HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Homère, L'Iliade, chant XIV

Liste des contextes (ordre alphabétique)

χ = 55 formes différentes pour 74 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chant, vers

[14, 0-49]   ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας ~αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί· ~τώ ῥα

[14, 150-199]   ἀνὰ κυδιάνειραν ~αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ· ~Ζῆνα δ᾽ ἐπ᾽

[14, 150-199]   γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας ~πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς

[14, 250-299]   φίλων πάντων. ὃ δ᾽ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ~ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ

[14, 350-399]   ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ~ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν

[14, 400-449]   ὅς κεν ἴδηται ~ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ~ὣς

[14, 250-299]   ἐναλίγκιος, ἥν τ᾽ ἐν ὄρεσσι ~χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.

[14, 150-199]   ~τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ~ἔμπης ἐς γαῖάν τε

[14, 350-399]   ῥ᾽ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν ~βάν ῥ᾽ ἴμεν· ἦρχε δ᾽

[14, 0-49]   λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς ~νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ

[14, 500-549]   κατὰ λαπάρην, διὰ δ᾽ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε ~δῃώσας· ψυχὴ δὲ κατ᾽

[14, 400-449]   δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ. ~οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον

[14, 0-49]   ~κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο ~χαλκῷ παμφαῖνον· ὃ δ᾽ ἔχ᾽ ἀσπίδα

[14, 0-49]   δ᾽ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ~στῆ δ᾽ ἐκτὸς κλισίης, τάχα

[14, 0-49]   ~πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης

[14, 450-499]   ~αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε ~αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη· ἔτι

[14, 400-449]   κεραυνός, ~ὣς ἔπεσ᾽ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι· ~χειρὸς δ᾽

[14, 200-249]   ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα. ~κοίμησόν μοι Ζηνὸς

[14, 150-199]   ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι ~τρίγληνα μορόεντα· χάρις δ᾽ ἀπελάμπετο πολλή. ~κρηδέμνῳ δ᾽

[14, 250-299]   ἴθ᾽ ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων ~δώσω ὀπυιέμεναι καὶ

[14, 250-299]   ἐόντες, ~ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων ~Πασιθέην, ἧς τ᾽

[14, 300-349]   ~ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν· ~οὐδ᾽ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο

[14, 100-149]   ἑλκομενάων, ~ἀλλ᾽ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης. ~ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται

[14, 400-449]   ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης. ~ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς

[14, 100-149]   φωτὶ ἐοικώς, ~δεξιτερὴν δ᾽ ἕλε χεῖρ᾽ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, ~καί μιν φωνήσας

[14, 50-99]   ~κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν. ~ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς ἂν

[14, 450-499]   ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ᾽ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ~ἄμφω· Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος

[14, 250-299]   μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, ~χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε

[14, 200-249]   ~ἔν τ᾽ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ᾽ ἔφατ᾽ ἔκ τ᾽

[14, 350-399]   ~δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ ~εἴκελον ἀστεροπῇ· τῷ δ᾽

[14, 350-399]   μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν. ~αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽ ἕσσαντο

[14, 350-399]   ἔχει δ᾽ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, ~χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ᾽ ἐν

[14, 450-499]   μὰν αὖτ᾽ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο ~χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,

[14, 400-449]   οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, ~ἂψ δ᾽ ἑτάρων εἰς ἔθνος

[14, 400-449]   ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι· ~χειρὸς δ᾽ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ᾽ αὐτῷ

[14, 350-399]   ἄμειβον· ~ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν. ~αὐτὰρ ἐπεί

[14, 400-449]   ἔπειτ᾽ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας ~χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα

[14, 150-199]   καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας ~πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς ~καλοὺς ἀμβροσίους

[14, 400-449]   αὐτοῦ. τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ἑταῖροι ~χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρ᾽

[14, 200-249]   φρονεόντων. ~τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ᾽ ἔφατ᾽ ἔκ τ᾽

[14, 350-399]   κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι ~κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ᾽ ἔγχε᾽ ἑλόντες

[14, 350-399]   θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ~ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

[14, 250-299]   λιπέτην ἅλα· τὼ δ᾽ ἐπὶ χέρσου ~βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο

[14, 400-449]   χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ ~χεῦαν· ὃ δ᾽ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν

[14, 150-199]   ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε ~χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

