| Chant, vers |
| [14, 0-49] |
τὰ
δὴ
νῦν
πάντα
τελεῖται.
|
~ὢ |
πόποι
ἦ
ῥα
καὶ
ἄλλοι |
| [14, 0-49] |
καὶ
φωνήσας
προσέφη
κρείων
Ἀγαμέμνων·
|
~ὦ |
Νέστορ
Νηληϊάδη
μέγα
κῦδος
Ἀχαιῶν
|
| [14, 100-149] |
ἠμείβετ᾽
ἔπειτα
ἄναξ
ἀνδρῶν
Ἀγαμέμνων·
|
~ὦ |
Ὀδυσεῦ
μάλα
πώς
με
καθίκεο |
| [14, 200-249] |
ἱμάντα
τεῷ
ἐγκάτθεο
κόλπῳ
~ποικίλον,
|
ᾧ |
ἔνι
πάντα
τετεύχαται·
οὐδέ
σέ |
| [14, 50-99] |
~τεῖχος
μὲν
γὰρ
δὴ
κατερήριπεν,
|
ᾧ |
ἐπέπιθμεν
~ἄρρηκτον
νηῶν
τε
καὶ |
| [14, 150-199] |
νῦν
μοι
φιλότητα
καὶ
ἵμερον,
|
ᾧ |
τε
σὺ
πάντας
~δαμνᾷ
ἀθανάτους |
| [14, 0-49] |
μετ᾽
Ἀτρεΐδην
Ἀγαμέμνονα
ποιμένα
λαῶν.
|
~ὧδε |
δέ
οἱ
φρονέοντι
δοάσσατο
κέρδιον |
| [14, 300-349] |
~οὐ
γάρ
πώ
ποτέ
μ᾽
|
ὧδε |
θεᾶς
ἔρος
οὐδὲ
γυναικὸς
~θυμὸν |
| [14, 450-499] |
καὶ
ὀϊζὺς
~ἡμῖν,
ἀλλά
ποθ᾽
|
ὧδε |
κατακτενέεσθε
καὶ
ὔμμες.
~φράζεσθ᾽
ὡς |
| [14, 400-449] |
μεγάλοιο
κεραυνός,
~ὣς
ἔπεσ᾽
Ἕκτορος
|
ὦκα |
χαμαὶ
μένος
ἐν
κονίῃσι·
~χειρὸς |
| [14, 300-349] |
σιωπῇ
~οἴχωμαι
πρὸς
δῶμα
βαθυρρόου
|
Ὠκεανοῖο. |
~τὴν
δ᾽
ἀπαμειβόμενος
προσέφη
νεφεληγερέτα |
| [14, 200-249] |
γὰρ
ὀψομένη
πολυφόρβου
πείρατα
γαίης,
|
~Ὠκεανόν |
τε
θεῶν
γένεσιν
καὶ
μητέρα |
| [14, 300-349] |
~ἔρχομαι
ὀψομένη
πολυφόρβου
πείρατα
γαίης,
|
~Ὠκεανόν |
τε
θεῶν
γένεσιν
καὶ
μητέρα |
| [14, 200-249] |
κατευνήσαιμι,
καὶ
ἂν
ποταμοῖο
ῥέεθρα
|
~Ὠκεανοῦ, |
ὅς
περ
γένεσις
πάντεσσι
τέτυκται· |
| [14, 400-449] |
ἐκ
πόνου,
ὄφρ᾽
ἵκεθ᾽
ἵππους
|
~ὠκέας, |
οἵ
οἱ
ὄπισθε
μάχης
ἠδὲ |
| [14, 400-449] |
Ἕκτωρ,
~ὅττί
ῥά
οἱ
βέλος
|
ὠκὺ |
ἐτώσιον
ἔκφυγε
χειρός,
~ἂψ
δ᾽ |
| [14, 450-499] |
~Πανθοΐδης,
βάλε
δὲ
Προθοήνορα
δεξιὸν
|
ὦμον |
~υἱὸν
Ἀρηϊλύκοιο,
δι᾽
ὤμου
δ᾽ |
| [14, 450-499] |
δεξιὸν
ὦμον
~υἱὸν
Ἀρηϊλύκοιο,
δι᾽
|
ὤμου |
δ᾽
ὄβριμον
ἔγχος
~ἔσχεν,
ὃ |
| [14, 350-399] |
μενέχαρμος,
ἔχει
δ᾽
ὀλίγον
σάκος
|
ὤμῳ, |
~χείρονι
φωτὶ
δότω,
ὃ
δ᾽ |
| [14, 50-99] |
Ἀργείοισιν
ἀνάσσεις·
~νῦν
δέ
σευ
|
ὠνοσάμην |
πάγχυ
φρένας,
οἷον
ἔειπες·
~ὃς |
| [14, 350-399] |
~οὔρεος
ἐν
βήσσῃς,
ὅτε
τ᾽
|
ὤρετο |
καιέμεν
ὕλην·
~οὔτ᾽
ἄνεμος
τόσσόν |
| [14, 250-299] |
μαρμαρέην,
ἵνα
νῶϊν
ἅπαντες
~μάρτυροι
|
ὦσ᾽ |
οἳ
ἔνερθε
θεοὶ
Κρόνον
ἀμφὶς |
| [14, 350-399] |
ὀτρυνώμεθ᾽
ἀμυνέμεν
ἀλλήλοισιν.
