| Chant, vers |
| [14, 200-249] |
γὰρ
τοῦ
ἀρίστου
ἐν
ἀγκοίνῃσιν
|
ἰαύεις. |
~ἦ,
καὶ
ἀπὸ
στήθεσφιν
ἐλύσατο |
| [14, 0-49] |
Ξ
~Νέστορα
δ᾽
οὐκ
ἔλαθεν
|
ἰαχὴ |
πίνοντά
περ
ἔμπης,
~ἀλλ᾽
Ἀσκληπιάδην |
| [14, 400-449] |
ποικίλα
χαλκῷ.
~οἳ
δὲ
μέγα
|
ἰάχοντες |
ἐπέδραμον
υἷες
Ἀχαιῶν
~ἐλπόμενοι
ἐρύεσθαι, |
| [14, 300-349] |
νεοθηλέα
ποίην,
~λωτόν
θ᾽
ἑρσήεντα
|
ἰδὲ |
κρόκον
ἠδ᾽
ὑάκινθον
~πυκνὸν
καὶ |
| [14, 150-199] |
λιαρόν
τε
~χεύῃ
ἐπὶ
βλεφάροισιν
|
ἰδὲ |
φρεσὶ
πευκαλίμῃσι.
~βῆ
δ᾽
ἴμεν |
| [14, 150-199] |
ἥ
γε
χρόα
καλὸν
ἀλειψαμένη
|
ἰδὲ |
χαίτας
~πεξαμένη
χερσὶ
πλοκάμους
ἔπλεξε |
| [14, 250-299] |
προσεβήσετο
Γάργαρον
ἄκρον
~Ἴδης
ὑψηλῆς·
|
ἴδε |
δὲ
νεφεληγερέτα
Ζεύς.
~ὡς
δ᾽ |
| [14, 250-299] |
δὲ
νεφεληγερέτα
Ζεύς.
~ὡς
δ᾽
|
ἴδεν, |
ὥς
μιν
ἔρως
πυκινὰς
φρένας |
| [14, 250-299] |
μὲν
ἔμεινε
πάρος
Διὸς
ὄσσε
|
ἰδέσθαι
|
~εἰς
ἐλάτην
ἀναβὰς
περιμήκετον,
ἣ |
| [14, 200-249] |
~πείθευ·
ἐγὼ
δέ
κέ
τοι
|
ἰδέω |
χάριν
ἤματα
πάντα.
~κοίμησόν
μοι |
| [14, 250-299] |
ἀναβὰς
περιμήκετον,
ἣ
τότ᾽
ἐν
|
Ἴδῃ
|
~μακροτάτη
πεφυυῖα
δι᾽
ἠέρος
αἰθέρ᾽ |
| [14, 250-299] |
~ἠέρα
ἑσσαμένω
ῥίμφα
πρήσσοντε
κέλευθον.
|
~Ἴδην |
δ᾽
ἱκέσθην
πολυπίδακα
μητέρα
θηρῶν
|
| [14, 150-199] |
ἀρίστη
φαίνετο
βουλὴ
~ἐλθεῖν
εἰς
|
Ἴδην |
εὖ
ἐντύνασαν
ἓ
αὐτήν,
~εἴ |
| [14, 300-349] |
νῦν
ἐν
φιλότητι
λιλαίεαι
εὐνηθῆναι
|
~Ἴδης |
ἐν
κορυφῇσι,
τὰ
δὲ
προπέφανται |
| [14, 300-349] |
~ἵπποι
δ᾽
ἐν
πρυμνωρείῃ
πολυπίδακος
|
Ἴδης
|
~ἑστᾶσ᾽
οἵ
μ᾽
οἴσουσιν
ἐπὶ |
| [14, 150-199] |
δ᾽
ἐπ᾽
ἀκροτάτης
κορυφῆς
πολυπίδακος
|
Ἴδης
|
~ἥμενον
εἰσεῖδε,
στυγερὸς
δέ
οἱ |
| [14, 250-299] |
δὲ
κραιπνῶς
προσεβήσετο
Γάργαρον
ἄκρον
|
~Ἴδης |
ὑψηλῆς·
ἴδε
δὲ
νεφεληγερέτα
Ζεύς. |
| [14, 400-449] |
περ
ἔχει
θράσος
ὅς
κεν
|
ἴδηται
|
~ἐγγὺς
ἐών,
χαλεπὸς
δὲ
Διὸς |
| [14, 400-449] |
ἐδάμνα.
