Chapitre
[13]	ἐπιτροπεῦσαι τὴν Βαρβάρων ἔγωγε θείμην	ἄν,	οὐ μὰ τὸν ἐμὸν δεσπότην
[13]	μελλούσης ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης δέ, ὡς	ἄν	τις ἀκριβῶς σκοπῶν ἐξετάσειε, τῆς
[4]	ἐστι λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον	ἄν	τις διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα
[4]	ἐστι λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον	ἄν	τις διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα
[17]	οἰκονομίας πέρι διδάξας, οὐδ´ ὅπως	ἄν	τις δύναιτο τὰ τοιαῦτα κτᾶσθαι
[7]	τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ	ἄν	τις καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς
[7]	τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ	ἄν	τις καὶ οἷα πρὸς ἀγαθοὺς
[21]	τῶν μυστηρίων σεμνότητος; Ἴσως μὲν	ἄν	τις τὰ τοιαῦτα καὶ Πυθαγόρᾳ
[9]	οὐ μέγα τὸ διαφέρον ὁποτέρως	ἄν	τις τῷ {τε} πρακτικῷ ἢ
[9]	οὐ μέγα τὸ διαφέρον ὁποτέρως	ἄν	τις τῷ {τε} πρακτικῷ ἢ
[14]	Ἀντικύρας σοι δεῖ· τί γὰρ	ἂν	ἀκκίζοιτό τις; Ἐπεὶ πρὸς τῶν
[6]	τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε φαίην	ἂν	ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν
[6]	τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε φαίην	ἂν	ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν
[14]	ὑμεῖς τὴν μακρὰν ἐπορεύεσθε· ῥᾷον	ἂν	δι´ ἐκείνης ἢ διὰ ταύτης
[18]	ἐστὶν αὐτῇ, καὶ δίδωσιν οἷς	ἂν	ἐθέλῃ. Δώσει δέ σοι καὶ
[17]	αἰτήσῃ δὲ παρ´ αὐτοῦ ὅτι	ἂν	ἐθέλῃς· ἕλοιο δέ, ὦ παῖ,
[19]	οὖν τι προὔργου πεποίηκεν, αὐτὸς	ἂν	εἰδείη καὶ πρὸ τούτου γε
[3]	μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ, ὡς	ἂν	εἴποι τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ
[3]	μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ, ὡς	ἂν	εἴποι τις, ἑαυτῆς· οὐ γὰρ
[5]	Πλὴν εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους	ἂν	εἴποι τις τῶν τοιούτων κυνῶν
[5]	Πλὴν εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους	ἂν	εἴποι τις τῶν τοιούτων κυνῶν
[16]	σῶν εἴσω χειρῶν ἀφῖκτο, οὔποτ´	ἂν	ἐλελήθει σε τίνι διαφέρει πλάσαι
[2]	ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον εὕροι τις	ἂν	ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν
[2]	ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον εὕροι τις	ἂν	ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν
[13]	ἀληθῆ τῶν θεῶν γνῶσιν, ὡς	ἂν	μὴ πολὺν ἀβάκχευτοι χρόνον τῷ
[13]	ὁ δαιμόνιος Ἰάμβλιχος. Ὃς δ´	ἂν	μὴ ταύτῃ ποιῇ, γελάσεται μέν,
[11]	χρησίμου γιγνόμενον χάριν ἐγκριτέον, ὡς	ἂν	μή τινος ὑπομνήσεως ἔξωθεν οἱ
[13]	ἀπαλλαγέντες τοῦ σώματος. Ὅτῳ γὰρ	ἂν	μὴ τὸ πεπληθυσμένον τῆς ζωῆς
[18]	Ἴθι οὖν παρ´ ὑμᾶς, ὡς	ἂν	μυηθείης ἀσφαλῶς τε ἐκεῖ διάγοις·
[15]	αὐτοῦ τὰς θεραπείας ἀποπληροῦν, ἕως	ἂν	ὁ θεὸς ὥσπερ ὀργάνῳ τῷ
[7]	Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ	ἂν	οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ
[7]	Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ	ἂν	οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ
[18]	ἐντελεῖς ἢ φθείρειν τὴν ποίμνην.	Ἂν	οὖν» ἔφη, σὲ ἐγὼ μετὰ
[14]	ἀνάπαλιν ὁ κύκλῳ πορευθεὶς ἔλθοι	ἂν	πάντως καὶ τὴν ἐπίτομον, οὕτω
[20]	τῆς ἐκείνου διατριβῆς προυγέγραπτο, ἔγνως	ἂν	πρὸ πάντων, ὅτι τὰ πρὸς
[5]	ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως	ἂν	σαφῶς ἐν τῇ τοῦ κυνὸς
[5]	ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως	ἂν	σαφῶς ἐν τῇ τοῦ κυνὸς
[18]	πανταχοῦ τὸ θεῖον γένος, ἕως	ἂν	τά τε πρὸς ἡμᾶς ὅσιος
[9]	προύκειτο περὶ κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον	ἂν	ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ παριστάμενά
[9]	προύκειτο περὶ κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον	ἂν	ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ παριστάμενά
[10]	καὶ μὴ πρότερον ἀφίστασθαι, πρὶν	ἂν	ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσιν ἐκφανῆ γενόμενα
[5]	οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη γὰρ	ἂν	ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα
[5]	οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη γὰρ	ἂν	ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα
[18]	ἔβλαψεν αἰσχύνη καὶ τὸ λίαν	ἄγαν	εἶναι καταπλῆγα. Καὶ ὁ μέγας
[10]	Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀμφὶ τὸν	μέγαν	Διόνυσον οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐπῆλθέ
[21]	Ἅιδου καλῶν, Ἀγησίλαον δὲ καὶ	Ἐπαμινώνδαν	ἐν τῷ βορβόρῳ» κείσεσθαι« Τοῦτο,
[3]	μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν,	ἐὰν	δὲ ἅμα τις οἰκέτης γένηται
[3]	μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν,	ἐὰν	δὲ ἅμα τις οἰκέτης γένηται
[1]	ὑπὲρ τοῦ μύθου καθάπερ τινὰ	γενεαλογίαν	ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε
[1]	ὑπὲρ τοῦ μύθου καθάπερ τινὰ	γενεαλογίαν	ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε
[3]	ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς}	ψυχαγωγίαν	μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν
[3]	ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς}	ψυχαγωγίαν	μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν
[2]	πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ	ψυχαγωγίαν	τῶν ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον εὕροι
[2]	πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ	ψυχαγωγίαν	τῶν ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον εὕροι
[6]	πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν	τραγῳδίαν	μετὰ τοῦ σατύρου καὶ τῆς
[6]	πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν	τραγῳδίαν	μετὰ τοῦ σατύρου καὶ τῆς
[5]	ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς	εὐλάβειαν,	ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν,
[5]	ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς	εὐλάβειαν,	ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν,
[2]	δεσμὰ καὶ τὴν δύναμιν εἰς	ἐνέργειαν	ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη,
[2]	δεσμὰ καὶ τὴν δύναμιν εἰς	ἐνέργειαν	ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη,
[6]	ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν	ἀλήθειαν,	ἀλλὰ τὸ νόμισμα. Τὸ δὲ
[6]	ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν	ἀλήθειαν,	ἀλλὰ τὸ νόμισμα. Τὸ δὲ
[10]	αὐτῷ τούτῳ προοδοποιεῖ πρὸς τὴν	ἀλήθειαν·	ὅσῳ γὰρ μᾶλλον παράδοξόν ἐστι
[6]	ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων τὴν	ἀλήθειαν	οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις,
[6]	ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων τὴν	ἀλήθειαν	οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις,
[3]	τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος	ἀπέχθειαν.	Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ
[3]	τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος	ἀπέχθειαν.	Οὕτω τοι καὶ Ἡσίοδος αὐτὸ
[8]	τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν	εὐτέλειαν	ἤσκουν διὰ πάντων, οἱ τὸ
[8]	τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν	εὐτέλειαν	ἤσκουν διὰ πάντων, οἱ τὸ
[2]	τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς	ὠφέλειαν	ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ
[2]	τὸ ψεῦδος πιθανῶς συνθεῖναι πρὸς	ὠφέλειαν	ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ
[12]	παρ´ Ἕλλησι καὶ τὴν ἐσομένην	ἐπιφάνειαν	αὐτοῦ οὐκ εἰς μακρὰν προαγορεύσασα
[7]	ἢ τὴν εἰς τὸν θεὸν	θεραπείαν.	Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν
[7]	ἢ τὴν εἰς τὸν θεὸν	θεραπείαν.	Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν
[15]	ἐκ τῶν προστυχόντων ἀποπλήσας τὴν	θεραπείαν	τοῦ σώματος καὶ τὸ ἐνοχλοῦν
[14]	οὐδὲ ἰδεῖν ὑμᾶς θέλοντα βασιλέα	πορείαν,	ἀνελθόντες δὲ ἀφρονέστερον αὐτῇ καὶ
[11]	ἐρημίᾳ, καὶ τὴν δι´ αὐτοῦ	πορείαν	οἶμαι τοῦ πελάγους ἐπὶ τῆς
[5]	τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν	πολιτείαν.	{Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ τούτων
[5]	τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν	πολιτείαν.	{Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ τούτων
[14]	ἀλλὰ πρὸς παῖδας ἤτοι καθ´	ἡλικίαν	ἢ τῷ φρονεῖν, πάντως τῶν
[16]	ὦσιν, ἢ καὶ τοῖς καθ´	ἡλικίαν	παιδαρίοις ἀπαγγέλλειν, ἐξεταστέον ὅπως μήτε
[18]	βουλόμεθα γάρ σοι τὴν προγονικὴν	οἰκίαν,	αἰδοῖ τῶν προγόνων, ἀποκαθῆραι. Μέμνησο
[17]	τῆς ξυμφορᾶς, ἔρημον αὐτοῦ τὴν	οἰκίαν	ἀφείς; Ἀλλ´» ἔφη, καλῶμεν τὰς
[9]	οἰκονομικὸν δὲ τὸ περὶ μίαν	οἰκίαν,	πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ πόλιν·
[9]	οἰκονομικὸν δὲ τὸ περὶ μίαν	οἰκίαν,	πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ πόλιν·
[18]	ἠλίθιον ἔβλαψεν αἰσχύνη καὶ τὸ	λίαν	ἄγαν εἶναι καταπλῆγα. Καὶ ὁ
[18]	αὐτοῦ μένειν. Ὁ δέ, Μὴ	λίαν	ἀπειθὴς ἔσο» φησί, μή ποτέ
[4]	ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι	λίαν	δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις
[4]	ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι	λίαν	δουλοπρεπές. Ἀλλ´ ἄμεινον ἄν τις
[9]	οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνδρα στρατιώτην μὴ	λίαν	ἐξακριβοῦν μηδ´ ἐξονυχίζειν τὰ τοιαῦτα,
[21]	κείσεσθαι« Τοῦτο, ὦ νεανίσκε, βαθὺ	λίαν	ἐστὶ καὶ δεόμενον ἐξηγήσεως, ὡς
[14]	ὅσῳ διὰ μὲν ἐκείνου καλοὺς	λίαν	καὶ μεγάλους καὶ ἀγαθούς, ἀνθρώπους
[14]	μὲν τὸν μακαρίτην Κωνστάντιον εἰς	Ἰταλίαν	ἦλθες, οὐκέτι μέντοι καὶ μέχρι
[18]	δουλεύων ὑπεικάθῃς. Ἔχων οὖν τὴν	πανοπλίαν,	ἣν ἐκόμισας πρὸς ἡμᾶς, ἄπιθι
[9]	ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ περὶ	μίαν	οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ
[9]	ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ περὶ	μίαν	οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ
[17]	ἀπήγαγεν, αὖθις ἀνεγερθεὶς ἄπεισιν εἰς	ἐρημίαν.	Εἶτα ἐκεῖ λίθον τινὰ εὑρὼν
[4]	δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν	ἐπωνυμίαν	τοῦ βασιλέως Ἡλίου; Τίς δὲ
[4]	δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν	ἐπωνυμίαν	τοῦ βασιλέως Ἡλίου; Τίς δὲ
[8]	τὰ ἔργα, καὶ οἱ τὴν	πενίαν	τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ
[8]	τὰ ἔργα, καὶ οἱ τὴν	πενίαν	τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ
[9]	ἀμφὶ τοῖν ἀμφοῖν θεοῖν ἑτέραν	ὁμοίαν	εἰσάγειν εἰς τὸ θέατρον. ~Ἐπεὶ
[14]	σεμνὰ προφέρεσθαι, κατὰ δὲ τὴν	διάνοιαν	ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι τὴν ἐξήγησιν τῶν
[11]	ἐστοχασμένα. ~Τὸ δὲ κατὰ τὴν	διάνοιαν	ἀπεμφαῖνον χρησίμου γιγνόμενον χάριν ἐγκριτέον,
[14]	ἔφην αὐτά· ~κατὰ μὲν τὴν	διάνοιαν	ἀπεμφαίνοντες ὅταν οἱ μῦθοι γίγνωνται
[10]	τοῦ τε σεμνοῦ κατὰ τὴν	διάνοιαν	καὶ τοῦ ἀπεμφαίνοντος, τὰ δὲ
[10]	εἶ. Τούτων δὴ τῶν κατὰ	διάνοιαν	σχημάτων ἁρμόττει τῷ μύθῳ τὰ
[8]	ἐπιθεὶς τίμημα τὴν τοῦ κρείττονος	ἄγνοιαν	ἔρημος λείπεται τῆς ἐκείνου προστασίας.
[8]	ἐπιθεὶς τίμημα τὴν τοῦ κρείττονος	ἄγνοιαν	ἔρημος λείπεται τῆς ἐκείνου προστασίας.
[21]	αὐταὶ δοῖεν αἱ θεαὶ τὴν	ἐπίνοιαν·	νομίζω δὲ αὐτὴν ἤδη καὶ
[21]	ὁ τῶν θεῶν εἵνεκεν εἰς	Ὀλυμπίαν	βαδίζων, ὁ τῷ Πυθίῳ πεισθεὶς
[7]	ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς	Ὀλυμπίαν	ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε
[7]	ὢν καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς	Ὀλυμπίαν	ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε
[7]	τις ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς	Ὀλυμπίαν	ἐπὶ τί πρὸς Διός; Ἵνα
[7]	τις ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς	Ὀλυμπίαν	ἐπὶ τί πρὸς Διός; Ἵνα
[18]	ὁ μέγας Ἥλιος ἐπί τινα	σκοπιὰν	ἀγαγὼν αὐτόν, ἧς τὸ μὲν
[14]	παρρησίας πεποίηται; Ἔργον οἴει μέγα	βακτηρίαν	λαβεῖν ἢ τρίχας ἀνεῖναι, καὶ
[19]	οἷς διὰ τὴν τῶν λόγων	ἀπορίαν	καὶ τὸ μὴ ἔχειν εὑρεῖν
[9]	ἀιδίων μὲν σωμάτων δὲ ὅμως	θεωρίαν,	τί τὸ εἶναι αὐτοῖς καὶ
[9]	ἀιδίων μὲν σωμάτων δὲ ὅμως	θεωρίαν,	τί τὸ εἶναι αὐτοῖς καὶ
[8]	δαπανήματα τῆς ὁσίας, ἀλλὰ τὴν	ὁσίαν	ἐκείνων προτιμᾶν ἐν ταῖς ἁγιστείαις.
[8]	δαπανήματα τῆς ὁσίας, ἀλλὰ τὴν	ὁσίαν	ἐκείνων προτιμᾶν ἐν ταῖς ἁγιστείαις.
[17]	θυγατέρες, οἷς ἐκεῖνος διανείμας τὴν	οὐσίαν	ἔπειτα ἐτελεύτησεν, οὐδὲν αὐτοὺς οἰκονομίας
[14]	λεγομένων ἐπὶ τὴν ἐξῃρημένην αὐτῶν	οὐσίαν	καὶ ὑπερέχουσαν πάντα τὰ ὄντα
[17]	υἱέων πρὸς τὸ φυλάξαι τὴν	οὐσίαν	οὐδὲν ἐφρόντισεν ὅπως ἔσονται σπουδαῖοι.
[13]	μῦθον διεσκεύασαν, αἰνιττόμενοι τήν τε	οὐσίαν	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ἐν
[7]	καθ´ ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ	συνουσίαν.	Ἃ δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν,
[7]	καθ´ ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ	συνουσίαν.	Ἃ δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν,
[12]	τὰς πόλεις, ἄγων μεθ´ ἑαυτοῦ	στρατιὰν	πολλὴν δαιμόνων τινὰ καὶ διδοὺς
[21]	τί μὴ ταύτην εἶπε τὴν	αἰτίαν,	ἐκ τῶν ἐναντίων δὲ τὴν
[7]	Οὐκ ἂν οὖν εὕροις ἄλλην	αἰτίαν	ἢ τὴν εἰς τὸν θεὸν
[7]	Οὐκ ἂν οὖν εὕροις ἄλλην	αἰτίαν	ἢ τὴν εἰς τὸν θεὸν
[12]	τούτοις δὲ καὶ ὁ θεὸς	σοφίαν	μαρτυρεῖ, Πολλὰς καὶ Φοίνικες ὁδοὺς
[21]	αὐτῷ καὶ ἡ ὁρμὴ πρὸς	φιλοσοφίαν	ἐγένετο— μὴ παριέναι τῶν ἀνακτόρων
[14]	ἀκροωμένων οἳ δι´ ὑμᾶς τὴν	φιλοσοφίαν	ἐκτρέπονται, ἀνθ´ ὅτου πρὸς μὲν
[14]	τοῦ τὴν τελεστικὴν καὶ μυσταγωγὸν	φιλοσοφίαν	τὰ μὲν ῥήματα παντὸς μᾶλλον
[8]	πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν	ἀτυφίαν	ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν
[8]	πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν	ἀτυφίαν	ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν
[7]	οὐ μάτην, οὐδὲ κατά τινα	συντυχίαν,	τρόπον δέ τινα ὑπὸ τῶν
[7]	οὐ μάτην, οὐδὲ κατά τινα	συντυχίαν,	τρόπον δέ τινα ὑπὸ τῶν
[8]	ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ·	κἄν	τις ἑτέρως ἔχῃ πρὸς αὐτόν,
[8]	ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ·	κἄν	τις ἑτέρως ἔχῃ πρὸς αὐτόν,
[16]	πρὸς παῖδας ἤτοι τῷ φρονεῖν,	κἂν	ἄνδρες ὦσιν, ἢ καὶ τοῖς
[2]	πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται,	κἂν	δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται
[2]	πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται,	κἂν	δήσῃ τις κἂν καθείρξῃ, πειρᾶται
[21]	δὲ μοχθηροῖς οὐδέν ἐστι πλέον,	κἂν	εἴσω τῶν ἱερῶν εἰσφρήσωσι περιαύλων.
[2]	διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν δήσῃ τις	κἂν	καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι τούτοις
[2]	διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν δήσῃ τις	κἂν	καθείρξῃ, πειρᾶται ὅμως χρῆσθαι τούτοις
[8]	τις πατάξῃ, κἂν τοὔνομα περιέλκῃ,	κἂν	λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ
[8]	τις πατάξῃ, κἂν τοὔνομα περιέλκῃ,	κἂν	λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ
[6]	Μαγνήτων κακά, κἂν τὸ Τερμέριον,	κἂν	πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν
[6]	Μαγνήτων κακά, κἂν τὸ Τερμέριον,	κἂν	πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν
[6]	φῶ περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω,	κἂν	τὰ Μαγνήτων κακά, κἂν τὸ
[6]	φῶ περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω,	κἂν	τὰ Μαγνήτων κακά, κἂν τὸ
[8]	γε ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν οὐδένα,	κἂν	τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις πατάξῃ,
[8]	γε ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν οὐδένα,	κἂν	τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις πατάξῃ,
[6]	ἔχω, κἂν τὰ Μαγνήτων κακά,	κἂν	τὸ Τερμέριον, κἂν πᾶσαν ἁπλῶς
[6]	ἔχω, κἂν τὰ Μαγνήτων κακά,	κἂν	τὸ Τερμέριον, κἂν πᾶσαν ἁπλῶς
[8]	τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις πατάξῃ,	κἂν	τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται καὶ
[8]	τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις πατάξῃ,	κἂν	τοὔνομα περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται καὶ
[8]	δὲ ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς ἕτερον	ἅμιλλαν	εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν τις
[8]	δὲ ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς ἕτερον	ἅμιλλαν	εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν τις
[8]	ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων	προτιμᾶν	ἐν ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ
[8]	ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων	προτιμᾶν	ἐν ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ
[18]	δεόμενος. Ὁ δὲ καλέσας τὴν	Ἀθηνᾶν	ἐκέλευε πρῶτον ἀνακρίνειν αὐτόν, ὁπόσα
[18]	δὲ ἐμέ τε καὶ τὴν	Ἀθηνᾶν	καὶ τοὺς ἄλλους θεούς. Ἀκούσας
[17]	ὁ Ζεὺς ἐκέλευσε καὶ τὴν	Ἀθηνᾶν,	τὴν ἀμήτορα τὴν παρθένον, ἅμα
[15]	οὐδὲ τὸ θυγάτριον οὐδὲ τὴν	θεράπαιναν·	ἀλλ´ ὡς ἔνι μάλιστα ἐκ
[20]	ὢν φύσει τὴν πλατωνικὴν ἀτιμάσαι	δόξαν.	Ἐκεῖ γὰρ οὐχ ὁ Σωκράτης,
[10]	τἀγαθοῦ μοῖρά τις ὀλίγη τὸ	πᾶν	ἀμερίστως ἔχουσα, τῆς ψυχῆς πλήρωμα,
[4]	βασιλέως Ἡλίου; Τίς δὲ ὁ	Πὰν	καὶ τίς ὁ Ζεὺς τῶν
[4]	βασιλέως Ἡλίου; Τίς δὲ ὁ	Πὰν	καὶ τίς ὁ Ζεὺς τῶν
[18]	ἀέρα καὶ τὴν γῆν καὶ	πᾶν	πανταχοῦ τὸ θεῖον γένος, ἕως
[19]	ὁ Ζεύς, ἐγὼ δὲ ὁ	Πάν;	Ὢ τοῦ γελοίου Ψευδόπανος, γελοιοτέρου
[14]	καὶ ὑπερέχουσαν πάντα τὰ ὄντα	καθαρὰν	νόησιν ἐλπὶς ἀναδραμεῖν. Αἴτιαι μὲν
[9]	σκηνοποιίας ἀμφὶ τοῖν ἀμφοῖν θεοῖν	ἑτέραν	ὁμοίαν εἰσάγειν εἰς τὸ θέατρον.
[18]	ψυχὴν ἀθάνατον ἔχεις καὶ ἔκγονον	ἡμετέραν,	ἑπόμενός τε ἡμῖν ὅτι θεὸς
[14]	προφέρεσθαι, κατὰ δὲ τὴν διάνοιαν	ἀλλοιοτέραν	ποιεῖσθαι τὴν ἐξήγησιν τῶν τοιούτων.
[18]	τοῦ φίλου θήσει τὸν κόλακα.	Δευτέραν	ἄκουέ μου παραίνεσιν, ὦ παῖ·
[19]	τὴν ἀρετὴν οἶμαι ὅτι σου	συντομωτέραν	ἐτραπόμην· ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτῆς,
[5]	συγχέοντες, οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ	καθαρωτέραν,	ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν
[5]	συγχέοντες, οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ	καθαρωτέραν,	ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν
[5]	καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ	βδελυρωτέραν	ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ
[5]	καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ	βδελυρωτέραν	ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ
[2]	καθάπερ οἶμαι τῷ Ἰξίωνι τὴν	Ἥραν	διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ
[2]	καθάπερ οἶμαι τῷ Ἰξίωνι τὴν	Ἥραν	διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ τῆς θεοῦ
[17]	αὐτοῖς δεήσει μνημάτων οὐκ εἰς	μακράν,	ἐπειδήπερ αὐτοῖς ὀλίγον ἔμελε τῶν
[14]	πορεύεσθαι· ὄφελον καὶ ὑμεῖς τὴν	μακρὰν	ἐπορεύεσθε· ῥᾷον ἂν δι´ ἐκείνης
[12]	ἐσομένην ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ εἰς	μακρὰν	προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν θᾶττον ἢ
[18]	καὶ τοὺς ποιμένας; Καὶ τούτους	ὁρᾶν	εἶπεν ὁ νεανίσκος. Ποταπὸς οὖν
[6]	τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν	ὑπερορᾶν	καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν,
[6]	τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν	ὑπερορᾶν	καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν,
[5]	τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς τοῦτο	ἀφορᾶν	ἐπ´ αὐτό τε οἶμαι σπεύδειν
[5]	τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς τοῦτο	ἀφορᾶν	ἐπ´ αὐτό τε οἶμαι σπεύδειν
[3]	δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες	ἄρουραν	διψῶσαν, ἵνα δὴ οἶμαι αὐτῷ
[3]	δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες	ἄρουραν	διψῶσαν, ἵνα δὴ οἶμαι αὐτῷ
[5]	τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ	πᾶσαν	ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ
[5]	τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ	πᾶσαν	ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ
[6]	κακά, κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν	πᾶσαν	ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν
[6]	κακά, κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν	πᾶσαν	ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν
[10]	τῷ ἑνὶ καὶ ἀγαθῷ συνέχουσα	πᾶσαν	αὐτὴν διὰ τῆς ὑπερεχούσης καὶ
[13]	γνώσεως, ἧς ἀντάξιον οὐδὲ τὸ	πᾶσαν	ὁμοῦ μετὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων
[5]	τοῦ πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν	ἅπασαν	τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν,
[5]	τοῦ πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν	ἅπασαν	τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν,
[13]	ἔχον ὡς ἔφην εἰς μῦθον	διεσκεύασαν,	αἰνιττόμενοι τήν τε οὐσίαν τοῦ
[12]	Πολλὰς καὶ Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων	ἐδάησαν»	λέγων. Αἰσθέσθαι οὖν μοι δοκεῖ
[13]	οἴχεσθαι· τὸ δὲ ῥυεῖσαν καὶ	διασπασθεῖσαν	μὴ προσέχων τις τοῖς ῥήμασιν
[13]	ζωήν, ῥυεῖσαν δὲ διεσπάσθαι καὶ	διασπασθεῖσαν	οἴχεσθαι· τὸ δὲ ῥυεῖσαν καὶ
[13]	ἐπὶ πολλὰ ῥυῆναι τὴν ζωήν,	ῥυεῖσαν	δὲ διεσπάσθαι καὶ διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι·
[13]	καὶ διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι· τὸ δὲ	ῥυεῖσαν	καὶ διασπασθεῖσαν μὴ προσέχων τις
[15]	καὶ τὰ ὑποτρίμματα καὶ τὴν	κνίσσαν,	οὐδὲ τὴν Φρύνην οὐδὲ τὴν
[3]	καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος,	εἵλκυσαν	ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν αἶνον,
[3]	καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος,	εἵλκυσαν	ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν αἶνον,
[21]	γὰρ εἰς τὴν περίστασιν τὴν	καταλαβοῦσαν	αὐτόν, εἶτα εἰς τὰς ἐντολὰς
[17]	ὁ ἀνήρ ἐστιν. Αἱ δὲ	ὑπήκουσαν	αὐτίκα τῷ Διί. Καὶ ὁ
[17]	δείκνυέ μοι τὴν ἐπὶ σὲ	φέρουσαν	ὁδὸν ἄνω. Κρείττονα γάρ μοι
[3]	μετῄει, τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς	ἔχουσαν,	σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη
[3]	μετῄει, τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς	ἔχουσαν,	σαφῶς δὲ ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη
[14]	τὴν ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν καὶ	ὑπερέχουσαν	πάντα τὰ ὄντα καθαρὰν νόησιν
[7]	θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν πόλιν	τρυφῶσαν	τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην
[7]	θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν πόλιν	τρυφῶσαν	τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην
[3]	ταῦτα ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν	διψῶσαν,	ἵνα δὴ οἶμαι αὐτῷ τὸν
[3]	ταῦτα ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν	διψῶσαν,	ἵνα δὴ οἶμαι αὐτῷ τὸν
[11]	ἀνῆχθαι τοῦ Διός. Ἀλλ´, ὦ	τάν,	εἶπον, οὐ ξυνίετε τοῦ μύθου
[7]	Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν	φοιτᾶν	ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν,
[7]	Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν	φοιτᾶν	ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν,
[12]	ὡς παρὰ τὴν γαμετὴν εἴωθε	φοιτᾶν,	πρὸς ἑαυτήν· εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον
[14]	ἀνθρώπῳ. Τί δὲ καὶ τὸ	περιφοιτᾶν	πανταχοῦ καὶ παρέχειν πράγματα ταῖς
[9]	γίγνεσθαι καὶ διὰ τῶν μύθων,	ὅταν	εἰς τὰς τῶν πολλῶν ἀκοὰς
[10]	τριόδου· ἀλλὰ τοῖν δυοῖν τούτοιν.	Ὅταν	μὲν ὑπὲρ τῶν θείων πλάττωμεν,
[3]	ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε καὶ διδάσκειν,	ὅταν	ὁ λέγων τὸ φανερῶς εἰπεῖν
[3]	ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε καὶ διδάσκειν,	ὅταν	ὁ λέγων τὸ φανερῶς εἰπεῖν
[14]	~κατὰ μὲν τὴν διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες	ὅταν	οἱ μῦθοι γίγνωνται περὶ τῶν
[5]	δαίμων, ὑπὲρ τῶν ληιζομένων τὴν	θάλατταν	Οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα
[5]	δαίμων, ὑπὲρ τῶν ληιζομένων τὴν	θάλατταν	Οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα
[14]	αὐτοῦ τοῦ βασιλέως Ἑρμοῦ τὴν	γλῶτταν	ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι, φρενωθῆναι δὲ οὐδὲ
[21]	τελετῆς κοινωνήσειν τοῖς θείοις τῶν	ἐν	Ἅιδου καλῶν, Ἀγησίλαον δὲ καὶ
[9]	Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται περὶ τῶν	ἐν	Ἅιδου πραγμάτων θεολογοῦντι καὶ πρό
[17]	εἶ κύριος. Σκόπει δὲ ὅπως	ἐν	ἀνθρώποις ὁ πονηρὸς οὑτοσὶ τῆς
[16]	τι ῥηθείη· καὶ προσέτι τοῦτο	ἐν	ἅπασιν ἀκριβῶς βασανιστέον, εἰ πιθανός,
[5]	λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ μήτε	ἐν	αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς
[5]	λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ μήτε	ἐν	αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς
[11]	ἄνθρωποι δεόμενοι, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν	ἐν	αὐτῷ λεγομένων τῷ μύθῳ διδασκόμενοι
[17]	τε τὸ ὑπὸ σοῦ σπαρὲν	ἐν	αὐτῷ πῦρ ἀποσβῆναι, ἢν μὴ
[17]	τῷ βρέφει, σωζόμενον ἔτι καθορῶν	ἐν	αὐτῷ σπινθῆρα μικρὸν ἐξ ἑαυτοῦ,
[17]	δὲ αὐτὸς ἐκτήσατο, πλουτεῖν θέλων	ἐν	δίκῃ τε καὶ παρὰ δίκην·
[10]	τὸ δ´ ἐσχηματισμένον ἔχει διαφορὰς	ἐν	ἑαυτῷ πολλάς, ὧν, εἴ τί
[17]	ἐννοῶν τι καὶ λογιζόμενος αὐτὸς	ἐν	ἑαυτῷ, προσεῖχεν εἰς τὸν Δία
[6]	πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν	ἐν	ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ
[6]	πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν	ἐν	ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ
[5]	καὶ μήτε ἐν λόγῳ μήτε	ἐν	ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς
[5]	καὶ μήτε ἐν λόγῳ μήτε	ἐν	ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς ταῖς
[10]	θεοῖς ἡγεμόσιν ἐκφανῆ γενόμενα τὸν	ἐν	ἡμῖν τελέσῃ. μᾶλλον δὲ τελειώσῃ,
[1]	σύλλογον· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν ὥσπερ	ἐν	θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ Διονύσου
[1]	σύλλογον· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν ὥσπερ	ἐν	θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ Διονύσου
[13]	ἅμα καὶ φανερὸν θεὸν ὥσπερ	ἐν	θεάτρῳ προβάλλειν ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις καὶ
[17]	εἶπεν, οὐρανοῦ καὶ γῆς ἀρχαιότερον	ἐν	θεοῖς βλάστημα, μνησικακεῖν ἔτι διανοῇ
[2]	ἀναζητεῖν. Εἰ δέ, ὥσπερ ἱππεῖς	ἐν	Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ
[2]	ἀναζητεῖν. Εἰ δέ, ὥσπερ ἱππεῖς	ἐν	Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ
[2]	καὶ τὰ κουφότερα τῶν ὅπλων	ἐν	Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ,
[2]	καὶ τὰ κουφότερα τῶν ὅπλων	ἐν	Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ,
[15]	κορυφῆς ἐπιβλέπει τοὺς ἄλλους Ἄτης	ἐν	λειμῶνι κατὰ σκότον ἠλάσκοντας» ὑπὲρ
[5]	πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε	ἐν	λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ μήτε
[5]	πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ μήτε	ἐν	λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ μήτε
[10]	ἑκάτερον αὐτῶν. Ἔστιν ἁπλῆ τις	ἐν	λόγῳ παντὶ διάνοια, καὶ μέντοι
[1]	περὶ πόλιν· ἔτι πολλὰ γίνεται	ἐν	μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ τῆς
[1]	~Ἦ πολλὰ γίνεται	ἐν	μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο ἐκ τῆς
[2]	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων,	ἐν	οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα παρὰ
[2]	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων,	ἐν	οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα παρὰ
[18]	ἡμῖν οἱ θεοὶ πάντες οἱ	ἐν	Ὀλύμπῳ καὶ οἱ περὶ τὸν
[14]	περιτρεχούσης ἁρπάσαντες ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ	ἐν	παροιμίᾳ περιφερόμενον αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ
[10]	ἰδεῖν πειραθῶμεν, οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν	ἐν	πᾶσι προσδεόμενοι, ἑπόμενοι δὲ νέοις
[13]	μεριστῷ παντελῶς ἀδιαιρέτου ὅλης τε	ἐν	πᾶσιν ἀμιγοῦς προϋπαρχούσης τοῦ Διονύσου
[6]	νόμισμα. Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν»	ἐν	ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον ἐν
[6]	νόμισμα. Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν»	ἐν	ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον ἐν
[8]	ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν	ἐν	ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ τὼ
[8]	ἀλλὰ τὴν ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν	ἐν	ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ τὼ
[14]	σύντομοι τὰς χαλεπότητας; Καὶ ὥσπερ	ἐν	ταῖς λεωφόροις ὁ μὲν τὴν
[18]	παρ´ ἐμοῦ, ἵνα σοι καὶ	ἐν	τῇ γῇ φῶς λάμπῃ μέγα
[20]	γὰρ οὐ τὸ ὄνομα θεῶν	ἐν	τῇ σφραγῖδι φορεῖν ἐπέτρεπεν, οὐδὲ
[5]	ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν σαφῶς	ἐν	τῇ τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ
[5]	ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν σαφῶς	ἐν	τῇ τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ
[6]	ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον	ἐν	τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ τοῦτό
[6]	ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον	ἐν	τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ τοῦτό
[18]	οὐδεὶς γὰρ ἦν ὁ ξυμπονῶν	ἐν	τῇ τῶν συγγενῶν οἰκίᾳ παρερριμμένῳ.
[14]	τὴν ἐπίτομον, οὕτω δὴ καὶ	ἐν	τῇ φιλοσοφίᾳ τέλος τέ ἐστι
[15]	ἐπαινουμένοις ἢ ψεγομένοις τίθεται, ἀλλ´	ἐν	τῇ φύσει· φεύγει τὰς περιττὰς
[20]	λέγεται, καὶ τοιαῦτα ἕτερα πάλιν	ἐν	Τιμαίῳ· πιστεύειν γὰρ ἁπλῶς ἀξιοῖ
[19]	εἰκόνες τοιαῦται. Ποῦ τοῦτο Ἰσοκράτης	ἐν	τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε λόγοις; Ποῦ
[15]	τὸ αἰσχρὸν ἢ καλὸν οὐκ	ἐν	τοῖς ἐπαινουμένοις ἢ ψεγομένοις τίθεται,
[7]	Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ καὶ	ἐν	τοῖς ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν
[7]	Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ καὶ	ἐν	τοῖς ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν
[15]	ἑαυτοῦ ἀτρύτως καὶ ἀμετακινήτως συνέχειν	ἐν	τοῖς θείοις καὶ ἀχράντοις καὶ
[4]	ᾧ μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν»	ἐν	τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ
[4]	ᾧ μόνῳ τῆς ἐλευθερίας μέτεστιν»	ἐν	τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ
[7]	παραινέσεις εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ	ἐν	τοῖς λόγοις ἦν ὁ Διογένης
[7]	παραινέσεις εἰσίν; Οὐ μόνον δὲ	ἐν	τοῖς λόγοις ἦν ὁ Διογένης
[10]	ἁγιωτάτας τελετὰς καταστησάμενος· τὸ γὰρ	ἐν	τοῖς μύθοις ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ
[13]	οὐσίαν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν	ἐν	τοῖς νοητοῖς παρὰ τῷ πατρὶ
[11]	ἢ κατ´ ἄνθρωπον· ἅτε γὰρ	ἐν	τοῖς σπαργάνοις ἀποπνίγων τοὺς δράκοντας,
[16]	τῶν νοημάτων κατασκευῇ· πολὺς δὲ	ἐν	τούτοις ὁ Πάριός ἐστι ποιητής.
[17]	παρὰ σοὶ κάλλος ἀπὸ τῆς	ἐν	τούτοις ὅθεν πεπορεύμεθα τέως ἀγλαΐας.
[14]	διερευνᾶσθαι. Τοσούτῳ δ´ ἐστὶ κρεῖττον	ἐν	τούτοις τοῦ σεμνοῦ τὸ ἀπεμφαῖνον,
[21]	καλῶν, Ἀγησίλαον δὲ καὶ Ἐπαμινώνδαν	ἐν	τῷ βορβόρῳ» κείσεσθαι« Τοῦτο, ὦ
[10]	ἔχουσα, τῆς ψυχῆς πλήρωμα, καὶ	ἐν	τῷ ἑνὶ καὶ ἀγαθῷ συνέχουσα
[13]	καὶ τὸν ἀγέννητον αὐτοῦ τόκον,	ἐν	τῷ κόσμῳ τήν τε καταβίωσιν
[13]	ζωῆς ὑπὸ τῆς ἑνοειδοῦς καὶ	ἐν	τῷ μεριστῷ παντελῶς ἀδιαιρέτου ὅλης
[5]	ἐρημίας προβάλλονται, οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν	ἐν	τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ νόμιμα
[5]	ἐρημίας προβάλλονται, οἱ δ´ ἀναπατοῦσιν	ἐν	τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ νόμιμα
[11]	κρεῖττον καὶ ὑπερέχον καὶ ἐξῃρημένον,	ἐν	τῷ μετρίῳ δὲ ὅμως ἔτι
[13]	καὶ τὴν τῶν πραγμάτων μέθεξιν	ἐν	τῷ παντί, καὶ τἆλλα ἐφεξῆς
[1]	οὐκ ὄντι συγγραφικῷ καὶ τὸ	ἐν	τῷ πλήθει λέγειν ὥσπερ ἄλλο
[1]	οὐκ ὄντι συγγραφικῷ καὶ τὸ	ἐν	τῷ πλήθει λέγειν ὥσπερ ἄλλο
[14]	δὲ τῶν ἀπεμφαινόντων ὑπεριδόντας τῶν	ἐν	τῷ φανερῷ λεγομένων ἐπὶ τὴν
[20]	οἶδα ὡς ἔστι ποικίλον« ταῦτα	ἐν	Φιλήβῳ λέγεται, καὶ τοιαῦτα ἕτερα
[10]	ἐστι πολλά. Τὸ μὲν οὖν	ἓν	ἁπλοῦν ἐστι καὶ οὐδὲν δεῖται
[12]	εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον τὸ σωμάτιον	ἓν	τῶν κτημάτων τοῦ Διὸς ὑπὸ
[21]	καὶ παραχαράττων· αὐτόν τε οὐκ	ἐπανήγαγεν,	ὅθεν ἄσμενος ἠλευθέρωτο. Τί δ´
[17]	κάρον ἐμβαλὼν τῆς ἐπινοίας ταύτης	ἀπήγαγεν,	αὖθις ἀνεγερθεὶς ἄπεισιν εἰς ἐρημίαν.
