Chapitre
[9]	σωμάτων δὲ ὅμως θεωρίαν, τί	τὸ	εἶναι αὐτοῖς καὶ τίς ἡ
[9]	σωμάτων δὲ ὅμως θεωρίαν, τί	τὸ	εἶναι αὐτοῖς καὶ τίς ἡ
[17]	τὰς Μοίρας, εἴ πῃ βοηθητέος	ὁ	ἀνήρ ἐστιν. Αἱ δὲ ὑπήκουσαν
[5]	καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν	ὁ	ἀνήρ. Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ
[5]	καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν	ὁ	ἀνήρ. Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ
[14]	καὶ ἡμῖν τοῖς ἄλλοις; Ἀνῆλθεν	ὁ	Ἀσκληπιάδης, εἶτα ὁ Σερηνιανός, εἶτα
[17]	αὐτὸ καὶ τρέφε. Ταῦτα ἀκούσας	ὁ	βασιλεὺς Ἥλιος ηὐφράνθη τε ἡσθεὶς
[6]	οὖσι θήσεται, οὕτως οἶμαι καὶ	ὁ	γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς
[6]	οὖσι θήσεται, οὕτως οἶμαι καὶ	ὁ	γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς
[13]	ὃν Πλωτῖνος, ὃν Πορφύριος, ὃν	ὁ	δαιμόνιος Ἰάμβλιχος. Ὃς δ´ ἂν
[18]	ὕπνος τις εἴτε ἔκστασις ἐπῆλθεν·	ὁ	δὲ αὐτῷ δείκνυσιν αὐτὸν τὸν
[3]	σιλλογράφος τις, ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη.	Ὁ	δὲ δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος
[3]	σιλλογράφος τις, ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη.	Ὁ	δὲ δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος
[17]	εἰπὼν ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν Ἑρμῆς πάλιν·	ὁ	δὲ ἐβούλετο μὲν παρὰ τοῦ
[12]	νόσον ἡ Μήτηρ τῶν θεῶν,	ὁ	δὲ ἦν αὐτίκα θεός. Εἵποντο
[18]	τὸ Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος;	Ὁ	δέ, Καὶ ταῦτα» εἶπε, μόγις
[18]	λιπαρῶς εἴχετο σώζειν ἑαυτὸν δεόμενος.	Ὁ	δὲ καλέσας τὴν Ἀθηνᾶν ἐκέλευε
[19]	τῶν κατ´ ἐμαυτὸν πάντων διαφέρειν.	Ὁ	δέ με πρὸ πάντων ἀρετὴν
[3]	καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς·	ὁ	δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ
[3]	καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς·	ὁ	δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ
[18]	καὶ πολλὰ ἱκέτευεν αὐτοῦ μένειν.	Ὁ	δέ, Μὴ λίαν ἀπειθὴς ἔσο»
[14]	ποιεῖσθαι τὴν ἐξήγησιν τῶν τοιούτων.	Ὁ	δὲ τῆς τῶν ἠθῶν ἐπανορθώσεως
[5]	πρὸς τούτῳ δὲ εἰ καὶ	ὁ	δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν
[5]	πρὸς τούτῳ δὲ εἰ καὶ	ὁ	δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς ὢν
[7]	δὲ ἐν τοῖς λόγοις ἦν	ὁ	Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ καὶ
[7]	δὲ ἐν τοῖς λόγοις ἦν	ὁ	Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ καὶ
[6]	Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος οὖν	ὁ	Διογένης ὁποῖός τις ἦν τά
[6]	Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος οὖν	ὁ	Διογένης ὁποῖός τις ἦν τά
[21]	ἤδη καὶ δεδόσθαι. Φαίνεται γὰρ	ὁ	Διογένης οὐχ, ὥσπερ ὑμεῖς ἀξιοῦτε,
[12]	πρὸς τὸν ἡμερώτατον, ἐξ Ἰνδῶν	ὁ	Διόνυσος αὔτοπτος ἐφαίνετο δαίμων, ἐπιφοιτῶν
[7]	παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ πιστὸς	ὁ	Δίων. Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ
[7]	παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ πιστὸς	ὁ	Δίων. Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ
[18]	πρὸς ὅτι βούλεσθε. Πάλιν οὖν	ὁ	Ἑρμῆς ἄφνω φανεὶς ἐποίησε τὸν
[12]	δ´ ὁμοῦ πυρουμένων, Ἑρμῇ κελεύσας	ὁ	Ζεὺς ἁρπάσαι τὸν Διόνυσον καὶ
[17]	ὁ πατὴρ ἐβούλετο. Λέγειν δὲ	ὁ	Ζεὺς ἄρχεται πρὸς τὸν Ἥλιον·
[19]	τε καὶ σύ, σὺ μὲν	ὁ	Ζεύς, ἐγὼ δὲ ὁ Πάν;
[17]	τ´ ἀνδροκτασίης» ὁ πατὴρ δὲ	ὁ	Ζεὺς ἐκέλευσε καὶ τὴν Ἀθηνᾶν,
[12]	ἡνίκα ἐτελεσφορήθη τὸ βρέφος, ὠδίνων	ὁ	Ζεὺς ἐπὶ τὰς νύμφας ἔρχεται·
[4]	δὲ ὁ Πὰν καὶ τίς	ὁ	Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων»
[4]	δὲ ὁ Πὰν καὶ τίς	ὁ	Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων»
[17]	τῶν κακῶν ἐκπλαγείς. Ἐπεὶ δ´	ὁ	Ἥλιος εὐμενὴς ὢν μετὰ τῆς
[14]	λόγῳ διδάξας ὅτι μὴ κακὸν	ὁ	θάνατος μήτε τῷ παθόντι μήτε
[6]	φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν	ὁ	θεός, ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς
[6]	φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν	ὁ	θεός, ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς
[6]	ὅποι βούλοιτο. Εἰ δ´, ὅπερ	ὁ	θεὸς ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα
[6]	ὅποι βούλοιτο. Εἰ δ´, ὅπερ	ὁ	θεὸς ἔφη Διογένει, τὸ νόμισμα
[12]	τοῦ Φοίνικος, τούτοις δὲ καὶ	ὁ	θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ, Πολλὰς καὶ
[12]	φῶς προήγαγον· εἶτα ἐμάνη, φασίν,	ὁ	θεὸς ὑπὸ τῆς Ἥρας, ἔπαυσε
[15]	τὰς θεραπείας ἀποπληροῦν, ἕως ἂν	ὁ	θεὸς ὥσπερ ὀργάνῳ τῷ σώματι
[21]	Ἢ γὰρ οὐ ταῦτα καὶ	ὁ	ἱεροφάντης προαγορεύει, ὅστις χεῖρα μὴ
[5]	ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν	ὁ	καθ´ ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς καὶ
[5]	ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας. Φησὶ γοῦν	ὁ	καθ´ ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς καὶ
[18]	νεανίσκος. Ποταπὸς οὖν τίς σοι	ὁ	κληρονόμος φαίνεται; Ποταποὶ δ´ αὖ
[18]	διὰ τῆς τοῦ φίλου παρρησίας	ὁ	κόλαξ ἐξαπατήσας λάθῃ, χαλκεὺς οἷά
[8]	δὲ οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι διδάσκων	ὁ	Κράτης αὐτός τε διὰ μόνης
[8]	δὲ οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι διδάσκων	ὁ	Κράτης αὐτός τε διὰ μόνης
[14]	κύκλῳ, οὐκέτι μέντοι τὸ ἀνάπαλιν	ὁ	κύκλῳ πορευθεὶς ἔλθοι ἂν πάντως
[1]	τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν	ὁ	κύων ῥημάτων τὸν ἄριστον τῶν
[1]	τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν	ὁ	κύων ῥημάτων τὸν ἄριστον τῶν
[3]	παραινεῖν τε καὶ διδάσκειν, ὅταν	ὁ	λέγων τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται,
[3]	παραινεῖν τε καὶ διδάσκειν, ὅταν	ὁ	λέγων τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται,
[16]	Παιανιεὺς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἡνίκα	ὁ	Μακεδὼν ἐξῄτει τοὺς Ἀθηναίους ῥήτορας;
[11]	καὶ καθαροῦ νοῦ δυνάμει; Ὃν	ὁ	μέγας Ζεὺς διὰ τῆς Προνοίας
[18]	λίαν ἄγαν εἶναι καταπλῆγα. Καὶ	ὁ	μέγας Ἥλιος αὖθις τὸν λόγον
[18]	ὁ νεανίσκος εἱστήκει σιωπῇ, καὶ	ὁ	μέγας Ἥλιος ἐπί τινα σκοπιὰν
[18]	οἰκίᾳ παρερριμμένῳ. Ἴσθι οὖν» εἶπεν	ὁ	μέγας Ἥλιος, ὅτι σε πάντως
[17]	θεῶν. Ὅρα οὖν, ἐνταῦθά ἐστιν	ὁ	μέγας κίνδυνος, ὅπως αὐτὸν ὡς
[17]	ὑπήκουσαν αὐτίκα τῷ Διί. Καὶ	ὁ	μὲν Ἥλιος, ὥσπερ ἐννοῶν τι
[4]	λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως	ὁ	μὲν λόγος οὔ φησι δεῖν
[4]	λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως	ὁ	μὲν λόγος οὔ φησι δεῖν
[18]	καὶ βουκόλοι» Καὶ ὁ νεανίσκος·	Ὁ	μέν μοι» ἔφη, δοκεῖ νυστάζειν
