| Chant, vers |
| [14, 400-449] |
στήθεσσι
τετάσθην,
~ἤτοι
ὃ
μὲν
|
σάκεος, |
ὃ
δὲ
φασγάνου
ἀργυροήλου·
~τώ |
| [14, 0-49] |
εἴσομαι
ἐς
περιωπήν.
~ὣς
εἰπὼν
|
σάκος |
εἷλε
τετυγμένον
υἷος
ἑοῖο
~κείμενον |
| [14, 350-399] |
ἀνὴρ
μενέχαρμος,
ἔχει
δ᾽
ὀλίγον
|
σάκος |
ὤμῳ,
~χείρονι
φωτὶ
δότω,
ὃ |
| [14, 400-449] |
καὶ
Αἰνείας
καὶ
δῖος
Ἀγήνωρ
|
~Σαρπηδών |
τ᾽
ἀρχὸς
Λυκίων
καὶ
Γλαῦκος |
| [14, 400-449] |
ἀμύμων
~Ἤνοπι
βουκολέοντι
παρ᾽
ὄχθας
|
Σατνιόεντος. |
~τὸν
μὲν
Ὀϊλιάδης
δουρὶ
κλυτὸς |
| [14, 400-449] |
πολὺ
πρώτιστος
Ὀϊλῆος
ταχὺς
Αἴας
|
~Σάτνιον |
οὔτασε
δουρὶ
μετάλμενος
ὀξυόεντι
~Ἠνοπίδην, |
| [14, 50-99] |
προσέφη
πολύμητις
Ὀδυσσεύς·
~Ἀτρεΐδη
ποῖόν
|
σε |
ἔπος
φύγεν
ἕρκος
ὀδόντων·
~οὐλόμεν᾽ |
| [14, 200-249] |
ᾧ
ἔνι
πάντα
τετεύχαται·
οὐδέ
|
σέ |
φημι
~ἄπρηκτόν
γε
νέεσθαι,
ὅ |
| [14, 250-299] |
~βήτην,
ἀκροτάτη
δὲ
ποδῶν
ὕπο
|
σείετο |
ὕλη.
~ἔνθ᾽
Ὕπνος
μὲν
ἔμεινε |
| [14, 300-349] |
γείνατο
παῖδα·
~ἣ
δὲ
Διώνυσον
|
Σεμέλη |
τέκε
χάρμα
βροτοῖσιν·
~οὐδ᾽
ὅτε |
| [14, 300-349] |
ἀντίθεον
Ραδάμανθυν·
~οὐδ᾽
ὅτε
περ
|
Σεμέλης |
οὐδ᾽
Ἀλκμήνης
ἐνὶ
Θήβῃ,
~ἥ |
| [14, 300-349] |
ἐρικυδέος,
οὐδὲ
σεῦ
αὐτῆς,
~ὡς
|
σέο |
νῦν
ἔραμαι
καί
με
γλυκὺς |
| [14, 300-349] |
~οὐδ᾽
ὁπότε
Λητοῦς
ἐρικυδέος,
οὐδὲ
|
σεῦ |
αὐτῆς,
~ὡς
σέο
νῦν
ἔραμαι |
| [14, 300-349] |
τε
καὶ
ὑγρήν.
~νῦν
δὲ
|
σεῦ |
εἵνεκα
δεῦρο
κατ᾽
Οὐλύμπου
τόδ᾽ |
| [14, 50-99] |
μετ᾽
Ἀργείοισιν
ἀνάσσεις·
~νῦν
δέ
|
σευ |
ὠνοσάμην
πάγχυ
φρένας,
οἷον
ἔειπες· |
| [14, 200-249] |
δ᾽
ἐπιβᾶσα
καὶ
Ἠμαθίην
ἐρατεινὴν
|
~σεύατ᾽ |
ἐφ᾽
ἱπποπόλων
Θρῃκῶν
ὄρεα
νιφόεντα
|
| [14, 100-149] |
ἐρωήσουσι
δὲ
χάρμης.
