Livre, Chap.
[72, 14]	κατελαμβάνετο, ἀπέκτεινε καὶ ἐκεῖνον καὶ	ἑαυτόν.	ἀνῃρέθη δὲ καὶ Διονύσιος πρὸς
[72, 11]	λόγων παρασκευῇ οὐδενὸς τῶν καθ´	ἑαυτὸν	δεύτερος γενόμενος. ἀμέλει δύο ταῦτ´
[72, 11]	τὸ μὲν πρῶτον οἴκοι καθ´	ἑαυτὸν	ἐπειράθη τὸν ὑποστράτηγον πεῖσαι μὴ
[72, 10]	δὴ τοῦτο παθεῖν καὶ δι´	ἑαυτὸν	καὶ διὰ τὴν πᾶσαν τῶν
[72, 9]	Κομμόδου ἁρματηλασίαις καὶ ἀσελγείαις ἐκδεδωκότος	ἑαυτόν,	καὶ τῶν τῇ ἀρχῇ προσηκόντων
[72, 22]	τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἑτέραν	ἑαυτοῦ	ἀντιθείς, καὶ ῥόπαλον δοὺς λέοντά
[72, 15]	γῆς (καὶ γὰρ ἄποικον αὐτὴν	ἑαυτοῦ	δοκεῖν ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν. καὶ ἀνδριάς
[72, 5]	οὐδὲν ἠθέλησε διά τε τὴν	ἑαυτοῦ	ἐπιείκειαν καὶ διὰ τὴν ἐκείνου
[72, 16]	τέλος ἐν τοῖς γενεθλίοις τοῖς	ἑαυτοῦ	ἡμᾶς τε καὶ τὰς γυναῖκας
[72, 14]	ὅθεν ἦν, τοὺς ἐχθροὺς τοὺς	ἑαυτοῦ	πάντας προσκατεχρήσατο, ποιήσας δὲ ταῦτα
[72, 21]	οὐδέν, τὴν δὲ κεφαλὴν τὴν	ἑαυτοῦ	σεσηρὼς ἐκίνησεν, ἐνδεικνύμενος ὅτι καὶ
[72, 10]	ἄλλῃ ἡμέρᾳ χωρὶς αὐτὸς ταῖς	ἑαυτοῦ	χερσὶ κατεχρήσατο, καὶ προσέτι καὶ
[72, 15]	ταῦτα ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι προσέταξεν.	ἑαυτῷ	δὲ ἄλλας τε παμπόλλους ἐπωνυμίας
[72, 15]	Ἀμαζόνιον καὶ τὸν Ὑπεραίροντα παγίως	ἑαυτῷ	ἔθετο ὡς καὶ ἐν πᾶσιν
[72, 15]	αὐτοκράτωρ τὸ ὄγδοον, ὕπατος τὸ	ἕβδομον,	πατὴρ πατρίδος, ὑπάτοις στρατηγοῖς δημάρχοις,
[72, 13]	τις ἦν, μελλόντων δὲ τὸ	ἕβδομον	τῶν ἵππων ἀγωνιεῖσθαι πλῆθός τι
[72, 22]	ἐννέα καὶ ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι,	ἐβίω	δὲ ἔτη τριάκοντα ἓν καὶ
[72, 5]	κατ´ αὐτοῦ ὅ τι καὶ	ἐβούλετο,	ἅτε καὶ ἐλλογιμώτατος ὢν καὶ
[72, 15]	γὰρ ἄποικον αὐτὴν ἑαυτοῦ δοκεῖν	ἐβούλετο)	ἐπωνόμασεν. καὶ ἀνδριάς τε αὐτῷ
[72, 22]	ὁ γὰρ Κόμμοδος ἀμφοτέρους ἀνελεῖν	ἐβούλετο	τοὺς ὑπάτους, Ἐρύκιόν τε Κλᾶρον
[72, 24]	εἰρηναῖον, καὶ βύας ἀπ´ αὐτοῦ	ἔβυξε,	πῦρ τε νύκτωρ ἀρθὲν ἐξ
[72, 14]	που καὶ ἐπὶ τοῦ Δομιτιανοῦ	ἐγεγόνει.	~καὶ οὗτοι μὲν ἐν οὐδενὶ
[72, 20]	ἐκείνη τέσσαρσι καὶ δέκα ἡμέραις	ἐγένετο·	ἀγωνιζομένου δ´ αὐτοῦ ἡμεῖς μὲν
[72, 24]	τοῦ Κομμόδου τελευτῆς σημεῖα τάδε	ἐγένετο·	ἀετοί τε γὰρ περὶ τὸ
[72, 19]	οὖν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ταῦτ´	ἐγένετο·	ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις τοτὲ
[72, 22]	οὖν Κομμόδῳ τοῦτο τὸ τέλος	ἐγένετο	ἔτη δώδεκα καὶ μῆνας ἐννέα
[72, 10]	Πατέρνῳ τῷ συνάρχοντι τοῦ ὀλέθρου	ἐγένετο·	ἰδίᾳ μὲν γὰρ οὐδὲν πώποτε
[72, 12]	μήτε πρότερόν ποτε μήθ´ ὕστερον	ἐγένετο·	καὶ ἐν αὐτοῖς καὶ Σεουῆρος
[72, 18]	δὲ πρός τε τοῦ αὐτοκράτορος	ἐγένετο	καὶ παρὼν αὐτὸς ἐγὼ καὶ
[72, 6]	ζήτησις αὐτοῦ μεγάλη πανταχοῦ ὁμοίως	ἐγένετο,	καὶ πολλοὶ μὲν ἀντ´ αὐτοῦ
[72, 15]	τε ταύρου καὶ βοὸς θηλείας	ἐγένετο,	καὶ τέλος καὶ οἱ μῆνες
[72, 4]	Κομμόδου πρόκοιτος ἡ δὲ παλλακὴ	ἐγένετο,	καὶ τοῦ Ἐκλέκτου μετὰ ταῦτα
[72, 6]	ἐκομίσθη, καὶ αὐτὸς μὲν ἀφανὴς	ἐγένετο,	κριοῦ δὲ σῶμα ἐς λάρνακα
[72, 13]	τὸν Περέννιον, ἀλλ´ ὁ δῆμος.	ἐγένετο	μὲν γὰρ καὶ ἄλλως ἰσχυρὰ
[72, 24]	δὴ καὶ τὰ μάλιστα δῆλον	ἐγένετο	ὅτι οὐκ ἐν τῇ πόλει
[72, 8]	αὐτοῦ πάντα κατέκαυσε πρὶν ἀναγνωσθῆναι.	~ἐγένοντο	δὲ καὶ πόλεμοί τινες αὐτῷ
[72, 5]	οὐδὲ ἐν ταῖς ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν.	ἐγένοντο	δὲ καὶ πολυκτήμονες καὶ παμπλούσιοι,
[72, 12]	τὰ ὑπάρχοντά σφισιν ἀναλώσαντες βουλευταὶ	ἐγένοντο,	ὥστε καὶ λεχθῆναι ἐπὶ Ἰουλίου
[72, 8]	ὅτε ἐπολέμει, ὑψηλόφρων καὶ φρονηματώδης	ἐγίγνετο,	χρημάτων τε διαφανῶς ἀδωρότατος ἦν,
[72, 16]	ἃ εἶπον ἐδαπάνα. ὅθεν καὶ	ἐγκλήματα	καὶ γυναιξὶ καὶ ἀνδράσιν ἐπιφέρων
