HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Homère, L'Iliade, chant XIV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  76 formes différentes pour 351 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chant, vers
[14, 300-349]   ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, ~νῶϊ  δ᾽   ἄγ᾽ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.
[14, 350-399]   ~ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε  δ᾽   ἀγκὰς ἄκοιτιν· ~βῆ δὲ θέειν
[14, 500-549]   δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε. ~πλείστους  δ᾽   Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·
[14, 200-249]   δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ~Ἥρη  δ᾽   ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, ~Πιερίην
[14, 50-99]   γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης, ~ἡμῖν  δ᾽   αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ
[14, 450-499]   μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν· ~ὁρμήθη  δ᾽   Ἀκάμαντος· δ᾽ οὐχ ὑπέμεινεν
[14, 450-499]   δ᾽ ὕφελκε ποδοῖιν. ~τῷ  δ᾽   Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·
[14, 0-49]   ἔχ᾽ ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο. ~εἵλετο  δ᾽   ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,
[14, 0-49]   εἶναι ~βῆναι ἐπ᾽ Ἀτρεΐδην. οἳ  δ᾽   ἀλλήλους ἐνάριζον ~μαρνάμενοι· λάκε δέ
[14, 400-449]   Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων. ~τῶν  δ᾽   ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν,
[14, 50-99]   ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου ~σημαίνειν, μὴ  δ᾽   ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς
[14, 400-449]   δέ οἱ ὕδωρ ~χεῦαν·  δ᾽   ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν, ~ἑζόμενος
[14, 450-499]   ἐν συνεοχμῷ, ~νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ  δ᾽   ἄμφω κέρσε τένοντε· ~τοῦ δὲ
[14, 400-449]   ἐλθὼν ~οὖτα κατὰ λαπάρην·  δ᾽   ἀνετράπετ᾽ ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ
[14, 450-499]   κῆρα μέλαιναν ~λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν  δ᾽   Ἀντήνορος υἱὸς ~Ἀρχέλοχος· τῷ γάρ
[14, 500-549]   ~Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων· ~Φάλκην  δ᾽   Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε· ~Μηριόνης
[14, 300-349]   νύ τοι εὔαδεν εὐνή. ~τὴν  δ᾽   ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· ~Ἥρη
[14, 300-349]   πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο. ~τὴν  δ᾽   ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· ~Ἥρη
[14, 200-249]   ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων. ~τὴν  δ᾽   ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος· ~Ἥρη
[14, 150-199]   ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι ~τρίγληνα μορόεντα· χάρις  δ᾽   ἀπελάμπετο πολλή. ~κρηδέμνῳ δ᾽ ἐφύπερθε
[14, 350-399]   νεφέλην ἕσσαντο ~καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ  δ᾽   ἀπέπιπτον ἔερσαι. ~ὣς μὲν
[14, 450-499]   γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα. ~καρπαλίμως  δ᾽   ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ. ~Πουλυδάμας
[14, 150-199]   ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο. ~ἀμφὶ  δ᾽   ἄρ᾽ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ᾽ ὅν
[14, 400-449]   λαπάρην· δ᾽ ἀνετράπετ᾽ ἀμφὶ  δ᾽   ἄρ᾽ αὐτῷ ~Τρῶες καὶ Δαναοὶ
[14, 500-549]   τ᾽ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην· ~Ἀτρεΐδης  δ᾽   ἄρ᾽ ἔπειθ᾽ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν
[14, 400-449]   ~ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν  δ᾽   ἄρ᾽ ἑταῖροι ~χερσὶν ἀείραντες φέρον
[14, 450-499]   ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε· ~τῷ  δ᾽   ἄρ᾽ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν
[14, 50-99]   προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ. ~τὸν  δ᾽   ἄρ᾽ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις
[14, 150-199]   ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ, ~ἐν  δ᾽   ἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι
[14, 500-549]   κοῦροι Ἀχαιῶν. ~ὣς φάτο, τοὺς  δ᾽   ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε
[14, 350-399]   χαλκὸν ~βάν ῥ᾽ ἴμεν· ἦρχε  δ᾽   ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων ~δεινὸν
[14, 100-149]   πίθοντο· ~βὰν δ᾽ ἴμεν, ἦρχε  δ᾽   ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.
[14, 100-149]   οὐδὲ μάχονται. ~ὣς ἔφαθ᾽ οἳ  δ᾽   ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον
[14, 350-399]   μείζονι δύτω. ~ὣς ἔφαθ᾽ οἳ  δ᾽   ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον
[14, 350-399]   ~ἤτοι μὲν Τρώεσσιν,  δ᾽   Ἀργείοισιν ἀρήγων. ~ἐκλύσθη δὲ θάλασσα
[14, 400-449]   δ᾽ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ᾽ αὐτῷ  δ᾽   ἀσπὶς ἑάφθη ~καὶ κόρυς, ἀμφὶ
[14, 350-399]   ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας. ~Τρῶας  δ᾽   αὖθ᾽ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.
