| Chant, vers |
| [14, 250-299] |
ἔξοχα
πάντων
~ζήτει·
καί
κέ
|
μ᾽ |
ἄϊστον
ἀπ᾽
αἰθέρος
ἔμβαλε
πόντῳ, |
| [14, 250-299] |
ἀποθύμια
ἕρδοι.
~νῦν
αὖ
τοῦτό
|
μ᾽ |
ἄνωγας
ἀμήχανον
ἄλλο
τελέσσαι.
~τὸν |
| [14, 200-249] |
γένεσιν
καὶ
μητέρα
Τηθύν,
~οἵ
|
μ᾽ |
ἐν
σφοῖσι
δόμοισιν
ἐῢ
τρέφον |
| [14, 300-349] |
πρυμνωρείῃ
πολυπίδακος
Ἴδης
~ἑστᾶσ᾽
οἵ
|
μ᾽ |
οἴσουσιν
ἐπὶ
τραφερήν
τε
καὶ |
| [14, 300-349] |
εὐνηθέντε.
~οὐ
γάρ
πώ
ποτέ
|
μ᾽ |
ὧδε
θεᾶς
ἔρος
οὐδὲ
γυναικὸς |
| [14, 100-149] |
οὔ
πω
μάλα
πάγχυ
θεοὶ
|
μάκαρες |
κοτέουσιν,
~ἀλλ᾽
ἔτι
που
Τρώων |
| [14, 50-99] |
νῦν
ὅτε
τοὺς
μὲν
ὁμῶς
|
μακάρεσσι |
θεοῖσι
~κυδάνει,
ἡμέτερον
δὲ
μένος |
| [14, 450-499] |
~τῷ
δ᾽
Ἀκάμας
ἔκπαγλον
ἐπεύξατο
|
μακρὸν |
ἀΰσας·
~Ἀργεῖοι
ἰόμωροι
ἀπειλάων
ἀκόρητοι
|
| [14, 450-499] |
ἀγοστῷ.
~Πουλυδάμας
δ᾽
ἔκπαγλον
ἐπεύξατο
|
μακρὸν |
ἀΰσας·
~οὐ
μὰν
αὖτ᾽
ὀΐω |
| [14, 0-49] |
καὶ
πλῆσαν
ἁπάσης
~ἠϊόνος
στόμα
|
μακρόν, |
ὅσον
συνεέργαθον
ἄκραι.
~τώ
ῥ᾽ |
| [14, 350-399] |
κορύθεσσι
~κρύψαντες,
χερσίν
τε
τὰ
|
μακρότατ᾽ |
ἔγχε᾽
ἑλόντες
~ἴομεν·
αὐτὰρ
ἐγὼν |
| [14, 250-299] |
περιμήκετον,
ἣ
τότ᾽
ἐν
Ἴδῃ
|
~μακροτάτη |
πεφυυῖα
δι᾽
ἠέρος
αἰθέρ᾽
ἵκανεν· |
| [14, 100-149] |
ἔφαθ᾽
οἳ
δ᾽
ἄρα
τοῦ
|
μάλα |
μὲν
κλύον
ἠδὲ
πίθοντο·
~βὰν |
| [14, 350-399] |
ἔφαθ᾽
οἳ
δ᾽
ἄρα
τοῦ
|
μάλα |
μὲν
κλύον
ἠδὲ
πίθοντο·
~τοὺς |
| [14, 100-149] |
σιφλώσειε·
~σοὶ
δ᾽
οὔ
πω
|
μάλα |
πάγχυ
θεοὶ
μάκαρες
κοτέουσιν,
~ἀλλ᾽ |
| [14, 350-399] |
ἔτι
φημὶ
~Ἕκτορα
Πριαμίδην
μενέειν
|
μάλα |
περ
μεμαῶτα.
~ὃς
δέ
κ᾽ |
| [14, 50-99] |
~νωλεμές·
οὐδ᾽
ἂν
ἔτι
γνοίης
|
μάλα |
περ
σκοπιάζων
~ὁπποτέρωθεν
Ἀχαιοὶ
ὀρινόμενοι |
| [14, 100-149] |
ἄναξ
ἀνδρῶν
Ἀγαμέμνων·
~ὦ
Ὀδυσεῦ
|
μάλα |
πώς
με
καθίκεο
θυμὸν
ἐνιπῇ
|
| [14, 300-349] |
κρόκον
ἠδ᾽
ὑάκινθον
~πυκνὸν
καὶ
|
μαλακόν, |
ὃς
ἀπὸ
χθονὸς
ὑψόσ᾽
ἔεργε. |
| [14, 350-399] |
εὕδει
~Ζεύς,
ἐπεὶ
αὐτῷ
ἐγὼ
|
μαλακὸν |
περὶ
κῶμ᾽
ἐκάλυψα·
~Ἥρη
δ᾽ |
| [14, 450-499] |
ἄχος
γένετ᾽
εὐξαμένοιο·
~Αἴαντι
δὲ
|
μάλιστα |
δαΐφρονι
θυμὸν
ὄρινε
~τῷ
Τελαμωνιάδῃ· |
| [14, 450-499] |
ἄχος
γένετ᾽
εὐξαμένοιο·
~Πηνέλεῳ
δὲ
|
μάλιστα |
δαΐφρονι
θυμὸν
ὄρινεν·
~ὁρμήθη
δ᾽ |
| [14, 450-499] |
~υἱὸν
Φόρβαντος
πολυμήλου,
τόν
ῥα
|
μάλιστα |
~Ἑρμείας
Τρώων
ἐφίλει
καὶ
κτῆσιν |
| [14, 450-499] |
Τελαμωνιάδῃ·
τοῦ
γὰρ
πέσεν
ἄγχι
|
μάλιστα. |
~καρπαλίμως
δ᾽
ἀπιόντος
ἀκόντισε
δουρὶ |
| [14, 350-399] |
δρυσὶν
ὑψικόμοισι
~ἠπύει,
ὅς
τε
|
μάλιστα |
μέγα
βρέμεται
χαλεπαίνων,
~ὅσση
ἄρα |
| [14, 350-399] |
φῦλ᾽
ἀνθρώπων,
~τὸν
δ᾽
ἔτι
|
μᾶλλον |
ἀνῆκεν
ἀμυνέμεναι
Δαναοῖσιν.
