| Chant, vers |
| [14, 50-99] |
κακὰ
πολλά;
~σίγα,
μή
τίς
|
τ᾽ |
ἄλλος
Ἀχαιῶν
τοῦτον
ἀκούσῃ
~μῦθον, |
| [14, 200-249] |
ἄναξ
πάντων
τε
θεῶν
πάντων
|
τ᾽ |
ἀνθρώπων,
~ἠμὲν
δή
ποτ᾽
ἐμὸν |
| [14, 200-249] |
Ὕπνῳ
ξύμβλητο
κασιγνήτῳ
Θανάτοιο,
~ἔν
|
τ᾽ |
ἄρα
οἱ
φῦ
χειρὶ
ἔπος |
| [14, 400-449] |
Αἰνείας
καὶ
δῖος
Ἀγήνωρ
~Σαρπηδών
|
τ᾽ |
ἀρχὸς
Λυκίων
καὶ
Γλαῦκος
ἀμύμων. |
| [14, 250-299] |
Χαρίτων
μίαν
ὁπλοτεράων
~Πασιθέην,
ἧς
|
τ᾽ |
αὐτὸς
ἐέλδομαι
ἤματα
πάντα.
~ὣς |
| [14, 50-99] |
ᾗσι
φρεσὶν
ἄρτια
βάζειν
~σκηπτοῦχός
|
τ᾽ |
εἴη,
καί
οἱ
πειθοίατο
λαοὶ
|
| [14, 200-249] |
ἐν
δ᾽
ὀαριστὺς
~πάρφασις,
ἥ
|
τ᾽ |
ἔκλεψε
νόον
πύκα
περ
φρονεόντων. |
| [14, 250-299] |
εἰλατίνοισιν
~ὄρνιθι
λιγυρῇ
ἐναλίγκιος,
ἥν
|
τ᾽ |
ἐν
ὄρεσσι
~χαλκίδα
κικλήσκουσι
θεοί, |
| [14, 500-549] |
Ἱπποτίωνα
κατέκτα,
~Τεῦκρος
δὲ
Προθόωνά
|
τ᾽ |
ἐνήρατο
καὶ
Περιφήτην·
~Ἀτρεΐδης
δ᾽ |
| [14, 100-149] |
μέγ᾽
ἄϋσεν
ἐπεσσύμενος
πεδίοιο.
~ὅσσόν
|
τ᾽ |
ἐννεάχιλοι
ἐπίαχον
ἢ
δεκάχιλοι
~ἀνέρες |
| [14, 450-499] |
~οὔ
θην
οἴοισίν
γε
πόνος
|
τ᾽ |
ἔσεται
καὶ
ὀϊζὺς
~ἡμῖν,
ἀλλά |
| [14, 200-249] |
ῥά
οἱ
ἔμβαλε
χερσὶν
ἔπος
|
τ᾽ |
ἔφατ᾽
ἔκ
τ᾽
ὀνόμαζε·
~τῆ |
| [14, 250-299] |
~στῆ
δ᾽
αὐτῆς
προπάροιθεν
ἔπος
|
τ᾽ |
ἔφατ᾽
ἔκ
τ᾽
ὀνόμαζεν·
~Ἥρη |
| [14, 200-249] |
ἄρα
οἱ
φῦ
χειρὶ
ἔπος
|
τ᾽ |
ἔφατ᾽
ἔκ
τ᾽
ὀνόμαζεν·
~Ὕπνε |
| [14, 200-249] |
χερσὶν
ἔπος
τ᾽
ἔφατ᾽
ἔκ
|
τ᾽ |
ὀνόμαζε·
~τῆ
νῦν
τοῦτον
ἱμάντα |
| [14, 250-299] |
προπάροιθεν
ἔπος
τ᾽
ἔφατ᾽
ἔκ
|
τ᾽ |
ὀνόμαζεν·
~Ἥρη
πῇ
μεμαυῖα
κατ᾽ |
| [14, 200-249] |
χειρὶ
ἔπος
τ᾽
ἔφατ᾽
ἔκ
|
τ᾽ |
ὀνόμαζεν·
~Ὕπνε
ἄναξ
πάντων
τε |
| [14, 350-399] |
αἰθομένοιο
~οὔρεος
ἐν
βήσσῃς,
ὅτε
|
τ᾽ |
ὤρετο
καιέμεν
ὕλην·
~οὔτ᾽
ἄνεμος |
| [14, 100-149] |
κέκαστο
δὲ
πάντας
Ἀχαιοὺς
~ἐγχείῃ·
|
τὰ |
δὲ
μέλλετ᾽
ἀκουέμεν,
εἰ
ἐτεόν |
| [14, 300-349] |
λιλαίεαι
εὐνηθῆναι
~Ἴδης
ἐν
κορυφῇσι,
|
τὰ |
δὲ
προπέφανται
ἅπαντα·
~πῶς
κ᾽ |
| [14, 0-49] |
καὶ
αὐτούς.
~κεῖνος
τὼς
ἀγόρευε·
|
τὰ |
δὴ
νῦν
πάντα
τελεῖται.
~ὢ |
| [14, 350-399] |
παναίθῃσιν
κορύθεσσι
~κρύψαντες,
χερσίν
τε
|
τὰ |
μακρότατ᾽
ἔγχε᾽
ἑλόντες
~ἴομεν·
αὐτὰρ |
| [14, 400-449] |
ἀπιόντα
μέγας
Τελαμώνιος
Αἴας
~χερμαδίῳ,
|
τά |
ῥα
πολλὰ
θοάων
ἔχματα
νηῶν |
| [14, 50-99] |
~ἡμεῖς
δὲ
φραζώμεθ᾽
ὅπως
ἔσται
|
τάδε |
ἔργα
~εἴ
τι
νόος
ῥέξει· |
| [14, 0-49] |
~φράζεο
δῖε
Μαχᾶον
ὅπως
ἔσται
|
τάδε |
ἔργα·
~μείζων
δὴ
παρὰ
νηυσὶ |
| [14, 350-399] |
σφι
Ποσειδάων
ἐνοσίχθων
~δεινὸν
ἄορ
|
τανύηκες |
ἔχων
ἐν
χειρὶ
παχείῃ
~εἴκελον |
| [14, 350-399] |
ῥα
τότ᾽
αἰνοτάτην
ἔριδα
πτολέμοιο
|
τάνυσσαν
|
~κυανοχαῖτα
Ποσειδάων
καὶ
φαίδιμος
Ἕκτωρ, |
| [14, 0-49] |
νῆες
~θῖν᾽
ἔφ᾽
ἁλὸς
πολιῆς·
|
τὰς |
γὰρ
πρώτας
πεδίον
δὲ
~εἴρυσαν, |
| [14, 50-99] |
Γερήνιος
ἱππότα
Νέστωρ·
~ἦ
δὴ
|
ταῦτά |
γ᾽
ἑτοῖμα
τετεύχαται,
οὐδέ
κεν |
| [14, 250-299] |
~Ὕπνε
τί
ἢ
δὲ
σὺ
|
ταῦτα |
μετὰ
φρεσὶ
σῇσι
μενοινᾷς;
~ἦ |
| [14, 50-99] |
οὐκ
ἔχραισμε
τετυγμένον,
οὐδέ
τι
|
τάφρος, |
~ᾗ
ἔπι
πολλὰ
πάθον
Δαναοί, |
| [14, 0-49] |
χαλκῷ,
~στῆ
δ᾽
ἐκτὸς
κλισίης,
|
τάχα |
δ᾽
εἴσιδεν
ἔργον
ἀεικὲς
~τοὺς |
| [14, 0-49] |
βρότον
αἱματόεντα·
~αὐτὰρ
ἐγὼν
ἐλθὼν
|
τάχα |
εἴσομαι
ἐς
περιωπήν.
~ὣς
εἰπὼν |
| [14, 0-49] |
ἢ
μεθ᾽
ὅμιλον
ἴοι
Δαναῶν
|
ταχυπώλων, |
~ἦε
μετ᾽
Ἀτρεΐδην
Ἀγαμέμνονα
ποιμένα |
| [14, 400-449] |
χάρμης.
