴ πρὸ
[17]	μικρὸν ἀνεπαύσατο καὶ πρὸς αὑτὸν	ἐσκόπει	τίνα τρόπον ἐκφεύξεται τῶν τοσούτων
[18]	τῶν ἐκεῖ κακῶν· Ὡς δὲ	ἐλιπάρει	δακρύων, Ἀλλὰ νέος εἶ» ἔφη,
[20]	Ἢ τὸν μὲν Σάμιον οὐδεὶς	ἀντερεῖ	τοιοῦτον γενέσθαι; Καὶ γὰρ οὐ
[17]	ὀνομάζεσθαι {τουτὶ γὰρ ἔμοιγε οὐδὲν	διαφέρει}	δείκνυέ μοι τὴν ἐπὶ σὲ
[16]	οὔποτ´ ἂν ἐλελήθει σε τίνι	διαφέρει	πλάσαι τε ἐξ ἀρχῆς μῦθον
[3]	τὸν αἶνον, ὃς τοῦ μύθου	διαφέρει	τῷ μὴ πρὸς παῖδας, ἀλλὰ
[3]	τὸν αἶνον, ὃς τοῦ μύθου	διαφέρει	τῷ μὴ πρὸς παῖδας, ἀλλὰ
[19]	οἱ βασιλεῖς θεοί· τουτὶ δὲ	ἐξῄρει	τὸ μανιῶδες καὶ θρασύ, καὶ
[18]	τά τε γὰρ ποίμνια αὐτοῦ	φθείρει	καὶ ἐκ πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον
[19]	θεοῖς δίκην ὅτι ἄνθρωπος ὢν	ἐπεχείρει	Ζεὺς εἶναι; Τὸ δὲ ἐκ
[18]	πολλά, σὺ δὲ νῆφε καὶ	γρηγόρει,	μή σε διὰ τῆς τοῦ
[19]	λόγων, εἰ καὶ πολὺ πλῆθος	ἐπιρρεῖ,	καὶ οὐκ ἔστιν ὅσον οὐχὶ
[12]	δὲ καὶ ὁ θεὸς σοφίαν	μαρτυρεῖ,	Πολλὰς καὶ Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων
[9]	προσήκει, πρὸς γὰρ τῷ λόγῳ	μαρτυρεῖ	τούτοις ἡ τῶν προλαβόντων ἀνδρῶν
[9]	δὲ, ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ	προαιρέσει,	περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ
[9]	δὲ, ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ	προαιρέσει,	περὶ τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ
[17]	τύχης ὅτι ἄρα πολλῶν αὐτοῖς	δεήσει	μνημάτων οὐκ εἰς μακράν, ἐπειδήπερ
[18]	ἐπανελθὼν μὴ πρὸ τοῦ φίλου	θήσει	τὸν κόλακα. Δευτέραν ἄκουέ μου
[3]	ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ	ποιήσει,	μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν,
[3]	ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς τῇ	ποιήσει,	μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν,
[5]	δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν	φύσει	καὶ θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων
[5]	δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν	φύσει	καὶ θεῖος, ὁ τῶν ἀλλοτρίων
[20]	πολλοῖς, ὁ Σωκράτης εἴρων ὢν	φύσει	τὴν πλατωνικὴν ἀτιμάσαι δόξαν. Ἐκεῖ
[2]	καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ	φύσει	τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν
[2]	καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ	φύσει	τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν
[21]	καὶ Ἀθηναῖον, εἰ καὶ μὴ	φύσει,	τῷ νόμῳ δὲ γενέσθαι, τοῦτο
[15]	ψεγομένοις τίθεται, ἀλλ´ ἐν τῇ	φύσει·	φεύγει τὰς περιττὰς τροφάς· ἀποστρέφεται
[18]	καὶ δίδωσιν οἷς ἂν ἐθέλῃ.	Δώσει	δέ σοι καὶ Ἑρμῆς χρυσῆν
[16]	τοὺς Ἀθηναίους ἡνίκα ὁ Μακεδὼν	ἐξῄτει	τοὺς Ἀθηναίους ῥήτορας; Ἐχρῆν οὖν
[12]	καὶ τεμὼν τὸν αὑτοῦ μηρὸν	ἐνράπτει·	εἶτα ἐκεῖθεν, ἡνίκα ἐτελεσφορήθη τὸ
[10]	δὴ τῶν κατὰ διάνοιαν σχημάτων	ἁρμόττει	τῷ μύθῳ τὰ πλεῖστα, πλὴν
[9]	φύσις ὠφελεῖν πέφυκε καὶ ἀγνοουμένη·	θεραπεύει	γοῦν οὐ ψυχὰς μόνον, ἀλλὰ
[21]	οὐ ταῦτα καὶ ὁ ἱεροφάντης	προαγορεύει,	ὅστις χεῖρα μὴ καθαρὸς καὶ
[17]	Ἥλιος ηὐφράνθη τε ἡσθεὶς τῷ	βρέφει,	σωζόμενον ἔτι καθορῶν ἐν αὐτῷ
[8]	οἱ μετριώτατοι σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν.	Ἔχει	δὲ ὅ γε ἀληθινὸς κύων
[8]	οἱ μετριώτατοι σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν.	Ἔχει	δὲ ὅ γε ἀληθινὸς κύων
[10]	δεῖται ποικιλίας, τὸ δ´ ἐσχηματισμένον	ἔχει	διαφορὰς ἐν ἑαυτῷ πολλάς, ὧν,
[8]	τοῖς θεοῖς προσαγόμενα τὴν ἴσην	ἔχει	δύναμιν, ἐστερημένη δὲ τῆς ὁσίας
[8]	τοῖς θεοῖς προσαγόμενα τὴν ἴσην	ἔχει	δύναμιν, ἐστερημένη δὲ τῆς ὁσίας
[3]	καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς, πράγματα	ἔχει	κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν τὸν
[3]	καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς, πράγματα	ἔχει	κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν τὸν
[10]	εἰ δή τι κρεῖττον ἡμῖν	ὑπάρχει	τοῦ νοῦ αὐτοῦ, τοῦ ἑνὸς
[18]	θεὸς ἔσῃ καὶ τὸν ἡμέτερον	ὄψει	σὺν ἡμῖν πατέρα. ~Τοῦτο εἴτε
[1]	δὲ ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν·	Τέτλαθι	δή, κραδίη, καὶ κύντερον ἄλλο
[1]	δὲ ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν·	Τέτλαθι	δή, κραδίη, καὶ κύντερον ἄλλο
[18]	ἤδη τοῖς θεοῖς πειθόμενος. Ἀλλ´	ἴθι«	ἔφη, πορεύου μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος·
[18]	νέος εἶ» ἔφη, καὶ ἀμύητος,	Ἴθι	οὖν παρ´ ὑμᾶς, ὡς ἂν
[18]	πανοπλίαν, ἣν ἐκόμισας πρὸς ἡμᾶς,	ἄπιθι	προσλαβὼν ταύτην μὲν τὴν δᾷδα
[18]	αὐτοὺς οἰκέτας μηδὲ θεράποντας νόμιζε,	πρόσιθι	δὲ αὐτοῖς ἐλευθέρως τε καὶ
[18]	δὲ ἀνθρώποις πονηροῖς καὶ κακοδαίμοσιν.	Ἴσθι	δὲ σεαυτῷ τὰ σαρκία δεδόσθαι
[18]	τῇ τῶν συγγενῶν οἰκίᾳ παρερριμμένῳ.	Ἴσθι	οὖν» εἶπεν ὁ μέγας Ἥλιος,
[12]	ἐπὶ τὰς νύμφας ἔρχεται· τὸ	Λῦθι	ῥάμμα» δὲ αὗται τῷ μηρῷ
[6]	τὸ νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ	Γνῶθι	σαυτὸν» ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ ὁ
[6]	τὸ νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ	Γνῶθι	σαυτὸν» ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ ὁ
[6]	ἀλλὰ τὸ νόμισμα. Τὸ δὲ	Γνῶθι	σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ;
[6]	ἀλλὰ τὸ νόμισμα. Τὸ δὲ	Γνῶθι	σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ;
[6]	τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο, τὸ	Γνῶθι	σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν
[6]	τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο, τὸ	Γνῶθι	σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν
[17]	Αἱ δὲ ὑπήκουσαν αὐτίκα τῷ	Διί.	Καὶ ὁ μὲν Ἥλιος, ὥσπερ
[12]	αὐτήν. Ἐπεὶ δὲ ἐδέδοκτο τῷ	Διὶ	κοινῇ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐνδοῦναι ἀρχὴν
[8]	οὐ λόγῳ βοῶντες ὅτι τῷ	Διὶ	συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ σμικρῶν
[8]	οὐ λόγῳ βοῶντες ὅτι τῷ	Διὶ	συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ σμικρῶν
[10]	βακχεύοντι μανῆναι, τὸν βοῦν δὲ	ἐπιτίθημι	τῇ γλώττῃ» περὶ τῶν ἀρρήτων
[19]	ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ οἱ νῦν;	Ἀφίημι	δὲ τὰ ἑξῆς, ἵνα μὴ
[4]	παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ	ἀφίημι	τέως ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ
[4]	παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ	ἀφίημι	τέως ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ
[19]	τῶν Κυνικῶν καὶ τῶν ῥητόρων	προσκρούσαιμι·	ὡς ἔμοιγε πρός τε τοὺς
[20]	θεῶν ὀνόμασιν. Εἰ δὲ νῦν	λέγοιμι	ὅτι καὶ εἰς Αἴγυπτον ἐπορεύθη
[15]	οὐδὲ τὴν θεράπαιναν· ἀλλ´ ὡς	ἔνι	μάλιστα ἐκ τῶν προστυχόντων ἀποπλήσας
[10]	εἶναι καὶ τὴν λέξιν ὡς	ἔνι	μάλιστα σώφρονα καὶ καλὴν εἶναι
[10]	ψυχῆς πλήρωμα, καὶ ἐν τῷ	ἑνὶ	καὶ ἀγαθῷ συνέχουσα πᾶσαν αὐτὴν
[19]	ἐνδέον ἐπ´ ἄλλο τι τρέψομαι,	ταυτηνὶ	τὴν ξυγγραφὴν αὐτοῦ που πληρώσας.
