Chant, vers
[14, 250-299]	προσηύδα· ~ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον	ἀάατον	Στυγὸς ὕδωρ, ~χειρὶ δὲ τῇ
[14, 50-99]	εἰς ὅ κεν ἔλθῃ ~νὺξ	ἀβρότη,	ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο
[14, 300-349]	καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, ~νῶϊ δ᾽	ἄγ᾽	ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε. ~οὐ
[14, 100-149]	~τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν	ἀγαθὸς	Διομήδης· ~ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ δηθὰ
[14, 100-149]	μεθ᾽ ὑμῖν· ~πατρὸς δ᾽ ἐξ	ἀγαθοῦ	καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι
[14, 0-49]	Δαναῶν ταχυπώλων, ~ἦε μετ᾽ Ἀτρεΐδην	Ἀγαμέμνονα	ποιμένα λαῶν. ~ὧδε δέ οἱ
[14, 100-149]	ἐοικώς, ~δεξιτερὴν δ᾽ ἕλε χεῖρ᾽	Ἀγαμέμνονος	Ἀτρεΐδαο, ~καί μιν φωνήσας ἔπεα
[14, 50-99]	δ᾽ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν	Ἀγαμέμνων·	~Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι
[14, 350-399]	~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης	Ἀγαμέμνων·	~οἰχόμενοι δ᾽ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα
[14, 100-149]	δ᾽ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν	Ἀγαμέμνων.	~οὐδ᾽ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,
[14, 0-49]	~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης	Ἀγαμέμνων.	~πολλὸν γάρ ῥ᾽ ἀπάνευθε μάχης
[14, 0-49]	~τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων	Ἀγαμέμνων·	~ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος
[14, 100-149]	δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν	Ἀγαμέμνων·	~ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με
[14, 100-149]	~πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ	ἀγάσησθε	ἕκαστος ~οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός
[14, 500-549]	ἔπος ηὔδα· ~εἰπέμεναί μοι Τρῶες	ἀγαυοῦ	Ἰλιονῆος ~πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ
[14, 350-399]	ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος	~ἀγγελίην	ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ· ~ἀγχοῦ δ᾽
[14, 350-399]	~ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ᾽ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν. ~ἀλλ᾽	ἄγεθ᾽	ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα
[14, 50-99]	μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν. ~ἀλλ᾽	ἄγεθ᾽	ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα
[14, 400-449]	τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος	Ἀγήνωρ	~Σαρπηδών τ᾽ ἀρχὸς Λυκίων καὶ
[14, 350-399]	καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ᾽	ἀγκὰς	ἄκοιτιν· ~βῆ δὲ θέειν ἐπὶ
[14, 300-349]	φάος εἰσοράασθαι. ~ἦ ῥα καὶ	ἀγκὰς	ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·
[14, 200-249]	~Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν	ἀγκοίνῃσιν	ἰαύεις. ~ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν
[14, 50-99]	ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν	ἄγοιτο	~ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν
[14, 0-49]	δὲ καὶ αὐτούς. ~κεῖνος τὼς	ἀγόρευε·	τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
[14, 0-49]	~ὥς ποτ᾽ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ᾽	ἀγορεύων	~μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ
[14, 450-499]	ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν	ἀγοστῷ.	~Πουλυδάμας δ᾽ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν
[14, 250-299]	δ᾽ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·	~ἄγρει	νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς
[14, 100-149]	ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι	~Ἄγριος	ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ᾽ ἦν
[14, 50-99]	πάντες. ~νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται	ἄγχι	θαλάσσης ~ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν
[14, 450-499]	~τῷ Τελαμωνιάδῃ· τοῦ γὰρ πέσεν	ἄγχι	μάλιστα. ~καρπαλίμως δ᾽ ἀπιόντος ἀκόντισε
[14, 450-499]	~ἢ πάϊς· αὐτῷ γὰρ γενεὴν	ἄγχιστα	ἐῴκει. ~ἦ ῥ᾽ εὖ γιγνώσκων,
[14, 400-449]	ἀείρας ~στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος	ἀγχόθι	δειρῆς, ~στρόμβον δ᾽ ὣς ἔσσευε
[14, 350-399]	Ὕπνος ~ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·	~ἀγχοῦ	δ᾽ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[14, 100-149]	Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.	~Ἀδρήστοιο	δ᾽ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ
[14, 50-99]	ἕρκος ὀδόντων· ~οὐλόμεν᾽ αἴθ᾽ ὤφελλες	ἀεικελίου	στρατοῦ ἄλλου ~σημαίνειν, μὴ δ᾽
[14, 0-49]	κλισίης, τάχα δ᾽ εἴσιδεν ἔργον	ἀεικὲς	~τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ
[14, 400-449]	τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ἑταῖροι ~χερσὶν	ἀείραντες	φέρον ἐκ πόνου, ὄφρ᾽ ἵκεθ᾽
[14, 400-449]	ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν	ἀείρας	~στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι
[14, 100-149]	~ἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν	ἀέκοντας	ἄνωγα ~νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ᾽
[14, 250-299]	ὃ δ᾽ ἐπαύσατο χωόμενός περ.	~ἅζετο	γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια
[14, 250-299]	~ὄρσασ᾽ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον	ἀήτας,	~καί μιν ἔπειτα Κόων δ᾽
[14, 150-199]	φαεινοὺς ~καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος	ἀθανάτοιο.	~ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ ἀμβρόσιον ἑανὸν
[14, 400-449]	ἐϋρρεῖος ποταμοῖο ~Ξάνθου δινήεντος, ὃν	ἀθάνατος	τέκετο Ζεύς, ~ἔνθά μιν ἐξ
[14, 150-199]	ᾧ τε σὺ πάντας ~δαμνᾷ	ἀθανάτους	ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους. ~εἶμι γὰρ
[14, 150-199]	ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ᾽ ὅν οἱ	Ἀθήνη	~ἔξυσ᾽ ἀσκήσασα, τίθει δ᾽ ἐνὶ
[14, 200-249]	οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν· ~ἐξ	Ἀθόω	δ᾽ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα,
[14, 300-349]	τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων ~εὕδοντ᾽	ἀθρήσειε,	θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν ~πεφράδοι;
[14, 0-49]	καὶ πολέμοιο ~ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον	ἀθρόοι·	ἄχνυτο δέ σφι ~θυμὸς ἐνὶ
[14, 100-149]	~ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ δηθὰ ματεύσομεν·	αἴ	κ᾽ ἐθέλητε ~πείθεσθαι, καὶ μή
[14, 300-349]	~μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι,	αἴ	κε σιωπῇ ~οἴχωμαι πρὸς δῶμα
[14, 450-499]	Ἀργείοισι δ᾽ ἄχος γένετ᾽ εὐξαμένοιο·	~Αἴαντι	δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε
[14, 400-449]	ἀϋσάντων, ὅτ᾽ ἐπ᾽ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.	~Αἴαντος	δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ
[14, 450-499]	περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.	~Αἴας	δ᾽ αὖτ᾽ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·
[14, 500-549]	σκότος ὄσσε κάλυψε. ~πλείστους δ᾽	Αἴας	εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός· ~οὐ
[14, 500-549]	ῥ᾽ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.	~Αἴας	ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα
[14, 400-449]	~ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς	Αἴας	~Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι
[14, 400-449]	μὲν ἔπειτ᾽ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος	Αἴας	~χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων
[14, 0-49]	εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας	~αἰγιαλὸς	νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·
[14, 150-199]	Ἥρη ~ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον	αἰγιόχοιο·	~ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν
[14, 250-299]	ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον	αἰγιόχοιο	~νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ
[14, 200-249]	κέ σφι φίλη τε καὶ	αἰδοίη	καλεοίμην. ~τὴν δ᾽ αὖτε προσέειπε
[14, 450-499]	ὀΐω ~αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον	Ἄϊδος	εἴσω. ~ὣς ἔφατ᾽ Ἀργείοισι δ᾽
[14, 200-249]	~εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι,	~αἰεί	κέ σφι φίλη τε καὶ
[14, 200-249]	τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον	αἰεὶ	~χρύσεον· Ἥφαιστος δέ κ᾽ ἐμὸς
[14, 300-349]	ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν	αἰειγενετάων	~εὕδοντ᾽ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι
[14, 200-249]	~ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν	αἰειγενετάων	~ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο
[14, 0-49]	δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν	αἰζηῶν.	~ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε
[14, 50-99]	ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων· ~οὐλόμεν᾽	αἴθ᾽	ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου ~σημαίνειν,
[14, 250-299]	Ἴδῃ ~μακροτάτη πεφυυῖα δι᾽ ἠέρος	αἰθέρ᾽	ἵκανεν· ~ἔνθ᾽ ἧστ᾽ ὄζοισιν πεπυκασμένος
[14, 250-299]	καί κέ μ᾽ ἄϊστον ἀπ᾽	αἰθέρος	ἔμβαλε πόντῳ, ~εἰ μὴ Νὺξ
[14, 350-399]	πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος	αἰθομένοιο	~οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ᾽
[14, 0-49]	σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος	αἴθοπα	οἶνον ~εἰς ὅ κε θερμὰ
[14, 400-449]	~ἑζόμενος δ᾽ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς	αἷμ᾽	ἀπέμεσσεν· ~αὖτις δ᾽ ἐξοπίσω πλῆτο
[14, 0-49]	~θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον	αἱματόεντα·	~αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι
[14, 400-449]	περίβησαν ἄριστοι ~Πουλυδάμας τε καὶ	Αἰνείας	καὶ δῖος Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών τ᾽
[14, 300-349]	δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·	~αἰνότατε	Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
[14, 350-399]	φαίδιμος Ἕκτωρ. ~δή ῥα τότ᾽	αἰνοτάτην	ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν ~κυανοχαῖτα Ποσειδάων
[14, 450-499]	μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν ~λικριφὶς	ἀΐξας,	κόμισεν δ᾽ Ἀντήνορος υἱὸς ~Ἀρχέλοχος·
[14, 200-249]	Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ~Ἥρη δ᾽	ἀΐξασα	λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, ~Πιερίην δ᾽
[14, 100-149]	~οἴκεον δ᾽ ἐν Πλευρῶνι καὶ	αἰπεινῇ	Καλυδῶνι ~Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος
[14, 500-549]	~πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι	αἰπὺν	ὄλεθρον. ~ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι
[14, 50-99]	ἐπικρατέουσί περ ἔμπης, ~ἡμῖν δ᾽	αἰπὺς	ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ
[14, 300-349]	ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος	αἱρεῖ.	~τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια
[14, 250-299]	πάντων ~ζήτει· καί κέ μ᾽	ἄϊστον	ἀπ᾽ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, ~εἰ
[14, 400-449]	~ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς	~αἰχμάς·	ἀλλ᾽ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα
[14, 450-499]	δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν· ~ὁρμήθη δ᾽	Ἀκάμαντος·	ὃ δ᾽ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν
[14, 450-499]	δ᾽ ὕφελκε ποδοῖιν. ~τῷ δ᾽	Ἀκάμας	ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας· ~Ἀργεῖοι
[14, 450-499]	δ᾽ ἄχος ἔλλαβε θυμόν. ~ἔνθ᾽	Ἀκάμας	Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ~ἀμφὶ
[14, 0-49]	ἑοῖο. ~εἵλετο δ᾽ ἄλκιμον ἔγχος	ἀκαχμένον	ὀξέϊ χαλκῷ, ~στῆ δ᾽ ἐκτὸς
[14, 400-449]	δ᾽ ἄλλων οὔ τίς εὑ	ἀκήδεσεν,	ἀλλὰ πάροιθεν ~ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον
[14, 350-399]	φιλότητι δαμείς, ἔχε δ᾽ ἀγκὰς	ἄκοιτιν·	~βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας
[14, 250-299]	~δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι	ἄκοιτιν.	~ὣς φάτο, χήρατο δ᾽ Ὕπνος,
[14, 450-499]	~χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι	ἄκοντα,	~ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ,
[14, 400-449]	ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ~ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι,	ἀκόντιζον	δὲ θαμειὰς ~αἰχμάς· ἀλλ᾽ οὔ
[14, 450-499]	ἄγχι μάλιστα. ~καρπαλίμως δ᾽ ἀπιόντος	ἀκόντισε	δουρὶ φαεινῷ. ~Πουλυδάμας δ᾽ αὐτὸς
[14, 400-449]	ἀλλήλοισιν ὄρουσαν. ~Αἴαντος δὲ πρῶτος	ἀκόντισε	φαίδιμος Ἕκτωρ ~ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο
[14, 450-499]	μακρὸν ἀΰσας· ~Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων	ἀκόρητοι	~οὔ θην οἴοισίν γε πόνος
[14, 100-149]	Ἀχαιοὺς ~ἐγχείῃ· τὰ δὲ μέλλετ᾽	ἀκουέμεν,	εἰ ἐτεόν περ. ~τὼ οὐκ
[14, 50-99]	τίς τ᾽ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον	ἀκούσῃ	~μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ
[14, 0-49]	~ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον	ἄκραι.	~τώ ῥ᾽ οἵ γ᾽ ὀψείοντες
[14, 300-349]	~οὐδ᾽ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου	Ἀκρισιώνης,	~ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον
[14, 300-349]	~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη, καί σφ᾽	ἄκριτα	νείκεα λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν
[14, 200-249]	~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη, καί σφ᾽	ἄκριτα	νείκεα λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν
[14, 250-299]	~Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον	ἄκρον	~Ἴδης ὑψηλῆς· ἴδε δὲ νεφεληγερέτα
[14, 200-249]	ἐφ᾽ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα	~ἀκροτάτας	κορυφάς· οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν·
[14, 250-299]	τὼ δ᾽ ἐπὶ χέρσου ~βήτην,	ἀκροτάτη	δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.
[14, 150-199]	δὲ θυμῷ· ~Ζῆνα δ᾽ ἐπ᾽	ἀκροτάτης	κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ~ἥμενον εἰσεῖδε,
[14, 350-399]	ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ	ἄκρῳ,	~ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε
[14, 100-149]	ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα ~νῆας ἐϋσσέλμους	ἅλα	δ᾽ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν. ~νῦν
[14, 100-149]	γὰρ Ἀχαιοὶ ~σχήσουσιν πόλεμον νηῶν	ἅλα	δ᾽ ἑλκομενάων, ~ἀλλ᾽ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι
[14, 50-99]	~ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς	ἅλα	δῖαν, ~ὕψι δ᾽ ἐπ᾽ εὐνάων
[14, 250-299]	χθόνα πουλυβότειραν, ~τῇ δ᾽ ἑτέρῃ	ἅλα	μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες ~μάρτυροι
[14, 250-299]	θηρῶν ~Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην	ἅλα·	τὼ δ᾽ ἐπὶ χέρσου ~βήτην,
[14, 50-99]	συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς ~νῆας ἐϋσσέλμους	ἅλαδ᾽	ἑλκέμεν, ὄφρ᾽ ἔτι μᾶλλον ~Τρωσὶ
[14, 350-399]	~Ἀργείων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ	ἀλαλητῷ.	~οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ
[14, 100-149]	σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων. ~οὐδ᾽	ἀλαοσκοπιὴν	εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ~ἀλλὰ μετ᾽
[14, 350-399]	χέρσον ~ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω	ἀλεγεινῇ·	~οὔτε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ
[14, 500-549]	~οὐδὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ	Ἀλεγηνορίδαο	~ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε
[14, 400-449]	ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ᾽	ἀλεείνων.	~τὸν μὲν ἔπειτ᾽ ἀπιόντα μέγας
[14, 150-199]	ῥ᾽ ἥ γε χρόα καλὸν	ἀλειψαμένη	ἰδὲ χαίτας ~πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους
[14, 150-199]	χροὸς ἱμερόεντος ~λύματα πάντα κάθηρεν,	ἀλείψατο	δὲ λίπ᾽ ἐλαίῳ ~ἀμβροσίῳ ἑδανῷ,
