HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre LXXII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 39 formes différentes pour 51 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[72, 3]   ἀλλὰ ἀνοχὴν ἐς τὸ παρασκευάσασθαι λαβεῖν ἤθελον· τότε δέ, ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν,

[72, 18]   παρὰ γυναικὸς γλυκὺν οἶνον ἐψυγμένον λαβών, ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ καὶ ὁ

[72, 3]   ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη σφίσιν ὁμήρους λαβὼν καὶ αἰχμαλώτους παρά τε τῶν

[72, 19]   σχῆμα πᾶν μετ´ ἐπιχρύσου ῥάβδου λαβὼν καὶ ἐπὶ βῆμα ὅμοιον ἀναβάς,

[72, 23]   τὰ γράμματα πρὸς ἑσπέραν ἤδη λαβὼν κατέδαρθον, καί μοι καθεύδοντι προσέταξε

[72, 6]   (διέτριβε δὲ ἐν Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ ἔπιε, καὶ μετὰ τοῦτ´ ἐπί

[72, 4]   τοὺς μὲν φανερῶς τοὺς δὲ λάθρᾳ φαρμάκοις, καὶ ὡς εἰπεῖν πάντας

[72, 22]   οὐκ ἐς μακράν. ὁ γὰρ Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι αὐτῷ

[72, 22]   μὲν δὴ ταῦτα ὅ τε Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἐπέθεντο αὐτῷ,

[72, 19]   δὲ αὐτῷ μαχομένῳ Αἰμίλιός τε Λαῖτος ὁ ἔπαρχος καὶ {ὁ} Ἔκλεκτος

[72, 19]   ὅσον ἐκεῖνοι μὲν ὀλίγον τι λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ δὲ δὴ Κομμόδῳ

[72, 17]   τε ὁμοίαν τὸν Ἑλληνικὸν τρόπον λαμβάνων, καὶ στέφανον ἔκ τε λίθων

[72, 7]   οὐκ ἀληθεῖς ἢ διὰ πλοῦτον λαμπρὸν ἢ διὰ γένος εὐδόκιμον ἢ

[72, 6]   τὰ τηλικαῦτα ἐπὶ πολὺν χρόνον λανθάνειν) ζήτησις αὐτοῦ μεγάλη πανταχοῦ ὁμοίως

[72, 6]   ἐγένετο, κριοῦ δὲ σῶμα ἐς λάρνακα ἀντ´ αὐτοῦ ἐμβληθὲν ἐκαύθη. καὶ

[72, 7]   καὶ τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ τὰς Λατίνας διοικήσαντος, καὶ μέγιστον παρ´ αὐτῷ

[72, 18]   τὸ ἐν τοῖς συμποσίοις εἰωθὸς λέγεσθαι ἐξεβοήσαμεν, ζήσειας" καὶ μή μέ

[72, 6]   πλεῖστον ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι τὸ λεγόμενον δυνηθείς. οὕτω που τὸ μὲν

[72, 4]   οὐκ οἶδ´ ὅπως οὐκ ἀπέκτεινε. λέγω δὲ ταῦτά τε καὶ τὰ

[72, 14]   Ἀλέξανδρος, οὗτος μὲν ὡς καὶ λέοντα ἀπὸ τοῦ ἵππου κατακοντίσας· ὅστις

[72, 22]   ἑαυτοῦ ἀντιθείς, καὶ ῥόπαλον δοὺς λέοντά τέ τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς ὡς

[72, 17]   ὁποῖον ὁ Ἑρμῆς. ἡ γὰρ λεοντῆ τό τε ῥόπαλον ἔν τε

[72, 18]   ἐμοῦ πραχθέντα καὶ λεπτουργήσω καὶ λεπτολογήσω μᾶλλον ἢ τὰ πρότερα, ὅτι

[72, 18]   τὰ ἐπ´ ἐμοῦ πραχθέντα καὶ λεπτουργήσω καὶ λεπτολογήσω μᾶλλον ἢ τὰ

[72, 17]   θέατρον ἐσιέναι, χιτῶνα χειριδωτὸν σηρικὸν λευκὸν διάχρυσον (καὶ ἐν τούτῳ γε

[72, 12]   ἀναλώσαντες βουλευταὶ ἐγένοντο, ὥστε καὶ λεχθῆναι ἐπὶ Ἰουλίου Σόλωνος ἀνδρὸς ἀφανεστάτου