~ἔνθα
πολὺ
πρώτιστος
Ὀϊλῆος
|
ταχὺς |
Αἴας
~Σάτνιον
οὔτασε
δουρὶ
μετάλμενος |
| [14, 500-549] |
~πλείστους
δ᾽
Αἴας
εἷλεν
Ὀϊλῆος
|
ταχὺς |
υἱός·
~οὐ
γάρ
οἵ
τις |
| [14, 350-399] |
θάλασσα
ποτὶ
κλισίας
τε
νέας
|
τε
|
~Ἀργείων·
οἳ
δὲ
ξύνισαν
μεγάλῳ |
| [14, 500-549] |
ποσὶν
ἦεν
~ἀνδρῶν
τρεσσάντων,
ὅτε
|
τε |
Ζεὺς
ἐν
φόβον
ὄρσῃ.
|
| [14, 300-349] |
ὀψομένη
πολυφόρβου
πείρατα
γαίης,
~Ὠκεανόν
|
τε |
θεῶν
γένεσιν
καὶ
μητέρα
Τηθύν, |
| [14, 200-249] |
ὀψομένη
πολυφόρβου
πείρατα
γαίης,
~Ὠκεανόν
|
τε |
θεῶν
γένεσιν
καὶ
μητέρα
Τηθύν, |
| [14, 200-249] |
τ᾽
ὀνόμαζεν·
~Ὕπνε
ἄναξ
πάντων
|
τε |
θεῶν
πάντων
τ᾽
ἀνθρώπων,
~ἠμὲν |
| [14, 200-249] |
φιλότητι,
~αἰεί
κέ
σφι
φίλη
|
τε |
καὶ
αἰδοίη
καλεοίμην.
~τὴν
δ᾽ |
| [14, 400-449] |
πρὶν
γὰρ
περίβησαν
ἄριστοι
~Πουλυδάμας
|
τε |
καὶ
Αἰνείας
καὶ
δῖος
Ἀγήνωρ |
| [14, 300-349] |
τηλεκλειτοῖο,
~ἣ
τέκε
μοι
Μίνων
|
τε |
καὶ
ἀντίθεον
Ραδάμανθυν·
~οὐδ᾽
ὅτε |
| [14, 400-449] |
μάχης
ἠδὲ
πτολέμοιο
~ἕστασαν
ἡνίοχόν
|
τε |
καὶ
ἅρματα
ποικίλ᾽
ἔχοντες·
~οἳ |
| [14, 350-399] |
ἐκόσμεον
οὐτάμενοί
περ
~Τυδεΐδης
Ὀδυσεύς
|
τε |
καὶ
Ἀτρεΐδης
Ἀγαμέμνων·
~οἰχόμενοι
δ᾽ |
| [14, 0-49] |
ὅσοι
βεβλήατο
χαλκῷ
~Τυδεΐδης
Ὀδυσεύς
|
τε |
καὶ
Ἀτρεΐδης
Ἀγαμέμνων.
~πολλὸν
γάρ |
| [14, 50-99] |
κατερήριπεν,
ᾧ
ἐπέπιθμεν
~ἄρρηκτον
νηῶν
|
τε |
καὶ
αὐτῶν
εἶλαρ
ἔσεσθαι·
~οἳ |
| [14, 50-99] |
ἔλποντο
δὲ
θυμῷ
~ἄρρηκτον
νηῶν
|
τε |
καὶ
αὐτῶν
εἶλαρ
ἔσεσθαι·
~οὕτω |
| [14, 450-499] |
ὄλεθρον.
~τόν
ῥ᾽
ἔβαλεν
κεφαλῆς
|
τε |
καὶ
αὐχένος
ἐν
συνεοχμῷ,
~νείατον |
| [14, 0-49] |
χροῒ
χαλκὸς
ἀτειρὴς
~νυσσομένων
ξίφεσίν
|
τε |
καὶ
ἔγχεσιν
ἀμφιγύοισι.
~Νέστορι
δὲ |
| [14, 250-299] |
τὸν
ὅρκον,
~τὼ
βήτην
Λήμνου
|
τε |
καὶ
Ἴμβρου
ἄστυ
λιπόντε
~ἠέρα |
| [14, 500-549] |
Μέρμερον
ἐξενάριξε·
~Μηριόνης
δὲ
Μόρυν
|
τε |
καὶ
Ἱπποτίωνα
κατέκτα,
~Τεῦκρος
δὲ |
| [14, 300-349] |
νῶϊ
διαδράκοι
Ἠέλιός
περ,
~οὗ
|
τε |
καὶ
ὀξύτατον
πέλεται
φάος
εἰσοράασθαι. |
| [14, 150-199] |
χαλκοβατὲς
δῶ
~ἔμπης
ἐς
γαῖάν
|
τε |
καὶ
οὐρανὸν
ἵκετ᾽
ἀϋτμή.
~τῷ |
| [14, 300-349] |
οἵ
μ᾽
οἴσουσιν
ἐπὶ
τραφερήν
|
τε |
καὶ
ὑγρήν.
~νῦν
δὲ
σεῦ |
| [14, 200-249] |
ἠδ᾽
ἀτίταλλον
~δεξάμενοι
Ρείας,
ὅτε
|
τε |
Κρόνον
εὐρύοπα
Ζεὺς
~γαίης
νέρθε |
| [14, 150-199] |
χροιῇ,
τῷ
δ᾽
ὕπνον
ἀπήμονά
|
τε |
λιαρόν
τε
~χεύῃ
ἐπὶ
βλεφάροισιν |
| [14, 350-399] |
περὶ
δρυσὶν
ὑψικόμοισι
~ἠπύει,
ὅς
|
τε |
μάλιστα
μέγα
βρέμεται
χαλεπαίνων,
~ὅσση |
| [14, 350-399] |
~ἐκλύσθη
δὲ
θάλασσα
ποτὶ
κλισίας
|
τε |
νέας
τε
~Ἀργείων·
οἳ
δὲ |
| [14, 450-499] |
προτέρη
κεφαλὴ
στόμα
τε
ῥῖνές
|
τε
|
~οὔδεϊ
πλῆντ᾽
ἤ
περ
κνῆμαι |
| [14, 0-49] |
λαιψηρὰ
κέλευθα
~αὔτως,
οὐδ᾽
ἄρα
|
τε |
προκυλίνδεται
οὐδετέρωσε,
~πρίν
τινα
κεκριμένον |
| [14, 450-499] |
δὲ
πολὺ
προτέρη
κεφαλὴ
στόμα
|
τε |
ῥῖνές
τε
~οὔδεϊ
πλῆντ᾽
ἤ |
| [14, 150-199] |
μοι
φιλότητα
καὶ
ἵμερον,
ᾧ
|
τε |
σὺ
πάντας
~δαμνᾷ
ἀθανάτους
ἠδὲ |
| [14, 350-399] |
δὲ
παναίθῃσιν
κορύθεσσι
~κρύψαντες,
χερσίν
|
τε |
τὰ
μακρότατ᾽
ἔγχε᾽
ἑλόντες
~ἴομεν· |
| [14, 250-299] |
καλέονται.
~αὐτὰρ
ἐπεί
ῥ᾽
ὄμοσέν
|
τε |
τελεύτησέν
τε
τὸν
ὅρκον,
~τὼ |
| [14, 250-299] |
ἐπεί
ῥ᾽
ὄμοσέν
τε
τελεύτησέν
|
τε |
τὸν
ὅρκον,
~τὼ
βήτην
Λήμνου |
| [14, 500-549] |
δὲ
φὴ
κώδειαν
ἀνασχὼν
~πέφραδέ
|
τε |
Τρώεσσι
καὶ
εὐχόμενος
ἔπος
ηὔδα· |
| [14, 150-199] |
δ᾽
ὕπνον
ἀπήμονά
τε
λιαρόν
|
τε
|
~χεύῃ
ἐπὶ
βλεφάροισιν
ἰδὲ
φρεσὶ |
| [14, 200-249] |
~ἤδη
γάρ
με
καὶ
ἄλλο
|
τεὴ |
ἐπίνυσσεν
ἐφετμὴ
~ἤματι
τῷ
ὅτε |
| [14, 150-199] |
~ἀμβροσίῳ
ἑδανῷ,
τό
ῥά
οἱ
|
τεθυωμένον |
ἦεν·
~τοῦ
καὶ
κινυμένοιο
Διὸς |
| [14, 0-49] |
ὄπισθε
~Τρῶας
ὑπερθύμους·
ἐρέριπτο
δὲ
|
τεῖχος |
Ἀχαιῶν.
