HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Homère, L'Iliade, chant XIV

Liste des contextes (ordre alphabétique)

κ = 134 formes différentes pour 269 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chant, vers

[14, 350-399]   μάλα περ μεμαῶτα. ~ὃς δέ κ᾽ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ᾽ ὀλίγον

[14, 100-149]   ἀνήρ· οὐ δηθὰ ματεύσομεν· αἴ κ᾽ ἐθέλητε ~πείθεσθαι, καὶ μή τι

[14, 200-249]   ἄφθιτον αἰεὶ ~χρύσεον· Ἥφαιστος δέ κ᾽ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις ~τεύξει᾽ ἀσκήσας,

[14, 300-349]   τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα· ~πῶς κ᾽ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν

[14, 250-299]   οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ᾽ ἐπιβαίης. ~τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα

[14, 100-149]   φάντες ~μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ᾽ ἐῢ εἴπω. ~δεῦτ᾽ ἴομεν πόλεμον

[14, 400-449]   μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ ~χεῦαν· ὃ

[14, 200-249]   Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ~γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης· ~τοὺς εἶμ᾽

[14, 0-49]   ~ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον ~εἰς ὅ κε

[14, 150-199]   ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος ~λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ᾽ ἐλαίῳ ~ἀμβροσίῳ

[14, 100-149]   ~ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ~ἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ

[14, 300-349]   πέλεται φάος εἰσοράασθαι. ~ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν

[14, 200-249]   ~αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην. ~τὴν δ᾽ αὖτε

[14, 400-449]   γὰρ περίβησαν ἄριστοι ~Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών

[14, 100-149]   ἐξεγένοντο, ~οἴκεον δ᾽ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι ~Ἄγριος ἠδὲ Μέλας,

[14, 200-249]   γε κελεύοι. ~ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ~ἤματι

[14, 0-49]   τελεῖται. ~ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ~ἐν θυμῷ

[14, 200-249]   ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ~ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα ~Ὠκεανοῦ, ὅς

[14, 100-149]   ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες ~μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον

[14, 250-299]   μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν· ~τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ

[14, 400-449]   ὕδωρ ~χεῦαν· ὃ δ᾽ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν, ~ἑζόμενος δ᾽ ἐπὶ

[14, 300-349]   ~ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ραδάμανθυν· ~οὐδ᾽ ὅτε περ

[14, 200-249]   ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις. ~ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα

[14, 400-449]   ἠδὲ πτολέμοιο ~ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ᾽ ἔχοντες· ~οἳ τόν

[14, 250-299]   ἱκάνεις; ~ἵπποι δ᾽ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ᾽ ἐπιβαίης. ~τὸν

[14, 350-399]   οὐτάμενοί περ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων· ~οἰχόμενοι δ᾽ ἐπὶ

[14, 0-49]   βεβλήατο χαλκῷ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων. ~πολλὸν γάρ ῥ᾽

[14, 200-249]   εὐρύοπα Ζεὺς ~γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης· ~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη,

[14, 50-99]   ἔειπες· ~ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς ~νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ᾽ ἑλκέμεν,

[14, 0-49]   πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς. ~κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ

[14, 50-99]   ᾧ ἐπέπιθμεν ~ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οἳ δ᾽

[14, 50-99]   δὲ θυμῷ ~ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οὕτω που

[14, 450-499]   ~τόν ῥ᾽ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, ~νείατον ἀστράγαλον,

[14, 400-449]   βρέμεται χαλεπαίνων, ~ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ ~δεινὸν ἀϋσάντων,

[14, 400-449]   Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών τ᾽ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων. ~τῶν δ᾽ ἄλλων

[14, 450-499]   ~οὔδεϊ πλῆντ᾽ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος. ~Αἴας δ᾽ αὖτ᾽

[14, 350-399]   πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν· ~Ἀργεῖοι καὶ δ᾽ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην

[14, 150-199]   ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν ~αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ· ~Ζῆνα

[14, 400-449]   ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ ~Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην. ~τῷ

[14, 450-499]   δόρυ δ᾽ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ ~καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ᾽

[14, 400-449]   ἄριστοι ~Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών τ᾽ ἀρχὸς

[14, 0-49]   χαλκὸς ἀτειρὴς ~νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι. ~Νέστορι δὲ ξύμβληντο

[14, 100-149]   ὑμῖν· ~πατρὸς δ᾽ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι ~Τυδέος,

[14, 150-199]   ἄνωγεν, ~εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν. ~τὴν δὲ

[14, 50-99]   ἄρα Ζεὺς ~ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ~ἀργαλέους πολέμους,

[14, 350-399]   ~ἀλλ᾽ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ᾽ Ἀχιλλεὺς ~νηυσὶν ἔπι

[14, 500-549]   κώδειαν ἀνασχὼν ~πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα· ~εἰπέμεναί μοι

[14, 200-249]   ῥίον Οὐλύμποιο, ~Πιερίην δ᾽ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν ~σεύατ᾽ ἐφ᾽ ἱπποπόλων

[14, 100-149]   ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι. ~Ἀδρήστοιο δ᾽ ἔγημε

[14, 250-299]   ὅρκον, ~τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ~ἠέρα ἑσσαμένω

[14, 150-199]   Ἥρη· ~δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας

[14, 500-549]   ἐξενάριξε· ~Μηριόνης δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα, ~Τεῦκρος δὲ Προθόωνά

[14, 250-299]   ἐμὲ δ᾽ ἔξοχα πάντων ~ζήτει· καί κέ μ᾽ ἄϊστον ἀπ᾽ αἰθέρος

[14, 450-499]   ποινὴ ~δηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ ~γνωτὸν

[14, 150-199]   ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν· ~τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ

[14, 100-149]   ~φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων. ~ὣς εἰπὼν μέγ᾽ ἄϋσεν

[14, 400-449]   ἐπ᾽ αὐτῷ δ᾽ ἀσπὶς ἑάφθη ~καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε

[14, 450-499]   ῥα μάλιστα ~Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε· ~τῷ δ᾽ ἄρ᾽

[14, 350-399]   νίκην ~Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται; ~ἀλλ᾽ ὃ μὲν

[14, 0-49]   θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη ~θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα· ~αὐτὰρ

[14, 300-349]   ἰδὲ κρόκον ἠδ᾽ ὑάκινθον ~πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ᾽

[14, 300-349]   αὐτῆς, ~ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ. ~τὸν

[14, 500-549]   ἡγήτορα καρτεροθύμων· ~Φάλκην δ᾽ Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε· ~Μηριόνης δὲ Μόρυν

[14, 100-149]   κεν ἀσμένῳ εἴη. ~τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης· ~ἐγγὺς

[14, 100-149]   ματεύσομεν· αἴ κ᾽ ἐθέλητε ~πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος

[14, 200-249]   γαίης, ~Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, ~οἵ μ᾽ ἐν

[14, 300-349]   γαίης, ~Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, ~οἵ με σφοῖσι

[14, 500-549]   Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος ~πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν· ~οὐδὲ

[14, 250-299]   ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, ~καί μιν ἔπειτα Κόων δ᾽ εὖ

[14, 450-499]   ~ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω ~αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν

[14, 100-149]   δ᾽ ἕλε χεῖρ᾽ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, ~καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[14, 450-499]   ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι· ~φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ~ἦ ῥ᾽

[14, 200-249]   ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ᾽ ἔτι καὶ νῦν ~πείθευ· ἐγὼ δέ κέ

[14, 50-99]   ἄρτια βάζειν ~σκηπτοῦχός τ᾽ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ ~τοσσοίδ᾽ ὅσσοισιν

[14, 450-499]   οἴοισίν γε πόνος τ᾽ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς ~ἡμῖν, ἀλλά ποθ᾽ ὧδε

[14, 300-349]   διαδράκοι Ἠέλιός περ, ~οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι. ~ἦ

[14, 150-199]   δῶ ~ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ᾽ ἀϋτμή. ~τῷ ῥ᾽

[14, 100-149]   εἴπω. ~δεῦτ᾽ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ. ~ἔνθα δ᾽