[72, 7]   ἐνεγέγραπτο δύο δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ λέων νεβρὸν διώκων. οὐδὲ ἔσχον αὐτὰς

[72, 11]   μήτ´ εἰληφέναι δῶρά ποτε μήτε λήψεσθαι, ἔπειτα καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν,

[72, 20]   γόνατα περιέπλεξε, καὶ σπόγγους ἀντὶ λίθων βάλλειν δοὺς ἀπέκτεινέ σφας ῥοπάλῳ

[72, 17]   λαμβάνων, καὶ στέφανον ἔκ τε λίθων Ἰνδικῶν καὶ ἐκ χρυσοῦ πεποιημένον,

[72, 15]   ἀνδριάς τε αὐτῷ χρυσοῦς χιλίων λιτρῶν μετά τε ταύρου καὶ βοὸς

[72, 20]   τὸ δὲ καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει

[72, 20]   καὶ ἐπιστεύθη γε οὗτος ὁ λόγος, ἐπειδή ποτε πάντας τοὺς τῶν

[72, 10]   κατὰ παντὸς τοῦ περὶ αὐτὸν λόγου γέγραπται. ~ὅτι τῷ Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι

[72, 18]   τι δυναμένων ἐς συγγραφὴν ἀξίαν λόγου καταθέσθαι διηκριβωκότα αὐτὰ ὁμοίως ἐμοί.

[72, 6]   ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ τοῦ λόγου τούτου (οὐ γὰρ οἷόν τ´

[72, 15]   ~καὶ οὗτοι μὲν ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἀπώλλυντο, ἦν δὲ ἁπάντων νοσημάτων

[72, 19]   ὅπερ που καὶ ἐν τέρατος λόγῳ ἔσχομεν. καὶ μετὰ τοῦτο ἐπί

[72, 11]   ψυχῆς ἀρετῇ καὶ τῇ τῶν λόγων παρασκευῇ οὐδενὸς τῶν καθ´ ἑαυτὸν

[72, 11]   μὲν φήμης πολλῶν δὲ καὶ λόγων ὡς εἰπεῖν περὶ τοῦ ὀλέθρου

[72, 19]   ἕδραν ἀνῄει καὶ ἐκεῖθεν τὰ λοιπὰ μεθ´ ἡμῶν ἐθεώρει· ἐπράττετο δ´

[72, 23]   ἐν ἄλλοις δώδεκα· τὰ γὰρ λοιπά, ὅπου ἂν καὶ προχωρήσῃ, γεγράψεται.

[72, 4]   δὲ ταῦτά τε καὶ τὰ λοιπὰ οὐκ ἐξ ἀλλοτρίας ἔτι παραδόσεως

[72, 20]   Ἀμαζόνιε, νικᾷς" τοῦ δὲ δὴ λοιποῦ δήμου πολλοὶ μὲν οὐδὲ ἐσῆλθον

[72, 4]   καὶ συννεανιεύεσθαι αὐτῷ. ἡ γὰρ Λουκίλλα οὐδὲν ἐπιεικεστέρα οὐδὲ σωφρονεστέρα τοῦ

[72, 4]   οὗτος ἠγγύητο μὲν τὴν θυγατέρα Λουκίλλης, ἐχρῆτο δὲ καὶ αὐτῇ ταύτῃ

[72, 15]   βουλῇ οὕτως ἐπέστελλεν αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος. Κόμμοδος Αὔγουστος εὐσεβὴς

[72, 15]   οὕτως, Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος Κόμμοδος Αὔγουστος Ἡράκλειος

