| Chant, vers |
| [14, 300-349] |
θ᾽
ἑρσήεντα
ἰδὲ
κρόκον
ἠδ᾽
|
ὑάκινθον
|
~πυκνὸν
καὶ
μαλακόν,
ὃς
ἀπὸ |
| [14, 300-349] |
οἴσουσιν
ἐπὶ
τραφερήν
τε
καὶ
|
ὑγρήν. |
~νῦν
δὲ
σεῦ
εἵνεκα
δεῦρο |
| [14, 250-299] |
νῦν
μοι
ὄμοσσον
ἀάατον
Στυγὸς
|
ὕδωρ, |
~χειρὶ
δὲ
τῇ
ἑτέρῃ
μὲν |
| [14, 400-449] |
πέλασαν
χθονί,
κὰδ
δέ
οἱ
|
ὕδωρ |
~χεῦαν·
ὃ
δ᾽
ἀμπνύνθη
καὶ |
| [14, 100-149] |
~νῆας
ἐϋσσέλμους
ἅλα
δ᾽
ἑλκέμεν
|
υἷας |
Ἀχαιῶν.
~νῦν
δ᾽
εἴη
ὃς |
| [14, 400-449] |
~οἳ
δὲ
μέγα
ἰάχοντες
ἐπέδραμον
|
υἷες |
Ἀχαιῶν
~ἐλπόμενοι
ἐρύεσθαι,
ἀκόντιζον
δὲ |
| [14, 450-499] |
βάλε
δὲ
Προθοήνορα
δεξιὸν
ὦμον
|
~υἱὸν |
Ἀρηϊλύκοιο,
δι᾽
ὤμου
δ᾽
ὄβριμον |
| [14, 450-499] |
ἄνακτος·
ὃ
δ᾽
οὔτασεν
Ἰλιονῆα
|
~υἱὸν |
Φόρβαντος
πολυμήλου,
τόν
ῥα
μάλιστα |
| [14, 450-499] |
~λικριφὶς
ἀΐξας,
κόμισεν
δ᾽
Ἀντήνορος
|
υἱὸς
|
~Ἀρχέλοχος·
τῷ
γάρ
ῥα
θεοὶ |
| [14, 250-299] |
τῷ
ὅτε
κεῖνος
ὑπέρθυμος
Διὸς
|
υἱὸς |
~ἔπλεεν
Ἰλιόθεν
Τρώων
πόλιν
ἐξαλαπάξας. |
| [14, 150-199] |
ἐς
θάλαμον,
τόν
οἱ
φίλος
|
υἱὸς |
ἔτευξεν
~Ἥφαιστος,
πυκινὰς
δὲ
θύρας |
| [14, 300-349] |
τοι
θάλαμος,
τόν
τοι
φίλος
|
υἱὸς |
ἔτευξεν
~Ἥφαιστος,
πυκινὰς
δὲ
θύρας |
| [14, 500-549] |
δ᾽
Αἴας
εἷλεν
Ὀϊλῆος
ταχὺς
|
υἱός· |
~οὐ
γάρ
οἵ
τις
ὁμοῖος |
| [14, 0-49] |
~ὣς
εἰπὼν
σάκος
εἷλε
τετυγμένον
|
υἷος |
ἑοῖο
~κείμενον
ἐν
κλισίῃ
Θρασυμήδεος |
| [14, 250-299] |
ἀκροτάτη
δὲ
ποδῶν
ὕπο
σείετο
|
ὕλη. |
~ἔνθ᾽
Ὕπνος
μὲν
ἔμεινε
πάρος |
| [14, 350-399] |
βήσσῃς,
ὅτε
τ᾽
ὤρετο
καιέμεν
|
ὕλην· |
~οὔτ᾽
ἄνεμος
τόσσόν
γε
περὶ |
| [14, 100-149] |
δὴ
γενεῆφι
νεώτατός
εἰμι
μεθ᾽
|
ὑμῖν· |
~πατρὸς
δ᾽
ἐξ
ἀγαθοῦ
καὶ |
| [14, 450-499] |
κατακτενέεσθε
καὶ
ὔμμες.
~φράζεσθ᾽
ὡς
|
ὑμῖν |
Πρόμαχος
δεδμημένος
εὕδει
~ἔγχει
ἐμῷ, |
| [14, 450-499] |
ἀλλά
ποθ᾽
ὧδε
κατακτενέεσθε
καὶ
|
ὔμμες. |
~φράζεσθ᾽
ὡς
ὑμῖν
Πρόμαχος
δεδμημένος |
| [14, 450-499] |
μοῦνον
τέκεν
Ἰλιονῆα.