[16]	ἀφῖκτο, οὔποτ´ ἂν ἐλελήθει σε	τίνι	διαφέρει πλάσαι τε ἐξ ἀρχῆς
[17]	λόγῳ προσειληφὼς αὐτήν, ἀλλὰ συνηθείᾳ	τινὶ	καὶ πείρᾳ μᾶλλον, ὥσπερ οἱ
[9]	ἐγχέηται. Φανεροῦ δὲ ἤδη γενομένου	τίνι	καὶ ποίῳ φιλοσοφίας εἴδει καὶ
[14]	μέγα ἢ μικρὸν πεποίηται ἔργον;	Τίνι	παρέστης ἀγωνιζομένῳ μετὰ τοῦ δικαίου;
[9]	μὴ τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν	τινι	προσήκειν ἡ μυθογραφία· μικρὰ οὖν
[9]	μὴ τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν	τινι	προσήκειν ἡ μυθογραφία· μικρὰ οὖν
[9]	ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ	τινὶ	φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται
[9]	ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ	τινὶ	φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται
[19]	ἐπτερωμένος ὑπέταξα ὅμως ἐμαυτὸν τῷ	καθηγεμόνι	καὶ τοῖς ἐκείνου φίλοις καὶ
[1]	διδάξαι πρῶτον μὲν ὅτι τῷ	κυνὶ	λόγους μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει
[1]	διδάξαι πρῶτον μὲν ὅτι τῷ	κυνὶ	λόγους μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει
[4]	~Εἰ μὲν οὖν καὶ τῷ	κυνὶ	προσήκει ταύτης τῆς δουλείας, λεγέτω,
[4]	~Εἰ μὲν οὖν καὶ τῷ	κυνὶ	προσήκει ταύτης τῆς δουλείας, λεγέτω,
[14]	ἐθέμην ἐγὼ τοῦτο τὸ ὄνομα,	νυνὶ	δὲ αὐτὸ ἔοικα καὶ γράψειν·
[2]	δὲ ἔτι, καθάπερ οἶμαι τῷ	Ἰξίωνι	τὴν Ἥραν διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ
[2]	δὲ ἔτι, καθάπερ οἶμαι τῷ	Ἰξίωνι	τὴν Ἥραν διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ
[20]	λογίου τύπον Ἑρμοῦ, τὸν τῷ	Ἀπόλλωνι	καὶ ταῖς Μούσαις φίλον; Ἐκεῖνος
[15]	ἐπιβλέπει τοὺς ἄλλους Ἄτης ἐν	λειμῶνι	κατὰ σκότον ἠλάσκοντας» ὑπὲρ ὀλίγων
[10]	θεοὺς ἐξ ἴσης Ἀριστοτέλει καὶ	Πλάτωνι	ἄγαμαι τέθηπά τε» Φησὶ δὲ
[9]	προλαβόντων ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ	Πλάτωνι	πολλὰ μεμυθολόγηται περὶ τῶν ἐν
[9]	δὲ καὶ Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ	Πλάτωνι	πραγματευομένοις ἠθικάς τινας ὑποθέσεις οὐ
[14]	πρὸς τοῦ Διὸς καὶ πρὸς	τουτωνὶ	τῶν ἀκροωμένων οἳ δι´ ὑμᾶς
[11]	ἂν μή τινος ὑπομνήσεως ἔξωθεν	οἱ	ἄνθρωποι δεόμενοι, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν
[19]	εἰδείη καὶ πρὸ τούτου γε	οἱ	βασιλεῖς θεοί· τουτὶ δὲ ἐξῄρει
[18]	βλάστημα. Τοῦτον« ἔφη, τὸν κληρονόμον	οἱ	βέλτιστοι μὲν οὐκ εὐφραίνουσι τῶν
[4]	θεμένους, ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν	οἱ	γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ μήτε
[4]	θεμένους, ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν	οἱ	γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ μήτε
[5]	τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας προβάλλονται,	οἱ	δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ μέσῳ
[5]	τὴν αἰσχύνην τὰς ἐρημίας προβάλλονται,	οἱ	δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ μέσῳ
[14]	εὐκαταφρόνητος ἡ φιλοσοφία; Τῶν ῥητορικῶν	οἱ	δυσμαθέστατοι καὶ οὐδ´ ὑπ´ αὐτοῦ
[14]	καὶ γράψειν· ἀποτακτίτας τινὰς ὀνομάζουσιν	οἱ	δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι· τούτων οἱ πλείους
[18]	σὺν ἡμῖν οἱ θεοὶ πάντες	οἱ	ἐν Ὀλύμπῳ καὶ οἱ περὶ
[18]	Ἑρμῆς ὅδε καὶ σὺν ἡμῖν	οἱ	θεοὶ πάντες οἱ ἐν Ὀλύμπῳ
[21]	μυηθῆναι βεβίωται, καὶ μὴ μυηθεῖσιν	οἱ	θεοὶ τὰς ἀμοιβὰς ἀκεραίους φυλάττουσι,
[18]	μὲν οὐκ εὐφραίνουσι τῶν ποιμένων,	οἱ	κόλακες δὲ καὶ οἱ μοχθηροὶ
[15]	Κωκυτὸν καὶ τὸν Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν	οἱ	κομψότεροι τῶν ποιητῶν. Ἡ σύντομος
[20]	λέγοντας, καὶ τὸ πρὸς τίνας	οἱ	λόγοι γίγνονται· βούλει δήποτε τὸ
[14]	διωχλήσατε μᾶλλον ἐκείνων καὶ ἰταμώτερον·	οἱ	μὲν γὰρ καλούμενοι, ὑμεῖς δὲ
[5]	λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί.	Οἱ	μὲν γὰρ συνειδότες αὐτοῖς οὕτω
[5]	λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί.	Οἱ	μὲν γὰρ συνειδότες αὐτοῖς οὕτω
[3]	παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν	οἱ	μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν,
[3]	παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν	οἱ	μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν,
[8]	ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν ἐχθρῶν	οἱ	μετριώτατοι σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει
[8]	ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν ἐχθρῶν	οἱ	μετριώτατοι σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει
[18]	ποιμένων, οἱ κόλακες δὲ καὶ	οἱ	μοχθηροὶ δοῦλον καὶ ὑποχείριον πεποίηνται.
[14]	μὲν τὴν διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες ὅταν	οἱ	μῦθοι γίγνωνται περὶ τῶν θείων,
[19]	ἐτελοῦντο γνησίως, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ	οἱ	νῦν; Ἀφίημι δὲ τὰ ἑξῆς,
[17]	τοῦτο ἐπράττετο. Προσαπέλαβον δὲ καὶ	οἱ	ξυγγενεῖς, οὐδ´ αὐτοὶ παιδευθέντες καλῶς,
[18]	πάντες οἱ ἐν Ὀλύμπῳ καὶ	οἱ	περὶ τὸν ἀέρα καὶ τὴν
[14]	ὀνομάζουσιν οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι· τούτων	οἱ	πλείους μικρὰ προέμενοι πολλὰ πάνυ,
[20]	ὅσα ὑπὲρ τῶν θεῶν φασιν	οἱ	ποιηταί. Ταῦτα δὲ παρέθηκα μὴ
[3]	τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν	οἱ	ποιηταὶ τὸν αἶνον, ὃς τοῦ
[3]	τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν	οἱ	ποιηταὶ τὸν αἶνον, ὃς τοῦ
[18]	κληρονόμος φαίνεται; Ποταποὶ δ´ αὖ	οἱ	ποιμένες τε καὶ βουκόλοι» Καὶ
[5]	βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν	οἱ	πολλοὶ τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως
[5]	βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν	οἱ	πολλοὶ τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως
[8]	δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων	οἱ	πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα
[8]	δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων	οἱ	πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα
[8]	οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ	οἱ	σοφοί, δι´ εἰκόνων καὶ μύθων
[8]	οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ	οἱ	σοφοί, δι´ εἰκόνων καὶ μύθων
[2]	ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ λέγουσιν	οἱ	σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ μανθάνειν
[2]	ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ λέγουσιν	οἱ	σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ μανθάνειν
[16]	ἑτέροις, ὅπερ οἶμαι ποιεῖν εἰώθασιν	οἱ	τῇ τροπικῇ χρώμενοι τῶν νοημάτων
[8]	καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες,	οἱ	τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν
[8]	καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες,	οἱ	τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν
[8]	λόγων ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ	οἱ	τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι
[8]	λόγων ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ	οἱ	τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι
[8]	τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων,	οἱ	τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ
[8]	τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων,	οἱ	τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ
[13]	σκοπῶν ἐξετάσειε, τῆς ἱστορίας τοιαύτης,	οἱ	τὸν Διόνυσον ὅστις ποτ´ ἐστὶ
[17]	τινὶ καὶ πείρᾳ μᾶλλον, ὥσπερ	οἱ	φαῦλοι τῶν ἰατρῶν ἐκ τῆς
[14]	καὶ πρὸς τουτωνὶ τῶν ἀκροωμένων	οἳ	δι´ ὑμᾶς τὴν φιλοσοφίαν ἐκτρέπονται,
[14]	καὶ τοῖς τὰς ἡμιόνους ἐλαύνουσιν,	οἳ	μᾶλλον ὑμᾶς ἢ τοὺς στρατιώτας
[19]	δὲ τῶν παλαιῶν τις ἀνδρῶν,	οἳ	ταῖς Μούσαις ἐτελοῦντο γνησίως, ἀλλ´
[17]	βοῶν καὶ αἰγῶν αἰπόλοι καὶ	ἱπποφορβοὶ	τῶν ἵππων, καὶ πλεῖστα κτήματα.
[10]	μὴ τῷ πλήθει τῆς τοιαύτης	ἀρχηγοὶ	θρασύτητος γενώμεθα, μᾶλλον δὲ καὶ
[9]	ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ	ὀλίγοι	δὲ καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον.
[9]	ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ	ὀλίγοι	δὲ καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον.
[20]	καὶ τὸ πρὸς τίνας οἱ	λόγοι	γίγνονται· βούλει δήποτε τὸ μετὰ
[21]	τό τε νόμιμον οὐ παρέβη	αἰδοῖ	τῶν θεῶν, καίτοι τἆλλα πατῶν
[18]	γάρ σοι τὴν προγονικὴν οἰκίαν,	αἰδοῖ	τῶν προγόνων, ἀποκαθῆραι. Μέμνησο οὖν
[20]	ἢ ζητεῖν ὅλως ἐπιχειροῦντας εἰ	θεοί	εἰσιν οὐχ ὡς ἀνθρώπους ἀποκρίσεως
[10]	οὐδὲν χρὴ λέγειν. Ἀλλά μοι	θεοὶ	μὲν ἐκείνων καὶ ὑμῶν δὲ
[18]	ὅδε καὶ σὺν ἡμῖν οἱ	θεοὶ	πάντες οἱ ἐν Ὀλύμπῳ καὶ
[21]	βεβίωται, καὶ μὴ μυηθεῖσιν οἱ	θεοὶ	τὰς ἀμοιβὰς ἀκεραίους φυλάττουσι, τοῖς
[19]	πρὸ τούτου γε οἱ βασιλεῖς	θεοί·	τουτὶ δὲ ἐξῄρει τὸ μανιῶδες
[15]	εἰ πρὸς ἀμοιβήν τις αὐτὰ	ἐξετάζοι	καὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν ἐπιτρέψειεν
[14]	τὸ ἀνάπαλιν ὁ κύκλῳ πορευθεὶς	ἔλθοι	ἂν πάντως καὶ τὴν ἐπίτομον,
[14]	τὴν διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες ὅταν οἱ	μῦθοι	γίγνωνται περὶ τῶν θείων, αὐτόθεν
[17]	οὐσίαν οὐδὲν ἐφρόντισεν ὅπως ἔσονται	σπουδαῖοι.	Τὸ δὲ ἄρα αὐτοῖς ἦρξε
[14]	ἀποτακτίτας τινὰς ὀνομάζουσιν οἱ δυσσεβεῖς	Γαλιλαῖοι·	τούτων οἱ πλείους μικρὰ προέμενοι
[20]	ἐν Τιμαίῳ· πιστεύειν γὰρ ἁπλῶς	ἀξιοῖ	καὶ χωρὶς ἀποδείξεως λεγομένοις ὅσα
[6]	εἰ μὲν ἐκ τούτων τις	ἀξιοῖ	τὸν κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν
[6]	εἰ μὲν ἐκ τούτων τις	ἀξιοῖ	τὸν κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν
[20]	καὶ ταῖς Μούσαις φίλον; Ἐκεῖνος	ἀξιοῖ	τοὺς ἐπερωτῶντας ἢ ζητεῖν ὅλως
[21]	γὰρ καὶ αὐτὸς εἶναι Πύθιον	οἴκοι	παρ´ ἑαυτῷ, ὅθεν αὐτῷ καὶ
[18]	γάρ σου καὶ εὐεργεταὶ καὶ	φίλοι	καὶ σωτῆρες. Ἀκούσας ταῦτα ὁ
[14]	εἶτα σύ, καὶ μεθ´ ὑμῶν	ἄλλοι	δὶς τοσοῦτοι. Τί οὖν ἐκ
[9]	προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ	πολλοὶ	καὶ τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ
[9]	προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ	πολλοὶ	καὶ τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ
[8]	ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι	πολλοὶ	πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν
[8]	ἔχῃ πρὸς αὐτόν, καθάπερ οἶμαι	πολλοὶ	πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν
[5]	ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ	πολλοὶ	τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς
[5]	ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ	πολλοὶ	τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς
[17]	τε καὶ ἐλεύθεροι μισθωτοί, καὶ	βουκόλοι	βοῶν καὶ αἰγῶν αἰπόλοι καὶ
[18]	αὖ οἱ ποιμένες τε καὶ	βουκόλοι»	Καὶ ὁ νεανίσκος· Ὁ μέν
[17]	καὶ βουκόλοι βοῶν καὶ αἰγῶν	αἰπόλοι	καὶ ἱπποφορβοὶ τῶν ἵππων, καὶ
[17]	καὶ πείρᾳ μᾶλλον, ὥσπερ οἱ	φαῦλοι	τῶν ἰατρῶν ἐκ τῆς ἐμπειρίας
[17]	ἕλος κάτα βουκολέοντο, καὶ ποιμένες	δοῦλοί	τε καὶ ἐλεύθεροι μισθωτοί, καὶ
[10]	Διόνυσον οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐπῆλθέ	μοι	βακχεύοντι μανῆναι, τὸν βοῦν δὲ
[1]	διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν οὖν ἐπῆλθέ	μοι	διαναστάντι διαλῦσαι τὸν σύλλογον· ἐπεὶ
[1]	διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν οὖν ἐπῆλθέ	μοι	διαναστάντι διαλῦσαι τὸν σύλλογον· ἐπεὶ
[12]	μακάρων ἐδάησαν» λέγων. Αἰσθέσθαι οὖν	μοι	δοκεῖ τοῦ θεοῦ τούτου πρώτη
[12]	τῆς ἡμερίδος φυτόν, ὑφ´ οὗ	μοι	δοκοῦσιν, ἐξημερωθέντων αὐτοῖς τῶν περὶ
[8]	ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ	μοι	εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ δότε
[8]	ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ	μοι	εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ δότε
[18]	Καὶ ὁ νεανίσκος· Ὁ μέν	μοι»	ἔφη, δοκεῖ νυστάζειν τὰ πολλὰ
[10]	γὰρ οὐδὲν χρὴ λέγειν. Ἀλλά	μοι	θεοὶ μὲν ἐκείνων καὶ ὑμῶν
[1]	εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο γάρ	μοι	καὶ τῆς εἰς ὑμᾶς παρόδου
[1]	εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι· τοῦτο γάρ	μοι	καὶ τῆς εἰς ὑμᾶς παρόδου
[9]	αὐτὰ ἕξεως ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε γοῦν	μοι	καὶ ὑμεῖς μάρτυρες, εἰ τὰς
[18]	αὐτὸν ἐπιμαρτύρομαι τὸν Δία, χρῆσθέ	μοι	πρὸς ὅτι βούλεσθε. Πάλιν οὖν
[5]	σοι διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ ἐκεῖνό	μοι	πρὸς τῶν Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ
[5]	σοι διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ ἐκεῖνό	μοι	πρὸς τῶν Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ
[9]	προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν	μοι	προύκειτο περὶ κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον
[9]	προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν	μοι	προύκειτο περὶ κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον
[1]	τοῦτο ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι	μοι	πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες
[1]	τοῦτο ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι	μοι	πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες
[17]	φέρουσαν ὁδὸν ἄνω. Κρείττονα γάρ	μοι	τὰ ἐκεῖ φαίνεται χωρία παρὰ
[3]	τὸ πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί	μοι	ταῖς τῶν παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ
[3]	τὸ πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί	μοι	ταῖς τῶν παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ
[17]	γὰρ ἔμοιγε οὐδὲν διαφέρει} δείκνυέ	μοι	τὴν ἐπὶ σὲ φέρουσαν ὁδὸν
[9]	ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ παριστάμενά	μοι	τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω·
[9]	ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ παριστάμενά	μοι	τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω·
[5]	τί, πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ	μοι,	τῶν ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ
[5]	τί, πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ	μοι,	τῶν ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ
[21]	πρὸς τοὺς πολλοὺς σιωπητέον εἶναί	μοι	φαίνεται. Φανερὰ δὲ ὅμως ἐστὶ
[11]	κελεύσας. Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων	ἐμοί	τε καὶ ὑμῖν ἵλεως Ἡρακλῆς
[1]	τινὰ γενεαλογίαν ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον	ἐμοί	τε φάναι ὑμῖν τε ἀκοῦσαι.
[1]	τινὰ γενεαλογίαν ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον	ἐμοί	τε φάναι ὑμῖν τε ἀκοῦσαι.
[13]	φράζειν τε γράφειν οὐ ῥᾴδιον	ἐμοί,	τυχὸν μὲν καὶ διὰ τὸ
[14]	ἴστε ὅτι μεγάλας ἔχουσιν αἱ	σύντομοι	τὰς χαλεπότητας; Καὶ ὥσπερ ἐν
[14]	βασιλέως Ἑρμοῦ τὴν γλῶτταν ἐκκαθαρθῆναι	δυνάμενοι,	φρενωθῆναι δὲ οὐδὲ πρὸς αὐτῆς
[8]	χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν	ἀσπασάμενοι	πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ
[8]	χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν	ἀσπασάμενοι	πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ
[9]	φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων	προσχρησάμενοι	πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν
[9]	φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων	προσχρησάμενοι	πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν
[5]	γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς αὐτῶν	ἰταμευσάμενοι	τὰ πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας δὲ
[5]	γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς αὐτῶν	ἰταμευσάμενοι	τὰ πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας δὲ
[5]	αὐτό τε οἶμαι σπεύδειν οὕτω	διατιθέμενοι	τὰς ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ
[5]	αὐτό τε οἶμαι σπεύδειν οὕτω	διατιθέμενοι	τὰς ψυχὰς πρὸς αὐτὸ ὥσπερ
[5]	ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς	παρθέμενοι»	Τί οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς
[5]	ἅλα τοί τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς	παρθέμενοι»	Τί οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς
[14]	Γαλιλαῖοι· τούτων οἱ πλείους μικρὰ	προέμενοι	πολλὰ πάνυ, μᾶλλον δὲ τὰ
[11]	τινος ὑπομνήσεως ἔξωθεν οἱ ἄνθρωποι	δεόμενοι,	ἀλλ´ ὑπὸ τῶν ἐν αὐτῷ
[10]	οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν ἐν πᾶσι	προσδεόμενοι,	ἑπόμενοι δὲ νέοις ἴχνεσιν ἀνδρὸς
[11]	ἐν αὐτῷ λεγομένων τῷ μύθῳ	διδασκόμενοι	τὸ λανθάνον μῶσθαι καὶ πολυπραγμονεῖν
[14]	γὰρ καλούμενοι, ὑμεῖς δὲ καὶ	ἀπελαυνόμενοι.	Καὶ τί χρηστὸν ἐκ τούτων
[10]	μαρτύρων παλαιῶν ἐν πᾶσι προσδεόμενοι,	ἑπόμενοι	δὲ νέοις ἴχνεσιν ἀνδρὸς ὃν
[13]	ὡς ἔφην εἰς μῦθον διεσκεύασαν,	αἰνιττόμενοι	τήν τε οὐσίαν τοῦ θεοῦ
[14]	καὶ ἰταμώτερον· οἱ μὲν γὰρ	καλούμενοι,	ὑμεῖς δὲ καὶ ἀπελαυνόμενοι. Καὶ
[19]	δοκιμάσειεν. Οὕτως ἡμεῖς ὑφ´ ἡγεμόσι	τελούμενοι,	φιλοσόφῳ μὲν τῷ τὰ τῆς
[17]	ἰατρῶν ἐκ τῆς ἐμπειρίας μόνον	ἰώμενοι	τοὺς ἀνθρώπους, ὅθεν καὶ διαφεύγει
[16]	ποιεῖν εἰώθασιν οἱ τῇ τροπικῇ	χρώμενοι	τῶν νοημάτων κατασκευῇ· πολὺς δὲ
[14]	τοῖς ξύλοις ἢ τοῖς ξίφεσιν	ἐκεῖνοι·	γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς εἰκότως φοβερώτεροι.
[14]	παραπλήσια. Καταλελοίπατε τὴν πατρίδα ὥσπερ	ἐκεῖνοι,	περιφοιτᾶτε πάντη καὶ τὸ στρατόπεδον
[19]	Λητὼ μετὰ τῶν παίδων, εἶτα	κύκνοι	λιγυρὸν ᾄδοντες καὶ ἐπηχοῦντα αὐτοῖς
[18]	τίς σοι ὁ κληρονόμος φαίνεται;	Ποταποὶ	δ´ αὖ οἱ ποιμένες τε
[3]	ἐστίν, ἐστέρηται δέ, ὡς ἂν	εἴποι	τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι
[3]	ἐστίν, ἐστέρηται δέ, ὡς ἂν	εἴποι	τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ ἔτι
[5]	εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν	εἴποι	τις τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους
[5]	εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν	εἴποι	τις τῶν τοιούτων κυνῶν ἐκείνους
[6]	ἴτω, χαιρέτω, γῆν πρὸ γῆς,	ὅποι	βούλοιτο. Εἰ δ´, ὅπερ ὁ
[6]	ἴτω, χαιρέτω, γῆν πρὸ γῆς,	ὅποι	βούλοιτο. Εἰ δ´, ὅπερ ὁ
[17]	βοῶν καὶ αἰπόλια πλατέ´ αἰγῶν,	ἵπποι	δὲ αὐτῷ πολλάκις μυρίαι ἕλος
[11]	μή τινος ὑπομνήσεως ἔξωθεν οἱ	ἄνθρωποι	δεόμενοι, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν ἐν
[17]	καὶ ποιμένες δοῦλοί τε καὶ	ἐλεύθεροι	μισθωτοί, καὶ βουκόλοι βοῶν καὶ
[3]	οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν	ἐλεύθεροι	τὸ δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ
[3]	οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν	ἐλεύθεροι	τὸ δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ
[15]	καὶ τὸν Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν οἱ	κομψότεροι	τῶν ποιητῶν. Ἡ σύντομος ὁδός
[5]	χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν.	{Αἰδημονέστεροι	νῦν οἱ πολλοὶ τούτων γεγόνασιν
[5]	χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν.	{Αἰδημονέστεροι	νῦν οἱ πολλοὶ τούτων γεγόνασιν
[14]	ἐκεῖνοι· γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς εἰκότως	φοβερώτεροι.	Πάλαι μὲν οὖν ὑμῖν ἐθέμην
[14]	ὑμᾶς γίγνεται, παρ´ ἡμᾶς δέ·	συνετώτεροι	γάρ ἐσμεν τῶν ἀνοήτων ἐκείνων,
[18]	οἱ κόλακες δὲ καὶ οἱ	μοχθηροὶ	δοῦλον καὶ ὑποχείριον πεποίηνται. Συμβαίνει
[2]	ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον	εὕροι	τις ἂν ἢ εἴ τις
[2]	ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον	εὕροι	τις ἂν ἢ εἴ τις
[12]	οὐδ´ Ὕλας οὐδ´ Ἄβδηρος, ἀλλὰ	Σάτυροι	καὶ Βακχαὶ καὶ Πᾶνες καὶ
[14]	ἐποιήσω τοῦ βίου; Τί δέ	σοι	ἄξιον τῆς Διογένους βακτηρίας ἢ
[20]	τελετάς, ἐρῶ μὲν ἴσως ἄγνωστά	σοι,	γνώριμα μέντοι καὶ σαφῆ τοῖς
[19]	καὶ τῶν προθύρων εἶ πόρρω.	Σοὶ	δὲ ἀρετῆς ἢ τοῖς σοῖς
[17]	μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν«	Σοὶ	δὲ ἐγώ τε ξυγχωρῶ καὶ
[14]	καὶ τοὺς ἄλλους ἑξῆς, Ἀντικύρας	σοι	δεῖ· τί γὰρ ἂν ἀκκίζοιτό
[4]	γὰρ μικρὸν ὕστερον ὑπὲρ τούτου	σοι	διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι
[4]	γὰρ μικρὸν ὕστερον ὑπὲρ τούτου	σοι	διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι
[17]	φιλοφρόνως καί, Δεῦρο» εἶπεν, ἡγεμών	σοι	ἐγὼ ἔσομαι λείας καὶ ὁμαλεστέρας
[18]	μετὰ τοῦ δόρατος, Ἀλλὰ ποῦ	σοι»	ἔφη, ὦ παῖ, τὸ Γοργόνειον
[18]	τὴν δᾷδα παρ´ ἐμοῦ, ἵνα	σοι	καὶ ἐν τῇ γῇ φῶς
[18]	οἷς ἂν ἐθέλῃ. Δώσει δέ	σοι	καὶ Ἑρμῆς χρυσῆν ῥάβδον. Ἔρχου
[17]	παρὰ σὲ μαντευομένῳ τὸ παρὰ	σοὶ	κάλλος ἀπὸ τῆς ἐν τούτοις
[14]	κοινῇ πάντων βασιλέως Ἡλίου, τί	σοι	μέγα ἢ μικρὸν πεποίηται ἔργον;
[18]	νεανίσκος ὑπὸ τῆς θέας, Ἀλλὰ	σοὶ	μέν» εἶπεν, ὦ θεῶν πάτερ,
[8]	γοῦν αὐτὰ παρ´ ἡμῶν, εἴ	σοι	μὴ σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ
[8]	γοῦν αὐτὰ παρ´ ἡμῶν, εἴ	σοι	μὴ σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ
[18]	ὁ νεανίσκος. Ποταπὸς οὖν τίς	σοι	ὁ κληρονόμος φαίνεται; Ποταποὶ δ´
[14]	δεομένους. Εἰ μὲν οὖν ἡμεῖς	σοι	παῖδες ἐφάνημεν εἴτε ἐγὼ εἴτε
[18]	μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος· ἡμεῖς γάρ	σοι	πανταχοῦ συνεσόμεθα ἐγώ τε καὶ
[20]	Ταῦτα δὲ παρέθηκα μὴ ποτέ	σοι	παράσχῃ πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι τῶν
[19]	μήπω καὶ νῦν ἀκήκοας, ἔχω	σοι	συγγνῶναι· οὐδὲ γὰρ ἐπαιδοτριβήθης καλῶς
[18]	λειτουργίας εἵνεκα ταυτησί· βουλόμεθα γάρ	σοι	τὴν προγονικὴν οἰκίαν, αἰδοῖ τῶν
[10]	ἑαυτῷ πολλάς, ὧν, εἴ τί	σοι	τῆς ῥητορικῆς ἐμέλησεν, οὐκ ἀξύνετος
[5]	αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ τί	σοι	τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν,
[5]	αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ τί	σοι	τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν,
[18]	σέ. Τὰ πρὸς ἡμᾶς ἡγείσθω	σοι	τῶν καλῶν ἁπάντων· ἐσμὲν γάρ
[17]	Ὦ Ζεῦ πάτερ, ἢ ὅτι	σοι	φίλον ὄνομα καὶ ὅπως ὀνομάζεσθαι
[10]	καὶ ὑμῶν δὲ τοῖς πολλοῖς,	ὅσοι	τέως ἐστὲ τούτων ἀμύητοι, τὴν
[19]	αὐτοῖς τὰ δένδρα, λειμῶνές τε	ἔνδροσοι	μαλακῆς πόας καὶ βαθείας πλήρεις,
[3]	τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω	τοι	καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς·
[3]	τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω	τοι	καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς·
[5]	Οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα	τοί	τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί
[5]	Οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα	τοί	τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί
[14]	ἡ φιλοσοφία; Τῶν ῥητορικῶν οἱ	δυσμαθέστατοι	καὶ οὐδ´ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ
[8]	ἡνίκα καὶ τῶν ἐχθρῶν οἱ	μετριώτατοι	σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ
[8]	ἡνίκα καὶ τῶν ἐχθρῶν οἱ	μετριώτατοι	σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ
[14]	πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ πρὸς παῖδας	ἤτοι	καθ´ ἡλικίαν ἢ τῷ φρονεῖν,
[16]	τοὺς μύθους προσήκει πρὸς παῖδας	ἤτοι	τῷ φρονεῖν, κἂν ἄνδρες ὦσιν,
[4]	ἔνια διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε,	μήτοι	τοῦτό σε ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ
[4]	ἔνια διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε,	μήτοι	τοῦτό σε ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ
[10]	πολλοῖς, ὅσοι τέως ἐστὲ τούτων	ἀμύητοι,	τὴν ὄνησιν δοῖεν. Ὑπὲρ δὲ
[11]	δὲ ὅμως καὶ τὸ σῶμα.	Καίτοι	αὐτῷ ταῦτα μὲν ὑπῆρξε, μειζόνως
[4]	αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς διανοίας;	Καίτοι,	εἰ καὶ τοῦτο οἷόν τε
[4]	αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς διανοίας;	Καίτοι,	εἰ καὶ τοῦτο οἷόν τε
[18]	ἄμισθον εἶναί φησι καὶ ὀδύρεται.	Καίτοι	κρεῖττον ἦν τοὺς μισθοὺς ἀπαιτεῖν
[19]	φής, ἀλλὰ τὴν κύκλῳ πορευθέντες·	καίτοι,	νὴ τοὺς θεούς, ἐπὶ τὴν
[9]	καί τι παραλέλειπται παρ´ ἐμοῦ,	καίτοι	νομίζω γε μηδὲν ἐνδεῖν, πλὴν
[14]	καὶ μέχρι τῶν Γαλλιῶν ἦλθες;	Καίτοι	πορευθεὶς πρὸς ἡμᾶς, εἰ μηδὲν
[21]	οὐ παρέβη αἰδοῖ τῶν θεῶν,	καίτοι	τἆλλα πατῶν καὶ παραχαράττων· αὐτόν
[16]	μῦθός ἐστι σός, ὡς ἔφης,	καίτοι	τοῦτό γε ἐνεανιεύσω· ἀλλ´ ὁ
[20]	ταῦτα λέγει ἥκιστα ὢν εἴρων.	Καίτοι	τοῦτό γέ ἐστιν οὐχ ὑγιὲς
[16]	μῦθον, ὦ ξυνετώτατε, μάτην νεανιεύεσθαι·	καίτοι	τοῦτο τίτθης ἔργον ἐστὶν εὐτραπέλου.
[10]	ἐν λόγῳ παντὶ διάνοια, καὶ	μέντοι	καὶ κατὰ σχῆμα προάγεται, τὰ
[14]	Κωνστάντιον εἰς Ἰταλίαν ἦλθες, οὐκέτι	μέντοι	καὶ μέχρι τῶν Γαλλιῶν ἦλθες;
[20]	μὲν ἴσως ἄγνωστά σοι, γνώριμα	μέντοι	καὶ σαφῆ τοῖς πολλοῖς. Ἀλλὰ
[19]	Ὢ τοῦ γελοίου Ψευδόπανος, γελοιοτέρου	μέντοι,	νὴ τὸν Ἀσκληπιόν, τοῦ πάντα
[13]	ταύτῃ ποιῇ, γελάσεται μέν, ἴστω	μέντοι	σαρδώνιον γελῶν ἔρημος ὢν ἀεὶ
[14]	ῥᾷον ἐκπερίεισι τὴν κύκλῳ, οὐκέτι	μέντοι	τὸ ἀνάπαλιν ὁ κύκλῳ πορευθεὶς
[9]	δὲ τὸ περὶ πόλιν· ἔτι	μέντοι	τοῦ λογικοῦ τὸ μὲν ἀποδεικτικὸν
[18]	Τοῦτον« ἔφη, τὸν κληρονόμον οἱ	βέλτιστοι	μὲν οὐκ εὐφραίνουσι τῶν ποιμένων,
[14]	ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν, ὦ	λῷστοι;	Τίς ᾔσθετο πόλις ἢ τίς
[10]	τοὺς ἑκατέρῳ τῶν μερῶν ἁρμόττοντας	αὐτοὶ	καθ´ ἑαυτοὺς ἰδεῖν πειραθῶμεν, οὐκέτι
[17]	δὲ καὶ οἱ ξυγγενεῖς, οὐδ´	αὐτοὶ	παιδευθέντες καλῶς, τῆς τῶν παίδων
[8]	καὶ οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες	αὐτοὶ	πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων
[8]	καὶ οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες	αὐτοὶ	πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων
[8]	τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν	αὐτοὶ	πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ
[8]	τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν	αὐτοὶ	πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ
[10]	δὲ καὶ πρὸ τοῦ πλήθους	αὐτοὶ	τὸ περὶ τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι
[13]	γνῶσιν, ὡς ἂν μὴ πολὺν	ἀβάκχευτοι	χρόνον τῷ θεῷ μένοντες ὁπόσα
[5]	δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ	οὗτοι	τί, πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ
[5]	δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ	οὗτοι	τί, πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ
[3]	τὸ πάθος, οὕτω δὲ καὶ	οὗτοι	τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι
[3]	τὸ πάθος, οὕτω δὲ καὶ	οὗτοι	τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι
[14]	καὶ μεθ´ ὑμῶν ἄλλοι δὶς	τοσοῦτοι.	Τί οὖν ἐκ τῆς ὑμετέρας
[17]	ποιμένες δοῦλοί τε καὶ ἐλεύθεροι	μισθωτοί,	καὶ βουκόλοι βοῶν καὶ αἰγῶν
[8]	οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ	πρῶτοι	ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων
[8]	οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ	πρῶτοι	ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων
[8]	ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ	πρῶτοι	τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν
[8]	ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ	πρῶτοι	τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν
[8]	ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι	πρῶτοι	τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων,
[8]	ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι	πρῶτοι	τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων,
[2]	καὶ νεῖν ἰχθύες αἵ τε	ἔλαφοι	θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ
[2]	καὶ νεῖν ἰχθύες αἵ τε	ἔλαφοι	θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ
[8]	ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ οἱ	σοφοί,	δι´ εἰκόνων καὶ μύθων τοῖς
[8]	ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ οἱ	σοφοί,	δι´ εἰκόνων καὶ μύθων τοῖς
[2]	ὃ δὴ καὶ λέγουσιν οἱ	σοφοὶ	δύναμιν, ἐπὶ τὸ μανθάνειν τι
[2]	ὃ δὴ καὶ λέγουσιν οἱ	σοφοὶ	δύναμιν, ἐπὶ τὸ μανθάνειν τι
[21]	τῆς περὶ τὸν βίον ὀρθότητος,	ἐπὶ	δὲ τῷ μεμυῆσθαι μεγαλοφρονοῦντα τὸν
[11]	εἶναι, βαδίσαι δὲ αὐτὸν ὡς	ἐπὶ	ξηρᾶς τῆς θαλάττης νενόμικα. Τί
[13]	προβάλλειν ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις καὶ διανοίαις	ἐπὶ	πάντα μᾶλλον ἢ τὸ φιλοσοφεῖν
[1]	καὶ φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας,	ἐπὶ	πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς
[1]	καὶ φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας,	ἐπὶ	πᾶσι δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς
[13]	θεὸν ἐνθέου βακχείας, τούτῳ κίνδυνος	ἐπὶ	πολλὰ ῥυῆναι τὴν ζωήν, ῥυεῖσαν
[17]	οὐδὲν διαφέρει} δείκνυέ μοι τὴν	ἐπὶ	σὲ φέρουσαν ὁδὸν ἄνω. Κρείττονα
[18]	φιλάνθρωπος, ἄρχων αὐτῶν καὶ ἡγούμενος	ἐπὶ	τὰ βέλτιστα, ἀλλὰ μήτε ταῖς
[7]	πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν	ἐπὶ	τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν, τῷ
[7]	πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν	ἐπὶ	τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν, τῷ
[19]	τουτουὶ τοῦ φιλοσόφου, μεθ´ ὃν	ἐπὶ	τὰ πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας ἦλθον
[12]	τὸ βρέφος, ὠδίνων ὁ Ζεὺς	ἐπὶ	τὰς νύμφας ἔρχεται· τὸ Λῦθι
[13]	πάλιν οὐκ οἶδ´ ὅστις θεῶν	ἐπὶ	ταῦτ´ ἐβάκχευσεν οὐ προειδόμενον. Οὗ
[13]	καὶ τὰς ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι φρένας	ἐπὶ	τὴν ἀληθῆ τῶν θεῶν γνῶσιν,
[19]	πορευθέντες· καίτοι, νὴ τοὺς θεούς,	ἐπὶ	τὴν ἀρετὴν οἶμαι ὅτι σου
[14]	σύντομον φασὶν ὁδὸν καὶ σύντονον	ἐπὶ	τὴν ἀρετὴν πορεύεσθαι· ὄφελον καὶ
[7]	βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν καθ´ ἑαυτὸν	ἐπὶ	τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ
[7]	βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν καθ´ ἑαυτὸν	ἐπὶ	τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ
[14]	τῶν ἐν τῷ φανερῷ λεγομένων	ἐπὶ	τὴν ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν καὶ
[6]	ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα παραχαράξας»	ἐπὶ	τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην ὑπὸ
[6]	ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα παραχαράξας»	ἐπὶ	τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην ὑπὸ