[14, 450-499]	φαεινῷ. ~Πουλυδάμας δ᾽ αὐτὸς μὲν	ἀλεύατο	κῆρα μέλαιναν ~λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν
[14, 150-199]	μέγα σθένος ἔμβαλ᾽ ἑκάστῳ ~καρδίῃ,	ἄληκτον	πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι. ~Ἥρη δ᾽
[14, 50-99]	δ᾽ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην	ἀλίαστον	ἔχουσι ~νωλεμές· οὐδ᾽ ἂν ἔτι
[14, 450-499]	μεγαθύμου Πανθοΐδαο ~χειρὸς ἄπο στιβαρῆς	ἅλιον	πηδῆσαι ἄκοντα, ~ἀλλά τις Ἀργείων
[14, 100-149]	ναῖε δὲ δῶμα ~ἀφνειὸν βιότοιο,	ἅλις	δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι ~πυροφόροι,
[14, 0-49]	ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο. ~εἵλετο δ᾽	ἄλκιμον	ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ~στῆ
[14, 300-349]	~οὐδ᾽ ὅτε περ Σεμέλης οὐδ᾽	Ἀλκμήνης	ἐνὶ Θήβῃ, ~ἥ ῥ᾽ Ἡρακλῆα
[14, 450-499]	ἀνὴρ ~γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς	ἀλκτῆρα	λιπέσθαι. ~ὣς ἔφατ᾽ Ἀργείοισι δ᾽
[14, 350-399]	ἄλλοι ~ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ᾽ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.	~ἀλλ᾽	ἄγεθ᾽ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω
[14, 50-99]	δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.	~ἀλλ᾽	ἄγεθ᾽ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω
[14, 100-149]	πόλεμον νηῶν ἅλα δ᾽ ἑλκομενάων,	~ἀλλ᾽	ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης. ~ἔνθά
[14, 0-49]	ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης,	~ἀλλ᾽	Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ~φράζεο
[14, 300-349]	ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.	~ἀλλ᾽	εἰ δή ῥ᾽ ἐθέλεις καί
[14, 100-149]	μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν,	~ἀλλ᾽	ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ
[14, 250-299]	~ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;	~ἀλλ᾽	ἴθ᾽ ἐγὼ δέ κέ τοι
[14, 100-149]	ἀρετῇ δ᾽ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.	~ἀλλ᾽	ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ
[14, 350-399]	νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;	~ἀλλ᾽	ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ
[14, 100-149]	οἱ ἔνι φρένες οὐδ᾽ ἠβαιαί.	~ἀλλ᾽	ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς
[14, 400-449]	προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.	~ἀλλ᾽	ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος
[14, 400-449]	ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς ~αἰχμάς·	ἀλλ᾽	οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν
[14, 350-399]	ἐστὶ μιγῆναι ~ἐν δαῒ λευγαλέῃ,	ἀλλὰ	δέος ἰσχάνει ἄνδρας. ~Τρῶας δ᾽
[14, 450-499]	κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ,	~ἀλλὰ	κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ~ἢ πάϊς·
[14, 100-149]	~οὐδ᾽ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,	~ἀλλὰ	μετ᾽ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ
[14, 400-449]	ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν,	ἀλλὰ	πάροιθεν ~ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.
[14, 450-499]	τ᾽ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς ~ἡμῖν,	ἀλλά	ποθ᾽ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.
[14, 0-49]	παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν.	~ἀλλὰ	σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος
[14, 450-499]	ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,	~ἀλλά	τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί
[14, 350-399]	οἳ ἄλλοι ~ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ᾽ ἀμυνέμεν	ἀλλήλοισιν.	~ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς ἂν ἐγὼ
[14, 400-449]	φωνὴ ~δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ᾽ ἐπ᾽	ἀλλήλοισιν	ὄρουσαν. ~Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε
[14, 0-49]	~βῆναι ἐπ᾽ Ἀτρεΐδην. οἳ δ᾽	ἀλλήλους	ἐνάριζον ~μαρνάμενοι· λάκε δέ σφι
[14, 200-249]	λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον	ἀλλήλων	ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ
[14, 300-349]	λύσω· ~ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον	ἀλλήλων	ἀπέχονται ~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ
[14, 200-249]	κελεύοι. ~ἤδη γάρ με καὶ	ἄλλο	τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ~ἤματι τῷ
[14, 250-299]	αὖ τοῦτό μ᾽ ἄνωγας ἀμήχανον	ἄλλο	τελέσσαι. ~τὸν δ᾽ αὖτε προσέειπε
[14, 100-149]	που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ	ἄλλοι.	~Ἀδρήστοιο δ᾽ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε
[14, 0-49]	~ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ	ἄλλοι	ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ~ἐν θυμῷ βάλλονται
[14, 350-399]	ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ	ἄλλοι	~ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ᾽ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν. ~ἀλλ᾽
[14, 200-249]	πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο	~ἄλλον	μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων
[14, 150-199]	κρυπτῇ, τὴν δ᾽ οὐ θεὸς	ἄλλος	ἀνῷγεν· ~ἔνθ᾽ ἥ γ᾽ εἰσελθοῦσα
[14, 50-99]	πολλά; ~σίγα, μή τίς τ᾽	ἄλλος	Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ ~μῦθον, ὃν
[14, 50-99]	~οὐλόμεν᾽ αἴθ᾽ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ	ἄλλου	~σημαίνειν, μὴ δ᾽ ἄμμιν ἀνασσέμεν,
[14, 100-149]	τις ἐφ᾽ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·	~ἄλλους	δ᾽ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ
[14, 150-199]	θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ᾽ Ἀφροδίτην ~τῶν	ἄλλων	ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·
[14, 400-449]	καὶ Γλαῦκος ἀμύμων. ~τῶν δ᾽	ἄλλων	οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ
[14, 50-99]	γ᾽ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐδέ κεν	ἄλλως	~Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο. ~τεῖχος
[14, 0-49]	μάχης εἰρύατο νῆες ~θῖν᾽ ἔφ᾽	ἁλὸς	πολιῆς· τὰς γὰρ πρώτας πεδίον
[14, 300-349]	ἐδάμασσεν, ~οὐδ᾽ ὁπότ᾽ ἠρασάμην Ἰξιονίης	ἀλόχοιο,	~ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρ᾽
[14, 50-99]	ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ	ἁλώῃ.	~τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ὑπόδρα ἰδὼν
[14, 150-199]	γ᾽ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.	~ἀμβροσίῃ	μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος
[14, 150-199]	κράατος ἀθανάτοιο. ~ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽	ἀμβρόσιον	ἑανὸν ἕσαθ᾽ ὅν οἱ Ἀθήνη
[14, 150-199]	χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς ~καλοὺς	ἀμβροσίους	ἐκ κράατος ἀθανάτοιο. ~ἀμφὶ δ᾽
[14, 150-199]	κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ᾽ ἐλαίῳ	~ἀμβροσίῳ	ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον
[14, 250-299]	~ὣς φάτο, χήρατο δ᾽ Ὕπνος,	ἀμειβόμενος	δὲ προσηύδα· ~ἄγρει νῦν μοι
[14, 350-399]	δ᾽ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχε᾽	ἄμειβον·	~ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια
[14, 100-149]	δ᾽ εἴη ὃς τῆσδέ γ᾽	ἀμείνονα	μῆτιν ἐνίσποι ~ἢ νέος ἠὲ
[14, 250-299]	~νῦν αὖ τοῦτό μ᾽ ἄνωγας	ἀμήχανον	ἄλλο τελέσσαι. ~τὸν δ᾽ αὖτε
[14, 50-99]	νόος ῥέξει· πόλεμον δ᾽ οὐκ	ἄμμε	κελεύω ~δύμεναι· οὐ γάρ πως
[14, 50-99]	στρατοῦ ἄλλου ~σημαίνειν, μὴ δ᾽	ἄμμιν	ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ~ἐκ
[14, 400-449]	οἱ ὕδωρ ~χεῦαν· ὃ δ᾽	ἀμπνύνθη	καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν, ~ἑζόμενος δ᾽
[14, 100-149]	καλύπτει. ~πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες	ἀμύμονες	ἐξεγένοντο, ~οἴκεον δ᾽ ἐν Πλευρῶνι
[14, 450-499]	πεσόντος. ~Αἴας δ᾽ αὖτ᾽ ἐγέγωνεν	ἀμύμονι	Πουλυδάμαντι· ~φράζεο Πουλυδάμα καί μοι
[14, 400-449]	ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς	ἀμύμων	~Ἤνοπι βουκολέοντι παρ᾽ ὄχθας Σατνιόεντος.
