| Chapitre |
| [21] |
καὶ
τούτων
ἡ
αἰτία·
κατανοήσας
|
γὰρ |
ἀμελοῦντα
μὲν
τῆς
περὶ
τὸν |
| [14] |
ἑξῆς,
Ἀντικύρας
σοι
δεῖ·
τί
|
γὰρ |
ἂν
ἀκκίζοιτό
τις;
Ἐπεὶ
πρὸς |
| [13] |
καὶ
ἀπαλλαγέντες
τοῦ
σώματος.
Ὅτῳ
|
γὰρ |
ἂν
μὴ
τὸ
πεπληθυσμένον
τῆς |
| [5] |
σπουδαῖον
οὐδὲ
ἀγαθὸν
νομιζούσης;
Δοίη
|
γὰρ |
ἂν
ὑπολαβεῖν
πολλοῖς
περὶ
αὐτοῦ |
| [5] |
σπουδαῖον
οὐδὲ
ἀγαθὸν
νομιζούσης;
Δοίη
|
γὰρ |
ἂν
ὑπολαβεῖν
πολλοῖς
περὶ
αὐτοῦ |
| [20] |
ἕτερα
πάλιν
ἐν
Τιμαίῳ·
πιστεύειν
|
γὰρ
|
ἁπλῶς
ἀξιοῖ
καὶ
χωρὶς
ἀποδείξεως |
| [11] |
ξηρᾶς
τῆς
θαλάττης
νενόμικα.
Τί
|
γὰρ
|
ἄπορον
ἦν
Ἡρακλεῖ;
Τί
δ´ |
| [15] |
ἐπιτρέψειεν
αὐτῷ
τιμητῇ
γενέσθαι·
γῆν
|
γὰρ |
αὐτὰ
οἶδεν
ἀμφότερα.
Τὸ
σπανιώτερον |
| [18] |
ἐντολῶν
ἐκλαθέσθαι
τῶν
ἡμετέρων.
Ἐμμένων
|
γὰρ |
αὐταῖς
ἡμῖν
μὲν
ἔσῃ
φίλος |
| [19] |
σου
συντομωτέραν
ἐτραπόμην·
ἐγὼ
μὲν
|
γὰρ |
αὐτῆς,
εἰ
μὴ
φορτικὸν
εἰπεῖν, |
| [14] |
ἢ
τοὺς
στρατιώτας
πεφρίκασι·
χρῆσθαι
|
γὰρ |
αὐτοῖς
ἀκούω
τινὰς
ὑμῶν
χαλεπώτερον |
| [15] |
σύντομος
ὁδός
ἐστιν
αὕτη.
Δεῖ
|
γὰρ |
αὐτὸν
ἀθρόως
ἐκστῆναι
ἑαυτοῦ
καὶ |
| [7] |
καὶ
ἐν
τοῖς
ἔργοις·
ἑλόμενον
|
γὰρ |
αὐτὸν
οἰκεῖν
τὰς
Ἀθήνας
ἐπειδὴ |
| [7] |
καὶ
ἐν
τοῖς
ἔργοις·
ἑλόμενον
|
γὰρ |
αὐτὸν
οἰκεῖν
τὰς
Ἀθήνας
ἐπειδὴ |
| [7] |
οὐκέτ´
ᾠήθη
δεῖν
ἐκλιπεῖν·
ἐπέπειστο
|
γὰρ |
αὑτοῦ
τοῖς
θεοῖς
μέλειν
εἴς |
| [7] |
οὐκέτ´
ᾠήθη
δεῖν
ἐκλιπεῖν·
ἐπέπειστο
|
γὰρ |
αὑτοῦ
τοῖς
θεοῖς
μέλειν
εἴς |
| [17] |
τε
καὶ
παρὰ
δίκην·
ἔμελε
|
γὰρ |
αὐτῷ
καὶ
τῶν
θεῶν
ὀλίγον. |
| [17] |
τοσούτων
κακῶν
τὸ
μέγεθος·
ἤδη
|
γὰρ |
αὐτῷ
πάντα
ἐφαίνετο
μοχθηρά,
καλὸν |
| [4] |
οὐδαμοῦ
παράδειγμα
τοιοῦτον
εὑρήσεις·
ἐκεῖνο
|
γὰρ |
ἀφίημι
τέως
ὅτι
τῷ
κυνικῷ
|
| [4] |
οὐδαμοῦ
παράδειγμα
τοιοῦτον
εὑρήσεις·
ἐκεῖνο
|
γὰρ |
ἀφίημι
τέως
ὅτι
τῷ
κυνικῷ
|
| [8] |
μὲν
οὐκ
ἔστιν
ἐχθρός,
οὐδὲ
|
γὰρ |
βλαβερός,
αὐτὸς
δὲ
αὑτῷ
βαρύτατον |
| [8] |
μὲν
οὐκ
ἔστιν
ἐχθρός,
οὐδὲ
|
γὰρ |
βλαβερός,
αὐτὸς
δὲ
αὑτῷ
βαρύτατον |
| [18] |
ἐποίησε
τὸν
νεανίσκον
θαρραλεώτερον·
ἤδη
|
γὰρ |
διενοεῖτο
τῆς
τε
ὀπίσω
πορείας |
| [11] |
ἡγεμόσι
τοῖς
θεοῖς
προθυμηθεῖεν.
Ἰδοῦ
|
γὰρ |
ἔγωγε
πολλῶν
ἤκουσα
λεγόντων
ἄνθρωπον |
| [21] |
μικρῷ
πρόσθεν
ἐπεμνήσθην,
προσόμοιος·
ἀπιδὼν
|
γὰρ |
εἰς
τὴν
περίστασιν
τὴν
καταλαβοῦσαν |
| [17] |
πεῖσαι
καὶ
ἐκείνας.
Ἀλλ´
ἐμαὶ
|
γάρ |
εἰσιν»
ἔφη,
θυγατέρες,
καὶ
ἄξιον |
| [17] |
τέως.
Ἑρμῆς
οὖν
αὐτῷ,
καὶ
|
γὰρ |
εἶχεν
οἰκείως
πρὸς
αὐτόν,
ὥσπερ |
| [17] |
τῶν
εἰς
ἀλλήλους
ἀδικημάτων.
Ἐπιθυμῶν
|
γὰρ |
ἕκαστος
ὥσπερ
ὁ
πατὴρ
πολλὰ |
| [8] |
βλασφημῶν
κατ´
αὐτῶν
ηὔχετο.
Πόσαι
|
γὰρ |
ἑκατόμβαι
τῆς
ὁσίας
εἰσὶν
ἀντάξιαι, |
| [8] |
βλασφημῶν
κατ´
αὐτῶν
ηὔχετο.