~Ἀργεῖοι
δ᾽
ὡς
οὖν
|
ἴδον |
Ἕκτορα
νόσφι
κιόντα
~μᾶλλον
ἐπὶ |
| [14, 50-99] |
ἁλώῃ.
~τὸν
δ᾽
ἄρ᾽
ὑπόδρα
|
ἰδὼν |
προσέφη
πολύμητις
Ὀδυσσεύς·
~Ἀτρεΐδη
ποῖόν |
| [14, 250-299] |
Ἡρακλῆος
περιχώσατο
παῖδος
ἑοῖο;
~ἀλλ᾽
|
ἴθ᾽ |
ἐγὼ
δέ
κέ
τοι
Χαρίτων |
| [14, 400-449] |
Ἕκτωρ
~ἔγχει,
ἐπεὶ
τέτραπτο
πρὸς
|
ἰθύ |
οἱ,
οὐδ᾽
ἀφάμαρτε,
~τῇ
ῥα |
| [14, 250-299] |
πῇ
μεμαυῖα
κατ᾽
Οὐλύμπου
τόδ᾽
|
ἱκάνεις; |
~ἵπποι
δ᾽
οὐ
παρέασι
καὶ |
| [14, 250-299] |
~μακροτάτη
πεφυυῖα
δι᾽
ἠέρος
αἰθέρ᾽
|
ἵκανεν· |
~ἔνθ᾽
ἧστ᾽
ὄζοισιν
πεπυκασμένος
εἰλατίνοισιν
|
| [14, 300-349] |
εἵνεκα
δεῦρο
κατ᾽
Οὐλύμπου
τόδ᾽
|
ἱκάνω, |
~μή
πώς
μοι
μετέπειτα
χολώσεαι, |
| [14, 400-449] |
ἀείραντες
φέρον
ἐκ
πόνου,
ὄφρ᾽
|
ἵκεθ᾽ |
ἵππους
~ὠκέας,
οἵ
οἱ
ὄπισθε |
| [14, 50-99] |
ἐπιμὶξ
κτείνονται,
ἀϋτὴ
δ᾽
οὐρανὸν
|
ἵκει. |
~ἡμεῖς
δὲ
φραζώμεθ᾽
ὅπως
ἔσται |
| [14, 250-299] |
ῥίμφα
πρήσσοντε
κέλευθον.
~Ἴδην
δ᾽
|
ἱκέσθην |
πολυπίδακα
μητέρα
θηρῶν
~Λεκτόν,
ὅθι |
| [14, 150-199] |
ἐς
γαῖάν
τε
καὶ
οὐρανὸν
|
ἵκετ᾽ |
ἀϋτμή.
~τῷ
ῥ᾽
ἥ
γε |
| [14, 200-249] |
οὐκ
ἂν
ἔγωγε
Κρονίονος
ἆσσον
|
ἱκοίμην
|
~οὐδὲ
κατευνήσαιμ᾽
ὅτε
μὴ
αὐτός |
| [14, 250-299] |
θεῶν
ἐσάωσε
καὶ
ἀνδρῶν·
~τὴν
|
ἱκόμην |
φεύγων,
ὃ
δ᾽
ἐπαύσατο
χωόμενός |
| [14, 0-49] |
~Ὁμήρου
|
Ἰλιὰς |
Ξ
~Νέστορα
δ᾽
οὐκ
ἔλαθεν |
| [14, 250-299] |
κεῖνος
ὑπέρθυμος
Διὸς
υἱὸς
~ἔπλεεν
|
Ἰλιόθεν |
Τρώων
πόλιν
ἐξαλαπάξας.