~τὸν
τόθ᾽
|
ὑπ᾽ |
ὀφρύος
οὖτα
κατ᾽
ὀφθαλμοῖο
θέμεθλα, |
| [14, 200-249] |
ἤματα
πάντα.
~κοίμησόν
μοι
Ζηνὸς
|
ὑπ᾽ |
ὀφρύσιν
ὄσσε
φαεινὼ
~αὐτίκ᾽
ἐπεί |
| [14, 450-499] |
δ᾽
Ἀκάμαντος·
ὃ
δ᾽
οὐχ
|
ὑπέμεινεν |
ἐρωὴν
~Πηνελέωο
ἄνακτος·
ὃ
δ᾽ |
| [14, 400-449] |
τῶν
ἓν
ἀείρας
~στῆθος
βεβλήκει
|
ὑπὲρ |
ἄντυγος
ἀγχόθι
δειρῆς,
~στρόμβον
δ᾽ |
| [14, 500-549] |
Περιφήτην·
~Ἀτρεΐδης
δ᾽
ἄρ᾽
ἔπειθ᾽
|
Ὑπερήνορα |
ποιμένα
λαῶν
~οὖτα
κατὰ
λαπάρην, |
| [14, 250-299] |
ἐφετμὴ
~ἤματι
τῷ
ὅτε
κεῖνος
|
ὑπέρθυμος |
Διὸς
υἱὸς
~ἔπλεεν
Ἰλιόθεν
Τρώων |
| [14, 0-49] |
τοὺς
δὲ
κλονέοντας
ὄπισθε
~Τρῶας
|
ὑπερθύμους· |
ἐρέριπτο
δὲ
τεῖχος
Ἀχαιῶν.
~ὡς |
| [14, 50-99] |
ἔσεσθαι·
~οὕτω
που
Διὶ
μέλλει
|
ὑπερμενέϊ |
φίλον
εἶναι
~νωνύμνους
ἀπολέσθαι
ἀπ᾽ |
| [14, 200-249] |
τ᾽
ἔφατ᾽
ἔκ
τ᾽
ὀνόμαζεν·
|
~Ὕπνε |
ἄναξ
πάντων
τε
θεῶν
πάντων |
| [14, 250-299] |
αὖτε
προσέειπε
βοῶπις
πότνια
Ἥρη·
|
~Ὕπνε |
τί
ἢ
δὲ
σὺ
ταῦτα |
| [14, 150-199] |
φιλότητι
~ᾗ
χροιῇ,
τῷ
δ᾽
|
ὕπνον |
ἀπήμονά
τε
λιαρόν
τε
~χεύῃ |
| [14, 350-399] |
θέειν
ἐπὶ
νῆας
Ἀχαιῶν
νήδυμος
|
Ὕπνος
|
~ἀγγελίην
ἐρέων
γαιηόχῳ
ἐννοσιγαίῳ·
~ἀγχοῦ |
| [14, 250-299] |
ἄκοιτιν.
~ὣς
φάτο,
χήρατο
δ᾽
|
Ὕπνος, |
ἀμειβόμενος
δὲ
προσηύδα·
~ἄγρει
νῦν |
| [14, 200-249] |
~τὴν
δ᾽
ἀπαμειβόμενος
προσεφώνεε
νήδυμος
|
Ὕπνος· |
~Ἥρη
πρέσβα
θεὰ
θύγατερ
μεγάλοιο |
| [14, 250-299] |
ποδῶν
ὕπο
σείετο
ὕλη.
~ἔνθ᾽
|
Ὕπνος |
μὲν
ἔμεινε
πάρος
Διὸς
ὄσσε |
| [14, 350-399] |
εὗδε
πατὴρ
ἀνὰ
Γαργάρῳ
ἄκρῳ,
|
~ὕπνῳ |
καὶ
φιλότητι
δαμείς,
ἔχε
δ᾽ |
| [14, 200-249] |
εἰσαφίκανε
πόλιν
θείοιο
Θόαντος.
