Chapitre
[7]	ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν.	Ἃ	δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ
[7]	ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν.	Ἃ	δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ
[17]	πατρὸς καὶ ἀποσυληθέντα τῶν ἀναθημάτων,	ἃ	ἐτέθειτο παρὰ πολλῶν μὲν καὶ
[2]	χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις, πρὸς	ἃ	σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ
[2]	χρῆσθαι τούτοις τοῖς μορίοις, πρὸς	ἃ	σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ
[8]	αὐτά· Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου	ἀγλαὰ	τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ μοι
[8]	αὐτά· Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου	ἀγλαὰ	τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ μοι
[14]	τῆς παρρησίας πεποίηται; Ἔργον οἴει	μέγα	βακτηρίαν λαβεῖν ἢ τρίχας ἀνεῖναι,
[14]	πάντων βασιλέως Ἡλίου, τί σοι	μέγα	ἢ μικρὸν πεποίηται ἔργον; Τίνι
[18]	ἐν τῇ γῇ φῶς λάμπῃ	μέγα	καὶ μηθὲν ἐπιποθῇς τῶν τῇδε,
[17]	Ἀγαγὼν δὲ αὐτὸν ἐπί τι	μέγα	καὶ ὑψηλὸν ὄρος, Ἐπὶ τούτου»
[9]	ὀργάνων ῥητέον. Ἔστι γὰρ οὐ	μέγα	τὸ διαφέρον ὁποτέρως ἄν τις
[9]	ὀργάνων ῥητέον. Ἔστι γὰρ οὐ	μέγα	τὸ διαφέρον ὁποτέρως ἄν τις
[18]	καὶ τὸ λίαν ἄγαν εἶναι	καταπλῆγα.	Καὶ ὁ μέγας Ἥλιος αὖθις
[1]	τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλαβείας	ὀλίγα	διαλέξομαι· τοῦτο γάρ μοι καὶ
[1]	τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλαβείας	ὀλίγα	διαλέξομαι· τοῦτο γάρ μοι καὶ
[8]	ἐγίνετο; Τῶν λόγων ἡγεῖτο τὰ	ἔργα,	καὶ οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες
[8]	ἐγίνετο; Τῶν λόγων ἡγεῖτο τὰ	ἔργα,	καὶ οἱ τὴν πενίαν τιμῶντες
[12]	εἰρημένοιν προσομοιότερα τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ	ἔργα.	Τί οὖν οὐ καταβάλλοντες τὸν
[15]	κενοδοξίας ταῦτα καὶ ἀμαθίας νενόμικεν	ἔργα·	τὸ αἰσχρὸν ἢ καλὸν οὐκ
[18]	ἄπιθι προσλαβὼν ταύτην μὲν τὴν	δᾷδα	παρ´ ἐμοῦ, ἵνα σοι καὶ
[14]	περινοστεῖν τὰς πόλεις καὶ τὰ	στρατόπεδα,	καὶ τοῖς μὲν βελτίστοις λοιδορεῖσθαι,
[15]	οὐδὲ τὴν Φρύνην οὐδὲ τὴν	Λαΐδα	οὐδὲ τὴν οὐδενὸς περιβλέπεται γαμετὴν
[14]	εἶτα ὁ Χύτρων, εἶτα οὐκ	οἶδα	παιδάριον τί ξανθὸν καὶ εὔμηκες,
[4]	τί χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ	οἶδα.	Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν καὶ
[4]	τί χρήσεται τοῖς μύθοις, οὐκ	οἶδα.	Πότερον ἵνα τὸ πικρὸν καὶ
[19]	εἴτε ἀληθής ἐστι λόγος οὐκ	οἶδα·	τὸ παρὰ σοῦ δὲ πεποιημένον,
[20]	ταύτῃ προσαγορεύω· τὴν δ´ ἡδονὴν	οἶδα	ὡς ἔστι ποικίλον« ταῦτα ἐν
[17]	παρ´ ἑαυτῷ ξίφος τε καὶ	ἀσπίδα	καὶ δόρυ, γυμνὰ δὲ αὐτῷ
[18]	Ἐπεὶ δὲ ἑώρα τήν τε	ἀσπίδα	καὶ τὸ ξίφος μετὰ τοῦ
[14]	τε κἀκείνοις παραπλήσια. Καταλελοίπατε τὴν	πατρίδα	ὥσπερ ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε πάντη καὶ
[14]	τὸν οὐδὲ ἰδεῖν ὑμᾶς θέλοντα	βασιλέα	πορείαν, ἀνελθόντες δὲ ἀφρονέστερον αὐτῇ
[11]	καὶ τελεστικῆς, ὥσπερ τὸν δεσπότην	Ἡρακλέα	διὰ τῆς βασιλικῆς ἀρετῆς, εἰς
[6]	ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν	Ἀχιλλέα	φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος οὖν ὁ
[6]	ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι δὲ τὸν	Ἀχιλλέα	φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος οὖν ὁ
[17]	τῶν ἱερῶν ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ καὶ	νέα	μνήματα, προαγορεύοντος αὐτοῖς τοῦ αὐτομάτου
[4]	τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ	ἐφεισάμεθα	τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς δὲ
[4]	τὰ τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ	ἐφεισάμεθα	τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς δὲ
[18]	δεδόσθαι τῆς λειτουργίας εἵνεκα ταυτησί·	βουλόμεθα	γάρ σοι τὴν προγονικὴν οἰκίαν,
[18]	ἐλπίδος· ἡμεῖς γάρ σοι πανταχοῦ	συνεσόμεθα	ἐγώ τε καὶ Ἀθηνᾶ καὶ
[6]	δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ	θησόμεθα	μοίρᾳ; Πότερον ἐν τῇ τοῦ
[6]	δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ	θησόμεθα	μοίρᾳ; Πότερον ἐν τῇ τοῦ
[5]	πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι	πεπείσμεθα	καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´
[5]	πάντες ἀδιδάκτως εἶναι θεῖόν τι	πεπείσμεθα	καὶ πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´
[17]	ἀπὸ τῆς ἐν τούτοις ὅθεν	πεπορεύμεθα	τέως ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ ταῦτα εἴτε
[10]	πλήθει τῆς τοιαύτης ἀρχηγοὶ θρασύτητος	γενώμεθα,	μᾶλλον δὲ καὶ πρὸ τοῦ
[1]	πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες	ἠκροώμεθα	κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ γενναῖον
[1]	πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι, ὁπηνίκα παρακληθέντες	ἠκροώμεθα	κυνὸς οὔτι τορὸν οὐδὲ γενναῖον
[17]	καλὴ δὲ ὅμως ἡ ξυμβουλή.	Αἰτώμεθα	οὖν Ἀγαθῇ Τύχῃ τὰ κράτιστα,
[19]	ἀλλὰ τὴν ἔκπληκτον μανία; Οὐκ	οἶσθα	ὅτι καὶ ὁ Σαλμωνεὺς ἔδωκεν
[19]	σωφρονέστερον. Ἐγὼ δὲ καίπερ, ὡς	οἶσθα,	τοῖς ἔξωθεν πλεονεκτήμασιν ἐπτερωμένος ὑπέταξα
[18]	σε πάντως χρὴ ἐπανελθεῖν ἐκεῖ.	Ἐνταῦθα	ἐδεῖτο μὴ πέμπειν αὐτὸν ἐκεῖσε
[17]	κάθηται τῶν θεῶν. Ὅρα οὖν,	ἐνταῦθά	ἐστιν ὁ μέγας κίνδυνος, ὅπως
[18]	πάντων ἐπίτροπον τούτων καταστήσω; Πάλιν	ἐνταῦθα	ὁ νεανίσκος ἀντείχετο καὶ πολλὰ
[17]	Καθαιρουμένων δὲ τῶν ἱερῶν ἀνῳκοδομεῖτο	παλαιὰ	καὶ νέα μνήματα, προαγορεύοντος αὐτοῖς
[14]	ὅμως τοὺς θεοὺς κίνδυνος νομίσαι,	διὰ	δὲ τῶν ἀπεμφαινόντων ὑπεριδόντας τῶν
[19]	Πᾶνα, τίνα δὲ εἶναι τὸν	Δία,	εἰ μὴ τοῦτον ὡς ἐσμὲν
[17]	τοῖς θείοις τῶν ἀνθρωπίνων, τὸν	Δία	ἔλεος ὑπῆλθεν· εἶτα ἀπιδὼν πρὸς
[11]	ἐκ Σεμέλης ἐγένετο, θεὸν δὲ	διὰ	θεουργίας καὶ τελεστικῆς, ὥσπερ τὸν
[17]	αὐτῷ προσῆγεν εἰς τὸ πρόσω	διὰ	λείας ὁδοῦ καὶ ἀτρίπτου καθαρᾶς
[21]	ταῖς τὰ μέρη κατανειμαμέναις αὐτοῦ,	διὰ	μεγαλοφροσύνην ἀξιῶν συμπολιτεύεσθαι· τό τε
[14]	τοῦ σεμνοῦ τὸ ἀπεμφαῖνον, ὅσῳ	διὰ	μὲν ἐκείνου καλοὺς λίαν καὶ
[8]	διδάσκων ὁ Κράτης αὐτός τε	διὰ	μόνης ἧς εἶχεν ὁσίας τοὺς
[8]	διδάσκων ὁ Κράτης αὐτός τε	διὰ	μόνης ἧς εἶχεν ὁσίας τοὺς
[8]	ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν	διὰ	πάντων, οἱ τὸ τραγικὸν καὶ
[8]	ἀσπασάμενοι πρῶτοι τὴν εὐτέλειαν ἤσκουν	διὰ	πάντων, οἱ τὸ τραγικὸν καὶ
[20]	τετελέσθαι τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς καὶ	διὰ	πάντων τῶν μαθημάτων ἦχθαι τοῖς
[18]	ταύτῃ διὰ πάσης μὲν γῆς,	διὰ	πάσης δὲ θαλάττης, ἀμετακινήτως τοῖς
[18]	οὖν τῇ πανοπλίᾳ κοσμηθεὶς ταύτῃ	διὰ	πάσης μὲν γῆς, διὰ πάσης
[17]	ἐν ἑαυτῷ, προσεῖχεν εἰς τὸν	Δία	πήξας τὰ ὄμματα. Τῶν Μοιρῶν
[19]	τῆς φιλοσοφίας δείξαντι, σμικρὰ μὲν	διὰ	τὰς ἔξωθεν ἡμῖν προσπεσούσας ἀσχολίας,
[14]	ῥᾷον ἂν δι´ ἐκείνης ἢ	διὰ	ταύτης ἤλθετε. Οὐκ ἴστε ὅτι
[12]	δὲ αὐτοῦ προσειπεῖν τὴν Σεμέλην	διὰ	τὴν πρόρρησιν, ἄλλως τε καὶ
[19]	οὐδεὶς τῶν ἀμαθεστάτων ῥητόρων, οἷς	διὰ	τὴν τῶν λόγων ἀπορίαν καὶ
[11]	τελεστικῆς, ὥσπερ τὸν δεσπότην Ἡρακλέα	διὰ	τῆς βασιλικῆς ἀρετῆς, εἰς τὸν
[14]	Διογένους βακτηρίας ἢ ναὶ μὰ	Δία	τῆς παρρησίας πεποίηται; Ἔργον οἴει
[13]	προϋπαρχούσης τοῦ Διονύσου οὐσίας τελεσιουργηθείη	διὰ	τῆς περὶ τὸν θεὸν ἐνθέου
[11]	δυνάμει; Ὃν ὁ μέγας Ζεὺς	διὰ	τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας αὐτῷ
[6]	εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον τὸ νόμισμα»	διὰ	τῆς τοῦ Γνῶθι σαυτὸν» ἀποφάσεως;
[6]	εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον τὸ νόμισμα»	διὰ	τῆς τοῦ Γνῶθι σαυτὸν» ἀποφάσεως;
[18]	νῆφε καὶ γρηγόρει, μή σε	διὰ	τῆς τοῦ φίλου παρρησίας ὁ
[10]	καὶ ἀγαθῷ συνέχουσα πᾶσαν αὐτὴν	διὰ	τῆς ὑπερεχούσης καὶ χωριστῆς αὐτοῦ
[21]	καὶ δοῦλον ἀποφῆναι πολιτείας; Ἀλλὰ	διὰ	τί μὴ ταύτην εἶπε τὴν
[13]	ῥᾴδιον ἐμοί, τυχὸν μὲν καὶ	διὰ	τὸ ἀγνοεῖν ἔτι περὶ αὐτῶν
[14]	ἀνοήτων ἐκείνων, ἴσως δὲ καὶ	διὰ	τὸ μηδὲν ὑμῖν εἶναι πρόσχημα
[5]	μοχθηρὸν τὸν βίον οὐ μᾶλλον	διὰ	τὸ τοῦ θανάτου δέος ἢ
[5]	μοχθηρὸν τὸν βίον οὐ μᾶλλον	διὰ	τὸ τοῦ θανάτου δέος ἢ
[11]	κόσμῳ σωτῆρα ἐφύτευσεν, εἶτ´ ἐπανήγαγε	διὰ	τοῦ κεραυνίου πυρὸς πρὸς ἑαυτόν,
[4]	εἰ μήτε μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον	διὰ	τοῦ πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ
[4]	εἰ μήτε μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον	διὰ	τοῦ πλάσματος μήτε τῷ κυνικῷ
[9]	τοῦ λογικοῦ τὸ μὲν ἀποδεικτικὸν	διὰ	τῶν ἀληθῶν, τὸ δὲ διὰ
[9]	διὰ τῶν ἀληθῶν, τὸ δὲ	διὰ	τῶν ἐνδόξων βιαστικόν, τὸ δὲ
[8]	δὲ καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων	διὰ	τῶν ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες
[8]	δὲ καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων	διὰ	τῶν ἔργων ἐπολέμουν, ἔργοις ἐλέγχοντες
[12]	ὅπως ἀνθρωπικὴ μὲν ἡ σπορὰ	διὰ	τῶν κεραυνίων, ἡ δ´ ἀποκύησις
[4]	Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια	διὰ	τῶν μύθων ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό
[4]	Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν ἔνια	διὰ	τῶν μύθων ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό
[9]	Τοῦτ´ οἶμαι πολλάκις γίγνεσθαι καὶ	διὰ	τῶν μύθων, ὅταν εἰς τὰς
[6]	καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους, μὴ	διὰ	τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν
[6]	καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους, μὴ	διὰ	τῶν Οἰνομάου λόγων μηδὲ τῶν
[9]	τῶν ἐνδόξων βιαστικόν, τὸ δὲ	διὰ	τῶν φαινομένων ἐνδόξων παραλογιστικόν. Ὄντων
[18]	τε καὶ αὐτὸν ἐπιμαρτύρομαι τὸν	Δία,	χρῆσθέ μοι πρὸς ὅτι βούλεσθε.
[2]	τὰ κουφότερα τῶν ὅπλων ἐν	Ἰνδίᾳ	καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ
[2]	τὰ κουφότερα τῶν ὅπλων ἐν	Ἰνδίᾳ	καὶ Κρήτῃ καὶ Καρίᾳ, τῇ
[20]	~Τίς οὖν ἡ τῶν Πυθαγορικῶν	εὐλάβεια	περὶ τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα,
[11]	εἶτα τοῖς ἀπορωτάτοις καὶ ἀμαχωτάτοις,	ἐνδείᾳ	λέγω τροφῆς καὶ ἐρημίᾳ, καὶ
[9]	πολλῶν ἀκοὰς οὐ δυναμένας τὰ	θεῖα	καθαρῶς δέξασθαι δι´ αἰνιγμάτων αὐτοῖς
[10]	καὶ καλὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ	θεῖα	καὶ καθαρὰ καὶ τῆς τῶν
[12]	ἴσμεν, ὡς Σεμέλη σοφὴ τὰ	θεῖα;	Παῖς γὰρ ἦν Κάδμου τοῦ
[4]	τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ	συνήθεια	δὲ αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ Διογένους
[4]	τοῖς κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ	συνήθεια	δὲ αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ Διογένους
[4]	κυνικῷ τὸ νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ	συνηθείᾳ	προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει, τῷ λόγῳ
[4]	κυνικῷ τὸ νόμισμα παραχαράττοντι» τῇ	συνηθείᾳ	προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει, τῷ λόγῳ
[17]	μὴ λόγῳ προσειληφὼς αὐτήν, ἀλλὰ	συνηθείᾳ	τινὶ καὶ πείρᾳ μᾶλλον, ὥσπερ
[11]	αὐτὰ παραταττόμενος τὰ τῆς φύσεως	στοιχεῖα,	θάλπη καὶ κρυμούς, εἶτα τοῖς
[14]	βακτηρία, τρίβων, κόμη, τὸ ἐντεῦθεν	ἀμαθία,	θράσος, ἰταμότης, καὶ πάντα ἁπλῶς
[3]	ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου ποίησις	ἐποποιΐα	μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ, ὡς
[3]	ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου ποίησις	ἐποποιΐα	μόνον ἐστίν, ἐστέρηται δέ, ὡς
[18]	ξυμπονῶν ἐν τῇ τῶν συγγενῶν	οἰκίᾳ	παρερριμμένῳ. Ἴσθι οὖν» εἶπεν ὁ
[18]	κακοδαίμοσιν. Ἴσθι δὲ σεαυτῷ τὰ	σαρκία	δεδόσθαι τῆς λειτουργίας εἵνεκα ταυτησί·
[2]	ὥσπερ ἱππεῖς ἐν Θράκῃ καὶ	Θετταλίᾳ,	τοξόται δὲ καὶ τὰ κουφότερα
[2]	ὥσπερ ἱππεῖς ἐν Θράκῃ καὶ	Θετταλίᾳ,	τοξόται δὲ καὶ τὰ κουφότερα
[14]	κολακεύσαντες ἅμα καὶ ὑλακτήσαντες καὶ	βιβλία	δόντες καὶ ταῦτα προσαχθῆναι προσλιπαρήσαντες;
[19]	τούτων ἔσπευδον ἀκροατὴς εἶναι, καὶ	βιβλία	ταῦτα ἀνεγίγνωσκον, ὁπόσα αὐτὸς δοκιμάσειεν.