~ὡς
δ᾽
ὅτε
πορφύρῃ |
| [14, 50-99] |
δὴ
νηυσὶν
ἔπι
πρυμνῇσι
μάχονται,
|
~τεῖχος |
δ᾽
οὐκ
ἔχραισμε
τετυγμένον,
οὐδέ |
| [14, 0-49] |
πρώτας
πεδίον
δὲ
~εἴρυσαν,
αὐτὰρ
|
τεῖχος |
ἐπὶ
πρύμνῃσιν
ἔδειμαν.
~οὐδὲ
γὰρ |
| [14, 50-99] |
ἄλλως
~Ζεὺς
ὑψιβρεμέτης
αὐτὸς
παρατεκτήναιτο.
|
~τεῖχος |
μὲν
γὰρ
δὴ
κατερήριπεν,
ᾧ |
| [14, 300-349] |
ὅτε
Φοίνικος
κούρης
τηλεκλειτοῖο,
~ἣ
|
τέκε |
μοι
Μίνων
τε
καὶ
ἀντίθεον |
| [14, 400-449] |
ὀξυόεντι
~Ἠνοπίδην,
ὃν
ἄρα
νύμφη
|
τέκε |
νηῒς
ἀμύμων
~Ἤνοπι
βουκολέοντι
παρ᾽ |
| [14, 300-349] |
ὁπότ᾽
ἠρασάμην
Ἰξιονίης
ἀλόχοιο,
~ἣ
|
τέκε |
Πειρίθοον
θεόφιν
μήστωρ᾽
ἀτάλαντον·
~οὐδ᾽ |
| [14, 300-349] |
περ
Δανάης
καλλισφύρου
Ἀκρισιώνης,
~ἣ
|
τέκε |
Περσῆα
πάντων
ἀριδείκετον
ἀνδρῶν·
~οὐδ᾽ |
| [14, 300-349] |
παῖδα·
~ἣ
δὲ
Διώνυσον
Σεμέλη
|
τέκε |
χάρμα
βροτοῖσιν·
~οὐδ᾽
ὅτε
Δήμητρος |
| [14, 450-499] |
δ᾽
ἄρ᾽
ὑπὸ
μήτηρ
μοῦνον
|
τέκεν |
Ἰλιονῆα.
~τὸν
τόθ᾽
ὑπ᾽
ὀφρύος |
| [14, 400-449] |
ποταμοῖο
~Ξάνθου
δινήεντος,
ὃν
ἀθάνατος
|
τέκετο |
Ζεύς,
~ἔνθά
μιν
ἐξ
ἵππων |
| [14, 150-199] |
νύ
μοί
τι
πίθοιο
φίλον
|
τέκος |
ὅττί
κεν
εἴπω,
~ἦέ
κεν |
| [14, 400-449] |
οὐδ᾽
ἀφάμαρτε,
~τῇ
ῥα
δύω
|
τελαμῶνε |
περὶ
στήθεσσι
τετάσθην,
~ἤτοι
ὃ |
| [14, 450-499] |
μάλιστα
δαΐφρονι
θυμὸν
ὄρινε
~τῷ
|
Τελαμωνιάδῃ· |
τοῦ
γὰρ
πέσεν
ἄγχι
μάλιστα. |
| [14, 400-449] |
~τὸν
μὲν
ἔπειτ᾽
ἀπιόντα
μέγας
|
Τελαμώνιος |
Αἴας
~χερμαδίῳ,
τά
ῥα
πολλὰ |
| [14, 500-549] |
κλυτὸς
ἐννοσίγαιος.
~Αἴας
ῥα
πρῶτος
|
Τελαμώνιος |
Ὕρτιον
οὖτα
~Γυρτιάδην
Μυσῶν
ἡγήτορα |
| [14, 0-49] |
ἀγόρευε·
τὰ
δὴ
νῦν
πάντα
|
τελεῖται. |
~ὢ
πόποι
ἦ
ῥα
καὶ |
| [14, 150-199] |
με
θυμὸς
ἄνωγεν,
~εἰ
δύναμαι
|
τελέσαι |
γε
καὶ
εἰ
τετελεσμένον
ἐστίν. |
| [14, 150-199] |
Κρόνοιο
~αὔδα
ὅ
τι
φρονέεις·
|
τελέσαι |
δέ
με
θυμὸς
ἄνωγεν,
~εἰ |
| [14, 0-49] |
ἀφικάνεις;
~δείδω
μὴ
δή
μοι
|
τελέσῃ |
ἔπος
ὄβριμος
Ἕκτωρ,
~ὥς
ποτ᾽ |
| [14, 250-299] |
τοῦτό
μ᾽
ἄνωγας
ἀμήχανον
ἄλλο
|
τελέσσαι. |
~τὸν
δ᾽
αὖτε
προσέειπε
βοῶπις |
| [14, 250-299] |
~αὐτὰρ
ἐπεί
ῥ᾽
ὄμοσέν
τε
|
τελεύτησέν |
τε
τὸν
ὅρκον,
~τὼ
βήτην |
| [14, 450-499] |
ἀστράγαλον,
ἀπὸ
δ᾽
ἄμφω
κέρσε
|
τένοντε· |
~τοῦ
δὲ
πολὺ
προτέρη
κεφαλὴ |
| [14, 200-249] |
Ἀφροδίτη·
~οὐκ
ἔστ᾽
οὐδὲ
ἔοικε
|
τεὸν |
ἔπος
ἀρνήσασθαι·
~Ζηνὸς
γὰρ
τοῦ |
| [14, 300-349] |
μετελθὼν
~πεφράδοι;
οὐκ
ἂν
ἔγωγε
|
τεὸν |
πρὸς
δῶμα
νεοίμην
~ἐξ
εὐνῆς |
| [14, 400-449] |
φασγάνου
ἀργυροήλου·
~τώ
οἱ
ῥυσάσθην
|
τέρενα |
χρόα.
χώσατο
δ᾽
Ἕκτωρ,
~ὅττί |
| [14, 400-449] |
ῥα
δύω
τελαμῶνε
περὶ
στήθεσσι
|
τετάσθην, |
~ἤτοι
ὃ
μὲν
σάκεος,
ὃ |
| [14, 150-199] |
δύναμαι
τελέσαι
γε
καὶ
εἰ
|
τετελεσμένον |
ἐστίν.
~τὴν
δὲ
δολοφρονέουσα
προσηύδα |
| [14, 50-99] |
~ἦ
δὴ
ταῦτά
γ᾽
ἑτοῖμα
|
τετεύχαται, |
οὐδέ
κεν
ἄλλως
~Ζεὺς
ὑψιβρεμέτης |
| [14, 200-249] |
κόλπῳ
~ποικίλον,
ᾧ
ἔνι
πάντα
|
τετεύχαται· |
οὐδέ
σέ
φημι
~ἄπρηκτόν
γε |
| [14, 400-449] |
ἀκόντισε
φαίδιμος
Ἕκτωρ
~ἔγχει,
ἐπεὶ
|
τέτραπτο |
πρὸς
ἰθύ
οἱ,
οὐδ᾽
ἀφάμαρτε, |
| [14, 50-99] |
μάχονται,
~τεῖχος
δ᾽
οὐκ
ἔχραισμε
|
τετυγμένον, |
οὐδέ
τι
τάφρος,
~ᾗ
ἔπι |
| [14, 0-49] |
περιωπήν.