[14, 450-499]   κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος. ~Αἴας  δ᾽   αὖτ᾽ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι· ~φράζεο
[14, 350-399]   μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν· ~Ἀργεῖοι καὶ  δ᾽   αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην ~Πριαμίδῃ,
[14, 250-299]   ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι. ~τὸν  δ᾽   αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·
[14, 200-249]   τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην. ~τὴν  δ᾽   αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη· ~οὐκ
[14, 50-99]   πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι. ~τὸν  δ᾽   αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
[14, 250-299]   φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας. ~στῆ  δ᾽   αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ᾽ ἔφατ᾽
[14, 350-399]   μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο· ~τοὺς  δ᾽   αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ
[14, 450-499]   ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ. ~Πουλυδάμας  δ᾽   αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
[14, 150-199]   ῥ᾽ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη  δ᾽   Ἀφροδίτην ~τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν
[14, 450-499]   Ἄϊδος εἴσω. ~ὣς ἔφατ᾽ Ἀργείοισι  δ᾽   ἄχος γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Αἴαντι δὲ
[14, 450-499]   ἀλκτῆρα λιπέσθαι. ~ὣς ἔφατ᾽ Ἀργείοισι  δ᾽   ἄχος γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Πηνέλεῳ δὲ
[14, 450-499]   ~ἦ ῥ᾽ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας  δ᾽   ἄχος ἔλλαβε θυμόν. ~ἔνθ᾽ Ἀκάμας
[14, 100-149]   ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι. ~Ἀδρήστοιο  δ᾽   ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα
[14, 150-199]   ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου· αὐτίκα  δ᾽   ἔγνω ~τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην
[14, 400-449]   δ᾽ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ  δ᾽   ἔδραμε πάντῃ. ~ὡς δ᾽ ὅθ᾽
[14, 450-499]   ~καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν,  δ᾽   ἕζετο χεῖρε πετάσσας ~ἄμφω· Πηνέλεως
[14, 100-149]   δ᾽ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν. ~νῦν  δ᾽   εἴη ὃς τῆσδέ γ᾽ ἀμείνονα
[14, 200-249]   ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, ~Λῆμνον  δ᾽   εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος. ~ἔνθ᾽
[14, 150-199]   ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι. ~Ἥρη  δ᾽   εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι ~στᾶσ᾽ ἐξ
[14, 0-49]   ~στῆ δ᾽ ἐκτὸς κλισίης, τάχα  δ᾽   εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς ~τοὺς μὲν
[14, 400-449]   χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι· ~χειρὸς  δ᾽   ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ᾽ αὐτῷ δ᾽
[14, 450-499]   πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ. ~Πουλυδάμας  δ᾽   ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας· ~οὐ
[14, 0-49]   ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ~στῆ  δ᾽   ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ᾽ εἴσιδεν
[14, 400-449]   οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο  δ᾽   Ἕκτωρ, ~ὅττί ῥά οἱ βέλος
[14, 100-149]   ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, ~δεξιτερὴν  δ᾽   ἕλε χεῖρ᾽ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, ~καί
[14, 100-149]   ἀέκοντας ἄνωγα ~νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα  δ᾽   ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν. ~νῦν δ᾽
[14, 100-149]   Ἀχαιοὶ ~σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα  δ᾽   ἑλκομενάων, ~ἀλλ᾽ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ
[14, 100-149]   μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ  δ᾽   ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη ~πλαγχθείς· ὡς
[14, 350-399]   ὤμῳ, ~χείρονι φωτὶ δότω,  δ᾽   ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω. ~ὣς
[14, 450-499]   δ᾽ ὄβριμον ἔγχος ~ἔσχεν,  δ᾽   ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν
[14, 100-149]   τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο, ~οἴκεον  δ᾽   ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι
[14, 300-349]   ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ. ~ἵπποι  δ᾽   ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ~ἑστᾶσ᾽
[14, 350-399]   μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν. ~αὐτίκα  δ᾽   ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·
[14, 350-399]   μαλακὸν περὶ κῶμ᾽ ἐκάλυψα· ~Ἥρη  δ᾽   ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι. ~ὣς
[14, 150-199]   δ᾽ ἐνὶ δαίδαλα πολλά· ~χρυσείῃς  δ᾽   ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο. ~ζώσατο
[14, 150-199]   οἱ Ἀθήνη ~ἔξυσ᾽ ἀσκήσασα, τίθει  δ᾽   ἐνὶ δαίδαλα πολλά· ~χρυσείῃς δ᾽
[14, 500-549]   λαῶν ~οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ  δ᾽   ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε ~δῃώσας· ψυχὴ
[14, 100-149]   νεώτατός εἰμι μεθ᾽ ὑμῖν· ~πατρὸς  δ᾽   ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος
[14, 400-449]   γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ᾽ ἀπέμεσσεν· ~αὖτις  δ᾽   ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ
[14, 250-299]   ~ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ  δ᾽   ἔξοχα πάντων ~ζήτει· καί κέ
[14, 150-199]   δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ· ~Ζῆνα  δ᾽   ἐπ᾽ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης
[14, 50-99]   ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ~ὕψι  δ᾽   ἐπ᾽ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς
[14, 250-299]   ἀνδρῶν· ~τὴν ἱκόμην φεύγων,  δ᾽   ἐπαύσατο χωόμενός περ. ~ἅζετο γὰρ
[14, 250-299]   ἀπένεικας ~νόσφι φίλων πάντων.  δ᾽   ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ~ῥιπτάζων κατὰ δῶμα
[14, 100-149]   καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ. ~ἔνθα  δ᾽   ἔπειτ᾽ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος
[14, 150-199]   δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ. ~μερμήριξε  δ᾽   ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ~ὅππως
[14, 200-249]   δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, ~μειδήσασα  δ᾽   ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ. ~ἣ
[14, 400-449]   ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν, ~ἑζόμενος  δ᾽   ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ᾽ ἀπέμεσσεν·
[14, 50-99]   καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οἳ  δ᾽   ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον
[14, 350-399]   τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων· ~οἰχόμενοι  δ᾽   ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχε᾽ ἄμειβον·
[14, 200-249]   χθόνα μάρπτε ποδοῖιν· ~ἐξ Ἀθόω  δ᾽   ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, ~Λῆμνον
[14, 400-449]   Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην. ~τῷ  δ᾽   ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ
[14, 250-299]   ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα· τὼ  δ᾽   ἐπὶ χέρσου ~βήτην, ἀκροτάτη δὲ
[14, 200-249]   ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, ~Πιερίην  δ᾽   ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν ~σεύατ᾽
[14, 100-149]   μέδοντες ~εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ  δ᾽   ἐπόψεαι αὐτὸς ~φεύγοντας προτὶ ἄστυ
[14, 400-449]   ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, ~ἂψ  δ᾽   ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ᾽
[14, 250-299]   μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, ~τῇ  δ᾽   ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν
[14, 400-449]   ὄσσε ~νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα· βέλος  δ᾽   ἔτι θυμὸν ἐδάμνα. ~Ἀργεῖοι δ᾽
[14, 350-399]   ἐπὶ κλυτὰ φῦλ᾽ ἀνθρώπων, ~τὸν  δ᾽   ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.