[17]	πολλὰ καὶ ἀγέλαι βοῶν καὶ	αἰπόλια	πλατέ´ αἰγῶν, ἵπποι δὲ αὐτῷ
[18]	χρυσῆν ῥάβδον. Ἔρχου οὖν τῇ	πανοπλίᾳ	κοσμηθεὶς ταύτῃ διὰ πάσης μὲν
[14]	τέλος τέ ἐστι καὶ ἀρχὴ	μία	γνῶναί τε ἑαυτὸν καὶ ἀφομοιωθῆναι
[2]	γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ	ὑπηνέμια	καὶ τερατώδη ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς
[2]	γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ	ὑπηνέμια	καὶ τερατώδη ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς
[14]	ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως, ὥστε ὑμῖν	Ἀκαδημία	καὶ Λύκειον ἀντὶ τῆς Ποικίλης
[5]	γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ	ζημία,	λίθοις δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι
[5]	γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ	ζημία,	λίθοις δὲ βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι
[11]	ἀμαχωτάτοις, ἐνδείᾳ λέγω τροφῆς καὶ	ἐρημίᾳ,	καὶ τὴν δι´ αὐτοῦ πορείαν
[8]	ὁσίας τοὺς θεοὺς ἐτίμα σὺν	εὐφημίᾳ	καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε μὴ
[8]	ὁσίας τοὺς θεοὺς ἐτίμα σὺν	εὐφημίᾳ	καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε μὴ
[14]	ἁρπάσαντες ἐντρεχείας, οὐδὲ γὰρ ἐν	παροιμίᾳ	περιφερόμενον αὐτὸ γιγνώσκουσι τὸ ὅτι
[19]	τὴν ἔνθεον, ἀλλὰ τὴν ἔκπληκτον	μανία;	Οὐκ οἶσθα ὅτι καὶ ὁ
[4]	ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν	ἔνια	διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε, μήτοι
[4]	ὁ Σωκρατικὸς ὥσπερ ὁ Ξενοφῶν	ἔνια	διὰ τῶν μύθων ἀπήγελλε, μήτοι
[21]	οἶμαι τούτων, ὧν θέμις φάναι,	ἔνια	πρὸς τοὺς πολλοὺς σιωπητέον εἶναί
[18]	τὸν δεσπότην· τά τε γὰρ	ποίμνια	αὐτοῦ φθείρει καὶ ἐκ πολλῶν
[8]	Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία	πότνια	θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό σε
[8]	Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία	πότνια	θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό σε
[17]	ἐρέσθαι αὐτάς· τί τοίνυν, ὦ	ποτνία,	φατόν; Ἀλλὰ τούτου μέν» εἰπέτην,
[5]	σαφῶς ἐν τῇ τοῦ κυνὸς	αὐτοφωνίᾳ	καὶ τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων
[5]	σαφῶς ἐν τῇ τοῦ κυνὸς	αὐτοφωνίᾳ	καὶ τῷ κατὰ τῶν χρηστηρίων
[13]	ἐφεξῆς ὅσα τοῦ ζητεῖν ἦν	ἄξια,	φράζειν τε γράφειν οὐ ῥᾴδιον
[7]	πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις καὶ	οἷα	πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους,
[7]	πάσχω, ὅσαπερ ἄν τις καὶ	οἷα	πρὸς ἀγαθοὺς δεσπότας, πρὸς διδασκάλους,
[5]	ὑπὲρ τῶν ληιζομένων τὴν θάλατταν	Οἷά	τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα τοί
[5]	ὑπὲρ τῶν ληιζομένων τὴν θάλατταν	Οἷά	τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα τοί
[18]	ὁ κόλαξ ἐξαπατήσας λάθῃ, χαλκεὺς	οἷά	τις γέμων καπνοῦ καὶ μαρίλης,
[10]	ἁπλῆ τις ἐν λόγῳ παντὶ	διάνοια,	καὶ μέντοι καὶ κατὰ σχῆμα
[6]	πᾶσα μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ	ἀπόνοια	πρὸς ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ
[6]	πᾶσα μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ	ἀπόνοια	πρὸς ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις τῷ
[5]	φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον	ἀπόνοιά	τίς ἐστι καὶ βίος οὐκ
[5]	φρᾶσον ὑπὲρ τοῦ κυνισμοῦ, πότερον	ἀπόνοιά	τίς ἐστι καὶ βίος οὐκ
[8]	ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν	εὐνοίᾳ	τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως
[8]	ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν	εὐνοίᾳ	τιμᾶσθαι φιλεῖ· κἄν τις ἑτέρως
[9]	καὶ ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη,	ὁποίᾳ	τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ μυθογραφία·
[9]	καὶ ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη,	ὁποίᾳ	τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ μυθογραφία·
[4]	τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες	μυθάρια,	εἶτα λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´
[4]	τὸν χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες	μυθάρια,	εἶτα λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´
[2]	ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ καὶ	Καρίᾳ,	τῇ φύσει τῆς χώρας ἀκολουθούντων
[2]	ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Κρήτῃ καὶ	Καρίᾳ,	τῇ φύσει τῆς χώρας ἀκολουθούντων
[20]	ἀποκρίσεως τυγχάνειν, ἀλλ´ ὡς τὰ	θηρία	κολάσεως. Εἰ δὲ ἀνεγνώκεις τὸν
[8]	τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς οὐκ	ἀκροατήρια	συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ οἱ σοφοί,
[8]	τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς οὐκ	ἀκροατήρια	συνεκροτείτην οὐδ´, ὥσπερ οἱ σοφοί,
[14]	πεπαίνεται» ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν Κυνισμόν·	βακτηρία,	τρίβων, κόμη, τὸ ἐντεῦθεν ἀμαθία,
[20]	εἶναι καὶ μεμυῆσθαι πάντα τὰ	μυστήρια	καὶ τετελέσθαι τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς
[20]	καὶ πανταχοῦ πάντα ἐπειράθη τὰ	μυστήρια	τῶν θεῶν ἐποπτεῦσαι καὶ τελεσθῆναι
[9]	δὴ τούτων αὖθις ἕκαστον εἰς	τρία	τέμνεται, τὸ μὲν φυσικὸν εἰς
[9]	δὴ τούτων αὖθις ἕκαστον εἰς	τρία	τέμνεται, τὸ μὲν φυσικὸν εἰς
[17]	γάρ μοι τὰ ἐκεῖ φαίνεται	χωρία	παρὰ σὲ μαντευομένῳ τὸ παρὰ
[17]	πολλὰ μὲν ὁ πατὴρ ἀπελελοίπει,	πολλαπλάσια	δὲ αὐτὸς ἐκτήσατο, πλουτεῖν θέλων
[14]	πάντα ἐστὶν ὑμῖν τε κἀκείνοις	παραπλήσια.	Καταλελοίπατε τὴν πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι,
[15]	περιττὰς τροφάς· ἀποστρέφεται δὲ τὰ	ἀφροδίσια.	Βιαζομένου δὲ τοῦ σώματος, οὐ
[8]	ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία πότνια θεῶν,	ὁσία»	Ἢ τοῦτό σε λέληθεν ὅτι
[8]	ὕμνησεν εἰπὼν Ὁσία πότνια θεῶν,	ὁσία»	Ἢ τοῦτό σε λέληθεν ὅτι
[8]	δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν	Ὁσία	πότνια θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό
[8]	δαιμόνιος Εὐριπίδης ὀρθῶς ὕμνησεν εἰπὼν	Ὁσία	πότνια θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό
[9]	εἶναι αὐτοῖς καὶ τίς ἡ	οὐσία	ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ δὲ τὸ
[9]	εἶναι αὐτοῖς καὶ τίς ἡ	οὐσία	ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ δὲ τὸ
[19]	αὐτὸ ἀνάσχου πρᾴως λεγόμενον« τίς	μετουσία;	Πᾶσιν ἐπιτιμᾷς αὐτὸς οὐδὲν ἄξιον
[12]	Βακχαὶ καὶ Πᾶνες καὶ Δαιμόνων	στρατιά.	Ὁρᾷς ὅπως ἀνθρωπικὴ μὲν ἡ
[21]	ὅμως ἐστὶ καὶ τούτων ἡ	αἰτία·	κατανοήσας γὰρ ἀμελοῦντα μὲν τῆς
[18]	ἐπέτριψεν, ἡ πρὸς τοὺς φίλους	ἀπιστία.	Φίλει τοὺς ἀρχομένους ὥσπερ ἡμεῖς
[9]	φιλοσόφῳ γοῦν τινι προσήκειν ἡ	μυθογραφία·	μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς
[9]	φιλοσόφῳ γοῦν τινι προσήκειν ἡ	μυθογραφία·	μικρὰ οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς
[9]	ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ	μυθογραφία·	φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν
[9]	ὁποίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ προσήκει ἡ	μυθογραφία·	φαίνονται γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν
[1]	μύθων, εἴ τι ἄρα καὶ	φιλοσοφία	προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι
[1]	μύθων, εἴ τι ἄρα καὶ	φιλοσοφία	προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι
[9]	τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ	φιλοσοφίᾳ	προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ
[9]	τῆς ἐγχειρήσεως ἐκείνη, ὁποίᾳ τινὶ	φιλοσοφίᾳ	προσήκει ἡ μυθογραφία· φαίνονται γὰρ
[14]	οὕτω δὴ καὶ ἐν τῇ	φιλοσοφίᾳ	τέλος τέ ἐστι καὶ ἀρχὴ
[14]	γέγονεν ὑφ´ ὑμῶν εὐκαταφρόνητος ἡ	φιλοσοφία;	Τῶν ῥητορικῶν οἱ δυσμαθέστατοι καὶ
[6]	ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ Μαγνήτων	κακά,	κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν πᾶσαν
[6]	ἀξίως ἔχω, κἂν τὰ Μαγνήτων	κακά,	κἂν τὸ Τερμέριον, κἂν πᾶσαν
[18]	πρὸ τοῦ φίλου θήσει τὸν	κόλακα.	Δευτέραν ἄκουέ μου παραίνεσιν, ὦ
[11]	τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς, ἐπιστήσας αὐτῷ	φύλακα	τὴν θεὸν ταύτην ὅλην ἐξ
[2]	ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ κιθάρα, τέρψεως	ἕνεκα	καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες
[2]	ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ κιθάρα, τέρψεως	ἕνεκα	καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ γὰρ ὄρνιθες
[18]	τῶν τε ἄλλων καὶ τούτων	ἕνεκα	πάντων ἐμαυτὸν φέρων ἀναθήσω. Περιβάλλων
[1]	καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων	ἕνεκα	σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς
[1]	καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν ἰδίων	ἕνεκα	σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς
[21]	τοὺς μὲν τελώνας οἴει ταύτης	ἕνεκα	τῆς τελετῆς κοινωνήσειν τοῖς θείοις
[14]	δὲ τῆς τῶν ἠθῶν ἐπανορθώσεως	ἕνεκα	τοὺς λόγους πλάττων καὶ μύθους
[1]	καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν	εἵνεκα	καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν ὑπὸ
[1]	καὶ νεανικώτερον εἰπεῖν, ἡμῶν αὐτῶν	εἵνεκα	καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν ὑπὸ
[18]	τὰ σαρκία δεδόσθαι τῆς λειτουργίας	εἵνεκα	ταυτησί· βουλόμεθα γάρ σοι τὴν
[20]	φασιν οἱ ποιηταί. Ταῦτα δὲ	παρέθηκα	μὴ ποτέ σοι παράσχῃ πρόφασιν,
[19]	φορτικὸν εἰπεῖν, ἐπὶ τοῖς προθύροις	ἕστηκα,	σὺ δὲ καὶ τῶν προθύρων
[16]	εὐτραπέλου. Πλουτάρχου δὲ εἰ τὰ	μυθικὰ	διηγήματα τῶν σῶν εἴσω χειρῶν
[19]	πρὸς τοὺς γενναίους ῥήτοράς ἐστι	φιλικὰ	πάντα. Τῶν μὲν δὴ τοιούτων
[11]	νομίζω νὴ τοὺς θεοὺς οὐ	κύλικα	εἶναι, βαδίσαι δὲ αὐτὸν ὡς
[11]	ὡς ἐπὶ ξηρᾶς τῆς θαλάττης	νενόμικα.	Τί γὰρ ἄπορον ἦν Ἡρακλεῖ;
[19]	ἦλθον ὑπ´ ἀνδρὶ τελεσθησόμενος ὃν	νενόμικα	τῶν κατ´ ἐμαυτὸν πάντων διαφέρειν.