~ἤτοι
ἐγὼ |
| [14, 0-49] |
~μὴ
πρὶν
πὰρ
νηῶν
προτὶ
|
Ἴλιον |
ἀπονέεσθαι
~πρὶν
πυρὶ
νῆας
ἐνιπρῆσαι, |
| [14, 450-499] |
ἄρ᾽
ὑπὸ
μήτηρ
μοῦνον
τέκεν
|
Ἰλιονῆα. |
~τὸν
τόθ᾽
ὑπ᾽
ὀφρύος
οὖτα |
| [14, 450-499] |
~Πηνελέωο
ἄνακτος·
ὃ
δ᾽
οὔτασεν
|
Ἰλιονῆα
|
~υἱὸν
Φόρβαντος
πολυμήλου,
τόν
ῥα |
| [14, 500-549] |
ηὔδα·
~εἰπέμεναί
μοι
Τρῶες
ἀγαυοῦ
|
Ἰλιονῆος
|
~πατρὶ
φίλῳ
καὶ
μητρὶ
γοήμεναι |
| [14, 200-249] |
καὶ
ἀπὸ
στήθεσφιν
ἐλύσατο
κεστὸν
|
ἱμάντα
|
~ποικίλον,
ἔνθα
δέ
οἱ
θελκτήρια |
| [14, 200-249] |
τ᾽
ὀνόμαζε·
~τῆ
νῦν
τοῦτον
|
ἱμάντα |
τεῷ
ἐγκάτθεο
κόλπῳ
~ποικίλον,
ᾧ |
| [14, 250-299] |
~τὼ
βήτην
Λήμνου
τε
καὶ
|
Ἴμβρου |
ἄστυ
λιπόντε
~ἠέρα
ἑσσαμένω
ῥίμφα |
| [14, 150-199] |
ἐντύνασαν
ἓ
αὐτήν,
~εἴ
πως
|
ἱμείραιτο |
παραδραθέειν
φιλότητι
~ᾗ
χροιῇ,
τῷ |
| [14, 150-199] |
χροῒ
θήκατο
κόσμον
~βῆ
ῥ᾽
|
ἴμεν |
ἐκ
θαλάμοιο,
καλεσσαμένη
δ᾽
Ἀφροδίτην
|
| [14, 150-199] |
ἰδὲ
φρεσὶ
πευκαλίμῃσι.
~βῆ
δ᾽
|
ἴμεν |
ἐς
θάλαμον,
τόν
οἱ
φίλος |
| [14, 350-399] |
χροῒ
νώροπα
χαλκὸν
~βάν
ῥ᾽
|
ἴμεν· |
ἦρχε
δ᾽
ἄρά
σφι
Ποσειδάων |
| [14, 100-149] |
κλύον
ἠδὲ
πίθοντο·
~βὰν
δ᾽
|
ἴμεν, |
ἦρχε
δ᾽
ἄρά
σφιν
ἄναξ |
| [14, 150-199] |
~ἀμβροσίῃ
μὲν
πρῶτον
ἀπὸ
χροὸς
|
ἱμερόεντος |
~λύματα
πάντα
κάθηρεν,
ἀλείψατο
δὲ |
| [14, 150-199] |
~δὸς
νῦν
μοι
φιλότητα
καὶ
|
ἵμερον, |
ᾧ
τε
σὺ
πάντας
~δαμνᾷ |
| [14, 300-349] |
νῦν
ἔραμαι
καί
με
γλυκὺς
|
ἵμερος |
αἱρεῖ.
~τὸν
δὲ
δολοφρονέουσα
προσηύδα |
| [14, 200-249] |
ἔνι
μὲν
φιλότης,
ἐν
δ᾽
|
ἵμερος, |
ἐν
δ᾽
ὀαριστὺς
~πάρφασις,
ἥ |
| [14, 450-499] |
Πρόμαχος
δεδμημένος
εὕδει
~ἔγχει
ἐμῷ,
|
ἵνα |
μή
τι
κασιγνήτοιό
γε
ποινὴ
|
| [14, 350-399] |
αὖτε
μεθίεμεν
Ἕκτορι
νίκην
~Πριαμίδῃ,
|
ἵνα |
νῆας
ἕλῃ
καὶ
κῦδος
ἄρηται; |
| [14, 250-299] |
~τῇ
δ᾽
ἑτέρῃ
ἅλα
μαρμαρέην,
|
ἵνα |
νῶϊν
ἅπαντες
~μάρτυροι
ὦσ᾽
οἳ |
| [14, 450-499] |
ὀφθαλμοῖο
διὰ
πρὸ
~καὶ
διὰ
|
ἰνίου |
ἦλθεν,
ὃ
δ᾽
ἕζετο
χεῖρε |
| [14, 300-349] |
περιπροχυθεὶς
ἐδάμασσεν,
~οὐδ᾽
ὁπότ᾽
ἠρασάμην
|
Ἰξιονίης |
ἀλόχοιο,
~ἣ
τέκε
Πειρίθοον
θεόφιν |
| [14, 400-449] |
στενάχοντα.
