Livre, Chap.
[72, 16]	τὸ δὲ πλεῖστον ἐς ἐκεῖνα	ἃ	εἶπον ἐδαπάνα. ὅθεν καὶ ἐγκλήματα
[72, 21]	ἔλαβεν) εἰ μὴ δάφνης φύλλα,	ἃ	ἐκ τοῦ στεφάνου εἶχον, αὐτός
[72, 22]	ὁ Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι αὐτῷ δι´	ἃ	ἐποίει, καὶ προσέτι καὶ φοβηθέντες
[72, 15]	τε τἆλλα καὶ ὅτι ἠναγκάζοντο,	ἃ	τῷ πατρὶ αὐτοῦ κατ´ εὔνοιαν
[72, 10]	διαθέσθαι γε αὐτὰ ὑπὸ τῆς	ἁβρότητος	καὶ τῆς ἀπειρίας ἐδύνατο. καὶ
[72, 12]	καὶ οἱ Νικομηδεῖς καὶ ἀγῶνα	ἄγειν	καὶ νεὼν τοῦ Κομμόδου ποιήσασθαι
[72, 1]	τοῖς συνοῦσι, καὶ ὑπ´ αὐτῶν	ἀγνοίᾳ	τὸ πρῶτον τοῦ κρείττονος ἁμαρτὼν
[72, 12]	τοῦτο καὶ οἱ Νικομηδεῖς καὶ	ἀγῶνα	ἄγειν καὶ νεὼν τοῦ Κομμόδου
[72, 18]	καὶ ἔπιεν ἐν μέσῃ τῇ	ἀγωνίᾳ	καμών, κύλικι ῥοπαλωτῇ παρὰ γυναικὸς
[72, 13]	δὲ τὸ ἕβδομον τῶν ἵππων	ἀγωνιεῖσθαι	πλῆθός τι παιδίων ἐς τὸν
[72, 20]	τέσσαρσι καὶ δέκα ἡμέραις ἐγένετο·	ἀγωνιζομένου	δ´ αὐτοῦ ἡμεῖς μὲν οἱ
[72, 9]	ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ ἡ	ἀδελφὴ	καὶ υἱεῖς δύο προσδιεφθάρησαν. ~ὁ
[72, 4]	οὐδὲν ἐπιεικεστέρα οὐδὲ σωφρονεστέρα τοῦ	ἀδελφοῦ	Κομμόδου ὑπάρχουσα ἤχθετο μὲν τῷ
[72, 7]	Κιλικίας, πρὶν πυθέσθαι τούς τε	ἀδελφοὺς	ὑπὸ τοῦ Κομμόδου, ὃς μετὰ
[72, 8]	τά τε γὰρ ἄλλα ἥκιστα	ἄδην	ἐσιτεῖτο, καὶ ὅπως μηδὲ τῶν
[72, 8]	στρατηγὸν ἀεὶ νομίζοντες μηδὲ αὐτοὶ	ἄδην	καθεύδοιεν. ἦν μὲν γὰρ καὶ
[72, 10]	πρὸς πλοῦτον περιεβάλετο, ἀλλὰ καὶ	ἀδωρότατα	καὶ σωφρονέστατα διήγαγε, τοῦ δὲ
[72, 8]	φρονηματώδης ἐγίγνετο, χρημάτων τε διαφανῶς	ἀδωρότατος	ἦν, οὐ μὴν καὶ ἡδὺς
[72, 22]	ὑπό τε τῶν λουτρῶν, οἷς	ἀεὶ	ἀπλήστως ἐχρῆτο, φθαρῆναι, ἀλλὰ καὶ
[72, 8]	καὶ εὐτελὴς ὤν, στρατιωτικῶς τε	ἀεὶ	καὶ περὶ τὴν τροφὴν καὶ
[72, 20]	αὐτοῦ ἡμεῖς μὲν οἱ βουλευταὶ	ἀεὶ	μετὰ τῶν ἱππέων συνεφοιτῶμεν, χωρὶς
[72, 8]	τισίν, ἵν´ ἐγρηγορέναι τὸν στρατηγὸν	ἀεὶ	νομίζοντες μηδὲ αὐτοὶ ἄδην καθεύδοιεν.
[72, 6]	ἐκ τούτου ὁ μὲν ἀμείβων	ἀεὶ	τὸ σχῆμα καὶ τὴν ἐσθῆτα
[72, 2]	τῶν ἀπολλυμένων καὶ ὑπὸ τῆς	ἀεὶ	τῶν χωρίων κακώσεως ἔτι εἶχον·
[72, 24]	Κομμόδου τελευτῆς σημεῖα τάδε ἐγένετο·	ἀετοί	τε γὰρ περὶ τὸ Καπιτώλιον
[72, 15]	Ἡρακλέους ἀπήνεγκε. τὴν δὲ Ῥώμην	ἀθάνατον	εὐτυχῆ κολωνίαν οἰκουμένην τῆς γῆς
[72, 2]	πολλάκις μήτε πολλαχοῦ τῆς χώρας	ἀθροίζωνται,	ἀλλ´ ἅπαξ ἐν ἑκάστῳ μηνὶ
[72, 20]	καὶ ἑτέρας τινὸς συμφορᾶς ἐστερημένους	ἀθροίσας	δρακόντων τέ τινα αὐτοῖς εἴδη
[72, 24]	ἐμπεσὸν τὰς ἀποθήκας τῶν τε	Αἰγυπτίων	καὶ τῶν Ἀραβίων φορτίων ἐπενείματο,
[72, 15]	οὕτως ἐπέστελλεν αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Λούκιος	Αἴλιος	Αὐρήλιος. Κόμμοδος Αὔγουστος εὐσεβὴς εὐτυχής,
[72, 15]	Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς Λούκιος	Αἴλιος	Αὐρήλιος Κόμμοδος Αὔγουστος Ἡράκλειος Ῥωμαῖος
[72, 6]	ἀπ´ αὐτοῦ ἐπίτηδες, τό τε	αἷμα	ἤμεσεν ὡς ἴδιον, καὶ ἀρθεὶς
[72, 6]	ψήφου (διέτριβε δὲ ἐν Συρίᾳ)	αἷμα	λαγὼ ἔπιε, καὶ μετὰ τοῦτ´
[72, 17]	κοινῷ ἄνευ σιδήρου καὶ ἄνευ	αἵματος	ἀνθρωπείου. ἐνέδυνε δέ, πρὶν μὲν
[72, 19]	ἐδίδοντο. παρειστήκεσαν δὲ αὐτῷ μαχομένῳ	Αἰμίλιός	τε Λαῖτος ὁ ἔπαρχος καὶ
[72, 20]	ἔπεμπεν, αὐτὸς δὲ οὐδέποτε ἀφίκετο,	αἱρούμενος	ἀποσφαγῆναι ἐπὶ τούτῳ μᾶλλον ἢ
[72, 17]	ἐπιθυμήσας μὲν καὶ δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι,	αἰσχυνθεὶς	δὲ καὶ ὀφθῆναι τοῦτο ποιῶν·
[72, 20]	παρακύψαντες ἀπηλλάττοντο τὸ μέν τι	αἰσχυνόμενοι	τοῖς ποιουμένοις, τὸ δὲ καὶ
[72, 3]	μὲν γάρ, καίτοι πολλάκις αὐτὴν	αἰτηθείς,	οὐκ ἐποιήσατο, ὅτι τε ἔρρωντο
[72, 9]	σφίσι μὴ καταθύμιον ἀπαντήσαι, τὴν	αἰτίαν	ἐπὶ τὸν Περέννιον ἀναφέ ροντες
[72, 23]	ἐγὼ τούτων τὴν συγγραφὴν ἐξ	αἰτίας	τοιᾶσδε. βιβλίον τι περὶ τῶν
[72, 13]	σίτου τεταγμένος ἐπηύξησεν, ἵν´ ὡς	αἰτιώτατον	αὐτῆς τὸν Κλέανδρον ἀπὸ τῶν
[72, 10]	καθ´ ὅσον διὰ τὴν φιλαρχίαν	αἰτιώτατος	τῷ Πατέρνῳ τῷ συνάρχοντι τοῦ
[72, 2]	τούς τε αὐτομόλους καὶ τοὺς	αἰχμαλώτους,	οὓς μετὰ ταῦτα ἔλαβον, ἀποδῶσιν
[72, 3]	συνηλλάγη σφίσιν ὁμήρους λαβὼν καὶ	αἰχμαλώτους	παρά τε τῶν Βούρων πολλοὺς
[72, 15]	Ἡρακλέους σχήματι ἔστησαν. καὶ τὸν	αἰῶνα	τὸν ἐπ´ αὐτοῦ χρυσοῦν τε
[72, 20]	πάντων εὐτυχέστατος. νικᾷς, νικήσεις. ἀπ´	αἰῶνος,	Ἀμαζόνιε, νικᾷς" τοῦ δὲ δὴ
[72, 1]	εἰ καί τις ἄλλος ἀνθρώπων	ἄκακος,	ὑπὸ δὲ δὴ τῆς πολλῆς
[72, 18]	τετραχῇ τὰ θηρία μεμερισμένα ῥᾷον	ἀκοντίζηται.	καὶ ἔπιεν ἐν μέσῃ τῇ
[72, 18]	ἀπὸ τῆς περιβολῆς τῆς κρηπῖδος	ἀκοντίζων,	ἀπέκτεινε· διείληπτο γὰρ τὸ θέατρον
[72, 9]	Περτίνακα παῦσαι) χιλίους καὶ πεντακοσίους	ἀκοντιστὰς	ἀπὸ σφῶν ἀπολέξαντες ἐς τὴν
[72, 7]	φυγόντος, εἶτα φωραθέντος, οὔτε τι	ἀκοῦσαι	καίτοι πολλὰ μηνύσειν ὑπισχνουμένου ἠθέλησε,
[72, 11]	καὶ πρὸς τὸν Περέννιον προσελθὼν	ἀκούω"	ἔφη ὅτι με ἀποκτεῖναι ἐθέλετε·
[72, 7]	ὄχλον τῇ συγγραφῇ παράσχοιμι, εἰ	ἀκριβῶς	καθ´ ἕκαστον τοὺς θανατωθέντας ὑπ´
[72, 8]	βαρβάρους, ἐν οἷς ὅ τε	Ἀλβῖνος	καὶ ὁ Νίγρος οἱ τῷ
[72, 14]	καὶ πατέρα ὠνόμαζεν, Ἰούλιός τε	Ἀλέξανδρος,	οὗτος μὲν ὡς καὶ λέοντα
[72, 7]	ψευδεῖς ἢ δι´ ὑποψίας οὐκ	ἀληθεῖς	ἢ διὰ πλοῦτον λαμπρὸν ἢ
[72, 22]	ἡ οἰκία ἡ τῶν ὡς	ἀληθῶς	Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο. ~πόλεμοι δὲ
[72, 2]	μήτε πολλαχοῦ τῆς χώρας ἀθροίζωνται,	ἀλλ´	ἅπαξ ἐν ἑκάστῳ μηνὶ καὶ
[72, 11]	δεινὸν ὑπ´ ἄλλου τινὸς ἔπαθεν,	ἀλλ´	αὐτομάτῳ θανάτῳ ἐχρήσατο, καίπερ καὶ
[72, 1]	~οὗτος πανοῦργος μὲν οὐκ ἔφυ,	ἀλλ´	εἰ καί τις ἄλλος ἀνθρώπων
[72, 4]	οὐκ ἐξ ἀλλοτρίας ἔτι παραδόσεως	ἀλλ´	ἐξ οἰκείας ἤδη τηρήσεως. ἐλθὼν
[72, 24]	ἐκ τοῦ προαστείου καὶ ἐπισπέρχοντος.	ἀλλ´	ἐπειδὴ πάντα ὅσα κατέσχε διέφθειρεν,
[72, 23]	τοῦτο οὐκέτι ἰδίᾳ ἐκεῖνο ὑπολιπεῖν	ἀλλ´	ἐς τήνδε τὴν συγγραφὴν ἐμβαλεῖν
[72, 8]	οὐ δυνάμενος τῶν ἐπιχωρίων ἐσθίειν,	ἀλλ´	ἵν´ ὑπὸ τῆς παλαιότητος αὐτῶν
[72, 13]	οἱ στρατιῶται ὥσπερ τὸν Περέννιον,	ἀλλ´	ὁ δῆμος. ἐγένετο μὲν γὰρ
[72, 21]	τῷ ξίφει (γέλως γὰρ ἡμᾶς	ἀλλ´	οὐ λύπη ἔλαβεν) εἰ μὴ
[72, 11]	ἤδη καὶ τήμερον αὐτὸ δρᾶσαι;	ἀλλ´	οὐδὲν οὐδὲ ἐκ τούτου δεινὸν
[72, 14]	μειράκιον καμὸν οὐχ ὑπέμεινε καταλιπεῖν,	ἀλλ´	ὡς κατελαμβάνετο, ἀπέκτεινε καὶ ἐκεῖνον
[72, 19]	δ´ οὐδὲν ἔτι παιδιᾶς ἐχόμενον,	ἀλλ´	ὥστε πάνυ πολλοὺς ἀποθνήσκειν. καὶ
[72, 3]	ἔρρωντο καὶ ὅτι οὐκ εἰρήνην	ἀλλὰ	ἀνοχὴν ἐς τὸ παρασκευάσασθαι λαβεῖν
[72, 10]	δόξαν οὔτε πρὸς πλοῦτον περιεβάλετο,	ἀλλὰ	καὶ ἀδωρότατα καὶ σωφρονέστατα διήγαγε,