[11]	αὐτοῦ πορείαν οἶμαι τοῦ πελάγους	ἐπὶ	τῆς χρυσῆς κύλικος, ἣν ἐγὼ
[17]	καὶ μυρρίνης. Ἀγαγὼν δὲ αὐτὸν	ἐπί	τι μέγα καὶ ὑψηλὸν ὄρος,
[7]	ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν	ἐπὶ	τί πρὸς Διός; Ἵνα τοὺς
[7]	ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν	ἐπὶ	τί πρὸς Διός; Ἵνα τοὺς
[4]	δὲ μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος,	ἐπὶ	τί χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ
[4]	δὲ μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος,	ἐπὶ	τί χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ
[18]	σιωπῇ, καὶ ὁ μέγας Ἥλιος	ἐπί	τινα σκοπιὰν ἀγαγὼν αὐτόν, ἧς
[17]	χαλεπαίνεις αὐτῷ μηδ´ ἀγανακτεῖς μηδ´	ἐπὶ	τὸ γένος αὐτοῦ τοὺς οἰστοὺς
[2]	καὶ λέγουσιν οἱ σοφοὶ δύναμιν,	ἐπὶ	τὸ μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν
[2]	καὶ λέγουσιν οἱ σοφοὶ δύναμιν,	ἐπὶ	τὸ μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν
[19]	αὐτῆς, εἰ μὴ φορτικὸν εἰπεῖν,	ἐπὶ	τοῖς προθύροις ἕστηκα, σὺ δὲ
[14]	βότρυς πρὸς βότρυν πεπαίνεται» ὁρμῶσιν	ἐπὶ	τὸν Κυνισμόν· βακτηρία, τρίβων, κόμη,
[14]	τὸ ἐξ ἀρχῆς εἵλεσθε τὴν	ἐπὶ	τὸν οὐδὲ ἰδεῖν ὑμᾶς θέλοντα
[17]	πολλὰ ἔχειν καὶ μόνος πάντα	ἐπὶ	τὸν πέλας ἐτράπετο. Τέως μὲν
[17]	τι μέγα καὶ ὑψηλὸν ὄρος,	Ἐπὶ	τούτου» ἔφη, τῆς κορυφῆς ὁ
[5]	λῃστευόντων καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς	ἐπὶ	τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες
[5]	λῃστευόντων καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς	ἐπὶ	τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες
[2]	ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις ὑπολαμβάνει καὶ	ἐπὶ	τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἐν οἷς
[2]	ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις ὑπολαμβάνει καὶ	ἐπὶ	τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἐν οἷς
[6]	τὸ Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες	ἐπὶ	τῶν ἔργων Διογένης καὶ Κράτης
[6]	τὸ Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες	ἐπὶ	τῶν ἔργων Διογένης καὶ Κράτης
[17]	μνησικακεῖν ἔτι διανοῇ τῆς ὑπεροψίας	ἀνδρὶ	αὐθάδει καὶ τολμηρῷ, ὅς σε
[6]	παντὸς ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν	ἀνδρὶ	καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι.
[6]	παντὸς ἄξιον ἔγωγε φαίην ἂν	ἀνδρὶ	καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι.
[6]	πρὸς ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ	ἀνδρὶ	πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ μὲν ἐκ
[6]	πρὸς ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ	ἀνδρὶ	πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ μὲν ἐκ
[17]	με καὶ μυθοποιὸν γενέσθαι. ~Πλουσίῳ	ἀνδρὶ	πρόβατα ἦν πολλὰ καὶ ἀγέλαι
[19]	πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας ἦλθον ὑπ´	ἀνδρὶ	τελεσθησόμενος ὃν νενόμικα τῶν κατ´
[12]	ἢ προσῆκον ἦν τινὰ τῶν	περὶ	αὐτὸν ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη τὸν
[5]	Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς	περὶ	αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ τί
[5]	Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς	περὶ	αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ τί
[6]	πέρα, καὶ οὔτε ὅτι φῶ	περὶ	αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ
[6]	πέρα, καὶ οὔτε ὅτι φῶ	περὶ	αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ
[18]	μὲν ἄλλα, φρονῶν δὲ ἕτερα	περὶ	αὐτῶν. Ὁρᾷς ὅτι καὶ τοῦτον
[13]	καὶ διὰ τὸ ἀγνοεῖν ἔτι	περὶ	αὐτῶν τὸ ἀκριβές, τυχὸν δὲ
[17]	ἔπειτα ἐτελεύτησεν, οὐδὲν αὐτοὺς οἰκονομίας	πέρι	διδάξας, οὐδ´ ὅπως ἄν τις
[9]	εἰ μὲν νῦν μοι προύκειτο	περὶ	κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν ὑπὲρ
[9]	εἰ μὲν νῦν μοι προύκειτο	περὶ	κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν ὑπὲρ
[9]	ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ	περὶ	μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ
[9]	ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ	περὶ	μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ
[9]	μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ	περὶ	πόλιν· ἔτι μέντοι τοῦ λογικοῦ
[9]	μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ	περὶ	πόλιν· ἔτι πολλὰ γίνεται ἐν
[9]	εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ	περὶ	τὰ μαθήματα καὶ τρίτον τὸ
[9]	εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ	περὶ	τὰ μαθήματα καὶ τρίτον τὸ
[20]	οὖν ἡ τῶν Πυθαγορικῶν εὐλάβεια	περὶ	τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα, τίς
[3]	παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι	περὶ	τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα
[3]	παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι	περὶ	τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα
[10]	προλάβωμεν. Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ	περὶ	τὰς τοιαύτας λέξεις, ἀλλὰ σεμνὰ
[17]	δὲ αὐτῷ τέως ἦν τὰ	περὶ	τὴν κεφαλήν. Πεποιθὼς οὖν αὐτῷ
[10]	τὰ δὲ αὐτὰ ταῦτα καὶ	περὶ	τὴν λέξιν γίνεται. Μορφοῦται γάρ
[9]	τὰ μαθήματα καὶ τρίτον τὸ	περὶ	τὴν τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων
[9]	τὰ μαθήματα καὶ τρίτον τὸ	περὶ	τὴν τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων
[18]	οἱ ἐν Ὀλύμπῳ καὶ οἱ	περὶ	τὸν ἀέρα καὶ τὴν γῆν
[12]	μοι δοκοῦσιν, ἐξημερωθέντων αὐτοῖς τῶν	περὶ	τὸν βίον, Ἕλληνες τῆς ἐπωνυμίας
[21]	κατανοήσας γὰρ ἀμελοῦντα μὲν τῆς	περὶ	τὸν βίον ὀρθότητος, ἐπὶ δὲ
[13]	Διονύσου οὐσίας τελεσιουργηθείη διὰ τῆς	περὶ	τὸν θεὸν ἐνθέου βακχείας, τούτῳ
[9]	ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ προαιρέσει,	περὶ	τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς
[9]	ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ προαιρέσει,	περὶ	τοῦ ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς
[10]	πρὸ τοῦ πλήθους αὐτοὶ τὸ	περὶ	τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι προλάβωμεν. Οὐδὲν
[17]	κακῶν τὸ πλῆθος, ὁπόσον τι	περὶ	τοὺς ξυγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς
[19]	καλῶς οὐδὲ ἔτυχες καθηγεμόνος ὁποίου	περὶ	τοὺς ποιητὰς ἐγὼ τουτουὶ τοῦ
[10]	βοῦν δὲ ἐπιτίθημι τῇ γλώττῃ»	περὶ	τῶν ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν χρὴ
[9]	ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται	περὶ	τῶν ἐν Ἅιδου πραγμάτων θεολογοῦντι
[14]	ἀπεμφαίνοντες ὅταν οἱ μῦθοι γίγνωνται	περὶ	τῶν θείων, αὐτόθεν ἡμῖν ὥσπερ
[8]	εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ δότε	γαστέρι.	καὶ δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ
[8]	εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ δότε	γαστέρι.	καὶ δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ
[13]	ἐν τοῖς νοητοῖς παρὰ τῷ	πατρὶ	κύησιν καὶ τὸν ἀγέννητον αὐτοῦ
[4]	ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος	ἄχρι	τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα
[4]	ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος	ἄχρι	τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα
[2]	εὕρημα, καὶ διαμένει ἐξ ἐκείνου	μέχρι	καὶ νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον
[2]	εὕρημα, καὶ διαμένει ἐξ ἐκείνου	μέχρι	καὶ νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον
[14]	Ἰταλίαν ἦλθες, οὐκέτι μέντοι καὶ	μέχρι	τῶν Γαλλιῶν ἦλθες; Καίτοι πορευθεὶς
[14]	μᾶλλον ὑμᾶς ἢ τοὺς στρατιώτας	πεφρίκασι·	χρῆσθαι γὰρ αὐτοῖς ἀκούω τινὰς
[16]	βασανιστέον, εἰ πιθανός, εἰ τοῖς	πράγμασι	προσφυής, εἰ μῦθός ἐστιν ἀληθῶς
[18]	φέρων ἀναθήσω. Περιβάλλων δὲ τοῖς	γόνασι	τοῦ Ἡλίου τὰς χεῖρας λιπαρῶς
[1]	φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ	πᾶσι	δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς
[1]	φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ	πᾶσι	δὲ ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς
[10]	πειραθῶμεν, οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν ἐν	πᾶσι	προσδεόμενοι, ἑπόμενοι δὲ νέοις ἴχνεσιν
[12]	καὶ διδοὺς ἀνθρώποις κοινῇ μὲν	ἅπασι	σύμβολον τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ τὸ
[16]	ἐπιτάττῃ. ~Ταῦτα μὲν οὖν ὡς	φασὶ	ταύτῃ, ἐπανάξω δὲ ὅθεν ἐξέβην.
[17]	τε πάνυ καὶ καρποῖς βριθούσης	ἄνθεσί	τε πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς, ὅσα
[17]	ὅσα ἐστὶ θεοῖς φίλα, καὶ	δένδρεσι	κιττοῦ καὶ δάφνης καὶ μυρρίνης.
[12]	τοῦ θεοῦ τούτου πρώτη παρ´	Ἕλλησι	καὶ τὴν ἐσομένην ἐπιφάνειαν αὐτοῦ
[18]	σαρκία δεδόσθαι τῆς λειτουργίας εἵνεκα	ταυτησί·	βουλόμεθα γάρ σοι τὴν προγονικὴν
[18]	οὖν» ἔφη, σὲ ἐγὼ μετὰ	ταυτησὶ	τῆς Ἀθηνᾶς, ἐπιτάττοντος τοῦ Διός,
[5]	φασίν· ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης	ταυτησὶ	τῆς ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν ὁ
[5]	φασίν· ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης	ταυτησὶ	τῆς ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν ὁ
[21]	ὥσπερ Σωκράτης {ὕστερον ὡς Ἀριστοτέλης}	φησὶ	γὰρ καὶ αὐτὸς εἶναι Πύθιον
[5]	ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας.	Φησὶ	γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν
[5]	ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας.	Φησὶ	γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν
[10]	καὶ Πλάτωνι ἄγαμαι τέθηπά τε»	Φησὶ	δὲ οὐχ ὑπὲρ πάντων οὗτος,
[4]	ἴσως ὁ μὲν λόγος οὔ	φησι	δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ
[4]	ἴσως ὁ μὲν λόγος οὔ	φησι	δεῖν ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ
[18]	πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί	φησι	καὶ ὀδύρεται. Καίτοι κρεῖττον ἦν
[18]	δέ, Μὴ λίαν ἀπειθὴς ἔσο»	φησί,	μή ποτέ ς´ ἀπεχθήρω, ὡς
[8]	τῆς ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ	φησι	τὸν ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι.