[14, 250-299]   ἀήτας, ~καί μιν ἔπειτα Κόων  δ᾽   εὖ ναιομένην ἀπένεικας ~νόσφι φίλων
[14, 150-199]   χάρις δ᾽ ἀπελάμπετο πολλή. ~κρηδέμνῳ  δ᾽   ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων ~καλῷ
[14, 0-49]   Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο ~χαλκῷ παμφαῖνον·  δ᾽   ἔχ᾽ ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο. ~εἵλετο
[14, 100-149]   βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν. ~τὸν  δ᾽   ἠμείβετ᾽ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
[14, 50-99]   μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι. ~τὸν  δ᾽   ἠμείβετ᾽ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
[14, 150-199]   σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις; ~τὴν  δ᾽   ἠμείβετ᾽ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·
[14, 100-149]   Οἰνεὺς ~πατρὸς ἐμοῖο πατήρ· ἀρετῇ  δ᾽   ἦν ἔξοχος αὐτῶν. ~ἀλλ᾽
[14, 150-199]   δῖα θεάων ~καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν  δ᾽   ἦν ἠέλιος ὥς· ~ποσσὶ δ᾽
[14, 100-149]   Καλυδῶνι ~Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος  δ᾽   ἦν ἱππότα Οἰνεὺς ~πατρὸς ἐμοῖο
[14, 250-299]   ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς. ~ὡς  δ᾽   ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς
[14, 250-299]   ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον. ~Ἴδην  δ᾽   ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν ~Λεκτόν,
[14, 150-199]   βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι. ~βῆ  δ᾽   ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ
[14, 100-149]   μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο· ~βὰν  δ᾽   ἴμεν, ἦρχε δ᾽ ἄρά σφιν
[14, 200-249]   ~ἔνθ᾽ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν  δ᾽   ἵμερος, ἐν δ᾽ ὀαριστὺς ~πάρφασις,
[14, 350-399]   ~ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ· ~ἀγχοῦ  δ᾽   ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ~πρόφρων
[14, 200-249]   φιλότης, ἐν δ᾽ ἵμερος, ἐν  δ᾽   ὀαριστὺς ~πάρφασις, τ᾽ ἔκλεψε
[14, 450-499]   ὦμον ~υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δι᾽ ὤμου  δ᾽   ὄβριμον ἔγχος ~ἔσχεν, δ᾽
[14, 450-499]   ~αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη· ἔτι  δ᾽   ὄβριμον ἔγχος ~ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·
[14, 400-449]   περὶ δ᾽ ἔδραμε πάντῃ. ~ὡς  δ᾽   ὅθ᾽ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς
[14, 350-399]   δέ κ᾽ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει  δ᾽   ὀλίγον σάκος ὤμῳ, ~χείρονι φωτὶ
[14, 250-299]   ~ὄμνυε δ᾽ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς  δ᾽   ὀνόμηνεν ἅπαντας ~τοὺς ὑποταρταρίους οἳ
[14, 0-49]   ἐρέριπτο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν. ~ὡς  δ᾽   ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι
[14, 100-149]   ἐφ᾽ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται· ~ἄλλους  δ᾽   ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος
[14, 350-399]   χειρὶ παχείῃ ~εἴκελον ἀστεροπῇ· τῷ  δ᾽   οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ~ἐν
[14, 150-199]   σταθμοῖσιν ἐπῆρσε ~κληῖδι κρυπτῇ, τὴν  δ᾽   οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν· ~ἔνθ᾽
[14, 250-299]   κατ᾽ Οὐλύμπου τόδ᾽ ἱκάνεις; ~ἵπποι  δ᾽   οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν
[14, 400-449]   γίγνεται ὀδμὴ ~ἐξ αὐτῆς, τὸν  δ᾽   οὔ περ ἔχει θράσος ὅς
[14, 100-149]   θεὸς δέ σιφλώσειε· ~σοὶ  δ᾽   οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ
[14, 350-399]   γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ· ~κείνου  δ᾽   οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται,
[14, 50-99]   ~εἴ τι νόος ῥέξει· πόλεμον  δ᾽   οὐκ ἄμμε κελεύω ~δύμεναι· οὐ
[14, 200-249]   περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται· ~Ζηνὸς  δ᾽   οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον
[14, 0-49]   ~Ὁμήρου Ἰλιὰς Ξ ~Νέστορα  δ᾽   οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ
[14, 50-99]   νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, ~τεῖχος  δ᾽   οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐδέ τι
[14, 50-99]   κλονέονται, ~ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ  δ᾽   οὐρανὸν ἵκει. ~ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ᾽
[14, 450-499]   ὑπέμεινεν ἐρωὴν ~Πηνελέωο ἄνακτος·  δ᾽   οὔτασεν Ἰλιονῆα ~υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου,
[14, 450-499]   ὄρινεν· ~ὁρμήθη δ᾽ Ἀκάμαντος·  δ᾽   οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν ~Πηνελέωο ἄνακτος·
[14, 450-499]   ~ἐκ δ᾽ ὦσε γλήνην· δόρυ  δ᾽   ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ ~καὶ διὰ
[14, 150-199]   παραδραθέειν φιλότητι ~ᾗ χροιῇ, τῷ  δ᾽   ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε
[14, 250-299]   κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ~ὣς φάτο, χήρατο  δ᾽   Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα· ~ἄγρει
[14, 150-199]   δ᾽ ἦν ἠέλιος ὥς· ~ποσσὶ  δ᾽   ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.