Πόσαι
|
γὰρ |
ἑκατόμβαι
τῆς
ὁσίας
εἰσὶν
ἀντάξιαι, |
| [17] |
ὄνομα
καὶ
ὅπως
ὀνομάζεσθαι
{τουτὶ
|
γὰρ |
ἔμοιγε
οὐδὲν
διαφέρει}
δείκνυέ
μοι |
| [21] |
ὥσπερ
τι
μορμολυκεῖον
ἐκφοβήσῃς·
οὐ
|
γὰρ |
ἐμυήθη,
φασίν,
ἀλλὰ
καὶ
πρὸς |
| [14] |
καὶ
περιτρεχούσης
ἁρπάσαντες
ἐντρεχείας,
οὐδὲ
|
γὰρ |
ἐν
παροιμίᾳ
περιφερόμενον
αὐτὸ
γιγνώσκουσι |
| [10] |
τὰς
ἁγιωτάτας
τελετὰς
καταστησάμενος·
τὸ
|
γὰρ |
ἐν
τοῖς
μύθοις
ἀπεμφαῖνον
αὐτῷ
|
| [11] |
δὲ
ἢ
κατ´
ἄνθρωπον·
ἅτε
|
γὰρ |
ἐν
τοῖς
σπαργάνοις
ἀποπνίγων
τοὺς
|
| [2] |
ἀληθοῦς
ψευδὴς
ἐντέτηκε
δόξα·
γίνεται
|
γὰρ
|
ἐντεῦθεν
αὐτοῖς
τὰ
ὑπηνέμια
καὶ |
| [2] |
ἀληθοῦς
ψευδὴς
ἐντέτηκε
δόξα·
γίνεται
|
γὰρ
|
ἐντεῦθεν
αὐτοῖς
τὰ
ὑπηνέμια
καὶ |
| [19] |
ἀκήκοας,
ἔχω
σοι
συγγνῶναι·
οὐδὲ
|
γὰρ |
ἐπαιδοτριβήθης
καλῶς
οὐδὲ
ἔτυχες
καθηγεμόνος |
| [3] |
καὶ
παραίνεσιν
ἔχειν
τινά·
βούλεται
|
γὰρ |
ἐπικρυπτόμενος
παραινεῖν
τε
καὶ
διδάσκειν, |
| [3] |
καὶ
παραίνεσιν
ἔχειν
τινά·
βούλεται
|
γὰρ |
ἐπικρυπτόμενος
παραινεῖν
τε
καὶ
διδάσκειν, |
| [14] |
γίγνεται,
παρ´
ἡμᾶς
δέ·
συνετώτεροι
|
γάρ |
ἐσμεν
τῶν
ἀνοήτων
ἐκείνων,
ἴσως |
| [5] |
οὐ
θύσθλοις
πολεμουμένους
ἐλαύνεσθαι,
κουφοτέρα
|
γάρ |
ἐστι
τῶν
ἀδικημάτων
ἡ
ζημία, |
| [5] |
οὐ
θύσθλοις
πολεμουμένους
ἐλαύνεσθαι,
κουφοτέρα
|
γάρ |
ἐστι
τῶν
ἀδικημάτων
ἡ
ζημία, |
| [3] |
ἂν
εἴποι
τις,
ἑαυτῆς·
οὐ
|
γὰρ |
ἔτι
λείπεται
ποίησις·
ἡδύσματα
ταῦτα |
| [3] |
ἂν
εἴποι
τις,
ἑαυτῆς·
οὐ
|
γὰρ |
ἔτι
λείπεται
ποίησις·
ἡδύσματα
ταῦτα |
| [11] |
τοῦ
μύθου
φανερῶς
αἰνιττομένου
ὅπου
|
γὰρ |
ἡ
γένεσίς
ἐστιν
ὥσπερ
Ἡρακλέος, |
| [9] |
τῷ
τελεστικῷ
καὶ
μυστικῷ·
φιλεῖ
|
γὰρ |
ἡ
φύσις
κρύπτεσθαι»
καὶ
τὸ |
| [12] |
Σεμέλη
σοφὴ
τὰ
θεῖα;
Παῖς
|
γὰρ |
ἦν
Κάδμου
τοῦ
Φοίνικος,
τούτοις |
| [18] |
ταῦτα»
εἶπε,
μόγις
ἐκτησάμην·
οὐδεὶς
|
γὰρ |
ἦν
ὁ
ξυμπονῶν
ἐν
τῇ |
| [17] |
εἰς
ἔργων
ἤγετο·
τὰ
πατρῷα
|
γὰρ |
Θηκτῷ
σιδήρῳ
διελάγχανον»
καὶ
ἦν |
| [7] |
κρατίστοις
συγγενέσθαι
τῶν
Ἑλλήνων;
Οὐ
|
γὰρ |
Ἰσθμόνδε
ἐφοίτων;
Οὐκ
ἂν
οὖν
|
| [7] |
κρατίστοις
συγγενέσθαι
τῶν
Ἑλλήνων;
Οὐ
|
γὰρ |
Ἰσθμόνδε
ἐφοίτων;
Οὐκ
ἂν
οὖν
|
| [21] |
Σωκράτης
{ὕστερον
ὡς
Ἀριστοτέλης}
φησὶ
|
γὰρ |
καὶ
αὐτὸς
εἶναι
Πύθιον
οἴκοι |
| [7] |
ἦν
ὁ
Διογένης
θεοσεβής,
ἀλλὰ
|
γὰρ |
καὶ
ἐν
τοῖς
ἔργοις·
ἑλόμενον |
| [7] |
ἦν
ὁ
Διογένης
θεοσεβής,
ἀλλὰ
|
γὰρ |
καὶ
ἐν
τοῖς
ἔργοις·
ἑλόμενον |
| [18] |
δὲ
μοχθηρὸν
καὶ
θηριῶδες·
ἐσθίει
|
γὰρ |
καὶ
πιπράσκει
τὰ
πρόβατα
καὶ |
| [6] |
Ταῖς
Οἰνομάου
δὲ
ἐντυχών·
ἔγραψε
|
γὰρ |
καὶ
τραγῳδίας
τοῖς
λόγοις
τοῖς |
| [6] |
Ταῖς
Οἰνομάου
δὲ
ἐντυχών·
ἔγραψε
|
γὰρ |
καὶ
τραγῳδίας
τοῖς
λόγοις
τοῖς |
| [14] |
ἐκείνων
καὶ
ἰταμώτερον·
οἱ
μὲν
|
γὰρ |
καλούμενοι,
ὑμεῖς
δὲ
καὶ
ἀπελαυνόμενοι. |
| [10] |
προοδοποιεῖ
πρὸς
τὴν
ἀλήθειαν·
ὅσῳ
|
γὰρ |
μᾶλλον
παράδοξόν
ἐστι
καὶ
τερατῶδες |
| [4] |
μήτοι
τοῦτό
σε
ἐξαπατάτω·
καὶ
|
γὰρ
|
μικρὸν
ὕστερον
ὑπὲρ
τούτου
σοι |
| [4] |
μήτοι
τοῦτό
σε
ἐξαπατάτω·
καὶ
|
γὰρ
|
μικρὸν
ὕστερον
ὑπὲρ
τούτου
σοι |
| [1] |
θεοὺς
εὐλαβείας
ὀλίγα
διαλέξομαι·
τοῦτο
|
γάρ |
μοι
καὶ
τῆς
εἰς
ὑμᾶς |
| [1] |
θεοὺς
εὐλαβείας
ὀλίγα
διαλέξομαι·
τοῦτο
|
γάρ |
μοι
καὶ
τῆς
εἰς
ὑμᾶς |
| [17] |
σὲ
φέρουσαν
ὁδὸν
ἄνω.
Κρείττονα
|
γάρ
|
μοι
τὰ
ἐκεῖ
φαίνεται
χωρία |
| [21] |
αὐτὴν
ἤδη
καὶ
δεδόσθαι.