[16]	καίτοι τοῦτό γε ἐνεανιεύσω· ἀλλ´	ὁ	μὲν μῦθος, μῦθός ἐστι παλαιός,
[14]	Καὶ ὥσπερ ἐν ταῖς λεωφόροις	ὁ	μὲν τὴν σύντομον ἐλθεῖν δυνηθεὶς
[2]	ἀνθρώπων εἶναι τότε ἐξ ἀρχῆς	ὁ	μῦθος εὕρημα, καὶ διαμένει ἐξ
[2]	ἀνθρώπων εἶναι τότε ἐξ ἀρχῆς	ὁ	μῦθος εὕρημα, καὶ διαμένει ἐξ
[10]	διανοίας σύγκειται. Οὐκοῦν ἐπειδὴ καὶ	ὁ	μῦθος λόγος τίς ἐστιν, ἐκ
[8]	γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς	ὁ	μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας
[8]	γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς Ἁπλοῦς	ὁ	μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας
[18]	ὡς νῦν ἔκπαγλ´ ἐφίλησα. Καὶ	ὁ	νεανίσκος· Ἀλλ´, ὦ μέγιστε« εἶπεν,
[18]	ἐπίτροπον τούτων καταστήσω; Πάλιν ἐνταῦθα	ὁ	νεανίσκος ἀντείχετο καὶ πολλὰ ἱκέτευεν
[17]	καὶ ἀπιόντας ἐντεῦθεν ὀπίσω. Καὶ	ὁ	νεανίσκος ἀπιὼν ᾤχετο μετὰ πολλῆς
[18]	φίλοι καὶ σωτῆρες. Ἀκούσας ταῦτα	ὁ	νεανίσκος διεχύθη καὶ δῆλος ἦν
[18]	τοὺς ἄλλους θεούς. Ἀκούσας ταῦτα	ὁ	νεανίσκος εἱστήκει σιωπῇ, καὶ ὁ
[18]	ποιμένες τε καὶ βουκόλοι» Καὶ	ὁ	νεανίσκος· Ὁ μέν μοι» ἔφη,
[18]	ποιμένας; Καὶ τούτους ὁρᾶν εἶπεν	ὁ	νεανίσκος. Ποταπὸς οὖν τίς σοι
[18]	αὐτὸν τὸν Ἥλιον. Ἐκπλαγεὶς οὖν	ὁ	νεανίσκος ὑπὸ τῆς θέας, Ἀλλὰ
[3]	αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ· ᾧ γὰρ	ὁ	νόμος οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ
[3]	αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ· ᾧ γὰρ	ὁ	νόμος οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ
[4]	δ´ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ	ὁ	Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν μύθων
[4]	δ´ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ	ὁ	Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν μύθων
[18]	μόγις ἐκτησάμην· οὐδεὶς γὰρ ἦν	ὁ	ξυμπονῶν ἐν τῇ τῶν συγγενῶν
[16]	Δημοσθένους ἀκήκοας μῦθον, ὃν ἐποίησεν	ὁ	Παιανιεὺς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἡνίκα
[9]	θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν	ὁ	παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι
[9]	θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν	ὁ	παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι
[4]	τοῦ βασιλέως Ἡλίου; Τίς δὲ	ὁ	Πὰν καὶ τίς ὁ Ζεὺς
[4]	τοῦ βασιλέως Ἡλίου; Τίς δὲ	ὁ	Πὰν καὶ τίς ὁ Ζεὺς
[19]	μὲν ὁ Ζεύς, ἐγὼ δὲ	ὁ	Πάν; Ὢ τοῦ γελοίου Ψευδόπανος,
[16]	κατασκευῇ· πολὺς δὲ ἐν τούτοις	ὁ	Πάριός ἐστι ποιητής. Ἔοικας οὖν
[17]	Τούτων δὲ αὐτῷ πολλὰ μὲν	ὁ	πατὴρ ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια δὲ αὐτὸς
[17]	τε κυδοιμοῦ ἔκ τ´ ἀνδροκτασίης»	ὁ	πατὴρ δὲ ὁ Ζεὺς ἐκέλευσε
[17]	πλησίον παροῦσαι πάντα ἐπέκλωθον, ὡς	ὁ	πατὴρ ἐβούλετο. Λέγειν δὲ ὁ
[17]	Ἐπὶ τούτου» ἔφη, τῆς κορυφῆς	ὁ	πατὴρ πάντων κάθηται τῶν θεῶν.
[17]	ἀδικημάτων. Ἐπιθυμῶν γὰρ ἕκαστος ὥσπερ	ὁ	πατὴρ πολλὰ ἔχειν καὶ μόνος
[13]	χρόνον τῷ θεῷ μένοντες ὁπόσα	ὁ	Πενθεὺς ἔπαθε πάθωμεν, ἴσως μὲν
[16]	προσφυής, εἰ μῦθός ἐστιν ἀληθῶς	ὁ	πλαττόμενος. Ἐπεὶ τό γε νῦν
[17]	Σκόπει δὲ ὅπως ἐν ἀνθρώποις	ὁ	πονηρὸς οὑτοσὶ τῆς ἀνοσιουργίας ζῆλος
[9]	νομίζω γε μηδὲν ἐνδεῖν, πλὴν	ὁ	προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ φίλος
[10]	ἀνεμέσητον ἀμφοτέροις ἐστί, πᾶς λόγος	ὁ	προφερόμενος ἔκ τε λέξεως καὶ
[2]	ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις	ὁ	πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς
[2]	ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις	ὁ	πρῶτος ἐπιχειρήσας τὸ ψεῦδος πιθανῶς
[6]	ὅπερ νομίζεται. Πότερον οὖν οὐχ	ὁ	Πύθιος ἀληθής τέ ἐστι θεός,
[6]	ὅπερ νομίζεται. Πότερον οὖν οὐχ	ὁ	Πύθιος ἀληθής τέ ἐστι θεός,
[5]	Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ	ὁ	Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως
[5]	Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ	ὁ	Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως
[19]	μανία; Οὐκ οἶσθα ὅτι καὶ	ὁ	Σαλμωνεὺς ἔδωκεν ὑπὲρ τούτων τοῖς
[3]	βούλει καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος ἦν	ὁ	Σάμιος, δοῦλος οὐ τὴν τύχην
[3]	βούλει καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος ἦν	ὁ	Σάμιος, δοῦλος οὐ τὴν τύχην
[14]	ἄλλοις; Ἀνῆλθεν ὁ Ἀσκληπιάδης, εἶτα	ὁ	Σερηνιανός, εἶτα ὁ Χύτρων, εἶτα
[20]	ἀτιμάσαι δόξαν. Ἐκεῖ γὰρ οὐχ	ὁ	Σωκράτης, ἀλλ´ ὁ Τίμαιος ταῦτα
[20]	ὥσπερ οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν πολλοῖς,	ὁ	Σωκράτης εἴρων ὢν φύσει τὴν
[4]	μανθάνειν ἔξωθεν. Εἰ δ´ Ἀντισθένης	ὁ	Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια
[4]	μανθάνειν ἔξωθεν. Εἰ δ´ Ἀντισθένης	ὁ	Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια
[6]	Γνῶθι σαυτὸν» ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ	ὁ	τὰ νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´
[6]	Γνῶθι σαυτὸν» ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ	ὁ	τὰ νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´
[10]	τελεστικῶν, οὓς παρέδωκεν ἡμῖν Ὀρφεὺς	ὁ	τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καταστησάμενος· τὸ
[12]	καθάπερ Ἡρακλεῖ οὐδὲ Ἰόλεως οὐδὲ	{ὁ}	Τελαμὼν οὐδ´ Ὕλας οὐδ´ Ἄβδηρος,
[20]	γὰρ οὐχ ὁ Σωκράτης, ἀλλ´	ὁ	Τίμαιος ταῦτα λέγει ἥκιστα ὢν
[8]	καὶ ἄδικον δεῖσθαι. Τίς οὖν	ὁ	τρόπος αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο;
[8]	καὶ ἄδικον δεῖσθαι. Τίς οὖν	ὁ	τρόπος αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο;
[21]	θεῶν εἵνεκεν εἰς Ὀλυμπίαν βαδίζων,	ὁ	τῷ Πυθίῳ πεισθεὶς καὶ φιλοσοφήσας
[5]	ἱερὸς ὢν φύσει καὶ θεῖος,	ὁ	τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως
[5]	ἱερὸς ὢν φύσει καὶ θεῖος,	ὁ	τῶν ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως
[21]	γενομένῳ. Πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλεν	ὁ	τῶν θεῶν εἵνεκεν εἰς Ὀλυμπίαν
[14]	Ἀσκληπιάδης, εἶτα ὁ Σερηνιανός, εἶτα	ὁ	Χύτρων, εἶτα οὐκ οἶδα παιδάριον
[8]	σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ	ὅ	γε ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν οὐδένα,
[8]	σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ	ὅ	γε ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν οὐδένα,
[2]	λόγον καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην,	ὃ	δὴ καὶ λέγουσιν οἱ σοφοὶ
[2]	λόγον καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην,	ὃ	δὴ καὶ λέγουσιν οἱ σοφοὶ
[17]	παρ´ αὐτοῦ ὅτι ἂν ἐθέλῃς·	ἕλοιο	δέ, ὦ παῖ, τὰ βέλτιστα.