~ἔνθ᾽
|
Ὕπνῳ |
ξύμβλητο
κασιγνήτῳ
Θανάτοιο,
~ἔν
τ᾽ |
| [14, 200-249] |
ἐμὸς
πάϊς
ἀμφιγυήεις
~τεύξει᾽
ἀσκήσας,
|
ὑπὸ |
δὲ
θρῆνυν
ποσὶν
ἥσει,
~τῷ |
| [14, 150-199] |
ἦν
ἠέλιος
ὥς·
~ποσσὶ
δ᾽
|
ὑπὸ |
λιπαροῖσιν
ἐδήσατο
καλὰ
πέδιλα.
~αὐτὰρ |
| [14, 450-499] |
κτῆσιν
ὄπασσε·
~τῷ
δ᾽
ἄρ᾽
|
ὑπὸ |
μήτηρ
μοῦνον
τέκεν
Ἰλιονῆα.
~τὸν |
| [14, 400-449] |
ἔδραμε
πάντῃ.
~ὡς
δ᾽
ὅθ᾽
|
ὑπὸ |
πληγῆς
πατρὸς
Διὸς
ἐξερίπῃ
δρῦς
|
| [14, 500-549] |
φάτο,
τοὺς
δ᾽
ἄρα
πάντας
|
ὑπὸ |
τρόμος
ἔλλαβε
γυῖα,
~πάπτηνεν
δὲ |
| [14, 300-349] |
παῖς
ἣν
παράκοιτιν·
~τοῖσι
δ᾽
|
ὑπὸ |
χθὼν
δῖα
φύεν
νεοθηλέα
ποίην, |
| [14, 250-299] |
χέρσου
~βήτην,
ἀκροτάτη
δὲ
ποδῶν
|
ὕπο |
σείετο
ὕλη.
~ἔνθ᾽
Ὕπνος
μὲν |
| [14, 50-99] |
ἠὲ
ἁλώῃ.
~τὸν
δ᾽
ἄρ᾽
|
ὑπόδρα |
ἰδὼν
προσέφη
πολύμητις
Ὀδυσσεύς·
~Ἀτρεΐδη |
| [14, 250-299] |
θεοὺς
δ᾽
ὀνόμηνεν
ἅπαντας
~τοὺς
|
ὑποταρταρίους |
οἳ
Τιτῆνες
καλέονται.
~αὐτὰρ
ἐπεί |
| [14, 500-549] |
ἐννοσίγαιος.
~Αἴας
ῥα
πρῶτος
Τελαμώνιος
|
Ὕρτιον |
οὖτα
~Γυρτιάδην
Μυσῶν
ἡγήτορα
καρτεροθύμων· |
| [14, 400-449] |
~Τρῶες
καὶ
Δαναοὶ
σύναγον
κρατερὴν
|
ὑσμίνην. |
~τῷ
δ᾽
ἐπὶ
Πουλυδάμας
ἐγχέσπαλος |
| [14, 300-349] |
~Ἥρη
κεῖσε
μὲν
ἔστι
καὶ
|
ὕστερον |
ὁρμηθῆναι,
~νῶϊ
δ᾽
ἄγ᾽
ἐν |
| [14, 450-499] |
~ἀμφὶ
κασιγνήτῳ
βεβαώς·
ὃ
δ᾽
|
ὕφελκε |
ποδοῖιν.
~τῷ
δ᾽
Ἀκάμας
ἔκπαγλον |
| [14, 250-299] |
κραιπνῶς
προσεβήσετο
Γάργαρον
ἄκρον
~Ἴδης
|
ὑψηλῆς· |
ἴδε
δὲ
νεφεληγερέτα
Ζεύς.
~ὡς |
| [14, 50-99] |
δὲ
ἐρύσσομεν
εἰς
ἅλα
δῖαν,
|
~ὕψι |
δ᾽
ἐπ᾽
εὐνάων
ὁρμίσσομεν,
εἰς |
| [14, 50-99] |
τετεύχαται,
οὐδέ
κεν
ἄλλως
~Ζεὺς
|
ὑψιβρεμέτης |
αὐτὸς
παρατεκτήναιτο.
~τεῖχος
μὲν
γὰρ |
| [14, 350-399] |
ἄνεμος
τόσσόν
γε
περὶ
δρυσὶν
|
ὑψικόμοισι
|
~ἠπύει,
ὅς
τε
μάλιστα
μέγα |
| [14, 300-349] |
καὶ
μαλακόν,
ὃς
ἀπὸ
χθονὸς
|
ὑψόσ᾽ |
ἔεργε.
~τῷ
ἔνι
λεξάσθην,
ἐπὶ |