Φαίνεται
|
γὰρ |
ὁ
Διογένης
οὐχ,
ὥσπερ
ὑμεῖς |
| [3] |
κατ´
αὐτὸ
τοῦτο
ἀνήρ·
ᾧ
|
γὰρ |
ὁ
νόμος
οὐ
μετεδίδου
παρρησίας, |
| [3] |
κατ´
αὐτὸ
τοῦτο
ἀνήρ·
ᾧ
|
γὰρ |
ὁ
νόμος
οὐ
μετεδίδου
παρρησίας, |
| [6] |
τοῦ
Γνῶθι
σαυτὸν»
ἀποφάσεως;
Ὥσπερ
|
γὰρ |
ὁ
τὰ
νομιζόμενα
παντάπασιν
ἀτιμάσας, |
| [6] |
τοῦ
Γνῶθι
σαυτὸν»
ἀποφάσεως;
Ὥσπερ
|
γὰρ |
ὁ
τὰ
νομιζόμενα
παντάπασιν
ἀτιμάσας, |
| [9] |
φυσικῷ
τὸ
λογικὸν
προσαριθμῇ·
ἀναγκαῖον
|
γὰρ |
ὁμοίως
φαίνεται
κατ´
ἀμφότερα.
Τῶν |
| [9] |
φυσικῷ
τὸ
λογικὸν
προσαριθμῇ·
ἀναγκαῖον
|
γὰρ |
ὁμοίως
φαίνεται
κατ´
ἀμφότερα.
Τῶν |
| [17] |
καὶ
θεραπεύσειν
τῆς
νόσου.
Ὁρᾷς
|
γὰρ
|
ὅπως
οἷον
ὑπὸ
καπνοῦ
ῥύπου |
| [18] |
Γοργόνειον
καὶ
τὸ
κράνος·
πολλὰ
|
γάρ, |
ὁρᾷς,
ἐστὶν
αὐτῇ,
καὶ
δίδωσιν |
| [2] |
τέρψεως
ἕνεκα
καὶ
ψυχαγωγίας·
ὥσπερ
|
γὰρ |
ὄρνιθες
ἵπτασθαι
καὶ
νεῖν
ἰχθύες |
| [2] |
τέρψεως
ἕνεκα
καὶ
ψυχαγωγίας·
ὥσπερ
|
γὰρ |
ὄρνιθες
ἵπτασθαι
καὶ
νεῖν
ἰχθύες |
| [4] |
μᾶλλον
δὲ
οὐδὲ
θεμένους,
ἤρκει
|
γὰρ |
ὅσαπερ
ἡμῖν
οἱ
γονεῖς
ἔθεντο; |
| [4] |
μᾶλλον
δὲ
οὐδὲ
θεμένους,
ἤρκει
|
γὰρ |
ὅσαπερ
ἡμῖν
οἱ
γονεῖς
ἔθεντο; |
| [9] |
μορίων
εἴτε
ὀργάνων
ῥητέον.
Ἔστι
|
γὰρ |
οὐ
μέγα
τὸ
διαφέρον
ὁποτέρως |
| [9] |
μορίων
εἴτε
ὀργάνων
ῥητέον.
Ἔστι
|
γὰρ |
οὐ
μέγα
τὸ
διαφέρον
ὁποτέρως |
| [21] |
τῶν
ἱερῶν
εἰσφρήσωσι
περιαύλων.
Ἢ
|
γὰρ |
οὐ
ταῦτα
καὶ
ὁ
ἱεροφάντης
|
| [20] |
οὐδεὶς
ἀντερεῖ
τοιοῦτον
γενέσθαι;
Καὶ
|
γὰρ |
οὐ
τὸ
ὄνομα
θεῶν
ἐν |
| [10] |
τῇ
γλώττῃ»
περὶ
τῶν
ἀρρήτων
|
γὰρ |
οὐδὲν
χρὴ
λέγειν.
Ἀλλά
μοι |
| [21] |
ἀνάγκη
παθεῖν
Ἀθηναίῳ
γενομένῳ.
Πῶς
|
γὰρ |
οὐκ
ἔμελλεν
ὁ
τῶν
θεῶν
|
| [5] |
λίθοις
δὲ
βαλλομένους
ἀπολωλέναι;
Διαφέρουσι
|
γὰρ |
οὗτοι
τί,
πρὸς
τῶν
θεῶν |
| [5] |
λίθοις
δὲ
βαλλομένους
ἀπολωλέναι;
Διαφέρουσι
|
γὰρ |
οὗτοι
τί,
πρὸς
τῶν
θεῶν |
| [20] |
τὴν
πλατωνικὴν
ἀτιμάσαι
δόξαν.
Ἐκεῖ
|
γὰρ |
οὐχ
ὁ
Σωκράτης,
ἀλλ´
ὁ |
| [4] |
αὐτοὺς
ὀνομάσαι
τοὺς
ἀνθρώπους·
ἦ
|
γὰρ |
οὐχ
οὕτω
κρεῖττον
ἦν
εἰπεῖν |
| [4] |
αὐτοὺς
ὀνομάσαι
τοὺς
ἀνθρώπους·
ἦ
|
γὰρ |
οὐχ
οὕτω
κρεῖττον
ἦν
εἰπεῖν |
| [18] |
διπλῇ
τὸν
δεσπότην·
τά
τε
|
γὰρ
|
ποίμνια
αὐτοῦ
φθείρει
καὶ
ἐκ |
| [9] |
φιλοσοφίᾳ
προσήκει
ἡ
μυθογραφία·
φαίνονται
|
γὰρ |
πολλοὶ
καὶ
τῶν
φιλοσόφων
αὐτὸ |
| [9] |
φιλοσοφίᾳ
προσήκει
ἡ
μυθογραφία·
φαίνονται
|
γὰρ |
πολλοὶ
καὶ
τῶν
φιλοσόφων
αὐτὸ |
| [10] |
περὶ
τὴν
λέξιν
γίνεται.
Μορφοῦται
|
γάρ |
πως
καὶ
σχηματίζεται
παρὰ
τῶν |
| [21] |
ἐπισκήψειεν,
οὐκ
ὀρθῶς
λογιζόμενος·
οὔτε
|
γὰρ |
ῥητέον
πάντα
ἐστίν,
αὐτῶν
τε |
| [18] |
ἀσφαλῶς
τε
ἐκεῖ
διάγοις·
χρὴ
|
γάρ
|
ς´
ἀπιέναι
καὶ
καθαίρειν
ἐκεῖνα |
| [18] |
πορεύου
μετὰ
ἀγαθῆς
ἐλπίδος·
ἡμεῖς
|
γάρ |
σοι
πανταχοῦ
συνεσόμεθα
ἐγώ
τε |
| [18] |
τῆς
λειτουργίας
εἵνεκα
ταυτησί·
βουλόμεθα
|
γάρ |
σοι
τὴν
προγονικὴν
οἰκίαν,
αἰδοῖ |
| [18] |
σοι
τῶν
καλῶν
ἁπάντων·
ἐσμὲν
|
γάρ
|
σου
καὶ
εὐεργεταὶ
καὶ
φίλοι |
| [5] |
τοὺς
κύνας
τουτουσί.