~αὐτίκα
δ᾽ |
| [14, 400-449] |
οὖν
ἴδον
Ἕκτορα
νόσφι
κιόντα
|
~μᾶλλον |
ἐπὶ
Τρώεσσι
θόρον,
μνήσαντο
δὲ |
| [14, 50-99] |
ἐϋσσέλμους
ἅλαδ᾽
ἑλκέμεν,
ὄφρ᾽
ἔτι
|
μᾶλλον
|
~Τρωσὶ
μὲν
εὐκτὰ
γένηται
ἐπικρατέουσί |
| [14, 450-499] |
ἔκπαγλον
ἐπεύξατο
μακρὸν
ἀΰσας·
~οὐ
|
μὰν |
αὖτ᾽
ὀΐω
μεγαθύμου
Πανθοΐδαο
~χειρὸς |
| [14, 250-299] |
πουλυβότειραν,
~τῇ
δ᾽
ἑτέρῃ
ἅλα
|
μαρμαρέην, |
ἵνα
νῶϊν
ἅπαντες
~μάρτυροι
ὦσ᾽ |
| [14, 0-49] |
Ἀτρεΐδην.
οἳ
δ᾽
ἀλλήλους
ἐνάριζον
|
~μαρνάμενοι· |
λάκε
δέ
σφι
περὶ
χροῒ |
| [14, 400-449] |
θοάων
ἔχματα
νηῶν
~πὰρ
ποσὶ
|
μαρναμένων |
ἐκυλίνδετο,
τῶν
ἓν
ἀείρας
~στῆθος |
| [14, 200-249] |
νιφόεντα
~ἀκροτάτας
κορυφάς·
οὐδὲ
χθόνα
|
μάρπτε |
ποδοῖιν·
~ἐξ
Ἀθόω
δ᾽
ἐπὶ |
| [14, 250-299] |
ἅλα
μαρμαρέην,
ἵνα
νῶϊν
ἅπαντες
|
~μάρτυροι |
ὦσ᾽
οἳ
ἔνερθε
θεοὶ
Κρόνον |
| [14, 100-149] |
Διομήδης·
~ἐγγὺς
ἀνήρ·
οὐ
δηθὰ
|
ματεύσομεν· |
αἴ
κ᾽
ἐθέλητε
~πείθεσθαι,
καὶ |
| [14, 0-49] |
ἔπεα
πτερόεντα
προσηύδα·
~φράζεο
δῖε
|
Μαχᾶον |
ὅπως
ἔσται
τάδε
ἔργα·
~μείζων |
| [14, 50-99] |
ὥς
περ
Ἀχιλλεὺς
~οὐδ᾽
ἐθέλουσι
|
μάχεσθαι |
ἐπὶ
πρυμνῇσι
νέεσσι.
~τὸν
δ᾽ |
| [14, 150-199] |
ἑκάστῳ
~καρδίῃ,
ἄληκτον
πολεμίζειν
ἠδὲ
|
μάχεσθαι. |
~Ἥρη
δ᾽
εἰσεῖδε
χρυσόθρονος
ὀφθαλμοῖσι
|
| [14, 50-99] |
οὐ
γάρ
πως
βεβλημένον
ἐστὶ
|
μάχεσθαι. |
~τὸν
δ᾽
αὖτε
προσέειπεν
ἄναξ |
| [14, 50-99] |
~οἳ
δ᾽
ἐπὶ
νηυσὶ
θοῇσι
|
μάχην |
ἀλίαστον
ἔχουσι
~νωλεμές·
οὐδ᾽
ἂν |
| [14, 150-199] |
δ᾽
ἔγνω
~τὸν
μὲν
ποιπνύοντα
|
μάχην |
ἀνὰ
κυδιάνειραν
~αὐτοκασίγνητον
καὶ
δαέρα, |
| [14, 500-549] |
Ἀχαιῶν
~ἤρατ᾽
ἐπεί
ῥ᾽
ἔκλινε
|
μάχην |
κλυτὸς
ἐννοσίγαιος.
~Αἴας
ῥα
πρῶτος |
| [14, 0-49] |
Ἀγαμέμνων.
~πολλὸν
γάρ
ῥ᾽
ἀπάνευθε
|
μάχης |
εἰρύατο
νῆες
~θῖν᾽
ἔφ᾽
ἁλὸς |
| [14, 400-449] |
ἵππους
~ὠκέας,
οἵ
οἱ
ὄπισθε
|
μάχης |
ἠδὲ
πτολέμοιο
~ἕστασαν
ἡνίοχόν
τε |
| [14, 50-99] |
ἐπεὶ
δὴ
νηυσὶν
ἔπι
πρυμνῇσι
|
μάχονται, |
~τεῖχος
δ᾽
οὐκ
ἔχραισμε
τετυγμένον, |
| [14, 100-149] |
~θυμῷ
ἦρα
φέροντες
ἀφεστᾶσ᾽
οὐδὲ
|
μάχονται. |
~ὣς
ἔφαθ᾽
οἳ
δ᾽
ἄρα |
| [14, 100-149] |
ἐτεόν
περ.
