Chant, vers
[14, 100-149]	ἄλλοι. ~Ἀδρήστοιο δ᾽ ἔγημε θυγατρῶν,	ναῖε	δὲ δῶμα ~ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις
[14, 250-299]	μιν ἔπειτα Κόων δ᾽ εὖ	ναιομένην	ἀπένεικας ~νόσφι φίλων πάντων. ὃ
[14, 100-149]	μεῖνε, πατὴρ δ᾽ ἐμὸς Ἄργεϊ	νάσθη	~πλαγχθείς· ὡς γάρ που Ζεὺς
[14, 350-399]	δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε	νέας	τε ~Ἀργείων· οἳ δὲ ξύνισαν
[14, 200-249]	οὐδέ σέ φημι ~ἄπρηκτόν γε	νέεσθαι,	ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.
[14, 50-99]	~οὐδ᾽ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι	νέεσσι.	~τὸν δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα Γερήνιος
[14, 450-499]	τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,	~νείατον	ἀστράγαλον, ἀπὸ δ᾽ ἄμφω κέρσε
[14, 200-249]	εἶμ᾽ ὀψομένη, καί σφ᾽ ἄκριτα	νείκεα	λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον
[14, 300-349]	εἶμ᾽ ὀψομένη, καί σφ᾽ ἄκριτα	νείκεα	λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον
[14, 50-99]	νῆας ἁπάσας. ~οὐ γάρ τις	νέμεσις	φυγέειν κακόν, οὐδ᾽ ἀνὰ νύκτα.
[14, 300-349]	δῶμα νεοίμην ~ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα,	νεμεσσητὸν	δέ κεν εἴη. ~ἀλλ᾽ εἰ
[14, 300-349]	δ᾽ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν	νεοθηλέα	ποίην, ~λωτόν θ᾽ ἑρσήεντα ἰδὲ
[14, 300-349]	ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα	νεοίμην	~ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ
[14, 100-149]	γ᾽ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι ~ἢ	νέος	ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ δέ κεν
[14, 50-99]	ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ~ἐκ	νεότητος	ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν
[14, 200-249]	τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ~γαίης	νέρθε	καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης· ~τοὺς
[14, 50-99]	αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·	~Νέστορ	ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι
[14, 0-49]	φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· ~ὦ	Νέστορ	Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ~τίπτε
[14, 0-49]	~Ὁμήρου Ἰλιὰς Ξ	~Νέστορα	δ᾽ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά
[14, 0-49]	ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.	~Νέστορι	δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες ~πὰρ
[14, 50-99]	δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα	Νέστωρ·	~ἦ δὴ ταῦτά γ᾽ ἑτοῖμα
[14, 0-49]	στήθεσσιν. ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς	~Νέστωρ,	πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν
[14, 300-349]	Ὠκεανοῖο. ~τὴν δ᾽ ἀπαμειβόμενος προσέφη	νεφεληγερέτα	Ζεύς· ~Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι
[14, 300-349]	εὐνή. ~τὴν δ᾽ ἀπαμειβόμενος προσέφη	νεφεληγερέτα	Ζεύς· ~Ἥρη μήτε θεῶν τό
[14, 250-299]	ἄκρον ~Ἴδης ὑψηλῆς· ἴδε δὲ	νεφεληγερέτα	Ζεύς. ~ὡς δ᾽ ἴδεν, ὥς
[14, 350-399]	~τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ	νεφέλην	ἕσσαντο ~καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ δ᾽
[14, 300-349]	ἀνδρῶν ~ὄψεσθαι· τοῖόν τοι ἐγὼ	νέφος	ἀμφικαλύψω ~χρύσεον· οὐδ᾽ ἂν νῶϊ
[14, 500-549]	δὴ ~ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ	νεώμεθα	κοῦροι Ἀχαιῶν. ~ὣς φάτο, τοὺς
[14, 100-149]	ἐπόψεαι αὐτὸς ~φεύγοντας προτὶ ἄστυ	νεῶν	ἄπο καὶ κλισιάων. ~ὣς εἰπὼν
[14, 100-149]	ἀγάσησθε ἕκαστος ~οὕνεκα δὴ γενεῆφι	νεώτατός	εἰμι μεθ᾽ ὑμῖν· ~πατρὸς δ᾽
[14, 50-99]	~Τρῶες· ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα	νῆας	ἁπάσας. ~οὐ γάρ τις νέμεσις
[14, 350-399]	ἄκοιτιν· ~βῆ δὲ θέειν ἐπὶ	νῆας	Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ~ἀγγελίην ἐρέων
[14, 350-399]	μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην ~Πριαμίδῃ, ἵνα	νῆας	ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται; ~ἀλλ᾽
[14, 0-49]	προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι ~πρὶν πυρὶ	νῆας	ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.
[14, 100-149]	οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα	~νῆας	ἐϋσσέλμους ἅλα δ᾽ ἑλκέμεν υἷας
[14, 50-99]	κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς	~νῆας	ἐϋσσέλμους ἅλαδ᾽ ἑλκέμεν, ὄφρ᾽ ἔτι
[14, 0-49]	περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας ~αἰγιαλὸς	νῆας	χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί· ~τώ
[14, 150-199]	ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων ~καλῷ	νηγατέῳ·	λευκὸν δ᾽ ἦν ἠέλιος ὥς·
[14, 250-299]	μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο	~νήδυμος	ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ κακὰ
[14, 350-399]	δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν	νήδυμος	Ὕπνος ~ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·
[14, 200-249]	εἰλαπινάζων. ~τὴν δ᾽ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε	νήδυμος	Ὕπνος· ~Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ
[14, 0-49]	γάρ ῥ᾽ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο	νῆες	~θῖν᾽ ἔφ᾽ ἁλὸς πολιῆς· τὰς
[14, 50-99]	ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.	~νῆες	ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης
[14, 400-449]	~Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε	νηῒς	ἀμύμων ~Ἤνοπι βουκολέοντι παρ᾽ ὄχθας
[14, 0-49]	προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· ~ὦ Νέστορ	Νηληϊάδη	μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ~τίπτε λιπὼν
[14, 450-499]	Πουλυδάμαντι· ~φράζεο Πουλυδάμα καί μοι	νημερτὲς	ἐνίσπες ~ἦ ῥ᾽ οὐχ οὗτος
[14, 0-49]	τάδε ἔργα· ~μείζων δὴ παρὰ	νηυσὶ	βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν. ~ἀλλὰ σὺ
[14, 50-99]	εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οἳ δ᾽ ἐπὶ	νηυσὶ	θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι ~νωλεμές·
[14, 500-549]	κεν δὴ ~ἐκ Τροίης σὺν	νηυσὶ	νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν. ~ὣς φάτο,
[14, 350-399]	φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ᾽ Ἀχιλλεὺς	~νηυσὶν	ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·
[14, 50-99]	ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων· ~Νέστορ ἐπεὶ δὴ	νηυσὶν	ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, ~τεῖχος δ᾽
[14, 100-149]	οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ ~σχήσουσιν πόλεμον	νηῶν	ἅλα δ᾽ ἑλκομενάων, ~ἀλλ᾽ ἀποπαπτανέουσιν,
[14, 0-49]	δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες ~πὰρ	νηῶν	ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ ~Τυδεΐδης
[14, 400-449]	τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα	νηῶν	~πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν
[14, 0-49]	Τρώεσσ᾽ ἀγορεύων ~μὴ πρὶν πὰρ	νηῶν	προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι ~πρὶν πυρὶ
[14, 50-99]	δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ~ἄρρηκτον	νηῶν	τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·
[14, 50-99]	Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ~ἄρρηκτον	νηῶν	τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·
[14, 350-399]	καὶ δ᾽ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι	νίκην	~Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ
[14, 200-249]	~σεύατ᾽ ἐφ᾽ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα	νιφόεντα	~ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδὲ χθόνα μάρπτε
[14, 150-199]	πότνια Ἥρη ~ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς	νόον	αἰγιόχοιο· ~ἥδε δέ οἱ κατὰ
[14, 250-299]	~ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς	νόον	αἰγιόχοιο ~νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ
[14, 200-249]	ὀαριστὺς ~πάρφασις, ἥ τ᾽ ἔκλεψε	νόον	πύκα περ φρονεόντων. ~τόν ῥά
[14, 50-99]	ἔσται τάδε ἔργα ~εἴ τι	νόος	ῥέξει· πόλεμον δ᾽ οὐκ ἄμμε
[14, 400-449]	δ᾽ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα	νόσφι	κιόντα ~μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον,
[14, 250-299]	Κόων δ᾽ εὖ ναιομένην ἀπένεικας	~νόσφι	φίλων πάντων. ὃ δ᾽ ἐπεγρόμενος
[14, 150-199]	πρὸς μῦθον ἔειπε· ~ἦ ῥά	νύ	μοί τι πίθοιο φίλον τέκος
[14, 300-349]	ἐπῆρσεν· ~ἔνθ᾽ ἴομεν κείοντες, ἐπεί	νύ	τοι εὔαδεν εὐνή. ~τὴν δ᾽
[14, 50-99]	νέμεσις φυγέειν κακόν, οὐδ᾽ ἀνὰ	νύκτα.	~βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν
[14, 250-299]	χωόμενός περ. ~ἅζετο γὰρ μὴ	Νυκτὶ	θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι. ~νῦν αὖ
[14, 400-449]	μετάλμενος ὀξυόεντι ~Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα	νύμφη	τέκε νηῒς ἀμύμων ~Ἤνοπι βουκολέοντι
[14, 250-299]	μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.	~νῦν	αὖ τοῦτό μ᾽ ἄνωγας ἀμήχανον
[14, 100-149]	ἅλα δ᾽ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.	~νῦν	δ᾽ εἴη ὃς τῆσδέ γ᾽
[14, 350-399]	ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ~πρόφρων	νῦν	Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, ~καί σφιν
[14, 300-349]	ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.	~νῦν	δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ᾽
[14, 50-99]	ὅσσοισιν σὺ μετ᾽ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·	~νῦν	δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας,
[14, 100-149]	φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ~Ἀτρεΐδη	νῦν	δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ
[14, 300-349]	ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες. ~εἰ	νῦν	ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι ~Ἴδης
[14, 300-349]	οὐδὲ σεῦ αὐτῆς, ~ὡς σέο	νῦν	ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος
[14, 500-549]	ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον. ~ἔσπετε	νῦν	μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ᾽ ἔχουσαι
[14, 250-299]	Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα· ~ἄγρει	νῦν	μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ,
[14, 150-199]	δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη· ~δὸς	νῦν	μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ
[14, 50-99]	πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, ~οἶδα δὲ	νῦν	ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι
[14, 0-49]	~κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ	νῦν	πάντα τελεῖται. ~ὢ πόποι ἦ
[14, 200-249]	ἔπος ἔκλυες, ἠδ᾽ ἔτι καὶ	νῦν	~πείθευ· ἐγὼ δέ κέ τοι
[14, 0-49]	θαλερῶν αἰζηῶν. ~ἀλλὰ σὺ μὲν	νῦν	πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον ~εἰς
[14, 200-249]	ἔφατ᾽ ἔκ τ᾽ ὀνόμαζε· ~τῆ	νῦν	τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ
[14, 50-99]	ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ	~νὺξ	ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται
[14, 250-299]	αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, ~εἰ μὴ	Νὺξ	δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·
[14, 400-449]	χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε	~νὺξ	ἐκάλυψε μέλαινα· βέλος δ᾽ ἔτι
[14, 0-49]	σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς	~νυσσομένων	ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.
[14, 300-349]	μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,	~νῶϊ	δ᾽ ἄγ᾽ ἐν φιλότητι τραπείομεν
[14, 300-349]	νέφος ἀμφικαλύψω ~χρύσεον· οὐδ᾽ ἂν	νῶϊ	διαδράκοι Ἠέλιός περ, ~οὗ τε
[14, 300-349]	~πῶς κ᾽ ἔοι εἴ τις	νῶϊ	θεῶν αἰειγενετάων ~εὕδοντ᾽ ἀθρήσειε, θεοῖσι
[14, 250-299]	δ᾽ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα	νῶϊν	ἅπαντες ~μάρτυροι ὦσ᾽ οἳ ἔνερθε
[14, 50-99]	νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι	~νωλεμές·	οὐδ᾽ ἂν ἔτι γνοίης μάλα
[14, 50-99]	Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι	~νωνύμνους	ἀπολέσθαι ἀπ᾽ Ἄργεος ἐνθάδ᾽ Ἀχαιούς.
[14, 350-399]	ἐπεί ῥ᾽ ἕσσαντο περὶ χροῒ	νώροπα	χαλκὸν ~βάν ῥ᾽ ἴμεν· ἦρχε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/05/2006