Οἱ
μὲν
|
γὰρ |
συνειδότες
αὐτοῖς
οὕτω
μοχθηρὸν
τὸν |
| [5] |
τοὺς
κύνας
τουτουσί.
Οἱ
μὲν
|
γὰρ |
συνειδότες
αὐτοῖς
οὕτω
μοχθηρὸν
τὸν |
| [16] |
ἐπανάξω
δὲ
ὅθεν
ἐξέβην.
Ἐπειδὴ
|
γὰρ |
τοὺς
μύθους
προσήκει
πρὸς
παῖδας |
| [9] |
μυθογραφεῖν
ἔσθ´
ὅτε
προσήκει,
πρὸς
|
γὰρ |
τῷ
λόγῳ
μαρτυρεῖ
τούτοις
ἡ |
| [8] |
μύθων
τοῖς
φίλοις
συνεγιγνέσθην·
λέγεται
|
γὰρ
|
ὑπ´
Εὐριπίδου
καλῶς
Ἁπλοῦς
ὁ |
| [8] |
μύθων
τοῖς
φίλοις
συνεγιγνέσθην·
λέγεται
|
γὰρ
|
ὑπ´
Εὐριπίδου
καλῶς
Ἁπλοῦς
ὁ |
| [17] |
παρόντα
ἢ
παρόντα
διαφυλάττειν·
ᾤετο
|
γὰρ |
ὑπὸ
ἀμαθίας
ἀρκεῖν
τὸ
πλῆθος, |
| [8] |
μῦθος
τῆς
ἀληθείας
ἔφυ»
σκιαγραφίας
|
γάρ |
φησι
τὸν
ψευδῆ
καὶ
ἄδικον |
| [8] |
μῦθος
τῆς
ἀληθείας
ἔφυ»
σκιαγραφίας
|
γάρ |
φησι
τὸν
ψευδῆ
καὶ
ἄδικον |
| [19] |
τῶν
ἀνθέων
ὀδμὴ
καὶ
τὸ
|
ἔαρ |
αὐτὸ
καί
τινες
εἰκόνες
τοιαῦται. |
| [16] |
εἰς
ἀνθρώπους
τι
πλημμελὲς
ἤ,
|
καθάπερ |
ἔναγχος,
δυσσεβές
τι
ῥηθείη·
καὶ |
| [12] |
Εἵποντο
γοῦν
οὐ
Λίχας
αὐτῷ
|
καθάπερ
|
Ἡρακλεῖ
οὐδὲ
Ἰόλεως
οὐδὲ
{ὁ} |
| [8] |
τις
ἑτέρως
ἔχῃ
πρὸς
αὐτόν,
|
καθάπερ |
οἶμαι
πολλοὶ
πρὸς
τοὺς
θεούς, |
| [8] |
τις
ἑτέρως
ἔχῃ
πρὸς
αὐτόν,
|
καθάπερ |
οἶμαι
πολλοὶ
πρὸς
τοὺς
θεούς, |
| [2] |
ἐπιστήμη,
τοῖς
δεδεμένοις
δὲ
ἔτι,
|
καθάπερ |
οἶμαι
τῷ
Ἰξίωνι
τὴν
Ἥραν |
| [2] |
ἐπιστήμη,
τοῖς
δεδεμένοις
δὲ
ἔτι,
|
καθάπερ |
οἶμαι
τῷ
Ἰξίωνι
τὴν
Ἥραν |
| [1] |
μικρὰ
δὲ
ὑπὲρ
τοῦ
μύθου
|
καθάπερ |
τινὰ
γενεαλογίαν
ἴσως
οὐκ
ἀνάρμοστον |
| [1] |
μικρὰ
δὲ
ὑπὲρ
τοῦ
μύθου
|
καθάπερ |
τινὰ
γενεαλογίαν
ἴσως
οὐκ
ἀνάρμοστον |
| [7] |
τὰ
τοιαῦτα
πρὸς
αὐτοὺς
πάσχω,
|
ὅσαπερ |
ἄν
τις
καὶ
οἷα
πρὸς |
| [7] |
τὰ
τοιαῦτα
πρὸς
αὐτοὺς
πάσχω,
|
ὅσαπερ |
ἄν
τις
καὶ
οἷα
πρὸς |
| [4] |
δὲ
οὐδὲ
θεμένους,
ἤρκει
γὰρ
|
ὅσαπερ |
ἡμῖν
οἱ
γονεῖς
ἔθεντο;
Ἀλλ´
|
| [4] |
δὲ
οὐδὲ
θεμένους,
ἤρκει
γὰρ
|
ὅσαπερ |
ἡμῖν
οἱ
γονεῖς
ἔθεντο;
Ἀλλ´
|
| [17] |
δεήσει
μνημάτων
οὐκ
εἰς
μακράν,
|
ἐπειδήπερ |
αὐτοῖς
ὀλίγον
ἔμελε
τῶν
θεῶν. |
| [1] |
εἰς
ὑμᾶς
παρόδου
γέγονεν
αἴτιον
|
καίπερ |
οὐκ
ὄντι
συγγραφικῷ
καὶ
τὸ |
| [1] |
εἰς
ὑμᾶς
παρόδου
γέγονεν
αἴτιον
|
καίπερ |
οὐκ
ὄντι
συγγραφικῷ
καὶ
τὸ |
| [17] |
οὖν
Ἀγαθῇ
Τύχῃ
τὰ
κράτιστα,
|
καίπερ |
οὔπω
σαφῶς
τὸν
πατέρα
τῶν |
| [19] |
ποιεῖν
ἐμαυτοῦ
σωφρονέστερον.
Ἐγὼ
δὲ
|
καίπερ, |
ὡς
οἶσθα,
τοῖς
ἔξωθεν
πλεονεκτήμασιν |
| [9] |
οὔτε
τῷ
μαθηματικῷ,
μόνον
δέ,
|
εἴπερ |
ἄρα,
τοῦ
πρακτικοῦ
τῷ
πρὸς |
| [9] |
ἐγκαταμέμικται
γραφή,
οὓς
ς´
ἐχρῆν,
|
εἶπερ |
ἐβούλου
μιμούμενος,
ἀντὶ
μὲν
Ἡρακλέος
|
| [11] |
λεγόντων
ἄνθρωπον
μὲν
τὸν
Διόνυσον,
|
ἐπείπερ |
ἐκ
Σεμέλης
ἐγένετο,
θεὸν
δὲ |
| [17] |
Δίκῃ.