~τὼ
οὐκ
ἄν
|
με |
γένος
γε
κακὸν
καὶ
ἀνάλκιδα |
| [14, 300-349] |
~ὡς
σέο
νῦν
ἔραμαι
καί
|
με |
γλυκὺς
ἵμερος
αἱρεῖ.
~τὸν
δὲ |
| [14, 150-199] |
ὅ
τι
φρονέεις·
τελέσαι
δέ
|
με |
θυμὸς
ἄνωγεν,
~εἰ
δύναμαι
τελέσαι |
| [14, 100-149] |
Ἀγαμέμνων·
~ὦ
Ὀδυσεῦ
μάλα
πώς
|
με |
καθίκεο
θυμὸν
ἐνιπῇ
~ἀργαλέῃ·
ἀτὰρ |
| [14, 200-249] |
αὐτός
γε
κελεύοι.
~ἤδη
γάρ
|
με |
καὶ
ἄλλο
τεὴ
ἐπίνυσσεν
ἐφετμὴ
|
| [14, 300-349] |
γένεσιν
καὶ
μητέρα
Τηθύν,
~οἵ
|
με |
σφοῖσι
δόμοισιν
ἐῢ
τρέφον
ἠδ᾽ |
| [14, 100-149] |
ἄπο
καὶ
κλισιάων.
~ὣς
εἰπὼν
|
μέγ᾽ |
ἄϋσεν
ἐπεσσύμενος
πεδίοιο.
~ὅσσόν
τ᾽ |
| [14, 350-399] |
ὑψικόμοισι
~ἠπύει,
ὅς
τε
μάλιστα
|
μέγα |
βρέμεται
χαλεπαίνων,
~ὅσση
ἄρα
Τρώων |
| [14, 400-449] |
τεύχεα
ποικίλα
χαλκῷ.
~οἳ
δὲ
|
μέγα |
ἰάχοντες
ἐπέδραμον
υἷες
Ἀχαιῶν
~ἐλπόμενοι |
| [14, 0-49] |
κρείων
Ἀγαμέμνων·
~ὦ
Νέστορ
Νηληϊάδη
|
μέγα |
κῦδος
Ἀχαιῶν
~τίπτε
λιπὼν
πόλεμον |
| [14, 0-49] |
~ὡς
δ᾽
ὅτε
πορφύρῃ
πέλαγος
|
μέγα |
κύματι
κωφῷ
~ὀσσόμενον
λιγέων
ἀνέμων |
| [14, 350-399] |
Δαναοῖσιν.
~αὐτίκα
δ᾽
ἐν
πρώτοισι
|
μέγα |
προθορὼν
ἐκέλευσεν·
~Ἀργεῖοι
καὶ
δ᾽ |
| [14, 150-199] |
κρείων
ἐνοσίχθων
~ἧκεν·
Ἀχαιοῖσιν
δὲ
|
μέγα |
σθένος
ἔμβαλ᾽
ἑκάστῳ
~καρδίῃ,
ἄληκτον |
| [14, 450-499] |
ἀΰσας·
~οὐ
μὰν
αὖτ᾽
ὀΐω
|
μεγαθύμου |
Πανθοΐδαο
~χειρὸς
ἄπο
στιβαρῆς
ἅλιον |
| [14, 400-449] |
~ἐγγὺς
ἐών,
χαλεπὸς
δὲ
Διὸς
|
μεγάλοιο |
κεραυνός,
~ὣς
ἔπεσ᾽
Ἕκτορος
ὦκα |
| [14, 200-249] |
Ὕπνος·
~Ἥρη
πρέσβα
θεὰ
θύγατερ
|
μεγάλοιο |
Κρόνοιο
~ἄλλον
μέν
κεν
ἔγωγε |
| [14, 150-199] |
Ἀφροδίτη·
~Ἥρη
πρέσβα
θεὰ
θύγατερ
|
μεγάλοιο |
Κρόνοιο
~αὔδα
ὅ
τι
φρονέεις· |
| [14, 350-399] |
τε
~Ἀργείων·
οἳ
δὲ
ξύνισαν
|
μεγάλῳ |
ἀλαλητῷ.
~οὔτε
θαλάσσης
κῦμα
τόσον |
| [14, 450-499] |
τις
εὔχεται
ἀνὴρ
~γνωτὸν
ἐνὶ
|
μεγάροισιν |
ἀρῆς
ἀλκτῆρα
λιπέσθαι.
~ὣς
ἔφατ᾽ |
| [14, 500-549] |
φίλῳ
καὶ
μητρὶ
γοήμεναι
ἐν
|
μεγάροισιν· |
~οὐδὲ
γὰρ
ἣ
Προμάχοιο
δάμαρ |
| [14, 400-449] |
ἀλεείνων.
