Chant, vers
[14, 300-349]	δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην, ~λωτόν	θ᾽	ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ᾽ ὑάκινθον
[14, 150-199]	κόσμον ~βῆ ῥ᾽ ἴμεν ἐκ	θαλάμοιο,	καλεσσαμένη δ᾽ Ἀφροδίτην ~τῶν ἄλλων
[14, 150-199]	πευκαλίμῃσι. ~βῆ δ᾽ ἴμεν ἐς	θάλαμον,	τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν
[14, 300-349]	φίλον ἔπλετο θυμῷ, ~ἔστιν τοι	θάλαμος,	τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν
[14, 350-399]	δ᾽ Ἀργείοισιν ἀρήγων. ~ἐκλύσθη δὲ	θάλασσα	ποτὶ κλισίας τε νέας τε
[14, 50-99]	~νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι	θαλάσσης	~ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς
[14, 350-399]	δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ. ~οὔτε	θαλάσσης	κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον
[14, 200-249]	~γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο	θαλάσσης·	~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη, καί σφ᾽
[14, 0-49]	~μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ	θαλερῶν	αἰζηῶν. ~ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν
[14, 400-449]	Ἀχαιῶν ~ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ	θαμειὰς	~αἰχμάς· ἀλλ᾽ οὔ τις ἐδυνήσατο
[14, 200-249]	Θόαντος. ~ἔνθ᾽ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ	Θανάτοιο,	~ἔν τ᾽ ἄρα οἱ φῦ
[14, 200-249]	προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος· ~Ἥρη πρέσβα	θεὰ	θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ~ἄλλον μέν
[14, 150-199]	Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη· ~Ἥρη πρέσβα	θεὰ	θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ~αὔδα ὅ
[14, 250-299]	πάντα. ~ὣς ἔφατ᾽ οὐδ᾽ ἀπίθησε	θεὰ	λευκώλενος Ἥρη, ~ὄμνυε δ᾽ ὡς
[14, 300-349]	γάρ πώ ποτέ μ᾽ ὧδε	θεᾶς	ἔρος οὐδὲ γυναικὸς ~θυμὸν ἐνὶ
[14, 150-199]	~κρηδέμνῳ δ᾽ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα	θεάων	~καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν δ᾽ ἦν
[14, 350-399]	δ᾽ ἀγκὰς ἄκοιτιν· ~βῆ δὲ	θέειν	ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος
[14, 400-449]	ἐξερίπῃ δρῦς ~πρόρριζος, δεινὴ δὲ	θεείου	γίγνεται ὀδμὴ ~ἐξ αὐτῆς, τὸν
[14, 200-249]	κυμαίνοντα, ~Λῆμνον δ᾽ εἰσαφίκανε πόλιν	θείοιο	Θόαντος. ~ἔνθ᾽ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ
[14, 200-249]	ἱμάντα ~ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ	θελκτήρια	πάντα τέτυκτο· ~ἔνθ᾽ ἔνι μὲν
[14, 450-499]	ὑπ᾽ ὀφρύος οὖτα κατ᾽ ὀφθαλμοῖο	θέμεθλα,	~ἐκ δ᾽ ὦσε γλήνην· δόρυ
[14, 350-399]	~εἴκελον ἀστεροπῇ· τῷ δ᾽ οὐ	θέμις	ἐστὶ μιγῆναι ~ἐν δαῒ λευγαλέῃ,
[14, 100-149]	γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ	θεοὶ	ἄλλοι. ~Ἀδρήστοιο δ᾽ ἔγημε θυγατρῶν,
[14, 250-299]	τ᾽ ἐν ὄρεσσι ~χαλκίδα κικλήσκουσι	θεοί,	ἄνδρες δὲ κύμινδιν. ~Ἥρη δὲ
[14, 450-499]	υἱὸς ~Ἀρχέλοχος· τῷ γάρ ῥα	θεοὶ	βούλευσαν ὄλεθρον. ~τόν ῥ᾽ ἔβαλεν
[14, 250-299]	ἅπαντες ~μάρτυροι ὦσ᾽ οἳ ἔνερθε	θεοὶ	Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ~ἦ μὲν
[14, 100-149]	δ᾽ οὔ πω μάλα πάγχυ	θεοὶ	μάκαρες κοτέουσιν, ~ἀλλ᾽ ἔτι που
[14, 300-349]	νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων ~εὕδοντ᾽ ἀθρήσειε,	θεοῖσι	δὲ πᾶσι μετελθὼν ~πεφράδοι; οὐκ
[14, 50-99]	ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι	θεοῖσι	~κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ
[14, 150-199]	~κληῖδι κρυπτῇ, τὴν δ᾽ οὐ	θεὸς	ἄλλος ἀνῷγεν· ~ἔνθ᾽ ἥ γ᾽
[14, 100-149]	~ἀλλ᾽ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο,	θεὸς	δέ ἑ σιφλώσειε· ~σοὶ δ᾽
[14, 250-299]	Ἥρη, ~ὄμνυε δ᾽ ὡς ἐκέλευε,	θεοὺς	δ᾽ ὀνόμηνεν ἅπαντας ~τοὺς ὑποταρταρίους