[14, 300-349]   Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν· ~τοῖσι  δ᾽   ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα
[14, 450-499]   δουρὶ ~ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·  δ᾽   ὕφελκε ποδοῖιν. ~τῷ δ᾽ Ἀκάμας
[14, 250-299]   ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ~ὄμνυε  δ᾽   ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ᾽ ὀνόμηνεν
[14, 400-449]   δ᾽ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα. ~Ἀργεῖοι  δ᾽   ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι
[14, 400-449]   ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, ~στρόμβον  δ᾽   ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ᾽
[14, 450-499]   οὖτα κατ᾽ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ~ἐκ  δ᾽   ὦσε γλήνην· δόρυ δ᾽ ὀφθαλμοῖο
[14, 150-199]   μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν ~αὐτοκασίγνητον καὶ  δαέρα,   χαῖρε δὲ θυμῷ· ~Ζῆνα δ᾽
[14, 350-399]   οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ~ἐν  δαῒ   λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.
[14, 150-199]   ~ἔξυσ᾽ ἀσκήσασα, τίθει δ᾽ ἐνὶ  δαίδαλα   πολλά· ~χρυσείῃς δ᾽ ἐνετῇσι κατὰ
[14, 0-49]   οὖρον, ~ὣς γέρων ὅρμαινε  δαϊζόμενος   κατὰ θυμὸν ~διχθάδι᾽ μεθ᾽
[14, 450-499]   γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Αἴαντι δὲ μάλιστα  δαΐφρονι   θυμὸν ὄρινε ~τῷ Τελαμωνιάδῃ· τοῦ
[14, 450-499]   γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα  δαΐφρονι   θυμὸν ὄρινεν· ~ὁρμήθη δ᾽ Ἀκάμαντος·
[14, 500-549]   μεγάροισιν· ~οὐδὲ γὰρ Προμάχοιο  δάμαρ   Ἀλεγηνορίδαο ~ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται,
[14, 350-399]   Γαργάρῳ ἄκρῳ, ~ὕπνῳ καὶ φιλότητι  δαμείς,   ἔχε δ᾽ ἀγκὰς ἄκοιτιν· ~βῆ
[14, 150-199]   ἵμερον, τε σὺ πάντας  ~δαμνᾷ   ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους. ~εἶμι
[14, 300-349]   μήστωρ᾽ ἀτάλαντον· ~οὐδ᾽ ὅτε περ  Δανάης   καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ~ἣ τέκε Περσῆα
[14, 50-99]   τάφρος, ~ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον  Δαναοί,   ἔλποντο δὲ θυμῷ ~ἄρρηκτον νηῶν
[14, 400-449]   δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ ~Τρῶες καὶ  Δαναοὶ   σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην. ~τῷ δ᾽
[14, 350-399]   ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ~πρόφρων νῦν  Δαναοῖσι   Ποσείδαον ἐπάμυνε, ~καί σφιν κῦδος
[14, 150-199]   τό γε θυμῷ, ~οὕνεκ᾽ ἐγὼ  Δαναοῖσι,   σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις; ~τὴν
[14, 50-99]   ~ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων  Δαναοῖσιν   ἄμυνεν, ~οἶδα δὲ νῦν ὅτε
[14, 350-399]   δ᾽ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι  Δαναοῖσιν.   ~αὐτίκα δ᾽ ἐν πρώτοισι μέγα
[14, 0-49]   ~διχθάδι᾽ μεθ᾽ ὅμιλον ἴοι  Δαναῶν   ταχυπώλων, ~ἦε μετ᾽ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα
[14, 200-249]   σῇσι μενοινᾷς. ~ὣς φάτο, μείδησεν  δὲ   βοῶπις πότνια Ἥρη, ~μειδήσασα δ᾽
[14, 400-449]   κεν ἴδηται ~ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς  δὲ   Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ~ὣς ἔπεσ᾽
[14, 300-349]   Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα· ~ἣ  δὲ   Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν·
[14, 300-349]   με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ. ~τὸν  δὲ   δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη· ~αἰνότατε
[14, 150-199]   καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν. ~τὴν  δὲ   δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη· ~δὸς
[14, 300-349]   ἅρματα τῶν κ᾽ ἐπιβαίης. ~τὸν  δὲ   δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη· ~ἔρχομαι
[14, 100-149]   ~Ἀδρήστοιο δ᾽ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε  δὲ   δῶμα ~ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ
[14, 100-149]   μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς  δέ   σιφλώσειε· ~σοὶ δ᾽ οὔ
[14, 0-49]   πολιῆς· τὰς γὰρ πρώτας πεδίον  δὲ   ~εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν
[14, 500-549]   ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, ~πάπτηνεν  δὲ   ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.