~ἀλλ᾽
ἄγεθ᾽
|
ὡς |
ἂν
ἐγὼ
εἴπω
πειθώμεθα
πάντες· |
| [14, 50-99] |
καὶ
χεῖρας
ἔδησεν.
~ἀλλ᾽
ἄγεθ᾽
|
ὡς |
ἂν
ἐγὼν
εἴπω
πειθώμεθα
πάντες. |
| [14, 100-149] |
δ᾽
ἐμὸς
Ἄργεϊ
νάσθη
~πλαγχθείς·
|
ὡς |
γάρ
που
Ζεὺς
ἤθελε
καὶ |
| [14, 250-299] |
ὑψηλῆς·
ἴδε
δὲ
νεφεληγερέτα
Ζεύς.
|
~ὡς |
δ᾽
ἴδεν,
ὥς
μιν
ἔρως |
| [14, 400-449] |
βαλών,
περὶ
δ᾽
ἔδραμε
πάντῃ.
|
~ὡς |
δ᾽
ὅθ᾽
ὑπὸ
πληγῆς
πατρὸς |
| [14, 0-49] |
ὑπερθύμους·
ἐρέριπτο
δὲ
τεῖχος
Ἀχαιῶν.
|
~ὡς |
δ᾽
ὅτε
πορφύρῃ
πέλαγος
μέγα |
| [14, 250-299] |
θεὰ
λευκώλενος
Ἥρη,
~ὄμνυε
δ᾽
|
ὡς |
ἐκέλευε,
θεοὺς
δ᾽
ὀνόμηνεν
ἅπαντας
|
| [14, 50-99] |
σκοπιάζων
~ὁπποτέρωθεν
Ἀχαιοὶ
ὀρινόμενοι
κλονέονται,
|
~ὡς |
ἐπιμὶξ
κτείνονται,
ἀϋτὴ
δ᾽
οὐρανὸν |
| [14, 250-299] |
ὣς
Τρώεσσιν
ἀρηξέμεν
εὐρύοπα
Ζῆν
|
~ὡς |
Ἡρακλῆος
περιχώσατο
παῖδος
ἑοῖο;
~ἀλλ᾽ |
| [14, 400-449] |
ἔτι
θυμὸν
ἐδάμνα.
~Ἀργεῖοι
δ᾽
|
ὡς |
οὖν
ἴδον
Ἕκτορα
νόσφι
κιόντα |
| [14, 300-349] |
Λητοῦς
ἐρικυδέος,
οὐδὲ
σεῦ
αὐτῆς,
|
~ὡς |
σέο
νῦν
ἔραμαι
καί
με |
| [14, 450-499] |
ὧδε
κατακτενέεσθε
καὶ
ὔμμες.
~φράζεσθ᾽
|
ὡς |
ὑμῖν
Πρόμαχος
δεδμημένος
εὕδει
~ἔγχει |
| [14, 250-299] |
νεφεληγερέτα
Ζεύς.
~ὡς
δ᾽
ἴδεν,
|
ὥς |
μιν
ἔρως
πυκινὰς
φρένας
ἀμφεκάλυψεν, |
| [14, 50-99] |
~ἐν
θυμῷ
βάλλονται
ἐμοὶ
χόλον
|
ὥς |
περ
Ἀχιλλεὺς
~οὐδ᾽
ἐθέλουσι
μάχεσθαι |
| [14, 150-199] |
νηγατέῳ·
λευκὸν
δ᾽
ἦν
ἠέλιος
|
ὥς· |
~ποσσὶ
δ᾽
ὑπὸ
λιπαροῖσιν
ἐδήσατο |
| [14, 0-49] |
μοι
τελέσῃ
ἔπος
ὄβριμος
Ἕκτωρ,
|
~ὥς |
ποτ᾽
ἐπηπείλησεν
ἐνὶ
Τρώεσσ᾽
ἀγορεύων |
| [14, 100-149] |
οὐδ᾽
ἠβαιαί.