[14, 250-299]   σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ~ὣς φάτο, χήρατο δ᾽ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

[14, 200-249]   ὄρεα νιφόεντα ~ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν· ~ἐξ Ἀθόω δ᾽

[14, 250-299]   δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, ~τῇ δ᾽ ἑτέρῃ ἅλα

[14, 400-449]   ~ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ ~χεῦαν·

[14, 400-449]   ἀπέμεσσεν· ~αὖτις δ᾽ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε ~νὺξ

[14, 300-349]   ~πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ᾽ ἔεργε. ~τῷ ἔνι λεξάσθην,

[14, 300-349]   ἣν παράκοιτιν· ~τοῖσι δ᾽ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην, ~λωτόν

[14, 50-99]   Ἀχαιοὶ ~ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς ~οὐδ᾽ ἐθέλουσι

[14, 200-249]   ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ. ~εἰ κείνω ἐπέεσσι

[14, 300-349]   ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ. ~ἵπποι δ᾽ ἐν

[14, 300-349]   ἱκάνω, ~μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ ~οἴχωμαι πρὸς

[14, 150-199]   ἀϋτμή. ~τῷ ῥ᾽ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας ~πεξαμένη

[14, 400-449]   ἀργυροήλου· ~τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο δ᾽ Ἕκτωρ, ~ὅττί ῥά

[14, 150-199]   ~αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον ~βῆ ῥ᾽ ἴμεν

[14, 450-499]   ἄκοντα, ~ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω ~αὐτῷ σκηπτόμενον

[14, 350-399]   ~αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν ~βάν ῥ᾽ ἴμεν·

[14, 0-49]   ~μαρνάμενοι· λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς ~νυσσομένων ξίφεσίν τε

[14, 150-199]   πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ~ᾗ χροιῇ, τῷ δ᾽ ὕπνον ἀπήμονά τε

[14, 200-249]   νείκεα λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος,

[14, 300-349]   νείκεα λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος,

[14, 150-199]   φαεινάς. ~ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος ~λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο

[14, 350-399]   ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο ~καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ δ᾽ ἀπέπιπτον ἔερσαι. ~ὣς

[14, 150-199]   τίθει δ᾽ ἐνὶ δαίδαλα πολλά· ~χρυσείῃς δ᾽ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.

[14, 200-249]   δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ ~χρύσεον· Ἥφαιστος δέ κ᾽ ἐμὸς πάϊς

[14, 300-349]   τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω ~χρύσεον· οὐδ᾽ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός

[14, 150-199]   ἠδὲ μάχεσθαι. ~Ἥρη δ᾽ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι ~στᾶσ᾽ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ

[14, 100-149]   εὔχομαι εἶναι ~Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει. ~πορθεῖ γὰρ

[14, 250-299]   ἱκόμην φεύγων, ὃ δ᾽ ἐπαύσατο χωόμενός περ. ~ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ

[14, 400-449]   ~τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο δ᾽ Ἕκτωρ, ~ὅττί ῥά οἱ