[8]	Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον ἐστίν,	ἄλλο	δὲ οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι διδάσκων
[8]	Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον ἐστίν,	ἄλλο	δὲ οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι διδάσκων
[14]	πορευθεὶς πρὸς ἡμᾶς, εἰ μηδὲν	ἄλλο,	ξυνεῖναι γοῦν σου τῆς φωνῆς
[1]	Τέτλαθι δή, κραδίη, καὶ κύντερον	ἄλλο	ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς
[1]	Τέτλαθι δή, κραδίη, καὶ κύντερον	ἄλλο	ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς
[2]	τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ	ἄλλο	τι τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ
[2]	τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ	ἄλλο	τι τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ
[19]	ὥσπερ ὀφλήματι τὸ ἐνδέον ἐπ´	ἄλλο	τι τρέψομαι, ταυτηνὶ τὴν ξυγγραφὴν
[2]	αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα ὥσπερ	ἄλλο	τι τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ
[2]	αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα ὥσπερ	ἄλλο	τι τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ
[1]	ἐν τῷ πλήθει λέγειν ὥσπερ	ἄλλο	τι τῶν ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν
[1]	ἐν τῷ πλήθει λέγειν ὥσπερ	ἄλλο	τι τῶν ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν
[4]	Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις·	ἐκεῖνο	γὰρ ἀφίημι τέως ὅτι τῷ
[4]	Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις·	ἐκεῖνο	γὰρ ἀφίημι τέως ὅτι τῷ
[5]	τούτου σοι διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ	ἐκεῖνό	μοι πρὸς τῶν Μουσῶν φρᾶσον
[5]	τούτου σοι διηγήσομαι. ~Νῦν δὲ	ἐκεῖνό	μοι πρὸς τῶν Μουσῶν φρᾶσον
[1]	ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ	ἐκεῖνο	πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή,
[1]	ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ	ἐκεῖνο	πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι δή,
[12]	οὖν οὐ καταβάλλοντες τὸν λῆρον	ἐκεῖνο	πρῶτον ὑπὲρ τούτων ἴσμεν, ὡς
[17]	ἑαυτοῦ, καὶ τὸ ἐντεῦθεν ἔτρεφεν	ἐκεῖνο	τὸ παιδίον, ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´
[9]	ἅτε οὐκ ἐκ βιβλίων ἀσκήσεως,	ἀπὸ	δὲ τῆς προστυχούσης αὐτὰ ἕξεως
[4]	ἡ συνήθεια δὲ αὐτῷ γέγονεν	ἀπὸ	Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι
[4]	ἡ συνήθεια δὲ αὐτῷ γέγονεν	ἀπὸ	Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι
[17]	μαντευομένῳ τὸ παρὰ σοὶ κάλλος	ἀπὸ	τῆς ἐν τούτοις ὅθεν πεπορεύμεθα
[14]	ὅτε ὑμῖν οὐδέν ἐστι πλέον	ἀπὸ	τῆς κόμης καὶ τῆς βακτηρίας;
[17]	ἢ παρόντα διαφυλάττειν· ᾤετο γὰρ	ὑπὸ	ἀμαθίας ἀρκεῖν τὸ πλῆθος, ἐπεὶ
[1]	εἵνεκα καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν	ὑπὸ	δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς
[1]	εἵνεκα καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν	ὑπὸ	δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ διανοίας εὐσεβοῦς
[10]	μὴ πρότερον ἀφίστασθαι, πρὶν ἂν	ὑπὸ	θεοῖς ἡγεμόσιν ἐκφανῆ γενόμενα τὸν
[17]	νόσου. Ὁρᾷς γὰρ ὅπως οἷον	ὑπὸ	καπνοῦ ῥύπου τε ἀναπέπλησται καὶ
[16]	πλαττόμενος. Ἐπεὶ τό γε νῦν	ὑπὸ	σοῦ πεποιημένον οὐ μῦθός ἐστι
[17]	καὶ λιγνύος, κίνδυνός τε τὸ	ὑπὸ	σοῦ σπαρὲν ἐν αὐτῷ πῦρ
[13]	μὴ τὸ πεπληθυσμένον τῆς ζωῆς	ὑπὸ	τῆς ἑνοειδοῦς καὶ ἐν τῷ
[12]	εἶτα ἐμάνη, φασίν, ὁ θεὸς	ὑπὸ	τῆς Ἥρας, ἔπαυσε δ´ αὐτῷ
[12]	Ἡ μήτηρ αὐτὸν κύουσα, φασίν,	ὑπὸ	τῆς Ἥρας ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα τὸν
[18]	Ἥλιον. Ἐκπλαγεὶς οὖν ὁ νεανίσκος	ὑπὸ	τῆς θέας, Ἀλλὰ σοὶ μέν»
[17]	πάντα, καὶ ἡ τραγικὴ κατάρα	ὑπὸ	τοῦ δαίμονος εἰς ἔργων ἤγετο·
[6]	ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην	ὑπὸ	τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο, τὸ
[6]	ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης εἰρημένην	ὑπὸ	τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο, τὸ
[12]	ἓν τῶν κτημάτων τοῦ Διὸς	ὑπὸ	τοῦ κεραυνοῦ κατεφλέγετο, πάντων δ´
[11]	βασιλικῆς ἀρετῆς, εἰς τὸν Ὄλυμπον	ὑπὸ	τοῦ πατρὸς ἀνῆχθαι τοῦ Διός.
[17]	παρὰ τῶν παίδων ὀλιγωρηθέντα πρότερον	ὑπὸ	τοῦ πατρὸς καὶ ἀποσυληθέντα τῶν
[7]	εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς	ὑπὸ	τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ´
[7]	εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς	ὑπὸ	τοῦ πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ´
[8]	σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον	ὑπὸ	τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ τοῖς
[8]	σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον	ὑπὸ	τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ τοῖς
[11]	τοῦ κεραυνίου πυρὸς πρὸς ἑαυτόν,	ὑπὸ	τῷ θείῳ συνθήματι τῆς αἰθερίας
[18]	οὐκέθ´ ὕστερον ἐπανήξοντα, ἀπολούμενον δὲ	ὑπὸ	τῶν ἐκεῖ κακῶν· Ὡς δὲ
[11]	ἔξωθεν οἱ ἄνθρωποι δεόμενοι, ἀλλ´	ὑπὸ	τῶν ἐν αὐτῷ λεγομένων τῷ
[7]	τινα συντυχίαν, τρόπον δέ τινα	ὑπὸ	τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν
[7]	τινα συντυχίαν, τρόπον δέ τινα	ὑπὸ	τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν
[1]	καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ πελειάδες,	ὑπὸ	τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον
[1]	καὶ λελογισμένης, ὥσπερ αἱ πελειάδες,	ὑπὸ	τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον
[7]	τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου δεῖν	ὑπὸ	τῶν σῶν ῥημάτων πρώην ἐξανέστην.
[7]	τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου δεῖν	ὑπὸ	τῶν σῶν ῥημάτων πρώην ἐξανέστην.