[14, 450-499]   ἕζετο χεῖρε πετάσσας ~ἄμφω· Πηνέλεως  δὲ   ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ ~αὐχένα μέσσον
[14, 50-99]   εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ~ἕλκωμεν, πάσας  δὲ   ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ~ὕψι
[14, 150-199]   ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο. ~ζώσατο  δὲ   ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ, ~ἐν
[14, 350-399]   δ᾽ Ἀργείοισιν ἀρήγων. ~ἐκλύσθη  δὲ   θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας
[14, 400-449]   υἷες Ἀχαιῶν ~ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον  δὲ   θαμειὰς ~αἰχμάς· ἀλλ᾽ οὔ τις
[14, 350-399]   ἔχε δ᾽ ἀγκὰς ἄκοιτιν· ~βῆ  δὲ   θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος
[14, 400-449]   Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς ~πρόρριζος, δεινὴ  δὲ   θεείου γίγνεται ὀδμὴ ~ἐξ αὐτῆς,
[14, 200-249]   πάϊς ἀμφιγυήεις ~τεύξει᾽ ἀσκήσας, ὑπὸ  δὲ   θρῆνυν ποσὶν ἥσει, ~τῷ κεν
[14, 0-49]   δὲ ξύμβλητο γεραιὸς ~Νέστωρ, πτῆξε  δὲ   θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν. ~τὸν
[14, 50-99]   ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο  δὲ   θυμῷ ~ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ
[14, 150-199]   κυδιάνειραν ~αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε  δὲ   θυμῷ· ~Ζῆνα δ᾽ ἐπ᾽ ἀκροτάτης
[14, 150-199]   φίλος υἱὸς ἔτευξεν ~Ἥφαιστος, πυκινὰς  δὲ   θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε ~κληῖδι κρυπτῇ,
[14, 300-349]   φίλος υἱὸς ἔτευξεν ~Ἥφαιστος, πυκινὰς  δὲ   θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν· ~ἔνθ᾽ ἴομεν
[14, 350-399]   μενέειν μάλα περ μεμαῶτα. ~ὃς  δέ   κ᾽ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ᾽
[14, 200-249]   θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ ~χρύσεον· Ἥφαιστος  δέ   κ᾽ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις ~τεύξει᾽
[14, 0-49]   ~πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι  δὲ   καὶ αὐτούς. ~κεῖνος τὼς ἀγόρευε·
[14, 100-149]   δέ κεν ἀσμένῳ εἴη. ~τοῖσι  δὲ   καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
[14, 100-149]   ἐῢ εἴπω. ~δεῦτ᾽ ἴομεν πόλεμον  δὲ   καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ. ~ἔνθα
[14, 500-549]   ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε ~δῃώσας· ψυχὴ  δὲ   κατ᾽ οὐταμένην ὠτειλὴν ~ἔσσυτ᾽ ἐπειγομένη,
[14, 200-249]   ἔτι καὶ νῦν ~πείθευ· ἐγὼ  δέ   κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα
[14, 250-299]   παῖδος ἑοῖο; ~ἀλλ᾽ ἴθ᾽ ἐγὼ  δέ   κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
[14, 100-149]   ~ἢ νέος ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ  δέ   κεν ἀσμένῳ εἴη. ~τοῖσι δὲ
[14, 300-349]   νεοίμην ~ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν  δέ   κεν εἴη. ~ἀλλ᾽ εἰ δή
[14, 50-99]   τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο ~Τρῶες· ἔπειτα  δέ   κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας. ~οὐ
[14, 0-49]   ἀεικὲς ~τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς  δὲ   κλονέοντας ὄπισθε ~Τρῶας ὑπερθύμους· ἐρέριπτο
[14, 250-299]   θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν. ~Ἥρη  δὲ   κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον ~Ἴδης
[14, 250-299]   ὄρεσσι ~χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες  δὲ   κύμινδιν. ~Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο
[14, 0-49]   πάσας ~αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο  δὲ   λαοί· ~τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν,
[14, 150-199]   ἱμερόεντος ~λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο  δὲ   λίπ᾽ ἐλαίῳ ~ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό
[14, 450-499]   δ᾽ ἄχος γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Αἴαντι  δὲ   μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε ~τῷ
[14, 450-499]   δ᾽ ἄχος γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Πηνέλεῳ  δὲ   μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν· ~ὁρμήθη
[14, 150-199]   ~αὔδα τι φρονέεις· τελέσαι  δέ   με θυμὸς ἄνωγεν, ~εἰ δύναμαι
[14, 400-449]   βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ. ~οἳ  δὲ   μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν
[14, 150-199]   ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ~ἧκεν· Ἀχαιοῖσιν  δὲ   μέγα σθένος ἔμβαλ᾽ ἑκάστῳ ~καρδίῃ,
[14, 100-149]   δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ~ἐγχείῃ· τὰ  δὲ   μέλλετ᾽ ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.
[14, 50-99]   ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι ~κυδάνει, ἡμέτερον  δὲ   μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν. ~ἀλλ᾽
[14, 500-549]   Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε· ~Μηριόνης  δὲ   Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα,
[14, 250-299]   Γάργαρον ἄκρον ~Ἴδης ὑψηλῆς· ἴδε  δὲ   νεφεληγερέτα Ζεύς. ~ὡς δ᾽ ἴδεν,
[14, 350-399]   ἔεργε. ~τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ  δὲ   νεφέλην ἕσσαντο ~καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ
[14, 50-99]   ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, ~οἶδα  δὲ   νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς
[14, 0-49]   τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι. ~Νέστορι  δὲ   ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες ~πὰρ νηῶν
[14, 0-49]   σφι ~θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν.  δὲ   ξύμβλητο γεραιὸς ~Νέστωρ, πτῆξε δὲ
[14, 350-399]   τε νέας τε ~Ἀργείων· οἳ  δὲ   ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ. ~οὔτε θαλάσσης
[14, 400-449]   ἀσπὶς ἑάφθη ~καὶ κόρυς, ἀμφὶ  δέ   οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.