[72, 18]	δίκαιον ἡγησάμην μηδὲν αὐτῶν ἀποκρύψασθαι,	ἀλλὰ	καὶ αὐτά, ὥσπερ τι ἄλλο
[72, 14]	οὐκ ἐν τῷ ἄστει μόνον	ἀλλὰ	καὶ ἐν ὅλῃ ὡς εἰπεῖν
[72, 22]	οἷς ἀεὶ ἀπλήστως ἐχρῆτο, φθαρῆναι,	ἀλλὰ	καὶ ἐξήμεσέ τι κἀκ τούτου
[72, 24]	τῇ πόλει τὸ δεινὸν στήσεται,	ἀλλὰ	καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην
[72, 9]	ἠναγκάζετο οὐχ ὅτι τὰ στρατιωτικὰ	ἀλλὰ	καὶ τἆλλα διὰ χειρὸς ἔχειν
[72, 16]	καὶ οὐδὲν ἐκ τούτων περιεποιεῖτο,	ἀλλὰ	πάντα κακῶς ἐς τὰ θηρία
[72, 20]	γέρων οὐκ ἔστιν ὅτε ἀπήντησεν,	ἀλλὰ	τοὺς μὲν υἱεῖς ἔπεμπεν, αὐτὸς
[72, 13]	ἀνείρχθη διὰ τοῦτο ὁ δῆμος,	ἀλλὰ	τῷ τε πλήθει σφῶν καὶ
[72, 8]	ἀσιτίας ἠσκήκει. τά τε γὰρ	ἄλλα	ἥκιστα ἄδην ἐσιτεῖτο, καὶ ὅπως
[72, 15]	Ὑπεραίρων. αὐτὸς μὲν γὰρ ἄλλοτε	ἄλλα	μετελάμβανε τῶν ὀνομάτων, τὸν δ´
[72, 20]	ἄλλοις καὶ ἐπεβοῶμεν τά τε	ἄλλα	ὅσα ἐκελευόμεθα, καὶ αὐτὸ τοῦτο
[72, 17]	τὸ θέατρον, καὶ ἀπορρίψας τὰ	ἄλλα	οὕτως ἐν τῷ χιτῶνι ἀνυπόδητος
[72, 4]	καὶ πρὸς τὴν γερουσίαν διαλεχθεὶς	ἄλλα	τέ τινα ἀπελήρησε, καί τι
[72, 12]	ἐς οἰκίας καὶ ἐς βαλανεῖα	ἄλλα	τέ τινα χρήσιμα καὶ ἰδιώταις
[72, 16]	ἀποφέρειν, τούς τε ἐν ταῖς	ἄλλαις	ἁπάσαις πόλεσι βουλευτὰς κατὰ πέντε
[72, 19]	ταῦτ´ ἐγένετο· ἐν δὲ ταῖς	ἄλλαις	τοτὲ μὲν βοτά, κάτω ἐς
[72, 15]	Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι προσέταξεν. ἑαυτῷ δὲ	ἄλλας	τε παμπόλλους ἐπωνυμίας καὶ τὴν
[72, 6]	σχῆμα καὶ τὴν ἐσθῆτα ἄλλοτε	ἄλλῃ	ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ τοῦ λόγου
[72, 10]	καὶ δύο ἐλέφαντας ἄλλῃ καὶ	ἄλλῃ	ἡμέρᾳ χωρὶς αὐτὸς ταῖς ἑαυτοῦ
[72, 10]	ποταμίους ἅμα καὶ δύο ἐλέφαντας	ἄλλῃ	καὶ ἄλλῃ ἡμέρᾳ χωρὶς αὐτὸς
[72, 8]	συνέγραφε, καὶ προσέταττέ τινι ἄλλο	ἄλλῃ	ὥρᾳ κομίζειν τισίν, ἵν´ ἐγρηγορέναι
[72, 18]	περίδρομον ἔχουσι καὶ διχῇ τέμνουσιν	ἄλληλα,	ἵν´ ἐξ ὀλίγου πανταχόθεν τετραχῇ
[72, 19]	σφαγὰς τούς τε ἀντιπάλους συνέδησεν	ἀλλήλοις	καὶ πάντας ἅμα μάχεσθαι ἐκέλευσε.
[72, 5]	καὶ ἦρχον ὁμοῦ καὶ παρήδρευον	ἀλλήλοις.	~Κονδιανὸς δὲ Σέξτος ὁ τοῦ
[72, 5]	διαπρεπέστατα γὰρ τῶν πώποτε ἐφίλησαν	ἀλλήλους,	καὶ οὐκ ἔστιν ὅτε οὐδὲ
[72, 7]	διὰ παιδείας ὑπεροχὴν ἢ δι´	ἄλλην	τινὰ ἀρετὴν διεχρήσατο. ὅτι ὁ
[72, 8]	εἰπεῖν συνέγραφε, καὶ προσέταττέ τινι	ἄλλο	ἄλλῃ ὥρᾳ κομίζειν τισίν, ἵν´
[72, 17]	τῶν δὲ οὖς τῶν δὲ	ἄλλο	τι) ἐν δὲ τῷ κοινῷ
[72, 18]	ἀλλὰ καὶ αὐτά, ὥσπερ τι	ἄλλο	τῶν μεγίστων καὶ ἀναγκαιοτάτων, τῇ
[72, 19]	καὶ μετὰ τοῦτο καὶ οἱ	ἄλλοι	ἐμάχοντο. καὶ τῇ γε πρώτῃ
[72, 3]	οἰκείας ἐκπεσόντας καὶ μέλλοντας τοῖς	ἄλλοις	βοηθήσειν ὑπηγάγετο, γῆν τινα αὐτοῖς
[72, 23]	ἔτεσι δέκα, καὶ συνέγραψα ἐν	ἄλλοις	δώδεκα· τὰ γὰρ λοιπά, ὅπου
[72, 2]	ἐσπείσατο αὐτοῖς ἐπί τε τοῖς	ἄλλοις	ἐφ´ οἷς ὁ πατὴρ αὐτοῦ
[72, 21]	κοινὸς καὶ ἡμῖν καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἦν· ἔπραξε δὲ καὶ ἕτερόν
[72, 23]	καὶ ἐπειδή γε τοῖς τε	ἄλλοις	καὶ αὐτῷ τῷ Σεουήρῳ μάλιστα
[72, 20]	τοιαῦτα ποιοῦντα. πρὸς γὰρ τοῖς	ἄλλοις	καὶ ἐπεβοῶμεν τά τε ἄλλα
[72, 12]	ταύτην ἀποκτεῖναι πρὸς πολλοῖς καὶ	ἄλλοις·	καίτοι καὶ ἐκεῖνος μέγιστον ἠδυνήθη,
[72, 19]	καὶ τἆλλα ἐξ ἴσου τοῖς	ἄλλοις	μονομάχοις ἐποίει, πλὴν καθ´ ὅσον
[72, 18]	συνεγενόμην αὐτοῖς, καὶ ὅτι μηδένα	ἄλλον	οἶδα τῶν τι δυναμένων ἐς
[72, 1]	ἔφυ, ἀλλ´ εἰ καί τις	ἄλλος	ἀνθρώπων ἄκακος, ὑπὸ δὲ δὴ
[72, 15]	Ῥωμαῖος Ὑπεραίρων. αὐτὸς μὲν γὰρ	ἄλλοτε	ἄλλα μετελάμβανε τῶν ὀνομάτων, τὸν
[72, 6]	τὸ σχῆμα καὶ τὴν ἐσθῆτα	ἄλλοτε	ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ τοῦ
[72, 4]	καὶ τὰ λοιπὰ οὐκ ἐξ	ἀλλοτρίας	ἔτι παραδόσεως ἀλλ´ ἐξ οἰκείας
[72, 11]	οὐδὲ ἐκ τούτου δεινὸν ὑπ´	ἄλλου	τινὸς ἔπαθεν, ἀλλ´ αὐτομάτῳ θανάτῳ
[72, 3]	πεντακισχιλίους κομισάμενος, καὶ ἀναγκάσας τοὺς	ἄλλους	ὀμόσαι ὥστε μήτ´ ἐνοικήσειν ποτὲ
[72, 5]	Ταρρουτήνιον ἐς τοὺς ὑπατευκότας κατειλεγμένον,	ἄλλους	τε μετ´ αὐτῶν καί τινα
[72, 21]	αὐτός τε διέτραγον καὶ τοὺς	ἄλλους	τοὺς πλησίον μου καθημένους διατραγεῖν
[72, 8]	τῶν στρατηγῶν γενόμενος, καὶ τοὺς	ἄλλους	τοὺς συνόντας αὐτῷ ἐγρηγορέναι βουλόμενος,
[72, 2]	μόνους τῶν πρώτων καὶ δύο	ἄλλους	τῶν καταδεεστέρων πρέσβεις πρὸς αὐτὸν
[72, 13]	κοντοῦ περιήνεγκαν, καί τινας καὶ	ἄλλους	τῶν μέγα ἐπ´ αὐτοῦ δυναμένων
[72, 6]	φύσει τε καὶ παιδείᾳ τῶν	ἄλλων	διαφέρων, ἐπειδὴ ᾔσθετο καὶ τῆς
[72, 3]	Βούρων πολλοὺς καὶ παρὰ τῶν	ἄλλων	μυρίους καὶ πεντακισχιλίους κομισάμενος, καὶ
[72, 13]	δῆμος. ἐγένετο μὲν γὰρ καὶ	ἄλλως	ἰσχυρὰ σιτοδεία, ἐπὶ πλεῖστον δ´
[72, 18]	καὶ τὰ τοιαῦτα συγγράφω, νομίσῃ.	ἄλλως	μὲν γὰρ οὐκ ἂν εἶπον
[72, 14]	Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν. πολλοὶ δὲ καὶ	ἄλλως	οὐκ ἐν τῷ ἄστει μόνον
[72, 21]	τὸ θέατρον ἐσελθεῖν, ὅπερ οὐκ	ἄλλως	ποιοῦμεν ἐσιόντες ἐς τὸ θέατρον
[72, 13]	καὶ ὁ Κόμμοδος οὕτως ἔδεισεν,	ἄλλως	τε καὶ δειλότατος ὤν, ὥστε
[72, 9]	υἱὸν ἀποδείξῃ" ἐπείσθη τε αὐτοῖς,	ἄλλως	τε καὶ τοῦ Κλεάνδρου ἐνάγοντος,
[72, 8]	καθεύδοιεν. ἦν μὲν γὰρ καὶ	ἄλλως	ὑπνομαχεῖν πεφυκώς, ἐπὶ πλέον δὲ
[72, 10]	καὶ πέντε γοῦν ἵππους ποταμίους	ἅμα	καὶ δύο ἐλέφαντας ἄλλῃ καὶ
[72, 22]	Σόσσιον Φάλκωνα, καὶ ὕπατός τε	ἅμα	καὶ σεκούτωρ ἐν τῇ νουμηνίᾳ
[72, 19]	ἀντιπάλους συνέδησεν ἀλλήλοις καὶ πάντας	ἅμα	μάχεσθαι ἐκέλευσε. κἀκ τούτου ἠγωνίσαντο
[72, 5]	καὶ οὕτως αὐτοί, ὥσπερ ἔζησαν	ἅμα,	οὕτω καὶ ἀπέθανον μεθ´ ἑνὸς
[72, 20]	εὐτυχέστατος. νικᾷς, νικήσεις. ἀπ´ αἰῶνος,	Ἀμαζόνιε,	νικᾷς" τοῦ δὲ δὴ λοιποῦ
[72, 15]	μετελάμβανε τῶν ὀνομάτων, τὸν δ´	Ἀμαζόνιον	καὶ τὸν Ὑπεραίροντα παγίως ἑαυτῷ
[72, 15]	ἐπεκλήθησαν, ὥστε καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς οὕτως,	Ἀμαζόνιος	Ἀνίκητος Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς Λούκιος Αἴλιος
[72, 1]	ἀγνοίᾳ τὸ πρῶτον τοῦ κρείττονος	ἁμαρτὼν	ἐς ἔθος κἀκ τούτου καὶ
[72, 23]	ὑπολειψομένου τὴν ἱστορίαν καὶ οὐδαμῶς	ἀμαυρώσοντος,	ἐπίσκοπον τῆς τοῦ βίου διαγωγῆς,
[72, 6]	καὶ ἐκ τούτου ὁ μὲν	ἀμείβων	ἀεὶ τὸ σχῆμα καὶ τὴν
[72, 11]	τῶν καθ´ ἑαυτὸν δεύτερος γενόμενος.	ἀμέλει	δύο ταῦτ´ εἰπὼν πάντα τὸν
[72, 16]	τὴν Ῥώμην ἐλάσας τριάκοντα ἵππων	ἁμίλλας	ἐν δυσὶν ὥραις ἐποίησεν. ὅθεν
[72, 18]	γυναικὸς γλυκὺν οἶνον ἐψυγμένον λαβών,	ἀμυστί·	ἐφ´ ᾧ καὶ ὁ δῆμος
[72, 7]	ἐν Μαλλῷ πόλει τῆς Κιλικίας	Ἀμφιλόχου	χρηστήριον, καὶ χρᾷ δι´ ὀνειράτων.
