Livre, Chap.
[72, 8]	ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψεν. οὑτοσὶ δὲ	ὁ	ἀνὴρ μέτριος καὶ εὐτελὴς ὤν,
[72, 3]	τῆς πρὸς τῇ Δακίᾳ οὔσης.	ὁ	αὐτὸς Σαβινιανὸς καὶ Δακῶν τῶν
[72, 8]	ταῦτα ἀντιπολεμήσαντες εὐδοκίμησαν, μέγιστος δὲ	ὁ	Βρεττανικός. τῶν γὰρ ἐν τῇ
[72, 22]	ἐκωλύετο ταῦτα ποιεῖν) ἐπεβούλευσαν αὐτῷ.	ὁ	γὰρ Κόμμοδος ἀμφοτέρους ἀνελεῖν ἐβούλετο
[72, 22]	δὲ ἀνῃρέθη, οὐκ ἐς μακράν.	ὁ	γὰρ Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος
[72, 20]	χωρὶς ἢ ὅτι Πομπηιανὸς Κλαύδιος	ὁ	γέρων οὐκ ἔστιν ὅτε ἀπήντησεν,
[72, 12]	ποιήσασθαι παρὰ τῆς βουλῆς ἔλαβον.	ὁ	δ´ οὖν Κλέανδρος μέγας ὑπὸ
[72, 12]	μέν τις ὁ Οὐικτωρῖνος ἦν,	ὁ	δὲ δὴ Κλέανδρος ὁ μετὰ
[72, 13]	μέντοι καὶ ἀνείρχθη διὰ τοῦτο	ὁ	δῆμος, ἀλλὰ τῷ τε πλήθει
[72, 13]	στρατιῶται ὥσπερ τὸν Περέννιον, ἀλλ´	ὁ	δῆμος. ἐγένετο μὲν γὰρ καὶ
[72, 19]	προεκαλεῖτο, ἔστι δὲ ὅτε ὃν	ὁ	δῆμος ᾑρεῖτο· καὶ γὰρ τοῦτο
[72, 18]	λαβών, ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ καὶ	ὁ	δῆμος καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα πάντες
[72, 13]	συνεβόησαν πολλὰ καὶ δεινά, καὶ	ὁ	δῆμος παραλαβὼν αὐτὰ οὐδὲν ὅ
[72, 22]	μακράν. ὁ γὰρ Λαῖτος καὶ	ὁ	Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι αὐτῷ δι´ ἃ
[72, 22]	ταῦτα ὅ τε Λαῖτος καὶ	ὁ	Ἔκλεκτος ἐπέθεντο αὐτῷ, κοινωσάμενοι καὶ
[72, 19]	τε Λαῖτος ὁ ἔπαρχος καὶ	{ὁ}	Ἔκλεκτος ὁ πρόκοιτος, οὓς καὶ
[72, 19]	αὐτῷ μαχομένῳ Αἰμίλιός τε Λαῖτος	ὁ	ἔπαρχος καὶ {ὁ} Ἔκλεκτος ὁ
[72, 14]	διεχειρίζετο· ὧν ἦν καὶ Ἰουλιανὸς	ὁ	ἔπαρχος, ὃν καὶ δημοσίᾳ περιελάμβανέ
[72, 14]	καὶ Διονύσιος πρὸς τοῦ Κομμόδου,	ὁ	ἐπὶ τοῦ σίτου ταχθείς. γέγονε
[72, 17]	κηρύκειόν τε τοιοῦτον φέρων ὁποῖον	ὁ	Ἑρμῆς. ἡ γὰρ λεοντῆ τό
[72, 7]	τρόπον τινὰ πνιγέντας, ὥσπερ καὶ	ὁ	Ἡρακλῆς ἔτι νήπιος ὢν ἱστόρηται
[72, 16]	~οὗτος οὖν ὁ χρυσοῦς, οὗτος	ὁ	Ἡρακλῆς, οὗτος ὁ θεός (καὶ
[72, 20]	ὅτι τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει ὥσπερ	ὁ	Ἡρακλῆς τὰς Στυμφαλίδας. καὶ ἐπιστεύθη
[72, 16]	χρυσοῦς, οὗτος ὁ Ἡρακλῆς, οὗτος	ὁ	θεός (καὶ γὰρ καὶ τοῦτ´
[72, 12]	οὐσίας στερηθεὶς ἐξωρίσθη. ταῦτά τε	ὁ	Κλέανδρος ἐποίει, καὶ ὑπάτους ἐς
[72, 13]	καὶ πόλεσιν ἐδαπάνα. ~οὗτος οὖν	ὁ	Κλέανδρος ἐς τοσοῦτον ὄγκον ἀρθεὶς
[72, 10]	ἀπαλλαγέντες (ἦν δὲ αὐτῶν κορυφαῖος	ὁ	Κλέανδρος) οὐδὲν ὅ τι κακὸν
[72, 9]	μηδενὸς κωλύοντος τῇ Ῥώμῃ πλησιασάντων,	ὁ	Κόμμοδος ἀπήντησέ τε αὐτοῖς καὶ
[72, 15]	καὶ ἁπάντων κακουργημάτων χαλεπώτερος Ῥωμαίοις	ὁ	Κόμμοδος, διά τε τἆλλα καὶ
[72, 3]	ὄντα ἐξέλιπεν ~ὅτι τοῖς Βούροις	ὁ	Κόμμοδος εἰρήνην ἔδωκε πρεσβεύσασι. πρότερον
[72, 4]	ἀπέκτεινε δὲ καὶ τὴν Κρισπῖναν	ὁ	Κόμμοδος, ἐπὶ μοιχείᾳ δή τινι
[72, 10]	αὐτοῦ πᾶσαν ἀσφάλειαν ἐποιεῖτο. ὅτι	ὁ	Κόμμοδος εὐθυμίαις τε πάνυ προσέκειτο
[72, 5]	τῷ Κομμόδῳ πᾶν δυναμένη. ~ὅτι	ὁ	Κόμμοδος καὶ Ἰουλιανὸν τὸν Σάλουιον
[72, 8]	στρατιωτῶν οὓς εἶχε κατακοψάντων, φοβηθεὶς	ὁ	Κόμμοδος Μάρκελλον Οὔλπιον ἐπ´ αὐτοὺς
[72, 13]	Κουαδράτου ἐσήγγειλε τὸ πραττόμενον· καὶ	ὁ	Κόμμοδος οὕτως ἔδεισεν, ἄλλως τε
[72, 7]	ἄλλην τινὰ ἀρετὴν διεχρήσατο. ὅτι	ὁ	Κόμμοδος πολλὰ μὲν πλούτου ἐπιδείγματα,
[72, 1]	τῶν βουλευτῶν ἐπιτρόπους καταλιπών· ὧν	ὁ	Κόμμοδος ταῖς ὑποθήκαις καὶ συμβουλίαις
[72, 20]	Στυμφαλίδας. καὶ ἐπιστεύθη γε οὗτος	ὁ	λόγος, ἐπειδή ποτε πάντας τοὺς
[72, 1]	μοι δοκεῖ καὶ τοῦτο καὶ	ὁ	Μᾶρκος σαφῶς προγνῶναι. ἦν δὲ
[72, 6]	ἐμβληθὲν ἐκαύθη. καὶ ἐκ τούτου	ὁ	μὲν ἀμείβων ἀεὶ τὸ σχῆμα
[72, 6]	αὐτὸν τῶν οὐσιῶν ἐστερήθησαν. καὶ	ὁ	μὲν εἴτε ὄντως ἐσφάγη (πλεῖσται
[72, 4]	ἑνὸς παλλακή, καὶ Ἔκλεκτος πρόκοιτος,	ὁ	μὲν καὶ τοῦ Κομμόδου πρόκοιτος
[72, 10]	ἀδελφὴ καὶ υἱεῖς δύο προσδιεφθάρησαν.	~ὁ	μὲν οὖν οὕτως ἐσφάγη, ἥκιστα
[72, 12]	καὶ ἐν αὐτοῖς καὶ Σεουῆρος	ὁ	μετὰ ταῦτα αὐταρχήσας ὑπάτευσεν. ἠργυρολόγει
[72, 12]	ἦν, ὁ δὲ δὴ Κλέανδρος	ὁ	μετὰ τὸν Περέννιον μέγιστον δυνηθεὶς
[72, 8]	οἷς ὅ τε Ἀλβῖνος καὶ	ὁ	Νίγρος οἱ τῷ αὐτοκράτορι Σεουήρῳ
[72, 12]	Ῥώμην ἀπέπεμψεν. ~τοιοῦτος μέν τις	ὁ	Οὐικτωρῖνος ἦν, ὁ δὲ δὴ
[72, 5]	καὶ τεθνηκότος εὔνοιαν νεοχμῶσαι· καὶ	ὁ	Πάτερνος ῥᾳδίως ἂν αὐτόν, εἴπερ
[72, 1]	ἦν δὲ ἐννεακαιδεκαέτης ὅτε μετήλλαξεν	ὁ	πατὴρ αὐτοῦ, πολλοὺς αὐτῷ καὶ
[72, 2]	τε τοῖς ἄλλοις ἐφ´ οἷς	ὁ	πατὴρ αὐτοῦ συνετέθειτο, καὶ ἵνα
[72, 9]	προσηκόντων οὐδὲν ὡς εἰπεῖν πράττοντος,	ὁ	Περέννιος ἠναγκάζετο οὐχ ὅτι τὰ
[72, 6]	καὶ τῶν Ἑλληνικῶν τι αὐτὸν	ὁ	Περτίναξ, ὧν ἐκεῖνος διεπεφύκει, ἀνήρετο,
[72, 19]	ὁ ἔπαρχος καὶ {ὁ} Ἔκλεκτος	ὁ	πρόκοιτος, οὓς καὶ σκιαμαχήσας καὶ
[72, 23]	καὶ τῶν σημείων δι´ ὧν	ὁ	Σεουῆρος τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν ἤλπισε,
[72, 6]	παρήδρευον ἀλλήλοις. ~Κονδιανὸς δὲ Σέξτος	ὁ	τοῦ Μαξίμου υἱός, φύσει τε
[72, 21]	παίων ὡς γίγαντας. ~οὗτος μὲν	ὁ	φόβος πᾶσι κοινὸς καὶ ἡμῖν
[72, 16]	ὁμοίως ἐσγράφεσθαι ἐψηφίσθη. ~οὗτος οὖν	ὁ	χρυσοῦς, οὗτος ὁ Ἡρακλῆς, οὗτος
[72, 8]	τὴν Δακίαν βαρβάρους, ἐν οἷς	ὅ	τε Ἀλβῖνος καὶ ὁ Νίγρος
[72, 22]	χιλίους" διὰ μὲν δὴ ταῦτα	ὅ	τε Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος
[72, 5]	τελευτὴν πᾶν εὐθὺς κατ´ αὐτοῦ	ὅ	τι καὶ ἐβούλετο, ἅτε καὶ
[72, 10]	αὐτῶν κορυφαῖος ὁ Κλέανδρος) οὐδὲν	ὅ	τι κακὸν οὐκ ἔδρων, πωλοῦντες
[72, 13]	ὁ δῆμος παραλαβὼν αὐτὰ οὐδὲν	ὅ	τι οὐκ ἐξέκραγε, καὶ τέλος
[72, 7]	ἔχρησεν οὖν καὶ τῷ Σέξτῳ,	ὃ	διὰ γραφῆς ἐκεῖνος ἐδήλωσε· παιδίον
[72, 13]	Κλέανδρον καὶ τὸ παιδίον αὐτοῦ,	ὃ	καὶ ἐν ταῖς τοῦ Κομμόδου
[72, 12]	ἐνιαυτὸν πέντε καὶ εἴκοσιν ἀπέδειξεν·	ὃ	μήτε πρότερόν ποτε μήθ´ ὕστερον
[72, 15]	ἐξουσίας τὸ ὀκτωκαιδέκατον, αὐτοκράτωρ τὸ	ὄγδοον,	ὕπατος τὸ ἕβδομον, πατὴρ πατρίδος,
[72, 13]	οὖν ὁ Κλέανδρος ἐς τοσοῦτον	ὄγκον	ἀρθεὶς ἔπεσε καὶ αὐτὸς ἐξαίφνης
[72, 18]	τις κηλιδοῦν τὸν τῆς ἱστορίας	ὄγκον,	ὅτι καὶ τὰ τοιαῦτα συγγράφω,
[72, 17]	τε ῥόπαλον ἔν τε ταῖς	ὁδοῖς	προεφέρετο αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς
[72, 14]	νυκτὸς ἐφόνευσε, καὶ τῶν Ἐμεσηνῶν,	ὅθεν	ἦν, τοὺς ἐχθροὺς τοὺς ἑαυτοῦ
[72, 4]	τῷ ἀνδρὶ αὑτῆς τῷ Πομπηιανῷ·	ὅθεν	καὶ ἀνέπεισε τὸν εἰρημένον ἐπιθέσθαι
[72, 16]	ἐς ἐκεῖνα ἃ εἶπον ἐδαπάνα.	ὅθεν	καὶ ἐγκλήματα καὶ γυναιξὶ καὶ
[72, 16]	ἁμίλλας ἐν δυσὶν ὥραις ἐποίησεν.	ὅθεν	οὐχ ἥκιστα καὶ τὰ χρήματα
[72, 19]	κράνους. καὶ μετὰ τοῦτο καὶ	οἱ	ἄλλοι ἐμάχοντο. καὶ τῇ γε
[72, 16]	τινὰ ἀπαρχήν, κατ´ ἔτος ἐκέλευσέν	οἱ	ἀποφέρειν, τούς τε ἐν ταῖς
[72, 20]	ἀγωνιζομένου δ´ αὐτοῦ ἡμεῖς μὲν	οἱ	βουλευταὶ ἀεὶ μετὰ τῶν ἱππέων
[72, 9]	ἀναφέ ροντες ἐμήνιον αὐτῷ. καὶ	οἱ	ἐν Βρεττανίᾳ τοίνυν ὑπάρχοντες, ἐπειδή
[72, 10]	καὶ τῆς ἀπειρίας ἐδύνατο. καὶ	οἱ	Καισάρειοι τούτου ἀπαλλαγέντες (ἦν δὲ
[72, 7]	ἀποπνῖ– ξαι (καὶ γὰρ καὶ	οἱ	Κυιντίλιοι ἀπηγχονήθησαν) καὶ τὸν Σέξτον
[72, 2]	τῆς ἀστικῆς ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν. ~ὅτι	οἱ	Μαρκομάνοι οὔτε τροφὴν οὔτ´ ἄνδρας
[72, 15]	θηλείας ἐγένετο, καὶ τέλος καὶ	οἱ	μῆνες ἀπ´ αὐτοῦ πάντες ἐπεκλήθησαν,
[72, 13]	αὐτῶν τῷ Κομμόδῳ, καὶ μηδενός	οἱ	μηνύοντος τὸ γινόμενον, Μαρκία ἐκείνη
[72, 22]	ἐκ τοῦ χωρίου ἐν ᾧ	οἱ	μονομάχοι τρέφονται προελθεῖν· καὶ γὰρ
[72, 12]	ἠδυνήθη, καὶ διὰ τοῦτο καὶ	οἱ	Νικομηδεῖς καὶ ἀγῶνα ἄγειν καὶ
[72, 9]	ἔχειν καὶ τοῦ κοινοῦ προστατεῖν.	οἱ	οὖν στρατιῶται, ὁπότε τι σφίσι
[72, 13]	δὲ τοῦ Κλεάνδρου σῶμα παραλαβόντες	οἱ	Ῥωμαῖοι ἔσυραν καὶ ᾐκίσαντο, καὶ
[72, 13]	τῶν κλεμμάτων ὄντα καὶ μισήσωσιν	οἱ	Ῥωμαῖοι καὶ διαφθείρωσι. καὶ ἔσχεν
[72, 13]	ἀτιμίας. ἀπέκτειναν δὲ αὐτὸν οὐχ	οἱ	στρατιῶται ὥσπερ τὸν Περέννιον, ἀλλ´
[72, 19]	ἠγωνίσαντο μὲν εἷς πρὸς ἕνα	οἱ	συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν δέ τινες καὶ
[72, 21]	κατὰ τὰς πύλας καθ´ ἃς	οἱ	τελευτῶντες ἐκφέρονται ἐξεκομίσθη. ἐκ γὰρ
[72, 8]	τε Ἀλβῖνος καὶ ὁ Νίγρος	οἱ	τῷ αὐτοκράτορι Σεουήρῳ μετὰ ταῦτα
[72, 5]	ῥᾳδίως ἂν αὐτόν, εἴπερ ἐπεβεβουλεύκει	οἱ,	ὥσπερ ᾐτιάθη, φονεύσας ἕως ἔτι
[72, 20]	ἐς τὸ θέατρον, εἰσὶ δ´	οἳ	παρακύψαντες ἀπηλλάττοντο τὸ μέν τι
[72, 8]	αὐτῷ ἐγρηγορέναι βουλόμενος, δώδεκα γραμματεῖα,	οἷά	γε ἐκ φιλύρας ποιεῖται, καθ´
[72, 4]	τοῦ Οὐικτωρίνου· τούτους γὰρ οὐκ	οἶδ´	ὅπως οὐκ ἀπέκτεινε. λέγω δὲ
[72, 14]	καὶ νόσος μεγίστη ὧν ἐγὼ	οἶδα·	δισχίλιοι γοῦν πολλάκις ἡμέρας μιᾶς
[72, 18]	αὐτοῖς, καὶ ὅτι μηδένα ἄλλον	οἶδα	τῶν τι δυναμένων ἐς συγγραφὴν
[72, 6]	ἐκομίσθησαν) εἴτε καὶ ἀπέφυγεν, οὐδεὶς	οἶδεν·	ἕτερος δέ τις ἐτόλμησε μετὰ
[72, 3]	μυρίους καὶ δισχιλίους ἐκ τῆς	οἰκείας	ἐκπεσόντας καὶ μέλλοντας τοῖς ἄλλοις
[72, 4]	ἀλλοτρίας ἔτι παραδόσεως ἀλλ´ ἐξ	οἰκείας	ἤδη τηρήσεως. ἐλθὼν δὲ ἐς
[72, 6]	ὡς καὶ παραχρῆμα τελευτήσων ἐς	οἴκημα	ἐκομίσθη, καὶ αὐτὸς μὲν ἀφανὴς
[72, 22]	τέσσαρας· καὶ ἐς αὐτὸν ἡ	οἰκία	ἡ τῶν ὡς ἀληθῶς Αὐρηλίων
[72, 12]	ἐδίδου, πολλὰ δὲ καὶ ἐς	οἰκίας	καὶ ἐς βαλανεῖα ἄλλα τέ
[72, 24]	πῦρ τε νύκτωρ ἀρθὲν ἐξ	οἰκίας	τινὸς καὶ ἐς τὸ Εἰρηναῖον
[72, 17]	χρώμενος. θηρία μέντοι πολλὰ μὲν	οἴκοι	ἀπέσφαξε, πολλὰ δὲ καὶ ἐν
[72, 17]	δὲ καὶ ὀφθῆναι τοῦτο ποιῶν·	οἴκοι	δὲ συνεχῶς τοῦτ´ ἔπραττε, τῇ
[72, 10]	ἀνδρῶν εἶχεν. ἄνευ γὰρ ὧν	οἴκοι	ἔδρα, πολλοὺς μὲν ἄνδρας ἐν
[72, 11]	ποτὲ ἄρχων τὸ μὲν πρῶτον	οἴκοι	καθ´ ἑαυτὸν ἐπειράθη τὸν ὑποστράτηγον
[72, 17]	δημοσίῳ. καὶ μέντοι καὶ ἐμονομάχει,	οἴκοι	μὲν ὥστε καὶ φονεύειν τινά
[72, 22]	τρέφονται προελθεῖν· καὶ γὰρ τὸν	οἶκον	τὸν πρῶτον παρ´ αὐτοῖς, ὡς
[72, 24]	ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν	οἰκουμένην	αὐτῆς ἀφίξεται. οὐδὲ γὰρ κατασβεσθῆναι
[72, 15]	δὲ Ῥώμην ἀθάνατον εὐτυχῆ κολωνίαν	οἰκουμένην	τῆς γῆς (καὶ γὰρ ἄποικον
[72, 15]	Γερμανικὸς μέγιστος Βρεττανικός, εἰρηνοποιὸς τῆς	οἰκουμένης	{εὐτυχὴς} ἀνίκητος, Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς, ἀρχιερεύς,
[72, 22]	σεκουτόρων, ἀριστερὸς μόνος νικήσας δωδεκάκις"	οἶμαι	χιλίους" διὰ μὲν δὴ ταῦτα
[72, 18]	κύλικι ῥοπαλωτῇ παρὰ γυναικὸς γλυκὺν	οἶνον	ἐψυγμένον λαβών, ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ
[72, 22]	ἠδυνήθη παραχρῆμα ὑπό τε τοῦ	οἴνου	ὑπό τε τῶν λουτρῶν, οἷς
[72, 6]	τοῦ λόγου τούτου (οὐ γὰρ	οἷόν	τ´ ἐστὶ τὰ τηλικαῦτα ἐπὶ
[72, 22]	οἴνου ὑπό τε τῶν λουτρῶν,	οἷς	ἀεὶ ἀπλήστως ἐχρῆτο, φθαρῆναι, ἀλλὰ
[72, 16]	ἀνδράσιν ἐπιφέρων οὓς μὲν ἐφόνευεν,	οἷς	δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς οὐσίας
[72, 9]	τι καὶ ἐπετι μήθησαν ἐφ´	οἷς	ἐστασίαζον (οὐ γὰρ πρὶν ἡσύχασαν
[72, 2]	ἐπί τε τοῖς ἄλλοις ἐφ´	οἷς	ὁ πατὴρ αὐτοῦ συνετέθειτο, καὶ
[72, 8]	ὑπὲρ τὴν Δακίαν βαρβάρους, ἐν	οἷς	ὅ τε Ἀλβῖνος καὶ ὁ
[72, 23]	ἱστορίαν εὐλαβῶς πρὸς αὐτὴν καὶ	ὀκνηρῶς	διακείμενον, καὶ πονούμενον ἀπαγορεύοντά τε
[72, 15]	Ἡρακλῆς, ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ	ὀκτωκαιδέκατον,	αὐτοκράτωρ τὸ ὄγδοον, ὕπατος τὸ
[72, 11]	λόγων ὡς εἰπεῖν περὶ τοῦ	ὀλέθρου	αὐτοῦ γιγνομένων ἀπεθρασύνατο, καὶ πρὸς
[72, 10]	τῷ Πατέρνῳ τῷ συνάρχοντι τοῦ	ὀλέθρου	ἐγένετο· ἰδίᾳ μὲν γὰρ οὐδὲν
[72, 14]	ἄστει μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν	ὅλῃ	ὡς εἰπεῖν τῇ ἀρχῇ ὑπ´
[72, 19]	πλὴν καθ´ ὅσον ἐκεῖνοι μὲν	ὀλίγον	τι λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ δὲ
[72, 24]	γράμματα τὰ τῇ ἀρχῇ προσήκοντα	ὀλίγου	δεῖν πάντα φθαρῆναι. ἀφ´ οὗ
[72, 18]	διχῇ τέμνουσιν ἄλληλα, ἵν´ ἐξ	ὀλίγου	πανταχόθεν τετραχῇ τὰ θηρία μεμερισμένα
[72, 17]	σχήματι ὄντα ἠσπαζόμεθα) ἐσιὼν δὲ	ὁλοπόρφυρον	χρυσῷ κατάπαστον, χλαμύδα τε ὁμοίαν
[72, 3]	δέ, ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη σφίσιν	ὁμήρους	λαβὼν καὶ αἰχμαλώτους παρά τε
[72, 12]	δυνηθεὶς καὶ ἐπράθη μετὰ τῶν	ὁμοδούλων,	μεθ´ ὧν καὶ ἀχθοφορήσων ἐς
[72, 17]	ὁλοπόρφυρον χρυσῷ κατάπαστον, χλαμύδα τε	ὁμοίαν	τὸν Ἑλληνικὸν τρόπον λαμβάνων, καὶ
[72, 19]	ῥάβδου λαβὼν καὶ ἐπὶ βῆμα	ὅμοιον	ἀναβάς, συνέβαλεν· ὅπερ που καὶ
[72, 6]	πολλοὶ μὲν ἀντ´ αὐτοῦ δι´	ὁμοιότητα	πολλοὶ δὲ ὡς καὶ συνεγνωκότες
[72, 11]	Ἀφρικῆς ἡγεμονεύσας ἕνα τῶν παρέδρων	ὁμοιότροπόν	πως ἐκείνῳ ὄντα τοῦτο μὲν
[72, 6]	λανθάνειν) ζήτησις αὐτοῦ μεγάλη πανταχοῦ	ὁμοίως	ἐγένετο, καὶ πολλοὶ μὲν ἀντ´
[72, 18]	ἀξίαν λόγου καταθέσθαι διηκριβωκότα αὐτὰ	ὁμοίως	ἐμοί. ~ἐν μὲν οὖν τῇ
[72, 15]	καὶ ἐς τὰ γράμματα πάντα	ὁμοίως	ἐσγράφεσθαι ἐψηφίσθη. ~οὗτος οὖν ὁ
[72, 11]	μήτε λήψεσθαι, ἔπειτα καὶ ἐκεῖνον	ὀμόσαι	ἐκέλευσεν, ὡς δ´ οὐκ ἠθέλησεν
[72, 3]	κομισάμενος, καὶ ἀναγκάσας τοὺς ἄλλους	ὀμόσαι	ὥστε μήτ´ ἐνοικήσειν ποτὲ μήτ´
[72, 5]	πολυκτήμονες καὶ παμπλούσιοι, καὶ ἦρχον	ὁμοῦ	καὶ παρήδρευον ἀλλήλοις. ~Κονδιανὸς δὲ
[72, 5]	παιδείᾳ καὶ ἐπὶ στρατηγίᾳ καὶ	ὁμοφροσύνῃ	καὶ πλούτῳ. ἐκ γὰρ δὴ
[72, 8]	τὴν ἰδίαν ἀρετὴν ἀποθανεῖν μελλήσας	ὅμως	ἀφείθη· ~Περέννιον δὲ τῶν δορυφόρων
[72, 19]	νάρθηκα ἔχων, ἔστι μὲν ὅτε	ὃν	αὐτὸς προεκαλεῖτο, ἔστι δὲ ὅτε
[72, 14]	ἦν καὶ Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος,	ὃν	καὶ δημοσίᾳ περιελάμβανέ τε καὶ
[72, 19]	αὐτὸς προεκαλεῖτο, ἔστι δὲ ὅτε	ὃν	ὁ δῆμος ᾑρεῖτο· καὶ γὰρ
[72, 2]	τινα κατ´ ἔτος τακτὸν τελῶσιν,	ὃν	ὕστερον αὐτοῖς ἀφῆκεν. ὅπλα τέ
[72, 7]	Ἀμφιλόχου χρηστήριον, καὶ χρᾷ δι´	ὀνειράτων.	ἔχρησεν οὖν καὶ τῷ Σέξτῳ,
[72, 23]	πονούμενον ἀπαγορεύοντά τε ἀνακτωμένην δι´	ὀνειράτων,	καὶ καλὰς ἐλπίδας περὶ τοῦ
[72, 23]	τοιᾶσδε. βιβλίον τι περὶ τῶν	ὀνειράτων	καὶ τῶν σημείων δι´ ὧν
[72, 15]	τὸν ἐπ´ αὐτοῦ χρυσοῦν τε	ὀνομάζεσθαι	καὶ ἐς τὰ γράμματα πάντα
[72, 12]	καὶ ἐκτήσατο πλεῖστα τῶν πώποτε	ὀνομασθέντων	προκοίτων, καὶ ἀπ´ αὐτῶν πολλὰ
[72, 15]	γὰρ ἄλλοτε ἄλλα μετελάμβανε τῶν	ὀνομάτων,	τὸν δ´ Ἀμαζόνιον καὶ τὸν
[72, 2]	ὑπὲρ τὴν μεθορίαν τὴν ἀποτετμημένην	ὄντα	ἐξέλιπεν ~ὅτι τοῖς Βούροις ὁ
[72, 17]	τούτῳ γε αὐτὸν τῷ σχήματι	ὄντα	ἠσπαζόμεθα) ἐσιὼν δὲ ὁλοπόρφυρον χρυσῷ
[72, 13]	τὸν Κλέανδρον ἀπὸ τῶν κλεμμάτων	ὄντα	καὶ μισήσωσιν οἱ Ῥωμαῖοι καὶ
[72, 13]	Κόμμοδον ἐν τῷ Κυιντιλίῳ προαστείῳ	ὄντα,	πολλὰ μὲν ἐκείνῳ κἀγαθὰ ἐπευχόμενος,
[72, 11]	τῶν παρέδρων ὁμοιότροπόν πως ἐκείνῳ	ὄντα	τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησεν, ἐπὶ
[72, 6]	ἐστερήθησαν. καὶ ὁ μὲν εἴτε	ὄντως	ἐσφάγη (πλεῖσται γὰρ κεφαλαὶ ὡς
[72, 21]	μανδύαις ἐς τὸ θέατρον ἐσελθεῖν,	ὅπερ	οὐκ ἄλλως ποιοῦμεν ἐσιόντες ἐς
[72, 19]	ἐπὶ βῆμα ὅμοιον ἀναβάς, συνέβαλεν·	ὅπερ	που καὶ ἐν τέρατος λόγῳ
[72, 14]	ἑτέρους ἐπὶ μισθῷ τὸ δεινόν·	ὅπερ	που καὶ ἐπὶ τοῦ Δομιτιανοῦ
[72, 2]	τελῶσιν, ὃν ὕστερον αὐτοῖς ἀφῆκεν.	ὅπλα	τέ τινα παρ´ αὐτῶν ἔλαβε,
[72, 19]	ἤσκει δὲ καὶ ἐχρῆτο τῇ	ὁπλίσει	τῇ τοῦ σεκούτορος καλουμένου, τὴν
[72, 17]	πεποιημένον, κηρύκειόν τε τοιοῦτον φέρων	ὁποῖον	ὁ Ἑρμῆς. ἡ γὰρ λεοντῆ
[72, 7]	τοὺς θανατωθέντας ὑπ´ αὐτοῦ γράφοιμι,	ὁπόσους	ἐκεῖνος ἢ διὰ συκοφαντίας ψευδεῖς
[72, 9]	κοινοῦ προστατεῖν. οἱ οὖν στρατιῶται,	ὁπότε	τι σφίσι μὴ καταθύμιον ἀπαντήσαι,
[72, 23]	ἄλλοις δώδεκα· τὰ γὰρ λοιπά,	ὅπου	ἂν καὶ προχωρήσῃ, γεγράψεται. ~πρὸ
[72, 8]	ἄλλα ἥκιστα ἄδην ἐσιτεῖτο, καὶ	ὅπως	μηδὲ τῶν ἄρτων διαπιμπλᾶται, ἐκ
[72, 4]	Οὐικτωρίνου· τούτους γὰρ οὐκ οἶδ´	ὅπως	οὐκ ἀπέκτεινε. λέγω δὲ ταῦτά
[72, 4]	Κόμμοδος, ἐπὶ μοιχείᾳ δή τινι	ὀργισθεὶς	αὐτῇ. πρὸ δὲ τοῦ ἀναιρεθῆναι
[72, 6]	πλούτου καὶ τοῦ ἀξιώματος αὐτοῦ	ὁρμῆσαι.	καὶ πολλά γε ὑπὸ πολλῶν
[72, 9]	τε καὶ τοῦ Κλεάνδρου ἐνάγοντος,	ὃς	κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ Περεννίου ποιεῖν
[72, 7]	τε ἀδελφοὺς ὑπὸ τοῦ Κομμόδου,	ὃς	μετὰ ταῦτα τὸν Ἡρακλέα ἐζήλωσε,
[72, 13]	κατὰ τοῦ Κλεάνδρου καταρώμενος. καὶ	ὃς	στρατιώτας τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψε,
[72, 20]	καὶ ἐπεβοῶμεν τά τε ἄλλα	ὅσα	ἐκελευόμεθα, καὶ αὐτὸ τοῦτο συνεχῶς,
[72, 19]	τοῦ κύκλου ἔδαφος καταβαίνων ἄνωθεν,	ὅσα	ἐπλησίαζε, τὰ δὲ καὶ προσαγόμενα
[72, 9]	κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ Περεννίου ποιεῖν	ὅσα	ἠβούλετο δεινῶς αὐτὸν ἐμίσει, καὶ
[72, 24]	καὶ ἐπισπέρχοντος. ἀλλ´ ἐπειδὴ πάντα	ὅσα	κατέσχε διέφθειρεν, ἐξαναλωθὲν ἐπαύσατο.
[72, 10]	Ῥωμαίων ἀρχὴν ὀφείλων, πλὴν καθ´	ὅσον	διὰ τὴν φιλαρχίαν αἰτιώτατος τῷ
[72, 19]	ἄλλοις μονομάχοις ἐποίει, πλὴν καθ´	ὅσον	ἐκεῖνοι μὲν ὀλίγον τι λαμβάνοντες
[72, 14]	λέοντα ἀπὸ τοῦ ἵππου κατακοντίσας·	ὅστις	ἐπειδὴ καὶ τοὺς σφαγέας παρόντας
[72, 20]	Κλαύδιος ὁ γέρων οὐκ ἔστιν	ὅτε	ἀπήντησεν, ἀλλὰ τοὺς μὲν υἱεῖς
[72, 8]	καὶ περὶ πάντα τἆλλα ζῶν,	ὅτε	ἐπολέμει, ὑψηλόφρων καὶ φρονηματώδης ἐγίγνετο,
[72, 1]	σαφῶς προγνῶναι. ἦν δὲ ἐννεακαιδεκαέτης	ὅτε	μετήλλαξεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, πολλοὺς
[72, 19]	μονομάχος νάρθηκα ἔχων, ἔστι μὲν	ὅτε	ὃν αὐτὸς προεκαλεῖτο, ἔστι δὲ
[72, 19]	ὃν αὐτὸς προεκαλεῖτο, ἔστι δὲ	ὅτε	ὃν ὁ δῆμος ᾑρεῖτο· καὶ
[72, 5]	ἐφίλησαν ἀλλήλους, καὶ οὐκ ἔστιν	ὅτε	οὐδὲ ἐν ταῖς ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν.
[72, 22]	καὶ φοβηθέντες (ἠπείλει γάρ σφισιν,	ὅτι	ἐκωλύετο ταῦτα ποιεῖν) ἐπεβούλευσαν αὐτῷ.
[72, 21]	τῶν αὐτοκρατόρων τις μεταλλάξειε, καὶ	ὅτι	ἐν τῇ τελευταίᾳ ἡμέρᾳ τὸ
[72, 12]	ἐπὶ Ἰουλίου Σόλωνος ἀνδρὸς ἀφανεστάτου	ὅτι	ἐς τὸ συνέδριον τῆς οὐσίας
[72, 19]	καὶ σκιαμαχήσας καὶ νικήσας δῆλον	ὅτι	ἐφίλει ὥσπερ εἶχε διὰ τοῦ
[72, 19]	καὶ ἐπὶ τούτῳ μέγα ἐφρόνει	ὅτι	ἦν ἐπαρίστερος. ἀντηγωνίζετο δὲ αὐτῷ
[72, 15]	Κόμμοδος, διά τε τἆλλα καὶ	ὅτι	ἠναγκάζοντο, ἃ τῷ πατρὶ αὐτοῦ
[72, 21]	τὴν ἑαυτοῦ σεσηρὼς ἐκίνησεν, ἐνδεικνύμενος	ὅτι	καὶ ἡμᾶς τὸ αὐτὸ τοῦτο
[72, 18]	κηλιδοῦν τὸν τῆς ἱστορίας ὄγκον,	ὅτι	καὶ τὰ τοιαῦτα συγγράφω, νομίσῃ.
[72, 11]	τὸν Περέννιον προσελθὼν ἀκούω" ἔφη	ὅτι	με ἀποκτεῖναι ἐθέλετε· τί οὖν
[72, 21]	οὖν τούτων γενομένων παρεμυθήσατο ἡμᾶς	ὅτι	μέλλων αὖθις μονομαχῆσαι παρήγγειλεν ἡμῖν
[72, 18]	ὅτι τε συνεγενόμην αὐτοῖς, καὶ	ὅτι	μηδένα ἄλλον οἶδα τῶν τι
[72, 10]	ἀρχῆς αὐτοῦ πᾶσαν ἀσφάλειαν ἐποιεῖτο.	ὅτι	ὁ Κόμμοδος εὐθυμίαις τε πάνυ
[72, 5]	παρὰ τῷ Κομμόδῳ πᾶν δυναμένη.	~ὅτι	ὁ Κόμμοδος καὶ Ἰουλιανὸν τὸν
[72, 7]	δι´ ἄλλην τινὰ ἀρετὴν διεχρήσατο.	ὅτι	ὁ Κόμμοδος πολλὰ μὲν πλούτου
[72, 2]	καὶ τῆς ἀστικῆς ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν.	~ὅτι	οἱ Μαρκομάνοι οὔτε τροφὴν οὔτ´
[72, 3]	ἐποιήσατο, ὅτι τε ἔρρωντο καὶ	ὅτι	οὐκ εἰρήνην ἀλλὰ ἀνοχὴν ἐς
[72, 24]	καὶ τὰ μάλιστα δῆλον ἐγένετο	ὅτι	οὐκ ἐν τῇ πόλει τὸ
[72, 20]	τῶν ἱππέων συνεφοιτῶμεν, χωρὶς ἢ	ὅτι	Πομπηιανὸς Κλαύδιος ὁ γέρων οὐκ
[72, 9]	πράττοντος, ὁ Περέννιος ἠναγκάζετο οὐχ	ὅτι	τὰ στρατιωτικὰ ἀλλὰ καὶ τἆλλα
[72, 3]	πολλάκις αὐτὴν αἰτηθείς, οὐκ ἐποιήσατο,	ὅτι	τε ἔρρωντο καὶ ὅτι οὐκ
[72, 18]	λεπτολογήσω μᾶλλον ἢ τὰ πρότερα,	ὅτι	τε συνεγενόμην αὐτοῖς, καὶ ὅτι
[72, 3]	μεθορίαν τὴν ἀποτετμημένην ὄντα ἐξέλιπεν	~ὅτι	τοῖς Βούροις ὁ Κόμμοδος εἰρήνην
[72, 4]	ἐν τοῖς αὑτοῦ ἐπαίνοις εἶπεν,	ὅτι	τὸν πατέρα ποτὲ ἐς πηλὸν
[72, 20]	καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν	ὅτι	τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει ὥσπερ ὁ
[72, 11]	τοῦ περὶ αὐτὸν λόγου γέγραπται.	~ὅτι	τῷ Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι ἀνδριὰς ἔστη.
[72, 6]	διαδοθέντος δὲ τοῦ λόγου τούτου	(οὐ	γὰρ οἷόν τ´ ἐστὶ τὰ
[72, 9]	ἐπετι μήθησαν ἐφ´ οἷς ἐστασίαζον	(οὐ	γὰρ πρὶν ἡσύχασαν ἢ αὐτοὺς
[72, 8]	Ῥώμης αὐτοὺς μετεπέμπετο, οὐχ ὡς	οὐ	δυνάμενος τῶν ἐπιχωρίων ἐσθίειν, ἀλλ´
[72, 21]	ξίφει (γέλως γὰρ ἡμᾶς ἀλλ´	οὐ	λύπη ἔλαβεν) εἰ μὴ δάφνης
[72, 13]	καὶ ἔτρωσάν τινας καὶ ἀπέκτειναν·	οὐ	μέντοι καὶ ἀνείρχθη διὰ τοῦτο
[72, 6]	τῆς δὲ δὴ παιδείας αὐτοῦ	οὐ	μετεσχήκει. ~τοῦτό τε οὖν αὐτὸς
[72, 8]	χρημάτων τε διαφανῶς ἀδωρότατος ἦν,	οὐ	μὴν καὶ ἡδὺς τὸ ἦθος
[72, 4]	ἔφη, τοῦτό σοι ἡ βουλὴ	{οὐ}	πέπομφεν" οὗτος ἠγγύητο μὲν τὴν
[72, 24]	ὀλίγου δεῖν πάντα φθαρῆναι. ἀφ´	οὗ	δὴ καὶ τὰ μάλιστα δῆλον
[72, 21]	πρὸς ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, ἐξ	οὗ	οὐχ ἥκιστα ἀπολεῖσθαι προσεδοκήσαμεν. στρουθὸν
[72, 2]	μήτε τοῖς Βούροις μήτε τοῖς	Οὐανδίλοις	πολεμῶσιν. ἐπὶ μὲν τούτοις συνηλλάγη,
[72, 17]	~καὶ ἐν μὲν τῷ δημοσίῳ	οὐδαμόθεν	ἅρματα ἤλασε, πλὴν εἰ μή
[72, 23]	ὡς ὑπολειψομένου τὴν ἱστορίαν καὶ	οὐδαμῶς	ἀμαυρώσοντος, ἐπίσκοπον τῆς τοῦ βίου
[72, 24]	πᾶσαν τὴν οἰκουμένην αὐτῆς ἀφίξεται.	οὐδὲ	γὰρ κατασβεσθῆναι ἀνθρωπίνῃ χειρὶ ἠδυνήθη,
[72, 11]	τήμερον αὐτὸ δρᾶσαι; ἀλλ´ οὐδὲν	οὐδὲ	ἐκ τούτου δεινὸν ὑπ´ ἄλλου
[72, 5]	ἀλλήλους, καὶ οὐκ ἔστιν ὅτε	οὐδὲ	ἐν ταῖς ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο
[72, 6]	αὐτὸν ἐκολάσθησαν, ἔτι δὲ πλείους	οὐδὲ	ἑορακότες ποτὲ ἴσως αὐτὸν τῶν
[72, 20]	δὴ λοιποῦ δήμου πολλοὶ μὲν	οὐδὲ	ἐσῆλθον ἐς τὸ θέατρον, εἰσὶ
[72, 7]	ἀποπνῖγον καὶ λέων νεβρὸν διώκων.	οὐδὲ	ἔσχον αὐτὰς συμβαλεῖν, τῷ πατρὶ
[72, 9]	ἔπαρχον τοῖς στρατιώταις ὧν ἦρχεν,	οὐδὲ	ἐτόλμησε καταφρονῆσαι χιλίους καὶ πεντακοσίους,
[72, 4]	ἡ γὰρ Λουκίλλα οὐδὲν ἐπιεικεστέρα	οὐδὲ	σωφρονεστέρα τοῦ ἀδελφοῦ Κομμόδου ὑπάρχουσα
[72, 6]	Ῥώμην ἐκομίσθησαν) εἴτε καὶ ἀπέφυγεν,	οὐδεὶς	οἶδεν· ἕτερος δέ τις ἐτόλμησε
[72, 24]	πολλοὶ καὶ ἔξεδροι ἐπλανῶντο, προσεπιφθεγγόμενοι	οὐδὲν	εἰρηναῖον, καὶ βύας ἀπ´ αὐτοῦ
[72, 16]	βουλευτὰς κατὰ πέντε δραχμάς. καὶ	οὐδὲν	ἐκ τούτων περιεποιεῖτο, ἀλλὰ πάντα
[72, 4]	συννεανιεύεσθαι αὐτῷ. ἡ γὰρ Λουκίλλα	οὐδὲν	ἐπιεικεστέρα οὐδὲ σωφρονεστέρα τοῦ ἀδελφοῦ
[72, 19]	μεθ´ ἡμῶν ἐθεώρει· ἐπράττετο δ´	οὐδὲν	ἔτι παιδιᾶς ἐχόμενον, ἀλλ´ ὥστε
[72, 5]	τούς τε στρατιώτας ἀνηρτημένος, πρᾶξαι,	οὐδὲν	ἠθέλησε διά τε τὴν ἑαυτοῦ
[72, 10]	δὲ αὐτῶν κορυφαῖος ὁ Κλέανδρος)	οὐδὲν	ὅ τι κακὸν οὐκ ἔδρων,
[72, 13]	καὶ ὁ δῆμος παραλαβὼν αὐτὰ	οὐδὲν	ὅ τι οὐκ ἐξέκραγε, καὶ
[72, 11]	καὶ τήμερον αὐτὸ δρᾶσαι; ἀλλ´	οὐδὲν	οὐδὲ ἐκ τούτου δεινὸν ὑπ´
[72, 19]	ἔσφαξαν δέ τινες καὶ τοὺς	οὐδὲν	προσήκοντάς σφισιν, ὑπό τε τοῦ
[72, 10]	ὀλέθρου ἐγένετο· ἰδίᾳ μὲν γὰρ	οὐδὲν	πώποτε οὔτε πρὸς δόξαν οὔτε
[72, 21]	ᾑματωμένον ἀνατείνας, καὶ εἶπε μὲν	οὐδέν,	τὴν δὲ κεφαλὴν τὴν ἑαυτοῦ
[72, 9]	καὶ τῶν τῇ ἀρχῇ προσηκόντων	οὐδὲν	ὡς εἰπεῖν πράττοντος, ὁ Περέννιος
[72, 15]	ἐγεγόνει. ~καὶ οὗτοι μὲν ἐν	οὐδενὶ	λόγῳ ἀπώλλυντο, ἦν δὲ ἁπάντων
[72, 11]	καὶ τῇ τῶν λόγων παρασκευῇ	οὐδενὸς	τῶν καθ´ ἑαυτὸν δεύτερος γενόμενος.
[72, 20]	μὲν υἱεῖς ἔπεμπεν, αὐτὸς δὲ	οὐδέποτε	ἀφίκετο, αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι ἐπὶ τούτῳ
[72, 12]	ἀπέπεμψεν. ~τοιοῦτος μέν τις ὁ	Οὐικτωρῖνος	ἦν, ὁ δὲ δὴ Κλέανδρος
[72, 4]	καὶ τοῦ Περτίνακος καὶ τοῦ	Οὐικτωρίνου·	τούτους γὰρ οὐκ οἶδ´ ὅπως
[72, 11]	αὐτὸν λόγου γέγραπται. ~ὅτι τῷ	Οὐικτωρίνῳ	πολιαρχήσαντι ἀνδριὰς ἔστη. ἀπέθανε δὲ
[72, 7]	συκοφαντίας ψευδεῖς ἢ δι´ ὑποψίας	οὐκ	ἀληθεῖς ἢ διὰ πλοῦτον λαμπρὸν
[72, 21]	ἐς τὸ θέατρον ἐσελθεῖν, ὅπερ	οὐκ	ἄλλως ποιοῦμεν ἐσιόντες ἐς τὸ
[72, 18]	συγγράφω, νομίσῃ. ἄλλως μὲν γὰρ	οὐκ	ἂν εἶπον αὐτά· ἐπειδὴ δὲ
[72, 4]	τούτους γὰρ οὐκ οἶδ´ ὅπως	οὐκ	ἀπέκτεινε. λέγω δὲ ταῦτά τε
[72, 10]	Κλέανδρος) οὐδὲν ὅ τι κακὸν	οὐκ	ἔδρων, πωλοῦντες πάντα, ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες.
[72, 3]	ὅτι τε ἔρρωντο καὶ ὅτι	οὐκ	εἰρήνην ἀλλὰ ἀνοχὴν ἐς τὸ
[72, 24]	τὰ μάλιστα δῆλον ἐγένετο ὅτι	οὐκ	ἐν τῇ πόλει τὸ δεινὸν
[72, 14]	ἐτελεύτησαν. πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλως	οὐκ	ἐν τῷ ἄστει μόνον ἀλλὰ
[72, 4]	ταῦτά τε καὶ τὰ λοιπὰ	οὐκ	ἐξ ἀλλοτρίας ἔτι παραδόσεως ἀλλ´
[72, 11]	πολιαρχήσαντι ἀνδριὰς ἔστη. ἀπέθανε δὲ	οὐκ	ἐξ ἐπιβουλῆς, καὶ δή ποτε
[72, 13]	παραλαβὼν αὐτὰ οὐδὲν ὅ τι	οὐκ	ἐξέκραγε, καὶ τέλος καταπηδήσας ὥρμησε
[72, 3]	γάρ, καίτοι πολλάκις αὐτὴν αἰτηθείς,	οὐκ	ἐποιήσατο, ὅτι τε ἔρρωντο καὶ
[72, 11]	πως ἐκείνῳ ὄντα τοῦτο μὲν	οὐκ	ἐποίησεν, ἐπὶ πλοῖον δέ τι
[72, 5]	ἕως ἔτι τῶν δορυφόρων ἦρχεν,	οὐκ	ἐποίησεν. ἐφόνευσε δὲ καὶ τοὺς
[72, 22]	γέ τοι, μᾶλλον δὲ ἀνῃρέθη,	οὐκ	ἐς μακράν. ὁ γὰρ Λαῖτος
[72, 11]	πεῖσαι μὴ δωροδοκεῖν, ἐπεὶ δ´	οὐκ	ἐσήκουεν αὐτοῦ, ἀνέβη τε ἐπὶ
[72, 20]	ὅτι Πομπηιανὸς Κλαύδιος ὁ γέρων	οὐκ	ἔστιν ὅτε ἀπήντησεν, ἀλλὰ τοὺς
[72, 5]	τῶν πώποτε ἐφίλησαν ἀλλήλους, καὶ	οὐκ	ἔστιν ὅτε οὐδὲ ἐν ταῖς
[72, 1]	~οὗτος πανοῦργος μὲν	οὐκ	ἔφυ, ἀλλ´ εἰ καί τις
[72, 22]	βοείοις αὐτῷ ἔδωκαν. ἐπεὶ δ´	οὐκ	ἠδυνήθη παραχρῆμα ὑπό τε τοῦ
[72, 11]	ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν, ὡς δ´	οὐκ	ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι
[72, 4]	καὶ τοῦ Οὐικτωρίνου· τούτους γὰρ	οὐκ	οἶδ´ ὅπως οὐκ ἀπέκτεινε. λέγω
[72, 23]	συνθεῖναι ἐπεθύμησα· καὶ διὰ τοῦτο	οὐκέτι	ἰδίᾳ ἐκεῖνο ὑπολιπεῖν ἀλλ´ ἐς
[72, 8]	πάνυ ἀναγκαίου φαγεῖν· τὰ γὰρ	οὖλα	αὐτοῦ κακῶς ἔχοντα ῥᾳδίως ὑπὸ
[72, 8]	κατακοψάντων, φοβηθεὶς ὁ Κόμμοδος Μάρκελλον	Οὔλπιον	ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψεν. οὑτοσὶ δὲ
[72, 7]	αὐτοῦ οὐ μετεσχήκει. ~τοῦτό τε	οὖν	αὐτὸς ἤκουσα παρών, καὶ ἕτερον
[72, 23]	μοι καὶ καλὰ ἀντεπέστειλε. ταῦτ´	οὖν	ἐγὼ τὰ γράμματα πρὸς ἑσπέραν
[72, 8]	ἄρτων ξηρότητος ᾑμάσσετο. ἐπετήδευε δ´	οὖν	ἐπὶ μεῖζον αὐτὸ πλάττεσθαι, ἵν´
[72, 7]	καὶ χρᾷ δι´ ὀνειράτων. ἔχρησεν	οὖν	καὶ τῷ Σέξτῳ, ὃ διὰ
[72, 12]	τῆς βουλῆς ἔλαβον. ὁ δ´	οὖν	Κλέανδρος μέγας ὑπὸ τῆς τύχης
[72, 22]	λούμενον αὐτὸν ἀπέπνιξαν. τῷ μὲν	οὖν	Κομμόδῳ τοῦτο τὸ τέλος ἐγένετο
[72, 11]	ὅτι με ἀποκτεῖναι ἐθέλετε· τί	οὖν	μέλλετε; τί δὲ ἀναβάλλεσθε, ἐξὸν
[72, 13]	ἰδιώταις καὶ πόλεσιν ἐδαπάνα. ~οὗτος	οὖν	ὁ Κλέανδρος ἐς τοσοῦτον ὄγκον
[72, 16]	πάντα ὁμοίως ἐσγράφεσθαι ἐψηφίσθη. ~οὗτος	οὖν	ὁ χρυσοῦς, οὗτος ὁ Ἡρακλῆς,
[72, 10]	υἱεῖς δύο προσδιεφθάρησαν. ~ὁ μὲν	οὖν	οὕτως ἐσφάγη, ἥκιστα δὴ τοῦτο
[72, 12]	ταῦτα αὐταρχήσας ὑπάτευσεν. ἠργυρολόγει μὲν	οὖν	πανταχόθεν, καὶ ἐκτήσατο πλεῖστα τῶν
[72, 9]	καὶ τοῦ κοινοῦ προστατεῖν. οἱ	οὖν	στρατιῶται, ὁπότε τι σφίσι μὴ
[72, 19]	αὐτὰ ὁμοίως ἐμοί. ~ἐν μὲν	οὖν	τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ταῦτ´ ἐγένετο·
[72, 21]	γελᾶν ἔλεγχον ἀποκρυψώμεθα. τοιούτων δ´	οὖν	τούτων γενομένων παρεμυθήσατο ἡμᾶς ὅτι
[72, 17]	τῶν μὲν ῥῖνα τῶν δὲ	οὖς	τῶν δὲ ἄλλο τι) ἐν
[72, 8]	τέ τινα μετὰ τῶν στρατιωτῶν	οὓς	εἶχε κατακοψάντων, φοβηθεὶς ὁ Κόμμοδος
[72, 19]	καὶ {ὁ} Ἔκλεκτος ὁ πρόκοιτος,	οὓς	καὶ σκιαμαχήσας καὶ νικήσας δῆλον
[72, 16]	καὶ γυναιξὶ καὶ ἀνδράσιν ἐπιφέρων	οὓς	μὲν ἐφόνευεν, οἷς δὲ τὴν
[72, 2]	τε αὐτομόλους καὶ τοὺς αἰχμαλώτους,	οὓς	μετὰ ταῦτα ἔλαβον, ἀποδῶσιν αὐτῷ,
[72, 6]	(πλεῖσται γὰρ κεφαλαὶ ὡς ἐκείνου	οὖσαι	ἐς τὴν Ῥώμην ἐκομίσθησαν) εἴτε
[72, 3]	σφῶν τῆς πρὸς τῇ Δακίᾳ	οὔσης.	ὁ αὐτὸς Σαβινιανὸς καὶ Δακῶν
[72, 16]	οἷς δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς	οὐσίας	αὐτῶν ἐπίπρασκε. καὶ τέλος ἐν
[72, 12]	ὅτι ἐς τὸ συνέδριον τῆς	οὐσίας	στερηθεὶς ἐξωρίσθη. ταῦτά τε ὁ
[72, 6]	ἑορακότες ποτὲ ἴσως αὐτὸν τῶν	οὐσιῶν	ἐστερήθησαν. καὶ ὁ μὲν εἴτε
[72, 2]	~ὅτι οἱ Μαρκομάνοι οὔτε τροφὴν	οὔτ´	ἄνδρας συχνοὺς ὑπό τε τοῦ
[72, 10]	προσέκειτο καὶ ἁρματηλασίᾳ προσεῖχε, καὶ	οὔτ´	ἀρχὴν τῶν τοιούτων τι αὐτῷ
[72, 10]	τῶν τοιούτων τι αὐτῷ ἔμελεν,	οὔτ´	εἰ καὶ σφόδρα ἐπεφροντίκει, διαθέσθαι
[72, 10]	ἰδίᾳ μὲν γὰρ οὐδὲν πώποτε	οὔτε	πρὸς δόξαν οὔτε πρὸς πλοῦτον
[72, 10]	οὐδὲν πώποτε οὔτε πρὸς δόξαν	οὔτε	πρὸς πλοῦτον περιεβάλετο, ἀλλὰ καὶ
[72, 7]	δυνηθέντος καὶ φυγόντος, εἶτα φωραθέντος,	οὔτε	τι ἀκοῦσαι καίτοι πολλὰ μηνύσειν
[72, 2]	ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν. ~ὅτι οἱ Μαρκομάνοι	οὔτε	τροφὴν οὔτ´ ἄνδρας συχνοὺς ὑπό
[72, 15]	ἐπὶ τοῦ Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει. ~καὶ	οὗτοι	μὲν ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἀπώλλυντο,
[72, 4]	σοι ἡ βουλὴ {οὐ} πέπομφεν"	οὗτος	ἠγγύητο μὲν τὴν θυγατέρα Λουκίλλης,
[72, 21]	σφας ῥοπάλῳ παίων ὡς γίγαντας.	~οὗτος	μὲν ὁ φόβος πᾶσι κοινὸς
[72, 14]	πατέρα ὠνόμαζεν, Ἰούλιός τε Ἀλέξανδρος,	οὗτος	μὲν ὡς καὶ λέοντα ἀπὸ
[72, 16]	ἐψηφίσθη. ~οὗτος οὖν ὁ χρυσοῦς,	οὗτος	ὁ Ἡρακλῆς, οὗτος ὁ θεός
[72, 16]	ὁ χρυσοῦς, οὗτος ὁ Ἡρακλῆς,	οὗτος	ὁ θεός (καὶ γὰρ καὶ
[72, 20]	τὰς Στυμφαλίδας. καὶ ἐπιστεύθη γε	οὗτος	ὁ λόγος, ἐπειδή ποτε πάντας
[72, 13]	καὶ ἰδιώταις καὶ πόλεσιν ἐδαπάνα.	~οὗτος	οὖν ὁ Κλέανδρος ἐς τοσοῦτον
[72, 16]	γράμματα πάντα ὁμοίως ἐσγράφεσθαι ἐψηφίσθη.	~οὗτος	οὖν ὁ χρυσοῦς, οὗτος ὁ
[72, 1]		~οὗτος	πανοῦργος μὲν οὐκ ἔφυ, ἀλλ´
[72, 8]	Μάρκελλον Οὔλπιον ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψεν.	οὑτοσὶ	δὲ ὁ ἀνὴρ μέτριος καὶ
[72, 22]	τούτου ὑποτοπήσας αὐτὸ ἠπείλει τινά,	οὕτω	δὴ Νάρκισσόν τινα γυμναστὴν ἐπέπεμψαν
[72, 23]	τὸ δαιμόνιον ἱστορίαν γράφειν. καὶ	οὕτω	δὴ ταῦτα περὶ ὧν νῦν
[72, 15]	πάντας ἀνθρώπους καθ´ ὑπερβολὴν νικῶν·	οὕτω	καθ´ ὑπερβολὴν ἐμεμήνει τὸ κάθαρμα.
[72, 5]	οὕτως αὐτοί, ὥσπερ ἔζησαν ἅμα,	οὕτω	καὶ ἀπέθανον μεθ´ ἑνὸς τέκνου·
[72, 6]	μηδὲ συνεῖναι τὸ λεγόμενον δυνηθείς.	οὕτω	που τὸ μὲν εἶδος ἐκ
[72, 15]	πάντες ἐπεκλήθησαν, ὥστε καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς	οὕτως,	Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς Λούκιος
[72, 5]	ἐνενόουν, ἄχθεσθαι τοῖς παροῦσι. καὶ	οὕτως	αὐτοί, ὥσπερ ἔζησαν ἅμα, οὕτω
[72, 13]	τὸ πραττόμενον· καὶ ὁ Κόμμοδος	οὕτως	ἔδεισεν, ἄλλως τε καὶ δειλότατος
[72, 17]	θέατρον, καὶ ἀπορρίψας τὰ ἄλλα	οὕτως	ἐν τῷ χιτῶνι ἀνυπόδητος ἔργου
[72, 15]	τὸ κάθαρμα. καὶ τῇ βουλῇ	οὕτως	ἐπέστελλεν αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Λούκιος Αἴλιος
[72, 10]	δύο προσδιεφθάρησαν. ~ὁ μὲν οὖν	οὕτως	ἐσφάγη, ἥκιστα δὴ τοῦτο παθεῖν
[72, 12]	Ῥώμην ἐκεκόμιστο, χρόνου δὲ προϊόντος	οὕτως	ηὐξήθη ὥστε καὶ τοῦ Κομμόδου
[72, 13]	Ῥωμαῖοι καὶ διαφθείρωσι. καὶ ἔσχεν	οὕτως.	ἱπποδρομία τις ἦν, μελλόντων δὲ
[72, 21]	ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, ἐξ οὗ	οὐχ	ἥκιστα ἀπολεῖσθαι προσεδοκήσαμεν. στρουθὸν γὰρ
[72, 16]	ἐν δυσὶν ὥραις ἐποίησεν. ὅθεν	οὐχ	ἥκιστα καὶ τὰ χρήματα αὐτὸν
[72, 13]	μετὰ ἀτιμίας. ἀπέκτειναν δὲ αὐτὸν	οὐχ	οἱ στρατιῶται ὥσπερ τὸν Περέννιον,
[72, 9]	εἰπεῖν πράττοντος, ὁ Περέννιος ἠναγκάζετο	οὐχ	ὅτι τὰ στρατιωτικὰ ἀλλὰ καὶ
[72, 14]	ἵππευε, τὸ δὲ μειράκιον καμὸν	οὐχ	ὑπέμεινε καταλιπεῖν, ἀλλ´ ὡς κατελαμβάνετο,
[72, 8]	ἐκ τῆς Ῥώμης αὐτοὺς μετεπέμπετο,	οὐχ	ὡς οὐ δυνάμενος τῶν ἐπιχωρίων
[72, 10]	τὴν πᾶσαν τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν	ὀφείλων,	πλὴν καθ´ ὅσον διὰ τὴν
[72, 17]	δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς δὲ καὶ	ὀφθῆναι	τοῦτο ποιῶν· οἴκοι δὲ συνεχῶς
[72, 7]	ὑπὸ τοῦ κρείττονος. πάμπολυν ἂν	ὄχλον	τῇ συγγραφῇ παράσχοιμι, εἰ ἀκριβῶς
[72, 19]	προσήκοντάς σφισιν, ὑπό τε τοῦ	ὄχλου	καὶ τῆς στενοχωρίας ἐμπελασθέντες αὐτοῖς.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/06/2007