HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Julien l'Apostat, Contre Héraclius

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

κ = 6 formes différentes pour 78 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[9]   ἐξονυχίζειν τὰ τοιαῦτα, ἅτε οὐκ ἐκ βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ τῆς

[10]   ὁ μῦθος λόγος τίς ἐστιν, ἐκ δυοῖν τούτοιν συγκείσεται· σκοπῶμεν δὲ

[19]   ὅσον οὐχὶ λέγειν ἐθέλων τις Ἐκ πάνυ δαψιλοῦς ἀντλήσειε τοῦ πίθου«

[18]   γὰρ ποίμνια αὐτοῦ φθείρει καὶ ἐκ πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί

[11]   ἄνθρωπον μὲν τὸν Διόνυσον, ἐπείπερ ἐκ Σεμέλης ἐγένετο, θεὸν δὲ διὰ

[14]   Ἀθηνᾶς σὺν τῷ Ἑρμῇ, τοῦτο ἐκ τῆς ἀγοραίου καὶ περιτρεχούσης ἁρπάσαντες

[17]   ὥσπερ οἱ φαῦλοι τῶν ἰατρῶν ἐκ τῆς ἐμπειρίας μόνον ἰώμενοι τοὺς

[1]   γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην

[1]   γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην

[15]   ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ παρωσάμενος, ἄνωθεν ἐκ τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς ἐπιβλέπει τοὺς

[10]   ὥσπερ χειμάρρους ἑλκόντων συρφετοὺς ῥημάτων ἐκ τῆς τριόδου· ἀλλὰ τοῖν δυοῖν

[14]   ἄλλοι δὶς τοσοῦτοι. Τί οὖν ἐκ τῆς ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν,

[18]   ἀμυδρὸν τὸ φῶς διικνεῖτο τῆς ἐκ τοῦ βασιλέως αὐγῆς Ἡλίου, Ὁρᾷς»

[19]   ἀνθρώπου. Ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀτεχνῶς ἐκ τοῦ μαινομένου στόματος οὔτι τὴν

[12]   καταστάσεως ἑτέρας καὶ μεταβαλεῖν αὐτοὺς ἐκ τοῦ νομαδικοῦ βίου πρὸς τὸν

[15]   κατὰ τὸν Ἡράκλειτον κοπρίων ἐκβλητότερον, ἐκ τοῦ ῥᾴστου δὲ αὐτοῦ τὰς

[6]   ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν

[6]   ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ μὲν ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν

[14]   καὶ ἀπελαυνόμενοι. Καὶ τί χρηστὸν ἐκ τούτων ὑμῖν ἐγένετο, μᾶλλον δὲ

[8]   οἱ τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν

[8]   οἱ τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν

[19]   καὶ βαθείας πλήρεις, ἤ τε ἐκ τῶν ἀνθέων ὀδμὴ καὶ τὸ

[21]   μὴ ταύτην εἶπε τὴν αἰτίαν, ἐκ τῶν ἐναντίων δὲ τὴν παραιρουμένην

[19]   ἐπεχείρει Ζεὺς εἶναι; Τὸ δὲ ἐκ τῶν Ἡσιόδου λεγόμενον ὑπὲρ τῶν

[5]   πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας

[5]   πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας

[19]   καὶ τὸ μὴ ἔχειν εὑρεῖν ἐκ τῶν παρόντων ὅτι φῶσιν, ἡ

[15]   θεράπαιναν· ἀλλ´ ὡς ἔνι μάλιστα ἐκ τῶν προστυχόντων ἀποπλήσας τὴν θεραπείαν

[17]   ἔτρεφεν ἐκεῖνο τὸ παιδίον, ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ

[17]   θ´ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ ἔκ τ´ ἀνδροκτασίης» ὁ πατὴρ δὲ

[17]   παιδίον, ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ ἔκ τ´ ἀνδροκτασίης»

[10]   ἐστί, πᾶς λόγος ὁ προφερόμενος ἔκ τε λέξεως καὶ διανοίας σύγκειται.