[7]	τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον	ἀπήγαγεν,	ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν
[7]	τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν Κόρινθον	ἀπήγαγεν,	ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν
[17]	τὴν κεφαλήν. Πεποιθὼς οὖν αὐτῷ	προσῆγεν	εἰς τὸ πρόσω διὰ λείας
[21]	τῷ νόμῳ δὲ γενέσθαι, τοῦτο	ἔφυγεν,	οὐ τὸ μυηθῆναι, νομίζων αὐτὸν
[14]	Καίτοι πορευθεὶς πρὸς ἡμᾶς, εἰ	μηδὲν	ἄλλο, ξυνεῖναι γοῦν σου τῆς
[9]	παρ´ ἐμοῦ, καίτοι νομίζω γε	μηδὲν	ἐνδεῖν, πλὴν ὁ προστιθεὶς οὐκ
[14]	ἴσως δὲ καὶ διὰ τὸ	μηδὲν	ὑμῖν εἶναι πρόσχημα τοῦ φορολογεῖν
[17]	ὡς δὲ πλησίον ὄντα οὐ	κατεῖδεν,	ἐνδεὴς μὲν ἐφάνη, καλὴ δὲ
[15]	τιμητῇ γενέσθαι· γῆν γὰρ αὐτὰ	οἶδεν	ἀμφότερα. Τὸ σπανιώτερον δὲ καὶ
[2]	τούτοις τοῖς μορίοις, πρὸς ἃ	σύνοιδεν	αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ ζῷα,
[2]	τούτοις τοῖς μορίοις, πρὸς ἃ	σύνοιδεν	αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ ζῷα,
[19]	τίς μετουσία; Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς αὐτὸς	οὐδὲν	ἄξιον ἐπαίνου πράττων, ἐπαινεῖς φορτικῶς
[10]	περὶ τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι προλάβωμεν.	Οὐδὲν	ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ περὶ τὰς
[17]	διανείμας τὴν οὐσίαν ἔπειτα ἐτελεύτησεν,	οὐδὲν	αὐτοὺς οἰκονομίας πέρι διδάξας, οὐδ´
[10]	οὖν ἓν ἁπλοῦν ἐστι καὶ	οὐδὲν	δεῖται ποικιλίας, τὸ δ´ ἐσχηματισμένον
[17]	ὅπως ὀνομάζεσθαι {τουτὶ γὰρ ἔμοιγε	οὐδὲν	διαφέρει} δείκνυέ μοι τὴν ἐπὶ
[14]	καὶ μὴ πρότερον, ὅτε ὑμῖν	οὐδέν	ἐστι πλέον ἀπὸ τῆς κόμης
[21]	ἀκεραίους φυλάττουσι, τοῖς δὲ μοχθηροῖς	οὐδέν	ἐστι πλέον, κἂν εἴσω τῶν
[17]	πρὸς τὸ φυλάξαι τὴν οὐσίαν	οὐδὲν	ἐφρόντισεν ὅπως ἔσονται σπουδαῖοι. Τὸ
[9]	μή τί με λέληθε· καὶ	οὐδὲν	θαυμαστὸν ἄνδρα στρατιώτην μὴ λίαν
[8]	ἀνάλωμα μόνον ἐστίν, ἄλλο δὲ	οὐδέν;	Ὅπερ οἶμαι διδάσκων ὁ Κράτης
[8]	ἀνάλωμα μόνον ἐστίν, ἄλλο δὲ	οὐδέν;	Ὅπερ οἶμαι διδάσκων ὁ Κράτης
[4]	καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν ἐφεξῆς.	Οὐδὲν	οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο
[4]	καὶ Κράτητος ἄχρι τῶν ἐφεξῆς.	Οὐδὲν	οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο
[17]	πάντα ἐφαίνετο μοχθηρά, καλὸν δὲ	οὐδὲν	οὐδαμοῦ τέως. Ἑρμῆς οὖν αὐτῷ,
[10]	γλώττῃ» περὶ τῶν ἀρρήτων γὰρ	οὐδὲν	χρὴ λέγειν. Ἀλλά μοι θεοὶ
[7]	καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν	ἐβάδιζεν,	Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ´
[7]	καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν	ἐβάδιζεν,	Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ´
[7]	πιστὸς ὁ Δίων. Οὕτω πρέπειν	ἐνόμιζεν	ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ τὰ
[7]	πιστὸς ὁ Δίων. Οὕτω πρέπειν	ἐνόμιζεν	ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ τὰ
[8]	θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό σε	λέληθεν	ὅτι πάντα καὶ τὰ μεγάλα
[8]	θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό σε	λέληθεν	ὅτι πάντα καὶ τὰ μεγάλα
[18]	γῇ φῶς λάμπῃ μέγα καὶ	μηθὲν	ἐπιποθῇς τῶν τῇδε, ταύτης δὲ
[10]	θεοῖς πρεπωδεστάτην, τῶν αἰσχρῶν δὲ	μηθὲν	καὶ βλασφήμων ἢ δυσσεβῶν, ὅπως
[4]	ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´	ἐκεῖθεν	ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς
[4]	ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´	ἐκεῖθεν	ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν ἡμῶν τὰς
[12]	τὸν αὑτοῦ μηρὸν ἐνράπτει· εἶτα	ἐκεῖθεν,	ἡνίκα ἐτελεσφορήθη τὸ βρέφος, ὠδίνων
[7]	ἔργων ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω.	~Ἦλθεν	εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς
[7]	ἔργων ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω.	~Ἦλθεν	εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς
[14]	δὲ καὶ ἡμῖν τοῖς ἄλλοις;	Ἀνῆλθεν	ὁ Ἀσκληπιάδης, εἶτα ὁ Σερηνιανός,
[1]	τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην	ἐπῆλθεν	ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς
[1]	τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι πρῴην	ἐπῆλθεν	ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς
[18]	εἴτε ὕπνος τις εἴτε ἔκστασις	ἐπῆλθεν·	ὁ δὲ αὐτῷ δείκνυσιν αὐτὸν
[17]	τῶν ἀνθρωπίνων, τὸν Δία ἔλεος	ὑπῆλθεν·	εἶτα ἀπιδὼν πρὸς τὸν Ἥλιον·
[21]	παραχαράττων· αὐτόν τε οὐκ ἐπανήγαγεν,	ὅθεν	ἄσμενος ἠλευθέρωτο. Τί δ´ ἦν
[21]	εἶναι Πύθιον οἴκοι παρ´ ἑαυτῷ,	ὅθεν	αὐτῷ καὶ ἡ ὁρμὴ πρὸς
[16]	ὡς φασὶ ταύτῃ, ἐπανάξω δὲ	ὅθεν	ἐξέβην. Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς μύθους
[17]	ἐμπειρίας μόνον ἰώμενοι τοὺς ἀνθρώπους,	ὅθεν	καὶ διαφεύγει τὰ πολλὰ τῶν
[17]	κάλλος ἀπὸ τῆς ἐν τούτοις	ὅθεν	πεπορεύμεθα τέως ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ ταῦτα
[4]	μόνῳ, καὶ τὸ ποιητέον εὑρίσκειν	οἴκοθεν,	ἀλλ´ οὐ μανθάνειν ἔξωθεν. Εἰ
[4]	μόνῳ, καὶ τὸ ποιητέον εὑρίσκειν	οἴκοθεν,	ἀλλ´ οὐ μανθάνειν ἔξωθεν. Εἰ
[2]	ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν	ὁπόθεν	εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ πρῶτος
[2]	ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν	ὁπόθεν	εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ πρῶτος
[14]	μῦθοι γίγνωνται περὶ τῶν θείων,	αὐτόθεν	ἡμῖν ὥσπερ βοῶσι καὶ διαμαρτύρονται
[10]	μᾶλλον ἔοικε διαμαρτύρεσθαι μὴ τοῖς	αὐτόθεν	λεγομένοις πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ λεληθότα
[14]	πάνυ, μᾶλλον δὲ τὰ πάντα	πανταχόθεν	ξυγκομίζουσι, καὶ προσκτῶνται τὸ τιμᾶσθαι
[21]	δυσσεβής, ἀλλ´ ἐκείνοις, ὧν μικρῷ	πρόσθεν	ἐπεμνήσθην, προσόμοιος· ἀπιδὼν γὰρ εἰς
[1]	τῶν ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν τὸν	ἔμπροσθεν	χρόνον παραιτησαμένῳ, μικρὰ δὲ ὑπὲρ
[1]	τῶν ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν τὸν	ἔμπροσθεν	χρόνον παραιτησαμένῳ, μικρὰ δὲ ὑπὲρ
[14]	Κυνισμόν· βακτηρία, τρίβων, κόμη, τὸ	ἐντεῦθεν	ἀμαθία, θράσος, ἰταμότης, καὶ πάντα
[2]	ψευδὴς ἐντέτηκε δόξα· γίνεται γὰρ	ἐντεῦθεν	αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια καὶ τερατώδη
[2]	ψευδὴς ἐντέτηκε δόξα· γίνεται γὰρ	ἐντεῦθεν	αὐτοῖς τὰ ὑπηνέμια καὶ τερατώδη
[17]	μικρὸν ἐξ ἑαυτοῦ, καὶ τὸ	ἐντεῦθεν	ἔτρεφεν ἐκεῖνο τὸ παιδίον, ἐξαγαγὼν
[3]	παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν	ἐντεῦθεν	οἱ ποιηταὶ τὸν αἶνον, ὃς
[3]	παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν	ἐντεῦθεν	οἱ ποιηταὶ τὸν αἶνον, ὃς
[17]	πάντας ὁρᾶς προσπταίοντας καὶ ἀπιόντας	ἐντεῦθεν	ὀπίσω. Καὶ ὁ νεανίσκος ἀπιὼν
[5]	ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις	οὐθὲν	καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν
[5]	ἀνθρώπινος, ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις	οὐθὲν	καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν
[5]	θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν καλόν,	οὐθὲν	σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη
[5]	θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν καλόν,	οὐθὲν	σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη
[2]	τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν	οὐθὲν	τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν δήσῃ
[2]	τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν	οὐθὲν	τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν δήσῃ
[15]	τὸ ἐνοχλοῦν ἐξ αὐτοῦ παρωσάμενος,	ἄνωθεν	ἐκ τῆς Ὀλύμπου κορυφῆς ἐπιβλέπει
[4]	εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν	ἔξωθεν.	Εἰ δ´ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς
[4]	εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν	ἔξωθεν.	Εἰ δ´ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς
[19]	δείξαντι, σμικρὰ μὲν διὰ τὰς	ἔξωθεν	ἡμῖν προσπεσούσας ἀσχολίας, ὅμως δ´
[11]	ὡς ἂν μή τινος ὑπομνήσεως	ἔξωθεν	οἱ ἄνθρωποι δεόμενοι, ἀλλ´ ὑπὸ
[19]	δὲ καίπερ, ὡς οἶσθα, τοῖς	ἔξωθεν	πλεονεκτήμασιν ἐπτερωμένος ὑπέταξα ὅμως ἐμαυτὸν
[11]	πολυπραγμονεῖν ὑφ´ ἡγεμόσι τοῖς θεοῖς	προθυμηθεῖεν.	Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε πολλῶν ἤκουσα
[19]	βιβλία ταῦτα ἀνεγίγνωσκον, ὁπόσα αὐτὸς	δοκιμάσειεν.	Οὕτως ἡμεῖς ὑφ´ ἡγεμόσι τελούμενοι,
[15]	ἐξετάζοι καὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν	ἐπιτρέψειεν	αὐτῷ τιμητῇ γενέσθαι· γῆν γὰρ
[21]	τὰ τοιαῦτα καὶ Πυθαγόρᾳ μάλιστα	ἐπισκήψειεν,	οὐκ ὀρθῶς λογιζόμενος· οὔτε γὰρ
[21]	πείθω, μείζονος, ὅπως ἡμῖν αὐταὶ	δοῖεν	αἱ θεαὶ τὴν ἐπίνοιαν· νομίζω
[10]	ἐστὲ τούτων ἀμύητοι, τὴν ὄνησιν	δοῖεν.	Ὑπὲρ δὲ ὧν εἰπεῖν τε
[13]	ἐβάκχευσεν οὐ προειδόμενον. Οὗ δὲ	ἕνεκεν	ἔφην αὐτά· ~κατὰ μὲν τὴν
[19]	πίθου« τῆς προκειμένης ἡμῖν ἀσχολίας	εἵνεκεν	ἀφέξομαι. Μικρὰ δὲ ἔτι τῷ
[21]	οὐκ ἔμελλεν ὁ τῶν θεῶν	εἵνεκεν	εἰς Ὀλυμπίαν βαδίζων, ὁ τῷ
[19]	Εἰ μὲν οὖν τι προὔργου	πεποίηκεν,	αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ πρὸ
[15]	δὲ τοῦ σώματος, οὐ δόξῃ	προστέτηκεν·	οὐδὲ περιμένει τὸν μάγειρον καὶ
[15]	εἶναι κενοδοξίας ταῦτα καὶ ἀμαθίας	νενόμικεν	ἔργα· τὸ αἰσχρὸν ἢ καλὸν
[2]	καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων	ἔοικεν	ἀνθρώπων εἶναι τότε ἐξ ἀρχῆς
[2]	καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων	ἔοικεν	ἀνθρώπων εἶναι τότε ἐξ ἀρχῆς
[12]	ἐκφάνσεως, κατὰ τί τοῖς ἀνθρωπικοῖς	προσέοικεν;	Ἡ μήτηρ αὐτὸν κύουσα, φασίν,
[19]	ἁπάντων τῶν καλῶν νομίζειν ἡγεμόνας	ἐδίδασκεν.	Εἰ μὲν οὖν τι προὔργου
[19]	οἶσθα ὅτι καὶ ὁ Σαλμωνεὺς	ἔδωκεν	ὑπὲρ τούτων τοῖς θεοῖς δίκην
[6]	μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ φήμη	παρέδωκεν,	αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν
[6]	μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ φήμη	παρέδωκεν,	αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ Περσῶν
[10]	ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν τελεστικῶν, οὓς	παρέδωκεν	ἡμῖν Ὀρφεὺς ὁ τὰς ἁγιωτάτας
[5]	δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις	ἀνεῖλεν,	ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν
[5]	δὲ ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις	ἀνεῖλεν,	ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν
[21]	Ἀθηναίῳ γενομένῳ. Πῶς γὰρ οὐκ	ἔμελλεν	ὁ τῶν θεῶν εἵνεκεν εἰς
[6]	καὶ τοῦ μίμου, οὕτω πᾶσα	μὲν	αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς
[6]	καὶ τοῦ μίμου, οὕτω πᾶσα	μὲν	αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς
[18]	ἁπλούστατα καὶ γενναίως, μὴ λέγων	μὲν	ἄλλα, φρονῶν δὲ ἕτερα περὶ
[10]	καὶ ἐξῃρημένης παρουσίας. Ἀλλὰ ταῦτα	μὲν	ἀμφὶ τὸν μέγαν Διόνυσον οὐκ
[21]	τῆς τῶν μυστηρίων σεμνότητος; Ἴσως	μὲν	ἄν τις τὰ τοιαῦτα καὶ
[18]	σκοπιὰν ἀγαγὼν αὐτόν, ἧς τὸ	μὲν	ἄνω φωτὸς ἦν πλῆρες, τὸ
[5]	ὄντος τοῦ πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι	μὲν	ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς
[5]	ὄντος τοῦ πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι	μὲν	ἅπασαν τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς
[12]	τινὰ καὶ διδοὺς ἀνθρώποις κοινῇ	μὲν	ἅπασι σύμβολον τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ
[9]	ἔτι μέντοι τοῦ λογικοῦ τὸ	μὲν	ἀποδεικτικὸν διὰ τῶν ἀληθῶν, τὸ
[17]	καὶ τοὺς ἀνεψιοὺς ἐγεγόνει, ἐδέησε	μὲν	αὑτὸν εἰς τὸν Τάρταρον προέσθαι
[20]	μεγίστου φόβου. Καὶ νῦν τὴν	μὲν	Ἀφροδίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ φίλον, ταύτῃ
[14]	καὶ τὰ στρατόπεδα, καὶ τοῖς	μὲν	βελτίστοις λοιδορεῖσθαι, τοὺς δὲ χειρίστους
[19]	ὅτι σου συντομωτέραν ἐτραπόμην· ἐγὼ	μὲν	γὰρ αὐτῆς, εἰ μὴ φορτικὸν
[14]	μᾶλλον ἐκείνων καὶ ἰταμώτερον· οἱ	μὲν	γὰρ καλούμενοι, ὑμεῖς δὲ καὶ
[5]	ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί. Οἱ	μὲν	γὰρ συνειδότες αὐτοῖς οὕτω μοχθηρὸν
[5]	ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί. Οἱ	μὲν	γὰρ συνειδότες αὐτοῖς οὕτω μοχθηρὸν
[12]	δὲ ὑπὲρ τῆς Διονύσου θρυλλουμένης	μὲν	γενέσεως, οὔσης δὲ οὐ γενέσεως,
[18]	πανοπλίᾳ κοσμηθεὶς ταύτῃ διὰ πάσης	μὲν	γῆς, διὰ πάσης δὲ θαλάττης,
[4]	σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ	μὲν	δεῖνος τὸν Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι;
[4]	σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ	μὲν	δεῖνος τὸν Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι;
[19]	ῥήτοράς ἐστι φιλικὰ πάντα. Τῶν	μὲν	δὴ τοιούτων λόγων, εἰ καὶ
[19]	πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας δείξαντι, σμικρὰ	μὲν	διὰ τὰς ἔξωθεν ἡμῖν προσπεσούσας
[18]	ὑπὸ τῆς θέας, Ἀλλὰ σοὶ	μέν»	εἶπεν, ὦ θεῶν πάτερ, τῶν
[17]	ὦ ποτνία, φατόν; Ἀλλὰ τούτου	μέν»	εἰπέτην, ὦ πάτερ, αὐτὸς εἶ
[6]	τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ	μὲν	ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ τὸν
[6]	τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ	μὲν	ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ τὸν
[14]	σεμνοῦ τὸ ἀπεμφαῖνον, ὅσῳ διὰ	μὲν	ἐκείνου καλοὺς λίαν καὶ μεγάλους
[10]	χρὴ λέγειν. Ἀλλά μοι θεοὶ	μὲν	ἐκείνων καὶ ὑμῶν δὲ τοῖς
[3]	ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ	μὲν	ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν
[3]	ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ	μὲν	ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν
[18]	ἡμετέρων. Ἐμμένων γὰρ αὐταῖς ἡμῖν	μὲν	ἔσῃ φίλος καὶ τίμιος, αἰδοῖος
[18]	ἡδυπαθεῖν, τῶν ποιμένων δὲ ὀλίγον	μέν	ἐστι τὸ ἀστεῖον, τὸ πλῆθος
[2]	τῶν ἔργων, τρέπεται. Καὶ ὅτῳ	μὲν	εὐμενὴς θεὸς ταχέως ἔλυσε τὰ
[2]	τῶν ἔργων, τρέπεται. Καὶ ὅτῳ	μὲν	εὐμενὴς θεὸς ταχέως ἔλυσε τὰ
[17]	πλησίον ὄντα οὐ κατεῖδεν, ἐνδεὴς	μὲν	ἐφάνη, καλὴ δὲ ὅμως ἡ
[12]	Δαιμόνων στρατιά. Ὁρᾷς ὅπως ἀνθρωπικὴ	μὲν	ἡ σπορὰ διὰ τῶν κεραυνίων,
[17]	αὐτίκα τῷ Διί. Καὶ ὁ	μὲν	Ἥλιος, ὥσπερ ἐννοῶν τι καὶ
[9]	ἐχρῆν, εἶπερ ἐβούλου μιμούμενος, ἀντὶ	μὲν	Ἡρακλέος μεταλαμβάνειν Περσέως ἢ Θησέως
[12]	οὐκ εἰς μακρὰν προαγορεύσασα κινῆσαι	μὲν	θᾶττον ἢ προσῆκον ἦν τινὰ
[17]	ἦν πάντα ἀκοσμίας πλήρη· πατρῷα	μὲν	ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ τῶν παίδων
[13]	ἂν μὴ ταύτῃ ποιῇ, γελάσεται	μέν,	ἴστω μέντοι σαρδώνιον γελῶν ἔρημος
[20]	τελεσθῆναι παντοίας πανταχοῦ τελετάς, ἐρῶ	μὲν	ἴσως ἄγνωστά σοι, γνώριμα μέντοι
[17]	ἀναθημάτων, ἃ ἐτέθειτο παρὰ πολλῶν	μὲν	καὶ ἄλλων, οὐχ ἥκιστα δὲ
[13]	γράφειν οὐ ῥᾴδιον ἐμοί, τυχὸν	μὲν	καὶ διὰ τὸ ἀγνοεῖν ἔτι
[13]	ὁ Πενθεὺς ἔπαθε πάθωμεν, ἴσως	μὲν	καὶ ζῶντες, πάντως δὲ καὶ
[6]	εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας, οὔσας	μὲν	καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος συγγράμματα,
[6]	εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας, οὔσας	μὲν	καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος συγγράμματα,
[4]	καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ	μὲν	λόγος οὔ φησι δεῖν ἀντὶ
[4]	καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως ὁ	μὲν	λόγος οὔ φησι δεῖν ἀντὶ
[18]	βουκόλοι» Καὶ ὁ νεανίσκος· Ὁ	μέν	μοι» ἔφη, δοκεῖ νυστάζειν τὰ
[16]	τοῦτό γε ἐνεανιεύσω· ἀλλ´ ὁ	μὲν	μῦθος, μῦθός ἐστι παλαιός, ἐφήρμοσας
[9]	τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ	μὲν	νῦν μοι προύκειτο περὶ κυνισμοῦ
[9]	τῆς ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ	μὲν	νῦν μοι προύκειτο περὶ κυνισμοῦ
[19]	ἐγώ τε καὶ σύ, σὺ	μὲν	ὁ Ζεύς, ἐγὼ δὲ ὁ
[9]	τῶν θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς	μὲν	ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ
[9]	τῶν θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς	μὲν	ὁ παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ
[17]	κτήματα. Τούτων δὲ αὐτῷ πολλὰ	μὲν	ὁ πατὴρ ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια δὲ
[21]	καὶ διδάσκων αὐτὸν ὅτι τούτοις	μέν,	οἷς ἀξίως τοῦ μυηθῆναι βεβίωται,
[1]	αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον	μὲν	ὅτι τῷ κυνὶ λόγους μᾶλλον
[1]	αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον	μὲν	ὅτι τῷ κυνὶ λόγους μᾶλλον
[8]	πολλοὶ πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ	μὲν	οὐκ ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ
[8]	πολλοὶ πρὸς τοὺς θεούς, ἐκείνῳ	μὲν	οὐκ ἔστιν ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ
[18]	ἔφη, τὸν κληρονόμον οἱ βέλτιστοι	μὲν	οὐκ εὐφραίνουσι τῶν ποιμένων, οἱ
[2]	φάναι ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν	μὲν	οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη καὶ
[2]	φάναι ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν	μὲν	οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη καὶ
[14]	καθαρὰν νόησιν ἐλπὶς ἀναδραμεῖν. Αἴτιαι	μὲν	οὖν αὗται τοῦ τὴν τελεστικὴν
[14]	καὶ ἀφομοιωθῆναι τοῖς θεοῖς· ἀρχὴ	μὲν	οὖν ἑαυτὸν γνῶναι, τέλος δὲ
[10]	δὲ ἀμφοῖν ἐστι πολλά. Τὸ	μὲν	οὖν ἓν ἁπλοῦν ἐστι καὶ
[1]	οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα	μὲν	οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι διαλῦσαι
[1]	οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα	μὲν	οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι διαλῦσαι
[14]	τῶν λόγων τούτων δεομένους. Εἰ	μὲν	οὖν ἡμεῖς σοι παῖδες ἐφάνημεν
[4]	θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ	μὲν	οὖν καὶ τῷ κυνὶ προσήκει
[4]	θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ	μὲν	οὖν καὶ τῷ κυνὶ προσήκει
[7]	σῶν ῥημάτων πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο	μὲν	οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον
[7]	σῶν ῥημάτων πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο	μὲν	οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον
[19]	καλῶν νομίζειν ἡγεμόνας ἐδίδασκεν. Εἰ	μὲν	οὖν τι προὔργου πεποίηκεν, αὐτὸς
[17]	ἐπὶ τὸν πέλας ἐτράπετο. Τέως	μὲν	οὖν τοῦτο ἐπράττετο. Προσαπέλαβον δὲ
[14]	οὖν αὐτοῖς εἰκότως φοβερώτεροι. Πάλαι	μὲν	οὖν ὑμῖν ἐθέμην ἐγὼ τοῦτο
[16]	τῷ σώματι χρῆσθαι ἐπιτάττῃ. ~Ταῦτα	μὲν	οὖν ὡς φασὶ ταύτῃ, ἐπανάξω
[17]	Ἑρμῆς πάλιν· ὁ δὲ ἐβούλετο	μὲν	παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ πυθέσθαι τί
[5]	Φησὶ γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς	μὲν	Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ
[5]	Φησὶ γοῦν ὁ καθ´ ὑμᾶς	μὲν	Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος, ὡς δὲ
[9]	ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ δὲ τὸ	μὲν	πρὸς ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν
[9]	ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ δὲ τὸ	μὲν	πρὸς ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν
[14]	τελεστικὴν καὶ μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν τὰ	μὲν	ῥήματα παντὸς μᾶλλον εὐαγῆ καὶ
[20]	ἄξιον αὐτὸ ἰδεῖν; Ἢ τὸν	μὲν	Σάμιον οὐδεὶς ἀντερεῖ τοιοῦτον γενέσθαι;
[9]	καὶ ἀπολλυμένων καὶ τῶν ἀιδίων	μὲν	σωμάτων δὲ ὅμως θεωρίαν, τί
[9]	καὶ ἀπολλυμένων καὶ τῶν ἀιδίων	μὲν	σωμάτων δὲ ὅμως θεωρίαν, τί
[21]	εἶπεν, ὦ νεανίσκε, εἰ τοὺς	μὲν	τελώνας οἴει ταύτης ἕνεκα τῆς
[18]	πρὸς ἡμᾶς, ἄπιθι προσλαβὼν ταύτην	μὲν	τὴν δᾷδα παρ´ ἐμοῦ, ἵνα
[14]	δὲ ἕνεκεν ἔφην αὐτά· ~κατὰ	μὲν	τὴν διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες ὅταν οἱ
[14]	ὥσπερ ἐν ταῖς λεωφόροις ὁ	μὲν	τὴν σύντομον ἐλθεῖν δυνηθεὶς ῥᾷον
[8]	λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ	μὲν	τῆς ἔχθρας γίνεται πρὸς ἀντίπαλον,
[8]	λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ, διότι τὸ	μὲν	τῆς ἔχθρας γίνεται πρὸς ἀντίπαλον,
[21]	ἡ αἰτία· κατανοήσας γὰρ ἀμελοῦντα	μὲν	τῆς περὶ τὸν βίον ὀρθότητος,
[14]	τῆς ὑμετέρας παρρησίας; Οὐκ ἀφρόνως	μὲν	τὸ ἐξ ἀρχῆς εἵλεσθε τὴν
[11]	οὕτω δὴ καὶ Διονύσου, ἔχουσα	μὲν	τὸ κρεῖττον καὶ ὑπερέχον καὶ
[11]	ἔγωγε πολλῶν ἤκουσα λεγόντων ἄνθρωπον	μὲν	τὸν Διόνυσον, ἐπείπερ ἐκ Σεμέλης
[15]	θεῖός ἐστι καὶ τὸν νοῦν	μὲν	τὸν ἑαυτοῦ ἀτρύτως καὶ ἀμετακινήτως
[14]	φιλοσοφίαν ἐκτρέπονται, ἀνθ´ ὅτου πρὸς	μὲν	τὸν μακαρίτην Κωνστάντιον εἰς Ἰταλίαν
[11]	τῷ παιδὶ κελεύσας. Ἀλλ´ ὑπὲρ	μὲν	τούτων ἐμοί τε καὶ ὑμῖν
[13]	τὸ φιλοσοφεῖν τετραμμέναις. Ἀλλ´ ὑπὲρ	μὲν	τούτων ἴστω Διόνυσος αὐτός, ᾧ
[19]	ἡμεῖς ὑφ´ ἡγεμόσι τελούμενοι, φιλοσόφῳ	μὲν	τῷ τὰ τῆς προπαιδείας με
[17]	δὲ ἄρα αὐτοῖς ἦρξε πρῶτον	μὲν	τῶν εἰς ἀλλήλους ἀδικημάτων. Ἐπιθυμῶν
[18]	πεποίηνται. Συμβαίνει οὖν αὐτῷ παρὰ	μὲν	τῶν ἐπιεικῶν μὴ φιλεῖσθαι, παρὰ
[10]	ἀλλὰ τοῖν δυοῖν τούτοιν. Ὅταν	μὲν	ὑπὲρ τῶν θείων πλάττωμεν, σεμνὰ
[11]	τὸ σῶμα. Καίτοι αὐτῷ ταῦτα	μὲν	ὑπῆρξε, μειζόνως δὲ ἢ κατ´
[3]	ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός, τὴν	μὲν	ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει, τῆς τοιαύτης
[3]	ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός, τὴν	μὲν	ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει, τῆς τοιαύτης
[7]	Δίων. Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ	μὲν	φοιτᾶν ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν
[7]	Δίων. Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ	μὲν	φοιτᾶν ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν
[9]	ἕκαστον εἰς τρία τέμνεται, τὸ	μὲν	φυσικὸν εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ
[9]	ἕκαστον εἰς τρία τέμνεται, τὸ	μὲν	φυσικὸν εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ
[4]	ἀναλώματος, πρὸς δὲ δὴ καὶ	ἐφθείραμεν	τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες
[4]	ἀναλώματος, πρὸς δὲ δὴ καὶ	ἐφθείραμεν	τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες
[19]	προσπεσούσας ἀσχολίας, ὅμως δ´ οὖν	ἀπελαύσαμεν	τῆς ὀρθῆς ἀγωγῆς, οὐ τὴν
[14]	μὲν οὖν ἡμεῖς σοι παῖδες	ἐφάνημεν	εἴτε ἐγὼ εἴτε Ἀνατόλιος οὑτοσί,
[6]	αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον	θήσομεν	καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον
[6]	αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον	θήσομεν	καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον
[1]	βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ	πράττομεν	καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων
[1]	βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ	πράττομεν	καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων
[18]	ἡγείσθω σοι τῶν καλῶν ἁπάντων·	ἐσμὲν	γάρ σου καὶ εὐεργεταὶ καὶ
[19]	Δία, εἰ μὴ τοῦτον ὡς	ἐσμὲν	ἐγώ τε καὶ σύ, σὺ
[14]	παρ´ ἡμᾶς δέ· συνετώτεροι γάρ	ἐσμεν	τῶν ἀνοήτων ἐκείνων, ἴσως δὲ
[1]	οὐ μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως	ἐσμεν	ὥστε τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν
[1]	οὐ μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως	ἐσμεν	ὥστε τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν
[6]	δὲ εἶπεν ὁ θεός, ἆρ´	ἴσμεν;	Ὅτι τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ
[6]	δὲ εἶπεν ὁ θεός, ἆρ´	ἴσμεν;	Ὅτι τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ
[12]	λῆρον ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ τούτων	ἴσμεν,	ὡς Σεμέλη σοφὴ τὰ θεῖα;
[1]	οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων ἕνεκα	σωφρονοῦμεν,	οὐ μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως
[1]	οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων ἕνεκα	σωφρονοῦμεν,	οὐ μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως
[10]	τὸ περὶ τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι	προλάβωμεν.	Οὐδὲν ἀπεμφαῖνον εἶναι χρὴ περὶ
[13]	μένοντες ὁπόσα ὁ Πενθεὺς ἔπαθε	πάθωμεν,	ἴσως μὲν καὶ ζῶντες, πάντως
[1]	εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο	πειραθῶμεν	αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον
[1]	εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο	πειραθῶμεν	αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον
[10]	ἁρμόττοντας αὐτοὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἰδεῖν	πειραθῶμεν,	οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν ἐν πᾶσι
[4]	καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς	μεταθῶμεν	ἡμῶν τὰς διανοίας; Καίτοι, εἰ
[4]	καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς	μεταθῶμεν	ἡμῶν τὰς διανοίας; Καίτοι, εἰ
[17]	τὴν οἰκίαν ἀφείς; Ἀλλ´» ἔφη,	καλῶμεν	τὰς Μοίρας, εἴ πῃ βοηθητέος
[10]	ἐστιν, ἐκ δυοῖν τούτοιν συγκείσεται·	σκοπῶμεν	δὲ ἑκάτερον αὐτῶν. Ἔστιν ἁπλῆ
[9]	τοὺς πλαττομένους τὸν μῦθον ἐφεξῆς	σκοπῶμεν.	Ἴσως δὲ ἡγεῖται καὶ ταύτης
[9]	τοὺς πλαττομένους τὸν μῦθον ἐφεξῆς	σκοπῶμεν.	Ἴσως δὲ ἡγεῖται καὶ ταύτης
[10]	Ὅταν μὲν ὑπὲρ τῶν θείων	πλάττωμεν,	σεμνὰ χρὴ πάνυ τὰ ῥήματα
[9]	πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν	πέφηνεν,	καὶ εἰ μὴ τῷ κυνικῷ,
[9]	πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´ ἡμῖν	πέφηνεν,	καὶ εἰ μὴ τῷ κυνικῷ,
[14]	οὖν ἐκ τῆς ὑμετέρας ἀνόδου	γέγονεν	ἀγαθόν, ὦ λῷστοι; Τίς ᾔσθετο
[1]	καὶ τῆς εἰς ὑμᾶς παρόδου	γέγονεν	αἴτιον καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ
[1]	καὶ τῆς εἰς ὑμᾶς παρόδου	γέγονεν	αἴτιον καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ
[4]	συλλόγοις, ἡ συνήθεια δὲ αὐτῷ	γέγονεν	ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος
[4]	συλλόγοις, ἡ συνήθεια δὲ αὐτῷ	γέγονεν	ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος
[14]	τῆς βακτηρίας; Πῶς δὲ καὶ	γέγονεν	ὑφ´ ὑμῶν εὐκαταφρόνητος ἡ φιλοσοφία;
[6]	τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης	ἐπέταξεν	ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν
[6]	τῆς τῶν πολλῶν αὐτῷ δόξης	ἐπέταξεν	ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν
[20]	θεῶν ἐν τῇ σφραγῖδι φορεῖν	ἐπέτρεπεν,	οὐδὲ τῷ ὅρκῳ χρῆσθαι προπετῶς
[17]	μὴ παντάπασιν ἐπικρατήσῃ. Πρὸς ἀμφότερα»	εἶπεν,	ἐγὼ σκέψομαι. Καὶ αἱ Μοῖραι
[18]	Ἥλιος αὖθις τὸν λόγον διαδεξάμενος	εἶπεν·	Ἑλόμενος φίλους ὡς φίλοις χρῶ,
[17]	ἠσπάσατό τε φιλοφρόνως καί, Δεῦρο»	εἶπεν,	ἡγεμών σοι ἐγὼ ἔσομαι λείας
[18]	ὁ νεανίσκος· Ἀλλ´, ὦ μέγιστε«	εἶπεν,	Ἥλιε καὶ Ἀθηνᾶ, σέ τε
[6]	καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί δὲ	εἶπεν	ὁ θεός, ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι
[6]	καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί δὲ	εἶπεν	ὁ θεός, ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι
[18]	συγγενῶν οἰκίᾳ παρερριμμένῳ. Ἴσθι οὖν»	εἶπεν	ὁ μέγας Ἥλιος, ὅτι σε
[18]	τοὺς ποιμένας; Καὶ τούτους ὁρᾶν	εἶπεν	ὁ νεανίσκος. Ποταπὸς οὖν τίς
[17]	πρὸς τὸν Ἥλιον· Ὦ παῖ»	εἶπεν,	οὐρανοῦ καὶ γῆς ἀρχαιότερον ἐν
[18]	τῆς θέας, Ἀλλὰ σοὶ μέν»	εἶπεν,	ὦ θεῶν πάτερ, τῶν τε
[18]	ἡγεμόνα. Καὶ ἡ Ἀθηνᾶ· Μάνθανε«	εἶπεν,	ὦ λῷστε, πατρὸς ἀγαθοῦ τουτουὶ
[21]	πρὸς τὸν προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον«	εἶπεν,	ὦ νεανίσκε, εἰ τοὺς μὲν
[17]	κίνδυνός τε τὸ ὑπὸ σοῦ	σπαρὲν	ἐν αὐτῷ πῦρ ἀποσβῆναι, ἢν
[6]	κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν	ἔδρασεν	ἔργων ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω.
[6]	κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν	ἔδρασεν	ἔργων ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω.
[16]	τὸν Δημοσθένους ἀκήκοας μῦθον, ὃν	ἐποίησεν	ὁ Παιανιεὺς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους
[5]	σοι τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν	ἐμέλησεν,	ἐπέγνως ἂν σαφῶς ἐν τῇ
[5]	σοι τοῦ ταῦτα γοῦν ἐπελθεῖν	ἐμέλησεν,	ἐπέγνως ἂν σαφῶς ἐν τῇ
[10]	εἴ τί σοι τῆς ῥητορικῆς	ἐμέλησεν,	οὐκ ἀξύνετος εἶ. Τούτων δὴ
[1]	ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν	ἀνέπλησεν	οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων
[1]	ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν τοιούτων κακῶν	ἀνέπλησεν	οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων
[8]	ἣν καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς	ὕμνησεν	εἰπὼν Ὁσία πότνια θεῶν, ὁσία»
[8]	ἣν καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς	ὕμνησεν	εἰπὼν Ὁσία πότνια θεῶν, ὁσία»
[12]	Ἥρας ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα τὸν ἐραστὴν	ἐξελιπάρησεν	ἥκειν, ὡς παρὰ τὴν γαμετὴν
[17]	ἐκεῖνος διανείμας τὴν οὐσίαν ἔπειτα	ἐτελεύτησεν,	οὐδὲν αὐτοὺς οἰκονομίας πέρι διδάξας,
[18]	ἐκέλευε πρῶτον ἀνακρίνειν αὐτόν, ὁπόσα	ἐκόμισεν	ὅπλα. Ἐπεὶ δὲ ἑώρα τήν
[17]	τὸ φυλάξαι τὴν οὐσίαν οὐδὲν	ἐφρόντισεν	ὅπως ἔσονται σπουδαῖοι. Τὸ δὲ
[11]	προέμενος αὐτοῦ, τῷ κόσμῳ σωτῆρα	ἐφύτευσεν,	εἶτ´ ἐπανήγαγε διὰ τοῦ κεραυνίου
[13]	οἶδ´ ὅστις θεῶν ἐπὶ ταῦτ´	ἐβάκχευσεν	οὐ προειδόμενον. Οὗ δὲ ἕνεκεν
[11]	ἦν Ἡρακλεῖ; Τί δ´ οὐχ	ὑπήκουσεν	αὐτοῦ τῷ θείῳ καὶ καθαρωτάτῳ
[18]	ὁ νεανίσκος ἀντείχετο καὶ πολλὰ	ἱκέτευεν	αὐτοῦ μένειν. Ὁ δέ, Μὴ
[7]	συνουσίαν. Ἃ δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον	γέγραφεν,	οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν; Οὐ
[7]	συνουσίαν. Ἃ δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον	γέγραφεν,	οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν; Οὐ
[17]	ἐξ ἑαυτοῦ, καὶ τὸ ἐντεῦθεν	ἔτρεφεν	ἐκεῖνο τὸ παιδίον, ἐξαγαγὼν Ἔκ
[17]	Ἑρμῆς οὖν αὐτῷ, καὶ γὰρ	εἶχεν	οἰκείως πρὸς αὐτόν, ὥσπερ ἡλικιώτης
[8]	αὐτός τε διὰ μόνης ἧς	εἶχεν	ὁσίας τοὺς θεοὺς ἐτίμα σὺν
[8]	αὐτός τε διὰ μόνης ἧς	εἶχεν	ὁσίας τοὺς θεοὺς ἐτίμα σὺν
[17]	καὶ λογιζόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ,	προσεῖχεν	εἰς τὸν Δία πήξας τὰ
[18]	ὁρᾷς ὅπως τοῦτον τὸν ἠλίθιον	ἔβλαψεν	αἰσχύνη καὶ τὸ λίαν ἄγαν
[5]	χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς	ἔγραψεν	ὁ ἀνήρ. Τοιούτου δὲ ὄντος
[5]	χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς	ἔγραψεν	ὁ ἀνήρ. Τοιούτου δὲ ὄντος
[18]	καὶ τοῦτον τὸν κληρονόμον τοῦτο	ἐπέτριψεν,	ἡ πρὸς τοὺς φίλους ἀπιστία.
[17]	παῖ, τὰ βέλτιστα. Ταῦτα εἰπὼν	ἀπέκρυψεν	ἑαυτὸν Ἑρμῆς πάλιν· ὁ δὲ
[17]	σπαρὲν ἐν αὐτῷ πῦρ ἀποσβῆναι,	ἢν	μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν«
[7]	θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν τε	ἦν;	Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις
[7]	θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν τε	ἦν;	Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις
[4]	εἰ καὶ τοῦτο οἷόν τε	ἦν,	ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς
[4]	εἰ καὶ τοῦτο οἷόν τε	ἦν,	ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς
[21]	ἑαυτόν τε ὑποθεῖναι τούτῳ ὅπερ	ἦν	ἀνάγκη παθεῖν Ἀθηναίῳ γενομένῳ. Πῶς
[13]	τἆλλα ἐφεξῆς ὅσα τοῦ ζητεῖν	ἦν	ἄξια, φράζειν τε γράφειν οὐ
[18]	ὁ νεανίσκος διεχύθη καὶ δῆλος	ἦν	ἅπαντα ἤδη τοῖς θεοῖς πειθόμενος.
[12]	Μήτηρ τῶν θεῶν, ὁ δὲ	ἦν	αὐτίκα θεός. Εἵποντο γοῦν οὐ
[4]	τοῦτο οἷόν τε ἦν, ἄμεινον	ἦν	αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους· ἦ
[4]	τοῦτο οἷόν τε ἦν, ἄμεινον	ἦν	αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους· ἦ
[17]	τὸ παιδίον; ἔφη· ξυγγενὲς δὲ	ἦν	αὐτῶν ἄρα παρερριμμένον που καὶ
[6]	ὧν ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός τις	ἦν	γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ
[6]	ὧν ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός τις	ἦν	γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ
[4]	ἦ γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον	ἦν	εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον
[4]	ἦ γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον	ἦν	εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον
[16]	ἢ πρὸς τῶν θεῶν ἔργον	ἦν	εἰπεῖν μυθάριόν τι τοιοῦτον; Ἀναγκάσεις
[20]	δὲ ἡ Πλάτωνος; Ποδαπὸς δὲ	ἦν	ἐν τούτοις Ἀριστοτέλης; Ἆρ´ οὐκ
[3]	οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ προσῆκον	ἦν	ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας
[3]	οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ προσῆκον	ἦν	ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ πεποικιλμένας
[11]	θαλάττης νενόμικα. Τί γὰρ ἄπορον	ἦν	Ἡρακλεῖ; Τί δ´ οὐχ ὑπήκουσεν
[12]	σοφὴ τὰ θεῖα; Παῖς γὰρ	ἦν	Κάδμου τοῦ Φοίνικος, τούτοις δὲ
[7]	μόνον δὲ ἐν τοῖς λόγοις	ἦν	ὁ Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ
[7]	μόνον δὲ ἐν τοῖς λόγοις	ἦν	ὁ Διογένης θεοσεβής, ἀλλὰ γὰρ
[18]	εἶπε, μόγις ἐκτησάμην· οὐδεὶς γὰρ	ἦν	ὁ ξυμπονῶν ἐν τῇ τῶν
[3]	ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος	ἦν	ὁ Σάμιος, δοῦλος οὐ τὴν
[3]	ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν, Αἴσωπος	ἦν	ὁ Σάμιος, δοῦλος οὐ τὴν
[17]	τὸ πλῆθος, ἐπεὶ καὶ οὗτος	ἦν	οὐ μάλα ἐπιστήμων τῆς τοιαύτης
[17]	γὰρ Θηκτῷ σιδήρῳ διελάγχανον» καὶ	ἦν	πάντα ἀκοσμίας πλήρη· πατρῷα μὲν
[18]	ἧς τὸ μὲν ἄνω φωτὸς	ἦν	πλῆρες, τὸ δὲ ὑποκάτω μυρίας
[17]	μυθοποιὸν γενέσθαι. ~Πλουσίῳ ἀνδρὶ πρόβατα	ἦν	πολλὰ καὶ ἀγέλαι βοῶν καὶ
[17]	δόρυ, γυμνὰ δὲ αὐτῷ τέως	ἦν	τὰ περὶ τὴν κεφαλήν. Πεποιθὼς
[6]	οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός τις	ἦν	τά τε πρὸς τοὺς θεοὺς
[6]	οὖν ὁ Διογένης ὁποῖός τις	ἦν	τά τε πρὸς τοὺς θεοὺς
[12]	κινῆσαι μὲν θᾶττον ἢ προσῆκον	ἦν	τινὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὀργίων,
[18]	φησι καὶ ὀδύρεται. Καίτοι κρεῖττον	ἦν	τοὺς μισθοὺς ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς ἢ
[21]	ὅθεν ἄσμενος ἠλευθέρωτο. Τί δ´	ἦν	τοῦτο; Τὸ πόλεως μιᾶς δουλεῦσαι
[20]	ἡ Πλάτωνος; Ποδαπὸς δὲ ἦν	ἐν	τούτοις Ἀριστοτέλης; Ἆρ´ οὐκ ἄξιον
[14]	Λύκειον ἀντὶ τῆς Ποικίλης τε	ἦν	τῶν βασιλείων τὰ πρόθυρα. Οὐκ
[11]	πελάγους ἐπὶ τῆς χρυσῆς κύλικος,	ἣν	ἐγὼ νομίζω νὴ τοὺς θεοὺς
[18]	ὑπεικάθῃς. Ἔχων οὖν τὴν πανοπλίαν,	ἣν	ἐκόμισας πρὸς ἡμᾶς, ἄπιθι προσλαβὼν
[8]	ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι,	ἣν	καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν
[8]	ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας εἰσὶν ἀντάξιαι,	ἣν	καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν
[14]	τοῦ φορολογεῖν εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις,	ἣν	λέγουσιν οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐλεημοσύνην,
[3]	ὡς εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν,	ἣν	μετῄει, τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς
[3]	ὡς εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν,	ἣν	μετῄει, τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς
[19]	ὀρθῆς ἀγωγῆς, οὐ τὴν σύντομον,	ἣν	σὺ φής, ἀλλὰ τὴν κύκλῳ
[16]	φασὶ ταύτῃ, ἐπανάξω δὲ ὅθεν	ἐξέβην.	Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς μύθους προσήκει
[15]	ἡ ψάμμος ψάμμος, εἰ πρὸς	ἀμοιβήν	τις αὐτὰ ἐξετάζοι καὶ τῆς
[15]	αὐτῶν ἐπιτρέψειεν αὐτῷ τιμητῇ γενέσθαι·	γῆν	γὰρ αὐτὰ οἶδεν ἀμφότερα. Τὸ
[18]	περὶ τὸν ἀέρα καὶ τὴν	γῆν	καὶ πᾶν πανταχοῦ τὸ θεῖον
[6]	ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω,	γῆν	πρὸ γῆς, ὅποι βούλοιτο. Εἰ
[6]	ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω,	γῆν	πρὸ γῆς, ὅποι βούλοιτο. Εἰ
[7]	θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν	ἐξεπλάγην.	Ἀλλ´ ὅμως οὕτω δή τι
[7]	θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν	ἐξεπλάγην.	Ἀλλ´ ὅμως οὕτω δή τι
[8]	εἰκόνων καὶ μύθων τοῖς φίλοις	συνεγιγνέσθην·	λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς
[8]	εἰκόνων καὶ μύθων τοῖς φίλοις	συνεγιγνέσθην·	λέγεται γὰρ ὑπ´ Εὐριπίδου καλῶς
[21]	ἀλλ´ ἐκείνοις, ὧν μικρῷ πρόσθεν	ἐπεμνήσθην,	προσόμοιος· ἀπιδὼν γὰρ εἰς τὴν
[10]	δὲ καὶ τῶν τελεστικῶν μύθων	ἐπεμνήσθην,	φέρε νῦν ὁποίους εἶναι χρὴ
[6]	ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε	φαίην	ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ
[6]	ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον ἔγωγε	φαίην	ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ
[17]	ἐν δίκῃ τε καὶ παρὰ	δίκην·	ἔμελε γὰρ αὐτῷ καὶ τῶν
[19]	ἔδωκεν ὑπὲρ τούτων τοῖς θεοῖς	δίκην	ὅτι ἄνθρωπος ὢν ἐπεχείρει Ζεὺς
[18]	ταυτησί· βουλόμεθα γάρ σοι τὴν	προγονικὴν	οἰκίαν, αἰδοῖ τῶν προγόνων, ἀποκαθῆραι.
[20]	Σωκράτης εἴρων ὢν φύσει τὴν	πλατωνικὴν	ἀτιμάσαι δόξαν. Ἐκεῖ γὰρ οὐχ
[14]	μὲν οὖν αὗται τοῦ τὴν	τελεστικὴν	καὶ μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν τὰ μὲν
[17]	ἢν μὴ σύ γε δύσεαι	ἀλκήν«	Σοὶ δὲ ἐγώ τε ξυγχωρῶ
[10]	ὡς ἔνι μάλιστα σώφρονα καὶ	καλὴν	εἶναι καὶ τοῖς θεοῖς πρεπωδεστάτην,
[17]	τέως ἦν τὰ περὶ τὴν	κεφαλήν.	Πεποιθὼς οὖν αὐτῷ προσῆγεν εἰς
[12]	μητέρα δὲ αὐτοῦ προσειπεῖν τὴν	Σεμέλην	διὰ τὴν πρόρρησιν, ἄλλως τε
[7]	ἐφοίτων; Οὐκ ἂν οὖν εὕροις	ἄλλην	αἰτίαν ἢ τὴν εἰς τὸν
[7]	ἐφοίτων; Οὐκ ἂν οὖν εὕροις	ἄλλην	αἰτίαν ἢ τὴν εἰς τὸν
[12]	πόλεις, ἄγων μεθ´ ἑαυτοῦ στρατιὰν	πολλὴν	δαιμόνων τινὰ καὶ διδοὺς ἀνθρώποις
[11]	αὐτῷ φύλακα τὴν θεὸν ταύτην	ὅλην	ἐξ ὅλου προέμενος αὐτοῦ, τῷ
[6]	οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο	ὑπερβολὴν	ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι;
[6]	οὐκ ἐπελθὼν βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο	ὑπερβολὴν	ἀρρητουργίας οὐδὲ ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι;
[6]	αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς	ὑπερβολὴν	ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται·
[6]	αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια πρὸς	ὑπερβολὴν	ἐν ἐκείναις τῷ ἀνδρὶ πεφιλοτέχνηται·
[5]	τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα;	Πλὴν	εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν
[5]	τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν μάρτυρα;	Πλὴν	εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν
[10]	ἁρμόττει τῷ μύθῳ τὰ πλεῖστα,	πλὴν	ἔμοιγε οὐδ´ ὑπὲρ τῶν πολλῶν
[14]	καὶ τὸ ὑμέτερον ἔργον ἐστι,	πλὴν	ἴσως τοῦ χρηματίζεσθαι, τοῦτο δὲ
[9]	καίτοι νομίζω γε μηδὲν ἐνδεῖν,	πλὴν	ὁ προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ
[6]	ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ	συμβουλὴν	τρέποιτο, τὸ Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ
[6]	ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ	συμβουλὴν	τρέποιτο, τὸ Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ
[9]	καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ	μὴν	ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν φαίνεται καὶ
[9]	καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ	μὴν	ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν φαίνεται καὶ
[17]	τε καὶ σὸν σκῆπτρον, ἦ	μὴν	ἐπιμελήσεσθαι διαφερόντως αὐτοῦ καὶ ποιμανεῖν
[1]	τῶν ἰδίων ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ	μὴν	οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν ὥστε
[1]	τῶν ἰδίων ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ	μὴν	οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν ὥστε
[3]	ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων	μὴν	οὐδὲ κατ´ αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ·
[3]	ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων	μὴν	οὐδὲ κατ´ αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ·
[18]	δέ, Καὶ ταῦτα» εἶπε, μόγις	ἐκτησάμην·	οὐδεὶς γὰρ ἦν ὁ ξυμπονῶν
[14]	φοβερώτεροι. Πάλαι μὲν οὖν ὑμῖν	ἐθέμην	ἐγὼ τοῦτο τὸ ὄνομα, νυνὶ
[2]	ψυχὴν ἔχον ἢ λόγον καὶ	ἐπιστήμην	ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ
[2]	ψυχὴν ἔχον ἢ λόγον καὶ	ἐπιστήμην	ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ
[13]	Ῥωμαίων ἐπιτροπεῦσαι τὴν Βαρβάρων ἔγωγε	θείμην	ἄν, οὐ μὰ τὸν ἐμὸν
[19]	ἀρετὴν οἶμαι ὅτι σου συντομωτέραν	ἐτραπόμην·	ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτῆς, εἰ
[8]	εἰς ἀρετήν. Τῶν δὲ τυχὼν	Ἑρμῆν	καὶ Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ
[8]	εἰς ἀρετήν. Τῶν δὲ τυχὼν	Ἑρμῆν	καὶ Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς, Οὐ
[2]	ἢ λόγον καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ	ἐγκαθειργμένην,	ὃ δὴ καὶ λέγουσιν οἱ
[2]	ἢ λόγον καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ	ἐγκαθειργμένην,	ὃ δὴ καὶ λέγουσιν οἱ
[14]	τῷ φανερῷ λεγομένων ἐπὶ τὴν	ἐξῃρημένην	αὐτῶν οὐσίαν καὶ ὑπερέχουσαν πάντα
[6]	παραχαράξας» ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης	εἰρημένην	ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο,
[6]	παραχαράξας» ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης	εἰρημένην	ὑπὸ τοῦ θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο,
[7]	τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ	δεομένην	μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί
[7]	τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ	δεομένην	μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί
[12]	πρώτη παρ´ Ἕλλησι καὶ τὴν	ἐσομένην	ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ εἰς μακρὰν
[21]	ἐκ τῶν ἐναντίων δὲ τὴν	παραιρουμένην	οὐ σμικρὰ τῆς τῶν μυστηρίων
[5]	θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν	ἀνθρωπίνην	φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ τὸν
[5]	θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν	ἀνθρωπίνην	φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ τὸν
[18]	ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς ἢ φθείρειν τὴν	ποίμνην.	Ἂν οὖν» ἔφη, σὲ ἐγὼ
[20]	φίλον, ταύτῃ προσαγορεύω· τὴν δ´	ἡδονὴν	οἶδα ὡς ἔστι ποικίλον« ταῦτα
[3]	αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν καὶ τὴν	ὀδύνην	παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος
[3]	αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν καὶ τὴν	ὀδύνην	παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος
[15]	καὶ τὴν κνίσσαν, οὐδὲ τὴν	Φρύνην	οὐδὲ τὴν Λαΐδα οὐδὲ τὴν
[14]	ἣν λέγουσιν οὐκ οἶδ´ ὅπως	ἐλεημοσύνην,	τὰ δ´ ἄλλα γε πάντα
[21]	τὰ μέρη κατανειμαμέναις αὐτοῦ, διὰ	μεγαλοφροσύνην	ἀξιῶν συμπολιτεύεσθαι· τό τε νόμιμον
[5]	τοῦ θανάτου δέος ἢ τὴν	αἰσχύνην	τὰς ἐρημίας προβάλλονται, οἱ δ´
[5]	τοῦ θανάτου δέος ἢ τὴν	αἰσχύνην	τὰς ἐρημίας προβάλλονται, οἱ δ´
[3]	γένηται τὴν τύχην καὶ τὴν	τέχνην	ἰατρὸς, πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα,
[3]	γένηται τὴν τύχην καὶ τὴν	τέχνην	ἰατρὸς, πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα,
[9]	μύθων ἐγκαταμέμικται γραφή, οὓς ς´	ἐχρῆν,	εἶπερ ἐβούλου μιμούμενος, ἀντὶ μὲν
[5]	ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς	ἐχρῆν	οὐ θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα
[5]	ταῦτα ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς	ἐχρῆν	οὐ θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα
[16]	Μακεδὼν ἐξῄτει τοὺς Ἀθηναίους ῥήτορας;	Ἐχρῆν	οὖν τι τοιοῦτο πλάσαι· ἢ
[21]	καὶ συνεὶς ὅτι τὸν μυούμενον	ἐχρῆν	πολιτογραφηθῆναι πρότερον καὶ Ἀθηναῖον, εἰ
[1]	διαλῦσαι τὸν σύλλογον· ἐπεὶ δὲ	ἐχρῆν	ὥσπερ ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος
[1]	διαλῦσαι τὸν σύλλογον· ἐπεὶ δὲ	ἐχρῆν	ὥσπερ ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος
[8]	ὁσίας τοῖς θεοῖς προσαγόμενα τὴν	ἴσην	ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη δὲ τῆς
[8]	ὁσίας τοῖς θεοῖς προσαγόμενα τὴν	ἴσην	ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη δὲ τῆς
[18]	Δώσει δέ σοι καὶ Ἑρμῆς	χρυσῆν	ῥάβδον. Ἔρχου οὖν τῇ πανοπλίᾳ
[18]	ἑαυτὸν δεόμενος. Ὁ δὲ καλέσας	τὴν	Ἀθηνᾶν ἐκέλευε πρῶτον ἀνακρίνειν αὐτόν,
[18]	παρακαλεῖν δὲ ἐμέ τε καὶ	τὴν	Ἀθηνᾶν καὶ τοὺς ἄλλους θεούς.
[17]	δὲ ὁ Ζεὺς ἐκέλευσε καὶ	τὴν	Ἀθηνᾶν, τὴν ἀμήτορα τὴν παρθένον,
[5]	τὸ τοῦ θανάτου δέος ἢ	τὴν	αἰσχύνην τὰς ἐρημίας προβάλλονται, οἱ
[5]	τὸ τοῦ θανάτου δέος ἢ	τὴν	αἰσχύνην τὰς ἐρημίας προβάλλονται, οἱ
[21]	διὰ τί μὴ ταύτην εἶπε	τὴν	αἰτίαν, ἐκ τῶν ἐναντίων δὲ
[6]	ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ	τὴν	ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ νόμισμα. Τὸ
[6]	ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ παραχαράττειν οὐ	τὴν	ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ νόμισμα. Τὸ
[10]	ἀπεμφαῖνον αὐτῷ τούτῳ προοδοποιεῖ πρὸς	τὴν	ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ μᾶλλον παράδοξόν
[6]	ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων	τὴν	ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς
[6]	ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων	τὴν	ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς
[13]	τὰς ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι φρένας ἐπὶ	τὴν	ἀληθῆ τῶν θεῶν γνῶσιν, ὡς
[17]	Ζεὺς ἐκέλευσε καὶ τὴν Ἀθηνᾶν,	τὴν	ἀμήτορα τὴν παρθένον, ἅμα τῷ
[19]	καίτοι, νὴ τοὺς θεούς, ἐπὶ	τὴν	ἀρετὴν οἶμαι ὅτι σου συντομωτέραν
[14]	φασὶν ὁδὸν καὶ σύντονον ἐπὶ	τὴν	ἀρετὴν πορεύεσθαι· ὄφελον καὶ ὑμεῖς
[8]	τῶν πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ	τὴν	ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν
[8]	τῶν πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ	τὴν	ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν
[13]	μετὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων ἐπιτροπεῦσαι	τὴν	Βαρβάρων ἔγωγε θείμην ἄν, οὐ
[12]	ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν, ὡς παρὰ	τὴν	γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν, πρὸς ἑαυτήν·
[18]	οἱ περὶ τὸν ἀέρα καὶ	τὴν	γῆν καὶ πᾶν πανταχοῦ τὸ
[9]	καὶ τρίτον τὸ περὶ τὴν	τῶν	γινομένων καὶ ἀπολλυμένων καὶ τῶν
[9]	καὶ τρίτον τὸ περὶ τὴν	τῶν	γινομένων καὶ ἀπολλυμένων καὶ τῶν
[14]	ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως Ἑρμοῦ	τὴν	γλῶτταν ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι, φρενωθῆναι δὲ
[20]	ὅπῃ ἐκείνῃ φίλον, ταύτῃ προσαγορεύω·	τὴν	δ´ ἡδονὴν οἶδα ὡς ἔστι
[18]	ἡμᾶς, ἄπιθι προσλαβὼν ταύτην μὲν	τὴν	δᾷδα παρ´ ἐμοῦ, ἵνα σοι
[11]	λέγω τροφῆς καὶ ἐρημίᾳ, καὶ	τὴν	δι´ αὐτοῦ πορείαν οἶμαι τοῦ
[14]	καὶ σεμνὰ προφέρεσθαι, κατὰ δὲ	τὴν	διάνοιαν ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι τὴν ἐξήγησιν
[11]	δύναμιν ἐστοχασμένα. ~Τὸ δὲ κατὰ	τὴν	διάνοιαν ἀπεμφαῖνον χρησίμου γιγνόμενον χάριν
[14]	ἕνεκεν ἔφην αὐτά· ~κατὰ μὲν	τὴν	διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες ὅταν οἱ μῦθοι
[10]	δυοῖν, τοῦ τε σεμνοῦ κατὰ	τὴν	διάνοιαν καὶ τοῦ ἀπεμφαίνοντος, τὰ
[2]	ταχέως ἔλυσε τὰ δεσμὰ καὶ	τὴν	δύναμιν εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ
[2]	ταχέως ἔλυσε τὰ δεσμὰ καὶ	τὴν	δύναμιν εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ
[7]	δὲ τῶν καθ´ ἑαυτὸν ἐπὶ	τὴν	ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ πρὸς
[7]	δὲ τῶν καθ´ ἑαυτὸν ἐπὶ	τὴν	ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ πρὸς
[7]	οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ	τὴν	εἰς τὸν θεὸν θεραπείαν. Εἰ
[7]	οὖν εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ	τὴν	εἰς τὸν θεὸν θεραπείαν. Εἰ
[19]	στόματος οὔτι τὴν ἔνθεον, ἀλλὰ	τὴν	ἔκπληκτον μανία; Οὐκ οἶσθα ὅτι
[13]	τε οὐσίαν τοῦ θεοῦ καὶ	τὴν	ἐν τοῖς νοητοῖς παρὰ τῷ
[19]	ἐκ τοῦ μαινομένου στόματος οὔτι	τὴν	ἔνθεον, ἀλλὰ τὴν ἔκπληκτον μανία;
[14]	δὲ τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι	τὴν	ἐξήγησιν τῶν τοιούτων. Ὁ δὲ
[14]	ἐν τῷ φανερῷ λεγομένων ἐπὶ	τὴν	ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν καὶ ὑπερέχουσαν
[17]	ἔμοιγε οὐδὲν διαφέρει} δείκνυέ μοι	τὴν	ἐπὶ σὲ φέρουσαν ὁδὸν ἄνω.