Σὸν
οὖν
ἔργον
ἐστίν,
|
ἐπείπερ |
ἡμᾶς
ἐκέλευσας
ὑπεικαθεῖν
αὐταῖς,
πεῖσαι |
| [9] |
εἰς
ἀκαθάρτους
ἀκοὰς
ῥίπτεσθαι
ῥήμασιν.
|
Ὅπερ
|
δὲ
δὴ
τῶν
χαρακτήρων
ἡ |
| [6] |
οἶμαι
καὶ
ὁ
γνοὺς
ἑαυτὸν
|
ὅπερ |
ἔστιν
ἀκριβῶς
εἴσεται
καὶ
οὐχ |
| [6] |
οἶμαι
καὶ
ὁ
γνοὺς
ἑαυτὸν
|
ὅπερ |
ἔστιν
ἀκριβῶς
εἴσεται
καὶ
οὐχ |
| [6] |
τοὺς
θεούς,
ὑλακτῶν
πρὸς
ἅπαντας,
|
ὅπερ |
ἔφην
ἀρχόμενος,
ἴτω,
χαιρέτω,
γῆν |
| [6] |
τοὺς
θεούς,
ὑλακτῶν
πρὸς
ἅπαντας,
|
ὅπερ |
ἔφην
ἀρχόμενος,
ἴτω,
χαιρέτω,
γῆν |
| [9] |
τε
ἡμῖν
ἀσχολιῶν
πλήρεις·
ἀλλ´,
|
ὅπερ |
ἔφην,
εἰ
καί
τι
παραλέλειπται |
| [6] |
συμβουλὴν
τρέποιτο,
τὸ
Γνῶθι
σαυτόν»
|
ὅπερ
|
ζηλώσαντες
ἐπὶ
τῶν
ἔργων
Διογένης |
| [6] |
συμβουλὴν
τρέποιτο,
τὸ
Γνῶθι
σαυτόν»
|
ὅπερ
|
ζηλώσαντες
ἐπὶ
τῶν
ἔργων
Διογένης |
| [21] |
νόμοις
ἑαυτόν
τε
ὑποθεῖναι
τούτῳ
|
ὅπερ |
ἦν
ἀνάγκη
παθεῖν
Ἀθηναίῳ
γενομένῳ. |
| [6] |
ἔστιν
ἀκριβῶς
εἴσεται
καὶ
οὐχ
|
ὅπερ |
νομίζεται.
Πότερον
οὖν
οὐχ
ὁ |
| [6] |
ἔστιν
ἀκριβῶς
εἴσεται
καὶ
οὐχ
|
ὅπερ |
νομίζεται.
Πότερον
οὖν
οὐχ
ὁ |
| [6] |
γῆς,
ὅποι
βούλοιτο.
Εἰ
δ´,
|
ὅπερ |
ὁ
θεὸς
ἔφη
Διογένει,
τὸ |
| [6] |
γῆς,
ὅποι
βούλοιτο.
Εἰ
δ´,
|
ὅπερ |
ὁ
θεὸς
ἔφη
Διογένει,
τὸ |
| [8] |
μόνον
ἐστίν,
ἄλλο
δὲ
οὐδέν;
|
Ὅπερ |
οἶμαι
διδάσκων
ὁ
Κράτης
αὐτός |
| [8] |
μόνον
ἐστίν,
ἄλλο
δὲ
οὐδέν;
|
Ὅπερ |
οἶμαι
διδάσκων
ὁ
Κράτης
αὐτός |
| [16] |
δὲ
αὐτὸν
σὺ
πράγμασιν
ἑτέροις,
|
ὅπερ |
οἶμαι
ποιεῖν
εἰώθασιν
οἱ
τῇ |
| [5] |
ψυχῆς
ἐνεργείαις
ταῦτα
ἐπιτρέπων
συγχεῖν,
|
ὅσπερ |
ἡμῖν
καὶ
τῆς
τελειοτάτης
ἐστὶν |
| [5] |
ψυχῆς
ἐνεργείαις
ταῦτα
ἐπιτρέπων
συγχεῖν,
|
ὅσπερ |
ἡμῖν
καὶ
τῆς
τελειοτάτης
ἐστὶν |
| [1] |
ἢ
διανοίας
εὐσεβοῦς
καὶ
λελογισμένης,
|
ὥσπερ |
αἱ
πελειάδες,
ὑπὸ
τῶν
ῥηματίων |
| [1] |
ἢ
διανοίας
εὐσεβοῦς
καὶ
λελογισμένης,
|
ὥσπερ |
αἱ
πελειάδες,
ὑπὸ
τῶν
ῥηματίων |
| [1] |
τορὸν
οὐδὲ
γενναῖον
ὑλακτοῦντος,
ἀλλ´
|
ὥσπερ |
αἱ
τίτθαι
μύθους
ᾄδοντος
καὶ |
| [1] |
τορὸν
οὐδὲ
γενναῖον
ὑλακτοῦντος,
ἀλλ´
|
ὥσπερ |
αἱ
τίτθαι
μύθους
ᾄδοντος
καὶ |
| [3] |
μοι
ταῖς
τῶν
παιδίων
ψυχαῖς,
|
ὥσπερ |
αἱ
τίτθαι
περὶ
τὰς
ὀδοντοφυΐας |
| [3] |
μοι
ταῖς
τῶν
παιδίων
ψυχαῖς,
|
ὥσπερ |
αἱ
τίτθαι
περὶ
τὰς
ὀδοντοφυΐας |
| [2] |
παρ´
αὐτοῖς
πολιτευόμενον
τὸ
πρᾶγμα
|
ὥσπερ |
ἄλλο
τι
τῶν
ἀκροαμάτων,
αὐλὸς |
| [2] |
παρ´
αὐτοῖς
πολιτευόμενον
τὸ
πρᾶγμα
|
ὥσπερ |
ἄλλο
τι
τῶν
ἀκροαμάτων,
αὐλὸς |
| [1] |
τὸ
ἐν
τῷ
πλήθει
λέγειν
|
ὥσπερ |
ἄλλο
τι
τῶν
ἐπαχθῶν
καὶ |
| [1] |
τὸ
ἐν
τῷ
πλήθει
λέγειν
|
ὥσπερ |
ἄλλο
τι
τῶν
ἐπαχθῶν
καὶ |
| [3] |
οὔπω
τἀληθῆ
δυναμένῳ
ταῦτα
ἐποχετεύειν,
|
ὥσπερ
|
ἄρδοντες
ἄρουραν
διψῶσαν,
ἵνα
δὴ |
| [3] |
οὔπω
τἀληθῆ
δυναμένῳ
ταῦτα
ἐποχετεύειν,
|
ὥσπερ
|
ἄρδοντες
ἄρουραν
διψῶσαν,
ἵνα
δὴ |
| [14] |
περὶ
τῶν
θείων,
αὐτόθεν
ἡμῖν
|
ὥσπερ |
βοῶσι
καὶ
διαμαρτύρονται
μὴ
πιστεύειν |
| [6] |
τῆς
τοῦ
Γνῶθι
σαυτὸν»
ἀποφάσεως;
|
Ὥσπερ |
γὰρ
ὁ
τὰ
νομιζόμενα
παντάπασιν |
| [6] |
τῆς
τοῦ
Γνῶθι
σαυτὸν»
ἀποφάσεως;
|
Ὥσπερ |
γὰρ
ὁ
τὰ
νομιζόμενα
παντάπασιν |
| [2] |
κιθάρα,
τέρψεως
ἕνεκα
καὶ
ψυχαγωγίας·
|
ὥσπερ
|
γὰρ
ὄρνιθες
ἵπτασθαι
καὶ
νεῖν |
| [2] |
κιθάρα,
τέρψεως
ἕνεκα
καὶ
ψυχαγωγίας·
|
ὥσπερ
|
γὰρ
ὄρνιθες
ἵπτασθαι
καὶ
νεῖν |
| [18] |
ὑποκάτω
μυρίας
ἀχλύος,
δι´
ἧς
|
ὥσπερ |
δι´
ὕδατος
ἀμυδρὸν
τὸ
φῶς |
| [5] |
τοὺς
ἐκ
τῶν
θεῶν
ἡμῖν
|
ὥσπερ
|
ἐγγραφέντας
ταῖς
ψυχαῖς,
ὑφ´
ὧν |
| [5] |
τοὺς
ἐκ
τῶν
θεῶν
ἡμῖν
|
ὥσπερ
|
ἐγγραφέντας
ταῖς
ψυχαῖς,
ὑφ´
ὧν |
| [2] |
ἔχον
ἢ
λόγον
καὶ
ἐπιστήμην
|
ὥσπερ |
ἐγκαθειργμένην,
ὃ
δὴ
καὶ
λέγουσιν |
| [2] |
ἔχον
ἢ
λόγον
καὶ
ἐπιστήμην
|
ὥσπερ |
ἐγκαθειργμένην,
ὃ
δὴ
καὶ
λέγουσιν |
| [14] |
κἀκείνοις
παραπλήσια.