[72, 4]	πρὸ δὲ τοῦ ἀναιρεθῆναι καὶ	ἀμφότεραι	ἐς τὴν νῆσον τὴν Καπρίαν
[72, 22]	ἐπεβούλευσαν αὐτῷ. ὁ γὰρ Κόμμοδος	ἀμφοτέρους	ἀνελεῖν ἐβούλετο τοὺς ὑπάτους, Ἐρύκιόν
[72, 5]	νεοχμῶσαι· καὶ ὁ Πάτερνος ῥᾳδίως	ἂν	αὐτόν, εἴπερ ἐπεβεβουλεύκει οἱ, ὥσπερ
[72, 18]	νομίσῃ. ἄλλως μὲν γὰρ οὐκ	ἂν	εἶπον αὐτά· ἐπειδὴ δὲ πρός
[72, 23]	δώδεκα· τὰ γὰρ λοιπά, ὅπου	ἂν	καὶ προχωρήσῃ, γεγράψεται. ~πρὸ δὲ
[72, 23]	πραγματείᾳ ἀπ´ ἀρχῆς πάντα, μέχρις	ἂν	καὶ τῇ Τύχῃ δόξῃ, γράψας
[72, 5]	ἀπέσφαξεν. καίτοι καὶ Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς	ἂν	μετὰ τὴν Μάρκου τελευτὴν πᾶν
[72, 7]	διωκόμενον ὑπὸ τοῦ κρείττονος. πάμπολυν	ἂν	ὄχλον τῇ συγγραφῇ παράσχοιμι, εἰ
[72, 11]	τί οὖν μέλλετε; τί δὲ	ἀναβάλλεσθε,	ἐξὸν ὑμῖν ἤδη καὶ τήμερον
[72, 19]	λαβὼν καὶ ἐπὶ βῆμα ὅμοιον	ἀναβάς,	συνέβαλεν· ὅπερ που καὶ ἐν
[72, 18]	τι ἄλλο τῶν μεγίστων καὶ	ἀναγκαιοτάτων,	τῇ μνήμῃ τῶν ἐσέπειτα ἐσομένων
[72, 8]	μηδὲ σμικρῷ πλέον τοῦ πάνυ	ἀναγκαίου	φαγεῖν· τὰ γὰρ οὖλα αὐτοῦ
[72, 3]	μυρίους καὶ πεντακισχιλίους κομισάμενος, καὶ	ἀναγκάσας	τοὺς ἄλλους ὀμόσαι ὥστε μήτ´
[72, 7]	γράμματα αὐτοῦ πάντα κατέκαυσε πρὶν	ἀναγνωσθῆναι.	~ἐγένοντο δὲ καὶ πόλεμοί τινες
[72, 4]	ὀργισθεὶς αὐτῇ. πρὸ δὲ τοῦ	ἀναιρεθῆναι	καὶ ἀμφότεραι ἐς τὴν νῆσον
[72, 9]	συνέβη διὰ τοὺς στρατιώτας στασιάσαντας	ἀναιρεθῆναι.	τοῦ γὰρ Κομμόδου ἁρματηλασίαις καὶ
[72, 23]	εἴληχα, καὶ διὰ τοῦτο αὐτῇ	ἀνάκειμαι.	συνέλεξα δὲ πάντα τὰ ἀπ´
[72, 6]	καὶ πολλά γε ὑπὸ πολλῶν	ἀνακριθεὶς	ἐκομψεύσατο, ὡς μέντοι καὶ τῶν
[72, 23]	διακείμενον, καὶ πονούμενον ἀπαγορεύοντά τε	ἀνακτωμένην	δι´ ὀνειράτων, καὶ καλὰς ἐλπίδας
[72, 6]	τε εἶναι φῆσαι καὶ πρὸς	ἀνάληψιν	τοῦ τε πλούτου καὶ τοῦ
[72, 12]	τινὲς πάντα τὰ ὑπάρχοντά σφισιν	ἀναλώσαντες	βουλευταὶ ἐγένοντο, ὥστε καὶ λεχθῆναι
[72, 14]	ἀπὸ τῶν εὐθυμιῶν καὶ παιδιῶν	ἀνανεύων	ἐφόνα καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας
[72, 4]	αὐτῇ τῇ τῆς ἐσόδου στενοχωρίᾳ	ἀνατείνας,	ἰδού" ἔφη, τοῦτό σοι ἡ
[72, 21]	τῇ δεξιᾷ τὸ ξίφος ᾑματωμένον	ἀνατείνας,	καὶ εἶπε μὲν οὐδέν, τὴν
[72, 9]	τὴν αἰτίαν ἐπὶ τὸν Περέννιον	ἀναφέ	ροντες ἐμήνιον αὐτῷ. καὶ οἱ
[72, 14]	ἀνανεύων ἐφόνα καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς	ἄνδρας	διεχειρίζετο· ὧν ἦν καὶ Ἰουλιανὸς
[72, 10]	ὧν οἴκοι ἔδρα, πολλοὺς μὲν	ἄνδρας	ἐν τῷ δημοσίῳ πολλὰ δὲ
[72, 4]	τινων, πλείστους δὲ ἐφόνευσε καὶ	ἄνδρας	καὶ γυναῖκας, τοὺς μὲν φανερῶς
[72, 2]	οἱ Μαρκομάνοι οὔτε τροφὴν οὔτ´	ἄνδρας	συχνοὺς ὑπό τε τοῦ πλήθους
[72, 16]	καὶ ἐγκλήματα καὶ γυναιξὶ καὶ	ἀνδράσιν	ἐπιφέρων οὓς μὲν ἐφόνευεν, οἷς
[72, 4]	Κομμόδου ὑπάρχουσα ἤχθετο μὲν τῷ	ἀνδρὶ	αὑτῆς τῷ Πομπηιανῷ· ὅθεν καὶ
[72, 15]	γερουσίᾳ Κομμοδιανῇ εὐτυχεῖ χαίρειν" καὶ	ἀνδριάντες	αὐτοῦ παμπληθεῖς ἐν Ἡρακλέους σχήματι
[72, 11]	γέγραπται. ~ὅτι τῷ Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι	ἀνδριὰς	ἔστη. ἀπέθανε δὲ οὐκ ἐξ
[72, 15]	ἑαυτοῦ δοκεῖν ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν. καὶ	ἀνδριάς	τε αὐτῷ χρυσοῦς χιλίων λιτρῶν
[72, 12]	καὶ λεχθῆναι ἐπὶ Ἰουλίου Σόλωνος	ἀνδρὸς	ἀφανεστάτου ὅτι ἐς τὸ συνέδριον
[72, 10]	τῶν τε θηρίων καὶ τῶν	ἀνδρῶν	εἶχεν. ἄνευ γὰρ ὧν οἴκοι
[72, 14]	ὡς εἰπεῖν τῇ ἀρχῇ ὑπ´	ἀνδρῶν	κακούργων ἀπέθανον· βελόνας γὰρ μικρὰς
[72, 6]	μετὰ τοῦτ´ ἐπί τε ἵππον	ἀνέβη	καὶ κατέπεσεν ἀπ´ αὐτοῦ ἐπίτηδες,
[72, 14]	ποιήσας δὲ ταῦτα ἵππον τε	ἀνέβη	καὶ πρὸς τοὺς βαρβάρους ὥρμησε.
[72, 11]	ἐπεὶ δ´ οὐκ ἐσήκουεν αὐτοῦ,	ἀνέβη	τε ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[72, 13]	καὶ ἀπέκτειναν· οὐ μέντοι καὶ	ἀνείρχθη	διὰ τοῦτο ὁ δῆμος, ἀλλὰ
[72, 22]	αὐτῷ. ὁ γὰρ Κόμμοδος ἀμφοτέρους	ἀνελεῖν	ἐβούλετο τοὺς ὑπάτους, Ἐρύκιόν τε
[72, 4]	αὑτῆς τῷ Πομπηιανῷ· ὅθεν καὶ	ἀνέπεισε	τὸν εἰρημένον ἐπιθέσθαι τῷ Κομμόδῳ,
[72, 17]	τῷ κοινῷ ἄνευ σιδήρου καὶ	ἄνευ	αἵματος ἀνθρωπείου. ἐνέδυνε δέ, πρὶν
[72, 10]	θηρίων καὶ τῶν ἀνδρῶν εἶχεν.	ἄνευ	γὰρ ὧν οἴκοι ἔδρα, πολλοὺς
[72, 17]	τι) ἐν δὲ τῷ κοινῷ	ἄνευ	σιδήρου καὶ ἄνευ αἵματος ἀνθρωπείου.
[72, 19]	ἐπί τε τὴν συνήθη ἕδραν	ἀνῄει	καὶ ἐκεῖθεν τὰ λοιπὰ μεθ´
[72, 2]	τῶν Μαρκομάνων ἐλάττους· ἀνθ´ ὧν	ἀνῆκεν	αὐτοῖς τῶν κατ´ ἔτος διδόναι
[72, 16]	τὰ θηρία καὶ τοὺς μονομάχους	ἀνήλισκε.	~καὶ ἐν μὲν τῷ δημοσίῳ
[72, 8]	αὐτοὺς ἔπεμψεν. οὑτοσὶ δὲ ὁ	ἀνὴρ	μέτριος καὶ εὐτελὴς ὤν, στρατιωτικῶς
[72, 14]	ἀπέκτεινε καὶ ἐκεῖνον καὶ ἑαυτόν.	ἀνῃρέθη	δὲ καὶ Διονύσιος πρὸς τοῦ
[72, 22]	~ἀπέθανέ γέ τοι, μᾶλλον δὲ	ἀνῃρέθη,	οὐκ ἐς μακράν. ὁ γὰρ
[72, 6]	ὁ Περτίναξ, ὧν ἐκεῖνος διεπεφύκει,	ἀνήρετο,	πλεῖστον ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι τὸ
[72, 5]	μεγάλην ἐπιτετραμμένος τούς τε στρατιώτας	ἀνηρτημένος,	πρᾶξαι, οὐδὲν ἠθέλησε διά τε
[72, 2]	παρὰ δὲ τῶν Μαρκομάνων ἐλάττους·	ἀνθ´	ὧν ἀνῆκεν αὐτοῖς τῶν κατ´
[72, 4]	αὐτοῦ καὶ ἐπ´ αὐτοῦ ἐκείνου	ἀνθήσαντας,	πλὴν τοῦ τε Πομπηιανοῦ καὶ
[72, 17]	ἄνευ σιδήρου καὶ ἄνευ αἵματος	ἀνθρωπείου.	ἐνέδυνε δέ, πρὶν μὲν ἐς
[72, 24]	αὐτῆς ἀφίξεται. οὐδὲ γὰρ κατασβεσθῆναι	ἀνθρωπίνῃ	χειρὶ ἠδυνήθη, καίτοι παμπόλλων μὲν
[72, 15]	καὶ ἐν πᾶσιν ἁπλῶς πάντας	ἀνθρώπους	καθ´ ὑπερβολὴν νικῶν· οὕτω καθ´
[72, 1]	ἀλλ´ εἰ καί τις ἄλλος	ἀνθρώπων	ἄκακος, ὑπὸ δὲ δὴ τῆς
[72, 22]	ἡμέρᾳ, ἐν τῇ νυκτί, τῶν	ἀνθρώπων	ἀσχολίαν περὶ τὴν ἑορτὴν ἐχόντων,
[72, 15]	ὥστε καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς οὕτως, Ἀμαζόνιος	Ἀνίκητος	Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος
[72, 15]	Βρεττανικός, εἰρηνοποιὸς τῆς οἰκουμένης {εὐτυχὴς}	ἀνίκητος,	Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς, ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς ἐξουσίας
[72, 3]	καὶ ὅτι οὐκ εἰρήνην ἀλλὰ	ἀνοχὴν	ἐς τὸ παρασκευάσασθαι λαβεῖν ἤθελον·
[72, 6]	ὁμοίως ἐγένετο, καὶ πολλοὶ μὲν	ἀντ´	αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ δὲ
[72, 6]	κριοῦ δὲ σῶμα ἐς λάρνακα	ἀντ´	αὐτοῦ ἐμβληθὲν ἐκαύθη. καὶ ἐκ
[72, 23]	ἐντυχὼν πολλά μοι καὶ καλὰ	ἀντεπέστειλε.	ταῦτ´ οὖν ἐγὼ τὰ γράμματα
[72, 19]	μέγα ἐφρόνει ὅτι ἦν ἐπαρίστερος.	ἀντηγωνίζετο	δὲ αὐτῷ γυμναστής τις ἢ
[72, 20]	τὰ γόνατα περιέπλεξε, καὶ σπόγγους	ἀντὶ	λίθων βάλλειν δοὺς ἀπέκτεινέ σφας
[72, 22]	κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἑτέραν ἑαυτοῦ	ἀντιθείς,	καὶ ῥόπαλον δοὺς λέοντά τέ
[72, 19]	περὶ τὰς σφαγὰς τούς τε	ἀντιπάλους	συνέδησεν ἀλλήλοις καὶ πάντας ἅμα
[72, 8]	τῷ αὐτοκράτορι Σεουήρῳ μετὰ ταῦτα	ἀντιπολεμήσαντες	εὐδοκίμησαν, μέγιστος δὲ ὁ Βρεττανικός.