[14]	μὲν τὸ ἐξ ἀρχῆς εἵλεσθε	τὴν	ἐπὶ τὸν οὐδὲ ἰδεῖν ὑμᾶς
[21]	ἡμῖν αὐταὶ δοῖεν αἱ θεαὶ	τὴν	ἐπίνοιαν· νομίζω δὲ αὐτὴν ἤδη
[14]	πορευθεὶς ἔλθοι ἂν πάντως καὶ	τὴν	ἐπίτομον, οὕτω δὴ καὶ ἐν
[4]	Τί δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς	τὴν	ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου; Τίς
[4]	Τί δὲ χραίνειν οὐκ εὐαγῶς	τὴν	ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου; Τίς
[12]	τούτου πρώτη παρ´ Ἕλλησι καὶ	τὴν	ἐσομένην ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ εἰς
[8]	οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι	τὴν	εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων, οἱ
[8]	οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι	τὴν	εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ πάντων, οἱ
[13]	τούτῳ κίνδυνος ἐπὶ πολλὰ ῥυῆναι	τὴν	ζωήν, ῥυεῖσαν δὲ διεσπάσθαι καὶ
[2]	ἔτι, καθάπερ οἶμαι τῷ Ἰξίωνι	τὴν	Ἥραν διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ τῆς
[2]	ἔτι, καθάπερ οἶμαι τῷ Ἰξίωνι	τὴν	Ἥραν διώκοντι εἴδωλον ἀντὶ τῆς
[5]	καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν ληιζομένων	τὴν	θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ
[5]	καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν ληιζομένων	τὴν	θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ
[11]	Προνοίας Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας αὐτῷ φύλακα	τὴν	θεὸν ταύτην ὅλην ἐξ ὅλου
[15]	γαμετὴν οὐδὲ τὸ θυγάτριον οὐδὲ	τὴν	θεράπαιναν· ἀλλ´ ὡς ἔνι μάλιστα
[15]	μάλιστα ἐκ τῶν προστυχόντων ἀποπλήσας	τὴν	θεραπείαν τοῦ σώματος καὶ τὸ
[8]	τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς προσαγόμενα	τὴν	ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη δὲ
[8]	τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς προσαγόμενα	τὴν	ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη δὲ
[21]	ἀπιδὼν γὰρ εἰς τὴν περίστασιν	τὴν	καταλαβοῦσαν αὐτόν, εἶτα εἰς τὰς
[17]	αὐτῷ τέως ἦν τὰ περὶ	τὴν	κεφαλήν. Πεποιθὼς οὖν αὐτῷ προσῆγεν
[15]	μάγειρον καὶ τὰ ὑποτρίμματα καὶ	τὴν	κνίσσαν, οὐδὲ τὴν Φρύνην οὐδὲ
[7]	Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς	τὴν	Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ
[7]	Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς	τὴν	Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ
[7]	τοῖς θεοῖς μέλειν εἴς τε	τὴν	Κόρινθον οὐ μάτην, οὐδὲ κατά
[7]	τοῖς θεοῖς μέλειν εἴς τε	τὴν	Κόρινθον οὐ μάτην, οὐδὲ κατά
[14]	σύντομον ἐλθεῖν δυνηθεὶς ῥᾷον ἐκπερίεισι	τὴν	κύκλῳ, οὐκέτι μέντοι τὸ ἀνάπαλιν
[19]	σύντομον, ἣν σὺ φής, ἀλλὰ	τὴν	κύκλῳ πορευθέντες· καίτοι, νὴ τοὺς
[15]	κνίσσαν, οὐδὲ τὴν Φρύνην οὐδὲ	τὴν	Λαΐδα οὐδὲ τὴν οὐδενὸς περιβλέπεται
[10]	δὲ αὐτὰ ταῦτα καὶ περὶ	τὴν	λέξιν γίνεται. Μορφοῦται γάρ πως
[10]	πάνυ τὰ ῥήματα εἶναι καὶ	τὴν	λέξιν ὡς ἔνι μάλιστα σώφρονα
[19]	ἀμαθεστάτων ῥητόρων, οἷς διὰ τὴν	τῶν	λόγων ἀπορίαν καὶ τὸ μὴ
[14]	ἀρετὴν πορεύεσθαι· ὄφελον καὶ ὑμεῖς	τὴν	μακρὰν ἐπορεύεσθε· ῥᾷον ἂν δι´
[20]	τοῦ μεγίστου φόβου. Καὶ νῦν	τὴν	μὲν Ἀφροδίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ φίλον,
[2]	τε φάναι ὑμῖν τε ἀκοῦσαι.	~Τὴν	μὲν οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη
[2]	τε φάναι ὑμῖν τε ἀκοῦσαι.	~Τὴν	μὲν οὖν ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη
[3]	ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός,	τὴν	μὲν ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει, τῆς
[3]	ὀλιγάκις ἐχρήσατο ὁρῶν, ὡς εἰκός,	τὴν	μὲν ὑπόθεσιν, ἣν μετῄει, τῆς
[12]	τῆς Ἥρας, ἔπαυσε δ´ αὐτῷ	τὴν	νόσον ἡ Μήτηρ τῶν θεῶν,
[19]	ἐπ´ ἄλλο τι τρέψομαι, ταυτηνὶ	τὴν	ξυγγραφὴν αὐτοῦ που πληρώσας. ~Τίς
[3]	οἶμαι αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν καὶ	τὴν	ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου
[3]	οἶμαι αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν καὶ	τὴν	ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ δὲ τοιούτου
[17]	αὐτοῦ τῆς ξυμφορᾶς, ἔρημον αὐτοῦ	τὴν	οἰκίαν ἀφείς; Ἀλλ´» ἔφη, καλῶμεν
[10]	ὅσοι τέως ἐστὲ τούτων ἀμύητοι,	τὴν	ὄνησιν δοῖεν. Ὑπὲρ δὲ ὧν
[8]	τὰ δαπανήματα τῆς ὁσίας, ἀλλὰ	τὴν	ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν ἐν ταῖς
[8]	τὰ δαπανήματα τῆς ὁσίας, ἀλλὰ	τὴν	ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν ἐν ταῖς
[15]	Φρύνην οὐδὲ τὴν Λαΐδα οὐδὲ	τὴν	οὐδενὸς περιβλέπεται γαμετὴν οὐδὲ τὸ
[17]	καὶ θυγατέρες, οἷς ἐκεῖνος διανείμας	τὴν	οὐσίαν ἔπειτα ἐτελεύτησεν, οὐδὲν αὐτοὺς
[17]	τῶν υἱέων πρὸς τὸ φυλάξαι	τὴν	οὐσίαν οὐδὲν ἐφρόντισεν ὅπως ἔσονται
[18]	ἐπιθυμίαις δουλεύων ὑπεικάθῃς. Ἔχων οὖν	τὴν	πανοπλίαν, ἣν ἐκόμισας πρὸς ἡμᾶς,
[20]	βούλει δήποτε τὸ μετὰ τοῦτο	τὴν	πάνσοφον ὑπαγορεύσω σειρῆνα, τὸν τοῦ
[3]	λέγων τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται,	τὴν	παρὰ τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν.
[3]	λέγων τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται,	τὴν	παρὰ τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν.
[21]	αἰτίαν, ἐκ τῶν ἐναντίων δὲ	τὴν	παραιρουμένην οὐ σμικρὰ τῆς τῶν
[17]	καὶ τὴν Ἀθηνᾶν, τὴν ἀμήτορα	τὴν	παρθένον, ἅμα τῷ Ἡλίῳ τὸ
[14]	ὑμῖν τε κἀκείνοις παραπλήσια. Καταλελοίπατε	τὴν	πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε πάντη
[8]	ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ οἱ	τὴν	πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο
[8]	ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ οἱ	τὴν	πενίαν τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο
[21]	ἐπεμνήσθην, προσόμοιος· ἀπιδὼν γὰρ εἰς	τὴν	περίστασιν τὴν καταλαβοῦσαν αὐτόν, εἶτα
[20]	ὁ Σωκράτης εἴρων ὢν φύσει	τὴν	πλατωνικὴν ἀτιμάσαι δόξαν. Ἐκεῖ γὰρ
[18]	μισθοὺς ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς ἢ φθείρειν	τὴν	ποίμνην. Ἂν οὖν» ἔφη, σὲ
[7]	ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου	τὴν	πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν·
[7]	ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου	τὴν	πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν·
[7]	ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν	τὴν	πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον
[7]	ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν	τὴν	πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον
[13]	τήν τε καταβίωσιν καὶ τὴν	τῶν	πραγμάτων μέθεξιν ἐν τῷ παντί,
[6]	Διογένει, τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ	τὴν	πρὸ ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ
[6]	Διογένει, τὸ νόμισμα παραχαράξας» ἐπὶ	τὴν	πρὸ ταύτης εἰρημένην ὑπὸ τοῦ
[3]	οὐ τὴν τύχην μᾶλλον ἢ	τὴν	προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ
[3]	οὐ τὴν τύχην μᾶλλον ἢ	τὴν	προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ
[18]	εἵνεκα ταυτησί· βουλόμεθα γάρ σοι	τὴν	προγονικὴν οἰκίαν, αἰδοῖ τῶν προγόνων,
[12]	αὐτοῦ προσειπεῖν τὴν Σεμέλην διὰ	τὴν	πρόρρησιν, ἄλλως τε καὶ τοῦ
[8]	πρὸς ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον	τὴν	πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι
[8]	πρὸς ἀντίπαλον, τὸ δὲ ὑπερβαῖνον	τὴν	πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι
[5]	πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν	τὴν	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι
[5]	πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν	τὴν	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι
[12]	ἀξιῶσαι, μητέρα δὲ αὐτοῦ προσειπεῖν	τὴν	Σεμέλην διὰ τὴν πρόρρησιν, ἄλλως
[4]	αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὸν κωμικὸν	τὴν	σκάφην σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ
[4]	αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὸν κωμικὸν	τὴν	σκάφην σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ
[14]	ἐν ταῖς λεωφόροις ὁ μὲν	τὴν	σύντομον ἐλθεῖν δυνηθεὶς ῥᾷον ἐκπερίεισι
[19]	ἀπελαύσαμεν τῆς ὀρθῆς ἀγωγῆς, οὐ	τὴν	σύντομον, ἣν σὺ φής, ἀλλὰ
[16]	οἰκείοις. Ἀλλ´, ἵνα μή σε	τὴν	σύντομον ὁδεύοντα» βίβλοις ἐμβαλὼν μακραῖς
[14]	καὶ πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα.	Τὴν	σύντομον φασὶν ὁδὸν καὶ σύντονον
[18]	ἐκόμισεν ὅπλα. Ἐπεὶ δὲ ἑώρα	τήν	τε ἀσπίδα καὶ τὸ ξίφος
[13]	αὐτοῦ τόκον, ἐν τῷ κόσμῳ	τήν	τε καταβίωσιν καὶ τὴν τῶν
[13]	ἔφην εἰς μῦθον διεσκεύασαν, αἰνιττόμενοι	τήν	τε οὐσίαν τοῦ θεοῦ καὶ
[14]	Αἴτιαι μὲν οὖν αὗται τοῦ	τὴν	τελεστικὴν καὶ μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν τὰ
[3]	οἰκέτης γένηται τὴν τύχην καὶ	τὴν	τέχνην ἰατρὸς, πράγματα ἔχει κολακεύειν
[3]	οἰκέτης γένηται τὴν τύχην καὶ	τὴν	τέχνην ἰατρὸς, πράγματα ἔχει κολακεύειν
[8]	δὲ αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς τίμημα	τὴν	τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται
[8]	δὲ αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς τίμημα	τὴν	τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος λείπεται
[6]	κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι	τὴν	τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου καὶ
[6]	κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι	τὴν	τραγῳδίαν μετὰ τοῦ σατύρου καὶ
[3]	δὲ ἅμα τις οἰκέτης γένηται	τὴν	τύχην καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς,
[3]	δὲ ἅμα τις οἰκέτης γένηται	τὴν	τύχην καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς,
[3]	ἦν ὁ Σάμιος, δοῦλος οὐ	τὴν	τύχην μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν,
[3]	ἦν ὁ Σάμιος, δοῦλος οὐ	τὴν	τύχην μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν,
[9]	μαθήματα καὶ τρίτον τὸ περὶ	τὴν	τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων καὶ
[9]	μαθήματα καὶ τρίτον τὸ περὶ	τὴν	τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων καὶ
[19]	τῶν ἀμαθεστάτων ῥητόρων, οἷς διὰ	τὴν	τῶν λόγων ἀπορίαν καὶ τὸ
[13]	κόσμῳ τήν τε καταβίωσιν καὶ	τὴν	τῶν πραγμάτων μέθεξιν ἐν τῷ
[14]	τῶν ἀκροωμένων οἳ δι´ ὑμᾶς	τὴν	φιλοσοφίαν ἐκτρέπονται, ἀνθ´ ὅτου πρὸς
[15]	ὑποτρίμματα καὶ τὴν κνίσσαν, οὐδὲ	τὴν	Φρύνην οὐδὲ τὴν Λαΐδα οὐδὲ
[18]	προγόνων, ἀποκαθῆραι. Μέμνησο οὖν ὅτι	τὴν	ψυχὴν ἀθάνατον ἔχεις καὶ ἔκγονον
[2]	ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο τι	τὴν	ψυχὴν ἔχον ἢ λόγον καὶ
[2]	ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο τι	τὴν	ψυχὴν ἔχον ἢ λόγον καὶ
[14]	σῶμα μόνον, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον	τὴν	ψυχὴν φαίνεσθαι; Τίνα δὲ ἄσκησιν
[16]	οὐδὲ πεποιηκὼς μῦθον, ὦ ξυνετώτατε,	μάτην	νεανιεύεσθαι· καίτοι τοῦτο τίτθης ἔργον
[7]	εἴς τε τὴν Κόρινθον οὐ	μάτην,	οὐδὲ κατά τινα συντυχίαν, τρόπον
[7]	εἴς τε τὴν Κόρινθον οὐ	μάτην,	οὐδὲ κατά τινα συντυχίαν, τρόπον
[10]	καλὴν εἶναι καὶ τοῖς θεοῖς	πρεπωδεστάτην,	τῶν αἰσχρῶν δὲ μηθὲν καὶ
[12]	ἐξελιπάρησεν ἥκειν, ὡς παρὰ τὴν	γαμετὴν	εἴωθε φοιτᾶν, πρὸς ἑαυτήν· εἶτα
[15]	Λαΐδα οὐδὲ τὴν οὐδενὸς περιβλέπεται	γαμετὴν	οὐδὲ τὸ θυγάτριον οὐδὲ τὴν
[17]	ποτνία, φατόν; Ἀλλὰ τούτου μέν»	εἰπέτην,	ὦ πάτερ, αὐτὸς εἶ κύριος.
[19]	Ὁ δέ με πρὸ πάντων	ἀρετὴν	ἀσκεῖν καὶ θεοὺς ἁπάντων τῶν
[19]	νὴ τοὺς θεούς, ἐπὶ τὴν	ἀρετὴν	οἶμαι ὅτι σου συντομωτέραν ἐτραπόμην·
[14]	ὁδὸν καὶ σύντονον ἐπὶ τὴν	ἀρετὴν	πορεύεσθαι· ὄφελον καὶ ὑμεῖς τὴν
[8]	ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς	ἀρετήν.	Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ
[8]	ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς	ἀρετήν.	Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ
[20]	φόβου. Καὶ νῦν τὴν μὲν	Ἀφροδίτην,	ὅπῃ ἐκείνῃ φίλον, ταύτῃ προσαγορεύω·
[8]	πρὸς τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια	συνεκροτείτην	οὐδ´, ὥσπερ οἱ σοφοί, δι´
[8]	πρὸς τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια	συνεκροτείτην	οὐδ´, ὥσπερ οἱ σοφοί, δι´
[21]	νομίζων αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου	πολίτην,	καὶ ταῖς ὅλαις τῶν θεῶν
[14]	ἀνθ´ ὅτου πρὸς μὲν τὸν	μακαρίτην	Κωνστάντιον εἰς Ἰταλίαν ἦλθες, οὐκέτι
[3]	κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν τὸν	δεσπότην	ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν οὖν καὶ
[3]	κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν τὸν	δεσπότην	ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν οὖν καὶ
[13]	ἄν, οὐ μὰ τὸν ἐμὸν	δεσπότην	Ἥλιον. Ἀλλά με πάλιν οὐκ
[11]	θεουργίας καὶ τελεστικῆς, ὥσπερ τὸν	δεσπότην	Ἡρακλέα διὰ τῆς βασιλικῆς ἀρετῆς,
[18]	πρόβατα καὶ ἀδικεῖ διπλῇ τὸν	δεσπότην·	τά τε γὰρ ποίμνια αὐτοῦ
[12]	τῆς Ἥρας ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα τὸν	ἐραστὴν	ἐξελιπάρησεν ἥκειν, ὡς παρὰ τὴν
[7]	ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων πρώην	ἐξανέστην.	Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ οἶδ´
[7]	ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων πρώην	ἐξανέστην.	Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ οἶδ´
[17]	τέχνης. ἅτε μὴ λόγῳ προσειληφὼς	αὐτήν,	ἀλλὰ συνηθείᾳ τινὶ καὶ πείρᾳ
[12]	τε καὶ τοῦ θεοῦ τιμῶντος	αὐτὴν	ἅτε πρώτην ἱερόφαντιν τῆς ἔτι
[6]	τὰ νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´	αὐτὴν	δὲ ἥκων τὴν ἀλήθειαν οὐθ´
[6]	τὰ νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´	αὐτὴν	δὲ ἥκων τὴν ἀλήθειαν οὐθ´
[10]	ἑνὶ καὶ ἀγαθῷ συνέχουσα πᾶσαν	αὐτὴν	διὰ τῆς ὑπερεχούσης καὶ χωριστῆς
[12]	τοῦ πυρὸς τοῦ ῥυέντος ἐπ´	αὐτήν.	Ἐπεὶ δὲ ἐδέδοκτο τῷ Διὶ
[21]	θεαὶ τὴν ἐπίνοιαν· νομίζω δὲ	αὐτὴν	ἤδη καὶ δεδόσθαι. Φαίνεται γὰρ
[12]	τὴν γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν, πρὸς	ἑαυτήν·	εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον τὸ σωμάτιον
[21]	πολιτείας; Ἀλλὰ διὰ τί μὴ	ταύτην	εἶπε τὴν αἰτίαν, ἐκ τῶν
[18]	ἐκόμισας πρὸς ἡμᾶς, ἄπιθι προσλαβὼν	ταύτην	μὲν τὴν δᾷδα παρ´ ἐμοῦ,
[11]	ἐπιστήσας αὐτῷ φύλακα τὴν θεὸν	ταύτην	ὅλην ἐξ ὅλου προέμενος αὐτοῦ,
[9]	λέληθε· καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνδρα	στρατιώτην	μὴ λίαν ἐξακριβοῦν μηδ´ ἐξονυχίζειν
[12]	τοῦ θεοῦ τιμῶντος αὐτὴν ἅτε	πρώτην	ἱερόφαντιν τῆς ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως.
[4]	κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην	σκάφην»	λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν
[4]	κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην	σκάφην»	λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν
[4]	ὀνόματα κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν	σκάφην	σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ
[4]	ὀνόματα κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν	σκάφην	σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ
[19]	ἄλλο τι τρέψομαι, ταυτηνὶ τὴν	ξυγγραφὴν	αὐτοῦ που πληρώσας. ~Τίς οὖν
[6]	θεούς, ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας, ὅπερ	ἔφην	ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω, γῆν πρὸ
[6]	θεούς, ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας, ὅπερ	ἔφην	ἀρχόμενος, ἴτω, χαιρέτω, γῆν πρὸ
[13]	οὐ προειδόμενον. Οὗ δὲ ἕνεκεν	ἔφην	αὐτά· ~κατὰ μὲν τὴν διάνοιαν
[9]	ἡμῖν ἀσχολιῶν πλήρεις· ἀλλ´, ὅπερ	ἔφην,	εἰ καί τι παραλέλειπται παρ´
[13]	θεῶν ζητοῦντες τἀληθὲς ἔχον ὡς	ἔφην	εἰς μῦθον διεσκεύασαν, αἰνιττόμενοι τήν
[12]	Διὶ κοινῇ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐνδοῦναι	ἀρχὴν	καταστάσεως ἑτέρας καὶ μεταβαλεῖν αὐτοὺς
[2]	τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν οὖν	ἀρχὴν	ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ
[2]	τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν οὖν	ἀρχὴν	ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις ὁ
[3]	ἅμα τις οἰκέτης γένηται τὴν	τύχην	καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς, πράγματα
[3]	ἅμα τις οἰκέτης γένηται τὴν	τύχην	καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς, πράγματα
[3]	ὁ Σάμιος, δοῦλος οὐ τὴν	τύχην	μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ
[3]	ὁ Σάμιος, δοῦλος οὐ τὴν	τύχην	μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ
[18]	ἀποκαθῆραι. Μέμνησο οὖν ὅτι τὴν	ψυχὴν	ἀθάνατον ἔχεις καὶ ἔκγονον ἡμετέραν,
[2]	γένος οὐκ ἄλλο τι τὴν	ψυχὴν	ἔχον ἢ λόγον καὶ ἐπιστήμην
[2]	γένος οὐκ ἄλλο τι τὴν	ψυχὴν	ἔχον ἢ λόγον καὶ ἐπιστήμην
[14]	μόνον, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὴν	ψυχὴν	φαίνεσθαι; Τίνα δὲ ἄσκησιν ἐποιήσω
[13]	κίνδυνος ἐπὶ πολλὰ ῥυῆναι τὴν	ζωήν,	ῥυεῖσαν δὲ διεσπάσθαι καὶ διασπασθεῖσαν
[7]	δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων	πρώην	ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ
[7]	δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων	πρώην	ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ
[1]	ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι	πρῴην	ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα
[1]	ἐκ τῆς κωμῳδίας ἀκηκοότι μοι	πρῴην	ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα
[3]	κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι	ταῖν	χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ
[3]	κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι	ταῖν	χεροῖν, ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ
[14]	πεποίηται; Ἔργον οἴει μέγα βακτηρίαν	λαβεῖν	ἢ τρίχας ἀνεῖναι, καὶ περινοστεῖν
[5]	ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν	ὑπολαβεῖν	πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος·
[5]	ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν	ὑπολαβεῖν	πολλοῖς περὶ αὐτοῦ ταῦτα Οἰνόμαος·
[4]	τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ	προσλαβεῖν	τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν;
[4]	τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ	προσλαβεῖν	τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν;
[8]	τίθετε. Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω	συνάγειν	κλυτά, κανθάρου ὄλβον, Μύρμηκός τ´
[8]	τίθετε. Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω	συνάγειν	κλυτά, κανθάρου ὄλβον, Μύρμηκός τ´
[9]	τοῖν ἀμφοῖν θεοῖν ἑτέραν ὁμοίαν	εἰσάγειν	εἰς τὸ θέατρον. ~Ἐπεὶ δὲ
[5]	ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν	ἐπεισάγειν	πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ
[5]	ἀλλὰ τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν	ἐπεισάγειν	πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ
[10]	τῶν ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν χρὴ	λέγειν.	Ἀλλά μοι θεοὶ μὲν ἐκείνων
[17]	ἐπέκλωθον, ὡς ὁ πατὴρ ἐβούλετο.	Λέγειν	δὲ ὁ Ζεὺς ἄρχεται πρὸς
[19]	καὶ οὐκ ἔστιν ὅσον οὐχὶ	λέγειν	ἐθέλων τις Ἐκ πάνυ δαψιλοῦς
[1]	καὶ τὸ ἐν τῷ πλήθει	λέγειν	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν
[1]	καὶ τὸ ἐν τῷ πλήθει	λέγειν	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν
[6]	ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ	στρατηγεῖν	καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί δὲ
[6]	ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ	στρατηγεῖν	καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί δὲ
[14]	μηδὲν ὑμῖν εἶναι πρόσχημα τοῦ	φορολογεῖν	εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις, ἣν λέγουσιν
[4]	ὁ μὲν λόγος οὔ φησι	δεῖν	ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ
[4]	ὁ μὲν λόγος οὔ φησι	δεῖν	ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ
[7]	πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη	δεῖν	ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς
[7]	πριαμένου τὴν πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη	δεῖν	ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς
[7]	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου	δεῖν	ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων πρώην
[7]	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου	δεῖν	ὑπὸ τῶν σῶν ῥημάτων πρώην
[20]	Ἀριστοτέλης; Ἆρ´ οὐκ ἄξιον αὐτὸ	ἰδεῖν;	Ἢ τὸν μὲν Σάμιον οὐδεὶς
[10]	μερῶν ἁρμόττοντας αὐτοὶ καθ´ ἑαυτοὺς	ἰδεῖν	πειραθῶμεν, οὐκέτι μαρτύρων παλαιῶν ἐν
[14]	εἵλεσθε τὴν ἐπὶ τὸν οὐδὲ	ἰδεῖν	ὑμᾶς θέλοντα βασιλέα πορείαν, ἀνελθόντες
[9]	ἐμοῦ, καίτοι νομίζω γε μηδὲν	ἐνδεῖν,	πλὴν ὁ προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός,
[5]	ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε οἶμαι	σπεύδειν	οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς πρὸς
[5]	ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό τε οἶμαι	σπεύδειν	οὕτω διατιθέμενοι τὰς ψυχὰς πρὸς
[14]	σου τῆς φωνῆς μᾶλλον δυναμένῳ	πλησιάζειν	ἔμελλες ἀνθρώπῳ. Τί δὲ καὶ
[13]	ὅσα τοῦ ζητεῖν ἦν ἄξια,	φράζειν	τε γράφειν οὐ ῥᾴδιον ἐμοί,
[20]	οὐχ ὑγιὲς μὴ τὰ λεγόμενα	ἐξετάζειν,	ἀλλὰ τοὺς λέγοντας, καὶ τὸ
[18]	Ὁ μέν μοι» ἔφη, δοκεῖ	νυστάζειν	τὰ πολλὰ καὶ καταδυόμενος λεληθότως
[15]	δὲ πάντη τοῦ σώματος καὶ	νομίζειν	αὐτὸ κατὰ τὸν Ἡράκλειτον κοπρίων
[19]	καὶ θεοὺς ἁπάντων τῶν καλῶν	νομίζειν	ἡγεμόνας ἐδίδασκεν. Εἰ μὲν οὖν
[9]	στρατιώτην μὴ λίαν ἐξακριβοῦν μηδ´	ἐξονυχίζειν	τὰ τοιαῦτα, ἅτε οὐκ ἐκ
[18]	Ἡλίου τὰς χεῖρας λιπαρῶς εἴχετο	σώζειν	ἑαυτὸν δεόμενος. Ὁ δὲ καλέσας
[2]	νεῖν ἰχθύες αἵ τε ἔλαφοι	θεῖν	ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι
[2]	νεῖν ἰχθύες αἵ τε ἔλαφοι	θεῖν	ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι
[17]	ἔργον ἐστίν, ἐπείπερ ἡμᾶς ἐκέλευσας	ὑπεικαθεῖν	αὐταῖς, πεῖσαι καὶ ἐκείνας. Ἀλλ´
[8]	εἴ σοι μὴ σχολὴ γέγονε	μαθεῖν	ἐξ ἐκείνων αὐτά· Μνημοσύνης καὶ
[8]	εἴ σοι μὴ σχολὴ γέγονε	μαθεῖν	ἐξ ἐκείνων αὐτά· Μνημοσύνης καὶ
[4]	γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ μήτε	μαθεῖν	ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ πλάσματος
[4]	γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ μήτε	μαθεῖν	ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ πλάσματος
[21]	ὑποθεῖναι τούτῳ ὅπερ ἦν ἀνάγκη	παθεῖν	Ἀθηναίῳ γενομένῳ. Πῶς γὰρ οὐκ
[18]	τὰ πολλὰ καὶ καταδυόμενος λεληθότως	ἡδυπαθεῖν,	τῶν ποιμένων δὲ ὀλίγον μέν
[14]	λεωφόροις ὁ μὲν τὴν σύντομον	ἐλθεῖν	δυνηθεὶς ῥᾷον ἐκπερίεισι τὴν κύκλῳ,
[18]	Ἥλιος, ὅτι σε πάντως χρὴ	ἐπανελθεῖν	ἐκεῖ. Ἐνταῦθα ἐδεῖτο μὴ πέμπειν
[5]	τί σοι τοῦ ταῦτα γοῦν	ἐπελθεῖν	ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν σαφῶς ἐν
[5]	τί σοι τοῦ ταῦτα γοῦν	ἐπελθεῖν	ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν σαφῶς ἐν
[16]	σὺ πράγμασιν ἑτέροις, ὅπερ οἶμαι	ποιεῖν	εἰώθασιν οἱ τῇ τροπικῇ χρώμενοι
[19]	καὶ θρασύ, καὶ ἐπειρᾶτό με	ποιεῖν	ἐμαυτοῦ σωφρονέστερον. Ἐγὼ δὲ καίπερ,
[17]	γῆς ἀρχαιότερον ἐν θεοῖς βλάστημα,	μνησικακεῖν	ἔτι διανοῇ τῆς ὑπεροψίας ἀνδρὶ
[7]	εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ	ἥκειν	ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ
[7]	εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ	ἥκειν	ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ
[11]	θείῳ συνθήματι τῆς αἰθερίας αὐγῆς	ἥκειν	παρ´ ἑαυτὸν τῷ παιδὶ κελεύσας.
[12]	ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν	ἥκειν,	ὡς παρὰ τὴν γαμετὴν εἴωθε
[9]	τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν τινι	προσήκειν	ἡ μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ
[9]	τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ γοῦν τινι	προσήκειν	ἡ μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ
[7]	τοῖς ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν	οἰκεῖν	τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον
[7]	τοῖς ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ αὐτὸν	οἰκεῖν	τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον
[1]	αὐτῶν εἵνεκα καὶ τοῦ μὴ	δοκεῖν	ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ διανοίας
[1]	αὐτῶν εἵνεκα καὶ τοῦ μὴ	δοκεῖν	ὑπὸ δεισιδαιμονίας μᾶλλον ἢ διανοίας
[17]	τὰ πολλὰ τῶν νοσημάτων αὐτούς.	Ἀρκεῖν	οὖν νομίσας τὸ πλῆθος τῶν
[17]	διαφυλάττειν· ᾤετο γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας	ἀρκεῖν	τὸ πλῆθος, ἐπεὶ καὶ οὗτος
[19]	δέ με πρὸ πάντων ἀρετὴν	ἀσκεῖν	καὶ θεοὺς ἁπάντων τῶν καλῶν
[3]	γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε καὶ	διδάσκειν,	ὅταν ὁ λέγων τὸ φανερῶς
[3]	γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε καὶ	διδάσκειν,	ὅταν ὁ λέγων τὸ φανερῶς
[4]	αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ ποιητέον	εὑρίσκειν	οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν ἔξωθεν.
[4]	αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ ποιητέον	εὑρίσκειν	οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν ἔξωθεν.
[12]	ἐνδοῦναι ἀρχὴν καταστάσεως ἑτέρας καὶ	μεταβαλεῖν	αὐτοὺς ἐκ τοῦ νομαδικοῦ βίου
[3]	ἢ Πλάτων, ἢ ὅτι βούλει	καλεῖν	αὐτόν, Αἴσωπος ἦν ὁ Σάμιος,
[3]	ἢ Πλάτων, ἢ ὅτι βούλει	καλεῖν	αὐτόν, Αἴσωπος ἦν ὁ Σάμιος,
[18]	καθαίρειν ἐκεῖνα πάντα τὰ ἀσεβήματα,	παρακαλεῖν	δὲ ἐμέ τε καὶ τὴν
[7]	ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς	μέλειν	εἴς τε τὴν Κόρινθον οὐ
[7]	ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς	μέλειν	εἴς τε τὴν Κόρινθον οὐ
[9]	τῶν χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος φύσις	ὠφελεῖν	πέφυκε καὶ ἀγνοουμένη· θεραπεύει γοῦν
[18]	φιλεῖσθαι, παρὰ δὲ τῶν νομιζομένων	φιλεῖν	εἰς τὰ μέγιστα ἀδικεῖσθαι. Σκόπει
[13]	φανερὸν θεὸν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ	προβάλλειν	ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις καὶ διανοίαις ἐπὶ
[16]	καὶ τοῖς καθ´ ἡλικίαν παιδαρίοις	ἀπαγγέλλειν,	ἐξεταστέον ὅπως μήτε εἰς θεοὺς
[11]	στρατεύσασθαι λέγεται καὶ κρατῆσαι πάντων,	καμεῖν	δὲ ὅμως καὶ τὸ σῶμα.
[14]	τὰ ὄντα καθαρὰν νόησιν ἐλπὶς	ἀναδραμεῖν.	Αἴτιαι μὲν οὖν αὗται τοῦ
[2]	ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ	νεῖν	ἰχθύες αἵ τε ἔλαφοι θεῖν
[2]	ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες ἵπτασθαι καὶ	νεῖν	ἰχθύες αἵ τε ἔλαφοι θεῖν
[9]	ἐβούλου μιμούμενος, ἀντὶ μὲν Ἡρακλέος	μεταλαμβάνειν	Περσέως ἢ Θησέως τινὸς ὄνομα
[4]	ποιητέον εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ	μανθάνειν	ἔξωθεν. Εἰ δ´ Ἀντισθένης ὁ
[4]	ποιητέον εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ	μανθάνειν	ἔξωθεν. Εἰ δ´ Ἀντισθένης ὁ
[2]	οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ	μανθάνειν	τι καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν,
[2]	οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ	μανθάνειν	τι καὶ ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν,
[17]	μὴν ἐπιμελήσεσθαι διαφερόντως αὐτοῦ καὶ	ποιμανεῖν	αὐτὸ καὶ θεραπεύσειν τῆς νόσου.
[20]	εἰσιν οὐχ ὡς ἀνθρώπους ἀποκρίσεως	τυγχάνειν,	ἀλλ´ ὡς τὰ θηρία κολάσεως.
[18]	ἀντείχετο καὶ πολλὰ ἱκέτευεν αὐτοῦ	μένειν.	Ὁ δέ, Μὴ λίαν ἀπειθὴς
[3]	ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος	παραινεῖν	τε καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ
[3]	ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος	παραινεῖν	τε καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ
[4]	Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ	χραίνειν	οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ
[4]	Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ	χραίνειν	οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ
[18]	καλέσας τὴν Ἀθηνᾶν ἐκέλευε πρῶτον	ἀνακρίνειν	αὐτόν, ὁπόσα ἐκόμισεν ὅπλα. Ἐπεὶ
[11]	διδασκόμενοι τὸ λανθάνον μῶσθαι καὶ	πολυπραγμονεῖν	ὑφ´ ἡγεμόσι τοῖς θεοῖς προθυμηθεῖεν.
[2]	μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν καὶ	πολυπραγμονεῖν,	ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν
[2]	μανθάνειν τι καὶ ζητεῖν καὶ	πολυπραγμονεῖν,	ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν
[16]	προσήκει πρὸς παῖδας ἤτοι τῷ	φρονεῖν,	κἂν ἄνδρες ὦσιν, ἢ καὶ
[14]	ἤτοι καθ´ ἡλικίαν ἢ τῷ	φρονεῖν,	πάντως τῶν λόγων τούτων δεομένους.
[13]	τυχὸν μὲν καὶ διὰ τὸ	ἀγνοεῖν	ἔτι περὶ αὐτῶν τὸ ἀκριβές,
[7]	τῳ πιστὸς ὁ Δίων. Οὕτω	πρέπειν	ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ
[7]	τῳ πιστὸς ὁ Δίων. Οὕτω	πρέπειν	ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ
[4]	γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον ἦν	εἰπεῖν	ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον δὲ
[4]	γὰρ οὐχ οὕτω κρεῖττον ἦν	εἰπεῖν	ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον δὲ
[19]	γὰρ αὐτῆς, εἰ μὴ φορτικὸν	εἰπεῖν,	ἐπὶ τοῖς προθύροις ἕστηκα, σὺ
[3]	ὅταν ὁ λέγων τὸ φανερῶς	εἰπεῖν	εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων
[3]	ὅταν ὁ λέγων τὸ φανερῶς	εἰπεῖν	εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν ἀκουόντων
[1]	εἰ χρή τι καὶ νεανικώτερον	εἰπεῖν,	ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα καὶ τοῦ
[1]	εἰ χρή τι καὶ νεανικώτερον	εἰπεῖν,	ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα καὶ τοῦ
[1]	ὡς μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος	εἰπεῖν	μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν
[1]	ὡς μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος	εἰπεῖν	μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν
[16]	πρὸς τῶν θεῶν ἔργον ἦν	εἰπεῖν	μυθάριόν τι τοιοῦτον; Ἀναγκάσεις δέ
[10]	ὄνησιν δοῖεν. Ὑπὲρ δὲ ὧν	εἰπεῖν	τε καὶ ἀκοῦσαι θέμις καὶ
[12]	ταύτης ἀξιῶσαι, μητέρα δὲ αὐτοῦ	προσειπεῖν	τὴν Σεμέλην διὰ τὴν πρόρρησιν,
[7]	τὴν πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν	ἐκλιπεῖν·	ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς
[7]	τὴν πόλιν οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν	ἐκλιπεῖν·	ἐπέπειστο γὰρ αὑτοῦ τοῖς θεοῖς
[18]	ἐπανελθεῖν ἐκεῖ. Ἐνταῦθα ἐδεῖτο μὴ	πέμπειν	αὐτὸν ἐκεῖσε πάλιν, ἀλλὰ κατέχειν,
[14]	πιστεύειν ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ λεληθὸς	σκοπεῖν	καὶ διερευνᾶσθαι. Τοσούτῳ δ´ ἐστὶ
[19]	νενόμικα τῶν κατ´ ἐμαυτὸν πάντων	διαφέρειν.	Ὁ δέ με πρὸ πάντων
[3]	καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι	παραφέρειν,	ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ
[3]	καὶ πεποικιλμένας ἡδονῇ καὶ χάριτι	παραφέρειν,	ὥσπερ οἶμαι τῶν ἰατρῶν οἱ
[18]	χρὴ γάρ ς´ ἀπιέναι καὶ	καθαίρειν	ἐκεῖνα πάντα τὰ ἀσεβήματα, παρακαλεῖν
[18]	τοὺς μισθοὺς ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς ἢ	φθείρειν	τὴν ποίμνην. Ἂν οὖν» ἔφη,
[20]	ὄνομα θεῶν ἐν τῇ σφραγῖδι	φορεῖν	ἐπέτρεπεν, οὐδὲ τῷ ὅρκῳ χρῆσθαι
[19]	ἀπορίαν καὶ τὸ μὴ ἔχειν	εὑρεῖν	ἐκ τῶν παρόντων ὅτι φῶσιν,
[15]	καὶ ἀχράντοις καὶ καθαροῖς νοήμασιν,	ὀλιγωρεῖν	δὲ πάντη τοῦ σώματος καὶ
[21]	οἴει ταύτης ἕνεκα τῆς τελετῆς	κοινωνήσειν	τοῖς θείοις τῶν ἐν Ἅιδου
[17]	αὐτοῦ καὶ ποιμανεῖν αὐτὸ καὶ	θεραπεύσειν	τῆς νόσου. Ὁρᾷς γὰρ ὅπως
[13]	καὶ τἆλλα ἐφεξῆς ὅσα τοῦ	ζητεῖν	ἦν ἄξια, φράζειν τε γράφειν
[2]	ἐπὶ τὸ μανθάνειν τι καὶ	ζητεῖν	καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς οἰκειότατον
[2]	ἐπὶ τὸ μανθάνειν τι καὶ	ζητεῖν	καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς οἰκειότατον
[20]	Ἐκεῖνος ἀξιοῖ τοὺς ἐπερωτῶντας ἢ	ζητεῖν	ὅλως ἐπιχειροῦντας εἰ θεοί εἰσιν
[2]	τὸν πρῶτον πταρόντα ἢ χρεμψάμενον	ἀναζητεῖν.	Εἰ δέ, ὥσπερ ἱππεῖς ἐν
[2]	τὸν πρῶτον πταρόντα ἢ χρεμψάμενον	ἀναζητεῖν.	Εἰ δέ, ὥσπερ ἱππεῖς ἐν
[18]	Καίτοι κρεῖττον ἦν τοὺς μισθοὺς	ἀπαιτεῖν	ἐντελεῖς ἢ φθείρειν τὴν ποίμνην.
[14]	λαβεῖν ἢ τρίχας ἀνεῖναι, καὶ	περινοστεῖν	τὰς πόλεις καὶ τὰ στρατόπεδα,
[4]	πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον	πλάττειν	τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ
[4]	πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον	πλάττειν	τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ
[17]	κτᾶσθαι μὴ παρόντα ἢ παρόντα	διαφυλάττειν·	ᾤετο γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας ἀρκεῖν
[6]	αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ	παραχαράττειν	οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ
[6]	αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ	παραχαράττειν	οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ
[9]	ὄνομα καὶ τὸν ἀντισθένειον τύπον	ἐγχαράττειν,	ἀντὶ δὲ τῆς Προδίκου σκηνοποιίας
[17]	ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια δὲ αὐτὸς ἐκτήσατο,	πλουτεῖν	θέλων ἐν δίκῃ τε καὶ
[3]	τὴν τέχνην ἰατρὸς, πράγματα ἔχει	κολακεύειν	ἅμα, καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην
[3]	τὴν τέχνην ἰατρὸς, πράγματα ἔχει	κολακεύειν	ἅμα, καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην
[8]	λόγῳ βοῶντες ὅτι τῷ Διὶ	συμβασιλεύειν	ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ σμικρῶν πάνυ
[8]	λόγῳ βοῶντες ὅτι τῷ Διὶ	συμβασιλεύειν	ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ σμικρῶν πάνυ
[14]	βελτίστοις λοιδορεῖσθαι, τοὺς δὲ χειρίστους	θεραπεύειν;	Εἰπέ, πρὸς τοῦ Διὸς καὶ
[3]	πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ	θεραπεύειν	τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν
[3]	πράγματα ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ	θεραπεύειν	τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν
[3]	δὲ οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα	ἐποχετεύειν,	ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα
[3]	δὲ οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα	ἐποχετεύειν,	ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν, ἵνα
[10]	διαμαρτύρεσθαι μὴ τοῖς αὐτόθεν λεγομένοις	πιστεύειν,	ἀλλὰ τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ
[14]	ὥσπερ βοῶσι καὶ διαμαρτύρονται μὴ	πιστεύειν	ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ λεληθὸς σκοπεῖν
[20]	τοιαῦτα ἕτερα πάλιν ἐν Τιμαίῳ·	πιστεύειν	γὰρ ἁπλῶς ἀξιοῖ καὶ χωρὶς
[1]	καὶ Διονύσου παρὰ τῶν κωμῳδῶν	ἀκούειν,	οὐ τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ τῶν
[1]	καὶ Διονύσου παρὰ τῶν κωμῳδῶν	ἀκούειν,	οὐ τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ τῶν
[9]	νῦν μοι προύκειτο περὶ κυνισμοῦ	γράφειν,	εἶπον ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι
[9]	νῦν μοι προύκειτο περὶ κυνισμοῦ	γράφειν,	εἶπον ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι
[1]	λόγους μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει	γράφειν,	εἶτα ὁποίας καὶ τίνας χρὴ
[1]	λόγους μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει	γράφειν,	εἶτα ὁποίας καὶ τίνας χρὴ
[13]	ζητεῖν ἦν ἄξια, φράζειν τε	γράφειν	οὐ ῥᾴδιον ἐμοί, τυχὸν μὲν
[9]	καὶ ποίῳ φιλοσοφίας εἴδει καὶ	μυθογραφεῖν	ἔσθ´ ὅτε προσήκει, πρὸς γὰρ
[17]	ἅμα τῷ Ἡλίῳ τὸ παιδάριον	ἐκτρέφειν.	Ἐπεὶ δὲ ἐτράφη καὶ νεανίας
[6]	ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ	φιλοσοφεῖν	ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν ὁ
[6]	ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν καὶ	φιλοσοφεῖν	ἐθέλοντι. Τί δὲ εἶπεν ὁ
[13]	ἐπὶ πάντα μᾶλλον ἢ τὸ	φιλοσοφεῖν	τετραμμέναις. Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων
[5]	τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων	συγχεῖν,	ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς τελειοτάτης
[5]	τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων	συγχεῖν,	ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς τελειοτάτης
[19]	λόγων ἀπορίαν καὶ τὸ μὴ	ἔχειν	εὑρεῖν ἐκ τῶν παρόντων ὅτι
[1]	ἐσμεν ὥστε τὰς ἀκοὰς καθαρὰς	ἔχειν	ἢ τελευταῖον γοῦν τὰ ὄμματα
[1]	ἐσμεν ὥστε τὰς ἀκοὰς καθαρὰς	ἔχειν	ἢ τελευταῖον γοῦν τὰ ὄμματα
[17]	ἕκαστος ὥσπερ ὁ πατὴρ πολλὰ	ἔχειν	καὶ μόνος πάντα ἐπὶ τὸν
[3]	ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν	ἔχειν	τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν
[3]	ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν	ἔχειν	τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν
[15]	τὸν ἑαυτοῦ ἀτρύτως καὶ ἀμετακινήτως	συνέχειν	ἐν τοῖς θείοις καὶ ἀχράντοις
[14]	καὶ τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ	παρέχειν	πράγματα ταῖς ἡμιόνοις; Ἀκούω δὲ
[4]	τὸ νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ	προσέχειν	οὐδαμῶς προσήκει, τῷ λόγῳ δὲ
[4]	τὸ νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ	προσέχειν	οὐδαμῶς προσήκει, τῷ λόγῳ δὲ
[18]	πέμπειν αὐτὸν ἐκεῖσε πάλιν, ἀλλὰ	κατέχειν,	ὡς οὐκέθ´ ὕστερον ἐπανήξοντα, ἀπολούμενον
[8]	ἄφενος χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης	μετέχειν	καὶ πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον,
[8]	ἄφενος χρήματα μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης	μετέχειν	καὶ πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον,
[14]	νυνὶ δὲ αὐτὸ ἔοικα καὶ	γράψειν·	ἀποτακτίτας τινὰς ὀνομάζουσιν οἱ δυσσεβεῖς
[18]	ἐδεῖτο μὴ πέμπειν αὐτὸν ἐκεῖσε	πάλιν,	ἀλλὰ κατέχειν, ὡς οὐκέθ´ ὕστερον
[20]	Φιλήβῳ λέγεται, καὶ τοιαῦτα ἕτερα	πάλιν	ἐν Τιμαίῳ· πιστεύειν γὰρ ἁπλῶς
[18]	τούτου πάντων ἐπίτροπον τούτων καταστήσω;	Πάλιν	ἐνταῦθα ὁ νεανίσκος ἀντείχετο καὶ
[17]	Ταῦτα εἰπὼν ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν Ἑρμῆς	πάλιν·	ὁ δὲ ἐβούλετο μὲν παρὰ
[13]	ἐμὸν δεσπότην Ἥλιον. Ἀλλά με	πάλιν	οὐκ οἶδ´ ὅστις θεῶν ἐπὶ
[18]	χρῆσθέ μοι πρὸς ὅτι βούλεσθε.	Πάλιν	οὖν ὁ Ἑρμῆς ἄφνω φανεὶς
[14]	τὴν κύκλῳ, οὐκέτι μέντοι τὸ	ἀνάπαλιν	ὁ κύκλῳ πορευθεὶς ἔλθοι ἂν
[9]	οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ	πόλιν·	ἔτι μέντοι τοῦ λογικοῦ τὸ
[9]	οἰκίαν, πολιτικὸν δὲ τὸ περὶ	πόλιν·	ἔτι πολλὰ γίνεται ἐν μακρῷ
[7]	ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν	πόλιν	οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο
[7]	ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου τὴν	πόλιν	οὐκέτ´ ᾠήθη δεῖν ἐκλιπεῖν· ἐπέπειστο
[7]	τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν	πόλιν	τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ
[7]	τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν	πόλιν	τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ
[2]	ἔλυσε τὰ δεσμὰ καὶ τὴν	δύναμιν	εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν
[2]	ἔλυσε τὰ δεσμὰ καὶ τὴν	δύναμιν	εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ πάρεστιν
[2]	δὴ καὶ λέγουσιν οἱ σοφοὶ	δύναμιν,	ἐπὶ τὸ μανθάνειν τι καὶ
[2]	δὴ καὶ λέγουσιν οἱ σοφοὶ	δύναμιν,	ἐπὶ τὸ μανθάνειν τι καὶ
[8]	θεοῖς προσαγόμενα τὴν ἴσην ἔχει	δύναμιν,	ἐστερημένη δὲ τῆς ὁσίας οὐχ
[8]	θεοῖς προσαγόμενα τὴν ἴσην ἔχει	δύναμιν,	ἐστερημένη δὲ τῆς ὁσίας οὐχ
[10]	τῆς τῶν θεῶν οὐσίας εἰς	δύναμιν	ἐστοχασμένα. ~Τὸ δὲ κατὰ τὴν
[19]	ἀντλήσειε τοῦ πίθου« τῆς προκειμένης	ἡμῖν	ἀσχολίας εἵνεκεν ἀφέξομαι. Μικρὰ δὲ
[9]	ἡμῖν γενομένης ἀκροάσεως ὅσων τε	ἡμῖν	ἀσχολιῶν πλήρεις· ἀλλ´, ὅπερ ἔφην,
[21]	ὡς ἐμαυτὸν πείθω, μείζονος, ὅπως	ἡμῖν	αὐταὶ δοῖεν αἱ θεαὶ τὴν
[9]	ταύτης τε καὶ τῆς ἔναγχος	ἡμῖν	γενομένης ἀκροάσεως ὅσων τε ἡμῖν
[12]	τῷ μηρῷ προσεπᾴδουσαι τὸν διθύραμβον	ἡμῖν	εἰς φῶς προήγαγον· εἶτα ἐμάνη,
[6]	τὸν κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν	ἡμῖν	ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν
[6]	τὸν κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν	ἡμῖν	ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς, ὑλακτῶν
[21]	ἀπαγορεύων μὴ μυεῖσθαι; Τί πέρας	ἡμῖν	ἔσται τῶν λόγων, εἰ ταῦτα
[5]	ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ	ἡμῖν	καὶ τῆς τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν
[5]	ἐνεργείαις ταῦτα ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ	ἡμῖν	καὶ τῆς τελειοτάτης ἐστὶν ἡγεμὼν
[18]	τῶν ἡμετέρων. Ἐμμένων γὰρ αὐταῖς	ἡμῖν	μὲν ἔσῃ φίλος καὶ τίμιος,
[21]	βαδίζουσι προηγορεύετο. ~Σὺ δὲ ὅπως	ἡμῖν	μὴ τὸν Διογένη προσβαλὼν ὥσπερ
[4]	οὐδὲ θεμένους, ἤρκει γὰρ ὅσαπερ	ἡμῖν	οἱ γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ
[4]	οὐδὲ θεμένους, ἤρκει γὰρ ὅσαπερ	ἡμῖν	οἱ γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ
[18]	καὶ Ἑρμῆς ὅδε καὶ σὺν	ἡμῖν	οἱ θεοὶ πάντες οἱ ἐν
[10]	ὑπὲρ τῶν τελεστικῶν, οὓς παρέδωκεν	ἡμῖν	Ὀρφεὺς ὁ τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς
[18]	καὶ ἔκγονον ἡμετέραν, ἑπόμενός τε	ἡμῖν	ὅτι θεὸς ἔσῃ καὶ τὸν
[18]	καὶ τὸν ἡμέτερον ὄψει σὺν	ἡμῖν	πατέρα. ~Τοῦτο εἴτε μῦθος εἴτε
[9]	προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´	ἡμῖν	πέφηνεν, καὶ εἰ μὴ τῷ
[9]	προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´	ἡμῖν	πέφηνεν, καὶ εἰ μὴ τῷ
[18]	ἡμᾶς μόνον, ἀνδρῶν δὲ ὅστις	ἡμῖν	προσόμοιός ἐστιν, ἄλλον δὲ μηδένα·
[19]	σμικρὰ μὲν διὰ τὰς ἔξωθεν	ἡμῖν	προσπεσούσας ἀσχολίας, ὅμως δ´ οὖν
[10]	ἡγεμόσιν ἐκφανῆ γενόμενα τὸν ἐν	ἡμῖν	τελέσῃ. μᾶλλον δὲ τελειώσῃ, νοῦν
[14]	ὑμῖν ἐγένετο, μᾶλλον δὲ καὶ	ἡμῖν	τοῖς ἄλλοις; Ἀνῆλθεν ὁ Ἀσκληπιάδης,
[10]	καὶ εἰ δή τι κρεῖττον	ἡμῖν	ὑπάρχει τοῦ νοῦ αὐτοῦ, τοῦ
[14]	γίγνωνται περὶ τῶν θείων, αὐτόθεν	ἡμῖν	ὥσπερ βοῶσι καὶ διαμαρτύρονται μὴ
[5]	καὶ τοὺς ἐκ τῶν θεῶν	ἡμῖν	ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´
[5]	καὶ τοὺς ἐκ τῶν θεῶν	ἡμῖν	ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´
[14]	φοιτῆσαι, ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως, ὥστε	ὑμῖν	Ἀκαδημία καὶ Λύκειον ἀντὶ τῆς
[14]	Καὶ τί χρηστὸν ἐκ τούτων	ὑμῖν	ἐγένετο, μᾶλλον δὲ καὶ ἡμῖν
[14]	εἰκότως φοβερώτεροι. Πάλαι μὲν οὖν	ὑμῖν	ἐθέμην ἐγὼ τοῦτο τὸ ὄνομα,
[14]	δὲ καὶ διὰ τὸ μηδὲν	ὑμῖν	εἶναι πρόσχημα τοῦ φορολογεῖν εὐπροσώπως,
[11]	μὲν τούτων ἐμοί τε καὶ	ὑμῖν	ἵλεως Ἡρακλῆς εἴη. ~Τὰ δὲ
[14]	εἰ καὶ μὴ πρότερον, ὅτε	ὑμῖν	οὐδέν ἐστι πλέον ἀπὸ τῆς
[1]	οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι	ὑμῖν	τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν οὖν
[1]	οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι	ὑμῖν	τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν οὖν
[14]	δ´ ἄλλα γε πάντα ἐστὶν	ὑμῖν	τε κἀκείνοις παραπλήσια. Καταλελοίπατε τὴν
[13]	καταβίωσιν καὶ τὴν τῶν πραγμάτων	μέθεξιν	ἐν τῷ παντί, καὶ τἆλλα
[10]	αὐτὰ ταῦτα καὶ περὶ τὴν	λέξιν	γίνεται. Μορφοῦται γάρ πως καὶ
[10]	τὰ ῥήματα εἶναι καὶ τὴν	λέξιν	ὡς ἔνι μάλιστα σώφρονα καὶ
[9]	Προδίκου σκηνοποιίας ἀμφὶ τοῖν ἀμφοῖν	θεοῖν	ἑτέραν ὁμοίαν εἰσάγειν εἰς τὸ
[12]	ἀποκύησις ἀνθρωπικωτέρα, ἀμφοῖν δὲ τοῖν	εἰρημένοιν	προσομοιότερα τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ ἔργα.