[8]	σώματος, ἐπετίμων δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν	ἡνίκα	ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας
[8]	σώματος, ἐπετίμων δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσιν	ἡνίκα	ἔζων οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας
[12]	αὑτοῦ μηρὸν ἐνράπτει· εἶτα ἐκεῖθεν,	ἡνίκα	ἐτελεσφορήθη τὸ βρέφος, ὠδίνων ὁ
[8]	οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν	ἡνίκα	καὶ τῶν ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι
[8]	οἱ πταίσαντες, οὐκ ἀποθανόντας ἐβλασφήμουν	ἡνίκα	καὶ τῶν ἐχθρῶν οἱ μετριώτατοι
[16]	ὁ Παιανιεὺς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους	ἡνίκα	ὁ Μακεδὼν ἐξῄτει τοὺς Ἀθηναίους
[1]	ἀκηκοότι μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι,	ὁπηνίκα	παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν
[1]	ἀκηκοότι μοι πρῴην ἐπῆλθεν ἐκβοῆσαι,	ὁπηνίκα	παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν
[14]	τὸ ὄνομα, νυνὶ δὲ αὐτὸ	ἔοικα	καὶ γράψειν· ἀποτακτίτας τινὰς ὀνομάζουσιν
[4]	οὐχ οὕτω κρεῖττον ἦν εἰπεῖν	ἀνθρωπικὰ	θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ
[4]	οὐχ οὕτω κρεῖττον ἦν εἰπεῖν	ἀνθρωπικὰ	θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ
[7]	οὕτω δή τι τοὺς θεοὺς	πέφρικα	καὶ φιλῶ καὶ σέβω καὶ
[7]	οὕτω δή τι τοὺς θεοὺς	πέφρικα	καὶ φιλῶ καὶ σέβω καὶ
[8]	δέ; Οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος	μουσικὰ	καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα
[8]	δέ; Οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος	μουσικὰ	καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα
[12]	τῶν θεῶν, ὁ δὲ ἦν	αὐτίκα	θεός. Εἵποντο γοῦν οὐ Λίχας
[17]	ἀνήρ ἐστιν. Αἱ δὲ ὑπήκουσαν	αὐτίκα	τῷ Διί. Καὶ ὁ μὲν
[5]	θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ	ἅλα	τοί τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι»
[5]	θάλατταν Οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ	ἅλα	τοί τ´ ἀλόωνται Ψυχὰς παρθέμενοι»
[8]	λέληθεν ὅτι πάντα καὶ τὰ	μεγάλα	καὶ τὰ σμικρὰ μετὰ τῆς
[8]	λέληθεν ὅτι πάντα καὶ τὰ	μεγάλα	καὶ τὰ σμικρὰ μετὰ τῆς
[10]	ἀλλὰ σεμνὰ πάντα καὶ καὶ	καλὰ	καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ θεῖα καὶ
[21]	παριέναι τῶν ἀνακτόρων εἴσω καὶ	μάλα	ἀσμένως, εἰ μὴ τοῦτο ἐξέκλινε
[17]	ἐπεὶ καὶ οὗτος ἦν οὐ	μάλα	ἐπιστήμων τῆς τοιαύτης τέχνης. ἅτε
[18]	Τρίτης ἐπάκουέ μου παραινέσεως, καὶ	μάλα	ἰσχυρῶς φύλαττε σαυτόν, αἰδοῦ δὲ
[2]	τὰ ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε	μάλα	προθύμως καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι
[2]	τὰ ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε	μάλα	προθύμως καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ οἶμαι
[17]	καὶ ἀγαθοῖς, ὅσα ἐστὶ θεοῖς	φίλα,	καὶ δένδρεσι κιττοῦ καὶ δάφνης
[7]	λόγοις ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής,	ἀλλὰ	γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἔργοις·
[7]	λόγοις ἦν ὁ Διογένης θεοσεβής,	ἀλλὰ	γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἔργοις·
[12]	γενέσεως, οὔσης δὲ οὐ γενέσεως,	ἀλλὰ	δαιμονίας ἐκφάνσεως, κατὰ τί τοῖς
[6]	θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς,	ἀλλὰ	δι´ ὧν ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός
[6]	θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς,	ἀλλὰ	δι´ ὧν ἔδρασεν ἔργων ὁποῖός
[21]	ἑαυτὸν καὶ δοῦλον ἀποφῆναι πολιτείας;	Ἀλλὰ	διὰ τί μὴ ταύτην εἶπε
[8]	Μύρμηκός τ´ ἄφενος χρήματα μαιόμενος,	Ἀλλὰ	δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀσινῆ
[8]	Μύρμηκός τ´ ἄφενος χρήματα μαιόμενος,	Ἀλλὰ	δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀσινῆ
[7]	δίχα πραγμάτων οἷόν τε ἦν;	Ἀλλὰ	ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι
[7]	δίχα πραγμάτων οἷόν τε ἦν;	Ἀλλὰ	ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς κρατίστοις συγγενέσθαι
[8]	ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη, νὴ θεούς,	ἀλλὰ	ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα
[8]	ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη, νὴ θεούς,	ἀλλὰ	ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη ἀνάλωμα
[5]	ἐστι καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος,	ἀλλὰ	θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν καλόν,
[5]	ἐστι καὶ βίος οὐκ ἀνθρώπινος,	ἀλλὰ	θηριώδης ψυχῆς διάθεσις οὐθὲν καλόν,
[9]	τῶν μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ μὴν	ἀλλὰ	καὶ Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης
[9]	τῶν μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ μὴν	ἀλλὰ	καὶ Ξενοφῶν φαίνεται καὶ Ἀντισθένης
[3]	καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον,	ἀλλὰ	καὶ παραίνεσιν ἔχειν τινά· βούλεται
[3]	καὶ μὴ {πρὸς} ψυχαγωγίαν μόνον,	ἀλλὰ	καὶ παραίνεσιν ἔχειν τινά· βούλεται
[21]	ἐκφοβήσῃς· οὐ γὰρ ἐμυήθη, φασίν,	ἀλλὰ	καὶ πρὸς τὸν προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι,
[9]	θεραπεύει γοῦν οὐ ψυχὰς μόνον,	ἀλλὰ	καὶ σώματα, καὶ θεῶν ποιεῖ
[5]	καλῷ καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον,	ἀλλὰ	καὶ τοὺς ἐκ τῶν θεῶν
[5]	καλῷ καὶ δικαίῳ πεπατῆσθαι μόνον,	ἀλλὰ	καὶ τοὺς ἐκ τῶν θεῶν
[18]	μὴ πέμπειν αὐτὸν ἐκεῖσε πάλιν,	ἀλλὰ	κατέχειν, ὡς οὐκέθ´ ὕστερον ἐπανήξοντα,
[13]	μὰ τὸν ἐμὸν δεσπότην Ἥλιον.	Ἀλλά	με πάλιν οὐκ οἶδ´ ὅστις
[9]	ἠθικάς τινας ὑποθέσεις οὐ παρέργως	ἀλλὰ	μετά τινος ἐμμελείας ἡ τῶν
[18]	καὶ ἡγούμενος ἐπὶ τὰ βέλτιστα,	ἀλλὰ	μήτε ταῖς ἑαυτοῦ μήτε ταῖς
[10]	ἀρρήτων γὰρ οὐδὲν χρὴ λέγειν.	Ἀλλά	μοι θεοὶ μὲν ἐκείνων καὶ
[18]	κακῶν· Ὡς δὲ ἐλιπάρει δακρύων,	Ἀλλὰ	νέος εἶ» ἔφη, καὶ ἀμύητος,
[20]	ὀνόματα οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον,	ἀλλὰ	πέρα τοῦ μεγίστου φόβου. Καὶ
[3]	χάριν, ὅπως μὴ σιλλογράφος τις,	ἀλλὰ	ποιητὴς νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ
[3]	χάριν, ὅπως μὴ σιλλογράφος τις,	ἀλλὰ	ποιητὴς νομισθείη. Ὁ δὲ δὴ
[14]	καλὸν οὐ τὸ σῶμα μόνον,	ἀλλὰ	πολὺ μᾶλλον τὴν ψυχὴν φαίνεσθαι;
[18]	τὸ ξίφος μετὰ τοῦ δόρατος,	Ἀλλὰ	ποῦ σοι» ἔφη, ὦ παῖ,
[3]	διαφέρει τῷ μὴ πρὸς παῖδας,	ἀλλὰ	πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ
[3]	διαφέρει τῷ μὴ πρὸς παῖδας,	ἀλλὰ	πρὸς ἄνδρας πεποιῆσθαι καὶ μὴ
[14]	παράγων πραττέτω μὴ πρὸς ἄνδρας,	ἀλλὰ	πρὸς παῖδας ἤτοι καθ´ ἡλικίαν
[12]	Τελαμὼν οὐδ´ Ὕλας οὐδ´ Ἄβδηρος,	ἀλλὰ	Σάτυροι καὶ Βακχαὶ καὶ Πᾶνες
[10]	χρὴ περὶ τὰς τοιαύτας λέξεις,	ἀλλὰ	σεμνὰ πάντα καὶ καὶ καλὰ
[18]	ὁ νεανίσκος ὑπὸ τῆς θέας,	Ἀλλὰ	σοὶ μέν» εἶπεν, ὦ θεῶν
[17]	ἅτε μὴ λόγῳ προσειληφὼς αὐτήν,	ἀλλὰ	συνηθείᾳ τινὶ καὶ πείρᾳ μᾶλλον,
[10]	μὴ τοῖς αὐτόθεν λεγομένοις πιστεύειν,	ἀλλὰ	τὰ λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ μὴ
[10]	χωριστῆς αὐτοῦ καὶ ἐξῃρημένης παρουσίας.	Ἀλλὰ	ταῦτα μὲν ἀμφὶ τὸν μέγαν
[19]	μαινομένου στόματος οὔτι τὴν ἔνθεον,	ἀλλὰ	τὴν ἔκπληκτον μανία; Οὐκ οἶσθα
[19]	τὴν σύντομον, ἣν σὺ φής,	ἀλλὰ	τὴν κύκλῳ πορευθέντες· καίτοι, νὴ
[8]	μὴ τὰ δαπανήματα τῆς ὁσίας,	ἀλλὰ	τὴν ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν ἐν
[8]	μὴ τὰ δαπανήματα τῆς ὁσίας,	ἀλλὰ	τὴν ὁσίαν ἐκείνων προτιμᾶν ἐν
[14]	καὶ διαμαρτύρονται μὴ πιστεύειν ἁπλῶς,	ἀλλὰ	τὸ λεληθὸς σκοπεῖν καὶ διερευνᾶσθαι.
[6]	καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν,	ἀλλὰ	τὸ νόμισμα. Τὸ δὲ Γνῶθι
[6]	καὶ παραχαράττειν οὐ τὴν ἀλήθειαν,	ἀλλὰ	τὸ νόμισμα. Τὸ δὲ Γνῶθι
[10]	συρφετοὺς ῥημάτων ἐκ τῆς τριόδου·	ἀλλὰ	τοῖν δυοῖν τούτοιν. Ὅταν μὲν
[6]	οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις,	ἀλλὰ	τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται, οὕτως
[6]	οὐθ´ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς νομιζομένοις,	ἀλλὰ	τοῖς ὄντως οὖσι θήσεται, οὕτως
[20]	μέντοι καὶ σαφῆ τοῖς πολλοῖς.	Ἀλλὰ	τοῦ Πλάτωνος ἄκουε· Τὸ δ´
[20]	ὑγιὲς μὴ τὰ λεγόμενα ἐξετάζειν,	ἀλλὰ	τοὺς λέγοντας, καὶ τὸ πρὸς
[4]	τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν;	Ἀλλὰ	τοῦτό ἐστι λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´
[4]	τι παρὰ τοῦ ὀνιναμένου κακόν;	Ἀλλὰ	τοῦτό ἐστι λίαν δουλοπρεπές. Ἀλλ´
[17]	τί τοίνυν, ὦ ποτνία, φατόν;	Ἀλλὰ	τούτου μέν» εἰπέτην, ὦ πάτερ,
[5]	οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ καθαρωτέραν,	ἀλλὰ	τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν
[5]	οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ καθαρωτέραν,	ἀλλὰ	τῷ χείρονα καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν
[1]	κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ λέγοντος,	ἀλλὰ	τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον
[1]	κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ λέγοντος,	ἀλλὰ	τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον
[9]	πλὴν ὁ προστιθεὶς οὐκ ἐχθρός,	ἀλλὰ	φίλος ἔσται» Τούτων δὴ τῶν
[14]	οἶδ´ ὅπως ἐλεημοσύνην, τὰ δ´	ἄλλα	γε πάντα ἐστὶν ὑμῖν τε
[18]	καὶ γενναίως, μὴ λέγων μὲν	ἄλλα,	φρονῶν δὲ ἕτερα περὶ αὐτῶν.
[13]	μέθεξιν ἐν τῷ παντί, καὶ	τἆλλα	ἐφεξῆς ὅσα τοῦ ζητεῖν ἦν
[21]	παρέβη αἰδοῖ τῶν θεῶν, καίτοι	τἆλλα	πατῶν καὶ παραχαράττων· αὐτόν τε
[18]	τε Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος·	πολλὰ	γάρ, ὁρᾷς, ἐστὶν αὐτῇ, καὶ
[1]	δὲ τὸ περὶ πόλιν· ἔτι	πολλὰ	γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο
[1]	~Ἦ	πολλὰ	γίνεται ἐν μακρῷ χρόνῳ» τοῦτο
[8]	Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται	πολλὰ	δείγματα τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς
[8]	Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται	πολλὰ	δείγματα τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς
[17]	γὰρ ἕκαστος ὥσπερ ὁ πατὴρ	πολλὰ	ἔχειν καὶ μόνος πάντα ἐπὶ
[18]	ἐνταῦθα ὁ νεανίσκος ἀντείχετο καὶ	πολλὰ	ἱκέτευεν αὐτοῦ μένειν. Ὁ δέ,
[17]	γενέσθαι. ~Πλουσίῳ ἀνδρὶ πρόβατα ἦν	πολλὰ	καὶ ἀγέλαι βοῶν καὶ αἰπόλια
[18]	μοι» ἔφη, δοκεῖ νυστάζειν τὰ	πολλὰ	καὶ καταδυόμενος λεληθότως ἡδυπαθεῖν, τῶν
[9]	ἀνδρῶν προαίρεσις, ἐπεὶ καὶ Πλάτωνι	πολλὰ	μεμυθολόγηται περὶ τῶν ἐν Ἅιδου
[17]	πλεῖστα κτήματα. Τούτων δὲ αὐτῷ	πολλὰ	μὲν ὁ πατὴρ ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια
[14]	τούτων οἱ πλείους μικρὰ προέμενοι	πολλὰ	πάνυ, μᾶλλον δὲ τὰ πάντα
[6]	τὸ Διογένους ὄνομα τῆς θείας	πολλά	ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´
[6]	τὸ Διογένους ὄνομα τῆς θείας	πολλά	ποτε κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´
[13]	ἐνθέου βακχείας, τούτῳ κίνδυνος ἐπὶ	πολλὰ	ῥυῆναι τὴν ζωήν, ῥυεῖσαν δὲ
[18]	παῖ· νυστάζων οὗτος ἐξαπατᾶται τὰ	πολλά,	σὺ δὲ νῆφε καὶ γρηγόρει,
[10]	τὰ παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν ἐστι	πολλά.	Τὸ μὲν οὖν ἓν ἁπλοῦν
[17]	ἀνθρώπους, ὅθεν καὶ διαφεύγει τὰ	πολλὰ	τῶν νοσημάτων αὐτούς. Ἀρκεῖν οὖν
[18]	πρῶτον ἀνακρίνειν αὐτόν, ὁπόσα ἐκόμισεν	ὅπλα.	Ἐπεὶ δὲ ἑώρα τήν τε
[2]	ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον	εἴδωλα	ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν
[2]	ταυτὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον	εἴδωλα	ἄττα καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν
[14]	τῆς Διογένους βακτηρίας ἢ ναὶ	μὰ	Δία τῆς παρρησίας πεποίηται; Ἔργον
[13]	Βαρβάρων ἔγωγε θείμην ἄν, οὐ	μὰ	τὸν ἐμὸν δεσπότην Ἥλιον. Ἀλλά
[21]	τὸν παραινοῦντα αὐτῷ τοιαῦτα, σωφρονίζων	ἅμα	καὶ διδάσκων αὐτὸν ὅτι τούτοις
[3]	τέχνην ἰατρὸς, πράγματα ἔχει κολακεύειν	ἅμα,	καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος.
[3]	τέχνην ἰατρὸς, πράγματα ἔχει κολακεύειν	ἅμα,	καὶ θεραπεύειν τὸν δεσπότην ἀναγκαζόμενος.
[14]	ἀμαθέστερον καὶ μανιωδέστερον ἐχρήσασθε, κολακεύσαντες	ἅμα	καὶ ὑλακτήσαντες καὶ βιβλία δόντες
[13]	καὶ οὐκ ἐθέλοντι τὸν κρύφιον	ἅμα	καὶ φανερὸν θεὸν ὥσπερ ἐν
[4]	συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας	ἅμα	τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ
[4]	συμβουλῆς ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας	ἅμα	τε ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ
[3]	τὸ δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ	ἅμα	τις οἰκέτης γένηται τὴν τύχην
[3]	τὸ δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν δὲ	ἅμα	τις οἰκέτης γένηται τὴν τύχην
[19]	μὴ καὶ πρὸς τούτους ἀπεχθανόμενος	ἅμα	τοῖς τε φαυλοτάτοις τῶν Κυνικῶν
[17]	Ἀθηνᾶν, τὴν ἀμήτορα τὴν παρθένον,	ἅμα	τῷ Ἡλίῳ τὸ παιδάριον ἐκτρέφειν.
[5]	ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ	πρᾶγμα	ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα
[5]	ἆρ´ οὐκ ἔστι βαράθρου τὸ	πρᾶγμα	ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς ταῦτα
[2]	νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ	πρᾶγμα	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων,
[2]	νῦν παρ´ αὐτοῖς πολιτευόμενον τὸ	πρᾶγμα	ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἀκροαμάτων,
[4]	ἄχρι τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ	παράδειγμα	τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι
[4]	ἄχρι τῶν ἐφεξῆς. Οὐδὲν οὐδαμοῦ	παράδειγμα	τοιοῦτον εὑρήσεις· ἐκεῖνο γὰρ ἀφίημι
[10]	παράδοξόν ἐστι καὶ τερατῶδες τὸ	αἴνιγμα,	τοσούτῳ μᾶλλον ἔοικε διαμαρτύρεσθαι μὴ
[8]	αὐτὸς δὲ αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς	τίμημα	τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος
[8]	αὐτὸς δὲ αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς	τίμημα	τὴν τοῦ κρείττονος ἄγνοιαν ἔρημος
[2]	τότε ἐξ ἀρχῆς ὁ μῦθος	εὕρημα,	καὶ διαμένει ἐξ ἐκείνου μέχρι
[2]	τότε ἐξ ἀρχῆς ὁ μῦθος	εὕρημα,	καὶ διαμένει ἐξ ἐκείνου μέχρι
[1]	καὶ οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου.	Παραχρῆμα	μὲν οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι
[1]	καὶ οὐδὲ τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου.	Παραχρῆμα	μὲν οὖν ἐπῆλθέ μοι διαναστάντι
[17]	καὶ γῆς ἀρχαιότερον ἐν θεοῖς	βλάστημα,	μνησικακεῖν ἔτι διανοῇ τῆς ὑπεροψίας
[18]	τουτουὶ τοῦ θεοῦ καὶ ἐμὸν	βλάστημα.	Τοῦτον« ἔφη, τὸν κληρονόμον οἱ
[10]	διάνοια, καὶ μέντοι καὶ κατὰ	σχῆμα	προάγεται, τὰ παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν
[14]	διὰ τὸ μηδὲν ὑμῖν εἶναι	πρόσχημα	τοῦ φορολογεῖν εὐπροσώπως, ὁποῖον ἐκείνοις,
[5]	ἐν τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ	νόμιμα	συγχέοντες, οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ
[5]	ἐν τῷ μέσῳ τὰ κοινὰ	νόμιμα	συγχέοντες, οὐχὶ τῷ κρείττονα καὶ
[20]	ἐρῶ μὲν ἴσως ἄγνωστά σοι,	γνώριμα	μέντοι καὶ σαφῆ τοῖς πολλοῖς.