[9]	ἐν Ἅιδου πραγμάτων θεολογοῦντι καὶ	πρό	γε τούτου τῷ τῆς Καλλιόπης,
[6]	ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω, γῆν	πρὸ	γῆς, ὅποι βούλοιτο. Εἰ δ´,
[6]	ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω, γῆν	πρὸ	γῆς, ὅποι βούλοιτο. Εἰ δ´,
[19]	πάντων διαφέρειν. Ὁ δέ με	πρὸ	πάντων ἀρετὴν ἀσκεῖν καὶ θεοὺς
[20]	ἐκείνου διατριβῆς προυγέγραπτο, ἔγνως ἂν	πρὸ	πάντων, ὅτι τὰ πρὸς τοὺς
[6]	τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν	πρὸ	ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ
[6]	τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν	πρὸ	ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ
[2]	ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν	πρὸ	τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ
[2]	ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν	πρὸ	τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ
[10]	θρασύτητος γενώμεθα, μᾶλλον δὲ καὶ	πρὸ	τοῦ πλήθους αὐτοὶ τὸ περὶ
[18]	Σκόπει οὖν ὅπως ἐπανελθὼν μὴ	πρὸ	τοῦ φίλου θήσει τὸν κόλακα.
[19]	πεποίηκεν, αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ	πρὸ	τούτου γε οἱ βασιλεῖς θεοί·
[8]	τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ καὶ	πρὸ	τῶν ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων
[8]	τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ καὶ	πρὸ	τῶν ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων
[17]	φανεὶς ἠσπάσατό τε φιλοφρόνως καί,	Δεῦρο»	εἶπεν, ἡγεμών σοι ἐγὼ ἔσομαι
[1]	ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι.	Δεῦρο	πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι
[1]	ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι.	Δεῦρο	πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι
[18]	Ὁ δέ, Μὴ λίαν ἀπειθὴς	ἔσο»	φησί, μή ποτέ ς´ ἀπεχθήρω,
[18]	οἰκίαν, αἰδοῖ τῶν προγόνων, ἀποκαθῆραι.	Μέμνησο	οὖν ὅτι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον
[13]	ἐμοί, τυχὸν μὲν καὶ διὰ	τὸ	ἀγνοεῖν ἔτι περὶ αὐτῶν τὸ
[10]	μᾶλλον παράδοξόν ἐστι καὶ τερατῶδες	τὸ	αἴνιγμα, τοσούτῳ μᾶλλον ἔοικε διαμαρτύρεσθαι
[15]	ταῦτα καὶ ἀμαθίας νενόμικεν ἔργα·	τὸ	αἰσχρὸν ἢ καλὸν οὐκ ἐν
[13]	τὸ ἀγνοεῖν ἔτι περὶ αὐτῶν	τὸ	ἀκριβές, τυχὸν δὲ καὶ οὐκ
[14]	ἐκπερίεισι τὴν κύκλῳ, οὐκέτι μέντοι	τὸ	ἀνάπαλιν ὁ κύκλῳ πορευθεὶς ἔλθοι
[14]	κρεῖττον ἐν τούτοις τοῦ σεμνοῦ	τὸ	ἀπεμφαῖνον, ὅσῳ διὰ μὲν ἐκείνου
[9]	γὰρ ἡ φύσις κρύπτεσθαι» καὶ	τὸ	ἀποκεκρυμμένον τῆς τῶν θεῶν οὐσίας
[18]	ποιμένων δὲ ὀλίγον μέν ἐστι	τὸ	ἀστεῖον, τὸ πλῆθος δὲ μοχθηρὸν
[12]	ἐνράπτει· εἶτα ἐκεῖθεν, ἡνίκα ἐτελεσφορήθη	τὸ	βρέφος, ὠδίνων ὁ Ζεὺς ἐπὶ
[10]	ὁ τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καταστησάμενος·	τὸ	γὰρ ἐν τοῖς μύθοις ἀπεμφαῖνον
[16]	ἐστιν ἀληθῶς ὁ πλαττόμενος. Ἐπεὶ	τό	γε νῦν ὑπὸ σοῦ πεποιημένον
[17]	αὐτῷ μηδ´ ἀγανακτεῖς μηδ´ ἐπὶ	τὸ	γένος αὐτοῦ τοὺς οἰστοὺς θήγεις,
[6]	ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο,	τὸ	Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ
[6]	ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο,	τὸ	Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ
[18]	ποῦ σοι» ἔφη, ὦ παῖ,	τὸ	Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος; Ὁ
[20]	πολλοῖς. Ἀλλὰ τοῦ Πλάτωνος ἄκουε·	Τὸ	δ´ ἐμὸν δέος, ὦ Πρώταρχε,
[10]	ἐστι καὶ οὐδὲν δεῖται ποικιλίας,	τὸ	δ´ ἐσχηματισμένον ἔχει διαφορὰς ἐν
[7]	αὐτὸν οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ	τὸ	δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν,
[7]	αὐτὸν οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ	τὸ	δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν,
[17]	οὐδὲν ἐφρόντισεν ὅπως ἔσονται σπουδαῖοι.	Τὸ	δὲ ἄρα αὐτοῖς ἦρξε πρῶτον
[6]	τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ νόμισμα.	Τὸ	δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ
[6]	τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ νόμισμα.	Τὸ	δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ
[9]	μὲν ἀποδεικτικὸν διὰ τῶν ἀληθῶν,	τὸ	δὲ διὰ τῶν ἐνδόξων βιαστικόν,
[9]	δὲ διὰ τῶν ἐνδόξων βιαστικόν,	τὸ	δὲ διὰ τῶν φαινομένων ἐνδόξων
[19]	ἄνθρωπος ὢν ἐπεχείρει Ζεὺς εἶναι;	Τὸ	δὲ ἐκ τῶν Ἡσιόδου λεγόμενον
[11]	θεῶν οὐσίας εἰς δύναμιν ἐστοχασμένα.	~Τὸ	δὲ κατὰ τὴν διάνοιαν ἀπεμφαῖνον
[13]	δὲ διεσπάσθαι καὶ διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι·	τὸ	δὲ ῥυεῖσαν καὶ διασπασθεῖσαν μὴ
[8]	τῆς ἔχθρας γίνεται πρὸς ἀντίπαλον,	τὸ	δὲ ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς ἕτερον
[8]	τῆς ἔχθρας γίνεται πρὸς ἀντίπαλον,	τὸ	δὲ ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς ἕτερον
[18]	μὲν ἄνω φωτὸς ἦν πλῆρες,	τὸ	δὲ ὑποκάτω μυρίας ἀχλύος, δι´
[3]	τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι	τὸ	δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ ἅμα
[3]	τῶν ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι	τὸ	δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ ἅμα
[9]	ῥητέον. Ἔστι γὰρ οὐ μέγα	τὸ	διαφέρον ὁποτέρως ἄν τις τῷ
[9]	ῥητέον. Ἔστι γὰρ οὐ μέγα	τὸ	διαφέρον ὁποτέρως ἄν τις τῷ
[6]	τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας	τὸ	Διογένους ὄνομα τῆς θείας πολλά
[6]	τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας	τὸ	Διογένους ὄνομα τῆς θείας πολλά
[19]	τοῖς σοῖς ἀδελφοῖς« (ἀφελὼν δὲ	τὸ	δύσφημον τὸ λειπόμενον αὐτὸς ἀναπλήρωσον·
[19]	ἐκ τῶν ἀνθέων ὀδμὴ καὶ	τὸ	ἔαρ αὐτὸ καί τινες εἰκόνες
[17]	σόν ἐστιν ἔκγονον. Ὄμοσον οὖν	τὸ	ἐμόν τε καὶ σὸν σκῆπτρον,
[1]	καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ καὶ	τὸ	ἐν τῷ πλήθει λέγειν ὥσπερ
[1]	καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ καὶ	τὸ	ἐν τῷ πλήθει λέγειν ὥσπερ
[19]	τῷ λόγῳ προσθεὶς ὥσπερ ὀφλήματι	τὸ	ἐνδέον ἐπ´ ἄλλο τι τρέψομαι,
[15]	τὴν θεραπείαν τοῦ σώματος καὶ	τὸ	ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ παρωσάμενος, ἄνωθεν
[14]	τὸν Κυνισμόν· βακτηρία, τρίβων, κόμη,	τὸ	ἐντεῦθεν ἀμαθία, θράσος, ἰταμότης, καὶ
[17]	σπινθῆρα μικρὸν ἐξ ἑαυτοῦ, καὶ	τὸ	ἐντεῦθεν ἔτρεφεν ἐκεῖνο τὸ παιδίον,