[14, 400-449]	τ᾽ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος	ἀμύμων.	~τῶν δ᾽ ἄλλων οὔ τίς
[14, 350-399]	κεν οἳ ἄλλοι ~ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ᾽	ἀμυνέμεν	ἀλλήλοισιν. ~ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς ἂν
[14, 350-399]	~τὸν δ᾽ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν	ἀμυνέμεναι	Δαναοῖσιν. ~αὐτίκα δ᾽ ἐν πρώτοισι
[14, 50-99]	μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν	ἄμυνεν,	~οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς
[14, 400-449]	δ᾽ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν	ἀμύντωρ	~Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν
[14, 250-299]	ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας	ἀμφεκάλυψεν,	~οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην
[14, 150-199]	~καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.	~ἀμφὶ	δ᾽ ἄρ᾽ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ᾽
[14, 400-449]	κατὰ λαπάρην· ὃ δ᾽ ἀνετράπετ᾽	ἀμφὶ	δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ ~Τρῶες καὶ
[14, 400-449]	δ᾽ ἀσπὶς ἑάφθη ~καὶ κόρυς,	ἀμφὶ	δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα
[14, 450-499]	Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ	~ἀμφὶ	κασιγνήτῳ βεβαώς· ὃ δ᾽ ὕφελκε
[14, 200-249]	Ἥφαιστος δέ κ᾽ ἐμὸς πάϊς	ἀμφιγυήεις	~τεύξει᾽ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν
[14, 0-49]	~νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν	ἀμφιγύοισι.	~Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες
[14, 300-349]	~ὄψεσθαι· τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος	ἀμφικαλύψω	~χρύσεον· οὐδ᾽ ἂν νῶϊ διαδράκοι
[14, 250-299]	ὦσ᾽ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον	ἀμφὶς	ἐόντες, ~ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν
[14, 100-149]	πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι	ἀμφίς,	~πολλὰ δέ οἱ πρόβατ᾽ ἔσκε·
[14, 250-299]	ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο ~νήδυμος	ἀμφιχυθείς·	σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο
[14, 450-499]	συνεοχμῷ, ~νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ᾽	ἄμφω	κέρσε τένοντε· ~τοῦ δὲ πολὺ
[14, 450-499]	ὃ δ᾽ ἕζετο χεῖρε πετάσσας	~ἄμφω·	Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
[14, 100-149]	εἰ ἐτεόν περ. ~τὼ οὐκ	ἄν	με γένος γε κακὸν καὶ
[14, 350-399]	ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν. ~ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς	ἂν	ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες· ~ἀσπίδες
[14, 200-249]	πάντεσσι τέτυκται· ~Ζηνὸς δ᾽ οὐκ	ἂν	ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην ~οὐδὲ
[14, 300-349]	δὲ πᾶσι μετελθὼν ~πεφράδοι; οὐκ	ἂν	ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην
[14, 50-99]	χεῖρας ἔδησεν. ~ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς	ἂν	ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες. ~νῆες
[14, 50-99]	μάχην ἀλίαστον ἔχουσι ~νωλεμές· οὐδ᾽	ἂν	ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων
[14, 300-349]	ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω ~χρύσεον· οὐδ᾽	ἂν	νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, ~οὗ
[14, 200-249]	θεῶν αἰειγενετάων ~ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ	ἂν	ποταμοῖο ῥέεθρα ~Ὠκεανοῦ, ὅς περ
[14, 350-399]	ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ	ἀνὰ	Γαργάρῳ ἄκρῳ, ~ὕπνῳ καὶ φιλότητι
[14, 150-199]	ἔγνω ~τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην	ἀνὰ	κυδιάνειραν ~αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε
[14, 50-99]	τις νέμεσις φυγέειν κακόν, οὐδ᾽	ἀνὰ	νύκτα. ~βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ
[14, 250-299]	Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι ~εἰς ἐλάτην	ἀναβὰς	περιμήκετον, ἣ τότ᾽ ἐν Ἴδῃ
[14, 100-149]	πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ	ἀνάγκῃ.	~ἔνθα δ᾽ ἔπειτ᾽ αὐτοὶ μὲν
[14, 450-499]	δ᾽ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν ~Πηνελέωο	ἄνακτος·	ὃ δ᾽ οὔτασεν Ἰλιονῆα ~υἱὸν
[14, 100-149]	με γένος γε κακὸν καὶ	ἀνάλκιδα	φάντες ~μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν
[14, 50-99]	μάχεσθαι. ~τὸν δ᾽ αὖτε προσέειπεν	ἄναξ	ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων· ~Νέστορ ἐπεὶ δὴ
[14, 100-149]	ἴμεν, ἦρχε δ᾽ ἄρά σφιν	ἄναξ	ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων. ~οὐδ᾽ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε
[14, 100-149]	λαῶν. ~τὸν δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα	ἄναξ	ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων· ~ὦ Ὀδυσεῦ μάλα
[14, 200-249]	ἔφατ᾽ ἔκ τ᾽ ὀνόμαζεν· ~Ὕπνε	ἄναξ	πάντων τε θεῶν πάντων τ᾽
[14, 50-99]	~τοσσοίδ᾽ ὅσσοισιν σὺ μετ᾽ Ἀργείοισιν	ἀνάσσεις·	~νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ
[14, 50-99]	ἄλλου ~σημαίνειν, μὴ δ᾽ ἄμμιν	ἀνασσέμεν,	οἷσιν ἄρα Ζεὺς ~ἐκ νεότητος
[14, 300-349]	βροτοῖσιν· ~οὐδ᾽ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο	ἀνάσσης,	~οὐδ᾽ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐδὲ
[14, 450-499]	ὀφθαλμῷ· ὃ δὲ φὴ κώδειαν	ἀνασχὼν	~πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος
[14, 500-549]	~ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ᾽	ἀνδράγρι᾽	Ἀχαιῶν ~ἤρατ᾽ ἐπεί ῥ᾽ ἔκλινε
[14, 350-399]	δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει	ἄνδρας.	~Τρῶας δ᾽ αὖθ᾽ ἑτέρωθεν ἐκόσμει
[14, 250-299]	ἐν ὄρεσσι ~χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί,	ἄνδρες	δὲ κύμινδιν. ~Ἥρη δὲ κραιπνῶς
[14, 500-549]	γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο	~ἀνδρὶ	φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν
[14, 50-99]	~τὸν δ᾽ αὖτε προσέειπεν ἄναξ	ἀνδρῶν	Ἀγαμέμνων· ~Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν
[14, 100-149]	ἦρχε δ᾽ ἄρά σφιν ἄναξ	ἀνδρῶν	Ἀγαμέμνων. ~οὐδ᾽ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς
[14, 100-149]	~τὸν δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα ἄναξ	ἀνδρῶν	Ἀγαμέμνων· ~ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς
[14, 300-349]	~ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον	ἀνδρῶν·	~οὐδ᾽ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο,
[14, 300-349]	τό γε δείδιθι μήτέ τιν᾽	ἀνδρῶν	~ὄψεσθαι· τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος
[14, 250-299]	Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ	ἀνδρῶν·	~τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ᾽
[14, 500-549]	τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν	~ἀνδρῶν	τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν
[14, 400-449]	~χεῦαν· ὃ δ᾽ ἀμπνύνθη καὶ	ἀνέδρακεν	ὀφθαλμοῖσιν, ~ἑζόμενος δ᾽ ἐπὶ γοῦνα
[14, 350-399]	τ᾽ ὤρετο καιέμεν ὕλην· ~οὔτ᾽	ἄνεμος	τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι
[14, 250-299]	κακὰ μήσαο θυμῷ ~ὄρσασ᾽ ἀργαλέων	ἀνέμων	ἐπὶ πόντον ἀήτας, ~καί μιν
[14, 0-49]	μέγα κύματι κωφῷ ~ὀσσόμενον λιγέων	ἀνέμων	λαιψηρὰ κέλευθα ~αὔτως, οὐδ᾽ ἄρα
[14, 100-149]	τ᾽ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι	~ἀνέρες	ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος,
[14, 200-249]	παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ ~εἰς εὐνὴν	ἀνέσαιμι	ὁμωθῆναι φιλότητι, ~αἰεί κέ σφι
[14, 400-449]	~οὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δ᾽	ἀνετράπετ᾽	ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ ~Τρῶες
[14, 350-399]	ἀνθρώπων, ~τὸν δ᾽ ἔτι μᾶλλον	ἀνῆκεν	ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν. ~αὐτίκα δ᾽ ἐν
[14, 50-99]	ἀκούσῃ ~μῦθον, ὃν οὔ κεν	ἀνήρ	γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο
[14, 450-499]	τὼ καί κέ τις εὔχεται	ἀνὴρ	~γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα
[14, 350-399]	περ μεμαῶτα. ~ὃς δέ κ᾽	ἀνὴρ	μενέχαρμος, ἔχει δ᾽ ὀλίγον σάκος