[8]	ἧς εἶχεν ὁσίας τοὺς θεοὺς	ἐτίμα	σὺν εὐφημίᾳ καὶ τοὺς ἄλλους
[8]	ἧς εἶχεν ὁσίας τοὺς θεοὺς	ἐτίμα	σὺν εὐφημίᾳ καὶ τοὺς ἄλλους
[12]	τὰς νύμφας ἔρχεται· τὸ Λῦθι	ῥάμμα»	δὲ αὗται τῷ μηρῷ προσεπᾴδουσαι
[20]	γενέσθαι; Καὶ γὰρ οὐ τὸ	ὄνομα	θεῶν ἐν τῇ σφραγῖδι φορεῖν
[17]	πάτερ, ἢ ὅτι σοι φίλον	ὄνομα	καὶ ὅπως ὀνομάζεσθαι {τουτὶ γὰρ
[9]	μεταλαμβάνειν Περσέως ἢ Θησέως τινὸς	ὄνομα	καὶ τὸν ἀντισθένειον τύπον ἐγχαράττειν,
[14]	ὑμῖν ἐθέμην ἐγὼ τοῦτο τὸ	ὄνομα,	νυνὶ δὲ αὐτὸ ἔοικα καὶ
[6]	τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους	ὄνομα	τῆς θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο
[6]	τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας τὸ Διογένους	ὄνομα	τῆς θείας πολλά ποτε κατεψεύσατο
[8]	σωμάτιον αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν	τοὔνομα	περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ,
[8]	σωμάτιον αὐτοῦ τις πατάξῃ, κἂν	τοὔνομα	περιέλκῃ, κἂν λοιδορῆται καὶ βλασφημῇ,
[2]	εὐμενὴς θεὸς ταχέως ἔλυσε τὰ	δεσμὰ	καὶ τὴν δύναμιν εἰς ἐνέργειαν
[2]	εὐμενὴς θεὸς ταχέως ἔλυσε τὰ	δεσμὰ	καὶ τὴν δύναμιν εἰς ἐνέργειαν
[6]	τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον τὸ	νόμισμα»	διὰ τῆς τοῦ Γνῶθι σαυτὸν»
[6]	τρόπον εἰρῆσθαι τοῦ Παραχάραξον τὸ	νόμισμα»	διὰ τῆς τοῦ Γνῶθι σαυτὸν»
[6]	ὁ θεὸς ἔφη Διογένει, τὸ	νόμισμα	παραχαράξας» ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης
[6]	ὁ θεὸς ἔφη Διογένει, τὸ	νόμισμα	παραχαράξας» ἐπὶ τὴν πρὸ ταύτης
[4]	τέως ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ	νόμισμα	παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς
[4]	τέως ὅτι τῷ κυνικῷ τὸ	νόμισμα	παραχαράττοντι» τῇ συνηθείᾳ προσέχειν οὐδαμῶς
[6]	οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ	νόμισμα.	Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν
[6]	οὐ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ	νόμισμα.	Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν
[3]	δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ	ἥδυσμά	τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις
[3]	δὲ μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ	ἥδυσμά	τι περιτιθεὶς τῇ ποιήσει, μύθοις
[8]	ἀλλὰ ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη	ἀνάλωμα	μόνον ἐστίν, ἄλλο δὲ οὐδέν;
[8]	ἀλλὰ ἡ τῆς Ὀλυμπιάδος χιλιόμβη	ἀνάλωμα	μόνον ἐστίν, ἄλλο δὲ οὐδέν;
[10]	πᾶν ἀμερίστως ἔχουσα, τῆς ψυχῆς	πλήρωμα,	καὶ ἐν τῷ ἑνὶ καὶ
[11]	καμεῖν δὲ ὅμως καὶ τὸ	σῶμα.	Καίτοι αὐτῷ ταῦτα μὲν ὑπῆρξε,
[14]	σώφρονα καὶ καλὸν οὐ τὸ	σῶμα	μόνον, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὴν
[11]	καὶ κατὰ μικρὸν αὐτῷ τὸ	σῶμα	τὸ θεῖον ἐπιδοῦναι, καὶ φοιτῆσαι
[19]	δὲ πεποιημένον, τίνα βούλει τὸν	Πᾶνα,	τίνα δὲ εἶναι τὸν Δία,
[9]	πρακτικοῦ δὲ τὸ μὲν πρὸς	ἕνα	ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ
[9]	πρακτικοῦ δὲ τὸ μὲν πρὸς	ἕνα	ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ
[9]	ἄρα, τοῦ πρακτικοῦ τῷ πρὸς	ἕνα	γινομένῳ καὶ τοῦ θεολογικοῦ τῷ
[18]	ἡμῖν προσόμοιός ἐστιν, ἄλλον δὲ	μηδένα·	ὁρᾷς ὅπως τοῦτον τὸν ἠλίθιον
[8]	ὅ γε ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν	οὐδένα,	κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις
[8]	ὅ γε ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν	οὐδένα,	κἂν τὸ σωμάτιον αὐτοῦ τις
[14]	δόντες καὶ ταῦτα προσαχθῆναι προσλιπαρήσαντες;	Οὐδένα	ὑμῶν οἶμαι ἐγὼ τοσαυτάκις εἰς
[9]	ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ	παριστάμενά	μοι τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ
[9]	ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι τὰ	παριστάμενά	μοι τῶν εἰρημένων ἴσως οὐκ
[8]	μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς	προσαγόμενα	τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη
[8]	μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς	προσαγόμενα	τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη
[20]	ἐστιν οὐχ ὑγιὲς μὴ τὰ	λεγόμενα	ἐξετάζειν, ἀλλὰ τοὺς λέγοντας, καὶ
[13]	μήρινθον ἀκροάσθω, ξυνιέτω δὲ τὰ	λεγόμενα	τρόπον ἄλλον, ὃν Πλάτων, ὃν
[6]	ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ	νομιζόμενα	παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ
[6]	ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ ὁ τὰ	νομιζόμενα	παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν δὲ
[10]	ἂν ὑπὸ θεοῖς ἡγεμόσιν ἐκφανῆ	γενόμενα	τὸν ἐν ἡμῖν τελέσῃ. μᾶλλον
[4]	μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ	πεπλασμένα	παρὰ τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ
[4]	μὴ πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ	πεπλασμένα	παρὰ τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ
[10]	τῶν θεῶν οὐσίας εἰς δύναμιν	ἐστοχασμένα.	~Τὸ δὲ κατὰ τὴν διάνοιαν
[18]	πανταχοῦ συνεσόμεθα ἐγώ τε καὶ	Ἀθηνᾶ	καὶ Ἑρμῆς ὅδε καὶ σὺν
[18]	εὑρηκέναι τὸν ἡγεμόνα. Καὶ ἡ	Ἀθηνᾶ·	Μάνθανε« εἶπεν, ὦ λῷστε, πατρὸς
[18]	ὦ μέγιστε« εἶπεν, Ἥλιε καὶ	Ἀθηνᾶ,	σέ τε καὶ αὐτὸν ἐπιμαρτύρομαι
[20]	μετὰ τοῦτο τὴν πάνσοφον ὑπαγορεύσω	σειρῆνα,	τὸν τοῦ λογίου τύπον Ἑρμοῦ,
[3]	σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν,	ἵνα	αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ πάθος, οὕτω
[3]	σκύτινα ἄττα προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν,	ἵνα	αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ πάθος, οὕτω
[3]	ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν,	ἵνα	δὴ οἶμαι αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν
[3]	ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν,	ἵνα	δὴ οἶμαι αὐτῷ τὸν γαργαλισμὸν
[19]	νῦν; Ἀφίημι δὲ τὰ ἑξῆς,	ἵνα	μὴ καὶ πρὸς τούτους ἀπεχθανόμενος
[16]	κείμενον ἐφαρμόσαι πράγμασιν οἰκείοις. Ἀλλ´,	ἵνα	μή σε τὴν σύντομον ὁδεύοντα»
[18]	μὲν τὴν δᾷδα παρ´ ἐμοῦ,	ἵνα	σοι καὶ ἐν τῇ γῇ
[4]	τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον	ἵνα	τὸ πικρὸν καὶ δάκνον τῆς
[4]	τοῖς μύθοις, οὐκ οἶδα. Πότερον	ἵνα	τὸ πικρὸν καὶ δάκνον τῆς
[7]	Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς Διός;	Ἵνα	τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί δέ;
[7]	Ὀλυμπίαν ἐπὶ τί πρὸς Διός;	Ἵνα	τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί δέ;
[18]	γάρ ς´ ἀπιέναι καὶ καθαίρειν	ἐκεῖνα	πάντα τὰ ἀσεβήματα, παρακαλεῖν δὲ
[1]	λέγοντος, ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων χάριν	ὑπέμεινα,	μᾶλλον δέ, εἰ χρή τι
[1]	λέγοντος, ἀλλὰ τῶν συνειλεγμένων χάριν	ὑπέμεινα,	μᾶλλον δέ, εἰ χρή τι
[5]	ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ μέσῳ τὰ	κοινὰ	νόμιμα συγχέοντες, οὐχὶ τῷ κρείττονα
[5]	ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ μέσῳ τὰ	κοινὰ	νόμιμα συγχέοντες, οὐχὶ τῷ κρείττονα
[1]	θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ	κοινὰ	πράττομεν καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν
[1]	θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω τὰ	κοινὰ	πράττομεν καλῶς, οὐχ οὕτω τῶν
[19]	τὸ παρὰ σοῦ δὲ πεποιημένον,	τίνα	βούλει τὸν Πᾶνα, τίνα δὲ
[3]	μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν	τινά·	βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε
[3]	μόνον, ἀλλὰ καὶ παραίνεσιν ἔχειν	τινά·	βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν τε
[1]	δὲ ὑπὲρ τοῦ μύθου καθάπερ	τινὰ	γενεαλογίαν ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί
[1]	δὲ ὑπὲρ τοῦ μύθου καθάπερ	τινὰ	γενεαλογίαν ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί
[14]	πολὺ μᾶλλον τὴν ψυχὴν φαίνεσθαι;	Τίνα	δὲ ἄσκησιν ἐποιήσω τοῦ βίου;
[19]	πεποιημένον, τίνα βούλει τὸν Πᾶνα,	τίνα	δὲ εἶναι τὸν Δία, εἰ
[14]	παρέστης ἀγωνιζομένῳ μετὰ τοῦ δικαίου;	Τίνα	ἐθεράπευσας πενθοῦντα, τῷ λόγῳ διδάξας
[17]	εἰς ἐρημίαν. Εἶτα ἐκεῖ λίθον	τινὰ	εὑρὼν μικρὸν ἀνεπαύσατο καὶ πρὸς
[12]	μεθ´ ἑαυτοῦ στρατιὰν πολλὴν δαιμόνων	τινὰ	καὶ διδοὺς ἀνθρώποις κοινῇ μὲν
[17]	μετὰ τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς ὕπνον	τινὰ	καὶ κάρον ἐμβαλὼν τῆς ἐπινοίας
[18]	καὶ ὁ μέγας Ἥλιος ἐπί	τινα	σκοπιὰν ἀγαγὼν αὐτόν, ἧς τὸ
[7]	Κόρινθον οὐ μάτην, οὐδὲ κατά	τινα	συντυχίαν, τρόπον δέ τινα ὑπὸ
[7]	Κόρινθον οὐ μάτην, οὐδὲ κατά	τινα	συντυχίαν, τρόπον δέ τινα ὑπὸ
[17]	ἀνεπαύσατο καὶ πρὸς αὑτὸν ἐσκόπει	τίνα	τρόπον ἐκφεύξεται τῶν τοσούτων κακῶν
[12]	μὲν θᾶττον ἢ προσῆκον ἦν	τινὰ	τῶν περὶ αὐτὸν ὀργίων, οὐκ
[18]	κεχρισμένος, εἶτα αὐτῷ δοίης γῆμαί	τινα	τῶν σῶν θυγατέρων. Τρίτης ἐπάκουέ
[7]	κατά τινα συντυχίαν, τρόπον δέ	τινα	ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν
[7]	κατά τινα συντυχίαν, τρόπον δέ	τινα	ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι, ὁρῶν
[21]	ὅστις χεῖρα μὴ καθαρὸς καὶ	ὅντινα	μὴ χρή» τούτοις ἀπαγορεύων μὴ
[7]	Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ οἶδ´	ὅντινα	τρόπον ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον
[7]	Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ οἶδ´	ὅντινα	τρόπον ἐπελθὸν ἴσως σιωπᾶσθαι δέον
[3]	περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς	σκύτινα	ἄττα προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα
[3]	περὶ τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς	σκύτινα	ἄττα προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα
[8]	Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ	τέκνα,	Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ·
[8]	Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ	τέκνα,	Μοῦσαι Πιερίδες, κλῦτέ μοι εὐχομένῳ·
[10]	περὶ τὰς τοιαύτας λέξεις, ἀλλὰ	σεμνὰ	πάντα καὶ καὶ καλὰ καὶ
[14]	ῥήματα παντὸς μᾶλλον εὐαγῆ καὶ	σεμνὰ	προφέρεσθαι, κατὰ δὲ τὴν διάνοιαν
[10]	μὲν ὑπὲρ τῶν θείων πλάττωμεν,	σεμνὰ	χρὴ πάνυ τὰ ῥήματα εἶναι
[17]	τε καὶ ἀσπίδα καὶ δόρυ,	γυμνὰ	δὲ αὐτῷ τέως ἦν τὰ
[18]	τῆς ἐκεῖσε διατριβῆς εὑρηκέναι τὸν	ἡγεμόνα.	Καὶ ἡ Ἀθηνᾶ· Μάνθανε« εἶπεν,
[5]	κρείττονα καὶ καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ	χείρονα	καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι
[5]	κρείττονα καὶ καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ	χείρονα	καὶ βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν. {Αἰδημονέστεροι
[10]	τὴν λέξιν ὡς ἔνι μάλιστα	σώφρονα	καὶ καλὴν εἶναι καὶ τοῖς
[14]	ὅτι πεποίηκας αὐτὸν ἐξ ἀσώτου	σώφρονα	καὶ καλὸν οὐ τὸ σῶμα
[17]	ἐπὶ σὲ φέρουσαν ὁδὸν ἄνω.	Κρείττονα	γάρ μοι τὰ ἐκεῖ φαίνεται
[5]	κοινὰ νόμιμα συγχέοντες, οὐχὶ τῷ	κρείττονα	καὶ καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ χείρονα
[5]	κοινὰ νόμιμα συγχέοντες, οὐχὶ τῷ	κρείττονα	καὶ καθαρωτέραν, ἀλλὰ τῷ χείρονα
[19]	οἶσθα, τοῖς ἔξωθεν πλεονεκτήμασιν ἐπτερωμένος	ὑπέταξα	ὅμως ἐμαυτὸν τῷ καθηγεμόνι καὶ
[2]	τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε	δόξα·	γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ
[2]	τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς ἐντέτηκε	δόξα·	γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ
[10]	ἴσης Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι ἄγαμαι	τέθηπά	τε» Φησὶ δὲ οὐχ ὑπὲρ
[18]	ἔχων ἱμάτιον λευκὸν καὶ τὰ	πρόσωπα	τῷ ψιμυθίῳ κεχρισμένος, εἶτα αὐτῷ
[17]	ὅπως ἔσονται σπουδαῖοι. Τὸ δὲ	ἄρα	αὐτοῖς ἦρξε πρῶτον μὲν τῶν
[19]	κρατίστους τῶν Κυνικῶν, εἴ τις	ἄρα	ἔστι νῦν τοιοῦτος, καὶ πρὸς
[1]	διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ τι	ἄρα	καὶ φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας,
[1]	διασκευὰς τῶν μύθων, εἴ τι	ἄρα	καὶ φιλοσοφία προσδεῖται τῆς μυθογραφίας,
[17]	ἔφη· ξυγγενὲς δὲ ἦν αὐτῶν	ἄρα	παρερριμμένον που καὶ ἀμελούμενον, ἀδελφιδοῦς
[17]	αὐτομάτου καὶ τῆς τύχης ὅτι	ἄρα	πολλῶν αὐτοῖς δεήσει μνημάτων οὐκ
[9]	τῷ μαθηματικῷ, μόνον δέ, εἴπερ	ἄρα,	τοῦ πρακτικοῦ τῷ πρὸς ἕνα
[10]	καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ θεῖα καὶ	καθαρὰ	καὶ τῆς τῶν θεῶν οὐσίας
[2]	τι τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ	κιθάρα,	τέρψεως ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ
[2]	τι τῶν ἀκροαμάτων, αὐλὸς καὶ	κιθάρα,	τέρψεως ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας· ὥσπερ
[18]	μὲν τῶν ἐπιεικῶν μὴ φιλεῖσθαι,	παρὰ	δὲ τῶν νομιζομένων φιλεῖν εἰς
[17]	θέλων ἐν δίκῃ τε καὶ	παρὰ	δίκην· ἔμελε γὰρ αὐτῷ καὶ
[18]	ὑποχείριον πεποίηνται. Συμβαίνει οὖν αὐτῷ	παρὰ	μὲν τῶν ἐπιεικῶν μὴ φιλεῖσθαι,
[17]	ἀποσυληθέντα τῶν ἀναθημάτων, ἃ ἐτέθειτο	παρὰ	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων, οὐχ
[17]	μοι τὰ ἐκεῖ φαίνεται χωρία	παρὰ	σὲ μαντευομένῳ τὸ παρὰ σοὶ
[17]	χωρία παρὰ σὲ μαντευομένῳ τὸ	παρὰ	σοὶ κάλλος ἀπὸ τῆς ἐν
[19]	ἐστι λόγος οὐκ οἶδα· τὸ	παρὰ	σοῦ δὲ πεποιημένον, τίνα βούλει
[12]	τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν, ὡς	παρὰ	τὴν γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν, πρὸς
[3]	ἔτι λείπεται ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα	παρὰ	τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ
[3]	ἔτι λείπεται ποίησις· ἡδύσματα ταῦτα	παρὰ	τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ
[3]	Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ	παρὰ	τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν
[3]	Τοῦ δὲ τοιούτου προβαίνοντος καὶ	παρὰ	τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντος, εἵλκυσαν ἐντεῦθεν
[15]	παντάπασιν ἀπολαύσεων ὑπομένοντας ὅσα οὐδὲ	παρὰ	τὸν Κωκυτὸν καὶ τὸν Ἀχέροντα
[17]	πάλιν· ὁ δὲ ἐβούλετο μὲν	παρὰ	τοῦ Ἑρμοῦ πυθέσθαι τί ποτε
[4]	πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα	παρὰ	τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ τῆς
[4]	πεπλασμένων τὰ ψευδῆ καὶ πεπλασμένα	παρὰ	τοῦ κυνός, ᾧ μόνῳ τῆς
[4]	καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι	παρὰ	τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό
[4]	καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν τι	παρὰ	τοῦ ὀνιναμένου κακόν; Ἀλλὰ τοῦτό
[17]	πυθέσθαι τί ποτε αἰτήσασθαι χρὴ	παρὰ	τοῦ πατρὸς τῶν θεῶν, ὡς
[2]	ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα	παρὰ	τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι.