[8]	τῆς ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ	φησι	τὸν ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι.
[14]	τὴν σύντομον ἐλθεῖν δυνηθεὶς ῥᾷον	ἐκπερίεισι	τὴν κύκλῳ, οὐκέτι μέντοι τὸ
[2]	μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς	πεφυκόσι,	ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι
[2]	μορίοις, πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς	πεφυκόσι,	ταυτὶ τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι
[19]	αὐτὸς δοκιμάσειεν. Οὕτως ἡμεῖς ὑφ´	ἡγεμόσι	τελούμενοι, φιλοσόφῳ μὲν τῷ τὰ
[11]	λανθάνον μῶσθαι καὶ πολυπραγμονεῖν ὑφ´	ἡγεμόσι	τοῖς θεοῖς προθυμηθεῖεν. Ἰδοῦ γὰρ
[14]	ἐφάνημεν εἴτε ἐγὼ εἴτε Ἀνατόλιος	οὑτοσί,	συγκαταρίθμει δὲ τούτῳ καὶ τὸν
[17]	ὅπως ἐν ἀνθρώποις ὁ πονηρὸς	οὑτοσὶ	τῆς ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ παντάπασιν
[6]	τοῖς νομιζομένοις, ἀλλὰ τοῖς ὄντως	οὖσι	θήσεται, οὕτως οἶμαι καὶ ὁ
[6]	τοῖς νομιζομένοις, ἀλλὰ τοῖς ὄντως	οὖσι	θήσεται, οὕτως οἶμαι καὶ ὁ
[5]	ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς	καταπλέουσι;	Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ
[5]	ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι τοῖς	καταπλέουσι;	Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ
[20]	ἦχθαι τοῖς εἴσω τοῦ περιπάτου	βαδίζουσι	προηγορεύετο. ~Σὺ δὲ ὅπως ἡμῖν
[14]	μᾶλλον δὲ τὰ πάντα πανταχόθεν	ξυγκομίζουσι,	καὶ προσκτῶνται τὸ τιμᾶσθαι καὶ
[3]	μύθους τὸ πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι,	δοκοῦσί	μοι ταῖς τῶν παιδίων ψυχαῖς,
[3]	μύθους τὸ πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι,	δοκοῦσί	μοι ταῖς τῶν παιδίων ψυχαῖς,
[2]	ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ ψεύδη καὶ	διδάσκουσί	γε μάλα προθύμως καὶ μανθάνουσιν
[2]	ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ ψεύδη καὶ	διδάσκουσί	γε μάλα προθύμως καὶ μανθάνουσιν
[14]	γὰρ ἐν παροιμίᾳ περιφερόμενον αὐτὸ	γιγνώσκουσι	τὸ ὅτι βότρυς πρὸς βότρυν
[18]	κληρονόμον οἱ βέλτιστοι μὲν οὐκ	εὐφραίνουσι	τῶν ποιμένων, οἱ κόλακες δὲ
[5]	ζημία, λίθοις δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι;	Διαφέρουσι	γὰρ οὗτοι τί, πρὸς τῶν
[5]	ζημία, λίθοις δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι;	Διαφέρουσι	γὰρ οὗτοι τί, πρὸς τῶν
[21]	οἱ θεοὶ τὰς ἀμοιβὰς ἀκεραίους	φυλάττουσι,	τοῖς δὲ μοχθηροῖς οὐδέν ἐστι
[2]	οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί.	Πράττουσι	γοῦν πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν
[2]	οἷον εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί.	Πράττουσι	γοῦν πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν
[18]	ἔφη, Τί δέ; Τοὺς βουκόλους	τουτουσὶ	καὶ τοὺς ποιμένας; Καὶ τούτους
[5]	τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας	τουτουσί.	Οἱ μὲν γὰρ συνειδότες αὐτοῖς
[5]	τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας	τουτουσί.	Οἱ μὲν γὰρ συνειδότες αὐτοῖς
[14]	τῶν θείων, αὐτόθεν ἡμῖν ὥσπερ	βοῶσι	καὶ διαμαρτύρονται μὴ πιστεύειν ἁπλῶς,
[21]	πλέον, κἂν εἴσω τῶν ἱερῶν	εἰσφρήσωσι	περιαύλων. Ἢ γὰρ οὐ ταῦτα
[3]	ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα	προσαρτῶσι	ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται
[3]	ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα	προσαρτῶσι	ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται
[1]	τὰς διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ	τι	ἄρα καὶ φιλοσοφία προσδεῖται τῆς
[1]	τὰς διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ	τι	ἄρα καὶ φιλοσοφία προσδεῖται τῆς
[14]	ἄλλους ἑξῆς, Ἀντικύρας σοι δεῖ·	τί	γὰρ ἂν ἀκκίζοιτό τις; Ἐπεὶ
[11]	ἐπὶ ξηρᾶς τῆς θαλάττης νενόμικα.	Τί	γὰρ ἄπορον ἦν Ἡρακλεῖ; Τί
[21]	οὐκ ἐπανήγαγεν, ὅθεν ἄσμενος ἠλευθέρωτο.	Τί	δ´ ἦν τοῦτο; Τὸ πόλεως
[11]	Τί γὰρ ἄπορον ἦν Ἡρακλεῖ;	Τί	δ´ οὐχ ὑπήκουσεν αὐτοῦ τῷ
[6]	καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι.	Τί	δὲ εἶπεν ὁ θεός, ἆρ´
[6]	καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι.	Τί	δὲ εἶπεν ὁ θεός, ἆρ´
[14]	μᾶλλον δυναμένῳ πλησιάζειν ἔμελλες ἀνθρώπῳ.	Τί	δὲ καὶ τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ
[7]	Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται;	Τί	δέ; Οὐχὶ {δὲ} καὶ Ἰσθμίοις
[7]	Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται;	Τί	δέ; Οὐχὶ {δὲ} καὶ Ἰσθμίοις
[8]	δεομένην μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ.	~Τί	δέ; Οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος
[8]	δεομένην μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ.	~Τί	δέ; Οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος
[14]	δὲ ἄσκησιν ἐποιήσω τοῦ βίου;	Τί	δέ σοι ἄξιον τῆς Διογένους
[18]	κληρονόμον; Καὶ ὅς, Ὁρῶ» ἔφη,	Τί	δέ; Τοὺς βουκόλους τουτουσὶ καὶ
[4]	δεῖνος τὸν Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι;	Τί	δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν
[4]	δεῖνος τὸν Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι;	Τί	δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν
[3]	πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι πλέον εἰδέναι	τι,	διδάσκεσθαι δὲ οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ
[3]	πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι πλέον εἰδέναι	τι,	διδάσκεσθαι δὲ οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ
[2]	σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ μανθάνειν	τι	καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς
[2]	σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ μανθάνειν	τι	καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς
[2]	καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν	τι	καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ δ´ ὅλως
[2]	καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι χρηστόν	τι	καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ δ´ ὅλως
[17]	ὁ μὲν Ἥλιος, ὥσπερ ἐννοῶν	τι	καὶ λογιζόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ,
[1]	ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ, εἰ χρή	τι	καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν
[1]	ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ, εἰ χρή	τι	καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν
[14]	καὶ δορυφορεῖσθαι καὶ θεραπεύεσθαι. Τοιοῦτόν	τι	καὶ τὸ ὑμέτερον ἔργον ἐστι,
[3]	θαυμαστόν. ~Εἰ δ´ ὅλως χρή	τι	καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους
[3]	θαυμαστόν. ~Εἰ δ´ ὅλως χρή	τι	καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους
[10]	τελειώσῃ, νοῦν καὶ εἰ δή	τι	κρεῖττον ἡμῖν ὑπάρχει τοῦ νοῦ
[9]	τῆς φιλοσοφίας μερῶν, εἰ μή	τί	με λέληθε· καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν
[17]	μυρρίνης. Ἀγαγὼν δὲ αὐτὸν ἐπί	τι	μέγα καὶ ὑψηλὸν ὄρος, Ἐπὶ
[21]	δοῦλον ἀποφῆναι πολιτείας; Ἀλλὰ διὰ	τί	μὴ ταύτην εἶπε τὴν αἰτίαν,
[21]	μὴ τὸν Διογένη προσβαλὼν ὥσπερ	τι	μορμολυκεῖον ἐκφοβήσῃς· οὐ γὰρ ἐμυήθη,
[14]	Χύτρων, εἶτα οὐκ οἶδα παιδάριον	τί	ξανθὸν καὶ εὔμηκες, εἶτα σύ,
[14]	μεθ´ ὑμῶν ἄλλοι δὶς τοσοῦτοι.	Τί	οὖν ἐκ τῆς ὑμετέρας ἀνόδου
[5]	τοί τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι»	Τί	οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ
[5]	τοί τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι»	Τί	οὖν ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ
[12]	προσομοιότερα τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ ἔργα.	Τί	οὖν οὐ καταβάλλοντες τὸν λῆρον
[4]	ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν	τι	παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ
[4]	ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν	τι	παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ
[9]	ἀλλ´, ὅπερ ἔφην, εἰ καί	τι	παραλέλειπται παρ´ ἐμοῦ, καίτοι νομίζω
[5]	ὧν πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν	τι	πεπείσμεθα καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν
[5]	ὧν πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν	τι	πεπείσμεθα καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν
[21]	χρή» τούτοις ἀπαγορεύων μὴ μυεῖσθαι;	Τί	πέρας ἡμῖν ἔσται τῶν λόγων,
[17]	τῶν κακῶν τὸ πλῆθος, ὁπόσον	τι	περὶ τοὺς ξυγγενεῖς αὐτοῦ καὶ
[3]	μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά	τι	περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ
[3]	μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά	τι	περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ
[16]	εἰς θεοὺς μήτε εἰς ἀνθρώπους	τι	πλημμελὲς ἤ, καθάπερ ἔναγχος, δυσσεβές
[17]	μὲν παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ πυθέσθαι	τί	ποτε αἰτήσασθαι χρὴ παρὰ τοῦ
[7]	γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ	τί	πρὸς Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς
[7]	γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ	τί	πρὸς Διός; Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς
[5]	βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι	τί,	πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ μοι,
[5]	βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι	τί,	πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ μοι,
[19]	ἡγεμόνας ἐδίδασκεν. Εἰ μὲν οὖν	τι	προὔργου πεποίηκεν, αὐτὸς ἂν εἰδείη
[16]	πλημμελὲς ἤ, καθάπερ ἔναγχος, δυσσεβές	τι	ῥηθείη· καὶ προσέτι τοῦτο ἐν
[14]	τοῦ κοινῇ πάντων βασιλέως Ἡλίου,	τί	σοι μέγα ἢ μικρὸν πεποίηται
[10]	ἐν ἑαυτῷ πολλάς, ὧν, εἴ	τί	σοι τῆς ῥητορικῆς ἐμέλησεν, οὐκ
[5]	περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ	τί	σοι τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν
[5]	περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος· εἴ	τί	σοι τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν
[2]	τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο	τι	τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ λόγον
[2]	τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο	τι	τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ λόγον
[9]	μὲν σωμάτων δὲ ὅμως θεωρίαν,	τί	τὸ εἶναι αὐτοῖς καὶ τίς
[9]	μὲν σωμάτων δὲ ὅμως θεωρίαν,	τί	τὸ εἶναι αὐτοῖς καὶ τίς
[17]	καὶ ἄξιον δὴ ἐρέσθαι αὐτάς·	τί	τοίνυν, ὦ ποτνία, φατόν; Ἀλλὰ
[16]	τοὺς Ἀθηναίους ῥήτορας; Ἐχρῆν οὖν	τι	τοιοῦτο πλάσαι· ἢ πρὸς τῶν
[16]	θεῶν ἔργον ἦν εἰπεῖν μυθάριόν	τι	τοιοῦτον; Ἀναγκάσεις δέ με καὶ
[12]	γενέσεως, ἀλλὰ δαιμονίας ἐκφάνσεως, κατὰ	τί	τοῖς ἀνθρωπικοῖς προσέοικεν; Ἡ μήτηρ
[7]	ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω δή	τι	τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ φιλῶ
[7]	ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω δή	τι	τοὺς θεοὺς πέφρικα καὶ φιλῶ
[19]	ὀφλήματι τὸ ἐνδέον ἐπ´ ἄλλο	τι	τρέψομαι, ταυτηνὶ τὴν ξυγγραφὴν αὐτοῦ
[2]	πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο	τι	τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ κιθάρα,
[2]	πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο	τι	τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ κιθάρα,
[1]	τῷ πλήθει λέγειν ὥσπερ ἄλλο	τι	τῶν ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν τὸν
[1]	τῷ πλήθει λέγειν ὥσπερ ἄλλο	τι	τῶν ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν τὸν
[4]	μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ	τί	χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα.