~ἔνθά
κε
|
σὴ |
βουλὴ
δηλήσεται
ὄρχαμε
λαῶν.
~τὸν |
| [14, 50-99] |
αἴθ᾽
ὤφελλες
ἀεικελίου
στρατοῦ
ἄλλου
|
~σημαίνειν, |
μὴ
δ᾽
ἄμμιν
ἀνασσέμεν,
οἷσιν |
| [14, 250-299] |
μίαν
ὁπλοτεράων
~δώσω
ὀπυιέμεναι
καὶ
|
σὴν |
κεκλῆσθαι
ἄκοιτιν.
~ὣς
φάτο,
χήρατο |
| [14, 250-299] |
δὲ
σὺ
ταῦτα
μετὰ
φρεσὶ
|
σῇσι |
μενοινᾷς;
~ἦ
φῂς
ὣς
Τρώεσσιν |
| [14, 200-249] |
γε
νέεσθαι,
ὅ
τι
φρεσὶ
|
σῇσι |
μενοινᾷς.
~ὣς
φάτο,
μείδησεν
δὲ |
| [14, 150-199] |
ἐνοσίχθων
~ἧκεν·
Ἀχαιοῖσιν
δὲ
μέγα
|
σθένος |
ἔμβαλ᾽
ἑκάστῳ
~καρδίῃ,
ἄληκτον
πολεμίζειν |
| [14, 50-99] |
ἧς
εἵνεκ᾽
ὀϊζύομεν
κακὰ
πολλά;
|
~σίγα, |
μή
τίς
τ᾽
ἄλλος
Ἀχαιῶν |
| [14, 100-149] |
ὣς
ἀπόλοιτο,
θεὸς
δέ
ἑ
|
σιφλώσειε· |
~σοὶ
δ᾽
οὔ
πω
μάλα |
| [14, 300-349] |
μοι
μετέπειτα
χολώσεαι,
αἴ
κε
|
σιωπῇ |
~οἴχωμαι
πρὸς
δῶμα
βαθυρρόου
Ὠκεανοῖο. |
| [14, 450-499] |
χροΐ,
καί
μιν
ὀΐω
~αὐτῷ
|
σκηπτόμενον |
κατίμεν
δόμον
Ἄϊδος
εἴσω.
~ὣς |
| [14, 50-99] |
ἐπίσταιτο
ᾗσι
φρεσὶν
ἄρτια
βάζειν
|
~σκηπτοῦχός |
τ᾽
εἴη,
καί
οἱ
πειθοίατο |
| [14, 50-99] |
ἂν
ἔτι
γνοίης
μάλα
περ
|
σκοπιάζων
|
~ὁπποτέρωθεν
Ἀχαιοὶ
ὀρινόμενοι
κλονέονται,
~ὡς |
| [14, 500-549] |
ὠτειλὴν
~ἔσσυτ᾽
ἐπειγομένη,
τὸν
δὲ
|
σκότος |
ὄσσε
κάλυψε.
~πλείστους
δ᾽
Αἴας |
| [14, 100-149] |
ἀπόλοιτο,
θεὸς
δέ
ἑ
σιφλώσειε·
|
~σοὶ |
δ᾽
οὔ
πω
μάλα
πάγχυ |
| [14, 150-199] |
ἔτευξεν
~Ἥφαιστος,
πυκινὰς
δὲ
θύρας
|
σταθμοῖσιν |
ἐπῆρσε
~κληῖδι
κρυπτῇ,
τὴν
δ᾽ |
| [14, 300-349] |
ἔτευξεν
~Ἥφαιστος,
πυκινὰς
δὲ
θύρας
|
σταθμοῖσιν |
ἐπῆρσεν·
~ἔνθ᾽
ἴομεν
κείοντες,
ἐπεί |
| [14, 150-199] |
~Ἥρη
δ᾽
εἰσεῖδε
χρυσόθρονος
ὀφθαλμοῖσι
|
~στᾶσ᾽ |
ἐξ
Οὐλύμποιο
ἀπὸ
ῥίου·
αὐτίκα |
| [14, 0-49] |
ἐδυνήσατο
πάσας
~αἰγιαλὸς
νῆας
χαδέειν,
|
στείνοντο |
δὲ
λαοί·
~τώ
ῥα
προκρόσσας |
| [14, 400-449] |
γε
προτὶ
ἄστυ
φέρον
βαρέα
|
στενάχοντα. |
~ἀλλ᾽
ὅτε
δὴ
πόρον
ἷξον |
| [14, 250-299] |
εὐνὴν
φοιτῶντε,
φίλους
λήθοντε
τοκῆας.