[2]	ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα	παρὰ	τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι.
[13]	καὶ τὴν ἐν τοῖς νοητοῖς	παρὰ	τῷ πατρὶ κύησιν καὶ τὸν
[3]	τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν	παρὰ	τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω
[3]	τὸ φανερῶς εἰπεῖν εὐλαβῆται, τὴν	παρὰ	τῶν ἀκουόντων ὑφορώμενος ἀπέχθειαν. Οὕτω
[1]	θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ Διονύσου	παρὰ	τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ
[1]	θεάτρῳ κωμῳδουμένων Ἡρακλέος καὶ Διονύσου	παρὰ	τῶν κωμῳδῶν ἀκούειν, οὐ τοῦ
[10]	Μορφοῦται γάρ πως καὶ σχηματίζεται	παρὰ	τῶν μὴ προφερομένων εἰκῇ μηδ´
[17]	πλήρη· πατρῷα μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο	παρὰ	τῶν παίδων ὀλιγωρηθέντα πρότερον ὑπὸ
[17]	φόνων πάντα, καὶ ἡ τραγικὴ	κατάρα	ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς ἔργων
[9]	δὲ τὸ μὲν πρὸς ἕνα	ἄνδρα,	ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ περὶ
[9]	δὲ τὸ μὲν πρὸς ἕνα	ἄνδρα,	ἠθικόν, οἰκονομικὸν δὲ τὸ περὶ
[9]	με λέληθε· καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν	ἄνδρα	στρατιώτην μὴ λίαν ἐξακριβοῦν μηδ´
[19]	ᾄδοντες καὶ ἐπηχοῦντα αὐτοῖς τὰ	δένδρα,	λειμῶνές τε ἔνδροσοι μαλακῆς πόας
[18]	Ὀλύμπῳ καὶ οἱ περὶ τὸν	ἀέρα	καὶ τὴν γῆν καὶ πᾶν
[17]	πάντα ἀκοσμίας πλήρη· πατρῷα μὲν	ἱερὰ	κατεσκάπτετο παρὰ τῶν παίδων ὀλιγωρηθέντα
[7]	ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ τὰ	ἱερὰ	τῶν θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ
[7]	ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ τὰ	ἱερὰ	τῶν θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ δὲ
[21]	πολλοὺς σιωπητέον εἶναί μοι φαίνεται.	Φανερὰ	δὲ ὅμως ἐστὶ καὶ τούτων
[6]	παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν	πέρα,	καὶ οὔτε ὅτι φῶ περὶ
[6]	παραπλησίας, ἀρρήτων ἀρρητότερα καὶ κακῶν	πέρα,	καὶ οὔτε ὅτι φῶ περὶ
[20]	οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον, ἀλλὰ	πέρα	τοῦ μεγίστου φόβου. Καὶ νῦν
[18]	τὸν ἡμέτερον ὄψει σὺν ἡμῖν	πατέρα.	~Τοῦτο εἴτε μῦθος εἴτε ἀληθής
[17]	κράτιστα, καίπερ οὔπω σαφῶς τὸν	πατέρα	τῶν θεῶν ὁρῶντες. Ὦ Ζεῦ
[20]	ἐν Φιλήβῳ λέγεται, καὶ τοιαῦτα	ἕτερα	πάλιν ἐν Τιμαίῳ· πιστεύειν γὰρ
[18]	λέγων μὲν ἄλλα, φρονῶν δὲ	ἕτερα	περὶ αὐτῶν. Ὁρᾷς ὅτι καὶ
[12]	τῆς ἐπωνυμίας αὐτὸ ταύτης ἀξιῶσαι,	μητέρα	δὲ αὐτοῦ προσειπεῖν τὴν Σεμέλην
[12]	ἀνθρωπικωτέρα, ἀμφοῖν δὲ τοῖν εἰρημένοιν	προσομοιότερα	τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ ἔργα. Τί
[6]	Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν	ποτέρᾳ	θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον ἐν τῇ
[6]	Τὸ δὲ Γνῶθι σαυτὸν» ἐν	ποτέρᾳ	θησόμεθα μοίρᾳ; Πότερον ἐν τῇ
[6]	λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων	ἀρρητότερα	καὶ κακῶν πέρα, καὶ οὔτε
[6]	λόγοις τοῖς ἑαυτοῦ παραπλησίας, ἀρρήτων	ἀρρητότερα	καὶ κακῶν πέρα, καὶ οὔτε
[17]	ζῆλος μὴ παντάπασιν ἐπικρατήσῃ. Πρὸς	ἀμφότερα»	εἶπεν, ἐγὼ σκέψομαι. Καὶ αἱ
[15]	γενέσθαι· γῆν γὰρ αὐτὰ οἶδεν	ἀμφότερα.	Τὸ σπανιώτερον δὲ καὶ τὸ
[9]	ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´	ἀμφότερα.	Τῶν τριῶν δὴ τούτων αὖθις
[9]	ἀναγκαῖον γὰρ ὁμοίως φαίνεται κατ´	ἀμφότερα.	Τῶν τριῶν δὴ τούτων αὖθις
[5]	ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι,	κουφοτέρα	γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ
[5]	ἐχρῆν οὐ θύσθλοις πολεμουμένους ἐλαύνεσθαι,	κουφοτέρα	γάρ ἐστι τῶν ἀδικημάτων ἡ
[2]	Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ καὶ τὰ	κουφότερα	τῶν ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ καὶ
[2]	Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ καὶ τὰ	κουφότερα	τῶν ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ καὶ
[12]	τῶν κεραυνίων, ἡ δ´ ἀποκύησις	ἀνθρωπικωτέρα,	ἀμφοῖν δὲ τοῖν εἰρημένοιν προσομοιότερα
[17]	σωζόμενον ἔτι καθορῶν ἐν αὐτῷ	σπινθῆρα	μικρὸν ἐξ ἑαυτοῦ, καὶ τὸ
[17]	ἤδη γὰρ αὐτῷ πάντα ἐφαίνετο	μοχθηρά,	καλὸν δὲ οὐδὲν οὐδαμοῦ τέως.
[11]	ὅλου προέμενος αὐτοῦ, τῷ κόσμῳ	σωτῆρα	ἐφύτευσεν, εἶτ´ ἐπανήγαγε διὰ τοῦ
[17]	αὐτήν, ἀλλὰ συνηθείᾳ τινὶ καὶ	πείρᾳ	μᾶλλον, ὥσπερ οἱ φαῦλοι τῶν
[21]	καὶ ὁ ἱεροφάντης προαγορεύει, ὅστις	χεῖρα	μὴ καθαρὸς καὶ ὅντινα μὴ
[6]	Γνῶθι σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα	μοίρᾳ;	Πότερον ἐν τῇ τοῦ νομίσματος;
[6]	Γνῶθι σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα	μοίρᾳ;	Πότερον ἐν τῇ τοῦ νομίσματος;
[10]	αὐτοῦ, τοῦ ἑνὸς καὶ τἀγαθοῦ	μοῖρά	τις ὀλίγη τὸ πᾶν ἀμερίστως
[18]	αὐτοῦ φθείρει καὶ ἐκ πολλῶν	μικρὰ	ἀποφέρον ἄμισθον εἶναί φησι καὶ
[19]	προκειμένης ἡμῖν ἀσχολίας εἵνεκεν ἀφέξομαι.	Μικρὰ	δὲ ἔτι τῷ λόγῳ προσθεὶς
[1]	σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ,	μικρὰ	δὲ ὑπὲρ τοῦ μύθου καθάπερ
[1]	σοφιστικῶν τὸν ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ,	μικρὰ	δὲ ὑπὲρ τοῦ μύθου καθάπερ
[16]	ἐμβαλὼν μακραῖς καὶ δυσελίκτοις ἐπίσχω,	μικρὰ	καὶ πεδήσω· σὺ δὲ οὐδὲ
[9]	γοῦν τινι προσήκειν ἡ μυθογραφία·	μικρὰ	οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς φιλοσοφίας
[9]	γοῦν τινι προσήκειν ἡ μυθογραφία·	μικρὰ	οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς φιλοσοφίας
[14]	δυσσεβεῖς Γαλιλαῖοι· τούτων οἱ πλείους	μικρὰ	προέμενοι πολλὰ πάνυ, μᾶλλον δὲ
[19]	τὰ πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας δείξαντι,	σμικρὰ	μὲν διὰ τὰς ἔξωθεν ἡμῖν
[8]	καὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ	σμικρὰ	μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς
[8]	καὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ	σμικρὰ	μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς
[21]	ἐναντίων δὲ τὴν παραιρουμένην οὐ	σμικρὰ	τῆς τῶν μυστηρίων σεμνότητος; Ἴσως
[17]	πατὴρ πάντων κάθηται τῶν θεῶν.	Ὅρα	οὖν, ἐνταῦθά ἐστιν ὁ μέγας
[21]	ἄν τις τὰ τοιαῦτα καὶ	Πυθαγόρᾳ	μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ ὀρθῶς λογιζόμενος·
[12]	Ὁρᾷς ὅπως ἀνθρωπικὴ μὲν ἡ	σπορὰ	διὰ τῶν κεραυνίων, ἡ δ´
[17]	ἐκέλευσε καὶ τὴν Ἀθηνᾶν, τὴν	ἀμήτορα	τὴν παρθένον, ἅμα τῷ Ἡλίῳ
[14]	τε ἦν τῶν βασιλείων τὰ	πρόθυρα.	Οὐκ ἀπάξετε ταῦτα; Οὐ καταβαλεῖτε
[19]	τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ δὲ τῷ τὰ	πρόθυρα	τῆς φιλοσοφίας δείξαντι, σμικρὰ μὲν
[19]	φιλοσόφου, μεθ´ ὃν ἐπὶ τὰ	πρόθυρα	τῆς φιλοσοφίας ἦλθον ὑπ´ ἀνδρὶ
[5]	ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν	μάρτυρα;	Πλὴν εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους
[5]	ὑπὲρ τῆς ἀπονοίας τῶν λῃστῶν	μάρτυρα;	Πλὴν εἰ μὴ καὶ ἀνδρειοτέρους
[18]	ὁπόσα ἐκόμισεν ὅπλα. Ἐπεὶ δὲ	ἑώρα	τήν τε ἀσπίδα καὶ τὸ
[6]	μίμου, οὕτω πᾶσα μὲν αἰσχρότης,	πᾶσα	δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν
[6]	μίμου, οὕτω πᾶσα μὲν αἰσχρότης,	πᾶσα	δὲ ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν
[6]	κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου, οὕτω	πᾶσα	μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια
[6]	κωμῳδίας καὶ τοῦ μίμου, οὕτω	πᾶσα	μὲν αἰσχρότης, πᾶσα δὲ ἀπόνοια
[12]	ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐκ εἰς μακρὰν	προαγορεύσασα	κινῆσαι μὲν θᾶττον ἢ προσῆκον
[18]	ς´ ἀπεχθήρω, ὡς νῦν ἔκπαγλ´	ἐφίλησα.	Καὶ ὁ νεανίσκος· Ἀλλ´, ὦ
[12]	φασίν, ὑπὸ τῆς Ἥρας ζηλοτυπούσης	ἐξαπατηθεῖσα	τὸν ἐραστὴν ἐξελιπάρησεν ἥκειν, ὡς
[17]	ἄνθεσί τε πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς,	ὅσα	ἐστὶ θεοῖς φίλα, καὶ δένδρεσι
[15]	ὑπὲρ ὀλίγων παντάπασιν ἀπολαύσεων ὑπομένοντας	ὅσα	οὐδὲ παρὰ τὸν Κωκυτὸν καὶ
[13]	τῷ παντί, καὶ τἆλλα ἐφεξῆς	ὅσα	τοῦ ζητεῖν ἦν ἄξια, φράζειν
[20]	ἀξιοῖ καὶ χωρὶς ἀποδείξεως λεγομένοις	ὅσα	ὑπὲρ τῶν θεῶν φασιν οἱ
[19]	εἶναι, καὶ βιβλία ταῦτα ἀνεγίγνωσκον,	ὁπόσα	αὐτὸς δοκιμάσειεν. Οὕτως ἡμεῖς ὑφ´
[18]	Ἀθηνᾶν ἐκέλευε πρῶτον ἀνακρίνειν αὐτόν,	ὁπόσα	ἐκόμισεν ὅπλα. Ἐπεὶ δὲ ἑώρα
[13]	ἀβάκχευτοι χρόνον τῷ θεῷ μένοντες	ὁπόσα	ὁ Πενθεὺς ἔπαθε πάθωμεν, ἴσως
[11]	προθυμηθεῖεν. Ἰδοῦ γὰρ ἔγωγε πολλῶν	ἤκουσα	λεγόντων ἄνθρωπον μὲν τὸν Διόνυσον,
[11]	ὅμως ἔτι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως	μένουσα	καί πως ἀφομοιουμένη πρὸς ἡμᾶς;
[12]	ἀνθρωπικοῖς προσέοικεν; Ἡ μήτηρ αὐτὸν	κύουσα,	φασίν, ὑπὸ τῆς Ἥρας ζηλοτυπούσης
[11]	Ἡρακλέος, οὕτω δὴ καὶ Διονύσου,	ἔχουσα	μὲν τὸ κρεῖττον καὶ ὑπερέχον
[10]	τις ὀλίγη τὸ πᾶν ἀμερίστως	ἔχουσα,	τῆς ψυχῆς πλήρωμα, καὶ ἐν
[10]	ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἀγαθῷ	συνέχουσα	πᾶσαν αὐτὴν διὰ τῆς ὑπερεχούσης
[18]	ἀπιέναι καὶ καθαίρειν ἐκεῖνα πάντα	τὰ	ἀσεβήματα, παρακαλεῖν δὲ ἐμέ τε
[15]	τὰς περιττὰς τροφάς· ἀποστρέφεται δὲ	τὰ	ἀφροδίσια. Βιαζομένου δὲ τοῦ σώματος,
[18]	ἄρχων αὐτῶν καὶ ἡγούμενος ἐπὶ	τὰ	βέλτιστα, ἀλλὰ μήτε ταῖς ἑαυτοῦ
[17]	ἐθέλῃς· ἕλοιο δέ, ὦ παῖ,	τὰ	βέλτιστα. Ταῦτα εἰπὼν ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν
[5]	ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ φῶς	τὰ	βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ εἰ
[5]	ὥσπερ οἶμαι πρὸς τὸ φῶς	τὰ	βλέποντα, πρὸς τούτῳ δὲ εἰ
[10]	οὐδ´ ὑπὲρ τῶν ἁπάντων ἐστὶ	τά	γε νῦν ῥητέον, ἀλλ´ ὑπὲρ
[14]	λέγουσιν οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐλεημοσύνην,	τὰ	δ´ ἄλλα γε πάντα ἐστὶν
[8]	καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε μὴ	τὰ	δαπανήματα τῆς ὁσίας, ἀλλὰ τὴν
[8]	καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε μὴ	τὰ	δαπανήματα τῆς ὁσίας, ἀλλὰ τὴν
[10]	τὴν διάνοιαν καὶ τοῦ ἀπεμφαίνοντος,	τὰ	δὲ αὐτὰ ταῦτα καὶ περὶ
[12]	καὶ ὑμῖν ἵλεως Ἡρακλῆς εἴη.	~Τὰ	δὲ ὑπὲρ τῆς Διονύσου θρυλλουμένης
[19]	λιγυρὸν ᾄδοντες καὶ ἐπηχοῦντα αὐτοῖς	τὰ	δένδρα, λειμῶνές τε ἔνδροσοι μαλακῆς
[2]	μὲν εὐμενὴς θεὸς ταχέως ἔλυσε	τὰ	δεσμὰ καὶ τὴν δύναμιν εἰς
[2]	μὲν εὐμενὴς θεὸς ταχέως ἔλυσε	τὰ	δεσμὰ καὶ τὴν δύναμιν εἰς
[17]	ὁδὸν ἄνω. Κρείττονα γάρ μοι	τὰ	ἐκεῖ φαίνεται χωρία παρὰ σὲ