[72, 23]	ταῦτα περὶ ὧν νῦν καθίσταμαι	ἔγραψα.	καὶ ἐπειδή γε τοῖς τε
[72, 8]	τοὺς ἄλλους τοὺς συνόντας αὐτῷ	ἐγρηγορέναι	βουλόμενος, δώδεκα γραμματεῖα, οἷά γε
[72, 8]	ἄλλῃ ὥρᾳ κομίζειν τισίν, ἵν´	ἐγρηγορέναι	τὸν στρατηγὸν ἀεὶ νομίζοντες μηδὲ
[72, 14]	γὰρ μικρὰς δηλητηρίοις τισὶ φαρμάκοις	ἐγχρίοντες	ἐνίεσαν δι´ αὐτῶν ἐς ἑτέρους
[72, 18]	αὐτοκράτορος ἐγένετο καὶ παρὼν αὐτὸς	ἐγὼ	καὶ εἶδον ἕκαστα καὶ ἤκουσα
[72, 14]	δὲ καὶ νόσος μεγίστη ὧν	ἐγὼ	οἶδα· δισχίλιοι γοῦν πολλάκις ἡμέρας
[72, 23]	καὶ καλὰ ἀντεπέστειλε. ταῦτ´ οὖν	ἐγὼ	τὰ γράμματα πρὸς ἑσπέραν ἤδη
[72, 23]	στάσεις μέγισται συνέβησαν, συνέθηκα δ´	ἐγὼ	τούτων τὴν συγγραφὴν ἐξ αἰτίας
[72, 16]	πλεῖστον ἐς ἐκεῖνα ἃ εἶπον	ἐδαπάνα.	ὅθεν καὶ ἐγκλήματα καὶ γυναιξὶ
[72, 12]	χρήσιμα καὶ ἰδιώταις καὶ πόλεσιν	ἐδαπάνα.	~οὗτος οὖν ὁ Κλέανδρος ἐς
[72, 19]	κάτω ἐς τὸ τοῦ κύκλου	ἔδαφος	καταβαίνων ἄνωθεν, ὅσα ἐπλησίαζε, τὰ
[72, 13]	πραττόμενον· καὶ ὁ Κόμμοδος οὕτως	ἔδεισεν,	ἄλλως τε καὶ δειλότατος ὤν,
[72, 7]	Σέξτῳ, ὃ διὰ γραφῆς ἐκεῖνος	ἐδήλωσε·	παιδίον γὰρ τῷ πίνακι ἐνεγέγραπτο
[72, 23]	τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν ἤλπισε, γράψας	ἐδημοσίευσα·	καὶ αὐτῷ καὶ ἐκεῖνος πεμφθέντι
[72, 19]	ἡμέραν ἐκ τῶν μονομαχικῶν χρημάτων	ἐδίδοντο.	παρειστήκεσαν δὲ αὐτῷ μαχομένῳ Αἰμίλιός
[72, 12]	Κομμόδῳ ταῖς τε παλλακαῖς αὐτοῦ	ἐδίδου,	πολλὰ δὲ καὶ ἐς οἰκίας
[72, 23]	ἐς τήνδε τὴν συγγραφὴν ἐμβαλεῖν	ἔδοξέ	μοι, ἵν´ ἐν μιᾷ πραγματείᾳ
[72, 1]	ἁπλότητος καὶ προσέτι καὶ δειλίας	ἐδούλευσε	τοῖς συνοῦσι, καὶ ὑπ´ αὐτῶν
[72, 10]	εἶχεν. ἄνευ γὰρ ὧν οἴκοι	ἔδρα,	πολλοὺς μὲν ἄνδρας ἐν τῷ
[72, 19]	τοῦτο ἐπί τε τὴν συνήθη	ἕδραν	ἀνῄει καὶ ἐκεῖθεν τὰ λοιπὰ
[72, 10]	οὐδὲν ὅ τι κακὸν οὐκ	ἔδρων,	πωλοῦντες πάντα, ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες. Κόμμοδος
[72, 10]	τῆς ἁβρότητος καὶ τῆς ἀπειρίας	ἐδύνατο.	καὶ οἱ Καισάρειοι τούτου ἀπαλλαγέντες
[72, 22]	Μαρκίας ἐν κρέασι βοείοις αὐτῷ	ἔδωκαν.	ἐπεὶ δ´ οὐκ ἠδυνήθη παραχρῆμα
[72, 3]	τοῖς Βούροις ὁ Κόμμοδος εἰρήνην	ἔδωκε	πρεσβεύσασι. πρότερον μὲν γάρ, καίτοι
[72, 16]	κατὰ δραχμὰς ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα	ἔδωκεν·	τὸ δὲ πλεῖστον ἐς ἐκεῖνα
[72, 7]	ὃς μετὰ ταῦτα τὸν Ἡρακλέα	ἐζήλωσε,	τρόπον τινὰ πνιγέντας, ὥσπερ καὶ
[72, 5]	παροῦσι. καὶ οὕτως αὐτοί, ὥσπερ	ἔζησαν	ἅμα, οὕτω καὶ ἀπέθανον μεθ´
[72, 11]	ἀκούω" ἔφη ὅτι με ἀποκτεῖναι	ἐθέλετε·	τί οὖν μέλλετε; τί δὲ
[72, 20]	λόγος διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί τινας	ἐθελήσει	ὥσπερ ὁ Ἡρακλῆς τὰς Στυμφαλίδας.
[72, 15]	καὶ τὸν Ὑπεραίροντα παγίως ἑαυτῷ	ἔθετο	ὡς καὶ ἐν πᾶσιν ἁπλῶς
[72, 19]	ἐκεῖθεν τὰ λοιπὰ μεθ´ ἡμῶν	ἐθεώρει·	ἐπράττετο δ´ οὐδὲν ἔτι παιδιᾶς
[72, 8]	τῶν γὰρ ἐν τῇ νήσῳ	ἐθνῶν	ὑπερβεβηκότων τὸ τεῖχος τὸ διορίζον
[72, 1]	πρῶτον τοῦ κρείττονος ἁμαρτὼν ἐς	ἔθος	κἀκ τούτου καὶ ἐς φύσιν
[72, 7]	ἂν ὄχλον τῇ συγγραφῇ παράσχοιμι,	εἰ	ἀκριβῶς καθ´ ἕκαστον τοὺς θανατωθέντας
[72, 5]	τῶν προσόντων σφίσιν ὑπωπτεύοντο καλῶν,	εἰ	καὶ μηδὲν νεώτερον ἐνενόουν, ἄχθεσθαι
[72, 10]	τοιούτων τι αὐτῷ ἔμελεν, οὔτ´	εἰ	καὶ σφόδρα ἐπεφροντίκει, διαθέσθαι γε
[72, 1]	πανοῦργος μὲν οὐκ ἔφυ, ἀλλ´	εἰ	καί τις ἄλλος ἀνθρώπων ἄκακος,
[72, 21]	ἡμᾶς ἀλλ´ οὐ λύπη ἔλαβεν)	εἰ	μὴ δάφνης φύλλα, ἃ ἐκ
[72, 14]	τοὺς βαρβάρους ὥρμησε. κἂν ἐξέφυγεν,	εἰ	μὴ παιδικά τινα συνεπῆκτο· αὐτὸς
[72, 17]	δημοσίῳ οὐδαμόθεν ἅρματα ἤλασε, πλὴν	εἰ	μή που ἐν ἀσελήνῳ νυκτί,
[72, 21]	ποιοῦμεν ἐσιόντες ἐς τὸ θέατρον	εἰ	μὴ τῶν αὐτοκρατόρων τις μεταλλάξειε,
[72, 20]	καὶ κύριος εἶ καὶ πρῶτος	εἶ	καὶ πάντων εὐτυχέστατος. νικᾷς, νικήσεις.