[14]	ὑμετέρας παρρησίας; Οὐκ ἀφρόνως μὲν	τὸ	ἐξ ἀρχῆς εἵλεσθε τὴν ἐπὶ
[9]	θεοῖν ἑτέραν ὁμοίαν εἰσάγειν εἰς	τὸ	θέατρον. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν
[18]	τὴν γῆν καὶ πᾶν πανταχοῦ	τὸ	θεῖον γένος, ἕως ἂν τά
[11]	κατὰ μικρὸν αὐτῷ τὸ σῶμα	τὸ	θεῖον ἐπιδοῦναι, καὶ φοιτῆσαι διδασκάλοις
[9]	τέμνεται, τὸ μὲν φυσικὸν εἰς	τὸ	θεολογικὸν καὶ τὸ περὶ τὰ
[9]	τέμνεται, τὸ μὲν φυσικὸν εἰς	τὸ	θεολογικὸν καὶ τὸ περὶ τὰ
[15]	τὴν οὐδενὸς περιβλέπεται γαμετὴν οὐδὲ	τὸ	θυγάτριον οὐδὲ τὴν θεράπαιναν· ἀλλ´
[18]	ὦ παῖ, τὸ Γοργόνειον καὶ	τὸ	κράνος; Ὁ δέ, Καὶ ταῦτα»
[18]	καλῆς τό τε Γοργόνειον καὶ	τὸ	κράνος· πολλὰ γάρ, ὁρᾷς, ἐστὶν
[11]	δὴ καὶ Διονύσου, ἔχουσα μὲν	τὸ	κρεῖττον καὶ ὑπερέχον καὶ ἐξῃρημένον,
[11]	αὐτῷ λεγομένων τῷ μύθῳ διδασκόμενοι	τὸ	λανθάνον μῶσθαι καὶ πολυπραγμονεῖν ὑφ´
[19]	ἀδελφοῖς« (ἀφελὼν δὲ τὸ δύσφημον	τὸ	λειπόμενον αὐτὸς ἀναπλήρωσον· εἰ βούλει
[14]	διαμαρτύρονται μὴ πιστεύειν ἁπλῶς, ἀλλὰ	τὸ	λεληθὸς σκοπεῖν καὶ διερευνᾶσθαι. Τοσούτῳ
[18]	τὸν ἠλίθιον ἔβλαψεν αἰσχύνη καὶ	τὸ	λίαν ἄγαν εἶναι καταπλῆγα. Καὶ
[9]	{τε} πρακτικῷ ἢ τῷ φυσικῷ	τὸ	λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως
[9]	{τε} πρακτικῷ ἢ τῷ φυσικῷ	τὸ	λογικὸν προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως
[12]	Ζεὺς ἐπὶ τὰς νύμφας ἔρχεται·	τὸ	Λῦθι ῥάμμα» δὲ αὗται τῷ
[2]	λέγουσιν οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ	τὸ	μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν καὶ
[2]	λέγουσιν οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ	τὸ	μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν καὶ
[19]	βασιλεῖς θεοί· τουτὶ δὲ ἐξῄρει	τὸ	μανιῶδες καὶ θρασύ, καὶ ἐπειρᾶτό
[17]	τρόπον ἐκφεύξεται τῶν τοσούτων κακῶν	τὸ	μέγεθος· ἤδη γὰρ αὐτῷ πάντα
[17]	εἰς τὸν Τάρταρον προέσθαι πρὸς	τὸ	μέγεθος τῶν κακῶν ἐκπλαγείς. Ἐπεὶ
[18]	τινα σκοπιὰν ἀγαγὼν αὐτόν, ἧς	τὸ	μὲν ἄνω φωτὸς ἦν πλῆρες,
[9]	πόλιν· ἔτι μέντοι τοῦ λογικοῦ	τὸ	μὲν ἀποδεικτικὸν διὰ τῶν ἀληθῶν,
[10]	παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν ἐστι πολλά.	Τὸ	μὲν οὖν ἓν ἁπλοῦν ἐστι
[9]	οὐσία ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ δὲ	τὸ	μὲν πρὸς ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν,
[9]	οὐσία ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ δὲ	τὸ	μὲν πρὸς ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν,
[8]	κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι	τὸ	μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται πρὸς
[8]	κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι	τὸ	μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται πρὸς
[9]	αὖθις ἕκαστον εἰς τρία τέμνεται,	τὸ	μὲν φυσικὸν εἰς τὸ θεολογικὸν
[9]	αὖθις ἕκαστον εἰς τρία τέμνεται,	τὸ	μὲν φυσικὸν εἰς τὸ θεολογικὸν
[20]	οἱ λόγοι γίγνονται· βούλει δήποτε	τὸ	μετὰ τοῦτο τὴν πάνσοφον ὑπαγορεύσω
[19]	τὴν τῶν λόγων ἀπορίαν καὶ	τὸ	μὴ ἔχειν εὑρεῖν ἐκ τῶν
[14]	ἐκείνων, ἴσως δὲ καὶ διὰ	τὸ	μηδὲν ὑμῖν εἶναι πρόσχημα τοῦ
[17]	λείας καὶ ὁμαλεστέρας ὁδοῦ τουτὶ	{τὸ}	μικρὸν ὑπερβάντι τὸ σκολιὸν καὶ
[21]	δὲ γενέσθαι, τοῦτο ἔφυγεν, οὐ	τὸ	μυηθῆναι, νομίζων αὐτὸν εἶναι τοῦ
[6]	καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον	τὸ	νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ Γνῶθι
[6]	καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον	τὸ	νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ Γνῶθι
[6]	ὅπερ ὁ θεὸς ἔφη Διογένει,	τὸ	νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν πρὸ
[6]	ὅπερ ὁ θεὸς ἔφη Διογένει,	τὸ	νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ τὴν πρὸ
[4]	ἀφίημι τέως ὅτι τῷ κυνικῷ	τὸ	νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν
[4]	ἀφίημι τέως ὅτι τῷ κυνικῷ	τὸ	νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν
[6]	παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ	τὸ	νόμισμα. Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν»
[6]	παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ	τὸ	νόμισμα. Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν»
[18]	ἑώρα τήν τε ἀσπίδα καὶ	τὸ	ξίφος μετὰ τοῦ δόρατος, Ἀλλὰ
[20]	τοιοῦτον γενέσθαι; Καὶ γὰρ οὐ	τὸ	ὄνομα θεῶν ἐν τῇ σφραγῖδι
[14]	οὖν ὑμῖν ἐθέμην ἐγὼ τοῦτο	τὸ	ὄνομα, νυνὶ δὲ αὐτὸ ἔοικα
[14]	ἐν παροιμίᾳ περιφερόμενον αὐτὸ γιγνώσκουσι	τὸ	ὅτι βότρυς πρὸς βότρυν πεπαίνεται»
[3]	ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται	τὸ	πάθος, οὕτω δὲ καὶ οὗτοι
[3]	ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται	τὸ	πάθος, οὕτω δὲ καὶ οὗτοι
[17]	τὴν παρθένον, ἅμα τῷ Ἡλίῳ	τὸ	παιδάριον ἐκτρέφειν. Ἐπεὶ δὲ ἐτράφη
[17]	καὶ τὸ ἐντεῦθεν ἔτρεφεν ἐκεῖνο	τὸ	παιδίον, ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´ αἵματος
[17]	ἄρχεται πρὸς τὸν Ἥλιον· Τουτὶ	τὸ	παιδίον; ἔφη· ξυγγενὲς δὲ ἦν
[10]	καὶ τἀγαθοῦ μοῖρά τις ὀλίγη	τὸ	πᾶν ἀμερίστως ἔχουσα, τῆς ψυχῆς
[17]	φαίνεται χωρία παρὰ σὲ μαντευομένῳ	τὸ	παρὰ σοὶ κάλλος ἀπὸ τῆς
[19]	ἀληθής ἐστι λόγος οὐκ οἶδα·	τὸ	παρὰ σοῦ δὲ πεποιημένον, τίνα
[13]	θεῶν γνώσεως, ἧς ἀντάξιον οὐδὲ	τὸ	πᾶσαν ὁμοῦ μετὰ τῆς τῶν
[13]	σώματος. Ὅτῳ γὰρ ἂν μὴ	τὸ	πεπληθυσμένον τῆς ζωῆς ὑπὸ τῆς
[9]	ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ	τὸ	περὶ μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ
[9]	ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ	τὸ	περὶ μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ
[9]	περὶ μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ	τὸ	περὶ πόλιν· ἔτι μέντοι τοῦ
[9]	περὶ μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ	τὸ	περὶ πόλιν· ἔτι πολλὰ γίνεται
[9]	φυσικὸν εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ	τὸ	περὶ τὰ μαθήματα καὶ τρίτον
[9]	φυσικὸν εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ	τὸ	περὶ τὰ μαθήματα καὶ τρίτον
[9]	περὶ τὰ μαθήματα καὶ τρίτον	τὸ	περὶ τὴν τῶν γινομένων καὶ
[9]	περὶ τὰ μαθήματα καὶ τρίτον	τὸ	περὶ τὴν τῶν γινομένων καὶ
[10]	καὶ πρὸ τοῦ πλήθους αὐτοὶ	τὸ	περὶ τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι προλάβωμεν.