|
~στῆ |
δ᾽
αὐτῆς
προπάροιθεν
ἔπος
τ᾽ |
| [14, 0-49] |
ἄλκιμον
ἔγχος
ἀκαχμένον
ὀξέϊ
χαλκῷ,
|
~στῆ |
δ᾽
ἐκτὸς
κλισίης,
τάχα
δ᾽ |
| [14, 300-349] |
ἔρος
οὐδὲ
γυναικὸς
~θυμὸν
ἐνὶ
|
στήθεσσι |
περιπροχυθεὶς
ἐδάμασσεν,
~οὐδ᾽
ὁπότ᾽
ἠρασάμην |
| [14, 400-449] |
~τῇ
ῥα
δύω
τελαμῶνε
περὶ
|
στήθεσσι |
τετάσθην,
~ἤτοι
ὃ
μὲν
σάκεος, |
| [14, 100-149] |
Ἀχιλλῆος
ὀλοὸν
κῆρ
~γηθεῖ
ἐνὶ
|
στήθεσσι |
φόνον
καὶ
φύζαν
Ἀχαιῶν
~δερκομένῳ, |
| [14, 0-49] |
~Νέστωρ,
πτῆξε
δὲ
θυμὸν
ἐνὶ
|
στήθεσσιν |
Ἀχαιῶν.
~τὸν
καὶ
φωνήσας
προσέφη |
| [14, 0-49] |
ἄχνυτο
δέ
σφι
~θυμὸς
ἐνὶ
|
στήθεσσιν. |
ὃ
δὲ
ξύμβλητο
γεραιὸς
~Νέστωρ, |
| [14, 200-249] |
ἀγκοίνῃσιν
ἰαύεις.
~ἦ,
καὶ
ἀπὸ
|
στήθεσφιν |
ἐλύσατο
κεστὸν
ἱμάντα
~ποικίλον,
ἔνθα |
| [14, 150-199] |
ἔριδα
ξυνάγοντες
Ἄρηος,
~τόσσην
ἐκ
|
στήθεσφιν |
ὄπα
κρείων
ἐνοσίχθων
~ἧκεν·
Ἀχαιοῖσιν |
| [14, 400-449] |
μαρναμένων
ἐκυλίνδετο,
τῶν
ἓν
ἀείρας
|
~στῆθος |
βεβλήκει
ὑπὲρ
ἄντυγος
ἀγχόθι
δειρῆς, |
| [14, 150-199] |
πολλά·
~χρυσείῃς
δ᾽
ἐνετῇσι
κατὰ
|
στῆθος |
περονᾶτο.
~ζώσατο
δὲ
ζώνῃ
ἑκατὸν |
| [14, 450-499] |
ὀΐω
μεγαθύμου
Πανθοΐδαο
~χειρὸς
ἄπο
|
στιβαρῆς |
ἅλιον
πηδῆσαι
ἄκοντα,
~ἀλλά
τις |
| [14, 350-399] |
δὲ
νεφέλην
ἕσσαντο
~καλὴν
χρυσείην·
|
στιλπναὶ |
δ᾽
ἀπέπιπτον
ἔερσαι.