[14, 500-549]   ~Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τ᾽ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην· ~Ἀτρεΐδης δ᾽ ἄρ᾽ ἔπειθ᾽

[14, 0-49]   λαοί· ~τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης ~ἠϊόνος στόμα μακρόν,

[14, 0-49]   ῥ᾽ οἵ γ᾽ ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο ~ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι·

[14, 250-299]   Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων ~δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ~ὣς φάτο,

[14, 300-349]   ἠδ᾽ ἀτίταλλον· ~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη, καί σφ᾽ ἄκριτα νείκεα λύσω· ~ἤδη

[14, 200-249]   ἀτρυγέτοιο θαλάσσης· ~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη, καί σφ᾽ ἄκριτα νείκεα λύσω· ~ἤδη

[14, 350-399]   ~πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, ~καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ,

[14, 50-99]   κεν ἔλθῃ ~νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο ~Τρῶες· ἔπειτα

[14, 300-349]   ~ἀλλ᾽ εἰ δή ῥ᾽ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ~ἔστιν

[14, 300-349]   μ᾽ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν. ~νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα

[14, 450-499]   ~ἡμῖν, ἀλλά ποθ᾽ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες. ~φράζεσθ᾽ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος

[14, 300-349]   Ζεύς· ~Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, ~νῶϊ δ᾽ ἄγ᾽

[14, 350-399]   ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν ~κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ~ἤτοι ὃ μὲν

[14, 350-399]   πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ~ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ᾽ ἀγκὰς

[14, 300-349]   δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

[14, 200-249]   δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

[14, 100-149]   κῆρ ~γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν ~δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ

[14, 0-49]   θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν. ~τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· ~ὦ

[14, 50-99]   θεοῖσι ~κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν. ~ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς

[14, 350-399]   ἐν βήσσῃς, ὅτε τ᾽ ὤρετο καιέμεν ὕλην· ~οὔτ᾽ ἄνεμος τόσσόν γε

[14, 250-299]   ~νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ~ὄρσασ᾽ ἀργαλέων ἀνέμων

[14, 50-99]   εὐρυάγυιαν ~καλλείψειν, ἧς εἵνεκ᾽ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά; ~σίγα, μή τίς τ᾽

[14, 50-99]   νύκτα. ~βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ. ~τὸν δ᾽ ἄρ᾽

[14, 100-149]   οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες ~μῦθον ἀτιμήσαιτε

[14, 50-99]   ~οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν κακόν, οὐδ᾽ ἀνὰ νύκτα. ~βέλτερον ὃς

[14, 450-499]   πεφάσθαι ~ἄξιος; οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ, ~ἀλλὰ

[14, 450-499]   μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ, ~ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο

[14, 150-199]   ~ποσσὶ δ᾽ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα. ~αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα

[14, 200-249]   σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην. ~τὴν δ᾽ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς

[14, 250-299]   ἅπαντας ~τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται. ~αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽ ὄμοσέν τε

[14, 150-199]   ~βῆ ῥ᾽ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ᾽ Ἀφροδίτην ~τῶν ἄλλων ἀπάνευθε

[14, 350-399]   λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο ~καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ δ᾽ ἀπέπιπτον ἔερσαι.

[14, 50-99]   δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν ~καλλείψειν, ἧς εἵνεκ᾽ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

[14, 300-349]   χάρμα βροτοῖσιν· ~οὐδ᾽ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης, ~οὐδ᾽ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος,

[14, 300-349]   ἀτάλαντον· ~οὐδ᾽ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ~ἣ τέκε Περσῆα πάντων

[14, 150-199]   ~τῷ ῥ᾽ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας ~πεξαμένη χερσὶ

[14, 200-249]   φιλότητι. ~δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ ~χρύσεον· Ἥφαιστος

[14, 150-199]   ~πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς ~καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο. ~ἀμφὶ

[14, 100-149]   δ᾽ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι ~Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ᾽

[14, 100-149]   ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει. ~πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες

[14, 150-199]   ἀπελάμπετο πολλή. ~κρηδέμνῳ δ᾽ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων ~καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν

[14, 500-549]   ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε. ~πλείστους δ᾽ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος

[14, 150-199]   δ᾽ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων ~καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν δ᾽ ἦν ἠέλιος

[14, 150-199]   δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ᾽ ἑκάστῳ ~καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι. ~Ἥρη

[14, 450-499]   δὲ χαμᾶζε ~αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη· ἔτι δ᾽ ὄβριμον ἔγχος ~ἦεν

[14, 450-499]   τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα. ~καρπαλίμως δ᾽ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[14, 500-549]   Ὕρτιον οὖτα ~Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων· ~Φάλκην δ᾽ Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον

[14, 450-499]   ~ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ ~δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

[14, 450-499]   εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ, ~ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ~ἢ πάϊς· αὐτῷ

[14, 450-499]   Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ~ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς· ὃ δ᾽ ὕφελκε ποδοῖιν.

[14, 200-249]   θείοιο Θόαντος. ~ἔνθ᾽ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ~ἔν τ᾽ ἄρα οἱ

[14, 250-299]   τ᾽ ὀνόμαζεν· ~Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ᾽ Οὐλύμπου τόδ᾽ ἱκάνεις; ~ἵπποι δ᾽

[14, 300-349]   ~νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ᾽ Οὐλύμπου τόδ᾽ ἱκάνω, ~μή πώς

[14, 500-549]   χαλκὸς ἄφυσσε ~δῃώσας· ψυχὴ δὲ κατ᾽ οὐταμένην ὠτειλὴν ~ἔσσυτ᾽ ἐπειγομένη, τὸν

[14, 450-499]   ~τὸν τόθ᾽ ὑπ᾽ ὀφρύος οὖτα κατ᾽ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ~ἐκ δ᾽ ὦσε

[14, 100-149]   εἶναι ~Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει. ~πορθεῖ γὰρ τρεῖς

[14, 250-299]   ὃ δ᾽ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ~ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ᾽ ἔξοχα

[14, 150-199]   νόον αἰγιόχοιο· ~ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ~ἐλθεῖν

[14, 0-49]   ~ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν ~διχθάδι᾽ ἢ μεθ᾽ ὅμιλον

[14, 500-549]   ἔπειθ᾽ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν ~οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δ᾽ ἔντερα χαλκὸς

[14, 400-449]   δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν ~οὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δ᾽ ἀνετράπετ᾽ ἀμφὶ

[14, 150-199]   δαίδαλα πολλά· ~χρυσείῃς δ᾽ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο. ~ζώσατο δὲ ζώνῃ

[14, 150-199]   ἦεν· ~τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ~ἔμπης ἐς γαῖάν

[14, 0-49]   προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, ~πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ~ὣς ὃ

[14, 450-499]   ὀϊζὺς ~ἡμῖν, ἀλλά ποθ᾽ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες. ~φράζεσθ᾽ ὡς ὑμῖν

[14, 500-549]   δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα, ~Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τ᾽ ἐνήρατο

[14, 50-99]   παρατεκτήναιτο. ~τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ~ἄρρηκτον νηῶν τε

[14, 200-249]   ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην ~οὐδὲ κατευνήσαιμ᾽ ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

[14, 200-249]   κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ~ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα ~Ὠκεανοῦ,

[14, 450-499]   καί μιν ὀΐω ~αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω. ~ὣς ἔφατ᾽

[14, 0-49]   καθήμενος αἴθοπα οἶνον ~εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη ~θερμήνῃ

[14, 250-299]   δ᾽ ἔξοχα πάντων ~ζήτει· καί κέ μ᾽ ἄϊστον ἀπ᾽ αἰθέρος ἔμβαλε

[14, 100-149]   ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης. ~ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.

[14, 300-349]   πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ ~οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου

[14, 200-249]   εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, ~αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη

[14, 450-499]   ~δηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ ~γνωτὸν ἐνὶ

[14, 200-249]   καὶ νῦν ~πείθευ· ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.