~ἀλλ᾽
ὃ
μὲν
|
ὣς |
ἀπόλοιτο,
θεὸς
δέ
ἑ
σιφλώσειε· |
| [14, 100-149] |
ἄστυ
νεῶν
ἄπο
καὶ
κλισιάων.
|
~ὣς |
εἰπὼν
μέγ᾽
ἄϋσεν
ἐπεσσύμενος
πεδίοιο. |
| [14, 350-399] |
δ᾽
ἐν
φιλότητι
παρήπαφεν
εὐνηθῆναι.
|
~ὣς |
εἰπὼν
ὃ
μὲν
ᾤχετ᾽
ἐπὶ |
| [14, 0-49] |
ἐλθὼν
τάχα
εἴσομαι
ἐς
περιωπήν.
|
~ὣς |
εἰπὼν
σάκος
εἷλε
τετυγμένον
υἷος |
| [14, 400-449] |
χαλεπὸς
δὲ
Διὸς
μεγάλοιο
κεραυνός,
|
~ὣς |
ἔπεσ᾽
Ἕκτορος
ὦκα
χαμαὶ
μένος |
| [14, 400-449] |
ἄντυγος
ἀγχόθι
δειρῆς,
~στρόμβον
δ᾽
|
ὣς |
ἔσσευε
βαλών,
περὶ
δ᾽
ἔδραμε |
| [14, 350-399] |
δ᾽
ἐν
ἀσπίδι
μείζονι
δύτω.
|
~ὣς |
ἔφαθ᾽
οἳ
δ᾽
ἄρα
τοῦ |
| [14, 100-149] |
ἦρα
φέροντες
ἀφεστᾶσ᾽
οὐδὲ
μάχονται.
|
~ὣς |
ἔφαθ᾽
οἳ
δ᾽
ἄρα
τοῦ |
| [14, 450-499] |
σκηπτόμενον
κατίμεν
δόμον
Ἄϊδος
εἴσω.
|
~ὣς |
ἔφατ᾽
Ἀργείοισι
δ᾽
ἄχος
γένετ᾽ |
| [14, 450-499] |
ἐνὶ
μεγάροισιν
ἀρῆς
ἀλκτῆρα
λιπέσθαι.
|
~ὣς |
ἔφατ᾽
Ἀργείοισι
δ᾽
ἄχος
γένετ᾽ |
| [14, 250-299] |
τ᾽
αὐτὸς
ἐέλδομαι
ἤματα
πάντα.
|
~ὣς |
ἔφατ᾽
οὐδ᾽
ἀπίθησε
θεὰ
λευκώλενος |
| [14, 0-49] |
κεκριμένον
καταβήμεναι
ἐκ
Διὸς
οὖρον,
|
~ὣς |
ὃ
γέρων
ὅρμαινε
δαϊζόμενος
κατὰ |
| [14, 350-399] |
χρυσείην·
στιλπναὶ
δ᾽
ἀπέπιπτον
ἔερσαι.
|
~ὣς |
ὃ
μὲν
ἀτρέμας
εὗδε
πατὴρ |
| [14, 250-299] |
φρεσὶ
σῇσι
μενοινᾷς;
~ἦ
φῂς
|
ὣς |
Τρώεσσιν
ἀρηξέμεν
εὐρύοπα
Ζῆν
~ὡς |
| [14, 200-249] |
ὅ
τι
φρεσὶ
σῇσι
μενοινᾷς.
|
~ὣς |
φάτο,
μείδησεν
δὲ
βοῶπις
πότνια |
| [14, 500-549] |
σὺν
νηυσὶ
νεώμεθα
κοῦροι
Ἀχαιῶν.
|
~ὣς |
φάτο,
τοὺς
δ᾽
ἄρα
πάντας |
| [14, 250-299] |
ὀπυιέμεναι
καὶ
σὴν
κεκλῆσθαι
ἄκοιτιν.
|
~ὣς |
φάτο,
χήρατο
δ᾽
Ὕπνος,
ἀμειβόμενος |
| [14, 450-499] |
κατ᾽
ὀφθαλμοῖο
θέμεθλα,
~ἐκ
δ᾽
|
ὦσε |
γλήνην·
δόρυ
δ᾽
ὀφθαλμοῖο
διὰ |
| [14, 500-549] |
~δῃώσας·
ψυχὴ
δὲ
κατ᾽
οὐταμένην
|
ὠτειλὴν
|
~ἔσσυτ᾽
ἐπειγομένη,
τὸν
δὲ
σκότος |
| [14, 50-99] |
φύγεν
ἕρκος
ὀδόντων·
~οὐλόμεν᾽
αἴθ᾽
|
ὤφελλες |
ἀεικελίου
στρατοῦ
ἄλλου
~σημαίνειν,
μὴ |
| [14, 350-399] |
εὐνηθῆναι.
~ὣς
εἰπὼν
ὃ
μὲν
|
ᾤχετ᾽ |
ἐπὶ
κλυτὰ
φῦλ᾽
ἀνθρώπων,
~τὸν |