~τὸν
μὲν
ἔπειτ᾽
ἀπιόντα
|
μέγας |
Τελαμώνιος
Αἴας
~χερμαδίῳ,
τά
ῥα |
| [14, 350-399] |
ὅσσαι
ἄρισται
ἐνὶ
στρατῷ
ἠδὲ
|
μέγισται
|
~ἑσσάμενοι,
κεφαλὰς
δὲ
παναίθῃσιν
κορύθεσσι
|
| [14, 100-149] |
ἔτι
που
Τρώων
ἡγήτορες
ἠδὲ
|
μέδοντες
|
~εὐρὺ
κονίσουσιν
πεδίον,
σὺ
δ᾽ |
| [14, 0-49] |
δαϊζόμενος
κατὰ
θυμὸν
~διχθάδι᾽
ἢ
|
μεθ᾽ |
ὅμιλον
ἴοι
Δαναῶν
ταχυπώλων,
~ἦε |
| [14, 100-149] |
~οὕνεκα
δὴ
γενεῆφι
νεώτατός
εἰμι
|
μεθ᾽ |
ὑμῖν·
~πατρὸς
δ᾽
ἐξ
ἀγαθοῦ |
| [14, 350-399] |
ἐκέλευσεν·
~Ἀργεῖοι
καὶ
δ᾽
αὖτε
|
μεθίεμεν |
Ἕκτορι
νίκην
~Πριαμίδῃ,
ἵνα
νῆας |
| [14, 200-249] |
μείδησεν
δὲ
βοῶπις
πότνια
Ἥρη,
|
~μειδήσασα |
δ᾽
ἔπειτα
ἑῷ
ἐγκάτθετο
κόλπῳ. |
| [14, 200-249] |
φρεσὶ
σῇσι
μενοινᾷς.
~ὣς
φάτο,
|
μείδησεν |
δὲ
βοῶπις
πότνια
Ἥρη,
~μειδήσασα |
| [14, 350-399] |
δότω,
ὃ
δ᾽
ἐν
ἀσπίδι
|
μείζονι |
δύτω.
~ὣς
ἔφαθ᾽
οἳ
δ᾽ |
| [14, 0-49] |
Μαχᾶον
ὅπως
ἔσται
τάδε
ἔργα·
|
~μείζων |
δὴ
παρὰ
νηυσὶ
βοὴ
θαλερῶν |
| [14, 100-149] |
αὐτῶν.
~ἀλλ᾽
ὃ
μὲν
αὐτόθι
|
μεῖνε, |
πατὴρ
δ᾽
ἐμὸς
Ἄργεϊ
νάσθη
|
| [14, 400-449] |
δέ
οἱ
ὄσσε
~νὺξ
ἐκάλυψε
|
μέλαινα· |
βέλος
δ᾽
ἔτι
θυμὸν
ἐδάμνα. |
| [14, 450-499] |
δ᾽
αὐτὸς
μὲν
ἀλεύατο
κῆρα
|
μέλαιναν
|
~λικριφὶς
ἀΐξας,
κόμισεν
δ᾽
Ἀντήνορος |
| [14, 100-149] |
καὶ
αἰπεινῇ
Καλυδῶνι
~Ἄγριος
ἠδὲ
|
Μέλας, |
τρίτατος
δ᾽
ἦν
ἱππότα
Οἰνεὺς
|
| [14, 50-99] |
εἶλαρ
ἔσεσθαι·
~οὕτω
που
Διὶ
|
μέλλει |
ὑπερμενέϊ
φίλον
εἶναι
~νωνύμνους
ἀπολέσθαι |
| [14, 100-149] |
πάντας
Ἀχαιοὺς
~ἐγχείῃ·
τὰ
δὲ
|
μέλλετ᾽ |
ἀκουέμεν,
εἰ
ἐτεόν
περ.
~τὼ |
| [14, 250-299] |
ἔκ
τ᾽
ὀνόμαζεν·
~Ἥρη
πῇ
|
μεμαυῖα |
κατ᾽
Οὐλύμπου
τόδ᾽
ἱκάνεις;
~ἵπποι |
| [14, 350-399] |
~Ἕκτορα
Πριαμίδην
μενέειν
μάλα
περ
|
μεμαῶτα. |
~ὃς
δέ
κ᾽
ἀνὴρ
μενέχαρμος, |
| [14, 50-99] |
ὄφρα
φθιόμεσθα
ἕκαστος.
~οὕτω
δὴ
|
μέμονας |
Τρώων
πόλιν
εὐρυάγυιαν
~καλλείψειν,
ἧς |
| [14, 450-499] |
δουρὶ
φαεινῷ.
~Πουλυδάμας
δ᾽
αὐτὸς
|
μὲν |
ἀλεύατο
κῆρα
μέλαιναν
~λικριφὶς
ἀΐξας, |
| [14, 350-399] |
δ᾽
ἀπέπιπτον
ἔερσαι.
~ὣς
ὃ
|
μὲν |
ἀτρέμας
εὗδε
πατὴρ
ἀνὰ
Γαργάρῳ |
| [14, 100-149] |
ἦν
ἔξοχος
αὐτῶν.
~ἀλλ᾽
ὃ
|
μὲν |
αὐτόθι
μεῖνε,
πατὴρ
δ᾽
ἐμὸς |
| [14, 50-99] |
~Ζεὺς
ὑψιβρεμέτης
αὐτὸς
παρατεκτήναιτο.
~τεῖχος
|
μὲν |
γὰρ
δὴ
κατερήριπεν,
ᾧ
ἐπέπιθμεν |
| [14, 50-99] |
ἀπ᾽
Ἄργεος
ἐνθάδ᾽
Ἀχαιούς.
~ᾔδεα
|
μὲν |
γὰρ
ὅτε
πρόφρων
Δαναοῖσιν
ἄμυνεν, |
| [14, 200-249] |
ἔπειτα
ἑῷ
ἐγκάτθετο
κόλπῳ.
~ἣ
|
μὲν |
ἔβη
πρὸς
δῶμα
Διὸς
θυγάτηρ |
| [14, 100-149] |
θυμὸν
ἐνιπῇ
~ἀργαλέῃ·
ἀτὰρ
οὐ
|
μὲν |
ἐγὼν
ἀέκοντας
ἄνωγα
~νῆας
ἐϋσσέλμους |
| [14, 250-299] |
ὕδωρ,
~χειρὶ
δὲ
τῇ
ἑτέρῃ
|
μὲν |
ἕλε
χθόνα
πουλυβότειραν,
~τῇ
δ᾽ |
| [14, 250-299] |
Τρώων
πόλιν
ἐξαλαπάξας.