[19]	ὥσπερ οἱ νῦν; Ἀφίημι δὲ	τὰ	ἑξῆς, ἵνα μὴ καὶ πρὸς
[4]	τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ μηδὲ	τὰ	ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὸν
[4]	τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ μηδὲ	τὰ	ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὸν
[8]	συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν λόγων ἡγεῖτο	τὰ	ἔργα, καὶ οἱ τὴν πενίαν
[8]	συνουσίας ἐγίνετο; Τῶν λόγων ἡγεῖτο	τὰ	ἔργα, καὶ οἱ τὴν πενίαν
[12]	τοῖν εἰρημένοιν προσομοιότερα τοῖς ἀνθρωπίνοις	τὰ	ἔργα. Τί οὖν οὐ καταβάλλοντες
[2]	ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ	τὰ	ζῷα, οὕτως οἶμαι καὶ τὸ
[2]	ἃ σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ	τὰ	ζῷα, οὕτως οἶμαι καὶ τὸ
[9]	τῶν πολλῶν ἀκοὰς οὐ δυναμένας	τὰ	θεῖα καθαρῶς δέξασθαι δι´ αἰνιγμάτων
[12]	τούτων ἴσμεν, ὡς Σεμέλη σοφὴ	τὰ	θεῖα; Παῖς γὰρ ἦν Κάδμου
[20]	ἀνθρώπους ἀποκρίσεως τυγχάνειν, ἀλλ´ ὡς	τὰ	θηρία κολάσεως. Εἰ δὲ ἀνεγνώκεις
[7]	ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ	τὰ	ἱερὰ τῶν θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ
[7]	ἐνόμιζεν ἑαυτῷ μὲν φοιτᾶν ἐπὶ	τὰ	ἱερὰ τῶν θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ
[5]	δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ μέσῳ	τὰ	κοινὰ νόμιμα συγχέοντες, οὐχὶ τῷ
[5]	δ´ ἀναπατοῦσιν ἐν τῷ μέσῳ	τὰ	κοινὰ νόμιμα συγχέοντες, οὐχὶ τῷ
[1]	τῶν θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω	τὰ	κοινὰ πράττομεν καλῶς, οὐχ οὕτω
[1]	τῶν θεῶν βλασφημουμένων, οὐχ οὕτω	τὰ	κοινὰ πράττομεν καλῶς, οὐχ οὕτω
[2]	καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ καὶ	τὰ	κουφότερα τῶν ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ
[2]	καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται δὲ καὶ	τὰ	κουφότερα τῶν ὅπλων ἐν Ἰνδίᾳ
[17]	ξυμβουλή. Αἰτώμεθα οὖν Ἀγαθῇ Τύχῃ	τὰ	κράτιστα, καίπερ οὔπω σαφῶς τὸν
[20]	γέ ἐστιν οὐχ ὑγιὲς μὴ	τὰ	λεγόμενα ἐξετάζειν, ἀλλὰ τοὺς λέγοντας,
[13]	λίνου μήρινθον ἀκροάσθω, ξυνιέτω δὲ	τὰ	λεγόμενα τρόπον ἄλλον, ὃν Πλάτων,
[10]	τοῖς αὐτόθεν λεγομένοις πιστεύειν, ἀλλὰ	τὰ	λεληθότα περιεργάζεσθαι καὶ μὴ πρότερον
[6]	περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν	τὰ	Μαγνήτων κακά, κἂν τὸ Τερμέριον,
[6]	περὶ αὐτῶν ἀξίως ἔχω, κἂν	τὰ	Μαγνήτων κακά, κἂν τὸ Τερμέριον,
[9]	τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ περὶ	τὰ	μαθήματα καὶ τρίτον τὸ περὶ
[9]	τὸ θεολογικὸν καὶ τὸ περὶ	τὰ	μαθήματα καὶ τρίτον τὸ περὶ
[8]	σε λέληθεν ὅτι πάντα καὶ	τὰ	μεγάλα καὶ τὰ σμικρὰ μετὰ
[8]	σε λέληθεν ὅτι πάντα καὶ	τὰ	μεγάλα καὶ τὰ σμικρὰ μετὰ
[18]	δὲ τῶν νομιζομένων φιλεῖν εἰς	τὰ	μέγιστα ἀδικεῖσθαι. Σκόπει οὖν ὅπως
[14]	τὴν τελεστικὴν καὶ μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν	τὰ	μὲν ῥήματα παντὸς μᾶλλον εὐαγῆ
[21]	κόσμον ἐπιτροπεύουσιν, ἀλλ´ οὐ ταῖς	τὰ	μέρη κατανειμαμέναις αὐτοῦ, διὰ μεγαλοφροσύνην
[16]	ἐστὶν εὐτραπέλου. Πλουτάρχου δὲ εἰ	τὰ	μυθικὰ διηγήματα τῶν σῶν εἴσω
[20]	εὐσεβεῖς εἶναι καὶ μεμυῆσθαι πάντα	τὰ	μυστήρια καὶ τετελέσθαι τὰς ἁγιωτάτας
[20]	εἶδε καὶ πανταχοῦ πάντα ἐπειράθη	τὰ	μυστήρια τῶν θεῶν ἐποπτεῦσαι καὶ
[6]	σαυτὸν» ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ ὁ	τὰ	νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν
[6]	σαυτὸν» ἀποφάσεως; Ὥσπερ γὰρ ὁ	τὰ	νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν
[1]	καθαρὰς ἔχειν ἢ τελευταῖον γοῦν	τὰ	ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς παντοδαποῖς
[1]	καθαρὰς ἔχειν ἢ τελευταῖον γοῦν	τὰ	ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς παντοδαποῖς
[17]	προσεῖχεν εἰς τὸν Δία πήξας	τὰ	ὄμματα. Τῶν Μοιρῶν δὲ ἡ
[14]	αὐτῶν οὐσίαν καὶ ὑπερέχουσαν πάντα	τὰ	ὄντα καθαρὰν νόησιν ἐλπὶς ἀναδραμεῖν.
[14]	προέμενοι πολλὰ πάνυ, μᾶλλον δὲ	τὰ	πάντα πανταχόθεν ξυγκομίζουσι, καὶ προσκτῶνται
[10]	μέντοι καὶ κατὰ σχῆμα προάγεται,	τὰ	παραδείγματα δὲ ἀμφοῖν ἐστι πολλά.
[9]	εἶπον ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι	τὰ	παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων ἴσως
[9]	εἶπον ἂν ὑπὲρ τούτων ἔτι	τὰ	παριστάμενά μοι τῶν εἰρημένων ἴσως
[17]	τοῦ δαίμονος εἰς ἔργων ἤγετο·	τὰ	πατρῷα γὰρ Θηκτῷ σιδήρῳ διελάγχανον»
[17]	γυμνὰ δὲ αὐτῷ τέως ἦν	τὰ	περὶ τὴν κεφαλήν. Πεποιθὼς οὖν
[10]	διάνοιαν σχημάτων ἁρμόττει τῷ μύθῳ	τὰ	πλεῖστα, πλὴν ἔμοιγε οὐδ´ ὑπὲρ
[18]	μέν μοι» ἔφη, δοκεῖ νυστάζειν	τὰ	πολλὰ καὶ καταδυόμενος λεληθότως ἡδυπαθεῖν,
[18]	ὦ παῖ· νυστάζων οὗτος ἐξαπατᾶται	τὰ	πολλά, σὺ δὲ νῆφε καὶ
[17]	τοὺς ἀνθρώπους, ὅθεν καὶ διαφεύγει	τὰ	πολλὰ τῶν νοσημάτων αὐτούς. Ἀρκεῖν
[4]	ἄμεινον ἄν τις διδαχθείη μὴ	τὰ	πράγματα ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ
[4]	ἄμεινον ἄν τις διδαχθείη μὴ	τὰ	πράγματα ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ
[18]	θηριῶδες· ἐσθίει γὰρ καὶ πιπράσκει	τὰ	πρόβατα καὶ ἀδικεῖ διπλῇ τὸν
[14]	Ποικίλης τε ἦν τῶν βασιλείων	τὰ	πρόθυρα. Οὐκ ἀπάξετε ταῦτα; Οὐ
[19]	τοῦ φιλοσόφου, μεθ´ ὃν ἐπὶ	τὰ	πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας ἦλθον ὑπ´
[6]	τε πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ	τὰ	πρὸς ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν
[6]	τε πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ	τὰ	πρὸς ἀνθρώπους, μὴ διὰ τῶν
[18]	τοὺς ἀρχομένους ὥσπερ ἡμεῖς σέ.	Τὰ	πρὸς ἡμᾶς ἡγείσθω σοι τῶν
[20]	ἔγνως ἂν πρὸ πάντων, ὅτι	τὰ	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβεῖς εἶναι
[8]	δὲ τὼ ἄνδρε τώδε γενομένω	τὰ	πρὸς τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια
[8]	δὲ τὼ ἄνδρε τώδε γενομένω	τὰ	πρὸς τοὺς θεοὺς οὐκ ἀκροατήρια
[18]	πρὸς τοὺς φίλους πιστὸς καὶ	τὰ	πρὸς τοὺς ὑπηκόους φιλάνθρωπος, ἄρχων
[18]	πρὸς ἡμᾶς ὅσιος ᾖς καὶ	τὰ	πρὸς τοὺς φίλους πιστὸς καὶ
[18]	μαρίλης, ἔχων ἱμάτιον λευκὸν καὶ	τὰ	πρόσωπα τῷ ψιμυθίῳ κεχρισμένος, εἶτα
[5]	ἱκανῶς, ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι	τὰ	πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς
[5]	ἱκανῶς, ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι	τὰ	πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς
[10]	θείων πλάττωμεν, σεμνὰ χρὴ πάνυ	τὰ	ῥήματα εἶναι καὶ τὴν λέξιν
[18]	καὶ κακοδαίμοσιν. Ἴσθι δὲ σεαυτῷ	τὰ	σαρκία δεδόσθαι τῆς λειτουργίας εἵνεκα
[8]	πάντα καὶ τὰ μεγάλα καὶ	τὰ	σμικρὰ μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς
[8]	πάντα καὶ τὰ μεγάλα καὶ	τὰ	σμικρὰ μετὰ τῆς ὁσίας τοῖς
[14]	καὶ περινοστεῖν τὰς πόλεις καὶ	τὰ	στρατόπεδα, καὶ τοῖς μὲν βελτίστοις
[18]	καὶ ἀδικεῖ διπλῇ τὸν δεσπότην·	τά	τε γὰρ ποίμνια αὐτοῦ φθείρει
[18]	τὸ θεῖον γένος, ἕως ἂν	τά	τε πρὸς ἡμᾶς ὅσιος ᾖς
[6]	ὁ Διογένης ὁποῖός τις ἦν	τά	τε πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ
[6]	ὁ Διογένης ὁποῖός τις ἦν	τά	τε πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ
[11]	δράκοντας, καὶ πρὸς αὐτὰ παραταττόμενος	τὰ	τῆς φύσεως στοιχεῖα, θάλπη καὶ
[9]	μὴ λίαν ἐξακριβοῦν μηδ´ ἐξονυχίζειν	τὰ	τοιαῦτα, ἅτε οὐκ ἐκ βιβλίων
[21]	σεμνότητος; Ἴσως μὲν ἄν τις	τὰ	τοιαῦτα καὶ Πυθαγόρᾳ μάλιστα ἐπισκήψειεν,
[17]	οὐδ´ ὅπως ἄν τις δύναιτο	τὰ	τοιαῦτα κτᾶσθαι μὴ παρόντα ἢ
[7]	καὶ ἅζομαι καὶ πάνθ´ ἁπλῶς	τὰ	τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ
[7]	καὶ ἅζομαι καὶ πάνθ´ ἁπλῶς	τὰ	τοιαῦτα πρὸς αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ
[14]	θράσος, ἰταμότης, καὶ πάντα ἁπλῶς	τὰ	τοιαῦτα. Τὴν σύντομον φασὶν ὁδὸν
[4]	μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν	τὰ	τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα
[4]	μήτε τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν	τὰ	τοιαῦτα, τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα
[7]	πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς	τὰ	τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ
[7]	πρὸς κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς	τὰ	τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ
[20]	ἐμὸν δέος, ὦ Πρώταρχε, πρὸς	τὰ	τῶν θεῶν ὀνόματα οὐκ ἔστι
[20]	ἡ τῶν Πυθαγορικῶν εὐλάβεια περὶ	τὰ	τῶν θεῶν ὀνόματα, τίς δὲ
[8]	αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ	τὰ	τῶν θεῶν τεμένη, τῇ τρυφῇ
[8]	αὐτοὶ πρῶτοι τὰς ἀγορὰς ἢ	τὰ	τῶν θεῶν τεμένη, τῇ τρυφῇ
[2]	δόξα· γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς	τὰ	ὑπηνέμια καὶ τερατώδη ταυτὶ τῆς
[2]	δόξα· γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς	τὰ	ὑπηνέμια καὶ τερατώδη ταυτὶ τῆς
[15]	οὐδὲ περιμένει τὸν μάγειρον καὶ	τὰ	ὑποτρίμματα καὶ τὴν κνίσσαν, οὐδὲ
[2]	πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης	τὰ	ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε μάλα
[2]	πρὸ τῆς τῶν ἀληθῶν ἐπιστήμης	τὰ	ψεύδη καὶ διδάσκουσί γε μάλα
[4]	τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων	τὰ	ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ
[4]	τῶν ἀληθῶν καὶ μὴ πεπλασμένων	τὰ	ψευδῆ καὶ πεπλασμένα παρὰ τοῦ
[17]	καὶ μυθοποιὸν γενέσθαι. ~Πλουσίῳ ἀνδρὶ	πρόβατα	ἦν πολλὰ καὶ ἀγέλαι βοῶν
[18]	ἐσθίει γὰρ καὶ πιπράσκει τὰ	πρόβατα	καὶ ἀδικεῖ διπλῇ τὸν δεσπότην·
[20]	τῶν θεῶν ὀνόματα οὐκ ἔστι	κατὰ	ἄνθρωπον, ἀλλὰ πέρα τοῦ μεγίστου
[17]	δὲ αὐτῷ πολλάκις μυρίαι ἕλος	κάτα	βουκολέοντο, καὶ ποιμένες δοῦλοί τε
[14]	μᾶλλον εὐαγῆ καὶ σεμνὰ προφέρεσθαι,	κατὰ	δὲ τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι
[10]	ἀξύνετος εἶ. Τούτων δὴ τῶν	κατὰ	διάνοιαν σχημάτων ἁρμόττει τῷ μύθῳ
[14]	Οὗ δὲ ἕνεκεν ἔφην αὐτά·	~κατὰ	μὲν τὴν διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες ὅταν
[11]	δὲ λέγεται παιδίον γενέσθαι καὶ	κατὰ	μικρὸν αὐτῷ τὸ σῶμα τὸ
[15]	τοὺς ἄλλους Ἄτης ἐν λειμῶνι	κατὰ	σκότον ἠλάσκοντας» ὑπὲρ ὀλίγων παντάπασιν
[10]	παντὶ διάνοια, καὶ μέντοι καὶ	κατὰ	σχῆμα προάγεται, τὰ παραδείγματα δὲ
