Chapitre
[17]	οἰστοὺς θήγεις, ἔλαττον εἶναι σέ	γε	αἴτιον αὐτοῦ τῆς ξυμφορᾶς, ἔρημον
[8]	τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ ὅ	γε	ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν
[8]	τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει δὲ ὅ	γε	ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν οὐδένα, κἂν
[6]	τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ τοῦτό	γε	αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον
[6]	τῇ τοῦ νομίσματος; Ἢ τοῦτό	γε	αὐτὸ τῆς ἀληθείας εἶναι κεφάλαιον
[3]	ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ	γε	αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως μὴ
[3]	ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ παρέθηκέ	γε	αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως μὴ
[6]	Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς	γε	αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη
[6]	Διογένης τοῦτο ἐπέπειστο σαφῶς, ὅς	γε	αὐτῷ πεισθεὶς ἀντὶ φυγάδος ἀπεδείχθη
[17]	πῦρ ἀποσβῆναι, ἢν μὴ σύ	γε	δύσεαι ἀλκήν« Σοὶ δὲ ἐγώ
[16]	σός, ὡς ἔφης, καίτοι τοῦτό	γε	ἐνεανιεύσω· ἀλλ´ ὁ μὲν μῦθος,
[20]	ἥκιστα ὢν εἴρων. Καίτοι τοῦτό	γέ	ἐστιν οὐχ ὑγιὲς μὴ τὰ
[2]	ἐπιστήμης τὰ ψεύδη καὶ διδάσκουσί	γε	μάλα προθύμως καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ
[2]	ἐπιστήμης τὰ ψεύδη καὶ διδάσκουσί	γε	μάλα προθύμως καὶ μανθάνουσιν ὥσπερ
[9]	παραλέλειπται παρ´ ἐμοῦ, καίτοι νομίζω	γε	μηδὲν ἐνδεῖν, πλὴν ὁ προστιθεὶς
[10]	ὑπὲρ τῶν ἁπάντων ἐστὶ τά	γε	νῦν ῥητέον, ἀλλ´ ὑπὲρ δυοῖν,
[16]	ἀληθῶς ὁ πλαττόμενος. Ἐπεὶ τό	γε	νῦν ὑπὸ σοῦ πεποιημένον οὐ
[19]	ἂν εἰδείη καὶ πρὸ τούτου	γε	οἱ βασιλεῖς θεοί· τουτὶ δὲ
[14]	ὅπως ἐλεημοσύνην, τὰ δ´ ἄλλα	γε	πάντα ἐστὶν ὑμῖν τε κἀκείνοις
[9]	Ἅιδου πραγμάτων θεολογοῦντι καὶ πρό	γε	τούτου τῷ τῆς Καλλιόπης, Ἀντισθένει
[2]	καὶ τὴν δύναμιν εἰς ἐνέργειαν	ἤγαγε,	τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς
[2]	καὶ τὴν δύναμιν εἰς ἐνέργειαν	ἤγαγε,	τούτῳ πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς
[11]	τῷ κόσμῳ σωτῆρα ἐφύτευσεν, εἶτ´	ἐπανήγαγε	διὰ τοῦ κεραυνίου πυρὸς πρὸς
[10]	τῷ μύθῳ τὰ πλεῖστα, πλὴν	ἔμοιγε	οὐδ´ ὑπὲρ τῶν πολλῶν οὐδ´
[17]	καὶ ὅπως ὀνομάζεσθαι {τουτὶ γὰρ	ἔμοιγε	οὐδὲν διαφέρει} δείκνυέ μοι τὴν
[19]	καὶ τῶν ῥητόρων προσκρούσαιμι· ὡς	ἔμοιγε	πρός τε τοὺς κρατίστους τῶν
[13]	τῶν Ῥωμαίων ἐπιτροπεῦσαι τὴν Βαρβάρων	ἔγωγε	θείμην ἄν, οὐ μὰ τὸν
[14]	πράγματα ταῖς ἡμιόνοις; Ἀκούω δὲ	ἔγωγε	καὶ τοῖς τὰς ἡμιόνους ἐλαύνουσιν,
[11]	τοῖς θεοῖς προθυμηθεῖεν. Ἰδοῦ γὰρ	ἔγωγε	πολλῶν ἤκουσα λεγόντων ἄνθρωπον μὲν
[6]	τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον	ἔγωγε	φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν
[6]	τοῦτο ἤδη τοῦ παντὸς ἄξιον	ἔγωγε	φαίην ἂν ἀνδρὶ καὶ στρατηγεῖν
[18]	μηθὲν ἐπιποθῇς τῶν τῇδε, ταύτης	δὲ	Ἀθηνᾶς τῆς καλῆς τό τε
[3]	ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν	δὲ	ἅμα τις οἰκέτης γένηται τὴν
[3]	ἐλεύθεροι τὸ δέον ἐπιτάττουσιν, ἐὰν	δὲ	ἅμα τις οἰκέτης γένηται τὴν
[10]	κατὰ σχῆμα προάγεται, τὰ παραδείγματα	δὲ	ἀμφοῖν ἐστι πολλά. Τὸ μὲν
[20]	ὡς τὰ θηρία κολάσεως. Εἰ	δὲ	ἀνεγνώκεις τὸν συστατικὸν αὐτοῦ λόγον,
[18]	τοῖς ἀγαθοῖς ἡμῶν ὑπηρέταις, φοβεροὶς	δὲ	ἀνθρώποις πονηροῖς καὶ κακοδαίμοσιν. Ἴσθι
[9]	εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν	δὲ,	ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ προαιρέσει,
[9]	εἰρημένων ἴσως οὐκ ἐλάττω· νῦν	δὲ,	ἀποδιδόντες τὸ συνεχὲς τῇ προαιρέσει,
[6]	οὕτω πᾶσα μὲν αἰσχρότης, πᾶσα	δὲ	ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις
[6]	οὕτω πᾶσα μὲν αἰσχρότης, πᾶσα	δὲ	ἀπόνοια πρὸς ὑπερβολὴν ἐν ἐκείναις
[17]	ἐφρόντισεν ὅπως ἔσονται σπουδαῖοι. Τὸ	δὲ	ἄρα αὐτοῖς ἦρξε πρῶτον μὲν
[19]	τῶν προθύρων εἶ πόρρω. Σοὶ	δὲ	ἀρετῆς ἢ τοῖς σοῖς ἀδελφοῖς«
[14]	μᾶλλον τὴν ψυχὴν φαίνεσθαι; Τίνα	δὲ	ἄσκησιν ἐποιήσω τοῦ βίου; Τί
[10]	διάνοιαν καὶ τοῦ ἀπεμφαίνοντος, τὰ	δὲ	αὐτὰ ταῦτα καὶ περὶ τὴν
[12]	νύμφας ἔρχεται· τὸ Λῦθι ῥάμμα»	δὲ	αὗται τῷ μηρῷ προσεπᾴδουσαι τὸν
[21]	αἱ θεαὶ τὴν ἐπίνοιαν· νομίζω	δὲ	αὐτὴν ἤδη καὶ δεδόσθαι. Φαίνεται
[14]	ἐγὼ τοῦτο τὸ ὄνομα, νυνὶ	δὲ	αὐτὸ ἔοικα καὶ γράψειν· ἀποτακτίτας
[18]	οἰκέτας μηδὲ θεράποντας νόμιζε, πρόσιθι	δὲ	αὐτοῖς ἐλευθέρως τε καὶ ἁπλούστατα
[17]	καὶ δάφνης καὶ μυρρίνης. Ἀγαγὼν	δὲ	αὐτὸν ἐπί τι μέγα καὶ
[16]	μῦθος, μῦθός ἐστι παλαιός, ἐφήρμοσας	δὲ	αὐτὸν σὺ πράγμασιν ἑτέροις, ὅπερ
[11]	θεοὺς οὐ κύλικα εἶναι, βαδίσαι	δὲ	αὐτὸν ὡς ἐπὶ ξηρᾶς τῆς
[17]	μὲν ὁ πατὴρ ἀπελελοίπει, πολλαπλάσια	δὲ	αὐτὸς ἐκτήσατο, πλουτεῖν θέλων ἐν
[12]	ἐπωνυμίας αὐτὸ ταύτης ἀξιῶσαι, μητέρα	δὲ	αὐτοῦ προσειπεῖν τὴν Σεμέλην διὰ
[15]	κοπρίων ἐκβλητότερον, ἐκ τοῦ ῥᾴστου	δὲ	αὐτοῦ τὰς θεραπείας ἀποπληροῦν, ἕως
[4]	κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ συνήθεια	δὲ	αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη
[4]	κοινοῖς ᾄδεσθαι συλλόγοις, ἡ συνήθεια	δὲ	αὐτῷ γέγονεν ἀπὸ Διογένους ἀρξαμένη
[17]	καὶ τῶν θεῶν ὀλίγον. Ἐγένοντο	δὲ	αὐτῷ γυναῖκες πολλαὶ καὶ παῖδες
[18]	τις εἴτε ἔκστασις ἐπῆλθεν· ὁ	δὲ	αὐτῷ δείκνυσιν αὐτὸν τὸν Ἥλιον.
[4]	προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει, τῷ λόγῳ	δὲ	αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ ποιητέον
[4]	προσέχειν οὐδαμῶς προσήκει, τῷ λόγῳ	δὲ	αὐτῷ μόνῳ, καὶ τὸ ποιητέον
[17]	ἵππων, καὶ πλεῖστα κτήματα. Τούτων	δὲ	αὐτῷ πολλὰ μὲν ὁ πατὴρ
[17]	καὶ αἰπόλια πλατέ´ αἰγῶν, ἵπποι	δὲ	αὐτῷ πολλάκις μυρίαι ἕλος κάτα
[17]	καὶ ἀσπίδα καὶ δόρυ, γυμνὰ	δὲ	αὐτῷ τέως ἦν τὰ περὶ
[8]	ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός, αὐτὸς	δὲ	αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς τίμημα τὴν
[8]	ἐχθρός, οὐδὲ γὰρ βλαβερός, αὐτὸς	δὲ	αὑτῷ βαρύτατον ἐπιθεὶς τίμημα τὴν
[14]	ὑμᾶς θέλοντα βασιλέα πορείαν, ἀνελθόντες	δὲ	ἀφρονέστερον αὐτῇ καὶ ἀμαθέστερον καὶ
[5]	τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία, λίθοις	δὲ	βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι
[5]	τῶν ἀδικημάτων ἡ ζημία, λίθοις	δὲ	βαλλομένους ἀπολωλέναι; Διαφέρουσι γὰρ οὗτοι
[21]	καὶ μὴ φύσει, τῷ νόμῳ	δὲ	γενέσθαι, τοῦτο ἔφυγεν, οὐ τὸ
[6]	ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ νόμισμα. Τὸ	δὲ	Γνῶθι σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα
[6]	ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὸ νόμισμα. Τὸ	δὲ	Γνῶθι σαυτὸν» ἐν ποτέρᾳ θησόμεθα
[4]	ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς	δὲ	δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον
[4]	ἐφεισάμεθα τοῦ πολυτελοῦς ἀναλώματος, πρὸς	δὲ	δὴ καὶ ἐφθείραμεν τὸν χρόνον
[3]	τις, ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη. Ὁ	δὲ	δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ
[3]	τις, ἀλλὰ ποιητὴς νομισθείη. Ὁ	δὲ	δὴ τῶν μύθων Ὅμηρος ἢ
[9]	ἀκαθάρτους ἀκοὰς ῥίπτεσθαι ῥήμασιν. Ὅπερ	δὲ	δὴ τῶν χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος
[11]	ἐπείπερ ἐκ Σεμέλης ἐγένετο, θεὸν	δὲ	διὰ θεουργίας καὶ τελεστικῆς, ὥσπερ
[9]	ἀποδεικτικὸν διὰ τῶν ἀληθῶν, τὸ	δὲ	διὰ τῶν ἐνδόξων βιαστικόν, τὸ
[9]	διὰ τῶν ἐνδόξων βιαστικόν, τὸ	δὲ	διὰ τῶν φαινομένων ἐνδόξων παραλογιστικόν.