[72, 20]	αὐτὸ τοῦτο συνεχῶς, καὶ κύριος	εἶ	καὶ πρῶτος εἶ καὶ πάντων
[72, 20]	ἀθροίσας δρακόντων τέ τινα αὐτοῖς	εἴδη	περὶ τὰ γόνατα περιέπλεξε, καὶ
[72, 18]	καὶ παρὼν αὐτὸς ἐγὼ καὶ	εἶδον	ἕκαστα καὶ ἤκουσα καὶ ἐλάλησα,
[72, 7]	ἤκουσα παρών, καὶ ἕτερον τοιόνδε	εἶδον.	ἔστιν ἐν Μαλλῷ πόλει τῆς
[72, 6]	δυνηθείς. οὕτω που τὸ μὲν	εἶδος	ἐκ φύσεως καὶ τἆλλα ἐξ
[72, 19]	δὲ δὴ Κομμόδῳ πέντε καὶ	εἴκοσι	μυριάδες καθ´ ἑκάστην ἡμέραν ἐκ
[72, 12]	ἐς ἕνα ἐνιαυτὸν πέντε καὶ	εἴκοσιν	ἀπέδειξεν· ὃ μήτε πρότερόν ποτε
[72, 11]	κήρυκι κηρῦξαι προστάξας ὤμοσε μήτ´	εἰληφέναι	δῶρά ποτε μήτε λήψεσθαι, ἔπειτα
[72, 23]	τοῦ βίου διαγωγῆς, ὡς ἔοικεν,	εἴληχα,	καὶ διὰ τοῦτο αὐτῇ ἀνάκειμαι.
[72, 6]	τοῦ Κομμόδου θάνατον Σέξτος τε	εἶναι	φῆσαι καὶ πρὸς ἀνάληψιν τοῦ
[72, 21]	τὸ ξίφος ᾑματωμένον ἀνατείνας, καὶ	εἶπε	μὲν οὐδέν, τὴν δὲ κεφαλὴν
[72, 4]	δὲ λάθρᾳ φαρμάκοις, καὶ ὡς	εἰπεῖν	πάντας τοὺς ἐπὶ τοῦ πατρὸς
[72, 11]	πολλῶν δὲ καὶ λόγων ὡς	εἰπεῖν	περὶ τοῦ ὀλέθρου αὐτοῦ γιγνομένων
[72, 9]	τῇ ἀρχῇ προσηκόντων οὐδὲν ὡς	εἰπεῖν	πράττοντος, ὁ Περέννιος ἠναγκάζετο οὐχ
[72, 8]	ποιεῖται, καθ´ ἑκάστην ἑσπέραν ὡς	εἰπεῖν	συνέγραφε, καὶ προσέταττέ τινι ἄλλο
[72, 14]	ἀλλὰ καὶ ἐν ὅλῃ ὡς	εἰπεῖν	τῇ ἀρχῇ ὑπ´ ἀνδρῶν κακούργων
[72, 4]	τοιοῦτον ἐν τοῖς αὑτοῦ ἐπαίνοις	εἶπεν,	ὅτι τὸν πατέρα ποτὲ ἐς
[72, 5]	ὁ Πάτερνος ῥᾳδίως ἂν αὐτόν,	εἴπερ	ἐπεβεβουλεύκει οἱ, ὥσπερ ᾐτιάθη, φονεύσας
[72, 18]	ἄλλως μὲν γὰρ οὐκ ἂν	εἶπον	αὐτά· ἐπειδὴ δὲ πρός τε
[72, 16]	δὲ πλεῖστον ἐς ἐκεῖνα ἃ	εἶπον	ἐδαπάνα. ὅθεν καὶ ἐγκλήματα καὶ
[72, 9]	ὦ συστρατιῶται; τί βουλόμενοι πάρεστε;	εἰπόντων	δὲ αὐτῶν ἥκομεν· Περέννιος γάρ
[72, 1]	ταῖς ὑποθήκαις καὶ συμβουλίαις χαίρειν	εἰπών,	καὶ τοῖς βαρβάροις σπεισάμενος, ἐς
[72, 11]	δεύτερος γενόμενος. ἀμέλει δύο ταῦτ´	εἰπὼν	πάντα τὸν τρόπον αὐτοῦ δηλώσω.
[72, 4]	Πομπηιανῷ· ὅθεν καὶ ἀνέπεισε τὸν	εἰρημένον	ἐπιθέσθαι τῷ Κομμόδῳ, καὶ αὐτόν
[72, 24]	οἰκίας τινὸς καὶ ἐς τὸ	Εἰρηναῖον	ἐμπεσὸν τὰς ἀποθήκας τῶν τε
[72, 24]	καὶ ἔξεδροι ἐπλανῶντο, προσεπιφθεγγόμενοι οὐδὲν	εἰρηναῖον,	καὶ βύας ἀπ´ αὐτοῦ ἔβυξε,
[72, 3]	τε ἔρρωντο καὶ ὅτι οὐκ	εἰρήνην	ἀλλὰ ἀνοχὴν ἐς τὸ παρασκευάσασθαι
[72, 3]	~ὅτι τοῖς Βούροις ὁ Κόμμοδος	εἰρήνην	ἔδωκε πρεσβεύσασι. πρότερον μὲν γάρ,
[72, 2]	πρέσβεις πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ τῆς	εἰρήνης	ἔπεμψαν. καὶ ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς δυνάμενος
[72, 15]	εὐτυχής, Σαρματικὸς Γερμανικὸς μέγιστος Βρεττανικός,	εἰρηνοποιὸς	τῆς οἰκουμένης {εὐτυχὴς} ἀνίκητος, Ῥωμαῖος
[72, 22]	πρῶτον παρ´ αὐτοῖς, ὡς καὶ	εἷς	ἐξ αὐτῶν ὤν, εἶχε. καὶ
[72, 19]	ἐκέλευσε. κἀκ τούτου ἠγωνίσαντο μὲν	εἷς	πρὸς ἕνα οἱ συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν
[72, 20]	οὐδὲ ἐσῆλθον ἐς τὸ θέατρον,	εἰσὶ	δ´ οἳ παρακύψαντες ἀπηλλάττοντο τὸ
[72, 7]	παρ´ αὐτῷ δυνηθέντος καὶ φυγόντος,	εἶτα	φωραθέντος, οὔτε τι ἀκοῦσαι καίτοι
[72, 17]	ἐπὶ δίφρου ἐπιχρύσου, εἴτε παρείη	εἴτε	καὶ ἀπείη, ἐτίθετο· αὐτὸς δὲ
[72, 6]	οὖσαι ἐς τὴν Ῥώμην ἐκομίσθησαν)	εἴτε	καὶ ἀπέφυγεν, οὐδεὶς οἶδεν· ἕτερος
[72, 6]	οὐσιῶν ἐστερήθησαν. καὶ ὁ μὲν	εἴτε	ὄντως ἐσφάγη (πλεῖσται γὰρ κεφαλαὶ
[72, 17]	τοῖς θεάτροις ἐπὶ δίφρου ἐπιχρύσου,	εἴτε	παρείη εἴτε καὶ ἀπείη, ἐτίθετο·
[72, 19]	νικήσας δῆλον ὅτι ἐφίλει ὥσπερ	εἶχε	διὰ τοῦ κράνους. καὶ μετὰ
[72, 22]	καὶ εἷς ἐξ αὐτῶν ὤν,	εἶχε.	καὶ μηδεὶς ἀπιστήσῃ· καὶ γὰρ
[72, 8]	τινα μετὰ τῶν στρατιωτῶν οὓς	εἶχε	κατακοψάντων, φοβηθεὶς ὁ Κόμμοδος Μάρκελλον
[72, 10]	τε θηρίων καὶ τῶν ἀνδρῶν	εἶχεν.	ἄνευ γὰρ ὧν οἴκοι ἔδρα,
[72, 17]	ἐν τῷ χιτῶνι ἀνυπόδητος ἔργου	εἴχετο.	~καὶ ἐν μὲν τῇ πρώτῃ
[72, 21]	φύλλα, ἃ ἐκ τοῦ στεφάνου	εἶχον,	αὐτός τε διέτραγον καὶ τοὺς
[72, 5]	καὶ τὸν Μάξιμον· μεγάλην γὰρ	εἶχον	δόξαν ἐπὶ παιδείᾳ καὶ ἐπὶ
[72, 2]	ἀεὶ τῶν χωρίων κακώσεως ἔτι	εἶχον·	δύο γοῦν μόνους τῶν πρώτων
[72, 18]	δὴ τὸ ἐν τοῖς συμποσίοις	εἰωθὸς	λέγεσθαι ἐξεβοήσαμεν, ζήσειας" καὶ μή
[72, 5]	στρατηγίᾳ καὶ ὁμοφροσύνῃ καὶ πλούτῳ.	ἐκ	γὰρ δὴ τῶν προσόντων σφίσιν
[72, 21]	ἃς οἱ τελευτῶντες ἐκφέρονται ἐξεκομίσθη.	ἐκ	γὰρ τούτων καὶ πάνυ πᾶσι
[72, 8]	πεφυκώς, ἐπὶ πλέον δὲ τοῦτο	ἐκ	τῆς ἀσιτίας ἠσκήκει. τά τε
[72, 3]	τῶν προσόρων μυρίους καὶ δισχιλίους	ἐκ	τῆς οἰκείας ἐκπεσόντας καὶ μέλλοντας
[72, 8]	ὅπως μηδὲ τῶν ἄρτων διαπιμπλᾶται,	ἐκ	τῆς Ῥώμης αὐτοὺς μετεπέμπετο, οὐχ
[72, 24]	καὶ αὐτοῦ τοῦ Κομμόδου ἐπελθόντος	ἐκ	τοῦ προαστείου καὶ ἐπισπέρχοντος. ἀλλ´
[72, 16]	ἤκουεν) ἐξαίφνης ποτὲ μετὰ μεσημβρίαν	ἐκ	τοῦ προαστείου σπουδῇ ἐς τὴν
[72, 21]	εἰ μὴ δάφνης φύλλα, ἃ	ἐκ	τοῦ στεφάνου εἶχον, αὐτός τε
[72, 22]	καὶ σεκούτωρ ἐν τῇ νουμηνίᾳ	ἐκ	τοῦ χωρίου ἐν ᾧ οἱ
[72, 11]	αὐτὸ δρᾶσαι; ἀλλ´ οὐδὲν οὐδὲ	ἐκ	τούτου δεινὸν ὑπ´ ἄλλου τινὸς
[72, 6]	ἀντ´ αὐτοῦ ἐμβληθὲν ἐκαύθη. καὶ	ἐκ	τούτου ὁ μὲν ἀμείβων ἀεὶ
[72, 16]	κατὰ πέντε δραχμάς. καὶ οὐδὲν	ἐκ	τούτων περιεποιεῖτο, ἀλλὰ πάντα κακῶς
[72, 13]	καὶ βλοσυρὰ ἡγεῖτο, ἣν δαίμονα	ἐκ	τῶν μετὰ ταῦτα συμβάντων ἐνόμισαν
[72, 19]	εἴκοσι μυριάδες καθ´ ἑκάστην ἡμέραν	ἐκ	τῶν μονομαχικῶν χρημάτων ἐδίδοντο. παρειστήκεσαν
[72, 8]	βουλόμενος, δώδεκα γραμματεῖα, οἷά γε	ἐκ	φιλύρας ποιεῖται, καθ´ ἑκάστην ἑσπέραν