[8]   γενομένω τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ οἱ

[8]   γενομένω τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ οἱ

[2]   καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο τι τὴν ψυχὴν ἔχον

[2]   καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο τι τὴν ψυχὴν ἔχον

[7]   Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ ἂν οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν

[7]   Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ ἂν οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν

[1]   μύθου καθάπερ τινὰ γενεαλογίαν ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι ὑμῖν

[1]   μύθου καθάπερ τινὰ γενεαλογίαν ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι ὑμῖν

[12]   τινὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον,

[12]   εἴωθε φοιτᾶν, πρὸς ἑαυτήν· εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον τὸ σωμάτιον ἓν τῶν

[9]   ἀποκεκρυμμένον τῆς τῶν θεῶν οὐσίας οὐκ ἀνέχεται γυμνοῖς εἰς ἀκαθάρτους ἀκοὰς

[5]   ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις

[5]   ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις

[20]   ἦν ἐν τούτοις Ἀριστοτέλης; Ἆρ´ οὐκ ἄξιον αὐτὸ ἰδεῖν; Ἢ τὸν

[10]   τί σοι τῆς ῥητορικῆς ἐμέλησεν, οὐκ ἀξύνετος εἶ. Τούτων δὴ τῶν

[14]   ἦν τῶν βασιλείων τὰ πρόθυρα. Οὐκ ἀπάξετε ταῦτα; Οὐ καταβαλεῖτε νῦν

[8]   ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν

[8]   ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν

[14]   τίς ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας παρρησίας; Οὐκ ἀφρόνως μὲν τὸ ἐξ ἀρχῆς

[3]   τύχην μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´ αὐτὸ

[3]   τύχην μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´ αὐτὸ

[13]   τὸ ἀκριβές, τυχὸν δὲ καὶ οὐκ ἐθέλοντι τὸν κρύφιον ἅμα καὶ

[8]   μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον,

[8]   μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον,

[17]   ἄρα πολλῶν αὐτοῖς δεήσει μνημάτων οὐκ εἰς μακράν, ἐπειδήπερ αὐτοῖς ὀλίγον

[12]   καὶ τὴν ἐσομένην ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ εἰς μακρὰν προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν

[9]   μηδ´ ἐξονυχίζειν τὰ τοιαῦτα, ἅτε οὐκ ἐκ βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ

[5]   καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας.

[5]   καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας.

[9]   παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες τὸ

[9]   παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες τὸ

[21]   παθεῖν Ἀθηναίῳ γενομένῳ. Πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλεν ὁ τῶν θεῶν εἵνεκεν

[15]   ἔργα· τὸ αἰσχρὸν ἢ καλὸν οὐκ ἐν τοῖς ἐπαινουμένοις ἢ ψεγομένοις

[7]   τὸν θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ

[7]   τὸν θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ

[21]   πατῶν καὶ παραχαράττων· αὐτόν τε οὐκ ἐπανήγαγεν, ὅθεν ἄσμενος ἠλευθέρωτο. Τί

[6]   εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν

[6]   εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν

[5]   τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ πρᾶγμα ἄξιον;

[5]   τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ πρᾶγμα ἄξιον;

[20]   πρὸς τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον, ἀλλὰ πέρα

[15]   ἐπέστραπται πρότερον. Ἐκείνῳ τὸ χρυσίον οὐκ ἔστι χρυσίον, οὐχ ἡ ψάμμος

[19]   μᾶλλον ἢ Διὸς ἀνθρώπου. Ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀτεχνῶς ἐκ τοῦ μαινομένου

[8]   πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός,

[8]   πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός,

[19]   καὶ πολὺ πλῆθος ἐπιρρεῖ, καὶ οὐκ ἔστιν ὅσον οὐχὶ λέγειν ἐθέλων

[1]   ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων τὸν

[1]   ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων τὸν

[4]   δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως

[4]   δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως

[18]   τὸν κληρονόμον οἱ βέλτιστοι μὲν οὐκ εὐφραίνουσι τῶν ποιμένων, οἱ κόλακες

[4]   πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς

[4]   πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς

[9]   μηδὲν ἐνδεῖν, πλὴν ὁ προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ φίλος ἔσται» Τούτων

[14]   ἐκείνης ἢ διὰ ταύτης ἤλθετε. Οὐκ ἴστε ὅτι μεγάλας ἔχουσιν αἱ

[7]   πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως

[7]   πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως

[14]   εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις, ἣν λέγουσιν οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐλεημοσύνην, τὰ δ´

[10]   μὲν ἀμφὶ τὸν μέγαν Διόνυσον οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐπῆλθέ μοι βακχεύοντι