[72, 17]	ἄλλα οὕτως ἐν τῷ χιτῶνι	ἀνυπόδητος	ἔργου εἴχετο. ~καὶ ἐν μὲν
[72, 18]	ἄρκτους τε ἑκατὸν αὐτὸς μόνος,	ἄνωθεν	ἀπὸ τῆς περιβολῆς τῆς κρηπῖδος
[72, 19]	τὸ τοῦ κύκλου ἔδαφος καταβαίνων	ἄνωθεν,	ὅσα ἐπλησίαζε, τὰ δὲ καὶ
[72, 18]	τῶν τι δυναμένων ἐς συγγραφὴν	ἀξίαν	λόγου καταθέσθαι διηκριβωκότα αὐτὰ ὁμοίως
[72, 6]	τοῦ τε πλούτου καὶ τοῦ	ἀξιώματος	αὐτοῦ ὁρμῆσαι. καὶ πολλά γε
[72, 20]	καὶ πάντων εὐτυχέστατος. νικᾷς, νικήσεις.	ἀπ´	αἰῶνος, Ἀμαζόνιε, νικᾷς" τοῦ δὲ
[72, 23]	μοι, ἵν´ ἐν μιᾷ πραγματείᾳ	ἀπ´	ἀρχῆς πάντα, μέχρις ἂν καὶ
[72, 23]	ἀνάκειμαι. συνέλεξα δὲ πάντα τὰ	ἀπ´	ἀρχῆς τοῖς Ῥωμαίοις μέχρι τῆς
[72, 24]	προσεπιφθεγγόμενοι οὐδὲν εἰρηναῖον, καὶ βύας	ἀπ´	αὐτοῦ ἔβυξε, πῦρ τε νύκτωρ
[72, 6]	τε ἵππον ἀνέβη καὶ κατέπεσεν	ἀπ´	αὐτοῦ ἐπίτηδες, τό τε αἷμα
[72, 15]	καὶ τέλος καὶ οἱ μῆνες	ἀπ´	αὐτοῦ πάντες ἐπεκλήθησαν, ὥστε καταριθμεῖσθαι
[72, 12]	τῶν πώποτε ὀνομασθέντων προκοίτων, καὶ	ἀπ´	αὐτῶν πολλὰ μὲν τῷ Κομμόδῳ
[72, 23]	καὶ ὀκνηρῶς διακείμενον, καὶ πονούμενον	ἀπαγορεύοντά	τε ἀνακτωμένην δι´ ὀνειράτων, καὶ
[72, 10]	ἐδύνατο. καὶ οἱ Καισάρειοι τούτου	ἀπαλλαγέντες	(ἦν δὲ αὐτῶν κορυφαῖος ὁ
[72, 21]	τούτων καὶ πάνυ πᾶσι πάντως	ἀπαλλαγή	τις αὐτοῦ γενήσεσθαι ἐνομίζετο. ~ἀπέθανέ
[72, 11]	οὐκ ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν αὐτὸν	ἀπαλλαγῆναι	τῆς ἀρχῆς· καὶ μετὰ τοῦτο
[72, 9]	ὁπότε τι σφίσι μὴ καταθύμιον	ἀπαντήσαι,	τὴν αἰτίαν ἐπὶ τὸν Περέννιον
[72, 15]	ἦν δὲ ἁπάντων νοσημάτων καὶ	ἁπάντων	κακουργημάτων χαλεπώτερος Ῥωμαίοις ὁ Κόμμοδος,
[72, 15]	οὐδενὶ λόγῳ ἀπώλλυντο, ἦν δὲ	ἁπάντων	νοσημάτων καὶ ἁπάντων κακουργημάτων χαλεπώτερος
[72, 2]	πολλαχοῦ τῆς χώρας ἀθροίζωνται, ἀλλ´	ἅπαξ	ἐν ἑκάστῳ μηνὶ καὶ ἐς
[72, 16]	δύο χρυσοῦς ἕκαστον, ὥσπερ τινὰ	ἀπαρχήν,	κατ´ ἔτος ἐκέλευσέν οἱ ἀποφέρειν,
[72, 16]	τούς τε ἐν ταῖς ἄλλαις	ἁπάσαις	πόλεσι βουλευτὰς κατὰ πέντε δραχμάς.
[72, 12]	ἕνα ἐνιαυτὸν πέντε καὶ εἴκοσιν	ἀπέδειξεν·	ὃ μήτε πρότερόν ποτε μήθ´
[72, 22]	ἀπαλλαγή τις αὐτοῦ γενήσεσθαι ἐνομίζετο.	~ἀπέθανέ	γέ τοι, μᾶλλον δὲ ἀνῃρέθη,
[72, 11]	τῷ Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι ἀνδριὰς ἔστη.	ἀπέθανε	δὲ οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς, καὶ
[72, 14]	τῇ ἀρχῇ ὑπ´ ἀνδρῶν κακούργων	ἀπέθανον·	βελόνας γὰρ μικρὰς δηλητηρίοις τισὶ
[72, 5]	ὥσπερ ἔζησαν ἅμα, οὕτω καὶ	ἀπέθανον	μεθ´ ἑνὸς τέκνου· διαπρεπέστατα γὰρ
[72, 11]	περὶ τοῦ ὀλέθρου αὐτοῦ γιγνομένων	ἀπεθρασύνατο,	καὶ πρὸς τὸν Περέννιον προσελθὼν
[72, 17]	ἐπιχρύσου, εἴτε παρείη εἴτε καὶ	ἀπείη,	ἐτίθετο· αὐτὸς δὲ ἐν τῷ
[72, 10]	ὑπὸ τῆς ἁβρότητος καὶ τῆς	ἀπειρίας	ἐδύνατο. καὶ οἱ Καισάρειοι τούτου
[72, 13]	ἐξαίφνης καὶ ἀπώλετο μετὰ ἀτιμίας.	ἀπέκτειναν	δὲ αὐτὸν οὐχ οἱ στρατιῶται
[72, 13]	ἔπεμψε, καὶ ἔτρωσάν τινας καὶ	ἀπέκτειναν·	οὐ μέντοι καὶ ἀνείρχθη διὰ
[72, 4]	ἀπώλεσε καὶ αὐτὴ φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη.	ἀπέκτεινε	δὲ καὶ τὴν Κρισπῖναν ὁ
[72, 18]	τῆς περιβολῆς τῆς κρηπῖδος ἀκοντίζων,	ἀπέκτεινε·	διείληπτο γὰρ τὸ θέατρον πᾶν
[72, 14]	ὑπέμεινε καταλιπεῖν, ἀλλ´ ὡς κατελαμβάνετο,	ἀπέκτεινε	καὶ ἐκεῖνον καὶ ἑαυτόν. ἀνῃρέθη
[72, 10]	κατεχρήσατο, καὶ προσέτι καὶ ῥινοκέρωτας	ἀπέκτεινε	καὶ καμηλοπάρδαλιν. ταῦτα μέν μοι
[72, 4]	γὰρ οὐκ οἶδ´ ὅπως οὐκ	ἀπέκτεινε.	λέγω δὲ ταῦτά τε καὶ
[72, 20]	σπόγγους ἀντὶ λίθων βάλλειν δοὺς	ἀπέκτεινέ	σφας ῥοπάλῳ παίων ὡς γίγαντας.
[72, 4]	γερουσίαν διαλεχθεὶς ἄλλα τέ τινα	ἀπελήρησε,	καί τι καὶ τοιοῦτον ἐν
[72, 11]	τι ἐπιθεὶς ἐς τὴν Ῥώμην	ἀπέπεμψεν.	~τοιοῦτος μέν τις ὁ Οὐικτωρῖνος
[72, 22]	καὶ δι´ ἐκείνου λούμενον αὐτὸν	ἀπέπνιξαν.	τῷ μὲν οὖν Κομμόδῳ τοῦτο
[72, 17]	θηρία μέντοι πολλὰ μὲν οἴκοι	ἀπέσφαξε,	πολλὰ δὲ καὶ ἐν τῷ
[72, 5]	καί τινα καὶ γυναῖκα εὐπατρίδα	ἀπέσφαξεν.	καίτοι καὶ Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς ἂν
[72, 6]	τὴν Ῥώμην ἐκομίσθησαν) εἴτε καὶ	ἀπέφυγεν,	οὐδεὶς οἶδεν· ἕτερος δέ τις
[72, 7]	(καὶ γὰρ καὶ οἱ Κυιντίλιοι	ἀπηγχονήθησαν)	καὶ τὸν Σέξτον φεύγοντα καὶ
[72, 21]	συχνοὶ παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ γελάσαντες	ἀπηλλάγησαν	τῷ ξίφει (γέλως γὰρ ἡμᾶς
[72, 19]	καὶ ἐλέφαντα. πράξας δὲ ταῦτα	ἀπηλλάττετο,	καὶ μετὰ τοῦτο ἐξ ἀρίστου
[72, 20]	θέατρον, εἰσὶ δ´ οἳ παρακύψαντες	ἀπηλλάττοντο	τὸ μέν τι αἰσχυνόμενοι τοῖς
[72, 15]	παμπόλλους ἐπωνυμίας καὶ τὴν Ἡρακλέους	ἀπήνεγκε.	τὴν δὲ Ῥώμην ἀθάνατον εὐτυχῆ
[72, 9]	τῇ Ῥώμῃ πλησιασάντων, ὁ Κόμμοδος	ἀπήντησέ	τε αὐτοῖς καὶ ἐπύθετο τί
[72, 20]	ὁ γέρων οὐκ ἔστιν ὅτε	ἀπήντησεν,	ἀλλὰ τοὺς μὲν υἱεῖς ἔπεμπεν,
[72, 22]	αὐτῶν ὤν, εἶχε. καὶ μηδεὶς	ἀπιστήσῃ·	καὶ γὰρ τοῦ κολοσσοῦ τὴν
[72, 22]	τε τῶν λουτρῶν, οἷς ἀεὶ	ἀπλήστως	ἐχρῆτο, φθαρῆναι, ἀλλὰ καὶ ἐξήμεσέ
[72, 1]	ὑπὸ δὲ δὴ τῆς πολλῆς	ἁπλότητος	καὶ προσέτι καὶ δειλίας ἐδούλευσε
[72, 15]	ἔθετο ὡς καὶ ἐν πᾶσιν	ἁπλῶς	πάντας ἀνθρώπους καθ´ ὑπερβολὴν νικῶν·
[72, 9]	παῦσαι) χιλίους καὶ πεντακοσίους ἀκοντιστὰς	ἀπὸ	σφῶν ἀπολέξαντες ἐς τὴν Ἰταλίαν
[72, 18]	τε ἑκατὸν αὐτὸς μόνος, ἄνωθεν	ἀπὸ	τῆς περιβολῆς τῆς κρηπῖδος ἀκοντίζων,
[72, 14]	οὗτος μὲν ὡς καὶ λέοντα	ἀπὸ	τοῦ ἵππου κατακοντίσας· ὅστις ἐπειδὴ
[72, 14]	αὐτοῦ δυναμένων ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος δὲ	ἀπὸ	τῶν εὐθυμιῶν καὶ παιδιῶν ἀνανεύων
[72, 13]	ὡς αἰτιώτατον αὐτῆς τὸν Κλέανδρον	ἀπὸ	τῶν κλεμμάτων ὄντα καὶ μισήσωσιν
[72, 9]	ἐπιβουλεύει, ἵνα αὐτοκράτορα τὸν υἱὸν	ἀποδείξῃ"	ἐπείσθη τε αὐτοῖς, ἄλλως τε
[72, 2]	αἰχμαλώτους, οὓς μετὰ ταῦτα ἔλαβον,	ἀποδῶσιν	αὐτῷ, καὶ σῖτόν τινα κατ´
[72, 8]	ταῦτα διὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν	ἀποθανεῖν	μελλήσας ὅμως ἀφείθη· ~Περέννιον δὲ
[72, 24]	ἐς τὸ Εἰρηναῖον ἐμπεσὸν τὰς	ἀποθήκας	τῶν τε Αἰγυπτίων καὶ τῶν
[72, 19]	ἐχόμενον, ἀλλ´ ὥστε πάνυ πολλοὺς	ἀποθνήσκειν.	καὶ δή ποτε βραδυνάντων τινῶν
[72, 4]	καὶ ἐπεῖδε καὶ ἐκείνους βιαίως	ἀποθνήσκοντας.	ἱστορεῖται δὲ αὕτη πολλά τε
[72, 15]	οἰκουμένην τῆς γῆς (καὶ γὰρ	ἄποικον	αὐτὴν ἑαυτοῦ δοκεῖν ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν.