[11]	εἰς δύναμιν ἐστοχασμένα. ~Τὸ δὲ	κατὰ	τὴν διάνοιαν ἀπεμφαῖνον χρησίμου γιγνόμενον
[10]	ὑπὲρ δυοῖν, τοῦ τε σεμνοῦ	κατὰ	τὴν διάνοιαν καὶ τοῦ ἀπεμφαίνοντος,
[12]	οὐ γενέσεως, ἀλλὰ δαιμονίας ἐκφάνσεως,	κατὰ	τί τοῖς ἀνθρωπικοῖς προσέοικεν; Ἡ
[7]	τὴν Κόρινθον οὐ μάτην, οὐδὲ	κατά	τινα συντυχίαν, τρόπον δέ τινα
[7]	τὴν Κόρινθον οὐ μάτην, οὐδὲ	κατά	τινα συντυχίαν, τρόπον δέ τινα
[15]	τοῦ σώματος καὶ νομίζειν αὐτὸ	κατὰ	τὸν Ἡράκλειτον κοπρίων ἐκβλητότερον, ἐκ
[4]	μηδὲ τὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα	κατὰ	τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην»
[4]	μηδὲ τὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα	κατὰ	τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην»
[6]	κυνικοῦ τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ	κατὰ	τοῦτο μόνον, εἴτε τοῦ διδασκάλου,
[6]	κυνικοῦ τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας δὲ	κατὰ	τοῦτο μόνον, εἴτε τοῦ διδασκάλου,
[5]	τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ	κατὰ	τῶν χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς
[5]	τοῦ κυνὸς αὐτοφωνίᾳ καὶ τῷ	κατὰ	τῶν χρηστηρίων καὶ πᾶσιν ἁπλῶς
[4]	ἄν τις διδαχθείη μὴ τὰ	πράγματα	ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´
[4]	ἄν τις διδαχθείη μὴ τὰ	πράγματα	ἀκούων αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´
[3]	τύχην καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς,	πράγματα	ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν
[3]	τύχην καὶ τὴν τέχνην ἰατρὸς,	πράγματα	ἔχει κολακεύειν ἅμα, καὶ θεραπεύειν
[14]	τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ παρέχειν	πράγματα	ταῖς ἡμιόνοις; Ἀκούω δὲ ἔγωγε
[8]	μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ	δείγματα	τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός
[8]	μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ	δείγματα	τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός
[10]	καὶ κατὰ σχῆμα προάγεται, τὰ	παραδείγματα	δὲ ἀμφοῖν ἐστι πολλά. Τὸ
[18]	καὶ καθαίρειν ἐκεῖνα πάντα τὰ	ἀσεβήματα,	παρακαλεῖν δὲ ἐμέ τε καὶ
[16]	Πλουτάρχου δὲ εἰ τὰ μυθικὰ	διηγήματα	τῶν σῶν εἴσω χειρῶν ἀφῖκτο,
[9]	θεολογικὸν καὶ τὸ περὶ τὰ	μαθήματα	καὶ τρίτον τὸ περὶ τὴν
[9]	θεολογικὸν καὶ τὸ περὶ τὰ	μαθήματα	καὶ τρίτον τὸ περὶ τὴν
[8]	τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε μὴ τὰ	δαπανήματα	τῆς ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν
[8]	τοὺς ἄλλους ἐδίδασκε μὴ τὰ	δαπανήματα	τῆς ὁσίας, ἀλλὰ τὴν ὁσίαν
[17]	ἱερῶν ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ καὶ νέα	μνήματα,	προαγορεύοντος αὐτοῖς τοῦ αὐτομάτου καὶ
[10]	πλάττωμεν, σεμνὰ χρὴ πάνυ τὰ	ῥήματα	εἶναι καὶ τὴν λέξιν ὡς
[14]	καὶ μυσταγωγὸν φιλοσοφίαν τὰ μὲν	ῥήματα	παντὸς μᾶλλον εὐαγῆ καὶ σεμνὰ
[8]	δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν τίθετε.	Χρήματα	δ´ οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά,
[8]	δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν τίθετε.	Χρήματα	δ´ οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά,
[8]	κανθάρου ὄλβον, Μύρμηκός τ´ ἄφενος	χρήματα	μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ
[8]	κανθάρου ὄλβον, Μύρμηκός τ´ ἄφενος	χρήματα	μαιόμενος, Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ
[17]	ἱπποφορβοὶ τῶν ἵππων, καὶ πλεῖστα	κτήματα.	Τούτων δὲ αὐτῷ πολλὰ μὲν
[6]	μὲν καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος	συγγράμματα,	ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο μόνον,
[6]	μὲν καὶ ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος	συγγράμματα,	ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο μόνον,
[15]	περιμένει τὸν μάγειρον καὶ τὰ	ὑποτρίμματα	καὶ τὴν κνίσσαν, οὐδὲ τὴν
[1]	ἔχειν ἢ τελευταῖον γοῦν τὰ	ὄμματα	μὴ κεχράνθαι τοῖς παντοδαποῖς τουτουὶ
[1]	ἔχειν ἢ τελευταῖον γοῦν τὰ	ὄμματα	μὴ κεχράνθαι τοῖς παντοδαποῖς τουτουὶ
[17]	εἰς τὸν Δία πήξας τὰ	ὄμματα.	Τῶν Μοιρῶν δὲ ἡ πρεσβυτάτη·
[4]	αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´ αὐτοῖς	ὀνόματα	κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην
[4]	αὐτὰ μηδὲ τὰ ἐπ´ αὐτοῖς	ὀνόματα	κατὰ τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην
[4]	κρεῖττον ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους	ὀνόματα,	μᾶλλον δὲ οὐδὲ θεμένους, ἤρκει
[4]	κρεῖττον ἦν εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους	ὀνόματα,	μᾶλλον δὲ οὐδὲ θεμένους, ἤρκει
[20]	Πρώταρχε, πρὸς τὰ τῶν θεῶν	ὀνόματα	οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον, ἀλλὰ
[20]	εὐλάβεια περὶ τὰ τῶν θεῶν	ὀνόματα,	τίς δὲ ἡ Πλάτωνος; Ποδαπὸς
[3]	οὐ γὰρ ἔτι λείπεται ποίησις·	ἡδύσματα	ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης
[3]	οὐ γὰρ ἔτι λείπεται ποίησις·	ἡδύσματα	ταῦτα παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης
[9]	οὐ ψυχὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ	σώματα,	καὶ θεῶν ποιεῖ παρουσίας. Τοῦτ´
[17]	μέγας κίνδυνος, ὅπως αὐτὸν ὡς	εὐαγέστατα	προσκυνήσῃς, αἰτήσῃ δὲ παρ´ αὐτοῦ
[18]	δὲ αὐτοῖς ἐλευθέρως τε καὶ	ἁπλούστατα	καὶ γενναίως, μὴ λέγων μὲν
[18]	πειθόμενος. Ἀλλ´ ἴθι« ἔφη, πορεύου	μετὰ	ἀγαθῆς ἐλπίδος· ἡμεῖς γάρ σοι
[17]	Καὶ ὁ νεανίσκος ἀπιὼν ᾤχετο	μετὰ	πολλῆς εὐλαβείας ἔχων παρ´ ἑαυτῷ
[18]	Ἂν οὖν» ἔφη, σὲ ἐγὼ	μετὰ	ταυτησὶ τῆς Ἀθηνᾶς, ἐπιτάττοντος τοῦ
[9]	καθαρῶς δέξασθαι δι´ αἰνιγμάτων αὐτοῖς	μετὰ	τῆς μύθων σκηνοποιίας ἐγχέηται. Φανεροῦ
[8]	τὰ μεγάλα καὶ τὰ σμικρὰ	μετὰ	τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς προσαγόμενα
[8]	τὰ μεγάλα καὶ τὰ σμικρὰ	μετὰ	τῆς ὁσίας τοῖς θεοῖς προσαγόμενα
[17]	δ´ ὁ Ἥλιος εὐμενὴς ὢν	μετὰ	τῆς Προνοίας Ἀθηνᾶς ὕπνον τινὰ
[13]	ἀντάξιον οὐδὲ τὸ πᾶσαν ὁμοῦ	μετὰ	τῆς τῶν Ῥωμαίων ἐπιτροπεῦσαι τὴν
[9]	τινας ὑποθέσεις οὐ παρέργως ἀλλὰ	μετά	τινος ἐμμελείας ἡ τῶν μύθων
[14]	πεποίηται ἔργον; Τίνι παρέστης ἀγωνιζομένῳ	μετὰ	τοῦ δικαίου; Τίνα ἐθεράπευσας πενθοῦντα,
[18]	τε ἀσπίδα καὶ τὸ ξίφος	μετὰ	τοῦ δόρατος, Ἀλλὰ ποῦ σοι»
[6]	ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν	μετὰ	τοῦ σατύρου καὶ τῆς κωμῳδίας
[6]	ἁπλῶς αὐτοῖς ἐπιφθέγξωμαι τὴν τραγῳδίαν	μετὰ	τοῦ σατύρου καὶ τῆς κωμῳδίας
[10]	νέοις ἴχνεσιν ἀνδρὸς ὃν ἐγὼ	μετὰ	τοὺς θεοὺς ἐξ ἴσης Ἀριστοτέλει
[20]	λόγοι γίγνονται· βούλει δήποτε τὸ	μετὰ	τοῦτο τὴν πάνσοφον ὑπαγορεύσω σειρῆνα,
[3]	αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς· ὁ δὲ	μετὰ	τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι
[3]	αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς· ὁ δὲ	μετὰ	τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά τι
[19]	Δῆλος ἐπέρχεται καὶ ἡ Λητὼ	μετὰ	τῶν παίδων, εἶτα κύκνοι λιγυρὸν
[12]	ἀνασχομένη τὸν εἱμαρμένον περιμεῖναι χρόνον,	εἶτα	ἀναλωθῆναι πρὸς τοῦ πυρὸς τοῦ
[17]	ἀνθρωπίνων, τὸν Δία ἔλεος ὑπῆλθεν·	εἶτα	ἀπιδὼν πρὸς τὸν Ἥλιον· Ὦ
[18]	τὰ πρόσωπα τῷ ψιμυθίῳ κεχρισμένος,	εἶτα	αὐτῷ δοίης γῆμαί τινα τῶν
[21]	τὴν περίστασιν τὴν καταλαβοῦσαν αὐτόν,	εἶτα	εἰς τὰς ἐντολὰς βλέπων τοῦ
[17]	αὖθις ἀνεγερθεὶς ἄπεισιν εἰς ἐρημίαν.	Εἶτα	ἐκεῖ λίθον τινὰ εὑρὼν μικρὸν
[12]	τεμὼν τὸν αὑτοῦ μηρὸν ἐνράπτει·	εἶτα	ἐκεῖθεν, ἡνίκα ἐτελεσφορήθη τὸ βρέφος,
[12]	διθύραμβον ἡμῖν εἰς φῶς προήγαγον·	εἶτα	ἐμάνη, φασίν, ὁ θεὸς ὑπὸ
[17]	ἀνοίας τε καὶ ἀμαθίας ἀνέχεσθαι.	Εἶτα	ἐπίμπλατο φόνων πάντα, καὶ ἡ
[19]	ἡ Λητὼ μετὰ τῶν παίδων,	εἶτα	κύκνοι λιγυρὸν ᾄδοντες καὶ ἐπηχοῦντα
[4]	χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια,	εἶτα	λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως
[4]	χρόνον πλάττοντες καὶ συντιθέντες μυθάρια,	εἶτα	λογογραφοῦντες καὶ ἐκμανθάνοντες; Ἀλλ´ ἴσως
[14]	τοῖς ἄλλοις; Ἀνῆλθεν ὁ Ἀσκληπιάδης,	εἶτα	ὁ Σερηνιανός, εἶτα ὁ Χύτρων,
[14]	ὁ Ἀσκληπιάδης, εἶτα ὁ Σερηνιανός,	εἶτα	ὁ Χύτρων, εἶτα οὐκ οἶδα
[1]	μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει γράφειν,	εἶτα	ὁποίας καὶ τίνας χρὴ ποιεῖσθαι
[1]	μᾶλλον ἢ μύθους προσήκει γράφειν,	εἶτα	ὁποίας καὶ τίνας χρὴ ποιεῖσθαι
[12]	γαμετὴν εἴωθε φοιτᾶν, πρὸς ἑαυτήν·	εἶτα	οὐκ ἀνασχόμενον τὸ σωμάτιον ἓν
[14]	ὁ Σερηνιανός, εἶτα ὁ Χύτρων,	εἶτα	οὐκ οἶδα παιδάριον τί ξανθὸν
[14]	παιδάριον τί ξανθὸν καὶ εὔμηκες,	εἶτα	σύ, καὶ μεθ´ ὑμῶν ἄλλοι
[11]	φύσεως στοιχεῖα, θάλπη καὶ κρυμούς,	εἶτα	τοῖς ἀπορωτάτοις καὶ ἀμαχωτάτοις, ἐνδείᾳ
[17]	οἷς ἐκεῖνος διανείμας τὴν οὐσίαν	ἔπειτα	ἐτελεύτησεν, οὐδὲν αὐτοὺς οἰκονομίας πέρι
[17]	Θηκτῷ σιδήρῳ διελάγχανον» καὶ ἦν	πάντα	ἀκοσμίας πλήρη· πατρῷα μὲν ἱερὰ
[14]	ἐντεῦθεν ἀμαθία, θράσος, ἰταμότης, καὶ	πάντα	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα. Τὴν σύντομον
[7]	πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς	πάντα	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου
[7]	πρὸς πατέρας, πρὸς κηδεμόνας, πρὸς	πάντα	ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα, ὥστε ὀλίγου
[20]	καὶ Πέρσας εἶδε καὶ πανταχοῦ	πάντα	ἐπειράθη τὰ μυστήρια τῶν θεῶν
[17]	Καὶ αἱ Μοῖραι πλησίον παροῦσαι	πάντα	ἐπέκλωθον, ὡς ὁ πατὴρ ἐβούλετο.
[17]	πατὴρ πολλὰ ἔχειν καὶ μόνος	πάντα	ἐπὶ τὸν πέλας ἐτράπετο. Τέως
[21]	ὀρθῶς λογιζόμενος· οὔτε γὰρ ῥητέον	πάντα	ἐστίν, αὐτῶν τε οἶμαι τούτων,
[14]	ἐλεημοσύνην, τὰ δ´ ἄλλα γε	πάντα	ἐστὶν ὑμῖν τε κἀκείνοις παραπλήσια.
[17]	τὸ μέγεθος· ἤδη γὰρ αὐτῷ	πάντα	ἐφαίνετο μοχθηρά, καλὸν δὲ οὐδὲν
[17]	ἀμαθίας ἀνέχεσθαι. Εἶτα ἐπίμπλατο φόνων	πάντα,	καὶ ἡ τραγικὴ κατάρα ὑπὸ
[10]	τὰς τοιαύτας λέξεις, ἀλλὰ σεμνὰ	πάντα	καὶ καὶ καλὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ
[8]	Ἢ τοῦτό σε λέληθεν ὅτι	πάντα	καὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ
[8]	Ἢ τοῦτό σε λέληθεν ὅτι	πάντα	καὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ
[19]	μέντοι, νὴ τὸν Ἀσκληπιόν, τοῦ	πάντα	μᾶλλον ἢ Διὸς ἀνθρώπου. Ταῦτα
[13]	ἀκοαῖς ἀνεξετάστοις καὶ διανοίαις ἐπὶ	πάντα	μᾶλλον ἢ τὸ φιλοσοφεῖν τετραμμέναις.