~ἤτοι
ἐγὼ
|
μὲν |
ἔλεξα
Διὸς
νόον
αἰγιόχοιο
~νήδυμος |
| [14, 250-299] |
ὕπο
σείετο
ὕλη.
~ἔνθ᾽
Ὕπνος
|
μὲν |
ἔμεινε
πάρος
Διὸς
ὄσσε
ἰδέσθαι
|
| [14, 250-299] |
θεοὶ
Κρόνον
ἀμφὶς
ἐόντες,
~ἦ
|
μὲν |
ἐμοὶ
δώσειν
Χαρίτων
μίαν
ὁπλοτεράων |
| [14, 400-449] |
ἔθνος
ἐχάζετο
κῆρ᾽
ἀλεείνων.
~τὸν
|
μὲν |
ἔπειτ᾽
ἀπιόντα
μέγας
Τελαμώνιος
Αἴας
|
| [14, 350-399] |
πάντας
ἀρήϊα
τεύχε᾽
ἄμειβον·
~ἐσθλὰ
|
μὲν |
ἐσθλὸς
ἔδυνε,
χέρεια
δὲ
χείρονι |
| [14, 300-349] |
προσέφη
νεφεληγερέτα
Ζεύς·
~Ἥρη
κεῖσε
|
μὲν |
ἔστι
καὶ
ὕστερον
ὁρμηθῆναι,
~νῶϊ |
| [14, 50-99] |
ἑλκέμεν,
ὄφρ᾽
ἔτι
μᾶλλον
~Τρωσὶ
|
μὲν |
εὐκτὰ
γένηται
ἐπικρατέουσί
περ
ἔμπης, |
| [14, 100-149] |
ἀνάγκῃ.
~ἔνθα
δ᾽
ἔπειτ᾽
αὐτοὶ
|
μὲν |
ἐχώμεθα
δηϊοτῆτος
~ἐκ
βελέων,
μή |
| [14, 200-249] |
θεὰ
θύγατερ
μεγάλοιο
Κρόνοιο
~ἄλλον
|
μέν |
κεν
ἔγωγε
θεῶν
αἰειγενετάων
~ῥεῖα |
| [14, 100-149] |
οἳ
δ᾽
ἄρα
τοῦ
μάλα
|
μὲν |
κλύον
ἠδὲ
πίθοντο·
~βὰν
δ᾽ |
| [14, 350-399] |
οἳ
δ᾽
ἄρα
τοῦ
μάλα
|
μὲν |
κλύον
ἠδὲ
πίθοντο·
~τοὺς
δ᾽ |
| [14, 450-499] |
Προθοήνορος
ἀντὶ
πεφάσθαι
~ἄξιος;
οὐ
|
μέν |
μοι
κακὸς
εἴδεται
οὐδὲ
κακῶν |
| [14, 0-49] |
βοὴ
θαλερῶν
αἰζηῶν.
~ἀλλὰ
σὺ
|
μὲν |
νῦν
πῖνε
καθήμενος
αἴθοπα
οἶνον |
| [14, 400-449] |
βουκολέοντι
παρ᾽
ὄχθας
Σατνιόεντος.
~τὸν
|
μὲν |
Ὀϊλιάδης
δουρὶ
κλυτὸς
ἐγγύθεν
ἐλθὼν
|
| [14, 50-99] |
~οἶδα
δὲ
νῦν
ὅτε
τοὺς
|
μὲν |
ὁμῶς
μακάρεσσι
θεοῖσι
~κυδάνει,
ἡμέτερον |
| [14, 0-49] |
δ᾽
εἴσιδεν
ἔργον
ἀεικὲς
~τοὺς
|
μὲν |
ὀρινομένους,
τοὺς
δὲ
κλονέοντας
ὄπισθε
|
| [14, 350-399] |
καὶ
κῦδος
ἄρηται;
~ἀλλ᾽
ὃ
|
μὲν |
οὕτω
φησὶ
καὶ
εὔχεται
οὕνεκ᾽ |
| [14, 150-199] |
ῥίου·
αὐτίκα
δ᾽
ἔγνω
~τὸν
|
μὲν |
ποιπνύοντα
μάχην
ἀνὰ
κυδιάνειραν
~αὐτοκασίγνητον |
| [14, 150-199] |
εἰσελθοῦσα
θύρας
ἐπέθηκε
φαεινάς.
~ἀμβροσίῃ
|
μὲν |
πρῶτον
ἀπὸ
χροὸς
ἱμερόεντος
~λύματα |
| [14, 400-449] |
περὶ
στήθεσσι
τετάσθην,
~ἤτοι
ὃ
|
μὲν |
σάκεος,
ὃ
δὲ
φασγάνου
ἀργυροήλου· |
| [14, 350-399] |
καὶ
φαίδιμος
Ἕκτωρ,
~ἤτοι
ὃ
|
μὲν |
Τρώεσσιν,
ὃ
δ᾽
Ἀργείοισιν
ἀρήγων. |
| [14, 200-249] |
θελκτήρια
πάντα
τέτυκτο·
~ἔνθ᾽
ἔνι
|
μὲν |
φιλότης,
ἐν
δ᾽
ἵμερος,
ἐν |
| [14, 100-149] |
φρένες
οὐδ᾽
ἠβαιαί.
~ἀλλ᾽
ὃ
|
μὲν |
ὣς
ἀπόλοιτο,
θεὸς
δέ
ἑ |
| [14, 350-399] |
παρήπαφεν
εὐνηθῆναι.