[72, 22]   ἐπέπεμψαν αὐτῷ, καὶ δι´ ἐκείνου λούμενον αὐτὸν ἀπέπνιξαν. τῷ μὲν οὖν

[72, 22]   τοῦ οἴνου ὑπό τε τῶν λουτρῶν, οἷς ἀεὶ ἀπλήστως ἐχρῆτο, φθαρῆναι,

[72, 21]   (γέλως γὰρ ἡμᾶς ἀλλ´ οὐ λύπη ἔλαβεν) εἰ μὴ δάφνης φύλλα,

Livre, Chap.
[72, 3]	ἀλλὰ ἀνοχὴν ἐς τὸ παρασκευάσασθαι	λαβεῖν	ἤθελον· τότε δέ, ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν,
[72, 18]	παρὰ γυναικὸς γλυκὺν οἶνον ἐψυγμένον	λαβών,	ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ καὶ ὁ
[72, 3]	ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη σφίσιν ὁμήρους	λαβὼν	καὶ αἰχμαλώτους παρά τε τῶν
[72, 19]	σχῆμα πᾶν μετ´ ἐπιχρύσου ῥάβδου	λαβὼν	καὶ ἐπὶ βῆμα ὅμοιον ἀναβάς,
[72, 23]	τὰ γράμματα πρὸς ἑσπέραν ἤδη	λαβὼν	κατέδαρθον, καί μοι καθεύδοντι προσέταξε
[72, 6]	(διέτριβε δὲ ἐν Συρίᾳ) αἷμα	λαγὼ	ἔπιε, καὶ μετὰ τοῦτ´ ἐπί
[72, 4]	τοὺς μὲν φανερῶς τοὺς δὲ	λάθρᾳ	φαρμάκοις, καὶ ὡς εἰπεῖν πάντας
[72, 22]	οὐκ ἐς μακράν. ὁ γὰρ	Λαῖτος	καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι αὐτῷ
[72, 22]	μὲν δὴ ταῦτα ὅ τε	Λαῖτος	καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἐπέθεντο αὐτῷ,
[72, 19]	δὲ αὐτῷ μαχομένῳ Αἰμίλιός τε	Λαῖτος	ὁ ἔπαρχος καὶ {ὁ} Ἔκλεκτος
[72, 19]	ὅσον ἐκεῖνοι μὲν ὀλίγον τι	λαμβάνοντες	ἐσίασι, τῷ δὲ δὴ Κομμόδῳ
[72, 17]	τε ὁμοίαν τὸν Ἑλληνικὸν τρόπον	λαμβάνων,	καὶ στέφανον ἔκ τε λίθων
[72, 7]	οὐκ ἀληθεῖς ἢ διὰ πλοῦτον	λαμπρὸν	ἢ διὰ γένος εὐδόκιμον ἢ
[72, 6]	τὰ τηλικαῦτα ἐπὶ πολὺν χρόνον	λανθάνειν)	ζήτησις αὐτοῦ μεγάλη πανταχοῦ ὁμοίως
[72, 6]	ἐγένετο, κριοῦ δὲ σῶμα ἐς	λάρνακα	ἀντ´ αὐτοῦ ἐμβληθὲν ἐκαύθη. καὶ
[72, 7]	καὶ τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ τὰς	Λατίνας	διοικήσαντος, καὶ μέγιστον παρ´ αὐτῷ
[72, 18]	τὸ ἐν τοῖς συμποσίοις εἰωθὸς	λέγεσθαι	ἐξεβοήσαμεν, ζήσειας" καὶ μή μέ
[72, 6]	πλεῖστον ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι τὸ	λεγόμενον	δυνηθείς. οὕτω που τὸ μὲν
[72, 4]	οὐκ οἶδ´ ὅπως οὐκ ἀπέκτεινε.	λέγω	δὲ ταῦτά τε καὶ τὰ
[72, 14]	Ἀλέξανδρος, οὗτος μὲν ὡς καὶ	λέοντα	ἀπὸ τοῦ ἵππου κατακοντίσας· ὅστις
[72, 22]	ἑαυτοῦ ἀντιθείς, καὶ ῥόπαλον δοὺς	λέοντά	τέ τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς ὡς
[72, 17]	ὁποῖον ὁ Ἑρμῆς. ἡ γὰρ	λεοντῆ	τό τε ῥόπαλον ἔν τε
[72, 18]	ἐμοῦ πραχθέντα καὶ λεπτουργήσω καὶ	λεπτολογήσω	μᾶλλον ἢ τὰ πρότερα, ὅτι
[72, 18]	τὰ ἐπ´ ἐμοῦ πραχθέντα καὶ	λεπτουργήσω	καὶ λεπτολογήσω μᾶλλον ἢ τὰ