[14]	πολλὰ πάνυ, μᾶλλον δὲ τὰ	πάντα	πανταχόθεν ξυγκομίζουσι, καὶ προσκτῶνται τὸ
[18]	ς´ ἀπιέναι καὶ καθαίρειν ἐκεῖνα	πάντα	τὰ ἀσεβήματα, παρακαλεῖν δὲ ἐμέ
[20]	θεοὺς εὐσεβεῖς εἶναι καὶ μεμυῆσθαι	πάντα	τὰ μυστήρια καὶ τετελέσθαι τὰς
[14]	ἐξῃρημένην αὐτῶν οὐσίαν καὶ ὑπερέχουσαν	πάντα	τὰ ὄντα καθαρὰν νόησιν ἐλπὶς
[19]	τοὺς γενναίους ῥήτοράς ἐστι φιλικὰ	πάντα.	Τῶν μὲν δὴ τοιούτων λόγων,
[18]	νεανίσκος διεχύθη καὶ δῆλος ἦν	ἅπαντα	ἤδη τοῖς θεοῖς πειθόμενος. Ἀλλ´
[17]	πρότερον ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ	ἀποσυληθέντα	τῶν ἀναθημάτων, ἃ ἐτέθειτο παρὰ
[17]	ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ τῶν παίδων	ὀλιγωρηθέντα	πρότερον ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ
[8]	καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ	χαρίεντα	φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς
[8]	καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ	χαρίεντα	φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς
[14]	οὐσίαν καὶ ὑπερέχουσαν πάντα τὰ	ὄντα	καθαρὰν νόησιν ἐλπὶς ἀναδραμεῖν. Αἴτιαι
[17]	τῶν θεῶν, ὡς δὲ πλησίον	ὄντα	οὐ κατεῖδεν, ἐνδεὴς μὲν ἐφάνη,
[4]	τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην»	λέγοντα;	Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος
[4]	τὸν κωμικὸν τὴν σκάφην σκάφην»	λέγοντα;	Ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος
[4]	ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος τὸν	Φαέθοντα	δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν
[4]	ἀντὶ τοῦ μὲν δεῖνος τὸν	Φαέθοντα	δέον ὀνομάσαι; Τί δὲ χραίνειν
[14]	ἐπὶ τὸν οὐδὲ ἰδεῖν ὑμᾶς	θέλοντα	βασιλέα πορείαν, ἀνελθόντες δὲ ἀφρονέστερον
[18]	ἀλλὰ κατέχειν, ὡς οὐκέθ´ ὕστερον	ἐπανήξοντα,	ἀπολούμενον δὲ ὑπὸ τῶν ἐκεῖ
[5]	οἶμαι πρὸς τὸ φῶς τὰ	βλέποντα,	πρὸς τούτῳ δὲ εἰ καὶ
[5]	οἶμαι πρὸς τὸ φῶς τὰ	βλέποντα,	πρὸς τούτῳ δὲ εἰ καὶ
[17]	τοιαῦτα κτᾶσθαι μὴ παρόντα ἢ	παρόντα	διαφυλάττειν· ᾤετο γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας
[17]	δύναιτο τὰ τοιαῦτα κτᾶσθαι μὴ	παρόντα	ἢ παρόντα διαφυλάττειν· ᾤετο γὰρ
[2]	εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον	πταρόντα	ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ,
[2]	εἴ τις ἐπιχειρήσειε τὸν πρῶτον	πταρόντα	ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ δέ,
[15]	παρὰ τὸν Κωκυτὸν καὶ τὸν	Ἀχέροντα	θρυλλοῦσιν οἱ κομψότεροι τῶν ποιητῶν.
[16]	ἵνα μή σε τὴν σύντομον	ὁδεύοντα»	βίβλοις ἐμβαλὼν μακραῖς καὶ δυσελίκτοις
[14]	μετὰ τοῦ δικαίου; Τίνα ἐθεράπευσας	πενθοῦντα,	τῷ λόγῳ διδάξας ὅτι μὴ
[21]	τούτων ἡ αἰτία· κατανοήσας γὰρ	ἀμελοῦντα	μὲν τῆς περὶ τὸν βίον
[21]	δὲ τῷ μεμυῆσθαι μεγαλοφρονοῦντα τὸν	παραινοῦντα	αὐτῷ τοιαῦτα, σωφρονίζων ἅμα καὶ
[21]	ὀρθότητος, ἐπὶ δὲ τῷ μεμυῆσθαι	μεγαλοφρονοῦντα	τὸν παραινοῦντα αὐτῷ τοιαῦτα, σωφρονίζων
[19]	εἶτα κύκνοι λιγυρὸν ᾄδοντες καὶ	ἐπηχοῦντα	αὐτοῖς τὰ δένδρα, λειμῶνές τε
[10]	αὐτόθεν λεγομένοις πιστεύειν, ἀλλὰ τὰ	λεληθότα	περιεργάζεσθαι καὶ μὴ πρότερον ἀφίστασθαι,
[2]	τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἐν οἷς	ἕκαστα	τιμᾶται, μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ
[2]	τῶν ἄλλων πραγμάτων, ἐν οἷς	ἕκαστα	τιμᾶται, μάλιστα παρὰ τούτων αὐτὰ
[18]	τῶν νομιζομένων φιλεῖν εἰς τὰ	μέγιστα	ἀδικεῖσθαι. Σκόπει οὖν ὅπως ἐπανελθὼν
[17]	καὶ ἱπποφορβοὶ τῶν ἵππων, καὶ	πλεῖστα	κτήματα. Τούτων δὲ αὐτῷ πολλὰ
[10]	σχημάτων ἁρμόττει τῷ μύθῳ τὰ	πλεῖστα,	πλὴν ἔμοιγε οὐδ´ ὑπὲρ τῶν
[17]	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων, οὐχ	ἥκιστα	δὲ τῶν προπατόρων αὐτοῦ. Καθαιρουμένων
[20]	ἀλλ´ ὁ Τίμαιος ταῦτα λέγει	ἥκιστα	ὢν εἴρων. Καίτοι τοῦτό γέ
[15]	τὴν θεράπαιναν· ἀλλ´ ὡς ἔνι	μάλιστα	ἐκ τῶν προστυχόντων ἀποπλήσας τὴν
[21]	τις τὰ τοιαῦτα καὶ Πυθαγόρᾳ	μάλιστα	ἐπισκήψειεν, οὐκ ὀρθῶς λογιζόμενος· οὔτε
[2]	πραγμάτων, ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται,	μάλιστα	παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον
[2]	πραγμάτων, ἐν οἷς ἕκαστα τιμᾶται,	μάλιστα	παρὰ τούτων αὐτὰ καὶ πρῶτον
[10]	καὶ τὴν λέξιν ὡς ἔνι	μάλιστα	σώφρονα καὶ καλὴν εἶναι καὶ
[17]	Αἰτώμεθα οὖν Ἀγαθῇ Τύχῃ τὰ	κράτιστα,	καίπερ οὔπω σαφῶς τὸν πατέρα
[18]	αὐτῶν καὶ ἡγούμενος ἐπὶ τὰ	βέλτιστα,	ἀλλὰ μήτε ταῖς ἑαυτοῦ μήτε
[17]	ἕλοιο δέ, ὦ παῖ, τὰ	βέλτιστα.	Ταῦτα εἰπὼν ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν Ἑρμῆς
[20]	πανταχοῦ τελετάς, ἐρῶ μὲν ἴσως	ἄγνωστά	σοι, γνώριμα μέντοι καὶ σαφῆ
[2]	τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα	ἄττα	καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν πρὸ
[2]	τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης οἷον εἴδωλα	ἄττα	καὶ σκιαί. Πράττουσι γοῦν πρὸ
[3]	τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα	ἄττα	προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν
[3]	τὰς ὀδοντοφυΐας κνησιῶσιν αὐτοῖς σκύτινα	ἄττα	προσαρτῶσι ταῖν χεροῖν, ἵνα αὐτῶν
[15]	ψάμμος, εἰ πρὸς ἀμοιβήν τις	αὐτὰ	ἐξετάζοι καὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν
[9]	ἀσκήσεως, ἀπὸ δὲ τῆς προστυχούσης	αὐτὰ	ἕξεως ἀποφθεγγόμενον· ἔσεσθε γοῦν μοι
[2]	ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα παρὰ τούτων	αὐτὰ	καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων
[2]	ἕκαστα τιμᾶται, μάλιστα παρὰ τούτων	αὐτὰ	καὶ πρῶτον εὑρῆσθαι. Τῶν ἀγελαίων
[13]	προειδόμενον. Οὗ δὲ ἕνεκεν ἔφην	αὐτά·	~κατὰ μὲν τὴν διάνοιαν ἀπεμφαίνοντες
[4]	διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα ἀκούων	αὐτὰ	μηδὲ τὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα
[4]	διδαχθείη μὴ τὰ πράγματα ἀκούων	αὐτὰ	μηδὲ τὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα
[8]	σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων	αὐτά·	Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ
[8]	σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων	αὐτά·	Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ
[15]	αὐτῷ τιμητῇ γενέσθαι· γῆν γὰρ	αὐτὰ	οἶδεν ἀμφότερα. Τὸ σπανιώτερον δὲ
[8]	τε καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν	αὐτὰ	παρ´ ἡμῶν, εἴ σοι μὴ
[8]	τε καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν	αὐτὰ	παρ´ ἡμῶν, εἴ σοι μὴ
[11]	ἀποπνίγων τοὺς δράκοντας, καὶ πρὸς	αὐτὰ	παραταττόμενος τὰ τῆς φύσεως στοιχεῖα,
[10]	καὶ τοῦ ἀπεμφαίνοντος, τὰ δὲ	αὐτὰ	ταῦτα καὶ περὶ τὴν λέξιν
[9]	λίαν ἐξακριβοῦν μηδ´ ἐξονυχίζειν τὰ	τοιαῦτα,	ἅτε οὐκ ἐκ βιβλίων ἀσκήσεως,
[20]	ταῦτα ἐν Φιλήβῳ λέγεται, καὶ	τοιαῦτα	ἕτερα πάλιν ἐν Τιμαίῳ· πιστεύειν
[21]	Ἴσως μὲν ἄν τις τὰ	τοιαῦτα	καὶ Πυθαγόρᾳ μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ
[17]	ὅπως ἄν τις δύναιτο τὰ	τοιαῦτα	κτᾶσθαι μὴ παρόντα ἢ παρόντα
[7]	ἅζομαι καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ	τοιαῦτα	πρὸς αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν
[7]	ἅζομαι καὶ πάνθ´ ἁπλῶς τὰ	τοιαῦτα	πρὸς αὐτοὺς πάσχω, ὅσαπερ ἄν
[21]	μεμυῆσθαι μεγαλοφρονοῦντα τὸν παραινοῦντα αὐτῷ	τοιαῦτα,	σωφρονίζων ἅμα καὶ διδάσκων αὐτὸν
[14]	ἰταμότης, καὶ πάντα ἁπλῶς τὰ	τοιαῦτα.	Τὴν σύντομον φασὶν ὁδὸν καὶ
[4]	τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν τὰ	τοιαῦτα,	τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ
[4]	τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν τὰ	τοιαῦτα,	τοῦ χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα τοῦ
[7]	κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ	τοιαῦτα,	ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν
[7]	κηδεμόνας, πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ	τοιαῦτα,	ὥστε ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν
[17]	κόμιζε οὖν αὐτὸ καὶ τρέφε.	Ταῦτα	ἀκούσας ὁ βασιλεὺς Ἥλιος ηὐφράνθη
[19]	ἔσπευδον ἀκροατὴς εἶναι, καὶ βιβλία	ταῦτα	ἀνεγίγνωσκον, ὁπόσα αὐτὸς δοκιμάσειεν. Οὕτως
[5]	Οἰνόμαος· εἴ τί σοι τοῦ	ταῦτα	γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν
[5]	Οἰνόμαος· εἴ τί σοι τοῦ	ταῦτα	γοῦν ἐπελθεῖν ἐμέλησεν, ἐπέγνως ἂν
[20]	τῶν θεῶν φασιν οἱ ποιηταί.	Ταῦτα	δὲ παρέθηκα μὴ ποτέ σοι
[18]	τὸ κράνος; Ὁ δέ, Καὶ	ταῦτα»	εἶπε, μόγις ἐκτησάμην· οὐδεὶς γὰρ
[17]	δέ, ὦ παῖ, τὰ βέλτιστα.	Ταῦτα	εἰπὼν ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν Ἑρμῆς πάλιν·
[18]	ὅθεν πεπορεύμεθα τέως ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ	ταῦτα	εἴτε ὕπνος τις εἴτε ἔκστασις
[20]	ἡδονὴν οἶδα ὡς ἔστι ποικίλον«	ταῦτα	ἐν Φιλήβῳ λέγεται, καὶ τοιαῦτα
[5]	πρᾶγμα ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς	ταῦτα	ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν
[5]	πρᾶγμα ἄξιον; Ἆρ´ οὐ τοὺς	ταῦτα	ἐπαινοῦντας ὥσπερ τοὺς φαρμακοὺς ἐχρῆν
[5]	ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις	ταῦτα	ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν καὶ
[5]	ταῖς λανθανούσαις τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις	ταῦτα	ἐπιτρέπων συγχεῖν, ὅσπερ ἡμῖν καὶ
[3]	διδάσκεσθαι δὲ οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ	ταῦτα	ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν,
[3]	διδάσκεσθαι δὲ οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ	ταῦτα	ἐποχετεύειν, ὥσπερ ἄρδοντες ἄρουραν διψῶσαν,
[15]	τὸ ῥᾴδιον ἀνθρώπων εἶναι κενοδοξίας	ταῦτα	καὶ ἀμαθίας νενόμικεν ἔργα· τὸ
[21]	εἰσφρήσωσι περιαύλων. Ἢ γὰρ οὐ	ταῦτα	καὶ ὁ ἱεροφάντης προαγορεύει, ὅστις
[10]	τοῦ ἀπεμφαίνοντος, τὰ δὲ αὐτὰ	ταῦτα	καὶ περὶ τὴν λέξιν γίνεται.
[20]	ὁ Σωκράτης, ἀλλ´ ὁ Τίμαιος	ταῦτα	λέγει ἥκιστα ὢν εἴρων. Καίτοι
[10]	αὐτοῦ καὶ ἐξῃρημένης παρουσίας. Ἀλλὰ	ταῦτα	μὲν ἀμφὶ τὸν μέγαν Διόνυσον
[16]	ὀργάνῳ τῷ σώματι χρῆσθαι ἐπιτάττῃ.	~Ταῦτα	μὲν οὖν ὡς φασὶ ταύτῃ,
[11]	καὶ τὸ σῶμα. Καίτοι αὐτῷ	ταῦτα	μὲν ὑπῆρξε, μειζόνως δὲ ἢ
[21]	ἡμῖν ἔσται τῶν λόγων, εἰ	ταῦτα	μήπω σε πείθει;
[18]	καὶ φίλοι καὶ σωτῆρες. Ἀκούσας	ταῦτα	ὁ νεανίσκος διεχύθη καὶ δῆλος
[18]	καὶ τοὺς ἄλλους θεούς. Ἀκούσας	ταῦτα	ὁ νεανίσκος εἱστήκει σιωπῇ, καὶ
[5]	ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ αὐτοῦ	ταῦτα	Οἰνόμαος· εἴ τί σοι τοῦ
[5]	ἂν ὑπολαβεῖν πολλοῖς περὶ αὐτοῦ	ταῦτα	Οἰνόμαος· εἴ τί σοι τοῦ
[14]	βασιλείων τὰ πρόθυρα. Οὐκ ἀπάξετε	ταῦτα;	Οὐ καταβαλεῖτε νῦν γοῦν, εἰ
[19]	πάντα μᾶλλον ἢ Διὸς ἀνθρώπου.	Ταῦτα	οὐκ ἔστιν ἀτεχνῶς ἐκ τοῦ
[3]	γὰρ ἔτι λείπεται ποίησις· ἡδύσματα	ταῦτα	παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο,
[3]	γὰρ ἔτι λείπεται ποίησις· ἡδύσματα	ταῦτα	παρὰ τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο,
[14]	ὑλακτήσαντες καὶ βιβλία δόντες καὶ	ταῦτα	προσαχθῆναι προσλιπαρήσαντες; Οὐδένα ὑμῶν οἶμαι
[8]	Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω συνάγειν	κλυτά,	κανθάρου ὄλβον, Μύρμηκός τ´ ἄφενος
[8]	Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω συνάγειν	κλυτά,	κανθάρου ὄλβον, Μύρμηκός τ´ ἄφενος
[5]	ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ	πρῶτα.	~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν
[5]	ἴσως τινὲς αὐτῶν ἰταμευσάμενοι τὰ	πρῶτα.	~Τὰς ἀναφερομένας δὲ εἰς τὸν
[7]	τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι	δίχα	πραγμάτων οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ
[7]	τοὺς αὐτοὺς καὶ Παναθηναίοις θεάσασθαι	δίχα	πραγμάτων οἷόν τε ἦν; Ἀλλὰ
[2]	σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ	ζῷα,	οὕτως οἶμαι καὶ τὸ τῶν
[2]	σύνοιδεν αὐτοῖς πεφυκόσι, ταυτὶ τὰ	ζῷα,	οὕτως οἶμαι καὶ τὸ τῶν
[17]	δαίμονος εἰς ἔργων ἤγετο· τὰ	πατρῷα	γὰρ Θηκτῷ σιδήρῳ διελάγχανον» καὶ
[17]	καὶ ἦν πάντα ἀκοσμίας πλήρη·	πατρῷα	μὲν ἱερὰ κατεσκάπτετο παρὰ τῶν
[19]	με τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ δὲ τῷ	τὰ	πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας δείξαντι, σμικρὰ
[19]	ἡγεμόσι τελούμενοι, φιλοσόφῳ μὲν τῷ	τὰ	τῆς προπαιδείας με τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