[3]	αὐτοῖς σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι ταῖν	χεροῖν,	ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ πάθος,
[3]	αὐτοῖς σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι ταῖν	χεροῖν,	ἵνα αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ πάθος,
[9]	δὲ τῆς Προδίκου σκηνοποιίας ἀμφὶ	τοῖν	ἀμφοῖν θεοῖν ἑτέραν ὁμοίαν εἰσάγειν
[10]	ῥημάτων ἐκ τῆς τριόδου· ἀλλὰ	τοῖν	δυοῖν τούτοιν. Ὅταν μὲν ὑπὲρ
[12]	δ´ ἀποκύησις ἀνθρωπικωτέρα, ἀμφοῖν δὲ	τοῖν	εἰρημένοιν προσομοιότερα τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ
[10]	τῆς τριόδου· ἀλλὰ τοῖν δυοῖν	τούτοιν.	Ὅταν μὲν ὑπὲρ τῶν θείων
[10]	λόγος τίς ἐστιν, ἐκ δυοῖν	τούτοιν	συγκείσεται· σκοπῶμεν δὲ ἑκάτερον αὐτῶν.
[10]	γε νῦν ῥητέον, ἀλλ´ ὑπὲρ	δυοῖν,	τοῦ τε σεμνοῦ κατὰ τὴν
[10]	ἐκ τῆς τριόδου· ἀλλὰ τοῖν	δυοῖν	τούτοιν. Ὅταν μὲν ὑπὲρ τῶν
[10]	μῦθος λόγος τίς ἐστιν, ἐκ	δυοῖν	τούτοιν συγκείσεται· σκοπῶμεν δὲ ἑκάτερον
[12]	κεραυνίων, ἡ δ´ ἀποκύησις ἀνθρωπικωτέρα,	ἀμφοῖν	δὲ τοῖν εἰρημένοιν προσομοιότερα τοῖς
[10]	σχῆμα προάγεται, τὰ παραδείγματα δὲ	ἀμφοῖν	ἐστι πολλά. Τὸ μὲν οὖν
[9]	τῆς Προδίκου σκηνοποιίας ἀμφὶ τοῖν	ἀμφοῖν	θεοῖν ἑτέραν ὁμοίαν εἰσάγειν εἰς
[11]	τὴν διάνοιαν ἀπεμφαῖνον χρησίμου γιγνόμενον	χάριν	ἐγκριτέον, ὡς ἂν μή τινος
[3]	καὶ παρέθηκέ γε αὐτὸς τούτου	χάριν,	ὅπως μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ
[3]	καὶ παρέθηκέ γε αὐτὸς τούτου	χάριν,	ὅπως μὴ σιλλογράφος τις, ἀλλὰ
[4]	πρέπον πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ	χάριν	οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος,
[4]	πρέπον πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ	χάριν	οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος,
[1]	τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων	χάριν	ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ, εἰ χρή
[1]	τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων	χάριν	ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ, εἰ χρή
[10]	περιεργάζεσθαι καὶ μὴ πρότερον ἀφίστασθαι,	πρὶν	ἂν ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσιν ἐκφανῆ
[16]	πράγμασιν ἑτέροις, ὅπερ οἶμαι ποιεῖν	εἰώθασιν	οἱ τῇ τροπικῇ χρώμενοι τῶν
[2]	αἵ τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ	πεφύκασιν	οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν
[2]	αἵ τε ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ	πεφύκασιν	οὐθὲν τοῦ διδαχθῆναι προσδέονται, κἂν
[16]	παλαιός, ἐφήρμοσας δὲ αὐτὸν σὺ	πράγμασιν	ἑτέροις, ὅπερ οἶμαι ποιεῖν εἰώθασιν
[16]	μῦθον καὶ τὸν κείμενον ἐφαρμόσαι	πράγμασιν	οἰκείοις. Ἀλλ´, ἵνα μή σε
[1]	παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους	ἀσεβήμασιν·	ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς
[1]	παντοδαποῖς τουτουὶ τοῦ σιδηροῦ γένους	ἀσεβήμασιν·	ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς
[15]	θείοις καὶ ἀχράντοις καὶ καθαροῖς	νοήμασιν,	ὀλιγωρεῖν δὲ πάντη τοῦ σώματος
[9]	γυμνοῖς εἰς ἀκαθάρτους ἀκοὰς ῥίπτεσθαι	ῥήμασιν.	Ὅπερ δὲ δὴ τῶν χαρακτήρων
[13]	διασπασθεῖσαν μὴ προσέχων τις τοῖς	ῥήμασιν	ὑδάτιον μηδὲ λίνου μήρινθον ἀκροάσθω,
[19]	καίπερ, ὡς οἶσθα, τοῖς ἔξωθεν	πλεονεκτήμασιν	ἐπτερωμένος ὑπέταξα ὅμως ἐμαυτὸν τῷ
[20]	χρῆσθαι προπετῶς τοῖς τῶν θεῶν	ὀνόμασιν.	Εἰ δὲ νῦν λέγοιμι ὅτι
[19]	ὀνομασάντων ἑαυτοὺς τοῖς τῶν θεῶν	ὀνόμασιν,	Ἥρας τε καὶ Διός, εἰ
[5]	{Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ τούτων	γεγόνασιν	ἱκανῶς, ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι
[5]	{Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ τούτων	γεγόνασιν	ἱκανῶς, ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι
[13]	παντελῶς ἀδιαιρέτου ὅλης τε ἐν	πᾶσιν	ἀμιγοῦς προϋπαρχούσης τοῦ Διονύσου οὐσίας
[12]	δὲ ἐδέδοκτο τῷ Διὶ κοινῇ	πᾶσιν	ἀνθρώποις ἐνδοῦναι ἀρχὴν καταστάσεως ἑτέρας
[5]	τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ	πᾶσιν	ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ.
[5]	τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων καὶ	πᾶσιν	ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ.
[19]	ἀνάσχου πρᾴως λεγόμενον« τίς μετουσία;	Πᾶσιν	ἐπιτιμᾷς αὐτὸς οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου
[16]	ῥηθείη· καὶ προσέτι τοῦτο ἐν	ἅπασιν	ἀκριβῶς βασανιστέον, εἰ πιθανός, εἰ
[15]	κατὰ σκότον ἠλάσκοντας» ὑπὲρ ὀλίγων	παντάπασιν	ἀπολαύσεων ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ παρὰ
[6]	Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα	παντάπασιν	ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων
[6]	Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ νομιζόμενα	παντάπασιν	ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ ἥκων
[17]	οὑτοσὶ τῆς ἀνοσιουργίας ζῆλος μὴ	παντάπασιν	ἐπικρατήσῃ. Πρὸς ἀμφότερα» εἶπεν, ἐγὼ
[21]	προσόμοιος· ἀπιδὼν γὰρ εἰς τὴν	περίστασιν	τὴν καταλαβοῦσαν αὐτόν, εἶτα εἰς
[21]	μορμολυκεῖον ἐκφοβήσῃς· οὐ γὰρ ἐμυήθη,	φασίν,	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν προτρεπόμενον
[12]	εἰς φῶς προήγαγον· εἶτα ἐμάνη,	φασίν,	ὁ θεὸς ὑπὸ τῆς Ἥρας,
[14]	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα. Τὴν σύντομον	φασὶν	ὁδὸν καὶ σύντονον ἐπὶ τὴν
[20]	λεγομένοις ὅσα ὑπὲρ τῶν θεῶν	φασιν	οἱ ποιηταί. Ταῦτα δὲ παρέθηκα
[12]	προσέοικεν; Ἡ μήτηρ αὐτὸν κύουσα,	φασίν,	ὑπὸ τῆς Ἥρας ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα
[5]	λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου,	φασίν·	ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ
[5]	λυμαίνεσθαι τοῖς καταπλέουσι; Καταφρονοῦντες θανάτου,	φασίν·	ὥσπερ οὐκ ἐκείνοις συνομαρτούσης ταυτησὶ
[20]	παρέθηκα μὴ ποτέ σοι παράσχῃ	πρόφασιν,	ὥσπερ οἶμαι τῶν Πλατωνικῶν πολλοῖς,
[3]	ὁρῶν, ὡς εἰκός, τὴν μὲν	ὑπόθεσιν,	ἣν μετῄει, τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας
[3]	ὁρῶν, ὡς εἰκός, τὴν μὲν	ὑπόθεσιν,	ἣν μετῄει, τῆς τοιαύτης ψυχαγωγίας
[3]	{πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ	παραίνεσιν	ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος
[3]	{πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ	παραίνεσιν	ἔχειν τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος
[18]	τὸν κόλακα. Δευτέραν ἄκουέ μου	παραίνεσιν,	ὦ παῖ· νυστάζων οὗτος ἐξαπατᾶται
[10]	πᾶσι προσδεόμενοι, ἑπόμενοι δὲ νέοις	ἴχνεσιν	ἀνδρὸς ὃν ἐγὼ μετὰ τοὺς
[6]	κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ	πράξεσιν,	ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ
[6]	κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ	πράξεσιν,	ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ
[3]	τὴν τύχην μᾶλλον ἢ τὴν	προαίρεσιν,	οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´
[3]	τὴν τύχην μᾶλλον ἢ τὴν	προαίρεσιν,	οὐκ ἄφρων μὴν οὐδὲ κατ´
[14]	χαλεπώτερον τοῖς ξύλοις ἢ τοῖς	ξίφεσιν	ἐκεῖνοι· γίγνεσθε οὖν αὐτοῖς εἰκότως
[14]	τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι τὴν	ἐξήγησιν	τῶν τοιούτων. Ὁ δὲ τῆς
[14]	τὴν ψυχὴν φαίνεσθαι; Τίνα δὲ	ἄσκησιν	ἐποιήσω τοῦ βίου; Τί δέ
[3]	τοιούτου προβαίνοντος καὶ παρὰ τοῖς	Ἕλλησιν	εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ
[3]	τοιούτου προβαίνοντος καὶ παρὰ τοῖς	Ἕλλησιν	εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ
[10]	τέως ἐστὲ τούτων ἀμύητοι, τὴν	ὄνησιν	δοῖεν. Ὑπὲρ δὲ ὧν εἰπεῖν
[5]	εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην	φρόνησιν,	νόμον δὲ μὴ τὸν ὁμώνυμον
[5]	εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην	φρόνησιν,	νόμον δὲ μὴ τὸν ὁμώνυμον
[14]	ὑπερέχουσαν πάντα τὰ ὄντα καθαρὰν	νόησιν	ἐλπὶς ἀναδραμεῖν. Αἴτιαι μὲν οὖν
[12]	προσειπεῖν τὴν Σεμέλην διὰ τὴν	πρόρρησιν,	ἄλλως τε καὶ τοῦ θεοῦ
[13]	τοῖς νοητοῖς παρὰ τῷ πατρὶ	κύησιν	καὶ τὸν ἀγέννητον αὐτοῦ τόκον,
[4]	ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος εἶναί	φησιν	ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς
[4]	ὁστισοῦν, εἰ δὲ μόνος εἶναί	φησιν	ἐλεύθερος, ἐπὶ τί χρήσεται τοῖς
[17]	αὑτῷ τε καὶ γένει καὶ	παισὶν	αἴτιος ἐγένετο τῶν τηλικούτων παθημάτων;
[9]	ἡμέρας λογίσεσθε πόσαι καὶ τινές	εἰσιν	αἱ μεταξὺ ταύτης τε καὶ
[8]	Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας	εἰσὶν	ἀντάξιαι, ἣν καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης
[8]	Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι τῆς ὁσίας	εἰσὶν	ἀντάξιαι, ἣν καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης
[6]	εἴτε τοῦ διδασκάλου, τοῦ Διογένους,	εἰσίν,	εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς
[6]	εἴτε τοῦ διδασκάλου, τοῦ Διογένους,	εἰσίν,	εἴτε τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς
[17]	καὶ ἐκείνας. Ἀλλ´ ἐμαὶ γάρ	εἰσιν»	ἔφη, θυγατέρες, καὶ ἄξιον δὴ
[7]	Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις	εἰσίν;	Οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς
[7]	Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις	εἰσίν;	Οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς
[20]	ζητεῖν ὅλως ἐπιχειροῦντας εἰ θεοί	εἰσιν	οὐχ ὡς ἀνθρώπους ἀποκρίσεως τυγχάνειν,
[21]	τοῦ μυηθῆναι βεβίωται, καὶ μὴ	μυηθεῖσιν	οἱ θεοὶ τὰς ἀμοιβὰς ἀκεραίους
[17]	ἐπινοίας ταύτης ἀπήγαγεν, αὖθις ἀνεγερθεὶς	ἄπεισιν	εἰς ἐρημίαν. Εἶτα ἐκεῖ λίθον
[10]	ἀφίστασθαι, πρὶν ἂν ὑπὸ θεοῖς	ἡγεμόσιν	ἐκφανῆ γενόμενα τὸν ἐν ἡμῖν
[18]	φοβεροὶς δὲ ἀνθρώποις πονηροῖς καὶ	κακοδαίμοσιν.	Ἴσθι δὲ σεαυτῷ τὰ σαρκία
[18]	ἔκστασις ἐπῆλθεν· ὁ δὲ αὐτῷ	δείκνυσιν	αὐτὸν τὸν Ἥλιον. Ἐκπλαγεὶς οὖν
[2]	ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ	λέγουσιν	οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ
[2]	ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ δὴ καὶ	λέγουσιν	οἱ σοφοὶ δύναμιν, ἐπὶ τὸ
[14]	φορολογεῖν εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις, ἣν	λέγουσιν	οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐλεημοσύνην, τὰ
[14]	ἔοικα καὶ γράψειν· ἀποτακτίτας τινὰς	ὀνομάζουσιν	οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι· τούτων οἱ
[8]	ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι σπένδονται τοῖς	ἀπελθοῦσιν.	Ἔχει δὲ ὅ γε ἀληθινὸς
[8]	ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι σπένδονται τοῖς	ἀπελθοῦσιν.	Ἔχει δὲ ὅ γε ἀληθινὸς
[12]	ἡμερίδος φυτόν, ὑφ´ οὗ μοι	δοκοῦσιν,	ἐξημερωθέντων αὐτοῖς τῶν περὶ τὸν
[15]	τὸν Κωκυτὸν καὶ τὸν Ἀχέροντα	θρυλλοῦσιν	οἱ κομψότεροι τῶν ποιητῶν. Ἡ
[2]	διδάσκουσί γε μάλα προθύμως καὶ	μανθάνουσιν	ὥσπερ οἶμαι χρηστόν τι καὶ
[2]	διδάσκουσί γε μάλα προθύμως καὶ	μανθάνουσιν	ὥσπερ οἶμαι χρηστόν τι καὶ
[8]	τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ τοῖς	ἁμαρτάνουσιν	ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ
[8]	τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ τοῖς	ἁμαρτάνουσιν	ἡνίκα ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ
[14]	ἔγωγε καὶ τοῖς τὰς ἡμιόνους	ἐλαύνουσιν,	οἳ μᾶλλον ὑμᾶς ἢ τοὺς
[5]	τὰς ἐρημίας προβάλλονται, οἱ δ´	ἀναπατοῦσιν	ἐν τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ
[5]	τὰς ἐρημίας προβάλλονται, οἱ δ´	ἀναπατοῦσιν	ἐν τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ
[3]	οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον	ἐπιτάττουσιν,	ἐὰν δὲ ἅμα τις οἰκέτης
[3]	οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον	ἐπιτάττουσιν,	ἐὰν δὲ ἅμα τις οἰκέτης
[21]	αἳ τὸν ὅλον κοινῇ κόσμον	ἐπιτροπεύουσιν,	ἀλλ´ οὐ ταῖς τὰ μέρη
[14]	ἤλθετε. Οὐκ ἴστε ὅτι μεγάλας	ἔχουσιν	αἱ σύντομοι τὰς χαλεπότητας; Καὶ
[16]	ἤτοι τῷ φρονεῖν, κἂν ἄνδρες	ὦσιν,	ἢ καὶ τοῖς καθ´ ἡλικίαν
[18]	γάρ, ὁρᾷς, ἐστὶν αὐτῇ, καὶ	δίδωσιν	οἷς ἂν ἐθέλῃ. Δώσει δέ
[13]	ἐν τῷ κόσμῳ τήν τε	καταβίωσιν	καὶ τὴν τῶν πραγμάτων μέθεξιν
[3]	αἱ τίτθαι περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας	κνησιῶσιν	αὐτοῖς σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι ταῖν
[3]	αἱ τίτθαι περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας	κνησιῶσιν	αὐτοῖς σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι ταῖν
[14]	ὅτι βότρυς πρὸς βότρυν πεπαίνεται»	ὁρμῶσιν	ἐπὶ τὸν Κυνισμόν· βακτηρία, τρίβων,
[13]	ἐπὶ τὴν ἀληθῆ τῶν θεῶν	γνῶσιν,	ὡς ἂν μὴ πολὺν ἀβάκχευτοι
[19]	εὑρεῖν ἐκ τῶν παρόντων ὅτι	φῶσιν,	ἡ Δῆλος ἐπέρχεται καὶ ἡ
[12]	θεοῦ τιμῶντος αὐτὴν ἅτε πρώτην	ἱερόφαντιν	τῆς ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης
[17]	εἴ πῃ βοηθητέος ὁ ἀνήρ	ἐστιν.	Αἱ δὲ ὑπήκουσαν αὐτίκα τῷ
[16]	τοῖς πράγμασι προσφυής, εἰ μῦθός	ἐστιν	ἀληθῶς ὁ πλαττόμενος. Ἐπεὶ τό
[8]	τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον	ἐστίν,	ἄλλο δὲ οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι
[8]	τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον	ἐστίν,	ἄλλο δὲ οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι
[18]	ἀνδρῶν δὲ ὅστις ἡμῖν προσόμοιός	ἐστιν,	ἄλλον δὲ μηδένα· ὁρᾷς ὅπως
[18]	τὸ κράνος· πολλὰ γάρ, ὁρᾷς,	ἐστὶν	αὐτῇ, καὶ δίδωσιν οἷς ἂν
[15]	τῶν ποιητῶν. Ἡ σύντομος ὁδός	ἐστιν	αὕτη. Δεῖ γὰρ αὐτὸν ἀθρόως
[21]	λογιζόμενος· οὔτε γὰρ ῥητέον πάντα	ἐστίν,	αὐτῶν τε οἶμαι τούτων, ὧν
[10]	καὶ ὁ μῦθος λόγος τίς	ἐστιν,	ἐκ δυοῖν τούτοιν συγκείσεται· σκοπῶμεν
[17]	τῶν κληρονόμων· τοῦτο» ἔφη, σόν	ἐστιν	ἔκγονον. Ὄμοσον οὖν τὸ ἐμόν
[17]	τῇ Δίκῃ. Σὸν οὖν ἔργον	ἐστίν,	ἐπείπερ ἡμᾶς ἐκέλευσας ὑπεικαθεῖν αὐταῖς,
[3]	στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον	ἐστίν,	ἐστέρηται δέ, ὡς ἂν εἴποι
[3]	στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα μόνον	ἐστίν,	ἐστέρηται δέ, ὡς ἂν εἴποι
[16]	νεανιεύεσθαι· καίτοι τοῦτο τίτθης ἔργον	ἐστὶν	εὐτραπέλου. Πλουτάρχου δὲ εἰ τὰ
[5]	ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς τελειοτάτης	ἐστὶν	ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ ἔστι
[5]	ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς τελειοτάτης	ἐστὶν	ἡγεμὼν δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ ἔστι
[6]	ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν ὁποῖός τίς	ἐστιν	ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς,
[6]	ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν ὁποῖός τίς	ἐστιν	ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς,
[17]	τῶν θεῶν. Ὅρα οὖν, ἐνταῦθά	ἐστιν	ὁ μέγας κίνδυνος, ὅπως αὐτὸν
[20]	ὢν εἴρων. Καίτοι τοῦτό γέ	ἐστιν	οὐχ ὑγιὲς μὴ τὰ λεγόμενα
[14]	τὰ δ´ ἄλλα γε πάντα	ἐστὶν	ὑμῖν τε κἀκείνοις παραπλήσια. Καταλελοίπατε
[11]	αἰνιττομένου ὅπου γὰρ ἡ γένεσίς	ἐστιν	ὥσπερ Ἡρακλέος, οὕτω δὴ καὶ
[6]	καὶ ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ	ἔστιν	ἀκριβῶς εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ
[6]	καὶ ὁ γνοὺς ἑαυτὸν ὅπερ	ἔστιν	ἀκριβῶς εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ
[10]	συγκείσεται· σκοπῶμεν δὲ ἑκάτερον αὐτῶν.	Ἔστιν	ἁπλῆ τις ἐν λόγῳ παντὶ
[19]	ἢ Διὸς ἀνθρώπου. Ταῦτα οὐκ	ἔστιν	ἀτεχνῶς ἐκ τοῦ μαινομένου στόματος
[8]	τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ	ἔστιν	ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός, αὐτὸς
[8]	τοὺς θεούς, ἐκείνῳ μὲν οὐκ	ἔστιν	ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός, αὐτὸς
[19]	πολὺ πλῆθος ἐπιρρεῖ, καὶ οὐκ	ἔστιν	ὅσον οὐχὶ λέγειν ἐθέλων τις
[8]	βοῶντες ὅτι τῷ Διὶ συμβασιλεύειν	ἔξεστιν	οὐδενὸς ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον
[8]	βοῶντες ὅτι τῷ Διὶ συμβασιλεύειν	ἔξεστιν	οὐδενὸς ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον
[2]	δύναμιν εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ	πάρεστιν	εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις δὲ
[2]	δύναμιν εἰς ἐνέργειαν ἤγαγε, τούτῳ	πάρεστιν	εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις δὲ
[4]	κυνός, ᾧ μόνῳ τῆς ἐλευθερίας	μέτεστιν»	ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις,
[4]	κυνός, ᾧ μόνῳ τῆς ἐλευθερίας	μέτεστιν»	ἐν τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις,
[10]	ἑπόμενοι δὲ νέοις ἴχνεσιν ἀνδρὸς	ὃν	ἐγὼ μετὰ τοὺς θεοὺς ἐξ
[19]	ἐγὼ τουτουὶ τοῦ φιλοσόφου, μεθ´	ὃν	ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας
[16]	οὐδὲ τὸν Δημοσθένους ἀκήκοας μῦθον,	ὃν	ἐποίησεν ὁ Παιανιεὺς πρὸς τοὺς
[19]	φιλοσοφίας ἦλθον ὑπ´ ἀνδρὶ τελεσθησόμενος	ὃν	νενόμικα τῶν κατ´ ἐμαυτὸν πάντων
[13]	Πλάτων, ὃν Πλωτῖνος, ὃν Πορφύριος,	ὃν	ὁ δαιμόνιος Ἰάμβλιχος. Ὃς δ´
[11]	ἀχράντου καὶ καθαροῦ νοῦ δυνάμει;	Ὃν	ὁ μέγας Ζεὺς διὰ τῆς
[13]	δὲ τὰ λεγόμενα τρόπον ἄλλον,	ὃν	Πλάτων, ὃν Πλωτῖνος, ὃν Πορφύριος,
[13]	λεγόμενα τρόπον ἄλλον, ὃν Πλάτων,	ὃν	Πλωτῖνος, ὃν Πορφύριος, ὃν ὁ
[13]	ἄλλον, ὃν Πλάτων, ὃν Πλωτῖνος,	ὃν	Πορφύριος, ὃν ὁ δαιμόνιος Ἰάμβλιχος.
[21]	θείοις τῶν ἐν Ἅιδου καλῶν,	Ἀγησίλαον	δὲ καὶ Ἐπαμινώνδαν ἐν τῷ
[14]	καὶ ὑμεῖς τὴν μακρὰν ἐπορεύεσθε·	ῥᾷον	ἂν δι´ ἐκείνης ἢ διὰ
[14]	μὲν τὴν σύντομον ἐλθεῖν δυνηθεὶς	ῥᾷον	ἐκπερίεισι τὴν κύκλῳ, οὐκέτι μέντοι
[17]	Τέως μὲν οὖν τοῦτο ἐπράττετο.	Προσαπέλαβον	δὲ καὶ οἱ ξυγγενεῖς, οὐδ´
[8]	οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου	ὄλβον,	Μύρμηκός τ´ ἄφενος χρήματα μαιόμενος,
[8]	οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου	ὄλβον,	Μύρμηκός τ´ ἄφενος χρήματα μαιόμενος,
[12]	αὗται τῷ μηρῷ προσεπᾴδουσαι τὸν	διθύραμβον	ἡμῖν εἰς φῶς προήγαγον· εἶτα
[12]	τὸν διθύραμβον ἡμῖν εἰς φῶς	προήγαγον·	εἶτα ἐμάνη, φασίν, ὁ θεὸς
[17]	γὰρ αὐτῷ καὶ τῶν θεῶν	ὀλίγον.	Ἐγένοντο δὲ αὐτῷ γυναῖκες πολλαὶ
[17]	οὐκ εἰς μακράν, ἐπειδήπερ αὐτοῖς	ὀλίγον	ἔμελε τῶν θεῶν. Πάντων οὖν
[1]	ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς ληροῦντος	ὀλίγον	ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον ἀκούεις
[1]	ἔτλης» ἀνάσχου καὶ κυνὸς ληροῦντος	ὀλίγον	ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον ἀκούεις
[18]	λεληθότως ἡδυπαθεῖν, τῶν ποιμένων δὲ	ὀλίγον	μέν ἐστι τὸ ἀστεῖον, τὸ
[18]	ὁ μέγας Ἥλιος αὖθις τὸν	λόγον	διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος φίλους ὡς
[2]	τι τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ	λόγον	καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ
[2]	τι τὴν ψυχὴν ἔχον ἢ	λόγον	καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ ἐγκαθειργμένην, ὃ
[20]	δὲ ἀνεγνώκεις τὸν συστατικὸν αὐτοῦ	λόγον,	ὃς ὥσπερ τῆς Πλάτωνος, οὕτω
[1]	ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι διαλῦσαι τὸν	σύλλογον·	ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν ὥσπερ ἐν
[1]	ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι διαλῦσαι τὸν	σύλλογον·	ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν ὥσπερ ἐν
[14]	Τοιοῦτόν τι καὶ τὸ ὑμέτερον	ἔργον	ἐστι, πλὴν ἴσως τοῦ χρηματίζεσθαι,
[17]	ξὺν τῇ Δίκῃ. Σὸν οὖν	ἔργον	ἐστίν, ἐπείπερ ἡμᾶς ἐκέλευσας ὑπεικαθεῖν
[16]	μάτην νεανιεύεσθαι· καίτοι τοῦτο τίτθης	ἔργον	ἐστὶν εὐτραπέλου. Πλουτάρχου δὲ εἰ
[16]	πλάσαι· ἢ πρὸς τῶν θεῶν	ἔργον	ἦν εἰπεῖν μυθάριόν τι τοιοῦτον;
[14]	μὰ Δία τῆς παρρησίας πεποίηται;	Ἔργον	οἴει μέγα βακτηρίαν λαβεῖν ἢ
[14]	σοι μέγα ἢ μικρὸν πεποίηται	ἔργον;	Τίνι παρέστης ἀγωνιζομένῳ μετὰ τοῦ
[14]	αὗται τοῦ τὴν τελεστικὴν καὶ	μυσταγωγὸν	φιλοσοφίαν τὰ μὲν ῥήματα παντὸς
[18]	δέ σοι καὶ Ἑρμῆς χρυσῆν	ῥάβδον.	Ἔρχου οὖν τῇ πανοπλίᾳ κοσμηθεὶς
[14]	ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε πάντη καὶ τὸ	στρατόπεδον	διωχλήσατε μᾶλλον ἐκείνων καὶ ἰταμώτερον·
[17]	μοι τὴν ἐπὶ σὲ φέρουσαν	ὁδὸν	ἄνω. Κρείττονα γάρ μοι τὰ
[14]	τὰ τοιαῦτα. Τὴν σύντομον φασὶν	ὁδὸν	καὶ σύντονον ἐπὶ τὴν ἀρετὴν
[19]	ἤκουον ἐπαινουμένων παρ´ αὐτοῦ, τούτων	ἔσπευδον	ἀκροατὴς εἶναι, καὶ βιβλία ταῦτα
[3]	ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ	δέον	ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ ἅμα τις
[3]	ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ	δέον	ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ ἅμα τις
[7]	ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι	δέον	ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ πένης
[7]	ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι	δέον	ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ πένης
[4]	τοῦ μὲν δεῖνος τὸν Φαέθοντα	δέον	ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν οὐκ
[4]	τοῦ μὲν δεῖνος τὸν Φαέθοντα	δέον	ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν οὐκ
[19]	λόγῳ προσθεὶς ὥσπερ ὀφλήματι τὸ	ἐνδέον	ἐπ´ ἄλλο τι τρέψομαι, ταυτηνὶ
[11]	Διόνυσον, ἐπείπερ ἐκ Σεμέλης ἐγένετο,	θεὸν	δὲ διὰ θεουργίας καὶ τελεστικῆς,
[13]	τελεσιουργηθείη διὰ τῆς περὶ τὸν	θεὸν	ἐνθέου βακχείας, τούτῳ κίνδυνος ἐπὶ
[15]	δοξῶν, εἰς ἑαυτὸν καὶ τὸν	θεὸν	ἐπέστραπται πρότερον. Ἐκείνῳ τὸ χρυσίον
[7]	αἰτίαν ἢ τὴν εἰς τὸν	θεὸν	θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη
[7]	αἰτίαν ἢ τὴν εἰς τὸν	θεὸν	θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη
[11]	Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας αὐτῷ φύλακα τὴν	θεὸν	ταύτην ὅλην ἐξ ὅλου προέμενος
[13]	τὸν κρύφιον ἅμα καὶ φανερὸν	θεὸν	ὥσπερ ἐν θεάτρῳ προβάλλειν ἀκοαῖς
[19]	τοῦ μαινομένου στόματος οὔτι τὴν	ἔνθεον,	ἀλλὰ τὴν ἔκπληκτον μανία; Οὐκ
[14]	πρότερον, ὅτε ὑμῖν οὐδέν ἐστι	πλέον	ἀπὸ τῆς κόμης καὶ τῆς
[3]	τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι	πλέον	εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ οὔπω
[3]	τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι καὶ ποθοῦντι	πλέον	εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι δὲ οὔπω
[21]	τοῖς δὲ μοχθηροῖς οὐδέν ἐστι	πλέον,	κἂν εἴσω τῶν ἱερῶν εἰσφρήσωσι
[4]	δὲ αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ	ποιητέον	εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν
[4]	δὲ αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ	ποιητέον	εὑρίσκειν οἴκοθεν, ἀλλ´ οὐ μανθάνειν
[21]	φάναι, ἔνια πρὸς τοὺς πολλοὺς	σιωπητέον	εἶναί μοι φαίνεται. Φανερὰ δὲ
[10]	ἁπάντων ἐστὶ τά γε νῦν	ῥητέον,	ἀλλ´ ὑπὲρ δυοῖν, τοῦ τε
[9]	φιλοσοφίας εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων	ῥητέον.	Ἔστι γὰρ οὐ μέγα τὸ
[9]	φιλοσοφίας εἴτε μορίων εἴτε ὀργάνων	ῥητέον.	Ἔστι γὰρ οὐ μέγα τὸ
[21]	οὐκ ὀρθῶς λογιζόμενος· οὔτε γὰρ	ῥητέον	πάντα ἐστίν, αὐτῶν τε οἶμαι
[11]	διάνοιαν ἀπεμφαῖνον χρησίμου γιγνόμενον χάριν	ἐγκριτέον,	ὡς ἂν μή τινος ὑπομνήσεως
[16]	τοῖς καθ´ ἡλικίαν παιδαρίοις ἀπαγγέλλειν,	ἐξεταστέον	ὅπως μήτε εἰς θεοὺς μήτε
[16]	προσέτι τοῦτο ἐν ἅπασιν ἀκριβῶς	βασανιστέον,	εἰ πιθανός, εἰ τοῖς πράγμασι
[5]	οὐθὲν καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ	ἀγαθὸν	νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν
[5]	οὐθὲν καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ	ἀγαθὸν	νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν ὑπολαβεῖν
[14]	ἐκ τῆς ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν	ἀγαθόν,	ὦ λῷστοι; Τίς ᾔσθετο πόλις
[17]	ἄπεισιν εἰς ἐρημίαν. Εἶτα ἐκεῖ	λίθον	τινὰ εὑρὼν μικρὸν ἀνεπαύσατο καὶ
[7]	οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον	ἐπελθὸν	ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη. Διογένης
[7]	οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον	ἐπελθὸν	ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη. Διογένης
[19]	ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας	ἦλθον	ὑπ´ ἀνδρὶ τελεσθησόμενος ὃν νενόμικα
[14]	εἶτα οὐκ οἶδα παιδάριον τί	ξανθὸν	καὶ εὔμηκες, εἶτα σύ, καὶ
[13]	τοῖς ῥήμασιν ὑδάτιον μηδὲ λίνου	μήρινθον	ἀκροάσθω, ξυνιέτω δὲ τὰ λεγόμενα
[7]	ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν	Κόρινθον	ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου
[7]	ἐπειδὴ τὸ δαιμόνιον εἰς τὴν	Κόρινθον	ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς ὑπὸ τοῦ πριαμένου
[7]	θεοῖς μέλειν εἴς τε τὴν	Κόρινθον	οὐ μάτην, οὐδὲ κατά τινα
[7]	θεοῖς μέλειν εἴς τε τὴν	Κόρινθον	οὐ μάτην, οὐδὲ κατά τινα
[18]	καὶ ἐκ πολλῶν μικρὰ ἀποφέρον	ἄμισθον	εἶναί φησι καὶ ὀδύρεται. Καίτοι
[13]	τἀληθὲς ἔχον ὡς ἔφην εἰς	μῦθον	διεσκεύασαν, αἰνιττόμενοι τήν τε οὐσίαν
[9]	εἶναι χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν	μῦθον	ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ ἡγεῖται
[9]	εἶναι χρὴ τοὺς πλαττομένους τὸν	μῦθον	ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ ἡγεῖται
[16]	διαφέρει πλάσαι τε ἐξ ἀρχῆς	μῦθον	καὶ τὸν κείμενον ἐφαρμόσαι πράγμασιν
[16]	δὲ οὐδὲ τὸν Δημοσθένους ἀκήκοας	μῦθον,	ὃν ἐποίησεν ὁ Παιανιεὺς πρὸς
[16]	ποιητής. Ἔοικας οὖν οὐδὲ πεποιηκὼς	μῦθον,	ὦ ξυνετώτατε, μάτην νεανιεύεσθαι· καίτοι
[17]	αἱ Μοῖραι πλησίον παροῦσαι πάντα	ἐπέκλωθον,	ὡς ὁ πατὴρ ἐβούλετο. Λέγειν
[5]	ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν καλόν, οὐθὲν	σπουδαῖον	οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη γὰρ
[5]	ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν καλόν, οὐθὲν	σπουδαῖον	οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη γὰρ
[9]	τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν προσαριθμῇ·	ἀναγκαῖον	γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´ ἀμφότερα.
[9]	τῷ φυσικῷ τὸ λογικὸν προσαριθμῇ·	ἀναγκαῖον	γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´ ἀμφότερα.
[6]	γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι	κεφάλαιον	θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ
[6]	γε αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι	κεφάλαιον	θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ
[21]	μυούμενον ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι πρότερον καὶ	Ἀθηναῖον,	εἰ καὶ μὴ φύσει, τῷ
[1]	ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ	γενναῖον	ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ αἱ τίτθαι
[1]	ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ	γενναῖον	ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ αἱ τίτθαι
[1]	τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ	τελευταῖον	γοῦν τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι
[1]	τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ	τελευταῖον	γοῦν τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι
[12]	ἐξημερωθέντων αὐτοῖς τῶν περὶ τὸν	βίον,	Ἕλληνες τῆς ἐπωνυμίας αὐτὸ ταύτης
[21]	ἀμελοῦντα μὲν τῆς περὶ τὸν	βίον	ὀρθότητος, ἐπὶ δὲ τῷ μεμυῆσθαι
[5]	συνειδότες αὐτοῖς οὕτω μοχθηρὸν τὸν	βίον	οὐ μᾶλλον διὰ τὸ τοῦ
[5]	συνειδότες αὐτοῖς οὕτω μοχθηρὸν τὸν	βίον	οὐ μᾶλλον διὰ τὸ τοῦ
[8]	Δουλοσύνης ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε	βίον.	Ὠφέλιμον δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν
[8]	Δουλοσύνης ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε	βίον.	Ὠφέλιμον δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν
[15]	Τὸ σπανιώτερον δὲ καὶ τὸ	ῥᾴδιον	ἀνθρώπων εἶναι κενοδοξίας ταῦτα καὶ
[4]	Ἀλλ´ εἰ μήτε μαθεῖν ἐστι	ῥᾴδιον	διὰ τοῦ πλάσματος μήτε τῷ
[4]	Ἀλλ´ εἰ μήτε μαθεῖν ἐστι	ῥᾴδιον	διὰ τοῦ πλάσματος μήτε τῷ
[13]	ἄξια, φράζειν τε γράφειν οὐ	ῥᾴδιον	ἐμοί, τυχὸν μὲν καὶ διὰ
[11]	πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς δὲ λέγεται	παιδίον	γενέσθαι καὶ κατὰ μικρὸν αὐτῷ
[17]	τὸ ἐντεῦθεν ἔτρεφεν ἐκεῖνο τὸ	παιδίον,	ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´ αἵματος ἔκ
[17]	πρὸς τὸν Ἥλιον· Τουτὶ τὸ	παιδίον;	ἔφη· ξυγγενὲς δὲ ἦν αὐτῶν
[18]	γῆν καὶ πᾶν πανταχοῦ τὸ	θεῖον	γένος, ἕως ἂν τά τε
[11]	μικρὸν αὐτῷ τὸ σῶμα τὸ	θεῖον	ἐπιδοῦναι, καὶ φοιτῆσαι διδασκάλοις ἱστόρηται,
[5]	ὑφ´ ὧν πάντες ἀδιδάκτως εἶναι	θεῖόν	τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς τοῦτο
[5]	ὑφ´ ὧν πάντες ἀδιδάκτως εἶναι	θεῖόν	τι πεπείσμεθα καὶ πρὸς τοῦτο
[14]	ἀντιγραφέως, ὥστε ὑμῖν Ἀκαδημία καὶ	Λύκειον	ἀντὶ τῆς Ποικίλης τε ἦν
[21]	τὸν Διογένη προσβαλὼν ὥσπερ τι	μορμολυκεῖον	ἐκφοβήσῃς· οὐ γὰρ ἐμυήθη, φασίν,
[9]	Θησέως τινὸς ὄνομα καὶ τὸν	ἀντισθένειον	τύπον ἐγχαράττειν, ἀντὶ δὲ τῆς
[18]	σοι» ἔφη, ὦ παῖ, τὸ	Γοργόνειον	καὶ τὸ κράνος; Ὁ δέ,
[18]	Ἀθηνᾶς τῆς καλῆς τό τε	Γοργόνειον	καὶ τὸ κράνος· πολλὰ γάρ,
[18]	δὲ ὀλίγον μέν ἐστι τὸ	ἀστεῖον,	τὸ πλῆθος δὲ μοχθηρὸν καὶ
[18]	μηδένα· ὁρᾷς ὅπως τοῦτον τὸν	ἠλίθιον	ἔβλαψεν αἰσχύνη καὶ τὸ λίαν
[21]	φησὶ γὰρ καὶ αὐτὸς εἶναι	Πύθιον	οἴκοι παρ´ ἑαυτῷ, ὅθεν αὐτῷ
[13]	οὐ μὰ τὸν ἐμὸν δεσπότην	Ἥλιον.	Ἀλλά με πάλιν οὐκ οἶδ´
[18]	δὲ αὐτῷ δείκνυσιν αὐτὸν τὸν	Ἥλιον.	Ἐκπλαγεὶς οὖν ὁ νεανίσκος ὑπὸ
[17]	ὁ Ζεὺς ἄρχεται πρὸς τὸν	Ἥλιον·	Τουτὶ τὸ παιδίον; ἔφη· ξυγγενὲς
[17]	ὑπῆλθεν· εἶτα ἀπιδὼν πρὸς τὸν	Ἥλιον·	Ὦ παῖ» εἶπεν, οὐρανοῦ καὶ
[17]	τουτὶ {τὸ} μικρὸν ὑπερβάντι τὸ	σκολιὸν	καὶ ἀπότομον χωρίον, οὗ πάντας
[20]	αὐτὸ ἰδεῖν; Ἢ τὸν μὲν	Σάμιον	οὐδεὶς ἀντερεῖ τοιοῦτον γενέσθαι; Καὶ
[8]	καὶ πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον,	τίμιον	εἰς ἀρετήν. Τῶν δὲ τυχὼν
[8]	καὶ πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον,	τίμιον	εἰς ἀρετήν. Τῶν δὲ τυχὼν
[7]	οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ	δαιμόνιον	εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς
[7]	οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ	δαιμόνιον	εἰς τὴν Κόρινθον ἀπήγαγεν, ἀφεθεὶς
[13]	ποιῇ, γελάσεται μέν, ἴστω μέντοι	σαρδώνιον	γελῶν ἔρημος ὢν ἀεὶ τῆς
[5]	οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ πρᾶγμα	ἄξιον;	Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας
[5]	οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ πρᾶγμα	ἄξιον;	Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα ἐπαινοῦντας
[20]	ἐν τούτοις Ἀριστοτέλης; Ἆρ´ οὐκ	ἄξιον	αὐτὸ ἰδεῖν; Ἢ τὸν μὲν
[17]	γάρ εἰσιν» ἔφη, θυγατέρες, καὶ	ἄξιον	δὴ ἐρέσθαι αὐτάς· τί τοίνυν,
[6]	φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς	ἄξιον	ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ
[6]	φαίνονται, τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς	ἄξιον	ἔγωγε φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ
[19]	μετουσία; Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς αὐτὸς οὐδὲν	ἄξιον	ἐπαίνου πράττων, ἐπαινεῖς φορτικῶς ὡς
[14]	τοῦ βίου; Τί δέ σοι	ἄξιον	τῆς Διογένους βακτηρίας ἢ ναὶ
[13]	τῆς τῶν θεῶν γνώσεως, ἧς	ἀντάξιον	οὐδὲ τὸ πᾶσαν ὁμοῦ μετὰ
[2]	τερατώδη ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης	οἷον	εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι
[2]	τερατώδη ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης	οἷον	εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι
[7]	καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων	οἷόν	τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ
[7]	καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων	οἷόν	τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ
[4]	διανοίας; Καίτοι, εἰ καὶ τοῦτο	οἷόν	τε ἦν, ἄμεινον ἦν αὐτοὺς
[4]	διανοίας; Καίτοι, εἰ καὶ τοῦτο	οἷόν	τε ἦν, ἄμεινον ἦν αὐτοὺς
[17]	τῆς νόσου. Ὁρᾷς γὰρ ὅπως	οἷον	ὑπὸ καπνοῦ ῥύπου τε ἀναπέπλησται
[21]	καὶ πρὸς τὸν προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι,	Γελοῖον«	εἶπεν, ὦ νεανίσκε, εἰ τοὺς
[14]	εἶναι πρόσχημα τοῦ φορολογεῖν εὐπροσώπως,	ὁποῖον	ἐκείνοις, ἣν λέγουσιν οὐκ οἶδ´
[16]	τοιοῦτον; Ἀναγκάσεις δέ με καὶ	μυθοποιὸν	γενέσθαι. ~Πλουσίῳ ἀνδρὶ πρόβατα ἦν
[19]	Ψευδόπανος, γελοιοτέρου μέντοι, νὴ τὸν	Ἀσκληπιόν,	τοῦ πάντα μᾶλλον ἢ Διὸς
[17]	παρθένον, ἅμα τῷ Ἡλίῳ τὸ	παιδάριον	ἐκτρέφειν. Ἐπεὶ δὲ ἐτράφη καὶ
[14]	ὁ Χύτρων, εἶτα οὐκ οἶδα	παιδάριον	τί ξανθὸν καὶ εὔμηκες, εἶτα
[16]	τῶν θεῶν ἔργον ἦν εἰπεῖν	μυθάριόν	τι τοιοῦτον; Ἀναγκάσεις δέ με
[6]	τὰ Μαγνήτων κακά, κἂν τὸ	Τερμέριον,	κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι
[6]	τὰ Μαγνήτων κακά, κἂν τὸ	Τερμέριον,	κἂν πᾶσαν ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι
[18]	καὶ οἱ μοχθηροὶ δοῦλον καὶ	ὑποχείριον	πεποίηνται. Συμβαίνει οὖν αὐτῷ παρὰ
[1]	καὶ κυνὸς ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας	μόριον,	οὐ πρῶτον ἀκούεις τῶν θεῶν
[1]	καὶ κυνὸς ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας	μόριον,	οὐ πρῶτον ἀκούεις τῶν θεῶν
[14]	συγκαταρίθμει δὲ τούτῳ καὶ τὸν	Μεμμόριον	καὶ τὸν Σαλούστιον, πρὸς τούτοις
[15]	οὐδενὸς περιβλέπεται γαμετὴν οὐδὲ τὸ	θυγάτριον	οὐδὲ τὴν θεράπαιναν· ἀλλ´ ὡς
[17]	ὑπερβάντι τὸ σκολιὸν καὶ ἀπότομον	χωρίον,	οὗ πάντας ὁρᾶς προσπταίοντας καὶ
[17]	πατρὸς τῶν θεῶν, ὡς δὲ	πλησίον	ὄντα οὐ κατεῖδεν, ἐνδεὴς μὲν
[17]	ἐγὼ σκέψομαι. Καὶ αἱ Μοῖραι	πλησίον	παροῦσαι πάντα ἐπέκλωθον, ὡς ὁ
[15]	θεὸν ἐπέστραπται πρότερον. Ἐκείνῳ τὸ	χρυσίον	οὐκ ἔστι χρυσίον, οὐχ ἡ
[15]	Ἐκείνῳ τὸ χρυσίον οὐκ ἔστι	χρυσίον,	οὐχ ἡ ψάμμος ψάμμος, εἰ
[13]	μὴ προσέχων τις τοῖς ῥήμασιν	ὑδάτιον	μηδὲ λίνου μήρινθον ἀκροάσθω, ξυνιέτω
[18]	γέμων καπνοῦ καὶ μαρίλης, ἔχων	ἱμάτιον	λευκὸν καὶ τὰ πρόσωπα τῷ
[8]	κύων ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν τὸ	σωμάτιον	αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν τοὔνομα
[8]	κύων ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν τὸ	σωμάτιον	αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν τοὔνομα
[12]	ἑαυτήν· εἶτα οὐκ ἀνασχόμενον τὸ	σωμάτιον	ἓν τῶν κτημάτων τοῦ Διὸς
[17]	θήγεις, ἔλαττον εἶναι σέ γε	αἴτιον	αὐτοῦ τῆς ξυμφορᾶς, ἔρημον αὐτοῦ
[1]	τῆς εἰς ὑμᾶς παρόδου γέγονεν	αἴτιον	καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ καὶ
[1]	τῆς εἰς ὑμᾶς παρόδου γέγονεν	αἴτιον	καίπερ οὐκ ὄντι συγγραφικῷ καὶ
[14]	ὅτου πρὸς μὲν τὸν μακαρίτην	Κωνστάντιον	εἰς Ἰταλίαν ἦλθες, οὐκέτι μέντοι
[14]	καὶ τὸν Μεμμόριον καὶ τὸν	Σαλούστιον,	πρὸς τούτοις δέ, εἰ βούλει,
[13]	δὲ καὶ οὐκ ἐθέλοντι τὸν	κρύφιον	ἅμα καὶ φανερὸν θεὸν ὥσπερ
[18]	αὐγῆς Ἡλίου, Ὁρᾷς» εἶπε, τὸν	ἀνεψιὸν	τὸν κληρονόμον; Καὶ ὅς, Ὁρῶ»
[4]	προσλαβεῖν τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου	κακόν;	Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι λίαν δουλοπρεπές.