[14, 250-299]   ἑοῖο; ~ἀλλ᾽ ἴθ᾽ ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων ~δώσω

[14, 0-49]   σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο ~κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο ~χαλκῷ

[14, 0-49]   ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς. ~κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ νῦν

[14, 250-299]   ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ~ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ~ἔπλεεν Ἰλιόθεν

[14, 350-399]   ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ· ~κείνου δ᾽ οὔ τι λίην ποθὴ

[14, 200-249]   ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ. ~εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ ~εἰς

[14, 300-349]   θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν· ~ἔνθ᾽ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

[14, 300-349]   ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· ~Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,

[14, 100-149]   ~πολλὰ δέ οἱ πρόβατ᾽ ἔσκε· κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ~ἐγχείῃ· τὰ

[14, 250-299]   ὁπλοτεράων ~δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ~ὣς φάτο, χήρατο δ᾽

[14, 0-49]   τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, ~πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ~ὣς

[14, 400-449]   ὀφθαλμοῖσιν, ~ἑζόμενος δ᾽ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ᾽ ἀπέμεσσεν· ~αὖτις δ᾽ ἐξοπίσω

[14, 50-99]   πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες· ~ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς ~νῆας

[14, 0-49]   κωφῷ ~ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα ~αὔτως, οὐδ᾽ ἄρα τε προκυλίνδεται

[14, 250-299]   λιπόντε ~ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον. ~Ἴδην δ᾽ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα

[14, 200-249]   κατευνήσαιμ᾽ ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι. ~ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο

[14, 50-99]   ῥέξει· πόλεμον δ᾽ οὐκ ἄμμε κελεύω ~δύμεναι· οὐ γάρ πως βεβλημένον

[14, 50-99]   ταῦτά γ᾽ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐδέ κεν ἄλλως ~Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.

[14, 50-99]   τοῦτον ἀκούσῃ ~μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν

[14, 150-199]   τέκος ὅττί κεν εἴπω, ~ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ,

[14, 100-149]   νέος ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη. ~τοῖσι δὲ καὶ

[14, 500-549]   ~ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ~ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ

[14, 200-249]   ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ ~αὐτίκ᾽ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι. ~δῶρα

[14, 200-249]   θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ~ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ~ῥεῖα κατευνήσαιμι,

[14, 300-349]   ~ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη. ~ἀλλ᾽ εἰ δή ῥ᾽

[14, 150-199]   τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ~ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη

[14, 50-99]   ἐπ᾽ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ ~νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ

[14, 200-249]   δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, ~τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων. ~τὴν

[14, 50-99]   ἀπόσχωνται πολέμοιο ~Τρῶες· ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας. ~οὐ γάρ

[14, 400-449]   οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ~ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ

[14, 350-399]   τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ~ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ᾽ ἀμυνέμεν

[14, 400-449]   ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ~ὣς ἔπεσ᾽ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ

[14, 0-49]   ~ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ~βῆναι ἐπ᾽ Ἀτρεΐδην. οἳ

[14, 450-499]   ~νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ᾽ ἄμφω κέρσε τένοντε· ~τοῦ δὲ πολὺ προτέρη

[14, 200-249]   ~ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ~ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ

[14, 350-399]   ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ~ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι ~κρύψαντες, χερσίν

[14, 450-499]   τένοντε· ~τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε ~οὔδεϊ

[14, 450-499]   βούλευσαν ὄλεθρον. ~τόν ῥ᾽ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,

[14, 350-399]   Ἀχιλλεὺς ~νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ· ~κείνου δ᾽ οὔ τι

[14, 400-449]   δ᾽ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ᾽ ἀλεείνων. ~τὸν μὲν ἔπειτ᾽ ἀπιόντα

[14, 100-149]   νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ ~γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ

[14, 200-249]   ~εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ ~εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι,

[14, 450-499]   ~Πουλυδάμας δ᾽ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν ~λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ᾽

[14, 250-299]   ἥν τ᾽ ἐν ὄρεσσι ~χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν. ~Ἥρη

[14, 150-199]   οἱ τεθυωμένον ἦεν· ~τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ~ἔμπης

[14, 0-49]   ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο ~ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι· ἄχνυτο δέ σφι ~θυμὸς

[14, 400-449]   ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα ~μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο

[14, 150-199]   πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε ~κληῖδι κρυπτῇ, τὴν δ᾽ οὐ θεὸς

[14, 350-399]   ἀρήγων. ~ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε ~Ἀργείων· οἳ

[14, 100-149]   προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων. ~ὣς εἰπὼν μέγ᾽ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος

[14, 0-49]   τετυγμένον υἷος ἑοῖο ~κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο ~χαλκῷ παμφαῖνον· ὃ

[14, 0-49]   ὀξέϊ χαλκῷ, ~στῆ δ᾽ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ᾽ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς

[14, 50-99]   περ σκοπιάζων ~ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ~ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ᾽

[14, 0-49]   ~τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε ~Τρῶας ὑπερθύμους· ἐρέριπτο δὲ

[14, 100-149]   δ᾽ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο· ~βὰν δ᾽ ἴμεν,

[14, 350-399]   δ᾽ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο· ~τοὺς δ᾽ αὐτοὶ

[14, 350-399]   εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ᾽ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ᾽ ἀνθρώπων, ~τὸν δ᾽ ἔτι

[14, 400-449]   Σατνιόεντος. ~τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν ~οὖτα κατὰ λαπάρην·

[14, 500-549]   ~ἤρατ᾽ ἐπεί ῥ᾽ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος. ~Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος

[14, 100-149]   ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων. ~οὐδ᾽ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ~ἀλλὰ μετ᾽ αὐτοὺς ἦλθε

[14, 450-499]   τε ~οὔδεϊ πλῆντ᾽ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος. ~Αἴας δ᾽

[14, 200-249]   τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα. ~κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ᾽ ὀφρύσιν ὄσσε

[14, 200-249]   ~μειδήσασα δ᾽ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ. ~ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα

[14, 200-249]   νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ~ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

[14, 450-499]   πηδῆσαι ἄκοντα, ~ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω ~αὐτῷ

[14, 450-499]   ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν ~λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ᾽ Ἀντήνορος υἱὸς ~Ἀρχέλοχος· τῷ

[14, 450-499]   ἔγχος ~ἔσχεν, ὃ δ᾽ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ. ~Πουλυδάμας

[14, 400-449]   Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι· ~χειρὸς δ᾽ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ᾽

[14, 100-149]   Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ~εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ᾽ ἐπόψεαι αὐτὸς

[14, 350-399]   μέγισται ~ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι ~κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ᾽

[14, 400-449]   αὐτῷ δ᾽ ἀσπὶς ἑάφθη ~καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα

[14, 200-249]   ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ~ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν· ~ἐξ

[14, 150-199]   θυμῷ· ~Ζῆνα δ᾽ ἐπ᾽ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ~ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς

[14, 300-349]   φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι ~Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα· ~πῶς

[14, 150-199]   δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον ~βῆ ῥ᾽ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο,

[14, 100-149]   πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ~ἀλλ᾽ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες

[14, 150-199]   κεν εἴπω, ~ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, ~οὕνεκ᾽ ἐγὼ

[14, 100-149]   ἐθέλητε ~πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος ~οὕνεκα δὴ γενεῆφι

[14, 300-349]   ἀριδείκετον ἀνδρῶν· ~οὐδ᾽ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο, ~ἣ τέκε μοι Μίνων

[14, 500-549]   ~ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν. ~ὣς φάτο, τοὺς δ᾽

[14, 250-299]   πόντον ἀήτας, ~καί μιν ἔπειτα Κόων δ᾽ εὖ ναιομένην ἀπένεικας ~νόσφι

[14, 150-199]   ἔπλεξε φαεινοὺς ~καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο. ~ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ ἀμβρόσιον

[14, 250-299]   ἄνδρες δὲ κύμινδιν. ~Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον ~Ἴδης ὑψηλῆς·

[14, 400-449]   αὐτῷ ~Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην. ~τῷ δ᾽ ἐπὶ Πουλυδάμας

[14, 300-349]   ἐνὶ Θήβῃ, ~ἥ ῥ᾽ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα· ~ἣ δὲ Διώνυσον

[14, 0-49]   Ἀχαιῶν. ~τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· ~ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα

[14, 150-199]   Ἄρηος, ~τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ~ἧκεν· Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα

[14, 150-199]   μορόεντα· χάρις δ᾽ ἀπελάμπετο πολλή. ~κρηδέμνῳ δ᾽ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων

[14, 300-349]   ποίην, ~λωτόν θ᾽ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ᾽ ὑάκινθον ~πυκνὸν καὶ μαλακόν,

[14, 300-349]   δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη· ~αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες. ~εἰ

[14, 200-249]   ~Ζηνὸς δ᾽ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην ~οὐδὲ κατευνήσαιμ᾽ ὅτε

[14, 200-249]   ~Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ~ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν

[14, 150-199]   ~Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ~αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι

[14, 250-299]   ~μάρτυροι ὦσ᾽ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ~ἦ μὲν ἐμοὶ

[14, 200-249]   ἀτίταλλον ~δεξάμενοι Ρείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ~γαίης νέρθε καθεῖσε

[14, 300-349]   ~ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν· ~τοῖσι δ᾽

[14, 150-199]   δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε ~κληῖδι κρυπτῇ, τὴν δ᾽ οὐ θεὸς ἄλλος

[14, 350-399]   ~ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι ~κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ᾽ ἔγχε᾽

[14, 0-49]   ἀπονέεσθαι ~πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς. ~κεῖνος τὼς

[14, 50-99]   Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ~ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ᾽ οὐρανὸν ἵκει. ~ἡμεῖς

[14, 450-499]   μάλιστα ~Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε· ~τῷ δ᾽ ἄρ᾽ ὑπὸ

[14, 350-399]   τότ᾽ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν ~κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ~ἤτοι

[14, 50-99]   τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι ~κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας

[14, 150-199]   ~τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν ~αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ

[14, 350-399]   ~Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται; ~ἀλλ᾽ ὃ μὲν οὕτω

[14, 0-49]   Ἀγαμέμνων· ~ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ~τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα

[14, 350-399]   Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, ~καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφρ᾽ ἔτι

[14, 350-399]   ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ. ~οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ~ποντόθεν

[14, 200-249]   Ἀθόω δ᾽ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, ~Λῆμνον δ᾽ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο

[14, 0-49]   δ᾽ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ~ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ

[14, 250-299]   ~χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν. ~Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον

[14, 450-499]   ἐν ὀφθαλμῷ· ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν ~πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ

[14, 350-399]   ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ᾽ ἐκάλυψα· ~Ἥρη δ᾽ ἐν φιλότητι

[14, 0-49]   ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ~ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα

Chant, vers
[14, 350-399]	μάλα περ μεμαῶτα. ~ὃς δέ	κ᾽	ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ᾽ ὀλίγον
[14, 100-149]	ἀνήρ· οὐ δηθὰ ματεύσομεν· αἴ	κ᾽	ἐθέλητε ~πείθεσθαι, καὶ μή τι
[14, 200-249]	ἄφθιτον αἰεὶ ~χρύσεον· Ἥφαιστος δέ	κ᾽	ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις ~τεύξει᾽ ἀσκήσας,
[14, 300-349]	τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα· ~πῶς	κ᾽	ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν
[14, 250-299]	οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν	κ᾽	ἐπιβαίης. ~τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα
[14, 100-149]	φάντες ~μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν	κ᾽	ἐῢ εἴπω. ~δεῦτ᾽ ἴομεν πόλεμον
[14, 400-449]	μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί,	κὰδ	δέ οἱ ὕδωρ ~χεῦαν· ὃ
[14, 200-249]	Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ~γαίης νέρθε	καθεῖσε	καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης· ~τοὺς εἶμ᾽
[14, 0-49]	~ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε	καθήμενος	αἴθοπα οἶνον ~εἰς ὅ κε
[14, 150-199]	ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος ~λύματα πάντα	κάθηρεν,	ἀλείψατο δὲ λίπ᾽ ἐλαίῳ ~ἀμβροσίῳ
[14, 100-149]	~ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με	καθίκεο	θυμὸν ἐνιπῇ ~ἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ
[14, 300-349]	πέλεται φάος εἰσοράασθαι. ~ἦ ῥα	καὶ	ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν
[14, 200-249]	~αἰεί κέ σφι φίλη τε	καὶ	αἰδοίη καλεοίμην. ~τὴν δ᾽ αὖτε
[14, 400-449]	γὰρ περίβησαν ἄριστοι ~Πουλυδάμας τε	καὶ	Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών
[14, 100-149]	ἐξεγένοντο, ~οἴκεον δ᾽ ἐν Πλευρῶνι	καὶ	αἰπεινῇ Καλυδῶνι ~Ἄγριος ἠδὲ Μέλας,
[14, 200-249]	γε κελεύοι. ~ἤδη γάρ με	καὶ	ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ~ἤματι
[14, 0-49]	τελεῖται. ~ὢ πόποι ἦ ῥα	καὶ	ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ~ἐν θυμῷ
[14, 200-249]	ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ~ῥεῖα κατευνήσαιμι,	καὶ	ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα ~Ὠκεανοῦ, ὅς
[14, 100-149]	ἄν με γένος γε κακὸν	καὶ	ἀνάλκιδα φάντες ~μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον
[14, 250-299]	μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε	καὶ	ἀνδρῶν· ~τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ
[14, 400-449]	ὕδωρ ~χεῦαν· ὃ δ᾽ ἀμπνύνθη	καὶ	ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν, ~ἑζόμενος δ᾽ ἐπὶ
[14, 300-349]	~ἣ τέκε μοι Μίνων τε	καὶ	ἀντίθεον Ραδάμανθυν· ~οὐδ᾽ ὅτε περ
[14, 200-249]	ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις. ~ἦ,	καὶ	ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα
[14, 400-449]	ἠδὲ πτολέμοιο ~ἕστασαν ἡνίοχόν τε	καὶ	ἅρματα ποικίλ᾽ ἔχοντες· ~οἳ τόν
[14, 250-299]	ἱκάνεις; ~ἵπποι δ᾽ οὐ παρέασι	καὶ	ἅρματα τῶν κ᾽ ἐπιβαίης. ~τὸν
[14, 350-399]	οὐτάμενοί περ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε	καὶ	Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων· ~οἰχόμενοι δ᾽ ἐπὶ
[14, 0-49]	βεβλήατο χαλκῷ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε	καὶ	Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων. ~πολλὸν γάρ ῥ᾽
[14, 200-249]	εὐρύοπα Ζεὺς ~γαίης νέρθε καθεῖσε	καὶ	ἀτρυγέτοιο θαλάσσης· ~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη,
[14, 50-99]	ἔειπες· ~ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος	καὶ	ἀϋτῆς ~νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ᾽ ἑλκέμεν,
[14, 0-49]	πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ	καὶ	αὐτούς. ~κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ
[14, 50-99]	ᾧ ἐπέπιθμεν ~ἄρρηκτον νηῶν τε	καὶ	αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οἳ δ᾽
[14, 50-99]	δὲ θυμῷ ~ἄρρηκτον νηῶν τε	καὶ	αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οὕτω που
[14, 450-499]	~τόν ῥ᾽ ἔβαλεν κεφαλῆς τε	καὶ	αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, ~νείατον ἀστράγαλον,
[14, 400-449]	βρέμεται χαλεπαίνων, ~ὅσση ἄρα Τρώων	καὶ	Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ ~δεινὸν ἀϋσάντων,
[14, 400-449]	Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών τ᾽ ἀρχὸς Λυκίων	καὶ	Γλαῦκος ἀμύμων. ~τῶν δ᾽ ἄλλων
[14, 450-499]	~οὔδεϊ πλῆντ᾽ ἤ περ κνῆμαι	καὶ	γοῦνα πεσόντος. ~Αἴας δ᾽ αὖτ᾽
[14, 350-399]	πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν· ~Ἀργεῖοι	καὶ	δ᾽ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην
[14, 150-199]	ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν ~αὐτοκασίγνητον	καὶ	δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ· ~Ζῆνα
[14, 400-449]	ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ ~Τρῶες	καὶ	Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην. ~τῷ
[14, 450-499]	δόρυ δ᾽ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ	~καὶ	διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ᾽
[14, 400-449]	ἄριστοι ~Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας	καὶ	δῖος Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών τ᾽ ἀρχὸς
[14, 0-49]	χαλκὸς ἀτειρὴς ~νυσσομένων ξίφεσίν τε	καὶ	ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι. ~Νέστορι δὲ ξύμβληντο
[14, 100-149]	ὑμῖν· ~πατρὸς δ᾽ ἐξ ἀγαθοῦ	καὶ	ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι ~Τυδέος,
[14, 150-199]	ἄνωγεν, ~εἰ δύναμαι τελέσαι γε	καὶ	εἰ τετελεσμένον ἐστίν. ~τὴν δὲ
[14, 50-99]	ἄρα Ζεὺς ~ἐκ νεότητος ἔδωκε	καὶ	ἐς γῆρας τολυπεύειν ~ἀργαλέους πολέμους,
[14, 350-399]	~ἀλλ᾽ ὃ μὲν οὕτω φησὶ	καὶ	εὔχεται οὕνεκ᾽ Ἀχιλλεὺς ~νηυσὶν ἔπι
[14, 500-549]	κώδειαν ἀνασχὼν ~πέφραδέ τε Τρώεσσι	καὶ	εὐχόμενος ἔπος ηὔδα· ~εἰπέμεναί μοι
[14, 200-249]	ῥίον Οὐλύμποιο, ~Πιερίην δ᾽ ἐπιβᾶσα	καὶ	Ἠμαθίην ἐρατεινὴν ~σεύατ᾽ ἐφ᾽ ἱπποπόλων
[14, 100-149]	ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε	καὶ	θεοὶ ἄλλοι. ~Ἀδρήστοιο δ᾽ ἔγημε
[14, 250-299]	ὅρκον, ~τὼ βήτην Λήμνου τε	καὶ	Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ~ἠέρα ἑσσαμένω
[14, 150-199]	Ἥρη· ~δὸς νῦν μοι φιλότητα	καὶ	ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας
[14, 500-549]	ἐξενάριξε· ~Μηριόνης δὲ Μόρυν τε	καὶ	Ἱπποτίωνα κατέκτα, ~Τεῦκρος δὲ Προθόωνά
[14, 250-299]	ἐμὲ δ᾽ ἔξοχα πάντων ~ζήτει·	καί	κέ μ᾽ ἄϊστον ἀπ᾽ αἰθέρος
[14, 450-499]	ποινὴ ~δηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ	καί	κέ τις εὔχεται ἀνὴρ ~γνωτὸν
[14, 150-199]	ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν· ~τοῦ	καὶ	κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ
[14, 100-149]	~φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο	καὶ	κλισιάων. ~ὣς εἰπὼν μέγ᾽ ἄϋσεν
[14, 400-449]	ἐπ᾽ αὐτῷ δ᾽ ἀσπὶς ἑάφθη	~καὶ	κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε
[14, 450-499]	ῥα μάλιστα ~Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει	καὶ	κτῆσιν ὄπασσε· ~τῷ δ᾽ ἄρ᾽
[14, 350-399]	νίκην ~Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ	καὶ	κῦδος ἄρηται; ~ἀλλ᾽ ὃ μὲν
[14, 0-49]	θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη ~θερμήνῃ	καὶ	λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα· ~αὐτὰρ
[14, 300-349]	ἰδὲ κρόκον ἠδ᾽ ὑάκινθον ~πυκνὸν	καὶ	μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ᾽
[14, 300-349]	αὐτῆς, ~ὡς σέο νῦν ἔραμαι	καί	με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ. ~τὸν
[14, 500-549]	ἡγήτορα καρτεροθύμων· ~Φάλκην δ᾽ Ἀντίλοχος	καὶ	Μέρμερον ἐξενάριξε· ~Μηριόνης δὲ Μόρυν
[14, 100-149]	κεν ἀσμένῳ εἴη. ~τοῖσι δὲ	καὶ	μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης· ~ἐγγὺς
[14, 100-149]	ματεύσομεν· αἴ κ᾽ ἐθέλητε ~πείθεσθαι,	καὶ	μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος
[14, 200-249]	γαίης, ~Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν	καὶ	μητέρα Τηθύν, ~οἵ μ᾽ ἐν
[14, 300-349]	γαίης, ~Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν	καὶ	μητέρα Τηθύν, ~οἵ με σφοῖσι
[14, 500-549]	Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος ~πατρὶ φίλῳ	καὶ	μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν· ~οὐδὲ
[14, 250-299]	ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας,	~καί	μιν ἔπειτα Κόων δ᾽ εὖ
[14, 450-499]	~ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ,	καί	μιν ὀΐω ~αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν
[14, 100-149]	δ᾽ ἕλε χεῖρ᾽ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,	~καί	μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[14, 450-499]	ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι· ~φράζεο Πουλυδάμα	καί	μοι νημερτὲς ἐνίσπες ~ἦ ῥ᾽
[14, 200-249]	ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ᾽ ἔτι	καὶ	νῦν ~πείθευ· ἐγὼ δέ κέ
[14, 50-99]	ἄρτια βάζειν ~σκηπτοῦχός τ᾽ εἴη,	καί	οἱ πειθοίατο λαοὶ ~τοσσοίδ᾽ ὅσσοισιν
[14, 450-499]	οἴοισίν γε πόνος τ᾽ ἔσεται	καὶ	ὀϊζὺς ~ἡμῖν, ἀλλά ποθ᾽ ὧδε
[14, 300-349]	διαδράκοι Ἠέλιός περ, ~οὗ τε	καὶ	ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι. ~ἦ
[14, 150-199]	δῶ ~ἔμπης ἐς γαῖάν τε	καὶ	οὐρανὸν ἵκετ᾽ ἀϋτμή. ~τῷ ῥ᾽
[14, 100-149]	εἴπω. ~δεῦτ᾽ ἴομεν πόλεμον δὲ	καὶ	οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ. ~ἔνθα δ᾽
[14, 500-549]	~Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τ᾽ ἐνήρατο	καὶ	Περιφήτην· ~Ἀτρεΐδης δ᾽ ἄρ᾽ ἔπειθ᾽
[14, 0-49]	λαοί· ~τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν,	καὶ	πλῆσαν ἁπάσης ~ἠϊόνος στόμα μακρόν,
[14, 0-49]	ῥ᾽ οἵ γ᾽ ὀψείοντες ἀϋτῆς	καὶ	πολέμοιο ~ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι·
[14, 250-299]	Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων ~δώσω ὀπυιέμεναι	καὶ	σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ~ὣς φάτο,
[14, 300-349]	ἠδ᾽ ἀτίταλλον· ~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη,	καί	σφ᾽ ἄκριτα νείκεα λύσω· ~ἤδη
[14, 200-249]	ἀτρυγέτοιο θαλάσσης· ~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη,	καί	σφ᾽ ἄκριτα νείκεα λύσω· ~ἤδη
[14, 350-399]	~πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε,	~καί	σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ,
[14, 50-99]	κεν ἔλθῃ ~νὺξ ἀβρότη, ἢν	καὶ	τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο ~Τρῶες· ἔπειτα
[14, 300-349]	~ἀλλ᾽ εἰ δή ῥ᾽ ἐθέλεις	καί	τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ~ἔστιν
[14, 300-349]	μ᾽ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε	καὶ	ὑγρήν. ~νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα
[14, 450-499]	~ἡμῖν, ἀλλά ποθ᾽ ὧδε κατακτενέεσθε	καὶ	ὔμμες. ~φράζεσθ᾽ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος
[14, 300-349]	Ζεύς· ~Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι	καὶ	ὕστερον ὁρμηθῆναι, ~νῶϊ δ᾽ ἄγ᾽
[14, 350-399]	ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν ~κυανοχαῖτα Ποσειδάων	καὶ	φαίδιμος Ἕκτωρ, ~ἤτοι ὃ μὲν
[14, 350-399]	πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ~ὕπνῳ	καὶ	φιλότητι δαμείς, ἔχε δ᾽ ἀγκὰς
[14, 300-349]	δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς	καὶ	φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
[14, 200-249]	δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς	καὶ	φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
[14, 100-149]	κῆρ ~γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον	καὶ	φύζαν Ἀχαιῶν ~δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ
[14, 0-49]	θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν. ~τὸν	καὶ	φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· ~ὦ
[14, 50-99]	θεοῖσι ~κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος	καὶ	χεῖρας ἔδησεν. ~ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς
[14, 350-399]	ἐν βήσσῃς, ὅτε τ᾽ ὤρετο	καιέμεν	ὕλην· ~οὔτ᾽ ἄνεμος τόσσόν γε
[14, 250-299]	~νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ	κακὰ	μήσαο θυμῷ ~ὄρσασ᾽ ἀργαλέων ἀνέμων
[14, 50-99]	εὐρυάγυιαν ~καλλείψειν, ἧς εἵνεκ᾽ ὀϊζύομεν	κακὰ	πολλά; ~σίγα, μή τίς τ᾽
[14, 50-99]	νύκτα. ~βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ	κακὸν	ἠὲ ἁλώῃ. ~τὸν δ᾽ ἄρ᾽
[14, 100-149]	οὐκ ἄν με γένος γε	κακὸν	καὶ ἀνάλκιδα φάντες ~μῦθον ἀτιμήσαιτε
[14, 50-99]	~οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν	κακόν,	οὐδ᾽ ἀνὰ νύκτα. ~βέλτερον ὃς
[14, 450-499]	πεφάσθαι ~ἄξιος; οὐ μέν μοι	κακὸς	εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ, ~ἀλλὰ
[14, 450-499]	μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ	κακῶν	ἔξ, ~ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο
[14, 150-199]	~ποσσὶ δ᾽ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο	καλὰ	πέδιλα. ~αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα
[14, 200-249]	σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη	καλεοίμην.	~τὴν δ᾽ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς
[14, 250-299]	ἅπαντας ~τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες	καλέονται.	~αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽ ὄμοσέν τε
[14, 150-199]	~βῆ ῥ᾽ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο,	καλεσσαμένη	δ᾽ Ἀφροδίτην ~τῶν ἄλλων ἀπάνευθε
[14, 350-399]	λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο	~καλὴν	χρυσείην· στιλπναὶ δ᾽ ἀπέπιπτον ἔερσαι.
[14, 50-99]	δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν	~καλλείψειν,	ἧς εἵνεκ᾽ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;
[14, 300-349]	χάρμα βροτοῖσιν· ~οὐδ᾽ ὅτε Δήμητρος	καλλιπλοκάμοιο	ἀνάσσης, ~οὐδ᾽ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος,
[14, 300-349]	ἀτάλαντον· ~οὐδ᾽ ὅτε περ Δανάης	καλλισφύρου	Ἀκρισιώνης, ~ἣ τέκε Περσῆα πάντων
[14, 150-199]	~τῷ ῥ᾽ ἥ γε χρόα	καλὸν	ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας ~πεξαμένη χερσὶ
[14, 200-249]	φιλότητι. ~δῶρα δέ τοι δώσω	καλὸν	θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ ~χρύσεον· Ἥφαιστος
[14, 150-199]	~πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς	~καλοὺς	ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο. ~ἀμφὶ
[14, 100-149]	δ᾽ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ	Καλυδῶνι	~Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ᾽
[14, 100-149]	ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα	καλύπτει.	~πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες
[14, 150-199]	ἀπελάμπετο πολλή. ~κρηδέμνῳ δ᾽ ἐφύπερθε	καλύψατο	δῖα θεάων ~καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν
[14, 500-549]	ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε	κάλυψε.	~πλείστους δ᾽ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος
[14, 150-199]	δ᾽ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων	~καλῷ	νηγατέῳ· λευκὸν δ᾽ ἦν ἠέλιος
[14, 150-199]	δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ᾽ ἑκάστῳ	~καρδίῃ,	ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι. ~Ἥρη
[14, 450-499]	δὲ χαμᾶζε ~αὐτῇ σὺν πήληκι	κάρη·	ἔτι δ᾽ ὄβριμον ἔγχος ~ἦεν
[14, 450-499]	τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.	~καρπαλίμως	δ᾽ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
[14, 500-549]	Ὕρτιον οὖτα ~Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα	καρτεροθύμων·	~Φάλκην δ᾽ Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον
[14, 450-499]	~ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι	κασιγνήτοιό	γε ποινὴ ~δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·
[14, 450-499]	εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ, ~ἀλλὰ	κασίγνητος	Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ~ἢ πάϊς· αὐτῷ
[14, 450-499]	Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ~ἀμφὶ	κασιγνήτῳ	βεβαώς· ὃ δ᾽ ὕφελκε ποδοῖιν.
[14, 200-249]	θείοιο Θόαντος. ~ἔνθ᾽ Ὕπνῳ ξύμβλητο	κασιγνήτῳ	Θανάτοιο, ~ἔν τ᾽ ἄρα οἱ
[14, 250-299]	τ᾽ ὀνόμαζεν· ~Ἥρη πῇ μεμαυῖα	κατ᾽	Οὐλύμπου τόδ᾽ ἱκάνεις; ~ἵπποι δ᾽
[14, 300-349]	~νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο	κατ᾽	Οὐλύμπου τόδ᾽ ἱκάνω, ~μή πώς
[14, 500-549]	χαλκὸς ἄφυσσε ~δῃώσας· ψυχὴ δὲ	κατ᾽	οὐταμένην ὠτειλὴν ~ἔσσυτ᾽ ἐπειγομένη, τὸν
[14, 450-499]	~τὸν τόθ᾽ ὑπ᾽ ὀφρύος οὖτα	κατ᾽	ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ~ἐκ δ᾽ ὦσε
[14, 100-149]	εἶναι ~Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ	κατὰ	γαῖα καλύπτει. ~πορθεῖ γὰρ τρεῖς
[14, 250-299]	ὃ δ᾽ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ~ῥιπτάζων	κατὰ	δῶμα θεούς, ἐμὲ δ᾽ ἔξοχα
[14, 150-199]	νόον αἰγιόχοιο· ~ἥδε δέ οἱ	κατὰ	θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ~ἐλθεῖν
[14, 0-49]	~ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος	κατὰ	θυμὸν ~διχθάδι᾽ ἢ μεθ᾽ ὅμιλον