~ὣς
εἰπὼν
ὃ
|
μὲν |
ᾤχετ᾽
ἐπὶ
κλυτὰ
φῦλ᾽
ἀνθρώπων, |
| [14, 350-399] |
οὐδ᾽
ἔτι
φημὶ
~Ἕκτορα
Πριαμίδην
|
μενέειν |
μάλα
περ
μεμαῶτα.
~ὃς
δέ |
| [14, 350-399] |
οὕνεκ᾽
Ἀχιλλεὺς
~νηυσὶν
ἔπι
γλαφυρῇσι
|
μένει |
κεχολωμένος
ἦτορ·
~κείνου
δ᾽
οὔ |
| [14, 350-399] |
μεμαῶτα.
~ὃς
δέ
κ᾽
ἀνὴρ
|
μενέχαρμος, |
ἔχει
δ᾽
ὀλίγον
σάκος
ὤμῳ, |
| [14, 250-299] |
σὺ
ταῦτα
μετὰ
φρεσὶ
σῇσι
|
μενοινᾷς; |
~ἦ
φῂς
ὣς
Τρώεσσιν
ἀρηξέμεν |
| [14, 200-249] |
νέεσθαι,
ὅ
τι
φρεσὶ
σῇσι
|
μενοινᾷς. |
~ὣς
φάτο,
μείδησεν
δὲ
βοῶπις |
| [14, 400-449] |
~ὣς
ἔπεσ᾽
Ἕκτορος
ὦκα
χαμαὶ
|
μένος |
ἐν
κονίῃσι·
~χειρὸς
δ᾽
ἔκβαλεν |
| [14, 50-99] |
μακάρεσσι
θεοῖσι
~κυδάνει,
ἡμέτερον
δὲ
|
μένος |
καὶ
χεῖρας
ἔδησεν.
~ἀλλ᾽
ἄγεθ᾽ |
| [14, 500-549] |
καρτεροθύμων·
~Φάλκην
δ᾽
Ἀντίλοχος
καὶ
|
Μέρμερον |
ἐξενάριξε·
~Μηριόνης
δὲ
Μόρυν
τε |
| [14, 150-199] |
στυγερὸς
δέ
οἱ
ἔπλετο
θυμῷ.
|
~μερμήριξε |
δ᾽
ἔπειτα
βοῶπις
πότνια
Ἥρη
|
| [14, 450-499] |
δὲ
ἐρυσσάμενος
ξίφος
ὀξὺ
~αὐχένα
|
μέσσον |
ἔλασσεν,
ἀπήραξεν
δὲ
χαμᾶζε
~αὐτῇ |
| [14, 50-99] |
πειθοίατο
λαοὶ
~τοσσοίδ᾽
ὅσσοισιν
σὺ
|
μετ᾽ |
Ἀργείοισιν
ἀνάσσεις·
~νῦν
δέ
σευ |
| [14, 0-49] |
ὅμιλον
ἴοι
Δαναῶν
ταχυπώλων,
~ἦε
|
μετ᾽ |
Ἀτρεΐδην
Ἀγαμέμνονα
ποιμένα
λαῶν.
~ὧδε |
| [14, 100-149] |
ἀλαοσκοπιὴν
εἶχε
κλυτὸς
ἐννοσίγαιος,
~ἀλλὰ
|
μετ᾽ |
αὐτοὺς
ἦλθε
παλαιῷ
φωτὶ
ἐοικώς, |
| [14, 250-299] |
τί
ἢ
δὲ
σὺ
ταῦτα
|
μετὰ |
φρεσὶ
σῇσι
μενοινᾷς;
~ἦ
φῂς |
| [14, 400-449] |
ταχὺς
Αἴας
~Σάτνιον
οὔτασε
δουρὶ
|
μετάλμενος |
ὀξυόεντι
~Ἠνοπίδην,
ὃν
ἄρα
νύμφη |
| [14, 100-149] |
ἀσμένῳ
εἴη.
~τοῖσι
δὲ
καὶ
|
μετέειπε |
βοὴν
ἀγαθὸς
Διομήδης·
~ἐγγὺς
ἀνήρ· |
| [14, 300-349] |
~εὕδοντ᾽
ἀθρήσειε,
θεοῖσι
δὲ
πᾶσι
|
μετελθὼν
|
~πεφράδοι;
οὐκ
ἂν
ἔγωγε
τεὸν |
| [14, 300-349] |
τόδ᾽
ἱκάνω,
~μή
πώς
μοι
|
μετέπειτα |
χολώσεαι,
αἴ
κε
σιωπῇ
~οἴχωμαι |
| [14, 200-249] |
ἆσσον
ἱκοίμην
~οὐδὲ
κατευνήσαιμ᾽
ὅτε
|
μὴ |
αὐτός
γε
κελεύοι.
~ἤδη
γάρ |
| [14, 50-99] |
ὤφελλες
ἀεικελίου
στρατοῦ
ἄλλου
~σημαίνειν,
|
μὴ |
δ᾽
ἄμμιν
ἀνασσέμεν,
οἷσιν
ἄρα |
| [14, 0-49] |
πόλεμον
φθισήνορα
δεῦρ᾽
ἀφικάνεις;
~δείδω
|
μὴ |
δή
μοι
τελέσῃ
ἔπος
ὄβριμος |
| [14, 250-299] |
ἐπαύσατο
χωόμενός
περ.
~ἅζετο
γὰρ
|
μὴ |
Νυκτὶ
θοῇ
ἀποθύμια
ἕρδοι.