[4]	προσλαβεῖν τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου	κακόν;	Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι λίαν δουλοπρεπές.
[14]	τῷ λόγῳ διδάξας ὅτι μὴ	κακὸν	ὁ θάνατος μήτε τῷ παθόντι
[3]	νόμος οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ	προσῆκον	ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ
[3]	νόμος οὐ μετεδίδου παρρησίας, τούτῳ	προσῆκον	ἦν ἐσκιαγραφημένας τὰς συμβουλὰς καὶ
[12]	προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν θᾶττον ἢ	προσῆκον	ἦν τινὰ τῶν περὶ αὐτὸν
[8]	ἤσκουν διὰ πάντων, οἱ τὸ	τραγικὸν	καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων
[8]	ἤσκουν διὰ πάντων, οἱ τὸ	τραγικὸν	καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων
[9]	πρακτικῷ ἢ τῷ φυσικῷ τὸ	λογικὸν	προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται
[9]	πρακτικῷ ἢ τῷ φυσικῷ τὸ	λογικὸν	προσαριθμῇ· ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται
[9]	τὸ μὲν φυσικὸν εἰς τὸ	θεολογικὸν	καὶ τὸ περὶ τὰ μαθήματα
[9]	τὸ μὲν φυσικὸν εἰς τὸ	θεολογικὸν	καὶ τὸ περὶ τὰ μαθήματα
[8]	γάρ φησι τὸν ψευδῆ καὶ	ἄδικον	δεῖσθαι. Τίς οὖν ὁ τρόπος
[8]	γάρ φησι τὸν ψευδῆ καὶ	ἄδικον	δεῖσθαι. Τίς οὖν ὁ τρόπος
[9]	τὸ μὲν πρὸς ἕνα ἄνδρα,	ἠθικόν,	οἰκονομικὸν δὲ τὸ περὶ μίαν
[9]	τὸ μὲν πρὸς ἕνα ἄνδρα,	ἠθικόν,	οἰκονομικὸν δὲ τὸ περὶ μίαν
[9]	μὲν πρὸς ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν,	οἰκονομικὸν	δὲ τὸ περὶ μίαν οἰκίαν,
[9]	μὲν πρὸς ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν,	οἰκονομικὸν	δὲ τὸ περὶ μίαν οἰκίαν,
[4]	ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὸν	κωμικὸν	τὴν σκάφην σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´
[4]	ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὸν	κωμικὸν	τὴν σκάφην σκάφην» λέγοντα; Ἀλλ´
[9]	εἰς τρία τέμνεται, τὸ μὲν	φυσικὸν	εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ
[9]	εἰς τρία τέμνεται, τὸ μὲν	φυσικὸν	εἰς τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ
[20]	κολάσεως. Εἰ δὲ ἀνεγνώκεις τὸν	συστατικὸν	αὐτοῦ λόγον, ὃς ὥσπερ τῆς
[9]	δὲ τὸ περὶ μίαν οἰκίαν,	πολιτικὸν	δὲ τὸ περὶ πόλιν· ἔτι
[9]	δὲ τὸ περὶ μίαν οἰκίαν,	πολιτικὸν	δὲ τὸ περὶ πόλιν· ἔτι
[9]	μέντοι τοῦ λογικοῦ τὸ μὲν	ἀποδεικτικὸν	διὰ τῶν ἀληθῶν, τὸ δὲ
[19]	μὲν γὰρ αὐτῆς, εἰ μὴ	φορτικὸν	εἰπεῖν, ἐπὶ τοῖς προθύροις ἕστηκα,
[9]	τὸ δὲ διὰ τῶν ἐνδόξων	βιαστικόν,	τὸ δὲ διὰ τῶν φαινομένων
[9]	δὲ διὰ τῶν φαινομένων ἐνδόξων	παραλογιστικόν.	Ὄντων δὴ τοσούτων τῶν τῆς
[13]	κύησιν καὶ τὸν ἀγέννητον αὐτοῦ	τόκον,	ἐν τῷ κόσμῳ τήν τε
[18]	Ἑρμῆς ἄφνω φανεὶς ἐποίησε τὸν	νεανίσκον	θαρραλεώτερον· ἤδη γὰρ διενοεῖτο τῆς
[19]	ἀκροατὴς εἶναι, καὶ βιβλία ταῦτα	ἀνεγίγνωσκον,	ὁπόσα αὐτὸς δοκιμάσειεν. Οὕτως ἡμεῖς
[18]	καπνοῦ καὶ μαρίλης, ἔχων ἱμάτιον	λευκὸν	καὶ τὰ πρόσωπα τῷ ψιμυθίῳ
[17]	γὰρ αὐτῷ πάντα ἐφαίνετο μοχθηρά,	καλὸν	δὲ οὐδὲν οὐδαμοῦ τέως. Ἑρμῆς
[14]	αὐτὸν ἐξ ἀσώτου σώφρονα καὶ	καλὸν	οὐ τὸ σῶμα μόνον, ἀλλὰ
[5]	ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν	καλόν,	οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης;
[5]	ἀλλὰ θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν	καλόν,	οὐθὲν σπουδαῖον οὐδὲ ἀγαθὸν νομιζούσης;
[15]	νενόμικεν ἔργα· τὸ αἰσχρὸν ἢ	καλὸν	οὐκ ἐν τοῖς ἐπαινουμένοις ἢ
[8]	μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται πρὸς	ἀντίπαλον,	τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς
[8]	μὲν τῆς ἔχθρας γίνεται πρὸς	ἀντίπαλον,	τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς
[14]	σύντονον ἐπὶ τὴν ἀρετὴν πορεύεσθαι·	ὄφελον	καὶ ὑμεῖς τὴν μακρὰν ἐπορεύεσθε·
[17]	αὐτὸν ἐπί τι μέγα καὶ	ὑψηλὸν	ὄρος, Ἐπὶ τούτου» ἔφη, τῆς
[20]	δ´ ἡδονὴν οἶδα ὡς ἔστι	ποικίλον«	ταῦτα ἐν Φιλήβῳ λέγεται, καὶ
[20]	τῷ Ἀπόλλωνι καὶ ταῖς Μούσαις	φίλον;	Ἐκεῖνος ἀξιοῖ τοὺς ἐπερωτῶντας ἢ
[17]	Ζεῦ πάτερ, ἢ ὅτι σοι	φίλον	ὄνομα καὶ ὅπως ὀνομάζεσθαι {τουτὶ
[20]	τὴν μὲν Ἀφροδίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ	φίλον,	ταύτῃ προσαγορεύω· τὴν δ´ ἡδονὴν
[18]	δὲ ὅστις ἡμῖν προσόμοιός ἐστιν,	ἄλλον	δὲ μηδένα· ὁρᾷς ὅπως τοῦτον
[13]	ξυνιέτω δὲ τὰ λεγόμενα τρόπον	ἄλλον,	ὃν Πλάτων, ὃν Πλωτῖνος, ὃν
[1]	ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα,	μᾶλλον	δέ, εἰ χρή τι καὶ
[1]	ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα,	μᾶλλον	δέ, εἰ χρή τι καὶ
[14]	χρηστὸν ἐκ τούτων ὑμῖν ἐγένετο,	μᾶλλον	δὲ καὶ ἡμῖν τοῖς ἄλλοις;
[10]	τῆς τοιαύτης ἀρχηγοὶ θρασύτητος γενώμεθα,	μᾶλλον	δὲ καὶ πρὸ τοῦ πλήθους
[4]	ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα,	μᾶλλον	δὲ οὐδὲ θεμένους, ἤρκει γὰρ
[4]	ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα,	μᾶλλον	δὲ οὐδὲ θεμένους, ἤρκει γὰρ
[14]	πλείους μικρὰ προέμενοι πολλὰ πάνυ,	μᾶλλον	δὲ τὰ πάντα πανταχόθεν ξυγκομίζουσι,
[10]	γενόμενα τὸν ἐν ἡμῖν τελέσῃ.	μᾶλλον	δὲ τελειώσῃ, νοῦν καὶ εἰ
[14]	καὶ πρὸς αὐτοῦ τοῦ μύθου,	μᾶλλον	δὲ τοῦ κοινῇ πάντων βασιλέως
[5]	οὕτω μοχθηρὸν τὸν βίον οὐ	μᾶλλον	διὰ τὸ τοῦ θανάτου δέος
[5]	οὕτω μοχθηρὸν τὸν βίον οὐ	μᾶλλον	διὰ τὸ τοῦ θανάτου δέος
[14]	ξυνεῖναι γοῦν σου τῆς φωνῆς	μᾶλλον	δυναμένῳ πλησιάζειν ἔμελλες ἀνθρώπῳ. Τί
[14]	πάντη καὶ τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε	μᾶλλον	ἐκείνων καὶ ἰταμώτερον· οἱ μὲν
[10]	καὶ τερατῶδες τὸ αἴνιγμα, τοσούτῳ	μᾶλλον	ἔοικε διαμαρτύρεσθαι μὴ τοῖς αὐτόθεν
[14]	φιλοσοφίαν τὰ μὲν ῥήματα παντὸς	μᾶλλον	εὐαγῆ καὶ σεμνὰ προφέρεσθαι, κατὰ
[2]	ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ	μᾶλλον	εὕροι τις ἂν ἢ εἴ
[2]	ἢ ψυχαγωγίαν τῶν ἀκροωμένων, οὐ	μᾶλλον	εὕροι τις ἂν ἢ εἴ
[1]	τοῦ μὴ δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας	μᾶλλον	ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης,
[1]	τοῦ μὴ δοκεῖν ὑπὸ δεισιδαιμονίας	μᾶλλον	ἢ διανοίας εὐσεβοῦς καὶ λελογισμένης,
[19]	νὴ τὸν Ἀσκληπιόν, τοῦ πάντα	μᾶλλον	ἢ Διὸς ἀνθρώπου. Ταῦτα οὐκ
[1]	μὲν ὅτι τῷ κυνὶ λόγους	μᾶλλον	ἢ μύθους προσήκει γράφειν, εἶτα
[1]	μὲν ὅτι τῷ κυνὶ λόγους	μᾶλλον	ἢ μύθους προσήκει γράφειν, εἶτα
[3]	Σάμιος, δοῦλος οὐ τὴν τύχην	μᾶλλον	ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων
[3]	Σάμιος, δοῦλος οὐ τὴν τύχην	μᾶλλον	ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων
[13]	ἀνεξετάστοις καὶ διανοίαις ἐπὶ πάντα	μᾶλλον	ἢ τὸ φιλοσοφεῖν τετραμμέναις. Ἀλλ´
[7]	τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων	μᾶλλον	καὶ δεομένην μείζονος καὶ γενναιοτέρου
[7]	τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων	μᾶλλον	καὶ δεομένην μείζονος καὶ γενναιοτέρου
[10]	πρὸς τὴν ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ	μᾶλλον	παράδοξόν ἐστι καὶ τερατῶδες τὸ
[14]	τὸ σῶμα μόνον, ἀλλὰ πολὺ	μᾶλλον	τὴν ψυχὴν φαίνεσθαι; Τίνα δὲ
[14]	τοῖς τὰς ἡμιόνους ἐλαύνουσιν, οἳ	μᾶλλον	ὑμᾶς ἢ τοὺς στρατιώτας πεφρίκασι·
[17]	ἀλλὰ συνηθείᾳ τινὶ καὶ πείρᾳ	μᾶλλον,	ὥσπερ οἱ φαῦλοι τῶν ἰατρῶν
[21]	τῶν θεῶν οὐσίαις, αἳ τὸν	ὅλον	κοινῇ κόσμον ἐπιτροπεύουσιν, ἀλλ´ οὐ
[12]	διδοὺς ἀνθρώποις κοινῇ μὲν ἅπασι	σύμβολον	τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ τὸ τῆς
[21]	τὸ ὑποθεῖναι νόμοις ἑαυτὸν καὶ	δοῦλον	ἀποφῆναι πολιτείας; Ἀλλὰ διὰ τί
[18]	κόλακες δὲ καὶ οἱ μοχθηροὶ	δοῦλον	καὶ ὑποχείριον πεποίηνται. Συμβαίνει οὖν
[2]	τῷ Ἰξίωνι τὴν Ἥραν διώκοντι	εἴδωλον	ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι,
[2]	τῷ Ἰξίωνι τὴν Ἥραν διώκοντι	εἴδωλον	ἀντὶ τῆς θεοῦ λέγεται παραναπαύσασθαι,
[18]	ἀγαθοῦ τουτουὶ τοῦ θεοῦ καὶ	ἐμὸν	βλάστημα. Τοῦτον« ἔφη, τὸν κληρονόμον
[20]	τοῦ Πλάτωνος ἄκουε· Τὸ δ´	ἐμὸν	δέος, ὦ Πρώταρχε, πρὸς τὰ
[13]	θείμην ἄν, οὐ μὰ τὸν	ἐμὸν	δεσπότην Ἥλιον. Ἀλλά με πάλιν
[17]	ἐστιν ἔκγονον. Ὄμοσον οὖν τὸ	ἐμόν	τε καὶ σὸν σκῆπτρον, ἦ
[17]	γε αἴτιον αὐτοῦ τῆς ξυμφορᾶς,	ἔρημον	αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἀφείς; Ἀλλ´»
[19]	σοῖς ἀδελφοῖς« (ἀφελὼν δὲ τὸ	δύσφημον	τὸ λειπόμενον αὐτὸς ἀναπλήρωσον· εἰ
[8]	ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον.	Ὠφέλιμον	δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν τίθετε.
[8]	ἣ δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον.	Ὠφέλιμον	δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν τίθετε.
[21]	μεγαλοφροσύνην ἀξιῶν συμπολιτεύεσθαι· τό τε	νόμιμον	οὐ παρέβη αἰδοῖ τῶν θεῶν,
[5]	ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν,	νόμον	δὲ μὴ τὸν ὁμώνυμον τῷ
[5]	ἠτιμάσθαι δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν,	νόμον	δὲ μὴ τὸν ὁμώνυμον τῷ
[18]	Ὁρᾷς» εἶπε, τὸν ἀνεψιὸν τὸν	κληρονόμον;	Καὶ ὅς, Ὁρῶ» ἔφη, Τί
[18]	ἐμὸν βλάστημα. Τοῦτον« ἔφη, τὸν	κληρονόμον	οἱ βέλτιστοι μὲν οὐκ εὐφραίνουσι
[18]	Ὁρᾷς ὅτι καὶ τοῦτον τὸν	κληρονόμον	τοῦτο ἐπέτριψεν, ἡ πρὸς τοὺς
[14]	ἔλθοι ἂν πάντως καὶ τὴν	ἐπίτομον,	οὕτω δὴ καὶ ἐν τῇ
[14]	ταῖς λεωφόροις ὁ μὲν τὴν	σύντομον	ἐλθεῖν δυνηθεὶς ῥᾷον ἐκπερίεισι τὴν
[19]	τῆς ὀρθῆς ἀγωγῆς, οὐ τὴν	σύντομον,	ἣν σὺ φής, ἀλλὰ τὴν
[16]	Ἀλλ´, ἵνα μή σε τὴν	σύντομον	ὁδεύοντα» βίβλοις ἐμβαλὼν μακραῖς καὶ
[14]	πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα. Τὴν	σύντομον	φασὶν ὁδὸν καὶ σύντονον ἐπὶ
[17]	μικρὸν ὑπερβάντι τὸ σκολιὸν καὶ	ἀπότομον	χωρίον, οὗ πάντας ὁρᾶς προσπταίοντας
[3]	ἵνα δὴ οἶμαι αὐτῷ τὸν	γαργαλισμὸν	καὶ τὴν ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ
[3]	ἵνα δὴ οἶμαι αὐτῷ τὸν	γαργαλισμὸν	καὶ τὴν ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ
[14]	βότρυν πεπαίνεται» ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν	Κυνισμόν·	βακτηρία, τρίβων, κόμη, τὸ ἐντεῦθεν
[6]	ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ τὸν	κυνισμὸν	ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι,
[6]	ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ τὸν	κυνισμὸν	ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι,
[21]	οὐσίαις, αἳ τὸν ὅλον κοινῇ	κόσμον	ἐπιτροπεύουσιν, ἀλλ´ οὐ ταῖς τὰ
[5]	φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ τὸν	ὁμώνυμον	τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι
[5]	φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ τὸν	ὁμώνυμον	τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι
[11]	λεγομένων τῷ μύθῳ διδασκόμενοι τὸ	λανθάνον	μῶσθαι καὶ πολυπραγμονεῖν ὑφ´ ἡγεμόσι
[17]	τὰ πατρῷα γὰρ Θηκτῷ σιδήρῳ	διελάγχανον»	καὶ ἦν πάντα ἀκοσμίας πλήρη·
[17]	τὴν Ἀθηνᾶν, τὴν ἀμήτορα τὴν	παρθένον,	ἅμα τῷ Ἡλίῳ τὸ παιδάριον
[2]	ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον πταρόντα ἢ	χρεμψάμενον	ἀναζητεῖν. Εἰ δέ, ὥσπερ ἱππεῖς
[2]	ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον πταρόντα ἢ	χρεμψάμενον	ἀναζητεῖν. Εἰ δέ, ὥσπερ ἱππεῖς
[1]	ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι.	Ἔμενον	δὲ ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν·
[1]	ὑπὸ τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι.	Ἔμενον	δὲ ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν·
[16]	τό γε νῦν ὑπὸ σοῦ	πεποιημένον	οὐ μῦθός ἐστι σός, ὡς
[19]	οἶδα· τὸ παρὰ σοῦ δὲ	πεποιημένον,	τίνα βούλει τὸν Πᾶνα, τίνα
[11]	τὸ κρεῖττον καὶ ὑπερέχον καὶ	ἐξῃρημένον,	ἐν τῷ μετρίῳ δὲ ὅμως
[16]	ἐξ ἀρχῆς μῦθον καὶ τὸν	κείμενον	ἐφαρμόσαι πράγμασιν οἰκείοις. Ἀλλ´, ἵνα
[17]	ξυγγενὲς δὲ ἦν αὐτῶν ἄρα	παρερριμμένον	που καὶ ἀμελούμενον, ἀδελφιδοῦς ἐκείνου
[9]	ἡ φύσις κρύπτεσθαι» καὶ τὸ	ἀποκεκρυμμένον	τῆς τῶν θεῶν οὐσίας οὐκ
[9]	δὲ τῆς προστυχούσης αὐτὰ ἕξεως	ἀποφθεγγόμενον·	ἔσεσθε γοῦν μοι καὶ ὑμεῖς
[19]	παρ´ ἡμῶν αὐτὸ ἀνάσχου πρᾴως	λεγόμενον«	τίς μετουσία; Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς αὐτὸς
[19]	Τὸ δὲ ἐκ τῶν Ἡσιόδου	λεγόμενον	ὑπὲρ τῶν ὀνομασάντων ἑαυτοὺς τοῖς
[13]	θεῶν ἐπὶ ταῦτ´ ἐβάκχευσεν οὐ	προειδόμενον.	Οὗ δὲ ἕνεκεν ἔφην αὐτά·
[21]	νεανίσκε, βαθὺ λίαν ἐστὶ καὶ	δεόμενον	ἐξηγήσεως, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, μείζονος,
[8]	ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ σμικρῶν πάνυ	δεόμενον	οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ σώματος,
[8]	ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ σμικρῶν πάνυ	δεόμενον	οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ σώματος,
[17]	ηὐφράνθη τε ἡσθεὶς τῷ βρέφει,	σωζόμενον	ἔτι καθορῶν ἐν αὐτῷ σπινθῆρα
[7]	γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἔργοις·	ἑλόμενον	γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας
[7]	γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἔργοις·	ἑλόμενον	γὰρ αὐτὸν οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας
[11]	κατὰ τὴν διάνοιαν ἀπεμφαῖνον χρησίμου	γιγνόμενον	χάριν ἐγκριτέον, ὡς ἂν μή
[21]	φασίν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν	προτρεπόμενον	ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον« εἶπεν, ὦ νεανίσκε,
[19]	(ἀφελὼν δὲ τὸ δύσφημον τὸ	λειπόμενον	αὐτὸς ἀναπλήρωσον· εἰ βούλει δέ,
[14]	ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ ἐν παροιμίᾳ	περιφερόμενον	αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ ὅτι βότρυς
[2]	μέχρι καὶ νῦν παρ´ αὐτοῖς	πολιτευόμενον	τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι
[2]	μέχρι καὶ νῦν παρ´ αὐτοῖς	πολιτευόμενον	τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι
[12]	φοιτᾶν, πρὸς ἑαυτήν· εἶτα οὐκ	ἀνασχόμενον	τὸ σωμάτιον ἓν τῶν κτημάτων
[12]	αὐτὸν ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη τὸν	εἱμαρμένον	περιμεῖναι χρόνον, εἶτα ἀναλωθῆναι πρὸς
[10]	οὐδὲν δεῖται ποικιλίας, τὸ δ´	ἐσχηματισμένον	ἔχει διαφορὰς ἐν ἑαυτῷ πολλάς,
[13]	Ὅτῳ γὰρ ἂν μὴ τὸ	πεπληθυσμένον	τῆς ζωῆς ὑπὸ τῆς ἑνοειδοῦς
[17]	αὐτῶν ἄρα παρερριμμένον που καὶ	ἀμελούμενον,	ἀδελφιδοῦς ἐκείνου τοῦ πλουσίου καὶ
[18]	κατέχειν, ὡς οὐκέθ´ ὕστερον ἐπανήξοντα,	ἀπολούμενον	δὲ ὑπὸ τῶν ἐκεῖ κακῶν·
[8]	ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ	παρενοχλούμενον	ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ
[8]	ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον οὐδὲ	παρενοχλούμενον	ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων δὲ
[21]	Πυθίου καὶ συνεὶς ὅτι τὸν	μυούμενον	ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι πρότερον καὶ Ἀθηναῖον,
[3]	εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν	αἶνον,	ὃς τοῦ μύθου διαφέρει τῷ
[3]	εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ τὸν	αἶνον,	ὃς τοῦ μύθου διαφέρει τῷ
[8]	γίνεται πρὸς ἀντίπαλον, τὸ δὲ	ὑπερβαῖνον	τὴν πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ
[8]	γίνεται πρὸς ἀντίπαλον, τὸ δὲ	ὑπερβαῖνον	τὴν πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν εὐνοίᾳ
[10]	τὸ γὰρ ἐν τοῖς μύθοις	ἀπεμφαῖνον	αὐτῷ τούτῳ προοδοποιεῖ πρὸς τὴν
[10]	τοὺς θεοὺς ἠσεβηκέναι προλάβωμεν. Οὐδὲν	ἀπεμφαῖνον	εἶναι χρὴ περὶ τὰς τοιαύτας
[14]	ἐν τούτοις τοῦ σεμνοῦ τὸ	ἀπεμφαῖνον,	ὅσῳ διὰ μὲν ἐκείνου καλοὺς
[11]	~Τὸ δὲ κατὰ τὴν διάνοιαν	ἀπεμφαῖνον	χρησίμου γιγνόμενον χάριν ἐγκριτέον, ὡς
[9]	ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν μετ´	ἐκεῖνον.	Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν
[9]	ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν μετ´	ἐκεῖνον.	Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν
[4]	τοῦτό ἐστι λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´	ἄμεινον	ἄν τις διδαχθείη μὴ τὰ
[4]	τοῦτό ἐστι λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´	ἄμεινον	ἄν τις διδαχθείη μὴ τὰ
[4]	καὶ τοῦτο οἷόν τε ἦν,	ἄμεινον	ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους·
[4]	καὶ τοῦτο οἷόν τε ἦν,	ἄμεινον	ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι τοὺς ἀνθρώπους·
[4]	Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν καὶ	δάκνον	τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι
[4]	Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν καὶ	δάκνον	τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι
[18]	τὴν ψυχὴν ἀθάνατον ἔχεις καὶ	ἔκγονον	ἡμετέραν, ἑπόμενός τε ἡμῖν ὅτι
[17]	κληρονόμων· τοῦτο» ἔφη, σόν ἐστιν	ἔκγονον.	Ὄμοσον οὖν τὸ ἐμόν τε
[3]	πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν	μόνον,	ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν τινά·
[3]	πεποιῆσθαι καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν	μόνον,	ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν τινά·
[9]	ἀγνοουμένη· θεραπεύει γοῦν οὐ ψυχὰς	μόνον,	ἀλλὰ καὶ σώματα, καὶ θεῶν
[5]	τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι	μόνον,	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τῶν
[5]	τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι	μόνον,	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τῶν
[14]	καὶ καλὸν οὐ τὸ σῶμα	μόνον,	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὴν ψυχὴν
[18]	σαυτόν, αἰδοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς	μόνον,	ἀνδρῶν δὲ ὅστις ἡμῖν προσόμοιός
[9]	τῷ φυσικῷ οὔτε τῷ μαθηματικῷ,	μόνον	δέ, εἴπερ ἄρα, τοῦ πρακτικοῦ
[7]	οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν; Οὐ	μόνον	δὲ ἐν τοῖς λόγοις ἦν
[7]	οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν; Οὐ	μόνον	δὲ ἐν τοῖς λόγοις ἦν
[6]	συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο	μόνον,	εἴτε τοῦ διδασκάλου, τοῦ Διογένους,
[6]	συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο	μόνον,	εἴτε τοῦ διδασκάλου, τοῦ Διογένους,
[8]	ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα	μόνον	ἐστίν, ἄλλο δὲ οὐδέν; Ὅπερ
[8]	ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα	μόνον	ἐστίν, ἄλλο δὲ οὐδέν; Ὅπερ
[3]	ὅτι στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα	μόνον	ἐστίν, ἐστέρηται δέ, ὡς ἂν
[3]	ὅτι στερομένη μύθου ποίησις ἐποποιΐα	μόνον	ἐστίν, ἐστέρηται δέ, ὡς ἂν
[17]	τῶν ἰατρῶν ἐκ τῆς ἐμπειρίας	μόνον	ἰώμενοι τοὺς ἀνθρώπους, ὅθεν καὶ
[12]	οὐκ ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον περιμεῖναι	χρόνον,	εἶτα ἀναλωθῆναι πρὸς τοῦ πυρὸς
[1]	ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν	χρόνον	παραιτησαμένῳ, μικρὰ δὲ ὑπὲρ τοῦ
[1]	ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν	χρόνον	παραιτησαμένῳ, μικρὰ δὲ ὑπὲρ τοῦ
[4]	δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν	χρόνον	πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα
[4]	δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν	χρόνον	πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια, εἶτα
[13]	ὡς ἂν μὴ πολὺν ἀβάκχευτοι	χρόνον	τῷ θεῷ μένοντες ὁπόσα ὁ
[14]	Τὴν σύντομον φασὶν ὁδὸν καὶ	σύντονον	ἐπὶ τὴν ἀρετὴν πορεύεσθαι· ὄφελον
[17]	ὢν μετὰ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς	ὕπνον	τινὰ καὶ κάρον ἐμβαλὼν τῆς
[7]	Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν	κεραυνόν·	οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς
[7]	Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν	κεραυνόν·	οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς
[6]	θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ	Παραχάραξον	τὸ νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ
[6]	θήσομεν καὶ τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ	Παραχάραξον	τὸ νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ
[10]	τὴν ἀλήθειαν· ὅσῳ γὰρ μᾶλλον	παράδοξόν	ἐστι καὶ τερατῶδες τὸ αἴνιγμα,
[4]	τοῦ πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ	πρέπον	πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν
[4]	τοῦ πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ	πρέπον	πλάττειν τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν
[9]	μοι προύκειτο περὶ κυνισμοῦ γράφειν,	εἶπον	ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ
[9]	μοι προύκειτο περὶ κυνισμοῦ γράφειν,	εἶπον	ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ
[11]	τοῦ Διός. Ἀλλ´, ὦ τάν,	εἶπον,	οὐ ξυνίετε τοῦ μύθου φανερῶς
[11]	τῆς βασιλικῆς ἀρετῆς, εἰς τὸν	Ὄλυμπον	ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀνῆχθαι τοῦ
[13]	ἀκροάσθω, ξυνιέτω δὲ τὰ λεγόμενα	τρόπον	ἄλλον, ὃν Πλάτων, ὃν Πλωτῖνος,
[7]	μάτην, οὐδὲ κατά τινα συντυχίαν,	τρόπον	δέ τινα ὑπὸ τῶν θεῶν
[7]	μάτην, οὐδὲ κατά τινα συντυχίαν,	τρόπον	δέ τινα ὑπὸ τῶν θεῶν
[6]	ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ	τρόπον	εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον τὸ νόμισμα»
[6]	ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον θήσομεν καὶ	τρόπον	εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον τὸ νόμισμα»
[17]	καὶ πρὸς αὑτὸν ἐσκόπει τίνα	τρόπον	ἐκφεύξεται τῶν τοσούτων κακῶν τὸ
[7]	μὲν οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα	τρόπον	ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη.
[7]	μὲν οὖν οὐκ οἶδ´ ὅντινα	τρόπον	ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη.
[18]	ἀντὶ τοῦ κληρονόμου τούτου πάντων	ἐπίτροπον	τούτων καταστήσω; Πάλιν ἐνταῦθα ὁ
[9]	τινὸς ὄνομα καὶ τὸν ἀντισθένειον	τύπον	ἐγχαράττειν, ἀντὶ δὲ τῆς Προδίκου
[20]	ὑπαγορεύσω σειρῆνα, τὸν τοῦ λογίου	τύπον	Ἑρμοῦ, τὸν τῷ Ἀπόλλωνι καὶ
[20]	θεῶν ὀνόματα οὐκ ἔστι κατὰ	ἄνθρωπον,	ἀλλὰ πέρα τοῦ μεγίστου φόβου.
[11]	ὑπῆρξε, μειζόνως δὲ ἢ κατ´	ἄνθρωπον·	ἅτε γὰρ ἐν τοῖς σπαργάνοις
[11]	γὰρ ἔγωγε πολλῶν ἤκουσα λεγόντων	ἄνθρωπον	μὲν τὸν Διόνυσον, ἐπείπερ ἐκ
[8]	πάντων, οἱ τὸ τραγικὸν καὶ	σοβαρὸν	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων
[8]	πάντων, οἱ τὸ τραγικὸν καὶ	σοβαρὸν	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων
[17]	Προνοίας Ἀθηνᾶς ὕπνον τινὰ καὶ	κάρον	ἐμβαλὼν τῆς ἐπινοίας ταύτης ἀπήγαγεν,
[17]	ἐδέησε μὲν αὑτὸν εἰς τὸν	Τάρταρον	προέσθαι πρὸς τὸ μέγεθος τῶν
[7]	ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ πρὸς	Ἀλέξανδρον	γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν;
[7]	ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ δὲ πρὸς	Ἀλέξανδρον	γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν;
[7]	χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν,	Ἀλέξανδρον	δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν,
[7]	χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν,	Ἀλέξανδρον	δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν,
[18]	δι´ ἧς ὥσπερ δι´ ὕδατος	ἀμυδρὸν	τὸ φῶς διικνεῖτο τῆς ἐκ
[8]	βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις μὴ	γλυκερὸν	τίθετε. Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω
[8]	βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις μὴ	γλυκερὸν	τίθετε. Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω
[13]	ἐθέλοντι τὸν κρύφιον ἅμα καὶ	φανερὸν	θεὸν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ προβάλλειν
[10]	δυοῖν τούτοιν συγκείσεται· σκοπῶμεν δὲ	ἑκάτερον	αὐτῶν. Ἔστιν ἁπλῆ τις ἐν
[8]	τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς	ἕτερον	ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν
[8]	τὸ δὲ ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς	ἕτερον	ἅμιλλαν εὐνοίᾳ τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν
[5]	Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί οὖν ἔτι	ἕτερον	ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν
[5]	Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί οὖν ἔτι	ἕτερον	ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν
[18]	ὅτι θεὸς ἔσῃ καὶ τὸν	ἡμέτερον	ὄψει σὺν ἡμῖν πατέρα. ~Τοῦτο
[14]	θεραπεύεσθαι. Τοιοῦτόν τι καὶ τὸ	ὑμέτερον	ἔργον ἐστι, πλὴν ἴσως τοῦ
[1]	εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη, καὶ	κύντερον	ἄλλο ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ
[1]	εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη, καὶ	κύντερον	ἄλλο ποτ´ ἔτλης» ἀνάσχου καὶ
[17]	παῖ» εἶπεν, οὐρανοῦ καὶ γῆς	ἀρχαιότερον	ἐν θεοῖς βλάστημα, μνησικακεῖν ἔτι
[5]	Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ,	πότερον	ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος
[5]	Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ,	πότερον	ἀπόνοιά τίς ἐστι καὶ βίος
[6]	σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ;	Πότερον	ἐν τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ
[6]	σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ;	Πότερον	ἐν τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ
[4]	χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα.	Πότερον	ἵνα τὸ πικρὸν καὶ δάκνον
[4]	χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα.	Πότερον	ἵνα τὸ πικρὸν καὶ δάκνον
[6]	εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται.	Πότερον	οὖν οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής
[6]	εἴσεται καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται.	Πότερον	οὖν οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής
[10]	τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ μὴ	πρότερον	ἀφίστασθαι, πρὶν ἂν ὑπὸ θεοῖς
[15]	ἑαυτὸν καὶ τὸν θεὸν ἐπέστραπται	πρότερον.	Ἐκείνῳ τὸ χρυσίον οὐκ ἔστι
[21]	ὅτι τὸν μυούμενον ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι	πρότερον	καὶ Ἀθηναῖον, εἰ καὶ μὴ
[14]	νῦν γοῦν, εἰ καὶ μὴ	πρότερον,	ὅτε ὑμῖν οὐδέν ἐστι πλέον
[17]	κατεσκάπτετο παρὰ τῶν παίδων ὀλιγωρηθέντα	πρότερον	ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ ἀποσυληθέντα
[15]	αὐτὸ κατὰ τὸν Ἡράκλειτον κοπρίων	ἐκβλητότερον,	ἐκ τοῦ ῥᾴστου δὲ αὐτοῦ
[14]	ἀφρονέστερον αὐτῇ καὶ ἀμαθέστερον καὶ	μανιωδέστερον	ἐχρήσασθε, κολακεύσαντες ἅμα καὶ ὑλακτήσαντες
[14]	ἀνελθόντες δὲ ἀφρονέστερον αὐτῇ καὶ	ἀμαθέστερον	καὶ μανιωδέστερον ἐχρήσασθε, κολακεύσαντες ἅμα
[14]	θέλοντα βασιλέα πορείαν, ἀνελθόντες δὲ	ἀφρονέστερον	αὐτῇ καὶ ἀμαθέστερον καὶ μανιωδέστερον
[19]	καὶ ἐπειρᾶτό με ποιεῖν ἐμαυτοῦ	σωφρονέστερον.	Ἐγὼ δὲ καίπερ, ὡς οἶσθα,
[18]	πάλιν, ἀλλὰ κατέχειν, ὡς οὐκέθ´	ὕστερον	ἐπανήξοντα, ἀπολούμενον δὲ ὑπὸ τῶν
[4]	σε ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ μικρὸν	ὕστερον	ὑπὲρ τούτου σοι διηγήσομαι. ~Νῦν
[4]	σε ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ μικρὸν	ὕστερον	ὑπὲρ τούτου σοι διηγήσομαι. ~Νῦν
[21]	πεισθεὶς καὶ φιλοσοφήσας ὥσπερ Σωκράτης	{ὕστερον	ὡς Ἀριστοτέλης} φησὶ γὰρ καὶ
[18]	ἄφνω φανεὶς ἐποίησε τὸν νεανίσκον	θαρραλεώτερον·	ἤδη γὰρ διενοεῖτο τῆς τε
[15]	γὰρ αὐτὰ οἶδεν ἀμφότερα. Τὸ	σπανιώτερον	δὲ καὶ τὸ ῥᾴδιον ἀνθρώπων
[1]	δέ, εἰ χρή τι καὶ	νεανικώτερον	εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα καὶ
[1]	δέ, εἰ χρή τι καὶ	νεανικώτερον	εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν εἵνεκα καὶ
[14]	στρατόπεδον διωχλήσατε μᾶλλον ἐκείνων καὶ	ἰταμώτερον·	οἱ μὲν γὰρ καλούμενοι, ὑμεῖς
[14]	γὰρ αὐτοῖς ἀκούω τινὰς ὑμῶν	χαλεπώτερον	τοῖς ξύλοις ἢ τοῖς ξίφεσιν
[9]	Ἔστι γὰρ οὐ μέγα τὸ	διαφέρον	ὁποτέρως ἄν τις τῷ {τε}
[9]	Ἔστι γὰρ οὐ μέγα τὸ	διαφέρον	ὁποτέρως ἄν τις τῷ {τε}
[18]	φθείρει καὶ ἐκ πολλῶν μικρὰ	ἀποφέρον	ἄμισθον εἶναί φησι καὶ ὀδύρεται.
[18]	τὸ ἀστεῖον, τὸ πλῆθος δὲ	μοχθηρὸν	καὶ θηριῶδες· ἐσθίει γὰρ καὶ
[5]	μὲν γὰρ συνειδότες αὐτοῖς οὕτω	μοχθηρὸν	τὸν βίον οὐ μᾶλλον διὰ
[5]	μὲν γὰρ συνειδότες αὐτοῖς οὕτω	μοχθηρὸν	τὸν βίον οὐ μᾶλλον διὰ
[12]	Τί οὖν οὐ καταβάλλοντες τὸν	λῆρον	ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ τούτων ἴσμεν,
[12]	Διόνυσον καὶ τεμὼν τὸν αὑτοῦ	μηρὸν	ἐνράπτει· εἶτα ἐκεῖθεν, ἡνίκα ἐτελεσφορήθη
[8]	δὲ ὅ γε ἀληθινὸς κύων	ἐχθρὸν	οὐδένα, κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ
[8]	δὲ ὅ γε ἀληθινὸς κύων	ἐχθρὸν	οὐδένα, κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ
[15]	δόξῃ προστέτηκεν· οὐδὲ περιμένει τὸν	μάγειρον	καὶ τὰ ὑποτρίμματα καὶ τὴν
[17]	Εἶτα ἐκεῖ λίθον τινὰ εὑρὼν	μικρὸν	ἀνεπαύσατο καὶ πρὸς αὑτὸν ἐσκόπει
[11]	λέγεται παιδίον γενέσθαι καὶ κατὰ	μικρὸν	αὐτῷ τὸ σῶμα τὸ θεῖον
[17]	ἔτι καθορῶν ἐν αὐτῷ σπινθῆρα	μικρὸν	ἐξ ἑαυτοῦ, καὶ τὸ ἐντεῦθεν
[14]	Ἡλίου, τί σοι μέγα ἢ	μικρὸν	πεποίηται ἔργον; Τίνι παρέστης ἀγωνιζομένῳ
[17]	καὶ ὁμαλεστέρας ὁδοῦ τουτὶ {τὸ}	μικρὸν	ὑπερβάντι τὸ σκολιὸν καὶ ἀπότομον
[4]	τοῦτό σε ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ	μικρὸν	ὕστερον ὑπὲρ τούτου σοι διηγήσομαι.
[4]	τοῦτό σε ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ	μικρὸν	ὕστερον ὑπὲρ τούτου σοι διηγήσομαι.
[4]	οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ	πικρὸν	καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ
[4]	οὐκ οἶδα. Πότερον ἵνα τὸ	πικρὸν	καὶ δάκνον τῆς συμβουλῆς ἡδονῇ
[11]	τῆς θαλάττης νενόμικα. Τί γὰρ	ἄπορον	ἦν Ἡρακλεῖ; Τί δ´ οὐχ
[1]	ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι	τορὸν	οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ
[1]	ὁπηνίκα παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι	τορὸν	οὐδὲ γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ
[8]	δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀσινῆ	Εὔφορον,	εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν. Τῶν
[8]	δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀσινῆ	Εὔφορον,	εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν. Τῶν
[9]	ἑτέραν ὁμοίαν εἰσάγειν εἰς τὸ	θέατρον.	~Ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν τελεστικῶν
[17]	τὸ ἐμόν τε καὶ σὸν	σκῆπτρον,	ἦ μὴν ἐπιμελήσεσθαι διαφερόντως αὐτοῦ
[19]	μετὰ τῶν παίδων, εἶτα κύκνοι	λιγυρὸν	ᾄδοντες καὶ ἐπηχοῦντα αὐτοῖς τὰ
[15]	καὶ ἀμαθίας νενόμικεν ἔργα· τὸ	αἰσχρὸν	ἢ καλὸν οὐκ ἐν τοῖς
[17]	ἀνεψιὸς τῶν κληρονόμων· τοῦτο» ἔφη,	σόν	ἐστιν ἔκγονον. Ὄμοσον οὖν τὸ
[17]	ἡ Ὁσιότης ξὺν τῇ Δίκῃ.	Σὸν	οὖν ἔργον ἐστίν, ἐπείπερ ἡμᾶς
[17]	οὖν τὸ ἐμόν τε καὶ	σὸν	σκῆπτρον, ἦ μὴν ἐπιμελήσεσθαι διαφερόντως
[5]	ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν Μουσῶν	φρᾶσον	ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά
[5]	ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν Μουσῶν	φρᾶσον	ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον ἀπόνοιά
[19]	πλῆθος ἐπιρρεῖ, καὶ οὐκ ἔστιν	ὅσον	οὐχὶ λέγειν ἐθέλων τις Ἐκ
[17]	τοῦτο» ἔφη, σόν ἐστιν ἔκγονον.	Ὄμοσον	οὖν τὸ ἐμόν τε καὶ
[12]	Ἥρας, ἔπαυσε δ´ αὐτῷ τὴν	νόσον	ἡ Μήτηρ τῶν θεῶν, ὁ
[17]	κατανοήσας τῶν κακῶν τὸ πλῆθος,	ὁπόσον	τι περὶ τοὺς ξυγγενεῖς αὐτοῦ
[11]	ἤκουσα λεγόντων ἄνθρωπον μὲν τὸν	Διόνυσον,	ἐπείπερ ἐκ Σεμέλης ἐγένετο, θεὸν
[12]	κελεύσας ὁ Ζεὺς ἁρπάσαι τὸν	Διόνυσον	καὶ τεμὼν τὸν αὑτοῦ μηρὸν
[13]	τῆς ἱστορίας τοιαύτης, οἱ τὸν	Διόνυσον	ὅστις ποτ´ ἐστὶ θεῶν ζητοῦντες
[10]	ταῦτα μὲν ἀμφὶ τὸν μέγαν	Διόνυσον	οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐπῆλθέ μοι
[19]	τὸ δύσφημον τὸ λειπόμενον αὐτὸς	ἀναπλήρωσον·	εἰ βούλει δέ, καὶ παρ´
[13]	παρὰ τῷ πατρὶ κύησιν καὶ	τὸν	ἀγέννητον αὐτοῦ τόκον, ἐν τῷ
[18]	ἐν Ὀλύμπῳ καὶ οἱ περὶ	τὸν	ἀέρα καὶ τὴν γῆν καὶ
[3]	εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ	τὸν	αἶνον, ὃς τοῦ μύθου διαφέρει
[3]	εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν οἱ ποιηταὶ	τὸν	αἶνον, ὃς τοῦ μύθου διαφέρει
[18]	βασιλέως αὐγῆς Ἡλίου, Ὁρᾷς» εἶπε,	τὸν	ἀνεψιὸν τὸν κληρονόμον; Καὶ ὅς,
[9]	ἢ Θησέως τινὸς ὄνομα καὶ	τὸν	ἀντισθένειον τύπον ἐγχαράττειν, ἀντὶ δὲ
[1]	οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων	τὸν	ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς
[1]	οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων	τὸν	ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς
[19]	γελοίου Ψευδόπανος, γελοιοτέρου μέντοι, νὴ	τὸν	Ἀσκληπιόν, τοῦ πάντα μᾶλλον ἢ
[12]	ἁρπάσαι τὸν Διόνυσον καὶ τεμὼν	τὸν	αὑτοῦ μηρὸν ἐνράπτει· εἶτα ἐκεῖθεν,
[15]	οὐδὲ παρὰ τὸν Κωκυτὸν καὶ	τὸν	Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν οἱ κομψότεροι τῶν
[6]	Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ	τὸν	Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος οὖν
[6]	Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ	τὸν	Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος οὖν
[12]	δοκοῦσιν, ἐξημερωθέντων αὐτοῖς τῶν περὶ	τὸν	βίον, Ἕλληνες τῆς ἐπωνυμίας αὐτὸ
[21]	γὰρ ἀμελοῦντα μὲν τῆς περὶ	τὸν	βίον ὀρθότητος, ἐπὶ δὲ τῷ
[5]	γὰρ συνειδότες αὐτοῖς οὕτω μοχθηρὸν	τὸν	βίον οὐ μᾶλλον διὰ τὸ
[5]	γὰρ συνειδότες αὐτοῖς οὕτω μοχθηρὸν	τὸν	βίον οὐ μᾶλλον διὰ τὸ
[10]	ὅπως ἐπῆλθέ μοι βακχεύοντι μανῆναι,	τὸν	βοῦν δὲ ἐπιτίθημι τῇ γλώττῃ»
[3]	διψῶσαν, ἵνα δὴ οἶμαι αὐτῷ	τὸν	γαργαλισμὸν καὶ τὴν ὀδύνην παραμυθήσωνται.
[3]	διψῶσαν, ἵνα δὴ οἶμαι αὐτῷ	τὸν	γαργαλισμὸν καὶ τὴν ὀδύνην παραμυθήσωνται.
[3]	ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν	τὸν	δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν οὖν
[3]	ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν	τὸν	δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν οὖν
[11]	διὰ θεουργίας καὶ τελεστικῆς, ὥσπερ	τὸν	δεσπότην Ἡρακλέα διὰ τῆς βασιλικῆς
[18]	τὰ πρόβατα καὶ ἀδικεῖ διπλῇ	τὸν	δεσπότην· τά τε γὰρ ποίμνια
[16]	καὶ πεδήσω· σὺ δὲ οὐδὲ	τὸν	Δημοσθένους ἀκήκοας μῦθον, ὃν ἐποίησεν
[19]	τὸν Πᾶνα, τίνα δὲ εἶναι	τὸν	Δία, εἰ μὴ τοῦτον ὡς
[17]	ὁμοῦ τοῖς θείοις τῶν ἀνθρωπίνων,	τὸν	Δία ἔλεος ὑπῆλθεν· εἶτα ἀπιδὼν
[17]	αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ, προσεῖχεν εἰς	τὸν	Δία πήξας τὰ ὄμματα. Τῶν
[18]	σέ τε καὶ αὐτὸν ἐπιμαρτύρομαι	τὸν	Δία, χρῆσθέ μοι πρὸς ὅτι
[12]	δὲ αὗται τῷ μηρῷ προσεπᾴδουσαι	τὸν	διθύραμβον ἡμῖν εἰς φῶς προήγαγον·
[21]	~Σὺ δὲ ὅπως ἡμῖν μὴ	τὸν	Διογένη προσβαλὼν ὥσπερ τι μορμολυκεῖον
[6]	πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς	τὸν	Διογένη τραγῳδίας, οὔσας μὲν καὶ
[6]	πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς	τὸν	Διογένη τραγῳδίας, οὔσας μὲν καὶ
[11]	πολλῶν ἤκουσα λεγόντων ἄνθρωπον μὲν	τὸν	Διόνυσον, ἐπείπερ ἐκ Σεμέλης ἐγένετο,
[12]	Ἑρμῇ κελεύσας ὁ Ζεὺς ἁρπάσαι	τὸν	Διόνυσον καὶ τεμὼν τὸν αὑτοῦ
[13]	ἐξετάσειε, τῆς ἱστορίας τοιαύτης, οἱ	τὸν	Διόνυσον ὅστις ποτ´ ἐστὶ θεῶν
[15]	ἐστι καὶ τὸν νοῦν μὲν	τὸν	ἑαυτοῦ ἀτρύτως καὶ ἀμετακινήτως συνέχειν
[12]	περὶ αὐτὸν ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη	τὸν	εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον, εἶτα ἀναλωθῆναι
[13]	ἔγωγε θείμην ἄν, οὐ μὰ	τὸν	ἐμὸν δεσπότην Ἥλιον. Ἀλλά με
[1]	τι τῶν ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν	τὸν	ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ, μικρὰ δὲ
[1]	τι τῶν ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν	τὸν	ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ, μικρὰ δὲ
[10]	ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσιν ἐκφανῆ γενόμενα	τὸν	ἐν ἡμῖν τελέσῃ. μᾶλλον δὲ
[12]	ὑπὸ τῆς Ἥρας ζηλοτυπούσης ἐξαπατηθεῖσα	τὸν	ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν, ὡς παρὰ
[18]	καὶ τῆς ἐκεῖσε διατριβῆς εὑρηκέναι	τὸν	ἡγεμόνα. Καὶ ἡ Ἀθηνᾶ· Μάνθανε«
[18]	δὲ μηδένα· ὁρᾷς ὅπως τοῦτον	τὸν	ἠλίθιον ἔβλαψεν αἰσχύνη καὶ τὸ
[18]	ὁ δὲ αὐτῷ δείκνυσιν αὐτὸν	τὸν	Ἥλιον. Ἐκπλαγεὶς οὖν ὁ νεανίσκος
[17]	δὲ ὁ Ζεὺς ἄρχεται πρὸς	τὸν	Ἥλιον· Τουτὶ τὸ παιδίον; ἔφη·
[17]	ἔλεος ὑπῆλθεν· εἶτα ἀπιδὼν πρὸς	τὸν	Ἥλιον· Ὦ παῖ» εἶπεν, οὐρανοῦ
[12]	ἐκ τοῦ νομαδικοῦ βίου πρὸς	τὸν	ἡμερώτατον, ἐξ Ἰνδῶν ὁ Διόνυσος
[18]	ἡμῖν ὅτι θεὸς ἔσῃ καὶ	τὸν	ἡμέτερον ὄψει σὺν ἡμῖν πατέρα.