~ὣς
εἰπὼν
σάκος
εἷλε
|
τετυγμένον |
υἷος
ἑοῖο
~κείμενον
ἐν
κλισίῃ |
| [14, 200-249] |
~Ὠκεανοῦ,
ὅς
περ
γένεσις
πάντεσσι
|
τέτυκται· |
~Ζηνὸς
δ᾽
οὐκ
ἂν
ἔγωγε |
| [14, 200-249] |
ἔνθα
δέ
οἱ
θελκτήρια
πάντα
|
τέτυκτο· |
~ἔνθ᾽
ἔνι
μὲν
φιλότης,
ἐν |
| [14, 500-549] |
Μόρυν
τε
καὶ
Ἱπποτίωνα
κατέκτα,
|
~Τεῦκρος |
δὲ
Προθόωνά
τ᾽
ἐνήρατο
καὶ |
| [14, 200-249] |
δέ
κ᾽
ἐμὸς
πάϊς
ἀμφιγυήεις
|
~τεύξει᾽ |
ἀσκήσας,
ὑπὸ
δὲ
θρῆνυν
ποσὶν |
| [14, 350-399] |
~οἰχόμενοι
δ᾽
ἐπὶ
πάντας
ἀρήϊα
|
τεύχε᾽ |
ἄμειβον·
~ἐσθλὰ
μὲν
ἐσθλὸς
ἔδυνε, |
| [14, 400-449] |
κόρυς,
ἀμφὶ
δέ
οἱ
βράχε
|
τεύχεα |
ποικίλα
χαλκῷ.
~οἳ
δὲ
μέγα |
| [14, 200-249] |
ὀνόμαζε·
~τῆ
νῦν
τοῦτον
ἱμάντα
|
τεῷ |
ἐγκάτθεο
κόλπῳ
~ποικίλον,
ᾧ
ἔνι |
| [14, 50-99] |
ἔλθῃ
~νὺξ
ἀβρότη,
ἢν
καὶ
|
τῇ |
ἀπόσχωνται
πολέμοιο
~Τρῶες·
ἔπειτα
δέ |
| [14, 250-299] |
ἑτέρῃ
μὲν
ἕλε
χθόνα
πουλυβότειραν,
|
~τῇ |
δ᾽
ἑτέρῃ
ἅλα
μαρμαρέην,
ἵνα |
| [14, 250-299] |
ἀάατον
Στυγὸς
ὕδωρ,
~χειρὶ
δὲ
|
τῇ |
ἑτέρῃ
μὲν
ἕλε
χθόνα
πουλυβότειραν, |
| [14, 200-249] |
τ᾽
ἔφατ᾽
ἔκ
τ᾽
ὀνόμαζε·
|
~τῆ |
νῦν
τοῦτον
ἱμάντα
τεῷ
ἐγκάτθεο |
| [14, 400-449] |
πρὸς
ἰθύ
οἱ,
οὐδ᾽
ἀφάμαρτε,
|
~τῇ |
ῥα
δύω
τελαμῶνε
περὶ
στήθεσσι |
| [14, 200-249] |
τε
θεῶν
γένεσιν
καὶ
μητέρα
|
Τηθύν, |
~οἵ
μ᾽
ἐν
σφοῖσι
δόμοισιν |
| [14, 300-349] |
τε
θεῶν
γένεσιν
καὶ
μητέρα
|
Τηθύν, |
~οἵ
με
σφοῖσι
δόμοισιν
ἐῢ |
| [14, 300-349] |
ἀνδρῶν·
~οὐδ᾽
ὅτε
Φοίνικος
κούρης
|
τηλεκλειτοῖο, |
~ἣ
τέκε
μοι
Μίνων
τε |
| [14, 300-349] |
~οἴχωμαι
πρὸς
δῶμα
βαθυρρόου
Ὠκεανοῖο.
|
~τὴν |
δ᾽
ἀπαμειβόμενος
προσέφη
νεφεληγερέτα
Ζεύς· |
| [14, 300-349] |
ἐπεί
νύ
τοι
εὔαδεν
εὐνή.
|
~τὴν |
δ᾽
ἀπαμειβόμενος
προσέφη
νεφεληγερέτα
Ζεύς· |
| [14, 200-249] |
κεν
ἐπισχοίης
λιπαροὺς
πόδας
εἰλαπινάζων.
|
~τὴν |
δ᾽
ἀπαμειβόμενος
προσεφώνεε
νήδυμος
Ὕπνος· |
| [14, 200-249] |
φίλη
τε
καὶ
αἰδοίη
καλεοίμην.
|
~τὴν |
δ᾽
αὖτε
προσέειπε
φιλομειδὴς
Ἀφροδίτη· |
| [14, 150-199] |
Δαναοῖσι,
σὺ
δὲ
Τρώεσσιν
ἀρήγεις;
|
~τὴν |
δ᾽
ἠμείβετ᾽
ἔπειτα
Διὸς
θυγάτηρ |
| [14, 150-199] |
θύρας
σταθμοῖσιν
ἐπῆρσε
~κληῖδι
κρυπτῇ,
|
τὴν |
δ᾽
οὐ
θεὸς
ἄλλος
ἀνῷγεν· |
| [14, 150-199] |
γε
καὶ
εἰ
τετελεσμένον
ἐστίν.
|
~τὴν |
δὲ
δολοφρονέουσα
προσηύδα
πότνια
Ἥρη· |
| [14, 250-299] |
δμήτειρα
θεῶν
ἐσάωσε
καὶ
ἀνδρῶν·
|
~τὴν |
ἱκόμην
φεύγων,
ὃ
δ᾽
ἐπαύσατο |
| [14, 100-149] |
Ἀχαιῶν.
~νῦν
δ᾽
εἴη
ὃς
|
τῆσδέ |
γ᾽
ἀμείνονα
μῆτιν
ἐνίσποι
~ἢ |
| [14, 250-299] |
προσέειπε
βοῶπις
πότνια
Ἥρη·
~Ὕπνε
|
τί |
ἢ
δὲ
σὺ
ταῦτα
μετὰ |
| [14, 450-499] |
εὕδει
~ἔγχει
ἐμῷ,
ἵνα
μή
|
τι |
κασιγνήτοιό
γε
ποινὴ
~δηρὸν
ἄτιτος |
| [14, 100-149] |
κ᾽
ἐθέλητε
~πείθεσθαι,
καὶ
μή
|
τι |
κότῳ
ἀγάσησθε
ἕκαστος
~οὕνεκα
δὴ |
| [14, 350-399] |
κεχολωμένος
ἦτορ·
~κείνου
δ᾽
οὔ
|
τι |
λίην
ποθὴ
ἔσσεται,
εἴ
κεν |
| [14, 50-99] |
ὅπως
ἔσται
τάδε
ἔργα
~εἴ
|
τι |
νόος
ῥέξει·
πόλεμον
δ᾽
οὐκ |
| [14, 150-199] |
ἔειπε·
~ἦ
ῥά
νύ
μοί
|
τι |
πίθοιο
φίλον
τέκος
ὅττί
κεν |
| [14, 50-99] |
δ᾽
οὐκ
ἔχραισμε
τετυγμένον,
οὐδέ
|
τι |
τάφρος,
~ᾗ
ἔπι
πολλὰ
πάθον |
| [14, 200-249] |
φημι
~ἄπρηκτόν
γε
νέεσθαι,
ὅ
|
τι |
φρεσὶ
σῇσι
μενοινᾷς.