Καταλελοίπατε
τὴν
πατρίδα
|
ὥσπερ |
ἐκεῖνοι,
περιφοιτᾶτε
πάντη
καὶ
τὸ |
| [1] |
τὸν
σύλλογον·
ἐπεὶ
δὲ
ἐχρῆν
|
ὥσπερ |
ἐν
θεάτρῳ
κωμῳδουμένων
Ἡρακλέος
καὶ |
| [1] |
τὸν
σύλλογον·
ἐπεὶ
δὲ
ἐχρῆν
|
ὥσπερ |
ἐν
θεάτρῳ
κωμῳδουμένων
Ἡρακλέος
καὶ |
| [13] |
κρύφιον
ἅμα
καὶ
φανερὸν
θεὸν
|
ὥσπερ |
ἐν
θεάτρῳ
προβάλλειν
ἀκοαῖς
ἀνεξετάστοις |
| [14] |
αἱ
σύντομοι
τὰς
χαλεπότητας;
Καὶ
|
ὥσπερ |
ἐν
ταῖς
λεωφόροις
ὁ
μὲν |
| [1] |
σιδηροῦ
γένους
ἀσεβήμασιν·
ἐπεὶ
δὲ
|
ὥσπερ |
ἐνδεεῖς
ἡμᾶς
τῶν
τοιούτων
κακῶν |
| [1] |
σιδηροῦ
γένους
ἀσεβήμασιν·
ἐπεὶ
δὲ
|
ὥσπερ |
ἐνδεεῖς
ἡμᾶς
τῶν
τοιούτων
κακῶν |
| [17] |
Διί.
Καὶ
ὁ
μὲν
Ἥλιος,
|
ὥσπερ
|
ἐννοῶν
τι
καὶ
λογιζόμενος
αὐτὸς |
| [3] |
ὁ
δὲ
μετὰ
τοῦτον
Ἀρχίλοχος
|
ὥσπερ |
ἥδυσμά
τι
περιτιθεὶς
τῇ
ποιήσει, |
| [3] |
ὁ
δὲ
μετὰ
τοῦτον
Ἀρχίλοχος
|
ὥσπερ |
ἥδυσμά
τι
περιτιθεὶς
τῇ
ποιήσει, |
| [17] |
γὰρ
εἶχεν
οἰκείως
πρὸς
αὐτόν,
|
ὥσπερ |
ἡλικιώτης
νεανίσκος
φανεὶς
ἠσπάσατό
τε |
| [18] |
φίλους
ἀπιστία.
Φίλει
τοὺς
ἀρχομένους
|
ὥσπερ |
ἡμεῖς
σέ.
Τὰ
πρὸς
ἡμᾶς |
| [11] |
ὅπου
γὰρ
ἡ
γένεσίς
ἐστιν
|
ὥσπερ |
Ἡρακλέος,
οὕτω
δὴ
καὶ
Διονύσου, |
| [2] |
ἢ
χρεμψάμενον
ἀναζητεῖν.
Εἰ
δέ,
|
ὥσπερ |
ἱππεῖς
ἐν
Θράκῃ
καὶ
Θετταλίᾳ, |
| [2] |
ἢ
χρεμψάμενον
ἀναζητεῖν.
Εἰ
δέ,
|
ὥσπερ |
ἱππεῖς
ἐν
Θράκῃ
καὶ
Θετταλίᾳ, |
| [4] |
Εἰ
δ´
Ἀντισθένης
ὁ
Σωκρατικὸς
|
ὥσπερ |
ὁ
Ξενοφῶν
ἔνια
διὰ
τῶν |
| [4] |
Εἰ
δ´
Ἀντισθένης
ὁ
Σωκρατικὸς
|
ὥσπερ |
ὁ
Ξενοφῶν
ἔνια
διὰ
τῶν |
| [17] |
ἀλλήλους
ἀδικημάτων.
Ἐπιθυμῶν
γὰρ
ἕκαστος
|
ὥσπερ |
ὁ
πατὴρ
πολλὰ
ἔχειν
καὶ |
| [19] |
Μούσαις
ἐτελοῦντο
γνησίως,
ἀλλ´
οὐχ
|
ὥσπερ |
οἱ
νῦν;
Ἀφίημι
δὲ
τὰ |
| [8] |
θεοὺς
οὐκ
ἀκροατήρια
συνεκροτείτην
οὐδ´,
|
ὥσπερ |
οἱ
σοφοί,
δι´
εἰκόνων
καὶ |
| [8] |
θεοὺς
οὐκ
ἀκροατήρια
συνεκροτείτην
οὐδ´,
|
ὥσπερ |
οἱ
σοφοί,
δι´
εἰκόνων
καὶ |
| [17] |
συνηθείᾳ
τινὶ
καὶ
πείρᾳ
μᾶλλον,
|
ὥσπερ |
οἱ
φαῦλοι
τῶν
ἰατρῶν
ἐκ |
| [5] |
διατιθέμενοι
τὰς
ψυχὰς
πρὸς
αὐτὸ
|
ὥσπερ |
οἶμαι
πρὸς
τὸ
φῶς
τὰ |
| [5] |
διατιθέμενοι
τὰς
ψυχὰς
πρὸς
αὐτὸ
|
ὥσπερ |
οἶμαι
πρὸς
τὸ
φῶς
τὰ |
| [3] |
πεποικιλμένας
ἡδονῇ
καὶ
χάριτι
παραφέρειν,
|
ὥσπερ |
οἶμαι
τῶν
ἰατρῶν
οἱ
μὲν |
| [3] |
πεποικιλμένας
ἡδονῇ
καὶ
χάριτι
παραφέρειν,
|
ὥσπερ |
οἶμαι
τῶν
ἰατρῶν
οἱ
μὲν |
| [20] |
μὴ
ποτέ
σοι
παράσχῃ
πρόφασιν,
|
ὥσπερ |
οἶμαι
τῶν
Πλατωνικῶν
πολλοῖς,
ὁ |
| [2] |
γε
μάλα
προθύμως
καὶ
μανθάνουσιν
|
ὥσπερ
|
οἶμαι
χρηστόν
τι
καὶ
θαυμαστόν. |
| [2] |
γε
μάλα
προθύμως
καὶ
μανθάνουσιν
|
ὥσπερ
|
οἶμαι
χρηστόν
τι
καὶ
θαυμαστόν. |
| [15] |
ἀποπληροῦν,
ἕως
ἂν
ὁ
θεὸς
|
ὥσπερ |
ὀργάνῳ
τῷ
σώματι
χρῆσθαι
ἐπιτάττῃ. |
| [9] |
αὐτὸ
καὶ
τῶν
θεολόγων
ποιήσαντες,
|
ὥσπερ |
Ὀρφεὺς
μὲν
ὁ
παλαιότατος
ἐνθέως |
| [9] |
αὐτὸ
καὶ
τῶν
θεολόγων
ποιήσαντες,
|
ὥσπερ |
Ὀρφεὺς
μὲν
ὁ
παλαιότατος