[72, 18]	ἐλάλησα, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲν αὐτῶν	ἀποκρύψασθαι,	ἀλλὰ καὶ αὐτά, ὥσπερ τι
[72, 21]	κινήσει τὸν τοῦ γελᾶν ἔλεγχον	ἀποκρυψώμεθα.	τοιούτων δ´ οὖν τούτων γενομένων
[72, 11]	προσελθὼν ἀκούω" ἔφη ὅτι με	ἀποκτεῖναι	ἐθέλετε· τί οὖν μέλλετε; τί
[72, 12]	αὐτοῦ τὴν τιμὴν ἔχοντα ταύτην	ἀποκτεῖναι	πρὸς πολλοῖς καὶ ἄλλοις· καίτοι
[72, 21]	ἥκιστα ἀπολεῖσθαι προσεδοκήσαμεν. στρουθὸν γὰρ	ἀποκτείνας	καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀποτεμὼν
[72, 21]	βουλευτάς, ἐξ οὗ οὐχ ἥκιστα	ἀπολεῖσθαι	προσεδοκήσαμεν. στρουθὸν γὰρ ἀποκτείνας καὶ
[72, 9]	καὶ πεντακοσίους ἀκοντιστὰς ἀπὸ σφῶν	ἀπολέξαντες	ἐς τὴν Ἰταλίαν ἔπεμψαν· ὧν
[72, 2]	ὑπό τε τοῦ πλήθους τῶν	ἀπολλυμένων	καὶ ὑπὸ τῆς ἀεὶ τῶν
[72, 15]	ἐψηφίζοντο, ταῦτ´ ἐκείνῳ διὰ φόβον	ἀπονέμειν	ἐξ ἐπιτάγματος. Κομμοδιανὴν γοῦν τήν
[72, 7]	τῆς Ἥρας ἐπιπεμφθέντας αὐτῷ δράκοντας	ἀποπνῖ–	ξαι (καὶ γὰρ καὶ οἱ
[72, 7]	τῷ πίνακι ἐνεγέγραπτο δύο δράκοντας	ἀποπνῖγον	καὶ λέων νεβρὸν διώκων. οὐδὲ
[72, 17]	τε ἐς τὸ θέατρον, καὶ	ἀπορρίψας	τὰ ἄλλα οὕτως ἐν τῷ
[72, 20]	αὐτὸς δὲ οὐδέποτε ἀφίκετο, αἱρούμενος	ἀποσφαγῆναι	ἐπὶ τούτῳ μᾶλλον ἢ τὸν
[72, 22]	γὰρ τοῦ κολοσσοῦ τὴν κεφαλὴν	ἀποτεμὼν	καὶ ἑτέραν ἑαυτοῦ ἀντιθείς, καὶ
[72, 21]	ἀποκτείνας καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ	ἀποτεμὼν	προσῆλθεν ἔνθα ἐκαθήμεθα, τῇ τε
[72, 2]	αὐτῶν ὑπὲρ τὴν μεθορίαν τὴν	ἀποτετμημένην	ὄντα ἐξέλιπεν ~ὅτι τοῖς Βούροις
[72, 16]	ἀπαρχήν, κατ´ ἔτος ἐκέλευσέν οἱ	ἀποφέρειν,	τούς τε ἐν ταῖς ἄλλαις
[72, 4]	τῷ Κομμόδῳ, καὶ αὐτόν τε	ἀπώλεσε	καὶ αὐτὴ φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη. ἀπέκτεινε
[72, 13]	ἔπεσε καὶ αὐτὸς ἐξαίφνης καὶ	ἀπώλετο	μετὰ ἀτιμίας. ἀπέκτειναν δὲ αὐτὸν
[72, 15]	οὗτοι μὲν ἐν οὐδενὶ λόγῳ	ἀπώλλυντο,	ἦν δὲ ἁπάντων νοσημάτων καὶ
[72, 24]	τῶν τε Αἰγυπτίων καὶ τῶν	Ἀραβίων	φορτίων ἐπενείματο, ἔς τε τὸ
[72, 11]	τιμηθείς, καὶ τῇ τῆς ψυχῆς	ἀρετῇ	καὶ τῇ τῶν λόγων παρασκευῇ
[72, 8]	μετὰ ταῦτα διὰ τὴν ἰδίαν	ἀρετὴν	ἀποθανεῖν μελλήσας ὅμως ἀφείθη· ~Περέννιον
[72, 7]	ὑπεροχὴν ἢ δι´ ἄλλην τινὰ	ἀρετὴν	διεχρήσατο. ὅτι ὁ Κόμμοδος πολλὰ
[72, 13]	ὁ Κλέανδρος ἐς τοσοῦτον ὄγκον	ἀρθεὶς	ἔπεσε καὶ αὐτὸς ἐξαίφνης καὶ
[72, 12]	Κλέανδρος μέγας ὑπὸ τῆς τύχης	ἀρθεὶς	καὶ ἐχαρίσατο καὶ ἐπώλησε βουλείας
[72, 6]	αἷμα ἤμεσεν ὡς ἴδιον, καὶ	ἀρθεὶς	ὡς καὶ παραχρῆμα τελευτήσων ἐς
[72, 24]	αὐτοῦ ἔβυξε, πῦρ τε νύκτωρ	ἀρθὲν	ἐξ οἰκίας τινὸς καὶ ἐς
[72, 19]	ξίφος τὸ ξύλινον ἐν τῇ	ἀριστερᾷ	ἔχων· καὶ πάνυ καὶ ἐπὶ
[72, 21]	προσῆλθεν ἔνθα ἐκαθήμεθα, τῇ τε	ἀριστερᾷ	χειρὶ ἐκείνην καὶ τῇ δεξιᾷ
[72, 22]	ἐπωνύμοις καὶ τοῦτο, πρωτόπαλος σεκουτόρων,	ἀριστερὸς	μόνος νικήσας δωδεκάκις" οἶμαι χιλίους"
[72, 19]	ἀπηλλάττετο, καὶ μετὰ τοῦτο ἐξ	ἀρίστου	ἐμονομάχει. ἤσκει δὲ καὶ ἐχρῆτο
[72, 18]	ἐν μὲν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ	ἄρκτους	τε ἑκατὸν αὐτὸς μόνος, ἄνωθεν
[72, 17]	ἐν μὲν τῷ δημοσίῳ οὐδαμόθεν	ἅρματα	ἤλασε, πλὴν εἰ μή που
[72, 10]	εὐθυμίαις τε πάνυ προσέκειτο καὶ	ἁρματηλασίᾳ	προσεῖχε, καὶ οὔτ´ ἀρχὴν τῶν
[72, 9]	στασιάσαντας ἀναιρεθῆναι. τοῦ γὰρ Κομμόδου	ἁρματηλασίαις	καὶ ἀσελγείαις ἐκδεδωκότος ἑαυτόν, καὶ
[72, 17]	νυκτί, ἐπιθυμήσας μὲν καὶ δημοσίᾳ	ἁρματηλατῆσαι,	αἰσχυνθεὶς δὲ καὶ ὀφθῆναι τοῦτο
[72, 22]	μῆνας ἐννέα καὶ ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα	ἄρξαντι,	ἐβίω δὲ ἔτη τριάκοντα ἓν
[72, 8]	ἐσιτεῖτο, καὶ ὅπως μηδὲ τῶν	ἄρτων	διαπιμπλᾶται, ἐκ τῆς Ῥώμης αὐτοὺς
[72, 8]	ἔχοντα ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς τῶν	ἄρτων	ξηρότητος ᾑμάσσετο. ἐπετήδευε δ´ οὖν
[72, 5]	ἔστιν ὅτε οὐδὲ ἐν ταῖς	ἀρχαῖς	διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο δὲ καὶ πολυκτήμονες
[72, 24]	καὶ τὰ γράμματα τὰ τῇ	ἀρχῇ	προσήκοντα ὀλίγου δεῖν πάντα φθαρῆναι.