~νῦν |
| [14, 250-299] |
ἀπ᾽
αἰθέρος
ἔμβαλε
πόντῳ,
~εἰ
|
μὴ |
Νὺξ
δμήτειρα
θεῶν
ἐσάωσε
καὶ |
| [14, 100-149] |
μὲν
ἐχώμεθα
δηϊοτῆτος
~ἐκ
βελέων,
|
μή |
πού
τις
ἐφ᾽
ἕλκεϊ
ἕλκος |
| [14, 0-49] |
ποτ᾽
ἐπηπείλησεν
ἐνὶ
Τρώεσσ᾽
ἀγορεύων
|
~μὴ |
πρὶν
πὰρ
νηῶν
προτὶ
Ἴλιον |
| [14, 300-349] |
δεῦρο
κατ᾽
Οὐλύμπου
τόδ᾽
ἱκάνω,
|
~μή |
πώς
μοι
μετέπειτα
χολώσεαι,
αἴ |
| [14, 450-499] |
δεδμημένος
εὕδει
~ἔγχει
ἐμῷ,
ἵνα
|
μή |
τι
κασιγνήτοιό
γε
ποινὴ
~δηρὸν |
| [14, 100-149] |
αἴ
κ᾽
ἐθέλητε
~πείθεσθαι,
καὶ
|
μή |
τι
κότῳ
ἀγάσησθε
ἕκαστος
~οὕνεκα |
| [14, 50-99] |
εἵνεκ᾽
ὀϊζύομεν
κακὰ
πολλά;
~σίγα,
|
μή |
τίς
τ᾽
ἄλλος
Ἀχαιῶν
τοῦτον |
| [14, 500-549] |
δ᾽
Ἀντίλοχος
καὶ
Μέρμερον
ἐξενάριξε·
|
~Μηριόνης |
δὲ
Μόρυν
τε
καὶ
Ἱπποτίωνα |
| [14, 250-299] |
ἀμφιχυθείς·
σὺ
δέ
οἱ
κακὰ
|
μήσαο |
θυμῷ
~ὄρσασ᾽
ἀργαλέων
ἀνέμων
ἐπὶ |
| [14, 300-349] |
ἀλόχοιο,
~ἣ
τέκε
Πειρίθοον
θεόφιν
|
μήστωρ᾽ |
ἀτάλαντον·
~οὐδ᾽
ὅτε
περ
Δανάης |
| [14, 300-349] |
ἀπαμειβόμενος
προσέφη
νεφεληγερέτα
Ζεύς·
~Ἥρη
|
μήτε |
θεῶν
τό
γε
δείδιθι
μήτέ |
| [14, 300-349] |
μήτε
θεῶν
τό
γε
δείδιθι
|
μήτέ |
τιν᾽
ἀνδρῶν
~ὄψεσθαι·
τοῖόν
τοι |
| [14, 250-299] |
κέλευθον.
~Ἴδην
δ᾽
ἱκέσθην
πολυπίδακα
|
μητέρα |
θηρῶν
~Λεκτόν,
ὅθι
πρῶτον
λιπέτην |
| [14, 200-249] |
~Ὠκεανόν
τε
θεῶν
γένεσιν
καὶ
|
μητέρα |
Τηθύν,
~οἵ
μ᾽
ἐν
σφοῖσι |
| [14, 300-349] |
~Ὠκεανόν
τε
θεῶν
γένεσιν
καὶ
|
μητέρα |
Τηθύν,
~οἵ
με
σφοῖσι
δόμοισιν |
| [14, 450-499] |
ὄπασσε·
~τῷ
δ᾽
ἄρ᾽
ὑπὸ
|
μήτηρ |
μοῦνον
τέκεν
Ἰλιονῆα.
~τὸν
τόθ᾽ |
| [14, 100-149] |
εἴη
ὃς
τῆσδέ
γ᾽
ἀμείνονα
|
μῆτιν |
ἐνίσποι
~ἢ
νέος
ἠὲ
παλαιός· |
| [14, 500-549] |
ἀγαυοῦ
Ἰλιονῆος
~πατρὶ
φίλῳ
καὶ
|
μητρὶ |
γοήμεναι
ἐν
μεγάροισιν·
~οὐδὲ
γὰρ |
| [14, 250-299] |
ἐγὼ
δέ
κέ
τοι
Χαρίτων
|
μίαν |
ὁπλοτεράων
~δώσω
ὀπυιέμεναι
καὶ
σὴν |
| [14, 250-299] |
~ἦ
μὲν
ἐμοὶ
δώσειν
Χαρίτων
|
μίαν |
ὁπλοτεράων
~Πασιθέην,
ἧς
τ᾽
αὐτὸς |
| [14, 350-399] |
τῷ
δ᾽
οὐ
θέμις
ἐστὶ
|
μιγῆναι
|
~ἐν
δαῒ
λευγαλέῃ,
ἀλλὰ
δέος |
| [14, 400-449] |
ὃν
ἀθάνατος
τέκετο
Ζεύς,
~ἔνθά
|
μιν |
ἐξ
ἵππων
πέλασαν
χθονί,
κὰδ |
| [14, 250-299] |
ἀνέμων
ἐπὶ
πόντον
ἀήτας,
~καί
|
μιν |
ἔπειτα
Κόων
δ᾽
εὖ
ναιομένην |
| [14, 250-299] |
Ζεύς.