[4]	μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ	τί	χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα.
[14]	ὑμεῖς δὲ καὶ ἀπελαυνόμενοι. Καὶ	τί	χρηστὸν ἐκ τούτων ὑμῖν ἐγένετο,
[11]	πρὸς ἑαυτόν, ὑπὸ τῷ θείῳ	συνθήματι	τῆς αἰθερίας αὐγῆς ἥκειν παρ´
[19]	ἔτι τῷ λόγῳ προσθεὶς ὥσπερ	ὀφλήματι	τὸ ἐνδέον ἐπ´ ἄλλο τι
[11]	αὐτοῦ τῷ θείῳ καὶ καθαρωτάτῳ	σώματι,	τῶν λεγομένων τούτων στοιχείων δουλευόντων
[15]	ὁ θεὸς ὥσπερ ὀργάνῳ τῷ	σώματι	χρῆσθαι ἐπιτάττῃ. ~Ταῦτα μὲν οὖν
[17]	ἀρχαιότερον ἐν θεοῖς βλάστημα, μνησικακεῖν	ἔτι	διανοῇ τῆς ὑπεροψίας ἀνδρὶ αὐθάδει
[5]	ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί οὖν	ἔτι	ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας
[5]	ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί οὖν	ἔτι	ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας
[2]	εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις δὲ	ἔτι,	καθάπερ οἶμαι τῷ Ἰξίωνι τὴν
[2]	εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις δὲ	ἔτι,	καθάπερ οἶμαι τῷ Ἰξίωνι τὴν
[17]	τε ἡσθεὶς τῷ βρέφει, σωζόμενον	ἔτι	καθορῶν ἐν αὐτῷ σπινθῆρα μικρὸν
[3]	εἴποι τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ	ἔτι	λείπεται ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ
[3]	εἴποι τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ	ἔτι	λείπεται ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα παρὰ
[12]	αὐτὴν ἅτε πρώτην ἱερόφαντιν τῆς	ἔτι	μελλούσης ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης δέ, ὡς
[9]	πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ πόλιν·	ἔτι	μέντοι τοῦ λογικοῦ τὸ μὲν
[13]	μὲν καὶ διὰ τὸ ἀγνοεῖν	ἔτι	περὶ αὐτῶν τὸ ἀκριβές, τυχὸν
[9]	πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ πόλιν·	ἔτι	πολλὰ γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ»
[9]	γράφειν, εἶπον ἂν ὑπὲρ τούτων	ἔτι	τὰ παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων
[9]	γράφειν, εἶπον ἂν ὑπὲρ τούτων	ἔτι	τὰ παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων
[11]	ἐν τῷ μετρίῳ δὲ ὅμως	ἔτι	τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως μένουσα καί
[19]	ἀσχολίας εἵνεκεν ἀφέξομαι. Μικρὰ δὲ	ἔτι	τῷ λόγῳ προσθεὶς ὥσπερ ὀφλήματι
[10]	αὐτοὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἰδεῖν πειραθῶμεν,	οὐκέτι	μαρτύρων παλαιῶν ἐν πᾶσι προσδεόμενοι,
[14]	μακαρίτην Κωνστάντιον εἰς Ἰταλίαν ἦλθες,	οὐκέτι	μέντοι καὶ μέχρι τῶν Γαλλιῶν
[14]	δυνηθεὶς ῥᾷον ἐκπερίεισι τὴν κύκλῳ,	οὐκέτι	μέντοι τὸ ἀνάπαλιν ὁ κύκλῳ
[16]	ἔναγχος, δυσσεβές τι ῥηθείη· καὶ	προσέτι	τοῦτο ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον,
[4]	δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ	χάριτι	κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ
[4]	δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ	χάριτι	κεράσας ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ
[3]	συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ	χάριτι	παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν
[3]	συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ	χάριτι	παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν
[9]	καὶ τὸν ἀντισθένειον τύπον ἐγχαράττειν,	ἀντὶ	δὲ τῆς Προδίκου σκηνοποιίας ἀμφὶ
[9]	ς´ ἐχρῆν, εἶπερ ἐβούλου μιμούμενος,	ἀντὶ	μὲν Ἡρακλέος μεταλαμβάνειν Περσέως ἢ
[2]	Ἰξίωνι τὴν Ἥραν διώκοντι εἴδωλον	ἀντὶ	τῆς θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι, τούτοις
[2]	Ἰξίωνι τὴν Ἥραν διώκοντι εἴδωλον	ἀντὶ	τῆς θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι, τούτοις
[14]	ὥστε ὑμῖν Ἀκαδημία καὶ Λύκειον	ἀντὶ	τῆς Ποικίλης τε ἦν τῶν
[18]	τῆς Ἀθηνᾶς, ἐπιτάττοντος τοῦ Διός,	ἀντὶ	τοῦ κληρονόμου τούτου πάντων ἐπίτροπον
[4]	τὴν σκάφην σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´	ἀντὶ	τοῦ μὲν δεῖνος τὸν Φαέθοντα
[4]	τὴν σκάφην σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´	ἀντὶ	τοῦ μὲν δεῖνος τὸν Φαέθοντα
[4]	μὲν λόγος οὔ φησι δεῖν	ἀντὶ	τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων
[4]	μὲν λόγος οὔ φησι δεῖν	ἀντὶ	τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων
[6]	σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς	ἀντὶ	φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν
[6]	σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς	ἀντὶ	φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν
[17]	ὁμαλεστέρας ὁδοῦ τουτὶ {τὸ} μικρὸν	ὑπερβάντι	τὸ σκολιὸν καὶ ἀπότομον χωρίον,
[19]	τῷ τὰ πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας	δείξαντι,	σμικρὰ μὲν διὰ τὰς ἔξωθεν
[10]	Ἔστιν ἁπλῆ τις ἐν λόγῳ	παντὶ	διάνοια, καὶ μέντοι καὶ κατὰ
[13]	τῶν πραγμάτων μέθεξιν ἐν τῷ	παντί,	καὶ τἆλλα ἐφεξῆς ὅσα τοῦ
[19]	τῷ τὰ τῆς προπαιδείας με	τελέσαντι,	φιλοσοφωτάτῳ δὲ τῷ τὰ πρόθυρα
[6]	ἡ φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ	καταλύσαντι	τὸ Περσῶν κράτος καὶ ταῖς
[6]	ἡ φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ	καταλύσαντι	τὸ Περσῶν κράτος καὶ ταῖς
[1]	Παραχρῆμα μὲν οὖν ἐπῆλθέ μοι	διαναστάντι	διαλῦσαι τὸν σύλλογον· ἐπεὶ δὲ
[1]	Παραχρῆμα μὲν οὖν ἐπῆλθέ μοι	διαναστάντι	διαλῦσαι τὸν σύλλογον· ἐπεὶ δὲ
[1]	παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ οὐκ	ὄντι	συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν τῷ
[1]	παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ οὐκ	ὄντι	συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν τῷ
[14]	κακὸν ὁ θάνατος μήτε τῷ	παθόντι	μήτε τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ; Τίς
[2]	οἶμαι τῷ Ἰξίωνι τὴν Ἥραν	διώκοντι	εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται
[2]	οἶμαι τῷ Ἰξίωνι τὴν Ἥραν	διώκοντι	εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται
[6]	ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν	ἐθέλοντι.	Τί δὲ εἶπεν ὁ θεός,
[6]	ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν	ἐθέλοντι.	Τί δὲ εἶπεν ὁ θεός,
[13]	ἀκριβές, τυχὸν δὲ καὶ οὐκ	ἐθέλοντι	τὸν κρύφιον ἅμα καὶ φανερὸν
[4]	ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα	παραχαράττοντι»	τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει,
[4]	ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα	παραχαράττοντι»	τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει,
[10]	οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐπῆλθέ μοι	βακχεύοντι	μανῆναι, τὸν βοῦν δὲ ἐπιτίθημι
[9]	περὶ τῶν ἐν Ἅιδου πραγμάτων	θεολογοῦντι	καὶ πρό γε τούτου τῷ
[3]	οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ	ποθοῦντι	πλέον εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ
[3]	οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ	ποθοῦντι	πλέον εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ
[3]	δὲ καὶ οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ	πτεροφυοῦντι	καὶ ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι,
[3]	δὲ καὶ οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ	πτεροφυοῦντι	καὶ ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι,
[9]	τῆς Καλλιόπης, Ἀντισθένει δὲ καὶ	Ξενοφῶντι	καὶ αὐτῷ Πλάτωνι πραγματευομένοις ἠθικάς
[17]	προσκυνήσῃς, αἰτήσῃ δὲ παρ´ αὐτοῦ	ὅτι	ἂν ἐθέλῃς· ἕλοιο δέ, ὦ
[19]	ὑπὲρ τούτων τοῖς θεοῖς δίκην	ὅτι	ἄνθρωπος ὢν ἐπεχείρει Ζεὺς εἶναι;
[17]	τοῦ αὐτομάτου καὶ τῆς τύχης	ὅτι	ἄρα πολλῶν αὐτοῖς δεήσει μνημάτων
[14]	παροιμίᾳ περιφερόμενον αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ	ὅτι	βότρυς πρὸς βότρυν πεπαίνεται» ὁρμῶσιν
[3]	ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων, ἢ	ὅτι	βούλει καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος ἦν
[3]	ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων, ἢ	ὅτι	βούλει καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος ἦν
[18]	τὸν Δία, χρῆσθέ μοι πρὸς	ὅτι	βούλεσθε. Πάλιν οὖν ὁ Ἑρμῆς
[15]	ἀθρόως ἐκστῆναι ἑαυτοῦ καὶ γνῶναι	ὅτι	θεῖός ἐστι καὶ τὸν νοῦν
[18]	ἔκγονον ἡμετέραν, ἑπόμενός τε ἡμῖν	ὅτι	θεὸς ἔσῃ καὶ τὸν ἡμέτερον
[20]	ὀνόμασιν. Εἰ δὲ νῦν λέγοιμι	ὅτι	καὶ εἰς Αἴγυπτον ἐπορεύθη καὶ
[19]	τὴν ἔκπληκτον μανία; Οὐκ οἶσθα	ὅτι	καὶ ὁ Σαλμωνεὺς ἔδωκεν ὑπὲρ
[18]	δὲ ἕτερα περὶ αὐτῶν. Ὁρᾷς	ὅτι	καὶ τοῦτον τὸν κληρονόμον τοῦτο
[14]	διὰ ταύτης ἤλθετε. Οὐκ ἴστε	ὅτι	μεγάλας ἔχουσιν αἱ σύντομοι τὰς
[14]	ἐθεράπευσας πενθοῦντα, τῷ λόγῳ διδάξας	ὅτι	μὴ κακὸν ὁ θάνατος μήτε
[17]	τῶν τηλικούτων παθημάτων; Ἢ νομίζεις,	ὅτι	μὴ χαλεπαίνεις αὐτῷ μηδ´ ἀγανακτεῖς
[8]	ὁσία» Ἢ τοῦτό σε λέληθεν	ὅτι	πάντα καὶ τὰ μεγάλα καὶ
[8]	ὁσία» Ἢ τοῦτό σε λέληθεν	ὅτι	πάντα καὶ τὰ μεγάλα καὶ
[14]	σε τῆς ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνης,	ὅτι	πεποίηκας αὐτὸν ἐξ ἀσώτου σώφρονα
[18]	οὖν» εἶπεν ὁ μέγας Ἥλιος,	ὅτι	σε πάντως χρὴ ἐπανελθεῖν ἐκεῖ.