[14]	ἔμελλες ἀνθρώπῳ. Τί δὲ καὶ	τὸ	περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ παρέχειν πράγματα
[6]	φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι	τὸ	Περσῶν κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος
[6]	φήμη παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι	τὸ	Περσῶν κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος
[4]	μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα	τὸ	πικρὸν καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς
[4]	μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα	τὸ	πικρὸν καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς
[18]	ὀλίγον μέν ἐστι τὸ ἀστεῖον,	τὸ	πλῆθος δὲ μοχθηρὸν καὶ θηριῶδες·
[17]	ᾤετο γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας ἀρκεῖν	τὸ	πλῆθος, ἐπεὶ καὶ οὗτος ἦν
[17]	χαριεστάτη ἥβη» κατανοήσας τῶν κακῶν	τὸ	πλῆθος, ὁπόσον τι περὶ τοὺς
[17]	νοσημάτων αὐτούς. Ἀρκεῖν οὖν νομίσας	τὸ	πλῆθος τῶν υἱέων πρὸς τὸ
[4]	λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ, καὶ	τὸ	ποιητέον εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ
[4]	λόγῳ δὲ αὐτῷ μόνῳ, καὶ	τὸ	ποιητέον εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ
[21]	ἠλευθέρωτο. Τί δ´ ἦν τοῦτο;	Τὸ	πόλεως μιᾶς δουλεῦσαι νόμοις ἑαυτόν
[5]	δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου	τὸ	πρᾶγμα ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς
[5]	δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου	τὸ	πρᾶγμα ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς
[2]	καὶ νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον	τὸ	πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι τῶν
[2]	καὶ νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον	τὸ	πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι τῶν
[20]	ἐξετάζειν, ἀλλὰ τοὺς λέγοντας, καὶ	τὸ	πρὸς τίνας οἱ λόγοι γίγνονται·
[4]	ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ	τὸ	προσλαβεῖν τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου
[4]	ἅμα τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ	τὸ	προσλαβεῖν τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου
[17]	Πεποιθὼς οὖν αὐτῷ προσῆγεν εἰς	τὸ	πρόσω διὰ λείας ὁδοῦ καὶ
[3]	καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους	τὸ	πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι
[3]	καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους	τὸ	πρῶτον πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι
[15]	ἀμφότερα. Τὸ σπανιώτερον δὲ καὶ	τὸ	ῥᾴδιον ἀνθρώπων εἶναι κενοδοξίας ταῦτα
[17]	ὁδοῦ τουτὶ {τὸ} μικρὸν ὑπερβάντι	τὸ	σκολιὸν καὶ ἀπότομον χωρίον, οὗ
[15]	γῆν γὰρ αὐτὰ οἶδεν ἀμφότερα.	Τὸ	σπανιώτερον δὲ καὶ τὸ ῥᾴδιον
[14]	ὥσπερ ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε πάντη καὶ	τὸ	στρατόπεδον διωχλήσατε μᾶλλον ἐκείνων καὶ
[9]	οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες	τὸ	συνεχὲς τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ
[9]	οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ, ἀποδιδόντες	τὸ	συνεχὲς τῇ προαιρέσει, περὶ τοῦ
[11]	πάντων, καμεῖν δὲ ὅμως καὶ	τὸ	σῶμα. Καίτοι αὐτῷ ταῦτα μὲν
[14]	ἀσώτου σώφρονα καὶ καλὸν οὐ	τὸ	σῶμα μόνον, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον
[11]	γενέσθαι καὶ κατὰ μικρὸν αὐτῷ	τὸ	σῶμα τὸ θεῖον ἐπιδοῦναι, καὶ
[8]	ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν	τὸ	σωμάτιον αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν
[8]	ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν	τὸ	σωμάτιον αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν
[12]	πρὸς ἑαυτήν· εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον	τὸ	σωμάτιον ἓν τῶν κτημάτων τοῦ
[18]	ταύτης δὲ Ἀθηνᾶς τῆς καλῆς	τό	τε Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος·
[21]	αὐτοῦ, διὰ μεγαλοφροσύνην ἀξιῶν συμπολιτεύεσθαι·	τό	τε νόμιμον οὐ παρέβη αἰδοῖ
[6]	κἂν τὰ Μαγνήτων κακά, κἂν	τὸ	Τερμέριον, κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς
[6]	κἂν τὰ Μαγνήτων κακά, κἂν	τὸ	Τερμέριον, κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς
[12]	ἅπασι σύμβολον τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ	τὸ	τῆς ἡμερίδος φυτόν, ὑφ´ οὗ
[14]	πάντα πανταχόθεν ξυγκομίζουσι, καὶ προσκτῶνται	τὸ	τιμᾶσθαι καὶ δορυφορεῖσθαι καὶ θεραπεύεσθαι.
[5]	τὸν βίον οὐ μᾶλλον διὰ	τὸ	τοῦ θανάτου δέος ἢ τὴν
[5]	τὸν βίον οὐ μᾶλλον διὰ	τὸ	τοῦ θανάτου δέος ἢ τὴν
[8]	εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων, οἱ	τὸ	τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν
[8]	εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων, οἱ	τὸ	τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν
[2]	τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι καὶ	τὸ	τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο
[2]	τὰ ζῷα, οὕτως οἶμαι καὶ	τὸ	τῶν ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο
[14]	καὶ θεραπεύεσθαι. Τοιοῦτόν τι καὶ	τὸ	ὑμέτερον ἔργον ἐστι, πλὴν ἴσως
[17]	ἀναπέπλησται καὶ λιγνύος, κίνδυνός τε	τὸ	ὑπὸ σοῦ σπαρὲν ἐν αὐτῷ
[21]	ἀσμένως, εἰ μὴ τοῦτο ἐξέκλινε	τὸ	ὑποθεῖναι νόμοις ἑαυτὸν καὶ δοῦλον
[3]	καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων	τὸ	φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ
[3]	καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων	τὸ	φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ
[13]	διανοίαις ἐπὶ πάντα μᾶλλον ἢ	τὸ	φιλοσοφεῖν τετραμμέναις. Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν
[17]	τὸ πλῆθος τῶν υἱέων πρὸς	τὸ	φυλάξαι τὴν οὐσίαν οὐδὲν ἐφρόντισεν
[18]	ἧς ὥσπερ δι´ ὕδατος ἀμυδρὸν	τὸ	φῶς διικνεῖτο τῆς ἐκ τοῦ
[5]	πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς	τὸ	φῶς τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ
[5]	πρὸς αὐτὸ ὥσπερ οἶμαι πρὸς	τὸ	φῶς τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ
[15]	τὸν θεὸν ἐπέστραπται πρότερον. Ἐκείνῳ	τὸ	χρυσίον οὐκ ἔστι χρυσίον, οὐχ
[2]	καὶ ὅστις ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας	τὸ	ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν
[2]	καὶ ὅστις ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας	τὸ	ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν
[17]	τε καὶ ἀμαθίας ἀνέχεσθαι. Εἶτα	ἐπίμπλατο	φόνων πάντα, καὶ ἡ τραγικὴ
[19]	τὸ μανιῶδες καὶ θρασύ, καὶ	ἐπειρᾶτό	με ποιεῖν ἐμαυτοῦ σωφρονέστερον. Ἐγὼ
[17]	αὐτόν, ὥσπερ ἡλικιώτης νεανίσκος φανεὶς	ἠσπάσατό	τε φιλοφρόνως καί, Δεῦρο» εἶπεν,
