Chant, vers
[14, 50-99]	τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια	βάζειν	~σκηπτοῦχός τ᾽ εἴη, καί οἱ
[14, 300-349]	κε σιωπῇ ~οἴχωμαι πρὸς δῶμα	βαθυρρόου	Ὠκεανοῖο. ~τὴν δ᾽ ἀπαμειβόμενος προσέφη
[14, 450-499]	Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ ~Πανθοΐδης,	βάλε	δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον ~υἱὸν
[14, 400-449]	ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν ~οὐτάσαι οὐδὲ	βαλεῖν·	πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι ~Πουλυδάμας
[14, 50-99]	ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ~ἐν θυμῷ	βάλλονται	ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς
[14, 400-449]	δειρῆς, ~στρόμβον δ᾽ ὣς ἔσσευε	βαλών,	περὶ δ᾽ ἔδραμε πάντῃ. ~ὡς
[14, 100-149]	μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·	~βὰν	δ᾽ ἴμεν, ἦρχε δ᾽ ἄρά
[14, 350-399]	ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν	~βάν	ῥ᾽ ἴμεν· ἦρχε δ᾽ ἄρά
[14, 400-449]	τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον	βαρέα	στενάχοντα. ~ἀλλ᾽ ὅτε δὴ πόρον
[14, 350-399]	ἠδὲ πίθοντο· ~τοὺς δ᾽ αὐτοὶ	βασιλῆες	ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς
[14, 0-49]	ἀμφιγύοισι. ~Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες	βασιλῆες	~πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο
[14, 450-499]	Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ~ἀμφὶ κασιγνήτῳ	βεβαώς·	ὃ δ᾽ ὕφελκε ποδοῖιν. ~τῷ
[14, 0-49]	βασιλῆες ~πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι	βεβλήατο	χαλκῷ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ
[14, 400-449]	ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας ~στῆθος	βεβλήκει	ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, ~στρόμβον
[14, 50-99]	κελεύω ~δύμεναι· οὐ γάρ πως	βεβλημένον	ἐστὶ μάχεσθαι. ~τὸν δ᾽ αὖτε
[14, 100-149]	αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ~ἐκ	βελέων,	μή πού τις ἐφ᾽ ἕλκεϊ
[14, 400-449]	οἱ ὄσσε ~νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·	βέλος	δ᾽ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα. ~Ἀργεῖοι
[14, 400-449]	δ᾽ Ἕκτωρ, ~ὅττί ῥά οἱ	βέλος	ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, ~ἂψ
[14, 50-99]	φυγέειν κακόν, οὐδ᾽ ἀνὰ νύκτα.	~βέλτερον	ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ
[14, 150-199]	ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.	~βῆ	δ᾽ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν
[14, 350-399]	δαμείς, ἔχε δ᾽ ἀγκὰς ἄκοιτιν·	~βῆ	δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
[14, 150-199]	πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον	~βῆ	ῥ᾽ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη
[14, 0-49]	οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι	~βῆναι	ἐπ᾽ Ἀτρεΐδην. οἳ δ᾽ ἀλλήλους
[14, 350-399]	ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο ~οὔρεος ἐν	βήσσῃς,	ὅτε τ᾽ ὤρετο καιέμεν ὕλην·
[14, 250-299]	ἅλα· τὼ δ᾽ ἐπὶ χέρσου	~βήτην,	ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο
[14, 250-299]	τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, ~τὼ	βήτην	Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ
[14, 100-149]	θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ~ἀφνειὸν	βιότοιο,	ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι
[14, 150-199]	τε λιαρόν τε ~χεύῃ ἐπὶ	βλεφάροισιν	ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι. ~βῆ δ᾽
[14, 350-399]	ἀλαλητῷ. ~οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον	βοάᾳ	ποτὶ χέρσον ~ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ
[14, 0-49]	ἔργα· ~μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ	βοὴ	θαλερῶν αἰζηῶν. ~ἀλλὰ σὺ μὲν
[14, 100-149]	εἴη. ~τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε	βοὴν	ἀγαθὸς Διομήδης· ~ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ
[14, 450-499]	ἔλλαβε θυμόν. ~ἔνθ᾽ Ἀκάμας Πρόμαχον	Βοιώτιον	οὔτασε δουρὶ ~ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·
[14, 350-399]	ποτὶ χέρσον ~ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ	Βορέω	ἀλεγεινῇ· ~οὔτε πυρὸς τόσσός γε
[14, 400-449]	νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων ~Ἤνοπι	βουκολέοντι	παρ᾽ ὄχθας Σατνιόεντος. ~τὸν μὲν
[14, 450-499]	~Ἀρχέλοχος· τῷ γάρ ῥα θεοὶ	βούλευσαν	ὄλεθρον. ~τόν ῥ᾽ ἔβαλεν κεφαλῆς
[14, 100-149]	δὲ χάρμης. ~ἔνθά κε σὴ	βουλὴ	δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν. ~τὸν δ᾽
[14, 150-199]	οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο	βουλὴ	~ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν
[14, 200-249]	μενοινᾷς. ~ὣς φάτο, μείδησεν δὲ	βοῶπις	πότνια Ἥρη, ~μειδήσασα δ᾽ ἔπειτα
[14, 150-199]	ἔπλετο θυμῷ. ~μερμήριξε δ᾽ ἔπειτα	βοῶπις	πότνια Ἥρη ~ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς
[14, 250-299]	τελέσσαι. ~τὸν δ᾽ αὖτε προσέειπε	βοῶπις	πότνια Ἥρη· ~Ὕπνε τί ἢ
[14, 400-449]	~καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ	βράχε	τεύχεα ποικίλα χαλκῷ. ~οἳ δὲ
[14, 350-399]	~ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα	βρέμεται	χαλεπαίνων, ~ὅσση ἄρα Τρώων καὶ
[14, 350-399]	~οὔτε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ	βρόμος	αἰθομένοιο ~οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε
[14, 500-549]	ἔχουσαι ~ὅς τις δὴ πρῶτος	βροτόεντ᾽	ἀνδράγρι᾽ Ἀχαιῶν ~ἤρατ᾽ ἐπεί ῥ᾽
[14, 300-349]	δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα	βροτοῖσιν·	~οὐδ᾽ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης,
[14, 0-49]	Ἑκαμήδη ~θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο	βρότον	αἱματόεντα· ~αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/05/2006