~ὣς
ὃ |
| [14, 0-49] |
ἔρυσαν,
καὶ
πλῆσαν
ἁπάσης
~ἠϊόνος
|
στόμα |
μακρόν,
ὅσον
συνεέργαθον
ἄκραι.
~τώ |
| [14, 50-99] |
οὔ
κεν
ἀνήρ
γε
διὰ
|
στόμα |
πάμπαν
ἄγοιτο
~ὅς
τις
ἐπίσταιτο |
| [14, 450-499] |
~τοῦ
δὲ
πολὺ
προτέρη
κεφαλὴ
|
στόμα |
τε
ῥῖνές
τε
~οὔδεϊ
πλῆντ᾽ |
| [14, 50-99] |
ὀδόντων·
~οὐλόμεν᾽
αἴθ᾽
ὤφελλες
ἀεικελίου
|
στρατοῦ |
ἄλλου
~σημαίνειν,
μὴ
δ᾽
ἄμμιν |
| [14, 350-399] |
πάντες·
~ἀσπίδες
ὅσσαι
ἄρισται
ἐνὶ
|
στρατῷ |
ἠδὲ
μέγισται
~ἑσσάμενοι,
κεφαλὰς
δὲ |
| [14, 400-449] |
βεβλήκει
ὑπὲρ
ἄντυγος
ἀγχόθι
δειρῆς,
|
~στρόμβον |
δ᾽
ὣς
ἔσσευε
βαλών,
περὶ |
| [14, 150-199] |
κορυφῆς
πολυπίδακος
Ἴδης
~ἥμενον
εἰσεῖδε,
|
στυγερὸς |
δέ
οἱ
ἔπλετο
θυμῷ.
~μερμήριξε |
| [14, 250-299] |
~ἄγρει
νῦν
μοι
ὄμοσσον
ἀάατον
|
Στυγὸς |
ὕδωρ,
~χειρὶ
δὲ
τῇ
ἑτέρῃ |
| [14, 100-149] |
ἠδὲ
μέδοντες
~εὐρὺ
κονίσουσιν
πεδίον,
|
σὺ |
δ᾽
ἐπόψεαι
αὐτὸς
~φεύγοντας
προτὶ |
| [14, 250-299] |
Διὸς
νόον
αἰγιόχοιο
~νήδυμος
ἀμφιχυθείς·
|
σὺ |
δέ
οἱ
κακὰ
μήσαο
θυμῷ
|
| [14, 150-199] |
γε
θυμῷ,
~οὕνεκ᾽
ἐγὼ
Δαναοῖσι,
|
σὺ |
δὲ
Τρώεσσιν
ἀρήγεις;
~τὴν
δ᾽ |
| [14, 0-49] |
νηυσὶ
βοὴ
θαλερῶν
αἰζηῶν.
~ἀλλὰ
|
σὺ |
μὲν
νῦν
πῖνε
καθήμενος
αἴθοπα |
| [14, 50-99] |
οἱ
πειθοίατο
λαοὶ
~τοσσοίδ᾽
ὅσσοισιν
|
σὺ |
μετ᾽
Ἀργείοισιν
ἀνάσσεις·
~νῦν
δέ |
| [14, 150-199] |
φιλότητα
καὶ
ἵμερον,
ᾧ
τε
|
σὺ |
πάντας
~δαμνᾷ
ἀθανάτους
ἠδὲ
θνητοὺς |
| [14, 250-299] |
Ἥρη·
~Ὕπνε
τί
ἢ
δὲ
|
σὺ |
ταῦτα
μετὰ
φρεσὶ
σῇσι
μενοινᾷς; |
| [14, 500-549] |
ὁππότε
κεν
δὴ
~ἐκ
Τροίης
|
σὺν |
νηυσὶ
νεώμεθα
κοῦροι
Ἀχαιῶν.