[3]	τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις	ἐχρήσατο	ὁρῶν, ὡς εἰκός, τὴν μὲν
[3]	τῇ ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις	ἐχρήσατο	ὁρῶν, ὡς εἰκός, τὴν μὲν
[17]	πατὴρ ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια δὲ αὐτὸς	ἐκτήσατο,	πλουτεῖν θέλων ἐν δίκῃ τε
[17]	ἐκεῖ λίθον τινὰ εὑρὼν μικρὸν	ἀνεπαύσατο	καὶ πρὸς αὑτὸν ἐσκόπει τίνα
[6]	ὄνομα τῆς θείας πολλά ποτε	κατεψεύσατο	κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν ἔδρασεν
[6]	ὄνομα τῆς θείας πολλά ποτε	κατεψεύσατο	κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν ἔδρασεν
[3]	ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης	ἐδρέψατο,	καὶ παρέθηκέ γε αὐτὸς τούτου
[3]	ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης	ἐδρέψατο,	καὶ παρέθηκέ γε αὐτὸς τούτου
[12]	τοῦ Διὸς ὑπὸ τοῦ κεραυνοῦ	κατεφλέγετο,	πάντων δ´ ὁμοῦ πυρουμένων, Ἑρμῇ
[17]	ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς ἔργων	ἤγετο·	τὰ πατρῷα γὰρ Θηκτῷ σιδήρῳ
[14]	γέγονεν ἀγαθόν, ὦ λῷστοι; Τίς	ᾔσθετο	πόλις ἢ τίς ἰδιώτης τῆς
[17]	πάντα ἐπέκλωθον, ὡς ὁ πατὴρ	ἐβούλετο.	Λέγειν δὲ ὁ Ζεὺς ἄρχεται
[17]	ἑαυτὸν Ἑρμῆς πάλιν· ὁ δὲ	ἐβούλετο	μὲν παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ πυθέσθαι
[11]	τὸν Διόνυσον, ἐπείπερ ἐκ Σεμέλης	ἐγένετο,	θεὸν δὲ διὰ θεουργίας καὶ
[14]	τί χρηστὸν ἐκ τούτων ὑμῖν	ἐγένετο,	μᾶλλον δὲ καὶ ἡμῖν τοῖς
[21]	καὶ ἡ ὁρμὴ πρὸς φιλοσοφίαν	ἐγένετο—	μὴ παριέναι τῶν ἀνακτόρων εἴσω
[17]	Ἐπεὶ δὲ ἐτράφη καὶ νεανίας	ἐγένετο	Πρῶτον ὑπηνήτης, τοῦπερ χαριεστάτη ἥβη»
[17]	καὶ γένει καὶ παισὶν αἴτιος	ἐγένετο	τῶν τηλικούτων παθημάτων; Ἢ νομίζεις,
[12]	ἐξ Ἰνδῶν ὁ Διόνυσος αὔτοπτος	ἐφαίνετο	δαίμων, ἐπιφοιτῶν τὰς πόλεις, ἄγων
[17]	μέγεθος· ἤδη γὰρ αὐτῷ πάντα	ἐφαίνετο	μοχθηρά, καλὸν δὲ οὐδὲν οὐδαμοῦ
[8]	ὁ τρόπος αὐτοῖς τῆς συνουσίας	ἐγίνετο;	Τῶν λόγων ἡγεῖτο τὰ ἔργα,
[8]	ὁ τρόπος αὐτοῖς τῆς συνουσίας	ἐγίνετο;	Τῶν λόγων ἡγεῖτο τὰ ἔργα,
[17]	μόνος πάντα ἐπὶ τὸν πέλας	ἐτράπετο.	Τέως μὲν οὖν τοῦτο ἐπράττετο.
[17]	ἀκοσμίας πλήρη· πατρῷα μὲν ἱερὰ	κατεσκάπτετο	παρὰ τῶν παίδων ὀλιγωρηθέντα πρότερον
[17]	ἐτράπετο. Τέως μὲν οὖν τοῦτο	ἐπράττετο.	Προσαπέλαβον δὲ καὶ οἱ ξυγγενεῖς,
[20]	τοῖς εἴσω τοῦ περιπάτου βαδίζουσι	προηγορεύετο.	~Σὺ δὲ ὅπως ἡμῖν μὴ
[18]	τοῦ Ἡλίου τὰς χεῖρας λιπαρῶς	εἴχετο	σώζειν ἑαυτὸν δεόμενος. Ὁ δὲ
[18]	καταστήσω; Πάλιν ἐνταῦθα ὁ νεανίσκος	ἀντείχετο	καὶ πολλὰ ἱκέτευεν αὐτοῦ μένειν.
[8]	ὡς σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν	ηὔχετο.	Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας
[8]	ὡς σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν	ηὔχετο.	Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας
[17]	ὀπίσω. Καὶ ὁ νεανίσκος ἀπιὼν	ᾤχετο	μετὰ πολλῆς εὐλαβείας ἔχων παρ´
[17]	μὴ παρόντα ἢ παρόντα διαφυλάττειν·	ᾤετο	γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας ἀρκεῖν τὸ
[17]	διδάξας, οὐδ´ ὅπως ἄν τις	δύναιτο	τὰ τοιαῦτα κτᾶσθαι μὴ παρόντα
[6]	μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς οὐκ ἐπελθὼν	βδελύξαιτο	καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ
[6]	μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς οὐκ ἐπελθὼν	βδελύξαιτο	καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ
[6]	τίς οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ	νομίσαιτο	ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑτέραις
[6]	τίς οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ	νομίσαιτο	ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑτέραις
[8]	τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν λόγων	ἡγεῖτο	τὰ ἔργα, καὶ οἱ τὴν
[8]	τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν λόγων	ἡγεῖτο	τὰ ἔργα, καὶ οἱ τὴν
[18]	πάντως χρὴ ἐπανελθεῖν ἐκεῖ. Ἐνταῦθα	ἐδεῖτο	μὴ πέμπειν αὐτὸν ἐκεῖσε πάλιν,
[17]	καὶ ἀποσυληθέντα τῶν ἀναθημάτων, ἃ	ἐτέθειτο	παρὰ πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων,
[9]	~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν μοι	προύκειτο	περὶ κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν
[9]	~Ἀλλ´ εἰ μὲν νῦν μοι	προύκειτο	περὶ κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν
[17]	αὐτοῦ. Καθαιρουμένων δὲ τῶν ἱερῶν	ἀνῳκοδομεῖτο	παλαιὰ καὶ νέα μνήματα, προαγορεύοντος
[18]	δι´ ὕδατος ἀμυδρὸν τὸ φῶς	διικνεῖτο	τῆς ἐκ τοῦ βασιλέως αὐγῆς
[18]	τὸν νεανίσκον θαρραλεώτερον· ἤδη γὰρ	διενοεῖτο	τῆς τε ὀπίσω πορείας καὶ
[14]	σοι δεῖ· τί γὰρ ἂν	ἀκκίζοιτό	τις; Ἐπεὶ πρὸς τῶν θεῶν
[6]	χαιρέτω, γῆν πρὸ γῆς, ὅποι	βούλοιτο.	Εἰ δ´, ὅπερ ὁ θεὸς
[6]	χαιρέτω, γῆν πρὸ γῆς, ὅποι	βούλοιτο.	Εἰ δ´, ὅπερ ὁ θεὸς
[5]	δὲ εἰ καὶ ὁ δεύτερος	ἐξελαύνοιτο	νόμος ἱερὸς ὢν φύσει καὶ
[5]	δὲ εἰ καὶ ὁ δεύτερος	ἐξελαύνοιτο	νόμος ἱερὸς ὢν φύσει καὶ
[6]	εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν	τρέποιτο,	τὸ Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες
[6]	εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν	τρέποιτο,	τὸ Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες
[16]	διηγήματα τῶν σῶν εἴσω χειρῶν	ἀφῖκτο,	οὔποτ´ ἂν ἐλελήθει σε τίνι
[12]	ῥυέντος ἐπ´ αὐτήν. Ἐπεὶ δὲ	ἐδέδοκτο	τῷ Διὶ κοινῇ πᾶσιν ἀνθρώποις
[4]	γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ γονεῖς	ἔθεντο;	Ἀλλ´ εἰ μήτε μαθεῖν ἐστι
[4]	γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν οἱ γονεῖς	ἔθεντο;	Ἀλλ´ εἰ μήτε μαθεῖν ἐστι
[17]	αὐτῷ πολλάκις μυρίαι ἕλος κάτα	βουκολέοντο,	καὶ ποιμένες δοῦλοί τε καὶ
[17]	αὐτῷ καὶ τῶν θεῶν ὀλίγον.	Ἐγένοντο	δὲ αὐτῷ γυναῖκες πολλαὶ καὶ
[8]	τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι	ἐφαίνοντο	καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες,
[8]	τὴν πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι	ἐφαίνοντο	καὶ τῶν πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες,
[12]	ὁ δὲ ἦν αὐτίκα θεός.	Εἵποντο	γοῦν οὐ Λίχας αὐτῷ καθάπερ
[19]	τις ἀνδρῶν, οἳ ταῖς Μούσαις	ἐτελοῦντο	γνησίως, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ οἱ
[20]	δὴ καὶ τῆς ἐκείνου διατριβῆς	προυγέγραπτο,	ἔγνως ἂν πρὸ πάντων, ὅτι
[7]	πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν·	ἐπέπειστο	γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς μέλειν
[7]	πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν·	ἐπέπειστο	γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς μέλειν
[6]	ἐστι θεός, καὶ Διογένης τοῦτο	ἐπέπειστο	σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς
[6]	ἐστι θεός, καὶ Διογένης τοῦτο	ἐπέπειστο	σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ πεισθεὶς