ἐνθέως |
| [5] |
τοῖς
καταπλέουσι;
Καταφρονοῦντες
θανάτου,
φασίν·
|
ὥσπερ |
οὐκ
ἐκείνοις
συνομαρτούσης
ταυτησὶ
τῆς |
| [5] |
τοῖς
καταπλέουσι;
Καταφρονοῦντες
θανάτου,
φασίν·
|
ὥσπερ |
οὐκ
ἐκείνοις
συνομαρτούσης
ταυτησὶ
τῆς |
| [19] |
δὲ
ἔτι
τῷ
λόγῳ
προσθεὶς
|
ὥσπερ |
ὀφλήματι
τὸ
ἐνδέον
ἐπ´
ἄλλο
|
| [21] |
τῷ
Πυθίῳ
πεισθεὶς
καὶ
φιλοσοφήσας
|
ὥσπερ |
Σωκράτης
{ὕστερον
ὡς
Ἀριστοτέλης}
φησὶ |
| [20] |
τὸν
συστατικὸν
αὐτοῦ
λόγον,
ὃς
|
ὥσπερ |
τῆς
Πλάτωνος,
οὕτω
δὴ
καὶ |
| [21] |
ἡμῖν
μὴ
τὸν
Διογένη
προσβαλὼν
|
ὥσπερ |
τι
μορμολυκεῖον
ἐκφοβήσῃς·
οὐ
γὰρ |
| [11] |
δὲ
διὰ
θεουργίας
καὶ
τελεστικῆς,
|
ὥσπερ |
τὸν
δεσπότην
Ἡρακλέα
διὰ
τῆς |
| [5] |
Ἆρ´
οὐ
τοὺς
ταῦτα
ἐπαινοῦντας
|
ὥσπερ |
τοὺς
φαρμακοὺς
ἐχρῆν
οὐ
θύσθλοις |
| [5] |
Ἆρ´
οὐ
τοὺς
ταῦτα
ἐπαινοῦντας
|
ὥσπερ |
τοὺς
φαρμακοὺς
ἐχρῆν
οὐ
θύσθλοις |
| [21] |
Φαίνεται
γὰρ
ὁ
Διογένης
οὐχ,
|
ὥσπερ |
ὑμεῖς
ἀξιοῦτε,
δυσσεβής,
ἀλλ´
ἐκείνοις, |
| [10] |
τῶν
μὴ
προφερομένων
εἰκῇ
μηδ´
|
ὥσπερ |
χειμάρρους
ἑλκόντων
συρφετοὺς
ῥημάτων
ἐκ |
| [10] |
τούτων
ἀμύητοι,
τὴν
ὄνησιν
δοῖεν.
|
Ὑπὲρ |
δὲ
ὧν
εἰπεῖν
τε
καὶ |
| [10] |
τά
γε
νῦν
ῥητέον,
ἀλλ´
|
ὑπὲρ |
δυοῖν,
τοῦ
τε
σεμνοῦ
κατὰ |
| [6] |
δὲ
ἥκων
τὴν
ἀλήθειαν
οὐθ´
|
ὑπὲρ |
ἑαυτοῦ
τοῖς
νομιζομένοις,
ἀλλὰ
τοῖς |
| [6] |
δὲ
ἥκων
τὴν
ἀλήθειαν
οὐθ´
|
ὑπὲρ |
ἑαυτοῦ
τοῖς
νομιζομένοις,
ἀλλὰ
τοῖς |
| [11] |
ἑαυτὸν
τῷ
παιδὶ
κελεύσας.
Ἀλλ´
|
ὑπὲρ |
μὲν
τούτων
ἐμοί
τε
καὶ |
| [13] |
ἢ
τὸ
φιλοσοφεῖν
τετραμμέναις.
Ἀλλ´
|
ὑπὲρ |
μὲν
τούτων
ἴστω
Διόνυσος
αὐτός, |
| [15] |
ἐν
λειμῶνι
κατὰ
σκότον
ἠλάσκοντας»
|
ὑπὲρ |
ὀλίγων
παντάπασιν
ἀπολαύσεων
ὑπομένοντας
ὅσα
|
| [10] |
τέθηπά
τε»
Φησὶ
δὲ
οὐχ
|
ὑπὲρ |
πάντων
οὗτος,
ἀλλ´
ὑπὲρ
τῶν |
| [5] |
Τί
οὖν
ἔτι
ἕτερον
ζητεῖς
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἀπονοίας
τῶν
λῃστῶν
μάρτυρα; |
| [5] |
Τί
οὖν
ἔτι
ἕτερον
ζητεῖς
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἀπονοίας
τῶν
λῃστῶν
μάρτυρα; |
| [12] |
ἵλεως
Ἡρακλῆς
εἴη.
~Τὰ
δὲ
|
ὑπὲρ |
τῆς
Διονύσου
θρυλλουμένης
μὲν
γενέσεως, |
| [1] |
τῆς
μυθογραφίας,
ἐπὶ
πᾶσι
δὲ
|
ὑπὲρ |
τῆς
πρὸς
τοὺς
θεοὺς
εὐλαβείας |
| [1] |
τῆς
μυθογραφίας,
ἐπὶ
πᾶσι
δὲ
|
ὑπὲρ |
τῆς
πρὸς
τοὺς
θεοὺς
εὐλαβείας |
| [5] |
μοι
πρὸς
τῶν
Μουσῶν
φρᾶσον
|
ὑπὲρ
|
τοῦ
κυνισμοῦ,
πότερον
ἀπόνοιά
τίς |
| [5] |
μοι
πρὸς
τῶν
Μουσῶν
φρᾶσον
|
ὑπὲρ
|
τοῦ
κυνισμοῦ,
πότερον
ἀπόνοιά
τίς |
| [1] |
ἔμπροσθεν
χρόνον
παραιτησαμένῳ,
μικρὰ
δὲ
|
ὑπὲρ |
τοῦ
μύθου
καθάπερ
τινὰ
γενεαλογίαν |
| [1] |
ἔμπροσθεν
χρόνον
παραιτησαμένῳ,
μικρὰ
δὲ
|
ὑπὲρ |
τοῦ
μύθου
καθάπερ
τινὰ
γενεαλογίαν |
| [4] |
ἐξαπατάτω·
καὶ
γὰρ
μικρὸν
ὕστερον
|
ὑπὲρ |
τούτου
σοι
διηγήσομαι.
~Νῦν
δὲ |
| [4] |
ἐξαπατάτω·
καὶ
γὰρ
μικρὸν
ὕστερον
|
ὑπὲρ |
τούτου
σοι
διηγήσομαι.
~Νῦν
δὲ |
| [9] |
περὶ
κυνισμοῦ
γράφειν,
εἶπον
ἂν
|
ὑπὲρ |
τούτων
ἔτι
τὰ
παριστάμενά
μοι |
| [9] |
περὶ
κυνισμοῦ
γράφειν,
εἶπον
ἂν
|
ὑπὲρ |
τούτων
ἔτι
τὰ
παριστάμενά
μοι |
| [12] |
καταβάλλοντες
τὸν
λῆρον
ἐκεῖνο
πρῶτον
|
ὑπὲρ |
τούτων
ἴσμεν,
ὡς
Σεμέλη
σοφὴ |
| [19] |
ὅτι
καὶ
ὁ
Σαλμωνεὺς
ἔδωκεν
|
ὑπὲρ |
τούτων
τοῖς
θεοῖς
δίκην
ὅτι |
| [10] |
οὐδ´
ὑπὲρ
τῶν
πολλῶν
οὐδ´
|
ὑπὲρ |
τῶν
ἁπάντων
ἐστὶ
τά
γε |
| [10] |
τοῖν
δυοῖν
τούτοιν.
Ὅταν
μὲν
|
ὑπὲρ |
τῶν
θείων
πλάττωμεν,
σεμνὰ
χρὴ
|
| [20] |
καὶ
χωρὶς
ἀποδείξεως
λεγομένοις
ὅσα
|
ὑπὲρ
|
τῶν
θεῶν
φασιν
οἱ
ποιηταί. |
| [5] |
χρωμένοις
ἀνεῖλεν,
ἥρως
καὶ
δαίμων,
|
ὑπὲρ |
τῶν
ληιζομένων
τὴν
θάλατταν
Οἷά |
| [5] |
χρωμένοις
ἀνεῖλεν,
ἥρως
καὶ
δαίμων,
|
ὑπὲρ |
τῶν
ληιζομένων
τὴν
θάλατταν
Οἷά |
| [19] |
δὲ
ἐκ
τῶν
Ἡσιόδου
λεγόμενον
|
ὑπὲρ |
τῶν
ὀνομασάντων
ἑαυτοὺς
τοῖς
τῶν |
| [10] |
τὰ
πλεῖστα,
πλὴν
ἔμοιγε
οὐδ´
|
ὑπὲρ |
τῶν
πολλῶν
οὐδ´
ὑπὲρ
τῶν |
| [10] |
οὐχ
ὑπὲρ
πάντων
οὗτος,
ἀλλ´
|
ὑπὲρ |
τῶν
τελεστικῶν,
οὓς
παρέδωκεν
ἡμῖν |
| [9] |
προσήκειν
ἡ
μυθογραφία·
μικρὰ
οὖν
|
ὑπὲρ |
τῶν
τῆς
φιλοσοφίας
εἴτε
μορίων
|
| [9] |
προσήκειν
ἡ
μυθογραφία·
μικρὰ
οὖν
|
ὑπὲρ |
τῶν
τῆς
φιλοσοφίας
εἴτε
μορίων
|
| [3] |
δ´
ὅλως
χρή
τι
καὶ
|
ὑπὲρ |
τῶν
τοὺς
μύθους
τὸ
πρῶτον |
| [3] |
δ´
ὅλως
χρή
τι
καὶ
|
ὑπὲρ |
τῶν
τοὺς
μύθους
τὸ
πρῶτον |
| [17] |
καὶ
νεανίας
ἐγένετο
Πρῶτον
ὑπηνήτης,
|
τοῦπερ |
χαριεστάτη
ἥβη»
κατανοήσας
τῶν
κακῶν |
| [17] |
Ἀλλὰ
τούτου
μέν»
εἰπέτην,
ὦ
|
πάτερ, |
αὐτὸς
εἶ
κύριος.
Σκόπει
δὲ |
| [17] |
τῶν
θεῶν
ὁρῶντες.
Ὦ
Ζεῦ
|
πάτερ, |
ἢ
ὅτι
σοι
φίλον
ὄνομα
|
| [17] |
ἡ
πρεσβυτάτη·
Κωλύετον»
ἔφη,
ὦ
|
πάτερ, |
ἡ
Ὁσιότης
ξὺν
τῇ
Δίκῃ. |
| [18] |
σοὶ
μέν»
εἶπεν,
ὦ
θεῶν
|
πάτερ, |
τῶν
τε
ἄλλων
καὶ
τούτων |
| [17] |
Μοίρας,
εἴ
πῃ
βοηθητέος
ὁ
|
ἀνήρ |
ἐστιν.
Αἱ
δὲ
ὑπήκουσαν
αὐτίκα |
| [5] |
πᾶσιν
ἁπλῶς
οἷς
ἔγραψεν
ὁ
|
ἀνήρ. |
Τοιούτου
δὲ
ὄντος
τοῦ
πράγματος, |
| [5] |
πᾶσιν
ἁπλῶς
οἷς
ἔγραψεν
ὁ
|
ἀνήρ. |
Τοιούτου
δὲ
ὄντος
τοῦ
πράγματος, |
| [3] |
μὴν
οὐδὲ
κατ´
αὐτὸ
τοῦτο
|
ἀνήρ· |
ᾧ
γὰρ
ὁ
νόμος
οὐ |
| [3] |
μὴν
οὐδὲ
κατ´
αὐτὸ
τοῦτο
|
ἀνήρ· |
ᾧ
γὰρ
ὁ
νόμος
οὐ |
| [17] |
δὲ
αὐτῷ
πολλὰ
μὲν
ὁ
|
πατὴρ |
ἀπελελοίπει,
πολλαπλάσια
δὲ
αὐτὸς
ἐκτήσατο, |
| [17] |
κυδοιμοῦ
ἔκ
τ´
ἀνδροκτασίης»
ὁ
|
πατὴρ |
δὲ
ὁ
Ζεὺς
ἐκέλευσε
καὶ |
| [17] |
παροῦσαι
πάντα
ἐπέκλωθον,
ὡς
ὁ
|
πατὴρ
|
ἐβούλετο.
Λέγειν
δὲ
ὁ
Ζεὺς |
| [17] |
τούτου»
ἔφη,
τῆς
κορυφῆς
ὁ
|
πατὴρ |
πάντων
κάθηται
τῶν
θεῶν.
Ὅρα
|
| [17] |
Ἐπιθυμῶν
γὰρ
ἕκαστος
ὥσπερ
ὁ
|
πατὴρ |
πολλὰ
ἔχειν
καὶ
μόνος
πάντα |
| [12] |
τί
τοῖς
ἀνθρωπικοῖς
προσέοικεν;
Ἡ
|
μήτηρ |
αὐτὸν
κύουσα,
φασίν,
ὑπὸ
τῆς |
| [12] |
δ´
αὐτῷ
τὴν
νόσον
ἡ
|
Μήτηρ |
τῶν
θεῶν,
ὁ
δὲ
ἦν |
| [5] |
τὴν
θάλατταν
Οἷά
τε
ληιστῆρες,
|
ὑπεὶρ |
ἅλα
τοί
τ´
ἀλόωνται
Ψυχὰς |
| [5] |
τὴν
θάλατταν
Οἷά
τε
ληιστῆρες,
|
ὑπεὶρ |
ἅλα
τοί
τ´
ἀλόωνται
Ψυχὰς |
| [17] |
ὑπὸ
σοῦ
σπαρὲν
ἐν
αὐτῷ
|
πῦρ |
ἀποσβῆναι,
ἢν
μὴ
σύ
γε |