[13]	πολλὰ ῥυῆναι τὴν ζωήν, ῥυεῖσαν	δὲ	διεσπάσθαι καὶ διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι· τὸ
[17]	ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν Ἑρμῆς πάλιν· ὁ	δὲ	ἐβούλετο μὲν παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ
[3]	τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς	δὲ	ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου ποίησις
[3]	τοιαύτης ψυχαγωγίας ἐνδεῶς ἔχουσαν, σαφῶς	δὲ	ἐγνωκὼς ὅτι στερομένη μύθου ποίησις
[17]	σύ γε δύσεαι ἀλκήν« Σοὶ	δὲ	ἐγώ τε ξυγχωρῶ καὶ αἱ
[14]	παρέχειν πράγματα ταῖς ἡμιόνοις; Ἀκούω	δὲ	ἔγωγε καὶ τοῖς τὰς ἡμιόνους
[12]	τοῦ ῥυέντος ἐπ´ αὐτήν. Ἐπεὶ	δὲ	ἐδέδοκτο τῷ Διὶ κοινῇ πᾶσιν
[14]	καὶ τὸν Σαλούστιον, πρὸς τούτοις	δέ,	εἰ βούλει, καὶ τοὺς ἄλλους
[5]	φῶς τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ	δὲ	εἰ καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο
[5]	φῶς τὰ βλέποντα, πρὸς τούτῳ	δὲ	εἰ καὶ ὁ δεύτερος ἐξελαύνοιτο
[16]	τίτθης ἔργον ἐστὶν εὐτραπέλου. Πλουτάρχου	δὲ	εἰ τὰ μυθικὰ διηγήματα τῶν
[1]	τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον	δέ,	εἰ χρή τι καὶ νεανικώτερον
[1]	τῶν συνειλεγμένων χάριν ὑπέμεινα, μᾶλλον	δέ,	εἰ χρή τι καὶ νεανικώτερον
[19]	τίνα βούλει τὸν Πᾶνα, τίνα	δὲ	εἶναι τὸν Δία, εἰ μὴ
[6]	στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί	δὲ	εἶπεν ὁ θεός, ἆρ´ ἴσμεν;
[6]	στρατηγεῖν καὶ φιλοσοφεῖν ἐθέλοντι. Τί	δὲ	εἶπεν ὁ θεός, ἆρ´ ἴσμεν;
[9]	φυσικῷ οὔτε τῷ μαθηματικῷ, μόνον	δέ,	εἴπερ ἄρα, τοῦ πρακτικοῦ τῷ
[6]	ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας	δὲ	εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας, οὔσας
[6]	ἰταμευσάμενοι τὰ πρῶτα. ~Τὰς ἀναφερομένας	δὲ	εἰς τὸν Διογένη τραγῳδίας, οὔσας
[19]	ὢν ἐπεχείρει Ζεὺς εἶναι; Τὸ	δὲ	ἐκ τῶν Ἡσιόδου λεγόμενον ὑπὲρ
[10]	ἐκ δυοῖν τούτοιν συγκείσεται· σκοπῶμεν	δὲ	ἑκάτερον αὐτῶν. Ἔστιν ἁπλῆ τις
[5]	ὑπὲρ τούτου σοι διηγήσομαι. ~Νῦν	δὲ	ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν Μουσῶν
[5]	ὑπὲρ τούτου σοι διηγήσομαι. ~Νῦν	δὲ	ἐκεῖνό μοι πρὸς τῶν Μουσῶν
[1]	τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον	δὲ	ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι
[1]	τῶν ῥηματίων σοβηθεὶς ἀναπτῆναι. Ἔμενον	δὲ	ἐκεῖνο πρὸς ἐμαυτὸν εἰπὼν· Τέτλαθι
[18]	ὑπὸ τῶν ἐκεῖ κακῶν· Ὡς	δὲ	ἐλιπάρει δακρύων, Ἀλλὰ νέος εἶ»
[18]	ἐκεῖνα πάντα τὰ ἀσεβήματα, παρακαλεῖν	δὲ	ἐμέ τε καὶ τὴν Ἀθηνᾶν
[7]	βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν; Οὐ μόνον	δὲ	ἐν τοῖς λόγοις ἦν ὁ
[7]	βασιλικαὶ παραινέσεις εἰσίν; Οὐ μόνον	δὲ	ἐν τοῖς λόγοις ἦν ὁ
[16]	χρώμενοι τῶν νοημάτων κατασκευῇ· πολὺς	δὲ	ἐν τούτοις ὁ Πάριός ἐστι
[13]	ταῦτ´ ἐβάκχευσεν οὐ προειδόμενον. Οὗ	δὲ	ἕνεκεν ἔφην αὐτά· ~κατὰ μὲν
[6]	ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου	δὲ	ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας
[6]	ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου	δὲ	ἐντυχών· ἔγραψε γὰρ καὶ τραγῳδίας
[19]	γε οἱ βασιλεῖς θεοί· τουτὶ	δὲ	ἐξῄρει τὸ μανιῶδες καὶ θρασύ,
[10]	μοι βακχεύοντι μανῆναι, τὸν βοῦν	δὲ	ἐπιτίθημι τῇ γλώττῃ» περὶ τῶν
[18]	μὴ λέγων μὲν ἄλλα, φρονῶν	δὲ	ἕτερα περὶ αὐτῶν. Ὁρᾷς ὅτι
[2]	πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις	δὲ	ἔτι, καθάπερ οἶμαι τῷ Ἰξίωνι
[2]	πάρεστιν εὐθὺς ἐπιστήμη, τοῖς δεδεμένοις	δὲ	ἔτι, καθάπερ οἶμαι τῷ Ἰξίωνι
[19]	ἡμῖν ἀσχολίας εἵνεκεν ἀφέξομαι. Μικρὰ	δὲ	ἔτι τῷ λόγῳ προσθεὶς ὥσπερ
[17]	Ἡλίῳ τὸ παιδάριον ἐκτρέφειν. Ἐπεὶ	δὲ	ἐτράφη καὶ νεανίας ἐγένετο Πρῶτον
[1]	διαναστάντι διαλῦσαι τὸν σύλλογον· ἐπεὶ	δὲ	ἐχρῆν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων
[1]	διαναστάντι διαλῦσαι τὸν σύλλογον· ἐπεὶ	δὲ	ἐχρῆν ὥσπερ ἐν θεάτρῳ κωμῳδουμένων
[18]	αὐτόν, ὁπόσα ἐκόμισεν ὅπλα. Ἐπεὶ	δὲ	ἑώρα τήν τε ἀσπίδα καὶ
[11]	αὐτῷ ταῦτα μὲν ὑπῆρξε, μειζόνως	δὲ	ἢ κατ´ ἄνθρωπον· ἅτε γὰρ
[20]	τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα, τίς	δὲ	ἡ Πλάτωνος; Ποδαπὸς δὲ ἦν
[17]	πήξας τὰ ὄμματα. Τῶν Μοιρῶν	δὲ	ἡ πρεσβυτάτη· Κωλύετον» ἔφη, ὦ
[14]	μὲν οὖν ἑαυτὸν γνῶναι, τέλος	δὲ	ἡ πρὸς τοὺς κρείττονας ὁμοιότης.
[9]	τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως	δὲ	ἡγεῖται καὶ ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως
[9]	τὸν μῦθον ἐφεξῆς σκοπῶμεν. Ἴσως	δὲ	ἡγεῖται καὶ ταύτης τῆς ἐγχειρήσεως
[9]	τῆς μύθων σκηνοποιίας ἐγχέηται. Φανεροῦ	δὲ	ἤδη γενομένου τίνι καὶ ποίῳ
[7]	ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον	δὲ	ἥκειν ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν, εἴ
[7]	ἐνδεὴς εἰς Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον	δὲ	ἥκειν ἐκέλευε παρ´ ἑαυτόν, εἴ
[6]	νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν	δὲ	ἥκων τὴν ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ
[6]	νομιζόμενα παντάπασιν ἀτιμάσας, ἐπ´ αὐτὴν	δὲ	ἥκων τὴν ἀλήθειαν οὐθ´ ὑπὲρ
[12]	ἡ Μήτηρ τῶν θεῶν, ὁ	δὲ	ἦν αὐτίκα θεός. Εἵποντο γοῦν
[17]	Τουτὶ τὸ παιδίον; ἔφη· ξυγγενὲς	δὲ	ἦν αὐτῶν ἄρα παρερριμμένον που
[20]	τίς δὲ ἡ Πλάτωνος; Ποδαπὸς	δὲ	ἦν ἐν τούτοις Ἀριστοτέλης; Ἆρ´
[18]	πάσης μὲν γῆς, διὰ πάσης	δὲ	θαλάττης, ἀμετακινήτως τοῖς ἡμετέροις πειθόμενος
[13]	ἴσως μὲν καὶ ζῶντες, πάντως	δὲ	καὶ ἀπαλλαγέντες τοῦ σώματος. Ὅτῳ
[14]	οἱ μὲν γὰρ καλούμενοι, ὑμεῖς	δὲ	καὶ ἀπελαυνόμενοι. Καὶ τί χρηστὸν
[14]	κόμης καὶ τῆς βακτηρίας; Πῶς	δὲ	καὶ γέγονεν ὑφ´ ὑμῶν εὐκαταφρόνητος
[14]	ἐσμεν τῶν ἀνοήτων ἐκείνων, ἴσως	δὲ	καὶ διὰ τὸ μηδὲν ὑμῖν
[21]	τῶν ἐν Ἅιδου καλῶν, Ἀγησίλαον	δὲ	καὶ Ἐπαμινώνδαν ἐν τῷ βορβόρῳ»
[18]	μάλα ἰσχυρῶς φύλαττε σαυτόν, αἰδοῦ	δὲ	καὶ ἡμᾶς μόνον, ἀνδρῶν δὲ
[14]	ἐκ τούτων ὑμῖν ἐγένετο, μᾶλλον	δὲ	καὶ ἡμῖν τοῖς ἄλλοις; Ἀνῆλθεν
[7]	ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί δέ; Οὐχὶ	{δὲ}	καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ
[7]	ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί δέ; Οὐχὶ	{δὲ}	καὶ Ἰσθμίοις τοὺς αὐτοὺς καὶ
[9]	τούτου τῷ τῆς Καλλιόπης, Ἀντισθένει	δὲ	καὶ Ξενοφῶντι καὶ αὐτῷ Πλάτωνι
[12]	ἦν Κάδμου τοῦ Φοίνικος, τούτοις	δὲ	καὶ ὁ θεὸς σοφίαν μαρτυρεῖ,
[18]	εὐφραίνουσι τῶν ποιμένων, οἱ κόλακες	δὲ	καὶ οἱ μοχθηροὶ δοῦλον καὶ
[17]	μὲν οὖν τοῦτο ἐπράττετο. Προσαπέλαβον	δὲ	καὶ οἱ ξυγγενεῖς, οὐδ´ αὐτοὶ
[13]	περὶ αὐτῶν τὸ ἀκριβές, τυχὸν	δὲ	καὶ οὐκ ἐθέλοντι τὸν κρύφιον
[3]	αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ πάθος, οὕτω	δὲ	καὶ οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι
[3]	αὐτῶν παραμυθήσωνται τὸ πάθος, οὕτω	δὲ	καὶ οὗτοι τῷ ψυχαρίῳ πτεροφυοῦντι
[19]	λειπόμενον αὐτὸς ἀναπλήρωσον· εἰ βούλει	δέ,	καὶ παρ´ ἡμῶν αὐτὸ ἀνάσχου
[7]	ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη. Διογένης	δὲ	καὶ πένης ὢν καὶ χρημάτων
[7]	ἴσως σιωπᾶσθαι δέον ἐρρέθη. Διογένης	δὲ	καὶ πένης ὢν καὶ χρημάτων
[10]	τοιαύτης ἀρχηγοὶ θρασύτητος γενώμεθα, μᾶλλον	δὲ	καὶ πρὸ τοῦ πλήθους αὐτοὶ
[8]	τῶν θεῶν τεμένη, τῇ τρυφῇ	δὲ	καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων διὰ
[8]	τῶν θεῶν τεμένη, τῇ τρυφῇ	δὲ	καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων διὰ
[2]	ἐν Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται	δὲ	καὶ τὰ κουφότερα τῶν ὅπλων
[2]	ἐν Θράκῃ καὶ Θετταλίᾳ, τοξόται	δὲ	καὶ τὰ κουφότερα τῶν ὅπλων
[18]	Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος; Ὁ	δέ,	Καὶ ταῦτα» εἶπε, μόγις ἐκτησάμην·
[14]	δυναμένῳ πλησιάζειν ἔμελλες ἀνθρώπῳ. Τί	δὲ	καὶ τὸ περιφοιτᾶν πανταχοῦ καὶ
[15]	αὐτὰ οἶδεν ἀμφότερα. Τὸ σπανιώτερον	δὲ	καὶ τὸ ῥᾴδιον ἀνθρώπων εἶναι
[9]	παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι	δὲ	καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ
[9]	παλαιότατος ἐνθέως φιλοσοφήσας, οὐκ ὀλίγοι	δὲ	καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον. Οὐ
[19]	ἐπὶ τοῖς προθύροις ἕστηκα, σὺ	δὲ	καὶ τῶν προθύρων εἶ πόρρω.