[19]	βούλει δέ, καὶ παρ´ ἡμῶν	αὐτὸ	ἀνάσχου πρᾴως λεγόμενον« τίς μετουσία;
[14]	οὐδὲ γὰρ ἐν παροιμίᾳ περιφερόμενον	αὐτὸ	γιγνώσκουσι τὸ ὅτι βότρυς πρὸς
[14]	τοῦτο τὸ ὄνομα, νυνὶ δὲ	αὐτὸ	ἔοικα καὶ γράψειν· ἀποτακτίτας τινὰς
[20]	τούτοις Ἀριστοτέλης; Ἆρ´ οὐκ ἄξιον	αὐτὸ	ἰδεῖν; Ἢ τὸν μὲν Σάμιον
[17]	ἐπιμελήσεσθαι διαφερόντως αὐτοῦ καὶ ποιμανεῖν	αὐτὸ	καὶ θεραπεύσειν τῆς νόσου. Ὁρᾷς
[19]	ἀνθέων ὀδμὴ καὶ τὸ ἔαρ	αὐτὸ	καί τινες εἰκόνες τοιαῦται. Ποῦ
[17]	καὶ αἱ Μοῖραι· κόμιζε οὖν	αὐτὸ	καὶ τρέφε. Ταῦτα ἀκούσας ὁ
[9]	γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν φιλοσόφων	αὐτὸ	καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ
[9]	γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν φιλοσόφων	αὐτὸ	καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ
[15]	πάντη τοῦ σώματος καὶ νομίζειν	αὐτὸ	κατὰ τὸν Ἡράκλειτον κοπρίων ἐκβλητότερον,
[12]	τὸν βίον, Ἕλληνες τῆς ἐπωνυμίας	αὐτὸ	ταύτης ἀξιῶσαι, μητέρα δὲ αὐτοῦ
[5]	καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´	αὐτό	τε οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι
[5]	καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´	αὐτό	τε οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι
[6]	τοῦ νομίσματος; Ἢ τοῦτό γε	αὐτὸ	τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν
[6]	τοῦ νομίσματος; Ἢ τοῦτό γε	αὐτὸ	τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν
[3]	οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´	αὐτὸ	τοῦτο ἀνήρ· ᾧ γὰρ ὁ
[3]	οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´	αὐτὸ	τοῦτο ἀνήρ· ᾧ γὰρ ὁ
[3]	ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος	αὐτὸ	φαίνεται πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ
[3]	ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος	αὐτὸ	φαίνεται πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ
[5]	οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς πρὸς	αὐτὸ	ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ φῶς
[5]	οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς πρὸς	αὐτὸ	ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ φῶς
[16]	Ἀθηναίους ῥήτορας; Ἐχρῆν οὖν τι	τοιοῦτο	πλάσαι· ἢ πρὸς τῶν θεῶν
[3]	ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´ αὐτὸ	τοῦτο	ἀνήρ· ᾧ γὰρ ὁ νόμος
[3]	ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´ αὐτὸ	τοῦτο	ἀνήρ· ᾧ γὰρ ὁ νόμος
[5]	θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς	τοῦτο	ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε οἶμαι
[5]	θεῖόν τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς	τοῦτο	ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε οἶμαι
[1]	τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι·	τοῦτο	γάρ μοι καὶ τῆς εἰς
[1]	τοὺς θεοὺς εὐλαβείας ὀλίγα διαλέξομαι·	τοῦτο	γάρ μοι καὶ τῆς εἰς
[6]	ἐν τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ	τοῦτό	γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι
[6]	ἐν τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ	τοῦτό	γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι
[16]	ἐστι σός, ὡς ἔφης, καίτοι	τοῦτό	γε ἐνεανιεύσω· ἀλλ´ ὁ μὲν
[20]	λέγει ἥκιστα ὢν εἴρων. Καίτοι	τοῦτό	γέ ἐστιν οὐχ ὑγιὲς μὴ
[14]	ἐστι, πλὴν ἴσως τοῦ χρηματίζεσθαι,	τοῦτο	δὲ οὐ παρ´ ὑμᾶς γίγνεται,
[19]	ἡμέτερον ὄψει σὺν ἡμῖν πατέρα.	~Τοῦτο	εἴτε μῦθος εἴτε ἀληθής ἐστι
[14]	τῆς Ἀθηνᾶς σὺν τῷ Ἑρμῇ,	τοῦτο	ἐκ τῆς ἀγοραίου καὶ περιτρεχούσης
[1]	πολλὰ γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ»	τοῦτο	ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι
[1]	πολλὰ γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ»	τοῦτο	ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι
[16]	δυσσεβές τι ῥηθείη· καὶ προσέτι	τοῦτο	ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον, εἰ
[21]	καὶ μάλα ἀσμένως, εἰ μὴ	τοῦτο	ἐξέκλινε τὸ ὑποθεῖναι νόμοις ἑαυτὸν
[6]	τέ ἐστι θεός, καὶ Διογένης	τοῦτο	ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ
[6]	τέ ἐστι θεός, καὶ Διογένης	τοῦτο	ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς γε αὐτῷ
[18]	ὅτι καὶ τοῦτον τὸν κληρονόμον	τοῦτο	ἐπέτριψεν, ἡ πρὸς τοὺς φίλους
[17]	πέλας ἐτράπετο. Τέως μὲν οὖν	τοῦτο	ἐπράττετο. Προσαπέλαβον δὲ καὶ οἱ
[4]	παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ	τοῦτό	ἐστι λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον
[4]	παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ	τοῦτό	ἐστι λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον
[17]	πλουσίου καὶ ἀνεψιὸς τῶν κληρονόμων·	τοῦτο»	ἔφη, σόν ἐστιν ἔκγονον. Ὄμοσον
[21]	φύσει, τῷ νόμῳ δὲ γενέσθαι,	τοῦτο	ἔφυγεν, οὐ τὸ μυηθῆναι, νομίζων
[6]	ἔργων Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται,	τοῦτο	ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε
[6]	ἔργων Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται,	τοῦτο	ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε
[19]	καί τινες εἰκόνες τοιαῦται. Ποῦ	τοῦτο	Ἰσοκράτης ἐν τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε
[7]	τῶν σῶν ῥημάτων πρώην ἐξανέστην.	Τοῦτο	μὲν οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα
[7]	τῶν σῶν ῥημάτων πρώην ἐξανέστην.	Τοῦτο	μὲν οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα
[6]	τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ	τοῦτο	μόνον, εἴτε τοῦ διδασκάλου, τοῦ
[6]	τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ	τοῦτο	μόνον, εἴτε τοῦ διδασκάλου, τοῦ
[4]	τὰς διανοίας; Καίτοι, εἰ καὶ	τοῦτο	οἷόν τε ἦν, ἄμεινον ἦν
[4]	τὰς διανοίας; Καίτοι, εἰ καὶ	τοῦτο	οἷόν τε ἦν, ἄμεινον ἦν
[4]	διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε, μήτοι	τοῦτό	σε ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ μικρὸν
[4]	διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε, μήτοι	τοῦτό	σε ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ μικρὸν
[8]	Ὁσία πότνια θεῶν, ὁσία» Ἢ	τοῦτό	σε λέληθεν ὅτι πάντα καὶ
[8]	Ὁσία πότνια θεῶν, ὁσία» Ἢ	τοῦτό	σε λέληθεν ὅτι πάντα καὶ
[20]	γίγνονται· βούλει δήποτε τὸ μετὰ	τοῦτο	τὴν πάνσοφον ὑπαγορεύσω σειρῆνα, τὸν
[16]	ὦ ξυνετώτατε, μάτην νεανιεύεσθαι· καίτοι	τοῦτο	τίτθης ἔργον ἐστὶν εὐτραπέλου. Πλουτάρχου
[14]	μὲν οὖν ὑμῖν ἐθέμην ἐγὼ	τοῦτο	τὸ ὄνομα, νυνὶ δὲ αὐτὸ
[21]	ἄσμενος ἠλευθέρωτο. Τί δ´ ἦν	τοῦτο;	Τὸ πόλεως μιᾶς δουλεῦσαι νόμοις
[21]	Ἐπαμινώνδαν ἐν τῷ βορβόρῳ» κείσεσθαι«	Τοῦτο,	ὦ νεανίσκε, βαθὺ λίαν ἐστὶ
[21]	τε οὐκ ἐπανήγαγεν, ὅθεν ἄσμενος	ἠλευθέρωτο.	Τί δ´ ἦν τοῦτο; Τὸ