[14, 250-299]	ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ~ῥιπτάζων κατὰ δῶμα	θεούς,	ἐμὲ δ᾽ ἔξοχα πάντων ~ζήτει·
[14, 300-349]	Ἰξιονίης ἀλόχοιο, ~ἣ τέκε Πειρίθοον	θεόφιν	μήστωρ᾽ ἀτάλαντον· ~οὐδ᾽ ὅτε περ
[14, 0-49]	αἴθοπα οἶνον ~εἰς ὅ κε	θερμὰ	λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη ~θερμήνῃ καὶ
[14, 0-49]	κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη	~θερμήνῃ	καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·
[14, 300-349]	κ᾽ ἔοι εἴ τις νῶϊ	θεῶν	αἰειγενετάων ~εὕδοντ᾽ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ
[14, 200-249]	Κρόνοιο ~ἄλλον μέν κεν ἔγωγε	θεῶν	αἰειγενετάων ~ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν
[14, 200-249]	πολυφόρβου πείρατα γαίης, ~Ὠκεανόν τε	θεῶν	γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, ~οἵ
[14, 300-349]	πολυφόρβου πείρατα γαίης, ~Ὠκεανόν τε	θεῶν	γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, ~οἵ
[14, 250-299]	πόντῳ, ~εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα	θεῶν	ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν· ~τὴν ἱκόμην
[14, 200-249]	ὀνόμαζεν· ~Ὕπνε ἄναξ πάντων τε	θεῶν	πάντων τ᾽ ἀνθρώπων, ~ἠμὲν δή
[14, 150-199]	δ᾽ Ἀφροδίτην ~τῶν ἄλλων ἀπάνευθε	θεῶν	πρὸς μῦθον ἔειπε· ~ἦ ῥά
[14, 300-349]	προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· ~Ἥρη μήτε	θεῶν	τό γε δείδιθι μήτέ τιν᾽
[14, 300-349]	περ Σεμέλης οὐδ᾽ Ἀλκμήνης ἐνὶ	Θήβῃ,	~ἥ ῥ᾽ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο
[14, 100-149]	γένος εὔχομαι εἶναι ~Τυδέος, ὃν	Θήβῃσι	χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει. ~πορθεῖ
[14, 150-199]	ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ	θήκατο	κόσμον ~βῆ ῥ᾽ ἴμεν ἐκ
[14, 450-499]	~Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι ~οὔ	θην	οἴοισίν γε πόνος τ᾽ ἔσεται
[14, 250-299]	~Ἴδην δ᾽ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα	θηρῶν	~Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·
[14, 0-49]	ῥ᾽ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες	~θῖν᾽	ἔφ᾽ ἁλὸς πολιῆς· τὰς γὰρ
[14, 150-199]	σὺ πάντας ~δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ	θνητοὺς	ἀνθρώπους. ~εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου
[14, 200-249]	~Λῆμνον δ᾽ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο	Θόαντος.	~ἔνθ᾽ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο,
[14, 400-449]	Αἴας ~χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ	θοάων	ἔχματα νηῶν ~πὰρ ποσὶ μαρναμένων
[14, 250-299]	περ. ~ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ	θοῇ	ἀποθύμια ἕρδοι. ~νῦν αὖ τοῦτό
[14, 50-99]	ἔσεσθαι· ~οἳ δ᾽ ἐπὶ νηυσὶ	θοῇσι	μάχην ἀλίαστον ἔχουσι ~νωλεμές· οὐδ᾽
[14, 400-449]	νόσφι κιόντα ~μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι	θόρον,	μνήσαντο δὲ χάρμης. ~ἔνθα πολὺ
[14, 400-449]	τὸν δ᾽ οὔ περ ἔχει	θράσος	ὅς κεν ἴδηται ~ἐγγὺς ἐών,
[14, 0-49]	υἷος ἑοῖο ~κείμενον ἐν κλισίῃ	Θρασυμήδεος	ἱπποδάμοιο ~χαλκῷ παμφαῖνον· ὃ δ᾽
[14, 200-249]	Ἠμαθίην ἐρατεινὴν ~σεύατ᾽ ἐφ᾽ ἱπποπόλων	Θρῃκῶν	ὄρεα νιφόεντα ~ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδὲ
[14, 200-249]	ἀμφιγυήεις ~τεύξει᾽ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ	θρῆνυν	ποσὶν ἥσει, ~τῷ κεν ἐπισχοίης
[14, 200-249]	~δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν	θρόνον	ἄφθιτον αἰεὶ ~χρύσεον· Ἥφαιστος δέ
[14, 200-249]	νήδυμος Ὕπνος· ~Ἥρη πρέσβα θεὰ	θύγατερ	μεγάλοιο Κρόνοιο ~ἄλλον μέν κεν
[14, 150-199]	θυγάτηρ Ἀφροδίτη· ~Ἥρη πρέσβα θεὰ	θύγατερ	μεγάλοιο Κρόνοιο ~αὔδα ὅ τι