[13]   δεσπότην Ἥλιον. Ἀλλά με πάλιν οὐκ οἶδ´ ὅστις θεῶν ἐπὶ ταῦτ´

[14]   Σερηνιανός, εἶτα ὁ Χύτρων, εἶτα οὐκ οἶδα παιδάριον τί ξανθὸν καὶ

[4]   ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν

[4]   ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν

[19]   μῦθος εἴτε ἀληθής ἐστι λόγος οὐκ οἶδα· τὸ παρὰ σοῦ δὲ

[19]   ἔνθεον, ἀλλὰ τὴν ἔκπληκτον μανία; Οὐκ οἶσθα ὅτι καὶ ὁ Σαλμωνεὺς

[3]   τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός,

[3]   τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός,

[9]   μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν μετ´

[9]   μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν μετ´

[1]   ὑμᾶς παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν

[1]   ὑμᾶς παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν

[21]   τοιαῦτα καὶ Πυθαγόρᾳ μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ ὀρθῶς λογιζόμενος· οὔτε γὰρ ῥητέον

Chapitre
[9]	ἐξονυχίζειν τὰ τοιαῦτα, ἅτε οὐκ	ἐκ	βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ τῆς
[10]	ὁ μῦθος λόγος τίς ἐστιν,	ἐκ	δυοῖν τούτοιν συγκείσεται· σκοπῶμεν δὲ
[19]	ὅσον οὐχὶ λέγειν ἐθέλων τις	Ἐκ	πάνυ δαψιλοῦς ἀντλήσειε τοῦ πίθου«
[18]	γὰρ ποίμνια αὐτοῦ φθείρει καὶ	ἐκ	πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί
[11]	ἄνθρωπον μὲν τὸν Διόνυσον, ἐπείπερ	ἐκ	Σεμέλης ἐγένετο, θεὸν δὲ διὰ
[14]	Ἀθηνᾶς σὺν τῷ Ἑρμῇ, τοῦτο	ἐκ	τῆς ἀγοραίου καὶ περιτρεχούσης ἁρπάσαντες
[17]	ὥσπερ οἱ φαῦλοι τῶν ἰατρῶν	ἐκ	τῆς ἐμπειρίας μόνον ἰώμενοι τοὺς
[1]	γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο	ἐκ	τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην
[1]	γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο	ἐκ	τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην
[15]	ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ παρωσάμενος, ἄνωθεν	ἐκ	τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς ἐπιβλέπει τοὺς
[10]	ὥσπερ χειμάρρους ἑλκόντων συρφετοὺς ῥημάτων	ἐκ	τῆς τριόδου· ἀλλὰ τοῖν δυοῖν
[14]	ἄλλοι δὶς τοσοῦτοι. Τί οὖν	ἐκ	τῆς ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν ἀγαθόν,
[18]	ἀμυδρὸν τὸ φῶς διικνεῖτο τῆς	ἐκ	τοῦ βασιλέως αὐγῆς Ἡλίου, Ὁρᾷς»
[19]	ἀνθρώπου. Ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀτεχνῶς	ἐκ	τοῦ μαινομένου στόματος οὔτι τὴν
[12]	καταστάσεως ἑτέρας καὶ μεταβαλεῖν αὐτοὺς	ἐκ	τοῦ νομαδικοῦ βίου πρὸς τὸν
[15]	κατὰ τὸν Ἡράκλειτον κοπρίων ἐκβλητότερον,	ἐκ	τοῦ ῥᾴστου δὲ αὐτοῦ τὰς
[6]	ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ μὲν	ἐκ	τούτων τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν
[6]	ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ μὲν	ἐκ	τούτων τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν
[14]	καὶ ἀπελαυνόμενοι. Καὶ τί χρηστὸν	ἐκ	τούτων ὑμῖν ἐγένετο, μᾶλλον δὲ
[8]	οἱ τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν	ἐκ	τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν
[8]	οἱ τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν	ἐκ	τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν
[19]	καὶ βαθείας πλήρεις, ἤ τε	ἐκ	τῶν ἀνθέων ὀδμὴ καὶ τὸ
[21]	μὴ ταύτην εἶπε τὴν αἰτίαν,	ἐκ	τῶν ἐναντίων δὲ τὴν παραιρουμένην
[19]	ἐπεχείρει Ζεὺς εἶναι; Τὸ δὲ	ἐκ	τῶν Ἡσιόδου λεγόμενον ὑπὲρ τῶν
[5]	πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς	ἐκ	τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας
[5]	πεπατῆσθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς	ἐκ	τῶν θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας
[19]	καὶ τὸ μὴ ἔχειν εὑρεῖν	ἐκ	τῶν παρόντων ὅτι φῶσιν, ἡ
[15]	θεράπαιναν· ἀλλ´ ὡς ἔνι μάλιστα	ἐκ	τῶν προστυχόντων ἀποπλήσας τὴν θεραπείαν
[17]	ἔτρεφεν ἐκεῖνο τὸ παιδίον, ἐξαγαγὼν	Ἔκ	θ´ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ
[17]	θ´ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ	ἔκ	τ´ ἀνδροκτασίης» ὁ πατὴρ δὲ
[17]	παιδίον, ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´ αἵματος	ἔκ	τε κυδοιμοῦ ἔκ τ´ ἀνδροκτασίης»