~ὡς
δ᾽
ἴδεν,
ὥς
|
μιν |
ἔρως
πυκινὰς
φρένας
ἀμφεκάλυψεν,
~οἷον |
| [14, 450-499] |
τις
Ἀργείων
κόμισε
χροΐ,
καί
|
μιν |
ὀΐω
~αὐτῷ
σκηπτόμενον
κατίμεν
δόμον |
| [14, 100-149] |
ἕλε
χεῖρ᾽
Ἀγαμέμνονος
Ἀτρεΐδαο,
~καί
|
μιν |
φωνήσας
ἔπεα
πτερόεντα
προσηύδα·
~Ἀτρεΐδη |
| [14, 350-399] |
ἐπάμυνε,
~καί
σφιν
κῦδος
ὄπαζε
|
μίνυνθά |
περ,
ὄφρ᾽
ἔτι
εὕδει
~Ζεύς, |
| [14, 300-349] |
κούρης
τηλεκλειτοῖο,
~ἣ
τέκε
μοι
|
Μίνων |
τε
καὶ
ἀντίθεον
Ραδάμανθυν·
~οὐδ᾽ |
| [14, 400-449] |
κιόντα
~μᾶλλον
ἐπὶ
Τρώεσσι
θόρον,
|
μνήσαντο |
δὲ
χάρμης.
~ἔνθα
πολὺ
πρώτιστος |
| [14, 200-249] |
ἰδέω
χάριν
ἤματα
πάντα.
~κοίμησόν
|
μοι |
Ζηνὸς
ὑπ᾽
ὀφρύσιν
ὄσσε
φαεινὼ
|
| [14, 450-499] |
ἀντὶ
πεφάσθαι
~ἄξιος;
οὐ
μέν
|
μοι |
κακὸς
εἴδεται
οὐδὲ
κακῶν
ἔξ, |
| [14, 300-349] |
Οὐλύμπου
τόδ᾽
ἱκάνω,
~μή
πώς
|
μοι |
μετέπειτα
χολώσεαι,
αἴ
κε
σιωπῇ |
| [14, 300-349] |
Φοίνικος
κούρης
τηλεκλειτοῖο,
~ἣ
τέκε
|
μοι |
Μίνων
τε
καὶ
ἀντίθεον
Ραδάμανθυν· |
| [14, 500-549] |
φύγοι
αἰπὺν
ὄλεθρον.
~ἔσπετε
νῦν
|
μοι |
Μοῦσαι
Ὀλύμπια
δώματ᾽
ἔχουσαι
~ὅς |
| [14, 450-499] |
ἀμύμονι
Πουλυδάμαντι·
~φράζεο
Πουλυδάμα
καί
|
μοι |
νημερτὲς
ἐνίσπες
~ἦ
ῥ᾽
οὐχ |
| [14, 250-299] |
ἀμειβόμενος
δὲ
προσηύδα·
~ἄγρει
νῦν
|
μοι |
ὄμοσσον
ἀάατον
Στυγὸς
ὕδωρ,
~χειρὶ |
| [14, 0-49] |
δεῦρ᾽
ἀφικάνεις;
~δείδω
μὴ
δή
|
μοι |
τελέσῃ
ἔπος
ὄβριμος
Ἕκτωρ,
~ὥς |
| [14, 150-199] |
μῦθον
ἔειπε·
~ἦ
ῥά
νύ
|
μοί |
τι
πίθοιο
φίλον
τέκος
ὅττί |
| [14, 500-549] |
καὶ
εὐχόμενος
ἔπος
ηὔδα·
~εἰπέμεναί
|
μοι |
Τρῶες
ἀγαυοῦ
Ἰλιονῆος
~πατρὶ
φίλῳ |
| [14, 150-199] |
προσηύδα
πότνια
Ἥρη·
~δὸς
νῦν
|
μοι |
φιλότητα
καὶ
ἵμερον,
ᾧ
τε |
| [14, 150-199] |
ἕρματα
ἧκεν
ἐϋτρήτοισι
λοβοῖσι
~τρίγληνα
|
μορόεντα· |
χάρις
δ᾽
ἀπελάμπετο
πολλή.
~κρηδέμνῳ |
| [14, 500-549] |
καὶ
Μέρμερον
ἐξενάριξε·
~Μηριόνης
δὲ
|
Μόρυν |
τε
καὶ
Ἱπποτίωνα
κατέκτα,
~Τεῦκρος |
| [14, 450-499] |
~τῷ
δ᾽
ἄρ᾽
ὑπὸ
μήτηρ
|
μοῦνον |
τέκεν
Ἰλιονῆα.
~τὸν
τόθ᾽
ὑπ᾽ |
| [14, 500-549] |
αἰπὺν
ὄλεθρον.
~ἔσπετε
νῦν
μοι
|
Μοῦσαι |
Ὀλύμπια
δώματ᾽
ἔχουσαι
~ὅς
τις |
| [14, 100-149] |
γε
κακὸν
καὶ
ἀνάλκιδα
φάντες
|
~μῦθον |
ἀτιμήσαιτε
πεφασμένον
ὅν
κ᾽
ἐῢ |
| [14, 150-199] |
~τῶν
ἄλλων
ἀπάνευθε
θεῶν
πρὸς
|
μῦθον |
ἔειπε·
~ἦ
ῥά
νύ
μοί |
| [14, 300-349] |
Ἥρη·
~αἰνότατε
Κρονίδη
ποῖον
τὸν
|
μῦθον |
ἔειπες.
~εἰ
νῦν
ἐν
φιλότητι |
| [14, 50-99] |
τ᾽
ἄλλος
Ἀχαιῶν
τοῦτον
ἀκούσῃ
|
~μῦθον, |
ὃν
οὔ
κεν
ἀνήρ
γε |
| [14, 500-549] |
πρῶτος
Τελαμώνιος
Ὕρτιον
οὖτα
~Γυρτιάδην
|
Μυσῶν |
ἡγήτορα
καρτεροθύμων·
~Φάλκην
δ᾽
Ἀντίλοχος |