~ὣς
φάτο, |
| [14, 150-199] |
θύγατερ
μεγάλοιο
Κρόνοιο
~αὔδα
ὅ
|
τι |
φρονέεις·
τελέσαι
δέ
με
θυμὸς |
| [14, 150-199] |
ὅν
οἱ
Ἀθήνη
~ἔξυσ᾽
ἀσκήσασα,
|
τίθει |
δ᾽
ἐνὶ
δαίδαλα
πολλά·
~χρυσείῃς |
| [14, 300-349] |
θεῶν
τό
γε
δείδιθι
μήτέ
|
τιν᾽ |
ἀνδρῶν
~ὄψεσθαι·
τοῖόν
τοι
ἐγὼ |
| [14, 0-49] |
ἄρα
τε
προκυλίνδεται
οὐδετέρωσε,
~πρίν
|
τινα |
κεκριμένον
καταβήμεναι
ἐκ
Διὸς
οὖρον, |
| [14, 0-49] |
Νέστορ
Νηληϊάδη
μέγα
κῦδος
Ἀχαιῶν
|
~τίπτε |
λιπὼν
πόλεμον
φθισήνορα
δεῦρ᾽
ἀφικάνεις; |
| [14, 450-499] |
στιβαρῆς
ἅλιον
πηδῆσαι
ἄκοντα,
~ἀλλά
|
τις |
Ἀργείων
κόμισε
χροΐ,
καί
μιν |
| [14, 500-549] |
Μοῦσαι
Ὀλύμπια
δώματ᾽
ἔχουσαι
~ὅς
|
τις |
δὴ
πρῶτος
βροτόεντ᾽
ἀνδράγρι᾽
Ἀχαιῶν
|
| [14, 400-449] |
δὲ
θαμειὰς
~αἰχμάς·
ἀλλ᾽
οὔ
|
τις |
ἐδυνήσατο
ποιμένα
λαῶν
~οὐτάσαι
οὐδὲ |
| [14, 50-99] |
διὰ
στόμα
πάμπαν
ἄγοιτο
~ὅς
|
τις |
ἐπίσταιτο
ᾗσι
φρεσὶν
ἄρτια
βάζειν
|
| [14, 400-449] |
ἀμύμων.
~τῶν
δ᾽
ἄλλων
οὔ
|
τίς |
εὑ
ἀκήδεσεν,
ἀλλὰ
πάροιθεν
~ἀσπίδας |
| [14, 450-499] |
ἄτιτος
ἔῃ·
τὼ
καί
κέ
|
τις |
εὔχεται
ἀνὴρ
~γνωτὸν
ἐνὶ
μεγάροισιν |
| [14, 100-149] |
δηϊοτῆτος
~ἐκ
βελέων,
μή
πού
|
τις |
ἐφ᾽
ἕλκεϊ
ἕλκος
ἄρηται·
~ἄλλους |
| [14, 50-99] |
ἐρυσαίμεθα
νῆας
ἁπάσας.
~οὐ
γάρ
|
τις |
νέμεσις
φυγέειν
κακόν,
οὐδ᾽
ἀνὰ |
| [14, 300-349] |
ἅπαντα·
~πῶς
κ᾽
ἔοι
εἴ
|
τις |
νῶϊ
θεῶν
αἰειγενετάων
~εὕδοντ᾽
ἀθρήσειε, |
| [14, 500-549] |
ταχὺς
υἱός·
~οὐ
γάρ
οἵ
|
τις |
ὁμοῖος
ἐπισπέσθαι
ποσὶν
ἦεν
~ἀνδρῶν |
| [14, 50-99] |
ὀϊζύομεν
κακὰ
πολλά;
~σίγα,
μή
|
τίς |
τ᾽
ἄλλος
Ἀχαιῶν
τοῦτον
ἀκούσῃ |
| [14, 250-299] |
ὀνόμηνεν
ἅπαντας
~τοὺς
ὑποταρταρίους
οἳ
|
Τιτῆνες |
καλέονται.
~αὐτὰρ
ἐπεί
ῥ᾽
ὄμοσέν |
| [14, 300-349] |
νεφεληγερέτα
Ζεύς·
~Ἥρη
μήτε
θεῶν
|
τό |
γε
δείδιθι
μήτέ
τιν᾽
ἀνδρῶν
|
| [14, 150-199] |
εἴπω,
~ἦέ
κεν
ἀρνήσαιο
κοτεσσαμένη
|
τό |
γε
θυμῷ,
~οὕνεκ᾽
ἐγὼ
Δαναοῖσι, |
| [14, 100-149] |
~ἄλλους
δ᾽
ὀτρύνοντες
ἐνήσομεν,
οἳ
|
τὸ |
πάρος
περ
~θυμῷ
ἦρα
φέροντες |
| [14, 150-199] |
δὲ
λίπ᾽
ἐλαίῳ
~ἀμβροσίῳ
ἑδανῷ,
|
τό |
ῥά
οἱ
τεθυωμένον
ἦεν·
~τοῦ |
| [14, 250-299] |
~Ἥρη
πῇ
μεμαυῖα
κατ᾽
Οὐλύμπου
|
τόδ᾽ |
ἱκάνεις;
~ἵπποι
δ᾽
οὐ
παρέασι |
| [14, 300-349] |
σεῦ
εἵνεκα
δεῦρο
κατ᾽
Οὐλύμπου
|
τόδ᾽ |
ἱκάνω,
~μή
πώς
μοι
μετέπειτα |
| [14, 450-499] |
μήτηρ
μοῦνον
τέκεν
Ἰλιονῆα.
~τὸν
|
τόθ᾽ |
ὑπ᾽
ὀφρύος
οὖτα
κατ᾽
ὀφθαλμοῖο |
| [14, 200-249] |
παραλέξομαι
ἐν
φιλότητι.
~δῶρα
δέ
|
τοι |
δώσω
καλὸν
θρόνον
ἄφθιτον
αἰεὶ
|
| [14, 300-349] |
μήτέ
τιν᾽
ἀνδρῶν
~ὄψεσθαι·
τοῖόν
|
τοι |
ἐγὼ
νέφος
ἀμφικαλύψω
~χρύσεον·
οὐδ᾽ |
| [14, 300-349] |
~ἔνθ᾽
ἴομεν
κείοντες,
ἐπεί
νύ
|
τοι |
εὔαδεν
εὐνή.
~τὴν
δ᾽
ἀπαμειβόμενος |
| [14, 300-349] |
τοι
φίλον
ἔπλετο
θυμῷ,
~ἔστιν
|
τοι |
θάλαμος,
τόν
τοι
φίλος
υἱὸς |
| [14, 200-249] |
νῦν
~πείθευ·
ἐγὼ
δέ
κέ
|
τοι |
ἰδέω
χάριν
ἤματα
πάντα.
~κοίμησόν |
| [14, 300-349] |
εἰ
δή
ῥ᾽
ἐθέλεις
καί
|
τοι |
φίλον
ἔπλετο
θυμῷ,
~ἔστιν
τοι |
| [14, 300-349] |
θυμῷ,
~ἔστιν
τοι
θάλαμος,
τόν
|
τοι |
φίλος
υἱὸς
ἔτευξεν
~Ἥφαιστος,
πυκινὰς |
| [14, 250-299] |
~ἀλλ᾽
ἴθ᾽
ἐγὼ
δέ
κέ
|
τοι |
Χαρίτων
μίαν
ὁπλοτεράων
~δώσω
ὀπυιέμεναι |
| [14, 300-349] |
δείδιθι
μήτέ
τιν᾽
ἀνδρῶν
~ὄψεσθαι·
|
τοῖόν |
τοι
ἐγὼ
νέφος
ἀμφικαλύψω
~χρύσεον· |
| [14, 300-349] |
ἔμαρπτε
Κρόνου
παῖς
ἣν
παράκοιτιν·
|
~τοῖσι |
δ᾽
ὑπὸ
χθὼν
δῖα
φύεν |
| [14, 100-149] |
ἐμοὶ
δέ
κεν
ἀσμένῳ
εἴη.
|
~τοῖσι |
δὲ
καὶ
μετέειπε
βοὴν
ἀγαθὸς |
| [14, 250-299] |
~εἰς
εὐνὴν
φοιτῶντε,
φίλους
λήθοντε
|
τοκῆας. |
~στῆ
δ᾽
αὐτῆς
προπάροιθεν
ἔπος |
| [14, 50-99] |
νεότητος
ἔδωκε
καὶ
ἐς
γῆρας
|
τολυπεύειν
|
~ἀργαλέους
πολέμους,
ὄφρα
φθιόμεσθα
ἕκαστος. |
| [14, 400-449] |
καὶ
ἅρματα
ποικίλ᾽
ἔχοντες·
~οἳ
|
τόν |
γε
προτὶ
ἄστυ
φέρον
βαρέα |
| [14, 400-449] |
πάροιθεν
~ἀσπίδας
εὐκύκλους
σχέθον
αὐτοῦ.