[72, 9]	ἐκδεδωκότος ἑαυτόν, καὶ τῶν τῇ	ἀρχῇ	προσηκόντων οὐδὲν ὡς εἰπεῖν πράττοντος,
[72, 14]	ἐν ὅλῃ ὡς εἰπεῖν τῇ	ἀρχῇ	ὑπ´ ἀνδρῶν κακούργων ἀπέθανον· βελόνας
[72, 23]	ὧν ὁ Σεουῆρος τὴν αὐτοκράτορα	ἀρχὴν	ἤλπισε, γράψας ἐδημοσίευσα· καὶ αὐτῷ
[72, 10]	διὰ τὴν πᾶσαν τῶν Ῥωμαίων	ἀρχὴν	ὀφείλων, πλὴν καθ´ ὅσον διὰ
[72, 10]	καὶ ἁρματηλασίᾳ προσεῖχε, καὶ οὔτ´	ἀρχὴν	τῶν τοιούτων τι αὐτῷ ἔμελεν,
[72, 10]	τοῦ δὲ Κομμόδου καὶ τῆς	ἀρχῆς	αὐτοῦ πᾶσαν ἀσφάλειαν ἐποιεῖτο. ὅτι
[72, 11]	ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι τῆς	ἀρχῆς·	καὶ μετὰ τοῦτο τῆς Ἀφρικῆς
[72, 23]	ἵν´ ἐν μιᾷ πραγματείᾳ ἀπ´	ἀρχῆς	πάντα, μέχρις ἂν καὶ τῇ
[72, 23]	συνέλεξα δὲ πάντα τὰ ἀπ´	ἀρχῆς	τοῖς Ῥωμαίοις μέχρι τῆς Σεουήρου
[72, 15]	οἰκουμένης {εὐτυχὴς} ἀνίκητος, Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς,	ἀρχιερεύς,	δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ὀκτωκαιδέκατον, αὐτοκράτωρ
[72, 9]	τῶν δορυφόρων μετὰ τὸν Πάτερνον	ἄρχοντα	συνέβη διὰ τοὺς στρατιώτας στασιάσαντας
[72, 7]	αὐτὰς συμβαλεῖν, τῷ πατρὶ συνὼν	ἄρχοντι	τῆς Κιλικίας, πρὶν πυθέσθαι τούς
[72, 11]	δηλώσω. τῆς τε Γερμανίας ποτὲ	ἄρχων	τὸ μὲν πρῶτον οἴκοι καθ´
[72, 21]	αὐτοῦ κατὰ τὰς πύλας καθ´	ἃς	οἱ τελευτῶντες ἐκφέρονται ἐξεκομίσθη. ἐκ
[72, 10]	οὐκ ἔδρων, πωλοῦντες πάντα, ὑβρίζοντες,	ἀσελγαίνοντες.	Κόμμοδος δὲ τὸ πλεῖστον τοῦ
[72, 9]	τοῦ γὰρ Κομμόδου ἁρματηλασίαις καὶ	ἀσελγείαις	ἐκδεδωκότος ἑαυτόν, καὶ τῶν τῇ
[72, 1]	κἀκ τούτου καὶ ἐς φύσιν	ἀσελγῆ	καὶ μιαιφόνον προήχθη. καί μοι
[72, 17]	πλὴν εἰ μή που ἐν	ἀσελήνῳ	νυκτί, ἐπιθυμήσας μὲν καὶ δημοσίᾳ
[72, 8]	πλέον δὲ τοῦτο ἐκ τῆς	ἀσιτίας	ἠσκήκει. τά τε γὰρ ἄλλα
[72, 19]	τοῦ σεκούτορος καλουμένου, τὴν μὲν	ἀσπίδα	ἐν τῇ δεξιᾷ τὸ δὲ
[72, 14]	καὶ ἄλλως οὐκ ἐν τῷ	ἄστει	μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν ὅλῃ
[72, 2]	δὴ ὢν καὶ πρὸς τὰς	ἀστικὰς	ῥᾳστώνας ἐπειγόμενος ἐσπείσατο αὐτοῖς ἐπί
[72, 1]	μισόπονός τε ὢν καὶ τῆς	ἀστικῆς	ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν. ~ὅτι οἱ Μαρκομάνοι
[72, 10]	καὶ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ πᾶσαν	ἀσφάλειαν	ἐποιεῖτο. ὅτι ὁ Κόμμοδος εὐθυμίαις
[72, 22]	ἐν τῇ νυκτί, τῶν ἀνθρώπων	ἀσχολίαν	περὶ τὴν ἑορτὴν ἐχόντων, φάρμακον
[72, 5]	αὐτοῦ ὅ τι καὶ ἐβούλετο,	ἅτε	καὶ ἐλλογιμώτατος ὢν καὶ στρατιὰν
[72, 4]	σπουδάσαι καὶ πολλὰ αὐτοὺς εὐηργετηκέναι,	ἅτε	καὶ παρὰ τῷ Κομμόδῳ πᾶν
[72, 13]	αὐτὸς ἐξαίφνης καὶ ἀπώλετο μετὰ	ἀτιμίας.	ἀπέκτειναν δὲ αὐτὸν οὐχ οἱ
[72, 15]	Καῖσαρ Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος. Κόμμοδος	Αὔγουστος	εὐσεβὴς εὐτυχής, Σαρματικὸς Γερμανικὸς μέγιστος
[72, 15]	Εὐσεβὴς Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος Κόμμοδος	Αὔγουστος	Ἡράκλειος Ῥωμαῖος Ὑπεραίρων. αὐτὸς μὲν
[72, 21]	γενομένων παρεμυθήσατο ἡμᾶς ὅτι μέλλων	αὖθις	μονομαχῆσαι παρήγγειλεν ἡμῖν ἔν τε
[72, 8]	ἡδὺς τὸ ἦθος ἢ φιλάνθρωπος.	ἀυπνότατος	δὲ τῶν στρατηγῶν γενόμενος, καὶ
[72, 15]	ἐπέστελλεν αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Λούκιος Αἴλιος	Αὐρήλιος.	Κόμμοδος Αὔγουστος εὐσεβὴς εὐτυχής, Σαρματικὸς
[72, 15]	Ἀνίκητος Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς Λούκιος Αἴλιος	Αὐρήλιος	Κόμμοδος Αὔγουστος Ἡράκλειος Ῥωμαῖος Ὑπεραίρων.
[72, 22]	οἰκία ἡ τῶν ὡς ἀληθῶς	Αὐρηλίων	αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο. ~πόλεμοι δὲ μετὰ
[72, 18]	μὲν γὰρ οὐκ ἂν εἶπον	αὐτά·	ἐπειδὴ δὲ πρός τε τοῦ
[72, 18]	συγγραφὴν ἀξίαν λόγου καταθέσθαι διηκριβωκότα	αὐτὰ	ὁμοίως ἐμοί. ~ἐν μὲν οὖν
[72, 13]	δεινά, καὶ ὁ δῆμος παραλαβὼν	αὐτὰ	οὐδὲν ὅ τι οὐκ ἐξέκραγε,
[72, 10]	καὶ σφόδρα ἐπεφροντίκει, διαθέσθαι γε	αὐτὰ	ὑπὸ τῆς ἁβρότητος καὶ τῆς
[72, 18]	μηδὲν αὐτῶν ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ καὶ	αὐτά,	ὥσπερ τι ἄλλο τῶν μεγίστων
[72, 12]	καὶ Σεουῆρος ὁ μετὰ ταῦτα	αὐταρχήσας	ὑπάτευσεν. ἠργυρολόγει μὲν οὖν πανταχόθεν,
[72, 22]	ἡ τῶν ὡς ἀληθῶς Αὐρηλίων	αὐταρχοῦσα	ἐπαύσατο. ~πόλεμοι δὲ μετὰ τοῦτο
[72, 7]	λέων νεβρὸν διώκων. οὐδὲ ἔσχον	αὐτὰς	συμβαλεῖν, τῷ πατρὶ συνὼν ἄρχοντι
[72, 23]	ἔοικεν, εἴληχα, καὶ διὰ τοῦτο	αὐτῇ	ἀνάκειμαι. συνέλεξα δὲ πάντα τὰ
[72, 4]	ἐπὶ μοιχείᾳ δή τινι ὀργισθεὶς	αὐτῇ.	πρὸ δὲ τοῦ ἀναιρεθῆναι καὶ
[72, 4]	θυγατέρα Λουκίλλης, ἐχρῆτο δὲ καὶ	αὐτῇ	ταύτῃ καὶ τῇ τῆς κόρης
[72, 7]	δὲ πλείω καὶ φιλοκαλίας ἐν	αὐτῇ	τῇ Ῥώμῃ παρέσχετο. ἔστι δέ
[72, 4]	ἐπεβούλευσε· ξίφος γάρ τι ἐν	αὐτῇ	τῇ τῆς ἐσόδου στενοχωρίᾳ ἀνατείνας,
[72, 4]	καὶ αὐτόν τε ἀπώλεσε καὶ	αὐτὴ	φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη. ἀπέκτεινε δὲ καὶ
[72, 4]	ἐκείνους βιαίως ἀποθνήσκοντας. ἱστορεῖται δὲ	αὕτη	πολλά τε ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν
[72, 3]	πρότερον μὲν γάρ, καίτοι πολλάκις	αὐτὴν	αἰτηθείς, οὐκ ἐποιήσατο, ὅτι τε
[72, 15]	τῆς γῆς (καὶ γὰρ ἄποικον	αὐτὴν	ἑαυτοῦ δοκεῖν ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν. καὶ
[72, 23]	πρὸς τὴν ἱστορίαν εὐλαβῶς πρὸς	αὐτὴν	καὶ ὀκνηρῶς διακείμενον, καὶ πονούμενον
[72, 15]	Κομμοδιανὴν γοῦν τήν τε Ῥώμην	αὐτὴν	καὶ τὰ στρατόπεδα Κομμοδιανά, τήν
[72, 13]	ἰσχυρὰ σιτοδεία, ἐπὶ πλεῖστον δ´	αὐτὴν	Παπίριος Διονύσιος ἐπὶ τοῦ σίτου
[72, 24]	καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην	αὐτῆς	ἀφίξεται. οὐδὲ γὰρ κατασβεσθῆναι ἀνθρωπίνῃ
[72, 13]	τεταγμένος ἐπηύξησεν, ἵν´ ὡς αἰτιώτατον	αὐτῆς	τὸν Κλέανδρον ἀπὸ τῶν κλεμμάτων
[72, 4]	ὑπάρχουσα ἤχθετο μὲν τῷ ἀνδρὶ	αὑτῆς	τῷ Πομπηιανῷ· ὅθεν καὶ ἀνέπεισε
[72, 13]	τε καὶ δειλότατος ὤν, ὥστε	αὐτίκα	καὶ τὸν Κλέανδρον καὶ τὸ
[72, 11]	ἐξὸν ὑμῖν ἤδη καὶ τήμερον	αὐτὸ	δρᾶσαι; ἀλλ´ οὐδὲν οὐδὲ ἐκ
[72, 22]	ἐξήμεσέ τι κἀκ τούτου ὑποτοπήσας	αὐτὸ	ἠπείλει τινά, οὕτω δὴ Νάρκισσόν
[72, 8]	ἐπετήδευε δ´ οὖν ἐπὶ μεῖζον	αὐτὸ	πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς μάλιστα διαγρυπνεῖν
[72, 21]	ἐνδεικνύμενος ὅτι καὶ ἡμᾶς τὸ	αὐτὸ	τοῦτο δράσει. κἂν συχνοὶ παραχρῆμα
[72, 20]	τε ἄλλα ὅσα ἐκελευόμεθα, καὶ	αὐτὸ	τοῦτο συνεχῶς, καὶ κύριος εἶ
[72, 8]	τὸν στρατηγὸν ἀεὶ νομίζοντες μηδὲ	αὐτοὶ	ἄδην καθεύδοιεν. ἦν μὲν γὰρ
[72, 5]	ἄχθεσθαι τοῖς παροῦσι. καὶ οὕτως	αὐτοί,	ὥσπερ ἔζησαν ἅμα, οὕτω καὶ
[72, 9]	τὸν υἱὸν ἀποδείξῃ" ἐπείσθη τε	αὐτοῖς,	ἄλλως τε καὶ τοῦ Κλεάνδρου
[72, 2]	ἔτος τακτὸν τελῶσιν, ὃν ὕστερον	αὐτοῖς	ἀφῆκεν. ὅπλα τέ τινα παρ´
[72, 20]	ἐστερημένους ἀθροίσας δρακόντων τέ τινα	αὐτοῖς	εἴδη περὶ τὰ γόνατα περιέπλεξε,
[72, 3]	ἄλλοις βοηθήσειν ὑπηγάγετο, γῆν τινα	αὐτοῖς	ἐν τῇ Δακίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ
[72, 2]	τὰς ἀστικὰς ῥᾳστώνας ἐπειγόμενος ἐσπείσατο	αὐτοῖς	ἐπί τε τοῖς ἄλλοις ἐφ´
[72, 9]	πλησιασάντων, ὁ Κόμμοδος ἀπήντησέ τε	αὐτοῖς	καὶ ἐπύθετο τί ταῦτα, ὦ
[72, 18]	τὰ πρότερα, ὅτι τε συνεγενόμην	αὐτοῖς,	καὶ ὅτι μηδένα ἄλλον οἶδα
[72, 12]	μήθ´ ὕστερον ἐγένετο· καὶ ἐν	αὐτοῖς	καὶ Σεουῆρος ὁ μετὰ ταῦτα
[72, 19]	ὄχλου καὶ τῆς στενοχωρίας ἐμπελασθέντες	αὐτοῖς.	~τοιαύτη μὲν τὸ σύμπαν ἡ
[72, 2]	Μαρκομάνων ἐλάττους· ἀνθ´ ὧν ἀνῆκεν	αὐτοῖς	τῶν κατ´ ἔτος διδόναι τινάς.