[10]	εἰσάγειν εἰς τὸ θέατρον. ~Ἐπεὶ	δὲ	καὶ τῶν τελεστικῶν μύθων ἐπεμνήσθην,
[19]	με ποιεῖν ἐμαυτοῦ σωφρονέστερον. Ἐγὼ	δὲ	καίπερ, ὡς οἶσθα, τοῖς ἔξωθεν
[18]	εἴχετο σώζειν ἑαυτὸν δεόμενος. Ὁ	δὲ	καλέσας τὴν Ἀθηνᾶν ἐκέλευε πρῶτον
[11]	οὐσίας εἰς δύναμιν ἐστοχασμένα. ~Τὸ	δὲ	κατὰ τὴν διάνοιαν ἀπεμφαῖνον χρησίμου
[6]	ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας	δὲ	κατὰ τοῦτο μόνον, εἴτε τοῦ
[6]	ὁμολογουμένας κυνικοῦ τινος συγγράμματα, ἀμφισβητουμένας	δὲ	κατὰ τοῦτο μόνον, εἴτε τοῦ
[11]	πως ἀφομοιουμένη πρὸς ἡμᾶς; Ἡρακλῆς	δὲ	λέγεται παιδίον γενέσθαι καὶ κατὰ
[16]	εἰπεῖν μυθάριόν τι τοιοῦτον; Ἀναγκάσεις	δέ	με καὶ μυθοποιὸν γενέσθαι. ~Πλουσίῳ
[19]	κατ´ ἐμαυτὸν πάντων διαφέρειν. Ὁ	δέ	με πρὸ πάντων ἀρετὴν ἀσκεῖν
[3]	Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς· ὁ	δὲ	μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά
[3]	Ἡσίοδος αὐτὸ φαίνεται πεποιηκώς· ὁ	δὲ	μετὰ τοῦτον Ἀρχίλοχος ὥσπερ ἥδυσμά
[18]	πολλὰ ἱκέτευεν αὐτοῦ μένειν. Ὁ	δέ,	Μὴ λίαν ἀπειθὴς ἔσο» φησί,
[5]	δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον	δὲ	μὴ τὸν ὁμώνυμον τῷ καλῷ
[5]	δὲ πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον	δὲ	μὴ τὸν ὁμώνυμον τῷ καλῷ
[18]	ὅστις ἡμῖν προσόμοιός ἐστιν, ἄλλον	δὲ	μηδένα· ὁρᾷς ὅπως τοῦτον τὸν
[10]	τοῖς θεοῖς πρεπωδεστάτην, τῶν αἰσχρῶν	δὲ	μηθὲν καὶ βλασφήμων ἢ δυσσεβῶν,
[4]	μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν, εἰ	δὲ	μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ
[4]	μυθολογίας αὐτῷ πᾶς ὁστισοῦν, εἰ	δὲ	μόνος εἶναί φησιν ἐλεύθερος, ἐπὶ
[21]	τὰς ἀμοιβὰς ἀκεραίους φυλάττουσι, τοῖς	δὲ	μοχθηροῖς οὐδέν ἐστι πλέον, κἂν
[18]	ἐστι τὸ ἀστεῖον, τὸ πλῆθος	δὲ	μοχθηρὸν καὶ θηριῶδες· ἐσθίει γὰρ
[10]	παλαιῶν ἐν πᾶσι προσδεόμενοι, ἑπόμενοι	δὲ	νέοις ἴχνεσιν ἀνδρὸς ὃν ἐγὼ
[18]	οὗτος ἐξαπατᾶται τὰ πολλά, σὺ	δὲ	νῆφε καὶ γρηγόρει, μή σε
[20]	τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν. Εἰ	δὲ	νῦν λέγοιμι ὅτι καὶ εἰς
[17]	ὡς ὁ πατὴρ ἐβούλετο. Λέγειν	δὲ	ὁ Ζεὺς ἄρχεται πρὸς τὸν
[17]	ἔκ τ´ ἀνδροκτασίης» ὁ πατὴρ	δὲ	ὁ Ζεὺς ἐκέλευσε καὶ τὴν
[4]	ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου; Τίς	δὲ	ὁ Πὰν καὶ τίς ὁ
[4]	ἐπωνυμίαν τοῦ βασιλέως Ἡλίου; Τίς	δὲ	ὁ Πὰν καὶ τίς ὁ
[19]	σὺ μὲν ὁ Ζεύς, ἐγὼ	δὲ	ὁ Πάν; Ὢ τοῦ γελοίου
[5]	μὲν Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος, ὡς	δὲ	ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν,
[5]	μὲν Ποιητὴς καὶ Μυθολόγος, ὡς	δὲ	ὁ Πύθιος λῃσταῖς χρωμένοις ἀνεῖλεν,
[8]	μετριώτατοι σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει	δὲ	ὅ γε ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν
[8]	μετριώτατοι σπένδονται τοῖς ἀπελθοῦσιν. Ἔχει	δὲ	ὅ γε ἀληθινὸς κύων ἐχθρὸν
[16]	οὖν ὡς φασὶ ταύτῃ, ἐπανάξω	δὲ	ὅθεν ἐξέβην. Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς
[18]	καταδυόμενος λεληθότως ἡδυπαθεῖν, τῶν ποιμένων	δὲ	ὀλίγον μέν ἐστι τὸ ἀστεῖον,
[21]	σιωπητέον εἶναί μοι φαίνεται. Φανερὰ	δὲ	ὅμως ἐστὶ καὶ τούτων ἡ
[11]	καὶ ἐξῃρημένον, ἐν τῷ μετρίῳ	δὲ	ὅμως ἔτι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως
[17]	κατεῖδεν, ἐνδεὴς μὲν ἐφάνη, καλὴ	δὲ	ὅμως ἡ ξυμβουλή. Αἰτώμεθα οὖν
[9]	καὶ τῶν ἀιδίων μὲν σωμάτων	δὲ	ὅμως θεωρίαν, τί τὸ εἶναι
[9]	καὶ τῶν ἀιδίων μὲν σωμάτων	δὲ	ὅμως θεωρίαν, τί τὸ εἶναι
[11]	λέγεται καὶ κρατῆσαι πάντων, καμεῖν	δὲ	ὅμως καὶ τὸ σῶμα. Καίτοι
[14]	καὶ μεγάλους καὶ ἀγαθούς, ἀνθρώπους	δὲ	ὅμως τοὺς θεοὺς κίνδυνος νομίσαι,
[5]	οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ. Τοιούτου	δὲ	ὄντος τοῦ πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι
[5]	οἷς ἔγραψεν ὁ ἀνήρ. Τοιούτου	δὲ	ὄντος τοῦ πράγματος, ὥστε ἀνῃρῆσθαι
[17]	πάτερ, αὐτὸς εἶ κύριος. Σκόπει	δὲ	ὅπως ἐν ἀνθρώποις ὁ πονηρὸς
[21]	τοῦ περιπάτου βαδίζουσι προηγορεύετο. ~Σὺ	δὲ	ὅπως ἡμῖν μὴ τὸν Διογένη
[18]	δὲ καὶ ἡμᾶς μόνον, ἀνδρῶν	δὲ	ὅστις ἡμῖν προσόμοιός ἐστιν, ἄλλον
[12]	Διονύσου θρυλλουμένης μὲν γενέσεως, οὔσης	δὲ	οὐ γενέσεως, ἀλλὰ δαιμονίας ἐκφάνσεως,
[14]	πλὴν ἴσως τοῦ χρηματίζεσθαι, τοῦτο	δὲ	οὐ παρ´ ὑμᾶς γίγνεται, παρ´
[4]	εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον	δὲ	οὐδὲ θεμένους, ἤρκει γὰρ ὅσαπερ
[4]	εἰπεῖν ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον	δὲ	οὐδὲ θεμένους, ἤρκει γὰρ ὅσαπερ
[14]	τὴν γλῶτταν ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι, φρενωθῆναι	δὲ	οὐδὲ πρὸς αὐτῆς τῆς Ἀθηνᾶς
[16]	ἐπίσχω, μικρὰ καὶ πεδήσω· σὺ	δὲ	οὐδὲ τὸν Δημοσθένους ἀκήκοας μῦθον,
[8]	χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον ἐστίν, ἄλλο	δὲ	οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι διδάσκων ὁ
[8]	χιλιόμβη ἀνάλωμα μόνον ἐστίν, ἄλλο	δὲ	οὐδέν; Ὅπερ οἶμαι διδάσκων ὁ
[17]	αὐτῷ πάντα ἐφαίνετο μοχθηρά, καλὸν	δὲ	οὐδὲν οὐδαμοῦ τέως. Ἑρμῆς οὖν
[3]	ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι	δὲ	οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν,
[3]	ποθοῦντι πλέον εἰδέναι τι, διδάσκεσθαι	δὲ	οὔπω τἀληθῆ δυναμένῳ ταῦτα ἐποχετεύειν,
[10]	Πλάτωνι ἄγαμαι τέθηπά τε» Φησὶ	δὲ	οὐχ ὑπὲρ πάντων οὗτος, ἀλλ´
[7]	Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί	δέ;	Οὐχὶ {δὲ} καὶ Ἰσθμίοις τοὺς
[7]	Ἵνα τοὺς ἀγωνιστὰς θεάσηται; Τί	δέ;	Οὐχὶ {δὲ} καὶ Ἰσθμίοις τοὺς
[8]	μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί	δέ;	Οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ
[8]	μείζονος καὶ γενναιοτέρου σωφρονιστοῦ. ~Τί	δέ;	Οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ
[15]	ἀχράντοις καὶ καθαροῖς νοήμασιν, ὀλιγωρεῖν	δὲ	πάντη τοῦ σώματος καὶ νομίζειν
[17]	αὐτὸν ὡς εὐαγέστατα προσκυνήσῃς, αἰτήσῃ	δὲ	παρ´ αὐτοῦ ὅτι ἂν ἐθέλῃς·
[20]	θεῶν φασιν οἱ ποιηταί. Ταῦτα	δὲ	παρέθηκα μὴ ποτέ σοι παράσχῃ
[5]	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι	δὲ	πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ
[5]	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν, ἠτιμάσθαι	δὲ	πᾶσαν ἀνθρωπίνην φρόνησιν, νόμον δὲ
[19]	οὐκ οἶδα· τὸ παρὰ σοῦ	δὲ	πεποιημένον, τίνα βούλει τὸν Πᾶνα,
[17]	τοῦ πατρὸς τῶν θεῶν, ὡς	δὲ	πλησίον ὄντα οὐ κατεῖδεν, ἐνδεὴς
[7]	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ	δὲ	πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ
[7]	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ συνουσίαν. Ἃ	δὲ	πρὸς Ἀλέξανδρον γέγραφεν, οὐ βασιλικαὶ
[13]	διεσπάσθαι καὶ διασπασθεῖσαν οἴχεσθαι· τὸ	δὲ	ῥυεῖσαν καὶ διασπασθεῖσαν μὴ προσέχων
[18]	ἀνθρώποις πονηροῖς καὶ κακοδαίμοσιν. Ἴσθι	δὲ	σεαυτῷ τὰ σαρκία δεδόσθαι τῆς
[14]	ἄσκησιν ἐποιήσω τοῦ βίου; Τί	δέ	σοι ἄξιον τῆς Διογένους βακτηρίας
[18]	δίδωσιν οἷς ἂν ἐθέλῃ. Δώσει	δέ	σοι καὶ Ἑρμῆς χρυσῆν ῥάβδον.