[14, 150-199]   πολυπίδακος Ἴδης ~ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς  δέ   οἱ ἔπλετο θυμῷ. ~μερμήριξε δ᾽
[14, 100-149]   δὲ δῶμα ~ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις  δέ   οἱ ἦσαν ἄρουραι ~πυροφόροι, πολλοὶ
[14, 200-249]   ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ~ποικίλον, ἔνθα  δέ   οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο· ~ἔνθ᾽
[14, 250-299]   νόον αἰγιόχοιο ~νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ  δέ   οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ~ὄρσασ᾽
[14, 150-199]   ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο· ~ἥδε  δέ   οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο
[14, 400-449]   δ᾽ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ  δέ   οἱ ὄσσε ~νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·
[14, 100-149]   φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, ~πολλὰ  δέ   οἱ πρόβατ᾽ ἔσκε· κέκαστο δὲ
[14, 400-449]   ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ  δέ   οἱ ὕδωρ ~χεῦαν· δ᾽
[14, 0-49]   Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν. ~ὧδε  δέ   οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
[14, 350-399]   στρατῷ ἠδὲ μέγισται ~ἑσσάμενοι, κεφαλὰς  δὲ   παναίθῃσιν κορύθεσσι ~κρύψαντες, χερσίν τε
[14, 100-149]   δέ οἱ πρόβατ᾽ ἔσκε· κέκαστο  δὲ   πάντας Ἀχαιοὺς ~ἐγχείῃ· τὰ δὲ
[14, 300-349]   θεῶν αἰειγενετάων ~εὕδοντ᾽ ἀθρήσειε, θεοῖσι  δὲ   πᾶσι μετελθὼν ~πεφράδοι; οὐκ ἂν
[14, 250-299]   δ᾽ ἐπὶ χέρσου ~βήτην, ἀκροτάτη  δὲ   ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη. ~ἔνθ᾽
[14, 450-499]   δ᾽ ἄμφω κέρσε τένοντε· ~τοῦ  δὲ   πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε
[14, 450-499]   ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ ~Πανθοΐδης, βάλε  δὲ   Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον ~υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο,
[14, 500-549]   τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα, ~Τεῦκρος  δὲ   Προθόωνά τ᾽ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην·
[14, 300-349]   εὐνηθῆναι ~Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ  δὲ   προπέφανται ἅπαντα· ~πῶς κ᾽ ἔοι
[14, 250-299]   φάτο, χήρατο δ᾽ Ὕπνος, ἀμειβόμενος  δὲ   προσηύδα· ~ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον
[14, 400-449]   ὅτ᾽ ἐπ᾽ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν. ~Αἴαντος  δὲ   πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ~ἔγχει,
[14, 300-349]   τραφερήν τε καὶ ὑγρήν. ~νῦν  δὲ   σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ᾽ Οὐλύμπου
[14, 50-99]   σὺ μετ᾽ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις· ~νῦν  δέ   σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον
[14, 500-549]   οὐταμένην ὠτειλὴν ~ἔσσυτ᾽ ἐπειγομένη, τὸν  δὲ   σκότος ὄσσε κάλυψε. ~πλείστους δ᾽
[14, 250-299]   πότνια Ἥρη· ~Ὕπνε τί  δὲ   σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι
[14, 0-49]   ~ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι· ἄχνυτο  δέ   σφι ~θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν.
[14, 0-49]   δ᾽ ἀλλήλους ἐνάριζον ~μαρνάμενοι· λάκε  δέ   σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς
[14, 0-49]   κλονέοντας ὄπισθε ~Τρῶας ὑπερθύμους· ἐρέριπτο  δὲ   τεῖχος Ἀχαιῶν. ~ὡς δ᾽ ὅτε
[14, 250-299]   ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, ~χειρὶ  δὲ   τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα
[14, 200-249]   ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι. ~δῶρα  δέ   τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον
[14, 150-199]   θυμῷ, ~οὕνεκ᾽ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ  δὲ   Τρώεσσιν ἀρήγεις; ~τὴν δ᾽ ἠμείβετ᾽
[14, 400-449]   ~ἤτοι μὲν σάκεος,  δὲ   φασγάνου ἀργυροήλου· ~τώ οἱ ῥυσάσθην
[14, 450-499]   ἔγχος ~ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·  δὲ   φὴ κώδειαν ἀνασχὼν ~πέφραδέ τε
[14, 50-99]   ἀϋτὴ δ᾽ οὐρανὸν ἵκει. ~ἡμεῖς  δὲ   φραζώμεθ᾽ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
[14, 100-149]   οἱ ἦσαν ἄρουραι ~πυροφόροι, πολλοὶ  δὲ   φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, ~πολλὰ
[14, 450-499]   ὀξὺ ~αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν  δὲ   χαμᾶζε ~αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·
[14, 100-149]   δ᾽ ἑλκομενάων, ~ἀλλ᾽ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι  δὲ   χάρμης. ~ἔνθά κε σὴ βουλὴ
[14, 400-449]   ~μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο  δὲ   χάρμης. ~ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος
[14, 350-399]   ~ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια  δὲ   χείρονι δόσκεν. ~αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽
[14, 450-499]   ὔμμες. ~φράζεσθ᾽ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος  δεδμημένος   εὕδει ~ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή
[14, 300-349]   ~Ἥρη μήτε θεῶν τό γε  δείδιθι   μήτέ τιν᾽ ἀνδρῶν ~ὄψεσθαι· τοῖόν
[14, 0-49]   λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρ᾽ ἀφικάνεις;  ~δείδω   μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος
[14, 400-449]   πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς ~πρόρριζος,  δεινὴ   δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ~ἐξ
[14, 350-399]   δ᾽ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων  ~δεινὸν   ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ
[14, 400-449]   Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ  ~δεινὸν   ἀϋσάντων, ὅτ᾽ ἐπ᾽ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
[14, 400-449]   ~στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι  δειρῆς,   ~στρόμβον δ᾽ ὣς ἔσσευε βαλών,
[14, 100-149]   ~ὅσσόν τ᾽ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον  δεκάχιλοι   ~ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες
[14, 200-249]   δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ᾽ ἀτίταλλον  ~δεξάμενοι   Ρείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα
[14, 450-499]   ἀμύντωρ ~Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα  δεξιὸν   ὦμον ~υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δι᾽ ὤμου
[14, 100-149]   αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς,  ~δεξιτερὴν   δ᾽ ἕλε χεῖρ᾽ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,
[14, 350-399]   μιγῆναι ~ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ  δέος   ἰσχάνει ἄνδρας. ~Τρῶας δ᾽ αὖθ᾽
[14, 100-149]   στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν  ~δερκομένῳ,   ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες
[14, 0-49]   Ἀχαιῶν ~τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα  δεῦρ᾽   ἀφικάνεις; ~δείδω μὴ δή μοι
[14, 300-349]   ὑγρήν. ~νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα  δεῦρο   κατ᾽ Οὐλύμπου τόδ᾽ ἱκάνω, ~μή
[14, 100-149]   πεφασμένον ὅν κ᾽ ἐῢ εἴπω.  ~δεῦτ᾽   ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί
[14, 100-149]   τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος ~οὕνεκα  δὴ   γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ᾽ ὑμῖν·
[14, 500-549]   φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν  δὴ   ~ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα
[14, 50-99]   αὐτὸς παρατεκτήναιτο. ~τεῖχος μὲν γὰρ  δὴ   κατερήριπεν, ἐπέπιθμεν ~ἄρρηκτον νηῶν
[14, 50-99]   πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος. ~οὕτω  δὴ   μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν ~καλλείψειν,
[14, 0-49]   φθισήνορα δεῦρ᾽ ἀφικάνεις; ~δείδω μὴ  δή   μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ,
[14, 50-99]   ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων· ~Νέστορ ἐπεὶ  δὴ   νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, ~τεῖχος
[14, 0-49]   αὐτούς. ~κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ  δὴ   νῦν πάντα τελεῖται. ~ὢ πόποι
[14, 150-199]   ἐδήσατο καλὰ πέδιλα. ~αὐτὰρ ἐπεὶ  δὴ   πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον
[14, 0-49]   ὅπως ἔσται τάδε ἔργα· ~μείζων  δὴ   παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν.