[15]	σώματος καὶ νομίζειν αὐτὸ κατὰ	τὸν	Ἡράκλειτον κοπρίων ἐκβλητότερον, ἐκ τοῦ
[13]	οὐσίας τελεσιουργηθείη διὰ τῆς περὶ	τὸν	θεὸν ἐνθέου βακχείας, τούτῳ κίνδυνος
[15]	ἀνθρωπίνων δοξῶν, εἰς ἑαυτὸν καὶ	τὸν	θεὸν ἐπέστραπται πρότερον. Ἐκείνῳ τὸ
[7]	ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν εἰς	τὸν	θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ
[7]	ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν εἰς	τὸν	θεὸν θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ
[16]	τε ἐξ ἀρχῆς μῦθον καὶ	τὸν	κείμενον ἐφαρμόσαι πράγμασιν οἰκείοις. Ἀλλ´,
[7]	θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη	τὸν	κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς
[7]	θεραπείαν. Εἰ δ´ οὐκ ἐξεπλάγη	τὸν	κεραυνόν· οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς
[18]	Ἡλίου, Ὁρᾷς» εἶπε, τὸν ἀνεψιὸν	τὸν	κληρονόμον; Καὶ ὅς, Ὁρῶ» ἔφη,
[18]	καὶ ἐμὸν βλάστημα. Τοῦτον« ἔφη,	τὸν	κληρονόμον οἱ βέλτιστοι μὲν οὐκ
[18]	αὐτῶν. Ὁρᾷς ὅτι καὶ τοῦτον	τὸν	κληρονόμον τοῦτο ἐπέτριψεν, ἡ πρὸς
[18]	μὴ πρὸ τοῦ φίλου θήσει	τὸν	κόλακα. Δευτέραν ἄκουέ μου παραίνεσιν,
[13]	τυχὸν δὲ καὶ οὐκ ἐθέλοντι	τὸν	κρύφιον ἅμα καὶ φανερὸν θεὸν
[14]	πρὸς βότρυν πεπαίνεται» ὁρμῶσιν ἐπὶ	τὸν	Κυνισμόν· βακτηρία, τρίβων, κόμη, τὸ
[6]	μὲν ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ	τὸν	κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν
[6]	μὲν ἐκ τούτων τις ἀξιοῖ	τὸν	κυνισμὸν ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν
[15]	ἀπολαύσεων ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ παρὰ	τὸν	Κωκυτὸν καὶ τὸν Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν
[4]	τὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ	τὸν	κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην» λέγοντα;
[4]	τὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ	τὸν	κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην» λέγοντα;
[12]	ἔργα. Τί οὖν οὐ καταβάλλοντες	τὸν	λῆρον ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ τούτων
[18]	Καὶ ὁ μέγας Ἥλιος αὖθις	τὸν	λόγον διαδεξάμενος εἶπεν· Ἑλόμενος φίλους
[15]	οὐ δόξῃ προστέτηκεν· οὐδὲ περιμένει	τὸν	μάγειρον καὶ τὰ ὑποτρίμματα καὶ
[14]	ἐκτρέπονται, ἀνθ´ ὅτου πρὸς μὲν	τὸν	μακαρίτην Κωνστάντιον εἰς Ἰταλίαν ἦλθες,
[10]	παρουσίας. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀμφὶ	τὸν	μέγαν Διόνυσον οὐκ οἶδ´ ὅπως
[14]	οὑτοσί, συγκαταρίθμει δὲ τούτῳ καὶ	τὸν	Μεμμόριον καὶ τὸν Σαλούστιον, πρὸς
[20]	οὐκ ἄξιον αὐτὸ ἰδεῖν; Ἢ	τὸν	μὲν Σάμιον οὐδεὶς ἀντερεῖ τοιοῦτον
[9]	ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς πλαττομένους	τὸν	μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ
[9]	ποδαποὺς εἶναι χρὴ τοὺς πλαττομένους	τὸν	μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως δὲ
[21]	τοῦ Πυθίου καὶ συνεὶς ὅτι	τὸν	μυούμενον ἐχρῆν πολιτογραφηθῆναι πρότερον καὶ
[18]	ὁ Ἑρμῆς ἄφνω φανεὶς ἐποίησε	τὸν	νεανίσκον θαρραλεώτερον· ἤδη γὰρ διενοεῖτο
[15]	γνῶναι ὅτι θεῖός ἐστι καὶ	τὸν	νοῦν μὲν τὸν ἑαυτοῦ ἀτρύτως
[21]	ὅλαις τῶν θεῶν οὐσίαις, αἳ	τὸν	ὅλον κοινῇ κόσμον ἐπιτροπεύουσιν, ἀλλ´
[11]	διὰ τῆς βασιλικῆς ἀρετῆς, εἰς	τὸν	Ὄλυμπον ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀνῆχθαι
[5]	ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ	τὸν	ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ
[5]	ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ μὴ	τὸν	ὁμώνυμον τῷ καλῷ καὶ δικαίῳ
[14]	ἐξ ἀρχῆς εἵλεσθε τὴν ἐπὶ	τὸν	οὐδὲ ἰδεῖν ὑμᾶς θέλοντα βασιλέα
[19]	σοῦ δὲ πεποιημένον, τίνα βούλει	τὸν	Πᾶνα, τίνα δὲ εἶναι τὸν
[21]	ἐπὶ δὲ τῷ μεμυῆσθαι μεγαλοφρονοῦντα	τὸν	παραινοῦντα αὐτῷ τοιαῦτα, σωφρονίζων ἅμα
[17]	τὰ κράτιστα, καίπερ οὔπω σαφῶς	τὸν	πατέρα τῶν θεῶν ὁρῶντες. Ὦ
[17]	ἔχειν καὶ μόνος πάντα ἐπὶ	τὸν	πέλας ἐτράπετο. Τέως μὲν οὖν
[21]	ἐμυήθη, φασίν, ἀλλὰ καὶ πρὸς	τὸν	προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον« εἶπεν, ὦ
[2]	ἂν ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε	τὸν	πρῶτον πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν.
[2]	ἂν ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε	τὸν	πρῶτον πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν.
[14]	τούτῳ καὶ τὸν Μεμμόριον καὶ	τὸν	Σαλούστιον, πρὸς τούτοις δέ, εἰ
[1]	οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι διαλῦσαι	τὸν	σύλλογον· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν ὥσπερ
[1]	οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι διαλῦσαι	τὸν	σύλλογον· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν ὥσπερ
[20]	θηρία κολάσεως. Εἰ δὲ ἀνεγνώκεις	τὸν	συστατικὸν αὐτοῦ λόγον, ὃς ὥσπερ
[17]	ἐγεγόνει, ἐδέησε μὲν αὑτὸν εἰς	τὸν	Τάρταρον προέσθαι πρὸς τὸ μέγεθος
[20]	τοῦτο τὴν πάνσοφον ὑπαγορεύσω σειρῆνα,	τὸν	τοῦ λογίου τύπον Ἑρμοῦ, τὸν
[20]	τὸν τοῦ λογίου τύπον Ἑρμοῦ,	τὸν	τῷ Ἀπόλλωνι καὶ ταῖς Μούσαις
[4]	Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος	τὸν	Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ
[4]	Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος	τὸν	Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ
[4]	πρὸς δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν	τὸν	χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια,
[4]	πρὸς δὲ δὴ καὶ ἐφθείραμεν	τὸν	χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια,
[8]	ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ φησι	τὸν	ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι. Τίς
[8]	ἀληθείας ἔφυ» σκιαγραφίας γάρ φησι	τὸν	ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι. Τίς
[18]	Μέμνησο οὖν ὅτι τὴν ψυχὴν	ἀθάνατον	ἔχεις καὶ ἔκγονον ἡμετέραν, ἑπόμενός
[2]	ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς	οἰκειότατον	ἑαυτῷ τῶν ἔργων, τρέπεται. Καὶ
[2]	ζητεῖν καὶ πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς	οἰκειότατον	ἑαυτῷ τῶν ἔργων, τρέπεται. Καὶ
[8]	γὰρ βλαβερός, αὐτὸς δὲ αὑτῷ	βαρύτατον	ἐπιθεὶς τίμημα τὴν τοῦ κρείττονος
[8]	γὰρ βλαβερός, αὐτὸς δὲ αὑτῷ	βαρύτατον	ἐπιθεὶς τίμημα τὴν τοῦ κρείττονος
[12]	τοῦ νομαδικοῦ βίου πρὸς τὸν	ἡμερώτατον,	ἐξ Ἰνδῶν ὁ Διόνυσος αὔτοπτος
[17]	αὐτάς· τί τοίνυν, ὦ ποτνία,	φατόν;	Ἀλλὰ τούτου μέν» εἰπέτην, ὦ
[17]	Τῶν Μοιρῶν δὲ ἡ πρεσβυτάτη·	Κωλύετον»	ἔφη, ὦ πάτερ, ἡ Ὁσιότης
[13]	τῷ πατρὶ κύησιν καὶ τὸν	ἀγέννητον	αὐτοῦ τόκον, ἐν τῷ κόσμῳ
[10]	τε καὶ ἀκοῦσαι θέμις καὶ	ἀνεμέσητον	ἀμφοτέροις ἐστί, πᾶς λόγος ὁ
[8]	μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον,	εὔκτητον,	τίμιον εἰς ἀρετήν. Τῶν δὲ
[8]	μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀσινῆ Εὔφορον,	εὔκτητον,	τίμιον εἰς ἀρετήν. Τῶν δὲ
[15]	καὶ νομίζειν αὐτὸ κατὰ τὸν	Ἡράκλειτον	κοπρίων ἐκβλητότερον, ἐκ τοῦ ῥᾴστου
[8]	δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ	λιτὸν	ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις
[8]	δότε χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ	λιτὸν	ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις
[9]	τὸ περὶ τὰ μαθήματα καὶ	τρίτον	τὸ περὶ τὴν τῶν γινομένων
[9]	τὸ περὶ τὰ μαθήματα καὶ	τρίτον	τὸ περὶ τὴν τῶν γινομένων
[19]	οὔτι τὴν ἔνθεον, ἀλλὰ τὴν	ἔκπληκτον	μανία; Οὐκ οἶσθα ὅτι καὶ
[15]	ἄλλους Ἄτης ἐν λειμῶνι κατὰ	σκότον	ἠλάσκοντας» ὑπὲρ ὀλίγων παντάπασιν ἀπολαύσεων
[20]	νῦν λέγοιμι ὅτι καὶ εἰς	Αἴγυπτον	ἐπορεύθη καὶ Πέρσας εἶδε καὶ
[8]	Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ·	Χόρτον	ἐμῇ συνεχῆ δότε γαστέρι. καὶ
[8]	Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ·	Χόρτον	ἐμῇ συνεχῆ δότε γαστέρι. καὶ
[9]	Τῶν τριῶν δὴ τούτων αὖθις	ἕκαστον	εἰς τρία τέμνεται, τὸ μὲν
[9]	Τῶν τριῶν δὴ τούτων αὖθις	ἕκαστον	εἰς τρία τέμνεται, τὸ μὲν
[9]	τί με λέληθε· καὶ οὐδὲν	θαυμαστὸν	ἄνδρα στρατιώτην μὴ λίαν ἐξακριβοῦν
[2]	ὥσπερ οἶμαι χρηστόν τι καὶ	θαυμαστόν.	~Εἰ δ´ ὅλως χρή τι
[2]	ὥσπερ οἶμαι χρηστόν τι καὶ	θαυμαστόν.	~Εἰ δ´ ὅλως χρή τι
[14]	δὲ καὶ ἀπελαυνόμενοι. Καὶ τί	χρηστὸν	ἐκ τούτων ὑμῖν ἐγένετο, μᾶλλον
[2]	προθύμως καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι	χρηστόν	τι καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ δ´
[2]	προθύμως καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι	χρηστόν	τι καὶ θαυμαστόν. ~Εἰ δ´
[1]	εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων τὸν	ἄριστον	τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς μήποτε
[1]	εὐαγῶν ὁ κύων ῥημάτων τὸν	ἄριστον	τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς μήποτε
[1]	καθάπερ τινὰ γενεαλογίαν ἴσως οὐκ	ἀνάρμοστον	ἐμοί τε φάναι ὑμῖν τε
[1]	καθάπερ τινὰ γενεαλογίαν ἴσως οὐκ	ἀνάρμοστον	ἐμοί τε φάναι ὑμῖν τε
[12]	εἰς μακρὰν προαγορεύσασα κινῆσαι μὲν	θᾶττον	ἢ προσῆκον ἦν τινὰ τῶν
[17]	γένος αὐτοῦ τοὺς οἰστοὺς θήγεις,	ἔλαττον	εἶναι σέ γε αἴτιον αὐτοῦ
[14]	καὶ διερευνᾶσθαι. Τοσούτῳ δ´ ἐστὶ	κρεῖττον	ἐν τούτοις τοῦ σεμνοῦ τὸ
[10]	νοῦν καὶ εἰ δή τι	κρεῖττον	ἡμῖν ὑπάρχει τοῦ νοῦ αὐτοῦ,
[4]	ἀνθρώπους· ἦ γὰρ οὐχ οὕτω	κρεῖττον	ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα,
[4]	ἀνθρώπους· ἦ γὰρ οὐχ οὕτω	κρεῖττον	ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα,
[18]	εἶναί φησι καὶ ὀδύρεται. Καίτοι	κρεῖττον	ἦν τοὺς μισθοὺς ἀπαιτεῖν ἐντελεῖς
[11]	καὶ Διονύσου, ἔχουσα μὲν τὸ	κρεῖττον	καὶ ὑπερέχον καὶ ἐξῃρημένον, ἐν
[15]	ὁδός ἐστιν αὕτη. Δεῖ γὰρ	αὐτὸν	ἀθρόως ἐκστῆναι ἑαυτοῦ καὶ γνῶναι
[3]	Πλάτων, ἢ ὅτι βούλει καλεῖν	αὐτόν,	Αἴσωπος ἦν ὁ Σάμιος, δοῦλος
[3]	Πλάτων, ἢ ὅτι βούλει καλεῖν	αὐτόν,	Αἴσωπος ἦν ὁ Σάμιος, δοῦλος
[21]	ἔφυγεν, οὐ τὸ μυηθῆναι, νομίζων	αὐτὸν	εἶναι τοῦ κόσμου πολίτην, καὶ
[21]	εἰς τὴν περίστασιν τὴν καταλαβοῦσαν	αὐτόν,	εἶτα εἰς τὰς ἐντολὰς βλέπων
[18]	ἐκεῖ. Ἐνταῦθα ἐδεῖτο μὴ πέμπειν	αὐτὸν	ἐκεῖσε πάλιν, ἀλλὰ κατέχειν, ὡς
[14]	ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνης, ὅτι πεποίηκας	αὐτὸν	ἐξ ἀσώτου σώφρονα καὶ καλὸν
[17]	δάφνης καὶ μυρρίνης. Ἀγαγὼν δὲ	αὐτὸν	ἐπί τι μέγα καὶ ὑψηλὸν
[18]	καὶ Ἀθηνᾶ, σέ τε καὶ	αὐτὸν	ἐπιμαρτύρομαι τὸν Δία, χρῆσθέ μοι
[1]	μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν	αὐτὸν	ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον μὲν
[1]	μήτε ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν	αὐτὸν	ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι πρῶτον μὲν
[18]	Ἥλιος ἐπί τινα σκοπιὰν ἀγαγὼν	αὐτόν,	ἧς τὸ μὲν ἄνω φωτὸς
[8]	κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ πρὸς	αὐτόν,	καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς τοὺς
[8]	κἄν τις ἑτέρως ἔχῃ πρὸς	αὐτόν,	καθάπερ οἶμαι πολλοὶ πρὸς τοὺς
[12]	τοῖς ἀνθρωπικοῖς προσέοικεν; Ἡ μήτηρ	αὐτὸν	κύουσα, φασίν, ὑπὸ τῆς Ἥρας
[7]	ἐν τοῖς ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ	αὐτὸν	οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ
[7]	ἐν τοῖς ἔργοις· ἑλόμενον γὰρ	αὐτὸν	οἰκεῖν τὰς Ἀθήνας ἐπειδὴ τὸ
[18]	τὴν Ἀθηνᾶν ἐκέλευε πρῶτον ἀνακρίνειν	αὐτόν,	ὁπόσα ἐκόμισεν ὅπλα. Ἐπεὶ δὲ
[12]	προσῆκον ἦν τινὰ τῶν περὶ	αὐτὸν	ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον
[21]	τοιαῦτα, σωφρονίζων ἅμα καὶ διδάσκων	αὐτὸν	ὅτι τούτοις μέν, οἷς ἀξίως
[16]	μῦθός ἐστι παλαιός, ἐφήρμοσας δὲ	αὐτὸν	σὺ πράγμασιν ἑτέροις, ὅπερ οἶμαι
[21]	καίτοι τἆλλα πατῶν καὶ παραχαράττων·	αὐτόν	τε οὐκ ἐπανήγαγεν, ὅθεν ἄσμενος
[18]	ἐπῆλθεν· ὁ δὲ αὐτῷ δείκνυσιν	αὐτὸν	τὸν Ἥλιον. Ἐκπλαγεὶς οὖν ὁ
[11]	οὐ κύλικα εἶναι, βαδίσαι δὲ	αὐτὸν	ὡς ἐπὶ ξηρᾶς τῆς θαλάττης
[17]	ἐστιν ὁ μέγας κίνδυνος, ὅπως	αὐτὸν	ὡς εὐαγέστατα προσκυνήσῃς, αἰτήσῃ δὲ
[17]	καὶ γὰρ εἶχεν οἰκείως πρὸς	αὐτόν,	ὥσπερ ἡλικιώτης νεανίσκος φανεὶς ἠσπάσατό
[17]	τοὺς ἀνεψιοὺς ἐγεγόνει, ἐδέησε μὲν	αὑτὸν	εἰς τὸν Τάρταρον προέσθαι πρὸς
[17]	εὑρὼν μικρὸν ἀνεπαύσατο καὶ πρὸς	αὑτὸν	ἐσκόπει τίνα τρόπον ἐκφεύξεται τῶν
[14]	τοῖς θεοῖς· ἀρχὴ μὲν οὖν	ἑαυτὸν	γνῶναι, τέλος δὲ ἡ πρὸς
[18]	τὰς χεῖρας λιπαρῶς εἴχετο σώζειν	ἑαυτὸν	δεόμενος. Ὁ δὲ καλέσας τὴν
[7]	Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ´	ἑαυτόν,	εἴ τῳ πιστὸς ὁ Δίων.
[7]	Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν ἐκέλευε παρ´	ἑαυτόν,	εἴ τῳ πιστὸς ὁ Δίων.
[7]	τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν καθ´	ἑαυτὸν	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ
[7]	τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν καθ´	ἑαυτὸν	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ
[17]	τὰ βέλτιστα. Ταῦτα εἰπὼν ἀπέκρυψεν	ἑαυτὸν	Ἑρμῆς πάλιν· ὁ δὲ ἐβούλετο
[14]	καὶ ἀρχὴ μία γνῶναί τε	ἑαυτὸν	καὶ ἀφομοιωθῆναι τοῖς θεοῖς· ἀρχὴ
[21]	τοῦτο ἐξέκλινε τὸ ὑποθεῖναι νόμοις	ἑαυτὸν	καὶ δοῦλον ἀποφῆναι πολιτείας; Ἀλλὰ
[15]	καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δοξῶν, εἰς	ἑαυτὸν	καὶ τὸν θεὸν ἐπέστραπται πρότερον.
[6]	οὕτως οἶμαι καὶ ὁ γνοὺς	ἑαυτὸν	ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς εἴσεται καὶ
[6]	οὕτως οἶμαι καὶ ὁ γνοὺς	ἑαυτὸν	ὅπερ ἔστιν ἀκριβῶς εἴσεται καὶ
[21]	Τὸ πόλεως μιᾶς δουλεῦσαι νόμοις	ἑαυτόν	τε ὑποθεῖναι τούτῳ ὅπερ ἦν
[11]	τῆς αἰθερίας αὐγῆς ἥκειν παρ´	ἑαυτὸν	τῷ παιδὶ κελεύσας. Ἀλλ´ ὑπὲρ
[11]	διὰ τοῦ κεραυνίου πυρὸς πρὸς	ἑαυτόν,	ὑπὸ τῷ θείῳ συνθήματι τῆς
[1]	ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο πρὸς	ἐμαυτὸν	εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη, καὶ
[1]	ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο πρὸς	ἐμαυτὸν	εἰπὼν· Τέτλαθι δή, κραδίη, καὶ
[19]	τελεσθησόμενος ὃν νενόμικα τῶν κατ´	ἐμαυτὸν	πάντων διαφέρειν. Ὁ δέ με
[21]	ἐστὶ καὶ δεόμενον ἐξηγήσεως, ὡς	ἐμαυτὸν	πείθω, μείζονος, ὅπως ἡμῖν αὐταὶ
[19]	ἔξωθεν πλεονεκτήμασιν ἐπτερωμένος ὑπέταξα ὅμως	ἐμαυτὸν	τῷ καθηγεμόνι καὶ τοῖς ἐκείνου
[18]	ἄλλων καὶ τούτων ἕνεκα πάντων	ἐμαυτὸν	φέρων ἀναθήσω. Περιβάλλων δὲ τοῖς
[18]	παραινέσεως, καὶ μάλα ἰσχυρῶς φύλαττε	σαυτόν,	αἰδοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς μόνον,
[6]	νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ Γνῶθι	σαυτὸν»	ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ
[6]	νόμισμα» διὰ τῆς τοῦ Γνῶθι	σαυτὸν»	ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ
[6]	τὸ νόμισμα. Τὸ δὲ Γνῶθι	σαυτὸν»	ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον
[6]	τὸ νόμισμα. Τὸ δὲ Γνῶθι	σαυτὸν»	ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον
[6]	θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο, τὸ Γνῶθι	σαυτόν»	ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν ἔργων
[6]	θεοῦ συμβουλὴν τρέποιτο, τὸ Γνῶθι	σαυτόν»	ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν ἔργων
[15]	ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ παρὰ τὸν	Κωκυτὸν	καὶ τὸν Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν οἱ
[16]	ἔργον ἦν εἰπεῖν μυθάριόν τι	τοιοῦτον;	Ἀναγκάσεις δέ με καὶ μυθοποιὸν
[20]	τὸν μὲν Σάμιον οὐδεὶς ἀντερεῖ	τοιοῦτον	γενέσθαι; Καὶ γὰρ οὐ τὸ
[4]	τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα	τοιοῦτον	εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι τέως
[4]	τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα	τοιοῦτον	εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι τέως
[14]	τιμᾶσθαι καὶ δορυφορεῖσθαι καὶ θεραπεύεσθαι.	Τοιοῦτόν	τι καὶ τὸ ὑμέτερον ἔργον
[8]	μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ	πλοῦτον	ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς
[8]	μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ	πλοῦτον	ἀσινῆ Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς
[3]	φαίνεται πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ	τοῦτον	Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς
[3]	φαίνεται πεποιηκώς· ὁ δὲ μετὰ	τοῦτον	Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι περιτιθεὶς
[18]	τοῦ θεοῦ καὶ ἐμὸν βλάστημα.	Τοῦτον«	ἔφη, τὸν κληρονόμον οἱ βέλτιστοι
[18]	ἄλλον δὲ μηδένα· ὁρᾷς ὅπως	τοῦτον	τὸν ἠλίθιον ἔβλαψεν αἰσχύνη καὶ
[18]	περὶ αὐτῶν. Ὁρᾷς ὅτι καὶ	τοῦτον	τὸν κληρονόμον τοῦτο ἐπέτριψεν, ἡ
[19]	εἶναι τὸν Δία, εἰ μὴ	τοῦτον	ὡς ἐσμὲν ἐγώ τε καὶ
[12]	ἐπιφανείας αὐτοῦ τὸ τῆς ἡμερίδος	φυτόν,	ὑφ´ οὗ μοι δοκοῦσιν, ἐξημερωθέντων
[1]	ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ	πρῶτον	ἀκούεις τῶν θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ
[1]	ληροῦντος ὀλίγον ἡμέρας μόριον, οὐ	πρῶτον	ἀκούεις τῶν θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ
[18]	δὲ καλέσας τὴν Ἀθηνᾶν ἐκέλευε	πρῶτον	ἀνακρίνειν αὐτόν, ὁπόσα ἐκόμισεν ὅπλα.
[2]	μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ	πρῶτον	εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων
[2]	μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ	πρῶτον	εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων
[1]	πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι	πρῶτον	μὲν ὅτι τῷ κυνὶ λόγους
[1]	πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´ ὑμῶν διδάξαι	πρῶτον	μὲν ὅτι τῷ κυνὶ λόγους
[17]	Τὸ δὲ ἄρα αὐτοῖς ἦρξε	πρῶτον	μὲν τῶν εἰς ἀλλήλους ἀδικημάτων.
[3]	ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους τὸ	πρῶτον	πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς
[3]	ὑπὲρ τῶν τοὺς μύθους τὸ	πρῶτον	πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς
[2]	ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν	πρῶτον	πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ
[2]	ἢ εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν	πρῶτον	πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ
[12]	οὐ καταβάλλοντες τὸν λῆρον ἐκεῖνο	πρῶτον	ὑπὲρ τούτων ἴσμεν, ὡς Σεμέλη
[17]	δὲ ἐτράφη καὶ νεανίας ἐγένετο	Πρῶτον	ὑπηνήτης, τοῦπερ χαριεστάτη ἥβη» κατανοήσας
[19]	ἡλικιώταις καὶ συμφοιτηταῖς, καὶ ὧν	ἤκουον	ἐπαινουμένων παρ´ αὐτοῦ, τούτων ἔσπευδον
[20]	δήποτε τὸ μετὰ τοῦτο τὴν	πάνσοφον	ὑπαγορεύσω σειρῆνα, τὸν τοῦ λογίου
[2]	οὐκ ἄλλο τι τὴν ψυχὴν	ἔχον	ἢ λόγον καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ
[2]	οὐκ ἄλλο τι τὴν ψυχὴν	ἔχον	ἢ λόγον καὶ ἐπιστήμην ὥσπερ
[13]	ποτ´ ἐστὶ θεῶν ζητοῦντες τἀληθὲς	ἔχον	ὡς ἔφην εἰς μῦθον διεσκεύασαν,
[11]	ἔχουσα μὲν τὸ κρεῖττον καὶ	ὑπερέχον	καὶ ἐξῃρημένον, ἐν τῷ μετρίῳ
[13]	ἔτι περὶ αὐτῶν τὸ ἀκριβές,	τυχὸν	δὲ καὶ οὐκ ἐθέλοντι τὸν
[13]	τε γράφειν οὐ ῥᾴδιον ἐμοί,	τυχὸν	μὲν καὶ διὰ τὸ ἀγνοεῖν
[13]	θεῶν γνῶσιν, ὡς ἂν μὴ	πολὺν	ἀβάκχευτοι χρόνον τῷ θεῷ μένοντες
[19]	καὶ Διός, εἰ μήπω καὶ	νῦν	ἀκήκοας, ἔχω σοι συγγνῶναι· οὐδὲ
[19]	γνησίως, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ οἱ	νῦν;	Ἀφίημι δὲ τὰ ἑξῆς, ἵνα
[14]	Οὐκ ἀπάξετε ταῦτα; Οὐ καταβαλεῖτε	νῦν	γοῦν, εἰ καὶ μὴ πρότερον,
[9]	τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω·	νῦν	δὲ, ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ
[9]	τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω·	νῦν	δὲ, ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ
[5]	ὕστερον ὑπὲρ τούτου σοι διηγήσομαι.	~Νῦν	δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν
[5]	ὕστερον ὑπὲρ τούτου σοι διηγήσομαι.	~Νῦν	δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν
[18]	μή ποτέ ς´ ἀπεχθήρω, ὡς	νῦν	ἔκπαγλ´ ἐφίλησα. Καὶ ὁ νεανίσκος·
[20]	τῶν θεῶν ὀνόμασιν. Εἰ δὲ	νῦν	λέγοιμι ὅτι καὶ εἰς Αἴγυπτον
[9]	ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ μὲν	νῦν	μοι προύκειτο περὶ κυνισμοῦ γράφειν,
[9]	ἐκείνου προστασίας. ~Ἀλλ´ εἰ μὲν	νῦν	μοι προύκειτο περὶ κυνισμοῦ γράφειν,
[5]	καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι	νῦν	οἱ πολλοὶ τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς,
[5]	καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι	νῦν	οἱ πολλοὶ τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς,
[10]	τῶν τελεστικῶν μύθων ἐπεμνήσθην, φέρε	νῦν	ὁποίους εἶναι χρὴ τοὺς ἑκατέρῳ
[2]	διαμένει ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ	νῦν	παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα
[2]	διαμένει ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ	νῦν	παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ πρᾶγμα
[10]	τῶν ἁπάντων ἐστὶ τά γε	νῦν	ῥητέον, ἀλλ´ ὑπὲρ δυοῖν, τοῦ
[20]	πέρα τοῦ μεγίστου φόβου. Καὶ	νῦν	τὴν μὲν Ἀφροδίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ
[19]	Κυνικῶν, εἴ τις ἄρα ἔστι	νῦν	τοιοῦτος, καὶ πρὸς τοὺς γενναίους
[16]	ὁ πλαττόμενος. Ἐπεὶ τό γε	νῦν	ὑπὸ σοῦ πεποιημένον οὐ μῦθός
[17]	ἄξιον δὴ ἐρέσθαι αὐτάς· τί	τοίνυν,	ὦ ποτνία, φατόν; Ἀλλὰ τούτου
[17]	ἔφη, ὦ πάτερ, ἡ Ὁσιότης	ξὺν	τῇ Δίκῃ. Σὸν οὖν ἔργον
[17]	δὲ ὅμως ἡ ξυμβουλή. Αἰτώμεθα	οὖν	Ἀγαθῇ Τύχῃ τὰ κράτιστα, καίπερ
[19]	ἡμῖν προσπεσούσας ἀσχολίας, ὅμως δ´	οὖν	ἀπελαύσαμεν τῆς ὀρθῆς ἀγωγῆς, οὐ
[2]	ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν	οὖν	ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις
[2]	ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν	οὖν	ἀρχὴν ὁπόθεν εὑρέθη καὶ ὅστις
[14]	νόησιν ἐλπὶς ἀναδραμεῖν. Αἴτιαι μὲν	οὖν	αὗται τοῦ τὴν τελεστικὴν καὶ
[17]	ξυγχωρῶ καὶ αἱ Μοῖραι· κόμιζε	οὖν	αὐτὸ καὶ τρέφε. Ταῦτα ἀκούσας
[14]	ἢ τοῖς ξίφεσιν ἐκεῖνοι· γίγνεσθε	οὖν	αὐτοῖς εἰκότως φοβερώτεροι. Πάλαι μὲν
[17]	δὲ οὐδὲν οὐδαμοῦ τέως. Ἑρμῆς	οὖν	αὐτῷ, καὶ γὰρ εἶχεν οἰκείως
[18]	δοῦλον καὶ ὑποχείριον πεποίηνται. Συμβαίνει	οὖν	αὐτῷ παρὰ μὲν τῶν ἐπιεικῶν
[17]	τὰ περὶ τὴν κεφαλήν. Πεποιθὼς	οὖν	αὐτῷ προσῆγεν εἰς τὸ πρόσω
[14]	ἀφομοιωθῆναι τοῖς θεοῖς· ἀρχὴ μὲν	οὖν	ἑαυτὸν γνῶναι, τέλος δὲ ἡ
[18]	τῶν συγγενῶν οἰκίᾳ παρερριμμένῳ. Ἴσθι	οὖν»	εἶπεν ὁ μέγας Ἥλιος, ὅτι
[14]	ὑμῶν ἄλλοι δὶς τοσοῦτοι. Τί	οὖν	ἐκ τῆς ὑμετέρας ἀνόδου γέγονεν
[10]	ἀμφοῖν ἐστι πολλά. Τὸ μὲν	οὖν	ἓν ἁπλοῦν ἐστι καὶ οὐδὲν
[17]	πάντων κάθηται τῶν θεῶν. Ὅρα	οὖν,	ἐνταῦθά ἐστιν ὁ μέγας κίνδυνος,
[1]	τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν	οὖν	ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι διαλῦσαι τὸν
[1]	τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν	οὖν	ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι διαλῦσαι τὸν
[17]	Ὁσιότης ξὺν τῇ Δίκῃ. Σὸν	οὖν	ἔργον ἐστίν, ἐπείπερ ἡμᾶς ἐκέλευσας
[5]	τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί	οὖν	ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς
[5]	τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι» Τί	οὖν	ἔτι ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς
[7]	γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ ἂν	οὖν	εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν
[7]	γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ ἂν	οὖν	εὕροις ἄλλην αἰτίαν ἢ τὴν
[18]	ἢ φθείρειν τὴν ποίμνην. Ἂν	οὖν»	ἔφη, σὲ ἐγὼ μετὰ ταυτησὶ
[20]	ξυγγραφὴν αὐτοῦ που πληρώσας. ~Τίς	οὖν	ἡ τῶν Πυθαγορικῶν εὐλάβεια περὶ
[14]	λόγων τούτων δεομένους. Εἰ μὲν	οὖν	ἡμεῖς σοι παῖδες ἐφάνημεν εἴτε
[4]	τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν	οὖν	καὶ τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης
[4]	τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος. ~Εἰ μὲν	οὖν	καὶ τῷ κυνὶ προσήκει ταύτης
[15]	πρὸς τοὺς κρείττονας ὁμοιότης. ~Ὅστις	οὖν	κυνικὸς εἶναι ἐθέλει, πάντων ὑπεριδὼν
[12]	ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν» λέγων. Αἰσθέσθαι	οὖν	μοι δοκεῖ τοῦ θεοῦ τούτου
[17]	πολλὰ τῶν νοσημάτων αὐτούς. Ἀρκεῖν	οὖν	νομίσας τὸ πλῆθος τῶν υἱέων
[6]	τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος	οὖν	ὁ Διογένης ὁποῖός τις ἦν
[6]	τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος	οὖν	ὁ Διογένης ὁποῖός τις ἦν
[18]	μοι πρὸς ὅτι βούλεσθε. Πάλιν	οὖν	ὁ Ἑρμῆς ἄφνω φανεὶς ἐποίησε
[18]	δείκνυσιν αὐτὸν τὸν Ἥλιον. Ἐκπλαγεὶς	οὖν	ὁ νεανίσκος ὑπὸ τῆς θέας,
[8]	ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι. Τίς	οὖν	ὁ τρόπος αὐτοῖς τῆς συνουσίας
[8]	ψευδῆ καὶ ἄδικον δεῖσθαι. Τίς	οὖν	ὁ τρόπος αὐτοῖς τῆς συνουσίας
[17]	ὀλίγον ἔμελε τῶν θεῶν. Πάντων	οὖν	ὁμοῦ φυρομένων καὶ ξυντελουμένων γάμων
[18]	εἰς τὰ μέγιστα ἀδικεῖσθαι. Σκόπει	οὖν	ὅπως ἐπανελθὼν μὴ πρὸ τοῦ
[18]	αἰδοῖ τῶν προγόνων, ἀποκαθῆραι. Μέμνησο	οὖν	ὅτι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον ἔχεις
[12]	τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ ἔργα. Τί	οὖν	οὐ καταβάλλοντες τὸν λῆρον ἐκεῖνο
[16]	ὁ Πάριός ἐστι ποιητής. Ἔοικας	οὖν	οὐδὲ πεποιηκὼς μῦθον, ὦ ξυνετώτατε,
[7]	ῥημάτων πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν	οὖν	οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν
[7]	ῥημάτων πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν	οὖν	οὐκ οἶδ´ ὅντινα τρόπον ἐπελθὸν
[6]	καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται. Πότερον	οὖν	οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής τέ
[6]	καὶ οὐχ ὅπερ νομίζεται. Πότερον	οὖν	οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής τέ
[18]	εἶ» ἔφη, καὶ ἀμύητος, Ἴθι	οὖν	παρ´ ὑμᾶς, ὡς ἂν μυηθείης
[18]	καὶ Ἑρμῆς χρυσῆν ῥάβδον. Ἔρχου	οὖν	τῇ πανοπλίᾳ κοσμηθεὶς ταύτῃ διὰ
[18]	ἐκείνων ἐπιθυμίαις δουλεύων ὑπεικάθῃς. Ἔχων	οὖν	τὴν πανοπλίαν, ἣν ἐκόμισας πρὸς
[19]	νομίζειν ἡγεμόνας ἐδίδασκεν. Εἰ μὲν	οὖν	τι προὔργου πεποίηκεν, αὐτὸς ἂν
[16]	ἐξῄτει τοὺς Ἀθηναίους ῥήτορας; Ἐχρῆν	οὖν	τι τοιοῦτο πλάσαι· ἢ πρὸς
[18]	ὁρᾶν εἶπεν ὁ νεανίσκος. Ποταπὸς	οὖν	τίς σοι ὁ κληρονόμος φαίνεται;
[17]	ἔφη, σόν ἐστιν ἔκγονον. Ὄμοσον	οὖν	τὸ ἐμόν τε καὶ σὸν
[17]	τὸν πέλας ἐτράπετο. Τέως μὲν	οὖν	τοῦτο ἐπράττετο. Προσαπέλαβον δὲ καὶ
[14]	αὐτοῖς εἰκότως φοβερώτεροι. Πάλαι μὲν	οὖν	ὑμῖν ἐθέμην ἐγὼ τοῦτο τὸ
[9]	τινι προσήκειν ἡ μυθογραφία· μικρὰ	οὖν	ὑπὲρ τῶν τῆς φιλοσοφίας εἴτε
[9]	τινι προσήκειν ἡ μυθογραφία· μικρὰ	οὖν	ὑπὲρ τῶν τῆς φιλοσοφίας εἴτε
[16]	σώματι χρῆσθαι ἐπιτάττῃ. ~Ταῦτα μὲν	οὖν	ὡς φασὶ ταύτῃ, ἐπανάξω δὲ
[10]	ἐπῆλθέ μοι βακχεύοντι μανῆναι, τὸν	βοῦν	δὲ ἐπιτίθημι τῇ γλώττῃ» περὶ
[9]	θαυμαστὸν ἄνδρα στρατιώτην μὴ λίαν	ἐξακριβοῦν	μηδ´ ἐξονυχίζειν τὰ τοιαῦτα, ἅτε
[8]	ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε	γοῦν	αὐτὰ παρ´ ἡμῶν, εἴ σοι
[8]	ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε	γοῦν	αὐτὰ παρ´ ἡμῶν, εἴ σοι
[14]	ἀπάξετε ταῦτα; Οὐ καταβαλεῖτε νῦν	γοῦν,	εἰ καὶ μὴ πρότερον, ὅτε
[5]	εἴ τί σοι τοῦ ταῦτα	γοῦν	ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν σαφῶς
[5]	εἴ τί σοι τοῦ ταῦτα	γοῦν	ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν σαφῶς
[9]	προστυχούσης αὐτὰ ἕξεως ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε	γοῦν	μοι καὶ ὑμεῖς μάρτυρες, εἰ
[5]	συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας. Φησὶ	γοῦν	ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς
[5]	συνομαρτούσης ταυτησὶ τῆς ἀπονοίας. Φησὶ	γοῦν	ὁ καθ´ ὑμᾶς μὲν Ποιητὴς
[12]	δὲ ἦν αὐτίκα θεός. Εἵποντο	γοῦν	οὐ Λίχας αὐτῷ καθάπερ Ἡρακλεῖ
[9]	ὠφελεῖν πέφυκε καὶ ἀγνοουμένη· θεραπεύει	γοῦν	οὐ ψυχὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ
[2]	εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι	γοῦν	πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης
[2]	εἴδωλα ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι	γοῦν	πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης
[14]	ἡμᾶς, εἰ μηδὲν ἄλλο, ξυνεῖναι	γοῦν	σου τῆς φωνῆς μᾶλλον δυναμένῳ
[1]	ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ τελευταῖον	γοῦν	τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς
[1]	ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ τελευταῖον	γοῦν	τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς
[9]	εἰ μὴ τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ	γοῦν	τινι προσήκειν ἡ μυθογραφία· μικρὰ
[9]	εἰ μὴ τῷ κυνικῷ, φιλοσόφῳ	γοῦν	τινι προσήκειν ἡ μυθογραφία· μικρὰ
[8]	ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν	ἤσκουν	διὰ πάντων, οἱ τὸ τραγικὸν
[8]	ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν	ἤσκουν	διὰ πάντων, οἱ τὸ τραγικὸν
[10]	τε λέξεως καὶ διανοίας σύγκειται.	Οὐκοῦν	ἐπειδὴ καὶ ὁ μῦθος λόγος
[8]	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων	ᾤκουν	αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ
[8]	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων	ᾤκουν	αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ
[10]	πολλά. Τὸ μὲν οὖν ἓν	ἁπλοῦν	ἐστι καὶ οὐδὲν δεῖται ποικιλίας,
[15]	θεραπείαν τοῦ σώματος καὶ τὸ	ἐνοχλοῦν	ἐξ αὐτοῦ παρωσάμενος, ἄνωθεν ἐκ
[8]	τῶν ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων	ἐπολέμουν,	ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ βοῶντες
[8]	τῶν ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων	ἐπολέμουν,	ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ βοῶντες
[8]	ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας	ἐβλασφήμουν	ἡνίκα καὶ τῶν ἐχθρῶν οἱ
[8]	ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας	ἐβλασφήμουν	ἡνίκα καὶ τῶν ἐχθρῶν οἱ
[10]	ἡμῖν τελέσῃ. μᾶλλον δὲ τελειώσῃ,	νοῦν	καὶ εἰ δή τι κρεῖττον
[15]	ὅτι θεῖός ἐστι καὶ τὸν	νοῦν	μὲν τὸν ἑαυτοῦ ἀτρύτως καὶ
[15]	ῥᾴστου δὲ αὐτοῦ τὰς θεραπείας	ἀποπληροῦν,	ἕως ἂν ὁ θεὸς ὥσπερ
[4]	παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ πᾶς	ὁστισοῦν,	εἰ δὲ μόνος εἶναί φησιν
[4]	παραχωρείτω τῆς μυθολογίας αὐτῷ πᾶς	ὁστισοῦν,	εἰ δὲ μόνος εἶναί φησιν
[14]	γιγνώσκουσι τὸ ὅτι βότρυς πρὸς	βότρυν	πεπαίνεται» ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν Κυνισμόν·
[8]	εἶχεν ὁσίας τοὺς θεοὺς ἐτίμα	σὺν	εὐφημίᾳ καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε
[8]	εἶχεν ὁσίας τοὺς θεοὺς ἐτίμα	σὺν	εὐφημίᾳ καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε
[18]	Ἀθηνᾶ καὶ Ἑρμῆς ὅδε καὶ	σὺν	ἡμῖν οἱ θεοὶ πάντες οἱ
[18]	ἔσῃ καὶ τὸν ἡμέτερον ὄψει	σὺν	ἡμῖν πατέρα. ~Τοῦτο εἴτε μῦθος
[14]	οὐδὲ πρὸς αὐτῆς τῆς Ἀθηνᾶς	σὺν	τῷ Ἑρμῇ, τοῦτο ἐκ τῆς
[13]	ἴστω μέντοι σαρδώνιον γελῶν ἔρημος	ὢν	ἀεὶ τῆς τῶν θεῶν γνώσεως,
[20]	ὁ Τίμαιος ταῦτα λέγει ἥκιστα	ὢν	εἴρων. Καίτοι τοῦτό γέ ἐστιν
[19]	τοῖς θεοῖς δίκην ὅτι ἄνθρωπος	ὢν	ἐπεχείρει Ζεὺς εἶναι; Τὸ δὲ
[7]	ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ πένης	ὢν	καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν
[7]	ἐρρέθη. Διογένης δὲ καὶ πένης	ὢν	καὶ χρημάτων ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν
[17]	Ἐπεὶ δ´ ὁ Ἥλιος εὐμενὴς	ὢν	μετὰ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς ὕπνον
[5]	ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς	ὢν	φύσει καὶ θεῖος, ὁ τῶν
[5]	ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο νόμος ἱερὸς	ὢν	φύσει καὶ θεῖος, ὁ τῶν
[20]	Πλατωνικῶν πολλοῖς, ὁ Σωκράτης εἴρων	ὢν	φύσει τὴν πλατωνικὴν ἀτιμάσαι δόξαν.
[6]	ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´	ὧν	ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός τις ἦν
[6]	ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´	ὧν	ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός τις ἦν
[10]	ἔχει διαφορὰς ἐν ἑαυτῷ πολλάς,	ὧν,	εἴ τί σοι τῆς ῥητορικῆς
[10]	τὴν ὄνησιν δοῖεν. Ὑπὲρ δὲ	ὧν	εἰπεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι θέμις
[19]	τοῖς ἡλικιώταις καὶ συμφοιτηταῖς, καὶ	ὧν	ἤκουον ἐπαινουμένων παρ´ αὐτοῦ, τούτων
[21]	ἐστίν, αὐτῶν τε οἶμαι τούτων,	ὧν	θέμις φάναι, ἔνια πρὸς τοὺς
[21]	ὑμεῖς ἀξιοῦτε, δυσσεβής, ἀλλ´ ἐκείνοις,	ὧν	μικρῷ πρόσθεν ἐπεμνήσθην, προσόμοιος· ἀπιδὼν
[5]	ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´	ὧν	πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι
[5]	ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς, ὑφ´	ὧν	πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι
[18]	ἣν ἐκόμισας πρὸς ἡμᾶς, ἄπιθι	προσλαβὼν	ταύτην μὲν τὴν δᾷδα παρ´
[10]	δὲ μηθὲν καὶ βλασφήμων ἢ	δυσσεβῶν,	ὅπως μὴ τῷ πλήθει τῆς
[14]	ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν Κυνισμόν· βακτηρία,	τρίβων,	κόμη, τὸ ἐντεῦθεν ἀμαθία, θράσος,
[12]	ἐφαίνετο δαίμων, ἐπιφοιτῶν τὰς πόλεις,	ἄγων	μεθ´ ἑαυτοῦ στρατιὰν πολλὴν δαιμόνων
[18]	μέγας Ἥλιος ἐπί τινα σκοπιὰν	ἀγαγὼν	αὐτόν, ἧς τὸ μὲν ἄνω
[17]	κιττοῦ καὶ δάφνης καὶ μυρρίνης.	Ἀγαγὼν	δὲ αὐτὸν ἐπί τι μέγα
[17]	ἐντεῦθεν ἔτρεφεν ἐκεῖνο τὸ παιδίον,	ἐξαγαγὼν	Ἔκ θ´ αἵματος ἔκ τε
[14]	τοὺς λόγους πλάττων καὶ μύθους	παράγων	πραττέτω μὴ πρὸς ἄνδρας, ἀλλὰ
[1]	τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ	εὐαγῶν	ὁ κύων ῥημάτων τὸν ἄριστον
[1]	τῶν τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ	εὐαγῶν	ὁ κύων ῥημάτων τὸν ἄριστον
[12]	καὶ Φοίνικες ὁδοὺς μακάρων ἐδάησαν»	λέγων.	Αἰσθέσθαι οὖν μοι δοκεῖ τοῦ
[18]	καὶ ἁπλούστατα καὶ γενναίως, μὴ	λέγων	μὲν ἄλλα, φρονῶν δὲ ἕτερα
[3]	τε καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ	λέγων	τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν
[3]	τε καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ	λέγων	τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν
[17]	μισθωτοί, καὶ βουκόλοι βοῶν καὶ	αἰγῶν	αἰπόλοι καὶ ἱπποφορβοὶ τῶν ἵππων,
[17]	ἀγέλαι βοῶν καὶ αἰπόλια πλατέ´	αἰγῶν,	ἵπποι δὲ αὐτῷ πολλάκις μυρίαι
[15]	λειμῶνι κατὰ σκότον ἠλάσκοντας» ὑπὲρ	ὀλίγων	παντάπασιν ἀπολαύσεων ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ
[11]	ἅτε γὰρ ἐν τοῖς σπαργάνοις	ἀποπνίγων	τοὺς δράκοντας, καὶ πρὸς αὐτὰ
[19]	ῥητόρων, οἷς διὰ τὴν τῶν	λόγων	ἀπορίαν καὶ τὸ μὴ ἔχειν
[19]	πάντα. Τῶν μὲν δὴ τοιούτων	λόγων,	εἰ καὶ πολὺ πλῆθος ἐπιρρεῖ,
[21]	Τί πέρας ἡμῖν ἔσται τῶν	λόγων,	εἰ ταῦτα μήπω σε πείθει;
[8]	αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν	λόγων	ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ οἱ
[8]	αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν	λόγων	ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ οἱ
[6]	ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου	λόγων	μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς
[6]	ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου	λόγων	μηδὲ τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς
[14]	ἢ τῷ φρονεῖν, πάντως τῶν	λόγων	τούτων δεομένους. Εἰ μὲν οὖν
[9]	τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν	θεολόγων	ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ
[9]	τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν	θεολόγων	ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν ὁ
[6]	σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν	ἔργων	Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται, τοῦτο
[6]	σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ τῶν	ἔργων	Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται, τοῦτο
[8]	πρὸ τῶν ῥημάτων διὰ τῶν	ἔργων	ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ
[8]	πρὸ τῶν ῥημάτων διὰ τῶν	ἔργων	ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ λόγῳ
[17]	κατάρα ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς	ἔργων	ἤγετο· τὰ πατρῷα γὰρ Θηκτῷ
[6]	κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν ἔδρασεν	ἔργων	ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν
[6]	κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν ἔδρασεν	ἔργων	ὁποῖός τις ἦν γνωριζέσθω. ~Ἦλθεν
[2]	ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν	ἔργων,	τρέπεται. Καὶ ὅτῳ μὲν εὐμενὴς
[2]	ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ τῶν	ἔργων,	τρέπεται. Καὶ ὅτῳ μὲν εὐμενὴς
[16]	πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἡνίκα ὁ	Μακεδὼν	ἐξῄτει τοὺς Ἀθηναίους ῥήτορας; Ἐχρῆν
[17]	αὐτοὶ παιδευθέντες καλῶς, τῆς τῶν	παίδων	ἀνοίας τε καὶ ἀμαθίας ἀνέχεσθαι.
[19]	καὶ ἡ Λητὼ μετὰ τῶν	παίδων,	εἶτα κύκνοι λιγυρὸν ᾄδοντες καὶ
[17]	μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ τῶν	παίδων	ὀλιγωρηθέντα πρότερον ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[21]	ὧν μικρῷ πρόσθεν ἐπεμνήσθην, προσόμοιος·	ἀπιδὼν	γὰρ εἰς τὴν περίστασιν τὴν
[17]	τὸν Δία ἔλεος ὑπῆλθεν· εἶτα	ἀπιδὼν	πρὸς τὸν Ἥλιον· Ὦ παῖ»
[15]	οὖν κυνικὸς εἶναι ἐθέλει, πάντων	ὑπεριδὼν	τῶν νομισμάτων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων
[12]	βίου πρὸς τὸν ἡμερώτατον, ἐξ	Ἰνδῶν	ὁ Διόνυσος αὔτοπτος ἐφαίνετο δαίμων,
[1]	Ἡρακλέος καὶ Διονύσου παρὰ τῶν	κωμῳδῶν	ἀκούειν, οὐ τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ
[1]	Ἡρακλέος καὶ Διονύσου παρὰ τῶν	κωμῳδῶν	ἀκούειν, οὐ τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ
[1]	μόριον, οὐ πρῶτον ἀκούεις τῶν	θεῶν	βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ
[1]	μόριον, οὐ πρῶτον ἀκούεις τῶν	θεῶν	βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ
[13]	ἔρημος ὢν ἀεὶ τῆς τῶν	θεῶν	γνώσεως, ἧς ἀντάξιον οὐδὲ τὸ
[13]	φρένας ἐπὶ τὴν ἀληθῆ τῶν	θεῶν	γνῶσιν, ὡς ἂν μὴ πολὺν
[21]	γὰρ οὐκ ἔμελλεν ὁ τῶν	θεῶν	εἵνεκεν εἰς Ὀλυμπίαν βαδίζων, ὁ
[5]	γὰρ οὗτοι τί, πρὸς τῶν	θεῶν	εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας
[5]	γὰρ οὗτοι τί, πρὸς τῶν	θεῶν	εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας
[7]	τρόπον δέ τινα ὑπὸ τῶν	θεῶν	εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν
[7]	τρόπον δέ τινα ὑπὸ τῶν	θεῶν	εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν
[20]	Καὶ γὰρ οὐ τὸ ὄνομα	θεῶν	ἐν τῇ σφραγῖδι φορεῖν ἐπέτρεπεν,
[13]	με πάλιν οὐκ οἶδ´ ὅστις	θεῶν	ἐπὶ ταῦτ´ ἐβάκχευσεν οὐ προειδόμενον.