[14]	παρ´ ὑμᾶς γίγνεται, παρ´ ἡμᾶς	δέ·	συνετώτεροι γάρ ἐσμεν τῶν ἀνοήτων
[15]	φεύγει τὰς περιττὰς τροφάς· ἀποστρέφεται	δὲ	τὰ ἀφροδίσια. Βιαζομένου δὲ τοῦ
[19]	οὐχ ὥσπερ οἱ νῦν; Ἀφίημι	δὲ	τὰ ἑξῆς, ἵνα μὴ καὶ
[13]	μηδὲ λίνου μήρινθον ἀκροάσθω, ξυνιέτω	δὲ	τὰ λεγόμενα τρόπον ἄλλον, ὃν
[14]	μικρὰ προέμενοι πολλὰ πάνυ, μᾶλλον	δὲ	τὰ πάντα πανταχόθεν ξυγκομίζουσι, καὶ
[10]	τὸν ἐν ἡμῖν τελέσῃ. μᾶλλον	δὲ	τελειώσῃ, νοῦν καὶ εἰ δή
[14]	εὐαγῆ καὶ σεμνὰ προφέρεσθαι, κατὰ	δὲ	τὴν διάνοιαν ἀλλοιοτέραν ποιεῖσθαι τὴν
[21]	τὴν αἰτίαν, ἐκ τῶν ἐναντίων	δὲ	τὴν παραιρουμένην οὐ σμικρὰ τῆς
[8]	τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη	δὲ	τῆς ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη, νὴ
[8]	τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν, ἐστερημένη	δὲ	τῆς ὁσίας οὐχ ἑκατόμβη, νὴ
[9]	τὸν ἀντισθένειον τύπον ἐγχαράττειν, ἀντὶ	δὲ	τῆς Προδίκου σκηνοποιίας ἀμφὶ τοῖν
[9]	οὐκ ἐκ βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ	δὲ	τῆς προστυχούσης αὐτὰ ἕξεως ἀποφθεγγόμενον·
[14]	τὴν ἐξήγησιν τῶν τοιούτων. Ὁ	δὲ	τῆς τῶν ἠθῶν ἐπανορθώσεως ἕνεκα
[7]	οὐδὲ κατά τινα συντυχίαν, τρόπον	δέ	τινα ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι,
[7]	οὐδὲ κατά τινα συντυχίαν, τρόπον	δέ	τινα ὑπὸ τῶν θεῶν εἰσπεπέμφθαι,
[19]	ἢ τοῖς σοῖς ἀδελφοῖς« (ἀφελὼν	δὲ	τὸ δύσφημον τὸ λειπόμενον αὐτὸς
[9]	ἡ οὐσία ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ	δὲ	τὸ μὲν πρὸς ἕνα ἄνδρα,
[9]	ἡ οὐσία ἑκάστου· τοῦ πρακτικοῦ	δὲ	τὸ μὲν πρὸς ἕνα ἄνδρα,
[9]	πρὸς ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν	δὲ	τὸ περὶ μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν
[9]	πρὸς ἕνα ἄνδρα, ἠθικόν, οἰκονομικὸν	δὲ	τὸ περὶ μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν
[9]	τὸ περὶ μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν	δὲ	τὸ περὶ πόλιν· ἔτι μέντοι
[9]	τὸ περὶ μίαν οἰκίαν, πολιτικὸν	δὲ	τὸ περὶ πόλιν· ἔτι πολλὰ
[12]	ἡ δ´ ἀποκύησις ἀνθρωπικωτέρα, ἀμφοῖν	δὲ	τοῖν εἰρημένοιν προσομοιότερα τοῖς ἀνθρωπίνοις
[3]	καὶ τὴν ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ	δὲ	τοιούτου προβαίνοντος καὶ παρὰ τοῖς
[3]	καὶ τὴν ὀδύνην παραμυθήσωνται. Τοῦ	δὲ	τοιούτου προβαίνοντος καὶ παρὰ τοῖς
[18]	ἔσῃ φίλος καὶ τίμιος, αἰδοῖος	δὲ	τοῖς ἀγαθοῖς ἡμῶν ὑπηρέταις, φοβεροὶς
[8]	παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων	δὲ	τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ
[8]	παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων	δὲ	τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἡνίκα ἔζων οἱ
[18]	πάντων ἐμαυτὸν φέρων ἀναθήσω. Περιβάλλων	δὲ	τοῖς γόνασι τοῦ Ἡλίου τὰς
[10]	θεοὶ μὲν ἐκείνων καὶ ὑμῶν	δὲ	τοῖς πολλοῖς, ὅσοι τέως ἐστὲ
[6]	ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι	δὲ	τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος
[6]	ταῖς Ἡρακλέος ἁμιλλωμένῳ πράξεσιν, ὑπερβάλλεσθαι	δὲ	τὸν Ἀχιλλέα φιλοτιμουμένῳ ζηλωτός; Οὗτος
[14]	πρὸς αὐτοῦ τοῦ μύθου, μᾶλλον	δὲ	τοῦ κοινῇ πάντων βασιλέως Ἡλίου,
[15]	ἀποστρέφεται δὲ τὰ ἀφροδίσια. Βιαζομένου	δὲ	τοῦ σώματος, οὐ δόξῃ προστέτηκεν·
[18]	Καὶ ὅς, Ὁρῶ» ἔφη, Τί	δέ;	Τοὺς βουκόλους τουτουσὶ καὶ τοὺς
[14]	ἐγὼ εἴτε Ἀνατόλιος οὑτοσί, συγκαταρίθμει	δὲ	τούτῳ καὶ τὸν Μεμμόριον καὶ
[8]	εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν. Τῶν	δὲ	τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ´
[8]	εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν. Τῶν	δὲ	τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ´
[8]	προτιμᾶν ἐν ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω	δὲ	τὼ ἄνδρε τώδε γενομένω τὰ
[8]	προτιμᾶν ἐν ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω	δὲ	τὼ ἄνδρε τώδε γενομένω τὰ
[21]	περὶ τὸν βίον ὀρθότητος, ἐπὶ	δὲ	τῷ μεμυῆσθαι μεγαλοφρονοῦντα τὸν παραινοῦντα
[19]	τῆς προπαιδείας με τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ	δὲ	τῷ τὰ πρόθυρα τῆς φιλοσοφίας
[14]	τοὺς θεοὺς κίνδυνος νομίσαι, διὰ	δὲ	τῶν ἀπεμφαινόντων ὑπεριδόντας τῶν ἐν
[17]	δὲ τῶν προπατόρων αὐτοῦ. Καθαιρουμένων	δὲ	τῶν ἱερῶν ἀνῳκοδομεῖτο παλαιὰ καὶ
[7]	ἱερὰ τῶν θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ	δὲ	τῶν καθ´ ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν
[7]	ἱερὰ τῶν θεῶν, τῷ βασιλικωτάτῳ	δὲ	τῶν καθ´ ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν
[5]	κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους	δὲ	τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας
[5]	κυνῶν ἐκείνους τοὺς λῃστάς, ἰταμωτέρους	δὲ	τῶν λῃστῶν ἐκείνων τοὺς κύνας
[18]	τῶν ἐπιεικῶν μὴ φιλεῖσθαι, παρὰ	δὲ	τῶν νομιζομένων φιλεῖν εἰς τὰ
[19]	τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς ἐποίησε λόγοις; Ποῦ	δὲ	τῶν παλαιῶν τις ἀνδρῶν, οἳ
[17]	μὲν καὶ ἄλλων, οὐχ ἥκιστα	δὲ	τῶν προπατόρων αὐτοῦ. Καθαιρουμένων δὲ
[12]	ὑμῖν ἵλεως Ἡρακλῆς εἴη. ~Τὰ	δὲ	ὑπὲρ τῆς Διονύσου θρυλλουμένης μὲν
[1]	προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι	δὲ	ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς
[1]	προσδεῖται τῆς μυθογραφίας, ἐπὶ πᾶσι	δὲ	ὑπὲρ τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς
[1]	τὸν ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ, μικρὰ	δὲ	ὑπὲρ τοῦ μύθου καθάπερ τινὰ
[1]	τὸν ἔμπροσθεν χρόνον παραιτησαμένῳ, μικρὰ	δὲ	ὑπὲρ τοῦ μύθου καθάπερ τινὰ
[8]	ἔχθρας γίνεται πρὸς ἀντίπαλον, τὸ	δὲ	ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν
[8]	ἔχθρας γίνεται πρὸς ἀντίπαλον, τὸ	δὲ	ὑπερβαῖνον τὴν πρὸς ἕτερον ἅμιλλαν
[17]	βοηθητέος ὁ ἀνήρ ἐστιν. Αἱ	δὲ	ὑπήκουσαν αὐτίκα τῷ Διί. Καὶ
[18]	ὡς οὐκέθ´ ὕστερον ἐπανήξοντα, ἀπολούμενον	δὲ	ὑπὸ τῶν ἐκεῖ κακῶν· Ὡς
[18]	ἄνω φωτὸς ἦν πλῆρες, τὸ	δὲ	ὑποκάτω μυρίας ἀχλύος, δι´ ἧς
[8]	δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον	δὲ	φίλοις μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα
[8]	δὴ λιτὸν ἔθηκε βίον. Ὠφέλιμον	δὲ	φίλοις μὴ γλυκερὸν τίθετε. Χρήματα
[14]	τοῖς μὲν βελτίστοις λοιδορεῖσθαι, τοὺς	δὲ	χειρίστους θεραπεύειν; Εἰπέ, πρὸς τοῦ
[4]	τὸν Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι; Τί	δὲ	χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν
[4]	τὸν Φαέθοντα δέον ὀνομάσαι; Τί	δὲ	χραίνειν οὐκ εὐαγῶς τὴν ἐπωνυμίαν
[17]	αὐτοῦ ὅτι ἂν ἐθέλῃς· ἕλοιο	δέ,	ὦ παῖ, τὰ βέλτιστα. Ταῦτα
[10]	ἀμύητοι, τὴν ὄνησιν δοῖεν. Ὑπὲρ	δὲ	ὧν εἰπεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι
[13]	τῆς ἔτι μελλούσης ἐπιφοιτήσεως. ~Οὔσης	δέ,	ὡς ἄν τις ἀκριβῶς σκοπῶν
[3]	ποίησις ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται	δέ,	ὡς ἂν εἴποι τις, ἑαυτῆς·
[3]	ποίησις ἐποποιΐα μόνον ἐστίν, ἐστέρηται	δέ,	ὡς ἂν εἴποι τις, ἑαυτῆς·
[8]	ὅτι τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ	δὲ	ὡς σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν
[8]	ὅτι τοὺς θεοὺς εὐφημῶν, οὐχὶ	δὲ	ὡς σὺ βλασφημῶν κατ´ αὐτῶν
[1]	τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ	δὲ	ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν τοιούτων
[1]	τοῦ σιδηροῦ γένους ἀσεβήμασιν· ἐπεὶ	δὲ	ὥσπερ ἐνδεεῖς ἡμᾶς τῶν τοιούτων
[2]	πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ	δέ,	ὥσπερ ἱππεῖς ἐν Θράκῃ καὶ
[2]	πταρόντα ἢ χρεμψάμενον ἀναζητεῖν. Εἰ	δέ,	ὥσπερ ἱππεῖς ἐν Θράκῃ καὶ
[18]	Ἑλόμενος φίλους ὡς φίλοις χρῶ,	μηδὲ	αὐτοὺς οἰκέτας μηδὲ θεράποντας νόμιζε,