[14, 100-149]	μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης· ~ἐγγὺς	ἀνήρ·	οὐ δηθὰ ματεύσομεν· αἴ κ᾽
[14, 450-499]	ἐνίσπες ~ἦ ῥ᾽ οὐχ οὗτος	ἀνὴρ	Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ~ἄξιος; οὐ
[14, 150-199]	πάντας ~δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς	ἀνθρώπους.	~εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα
[14, 200-249]	πάντων τε θεῶν πάντων τ᾽	ἀνθρώπων,	~ἠμὲν δή ποτ᾽ ἐμὸν ἔπος
[14, 350-399]	μὲν ᾤχετ᾽ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ᾽	ἀνθρώπων,	~τὸν δ᾽ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν
[14, 0-49]	ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες ~πὰρ νηῶν	ἀνιόντες	ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς
[14, 300-349]	πρὸς δῶμα νεοίμην ~ἐξ εὐνῆς	ἀνστᾶσα,	νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη. ~ἀλλ᾽
[14, 450-499]	οὐδὲ κακῶν ἔξ, ~ἀλλὰ κασίγνητος	Ἀντήνορος	ἱπποδάμοιο ~ἢ πάϊς· αὐτῷ γὰρ
[14, 450-499]	μέλαιναν ~λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ᾽	Ἀντήνορος	υἱὸς ~Ἀρχέλοχος· τῷ γάρ ῥα
[14, 450-499]	ῥ᾽ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος	ἀντὶ	πεφάσθαι ~ἄξιος; οὐ μέν μοι
[14, 300-349]	τέκε μοι Μίνων τε καὶ	ἀντίθεον	Ραδάμανθυν· ~οὐδ᾽ ὅτε περ Σεμέλης
[14, 500-549]	Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων· ~Φάλκην δ᾽	Ἀντίλοχος	καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε· ~Μηριόνης δὲ
[14, 400-449]	ἓν ἀείρας ~στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ	ἄντυγος	ἀγχόθι δειρῆς, ~στρόμβον δ᾽ ὣς
[14, 100-149]	ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας	ἄνωγα	~νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ᾽ ἑλκέμεν
[14, 250-299]	ἕρδοι. ~νῦν αὖ τοῦτό μ᾽	ἄνωγας	ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι. ~τὸν δ᾽
[14, 150-199]	τὴν δ᾽ οὐ θεὸς ἄλλος	ἀνῷγεν·	~ἔνθ᾽ ἥ γ᾽ εἰσελθοῦσα θύρας
[14, 150-199]	φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς	ἄνωγεν,	~εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ
[14, 450-499]	οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι	~ἄξιος;	οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται
[14, 350-399]	ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων ~δεινὸν	ἄορ	τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ
[14, 250-299]	~ζήτει· καί κέ μ᾽ ἄϊστον	ἀπ᾽	αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, ~εἰ μὴ
[14, 50-99]	ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι ~νωνύμνους ἀπολέσθαι	ἀπ᾽	Ἄργεος ἐνθάδ᾽ Ἀχαιούς. ~ᾔδεα μὲν
[14, 300-349]	δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο. ~τὴν δ᾽	ἀπαμειβόμενος	προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· ~Ἥρη κεῖσε
[14, 300-349]	τοι εὔαδεν εὐνή. ~τὴν δ᾽	ἀπαμειβόμενος	προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· ~Ἥρη μήτε
[14, 200-249]	λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων. ~τὴν δ᾽	ἀπαμειβόμενος	προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος· ~Ἥρη πρέσβα
[14, 150-199]	καλεσσαμένη δ᾽ Ἀφροδίτην ~τῶν ἄλλων	ἀπάνευθε	θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε· ~ἦ
[14, 0-49]	Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων. ~πολλὸν γάρ ῥ᾽	ἀπάνευθε	μάχης εἰρύατο νῆες ~θῖν᾽ ἔφ᾽
[14, 300-349]	ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται	ἅπαντα·	~πῶς κ᾽ ἔοι εἴ τις
[14, 250-299]	ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ᾽ ὀνόμηνεν	ἅπαντας	~τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.
[14, 250-299]	ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν	ἅπαντες	~μάρτυροι ὦσ᾽ οἳ ἔνερθε θεοὶ
[14, 50-99]	ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας	ἁπάσας.	~οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν
[14, 0-49]	ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν	ἁπάσης	~ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον
[14, 450-499]	ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας· ~Ἀργεῖοι ἰόμωροι	ἀπειλάων	ἀκόρητοι ~οὔ θην οἴοισίν γε
[14, 150-199]	λοβοῖσι ~τρίγληνα μορόεντα· χάρις δ᾽	ἀπελάμπετο	πολλή. ~κρηδέμνῳ δ᾽ ἐφύπερθε καλύψατο
[14, 400-449]	δ᾽ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ᾽	ἀπέμεσσεν·	~αὖτις δ᾽ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί,
[14, 250-299]	ἔπειτα Κόων δ᾽ εὖ ναιομένην	ἀπένεικας	~νόσφι φίλων πάντων. ὃ δ᾽
[14, 350-399]	ἕσσαντο ~καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ δ᾽	ἀπέπιπτον	ἔερσαι. ~ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας
[14, 300-349]	~ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων	ἀπέχονται	~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος
[14, 200-249]	~ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων	ἀπέχονται	~εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος
[14, 150-199]	~ᾗ χροιῇ, τῷ δ᾽ ὕπνον	ἀπήμονά	τε λιαρόν τε ~χεύῃ ἐπὶ
[14, 450-499]	ξίφος ὀξὺ ~αὐχένα μέσσον ἔλασσεν,	ἀπήραξεν	δὲ χαμᾶζε ~αὐτῇ σὺν πήληκι
[14, 250-299]	ἤματα πάντα. ~ὣς ἔφατ᾽ οὐδ᾽	ἀπίθησε	θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ~ὄμνυε δ᾽
[14, 400-449]	κῆρ᾽ ἀλεείνων. ~τὸν μὲν ἔπειτ᾽	ἀπιόντα	μέγας Τελαμώνιος Αἴας ~χερμαδίῳ, τά
[14, 450-499]	πέσεν ἄγχι μάλιστα. ~καρπαλίμως δ᾽	ἀπιόντος	ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ. ~Πουλυδάμας δ᾽
[14, 450-499]	αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, ~νείατον ἀστράγαλον,	ἀπὸ	δ᾽ ἄμφω κέρσε τένοντε· ~τοῦ
[14, 150-199]	χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι ~στᾶσ᾽ ἐξ Οὐλύμποιο	ἀπὸ	ῥίου· αὐτίκα δ᾽ ἔγνω ~τὸν
[14, 200-249]	ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις. ~ἦ, καὶ	ἀπὸ	στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ~ποικίλον,
[14, 300-349]	ὑάκινθον ~πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς	ἀπὸ	χθονὸς ὑψόσ᾽ ἔεργε. ~τῷ ἔνι
[14, 150-199]	ἐπέθηκε φαεινάς. ~ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον	ἀπὸ	χροὸς ἱμερόεντος ~λύματα πάντα κάθηρεν,
[14, 0-49]	ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη ~θερμήνῃ καὶ λούσῃ	ἄπο	βρότον αἱματόεντα· ~αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν
[14, 100-149]	αὐτὸς ~φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν	ἄπο	καὶ κλισιάων. ~ὣς εἰπὼν μέγ᾽
[14, 450-499]	αὖτ᾽ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο ~χειρὸς	ἄπο	στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ~ἀλλά
[14, 250-299]	~ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ	ἀποθύμια	ἕρδοι. ~νῦν αὖ τοῦτό μ᾽
[14, 50-99]	μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι ~νωνύμνους	ἀπολέσθαι	ἀπ᾽ Ἄργεος ἐνθάδ᾽ Ἀχαιούς. ~ᾔδεα
[14, 100-149]	ἠβαιαί. ~ἀλλ᾽ ὃ μὲν ὣς	ἀπόλοιτο,	θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε· ~σοὶ
[14, 0-49]	πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον	ἀπονέεσθαι	~πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι
[14, 100-149]	νηῶν ἅλα δ᾽ ἑλκομενάων, ~ἀλλ᾽	ἀποπαπτανέουσιν,	ἐρωήσουσι δὲ χάρμης. ~ἔνθά κε
[14, 50-99]	~νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ	ἀπόσχωνται	πολέμοιο ~Τρῶες· ἔπειτα δέ κεν
[14, 200-249]	πάντα τετεύχαται· οὐδέ σέ φημι	~ἄπρηκτόν	γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ
[14, 150-199]	ἐκ κράατος ἀθανάτοιο. ~ἀμφὶ δ᾽	ἄρ᾽	ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ᾽ ὅν οἱ
[14, 400-449]	ὃ δ᾽ ἀνετράπετ᾽ ἀμφὶ δ᾽	ἄρ᾽	αὐτῷ ~Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον
[14, 500-549]	ἐνήρατο καὶ Περιφήτην· ~Ἀτρεΐδης δ᾽	ἄρ᾽	ἔπειθ᾽ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν ~οὖτα
[14, 400-449]	εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν δ᾽	ἄρ᾽	ἑταῖροι ~χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ
[14, 450-499]	καὶ κτῆσιν ὄπασσε· ~τῷ δ᾽	ἄρ᾽	ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.