~ὣς |
| [14, 450-499] |
ἔλασσεν,
ἀπήραξεν
δὲ
χαμᾶζε
~αὐτῇ
|
σὺν |
πήληκι
κάρη·
ἔτι
δ᾽
ὄβριμον |
| [14, 400-449] |
ἄρ᾽
αὐτῷ
~Τρῶες
καὶ
Δαναοὶ
|
σύναγον |
κρατερὴν
ὑσμίνην.
~τῷ
δ᾽
ἐπὶ |
| [14, 0-49] |
ἁπάσης
~ἠϊόνος
στόμα
μακρόν,
ὅσον
|
συνεέργαθον |
ἄκραι.
~τώ
ῥ᾽
οἵ
γ᾽ |
| [14, 450-499] |
κεφαλῆς
τε
καὶ
αὐχένος
ἐν
|
συνεοχμῷ, |
~νείατον
ἀστράγαλον,
ἀπὸ
δ᾽
ἄμφω |
| [14, 50-99] |
οἷον
ἔειπες·
~ὃς
κέλεαι
πολέμοιο
|
συνεσταότος |
καὶ
ἀϋτῆς
~νῆας
ἐϋσσέλμους
ἅλαδ᾽ |
| [14, 200-249] |
θαλάσσης·
~τοὺς
εἶμ᾽
ὀψομένη,
καί
|
σφ᾽ |
ἄκριτα
νείκεα
λύσω·
~ἤδη
γὰρ |
| [14, 300-349] |
ἀτίταλλον·
~τοὺς
εἶμ᾽
ὀψομένη,
καί
|
σφ᾽ |
ἄκριτα
νείκεα
λύσω·
~ἤδη
γὰρ |
| [14, 0-49] |
ἐρειδόμενοι
κίον
ἀθρόοι·
ἄχνυτο
δέ
|
σφι
|
~θυμὸς
ἐνὶ
στήθεσσιν.
ὃ
δὲ |
| [14, 0-49] |
ἀλλήλους
ἐνάριζον
~μαρνάμενοι·
λάκε
δέ
|
σφι |
περὶ
χροῒ
χαλκὸς
ἀτειρὴς
~νυσσομένων |
| [14, 350-399] |
ῥ᾽
ἴμεν·
ἦρχε
δ᾽
ἄρά
|
σφι |
Ποσειδάων
ἐνοσίχθων
~δεινὸν
ἄορ
τανύηκες |
| [14, 200-249] |
ἀνέσαιμι
ὁμωθῆναι
φιλότητι,
~αἰεί
κέ
|
σφι |
φίλη
τε
καὶ
αἰδοίη
καλεοίμην. |
| [14, 100-149] |
δ᾽
ἴμεν,
ἦρχε
δ᾽
ἄρά
|
σφιν |
ἄναξ
ἀνδρῶν
Ἀγαμέμνων.
~οὐδ᾽
ἀλαοσκοπιὴν |
| [14, 350-399] |
νῦν
Δαναοῖσι
Ποσείδαον
ἐπάμυνε,
~καί
|
σφιν |
κῦδος
ὄπαζε
μίνυνθά
περ,
ὄφρ᾽ |
| [14, 300-349] |
καὶ
μητέρα
Τηθύν,
~οἵ
με
|
σφοῖσι |
δόμοισιν
ἐῢ
τρέφον
ἠδ᾽
ἀτίταλλον· |
| [14, 200-249] |
μητέρα
Τηθύν,
~οἵ
μ᾽
ἐν
|
σφοῖσι |
δόμοισιν
ἐῢ
τρέφον
ἠδ᾽
ἀτίταλλον
|
| [14, 400-449] |
ἀκήδεσεν,
ἀλλὰ
πάροιθεν
~ἀσπίδας
εὐκύκλους
|
σχέθον |
αὐτοῦ.
τὸν
δ᾽
ἄρ᾽
ἑταῖροι
|
| [14, 100-149] |
ὄλεθρος
ἐπιρρέπῃ.
οὐ
γὰρ
Ἀχαιοὶ
|
~σχήσουσιν |
πόλεμον
νηῶν
ἅλα
δ᾽
ἑλκομενάων, |