[72, 22]	τὸν οἶκον τὸν πρῶτον παρ´	αὐτοῖς,	ὡς καὶ εἷς ἐξ αὐτῶν
[72, 23]	δι´ ὧν ὁ Σεουῆρος τὴν	αὐτοκράτορα	ἀρχὴν ἤλπισε, γράψας ἐδημοσίευσα· καὶ
[72, 20]	ἐπὶ τούτῳ μᾶλλον ἢ τὸν	αὐτοκράτορα	τὸν τοῦ Μάρκου παῖδα ἐπιδεῖν
[72, 9]	Περέννιος γάρ σοι ἐπιβουλεύει, ἵνα	αὐτοκράτορα	τὸν υἱὸν ἀποδείξῃ" ἐπείσθη τε
[72, 8]	καὶ ὁ Νίγρος οἱ τῷ	αὐτοκράτορι	Σεουήρῳ μετὰ ταῦτα ἀντιπολεμήσαντες εὐδοκίμησαν,
[72, 18]	ἐπειδὴ δὲ πρός τε τοῦ	αὐτοκράτορος	ἐγένετο καὶ παρὼν αὐτὸς ἐγὼ
[72, 21]	τὸ θέατρον εἰ μὴ τῶν	αὐτοκρατόρων	τις μεταλλάξειε, καὶ ὅτι ἐν
[72, 15]	καὶ τῇ βουλῇ οὕτως ἐπέστελλεν	αὐτοκράτωρ	Καῖσαρ Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος. Κόμμοδος
[72, 15]	ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ὀκτωκαιδέκατον,	αὐτοκράτωρ	τὸ ὄγδοον, ὕπατος τὸ ἕβδομον,
[72, 11]	ὑπ´ ἄλλου τινὸς ἔπαθεν, ἀλλ´	αὐτομάτῳ	θανάτῳ ἐχρήσατο, καίπερ καὶ ὑπὸ
[72, 2]	συνετέθειτο, καὶ ἵνα τούς τε	αὐτομόλους	καὶ τοὺς αἰχμαλώτους, οὓς μετὰ
[72, 11]	δ´ οὐκ ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν	αὐτὸν	ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρχῆς· καὶ μετὰ
[72, 22]	αὐτῷ, καὶ δι´ ἐκείνου λούμενον	αὐτὸν	ἀπέπνιξαν. τῷ μὲν οὖν Κομμόδῳ
[72, 5]	καὶ ὁ Πάτερνος ῥᾳδίως ἂν	αὐτόν,	εἴπερ ἐπεβεβουλεύκει οἱ, ὥσπερ ᾐτιάθη,
[72, 9]	πολλαπλασίους αὐτῶν δορυφόρους ἔχων. καὶ	αὐτὸν	ἐκεῖνοι καὶ ᾐκίσαντο καὶ κατέκοψαν,
[72, 6]	αὐτῷ ἢ καὶ ὑποδεδεγμένοι πῃ	αὐτὸν	ἐκολάσθησαν, ἔτι δὲ πλείους οὐδὲ
[72, 9]	Περεννίου ποιεῖν ὅσα ἠβούλετο δεινῶς	αὐτὸν	ἐμίσει, καὶ ἐξέδωκε τὸν ἔπαρχον
[72, 16]	οὐχ ἥκιστα καὶ τὰ χρήματα	αὐτὸν	ἐπέλιπεν. ἦν μὲν γὰρ καὶ
[72, 22]	καὶ μῆνας τέσσαρας· καὶ ἐς	αὐτὸν	ἡ οἰκία ἡ τῶν ὡς
[72, 10]	μοι κατὰ παντὸς τοῦ περὶ	αὐτὸν	λόγου γέγραπται. ~ὅτι τῷ Οὐικτωρίνῳ
[72, 6]	μέντοι καὶ τῶν Ἑλληνικῶν τι	αὐτὸν	ὁ Περτίναξ, ὧν ἐκεῖνος διεπεφύκει,
[72, 13]	ἀπώλετο μετὰ ἀτιμίας. ἀπέκτειναν δὲ	αὐτὸν	οὐχ οἱ στρατιῶται ὥσπερ τὸν
[72, 4]	εἰρημένον ἐπιθέσθαι τῷ Κομμόδῳ, καὶ	αὐτόν	τε ἀπώλεσε καὶ αὐτὴ φωραθεῖσα
[72, 17]	διάχρυσον (καὶ ἐν τούτῳ γε	αὐτὸν	τῷ σχήματι ὄντα ἠσπαζόμεθα) ἐσιὼν
[72, 6]	πλείους οὐδὲ ἑορακότες ποτὲ ἴσως	αὐτὸν	τῶν οὐσιῶν ἐστερήθησαν. καὶ ὁ
[72, 2]	ἄλλους τῶν καταδεεστέρων πρέσβεις πρὸς	αὐτὸν	ὑπὲρ τῆς εἰρήνης ἔπεμψαν. καὶ
[72, 6]	ἐπειδὴ ᾔσθετο καὶ τῆς ἐς	αὐτὸν	φερούσης θανατηφόρου ψήφου (διέτριβε δὲ
[72, 17]	παρείη εἴτε καὶ ἀπείη, ἐτίθετο·	αὐτὸς	δὲ ἐν τῷ τοῦ Ἑρμοῦ
[72, 20]	ἀλλὰ τοὺς μὲν υἱεῖς ἔπεμπεν,	αὐτὸς	δὲ οὐδέποτε ἀφίκετο, αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι
[72, 18]	τοῦ αὐτοκράτορος ἐγένετο καὶ παρὼν	αὐτὸς	ἐγὼ καὶ εἶδον ἕκαστα καὶ
[72, 13]	τοσοῦτον ὄγκον ἀρθεὶς ἔπεσε καὶ	αὐτὸς	ἐξαίφνης καὶ ἀπώλετο μετὰ ἀτιμίας.
[72, 7]	οὐ μετεσχήκει. ~τοῦτό τε οὖν	αὐτὸς	ἤκουσα παρών, καὶ ἕτερον τοιόνδε
[72, 6]	τελευτήσων ἐς οἴκημα ἐκομίσθη, καὶ	αὐτὸς	μὲν ἀφανὴς ἐγένετο, κριοῦ δὲ
[72, 15]	Κόμμοδος Αὔγουστος Ἡράκλειος Ῥωμαῖος Ὑπεραίρων.	αὐτὸς	μὲν γὰρ ἄλλοτε ἄλλα μετελάμβανε
[72, 14]	εἰ μὴ παιδικά τινα συνεπῆκτο·	αὐτὸς	μὲν γὰρ κράτιστα ἵππευε, τὸ
[72, 18]	πρώτῃ ἡμέρᾳ ἄρκτους τε ἑκατὸν	αὐτὸς	μόνος, ἄνωθεν ἀπὸ τῆς περιβολῆς
[72, 19]	καὶ τῇ γε πρώτῃ ἡμέρᾳ	αὐτὸς	πάντας σφᾶς κάτωθεν, τό τε
[72, 19]	ἔχων, ἔστι μὲν ὅτε ὃν	αὐτὸς	προεκαλεῖτο, ἔστι δὲ ὅτε ὃν
[72, 3]	πρὸς τῇ Δακίᾳ οὔσης. ὁ	αὐτὸς	Σαβινιανὸς καὶ Δακῶν τῶν προσόρων
[72, 10]	ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ ἡμέρᾳ χωρὶς	αὐτὸς	ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ κατεχρήσατο, καὶ
[72, 21]	ἃ ἐκ τοῦ στεφάνου εἶχον,	αὐτός	τε διέτραγον καὶ τοὺς ἄλλους
[72, 11]	δωροδοκεῖν, ἐπεὶ δ´ οὐκ ἐσήκουεν	αὐτοῦ,	ἀνέβη τε ἐπὶ τὸ βῆμα
[72, 21]	γὰρ ἀποκτείνας καὶ τὴν κεφαλὴν	αὐτοῦ	ἀποτεμὼν προσῆλθεν ἔνθα ἐκαθήμεθα, τῇ
[72, 21]	πάνυ πᾶσι πάντως ἀπαλλαγή τις	αὐτοῦ	γενήσεσθαι ἐνομίζετο. ~ἀπέθανέ γέ τοι,
[72, 11]	ὡς εἰπεῖν περὶ τοῦ ὀλέθρου	αὐτοῦ	γιγνομένων ἀπεθρασύνατο, καὶ πρὸς τὸν
[72, 7]	καθ´ ἕκαστον τοὺς θανατωθέντας ὑπ´	αὐτοῦ	γράφοιμι, ὁπόσους ἐκεῖνος ἢ διὰ
[72, 12]	Κομμόδου προκοιτῆσαι, τήν τε παλλακίδα	αὐτοῦ	Δαμοστρατίαν γῆμαι, καὶ τὸν Σαώτερον
[72, 11]	ταῦτ´ εἰπὼν πάντα τὸν τρόπον	αὐτοῦ	δηλώσω. τῆς τε Γερμανίας ποτὲ
[72, 6]	ἐγένετο, καὶ πολλοὶ μὲν ἀντ´	αὐτοῦ	δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ δὲ ὡς
[72, 13]	καὶ ᾐκίσαντο, καὶ τὴν κεφαλὴν	αὐτοῦ	διὰ πάσης τῆς πόλεως ἐπὶ
[72, 13]	καὶ ἄλλους τῶν μέγα ἐπ´	αὐτοῦ	δυναμένων ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος δὲ ἀπὸ
[72, 24]	οὐδὲν εἰρηναῖον, καὶ βύας ἀπ´	αὐτοῦ	ἔβυξε, πῦρ τε νύκτωρ ἀρθὲν
[72, 12]	τῷ Κομμόδῳ ταῖς τε παλλακαῖς	αὐτοῦ	ἐδίδου, πολλὰ δὲ καὶ ἐς
[72, 4]	τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐπ´	αὐτοῦ	ἐκείνου ἀνθήσαντας, πλὴν τοῦ τε
[72, 6]	δὲ σῶμα ἐς λάρνακα ἀντ´	αὐτοῦ	ἐμβληθὲν ἐκαύθη. καὶ ἐκ τούτου
[72, 6]	ἵππον ἀνέβη καὶ κατέπεσεν ἀπ´	αὐτοῦ	ἐπίτηδες, τό τε αἷμα ἤμεσεν
[72, 22]	ἐοικέναι, ἐπέγραψε πρὸς τοῖς δηλωθεῖσιν	αὐτοῦ	ἐπωνύμοις καὶ τοῦτο, πρωτόπαλος σεκουτόρων,
[72, 20]	δέκα ἡμέραις ἐγένετο· ἀγωνιζομένου δ´	αὐτοῦ	ἡμεῖς μὲν οἱ βουλευταὶ ἀεὶ
[72, 4]	ἐρρύσατο. τοιαῦτα μὲν τὰ σεμνολογήματα	αὐτοῦ	ἦν, ἐσιόντι δὲ αὐτῷ ἐς
[72, 17]	ἔν τε ταῖς ὁδοῖς προεφέρετο	αὐτοῦ,	καὶ ἐν τοῖς θεάτροις ἐπὶ
[72, 4]	πάντας τοὺς ἐπὶ τοῦ πατρὸς	αὐτοῦ	καὶ ἐπ´ αὐτοῦ ἐκείνου ἀνθήσαντας,
[72, 9]	καὶ κατέκοψαν, καὶ ἡ γυνὴ	αὐτοῦ	καὶ ἡ ἀδελφὴ καὶ υἱεῖς
[72, 8]	ἀναγκαίου φαγεῖν· τὰ γὰρ οὖλα	αὐτοῦ	κακῶς ἔχοντα ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς
[72, 15]	ὅτι ἠναγκάζοντο, ἃ τῷ πατρὶ	αὐτοῦ	κατ´ εὔνοιαν ἐψηφίζοντο, ταῦτ´ ἐκείνῳ
[72, 21]	τῇ τελευταίᾳ ἡμέρᾳ τὸ κράνος	αὐτοῦ	κατὰ τὰς πύλας καθ´ ἃς
[72, 24]	μετεωρισθὲν ἐσῆλθε καὶ πολλὰ πάνυ	αὐτοῦ	κατέκαυσεν, ὥστε καὶ τὰ γράμματα
[72, 6]	ἐπὶ πολὺν χρόνον λανθάνειν) ζήτησις	αὐτοῦ	μεγάλη πανταχοῦ ὁμοίως ἐγένετο, καὶ
[72, 5]	Μάρκου τελευτὴν πᾶν εὐθὺς κατ´	αὐτοῦ	ὅ τι καὶ ἐβούλετο, ἅτε
[72, 13]	τὸν Κλέανδρον καὶ τὸ παιδίον	αὐτοῦ,	ὃ καὶ ἐν ταῖς τοῦ
[72, 6]	τε πλούτου καὶ τοῦ ἀξιώματος	αὐτοῦ	ὁρμῆσαι. καὶ πολλά γε ὑπὸ
[72, 6]	ἐῴκει, τῆς δὲ δὴ παιδείας	αὐτοῦ	οὐ μετεσχήκει. ~τοῦτό τε οὖν
[72, 15]	Κομμοδιανῇ εὐτυχεῖ χαίρειν" καὶ ἀνδριάντες	αὐτοῦ	παμπληθεῖς ἐν Ἡρακλέους σχήματι ἔστησαν.