~ἀλλ᾽
ὅτε
δὴ
πόρον
|
ἷξον |
ἐϋρρεῖος
ποταμοῖο
~Ξάνθου
δινήεντος,
ὃν |
| [14, 0-49] |
θυμὸν
~διχθάδι᾽
ἢ
μεθ᾽
ὅμιλον
|
ἴοι |
Δαναῶν
ταχυπώλων,
~ἦε
μετ᾽
Ἀτρεΐδην |
| [14, 350-399] |
τε
τὰ
μακρότατ᾽
ἔγχε᾽
ἑλόντες
|
~ἴομεν· |
αὐτὰρ
ἐγὼν
ἡγήσομαι,
οὐδ᾽
ἔτι |
| [14, 300-349] |
δὲ
θύρας
σταθμοῖσιν
ἐπῆρσεν·
~ἔνθ᾽
|
ἴομεν |
κείοντες,
ἐπεί
νύ
τοι
εὔαδεν |
| [14, 100-149] |
ὅν
κ᾽
ἐῢ
εἴπω.
~δεῦτ᾽
|
ἴομεν |
πόλεμον
δὲ
καὶ
οὐτάμενοί
περ |
| [14, 450-499] |
ἔκπαγλον
ἐπεύξατο
μακρὸν
ἀΰσας·
~Ἀργεῖοι
|
ἰόμωροι |
ἀπειλάων
ἀκόρητοι
~οὔ
θην
οἴοισίν |
| [14, 450-499] |
κακῶν
ἔξ,
~ἀλλὰ
κασίγνητος
Ἀντήνορος
|
ἱπποδάμοιο
|
~ἢ
πάϊς·
αὐτῷ
γὰρ
γενεὴν |
| [14, 0-49] |
ἑοῖο
~κείμενον
ἐν
κλισίῃ
Θρασυμήδεος
|
ἱπποδάμοιο |
~χαλκῷ
παμφαῖνον·
ὃ
δ᾽
ἔχ᾽ |
| [14, 300-349] |
φιλότητος,
ἐπεὶ
χόλος
ἔμπεσε
θυμῷ.
|
~ἵπποι |
δ᾽
ἐν
πρυμνωρείῃ
πολυπίδακος
Ἴδης
|
| [14, 250-299] |
μεμαυῖα
κατ᾽
Οὐλύμπου
τόδ᾽
ἱκάνεις;
|
~ἵπποι |
δ᾽
οὐ
παρέασι
καὶ
ἅρματα |
| [14, 200-249] |
καὶ
Ἠμαθίην
ἐρατεινὴν
~σεύατ᾽
ἐφ᾽
|
ἱπποπόλων |
Θρῃκῶν
ὄρεα
νιφόεντα
~ἀκροτάτας
κορυφάς· |
| [14, 50-99] |
~τὸν
δ᾽
ἠμείβετ᾽
ἔπειτα
Γερήνιος
|
ἱππότα |
Νέστωρ·
~ἦ
δὴ
ταῦτά
γ᾽ |
| [14, 100-149] |
ἠδὲ
Μέλας,
τρίτατος
δ᾽
ἦν
|
ἱππότα |
Οἰνεὺς
~πατρὸς
ἐμοῖο
πατήρ·
ἀρετῇ |
| [14, 500-549] |
~Μηριόνης
δὲ
Μόρυν
τε
καὶ
|
Ἱπποτίωνα |
κατέκτα,
~Τεῦκρος
δὲ
Προθόωνά
τ᾽ |
| [14, 400-449] |
φέρον
ἐκ
πόνου,
ὄφρ᾽
ἵκεθ᾽
|
ἵππους
|
~ὠκέας,
οἵ
οἱ
ὄπισθε
μάχης |
| [14, 400-449] |
τέκετο
Ζεύς,
~ἔνθά
μιν
ἐξ
|
ἵππων |
πέλασαν
χθονί,
κὰδ
δέ
οἱ |
| [14, 350-399] |
ἐρέων
γαιηόχῳ
ἐννοσιγαίῳ·
~ἀγχοῦ
δ᾽
|
ἱστάμενος |
ἔπεα
πτερόεντα
προσηύδα·
~πρόφρων
νῦν |
| [14, 350-399] |
~ἐν
δαῒ
λευγαλέῃ,
ἀλλὰ
δέος
|
ἰσχάνει |
ἄνδρας.
~Τρῶας
δ᾽
αὖθ᾽
ἑτέρωθεν |