[72, 6]	οὕτω που τὸ μὲν εἶδος	ἐκ	φύσεως καὶ τἆλλα ἐξ ἐπιτηδεύσεως
[72, 17]	ἔκ τε λίθων Ἰνδικῶν καὶ	ἐκ	χρυσοῦ πεποιημένον, κηρύκειόν τε τοιοῦτον
[72, 17]	Ἑλληνικὸν τρόπον λαμβάνων, καὶ στέφανον	ἔκ	τε λίθων Ἰνδικῶν καὶ ἐκ
[72, 21]	κεφαλὴν αὐτοῦ ἀποτεμὼν προσῆλθεν ἔνθα	ἐκαθήμεθα,	τῇ τε ἀριστερᾷ χειρὶ ἐκείνην
[72, 8]	βαρβάρους τοὺς ἐν Βρεττανίᾳ δεινῶς	ἐκάκωσε,	καὶ μικροῦ δεῖν ὑπὸ τοῦ
[72, 18]	παρὼν αὐτὸς ἐγὼ καὶ εἶδον	ἕκαστα	καὶ ἤκουσα καὶ ἐλάλησα, δίκαιον
[72, 8]	γε ἐκ φιλύρας ποιεῖται, καθ´	ἑκάστην	ἑσπέραν ὡς εἰπεῖν συνέγραφε, καὶ
[72, 19]	πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδες καθ´	ἑκάστην	ἡμέραν ἐκ τῶν μονομαχικῶν χρημάτων
[72, 7]	συγγραφῇ παράσχοιμι, εἰ ἀκριβῶς καθ´	ἕκαστον	τοὺς θανατωθέντας ὑπ´ αὐτοῦ γράφοιμι,
[72, 16]	καὶ τοὺς παῖδας δύο χρυσοῦς	ἕκαστον,	ὥσπερ τινὰ ἀπαρχήν, κατ´ ἔτος
[72, 2]	χώρας ἀθροίζωνται, ἀλλ´ ἅπαξ ἐν	ἑκάστῳ	μηνὶ καὶ ἐς τόπον ἕνα
[72, 18]	τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ἄρκτους τε	ἑκατὸν	αὐτὸς μόνος, ἄνωθεν ἀπὸ τῆς
[72, 16]	πολλάκις τῷ δήμῳ κατὰ δραχμὰς	ἑκατὸν	καὶ τεσσαράκοντα ἔδωκεν· τὸ δὲ
[72, 2]	μηνὶ καὶ ἐς τόπον ἕνα	ἑκατοντάρχου	τινὸς Ῥωμαίου παρόντος, πρὸς δὲ
[72, 6]	ἐς λάρνακα ἀντ´ αὐτοῦ ἐμβληθὲν	ἐκαύθη.	καὶ ἐκ τούτου ὁ μὲν
[72, 9]	γὰρ Κομμόδου ἁρματηλασίαις καὶ ἀσελγείαις	ἐκδεδωκότος	ἑαυτόν, καὶ τῶν τῇ ἀρχῇ
[72, 19]	τὴν συνήθη ἕδραν ἀνῄει καὶ	ἐκεῖθεν	τὰ λοιπὰ μεθ´ ἡμῶν ἐθεώρει·
[72, 16]	ἔδωκεν· τὸ δὲ πλεῖστον ἐς	ἐκεῖνα	ἃ εἶπον ἐδαπάνα. ὅθεν καὶ
[72, 13]	οἱ μηνύοντος τὸ γινόμενον, Μαρκία	ἐκείνη	ἡ τοῦ Κουαδράτου ἐσήγγειλε τὸ
[72, 20]	μὲν τὸ σύμπαν ἡ θέα	ἐκείνη	τέσσαρσι καὶ δέκα ἡμέραις ἐγένετο·
[72, 21]	ἐκαθήμεθα, τῇ τε ἀριστερᾷ χειρὶ	ἐκείνην	καὶ τῇ δεξιᾷ τὸ ξίφος
[72, 23]	καὶ διὰ τοῦτο οὐκέτι ἰδίᾳ	ἐκεῖνο	ὑπολιπεῖν ἀλλ´ ἐς τήνδε τὴν
[72, 9]	αὐτῶν δορυφόρους ἔχων. καὶ αὐτὸν	ἐκεῖνοι	καὶ ᾐκίσαντο καὶ κατέκοψαν, καὶ
[72, 19]	μονομάχοις ἐποίει, πλὴν καθ´ ὅσον	ἐκεῖνοι	μὲν ὀλίγον τι λαμβάνοντες ἐσίασι,
[72, 14]	ἀλλ´ ὡς κατελαμβάνετο, ἀπέκτεινε καὶ	ἐκεῖνον	καὶ ἑαυτόν. ἀνῃρέθη δὲ καὶ
[72, 11]	ποτε μήτε λήψεσθαι, ἔπειτα καὶ	ἐκεῖνον	ὀμόσαι ἐκέλευσεν, ὡς δ´ οὐκ
[72, 6]	τι αὐτὸν ὁ Περτίναξ, ὧν	ἐκεῖνος	διεπεφύκει, ἀνήρετο, πλεῖστον ἐσφάλη, μηδὲ
[72, 7]	τῷ Σέξτῳ, ὃ διὰ γραφῆς	ἐκεῖνος	ἐδήλωσε· παιδίον γὰρ τῷ πίνακι
[72, 7]	θανατωθέντας ὑπ´ αὐτοῦ γράφοιμι, ὁπόσους	ἐκεῖνος	ἢ διὰ συκοφαντίας ψευδεῖς ἢ
[72, 12]	πολλοῖς καὶ ἄλλοις· καίτοι καὶ	ἐκεῖνος	μέγιστον ἠδυνήθη, καὶ διὰ τοῦτο
[72, 23]	γράψας ἐδημοσίευσα· καὶ αὐτῷ καὶ	ἐκεῖνος	πεμφθέντι παρ´ ἐμοῦ ἐντυχὼν πολλά
[72, 4]	πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐπ´ αὐτοῦ	ἐκείνου	ἀνθήσαντας, πλὴν τοῦ τε Πομπηιανοῦ
[72, 5]	ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν καὶ διὰ τὴν	ἐκείνου	καὶ τεθνηκότος εὔνοιαν νεοχμῶσαι· καὶ
[72, 22]	γυμναστὴν ἐπέπεμψαν αὐτῷ, καὶ δι´	ἐκείνου	λούμενον αὐτὸν ἀπέπνιξαν. τῷ μὲν
[72, 6]	ἐσφάγη (πλεῖσται γὰρ κεφαλαὶ ὡς	ἐκείνου	οὖσαι ἐς τὴν Ῥώμην ἐκομίσθησαν)
[72, 4]	ταῦτα γυνή· καὶ ἐπεῖδε καὶ	ἐκείνους	βιαίως ἀποθνήσκοντας. ἱστορεῖται δὲ αὕτη
[72, 14]	καὶ τοὺς σφαγέας παρόντας ᾔσθετο,	ἐκείνους	τε τῆς νυκτὸς ἐφόνευσε, καὶ
[72, 15]	αὐτοῦ κατ´ εὔνοιαν ἐψηφίζοντο, ταῦτ´	ἐκείνῳ	διὰ φόβον ἀπονέμειν ἐξ ἐπιτάγματος.