[72, 7]	ὑπισχνουμένου ἠθέλησε, καὶ τὰ γράμματα	αὐτοῦ	πάντα κατέκαυσε πρὶν ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο
[72, 15]	τέλος καὶ οἱ μῆνες ἀπ´	αὐτοῦ	πάντες ἐπεκλήθησαν, ὥστε καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς
[72, 10]	δὲ Κομμόδου καὶ τῆς ἀρχῆς	αὐτοῦ	πᾶσαν ἀσφάλειαν ἐποιεῖτο. ὅτι ὁ
[72, 1]	ἐννεακαιδεκαέτης ὅτε μετήλλαξεν ὁ πατὴρ	αὐτοῦ,	πολλοὺς αὐτῷ καὶ τοὺς κρατίστους
[72, 7]	δέ τι καὶ δημωφελὲς ὑπ´	αὐτοῦ	πραχθέν· Μανιλίου γὰρ τῷ Κασσίῳ
[72, 2]	ἄλλοις ἐφ´ οἷς ὁ πατὴρ	αὐτοῦ	συνετέθειτο, καὶ ἵνα τούς τε
[72, 7]	Κασσίῳ συγγενομένου καὶ τὰς ἐπιστολὰς	αὐτοῦ	τὰς Λατίνας διοικήσαντος, καὶ μέγιστον
[72, 12]	Σαώτερον τὸν Νικομηδέα τὸν πρὸ	αὐτοῦ	τὴν τιμὴν ἔχοντα ταύτην ἀποκτεῖναι
[72, 24]	παμπόλλων δὲ στρατιωτῶν ὑδροφορούντων, καὶ	αὐτοῦ	τοῦ Κομμόδου ἐπελθόντος ἐκ τοῦ
[72, 15]	καὶ τὸν αἰῶνα τὸν ἐπ´	αὐτοῦ	χρυσοῦν τε ὀνομάζεσθαι καὶ ἐς
[72, 4]	τι καὶ τοιοῦτον ἐν τοῖς	αὑτοῦ	ἐπαίνοις εἶπεν, ὅτι τὸν πατέρα
[72, 2]	τῆς εἰρήνης ἔπεμψαν. καὶ ἐξεργάσασθαι	αὐτοὺς	δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ δὴ
[72, 13]	καὶ ὃς στρατιώτας τινὰς ἐπ´	αὐτοὺς	ἔπεμψε, καὶ ἔτρωσάν τινας καὶ
[72, 8]	ὁ Κόμμοδος Μάρκελλον Οὔλπιον ἐπ´	αὐτοὺς	ἔπεμψεν. οὑτοσὶ δὲ ὁ ἀνὴρ
[72, 4]	τῶν Χριστιανῶν σπουδάσαι καὶ πολλὰ	αὐτοὺς	εὐηργετηκέναι, ἅτε καὶ παρὰ τῷ
[72, 8]	ἄρτων διαπιμπλᾶται, ἐκ τῆς Ῥώμης	αὐτοὺς	μετεπέμπετο, οὐχ ὡς οὐ δυνάμενος
[72, 15]	αὐτοῦ πάντες ἐπεκλήθησαν, ὥστε καταριθμεῖσθαι	αὐτοὺς	οὕτως, Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς
[72, 8]	ὑπερβεβηκότων τὸ τεῖχος τὸ διορίζον	αὐτούς	τε καὶ τὰ τῶν Ῥωμαίων
[72, 9]	(οὐ γὰρ πρὶν ἡσύχασαν ἢ	αὐτοὺς	τὸν Περτίνακα παῦσαι) χιλίους καὶ
[72, 21]	δράσει. κἂν συχνοὶ παραχρῆμα ἐπ´	αὐτῷ	γελάσαντες ἀπηλλάγησαν τῷ ξίφει (γέλως
[72, 19]	ὅτι ἦν ἐπαρίστερος. ἀντηγωνίζετο δὲ	αὐτῷ	γυμναστής τις ἢ καὶ μονομάχος
[72, 22]	Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι	αὐτῷ	δι´ ἃ ἐποίει, καὶ προσέτι
[72, 7]	τοὺς ὑπὸ τῆς Ἥρας ἐπιπεμφθέντας	αὐτῷ	δράκοντας ἀποπνῖ– ξαι (καὶ γὰρ
[72, 7]	Λατίνας διοικήσαντος, καὶ μέγιστον παρ´	αὐτῷ	δυνηθέντος καὶ φυγόντος, εἶτα φωραθέντος,
[72, 8]	καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς συνόντας	αὐτῷ	ἐγρηγορέναι βουλόμενος, δώδεκα γραμματεῖα, οἷά
[72, 22]	τῆς Μαρκίας ἐν κρέασι βοείοις	αὐτῷ	ἔδωκαν. ἐπεὶ δ´ οὐκ ἠδυνήθη
[72, 10]	οὔτ´ ἀρχὴν τῶν τοιούτων τι	αὐτῷ	ἔμελεν, οὔτ´ εἰ καὶ σφόδρα
[72, 4]	σεμνολογήματα αὐτοῦ ἦν, ἐσιόντι δὲ	αὐτῷ	ἐς τὸ θέατρον τὸ κυνηγετικὸν
[72, 6]	φύσεως καὶ τἆλλα ἐξ ἐπιτηδεύσεως	αὐτῷ	ἐῴκει, τῆς δὲ δὴ παιδείας
[72, 6]	δὲ ὡς καὶ συνεγνωκότες τι	αὐτῷ	ἢ καὶ ὑποδεδεγμένοι πῃ αὐτὸν
[72, 4]	ὡς καὶ συνεστιᾶσθαι καὶ συννεανιεύεσθαι	αὐτῷ.	ἡ γὰρ Λουκίλλα οὐδὲν ἐπιεικεστέρα
[72, 22]	δὴ Νάρκισσόν τινα γυμναστὴν ἐπέπεμψαν	αὐτῷ,	καὶ δι´ ἐκείνου λούμενον αὐτὸν
[72, 23]	ἀρχὴν ἤλπισε, γράψας ἐδημοσίευσα· καὶ	αὐτῷ	καὶ ἐκεῖνος πεμφθέντι παρ´ ἐμοῦ
[72, 9]	τὸν Περέννιον ἀναφέ ροντες ἐμήνιον	αὐτῷ.	καὶ οἱ ἐν Βρεττανίᾳ τοίνυν
[72, 2]	οὓς μετὰ ταῦτα ἔλαβον, ἀποδῶσιν	αὐτῷ,	καὶ σῖτόν τινα κατ´ ἔτος
[72, 1]	μετήλλαξεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, πολλοὺς	αὐτῷ	καὶ τοὺς κρατίστους τῶν βουλευτῶν
[72, 22]	Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἐπέθεντο	αὐτῷ,	κοινωσάμενοι καὶ τῇ Μαρκίᾳ τὸ
[72, 19]	μονομαχικῶν χρημάτων ἐδίδοντο. παρειστήκεσαν δὲ	αὐτῷ	μαχομένῳ Αἰμίλιός τε Λαῖτος ὁ
[72, 22]	ὅτι ἐκωλύετο ταῦτα ποιεῖν) ἐπεβούλευσαν	αὐτῷ.	ὁ γὰρ Κόμμοδος ἀμφοτέρους ἀνελεῖν
[72, 8]	~ἐγένοντο δὲ καὶ πόλεμοί τινες	αὐτῷ	πρὸς τοὺς ὑπὲρ τὴν Δακίαν
[72, 19]	προσαγόμενα ἢ καὶ ἐν δικτύοις	αὐτῷ	προσφερόμενα, κατέκοπτε, καὶ τίγριν ἔσφαξεν
[72, 23]	γε τοῖς τε ἄλλοις καὶ	αὐτῷ	τῷ Σεουήρῳ μάλιστα ἤρεσε, τότε
[72, 15]	ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν. καὶ ἀνδριάς τε	αὐτῷ	χρυσοῦς χιλίων λιτρῶν μετά τε
[72, 1]	ἐδούλευσε τοῖς συνοῦσι, καὶ ὑπ´	αὐτῶν	ἀγνοίᾳ τὸ πρῶτον τοῦ κρείττονος
[72, 18]	καὶ ἐλάλησα, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲν	αὐτῶν	ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ καὶ αὐτά, ὥσπερ
[72, 9]	καταφρονῆσαι χιλίους καὶ πεντακοσίους, πολλαπλασίους	αὐτῶν	δορυφόρους ἔχων. καὶ αὐτὸν ἐκεῖνοι
[72, 2]	ἀφῆκεν. ὅπλα τέ τινα παρ´	αὐτῶν	ἔλαβε, καὶ στρατιώτας παρὰ μὲν
[72, 16]	δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς οὐσίας	αὐτῶν	ἐπίπρασκε. καὶ τέλος ἐν τοῖς
[72, 14]	τισὶ φαρμάκοις ἐγχρίοντες ἐνίεσαν δι´	αὐτῶν	ἐς ἑτέρους ἐπὶ μισθῷ τὸ
[72, 9]	τί βουλόμενοι πάρεστε; εἰπόντων δὲ	αὐτῶν	ἥκομεν· Περέννιος γάρ σοι ἐπιβουλεύει,
[72, 5]	ὑπατευκότας κατειλεγμένον, ἄλλους τε μετ´	αὐτῶν	καί τινα καὶ γυναῖκα εὐπατρίδα
[72, 10]	Καισάρειοι τούτου ἀπαλλαγέντες (ἦν δὲ	αὐτῶν	κορυφαῖος ὁ Κλέανδρος) οὐδὲν ὅ
[72, 8]	ἀλλ´ ἵν´ ὑπὸ τῆς παλαιότητος	αὐτῶν	μὴ δύνηται μηδὲ σμικρῷ πλέον
[72, 13]	ἐς τὸν ἱππόδρομον ἐσέδραμε, καὶ	αὐτῶν	παρθένος τις μεγάλη καὶ βλοσυρὰ
[72, 12]	πώποτε ὀνομασθέντων προκοίτων, καὶ ἀπ´	αὐτῶν	πολλὰ μὲν τῷ Κομμόδῳ ταῖς
[72, 13]	ἐπὶ μᾶλλον ἠπείχθη. πλησιαζόντων δὲ	αὐτῶν	τῷ Κομμόδῳ, καὶ μηδενός οἱ
[72, 2]	πάντα τὰ ἐν τῇ χώρᾳ	αὐτῶν	ὑπὲρ τὴν μεθορίαν τὴν ἀποτετμημένην
[72, 22]	αὐτοῖς, ὡς καὶ εἷς ἐξ	αὐτῶν	ὤν, εἶχε. καὶ μηδεὶς ἀπιστήσῃ·
[72, 24]	προσήκοντα ὀλίγου δεῖν πάντα φθαρῆναι.	ἀφ´	οὗ δὴ καὶ τὰ μάλιστα
[72, 17]	ἑτέρων, ὡς καὶ τὰς τρίχας	ἀφαιρῶν,	παρέτεμνε τῶν μὲν ῥῖνα τῶν
[72, 12]	λεχθῆναι ἐπὶ Ἰουλίου Σόλωνος ἀνδρὸς	ἀφανεστάτου	ὅτι ἐς τὸ συνέδριον τῆς
[72, 6]	οἴκημα ἐκομίσθη, καὶ αὐτὸς μὲν	ἀφανὴς	ἐγένετο, κριοῦ δὲ σῶμα ἐς
[72, 8]	ἰδίαν ἀρετὴν ἀποθανεῖν μελλήσας ὅμως	ἀφείθη·	~Περέννιον δὲ τῶν δορυφόρων μετὰ
[72, 2]	τακτὸν τελῶσιν, ὃν ὕστερον αὐτοῖς	ἀφῆκεν.	ὅπλα τέ τινα παρ´ αὐτῶν
[72, 20]	υἱεῖς ἔπεμπεν, αὐτὸς δὲ οὐδέποτε	ἀφίκετο,	αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι ἐπὶ τούτῳ μᾶλλον
[72, 24]	ἐπὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην αὐτῆς	ἀφίξεται.	οὐδὲ γὰρ κατασβεσθῆναι ἀνθρωπίνῃ χειρὶ
[72, 11]	ἀρχῆς· καὶ μετὰ τοῦτο τῆς	Ἀφρικῆς	ἡγεμονεύσας ἕνα τῶν παρέδρων ὁμοιότροπόν
[72, 5]	εἰ καὶ μηδὲν νεώτερον ἐνενόουν,	ἄχθεσθαι	τοῖς παροῦσι. καὶ οὕτως αὐτοί,
[72, 22]	γὰρ Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος	ἀχθόμενοι	αὐτῷ δι´ ἃ ἐποίει, καὶ
[72, 12]	τῶν ὁμοδούλων, μεθ´ ὧν καὶ	ἀχθοφορήσων	ἐς τὴν Ῥώμην ἐκεκόμιστο, χρόνου