[10]	ἐστί, πᾶς λόγος ὁ προφερόμενος	ἔκ	τε λέξεως καὶ διανοίας σύγκειται.
[8]	γενομένω τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς	οὐκ	ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ οἱ
[8]	γενομένω τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς	οὐκ	ἀκροατήρια συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ οἱ
[2]	καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος	οὐκ	ἄλλο τι τὴν ψυχὴν ἔχον
[2]	καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος	οὐκ	ἄλλο τι τὴν ψυχὴν ἔχον
[7]	Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων;	Οὐκ	ἂν οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν
[7]	Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων;	Οὐκ	ἂν οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν
[1]	μύθου καθάπερ τινὰ γενεαλογίαν ἴσως	οὐκ	ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι ὑμῖν
[1]	μύθου καθάπερ τινὰ γενεαλογίαν ἴσως	οὐκ	ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι ὑμῖν
[12]	τινὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὀργίων,	οὐκ	ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον,
[12]	εἴωθε φοιτᾶν, πρὸς ἑαυτήν· εἶτα	οὐκ	ἀνασχόμενον τὸ σωμάτιον ἓν τῶν
[9]	ἀποκεκρυμμένον τῆς τῶν θεῶν οὐσίας	οὐκ	ἀνέχεται γυμνοῖς εἰς ἀκαθάρτους ἀκοὰς
[5]	ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος	οὐκ	ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις
[5]	ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος	οὐκ	ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις
[20]	ἦν ἐν τούτοις Ἀριστοτέλης; Ἆρ´	οὐκ	ἄξιον αὐτὸ ἰδεῖν; Ἢ τὸν
[10]	τί σοι τῆς ῥητορικῆς ἐμέλησεν,	οὐκ	ἀξύνετος εἶ. Τούτων δὴ τῶν
[14]	ἦν τῶν βασιλείων τὰ πρόθυρα.	Οὐκ	ἀπάξετε ταῦτα; Οὐ καταβαλεῖτε νῦν
[8]	ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες,	οὐκ	ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν
[8]	ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες,	οὐκ	ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν
[14]	τίς ἰδιώτης τῆς ὑμετέρας παρρησίας;	Οὐκ	ἀφρόνως μὲν τὸ ἐξ ἀρχῆς
[3]	τύχην μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν,	οὐκ	ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´ αὐτὸ
[3]	τύχην μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν,	οὐκ	ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´ αὐτὸ
[13]	τὸ ἀκριβές, τυχὸν δὲ καὶ	οὐκ	ἐθέλοντι τὸν κρύφιον ἅμα καὶ
[8]	μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´	οὐκ	ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον,
[8]	μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα δ´	οὐκ	ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον,
[17]	ἄρα πολλῶν αὐτοῖς δεήσει μνημάτων	οὐκ	εἰς μακράν, ἐπειδήπερ αὐτοῖς ὀλίγον
[12]	καὶ τὴν ἐσομένην ἐπιφάνειαν αὐτοῦ	οὐκ	εἰς μακρὰν προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν
[9]	μηδ´ ἐξονυχίζειν τὰ τοιαῦτα, ἅτε	οὐκ	ἐκ βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ
[5]	καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ	οὐκ	ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας.
[5]	καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου, φασίν· ὥσπερ	οὐκ	ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας.
[9]	παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων ἴσως	οὐκ	ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες τὸ
[9]	παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων ἴσως	οὐκ	ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες τὸ
[21]	παθεῖν Ἀθηναίῳ γενομένῳ. Πῶς γὰρ	οὐκ	ἔμελλεν ὁ τῶν θεῶν εἵνεκεν
[15]	ἔργα· τὸ αἰσχρὸν ἢ καλὸν	οὐκ	ἐν τοῖς ἐπαινουμένοις ἢ ψεγομένοις
[7]	τὸν θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´	οὐκ	ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ
[7]	τὸν θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´	οὐκ	ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ
[21]	πατῶν καὶ παραχαράττων· αὐτόν τε	οὐκ	ἐπανήγαγεν, ὅθεν ἄσμενος ἠλευθέρωτο. Τί
[6]	εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς	οὐκ	ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν
[6]	εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς	οὐκ	ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν
[5]	τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´	οὐκ	ἔστι βαράθρου τὸ πρᾶγμα ἄξιον;
[5]	τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´	οὐκ	ἔστι βαράθρου τὸ πρᾶγμα ἄξιον;
[20]	πρὸς τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα	οὐκ	ἔστι κατὰ ἄνθρωπον, ἀλλὰ πέρα
[15]	ἐπέστραπται πρότερον. Ἐκείνῳ τὸ χρυσίον	οὐκ	ἔστι χρυσίον, οὐχ ἡ ψάμμος
[19]	μᾶλλον ἢ Διὸς ἀνθρώπου. Ταῦτα	οὐκ	ἔστιν ἀτεχνῶς ἐκ τοῦ μαινομένου
[8]	πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν	οὐκ	ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός,
[8]	πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν	οὐκ	ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός,
[19]	καὶ πολὺ πλῆθος ἐπιρρεῖ, καὶ	οὐκ	ἔστιν ὅσον οὐχὶ λέγειν ἐθέλων
[1]	ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν	οὐκ	εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων τὸν
[1]	ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν	οὐκ	εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων τὸν
[4]	δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν	οὐκ	εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως
[4]	δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν	οὐκ	εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως
[18]	τὸν κληρονόμον οἱ βέλτιστοι μὲν	οὐκ	εὐφραίνουσι τῶν ποιμένων, οἱ κόλακες
[4]	πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν	οὐκ	ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς
[4]	πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν	οὐκ	ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς
[9]	μηδὲν ἐνδεῖν, πλὴν ὁ προστιθεὶς	οὐκ	ἐχθρός, ἀλλὰ φίλος ἔσται» Τούτων
[14]	ἐκείνης ἢ διὰ ταύτης ἤλθετε.	Οὐκ	ἴστε ὅτι μεγάλας ἔχουσιν αἱ
[7]	πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν	οὐκ	οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως
[7]	πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν	οὐκ	οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως
[14]	εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις, ἣν λέγουσιν	οὐκ	οἶδ´ ὅπως ἐλεημοσύνην, τὰ δ´
[10]	μὲν ἀμφὶ τὸν μέγαν Διόνυσον	οὐκ	οἶδ´ ὅπως ἐπῆλθέ μοι βακχεύοντι
[13]	δεσπότην Ἥλιον. Ἀλλά με πάλιν	οὐκ	οἶδ´ ὅστις θεῶν ἐπὶ ταῦτ´
[14]	Σερηνιανός, εἶτα ὁ Χύτρων, εἶτα	οὐκ	οἶδα παιδάριον τί ξανθὸν καὶ
[4]	ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς μύθοις,	οὐκ	οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν
[4]	ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς μύθοις,	οὐκ	οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν
[19]	μῦθος εἴτε ἀληθής ἐστι λόγος	οὐκ	οἶδα· τὸ παρὰ σοῦ δὲ
[19]	ἔνθεον, ἀλλὰ τὴν ἔκπληκτον μανία;	Οὐκ	οἶσθα ὅτι καὶ ὁ Σαλμωνεὺς
[3]	τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις	οὐκ	ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός,
[3]	τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις	οὐκ	ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός,
[9]	μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας,	οὐκ	ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν μετ´
[9]	μὲν ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας,	οὐκ	ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν μετ´
[1]	ὑμᾶς παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ	οὐκ	ὄντι συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν
[1]	ὑμᾶς παρόδου γέγονεν αἴτιον καίπερ	οὐκ	ὄντι συγγραφικῷ καὶ τὸ ἐν
[21]	τοιαῦτα καὶ Πυθαγόρᾳ μάλιστα ἐπισκήψειεν,	οὐκ	ὀρθῶς λογιζόμενος· οὔτε γὰρ ῥητέον

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 15/03/2006