[14, 50-99]	κακὸν ἠὲ ἁλώῃ. ~τὸν δ᾽	ἄρ᾽	ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
[14, 150-199]	ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ, ~ἐν δ᾽	ἄρα	ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι ~τρίγληνα
[14, 50-99]	μὴ δ᾽ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν	ἄρα	Ζεὺς ~ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ
[14, 400-449]	δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι ~Ἠνοπίδην, ὃν	ἄρα	νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων ~Ἤνοπι
[14, 200-249]	ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ~ἔν τ᾽	ἄρα	οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ᾽
[14, 500-549]	Ἀχαιῶν. ~ὣς φάτο, τοὺς δ᾽	ἄρα	πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα,
[14, 350-399]	~βάν ῥ᾽ ἴμεν· ἦρχε δ᾽	ἄρά	σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων ~δεινὸν ἄορ
[14, 100-149]	~βὰν δ᾽ ἴμεν, ἦρχε δ᾽	ἄρά	σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων. ~οὐδ᾽
[14, 0-49]	ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα ~αὔτως, οὐδ᾽	ἄρα	τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, ~πρίν τινα
[14, 100-149]	μάχονται. ~ὣς ἔφαθ᾽ οἳ δ᾽	ἄρα	τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ
[14, 350-399]	δύτω. ~ὣς ἔφαθ᾽ οἳ δ᾽	ἄρα	τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ
[14, 400-449]	μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ~ὅσση	ἄρα	Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ
[14, 150-199]	~ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις	ἀραρυίῃ,	~ἐν δ᾽ ἄρα ἕρματα ἧκεν
[14, 100-149]	πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ	~ἀργαλέῃ·	ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας
[14, 50-99]	ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν	~ἀργαλέους	πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος. ~οὕτω
[14, 250-299]	οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ~ὄρσασ᾽	ἀργαλέων	ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, ~καί
[14, 100-149]	αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δ᾽ ἐμὸς	Ἄργεϊ	νάσθη ~πλαγχθείς· ὡς γάρ που
[14, 400-449]	βέλος δ᾽ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.	~Ἀργεῖοι	δ᾽ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα
[14, 450-499]	Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·	~Ἀργεῖοι	ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι ~οὔ θην
[14, 350-399]	ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·	~Ἀργεῖοι	καὶ δ᾽ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι
[14, 450-499]	δόμον Ἄϊδος εἴσω. ~ὣς ἔφατ᾽	Ἀργείοισι	δ᾽ ἄχος γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Αἴαντι
[14, 450-499]	ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι. ~ὣς ἔφατ᾽	Ἀργείοισι	δ᾽ ἄχος γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Πηνέλεῳ
[14, 50-99]	λαοὶ ~τοσσοίδ᾽ ὅσσοισιν σὺ μετ᾽	Ἀργείοισιν	ἀνάσσεις· ~νῦν δέ σευ ὠνοσάμην
[14, 350-399]	ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ᾽	Ἀργείοισιν	ἀρήγων. ~ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ
[14, 450-499]	ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ~ἀλλά τις	Ἀργείων	κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω
[14, 350-399]	ποτὶ κλισίας τε νέας τε	~Ἀργείων·	οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.
[14, 50-99]	φίλον εἶναι ~νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ᾽	Ἄργεος	ἐνθάδ᾽ Ἀχαιούς. ~ᾔδεα μὲν γὰρ
[14, 400-449]	μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου	ἀργυροήλου·	~τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα.
[14, 100-149]	ἱππότα Οἰνεὺς ~πατρὸς ἐμοῖο πατήρ·	ἀρετῇ	δ᾽ ἦν ἔξοχος αὐτῶν. ~ἀλλ᾽
[14, 150-199]	ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν	ἀρήγεις;	~τὴν δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα Διὸς
[14, 350-399]	μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ᾽ Ἀργείοισιν	ἀρήγων.	~ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας
[14, 350-399]	Ἀγαμέμνων· ~οἰχόμενοι δ᾽ ἐπὶ πάντας	ἀρήϊα	τεύχε᾽ ἄμειβον· ~ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς
[14, 450-499]	δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον ~υἱὸν	Ἀρηϊλύκοιο,	δι᾽ ὤμου δ᾽ ὄβριμον ἔγχος
[14, 250-299]	μενοινᾷς; ~ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν	ἀρηξέμεν	εὐρύοπα Ζῆν ~ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο
[14, 100-149]	~ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες	Ἄρηος,	~τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων
[14, 450-499]	εὔχεται ἀνὴρ ~γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν	ἀρῆς	ἀλκτῆρα λιπέσθαι. ~ὣς ἔφατ᾽ Ἀργείοισι
[14, 350-399]	ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος	ἄρηται;	~ἀλλ᾽ ὃ μὲν οὕτω φησὶ
[14, 100-149]	πού τις ἐφ᾽ ἕλκεϊ ἕλκος	ἄρηται·	~ἄλλους δ᾽ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ
[14, 300-349]	Ἀκρισιώνης, ~ἣ τέκε Περσῆα πάντων	ἀριδείκετον	ἀνδρῶν· ~οὐδ᾽ ὅτε Φοίνικος κούρης
[14, 350-399]	εἴπω πειθώμεθα πάντες· ~ἀσπίδες ὅσσαι	ἄρισται	ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ~ἑσσάμενοι,
[14, 150-199]	~ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν	ἀρίστη	φαίνετο βουλὴ ~ἐλθεῖν εἰς Ἴδην
[14, 400-449]	οὐδὲ βαλεῖν· πρὶν γὰρ περίβησαν	ἄριστοι	~Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ
[14, 200-249]	ἔπος ἀρνήσασθαι· ~Ζηνὸς γὰρ τοῦ	ἀρίστου	ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις. ~ἦ, καὶ
[14, 400-449]	πτολέμοιο ~ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ	ἅρματα	ποικίλ᾽ ἔχοντες· ~οἳ τόν γε
[14, 250-299]	~ἵπποι δ᾽ οὐ παρέασι καὶ	ἅρματα	τῶν κ᾽ ἐπιβαίης. ~τὸν δὲ
[14, 150-199]	ὅττί κεν εἴπω, ~ἦέ κεν	ἀρνήσαιο	κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, ~οὕνεκ᾽
[14, 200-249]	ἔστ᾽ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος	ἀρνήσασθαι·	~Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν
[14, 100-149]	βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν	ἄρουραι	~πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν
[14, 50-99]	πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ	~ἄρρηκτον	νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ
[14, 50-99]	γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν	~ἄρρηκτον	νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ
[14, 50-99]	~ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν	ἄρτια	βάζειν ~σκηπτοῦχός τ᾽ εἴη, καί
[14, 450-499]	ἀΐξας, κόμισεν δ᾽ Ἀντήνορος υἱὸς	~Ἀρχέλοχος·	τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν
[14, 400-449]	καὶ δῖος Ἀγήνωρ ~Σαρπηδών τ᾽	ἀρχὸς	Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων. ~τῶν
[14, 200-249]	κ᾽ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις ~τεύξει᾽	ἀσκήσας,	ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει,
[14, 150-199]	ἕσαθ᾽ ὅν οἱ Ἀθήνη ~ἔξυσ᾽	ἀσκήσασα,	τίθει δ᾽ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·
[14, 0-49]	ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης, ~ἀλλ᾽	Ἀσκληπιάδην	ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ~φράζεο δῖε
[14, 100-149]	ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ δέ κεν	ἀσμένῳ	εἴη. ~τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε
[14, 0-49]	~χαλκῷ παμφαῖνον· ὃ δ᾽ ἔχ᾽	ἀσπίδα	πατρὸς ἑοῖο. ~εἵλετο δ᾽ ἄλκιμον