[72, 17]	θέατρον ἐσιέναι, χιτῶνα χειριδωτὸν σηρικὸν	λευκὸν	διάχρυσον (καὶ ἐν τούτῳ γε
[72, 12]	ἀναλώσαντες βουλευταὶ ἐγένοντο, ὥστε καὶ	λεχθῆναι	ἐπὶ Ἰουλίου Σόλωνος ἀνδρὸς ἀφανεστάτου
[72, 7]	ἐνεγέγραπτο δύο δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ	λέων	νεβρὸν διώκων. οὐδὲ ἔσχον αὐτὰς
[72, 11]	μήτ´ εἰληφέναι δῶρά ποτε μήτε	λήψεσθαι,	ἔπειτα καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν,
[72, 20]	γόνατα περιέπλεξε, καὶ σπόγγους ἀντὶ	λίθων	βάλλειν δοὺς ἀπέκτεινέ σφας ῥοπάλῳ
[72, 17]	λαμβάνων, καὶ στέφανον ἔκ τε	λίθων	Ἰνδικῶν καὶ ἐκ χρυσοῦ πεποιημένον,
[72, 15]	ἀνδριάς τε αὐτῷ χρυσοῦς χιλίων	λιτρῶν	μετά τε ταύρου καὶ βοὸς
[72, 20]	τὸ δὲ καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ	λόγος	διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει
[72, 20]	καὶ ἐπιστεύθη γε οὗτος ὁ	λόγος,	ἐπειδή ποτε πάντας τοὺς τῶν
[72, 10]	κατὰ παντὸς τοῦ περὶ αὐτὸν	λόγου	γέγραπται. ~ὅτι τῷ Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι
[72, 18]	τι δυναμένων ἐς συγγραφὴν ἀξίαν	λόγου	καταθέσθαι διηκριβωκότα αὐτὰ ὁμοίως ἐμοί.
[72, 6]	ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ τοῦ	λόγου	τούτου (οὐ γὰρ οἷόν τ´
[72, 15]	~καὶ οὗτοι μὲν ἐν οὐδενὶ	λόγῳ	ἀπώλλυντο, ἦν δὲ ἁπάντων νοσημάτων
[72, 19]	ὅπερ που καὶ ἐν τέρατος	λόγῳ	ἔσχομεν. καὶ μετὰ τοῦτο ἐπί
[72, 11]	ψυχῆς ἀρετῇ καὶ τῇ τῶν	λόγων	παρασκευῇ οὐδενὸς τῶν καθ´ ἑαυτὸν
[72, 11]	μὲν φήμης πολλῶν δὲ καὶ	λόγων	ὡς εἰπεῖν περὶ τοῦ ὀλέθρου
[72, 19]	ἕδραν ἀνῄει καὶ ἐκεῖθεν τὰ	λοιπὰ	μεθ´ ἡμῶν ἐθεώρει· ἐπράττετο δ´
[72, 23]	ἐν ἄλλοις δώδεκα· τὰ γὰρ	λοιπά,	ὅπου ἂν καὶ προχωρήσῃ, γεγράψεται.
[72, 4]	δὲ ταῦτά τε καὶ τὰ	λοιπὰ	οὐκ ἐξ ἀλλοτρίας ἔτι παραδόσεως
[72, 20]	Ἀμαζόνιε, νικᾷς" τοῦ δὲ δὴ	λοιποῦ	δήμου πολλοὶ μὲν οὐδὲ ἐσῆλθον
[72, 4]	καὶ συννεανιεύεσθαι αὐτῷ. ἡ γὰρ	Λουκίλλα	οὐδὲν ἐπιεικεστέρα οὐδὲ σωφρονεστέρα τοῦ
[72, 4]	οὗτος ἠγγύητο μὲν τὴν θυγατέρα	Λουκίλλης,	ἐχρῆτο δὲ καὶ αὐτῇ ταύτῃ
[72, 15]	βουλῇ οὕτως ἐπέστελλεν αὐτοκράτωρ Καῖσαρ	Λούκιος	Αἴλιος Αὐρήλιος. Κόμμοδος Αὔγουστος εὐσεβὴς
[72, 15]	οὕτως, Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς	Λούκιος	Αἴλιος Αὐρήλιος Κόμμοδος Αὔγουστος Ἡράκλειος
[72, 22]	ἐπέπεμψαν αὐτῷ, καὶ δι´ ἐκείνου	λούμενον	αὐτὸν ἀπέπνιξαν. τῷ μὲν οὖν
[72, 22]	τοῦ οἴνου ὑπό τε τῶν	λουτρῶν,	οἷς ἀεὶ ἀπλήστως ἐχρῆτο, φθαρῆναι,
[72, 21]	(γέλως γὰρ ἡμᾶς ἀλλ´ οὐ	λύπη	ἔλαβεν) εἰ μὴ δάφνης φύλλα,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 14/06/2007