[18]	φίλοις χρῶ, μηδὲ αὐτοὺς οἰκέτας	μηδὲ	θεράποντας νόμιζε, πρόσιθι δὲ αὐτοῖς
[13]	προσέχων τις τοῖς ῥήμασιν ὑδάτιον	μηδὲ	λίνου μήρινθον ἀκροάσθω, ξυνιέτω δὲ
[4]	μὴ τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ	μηδὲ	τὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ
[4]	μὴ τὰ πράγματα ἀκούων αὐτὰ	μηδὲ	τὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ
[6]	μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων	μηδὲ	τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας
[6]	μὴ διὰ τῶν Οἰνομάου λόγων	μηδὲ	τῶν Φιλίσκου τραγῳδιῶν, αἷς ἐπιγράψας
[18]	μέγα καὶ μηθὲν ἐπιποθῇς τῶν	τῇδε,	ταύτης δὲ Ἀθηνᾶς τῆς καλῆς
[20]	εἰς Αἴγυπτον ἐπορεύθη καὶ Πέρσας	εἶδε	καὶ πανταχοῦ πάντα ἐπειράθη τὰ
[7]	συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ	Ἰσθμόνδε	ἐφοίτων; Οὐκ ἂν οὖν εὕροις
[7]	συγγενέσθαι τῶν Ἑλλήνων; Οὐ γὰρ	Ἰσθμόνδε	ἐφοίτων; Οὐκ ἂν οὖν εὕροις
[18]	τε καὶ Ἀθηνᾶ καὶ Ἑρμῆς	ὅδε	καὶ σὺν ἡμῖν οἱ θεοὶ
[5]	διάθεσις οὐθὲν καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον	οὐδὲ	ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν
[5]	διάθεσις οὐθὲν καλόν, οὐθὲν σπουδαῖον	οὐδὲ	ἀγαθὸν νομιζούσης; Δοίη γὰρ ἂν
[8]	ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν ἐχθρός,	οὐδὲ	γὰρ βλαβερός, αὐτὸς δὲ αὑτῷ
[8]	ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἔστιν ἐχθρός,	οὐδὲ	γὰρ βλαβερός, αὐτὸς δὲ αὑτῷ
[14]	ἀγοραίου καὶ περιτρεχούσης ἁρπάσαντες ἐντρεχείας,	οὐδὲ	γὰρ ἐν παροιμίᾳ περιφερόμενον αὐτὸ
[19]	νῦν ἀκήκοας, ἔχω σοι συγγνῶναι·	οὐδὲ	γὰρ ἐπαιδοτριβήθης καλῶς οὐδὲ ἔτυχες
[1]	παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν	οὐδὲ	γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ αἱ
[1]	παρακληθέντες ἠκροώμεθα κυνὸς οὔτι τορὸν	οὐδὲ	γενναῖον ὑλακτοῦντος, ἀλλ´ ὥσπερ αἱ
[7]	δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν·	οὐδὲ	ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν
[7]	δ´ οὐκ ἐξεπλάγη τὸν κεραυνόν·	οὐδὲ	ἐγὼ νὴ τοὺς θεοὺς πολλῶν
[19]	συγγνῶναι· οὐδὲ γὰρ ἐπαιδοτριβήθης καλῶς	οὐδὲ	ἔτυχες καθηγεμόνος ὁποίου περὶ τοὺς
[1]	ἰδίων ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν	οὐδὲ	εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν ὥστε τὰς
[1]	ἰδίων ἕνεκα σωφρονοῦμεν, οὐ μὴν	οὐδὲ	εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν ὥστε τὰς
[4]	ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον δὲ	οὐδὲ	θεμένους, ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν
[4]	ἀνθρωπικὰ θεμένους ὀνόματα, μᾶλλον δὲ	οὐδὲ	θεμένους, ἤρκει γὰρ ὅσαπερ ἡμῖν
[14]	ἀρχῆς εἵλεσθε τὴν ἐπὶ τὸν	οὐδὲ	ἰδεῖν ὑμᾶς θέλοντα βασιλέα πορείαν,
[12]	οὐ Λίχας αὐτῷ καθάπερ Ἡρακλεῖ	οὐδὲ	Ἰόλεως οὐδὲ {ὁ} Τελαμὼν οὐδ´
[3]	τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων μὴν	οὐδὲ	κατ´ αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ· ᾧ
[3]	τὴν προαίρεσιν, οὐκ ἄφρων μὴν	οὐδὲ	κατ´ αὐτὸ τοῦτο ἀνήρ· ᾧ
[7]	τε τὴν Κόρινθον οὐ μάτην,	οὐδὲ	κατά τινα συντυχίαν, τρόπον δέ
[7]	τε τὴν Κόρινθον οὐ μάτην,	οὐδὲ	κατά τινα συντυχίαν, τρόπον δέ
[12]	αὐτῷ καθάπερ Ἡρακλεῖ οὐδὲ Ἰόλεως	οὐδὲ	{ὁ} Τελαμὼν οὐδ´ Ὕλας οὐδ´
[15]	ὀλίγων παντάπασιν ἀπολαύσεων ὑπομένοντας ὅσα	οὐδὲ	παρὰ τὸν Κωκυτὸν καὶ τὸν
[8]	οὐδενὸς ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον	οὐδὲ	παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων
[8]	οὐδενὸς ἢ σμικρῶν πάνυ δεόμενον	οὐδὲ	παρενοχλούμενον ὑπὸ τοῦ σώματος, ἐπετίμων
[16]	Πάριός ἐστι ποιητής. Ἔοικας οὖν	οὐδὲ	πεποιηκὼς μῦθον, ὦ ξυνετώτατε, μάτην
[15]	τοῦ σώματος, οὐ δόξῃ προστέτηκεν·	οὐδὲ	περιμένει τὸν μάγειρον καὶ τὰ
[14]	γλῶτταν ἐκκαθαρθῆναι δυνάμενοι, φρενωθῆναι δὲ	οὐδὲ	πρὸς αὐτῆς τῆς Ἀθηνᾶς σὺν
[6]	βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας	οὐδὲ	ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου
[6]	βδελύξαιτο καὶ νομίσαιτο ὑπερβολὴν ἀρρητουργίας	οὐδὲ	ταῖς ἑτέραις ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου
[15]	περιβλέπεται γαμετὴν οὐδὲ τὸ θυγάτριον	οὐδὲ	τὴν θεράπαιναν· ἀλλ´ ὡς ἔνι
[15]	τὴν κνίσσαν, οὐδὲ τὴν Φρύνην	οὐδὲ	τὴν Λαΐδα οὐδὲ τὴν οὐδενὸς
[15]	τὴν Φρύνην οὐδὲ τὴν Λαΐδα	οὐδὲ	τὴν οὐδενὸς περιβλέπεται γαμετὴν οὐδὲ
[15]	τὰ ὑποτρίμματα καὶ τὴν κνίσσαν,	οὐδὲ	τὴν Φρύνην οὐδὲ τὴν Λαΐδα
[15]	οὐδὲ τὴν οὐδενὸς περιβλέπεται γαμετὴν	οὐδὲ	τὸ θυγάτριον οὐδὲ τὴν θεράπαιναν·
[13]	τῶν θεῶν γνώσεως, ἧς ἀντάξιον	οὐδὲ	τὸ πᾶσαν ὁμοῦ μετὰ τῆς
[16]	μικρὰ καὶ πεδήσω· σὺ δὲ	οὐδὲ	τὸν Δημοσθένους ἀκήκοας μῦθον, ὃν
[1]	αἱ τίτθαι μύθους ᾄδοντος καὶ	οὐδὲ	τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν
[1]	αἱ τίτθαι μύθους ᾄδοντος καὶ	οὐδὲ	τούτους ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν
[20]	ἐν τῇ σφραγῖδι φορεῖν ἐπέτρεπεν,	οὐδὲ	τῷ ὅρκῳ χρῆσθαι προπετῶς τοῖς
[8]	ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ τὼ ἄνδρε	τώδε	γενομένω τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς
[8]	ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ τὼ ἄνδρε	τώδε	γενομένω τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς
[17]	τε ξυγχωρῶ καὶ αἱ Μοῖραι·	κόμιζε	οὖν αὐτὸ καὶ τρέφε. Ταῦτα
[18]	μηδὲ αὐτοὺς οἰκέτας μηδὲ θεράποντας	νόμιζε,	πρόσιθι δὲ αὐτοῖς ἐλευθέρως τε
[13]	θεῷ μένοντες ὁπόσα ὁ Πενθεὺς	ἔπαθε	πάθωμεν, ἴσως μὲν καὶ ζῶντες,
[9]	μερῶν, εἰ μή τί με	λέληθε·	καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνδρα στρατιώτην
[10]	μέγαν Διόνυσον οὐκ οἶδ´ ὅπως	ἐπῆλθέ	μοι βακχεύοντι μανῆναι, τὸν βοῦν
[1]	ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν οὖν	ἐπῆλθέ	μοι διαναστάντι διαλῦσαι τὸν σύλλογον·
[1]	ὑγιῶς διατιθεμένου. Παραχρῆμα μὲν οὖν	ἐπῆλθέ	μοι διαναστάντι διαλῦσαι τὸν σύλλογον·
[14]	αὐτῇ καὶ ἀμαθέστερον καὶ μανιωδέστερον	ἐχρήσασθε,	κολακεύσαντες ἅμα καὶ ὑλακτήσαντες καὶ
[14]	ἀφρόνως μὲν τὸ ἐξ ἀρχῆς	εἵλεσθε	τὴν ἐπὶ τὸν οὐδὲ ἰδεῖν
[18]	Δία, χρῆσθέ μοι πρὸς ὅτι	βούλεσθε.	Πάλιν οὖν ὁ Ἑρμῆς ἄφνω
[14]	ξύλοις ἢ τοῖς ξίφεσιν ἐκεῖνοι·	γίγνεσθε	οὖν αὐτοῖς εἰκότως φοβερώτεροι. Πάλαι
[9]	τῆς προστυχούσης αὐτὰ ἕξεως ἀποφθεγγόμενον·	ἔσεσθε	γοῦν μοι καὶ ὑμεῖς μάρτυρες,
[9]	ὑμεῖς μάρτυρες, εἰ τὰς ἡμέρας	λογίσεσθε	πόσαι καὶ τινές εἰσιν αἱ
[14]	ὄφελον καὶ ὑμεῖς τὴν μακρὰν	ἐπορεύεσθε·	ῥᾷον ἂν δι´ ἐκείνης ἢ
[18]	καὶ αὐτὸν ἐπιμαρτύρομαι τὸν Δία,	χρῆσθέ	μοι πρὸς ὅτι βούλεσθε. Πάλιν
[12]	ἥκειν, ὡς παρὰ τὴν γαμετὴν	εἴωθε	φοιτᾶν, πρὸς ἑαυτήν· εἶτα οὐκ
[13]	ὡς ἄν τις ἀκριβῶς σκοπῶν	ἐξετάσειε,	τῆς ἱστορίας τοιαύτης, οἱ τὸν
[19]	ἐθέλων τις Ἐκ πάνυ δαψιλοῦς	ἀντλήσειε	τοῦ πίθου« τῆς προκειμένης ἡμῖν
[2]	τις ἂν ἢ εἴ τις	ἐπιχειρήσειε	τὸν πρῶτον πταρόντα ἢ χρεμψάμενον
[2]	τις ἂν ἢ εἴ τις	ἐπιχειρήσειε	τὸν πρῶτον πταρόντα ἢ χρεμψάμενον
[18]	νεανίσκος· Ἀλλ´, ὦ μέγιστε« εἶπεν,	Ἥλιε	καὶ Ἀθηνᾶ, σέ τε καὶ
[8]	χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ λιτὸν	ἔθηκε	βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις μὴ
[8]	χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ λιτὸν	ἔθηκε	βίον. Ὠφέλιμον δὲ φίλοις μὴ
[3]	τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ	παρέθηκέ	γε αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως
[3]	τῆς ποιητικῆς Μούσης ἐδρέψατο, καὶ	παρέθηκέ	γε αὐτὸς τούτου χάριν, ὅπως
[2]	παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς	ἐντέτηκε	δόξα· γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς
[2]	παραναπαύσασθαι, τούτοις ἀντ´ ἀληθοῦς ψευδὴς	ἐντέτηκε	δόξα· γίνεται γὰρ ἐντεῦθεν αὐτοῖς
[10]	τερατῶδες τὸ αἴνιγμα, τοσούτῳ μᾶλλον	ἔοικε	διαμαρτύρεσθαι μὴ τοῖς αὐτόθεν λεγομένοις
[8]	σὺν εὐφημίᾳ καὶ τοὺς ἄλλους	ἐδίδασκε	μὴ τὰ δαπανήματα τῆς ὁσίας,
[8]	σὺν εὐφημίᾳ καὶ τοὺς ἄλλους	ἐδίδασκε	μὴ τὰ δαπανήματα τῆς ὁσίας,
[21]	τῷ βορβόρῳ» κείσεσθαι« Τοῦτο, ὦ	νεανίσκε,	βαθὺ λίαν ἐστὶ καὶ δεόμενον
[21]	προτρεπόμενον ἐκμυηθῆναι, Γελοῖον« εἶπεν, ὦ	νεανίσκε,	εἰ τοὺς μὲν τελώνας οἴει
[9]	χαρακτήρων ἡ ἀπόρρητος φύσις ὠφελεῖν	πέφυκε	καὶ ἀγνοουμένη· θεραπεύει γοῦν οὐ
[17]	δίκῃ τε καὶ παρὰ δίκην·	ἔμελε	γὰρ αὐτῷ καὶ τῶν θεῶν
[17]	εἰς μακράν, ἐπειδήπερ αὐτοῖς ὀλίγον	ἔμελε	τῶν θεῶν. Πάντων οὖν ὁμοῦ
[1]	τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς μήποτε	ὤφελε	μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς
[1]	τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς μήποτε	ὤφελε	μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε ἡμεῖς
[4]	Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν μύθων	ἀπήγελλε,	μήτοι τοῦτό σε ἐξαπατάτω· καὶ
[4]	Ξενοφῶν ἔνια διὰ τῶν μύθων	ἀπήγελλε,	μήτοι τοῦτό σε ἐξαπατάτω· καὶ
[16]	μυθάριόν τι τοιοῦτον; Ἀναγκάσεις δέ	με	καὶ μυθοποιὸν γενέσθαι. ~Πλουσίῳ ἀνδρὶ
[9]	φιλοσοφίας μερῶν, εἰ μή τί	με	λέληθε· καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνδρα
[13]	τὸν ἐμὸν δεσπότην Ἥλιον. Ἀλλά	με	πάλιν οὐκ οἶδ´ ὅστις θεῶν
[19]	μανιῶδες καὶ θρασύ, καὶ ἐπειρᾶτό	με	ποιεῖν ἐμαυτοῦ σωφρονέστερον. Ἐγὼ δὲ
[19]	ἐμαυτὸν πάντων διαφέρειν. Ὁ δέ	με	πρὸ πάντων ἀρετὴν ἀσκεῖν καὶ
[19]	μὲν τῷ τὰ τῆς προπαιδείας	με	τελέσαντι, φιλοσοφωτάτῳ δὲ τῷ τὰ
[18]	πάντα τὰ ἀσεβήματα, παρακαλεῖν δὲ	ἐμέ	τε καὶ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ
[18]	τὸν ἡγεμόνα. Καὶ ἡ Ἀθηνᾶ·	Μάνθανε«	εἶπεν, ὦ λῷστε, πατρὸς ἀγαθοῦ
[21]	μάλα ἀσμένως, εἰ μὴ τοῦτο	ἐξέκλινε	τὸ ὑποθεῖναι νόμοις ἑαυτὸν καὶ
[8]	ἡμῶν, εἴ σοι μὴ σχολὴ	γέγονε	μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά· Μνημοσύνης
[8]	ἡμῶν, εἴ σοι μὴ σχολὴ	γέγονε	μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά· Μνημοσύνης
[17]	σπουδαῖοι. Τὸ δὲ ἄρα αὐτοῖς	ἦρξε	πρῶτον μὲν τῶν εἰς ἀλλήλους
[11]	σῶμα. Καίτοι αὐτῷ ταῦτα μὲν	ὑπῆρξε,	μειζόνως δὲ ἢ κατ´ ἄνθρωπον·
[5]	οὗτοι τί, πρὸς τῶν θεῶν	εἰπέ	μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων
[5]	οὗτοι τί, πρὸς τῶν θεῶν	εἰπέ	μοι, τῶν ἐπ´ ἐρημίας λῃστευόντων
[14]	λοιδορεῖσθαι, τοὺς δὲ χειρίστους θεραπεύειν;	Εἰπέ,	πρὸς τοῦ Διὸς καὶ πρὸς
[18]	κράνος; Ὁ δέ, Καὶ ταῦτα»	εἶπε,	μόγις ἐκτησάμην· οὐδεὶς γὰρ ἦν
[21]	Ἀλλὰ διὰ τί μὴ ταύτην	εἶπε	τὴν αἰτίαν, ἐκ τῶν ἐναντίων
[18]	τοῦ βασιλέως αὐγῆς Ἡλίου, Ὁρᾷς»	εἶπε,	τὸν ἀνεψιὸν τὸν κληρονόμον; Καὶ
[8]	ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ τὼ	ἄνδρε	τώδε γενομένω τὰ πρὸς τοὺς
[8]	ταῖς ἁγιστείαις. Τοιούτω δὲ τὼ	ἄνδρε	τώδε γενομένω τὰ πρὸς τοὺς
[10]	καὶ τῶν τελεστικῶν μύθων ἐπεμνήσθην,	φέρε	νῦν ὁποίους εἶναι χρὴ τοὺς
[17]	ἀνδρὶ αὐθάδει καὶ τολμηρῷ, ὅς	σε	ἀπολείπων αὑτῷ τε καὶ γένει
[17]	τοὺς οἰστοὺς θήγεις, ἔλαττον εἶναι	σέ	γε αἴτιον αὐτοῦ τῆς ξυμφορᾶς,
[18]	δὲ νῆφε καὶ γρηγόρει, μή	σε	διὰ τῆς τοῦ φίλου παρρησίας
[18]	τὴν ποίμνην. Ἂν οὖν» ἔφη,	σὲ	ἐγὼ μετὰ ταυτησὶ τῆς Ἀθηνᾶς,
[4]	τῶν μύθων ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό	σε	ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ μικρὸν ὕστερον
[4]	τῶν μύθων ἀπήγελλε, μήτοι τοῦτό	σε	ἐξαπατάτω· καὶ γὰρ μικρὸν ὕστερον
[8]	πότνια θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό	σε	λέληθεν ὅτι πάντα καὶ τὰ
[8]	πότνια θεῶν, ὁσία» Ἢ τοῦτό	σε	λέληθεν ὅτι πάντα καὶ τὰ
[17]	τὰ ἐκεῖ φαίνεται χωρία παρὰ	σὲ	μαντευομένῳ τὸ παρὰ σοὶ κάλλος
[18]	ἡμετέροις πειθόμενος νόμοις, καὶ μηδείς	σε	μήτε ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν, μήτε
[18]	εἶπεν ὁ μέγας Ἥλιος, ὅτι	σε	πάντως χρὴ ἐπανελθεῖν ἐκεῖ. Ἐνταῦθα
[21]	τῶν λόγων, εἰ ταῦτα μήπω	σε	πείθει;
[18]	Φίλει τοὺς ἀρχομένους ὥσπερ ἡμεῖς	σέ.	Τὰ πρὸς ἡμᾶς ἡγείσθω σοι
[18]	μέγιστε« εἶπεν, Ἥλιε καὶ Ἀθηνᾶ,	σέ	τε καὶ αὐτὸν ἐπιμαρτύρομαι τὸν
[16]	πράγμασιν οἰκείοις. Ἀλλ´, ἵνα μή	σε	τὴν σύντομον ὁδεύοντα» βίβλοις ἐμβαλὼν
[14]	οἰκείοις αὐτοῦ; Τίς δ´ αἰτιάσεταί	σε	τῆς ἑαυτοῦ μειρακίσκος σωφροσύνης, ὅτι
[16]	χειρῶν ἀφῖκτο, οὔποτ´ ἂν ἐλελήθει	σε	τίνι διαφέρει πλάσαι τε ἐξ
[17]	διαφέρει} δείκνυέ μοι τὴν ἐπὶ	σὲ	φέρουσαν ὁδὸν ἄνω. Κρείττονα γάρ
[17]	αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀνεψιοὺς ἐγεγόνει,	ἐδέησε	μὲν αὑτὸν εἰς τὸν Τάρταρον
[19]	τοῦτο Ἰσοκράτης ἐν τοῖς ἐγκωμιαστικοῖς	ἐποίησε	λόγοις; Ποῦ δὲ τῶν παλαιῶν
[18]	οὖν ὁ Ἑρμῆς ἄφνω φανεὶς	ἐποίησε	τὸν νεανίσκον θαρραλεώτερον· ἤδη γὰρ
[18]	τε ὀπίσω πορείας καὶ τῆς	ἐκεῖσε	διατριβῆς εὑρηκέναι τὸν ἡγεμόνα. Καὶ
[18]	Ἐνταῦθα ἐδεῖτο μὴ πέμπειν αὐτὸν	ἐκεῖσε	πάλιν, ἀλλὰ κατέχειν, ὡς οὐκέθ´
[12]	ὁ θεὸς ὑπὸ τῆς Ἥρας,	ἔπαυσε	δ´ αὐτῷ τὴν νόσον ἡ
[17]	ὁ πατὴρ δὲ ὁ Ζεὺς	ἐκέλευσε	καὶ τὴν Ἀθηνᾶν, τὴν ἀμήτορα
[2]	ὅτῳ μὲν εὐμενὴς θεὸς ταχέως	ἔλυσε	τὰ δεσμὰ καὶ τὴν δύναμιν
[2]	ὅτῳ μὲν εὐμενὴς θεὸς ταχέως	ἔλυσε	τὰ δεσμὰ καὶ τὴν δύναμιν
[1]	ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι ὑμῖν	τε	ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν
[1]	ἀνάρμοστον ἐμοί τε φάναι ὑμῖν	τε	ἀκοῦσαι. ~Τὴν μὲν οὖν ἀρχὴν
[18]	εἶπεν, ὦ θεῶν πάτερ, τῶν	τε	ἄλλων καὶ τούτων ἕνεκα πάντων
[17]	ὅπως οἷον ὑπὸ καπνοῦ ῥύπου	τε	ἀναπέπλησται καὶ λιγνύος, κίνδυνός τε
[18]	ὅπλα. Ἐπεὶ δὲ ἑώρα τήν	τε	ἀσπίδα καὶ τὸ ξίφος μετὰ
[18]	ἀδικεῖ διπλῇ τὸν δεσπότην· τά	τε	γὰρ ποίμνια αὐτοῦ φθείρει καὶ
[18]	δὲ Ἀθηνᾶς τῆς καλῆς τό	τε	Γοργόνειον καὶ τὸ κράνος· πολλὰ
[13]	τοῦ ζητεῖν ἦν ἄξια, φράζειν	τε	γράφειν οὐ ῥᾴδιον ἐμοί, τυχὸν
[8]	οἶμαι διδάσκων ὁ Κράτης αὐτός	τε	διὰ μόνης ἧς εἶχεν ὁσίας
[8]	οἶμαι διδάσκων ὁ Κράτης αὐτός	τε	διὰ μόνης ἧς εἶχεν ὁσίας
[14]	ἐστι καὶ ἀρχὴ μία γνῶναί	τε	ἑαυτὸν καὶ ἀφομοιωθῆναι τοῖς θεοῖς·
[19]	πόας καὶ βαθείας πλήρεις, ἤ	τε	ἐκ τῶν ἀνθέων ὀδμὴ καὶ
[18]	ὑμᾶς, ὡς ἂν μυηθείης ἀσφαλῶς	τε	ἐκεῖ διάγοις· χρὴ γάρ ς´
[2]	ἵπτασθαι καὶ νεῖν ἰχθύες αἵ	τε	ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν
[2]	ἵπτασθαι καὶ νεῖν ἰχθύες αἵ	τε	ἔλαφοι θεῖν ἐπειδὴ πεφύκασιν οὐθὲν
[13]	αὐτός, ᾧ καὶ προσεύχομαι τάς	τε	ἐμὰς καὶ τὰς ὑμετέρας ἐκβακχεῦσαι
[13]	τῷ μεριστῷ παντελῶς ἀδιαιρέτου ὅλης	τε	ἐν πᾶσιν ἀμιγοῦς προϋπαρχούσης τοῦ
[19]	ἐπηχοῦντα αὐτοῖς τὰ δένδρα, λειμῶνές	τε	ἔνδροσοι μαλακῆς πόας καὶ βαθείας
[16]	ἐλελήθει σε τίνι διαφέρει πλάσαι	τε	ἐξ ἀρχῆς μῦθον καὶ τὸν
[6]	οὖν οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής	τέ	ἐστι θεός, καὶ Διογένης τοῦτο
[6]	οὖν οὐχ ὁ Πύθιος ἀληθής	τέ	ἐστι θεός, καὶ Διογένης τοῦτο
[14]	καὶ ἐν τῇ φιλοσοφίᾳ τέλος	τέ	ἐστι καὶ ἀρχὴ μία γνῶναί
[9]	ἔναγχος ἡμῖν γενομένης ἀκροάσεως ὅσων	τε	ἡμῖν ἀσχολιῶν πλήρεις· ἀλλ´, ὅπερ
[18]	ἔχεις καὶ ἔκγονον ἡμετέραν, ἑπόμενός	τε	ἡμῖν ὅτι θεὸς ἔσῃ καὶ
[7]	Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν	τε	ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς
[7]	Παναθηναίοις θεάσασθαι δίχα πραγμάτων οἷόν	τε	ἦν; Ἀλλὰ ἐθέλων ἐκεῖ τοῖς
[4]	Καίτοι, εἰ καὶ τοῦτο οἷόν	τε	ἦν, ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι
[4]	Καίτοι, εἰ καὶ τοῦτο οἷόν	τε	ἦν, ἄμεινον ἦν αὐτοὺς ὀνομάσαι
[14]	καὶ Λύκειον ἀντὶ τῆς Ποικίλης	τε	ἦν τῶν βασιλείων τὰ πρόθυρα.
[17]	ἀκούσας ὁ βασιλεὺς Ἥλιος ηὐφράνθη	τε	ἡσθεὶς τῷ βρέφει, σωζόμενον ἔτι
[18]	γάρ σοι πανταχοῦ συνεσόμεθα ἐγώ	τε	καὶ Ἀθηνᾶ καὶ Ἑρμῆς ὅδε
[10]	δοῖεν. Ὑπὲρ δὲ ὧν εἰπεῖν	τε	καὶ ἀκοῦσαι θέμις καὶ ἀνεμέσητον
[17]	καλῶς, τῆς τῶν παίδων ἀνοίας	τε	καὶ ἀμαθίας ἀνέχεσθαι. Εἶτα ἐπίμπλατο
[18]	νόμιζε, πρόσιθι δὲ αὐτοῖς ἐλευθέρως	τε	καὶ ἁπλούστατα καὶ γενναίως, μὴ
[17]	εὐλαβείας ἔχων παρ´ ἑαυτῷ ξίφος	τε	καὶ ἀσπίδα καὶ δόρυ, γυμνὰ
[18]	εἶπεν, Ἥλιε καὶ Ἀθηνᾶ, σέ	τε	καὶ αὐτὸν ἐπιμαρτύρομαι τὸν Δία,
[18]	Ποταποὶ δ´ αὖ οἱ ποιμένες	τε	καὶ βουκόλοι» Καὶ ὁ νεανίσκος·
[17]	τολμηρῷ, ὅς σε ἀπολείπων αὑτῷ	τε	καὶ γένει καὶ παισὶν αἴτιος
[3]	τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν	τε	καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων
[3]	τινά· βούλεται γὰρ ἐπικρυπτόμενος παραινεῖν	τε	καὶ διδάσκειν, ὅταν ὁ λέγων
[19]	τοῖς τῶν θεῶν ὀνόμασιν, Ἥρας	τε	καὶ Διός, εἰ μήπω καὶ
[17]	κάτα βουκολέοντο, καὶ ποιμένες δοῦλοί	τε	καὶ ἐλεύθεροι μισθωτοί, καὶ βουκόλοι
[8]	τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός	τε	καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν αὐτὰ
[8]	τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός	τε	καὶ εὐλαβείας; Ἄκουε γοῦν αὐτὰ
[17]	ἐκτήσατο, πλουτεῖν θέλων ἐν δίκῃ	τε	καὶ παρὰ δίκην· ἔμελε γὰρ
[17]	ἔκγονον. Ὄμοσον οὖν τὸ ἐμόν	τε	καὶ σὸν σκῆπτρον, ἦ μὴν
[19]	μὴ τοῦτον ὡς ἐσμὲν ἐγώ	τε	καὶ σύ, σὺ μὲν ὁ
[18]	τὰ ἀσεβήματα, παρακαλεῖν δὲ ἐμέ	τε	καὶ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τοὺς
[9]	τινές εἰσιν αἱ μεταξὺ ταύτης	τε	καὶ τῆς ἔναγχος ἡμῖν γενομένης
[12]	Σεμέλην διὰ τὴν πρόρρησιν, ἄλλως	τε	καὶ τοῦ θεοῦ τιμῶντος αὐτὴν
[11]	Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ἐμοί	τε	καὶ ὑμῖν ἵλεως Ἡρακλῆς εἴη.
[14]	ἄλλα γε πάντα ἐστὶν ὑμῖν	τε	κἀκείνοις παραπλήσια. Καταλελοίπατε τὴν πατρίδα
[13]	τόκον, ἐν τῷ κόσμῳ τήν	τε	καταβίωσιν καὶ τὴν τῶν πραγμάτων
[17]	ἐξαγαγὼν Ἔκ θ´ αἵματος ἔκ	τε	κυδοιμοῦ ἔκ τ´ ἀνδροκτασίης» ὁ
[10]	πᾶς λόγος ὁ προφερόμενος ἔκ	τε	λέξεως καὶ διανοίας σύγκειται. Οὐκοῦν
[5]	τῶν ληιζομένων τὴν θάλατταν Οἷά	τε	ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´
[5]	τῶν ληιζομένων τὴν θάλατταν Οἷά	τε	ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα τοί τ´
[21]	διὰ μεγαλοφροσύνην ἀξιῶν συμπολιτεύεσθαι· τό	τε	νόμιμον οὐ παρέβη αἰδοῖ τῶν
[17]	δύσεαι ἀλκήν« Σοὶ δὲ ἐγώ	τε	ξυγχωρῶ καὶ αἱ Μοῖραι· κόμιζε
[5]	πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό	τε	οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς
[5]	πρὸς τοῦτο ἀφορᾶν ἐπ´ αὐτό	τε	οἶμαι σπεύδειν οὕτω διατιθέμενοι τὰς
[21]	γὰρ ῥητέον πάντα ἐστίν, αὐτῶν	τε	οἶμαι τούτων, ὧν θέμις φάναι,
[4]	ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας ἅμα	τε	ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν
[4]	ἡδονῇ καὶ χάριτι κεράσας ἅμα	τε	ὀνήσῃ καὶ ἀποφύγῃ τὸ προσλαβεῖν
[18]	θαρραλεώτερον· ἤδη γὰρ διενοεῖτο τῆς	τε	ὀπίσω πορείας καὶ τῆς ἐκεῖσε
[17]	ὁμοῦ φυρομένων καὶ ξυντελουμένων γάμων	{τε}	οὐ γάμων καὶ βεβηλουμένων ὁμοῦ
[21]	τἆλλα πατῶν καὶ παραχαράττων· αὐτόν	τε	οὐκ ἐπανήγαγεν, ὅθεν ἄσμενος ἠλευθέρωτο.
[13]	εἰς μῦθον διεσκεύασαν, αἰνιττόμενοι τήν	τε	οὐσίαν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν
[17]	λείας ὁδοῦ καὶ ἀτρίπτου καθαρᾶς	τε	πάνυ καὶ καρποῖς βριθούσης ἄνθεσί
[17]	πάνυ καὶ καρποῖς βριθούσης ἄνθεσί	τε	πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς, ὅσα ἐστὶ
[9]	διαφέρον ὁποτέρως ἄν τις τῷ	{τε}	πρακτικῷ ἢ τῷ φυσικῷ τὸ
[9]	διαφέρον ὁποτέρως ἄν τις τῷ	{τε}	πρακτικῷ ἢ τῷ φυσικῷ τὸ
[18]	θεῖον γένος, ἕως ἂν τά	τε	πρὸς ἡμᾶς ὅσιος ᾖς καὶ
[6]	Διογένης ὁποῖός τις ἦν τά	τε	πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ τὰ
[6]	Διογένης ὁποῖός τις ἦν τά	τε	πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ τὰ
[10]	ῥητέον, ἀλλ´ ὑπὲρ δυοῖν, τοῦ	τε	σεμνοῦ κατὰ τὴν διάνοιαν καὶ
[7]	αὑτοῦ τοῖς θεοῖς μέλειν εἴς	τε	τὴν Κόρινθον οὐ μάτην, οὐδὲ
[7]	αὑτοῦ τοῖς θεοῖς μέλειν εἴς	τε	τὴν Κόρινθον οὐ μάτην, οὐδὲ
[17]	τε ἀναπέπλησται καὶ λιγνύος, κίνδυνός	τε	τὸ ὑπὸ σοῦ σπαρὲν ἐν
[19]	ῥητόρων προσκρούσαιμι· ὡς ἔμοιγε πρός	τε	τοὺς κρατίστους τῶν Κυνικῶν, εἴ
[21]	πόλεως μιᾶς δουλεῦσαι νόμοις ἑαυτόν	τε	ὑποθεῖναι τούτῳ ὅπερ ἦν ἀνάγκη
[1]	γενεαλογίαν ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί	τε	φάναι ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν
[1]	γενεαλογίαν ἴσως οὐκ ἀνάρμοστον ἐμοί	τε	φάναι ὑμῖν τε ἀκοῦσαι. ~Τὴν
[19]	πρὸς τούτους ἀπεχθανόμενος ἅμα τοῖς	τε	φαυλοτάτοις τῶν Κυνικῶν καὶ τῶν
[10]	Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι ἄγαμαι τέθηπά	τε»	Φησὶ δὲ οὐχ ὑπὲρ πάντων
[17]	ὥσπερ ἡλικιώτης νεανίσκος φανεὶς ἠσπάσατό	τε	φιλοφρόνως καί, Δεῦρο» εἶπεν, ἡγεμών
[11]	μειζόνως δὲ ἢ κατ´ ἄνθρωπον·	ἅτε	γὰρ ἐν τοῖς σπαργάνοις ἀποπνίγων
[17]	μάλα ἐπιστήμων τῆς τοιαύτης τέχνης.	ἅτε	μὴ λόγῳ προσειληφὼς αὐτήν, ἀλλὰ
[9]	ἐξακριβοῦν μηδ´ ἐξονυχίζειν τὰ τοιαῦτα,	ἅτε	οὐκ ἐκ βιβλίων ἀσκήσεως, ἀπὸ
[12]	καὶ τοῦ θεοῦ τιμῶντος αὐτὴν	ἅτε	πρώτην ἱερόφαντιν τῆς ἔτι μελλούσης
[14]	ἐστὶν ὑμῖν τε κἀκείνοις παραπλήσια.	Καταλελοίπατε	τὴν πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι, περιφοιτᾶτε
[14]	περιφοιτᾶτε πάντη καὶ τὸ στρατόπεδον	διωχλήσατε	μᾶλλον ἐκείνων καὶ ἰταμώτερον· οἱ
[14]	Καταλελοίπατε τὴν πατρίδα ὥσπερ ἐκεῖνοι,	περιφοιτᾶτε	πάντη καὶ τὸ στρατόπεδον διωχλήσατε
[16]	οὖν οὐδὲ πεποιηκὼς μῦθον, ὦ	ξυνετώτατε,	μάτην νεανιεύεσθαι· καίτοι τοῦτο τίτθης
[8]	Ὠφέλιμον δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν	τίθετε.	Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω συνάγειν
[8]	Ὠφέλιμον δὲ φίλοις μὴ γλυκερὸν	τίθετε.	Χρήματα δ´ οὐκ ἐθέλω συνάγειν
[14]	δι´ ἐκείνης ἢ διὰ ταύτης	ἤλθετε.	Οὐκ ἴστε ὅτι μεγάλας ἔχουσιν
[11]	Ἀλλ´, ὦ τάν, εἶπον, οὐ	ξυνίετε	τοῦ μύθου φανερῶς αἰνιττομένου ὅπου
[14]	τῶν βασιλείων τὰ πρόθυρα. Οὐκ	ἀπάξετε	ταῦτα; Οὐ καταβαλεῖτε νῦν γοῦν,
[18]	πειθόμενος νόμοις, καὶ μηδείς σε	μήτε	ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν, μήτε τῶν
[18]	καὶ μηδείς σε μήτε ἀνδρῶν	μήτε	γυναικῶν, μήτε τῶν οἰκείων μήτε
[16]	ἐξεταστέον ὅπως μήτε εἰς θεοὺς	μήτε	εἰς ἀνθρώπους τι πλημμελὲς ἤ,
[16]	ἡλικίαν παιδαρίοις ἀπαγγέλλειν, ἐξεταστέον ὅπως	μήτε	εἰς θεοὺς μήτε εἰς ἀνθρώπους
[5]	ἐν λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ	μήτε	ἐν αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς
[5]	ἐν λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ	μήτε	ἐν αὐταῖς ταῖς λανθανούσαις τῆς
[5]	κελεύων καὶ μήτε ἐν λόγῳ	μήτε	ἐν ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς
[5]	κελεύων καὶ μήτε ἐν λόγῳ	μήτε	ἐν ἔργῳ μήτε ἐν αὐταῖς
[5]	καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ	μήτε	ἐν λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ
[5]	καὶ πάντως ἀπέχεσθαι κελεύων καὶ	μήτε	ἐν λόγῳ μήτε ἐν ἔργῳ
[1]	μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν	μήτε	ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν
[1]	μήποτε ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν	μήτε	ἡμεῖς ἀκοῦσαι. Δεῦρο πειραθῶμεν αὐτὸν
[4]	οἱ γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ	μήτε	μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ
[4]	οἱ γονεῖς ἔθεντο; Ἀλλ´ εἰ	μήτε	μαθεῖν ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ
[18]	ἡγούμενος ἐπὶ τὰ βέλτιστα, ἀλλὰ	μήτε	ταῖς ἑαυτοῦ μήτε ταῖς ἐκείνων
[18]	βέλτιστα, ἀλλὰ μήτε ταῖς ἑαυτοῦ	μήτε	ταῖς ἐκείνων ἐπιθυμίαις δουλεύων ὑπεικάθῃς.