Chant, vers
[14, 0-49]	ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας ~αἰγιαλὸς νῆας	χαδέειν,	στείνοντο δὲ λαοί· ~τώ ῥα
[14, 150-199]	ἀνὰ κυδιάνειραν ~αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα,	χαῖρε	δὲ θυμῷ· ~Ζῆνα δ᾽ ἐπ᾽
[14, 150-199]	γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ	χαίτας	~πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς
[14, 250-299]	φίλων πάντων. ὃ δ᾽ ἐπεγρόμενος	χαλέπαινε	~ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ
[14, 350-399]	ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται	χαλεπαίνων,	~ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν
[14, 400-449]	ὅς κεν ἴδηται ~ἐγγὺς ἐών,	χαλεπὸς	δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ~ὣς
[14, 250-299]	ἐναλίγκιος, ἥν τ᾽ ἐν ὄρεσσι	~χαλκίδα	κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.
[14, 150-199]	~τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ	χαλκοβατὲς	δῶ ~ἔμπης ἐς γαῖάν τε
[14, 350-399]	ῥ᾽ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα	χαλκὸν	~βάν ῥ᾽ ἴμεν· ἦρχε δ᾽
[14, 0-49]	λάκε δέ σφι περὶ χροῒ	χαλκὸς	ἀτειρὴς ~νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ
[14, 500-549]	κατὰ λαπάρην, διὰ δ᾽ ἔντερα	χαλκὸς	ἄφυσσε ~δῃώσας· ψυχὴ δὲ κατ᾽
[14, 400-449]	δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα	χαλκῷ.	~οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον
[14, 0-49]	~κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο	~χαλκῷ	παμφαῖνον· ὃ δ᾽ ἔχ᾽ ἀσπίδα
[14, 0-49]	δ᾽ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ	χαλκῷ,	~στῆ δ᾽ ἐκτὸς κλισίης, τάχα
[14, 0-49]	~πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο	χαλκῷ	~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης
[14, 450-499]	~αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ	χαμᾶζε	~αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη· ἔτι
[14, 400-449]	κεραυνός, ~ὣς ἔπεσ᾽ Ἕκτορος ὦκα	χαμαὶ	μένος ἐν κονίῃσι· ~χειρὸς δ᾽
[14, 200-249]	ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω	χάριν	ἤματα πάντα. ~κοίμησόν μοι Ζηνὸς
[14, 150-199]	ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι ~τρίγληνα μορόεντα·	χάρις	δ᾽ ἀπελάμπετο πολλή. ~κρηδέμνῳ δ᾽
[14, 250-299]	ἴθ᾽ ἐγὼ δέ κέ τοι	Χαρίτων	μίαν ὁπλοτεράων ~δώσω ὀπυιέμεναι καὶ
[14, 250-299]	ἐόντες, ~ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν	Χαρίτων	μίαν ὁπλοτεράων ~Πασιθέην, ἧς τ᾽
[14, 300-349]	~ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε	χάρμα	βροτοῖσιν· ~οὐδ᾽ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο
[14, 100-149]	ἑλκομενάων, ~ἀλλ᾽ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ	χάρμης.	~ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται
[14, 400-449]	ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ	χάρμης.	~ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς
[14, 100-149]	φωτὶ ἐοικώς, ~δεξιτερὴν δ᾽ ἕλε	χεῖρ᾽	Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, ~καί μιν φωνήσας
[14, 50-99]	~κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ	χεῖρας	ἔδησεν. ~ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς ἂν
[14, 450-499]	ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ᾽ ἕζετο	χεῖρε	πετάσσας ~ἄμφω· Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος
[14, 250-299]	μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ,	~χειρὶ	δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε
[14, 200-249]	~ἔν τ᾽ ἄρα οἱ φῦ	χειρὶ	ἔπος τ᾽ ἔφατ᾽ ἔκ τ᾽
[14, 350-399]	~δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν	χειρὶ	παχείῃ ~εἴκελον ἀστεροπῇ· τῷ δ᾽
[14, 350-399]	μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ	χείρονι	δόσκεν. ~αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽ ἕσσαντο
[14, 350-399]	ἔχει δ᾽ ὀλίγον σάκος ὤμῳ,	~χείρονι	φωτὶ δότω, ὃ δ᾽ ἐν
[14, 450-499]	μὰν αὖτ᾽ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο	~χειρὸς	ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,
[14, 400-449]	οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε	χειρός,	~ἂψ δ᾽ ἑτάρων εἰς ἔθνος
[14, 400-449]	ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·	~χειρὸς	δ᾽ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ᾽ αὐτῷ
[14, 350-399]	ἄμειβον· ~ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε,	χέρεια	δὲ χείρονι δόσκεν. ~αὐτὰρ ἐπεί
[14, 400-449]	ἔπειτ᾽ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας	~χερμαδίῳ,	τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα
[14, 150-199]	καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας ~πεξαμένη	χερσὶ	πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς ~καλοὺς ἀμβροσίους
[14, 400-449]	αὐτοῦ. τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ἑταῖροι	~χερσὶν	ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρ᾽
[14, 200-249]	φρονεόντων. ~τόν ῥά οἱ ἔμβαλε	χερσὶν	ἔπος τ᾽ ἔφατ᾽ ἔκ τ᾽
[14, 350-399]	κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι ~κρύψαντες,	χερσίν	τε τὰ μακρότατ᾽ ἔγχε᾽ ἑλόντες
[14, 350-399]	θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ	χέρσον	~ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·
[14, 250-299]	λιπέτην ἅλα· τὼ δ᾽ ἐπὶ	χέρσου	~βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο
[14, 400-449]	χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ	~χεῦαν·	ὃ δ᾽ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν
[14, 150-199]	ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε	~χεύῃ	ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.
[14, 250-299]	σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ~ὣς φάτο,	χήρατο	δ᾽ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·
[14, 200-249]	ὄρεα νιφόεντα ~ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδὲ	χθόνα	μάρπτε ποδοῖιν· ~ἐξ Ἀθόω δ᾽
[14, 250-299]	δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε	χθόνα	πουλυβότειραν, ~τῇ δ᾽ ἑτέρῃ ἅλα
[14, 400-449]	~ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν	χθονί,	κὰδ δέ οἱ ὕδωρ ~χεῦαν·
[14, 400-449]	ἀπέμεσσεν· ~αὖτις δ᾽ ἐξοπίσω πλῆτο	χθονί,	τὼ δέ οἱ ὄσσε ~νὺξ
[14, 300-349]	~πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ	χθονὸς	ὑψόσ᾽ ἔεργε. ~τῷ ἔνι λεξάσθην,
[14, 300-349]	ἣν παράκοιτιν· ~τοῖσι δ᾽ ὑπὸ	χθὼν	δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην, ~λωτόν
[14, 50-99]	Ἀχαιοὶ ~ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ	χόλον	ὥς περ Ἀχιλλεὺς ~οὐδ᾽ ἐθέλουσι
[14, 200-249]	ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ	χόλος	ἔμπεσε θυμῷ. ~εἰ κείνω ἐπέεσσι
[14, 300-349]	ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ	χόλος	ἔμπεσε θυμῷ. ~ἵπποι δ᾽ ἐν
[14, 300-349]	ἱκάνω, ~μή πώς μοι μετέπειτα	χολώσεαι,	αἴ κε σιωπῇ ~οἴχωμαι πρὸς
[14, 150-199]	ἀϋτμή. ~τῷ ῥ᾽ ἥ γε	χρόα	καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας ~πεξαμένη
[14, 400-449]	ἀργυροήλου· ~τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα	χρόα.	χώσατο δ᾽ Ἕκτωρ, ~ὅττί ῥά
[14, 150-199]	~αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ	χροῒ	θήκατο κόσμον ~βῆ ῥ᾽ ἴμεν
[14, 450-499]	ἄκοντα, ~ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε	χροΐ,	καί μιν ὀΐω ~αὐτῷ σκηπτόμενον
[14, 350-399]	~αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽ ἕσσαντο περὶ	χροῒ	νώροπα χαλκὸν ~βάν ῥ᾽ ἴμεν·
[14, 0-49]	~μαρνάμενοι· λάκε δέ σφι περὶ	χροῒ	χαλκὸς ἀτειρὴς ~νυσσομένων ξίφεσίν τε
[14, 150-199]	πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ~ᾗ	χροιῇ,	τῷ δ᾽ ὕπνον ἀπήμονά τε
[14, 200-249]	νείκεα λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν	χρόνον	ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος,
[14, 300-349]	νείκεα λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν	χρόνον	ἀλλήλων ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος,
[14, 150-199]	φαεινάς. ~ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ	χροὸς	ἱμερόεντος ~λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο
[14, 350-399]	ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο ~καλὴν	χρυσείην·	στιλπναὶ δ᾽ ἀπέπιπτον ἔερσαι. ~ὣς
[14, 150-199]	τίθει δ᾽ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·	~χρυσείῃς	δ᾽ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.
[14, 200-249]	δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ	~χρύσεον·	Ἥφαιστος δέ κ᾽ ἐμὸς πάϊς
[14, 300-349]	τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω	~χρύσεον·	οὐδ᾽ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός
[14, 150-199]	ἠδὲ μάχεσθαι. ~Ἥρη δ᾽ εἰσεῖδε	χρυσόθρονος	ὀφθαλμοῖσι ~στᾶσ᾽ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ
[14, 100-149]	εὔχομαι εἶναι ~Τυδέος, ὃν Θήβῃσι	χυτὴ	κατὰ γαῖα καλύπτει. ~πορθεῖ γὰρ
[14, 250-299]	ἱκόμην φεύγων, ὃ δ᾽ ἐπαύσατο	χωόμενός	περ. ~ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ
[14, 400-449]	~τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα.	χώσατο	δ᾽ Ἕκτωρ, ~ὅττί ῥά οἱ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 3/05/2006