[20]	πάντα ἐπειράθη τὰ μυστήρια τῶν	θεῶν	ἐποπτεῦσαι καὶ τελεσθῆναι παντοίας πανταχοῦ
[16]	τοιοῦτο πλάσαι· ἢ πρὸς τῶν	θεῶν	ἔργον ἦν εἰπεῖν μυθάριόν τι
[13]	τὸν Διόνυσον ὅστις ποτ´ ἐστὶ	θεῶν	ζητοῦντες τἀληθὲς ἔχον ὡς ἔφην
[5]	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τῶν	θεῶν	ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς,
[5]	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τῶν	θεῶν	ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς ψυχαῖς,
[14]	ἀκκίζοιτό τις; Ἐπεὶ πρὸς τῶν	θεῶν	καὶ πρὸς αὐτοῦ τοῦ μύθου,
[21]	νόμιμον οὐ παρέβη αἰδοῖ τῶν	θεῶν,	καίτοι τἆλλα πατῶν καὶ παραχαράττων·
[12]	τὴν νόσον ἡ Μήτηρ τῶν	θεῶν,	ὁ δὲ ἦν αὐτίκα θεός.
[17]	ἔμελε γὰρ αὐτῷ καὶ τῶν	θεῶν	ὀλίγον. Ἐγένοντο δὲ αὐτῷ γυναῖκες
[1]	κύων ῥημάτων τὸν ἄριστον τῶν	θεῶν	ὀνομάσας, ὡς μήποτε ὤφελε μήτ´
[1]	κύων ῥημάτων τὸν ἄριστον τῶν	θεῶν	ὀνομάσας, ὡς μήποτε ὤφελε μήτ´
[20]	ὅρκῳ χρῆσθαι προπετῶς τοῖς τῶν	θεῶν	ὀνόμασιν. Εἰ δὲ νῦν λέγοιμι
[19]	τῶν ὀνομασάντων ἑαυτοὺς τοῖς τῶν	θεῶν	ὀνόμασιν, Ἥρας τε καὶ Διός,
[20]	ὦ Πρώταρχε, πρὸς τὰ τῶν	θεῶν	ὀνόματα οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον,
[20]	Πυθαγορικῶν εὐλάβεια περὶ τὰ τῶν	θεῶν	ὀνόματα, τίς δὲ ἡ Πλάτωνος;
[17]	ὁ πατὴρ πάντων κάθηται τῶν	θεῶν.	Ὅρα οὖν, ἐνταῦθά ἐστιν ὁ
[17]	οὔπω σαφῶς τὸν πατέρα τῶν	θεῶν	ὁρῶντες. Ὦ Ζεῦ πάτερ, ἢ
[8]	ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία πότνια	θεῶν,	ὁσία» Ἢ τοῦτό σε λέληθεν
[8]	ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία πότνια	θεῶν,	ὁσία» Ἢ τοῦτό σε λέληθεν
[21]	πολίτην, καὶ ταῖς ὅλαις τῶν	θεῶν	οὐσίαις, αἳ τὸν ὅλον κοινῇ
[10]	καὶ καθαρὰ καὶ τῆς τῶν	θεῶν	οὐσίας εἰς δύναμιν ἐστοχασμένα. ~Τὸ
[9]	καὶ τὸ ἀποκεκρυμμένον τῆς τῶν	θεῶν	οὐσίας οὐκ ἀνέχεται γυμνοῖς εἰς
[17]	ἐπειδήπερ αὐτοῖς ὀλίγον ἔμελε τῶν	θεῶν.	Πάντων οὖν ὁμοῦ φυρομένων καὶ
[18]	Ἀλλὰ σοὶ μέν» εἶπεν, ὦ	θεῶν	πάτερ, τῶν τε ἄλλων καὶ
[9]	μόνον, ἀλλὰ καὶ σώματα, καὶ	θεῶν	ποιεῖ παρουσίας. Τοῦτ´ οἶμαι πολλάκις
[8]	τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν	θεῶν	τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ καὶ
[8]	τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ τῶν	θεῶν	τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ καὶ
[7]	φοιτᾶν ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν	θεῶν,	τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν καθ´
[7]	φοιτᾶν ἐπὶ τὰ ἱερὰ τῶν	θεῶν,	τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν καθ´
[20]	ἀποδείξεως λεγομένοις ὅσα ὑπὲρ τῶν	θεῶν	φασιν οἱ ποιηταί. Ταῦτα δὲ
[17]	χρὴ παρὰ τοῦ πατρὸς τῶν	θεῶν,	ὡς δὲ πλησίον ὄντα οὐ
[19]	πλήρεις, ἤ τε ἐκ τῶν	ἀνθέων	ὀδμὴ καὶ τὸ ἔαρ αὐτὸ
[17]	οὖν νομίσας τὸ πλῆθος τῶν	υἱέων	πρὸς τὸ φυλάξαι τὴν οὐσίαν
[15]	σκότον ἠλάσκοντας» ὑπὲρ ὀλίγων παντάπασιν	ἀπολαύσεων	ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ παρὰ τὸν
[18]	ἄκουέ μου παραίνεσιν, ὦ παῖ·	νυστάζων	οὗτος ἐξαπατᾶται τὰ πολλά, σὺ
[8]	ἐπετίμων δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα	ἔζων	οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν
[8]	ἐπετίμων δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα	ἔζων	οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν
[21]	τῶν θεῶν εἵνεκεν εἰς Ὀλυμπίαν	βαδίζων,	ὁ τῷ Πυθίῳ πεισθεὶς καὶ
[6]	ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως	μείζων,	ἀλλ´, ὡς ἡ φήμη παρέδωκεν,
[6]	ἀπεδείχθη οὐ τοῦ Περσῶν βασιλέως	μείζων,	ἀλλ´, ὡς ἡ φήμη παρέδωκεν,
[21]	τοῦτο ἔφυγεν, οὐ τὸ μυηθῆναι,	νομίζων	αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου πολίτην,
[21]	μεγαλοφρονοῦντα τὸν παραινοῦντα αὐτῷ τοιαῦτα,	σωφρονίζων	ἅμα καὶ διδάσκων αὐτὸν ὅτι
[14]	τοιούτων. Ὁ δὲ τῆς τῶν	ἠθῶν	ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς λόγους πλάττων
[2]	Πράττουσι γοῦν πρὸ τῆς τῶν	ἀληθῶν	ἐπιστήμης τὰ ψεύδη καὶ διδάσκουσί
[2]	Πράττουσι γοῦν πρὸ τῆς τῶν	ἀληθῶν	ἐπιστήμης τὰ ψεύδη καὶ διδάσκουσί
[4]	οὔ φησι δεῖν ἀντὶ τῶν	ἀληθῶν	καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ
[4]	οὔ φησι δεῖν ἀντὶ τῶν	ἀληθῶν	καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ
[9]	τὸ μὲν ἀποδεικτικὸν διὰ τῶν	ἀληθῶν,	τὸ δὲ διὰ τῶν ἐνδόξων
[18]	μέγιστα ἀδικεῖσθαι. Σκόπει οὖν ὅπως	ἐπανελθὼν	μὴ πρὸ τοῦ φίλου θήσει
[6]	τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς οὐκ	ἐπελθὼν	βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας
[6]	τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς οὐκ	ἐπελθὼν	βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας
[4]	ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν	μύθων	ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό σε ἐξαπατάτω·
[4]	ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν	μύθων	ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό σε ἐξαπατάτω·
[9]	μετά τινος ἐμμελείας ἡ τῶν	μύθων	ἐγκαταμέμικται γραφή, οὓς ς´ ἐχρῆν,
[1]	χρὴ ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς τῶν	μύθων,	εἴ τι ἄρα καὶ φιλοσοφία
[1]	χρὴ ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς τῶν	μύθων,	εἴ τι ἄρα καὶ φιλοσοφία
[10]	~Ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν τελεστικῶν	μύθων	ἐπεμνήσθην, φέρε νῦν ὁποίους εἶναι
[3]	νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ τῶν	μύθων	Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων,
[3]	νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ τῶν	μύθων	Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ Πλάτων,
[9]	πολλάκις γίγνεσθαι καὶ διὰ τῶν	μύθων,	ὅταν εἰς τὰς τῶν πολλῶν
[9]	δι´ αἰνιγμάτων αὐτοῖς μετὰ τῆς	μύθων	σκηνοποιίας ἐγχέηται. Φανεροῦ δὲ ἤδη
[8]	οἱ σοφοί, δι´ εἰκόνων καὶ	μύθων	τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ
[8]	οἱ σοφοί, δι´ εἰκόνων καὶ	μύθων	τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην· λέγεται γὰρ
[1]	λέγειν ὥσπερ ἄλλο τι τῶν	ἐπαχθῶν	καὶ σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν χρόνον
[1]	λέγειν ὥσπερ ἄλλο τι τῶν	ἐπαχθῶν	καὶ σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν χρόνον
[10]	ἑαυτοὺς ἰδεῖν πειραθῶμεν, οὐκέτι μαρτύρων	παλαιῶν	ἐν πᾶσι προσδεόμενοι, ἑπόμενοι δὲ
[19]	ἐποίησε λόγοις; Ποῦ δὲ τῶν	παλαιῶν	τις ἀνδρῶν, οἳ ταῖς Μούσαις
[2]	αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν	ἀγελαίων	ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι τότε ἐξ
[2]	αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν	ἀγελαίων	ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι τότε ἐξ
[13]	πᾶσαν ὁμοῦ μετὰ τῆς τῶν	Ῥωμαίων	ἐπιτροπεῦσαι τὴν Βαρβάρων ἔγωγε θείμην
[7]	ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν	Ἀθηναίων	μᾶλλον καὶ δεομένην μείζονος καὶ
[7]	ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν	Ἀθηναίων	μᾶλλον καὶ δεομένην μείζονος καὶ
[8]	σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες	βίων	ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς
[8]	σοβαρὸν ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες	βίων	ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς
[12]	ἦν τινὰ τῶν περὶ αὐτὸν	ὀργίων,	οὐκ ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον περιμεῖναι
[7]	ἑαυτόν, εἴ τῳ πιστὸς ὁ	Δίων.	Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν
[7]	ἑαυτόν, εἴ τῳ πιστὸς ὁ	Δίων.	Οὕτω πρέπειν ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν
[1]	πράττομεν καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν	ἰδίων	ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν οὐδὲ
[1]	πράττομεν καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν	ἰδίων	ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν οὐδὲ
[9]	γινομένων καὶ ἀπολλυμένων καὶ τῶν	ἀιδίων	μὲν σωμάτων δὲ ὅμως θεωρίαν,
[9]	γινομένων καὶ ἀπολλυμένων καὶ τῶν	ἀιδίων	μὲν σωμάτων δὲ ὅμως θεωρίαν,
[3]	ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν	παιδίων	ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ
[3]	ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν	παιδίων	ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι περὶ
[6]	Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν Φιλίσκου	τραγῳδιῶν,	αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα
[6]	Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν Φιλίσκου	τραγῳδιῶν,	αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους ὄνομα
[14]	οἱ μῦθοι γίγνωνται περὶ τῶν	θείων,	αὐτόθεν ἡμῖν ὥσπερ βοῶσι καὶ
[10]	τούτοιν. Ὅταν μὲν ὑπὲρ τῶν	θείων	πλάττωμεν, σεμνὰ χρὴ πάνυ τὰ
[18]	ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν, μήτε τῶν	οἰκείων	μήτε τῶν ξένων ἀναπείσῃ τῶν
[14]	τῆς Ποικίλης τε ἦν τῶν	βασιλείων	τὰ πρόθυρα. Οὐκ ἀπάξετε ταῦτα;
[11]	καθαρωτάτῳ σώματι, τῶν λεγομένων τούτων	στοιχείων	δουλευόντων αὐτοῦ τῇ δημιουργικῇ καὶ
[9]	τὰ τοιαῦτα, ἅτε οὐκ ἐκ	βιβλίων	ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ τῆς προστυχούσης
[14]	οὐκέτι μέντοι καὶ μέχρι τῶν	Γαλλιῶν	ἦλθες; Καίτοι πορευθεὶς πρὸς ἡμᾶς,
[9]	γενομένης ἀκροάσεως ὅσων τε ἡμῖν	ἀσχολιῶν	πλήρεις· ἀλλ´, ὅπερ ἔφην, εἰ
[7]	τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς	διοσημιῶν	ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω δή
[7]	τοὺς θεοὺς πολλῶν πολλάκις πειραθεὶς	διοσημιῶν	ἐξεπλάγην. Ἀλλ´ ὅμως οὕτω δή
[12]	μὲν ἡ σπορὰ διὰ τῶν	κεραυνίων,	ἡ δ´ ἀποκύησις ἀνθρωπικωτέρα, ἀμφοῖν
[21]	μέρη κατανειμαμέναις αὐτοῦ, διὰ μεγαλοφροσύνην	ἀξιῶν	συμπολιτεύεσθαι· τό τε νόμιμον οὐ
[17]	ἐντεῦθεν ὀπίσω. Καὶ ὁ νεανίσκος	ἀπιὼν	ᾤχετο μετὰ πολλῆς εὐλαβείας ἔχων
[5]	αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ κατὰ τῶν	χρηστηρίων	καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν
[5]	αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ κατὰ τῶν	χρηστηρίων	καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς ἔγραψεν
[21]	παραιρουμένην οὐ σμικρὰ τῆς τῶν	μυστηρίων	σεμνότητος; Ἴσως μὲν ἄν τις
[9]	ὑπὲρ τῶν τῆς φιλοσοφίας εἴτε	μορίων	εἴτε ὀργάνων ῥητέον. Ἔστι γὰρ
[9]	ὑπὲρ τῶν τῆς φιλοσοφίας εἴτε	μορίων	εἴτε ὀργάνων ῥητέον. Ἔστι γὰρ
[15]	νομίζειν αὐτὸ κατὰ τὸν Ἡράκλειτον	κοπρίων	ἐκβλητότερον, ἐκ τοῦ ῥᾴστου δὲ
[9]	ὁμοίως φαίνεται κατ´ ἀμφότερα. Τῶν	τριῶν	δὴ τούτων αὖθις ἕκαστον εἰς
[9]	ὁμοίως φαίνεται κατ´ ἀμφότερα. Τῶν	τριῶν	δὴ τούτων αὖθις ἕκαστον εἰς
[8]	τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν	ἀλλοτρίων	ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι
[8]	τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ τῶν	ἀλλοτρίων	ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ πρῶτοι
[5]	φύσει καὶ θεῖος, ὁ τῶν	ἀλλοτρίων	πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων
[5]	φύσει καὶ θεῖος, ὁ τῶν	ἀλλοτρίων	πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων
[1]	ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν	ῥηματίων	σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο
[1]	ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ τῶν	ῥηματίων	σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο
[21]	εἶπε τὴν αἰτίαν, ἐκ τῶν	ἐναντίων	δὲ τὴν παραιρουμένην οὐ σμικρὰ
[1]	ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν τοιούτων	κακῶν	ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων
[1]	ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν τοιούτων	κακῶν	ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων
[17]	προέσθαι πρὸς τὸ μέγεθος τῶν	κακῶν	ἐκπλαγείς. Ἐπεὶ δ´ ὁ Ἥλιος
[6]	ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ	κακῶν	πέρα, καὶ οὔτε ὅτι φῶ
[6]	ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ	κακῶν	πέρα, καὶ οὔτε ὅτι φῶ
[17]	τίνα τρόπον ἐκφεύξεται τῶν τοσούτων	κακῶν	τὸ μέγεθος· ἤδη γὰρ αὐτῷ
[17]	τοῦπερ χαριεστάτη ἥβη» κατανοήσας τῶν	κακῶν	τὸ πλῆθος, ὁπόσον τι περὶ
[18]	ἀπολούμενον δὲ ὑπὸ τῶν ἐκεῖ	κακῶν·	Ὡς δὲ ἐλιπάρει δακρύων, Ἀλλὰ
[6]	παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ	ἥκων	τὴν ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ
[6]	παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ	ἥκων	τὴν ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ
[18]	μηδείς σε μήτε ἀνδρῶν μήτε	γυναικῶν,	μήτε τῶν οἰκείων μήτε τῶν
[18]	οὖν αὐτῷ παρὰ μὲν τῶν	ἐπιεικῶν	μὴ φιλεῖσθαι, παρὰ δὲ τῶν
[19]	πρός τε τοὺς κρατίστους τῶν	Κυνικῶν,	εἴ τις ἄρα ἔστι νῦν
[19]	ἅμα τοῖς τε φαυλοτάτοις τῶν	Κυνικῶν	καὶ τῶν ῥητόρων προσκρούσαιμι· ὡς
[20]	παράσχῃ πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι τῶν	Πλατωνικῶν	πολλοῖς, ὁ Σωκράτης εἴρων ὢν
[20]	πληρώσας. ~Τίς οὖν ἡ τῶν	Πυθαγορικῶν	εὐλάβεια περὶ τὰ τῶν θεῶν
[14]	ὑμῶν εὐκαταφρόνητος ἡ φιλοσοφία; Τῶν	ῥητορικῶν	οἱ δυσμαθέστατοι καὶ οὐδ´ ὑπ´
[10]	θέατρον. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν	τελεστικῶν	μύθων ἐπεμνήσθην, φέρε νῦν ὁποίους
[10]	πάντων οὗτος, ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν	τελεστικῶν,	οὓς παρέδωκεν ἡμῖν Ὀρφεὺς ὁ
[1]	ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν καὶ	σοφιστικῶν	τὸν ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ, μικρὰ
[1]	ἄλλο τι τῶν ἐπαχθῶν καὶ	σοφιστικῶν	τὸν ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ, μικρὰ
[21]	αὐτῷ τοιαῦτα, σωφρονίζων ἅμα καὶ	διδάσκων	αὐτὸν ὅτι τούτοις μέν, οἷς
[8]	ἄλλο δὲ οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι	διδάσκων	ὁ Κράτης αὐτός τε διὰ
[8]	ἄλλο δὲ οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι	διδάσκων	ὁ Κράτης αὐτός τε διὰ
[16]	σε τὴν σύντομον ὁδεύοντα» βίβλοις	ἐμβαλὼν	μακραῖς καὶ δυσελίκτοις ἐπίσχω, μικρὰ
[17]	Ἀθηνᾶς ὕπνον τινὰ καὶ κάρον	ἐμβαλὼν	τῆς ἐπινοίας ταύτης ἀπήγαγεν, αὖθις
[21]	ὅπως ἡμῖν μὴ τὸν Διογένη	προσβαλὼν	ὥσπερ τι μορμολυκεῖον ἐκφοβήσῃς· οὐ
[21]	τοῖς θείοις τῶν ἐν Ἅιδου	καλῶν,	Ἀγησίλαον δὲ καὶ Ἐπαμινώνδαν ἐν
[18]	πρὸς ἡμᾶς ἡγείσθω σοι τῶν	καλῶν	ἁπάντων· ἐσμὲν γάρ σου καὶ
[19]	ἀσκεῖν καὶ θεοὺς ἁπάντων τῶν	καλῶν	νομίζειν ἡγεμόνας ἐδίδασκεν. Εἰ μὲν
[13]	γελάσεται μέν, ἴστω μέντοι σαρδώνιον	γελῶν	ἔρημος ὢν ἀεὶ τῆς τῶν
[17]	πολλαπλάσια δὲ αὐτὸς ἐκτήσατο, πλουτεῖν	θέλων	ἐν δίκῃ τε καὶ παρὰ
[7]	πραγμάτων οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ	ἐθέλων	ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν
[7]	πραγμάτων οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ	ἐθέλων	ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν
[19]	οὐκ ἔστιν ὅσον οὐχὶ λέγειν	ἐθέλων	τις Ἐκ πάνυ δαψιλοῦς ἀντλήσειε
[19]	ἀρετῆς ἢ τοῖς σοῖς ἀδελφοῖς«	(ἀφελὼν	δὲ τὸ δύσφημον τὸ λειπόμενον
[18]	ὦ θεῶν πάτερ, τῶν τε	ἄλλων	καὶ τούτων ἕνεκα πάντων ἐμαυτὸν
[17]	ἐτέθειτο παρὰ πολλῶν μὲν καὶ	ἄλλων,	οὐχ ἥκιστα δὲ τῶν προπατόρων
[2]	τις ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ τῶν	ἄλλων	πραγμάτων, ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται,
[2]	τις ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ τῶν	ἄλλων	πραγμάτων, ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται,
[18]	ἕνεκα πάντων ἐμαυτὸν φέρων ἀναθήσω.	Περιβάλλων	δὲ τοῖς γόνασι τοῦ Ἡλίου
[9]	μύθων, ὅταν εἰς τὰς τῶν	πολλῶν	ἀκοὰς οὐ δυναμένας τὰ θεῖα
[17]	καὶ τῆς τύχης ὅτι ἄρα	πολλῶν	αὐτοῖς δεήσει μνημάτων οὐκ εἰς
[6]	ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς τῶν	πολλῶν	αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ
[6]	ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς τῶν	πολλῶν	αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν καὶ
[11]	θεοῖς προθυμηθεῖεν. Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε	πολλῶν	ἤκουσα λεγόντων ἄνθρωπον μὲν τὸν
[17]	τῶν ἀναθημάτων, ἃ ἐτέθειτο παρὰ	πολλῶν	μὲν καὶ ἄλλων, οὐχ ἥκιστα
[18]	ποίμνια αὐτοῦ φθείρει καὶ ἐκ	πολλῶν	μικρὰ ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί φησι
[10]	πλὴν ἔμοιγε οὐδ´ ὑπὲρ τῶν	πολλῶν	οὐδ´ ὑπὲρ τῶν ἁπάντων ἐστὶ
[7]	οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς	πολλῶν	πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´
[7]	οὐδὲ ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς	πολλῶν	πολλάκις πειραθεὶς διοσημιῶν ἐξεπλάγην. Ἀλλ´
[18]	μήτε τῶν ξένων ἀναπείσῃ τῶν	ἐντολῶν	ἐκλαθέσθαι τῶν ἡμετέρων. Ἐμμένων γὰρ
[2]	δὲ καὶ τὰ κουφότερα τῶν	ὅπλων	ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ καὶ
[2]	δὲ καὶ τὰ κουφότερα τῶν	ὅπλων	ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ καὶ
[21]	κἂν εἴσω τῶν ἱερῶν εἰσφρήσωσι	περιαύλων.	Ἢ γὰρ οὐ ταῦτα καὶ
[17]	καὶ ξυντελουμένων γάμων {τε} οὐ	γάμων	καὶ βεβηλουμένων ὁμοῦ τοῖς θείοις
[17]	οὖν ὁμοῦ φυρομένων καὶ ξυντελουμένων	γάμων	{τε} οὐ γάμων καὶ βεβηλουμένων
[12]	Ἡρακλεῖ οὐδὲ Ἰόλεως οὐδὲ {ὁ}	Τελαμὼν	οὐδ´ Ὕλας οὐδ´ Ἄβδηρος, ἀλλὰ
[18]	ἐξαπατήσας λάθῃ, χαλκεὺς οἷά τις	γέμων	καπνοῦ καὶ μαρίλης, ἔχων ἱμάτιον
[5]	ἡμῖν καὶ τῆς τελειοτάτης ἐστὶν	ἡγεμὼν	δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου
[5]	ἡμῖν καὶ τῆς τελειοτάτης ἐστὶν	ἡγεμὼν	δικαιοσύνης· ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου
[17]	τε φιλοφρόνως καί, Δεῦρο» εἶπεν,	ἡγεμών	σοι ἐγὼ ἔσομαι λείας καὶ
[12]	Ζεὺς ἁρπάσαι τὸν Διόνυσον καὶ	τεμὼν	τὸν αὑτοῦ μηρὸν ἐνράπτει· εἶτα
[19]	εἰ βούλει δέ, καὶ παρ´	ἡμῶν	αὐτὸ ἀνάσχου πρᾴως λεγόμενον« τίς
[1]	χρή τι καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν,	ἡμῶν	αὐτῶν εἵνεκα καὶ τοῦ μὴ
[1]	χρή τι καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν,	ἡμῶν	αὐτῶν εἵνεκα καὶ τοῦ μὴ
[8]	εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ´	ἡμῶν,	εἴ σοι μὴ σχολὴ γέγονε
[8]	εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ´	ἡμῶν,	εἴ σοι μὴ σχολὴ γέγονε
[4]	ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν	ἡμῶν	τὰς διανοίας; Καίτοι, εἰ καὶ
[4]	ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´ αὐτοὺς μεταθῶμεν	ἡμῶν	τὰς διανοίας; Καίτοι, εἰ καὶ
[18]	τίμιος, αἰδοῖος δὲ τοῖς ἀγαθοῖς	ἡμῶν	ὑπηρέταις, φοβεροὶς δὲ ἀνθρώποις πονηροῖς
[17]	καὶ οὗτος ἦν οὐ μάλα	ἐπιστήμων	τῆς τοιαύτης τέχνης. ἅτε μὴ
[10]	τῶν αἰσχρῶν δὲ μηθὲν καὶ	βλασφήμων	ἢ δυσσεβῶν, ὅπως μὴ τῷ
[8]	εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ ὡς σὺ	βλασφημῶν	κατ´ αὐτῶν ηὔχετο. Πόσαι γὰρ
[8]	εὐφημῶν, οὐχὶ δὲ ὡς σὺ	βλασφημῶν	κατ´ αὐτῶν ηὔχετο. Πόσαι γὰρ
[6]	ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι,	βλασφημῶν	τοὺς θεούς, ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας,
[6]	ὁποῖός τίς ἐστιν ἡμῖν ἐπιδεῖξαι,	βλασφημῶν	τοὺς θεούς, ὑλακτῶν πρὸς ἅπαντας,
[8]	ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι τοὺς θεοὺς	εὐφημῶν,	οὐχὶ δὲ ὡς σὺ βλασφημῶν
[8]	ὁσίαις. ὁρᾷς ὅτι τοὺς θεοὺς	εὐφημῶν,	οὐχὶ δὲ ὡς σὺ βλασφημῶν
[12]	Ἰνδῶν ὁ Διόνυσος αὔτοπτος ἐφαίνετο	δαίμων,	ἐπιφοιτῶν τὰς πόλεις, ἄγων μεθ´
[5]	λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ	δαίμων,	ὑπὲρ τῶν ληιζομένων τὴν θάλατταν
[5]	λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ	δαίμων,	ὑπὲρ τῶν ληιζομένων τὴν θάλατταν
[8]	οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ σώματος,	ἐπετίμων	δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων
[8]	οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ σώματος,	ἐπετίμων	δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων
[17]	τοῦ πλουσίου καὶ ἀνεψιὸς τῶν	κληρονόμων·	τοῦτο» ἔφη, σόν ἐστιν ἔκγονον.
[14]	εὔμηκες, εἶτα σύ, καὶ μεθ´	ὑμῶν	ἄλλοι δὶς τοσοῦτοι. Τί οὖν
[10]	μοι θεοὶ μὲν ἐκείνων καὶ	ὑμῶν	δὲ τοῖς πολλοῖς, ὅσοι τέως
[1]	ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´	ὑμῶν	διδάξαι πρῶτον μὲν ὅτι τῷ
[1]	ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν ἐφ´	ὑμῶν	διδάξαι πρῶτον μὲν ὅτι τῷ
[14]	Πῶς δὲ καὶ γέγονεν ὑφ´	ὑμῶν	εὐκαταφρόνητος ἡ φιλοσοφία; Τῶν ῥητορικῶν
[14]	καὶ ταῦτα προσαχθῆναι προσλιπαρήσαντες; Οὐδένα	ὑμῶν	οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις εἰς φιλοσόφου
[14]	χρῆσθαι γὰρ αὐτοῖς ἀκούω τινὰς	ὑμῶν	χαλεπώτερον τοῖς ξύλοις ἢ τοῖς
[17]	μὲν τῶν εἰς ἀλλήλους ἀδικημάτων.	Ἐπιθυμῶν	γὰρ ἕκαστος ὥσπερ ὁ πατὴρ
[9]	τῆς φιλοσοφίας εἴτε μορίων εἴτε	ὀργάνων	ῥητέον. Ἔστι γὰρ οὐ μέγα
[9]	τῆς φιλοσοφίας εἴτε μορίων εἴτε	ὀργάνων	ῥητέον. Ἔστι γὰρ οὐ μέγα
[18]	ὁ ξυμπονῶν ἐν τῇ τῶν	συγγενῶν	οἰκίᾳ παρερριμμένῳ. Ἴσθι οὖν» εἶπεν
[1]	οὐ τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ τῶν	συνειλεγμένων	χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ, εἰ
[1]	οὐ τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ τῶν	συνειλεγμένων	χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ, εἰ
[9]	ἔτι τὰ παριστάμενά μοι τῶν	εἰρημένων	ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ,
[9]	ἔτι τὰ παριστάμενά μοι τῶν	εἰρημένων	ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν δὲ,
[18]	καὶ καταδυόμενος λεληθότως ἡδυπαθεῖν, τῶν	ποιμένων	δὲ ὀλίγον μέν ἐστι τὸ
[18]	βέλτιστοι μὲν οὐκ εὐφραίνουσι τῶν	ποιμένων,	οἱ κόλακες δὲ καὶ οἱ
[18]	τῶν ἐντολῶν ἐκλαθέσθαι τῶν ἡμετέρων.	Ἐμμένων	γὰρ αὐταῖς ἡμῖν μὲν ἔσῃ
[14]	ὑπεριδόντας τῶν ἐν τῷ φανερῷ	λεγομένων	ἐπὶ τὴν ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν
[11]	θείῳ καὶ καθαρωτάτῳ σώματι, τῶν	λεγομένων	τούτων στοιχείων δουλευόντων αὐτοῦ τῇ
[11]	ἀλλ´ ὑπὸ τῶν ἐν αὐτῷ	λεγομένων	τῷ μύθῳ διδασκόμενοι τὸ λανθάνον
[5]	ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν	ληιζομένων	τὴν θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες,
[5]	ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ τῶν	ληιζομένων	τὴν θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες,
[18]	μὴ φιλεῖσθαι, παρὰ δὲ τῶν	νομιζομένων	φιλεῖν εἰς τὰ μέγιστα ἀδικεῖσθαι.
[9]	βιαστικόν, τὸ δὲ διὰ τῶν	φαινομένων	ἐνδόξων παραλογιστικόν. Ὄντων δὴ τοσούτων
[9]	τρίτον τὸ περὶ τὴν τῶν	γινομένων	καὶ ἀπολλυμένων καὶ τῶν ἀιδίων
[9]	τρίτον τὸ περὶ τὴν τῶν	γινομένων	καὶ ἀπολλυμένων καὶ τῶν ἀιδίων
[10]	καὶ σχηματίζεται παρὰ τῶν μὴ	προφερομένων	εἰκῇ μηδ´ ὥσπερ χειμάρρους ἑλκόντων
[17]	τῶν θεῶν. Πάντων οὖν ὁμοῦ	φυρομένων	καὶ ξυντελουμένων γάμων {τε} οὐ
[4]	τίς ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ	ἐρχομένων	ἀνθρώπων» ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν
[4]	τίς ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ	ἐρχομένων	ἀνθρώπων» ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν
[4]	ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ	πεπλασμένων	τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ
[4]	ἀντὶ τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ	πεπλασμένων	τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ
[9]	περὶ τὴν τῶν γινομένων καὶ	ἀπολλυμένων	καὶ τῶν ἀιδίων μὲν σωμάτων
[9]	περὶ τὴν τῶν γινομένων καὶ	ἀπολλυμένων	καὶ τῶν ἀιδίων μὲν σωμάτων
[1]	δὲ ἐχρῆν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ	κωμῳδουμένων	Ἡρακλέος καὶ Διονύσου παρὰ τῶν
[1]	δὲ ἐχρῆν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ	κωμῳδουμένων	Ἡρακλέος καὶ Διονύσου παρὰ τῶν
[17]	Πάντων οὖν ὁμοῦ φυρομένων καὶ	ξυντελουμένων	γάμων {τε} οὐ γάμων καὶ
[17]	γάμων {τε} οὐ γάμων καὶ	βεβηλουμένων	ὁμοῦ τοῖς θείοις τῶν ἀνθρωπίνων,
[1]	οὐ πρῶτον ἀκούεις τῶν θεῶν	βλασφημουμένων,	οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ πράττομεν
[1]	οὐ πρῶτον ἀκούεις τῶν θεῶν	βλασφημουμένων,	οὐχ οὕτω τὰ κοινὰ πράττομεν
[19]	καὶ συμφοιτηταῖς, καὶ ὧν ἤκουον	ἐπαινουμένων	παρ´ αὐτοῦ, τούτων ἔσπευδον ἀκροατὴς
[17]	ἥκιστα δὲ τῶν προπατόρων αὐτοῦ.	Καθαιρουμένων	δὲ τῶν ἱερῶν ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ
[12]	κεραυνοῦ κατεφλέγετο, πάντων δ´ ὁμοῦ	πυρουμένων,	Ἑρμῇ κελεύσας ὁ Ζεὺς ἁρπάσαι
[14]	Διὸς καὶ πρὸς τουτωνὶ τῶν	ἀκροωμένων	οἳ δι´ ὑμᾶς τὴν φιλοσοφίαν
[2]	πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν τῶν	ἀκροωμένων,	οὐ μᾶλλον εὕροι τις ἂν
[2]	πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν τῶν	ἀκροωμένων,	οὐ μᾶλλον εὕροι τις ἂν
[18]	μήτε τῶν οἰκείων μήτε τῶν	ξένων	ἀναπείσῃ τῶν ἐντολῶν ἐκλαθέσθαι τῶν
[7]	ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν	Ἑλλήνων;	Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ
[7]	ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι τῶν	Ἑλλήνων;	Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων; Οὐκ
[12]	ἐκεῖθεν, ἡνίκα ἐτελεσφορήθη τὸ βρέφος,	ὠδίνων	ὁ Ζεὺς ἐπὶ τὰς νύμφας
[8]	μὴ σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ	ἐκείνων	αὐτά· Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου
[8]	μὴ σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ	ἐκείνων	αὐτά· Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου
[18]	μήτε ταῖς ἑαυτοῦ μήτε ταῖς	ἐκείνων	ἐπιθυμίαις δουλεύων ὑπεικάθῃς. Ἔχων οὖν
[14]	συνετώτεροι γάρ ἐσμεν τῶν ἀνοήτων	ἐκείνων,	ἴσως δὲ καὶ διὰ τὸ
[14]	καὶ τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε μᾶλλον	ἐκείνων	καὶ ἰταμώτερον· οἱ μὲν γὰρ
[10]	λέγειν. Ἀλλά μοι θεοὶ μὲν	ἐκείνων	καὶ ὑμῶν δὲ τοῖς πολλοῖς,
[8]	τῆς ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν	ἐκείνων	προτιμᾶν ἐν ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω
[8]	τῆς ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν	ἐκείνων	προτιμᾶν ἐν ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω
[5]	λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν	ἐκείνων	τοὺς κύνας τουτουσί. Οἱ μὲν
[5]	λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν λῃστῶν	ἐκείνων	τοὺς κύνας τουτουσί. Οἱ μὲν
[15]	ὑπεριδὼν τῶν νομισμάτων καὶ τῶν	ἀνθρωπίνων	δοξῶν, εἰς ἑαυτὸν καὶ τὸν
[17]	βεβηλουμένων ὁμοῦ τοῖς θείοις τῶν	ἀνθρωπίνων,	τὸν Δία ἔλεος ὑπῆλθεν· εἶτα
[18]	τὴν προγονικὴν οἰκίαν, αἰδοῖ τῶν	προγόνων,	ἀποκαθῆραι. Μέμνησο οὖν ὅτι τὴν
[8]	οὐδ´, ὥσπερ οἱ σοφοί, δι´	εἰκόνων	καὶ μύθων τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην·
[8]	οὐδ´, ὥσπερ οἱ σοφοί, δι´	εἰκόνων	καὶ μύθων τοῖς φίλοις συνεγιγνέσθην·
[12]	καὶ Βακχαὶ καὶ Πᾶνες καὶ	Δαιμόνων	στρατιά. Ὁρᾷς ὅπως ἀνθρωπικὴ μὲν
[12]	ἄγων μεθ´ ἑαυτοῦ στρατιὰν πολλὴν	δαιμόνων	τινὰ καὶ διδοὺς ἀνθρώποις κοινῇ
[18]	ἐκτησάμην· οὐδεὶς γὰρ ἦν ὁ	ξυμπονῶν	ἐν τῇ τῶν συγγενῶν οἰκίᾳ
[18]	γενναίως, μὴ λέγων μὲν ἄλλα,	φρονῶν	δὲ ἕτερα περὶ αὐτῶν. Ὁρᾷς
[17]	καὶ ἀμαθίας ἀνέχεσθαι. Εἶτα ἐπίμπλατο	φόνων	πάντα, καὶ ἡ τραγικὴ κατάρα
[5]	ἂν εἴποι τις τῶν τοιούτων	κυνῶν	ἐκείνους τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ
[5]	ἂν εἴποι τις τῶν τοιούτων	κυνῶν	ἐκείνους τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ
[15]	τῶν νομισμάτων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων	δοξῶν,	εἰς ἑαυτὸν καὶ τὸν θεὸν
[9]	ἀληθῶν, τὸ δὲ διὰ τῶν	ἐνδόξων	βιαστικόν, τὸ δὲ διὰ τῶν
[9]	τὸ δὲ διὰ τῶν φαινομένων	ἐνδόξων	παραλογιστικόν. Ὄντων δὴ τοσούτων τῶν
[17]	καὶ ἐλεύθεροι μισθωτοί, καὶ βουκόλοι	βοῶν	καὶ αἰγῶν αἰπόλοι καὶ ἱπποφορβοὶ
[17]	πρόβατα ἦν πολλὰ καὶ ἀγέλαι	βοῶν	καὶ αἰπόλια πλατέ´ αἰγῶν, ἵπποι
[17]	Καὶ ὁ μὲν Ἥλιος, ὥσπερ	ἐννοῶν	τι καὶ λογιζόμενος αὐτὸς ἐν
[21]	αὐτόν, εἶτα εἰς τὰς ἐντολὰς	βλέπων	τοῦ Πυθίου καὶ συνεὶς ὅτι
[5]	λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα	ἐπιτρέπων	συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς
[5]	λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις ταῦτα	ἐπιτρέπων	συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν καὶ τῆς
[17]	ὦ παῖ, τὰ βέλτιστα. Ταῦτα	εἰπὼν	ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν Ἑρμῆς πάλιν· ὁ
[8]	καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν	εἰπὼν	Ὁσία πότνια θεῶν, ὁσία» Ἢ
[8]	καὶ δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν	εἰπὼν	Ὁσία πότνια θεῶν, ὁσία» Ἢ
[1]	Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν	εἰπὼν·	Τέτλαθι δή, κραδίη, καὶ κύντερον
[1]	Ἔμενον δὲ ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν	εἰπὼν·	Τέτλαθι δή, κραδίη, καὶ κύντερον
[17]	αὐθάδει καὶ τολμηρῷ, ὅς σε	ἀπολείπων	αὑτῷ τε καὶ γένει καὶ
[13]	δέ, ὡς ἄν τις ἀκριβῶς	σκοπῶν	ἐξετάσειε, τῆς ἱστορίας τοιαύτης, οἱ
[17]	αἰγῶν αἰπόλοι καὶ ἱπποφορβοὶ τῶν	ἵππων,	καὶ πλεῖστα κτήματα. Τούτων δὲ
[4]	ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων	ἀνθρώπων»	ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´
[4]	ὁ Ζεὺς τῶν χαμαὶ ἐρχομένων	ἀνθρώπων»	ἄξιος καλεῖσθαι, ἵν´ ἐκεῖθεν ἐπ´
[2]	οὕτως οἶμαι καὶ τὸ τῶν	ἀνθρώπων	γένος οὐκ ἄλλο τι τὴν
[2]	οὕτως οἶμαι καὶ τὸ τῶν	ἀνθρώπων	γένος οὐκ ἄλλο τι τὴν
[15]	σπανιώτερον δὲ καὶ τὸ ῥᾴδιον	ἀνθρώπων	εἶναι κενοδοξίας ταῦτα καὶ ἀμαθίας
[2]	πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν	ἀνθρώπων	εἶναι τότε ἐξ ἀρχῆς ὁ
[2]	πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν	ἀνθρώπων	εἶναι τότε ἐξ ἀρχῆς ὁ
[13]	τῆς τῶν Ῥωμαίων ἐπιτροπεῦσαι τὴν	Βαρβάρων	ἔγωγε θείμην ἄν, οὐ μὰ
[12]	μαρτυρεῖ, Πολλὰς καὶ Φοίνικες ὁδοὺς	μακάρων	ἐδάησαν» λέγων. Αἰσθέσθαι οὖν μοι
[18]	αἰδοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς μόνον,	ἀνδρῶν	δὲ ὅστις ἡμῖν προσόμοιός ἐστιν,
[18]	νόμοις, καὶ μηδείς σε μήτε	ἀνδρῶν	μήτε γυναικῶν, μήτε τῶν οἰκείων
[19]	Ποῦ δὲ τῶν παλαιῶν τις	ἀνδρῶν,	οἳ ταῖς Μούσαις ἐτελοῦντο γνησίως,
[9]	μαρτυρεῖ τούτοις ἡ τῶν προλαβόντων	ἀνδρῶν	προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι πολλὰ
[17]	προπατόρων αὐτοῦ. Καθαιρουμένων δὲ τῶν	ἱερῶν	ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ καὶ νέα μνήματα,
[21]	ἐστι πλέον, κἂν εἴσω τῶν	ἱερῶν	εἰσφρήσωσι περιαύλων. Ἢ γὰρ οὐ
[10]	εἶναι χρὴ τοὺς ἑκατέρῳ τῶν	μερῶν	ἁρμόττοντας αὐτοὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἰδεῖν
[9]	δὴ τοσούτων τῶν τῆς φιλοσοφίας	μερῶν,	εἰ μή τί με λέληθε·
[9]	φίλος ἔσται» Τούτων δὴ τῶν	μερῶν	οὔτε τῷ λογικῷ προσήκει τῆς
[18]	δοίης γῆμαί τινα τῶν σῶν	θυγατέρων.	Τρίτης ἐπάκουέ μου παραινέσεως, καὶ
[18]	ἀναπείσῃ τῶν ἐντολῶν ἐκλαθέσθαι τῶν	ἡμετέρων.	Ἐμμένων γὰρ αὐταῖς ἡμῖν μὲν
[18]	καὶ τούτων ἕνεκα πάντων ἐμαυτὸν	φέρων	ἀναθήσω. Περιβάλλων δὲ τοῖς γόνασι
[9]	ῥήμασιν. Ὅπερ δὲ δὴ τῶν	χαρακτήρων	ἡ ἀπόρρητος φύσις ὠφελεῖν πέφυκε
[8]	ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν	ἐχθρῶν	οἱ μετριώτατοι σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν.
[8]	ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ τῶν	ἐχθρῶν	οἱ μετριώτατοι σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν.
[20]	Τίμαιος ταῦτα λέγει ἥκιστα ὢν	εἴρων.	Καίτοι τοῦτό γέ ἐστιν οὐχ
[20]	τῶν Πλατωνικῶν πολλοῖς, ὁ Σωκράτης	εἴρων	ὢν φύσει τὴν πλατωνικὴν ἀτιμάσαι
[16]	μυθικὰ διηγήματα τῶν σῶν εἴσω	χειρῶν	ἀφῖκτο, οὔποτ´ ἂν ἐλελήθει σε
[17]	Δία πήξας τὰ ὄμματα. Τῶν	Μοιρῶν	δὲ ἡ πρεσβυτάτη· Κωλύετον» ἔφη,
[8]	Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ	σμικρῶν	πάνυ δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ
[8]	Διὶ συμβασιλεύειν ἔξεστιν οὐδενὸς ἢ	σμικρῶν	πάνυ δεόμενον οὐδὲ παρενοχλούμενον ὑπὸ
[7]	τινα ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι,	ὁρῶν	τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων
[7]	τινα ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι,	ὁρῶν	τὴν πόλιν τρυφῶσαν τῶν Ἀθηναίων
[3]	ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο	ὁρῶν,	ὡς εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν,
[3]	ποιήσει, μύθοις οὐκ ὀλιγάκις ἐχρήσατο	ὁρῶν,	ὡς εἰκός, τὴν μὲν ὑπόθεσιν,
[17]	ἡσθεὶς τῷ βρέφει, σωζόμενον ἔτι	καθορῶν	ἐν αὐτῷ σπινθῆρα μικρὸν ἐξ
[17]	ἄλλων, οὐχ ἥκιστα δὲ τῶν	προπατόρων	αὐτοῦ. Καθαιρουμένων δὲ τῶν ἱερῶν
[19]	φορτικῶς ὡς οὐδεὶς τῶν ἀμαθεστάτων	ῥητόρων,	οἷς διὰ τὴν τῶν λόγων
[19]	φαυλοτάτοις τῶν Κυνικῶν καὶ τῶν	ῥητόρων	προσκρούσαιμι· ὡς ἔμοιγε πρός τε
[21]	φιλοσοφίαν ἐγένετο— μὴ παριέναι τῶν	ἀνακτόρων	εἴσω καὶ μάλα ἀσμένως, εἰ
[17]	μᾶλλον, ὥσπερ οἱ φαῦλοι τῶν	ἰατρῶν	ἐκ τῆς ἐμπειρίας μόνον ἰώμενοι
[3]	χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι τῶν	ἰατρῶν	οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον
[3]	χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι τῶν	ἰατρῶν	οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ δέον
[14]	εἶτα ὁ Σερηνιανός, εἶτα ὁ	Χύτρων,	εἶτα οὐκ οἶδα παιδάριον τί
[17]	ἐρημίαν. Εἶτα ἐκεῖ λίθον τινὰ	εὑρὼν	μικρὸν ἀνεπαύσατο καὶ πρὸς αὑτὸν
[19]	ἕστηκα, σὺ δὲ καὶ τῶν	προθύρων	εἶ πόρρω. Σοὶ δὲ ἀρετῆς
[10]	καθ´ ἑαυτοὺς ἰδεῖν πειραθῶμεν, οὐκέτι	μαρτύρων	παλαιῶν ἐν πᾶσι προσδεόμενοι, ἑπόμενοι
[3]	μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ	ἄφρων	μὴν οὐδὲ κατ´ αὐτὸ τοῦτο
[3]	μᾶλλον ἢ τὴν προαίρεσιν, οὐκ	ἄφρων	μὴν οὐδὲ κατ´ αὐτὸ τοῦτο
[10]	καὶ τοῖς θεοῖς πρεπωδεστάτην, τῶν	αἰσχρῶν	δὲ μηθὲν καὶ βλασφήμων ἢ
[16]	εἰ τὰ μυθικὰ διηγήματα τῶν	σῶν	εἴσω χειρῶν ἀφῖκτο, οὔποτ´ ἂν
[18]	αὐτῷ δοίης γῆμαί τινα τῶν	σῶν	θυγατέρων. Τρίτης ἐπάκουέ μου παραινέσεως,
[7]	ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν	σῶν	ῥημάτων πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν
[7]	ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν	σῶν	ῥημάτων πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν
[9]	τῆς ἔναγχος ἡμῖν γενομένης ἀκροάσεως	ὅσων	τε ἡμῖν ἀσχολιῶν πλήρεις· ἀλλ´,
[6]	ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ	Περσῶν	βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ
[6]	ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη οὐ τοῦ	Περσῶν	βασιλέως μείζων, ἀλλ´, ὡς ἡ
[6]	παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ	Περσῶν	κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ
[6]	παρέδωκεν, αὐτῷ τῷ καταλύσαντι τὸ	Περσῶν	κράτος καὶ ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ
[5]	δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν	Μουσῶν	φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον
[5]	δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν	Μουσῶν	φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον
[2]	τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι.	Τῶν	ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι τότε
[2]	τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι.	Τῶν	ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι τότε
[5]	πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι	τῶν	ἀδικημάτων ἡ ζημία, λίθοις δὲ
[5]	πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι	τῶν	ἀδικημάτων ἡ ζημία, λίθοις δὲ
[7]	εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν	τῶν	Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην μείζονος
[7]	εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν πόλιν τρυφῶσαν	τῶν	Ἀθηναίων μᾶλλον καὶ δεομένην μείζονος
[9]	τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων καὶ	τῶν	ἀιδίων μὲν σωμάτων δὲ ὅμως
[9]	τῶν γινομένων καὶ ἀπολλυμένων καὶ	τῶν	ἀιδίων μὲν σωμάτων δὲ ὅμως
[10]	εἶναι καὶ τοῖς θεοῖς πρεπωδεστάτην,	τῶν	αἰσχρῶν δὲ μηθὲν καὶ βλασφήμων
[3]	φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ	τῶν	ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι
[3]	φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ	τῶν	ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι
[2]	τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι	τῶν	ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ κιθάρα, τέρψεως
[2]	τὸ πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι	τῶν	ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ κιθάρα, τέρψεως
[14]	τοῦ Διὸς καὶ πρὸς τουτωνὶ	τῶν	ἀκροωμένων οἳ δι´ ὑμᾶς τὴν
[2]	συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν	τῶν	ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον εὕροι τις
[2]	συνθεῖναι πρὸς ὠφέλειαν ἢ ψυχαγωγίαν	τῶν	ἀκροωμένων, οὐ μᾶλλον εὕροι τις
[2]	σκιαί. Πράττουσι γοῦν πρὸ τῆς	τῶν	ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ ψεύδη καὶ
[2]	σκιαί. Πράττουσι γοῦν πρὸ τῆς	τῶν	ἀληθῶν ἐπιστήμης τὰ ψεύδη καὶ
[4]	λόγος οὔ φησι δεῖν ἀντὶ	τῶν	ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ
[4]	λόγος οὔ φησι δεῖν ἀντὶ	τῶν	ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων τὰ
[9]	λογικοῦ τὸ μὲν ἀποδεικτικὸν διὰ	τῶν	ἀληθῶν, τὸ δὲ διὰ τῶν
[8]	τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ	τῶν	ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ
[8]	τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν ἐκ	τῶν	ἀλλοτρίων ἐξαιροῦντες βίων ᾤκουν αὐτοὶ
[5]	ὢν φύσει καὶ θεῖος, ὁ	τῶν	ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι
[5]	ὢν φύσει καὶ θεῖος, ὁ	τῶν	ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι
[2]	οὕτω τις ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ	τῶν	ἄλλων πραγμάτων, ἐν οἷς ἕκαστα
[2]	οὕτω τις ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ	τῶν	ἄλλων πραγμάτων, ἐν οἷς ἕκαστα
[19]	πράττων, ἐπαινεῖς φορτικῶς ὡς οὐδεὶς	τῶν	ἀμαθεστάτων ῥητόρων, οἷς διὰ τὴν
[17]	ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ ἀποσυληθέντα	τῶν	ἀναθημάτων, ἃ ἐτέθειτο παρὰ πολλῶν
[21]	πρὸς φιλοσοφίαν ἐγένετο— μὴ παριέναι	τῶν	ἀνακτόρων εἴσω καὶ μάλα ἀσμένως,
[19]	βαθείας πλήρεις, ἤ τε ἐκ	τῶν	ἀνθέων ὀδμὴ καὶ τὸ ἔαρ
[15]	πάντων ὑπεριδὼν τῶν νομισμάτων καὶ	τῶν	ἀνθρωπίνων δοξῶν, εἰς ἑαυτὸν καὶ
[17]	καὶ βεβηλουμένων ὁμοῦ τοῖς θείοις	τῶν	ἀνθρωπίνων, τὸν Δία ἔλεος ὑπῆλθεν·
[2]	ζῷα, οὕτως οἶμαι καὶ τὸ	τῶν	ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο τι
[2]	ζῷα, οὕτως οἶμαι καὶ τὸ	τῶν	ἀνθρώπων γένος οὐκ ἄλλο τι
[14]	ἡμᾶς δέ· συνετώτεροι γάρ ἐσμεν	τῶν	ἀνοήτων ἐκείνων, ἴσως δὲ καὶ
[10]	ὑπὲρ τῶν πολλῶν οὐδ´ ὑπὲρ	τῶν	ἁπάντων ἐστὶ τά γε νῦν
[14]	θεοὺς κίνδυνος νομίσαι, διὰ δὲ	τῶν	ἀπεμφαινόντων ὑπεριδόντας τῶν ἐν τῷ
[10]	δὲ ἐπιτίθημι τῇ γλώττῃ» περὶ	τῶν	ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν χρὴ λέγειν.
[14]	ἀντὶ τῆς Ποικίλης τε ἦν	τῶν	βασιλείων τὰ πρόθυρα. Οὐκ ἀπάξετε
[14]	ἦλθες, οὐκέτι μέντοι καὶ μέχρι	τῶν	Γαλλιῶν ἦλθες; Καίτοι πορευθεὶς πρὸς
[8]	Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν.	Τῶν	δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας
[8]	Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν.	Τῶν	δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας
[9]	τούτων ἔτι τὰ παριστάμενά μοι	τῶν	εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν
[9]	τούτων ἔτι τὰ παριστάμενά μοι	τῶν	εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν
[17]	ἄρα αὐτοῖς ἦρξε πρῶτον μὲν	τῶν	εἰς ἀλλήλους ἀδικημάτων. Ἐπιθυμῶν γὰρ
[18]	ὕστερον ἐπανήξοντα, ἀπολούμενον δὲ ὑπὸ	τῶν	ἐκεῖ κακῶν· Ὡς δὲ ἐλιπάρει
[7]	ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι	τῶν	Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων;
[7]	ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι	τῶν	Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε ἐφοίτων;
[21]	τῆς τελετῆς κοινωνήσειν τοῖς θείοις	τῶν	ἐν Ἅιδου καλῶν, Ἀγησίλαον δὲ
[9]	καὶ Πλάτωνι πολλὰ μεμυθολόγηται περὶ	τῶν	ἐν Ἅιδου πραγμάτων θεολογοῦντι καὶ
[11]	οἱ ἄνθρωποι δεόμενοι, ἀλλ´ ὑπὸ	τῶν	ἐν αὐτῷ λεγομένων τῷ μύθῳ
[14]	διὰ δὲ τῶν ἀπεμφαινόντων ὑπεριδόντας	τῶν	ἐν τῷ φανερῷ λεγομένων ἐπὶ
[21]	ταύτην εἶπε τὴν αἰτίαν, ἐκ	τῶν	ἐναντίων δὲ τὴν παραιρουμένην οὐ
[9]	τῶν ἀληθῶν, τὸ δὲ διὰ	τῶν	ἐνδόξων βιαστικόν, τὸ δὲ διὰ
[18]	οἰκείων μήτε τῶν ξένων ἀναπείσῃ	τῶν	ἐντολῶν ἐκλαθέσθαι τῶν ἡμετέρων. Ἐμμένων
[5]	πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ μοι,	τῶν	ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ κατειληφότων
[5]	πρὸς τῶν θεῶν εἰπέ μοι,	τῶν	ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ κατειληφότων
[1]	πλήθει λέγειν ὥσπερ ἄλλο τι	τῶν	ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν
[1]	πλήθει λέγειν ὥσπερ ἄλλο τι	τῶν	ἐπαχθῶν καὶ σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν
[18]	Συμβαίνει οὖν αὐτῷ παρὰ μὲν	τῶν	ἐπιεικῶν μὴ φιλεῖσθαι, παρὰ δὲ
[2]	φύσει τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι	τῶν	ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις ὑπολαμβάνει καὶ
[2]	φύσει τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι	τῶν	ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις ὑπολαμβάνει καὶ
[6]	Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ	τῶν	ἔργων Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται,
[6]	Γνῶθι σαυτόν» ὅπερ ζηλώσαντες ἐπὶ	τῶν	ἔργων Διογένης καὶ Κράτης φαίνονται,
[8]	καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων διὰ	τῶν	ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ
[8]	καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων διὰ	τῶν	ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες οὐ
[2]	πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ	τῶν	ἔργων, τρέπεται. Καὶ ὅτῳ μὲν
[2]	πολυπραγμονεῖν, ὡς πρὸς οἰκειότατον ἑαυτῷ	τῶν	ἔργων, τρέπεται. Καὶ ὅτῳ μὲν
[4]	Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι	τῶν	ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον
[4]	Διογένους ἀρξαμένη καὶ Κράτητος ἄχρι	τῶν	ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ παράδειγμα τοιοῦτον
[8]	οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ	τῶν	ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι σπένδονται τοῖς
[8]	οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν ἡνίκα καὶ	τῶν	ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι σπένδονται τοῖς
[14]	τῶν τοιούτων. Ὁ δὲ τῆς	τῶν	ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς λόγους
[18]	ξένων ἀναπείσῃ τῶν ἐντολῶν ἐκλαθέσθαι	τῶν	ἡμετέρων. Ἐμμένων γὰρ αὐταῖς ἡμῖν
[19]	Ζεὺς εἶναι; Τὸ δὲ ἐκ	τῶν	Ἡσιόδου λεγόμενον ὑπὲρ τῶν ὀνομασάντων
[14]	ὅταν οἱ μῦθοι γίγνωνται περὶ	τῶν	θείων, αὐτόθεν ἡμῖν ὥσπερ βοῶσι
[10]	δυοῖν τούτοιν. Ὅταν μὲν ὑπὲρ	τῶν	θείων πλάττωμεν, σεμνὰ χρὴ πάνυ
[9]	καὶ τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ	τῶν	θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν
[9]	καὶ τῶν φιλοσόφων αὐτὸ καὶ	τῶν	θεολόγων ποιήσαντες, ὥσπερ Ὀρφεὺς μὲν
[1]	ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον ἀκούεις	τῶν	θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ
[1]	ἡμέρας μόριον, οὐ πρῶτον ἀκούεις	τῶν	θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ
[13]	γελῶν ἔρημος ὢν ἀεὶ τῆς	τῶν	θεῶν γνώσεως, ἧς ἀντάξιον οὐδὲ
[13]	ἐκβακχεῦσαι φρένας ἐπὶ τὴν ἀληθῆ	τῶν	θεῶν γνῶσιν, ὡς ἂν μὴ
[21]	Πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλεν ὁ	τῶν	θεῶν εἵνεκεν εἰς Ὀλυμπίαν βαδίζων,
[5]	Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί, πρὸς	τῶν	θεῶν εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´
[5]	Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι τί, πρὸς	τῶν	θεῶν εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´
[7]	συντυχίαν, τρόπον δέ τινα ὑπὸ	τῶν	θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν πόλιν
[7]	συντυχίαν, τρόπον δέ τινα ὑπὸ	τῶν	θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν τὴν πόλιν
[20]	πανταχοῦ πάντα ἐπειράθη τὰ μυστήρια	τῶν	θεῶν ἐποπτεῦσαι καὶ τελεσθῆναι παντοίας
[16]	τι τοιοῦτο πλάσαι· ἢ πρὸς	τῶν	θεῶν ἔργον ἦν εἰπεῖν μυθάριόν
[5]	μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ	τῶν	θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς
[5]	μόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ	τῶν	θεῶν ἡμῖν ὥσπερ ἐγγραφέντας ταῖς
[14]	ἂν ἀκκίζοιτό τις; Ἐπεὶ πρὸς	τῶν	θεῶν καὶ πρὸς αὐτοῦ τοῦ
[21]	τε νόμιμον οὐ παρέβη αἰδοῖ	τῶν	θεῶν, καίτοι τἆλλα πατῶν καὶ
[12]	αὐτῷ τὴν νόσον ἡ Μήτηρ	τῶν	θεῶν, ὁ δὲ ἦν αὐτίκα
[17]	δίκην· ἔμελε γὰρ αὐτῷ καὶ	τῶν	θεῶν ὀλίγον. Ἐγένοντο δὲ αὐτῷ
[1]	ὁ κύων ῥημάτων τὸν ἄριστον	τῶν	θεῶν ὀνομάσας, ὡς μήποτε ὤφελε
[1]	ὁ κύων ῥημάτων τὸν ἄριστον	τῶν	θεῶν ὀνομάσας, ὡς μήποτε ὤφελε
[20]	τῷ ὅρκῳ χρῆσθαι προπετῶς τοῖς	τῶν	θεῶν ὀνόμασιν. Εἰ δὲ νῦν
[19]	ὑπὲρ τῶν ὀνομασάντων ἑαυτοὺς τοῖς	τῶν	θεῶν ὀνόμασιν, Ἥρας τε καὶ
[20]	δέος, ὦ Πρώταρχε, πρὸς τὰ	τῶν	θεῶν ὀνόματα οὐκ ἔστι κατὰ
[20]	τῶν Πυθαγορικῶν εὐλάβεια περὶ τὰ	τῶν	θεῶν ὀνόματα, τίς δὲ ἡ
[17]	κορυφῆς ὁ πατὴρ πάντων κάθηται	τῶν	θεῶν. Ὅρα οὖν, ἐνταῦθά ἐστιν
[17]	καίπερ οὔπω σαφῶς τὸν πατέρα	τῶν	θεῶν ὁρῶντες. Ὦ Ζεῦ πάτερ,
[21]	κόσμου πολίτην, καὶ ταῖς ὅλαις	τῶν	θεῶν οὐσίαις, αἳ τὸν ὅλον
[10]	θεῖα καὶ καθαρὰ καὶ τῆς	τῶν	θεῶν οὐσίας εἰς δύναμιν ἐστοχασμένα.
[9]	κρύπτεσθαι» καὶ τὸ ἀποκεκρυμμένον τῆς	τῶν	θεῶν οὐσίας οὐκ ἀνέχεται γυμνοῖς
[17]	μακράν, ἐπειδήπερ αὐτοῖς ὀλίγον ἔμελε	τῶν	θεῶν. Πάντων οὖν ὁμοῦ φυρομένων
[8]	πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ	τῶν	θεῶν τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ
[8]	πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ τὰ	τῶν	θεῶν τεμένη, τῇ τρυφῇ δὲ
[7]	μὲν φοιτᾶν ἐπὶ τὰ ἱερὰ	τῶν	θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν
[7]	μὲν φοιτᾶν ἐπὶ τὰ ἱερὰ	τῶν	θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ τῶν
[20]	χωρὶς ἀποδείξεως λεγομένοις ὅσα ὑπὲρ	τῶν	θεῶν φασιν οἱ ποιηταί. Ταῦτα
[17]	αἰτήσασθαι χρὴ παρὰ τοῦ πατρὸς	τῶν	θεῶν, ὡς δὲ πλησίον ὄντα
[17]	πείρᾳ μᾶλλον, ὥσπερ οἱ φαῦλοι	τῶν	ἰατρῶν ἐκ τῆς ἐμπειρίας μόνον
[3]	καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι	τῶν	ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ
[3]	καὶ χάριτι παραφέρειν, ὥσπερ οἶμαι	τῶν	ἰατρῶν οἱ μὲν ἐλεύθεροι τὸ
[1]	κοινὰ πράττομεν καλῶς, οὐχ οὕτω	τῶν	ἰδίων ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν
[1]	κοινὰ πράττομεν καλῶς, οὐχ οὕτω	τῶν	ἰδίων ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν
[17]	τῶν προπατόρων αὐτοῦ. Καθαιρουμένων δὲ	τῶν	ἱερῶν ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ καὶ νέα
[21]	οὐδέν ἐστι πλέον, κἂν εἴσω	τῶν	ἱερῶν εἰσφρήσωσι περιαύλων. Ἢ γὰρ
[17]	καὶ αἰγῶν αἰπόλοι καὶ ἱπποφορβοὶ	τῶν	ἵππων, καὶ πλεῖστα κτήματα. Τούτων
[7]	τῶν θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ	τῶν	καθ´ ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ
[7]	τῶν θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ	τῶν	καθ´ ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ
[17]	Τάρταρον προέσθαι πρὸς τὸ μέγεθος	τῶν	κακῶν ἐκπλαγείς. Ἐπεὶ δ´ ὁ
[17]	ὑπηνήτης, τοῦπερ χαριεστάτη ἥβη» κατανοήσας	τῶν	κακῶν τὸ πλῆθος, ὁπόσον τι
[18]	Τὰ πρὸς ἡμᾶς ἡγείσθω σοι	τῶν	καλῶν ἁπάντων· ἐσμὲν γάρ σου
[19]	ἀρετὴν ἀσκεῖν καὶ θεοὺς ἁπάντων	τῶν	καλῶν νομίζειν ἡγεμόνας ἐδίδασκεν. Εἰ
[19]	ὑπ´ ἀνδρὶ τελεσθησόμενος ὃν νενόμικα	τῶν	κατ´ ἐμαυτὸν πάντων διαφέρειν. Ὁ
[10]	οὐκ ἀξύνετος εἶ. Τούτων δὴ	τῶν	κατὰ διάνοιαν σχημάτων ἁρμόττει τῷ
[12]	ἀνθρωπικὴ μὲν ἡ σπορὰ διὰ	τῶν	κεραυνίων, ἡ δ´ ἀποκύησις ἀνθρωπικωτέρα,
[17]	ἐκείνου τοῦ πλουσίου καὶ ἀνεψιὸς	τῶν	κληρονόμων· τοῦτο» ἔφη, σόν ἐστιν
[12]	οὐκ ἀνασχόμενον τὸ σωμάτιον ἓν	τῶν	κτημάτων τοῦ Διὸς ὑπὸ τοῦ
[19]	ἔμοιγε πρός τε τοὺς κρατίστους	τῶν	Κυνικῶν, εἴ τις ἄρα ἔστι
[19]	ἀπεχθανόμενος ἅμα τοῖς τε φαυλοτάτοις	τῶν	Κυνικῶν καὶ τῶν ῥητόρων προσκρούσαιμι·
[1]	κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ Διονύσου παρὰ	τῶν	κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ λέγοντος,
[1]	κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ Διονύσου παρὰ	τῶν	κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ λέγοντος,
[11]	τῷ θείῳ καὶ καθαρωτάτῳ σώματι,	τῶν	λεγομένων τούτων στοιχείων δουλευόντων αὐτοῦ
[5]	ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ	τῶν	ληιζομένων τὴν θάλατταν Οἷά τε
[5]	ἀνεῖλεν, ἥρως καὶ δαίμων, ὑπὲρ	τῶν	ληιζομένων τὴν θάλατταν Οἷά τε
[5]	ἐκείνους τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ	τῶν	λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί.
[5]	ἐκείνους τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ	τῶν	λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί.
[5]	ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας	τῶν	λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ
[5]	ἕτερον ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας	τῶν	λῃστῶν μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ
[21]	μυεῖσθαι; Τί πέρας ἡμῖν ἔσται	τῶν	λόγων, εἰ ταῦτα μήπω σε
[8]	τρόπος αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο;	Τῶν	λόγων ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ
[8]	τρόπος αὐτοῖς τῆς συνουσίας ἐγίνετο;	Τῶν	λόγων ἡγεῖτο τὰ ἔργα, καὶ
[14]	ἡλικίαν ἢ τῷ φρονεῖν, πάντως	τῶν	λόγων τούτων δεομένους. Εἰ μὲν
[20]	ἁγιωτάτας τελετὰς καὶ διὰ πάντων	τῶν	μαθημάτων ἦχθαι τοῖς εἴσω τοῦ
[19]	γενναίους ῥήτοράς ἐστι φιλικὰ πάντα.	Τῶν	μὲν δὴ τοιούτων λόγων, εἰ
[10]	ὁποίους εἶναι χρὴ τοὺς ἑκατέρῳ	τῶν	μερῶν ἁρμόττοντας αὐτοὶ καθ´ ἑαυτοὺς
[9]	ἀλλὰ φίλος ἔσται» Τούτων δὴ	τῶν	μερῶν οὔτε τῷ λογικῷ προσήκει
[9]	φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ	τῶν	μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ μὴν ἀλλὰ
[9]	φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ	τῶν	μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ μὴν ἀλλὰ
[10]	γάρ πως καὶ σχηματίζεται παρὰ	τῶν	μὴ προφερομένων εἰκῇ μηδ´ ὥσπερ
[17]	τὸν Δία πήξας τὰ ὄμματα.	Τῶν	Μοιρῶν δὲ ἡ πρεσβυτάτη· Κωλύετον»
[5]	~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς	τῶν	Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ,
[5]	~Νῦν δὲ ἐκεῖνό μοι πρὸς	τῶν	Μουσῶν φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ,
[4]	ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ	τῶν	μύθων ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό σε
[4]	ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια διὰ	τῶν	μύθων ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό σε
[9]	ἀλλὰ μετά τινος ἐμμελείας ἡ	τῶν	μύθων ἐγκαταμέμικται γραφή, οὓς ς´
[1]	τίνας χρὴ ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς	τῶν	μύθων, εἴ τι ἄρα καὶ
[1]	τίνας χρὴ ποιεῖσθαι τὰς διασκευὰς	τῶν	μύθων, εἴ τι ἄρα καὶ
[3]	ποιητὴς νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ	τῶν	μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ
[3]	ποιητὴς νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ	τῶν	μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ
[9]	οἶμαι πολλάκις γίγνεσθαι καὶ διὰ	τῶν	μύθων, ὅταν εἰς τὰς τῶν
[21]	τὴν παραιρουμένην οὐ σμικρὰ τῆς	τῶν	μυστηρίων σεμνότητος; Ἴσως μὲν ἄν
[16]	εἰώθασιν οἱ τῇ τροπικῇ χρώμενοι	τῶν	νοημάτων κατασκευῇ· πολὺς δὲ ἐν
[18]	ἐπιεικῶν μὴ φιλεῖσθαι, παρὰ δὲ	τῶν	νομιζομένων φιλεῖν εἰς τὰ μέγιστα
[15]	κυνικὸς εἶναι ἐθέλει, πάντων ὑπεριδὼν	τῶν	νομισμάτων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δοξῶν,
[17]	ὅθεν καὶ διαφεύγει τὰ πολλὰ	τῶν	νοσημάτων αὐτούς. Ἀρκεῖν οὖν νομίσας
[18]	γυναικῶν, μήτε τῶν οἰκείων μήτε	τῶν	ξένων ἀναπείσῃ τῶν ἐντολῶν ἐκλαθέσθαι
[18]	μήτε ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν, μήτε	τῶν	οἰκείων μήτε τῶν ξένων ἀναπείσῃ
[6]	τὰ πρὸς ἀνθρώπους, μὴ διὰ	τῶν	Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν Φιλίσκου
[6]	τὰ πρὸς ἀνθρώπους, μὴ διὰ	τῶν	Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν Φιλίσκου
[19]	ἐκ τῶν Ἡσιόδου λεγόμενον ὑπὲρ	τῶν	ὀνομασάντων ἑαυτοὺς τοῖς τῶν θεῶν
[2]	τοξόται δὲ καὶ τὰ κουφότερα	τῶν	ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ
[2]	τοξόται δὲ καὶ τὰ κουφότερα	τῶν	ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ
[3]	πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς	τῶν	παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι
[3]	πλασάντων ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς	τῶν	παιδίων ψυχαῖς, ὥσπερ αἱ τίτθαι
[17]	οὐδ´ αὐτοὶ παιδευθέντες καλῶς, τῆς	τῶν	παίδων ἀνοίας τε καὶ ἀμαθίας
[19]	ἐπέρχεται καὶ ἡ Λητὼ μετὰ	τῶν	παίδων, εἶτα κύκνοι λιγυρὸν ᾄδοντες
[17]	πατρῷα μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ	τῶν	παίδων ὀλιγωρηθέντα πρότερον ὑπὸ τοῦ
[19]	ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε λόγοις; Ποῦ δὲ	τῶν	παλαιῶν τις ἀνδρῶν, οἳ ταῖς
[19]	τὸ μὴ ἔχειν εὑρεῖν ἐκ	τῶν	παρόντων ὅτι φῶσιν, ἡ Δῆλος
[8]	τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ	τῶν	πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν
[8]	τιμῶντες αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ	τῶν	πατρῴων χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν
[12]	θᾶττον ἢ προσῆκον ἦν τινὰ	τῶν	περὶ αὐτὸν ὀργίων, οὐκ ἀνασχομένη
[12]	οὗ μοι δοκοῦσιν, ἐξημερωθέντων αὐτοῖς	τῶν	περὶ τὸν βίον, Ἕλληνες τῆς
[20]	σοι παράσχῃ πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι	τῶν	Πλατωνικῶν πολλοῖς, ὁ Σωκράτης εἴρων
[15]	τὸν Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν οἱ κομψότεροι	τῶν	ποιητῶν. Ἡ σύντομος ὁδός ἐστιν
[18]	πολλὰ καὶ καταδυόμενος λεληθότως ἡδυπαθεῖν,	τῶν	ποιμένων δὲ ὀλίγον μέν ἐστι
[18]	οἱ βέλτιστοι μὲν οὐκ εὐφραίνουσι	τῶν	ποιμένων, οἱ κόλακες δὲ καὶ
[9]	τῶν μύθων, ὅταν εἰς τὰς	τῶν	πολλῶν ἀκοὰς οὐ δυναμένας τὰ
[6]	θεός, ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς	τῶν	πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν
[6]	θεός, ἆρ´ ἴσμεν; Ὅτι τῆς	τῶν	πολλῶν αὐτῷ δόξης ἐπέταξεν ὑπερορᾶν
[10]	πλεῖστα, πλὴν ἔμοιγε οὐδ´ ὑπὲρ	τῶν	πολλῶν οὐδ´ ὑπὲρ τῶν ἁπάντων
[18]	σοι τὴν προγονικὴν οἰκίαν, αἰδοῖ	τῶν	προγόνων, ἀποκαθῆραι. Μέμνησο οὖν ὅτι
[19]	προθύροις ἕστηκα, σὺ δὲ καὶ	τῶν	προθύρων εἶ πόρρω. Σοὶ δὲ
[9]	τῷ λόγῳ μαρτυρεῖ τούτοις ἡ	τῶν	προλαβόντων ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ
[17]	καὶ ἄλλων, οὐχ ἥκιστα δὲ	τῶν	προπατόρων αὐτοῦ. Καθαιρουμένων δὲ τῶν
[15]	ἀλλ´ ὡς ἔνι μάλιστα ἐκ	τῶν	προστυχόντων ἀποπλήσας τὴν θεραπείαν τοῦ
[20]	που πληρώσας. ~Τίς οὖν ἡ	τῶν	Πυθαγορικῶν εὐλάβεια περὶ τὰ τῶν
[1]	λελογισμένης, ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ	τῶν	ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ
[1]	λελογισμένης, ὥσπερ αἱ πελειάδες, ὑπὸ	τῶν	ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον δὲ
[8]	τῇ τρυφῇ δὲ καὶ πρὸ	τῶν	ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων ἐπολέμουν,
[8]	τῇ τρυφῇ δὲ καὶ πρὸ	τῶν	ῥημάτων διὰ τῶν ἔργων ἐπολέμουν,
[14]	ὑφ´ ὑμῶν εὐκαταφρόνητος ἡ φιλοσοφία;	Τῶν	ῥητορικῶν οἱ δυσμαθέστατοι καὶ οὐδ´
[19]	τε φαυλοτάτοις τῶν Κυνικῶν καὶ	τῶν	ῥητόρων προσκρούσαιμι· ὡς ἔμοιγε πρός
[13]	τὸ πᾶσαν ὁμοῦ μετὰ τῆς	τῶν	Ῥωμαίων ἐπιτροπεῦσαι τὴν Βαρβάρων ἔγωγε
[18]	ἦν ὁ ξυμπονῶν ἐν τῇ	τῶν	συγγενῶν οἰκίᾳ παρερριμμένῳ. Ἴσθι οὖν»
[1]	ἀκούειν, οὐ τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ	τῶν	συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ,
[1]	ἀκούειν, οὐ τοῦ λέγοντος, ἀλλὰ	τῶν	συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον δέ,
[16]	δὲ εἰ τὰ μυθικὰ διηγήματα	τῶν	σῶν εἴσω χειρῶν ἀφῖκτο, οὔποτ´
[18]	εἶτα αὐτῷ δοίης γῆμαί τινα	τῶν	σῶν θυγατέρων. Τρίτης ἐπάκουέ μου
[7]	τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ	τῶν	σῶν ῥημάτων πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο
[7]	τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ	τῶν	σῶν ῥημάτων πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο
[18]	μέν» εἶπεν, ὦ θεῶν πάτερ,	τῶν	τε ἄλλων καὶ τούτων ἕνεκα
[10]	τὸ θέατρον. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ	τῶν	τελεστικῶν μύθων ἐπεμνήσθην, φέρε νῦν
[10]	ὑπὲρ πάντων οὗτος, ἀλλ´ ὑπὲρ	τῶν	τελεστικῶν, οὓς παρέδωκεν ἡμῖν Ὀρφεὺς
[18]	λάμπῃ μέγα καὶ μηθὲν ἐπιποθῇς	τῶν	τῇδε, ταύτης δὲ Ἀθηνᾶς τῆς
[17]	γένει καὶ παισὶν αἴτιος ἐγένετο	τῶν	τηλικούτων παθημάτων; Ἢ νομίζεις, ὅτι
[9]	ἡ μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ	τῶν	τῆς φιλοσοφίας εἴτε μορίων εἴτε
[9]	ἡ μυθογραφία· μικρὰ οὖν ὑπὲρ	τῶν	τῆς φιλοσοφίας εἴτε μορίων εἴτε
[9]	ἐνδόξων παραλογιστικόν. Ὄντων δὴ τοσούτων	τῶν	τῆς φιλοσοφίας μερῶν, εἰ μή
[1]	ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς	τῶν	τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν
[1]	ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς	τῶν	τοιούτων κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν
[5]	καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις	τῶν	τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς,
[5]	καὶ ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις	τῶν	τοιούτων κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς,
[14]	διάνοιαν ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι τὴν ἐξήγησιν	τῶν	τοιούτων. Ὁ δὲ τῆς τῶν
[17]	αὑτὸν ἐσκόπει τίνα τρόπον ἐκφεύξεται	τῶν	τοσούτων κακῶν τὸ μέγεθος· ἤδη
[3]	ὅλως χρή τι καὶ ὑπὲρ	τῶν	τοὺς μύθους τὸ πρῶτον πλασάντων
[3]	ὅλως χρή τι καὶ ὑπὲρ	τῶν	τοὺς μύθους τὸ πρῶτον πλασάντων
[9]	γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´ ἀμφότερα.	Τῶν	τριῶν δὴ τούτων αὖθις ἕκαστον
[9]	γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´ ἀμφότερα.	Τῶν	τριῶν δὴ τούτων αὖθις ἕκαστον
[17]	Ἀρκεῖν οὖν νομίσας τὸ πλῆθος	τῶν	υἱέων πρὸς τὸ φυλάξαι τὴν
[9]	ἐνδόξων βιαστικόν, τὸ δὲ διὰ	τῶν	φαινομένων ἐνδόξων παραλογιστικόν. Ὄντων δὴ
[6]	διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ	τῶν	Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας τὸ
[6]	διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ	τῶν	Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας τὸ
[9]	μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ	τῶν	φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων
[9]	μυθογραφία· φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ	τῶν	φιλοσόφων αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων
[4]	Πὰν καὶ τίς ὁ Ζεὺς	τῶν	χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος καλεῖσθαι,
[4]	Πὰν καὶ τίς ὁ Ζεὺς	τῶν	χαμαὶ ἐρχομένων ἀνθρώπων» ἄξιος καλεῖσθαι,
[9]	ῥίπτεσθαι ῥήμασιν. Ὅπερ δὲ δὴ	τῶν	χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος φύσις ὠφελεῖν
[5]	κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ κατὰ	τῶν	χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς
[5]	κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ κατὰ	τῶν	χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς οἷς
[3]	μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ	Πλάτων,	ἢ ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν,
[3]	μύθων Ὅμηρος ἢ Θουκυδίδης ἢ	Πλάτων,	ἢ ὅτι βούλει καλεῖν αὐτόν,
[13]	τὰ λεγόμενα τρόπον ἄλλον, ὃν	Πλάτων,	ὃν Πλωτῖνος, ὃν Πορφύριος, ὃν
[9]	Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ	Πλάτων	προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´
[9]	Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ	Πλάτων	προσχρησάμενοι πολλαχοῦ τοῖς μύθοις, ὥσθ´
[2]	πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι τῶν	ἀκροαμάτων,	αὐλὸς καὶ κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα
[2]	πρᾶγμα ὥσπερ ἄλλο τι τῶν	ἀκροαμάτων,	αὐλὸς καὶ κιθάρα, τέρψεως ἕνεκα
[2]	ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων	πραγμάτων,	ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα
[2]	ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων	πραγμάτων,	ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα
[9]	μεμυθολόγηται περὶ τῶν ἐν Ἅιδου	πραγμάτων	θεολογοῦντι καὶ πρό γε τούτου
[13]	τε καταβίωσιν καὶ τὴν τῶν	πραγμάτων	μέθεξιν ἐν τῷ παντί, καὶ
[7]	αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα	πραγμάτων	οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων
[7]	αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα	πραγμάτων	οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων
[9]	τὰ θεῖα καθαρῶς δέξασθαι δι´	αἰνιγμάτων	αὐτοῖς μετὰ τῆς μύθων σκηνοποιίας
[20]	τελετὰς καὶ διὰ πάντων τῶν	μαθημάτων	ἦχθαι τοῖς εἴσω τοῦ περιπάτου
[17]	τοῦ πατρὸς καὶ ἀποσυληθέντα τῶν	ἀναθημάτων,	ἃ ἐτέθειτο παρὰ πολλῶν μὲν
[17]	παισὶν αἴτιος ἐγένετο τῶν τηλικούτων	παθημάτων;	Ἢ νομίζεις, ὅτι μὴ χαλεπαίνεις
[17]	πρῶτον μὲν τῶν εἰς ἀλλήλους	ἀδικημάτων.	Ἐπιθυμῶν γὰρ ἕκαστος ὥσπερ ὁ
[5]	ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν	ἀδικημάτων	ἡ ζημία, λίθοις δὲ βαλλομένους
[5]	ἐλαύνεσθαι, κουφοτέρα γάρ ἐστι τῶν	ἀδικημάτων	ἡ ζημία, λίθοις δὲ βαλλομένους
[17]	ὅτι ἄρα πολλῶν αὐτοῖς δεήσει	μνημάτων	οὐκ εἰς μακράν, ἐπειδήπερ αὐτοῖς
[16]	οἱ τῇ τροπικῇ χρώμενοι τῶν	νοημάτων	κατασκευῇ· πολὺς δὲ ἐν τούτοις
[8]	τρυφῇ δὲ καὶ πρὸ τῶν	ῥημάτων	διὰ τῶν ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις
[8]	τρυφῇ δὲ καὶ πρὸ τῶν	ῥημάτων	διὰ τῶν ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις
[10]	μηδ´ ὥσπερ χειμάρρους ἑλκόντων συρφετοὺς	ῥημάτων	ἐκ τῆς τριόδου· ἀλλὰ τοῖν
[7]	ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν	ῥημάτων	πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν
[7]	ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν	ῥημάτων	πρώην ἐξανέστην. Τοῦτο μὲν οὖν
[1]	ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων	ῥημάτων	τὸν ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας,
[1]	ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ κύων	ῥημάτων	τὸν ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας,
[7]	δὲ καὶ πένης ὢν καὶ	χρημάτων	ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον
[7]	δὲ καὶ πένης ὢν καὶ	χρημάτων	ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον
[8]	πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων	χρημάτων	ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι
[8]	πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν πατρῴων	χρημάτων	ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν ἀσπασάμενοι
[17]	καὶ διαφεύγει τὰ πολλὰ τῶν	νοσημάτων	αὐτούς. Ἀρκεῖν οὖν νομίσας τὸ
[12]	ἀνασχόμενον τὸ σωμάτιον ἓν τῶν	κτημάτων	τοῦ Διὸς ὑπὸ τοῦ κεραυνοῦ
[10]	Τούτων δὴ τῶν κατὰ διάνοιαν	σχημάτων	ἁρμόττει τῷ μύθῳ τὰ πλεῖστα,
[15]	εἶναι ἐθέλει, πάντων ὑπεριδὼν τῶν	νομισμάτων	καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δοξῶν, εἰς
[2]	τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν	ἐπιτηδευμάτων,	οὕτω τις ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ
[2]	τῆς χώρας ἀκολουθούντων οἶμαι τῶν	ἐπιτηδευμάτων,	οὕτω τις ὑπολαμβάνει καὶ ἐπὶ
[9]	ἀπολλυμένων καὶ τῶν ἀιδίων μὲν	σωμάτων	δὲ ὅμως θεωρίαν, τί τὸ
[9]	ἀπολλυμένων καὶ τῶν ἀιδίων μὲν	σωμάτων	δὲ ὅμως θεωρίαν, τί τὸ
[21]	αἰδοῖ τῶν θεῶν, καίτοι τἆλλα	πατῶν	καὶ παραχαράττων· αὐτόν τε οὐκ
[19]	ἐπαινεῖς φορτικῶς ὡς οὐδεὶς τῶν	ἀμαθεστάτων	ῥητόρων, οἷς διὰ τὴν τῶν
[15]	Ἀχέροντα θρυλλοῦσιν οἱ κομψότεροι τῶν	ποιητῶν.	Ἡ σύντομος ὁδός ἐστιν αὕτη.
[6]	αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ	Μαγνήτων	κακά, κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν
[6]	αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ	Μαγνήτων	κακά, κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν
[14]	δέ· συνετώτεροι γάρ ἐσμεν τῶν	ἀνοήτων	ἐκείνων, ἴσως δὲ καὶ διὰ
[6]	τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας,	ἀρρήτων	ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα, καὶ
[6]	τοῖς λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας,	ἀρρήτων	ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα, καὶ
[10]	ἐπιτίθημι τῇ γλώττῃ» περὶ τῶν	ἀρρήτων	γὰρ οὐδὲν χρὴ λέγειν. Ἀλλά
[7]	τῶν Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε	ἐφοίτων;	Οὐκ ἂν οὖν εὕροις ἄλλην
[7]	τῶν Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ Ἰσθμόνδε	ἐφοίτων;	Οὐκ ἂν οὖν εὕροις ἄλλην
[12]	ὁ Διόνυσος αὔτοπτος ἐφαίνετο δαίμων,	ἐπιφοιτῶν	τὰς πόλεις, ἄγων μεθ´ ἑαυτοῦ
[6]	ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς,	ὑλακτῶν	πρὸς ἅπαντας, ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος,
[6]	ἡμῖν ἐπιδεῖξαι, βλασφημῶν τοὺς θεούς,	ὑλακτῶν	πρὸς ἅπαντας, ὅπερ ἔφην ἀρχόμενος,
[19]	διαφέρειν. Ὁ δέ με πρὸ	πάντων	ἀρετὴν ἀσκεῖν καὶ θεοὺς ἁπάντων
[14]	μύθου, μᾶλλον δὲ τοῦ κοινῇ	πάντων	βασιλέως Ἡλίου, τί σοι μέγα
[12]	Διὸς ὑπὸ τοῦ κεραυνοῦ κατεφλέγετο,	πάντων	δ´ ὁμοῦ πυρουμένων, Ἑρμῇ κελεύσας
[19]	ὃν νενόμικα τῶν κατ´ ἐμαυτὸν	πάντων	διαφέρειν. Ὁ δέ με πρὸ
[18]	τε ἄλλων καὶ τούτων ἕνεκα	πάντων	ἐμαυτὸν φέρων ἀναθήσω. Περιβάλλων δὲ
[18]	Διός, ἀντὶ τοῦ κληρονόμου τούτου	πάντων	ἐπίτροπον τούτων καταστήσω; Πάλιν ἐνταῦθα
[17]	ἔφη, τῆς κορυφῆς ὁ πατὴρ	πάντων	κάθηται τῶν θεῶν. Ὅρα οὖν,
[11]	καὶ στρατεύσασθαι λέγεται καὶ κρατῆσαι	πάντων,	καμεῖν δὲ ὅμως καὶ τὸ
[8]	πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ	πάντων,	οἱ τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν
[8]	πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν διὰ	πάντων,	οἱ τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν
[20]	διατριβῆς προυγέγραπτο, ἔγνως ἂν πρὸ	πάντων,	ὅτι τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς
[17]	αὐτοῖς ὀλίγον ἔμελε τῶν θεῶν.	Πάντων	οὖν ὁμοῦ φυρομένων καὶ ξυντελουμένων
[10]	τε» Φησὶ δὲ οὐχ ὑπὲρ	πάντων	οὗτος, ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν τελεστικῶν,
[20]	τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καὶ διὰ	πάντων	τῶν μαθημάτων ἦχθαι τοῖς εἴσω
[15]	~Ὅστις οὖν κυνικὸς εἶναι ἐθέλει,	πάντων	ὑπεριδὼν τῶν νομισμάτων καὶ τῶν
[18]	ἡμᾶς ἡγείσθω σοι τῶν καλῶν	ἁπάντων·	ἐσμὲν γάρ σου καὶ εὐεργεταὶ
[10]	τῶν πολλῶν οὐδ´ ὑπὲρ τῶν	ἁπάντων	ἐστὶ τά γε νῦν ῥητέον,
[19]	πάντων ἀρετὴν ἀσκεῖν καὶ θεοὺς	ἁπάντων	τῶν καλῶν νομίζειν ἡγεμόνας ἐδίδασκεν.
[3]	τῶν τοὺς μύθους τὸ πρῶτον	πλασάντων	ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν
[3]	τῶν τοὺς μύθους τὸ πρῶτον	πλασάντων	ἀπολογήσασθαι, δοκοῦσί μοι ταῖς τῶν
[19]	τῶν Ἡσιόδου λεγόμενον ὑπὲρ τῶν	ὀνομασάντων	ἑαυτοὺς τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν,
[12]	φυτόν, ὑφ´ οὗ μοι δοκοῦσιν,	ἐξημερωθέντων	αὐτοῖς τῶν περὶ τὸν βίον,
[9]	διὰ τῶν φαινομένων ἐνδόξων παραλογιστικόν.	Ὄντων	δὴ τοσούτων τῶν τῆς φιλοσοφίας
[9]	λόγῳ μαρτυρεῖ τούτοις ἡ τῶν	προλαβόντων	ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι
[11]	Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε πολλῶν ἤκουσα	λεγόντων	ἄνθρωπον μὲν τὸν Διόνυσον, ἐπείπερ
[10]	προφερομένων εἰκῇ μηδ´ ὥσπερ χειμάρρους	ἑλκόντων	συρφετοὺς ῥημάτων ἐκ τῆς τριόδου·
[14]	κίνδυνος νομίσαι, διὰ δὲ τῶν	ἀπεμφαινόντων	ὑπεριδόντας τῶν ἐν τῷ φανερῷ
[19]	μὴ ἔχειν εὑρεῖν ἐκ τῶν	παρόντων	ὅτι φῶσιν, ἡ Δῆλος ἐπέρχεται
[11]	σώματι, τῶν λεγομένων τούτων στοιχείων	δουλευόντων	αὐτοῦ τῇ δημιουργικῇ καὶ τελεσιουργῷ
[5]	εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας	λῃστευόντων	καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ
[5]	εἰπέ μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας	λῃστευόντων	καὶ κατειληφότων τὰς ἀκτὰς ἐπὶ
[3]	εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν	ἀκουόντων	ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι καὶ
[3]	εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν παρὰ τῶν	ἀκουόντων	ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω τοι καὶ
[15]	ὡς ἔνι μάλιστα ἐκ τῶν	προστυχόντων	ἀποπλήσας τὴν θεραπείαν τοῦ σώματος
[2]	Καρίᾳ, τῇ φύσει τῆς χώρας	ἀκολουθούντων	οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις
[2]	Καρίᾳ, τῇ φύσει τῆς χώρας	ἀκολουθούντων	οἶμαι τῶν ἐπιτηδευμάτων, οὕτω τις
[5]	τῶν ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ	κατειληφότων	τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι
[5]	τῶν ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων καὶ	κατειληφότων	τὰς ἀκτὰς ἐπὶ τῷ λυμαίνεσθαι
[5]	τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν	λῃστῶν	ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί. Οἱ
[5]	τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους δὲ τῶν	λῃστῶν	ἐκείνων τοὺς κύνας τουτουσί. Οἱ
[5]	ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν	λῃστῶν	μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ καὶ
[5]	ζητεῖς ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν	λῃστῶν	μάρτυρα; Πλὴν εἰ μὴ καὶ
[14]	ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα τοὺς λόγους	πλάττων	καὶ μύθους παράγων πραττέτω μὴ
[21]	θεῶν, καίτοι τἆλλα πατῶν καὶ	παραχαράττων·	αὐτόν τε οὐκ ἐπανήγαγεν, ὅθεν
[19]	ἐπιτιμᾷς αὐτὸς οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου	πράττων,	ἐπαινεῖς φορτικῶς ὡς οὐδεὶς τῶν
[6]	καὶ οὔτε ὅτι φῶ περὶ	αὐτῶν	ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ Μαγνήτων
[6]	καὶ οὔτε ὅτι φῶ περὶ	αὐτῶν	ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ Μαγνήτων
[17]	παιδίον; ἔφη· ξυγγενὲς δὲ ἦν	αὐτῶν	ἄρα παρερριμμένον που καὶ ἀμελούμενον,
[1]	τι καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν	αὐτῶν	εἵνεκα καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν
[1]	τι καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν	αὐτῶν	εἵνεκα καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν
[15]	αὐτὰ ἐξετάζοι καὶ τῆς ἀξίας	αὐτῶν	ἐπιτρέψειεν αὐτῷ τιμητῇ γενέσθαι· γῆν
[10]	τούτοιν συγκείσεται· σκοπῶμεν δὲ ἑκάτερον	αὐτῶν.	Ἔστιν ἁπλῆ τις ἐν λόγῳ
[8]	δὲ ὡς σὺ βλασφημῶν κατ´	αὐτῶν	ηὔχετο. Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι τῆς
[8]	δὲ ὡς σὺ βλασφημῶν κατ´	αὐτῶν	ηὔχετο. Πόσαι γὰρ ἑκατόμβαι τῆς
[5]	τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς	αὐτῶν	ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας
[5]	τούτων γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς	αὐτῶν	ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας
[18]	πρὸς τοὺς ὑπηκόους φιλάνθρωπος, ἄρχων	αὐτῶν	καὶ ἡγούμενος ἐπὶ τὰ βέλτιστα,
[17]	γυναῖκες πολλαὶ καὶ παῖδες ἐξ	αὐτῶν	καὶ θυγατέρες, οἷς ἐκεῖνος διανείμας
[18]	ἄλλα, φρονῶν δὲ ἕτερα περὶ	αὐτῶν.	Ὁρᾷς ὅτι καὶ τοῦτον τὸν
[14]	φανερῷ λεγομένων ἐπὶ τὴν ἐξῃρημένην	αὐτῶν	οὐσίαν καὶ ὑπερέχουσαν πάντα τὰ
[3]	ἄττα προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα	αὐτῶν	παραμυθήσωνται τὸ πάθος, οὕτω δὲ
[3]	ἄττα προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα	αὐτῶν	παραμυθήσωνται τὸ πάθος, οὕτω δὲ
[21]	οὔτε γὰρ ῥητέον πάντα ἐστίν,	αὐτῶν	τε οἶμαι τούτων, ὧν θέμις
[13]	διὰ τὸ ἀγνοεῖν ἔτι περὶ	αὐτῶν	τὸ ἀκριβές, τυχὸν δὲ καὶ
[1]	δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν	τοιούτων	κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ
[1]	δὲ ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν	τοιούτων	κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ
[5]	ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις τῶν	τοιούτων	κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους
[5]	ἀνδρειοτέρους ἂν εἴποι τις τῶν	τοιούτων	κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους
[19]	φιλικὰ πάντα. Τῶν μὲν δὴ	τοιούτων	λόγων, εἰ καὶ πολὺ πλῆθος
[14]	ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι τὴν ἐξήγησιν τῶν	τοιούτων.	Ὁ δὲ τῆς τῶν ἠθῶν
[17]	καὶ παισὶν αἴτιος ἐγένετο τῶν	τηλικούτων	παθημάτων; Ἢ νομίζεις, ὅτι μὴ
[17]	ἐσκόπει τίνα τρόπον ἐκφεύξεται τῶν	τοσούτων	κακῶν τὸ μέγεθος· ἤδη γὰρ
[9]	φαινομένων ἐνδόξων παραλογιστικόν. Ὄντων δὴ	τοσούτων	τῶν τῆς φιλοσοφίας μερῶν, εἰ
[10]	τοῖς πολλοῖς, ὅσοι τέως ἐστὲ	τούτων	ἀμύητοι, τὴν ὄνησιν δοῖεν. Ὑπὲρ
[9]	κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν δὴ	τούτων	αὖθις ἕκαστον εἰς τρία τέμνεται,
[9]	κατ´ ἀμφότερα. Τῶν τριῶν δὴ	τούτων	αὖθις ἕκαστον εἰς τρία τέμνεται,
[2]	οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα παρὰ	τούτων	αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν
[2]	οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα παρὰ	τούτων	αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν
[5]	πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ	τούτων	γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς αὐτῶν
[5]	πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι νῦν οἱ πολλοὶ	τούτων	γεγόνασιν ἱκανῶς, ἴσως τινὲς αὐτῶν
[17]	τῶν ἵππων, καὶ πλεῖστα κτήματα.	Τούτων	δὲ αὐτῷ πολλὰ μὲν ὁ
[14]	τῷ φρονεῖν, πάντως τῶν λόγων	τούτων	δεομένους. Εἰ μὲν οὖν ἡμεῖς
[10]	ῥητορικῆς ἐμέλησεν, οὐκ ἀξύνετος εἶ.	Τούτων	δὴ τῶν κατὰ διάνοιαν σχημάτων
[9]	οὐκ ἐχθρός, ἀλλὰ φίλος ἔσται»	Τούτων	δὴ τῶν μερῶν οὔτε τῷ
[11]	παιδὶ κελεύσας. Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν	τούτων	ἐμοί τε καὶ ὑμῖν ἵλεως
[18]	πάτερ, τῶν τε ἄλλων καὶ	τούτων	ἕνεκα πάντων ἐμαυτὸν φέρων ἀναθήσω.
[19]	ὧν ἤκουον ἐπαινουμένων παρ´ αὐτοῦ,	τούτων	ἔσπευδον ἀκροατὴς εἶναι, καὶ βιβλία
[9]	κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν ὑπὲρ	τούτων	ἔτι τὰ παριστάμενά μοι τῶν
[9]	κυνισμοῦ γράφειν, εἶπον ἂν ὑπὲρ	τούτων	ἔτι τὰ παριστάμενά μοι τῶν
[21]	Φανερὰ δὲ ὅμως ἐστὶ καὶ	τούτων	ἡ αἰτία· κατανοήσας γὰρ ἀμελοῦντα
[12]	τὸν λῆρον ἐκεῖνο πρῶτον ὑπὲρ	τούτων	ἴσμεν, ὡς Σεμέλη σοφὴ τὰ
[13]	φιλοσοφεῖν τετραμμέναις. Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν	τούτων	ἴστω Διόνυσος αὐτός, ᾧ καὶ
[18]	τοῦ κληρονόμου τούτου πάντων ἐπίτροπον	τούτων	καταστήσω; Πάλιν ἐνταῦθα ὁ νεανίσκος
[14]	τινὰς ὀνομάζουσιν οἱ δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι·	τούτων	οἱ πλείους μικρὰ προέμενοι πολλὰ
[11]	καὶ καθαρωτάτῳ σώματι, τῶν λεγομένων	τούτων	στοιχείων δουλευόντων αὐτοῦ τῇ δημιουργικῇ
[6]	πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ μὲν ἐκ	τούτων	τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν ὁποῖός
[6]	πεφιλοτέχνηται· καὶ εἰ μὲν ἐκ	τούτων	τις ἀξιοῖ τὸν κυνισμὸν ὁποῖός
[19]	καὶ ὁ Σαλμωνεὺς ἔδωκεν ὑπὲρ	τούτων	τοῖς θεοῖς δίκην ὅτι ἄνθρωπος
[14]	ἀπελαυνόμενοι. Καὶ τί χρηστὸν ἐκ	τούτων	ὑμῖν ἐγένετο, μᾶλλον δὲ καὶ
[21]	πάντα ἐστίν, αὐτῶν τε οἶμαι	τούτων,	ὧν θέμις φάναι, ἔνια πρὸς
[5]	ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι	κελεύων	καὶ μήτε ἐν λόγῳ μήτε
[5]	ἀλλοτρίων πάντη καὶ πάντως ἀπέχεσθαι	κελεύων	καὶ μήτε ἐν λόγῳ μήτε
[18]	ἑαυτοῦ μήτε ταῖς ἐκείνων ἐπιθυμίαις	δουλεύων	ὑπεικάθῃς. Ἔχων οὖν τὴν πανοπλίαν,
[21]	καὶ ὅντινα μὴ χρή» τούτοις	ἀπαγορεύων	μὴ μυεῖσθαι; Τί πέρας ἡμῖν
[8]	Ἔχει δὲ ὅ γε ἀληθινὸς	κύων	ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν τὸ σωμάτιον
[8]	Ἔχει δὲ ὅ γε ἀληθινὸς	κύων	ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν τὸ σωμάτιον
[1]	κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ	κύων	ῥημάτων τὸν ἄριστον τῶν θεῶν
[1]	κακῶν ἀνέπλησεν οὐκ εὐαγῶν ὁ	κύων	ῥημάτων τὸν ἄριστον τῶν θεῶν
[4]	τις διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα	ἀκούων	αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´ αὐτοῖς
[4]	τις διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα	ἀκούων	αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´ αὐτοῖς
[18]	ἐκεῖ κακῶν· Ὡς δὲ ἐλιπάρει	δακρύων,	Ἀλλὰ νέος εἶ» ἔφη, καὶ
[4]	Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ	Ξενοφῶν	ἔνια διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε,
[4]	Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ	Ξενοφῶν	ἔνια διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε,
[9]	ἐκεῖνον. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ	Ξενοφῶν	φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων
[9]	ἐκεῖνον. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ	Ξενοφῶν	φαίνεται καὶ Ἀντισθένης καὶ Πλάτων
[9]	φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν	φιλοσόφων	αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες,
[9]	φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν	φιλοσόφων	αὐτὸ καὶ τῶν θεολόγων ποιήσαντες,
[18]	τις γέμων καπνοῦ καὶ μαρίλης,	ἔχων	ἱμάτιον λευκὸν καὶ τὰ πρόσωπα
[18]	ταῖς ἐκείνων ἐπιθυμίαις δουλεύων ὑπεικάθῃς.	Ἔχων	οὖν τὴν πανοπλίαν, ἣν ἐκόμισας
[17]	ἀπιὼν ᾤχετο μετὰ πολλῆς εὐλαβείας	ἔχων	παρ´ ἑαυτῷ ξίφος τε καὶ
[13]	δὲ ῥυεῖσαν καὶ διασπασθεῖσαν μὴ	προσέχων	τις τοῖς ῥήμασιν ὑδάτιον μηδὲ
[18]	τὰ πρὸς τοὺς ὑπηκόους φιλάνθρωπος,	ἄρχων	αὐτῶν καὶ ἡγούμενος ἐπὶ τὰ
[8]	τίμιον εἰς ἀρετήν. Τῶν δὲ	τυχὼν	Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς,
[8]	τίμιον εἰς ἀρετήν. Τῶν δὲ	τυχὼν	Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ´ ἁγνάς,
[6]	ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου δὲ	ἐντυχών·	ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς
[6]	ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου δὲ	ἐντυχών·	ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς
[8]	αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν	πατρῴων	χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν
[8]	αὐτοὶ πρῶτοι ἐφαίνοντο καὶ τῶν	πατρῴων	χρημάτων ὑπεριδόντες, οἱ τὴν ἀτυφίαν