|
τὸν |
δ᾽
ἄρ᾽
ἑταῖροι
~χερσὶν
ἀείραντες |
| [14, 50-99] |
φεύγων
προφύγῃ
κακὸν
ἠὲ
ἁλώῃ.
|
~τὸν |
δ᾽
ἄρ᾽
ὑπόδρα
ἰδὼν
προσέφη |
| [14, 250-299] |
μ᾽
ἄνωγας
ἀμήχανον
ἄλλο
τελέσσαι.
|
~τὸν |
δ᾽
αὖτε
προσέειπε
βοῶπις
πότνια |
| [14, 50-99] |
γάρ
πως
βεβλημένον
ἐστὶ
μάχεσθαι.
|
~τὸν |
δ᾽
αὖτε
προσέειπεν
ἄναξ
ἀνδρῶν |
| [14, 350-399] |
ᾤχετ᾽
ἐπὶ
κλυτὰ
φῦλ᾽
ἀνθρώπων,
|
~τὸν |
δ᾽
ἔτι
μᾶλλον
ἀνῆκεν
ἀμυνέμεναι |
| [14, 100-149] |
σὴ
βουλὴ
δηλήσεται
ὄρχαμε
λαῶν.
|
~τὸν |
δ᾽
ἠμείβετ᾽
ἔπειτα
ἄναξ
ἀνδρῶν |
| [14, 50-99] |
ἐθέλουσι
μάχεσθαι
ἐπὶ
πρυμνῇσι
νέεσσι.
|
~τὸν |
δ᾽
ἠμείβετ᾽
ἔπειτα
Γερήνιος
ἱππότα |
| [14, 400-449] |
θεείου
γίγνεται
ὀδμὴ
~ἐξ
αὐτῆς,
|
τὸν |
δ᾽
οὔ
περ
ἔχει
θράσος |
| [14, 300-349] |
καὶ
ἅρματα
τῶν
κ᾽
ἐπιβαίης.
|
~τὸν |
δὲ
δολοφρονέουσα
προσηύδα
πότνια
Ἥρη· |
| [14, 300-349] |
καί
με
γλυκὺς
ἵμερος
αἱρεῖ.
|
~τὸν |
δὲ
δολοφρονέουσα
προσηύδα
πότνια
Ἥρη· |
| [14, 500-549] |
κατ᾽
οὐταμένην
ὠτειλὴν
~ἔσσυτ᾽
ἐπειγομένη,
|
τὸν |
δὲ
σκότος
ὄσσε
κάλυψε.
~πλείστους |
| [14, 0-49] |
δὲ
θυμὸν
ἐνὶ
στήθεσσιν
Ἀχαιῶν.
|
~τὸν |
καὶ
φωνήσας
προσέφη
κρείων
Ἀγαμέμνων· |
| [14, 400-449] |
εἰς
ἔθνος
ἐχάζετο
κῆρ᾽
ἀλεείνων.
|
~τὸν |
μὲν
ἔπειτ᾽
ἀπιόντα
μέγας
Τελαμώνιος |
| [14, 400-449] |
~Ἤνοπι
βουκολέοντι
παρ᾽
ὄχθας
Σατνιόεντος.
|
~τὸν |
μὲν
Ὀϊλιάδης
δουρὶ
κλυτὸς
ἐγγύθεν |
| [14, 150-199] |
ἀπὸ
ῥίου·
αὐτίκα
δ᾽
ἔγνω
|
~τὸν |
μὲν
ποιπνύοντα
μάχην
ἀνὰ
κυδιάνειραν |
| [14, 300-349] |
πότνια
Ἥρη·
~αἰνότατε
Κρονίδη
ποῖον
|
τὸν |
μῦθον
ἔειπες.
~εἰ
νῦν
ἐν |
| [14, 150-199] |
~βῆ
δ᾽
ἴμεν
ἐς
θάλαμον,
|
τόν |
οἱ
φίλος
υἱὸς
ἔτευξεν
~Ἥφαιστος, |
| [14, 250-299] |
ῥ᾽
ὄμοσέν
τε
τελεύτησέν
τε
|
τὸν |
ὅρκον,
~τὼ
βήτην
Λήμνου
τε |
| [14, 450-499] |
γάρ
ῥα
θεοὶ
βούλευσαν
ὄλεθρον.
|
~τόν |
ῥ᾽
ἔβαλεν
κεφαλῆς
τε
καὶ |
| [14, 450-499] |
οὔτασεν
Ἰλιονῆα
~υἱὸν
Φόρβαντος
πολυμήλου,
|
τόν |
ῥα
μάλιστα
~Ἑρμείας
Τρώων
ἐφίλει |
| [14, 200-249] |
ἔκλεψε
νόον
πύκα
περ
φρονεόντων.
|
~τόν |
ῥά
οἱ
ἔμβαλε
χερσὶν
ἔπος |
| [14, 450-499] |
ὑπὸ
μήτηρ
μοῦνον
τέκεν
Ἰλιονῆα.
|
~τὸν |
τόθ᾽
ὑπ᾽
ὀφρύος
οὖτα
κατ᾽ |
| [14, 300-349] |
ἔπλετο
θυμῷ,
~ἔστιν
τοι
θάλαμος,
|
τόν |
τοι
φίλος
υἱὸς
ἔτευξεν
~Ἥφαιστος, |
| [14, 350-399] |
μεγάλῳ
ἀλαλητῷ.
~οὔτε
θαλάσσης
κῦμα
|
τόσον |
βοάᾳ
ποτὶ
χέρσον
~ποντόθεν
ὀρνύμενον |
| [14, 150-199] |
ἐν
πολέμῳ
ἔριδα
ξυνάγοντες
Ἄρηος,
|
~τόσσην |
ἐκ
στήθεσφιν
ὄπα
κρείων
ἐνοσίχθων |
| [14, 50-99] |
εἴη,
καί
οἱ
πειθοίατο
λαοὶ
|
~τοσσοίδ᾽ |
ὅσσοισιν
σὺ
μετ᾽
Ἀργείοισιν
ἀνάσσεις· |
| [14, 350-399] |
ὤρετο
καιέμεν
ὕλην·
~οὔτ᾽
ἄνεμος
|
τόσσόν |
γε
περὶ
δρυσὶν
ὑψικόμοισι
~ἠπύει, |
| [14, 350-399] |
πνοιῇ
Βορέω
ἀλεγεινῇ·
~οὔτε
πυρὸς
|
τόσσός |
γε
ποτὶ
βρόμος
αἰθομένοιο
~οὔρεος |
| [14, 350-399] |
ἐκόσμει
φαίδιμος
Ἕκτωρ.
~δή
ῥα
|
τότ᾽ |
αἰνοτάτην
ἔριδα
πτολέμοιο
τάνυσσαν
~κυανοχαῖτα |
| [14, 250-299] |
~εἰς
ἐλάτην
ἀναβὰς
περιμήκετον,
ἣ
|
τότ᾽ |
ἐν
Ἴδῃ
~μακροτάτη
πεφυυῖα
δι᾽ |
| [14, 200-249] |
τεὸν
ἔπος
ἀρνήσασθαι·
~Ζηνὸς
γὰρ
|
τοῦ |
ἀρίστου
ἐν
ἀγκοίνῃσιν
ἰαύεις.
~ἦ, |
| [14, 450-499] |
δαΐφρονι
θυμὸν
ὄρινε
~τῷ
Τελαμωνιάδῃ·
|
τοῦ |
γὰρ
πέσεν
ἄγχι
μάλιστα.
~καρπαλίμως |
| [14, 450-499] |
ἀπὸ
δ᾽
ἄμφω
κέρσε
τένοντε·
|
~τοῦ |
δὲ
πολὺ
προτέρη
κεφαλὴ
στόμα |
| [14, 150-199] |
τό
ῥά
οἱ
τεθυωμένον
ἦεν·
|
~τοῦ |
καὶ
κινυμένοιο
Διὸς
κατὰ
χαλκοβατὲς |
| [14, 100-149] |
~ὣς
ἔφαθ᾽
οἳ
δ᾽
ἄρα
|
τοῦ |
μάλα
μὲν
κλύον
ἠδὲ
πίθοντο· |
| [14, 350-399] |
~ὣς
ἔφαθ᾽
οἳ
δ᾽
ἄρα
|
τοῦ |
μάλα
μὲν
κλύον
ἠδὲ
πίθοντο· |
| [14, 500-549] |
νεώμεθα
κοῦροι
Ἀχαιῶν.
~ὣς
φάτο,
|
τοὺς |
δ᾽
ἄρα
πάντας
ὑπὸ
τρόμος |
| [14, 350-399] |
μάλα
μὲν
κλύον
ἠδὲ
πίθοντο·
|
~τοὺς |
δ᾽
αὐτοὶ
βασιλῆες
ἐκόσμεον
οὐτάμενοί |
| [14, 0-49] |
ἔργον
ἀεικὲς
~τοὺς
μὲν
ὀρινομένους,
|
τοὺς |
δὲ
κλονέοντας
ὄπισθε
~Τρῶας
ὑπερθύμους· |
| [14, 200-249] |
νέρθε
καθεῖσε
καὶ
ἀτρυγέτοιο
θαλάσσης·
|
~τοὺς |
εἶμ᾽
ὀψομένη,
καί
σφ᾽
ἄκριτα |
| [14, 300-349] |
δόμοισιν
ἐῢ
τρέφον
ἠδ᾽
ἀτίταλλον·
|
~τοὺς |
εἶμ᾽
ὀψομένη,
καί
σφ᾽
ἄκριτα |
| [14, 50-99] |
ἄμυνεν,
~οἶδα
δὲ
νῦν
ὅτε
|
τοὺς |
μὲν
ὁμῶς
μακάρεσσι
θεοῖσι
~κυδάνει, |
| [14, 0-49] |
τάχα
δ᾽
εἴσιδεν
ἔργον
ἀεικὲς
|
~τοὺς |
μὲν
ὀρινομένους,
τοὺς
δὲ
κλονέοντας |
| [14, 250-299] |
ἐκέλευε,
θεοὺς
δ᾽
ὀνόμηνεν
ἅπαντας
|
~τοὺς |
ὑποταρταρίους
οἳ
Τιτῆνες
καλέονται.
~αὐτὰρ |
| [14, 250-299] |
θοῇ
ἀποθύμια
ἕρδοι.
~νῦν
αὖ
|
τοῦτό |
μ᾽
ἄνωγας
ἀμήχανον
ἄλλο
τελέσσαι. |
| [14, 50-99] |
μή
τίς
τ᾽
ἄλλος
Ἀχαιῶν
|
τοῦτον |
ἀκούσῃ
~μῦθον,
ὃν
οὔ
κεν |
| [14, 200-249] |
ἔκ
τ᾽
ὀνόμαζε·
~τῆ
νῦν
|
τοῦτον |
ἱμάντα
τεῷ
ἐγκάτθεο
κόλπῳ
~ποικίλον, |
| [14, 300-349] |
~νῶϊ
δ᾽
ἄγ᾽
ἐν
φιλότητι
|
τραπείομεν |
εὐνηθέντε.
~οὐ
γάρ
πώ
ποτέ |
| [14, 300-349] |
~ἑστᾶσ᾽
οἵ
μ᾽
οἴσουσιν
ἐπὶ
|
τραφερήν |
τε
καὶ
ὑγρήν.
~νῦν
δὲ |
| [14, 100-149] |
κατὰ
γαῖα
καλύπτει.
~πορθεῖ
γὰρ
|
τρεῖς |
παῖδες
ἀμύμονες
ἐξεγένοντο,
~οἴκεον
δ᾽ |
| [14, 500-549] |
ὁμοῖος
ἐπισπέσθαι
ποσὶν
ἦεν
~ἀνδρῶν
|
τρεσσάντων, |
ὅτε
τε
Ζεὺς
ἐν
φόβον |
| [14, 200-249] |
μ᾽
ἐν
σφοῖσι
δόμοισιν
ἐῢ
|
τρέφον |
ἠδ᾽
ἀτίταλλον
~δεξάμενοι
Ρείας,
ὅτε |
| [14, 300-349] |
~οἵ
με
σφοῖσι
δόμοισιν
ἐῢ
|
τρέφον |
ἠδ᾽
ἀτίταλλον·
~τοὺς
εἶμ᾽
ὀψομένη, |
| [14, 150-199] |
ἄρα
ἕρματα
ἧκεν
ἐϋτρήτοισι
λοβοῖσι
|
~τρίγληνα |
μορόεντα·
χάρις
δ᾽
ἀπελάμπετο
πολλή. |
| [14, 100-149] |
αἰπεινῇ
Καλυδῶνι
~Ἄγριος
ἠδὲ
Μέλας,
|
τρίτατος |
δ᾽
ἦν
ἱππότα
Οἰνεὺς
~πατρὸς |
| [14, 500-549] |
γανύσσεται,
ὁππότε
κεν
δὴ
~ἐκ
|
Τροίης |
σὺν
νηυσὶ
νεώμεθα
κοῦροι
Ἀχαιῶν. |
| [14, 500-549] |
τοὺς
δ᾽
ἄρα
πάντας
ὑπὸ
|
τρόμος |
ἔλλαβε
γυῖα,
~πάπτηνεν
δὲ
ἕκαστος |
| [14, 350-399] |
λευγαλέῃ,
ἀλλὰ
δέος
ἰσχάνει
ἄνδρας.
|
~Τρῶας |
δ᾽
αὖθ᾽
ἑτέρωθεν
ἐκόσμει
φαίδιμος |
| [14, 450-499] |
ἐῴκει.
~ἦ
ῥ᾽
εὖ
γιγνώσκων,
|
Τρῶας |
δ᾽
ἄχος
ἔλλαβε
θυμόν.
~ἔνθ᾽ |
| [14, 0-49] |
ὀρινομένους,
τοὺς
δὲ
κλονέοντας
ὄπισθε
|
~Τρῶας |
ὑπερθύμους·
ἐρέριπτο
δὲ
τεῖχος
Ἀχαιῶν. |
| [14, 500-549] |
εὐχόμενος
ἔπος
ηὔδα·
~εἰπέμεναί
μοι
|
Τρῶες |
ἀγαυοῦ
Ἰλιονῆος
~πατρὶ
φίλῳ
καὶ |
| [14, 50-99] |
ἢν
καὶ
τῇ
ἀπόσχωνται
πολέμοιο
|
~Τρῶες· |
ἔπειτα
δέ
κεν
ἐρυσαίμεθα
νῆας |
| [14, 400-449] |
ἀνετράπετ᾽
ἀμφὶ
δ᾽
ἄρ᾽
αὐτῷ
|
~Τρῶες |
καὶ
Δαναοὶ
σύναγον
κρατερὴν
ὑσμίνην. |
| [14, 0-49] |
Ἕκτωρ,
~ὥς
ποτ᾽
ἐπηπείλησεν
ἐνὶ
|
Τρώεσσ᾽ |
ἀγορεύων
~μὴ
πρὶν
πὰρ
νηῶν |
| [14, 400-449] |
Ἕκτορα
νόσφι
κιόντα
~μᾶλλον
ἐπὶ
|
Τρώεσσι |
θόρον,
μνήσαντο
δὲ
χάρμης.
~ἔνθα |
| [14, 500-549] |
φὴ
κώδειαν
ἀνασχὼν
~πέφραδέ
τε
|
Τρώεσσι |
καὶ
εὐχόμενος
ἔπος
ηὔδα·
~εἰπέμεναί |
| [14, 150-199] |
~οὕνεκ᾽
ἐγὼ
Δαναοῖσι,
σὺ
δὲ
|
Τρώεσσιν |
ἀρήγεις;
~τὴν
δ᾽
ἠμείβετ᾽
ἔπειτα |
| [14, 250-299] |
σῇσι
μενοινᾷς;
~ἦ
φῂς
ὣς
|
Τρώεσσιν |
ἀρηξέμεν
εὐρύοπα
Ζῆν
~ὡς
Ἡρακλῆος |
| [14, 350-399] |
φαίδιμος
Ἕκτωρ,
~ἤτοι
ὃ
μὲν
|
Τρώεσσιν, |
ὃ
δ᾽
Ἀργείοισιν
ἀρήγων.