[14, 400-449]	τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν	~ἀσπίδας	εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν δ᾽
[14, 350-399]	ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·	~ἀσπίδες	ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ
[14, 350-399]	φωτὶ δότω, ὃ δ᾽ ἐν	ἀσπίδι	μείζονι δύτω. ~ὣς ἔφαθ᾽ οἳ
[14, 400-449]	ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ᾽ αὐτῷ δ᾽	ἀσπὶς	ἑάφθη ~καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ
[14, 200-249]	δ᾽ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος	ἆσσον	ἱκοίμην ~οὐδὲ κατευνήσαιμ᾽ ὅτε μὴ
[14, 350-399]	ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ ~εἴκελον	ἀστεροπῇ·	τῷ δ᾽ οὐ θέμις ἐστὶ
[14, 450-499]	καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, ~νείατον	ἀστράγαλον,	ἀπὸ δ᾽ ἄμφω κέρσε τένοντε·
[14, 250-299]	βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου	ἄστυ	λιπόντε ~ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε
[14, 100-149]	δ᾽ ἐπόψεαι αὐτὸς ~φεύγοντας προτὶ	ἄστυ	νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων. ~ὣς
[14, 400-449]	ἔχοντες· ~οἳ τόν γε προτὶ	ἄστυ	φέρον βαρέα στενάχοντα. ~ἀλλ᾽ ὅτε
[14, 300-349]	~ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρ᾽	ἀτάλαντον·	~οὐδ᾽ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου
[14, 100-149]	με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ~ἀργαλέῃ·	ἀτὰρ	οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα
[14, 0-49]	δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς	ἀτειρὴς	~νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν
[14, 100-149]	κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες ~μῦθον	ἀτιμήσαιτε	πεφασμένον ὅν κ᾽ ἐῢ εἴπω.
[14, 200-249]	σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ᾽	ἀτίταλλον	~δεξάμενοι Ρείας, ὅτε τε Κρόνον
[14, 300-349]	σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ᾽	ἀτίταλλον·	~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη, καί σφ᾽
[14, 450-499]	τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ ~δηρὸν	ἄτιτος	ἔῃ· τὼ καί κέ τις
[14, 100-149]	~δεξιτερὴν δ᾽ ἕλε χεῖρ᾽ Ἀγαμέμνονος	Ἀτρεΐδαο,	~καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα
[14, 100-149]	μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	~Ἀτρεΐδη	νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν
[14, 50-99]	ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·	~Ἀτρεΐδη	ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος
[14, 0-49]	ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ~ἦε μετ᾽	Ἀτρεΐδην	Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν. ~ὧδε δέ
[14, 0-49]	δοάσσατο κέρδιον εἶναι ~βῆναι ἐπ᾽	Ἀτρεΐδην.	οἳ δ᾽ ἀλλήλους ἐνάριζον ~μαρνάμενοι·
[14, 350-399]	περ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ	Ἀτρεΐδης	Ἀγαμέμνων· ~οἰχόμενοι δ᾽ ἐπὶ πάντας
[14, 0-49]	χαλκῷ ~Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ	Ἀτρεΐδης	Ἀγαμέμνων. ~πολλὸν γάρ ῥ᾽ ἀπάνευθε
[14, 500-549]	Προθόωνά τ᾽ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην·	~Ἀτρεΐδης	δ᾽ ἄρ᾽ ἔπειθ᾽ Ὑπερήνορα ποιμένα
[14, 350-399]	ἀπέπιπτον ἔερσαι. ~ὣς ὃ μὲν	ἀτρέμας	εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ,
[14, 200-249]	Ζεὺς ~γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ	ἀτρυγέτοιο	θαλάσσης· ~τοὺς εἶμ᾽ ὀψομένη, καί
[14, 250-299]	Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι. ~νῦν	αὖ	τοῦτό μ᾽ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο
[14, 150-199]	πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο	~αὔδα	ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ
[14, 350-399]	δέος ἰσχάνει ἄνδρας. ~Τρῶας δ᾽	αὖθ᾽	ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ. ~δή
[14, 400-449]	καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ ~δεινὸν	ἀϋσάντων,	ὅτ᾽ ἐπ᾽ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν. ~Αἴαντος
[14, 450-499]	δ᾽ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν	ἀΰσας·	~Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι ~οὔ
[14, 450-499]	~Πουλυδάμας δ᾽ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν	ἀΰσας·	~οὐ μὰν αὖτ᾽ ὀΐω μεγαθύμου
[14, 100-149]	καὶ κλισιάων. ~ὣς εἰπὼν μέγ᾽	ἄϋσεν	ἐπεσσύμενος πεδίοιο. ~ὅσσόν τ᾽ ἐννεάχιλοι
[14, 450-499]	καὶ γοῦνα πεσόντος. ~Αἴας δ᾽	αὖτ᾽	ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι· ~φράζεο Πουλυδάμα
[14, 450-499]	ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας· ~οὐ μὰν	αὖτ᾽	ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο ~χειρὸς ἄπο
[14, 0-49]	καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·	~αὐτὰρ	ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι ἐς
[14, 350-399]	τὰ μακρότατ᾽ ἔγχε᾽ ἑλόντες ~ἴομεν·	αὐτὰρ	ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐδ᾽ ἔτι φημὶ
[14, 150-199]	ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.	~αὐτὰρ	ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ
[14, 350-399]	ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.	~αὐτὰρ	ἐπεί ῥ᾽ ἕσσαντο περὶ χροῒ
[14, 250-299]	~τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.	~αὐτὰρ	ἐπεί ῥ᾽ ὄμοσέν τε τελεύτησέν
[14, 0-49]	γὰρ πρώτας πεδίον δὲ ~εἴρυσαν,	αὐτὰρ	τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν. ~οὐδὲ
[14, 350-399]	προθορὼν ἐκέλευσεν· ~Ἀργεῖοι καὶ δ᾽	αὖτε	μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην ~Πριαμίδῃ, ἵνα
[14, 250-299]	ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι. ~τὸν δ᾽	αὖτε	προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη· ~Ὕπνε
[14, 200-249]	καὶ αἰδοίη καλεοίμην. ~τὴν δ᾽	αὖτε	προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη· ~οὐκ ἔστ᾽
[14, 50-99]	βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι. ~τὸν δ᾽	αὖτε	προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων· ~Νέστορ
[14, 450-499]	μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε	~αὐτῇ	σὺν πήληκι κάρη· ἔτι δ᾽
[14, 50-99]	ὀρινόμενοι κλονέονται, ~ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται,	ἀϋτὴ	δ᾽ οὐρανὸν ἵκει. ~ἡμεῖς δὲ
[14, 150-199]	εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ	αὐτήν,	~εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι
[14, 250-299]	φίλους λήθοντε τοκῆας. ~στῆ δ᾽	αὐτῆς	προπάροιθεν ἔπος τ᾽ ἔφατ᾽ ἔκ
[14, 400-449]	δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ~ἐξ	αὐτῆς,	τὸν δ᾽ οὔ περ ἔχει
[14, 300-349]	ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐδὲ σεῦ	αὐτῆς,	~ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί
[14, 0-49]	~τώ ῥ᾽ οἵ γ᾽ ὀψείοντες	ἀϋτῆς	καὶ πολέμοιο ~ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον
[14, 50-99]	~ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ	ἀϋτῆς	~νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ᾽ ἑλκέμεν, ὄφρ᾽
[14, 200-249]	Ζηνὸς ὑπ᾽ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ	~αὐτίκ᾽	ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν
[14, 150-199]	~στᾶσ᾽ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου·	αὐτίκα	δ᾽ ἔγνω ~τὸν μὲν ποιπνύοντα
[14, 350-399]	ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.	~αὐτίκα	δ᾽ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν
[14, 400-449]	ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ᾽ ἀπέμεσσεν·	~αὖτις	δ᾽ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ
[14, 150-199]	γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ᾽	ἀϋτμή.	~τῷ ῥ᾽ ἥ γε χρόα
[14, 100-149]	ἔξοχος αὐτῶν. ~ἀλλ᾽ ὃ μὲν	αὐτόθι	μεῖνε, πατὴρ δ᾽ ἐμὸς Ἄργεϊ
[14, 350-399]	κλύον ἠδὲ πίθοντο· ~τοὺς δ᾽	αὐτοὶ	βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ ~Τυδεΐδης
[14, 100-149]	περ ἀνάγκῃ. ~ἔνθα δ᾽ ἔπειτ᾽	αὐτοὶ	μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ~ἐκ βελέων,
[14, 150-199]	μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν	~αὐτοκασίγνητον	καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·
[14, 200-249]	ἱκοίμην ~οὐδὲ κατευνήσαιμ᾽ ὅτε μὴ	αὐτός	γε κελεύοι. ~ἤδη γάρ με
[14, 250-299]	μίαν ὁπλοτεράων ~Πασιθέην, ἧς τ᾽	αὐτὸς	ἐέλδομαι ἤματα πάντα. ~ὣς ἔφατ᾽
[14, 450-499]	ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ. ~Πουλυδάμας δ᾽	αὐτὸς	μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν ~λικριφὶς
[14, 50-99]	οὐδέ κεν ἄλλως ~Ζεὺς ὑψιβρεμέτης	αὐτὸς	παρατεκτήναιτο. ~τεῖχος μὲν γὰρ δὴ
[14, 100-149]	κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ᾽ ἐπόψεαι	αὐτὸς	~φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο
[14, 400-449]	ἀλλὰ πάροιθεν ~ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον	αὐτοῦ.	τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ἑταῖροι ~χερσὶν
[14, 100-149]	εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ~ἀλλὰ μετ᾽	αὐτοὺς	ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, ~δεξιτερὴν
[14, 0-49]	νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ	αὐτούς.	~κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ
[14, 450-499]	κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ~ἢ πάϊς·	αὐτῷ	γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει. ~ἦ
[14, 400-449]	~χειρὸς δ᾽ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ᾽	αὐτῷ	δ᾽ ἀσπὶς ἑάφθη ~καὶ κόρυς,
[14, 350-399]	ὄφρ᾽ ἔτι εὕδει ~Ζεύς, ἐπεὶ	αὐτῷ	ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ᾽ ἐκάλυψα·
[14, 450-499]	κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω	~αὐτῷ	σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.
[14, 400-449]	δ᾽ ἀνετράπετ᾽ ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽	αὐτῷ	~Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν
[14, 100-149]	πατήρ· ἀρετῇ δ᾽ ἦν ἔξοχος	αὐτῶν.	~ἀλλ᾽ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε,
[14, 50-99]	ἐπέπιθμεν ~ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ	αὐτῶν	εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οἳ δ᾽ ἐπὶ
[14, 50-99]	θυμῷ ~ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ	αὐτῶν	εἶλαρ ἔσεσθαι· ~οὕτω που Διὶ
[14, 0-49]	~ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα	~αὔτως,	οὐδ᾽ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε,
[14, 450-499]	Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ	~αὐχένα	μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε
[14, 450-499]	ῥ᾽ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ	αὐχένος	ἐν συνεοχμῷ, ~νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ
[14, 400-449]	τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐδ᾽	ἀφάμαρτε,	~τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ
[14, 100-149]	πάρος περ ~θυμῷ ἦρα φέροντες	ἀφεστᾶσ᾽	οὐδὲ μάχονται. ~ὣς ἔφαθ᾽ οἳ
[14, 200-249]	δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον	ἄφθιτον	αἰεὶ ~χρύσεον· Ἥφαιστος δέ κ᾽
[14, 0-49]	~τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρ᾽	ἀφικάνεις;	~δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ
[14, 100-149]	ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα	~ἀφνειὸν	βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν
[14, 200-249]	ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ	Ἀφροδίτη,	~Ἥρη δ᾽ ἀΐξασα λίπεν ῥίον
[14, 150-199]	δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ	Ἀφροδίτη·	~Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο
[14, 200-249]	~τὴν δ᾽ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς	Ἀφροδίτη·	~οὐκ ἔστ᾽ οὐδὲ ἔοικε τεὸν
[14, 150-199]	ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ᾽	Ἀφροδίτην	~τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς
[14, 500-549]	λαπάρην, διὰ δ᾽ ἔντερα χαλκὸς	ἄφυσσε	~δῃώσας· ψυχὴ δὲ κατ᾽ οὐταμένην
[14, 0-49]	ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες	Ἀχαιοὶ	~ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον
[14, 50-99]	γνοίης μάλα περ σκοπιάζων ~ὁπποτέρωθεν	Ἀχαιοὶ	ὀρινόμενοι κλονέονται, ~ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται,
[14, 50-99]	αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ	Ἀχαιοὶ	~σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ᾽
[14, 150-199]	στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ~ἧκεν·	Ἀχαιοῖσιν	δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ᾽ ἑκάστῳ
[14, 100-149]	πρόβατ᾽ ἔσκε· κέκαστο δὲ πάντας	Ἀχαιοὺς	~ἐγχείῃ· τὰ δὲ μέλλετ᾽ ἀκουέμεν,
[14, 50-99]	~νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ᾽ Ἄργεος ἐνθάδ᾽	Ἀχαιούς.	~ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων
[14, 100-149]	ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν	Ἀχαιῶν	~δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι
[14, 400-449]	δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες	Ἀχαιῶν	~ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς
[14, 400-449]	χαλεπαίνων, ~ὅσση ἄρα Τρώων καὶ	Ἀχαιῶν	ἔπλετο φωνὴ ~δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ᾽
[14, 500-549]	τις δὴ πρῶτος βροτόεντ᾽ ἀνδράγρι᾽	Ἀχαιῶν	~ἤρατ᾽ ἐπεί ῥ᾽ ἔκλινε μάχην
[14, 350-399]	~βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας	Ἀχαιῶν	νήδυμος Ὕπνος ~ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ
[14, 100-149]	ἐϋσσέλμους ἅλα δ᾽ ἑλκέμεν υἷας	Ἀχαιῶν.	~νῦν δ᾽ εἴη ὃς τῆσδέ
[14, 0-49]	~ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος	Ἀχαιῶν	~τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρ᾽
[14, 0-49]	πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν	Ἀχαιῶν.	~τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων
[14, 50-99]	~σίγα, μή τίς τ᾽ ἄλλος	Ἀχαιῶν	τοῦτον ἀκούσῃ ~μῦθον, ὃν οὔ
[14, 0-49]	~Τρῶας ὑπερθύμους· ἐρέριπτο δὲ τεῖχος	Ἀχαιῶν.	~ὡς δ᾽ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος
[14, 500-549]	Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι	Ἀχαιῶν.	~ὣς φάτο, τοὺς δ᾽ ἄρα
[14, 350-399]	οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ᾽	Ἀχιλλεὺς	~νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος
[14, 50-99]	βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ	Ἀχιλλεὺς	~οὐδ᾽ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι
[14, 100-149]	προσηύδα· ~Ἀτρεΐδη νῦν δή που	Ἀχιλλῆος	ὀλοὸν κῆρ ~γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι
[14, 0-49]	πολέμοιο ~ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι·	ἄχνυτο	δέ σφι ~θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν.
[14, 450-499]	εἴσω. ~ὣς ἔφατ᾽ Ἀργείοισι δ᾽	ἄχος	γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Αἴαντι δὲ μάλιστα
[14, 450-499]	λιπέσθαι. ~ὣς ἔφατ᾽ Ἀργείοισι δ᾽	ἄχος	γένετ᾽ εὐξαμένοιο· ~Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα
[14, 450-499]	ῥ᾽ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ᾽	ἄχος	ἔλλαβε θυμόν. ~ἔνθ᾽ Ἀκάμας Πρόμαχον
[14, 400-449]	βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,	~ἂψ	δ᾽ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο