| Chant, vers |
| [14, 200-249] |
Ρείας,
ὅτε
τε
Κρόνον
εὐρύοπα
|
Ζεὺς
|
~γαίης
νέρθε
καθεῖσε
καὶ
ἀτρυγέτοιο |
| [14, 50-99] |
δ᾽
ἄμμιν
ἀνασσέμεν,
οἷσιν
ἄρα
|
Ζεὺς |
~ἐκ
νεότητος
ἔδωκε
καὶ
ἐς |
| [14, 500-549] |
ἦεν
~ἀνδρῶν
τρεσσάντων,
ὅτε
τε
|
Ζεὺς |
ἐν
φόβον
ὄρσῃ.
|
| [14, 400-449] |
~Ξάνθου
δινήεντος,
ὃν
ἀθάνατος
τέκετο
|
Ζεύς, |
~ἔνθά
μιν
ἐξ
ἵππων
πέλασαν |
| [14, 350-399] |
μίνυνθά
περ,
ὄφρ᾽
ἔτι
εὕδει
|
~Ζεύς, |
ἐπεὶ
αὐτῷ
ἐγὼ
μαλακὸν
περὶ |
| [14, 100-149] |
νάσθη
~πλαγχθείς·
ὡς
γάρ
που
|
Ζεὺς |
ἤθελε
καὶ
θεοὶ
ἄλλοι.
~Ἀδρήστοιο |
| [14, 300-349] |
~τὴν
δ᾽
ἀπαμειβόμενος
προσέφη
νεφεληγερέτα
|
Ζεύς· |
~Ἥρη
κεῖσε
μὲν
ἔστι
καὶ |
| [14, 300-349] |
~τὴν
δ᾽
ἀπαμειβόμενος
προσέφη
νεφεληγερέτα
|
Ζεύς· |
~Ἥρη
μήτε
θεῶν
τό
γε |
| [14, 50-99] |
ἑτοῖμα
τετεύχαται,
οὐδέ
κεν
ἄλλως
|
~Ζεὺς |
ὑψιβρεμέτης
αὐτὸς
παρατεκτήναιτο.
~τεῖχος
μὲν |
| [14, 250-299] |
~Ἴδης
ὑψηλῆς·
ἴδε
δὲ
νεφεληγερέτα
|
Ζεύς. |
~ὡς
δ᾽
ἴδεν,
ὥς
μιν |
| [14, 250-299] |
φῂς
ὣς
Τρώεσσιν
ἀρηξέμεν
εὐρύοπα
|
Ζῆν |
~ὡς
Ἡρακλῆος
περιχώσατο
παῖδος
ἑοῖο; |
| [14, 150-199] |
καὶ
δαέρα,
χαῖρε
δὲ
θυμῷ·
|
~Ζῆνα |
δ᾽
ἐπ᾽
ἀκροτάτης
κορυφῆς
πολυπίδακος |
| [14, 200-249] |
οὐδὲ
ἔοικε
τεὸν
ἔπος
ἀρνήσασθαι·
|
~Ζηνὸς |
γὰρ
τοῦ
ἀρίστου
ἐν
ἀγκοίνῃσιν |
| [14, 200-249] |
ὅς
περ
γένεσις
πάντεσσι
τέτυκται·
|
~Ζηνὸς |
δ᾽
οὐκ
ἂν
ἔγωγε
Κρονίονος |
| [14, 200-249] |
χάριν
ἤματα
πάντα.
~κοίμησόν
μοι
|
Ζηνὸς |
ὑπ᾽
ὀφρύσιν
ὄσσε
φαεινὼ
~αὐτίκ᾽ |
| [14, 250-299] |
θεούς,
ἐμὲ
δ᾽
ἔξοχα
πάντων
|
~ζήτει· |
καί
κέ
μ᾽
ἄϊστον
ἀπ᾽ |
| [14, 150-199] |
κατὰ
στῆθος
περονᾶτο.
~ζώσατο
δὲ
|
ζώνῃ |
ἑκατὸν
θυσάνοις
ἀραρυίῃ,
~ἐν
δ᾽ |
| [14, 150-199] |
δ᾽
ἐνετῇσι
κατὰ
στῆθος
περονᾶτο.
|
~ζώσατο |
δὲ
ζώνῃ
ἑκατὸν
θυσάνοις
ἀραρυίῃ, |