[17]	ὁρῶντες. Ὦ Ζεῦ πάτερ, ἢ	ὅτι	σοι φίλον ὄνομα καὶ ὅπως
[19]	θεούς, ἐπὶ τὴν ἀρετὴν οἶμαι	ὅτι	σου συντομωτέραν ἐτραπόμην· ἐγὼ μὲν
[3]	ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς	ὅτι	στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον
[3]	ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς	ὅτι	στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον
[20]	προυγέγραπτο, ἔγνως ἂν πρὸ πάντων,	ὅτι	τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβεῖς
[18]	τῶν προγόνων, ἀποκαθῆραι. Μέμνησο οὖν	ὅτι	τὴν ψυχὴν ἀθάνατον ἔχεις καὶ
[6]	εἶπεν ὁ θεός, ἆρ´ ἴσμεν;	Ὅτι	τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης
[6]	εἶπεν ὁ θεός, ἆρ´ ἴσμεν;	Ὅτι	τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης
[21]	βλέπων τοῦ Πυθίου καὶ συνεὶς	ὅτι	τὸν μυούμενον ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι πρότερον
[8]	τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς	ὅτι	τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ
[8]	τρυφεραῖς, ἀλλ´ ἀρεταῖς ὁσίαις. ὁρᾷς	ὅτι	τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ
[21]	σωφρονίζων ἅμα καὶ διδάσκων αὐτὸν	ὅτι	τούτοις μέν, οἷς ἀξίως τοῦ
[8]	ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ βοῶντες	ὅτι	τῷ Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς
[8]	ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ βοῶντες	ὅτι	τῷ Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς
[1]	ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον μὲν	ὅτι	τῷ κυνὶ λόγους μᾶλλον ἢ
[1]	ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον μὲν	ὅτι	τῷ κυνὶ λόγους μᾶλλον ἢ
[4]	εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι τέως	ὅτι	τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα παραχαράττοντι»
[4]	εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι τέως	ὅτι	τῷ κυνικῷ τὸ νόμισμα παραχαράττοντι»
[6]	καὶ κακῶν πέρα, καὶ οὔτε	ὅτι	φῶ περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω,
[6]	καὶ κακῶν πέρα, καὶ οὔτε	ὅτι	φῶ περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω,
[19]	ἔχειν εὑρεῖν ἐκ τῶν παρόντων	ὅτι	φῶσιν, ἡ Δῆλος ἐπέρχεται καὶ
[8]	περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ,	διότι	τὸ μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται
[8]	περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ,	διότι	τὸ μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται
[1]	χρόνῳ» τοῦτο ἐκ τῆς κωμῳδίας	ἀκηκοότι	μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα
[1]	χρόνῳ» τοῦτο ἐκ τῆς κωμῳδίας	ἀκηκοότι	μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα
[17]	τε πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς, ὅσα	ἐστὶ	θεοῖς φίλα, καὶ δένδρεσι κιττοῦ
[6]	οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής τέ	ἐστι	θεός, καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο
[6]	οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής τέ	ἐστι	θεός, καὶ Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο
[13]	οἱ τὸν Διόνυσον ὅστις ποτ´	ἐστὶ	θεῶν ζητοῦντες τἀληθὲς ἔχον ὡς
[14]	ἐν τῇ φιλοσοφίᾳ τέλος τέ	ἐστι	καὶ ἀρχὴ μία γνῶναί τε
[5]	τοῦ κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά τίς	ἐστι	καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ
[5]	τοῦ κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά τίς	ἐστι	καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ
[21]	Τοῦτο, ὦ νεανίσκε, βαθὺ λίαν	ἐστὶ	καὶ δεόμενον ἐξηγήσεως, ὡς ἐμαυτὸν
[10]	Τὸ μὲν οὖν ἓν ἁπλοῦν	ἐστι	καὶ οὐδὲν δεῖται ποικιλίας, τὸ
[10]	ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ μᾶλλον παράδοξόν	ἐστι	καὶ τερατῶδες τὸ αἴνιγμα, τοσούτῳ
[15]	ἑαυτοῦ καὶ γνῶναι ὅτι θεῖός	ἐστι	καὶ τὸν νοῦν μὲν τὸν
[21]	μοι φαίνεται. Φανερὰ δὲ ὅμως	ἐστὶ	καὶ τούτων ἡ αἰτία· κατανοήσας
[14]	σκοπεῖν καὶ διερευνᾶσθαι. Τοσούτῳ δ´	ἐστὶ	κρεῖττον ἐν τούτοις τοῦ σεμνοῦ
[4]	τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό	ἐστι	λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν
[4]	τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό	ἐστι	λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν
[19]	~Τοῦτο εἴτε μῦθος εἴτε ἀληθής	ἐστι	λόγος οὐκ οἶδα· τὸ παρὰ
[16]	ἀλλ´ ὁ μὲν μῦθος, μῦθός	ἐστι	παλαιός, ἐφήρμοσας δὲ αὐτὸν σὺ
[10]	ἀκοῦσαι θέμις καὶ ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις	ἐστί,	πᾶς λόγος ὁ προφερόμενος ἔκ
[14]	μὴ πρότερον, ὅτε ὑμῖν οὐδέν	ἐστι	πλέον ἀπὸ τῆς κόμης καὶ
[21]	φυλάττουσι, τοῖς δὲ μοχθηροῖς οὐδέν	ἐστι	πλέον, κἂν εἴσω τῶν ἱερῶν
[14]	τι καὶ τὸ ὑμέτερον ἔργον	ἐστι,	πλὴν ἴσως τοῦ χρηματίζεσθαι, τοῦτο
[16]	δὲ ἐν τούτοις ὁ Πάριός	ἐστι	ποιητής. Ἔοικας οὖν οὐδὲ πεποιηκὼς
[10]	προάγεται, τὰ παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν	ἐστι	πολλά. Τὸ μὲν οὖν ἓν
[4]	ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ μήτε μαθεῖν	ἐστι	ῥᾴδιον διὰ τοῦ πλάσματος μήτε
[4]	ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ μήτε μαθεῖν	ἐστι	ῥᾴδιον διὰ τοῦ πλάσματος μήτε
[16]	ὑπὸ σοῦ πεποιημένον οὐ μῦθός	ἐστι	σός, ὡς ἔφης, καίτοι τοῦτό
[10]	πολλῶν οὐδ´ ὑπὲρ τῶν ἁπάντων	ἐστὶ	τά γε νῦν ῥητέον, ἀλλ´
[18]	τῶν ποιμένων δὲ ὀλίγον μέν	ἐστι	τὸ ἀστεῖον, τὸ πλῆθος δὲ
[5]	θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ	ἐστι	τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία, λίθοις
[5]	θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ	ἐστι	τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία, λίθοις
[19]	καὶ πρὸς τοὺς γενναίους ῥήτοράς	ἐστι	φιλικὰ πάντα. Τῶν μὲν δὴ
[5]	ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ	ἔστι	βαράθρου τὸ πρᾶγμα ἄξιον; Ἆρ´
[5]	ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ	ἔστι	βαράθρου τὸ πρᾶγμα ἄξιον; Ἆρ´
[9]	εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων ῥητέον.	Ἔστι	γὰρ οὐ μέγα τὸ διαφέρον
[9]	εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων ῥητέον.	Ἔστι	γὰρ οὐ μέγα τὸ διαφέρον
[20]	τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα οὐκ	ἔστι	κατὰ ἄνθρωπον, ἀλλὰ πέρα τοῦ
[19]	τῶν Κυνικῶν, εἴ τις ἄρα	ἔστι	νῦν τοιοῦτος, καὶ πρὸς τοὺς
[20]	τὴν δ´ ἡδονὴν οἶδα ὡς	ἔστι	ποικίλον« ταῦτα ἐν Φιλήβῳ λέγεται,
[15]	πρότερον. Ἐκείνῳ τὸ χρυσίον οὐκ	ἔστι	χρυσίον, οὐχ ἡ ψάμμος ψάμμος,
[2]	πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι,	ταυτὶ	τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι καὶ
[2]	πρὸς ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι,	ταυτὶ	τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι καὶ
[2]	αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια καὶ τερατώδη	ταυτὶ	τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα
[2]	αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια καὶ τερατώδη	ταυτὶ	τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα
[19]	ἀτεχνῶς ἐκ τοῦ μαινομένου στόματος	οὔτι	τὴν ἔνθεον, ἀλλὰ τὴν ἔκπληκτον
[1]	ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς	οὔτι	τορὸν οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´
[1]	ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς	οὔτι	τορὸν οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´
[17]	φίλον ὄνομα καὶ ὅπως ὀνομάζεσθαι	{τουτὶ	γὰρ ἔμοιγε οὐδὲν διαφέρει} δείκνυέ
[19]	τούτου γε οἱ βασιλεῖς θεοί·	τουτὶ	δὲ ἐξῄρει τὸ μανιῶδες καὶ
[17]	ἔσομαι λείας καὶ ὁμαλεστέρας ὁδοῦ	τουτὶ	{τὸ} μικρὸν ὑπερβάντι τὸ σκολιὸν
[17]	Ζεὺς ἄρχεται πρὸς τὸν Ἥλιον·	Τουτὶ	τὸ παιδίον; ἔφη· ξυγγενὲς δὲ
[18]	εἶπεν, ὦ λῷστε, πατρὸς ἀγαθοῦ	τουτουὶ	τοῦ θεοῦ καὶ ἐμὸν βλάστημα.
[1]	ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς παντοδαποῖς	τουτουὶ	τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ
[1]	ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς παντοδαποῖς	τουτουὶ	τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ
[19]	ὁποίου περὶ τοὺς ποιητὰς ἐγὼ	τουτουὶ	τοῦ φιλοσόφου, μεθ´ ὃν ἐπὶ
[9]	ἀντὶ δὲ τῆς Προδίκου σκηνοποιίας	ἀμφὶ	τοῖν ἀμφοῖν θεοῖν ἑτέραν ὁμοίαν
[10]	ἐξῃρημένης παρουσίας. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν	ἀμφὶ	τὸν μέγαν Διόνυσον οὐκ οἶδ´
[7]	τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί δέ;	Οὐχὶ	{δὲ} καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς
[7]	τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί δέ;	Οὐχὶ	{δὲ} καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς
[8]	ὁρᾷς ὅτι τοὺς θεοὺς εὐφημῶν,	οὐχὶ	δὲ ὡς σὺ βλασφημῶν κατ´
[8]	ὁρᾷς ὅτι τοὺς θεοὺς εὐφημῶν,	οὐχὶ	δὲ ὡς σὺ βλασφημῶν κατ´
[8]	καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί δέ;	Οὐχὶ	καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ
[8]	καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί δέ;	Οὐχὶ	καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ
[19]	ἐπιρρεῖ, καὶ οὐκ ἔστιν ὅσον	οὐχὶ	λέγειν ἐθέλων τις Ἐκ πάνυ
[5]	μέσῳ τὰ κοινὰ νόμιμα συγχέοντες,	οὐχὶ	τῷ κρείττονα καὶ καθαρωτέραν, ἀλλὰ
[5]	μέσῳ τὰ κοινὰ νόμιμα συγχέοντες,	οὐχὶ	τῷ κρείττονα καὶ καθαρωτέραν, ἀλλὰ