[14]	ὁ θάνατος μήτε τῷ παθόντι	μήτε	τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ; Τίς δ´
[4]	ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ πλάσματος	μήτε	τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν τὰ
[4]	ἐστι ῥᾴδιον διὰ τοῦ πλάσματος	μήτε	τῷ κυνικῷ πρέπον πλάττειν τὰ
[14]	ὅτι μὴ κακὸν ὁ θάνατος	μήτε	τῷ παθόντι μήτε τοῖς οἰκείοις
[18]	μήτε γυναικῶν, μήτε τῶν οἰκείων	μήτε	τῶν ξένων ἀναπείσῃ τῶν ἐντολῶν
[18]	σε μήτε ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν,	μήτε	τῶν οἰκείων μήτε τῶν ξένων
[19]	ἡμῖν πατέρα. ~Τοῦτο εἴτε μῦθος	εἴτε	ἀληθής ἐστι λόγος οὐκ οἶδα·
[14]	σοι παῖδες ἐφάνημεν εἴτε ἐγὼ	εἴτε	Ἀνατόλιος οὑτοσί, συγκαταρίθμει δὲ τούτῳ
[14]	οὖν ἡμεῖς σοι παῖδες ἐφάνημεν	εἴτε	ἐγὼ εἴτε Ἀνατόλιος οὑτοσί, συγκαταρίθμει
[18]	~Εὐξαμένῳ ταῦτα εἴτε ὕπνος τις	εἴτε	ἔκστασις ἐπῆλθεν· ὁ δὲ αὐτῷ
[9]	οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς φιλοσοφίας	εἴτε	μορίων εἴτε ὀργάνων ῥητέον. Ἔστι
[9]	οὖν ὑπὲρ τῶν τῆς φιλοσοφίας	εἴτε	μορίων εἴτε ὀργάνων ῥητέον. Ἔστι
[19]	ὄψει σὺν ἡμῖν πατέρα. ~Τοῦτο	εἴτε	μῦθος εἴτε ἀληθής ἐστι λόγος
[9]	τῶν τῆς φιλοσοφίας εἴτε μορίων	εἴτε	ὀργάνων ῥητέον. Ἔστι γὰρ οὐ
[9]	τῶν τῆς φιλοσοφίας εἴτε μορίων	εἴτε	ὀργάνων ῥητέον. Ἔστι γὰρ οὐ
[6]	ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο μόνον,	εἴτε	τοῦ διδασκάλου, τοῦ Διογένους, εἰσίν,
[6]	ἀμφισβητουμένας δὲ κατὰ τοῦτο μόνον,	εἴτε	τοῦ διδασκάλου, τοῦ Διογένους, εἰσίν,
[6]	τοῦ διδασκάλου, τοῦ Διογένους, εἰσίν,	εἴτε	τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς οὐκ
[6]	τοῦ διδασκάλου, τοῦ Διογένους, εἰσίν,	εἴτε	τοῦ μαθητοῦ Φιλίσκου, τίς οὐκ
[18]	πεπορεύμεθα τέως ἀγλαΐας. ~Εὐξαμένῳ ταῦτα	εἴτε	ὕπνος τις εἴτε ἔκστασις ἐπῆλθεν·
[14]	πρόθυρα. Οὐκ ἀπάξετε ταῦτα; Οὐ	καταβαλεῖτε	νῦν γοῦν, εἰ καὶ μὴ
[9]	φιλοσοφίας εἴδει καὶ μυθογραφεῖν ἔσθ´	ὅτε	προσήκει, πρὸς γὰρ τῷ λόγῳ
[14]	γοῦν, εἰ καὶ μὴ πρότερον,	ὅτε	ὑμῖν οὐδέν ἐστι πλέον ἀπὸ
[8]	μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ	δότε	γαστέρι. καὶ δότε χωρίς Δουλοσύνης
[8]	μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ	δότε	γαστέρι. καὶ δότε χωρίς Δουλοσύνης
[8]	ἐμῇ συνεχῆ δότε γαστέρι. καὶ	δότε	χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ λιτὸν
[8]	ἐμῇ συνεχῆ δότε γαστέρι. καὶ	δότε	χωρίς Δουλοσύνης ἣ δὴ λιτὸν
[17]	παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ πυθέσθαι τί	ποτε	αἰτήσασθαι χρὴ παρὰ τοῦ πατρὸς
[6]	Διογένους ὄνομα τῆς θείας πολλά	ποτε	κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν
[6]	Διογένους ὄνομα τῆς θείας πολλά	ποτε	κατεψεύσατο κεφαλῆς, ἀλλὰ δι´ ὧν
[18]	λίαν ἀπειθὴς ἔσο» φησί, μή	ποτέ	ς´ ἀπεχθήρω, ὡς νῦν ἔκπαγλ´
[20]	ποιηταί. Ταῦτα δὲ παρέθηκα μὴ	ποτέ	σοι παράσχῃ πρόφασιν, ὥσπερ οἶμαι
[20]	τίνας οἱ λόγοι γίγνονται· βούλει	δήποτε	τὸ μετὰ τοῦτο τὴν πάνσοφον
[1]	ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς	μήποτε	ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε
[1]	ἄριστον τῶν θεῶν ὀνομάσας, ὡς	μήποτε	ὤφελε μήτ´ ἐκεῖνος εἰπεῖν μήτε
[2]	Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι	τότε	ἐξ ἀρχῆς ὁ μῦθος εὕρημα,
[2]	Τῶν ἀγελαίων ἔοικεν ἀνθρώπων εἶναι	τότε	ἐξ ἀρχῆς ὁ μῦθος εὕρημα,
[10]	δὲ τοῖς πολλοῖς, ὅσοι τέως	ἐστὲ	τούτων ἀμύητοι, τὴν ὄνησιν δοῖεν.
[14]	ἢ διὰ ταύτης ἤλθετε. Οὐκ	ἴστε	ὅτι μεγάλας ἔχουσιν αἱ σύντομοι
[18]	Καὶ ὁ νεανίσκος· Ἀλλ´, ὦ	μέγιστε«	εἶπεν, Ἥλιε καὶ Ἀθηνᾶ, σέ
[5]	Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ πράγματος,	ὥστε	ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς
[5]	Τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ πράγματος,	ὥστε	ἀνῃρῆσθαι μὲν ἅπασαν τὴν πρὸς
[7]	πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα,	ὥστε	ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν
[7]	πρὸς πάντα ἁπλῶς τὰ τοιαῦτα,	ὥστε	ὀλίγου δεῖν ὑπὸ τῶν σῶν
[1]	μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν	ὥστε	τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ
[1]	μὴν οὐδὲ εὐτυχεῖς οὕτως ἐσμεν	ὥστε	τὰς ἀκοὰς καθαρὰς ἔχειν ἢ
[14]	φιλοσόφου φοιτῆσαι, ὁσάκις εἰς ἀντιγραφέως,	ὥστε	ὑμῖν Ἀκαδημία καὶ Λύκειον ἀντὶ
[18]	ἡ Ἀθηνᾶ· Μάνθανε« εἶπεν, ὦ	λῷστε,	πατρὸς ἀγαθοῦ τουτουὶ τοῦ θεοῦ
[18]	μου παραινέσεως, καὶ μάλα ἰσχυρῶς	φύλαττε	σαυτόν, αἰδοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς
[8]	Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες,	κλῦτέ	μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ
[8]	Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Μοῦσαι Πιερίδες,	κλῦτέ	μοι εὐχομένῳ· Χόρτον ἐμῇ συνεχῆ
[21]	μάλιστα ἐπισκήψειεν, οὐκ ὀρθῶς λογιζόμενος·	οὔτε	γὰρ ῥητέον πάντα ἐστίν, αὐτῶν
[6]	ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα, καὶ	οὔτε	ὅτι φῶ περὶ αὐτῶν ἀξίως
[6]	ἀρρητότερα καὶ κακῶν πέρα, καὶ	οὔτε	ὅτι φῶ περὶ αὐτῶν ἀξίως
[9]	ἔσται» Τούτων δὴ τῶν μερῶν	οὔτε	τῷ λογικῷ προσήκει τῆς μυθογραφίας
[9]	τῆς μυθογραφίας οὔτε τῷ φυσικῷ	οὔτε	τῷ μαθηματικῷ, μόνον δέ, εἴπερ
[9]	τῷ λογικῷ προσήκει τῆς μυθογραφίας	οὔτε	τῷ φυσικῷ οὔτε τῷ μαθηματικῷ,
[21]	ὁ Διογένης οὐχ, ὥσπερ ὑμεῖς	ἀξιοῦτε,	δυσσεβής, ἀλλ´ ἐκείνοις, ὧν μικρῷ
[7]	Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν	ἐκέλευε	παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ πιστὸς
[7]	Ὀλυμπίαν ἐβάδιζεν, Ἀλέξανδρον δὲ ἥκειν	ἐκέλευε	παρ´ ἑαυτόν, εἴ τῳ πιστὸς
[18]	Ὁ δὲ καλέσας τὴν Ἀθηνᾶν	ἐκέλευε	πρῶτον ἀνακρίνειν αὐτόν, ὁπόσα ἐκόμισεν
[17]	{τουτὶ γὰρ ἔμοιγε οὐδὲν διαφέρει}	δείκνυέ	μοι τὴν ἐπὶ σὲ φέρουσαν
[8]	θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας;	Ἄκουε	γοῦν αὐτὰ παρ´ ἡμῶν, εἴ
[8]	θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας;	Ἄκουε	γοῦν αὐτὰ παρ´ ἡμῶν, εἴ
[18]	φίλου θήσει τὸν κόλακα. Δευτέραν	ἄκουέ	μου παραίνεσιν, ὦ παῖ· νυστάζων
[20]	τοῖς πολλοῖς. Ἀλλὰ τοῦ Πλάτωνος	ἄκουε·	Τὸ δ´ ἐμὸν δέος, ὦ
[18]	τινα τῶν σῶν θυγατέρων. Τρίτης	ἐπάκουέ	μου παραινέσεως, καὶ μάλα ἰσχυρῶς
[17]	Μοῖραι· κόμιζε οὖν αὐτὸ καὶ	τρέφε.	Ταῦτα ἀκούσας ὁ βασιλεὺς Ἥλιος
[18]	ἐξαπατᾶται τὰ πολλά, σὺ δὲ	νῆφε	καὶ γρηγόρει, μή σε διὰ
[20]	Τὸ δ´ ἐμὸν δέος, ὦ	Πρώταρχε,	πρὸς τὰ τῶν θεῶν ὀνόματα
[6]	ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου δὲ ἐντυχών·	ἔγραψε	γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς λόγοις
[6]	ἀπολελεῖφθαι; Ταῖς Οἰνομάου δὲ ἐντυχών·	ἔγραψε	γὰρ καὶ τραγῳδίας τοῖς λόγοις