[14, 400-449]   φέρον βαρέα στενάχοντα. ~ἀλλ᾽ ὅτε  δὴ   πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο ~Ξάνθου
[14, 200-249]   θεῶν πάντων τ᾽ ἀνθρώπων, ~ἠμὲν  δή   ποτ᾽ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ᾽
[14, 100-149]   ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ~Ἀτρεΐδη νῦν  δή   που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ ~γηθεῖ
[14, 500-549]   Ὀλύμπια δώματ᾽ ἔχουσαι ~ὅς τις  δὴ   πρῶτος βροτόεντ᾽ ἀνδράγρι᾽ Ἀχαιῶν ~ἤρατ᾽
[14, 300-349]   δέ κεν εἴη. ~ἀλλ᾽ εἰ  δή   ῥ᾽ ἐθέλεις καί τοι φίλον
[14, 350-399]   αὖθ᾽ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.  ~δή   ῥα τότ᾽ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο
[14, 50-99]   ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ· ~ἦ  δὴ   ταῦτά γ᾽ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐδέ
[14, 100-149]   ἀγαθὸς Διομήδης· ~ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ  δηθὰ   ματεύσομεν· αἴ κ᾽ ἐθέλητε ~πείθεσθαι,
[14, 100-149]   δ᾽ ἔπειτ᾽ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα  δηϊοτῆτος   ~ἐκ βελέων, μή πού τις
[14, 100-149]   χάρμης. ~ἔνθά κε σὴ βουλὴ  δηλήσεται   ὄρχαμε λαῶν. ~τὸν δ᾽ ἠμείβετ᾽
[14, 300-349]   τέκε χάρμα βροτοῖσιν· ~οὐδ᾽ ὅτε  Δήμητρος   καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης, ~οὐδ᾽ ὁπότε Λητοῦς
[14, 450-499]   μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ  ~δηρὸν   ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί κέ
[14, 300-349]   ἄκριτα νείκεα λύσω· ~ἤδη γὰρ  δηρὸν   χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ
[14, 200-249]   ἄκριτα νείκεα λύσω· ~ἤδη γὰρ  δηρὸν   χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ
[14, 500-549]   διὰ δ᾽ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε  ~δῃώσας·   ψυχὴ δὲ κατ᾽ οὐταμένην ὠτειλὴν
[14, 250-299]   τότ᾽ ἐν Ἴδῃ ~μακροτάτη πεφυυῖα  δι᾽   ἠέρος αἰθέρ᾽ ἵκανεν· ~ἔνθ᾽ ἧστ᾽
[14, 450-499]   Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον ~υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο,  δι᾽   ὤμου δ᾽ ὄβριμον ἔγχος ~ἔσχεν,
[14, 500-549]   ποιμένα λαῶν ~οὖτα κατὰ λαπάρην,  διὰ   δ᾽ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε ~δῃώσας·
[14, 150-199]   πολλή. ~κρηδέμνῳ δ᾽ ἐφύπερθε καλύψατο  δῖα   θεάων ~καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν δ᾽
[14, 450-499]   δ᾽ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ ~καὶ  διὰ   ἰνίου ἦλθεν, δ᾽ ἕζετο
[14, 450-499]   ὦσε γλήνην· δόρυ δ᾽ ὀφθαλμοῖο  διὰ   πρὸ ~καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν,
[14, 50-99]   ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε  διὰ   στόμα πάμπαν ἄγοιτο ~ὅς τις
[14, 300-349]   παράκοιτιν· ~τοῖσι δ᾽ ὑπὸ χθὼν  δῖα   φύεν νεοθηλέα ποίην, ~λωτόν θ᾽
[14, 300-349]   ἀμφικαλύψω ~χρύσεον· οὐδ᾽ ἂν νῶϊ  διαδράκοι   Ἠέλιός περ, ~οὗ τε καὶ
[14, 50-99]   πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα  δῖαν,   ~ὕψι δ᾽ ἐπ᾽ εὐνάων ὁρμίσσομεν,
[14, 0-49]   Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ~φράζεο  δῖε   Μαχᾶον ὅπως ἔσται τάδε ἔργα·
[14, 50-99]   αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οὕτω που  Διὶ   μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι ~νωνύμνους
[14, 400-449]   πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο ~Ξάνθου  δινήεντος,   ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ~ἔνθά
[14, 100-149]   δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς  Διομήδης·   ~ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ δηθὰ ματεύσομεν·
[14, 400-449]   ~Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ  δῖος   Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών τ᾽ ἀρχὸς Λυκίων
[14, 400-449]   δ᾽ ὅθ᾽ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς  Διὸς   ἐξερίπῃ δρῦς ~πρόρριζος, δεινὴ δὲ
[14, 200-249]   ~ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα  Διὸς   θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ~Ἥρη δ᾽ ἀΐξασα
[14, 150-199]   ἀρήγεις; ~τὴν δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα  Διὸς   θυγάτηρ Ἀφροδίτη· ~Ἥρη πρέσβα θεὰ
[14, 150-199]   τεθυωμένον ἦεν· ~τοῦ καὶ κινυμένοιο  Διὸς   κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ~ἔμπης ἐς
[14, 400-449]   ἴδηται ~ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ  Διὸς   μεγάλοιο κεραυνός, ~ὣς ἔπεσ᾽ Ἕκτορος
[14, 150-199]   βοῶπις πότνια Ἥρη ~ὅππως ἐξαπάφοιτο  Διὸς   νόον αἰγιόχοιο· ~ἥδε δέ οἱ
[14, 250-299]   ἐξαλαπάξας. ~ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα  Διὸς   νόον αἰγιόχοιο ~νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ
[14, 250-299]   ~ἔνθ᾽ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος  Διὸς   ὄσσε ἰδέσθαι ~εἰς ἐλάτην ἀναβὰς
[14, 0-49]   ~πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ  Διὸς   οὖρον, ~ὣς γέρων ὅρμαινε
[14, 250-299]   ~ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος  Διὸς   υἱὸς ~ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν
[14, 0-49]   ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι. ~Νέστορι δὲ ξύμβληντο  διοτρεφέες   βασιλῆες ~πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι
[14, 0-49]   γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν  ~διχθάδι᾽   μεθ᾽ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν
[14, 300-349]   κρατερόφρονα γείνατο παῖδα· ~ἣ δὲ  Διώνυσον   Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν· ~οὐδ᾽
[14, 250-299]   ἔμβαλε πόντῳ, ~εἰ μὴ Νὺξ  δμήτειρα   θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν· ~τὴν
[14, 0-49]   λαῶν. ~ὧδε δέ οἱ φρονέοντι  δοάσσατο   κέρδιον εἶναι ~βῆναι ἐπ᾽ Ἀτρεΐδην.
[14, 300-349]   γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ. ~τὸν δὲ  δολοφρονέουσα   προσηύδα πότνια Ἥρη· ~αἰνότατε Κρονίδη
[14, 150-199]   εἰ τετελεσμένον ἐστίν. ~τὴν δὲ  δολοφρονέουσα   προσηύδα πότνια Ἥρη· ~δὸς νῦν
[14, 300-349]   τῶν κ᾽ ἐπιβαίης. ~τὸν δὲ  δολοφρονέουσα   προσηύδα πότνια Ἥρη· ~ἔρχομαι ὀψομένη
[14, 200-249]   Τηθύν, ~οἵ μ᾽ ἐν σφοῖσι  δόμοισιν   ἐῢ τρέφον ἠδ᾽ ἀτίταλλον ~δεξάμενοι
[14, 300-349]   μητέρα Τηθύν, ~οἵ με σφοῖσι  δόμοισιν   ἐῢ τρέφον ἠδ᾽ ἀτίταλλον· ~τοὺς
[14, 450-499]   μιν ὀΐω ~αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν  δόμον   Ἄϊδος εἴσω. ~ὣς ἔφατ᾽ Ἀργείοισι
[14, 450-499]   θέμεθλα, ~ἐκ δ᾽ ὦσε γλήνην·  δόρυ   δ᾽ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ ~καὶ
[14, 150-199]   δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·  ~δὸς   νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον,
[14, 350-399]   ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι  δόσκεν.   ~αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽ ἕσσαντο περὶ
[14, 350-399]   ὀλίγον σάκος ὤμῳ, ~χείρονι φωτὶ  δότω,   δ᾽ ἐν ἀσπίδι μείζονι
[14, 450-499]   ~ἔνθ᾽ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε  δουρὶ   ~ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς· δ᾽
[14, 400-449]   ὄχθας Σατνιόεντος. ~τὸν μὲν Ὀϊλιάδης  δουρὶ   κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν ~οὖτα κατὰ
[14, 400-449]   Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας ~Σάτνιον οὔτασε  δουρὶ   μετάλμενος ὀξυόεντι ~Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα
[14, 450-499]   μάλιστα. ~καρπαλίμως δ᾽ ἀπιόντος ἀκόντισε  δουρὶ   φαεινῷ. ~Πουλυδάμας δ᾽ αὐτὸς μὲν
[14, 400-449]   ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ  δρῦς   ~πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται
[14, 350-399]   ~οὔτ᾽ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ  δρυσὶν   ὑψικόμοισι ~ἠπύει, ὅς τε μάλιστα
[14, 50-99]   πόλεμον δ᾽ οὐκ ἄμμε κελεύω  ~δύμεναι·   οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ
[14, 150-199]   δέ με θυμὸς ἄνωγεν, ~εἰ  δύναμαι   τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον
[14, 350-399]   δ᾽ ἐν ἀσπίδι μείζονι  δύτω.   ~ὣς ἔφαθ᾽ οἳ δ᾽ ἄρα
[14, 400-449]   οἱ, οὐδ᾽ ἀφάμαρτε, ~τῇ ῥα  δύω   τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ~ἤτοι
[14, 150-199]   καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς  δῶ   ~ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ
[14, 100-149]   δ᾽ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ  δῶμα   ~ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ
[14, 300-349]   αἴ κε σιωπῇ ~οἴχωμαι πρὸς  δῶμα   βαθυρρόου Ὠκεανοῖο. ~τὴν δ᾽ ἀπαμειβόμενος
[14, 200-249]   κόλπῳ. ~ἣ μὲν ἔβη πρὸς  δῶμα   Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ~Ἥρη δ᾽
[14, 250-299]   δ᾽ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ~ῥιπτάζων κατὰ  δῶμα   θεούς, ἐμὲ δ᾽ ἔξοχα πάντων
[14, 300-349]   οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς  δῶμα   νεοίμην ~ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν
[14, 500-549]   ~ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια  δώματ᾽   ἔχουσαι ~ὅς τις δὴ πρῶτος
[14, 200-249]   κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.  ~δῶρα   δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον
[14, 250-299]   ἀμφὶς ἐόντες, ~ἦ μὲν ἐμοὶ  δώσειν   Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων ~Πασιθέην, ἧς
[14, 200-249]   ἐν φιλότητι. ~δῶρα δέ τοι  δώσω   καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ ~χρύσεον·
[14, 250-299]   κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων  ~δώσω   ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/05/2006