[14, 200-249]	μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς	θυγάτηρ	Ἀφροδίτη, ~Ἥρη δ᾽ ἀΐξασα λίπεν
[14, 150-199]	~τὴν δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα Διὸς	θυγάτηρ	Ἀφροδίτη· ~Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ
[14, 100-149]	θεοὶ ἄλλοι. ~Ἀδρήστοιο δ᾽ ἔγημε	θυγατρῶν,	ναῖε δὲ δῶμα ~ἀφνειὸν βιότοιο,
[14, 150-199]	αἰγιόχοιο· ~ἥδε δέ οἱ κατὰ	θυμὸν	ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ~ἐλθεῖν εἰς
[14, 0-49]	ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ	θυμὸν	~διχθάδι᾽ ἢ μεθ᾽ ὅμιλον ἴοι
[14, 400-449]	ἐκάλυψε μέλαινα· βέλος δ᾽ ἔτι	θυμὸν	ἐδάμνα. ~Ἀργεῖοι δ᾽ ὡς οὖν
[14, 450-499]	γιγνώσκων, Τρῶας δ᾽ ἄχος ἔλλαβε	θυμόν.	~ἔνθ᾽ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε
[14, 300-349]	ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς	~θυμὸν	ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν, ~οὐδ᾽
[14, 0-49]	ξύμβλητο γεραιὸς ~Νέστωρ, πτῆξε δὲ	θυμὸν	ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν. ~τὸν καὶ
[14, 100-149]	Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο	θυμὸν	ἐνιπῇ ~ἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ μὲν
[14, 450-499]	εὐξαμένοιο· ~Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι	θυμὸν	ὄρινε ~τῷ Τελαμωνιάδῃ· τοῦ γὰρ
[14, 450-499]	εὐξαμένοιο· ~Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι	θυμὸν	ὄρινεν· ~ὁρμήθη δ᾽ Ἀκάμαντος· ὃ
[14, 150-199]	τι φρονέεις· τελέσαι δέ με	θυμὸς	ἄνωγεν, ~εἰ δύναμαι τελέσαι γε
[14, 0-49]	κίον ἀθρόοι· ἄχνυτο δέ σφι	~θυμὸς	ἐνὶ στήθεσσιν. ὃ δὲ ξύμβλητο
[14, 50-99]	πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ	θυμῷ	~ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν
[14, 50-99]	καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ~ἐν	θυμῷ	βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ
[14, 200-249]	καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε	θυμῷ.	~εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον
[14, 300-349]	ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο	θυμῷ,	~ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι
[14, 150-199]	~αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ	θυμῷ·	~Ζῆνα δ᾽ ἐπ᾽ ἀκροτάτης κορυφῆς
[14, 100-149]	ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ	~θυμῷ	ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ᾽ οὐδὲ μάχονται.
[14, 300-349]	καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε	θυμῷ.	~ἵπποι δ᾽ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος
[14, 150-199]	εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο	θυμῷ.	~μερμήριξε δ᾽ ἔπειτα βοῶπις πότνια
[14, 250-299]	σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο	θυμῷ	~ὄρσασ᾽ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον
[14, 150-199]	κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε	θυμῷ,	~οὕνεκ᾽ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ
[14, 150-199]	ἀνῷγεν· ~ἔνθ᾽ ἥ γ᾽ εἰσελθοῦσα	θύρας	ἐπέθηκε φαεινάς. ~ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον
[14, 150-199]	υἱὸς ἔτευξεν ~Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ	θύρας	σταθμοῖσιν ἐπῆρσε ~κληῖδι κρυπτῇ, τὴν
[14, 300-349]	υἱὸς ἔτευξεν ~Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ	θύρας	σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν· ~ἔνθ᾽ ἴομεν κείοντες,
[14, 150-199]	περονᾶτο. ~ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν	θυσάνοις	ἀραρυίῃ, ~ἐν δ᾽ ἄρα ἕρματα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/05/2006