~ἐκλύσθη |
| [14, 50-99] |
ἅλαδ᾽
ἑλκέμεν,
ὄφρ᾽
ἔτι
μᾶλλον
|
~Τρωσὶ |
μὲν
εὐκτὰ
γένηται
ἐπικρατέουσί
περ |
| [14, 450-499] |
πολυμήλου,
τόν
ῥα
μάλιστα
~Ἑρμείας
|
Τρώων |
ἐφίλει
καὶ
κτῆσιν
ὄπασσε·
~τῷ |
| [14, 100-149] |
μάκαρες
κοτέουσιν,
~ἀλλ᾽
ἔτι
που
|
Τρώων |
ἡγήτορες
ἠδὲ
μέδοντες
~εὐρὺ
κονίσουσιν |
| [14, 400-449] |
μέγα
βρέμεται
χαλεπαίνων,
~ὅσση
ἄρα
|
Τρώων |
καὶ
Ἀχαιῶν
ἔπλετο
φωνὴ
~δεινὸν |
| [14, 250-299] |
ὑπέρθυμος
Διὸς
υἱὸς
~ἔπλεεν
Ἰλιόθεν
|
Τρώων |
πόλιν
ἐξαλαπάξας.
~ἤτοι
ἐγὼ
μὲν |
| [14, 50-99] |
φθιόμεσθα
ἕκαστος.
~οὕτω
δὴ
μέμονας
|
Τρώων |
πόλιν
εὐρυάγυιαν
~καλλείψειν,
ἧς
εἵνεκ᾽ |
| [14, 0-49] |
νηῶν
ἀνιόντες
ὅσοι
βεβλήατο
χαλκῷ
|
~Τυδεΐδης |
Ὀδυσεύς
τε
καὶ
Ἀτρεΐδης
Ἀγαμέμνων. |
| [14, 350-399] |
αὐτοὶ
βασιλῆες
ἐκόσμεον
οὐτάμενοί
περ
|
~Τυδεΐδης |
Ὀδυσεύς
τε
καὶ
Ἀτρεΐδης
Ἀγαμέμνων· |
| [14, 100-149] |
καὶ
ἐγὼ
γένος
εὔχομαι
εἶναι
|
~Τυδέος, |
ὃν
Θήβῃσι
χυτὴ
κατὰ
γαῖα |
| [14, 250-299] |
τε
τελεύτησέν
τε
τὸν
ὅρκον,
|
~τὼ |
βήτην
Λήμνου
τε
καὶ
Ἴμβρου |
| [14, 450-499] |
κόμισεν
δ᾽
Ἀντήνορος
υἱὸς
~Ἀρχέλοχος·
|
τῷ |
γάρ
ῥα
θεοὶ
βούλευσαν
ὄλεθρον. |
| [14, 450-499] |
βεβαώς·
ὃ
δ᾽
ὕφελκε
ποδοῖιν.
|
~τῷ |
δ᾽
Ἀκάμας
ἔκπαγλον
ἐπεύξατο
μακρὸν |
| [14, 450-499] |
Τρώων
ἐφίλει
καὶ
κτῆσιν
ὄπασσε·
|
~τῷ |
δ᾽
ἄρ᾽
ὑπὸ
μήτηρ
μοῦνον |
| [14, 400-449] |
καὶ
Δαναοὶ
σύναγον
κρατερὴν
ὑσμίνην.
|
~τῷ |
δ᾽
ἐπὶ
Πουλυδάμας
ἐγχέσπαλος
ἦλθεν |
| [14, 250-299] |
~Λεκτόν,
ὅθι
πρῶτον
λιπέτην
ἅλα·
|
τὼ |
δ᾽
ἐπὶ
χέρσου
~βήτην,
ἀκροτάτη |
| [14, 350-399] |
ἐν
χειρὶ
παχείῃ
~εἴκελον
ἀστεροπῇ·
|
τῷ |
δ᾽
οὐ
θέμις
ἐστὶ
μιγῆναι
|
| [14, 150-199] |
ἱμείραιτο
παραδραθέειν
φιλότητι
~ᾗ
χροιῇ,
|
τῷ |
δ᾽
ὕπνον
ἀπήμονά
τε
λιαρόν |
| [14, 400-449] |
~αὖτις
δ᾽
ἐξοπίσω
πλῆτο
χθονί,
|
τὼ |
δέ
οἱ
ὄσσε
~νὺξ
ἐκάλυψε |
| [14, 350-399] |
ὃς
ἀπὸ
χθονὸς
ὑψόσ᾽
ἔεργε.
|
~τῷ |
ἔνι
λεξάσθην,
ἐπὶ
δὲ
νεφέλην |
| [14, 450-499] |
γε
ποινὴ
~δηρὸν
ἄτιτος
ἔῃ·
|
τὼ |
καί
κέ
τις
εὔχεται
ἀνὴρ
|
| [14, 200-249] |
ὑπὸ
δὲ
θρῆνυν
ποσὶν
ἥσει,
|
~τῷ |
κεν
ἐπισχοίης
λιπαροὺς
πόδας
εἰλαπινάζων. |
| [14, 400-449] |
σάκεος,
ὃ
δὲ
φασγάνου
ἀργυροήλου·
|
~τώ |
οἱ
ῥυσάσθην
τέρενα
χρόα.
χώσατο |
| [14, 250-299] |
ἄλλο
τεὴ
ἐπίνυσσεν
ἐφετμὴ
~ἤματι
|
τῷ |
ὅτε
κεῖνος
ὑπέρθυμος
Διὸς
υἱὸς |
| [14, 100-149] |
μέλλετ᾽
ἀκουέμεν,
εἰ
ἐτεόν
περ.
|
~τὼ |
οὐκ
ἄν
με
γένος
γε |
| [14, 150-199] |
τε
καὶ
οὐρανὸν
ἵκετ᾽
ἀϋτμή.
|
~τῷ |
ῥ᾽
ἥ
γε
χρόα
καλὸν |
| [14, 0-49] |
στόμα
μακρόν,
ὅσον
συνεέργαθον
ἄκραι.
|
~τώ |
ῥ᾽
οἵ
γ᾽
ὀψείοντες
ἀϋτῆς |
| [14, 0-49] |
νῆας
χαδέειν,
στείνοντο
δὲ
λαοί·
|
~τώ |
ῥα
προκρόσσας
ἔρυσαν,
καὶ
πλῆσαν |
| [14, 450-499] |
δὲ
μάλιστα
δαΐφρονι
θυμὸν
ὄρινε
|
~τῷ |
Τελαμωνιάδῃ·
τοῦ
γὰρ
πέσεν
ἄγχι |
| [14, 150-199] |
ἐκ
θαλάμοιο,
καλεσσαμένη
δ᾽
Ἀφροδίτην
|
~τῶν |
ἄλλων
ἀπάνευθε
θεῶν
πρὸς
μῦθον |
| [14, 400-449] |
ἀρχὸς
Λυκίων
καὶ
Γλαῦκος
ἀμύμων.
|
~τῶν |
δ᾽
ἄλλων
οὔ
τίς
εὑ |
| [14, 400-449] |
νηῶν
~πὰρ
ποσὶ
μαρναμένων
ἐκυλίνδετο,
|
τῶν |
ἓν
ἀείρας
~στῆθος
βεβλήκει
ὑπὲρ |
| [14, 250-299] |
δ᾽
οὐ
παρέασι
καὶ
ἅρματα
|
τῶν |
κ᾽
ἐπιβαίης.
~τὸν
δὲ
δολοφρονέουσα |
| [14, 0-49] |
κτεῖναι
δὲ
καὶ
αὐτούς.
~κεῖνος
|
τὼς |
ἀγόρευε·
τὰ
δὴ
νῦν
πάντα |