[14, 500-549]	ἔπειθ᾽ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν ~οὖτα	κατὰ	λαπάρην, διὰ δ᾽ ἔντερα χαλκὸς
[14, 400-449]	δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν ~οὖτα	κατὰ	λαπάρην· ὃ δ᾽ ἀνετράπετ᾽ ἀμφὶ
[14, 150-199]	δαίδαλα πολλά· ~χρυσείῃς δ᾽ ἐνετῇσι	κατὰ	στῆθος περονᾶτο. ~ζώσατο δὲ ζώνῃ
[14, 150-199]	ἦεν· ~τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς	κατὰ	χαλκοβατὲς δῶ ~ἔμπης ἐς γαῖάν
[14, 0-49]	προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, ~πρίν τινα κεκριμένον	καταβήμεναι	ἐκ Διὸς οὖρον, ~ὣς ὃ
[14, 450-499]	ὀϊζὺς ~ἡμῖν, ἀλλά ποθ᾽ ὧδε	κατακτενέεσθε	καὶ ὔμμες. ~φράζεσθ᾽ ὡς ὑμῖν
[14, 500-549]	δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα	κατέκτα,	~Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τ᾽ ἐνήρατο
[14, 50-99]	παρατεκτήναιτο. ~τεῖχος μὲν γὰρ δὴ	κατερήριπεν,	ᾧ ἐπέπιθμεν ~ἄρρηκτον νηῶν τε
[14, 200-249]	ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην ~οὐδὲ	κατευνήσαιμ᾽	ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.
[14, 200-249]	κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ~ῥεῖα	κατευνήσαιμι,	καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα ~Ὠκεανοῦ,
[14, 450-499]	καί μιν ὀΐω ~αὐτῷ σκηπτόμενον	κατίμεν	δόμον Ἄϊδος εἴσω. ~ὣς ἔφατ᾽
[14, 0-49]	καθήμενος αἴθοπα οἶνον ~εἰς ὅ	κε	θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη ~θερμήνῃ
[14, 250-299]	δ᾽ ἔξοχα πάντων ~ζήτει· καί	κέ	μ᾽ ἄϊστον ἀπ᾽ αἰθέρος ἔμβαλε
[14, 100-149]	ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης. ~ἔνθά	κε	σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.
[14, 300-349]	πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ	κε	σιωπῇ ~οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου
[14, 200-249]	εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, ~αἰεί	κέ	σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη
[14, 450-499]	~δηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί	κέ	τις εὔχεται ἀνὴρ ~γνωτὸν ἐνὶ
[14, 200-249]	καὶ νῦν ~πείθευ· ἐγὼ δέ	κέ	τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.
[14, 250-299]	ἑοῖο; ~ἀλλ᾽ ἴθ᾽ ἐγὼ δέ	κέ	τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων ~δώσω
[14, 0-49]	σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο	~κείμενον	ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο ~χαλκῷ
[14, 0-49]	ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.	~κεῖνος	τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ νῦν
[14, 250-299]	ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ~ἤματι τῷ ὅτε	κεῖνος	ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ~ἔπλεεν Ἰλιόθεν
[14, 350-399]	ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·	~κείνου	δ᾽ οὔ τι λίην ποθὴ
[14, 200-249]	ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ. ~εἰ	κείνω	ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ ~εἰς
[14, 300-349]	θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν· ~ἔνθ᾽ ἴομεν	κείοντες,	ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.
[14, 300-349]	ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· ~Ἥρη	κεῖσε	μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,
[14, 100-149]	~πολλὰ δέ οἱ πρόβατ᾽ ἔσκε·	κέκαστο	δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ~ἐγχείῃ· τὰ
[14, 250-299]	ὁπλοτεράων ~δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν	κεκλῆσθαι	ἄκοιτιν. ~ὣς φάτο, χήρατο δ᾽
[14, 0-49]	τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, ~πρίν τινα	κεκριμένον	καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ~ὣς
[14, 400-449]	ὀφθαλμοῖσιν, ~ἑζόμενος δ᾽ ἐπὶ γοῦνα	κελαινεφὲς	αἷμ᾽ ἀπέμεσσεν· ~αὖτις δ᾽ ἐξοπίσω
[14, 50-99]	πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες· ~ὃς	κέλεαι	πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς ~νῆας
[14, 0-49]	κωφῷ ~ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ	κέλευθα	~αὔτως, οὐδ᾽ ἄρα τε προκυλίνδεται
[14, 250-299]	λιπόντε ~ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε	κέλευθον.	~Ἴδην δ᾽ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα
[14, 200-249]	κατευνήσαιμ᾽ ὅτε μὴ αὐτός γε	κελεύοι.	~ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο
[14, 50-99]	ῥέξει· πόλεμον δ᾽ οὐκ ἄμμε	κελεύω	~δύμεναι· οὐ γάρ πως βεβλημένον
[14, 50-99]	ταῦτά γ᾽ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐδέ	κεν	ἄλλως ~Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.
[14, 50-99]	τοῦτον ἀκούσῃ ~μῦθον, ὃν οὔ	κεν	ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν
[14, 150-199]	τέκος ὅττί κεν εἴπω, ~ἦέ	κεν	ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ,
[14, 100-149]	νέος ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ δέ	κεν	ἀσμένῳ εἴη. ~τοῖσι δὲ καὶ
[14, 500-549]	~ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε	κεν	δὴ ~ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ
[14, 200-249]	ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ ~αὐτίκ᾽ ἐπεί	κεν	ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι. ~δῶρα
[14, 200-249]	θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ~ἄλλον μέν	κεν	ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ~ῥεῖα κατευνήσαιμι,
[14, 300-349]	~ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ	κεν	εἴη. ~ἀλλ᾽ εἰ δή ῥ᾽
[14, 150-199]	τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί	κεν	εἴπω, ~ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη
[14, 50-99]	ἐπ᾽ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ	κεν	ἔλθῃ ~νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ
[14, 200-249]	δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, ~τῷ	κεν	ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων. ~τὴν
[14, 50-99]	ἀπόσχωνται πολέμοιο ~Τρῶες· ἔπειτα δέ	κεν	ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας. ~οὐ γάρ
[14, 400-449]	οὔ περ ἔχει θράσος ὅς	κεν	ἴδηται ~ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ
[14, 350-399]	τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ	κεν	οἳ ἄλλοι ~ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ᾽ ἀμυνέμεν
[14, 400-449]	ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο	κεραυνός,	~ὣς ἔπεσ᾽ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ
[14, 0-49]	~ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο	κέρδιον	εἶναι ~βῆναι ἐπ᾽ Ἀτρεΐδην. οἳ
[14, 450-499]	~νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ᾽ ἄμφω	κέρσε	τένοντε· ~τοῦ δὲ πολὺ προτέρη
[14, 200-249]	~ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο	κεστὸν	ἱμάντα ~ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ
[14, 350-399]	ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ~ἑσσάμενοι,	κεφαλὰς	δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι ~κρύψαντες, χερσίν
[14, 450-499]	τένοντε· ~τοῦ δὲ πολὺ προτέρη	κεφαλὴ	στόμα τε ῥῖνές τε ~οὔδεϊ
[14, 450-499]	βούλευσαν ὄλεθρον. ~τόν ῥ᾽ ἔβαλεν	κεφαλῆς	τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,
[14, 350-399]	Ἀχιλλεὺς ~νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει	κεχολωμένος	ἦτορ· ~κείνου δ᾽ οὔ τι
[14, 400-449]	δ᾽ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο	κῆρ᾽	ἀλεείνων. ~τὸν μὲν ἔπειτ᾽ ἀπιόντα
[14, 100-149]	νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν	κῆρ	~γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ
[14, 200-249]	~εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον	κῆρ	~εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι,
[14, 450-499]	~Πουλυδάμας δ᾽ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο	κῆρα	μέλαιναν ~λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ᾽
[14, 250-299]	ἥν τ᾽ ἐν ὄρεσσι ~χαλκίδα	κικλήσκουσι	θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν. ~Ἥρη
[14, 150-199]	οἱ τεθυωμένον ἦεν· ~τοῦ καὶ	κινυμένοιο	Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ~ἔμπης
[14, 0-49]	ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο ~ἔγχει ἐρειδόμενοι	κίον	ἀθρόοι· ἄχνυτο δέ σφι ~θυμὸς
[14, 400-449]	ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι	κιόντα	~μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο
[14, 150-199]	πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε	~κληῖδι	κρυπτῇ, τὴν δ᾽ οὐ θεὸς
[14, 350-399]	ἀρήγων. ~ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ	κλισίας	τε νέας τε ~Ἀργείων· οἳ
[14, 100-149]	προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ	κλισιάων.	~ὣς εἰπὼν μέγ᾽ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος
[14, 0-49]	τετυγμένον υἷος ἑοῖο ~κείμενον ἐν	κλισίῃ	Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο ~χαλκῷ παμφαῖνον· ὃ
[14, 0-49]	ὀξέϊ χαλκῷ, ~στῆ δ᾽ ἐκτὸς	κλισίης,	τάχα δ᾽ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς
[14, 50-99]	περ σκοπιάζων ~ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι	κλονέονται,	~ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ᾽
[14, 0-49]	~τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ	κλονέοντας	ὄπισθε ~Τρῶας ὑπερθύμους· ἐρέριπτο δὲ
[14, 100-149]	δ᾽ ἄρα τοῦ μάλα μὲν	κλύον	ἠδὲ πίθοντο· ~βὰν δ᾽ ἴμεν,
[14, 350-399]	δ᾽ ἄρα τοῦ μάλα μὲν	κλύον	ἠδὲ πίθοντο· ~τοὺς δ᾽ αὐτοὶ
[14, 350-399]	εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ᾽ ἐπὶ	κλυτὰ	φῦλ᾽ ἀνθρώπων, ~τὸν δ᾽ ἔτι
[14, 400-449]	Σατνιόεντος. ~τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ	κλυτὸς	ἐγγύθεν ἐλθὼν ~οὖτα κατὰ λαπάρην·
[14, 500-549]	~ἤρατ᾽ ἐπεί ῥ᾽ ἔκλινε μάχην	κλυτὸς	ἐννοσίγαιος. ~Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος
[14, 100-149]	ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων. ~οὐδ᾽ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε	κλυτὸς	ἐννοσίγαιος, ~ἀλλὰ μετ᾽ αὐτοὺς ἦλθε
[14, 450-499]	τε ~οὔδεϊ πλῆντ᾽ ἤ περ	κνῆμαι	καὶ γοῦνα πεσόντος. ~Αἴας δ᾽
[14, 200-249]	τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.	~κοίμησόν	μοι Ζηνὸς ὑπ᾽ ὀφρύσιν ὄσσε
[14, 200-249]	~μειδήσασα δ᾽ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο	κόλπῳ.	~ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα
[14, 200-249]	νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο	κόλπῳ	~ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·
[14, 450-499]	πηδῆσαι ἄκοντα, ~ἀλλά τις Ἀργείων	κόμισε	χροΐ, καί μιν ὀΐω ~αὐτῷ
[14, 450-499]	ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν ~λικριφὶς ἀΐξας,	κόμισεν	δ᾽ Ἀντήνορος υἱὸς ~Ἀρχέλοχος· τῷ
[14, 450-499]	ἔγχος ~ἔσχεν, ὃ δ᾽ ἐν	κονίῃσι	πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ. ~Πουλυδάμας
[14, 400-449]	Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν	κονίῃσι·	~χειρὸς δ᾽ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ᾽
[14, 100-149]	Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ~εὐρὺ	κονίσουσιν	πεδίον, σὺ δ᾽ ἐπόψεαι αὐτὸς
[14, 350-399]	μέγισται ~ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν	κορύθεσσι	~κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ᾽
[14, 400-449]	αὐτῷ δ᾽ ἀσπὶς ἑάφθη ~καὶ	κόρυς,	ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα
[14, 200-249]	ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ~ἀκροτάτας	κορυφάς·	οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν· ~ἐξ
[14, 150-199]	θυμῷ· ~Ζῆνα δ᾽ ἐπ᾽ ἀκροτάτης	κορυφῆς	πολυπίδακος Ἴδης ~ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς
[14, 300-349]	φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι ~Ἴδης ἐν	κορυφῇσι,	τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα· ~πῶς
[14, 150-199]	δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο	κόσμον	~βῆ ῥ᾽ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο,
[14, 100-149]	πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες	κοτέουσιν,	~ἀλλ᾽ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες
[14, 150-199]	κεν εἴπω, ~ἦέ κεν ἀρνήσαιο	κοτεσσαμένη	τό γε θυμῷ, ~οὕνεκ᾽ ἐγὼ
[14, 100-149]	ἐθέλητε ~πείθεσθαι, καὶ μή τι	κότῳ	ἀγάσησθε ἕκαστος ~οὕνεκα δὴ γενεῆφι
[14, 300-349]	ἀριδείκετον ἀνδρῶν· ~οὐδ᾽ ὅτε Φοίνικος	κούρης	τηλεκλειτοῖο, ~ἣ τέκε μοι Μίνων
[14, 500-549]	~ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα	κοῦροι	Ἀχαιῶν. ~ὣς φάτο, τοὺς δ᾽
[14, 250-299]	πόντον ἀήτας, ~καί μιν ἔπειτα	Κόων	δ᾽ εὖ ναιομένην ἀπένεικας ~νόσφι
[14, 150-199]	ἔπλεξε φαεινοὺς ~καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ	κράατος	ἀθανάτοιο. ~ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ ἀμβρόσιον
[14, 250-299]	ἄνδρες δὲ κύμινδιν. ~Ἥρη δὲ	κραιπνῶς	προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον ~Ἴδης ὑψηλῆς·
[14, 400-449]	αὐτῷ ~Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον	κρατερὴν	ὑσμίνην. ~τῷ δ᾽ ἐπὶ Πουλυδάμας
[14, 300-349]	ἐνὶ Θήβῃ, ~ἥ ῥ᾽ Ἡρακλῆα	κρατερόφρονα	γείνατο παῖδα· ~ἣ δὲ Διώνυσον
[14, 0-49]	Ἀχαιῶν. ~τὸν καὶ φωνήσας προσέφη	κρείων	Ἀγαμέμνων· ~ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα
[14, 150-199]	Ἄρηος, ~τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα	κρείων	ἐνοσίχθων ~ἧκεν· Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα
[14, 150-199]	μορόεντα· χάρις δ᾽ ἀπελάμπετο πολλή.	~κρηδέμνῳ	δ᾽ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων
[14, 300-349]	ποίην, ~λωτόν θ᾽ ἑρσήεντα ἰδὲ	κρόκον	ἠδ᾽ ὑάκινθον ~πυκνὸν καὶ μαλακόν,
[14, 300-349]	δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη· ~αἰνότατε	Κρονίδη	ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες. ~εἰ
[14, 200-249]	~Ζηνὸς δ᾽ οὐκ ἂν ἔγωγε	Κρονίονος	ἆσσον ἱκοίμην ~οὐδὲ κατευνήσαιμ᾽ ὅτε
[14, 200-249]	~Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο	Κρόνοιο	~ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν
[14, 150-199]	~Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο	Κρόνοιο	~αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι
[14, 250-299]	~μάρτυροι ὦσ᾽ οἳ ἔνερθε θεοὶ	Κρόνον	ἀμφὶς ἐόντες, ~ἦ μὲν ἐμοὶ
[14, 200-249]	ἀτίταλλον ~δεξάμενοι Ρείας, ὅτε τε	Κρόνον	εὐρύοπα Ζεὺς ~γαίης νέρθε καθεῖσε
[14, 300-349]	~ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε	Κρόνου	παῖς ἣν παράκοιτιν· ~τοῖσι δ᾽
[14, 150-199]	δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε ~κληῖδι	κρυπτῇ,	τὴν δ᾽ οὐ θεὸς ἄλλος
[14, 350-399]	~ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι	~κρύψαντες,	χερσίν τε τὰ μακρότατ᾽ ἔγχε᾽
[14, 0-49]	ἀπονέεσθαι ~πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι,	κτεῖναι	δὲ καὶ αὐτούς. ~κεῖνος τὼς
[14, 50-99]	Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ~ὡς ἐπιμὶξ	κτείνονται,	ἀϋτὴ δ᾽ οὐρανὸν ἵκει. ~ἡμεῖς
[14, 450-499]	μάλιστα ~Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ	κτῆσιν	ὄπασσε· ~τῷ δ᾽ ἄρ᾽ ὑπὸ
[14, 350-399]	τότ᾽ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν	~κυανοχαῖτα	Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ~ἤτοι
[14, 50-99]	τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι	~κυδάνει,	ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας
[14, 150-199]	~τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ	κυδιάνειραν	~αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ
[14, 350-399]	~Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ	κῦδος	ἄρηται; ~ἀλλ᾽ ὃ μὲν οὕτω
[14, 0-49]	Ἀγαμέμνων· ~ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα	κῦδος	Ἀχαιῶν ~τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα
[14, 350-399]	Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, ~καί σφιν	κῦδος	ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφρ᾽ ἔτι
[14, 350-399]	ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ. ~οὔτε θαλάσσης	κῦμα	τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ~ποντόθεν
[14, 200-249]	Ἀθόω δ᾽ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο	κυμαίνοντα,	~Λῆμνον δ᾽ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο
[14, 0-49]	δ᾽ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα	κύματι	κωφῷ ~ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ
[14, 250-299]	~χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ	κύμινδιν.	~Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον
[14, 450-499]	ἐν ὀφθαλμῷ· ὃ δὲ φὴ	κώδειαν	ἀνασχὼν ~πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ
[14, 350-399]	ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ	κῶμ᾽	ἐκάλυψα· ~Ἥρη δ᾽ ἐν φιλότητι
[14, 0-49]	ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι	κωφῷ	~ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 3/05/2006