[72, 13]	Κυιντιλίῳ προαστείῳ ὄντα, πολλὰ μὲν	ἐκείνῳ	κἀγαθὰ ἐπευχόμενος, πολλὰ δὲ καὶ
[72, 11]	ἕνα τῶν παρέδρων ὁμοιότροπόν πως	ἐκείνῳ	ὄντα τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησεν,
[72, 12]	καὶ ἀχθοφορήσων ἐς τὴν Ῥώμην	ἐκεκόμιστο,	χρόνου δὲ προϊόντος οὕτως ηὐξήθη
[72, 20]	ἐπεβοῶμεν τά τε ἄλλα ὅσα	ἐκελευόμεθα,	καὶ αὐτὸ τοῦτο συνεχῶς, καὶ
[72, 19]	ἀλλήλοις καὶ πάντας ἅμα μάχεσθαι	ἐκέλευσε.	κἀκ τούτου ἠγωνίσαντο μὲν εἷς
[72, 11]	ὡς δ´ οὐκ ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι,	ἐκέλευσεν	αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρχῆς· καὶ
[72, 16]	ὥσπερ τινὰ ἀπαρχήν, κατ´ ἔτος	ἐκέλευσέν	οἱ ἀποφέρειν, τούς τε ἐν
[72, 11]	λήψεσθαι, ἔπειτα καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι	ἐκέλευσεν,	ὡς δ´ οὐκ ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι,
[72, 21]	δὲ κεφαλὴν τὴν ἑαυτοῦ σεσηρὼς	ἐκίνησεν,	ἐνδεικνύμενος ὅτι καὶ ἡμᾶς τὸ
[72, 22]	ὁ γὰρ Λαῖτος καὶ ὁ	Ἔκλεκτος	ἀχθόμενοι αὐτῷ δι´ ἃ ἐποίει,
[72, 22]	ὅ τε Λαῖτος καὶ ὁ	Ἔκλεκτος	ἐπέθεντο αὐτῷ, κοινωσάμενοι καὶ τῇ
[72, 19]	Λαῖτος ὁ ἔπαρχος καὶ {ὁ}	Ἔκλεκτος	ὁ πρόκοιτος, οὓς καὶ σκιαμαχήσας
[72, 4]	τότε φονευθέντων ἑνὸς παλλακή, καὶ	Ἔκλεκτος	πρόκοιτος, ὁ μὲν καὶ τοῦ
[72, 4]	δὲ παλλακὴ ἐγένετο, καὶ τοῦ	Ἐκλέκτου	μετὰ ταῦτα γυνή· καὶ ἐπεῖδε
[72, 6]	ἢ καὶ ὑποδεδεγμένοι πῃ αὐτὸν	ἐκολάσθησαν,	ἔτι δὲ πλείους οὐδὲ ἑορακότες
[72, 6]	καὶ παραχρῆμα τελευτήσων ἐς οἴκημα	ἐκομίσθη,	καὶ αὐτὸς μὲν ἀφανὴς ἐγένετο,
[72, 6]	ἐκείνου οὖσαι ἐς τὴν Ῥώμην	ἐκομίσθησαν)	εἴτε καὶ ἀπέφυγεν, οὐδεὶς οἶδεν·
[72, 6]	πολλά γε ὑπὸ πολλῶν ἀνακριθεὶς	ἐκομψεύσατο,	ὡς μέντοι καὶ τῶν Ἑλληνικῶν
[72, 3]	καὶ δισχιλίους ἐκ τῆς οἰκείας	ἐκπεσόντας	καὶ μέλλοντας τοῖς ἄλλοις βοηθήσειν
[72, 12]	ἠργυρολόγει μὲν οὖν πανταχόθεν, καὶ	ἐκτήσατο	πλεῖστα τῶν πώποτε ὀνομασθέντων προκοίτων,
[72, 21]	πύλας καθ´ ἃς οἱ τελευτῶντες	ἐκφέρονται	ἐξεκομίσθη. ἐκ γὰρ τούτων καὶ
[72, 22]	φοβηθέντες (ἠπείλει γάρ σφισιν, ὅτι	ἐκωλύετο	ταῦτα ποιεῖν) ἐπεβούλευσαν αὐτῷ. ὁ
[72, 2]	ὅπλα τέ τινα παρ´ αὐτῶν	ἔλαβε,	καὶ στρατιώτας παρὰ μὲν τῶν
[72, 21]	γὰρ ἡμᾶς ἀλλ´ οὐ λύπη	ἔλαβεν)	εἰ μὴ δάφνης φύλλα, ἃ
[72, 2]	τοὺς αἰχμαλώτους, οὓς μετὰ ταῦτα	ἔλαβον,	ἀποδῶσιν αὐτῷ, καὶ σῖτόν τινα
[72, 12]	Κομμόδου ποιήσασθαι παρὰ τῆς βουλῆς	ἔλαβον.	ὁ δ´ οὖν Κλέανδρος μέγας
[72, 18]	εἶδον ἕκαστα καὶ ἤκουσα καὶ	ἐλάλησα,	δίκαιον ἡγησάμην μηδὲν αὐτῶν ἀποκρύψασθαι,
[72, 16]	προαστείου σπουδῇ ἐς τὴν Ῥώμην	ἐλάσας	τριάκοντα ἵππων ἁμίλλας ἐν δυσὶν
[72, 2]	τρισχιλίους, παρὰ δὲ τῶν Μαρκομάνων	ἐλάττους·	ἀνθ´ ὧν ἀνῆκεν αὐτοῖς τῶν
[72, 21]	συνεχεῖ κινήσει τὸν τοῦ γελᾶν	ἔλεγχον	ἀποκρυψώμεθα. τοιούτων δ´ οὖν τούτων
[72, 19]	ἔσφαξεν ἵππον τε ποτάμιον καὶ	ἐλέφαντα.	πράξας δὲ ταῦτα ἀπηλλάττετο, καὶ
[72, 10]	ἵππους ποταμίους ἅμα καὶ δύο	ἐλέφαντας	ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ ἡμέρᾳ χωρὶς
[72, 4]	ἀλλ´ ἐξ οἰκείας ἤδη τηρήσεως.	ἐλθὼν	δὲ ἐς τὴν Ῥώμην καὶ
[72, 17]	κατάπαστον, χλαμύδα τε ὁμοίαν τὸν	Ἑλληνικὸν	τρόπον λαμβάνων, καὶ στέφανον ἔκ
[72, 6]	ἐκομψεύσατο, ὡς μέντοι καὶ τῶν	Ἑλληνικῶν	τι αὐτὸν ὁ Περτίναξ, ὧν
[72, 5]	τι καὶ ἐβούλετο, ἅτε καὶ	ἐλλογιμώτατος	ὢν καὶ στρατιὰν μεγάλην ἐπιτετραμμένος
[72, 23]	ἀνακτωμένην δι´ ὀνειράτων, καὶ καλὰς	ἐλπίδας	περὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου διδοῦσάν
[72, 19]	μετὰ τοῦτο καὶ οἱ ἄλλοι	ἐμάχοντο.	καὶ τῇ γε πρώτῃ ἡμέρᾳ
[72, 23]	ἀλλ´ ἐς τήνδε τὴν συγγραφὴν	ἐμβαλεῖν	ἔδοξέ μοι, ἵν´ ἐν μιᾷ
[72, 6]	σῶμα ἐς λάρνακα ἀντ´ αὐτοῦ	ἐμβληθὲν	ἐκαύθη. καὶ ἐκ τούτου ὁ
[72, 10]	ἀρχὴν τῶν τοιούτων τι αὐτῷ	ἔμελεν,	οὔτ´ εἰ καὶ σφόδρα ἐπεφροντίκει,
[72, 15]	ὑπερβολὴν νικῶν· οὕτω καθ´ ὑπερβολὴν	ἐμεμήνει	τὸ κάθαρμα. καὶ τῇ βουλῇ
[72, 14]	τῆς νυκτὸς ἐφόνευσε, καὶ τῶν	Ἐμεσηνῶν,	ὅθεν ἦν, τοὺς ἐχθροὺς τοὺς
[72, 9]	ἐπὶ τὸν Περέννιον ἀναφέ ροντες	ἐμήνιον	αὐτῷ. καὶ οἱ ἐν Βρεττανίᾳ
[72, 9]	ποιεῖν ὅσα ἠβούλετο δεινῶς αὐτὸν	ἐμίσει,	καὶ ἐξέδωκε τὸν ἔπαρχον τοῖς
[72, 18]	λόγου καταθέσθαι διηκριβωκότα αὐτὰ ὁμοίως	ἐμοί.	~ἐν μὲν οὖν τῇ πρώτῃ
[72, 19]	καὶ μετὰ τοῦτο ἐξ ἀρίστου	ἐμονομάχει.	ἤσκει δὲ καὶ ἐχρῆτο τῇ
[72, 17]	τῷ δημοσίῳ. καὶ μέντοι καὶ	ἐμονομάχει,	οἴκοι μὲν ὥστε καὶ φονεύειν
[72, 23]	αὐτῷ καὶ ἐκεῖνος πεμφθέντι παρ´	ἐμοῦ	ἐντυχὼν πολλά μοι καὶ καλὰ
[72, 18]	καὶ τἆλλα πάντα τὰ ἐπ´	ἐμοῦ	πραχθέντα καὶ λεπτουργήσω καὶ λεπτολογήσω
[72, 19]	τοῦ ὄχλου καὶ τῆς στενοχωρίας	ἐμπελασθέντες	αὐτοῖς. ~τοιαύτη μὲν τὸ σύμπαν
[72, 24]	τινὸς καὶ ἐς τὸ Εἰρηναῖον	ἐμπεσὸν	τὰς ἀποθήκας τῶν τε Αἰγυπτίων
[72, 4]	πατέρα ποτὲ ἐς πηλὸν βαθὺν	ἐμπεσόντα	ἱππεύων ἐρρύσατο. τοιαῦτα μὲν τὰ
[72, 23]	ἐν ἔτεσι δέκα, καὶ συνέγραψα	ἐν	ἄλλοις δώδεκα· τὰ γὰρ λοιπά,
[72, 17]	ἤλασε, πλὴν εἰ μή που	ἐν	ἀσελήνῳ νυκτί, ἐπιθυμήσας μὲν καὶ
[72, 7]	πολλῷ δὲ πλείω καὶ φιλοκαλίας	ἐν	αὐτῇ τῇ Ῥώμῃ παρέσχετο. ἔστι
[72, 4]	Πομπηιανὸς ἐπεβούλευσε· ξίφος γάρ τι	ἐν	αὐτῇ τῇ τῆς ἐσόδου στενοχωρίᾳ
[72, 12]	ποτε μήθ´ ὕστερον ἐγένετο· καὶ	ἐν	αὐτοῖς καὶ Σεουῆρος ὁ μετὰ
[72, 8]	ὢν τούς τε βαρβάρους τοὺς	ἐν	Βρεττανίᾳ δεινῶς ἐκάκωσε, καὶ μικροῦ
[72, 9]	ροντες ἐμήνιον αὐτῷ. καὶ οἱ	ἐν	Βρεττανίᾳ τοίνυν ὑπάρχοντες, ἐπειδή τι
[72, 22]	καὶ τῇ Μαρκίᾳ τὸ βούλευμα.	ἐν	γοῦν τῇ τελευταίᾳ τοῦ ἔτους
[72, 19]	τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ταῦτ´ ἐγένετο·	ἐν	δὲ ταῖς ἄλλαις τοτὲ μὲν
[72, 17]	οὖς τῶν δὲ ἄλλο τι)	ἐν	δὲ τῷ κοινῷ ἄνευ σιδήρου
[72, 19]	δὲ καὶ προσαγόμενα ἢ καὶ	ἐν	δικτύοις αὐτῷ προσφερόμενα, κατέκοπτε, καὶ
[72, 16]	Ῥώμην ἐλάσας τριάκοντα ἵππων ἁμίλλας	ἐν	δυσὶν ὥραις ἐποίησεν. ὅθεν οὐχ
[72, 2]	τῆς χώρας ἀθροίζωνται, ἀλλ´ ἅπαξ	ἐν	ἑκάστῳ μηνὶ καὶ ἐς τόπον
[72, 23]	μέχρι τῆς Σεουήρου μεταλλαγῆς πραχθέντα	ἐν	ἔτεσι δέκα, καὶ συνέγραψα ἐν
[72, 15]	στρατόπεδα Κομμοδιανά, τήν τε ἡμέραν	ἐν	ᾗ ταῦτα ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι
[72, 15]	χαίρειν" καὶ ἀνδριάντες αὐτοῦ παμπληθεῖς	ἐν	Ἡρακλέους σχήματι ἔστησαν. καὶ τὸν
[72, 22]	ἐχόντων, φάρμακον διὰ τῆς Μαρκίας	ἐν	κρέασι βοείοις αὐτῷ ἔδωκαν. ἐπεὶ
[72, 7]	καὶ ἕτερον τοιόνδε εἶδον. ἔστιν	ἐν	Μαλλῷ πόλει τῆς Κιλικίας Ἀμφιλόχου
[72, 19]	καταθέσθαι διηκριβωκότα αὐτὰ ὁμοίως ἐμοί.	~ἐν	μὲν οὖν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ
[72, 18]	χιτῶνι ἀνυπόδητος ἔργου εἴχετο. ~καὶ	ἐν	μὲν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ἄρκτους
[72, 17]	καὶ τοὺς μονομάχους ἀνήλισκε. ~καὶ	ἐν	μὲν τῷ δημοσίῳ οὐδαμόθεν ἅρματα
[72, 18]	μεμερισμένα ῥᾷον ἀκοντίζηται. καὶ ἔπιεν	ἐν	μέσῃ τῇ ἀγωνίᾳ καμών, κύλικι
[72, 23]	συγγραφὴν ἐμβαλεῖν ἔδοξέ μοι, ἵν´	ἐν	μιᾷ πραγματείᾳ ἀπ´ ἀρχῆς πάντα,
[72, 17]	μὲν ὥστε καὶ φονεύειν τινά	(ἐν	ξυρῷ τε ἑτέρων, ὡς καὶ
[72, 8]	τοὺς ὑπὲρ τὴν Δακίαν βαρβάρους,	ἐν	οἷς ὅ τε Ἀλβῖνος καὶ
[72, 14]	τῷ ἄστει μόνον ἀλλὰ καὶ	ἐν	ὅλῃ ὡς εἰπεῖν τῇ ἀρχῇ
[72, 15]	Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει. ~καὶ οὗτοι μὲν	ἐν	οὐδενὶ λόγῳ ἀπώλλυντο, ἦν δὲ
[72, 15]	παγίως ἑαυτῷ ἔθετο ὡς καὶ	ἐν	πᾶσιν ἁπλῶς πάντας ἀνθρώπους καθ´
[72, 6]	φερούσης θανατηφόρου ψήφου (διέτριβε δὲ	ἐν	Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ ἔπιε, καὶ
[72, 16]	ἐκέλευσέν οἱ ἀποφέρειν, τούς τε	ἐν	ταῖς ἄλλαις ἁπάσαις πόλεσι βουλευτὰς
[72, 5]	καὶ οὐκ ἔστιν ὅτε οὐδὲ	ἐν	ταῖς ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο δὲ
[72, 21]	τῇ στολῇ τῇ ἱππάδι καὶ	ἐν	ταῖς μανδύαις ἐς τὸ θέατρον
[72, 13]	τὸ παιδίον αὐτοῦ, ὃ καὶ	ἐν	ταῖς τοῦ Κομμόδου χερσὶν ἐτρέφετο,
[72, 19]	ἀναβάς, συνέβαλεν· ὅπερ που καὶ	ἐν	τέρατος λόγῳ ἔσχομεν. καὶ μετὰ
[72, 19]	τὸ δὲ ξίφος τὸ ξύλινον	ἐν	τῇ ἀριστερᾷ ἔχων· καὶ πάνυ
[72, 3]	βοηθήσειν ὑπηγάγετο, γῆν τινα αὐτοῖς	ἐν	τῇ Δακίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι
[72, 19]	σεκούτορος καλουμένου, τὴν μὲν ἀσπίδα	ἐν	τῇ δεξιᾷ τὸ δὲ ξίφος
[72, 8]	δὲ ὁ Βρεττανικός. τῶν γὰρ	ἐν	τῇ νήσῳ ἐθνῶν ὑπερβεβηκότων τὸ
[72, 22]	ὕπατός τε ἅμα καὶ σεκούτωρ	ἐν	τῇ νουμηνίᾳ ἐκ τοῦ χωρίου
[72, 22]	τῇ τελευταίᾳ τοῦ ἔτους ἡμέρᾳ,	ἐν	τῇ νυκτί, τῶν ἀνθρώπων ἀσχολίαν
[72, 24]	μάλιστα δῆλον ἐγένετο ὅτι οὐκ	ἐν	τῇ πόλει τὸ δεινὸν στήσεται,
[72, 20]	ποτε πάντας τοὺς τῶν ποδῶν	ἐν	τῇ πόλει ὑπὸ νόσου ἢ
[72, 14]	δισχίλιοι γοῦν πολλάκις ἡμέρας μιᾶς	ἐν	τῇ Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν. πολλοὶ δὲ
[72, 21]	αὐτοκρατόρων τις μεταλλάξειε, καὶ ὅτι	ἐν	τῇ τελευταίᾳ ἡμέρᾳ τὸ κράνος
[72, 21]	μου καθημένους διατραγεῖν ἔπεισα, ἵν´	ἐν	τῇ τοῦ στόματος συνεχεῖ κινήσει
[72, 2]	τά τε φρούρια πάντα τὰ	ἐν	τῇ χώρᾳ αὐτῶν ὑπὲρ τὴν
[72, 4]	ἀπελήρησε, καί τι καὶ τοιοῦτον	ἐν	τοῖς αὑτοῦ ἐπαίνοις εἶπεν, ὅτι
[72, 16]	οὐσίας αὐτῶν ἐπίπρασκε. καὶ τέλος	ἐν	τοῖς γενεθλίοις τοῖς ἑαυτοῦ ἡμᾶς
[72, 17]	ταῖς ὁδοῖς προεφέρετο αὐτοῦ, καὶ	ἐν	τοῖς θεάτροις ἐπὶ δίφρου ἐπιχρύσου,
[72, 11]	καίπερ καὶ ὑπὸ τοῦ Μάρκου	ἐν	τοῖς πάνυ τιμηθείς, καὶ τῇ
[72, 18]	παραχρῆμα πάντες τοῦτο δὴ τὸ	ἐν	τοῖς συμποσίοις εἰωθὸς λέγεσθαι ἐξεβοήσαμεν,
[72, 17]	χειριδωτὸν σηρικὸν λευκὸν διάχρυσον (καὶ	ἐν	τούτῳ γε αὐτὸν τῷ σχήματι
[72, 14]	πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλως οὐκ	ἐν	τῷ ἄστει μόνον ἀλλὰ καὶ
[72, 17]	οἴκοι ἀπέσφαξε, πολλὰ δὲ καὶ	ἐν	τῷ δημοσίῳ. καὶ μέντοι καὶ
[72, 10]	οἴκοι ἔδρα, πολλοὺς μὲν ἄνδρας	ἐν	τῷ δημοσίῳ πολλὰ δὲ καὶ
[72, 13]	καταπηδήσας ὥρμησε πρὸς τὸν Κόμμοδον	ἐν	τῷ Κυιντιλίῳ προαστείῳ ὄντα, πολλὰ
[72, 17]	καὶ ἀπείη, ἐτίθετο· αὐτὸς δὲ	ἐν	τῷ τοῦ Ἑρμοῦ σχήματι ἐσῄει
[72, 17]	καὶ ἀπορρίψας τὰ ἄλλα οὕτως	ἐν	τῷ χιτῶνι ἀνυπόδητος ἔργου εἴχετο.
[72, 22]	τῇ νουμηνίᾳ ἐκ τοῦ χωρίου	ἐν	ᾧ οἱ μονομάχοι τρέφονται προελθεῖν·
[72, 17]	γὰρ λεοντῆ τό τε ῥόπαλον	ἔν	τε ταῖς ὁδοῖς προεφέρετο αὐτοῦ,
[72, 21]	μέλλων αὖθις μονομαχῆσαι παρήγγειλεν ἡμῖν	ἔν	τε τῇ στολῇ τῇ ἱππάδι
[72, 22]	ἄρξαντι, ἐβίω δὲ ἔτη τριάκοντα	ἓν	καὶ μῆνας τέσσαρας· καὶ ἐς
[72, 2]	ἑκάστῳ μηνὶ καὶ ἐς τόπον	ἕνα	ἑκατοντάρχου τινὸς Ῥωμαίου παρόντος, πρὸς
[72, 12]	Κλέανδρος ἐποίει, καὶ ὑπάτους ἐς	ἕνα	ἐνιαυτὸν πέντε καὶ εἴκοσιν ἀπέδειξεν·
[72, 19]	τούτου ἠγωνίσαντο μὲν εἷς πρὸς	ἕνα	οἱ συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν δέ τινες
[72, 11]	μετὰ τοῦτο τῆς Ἀφρικῆς ἡγεμονεύσας	ἕνα	τῶν παρέδρων ὁμοιότροπόν πως ἐκείνῳ
[72, 9]	ἄλλως τε καὶ τοῦ Κλεάνδρου	ἐνάγοντος,	ὃς κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ Περεννίου
[72, 21]	κεφαλὴν τὴν ἑαυτοῦ σεσηρὼς ἐκίνησεν,	ἐνδεικνύμενος	ὅτι καὶ ἡμᾶς τὸ αὐτὸ
[72, 7]	ἐδήλωσε· παιδίον γὰρ τῷ πίνακι	ἐνεγέγραπτο	δύο δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ λέων
[72, 17]	σιδήρου καὶ ἄνευ αἵματος ἀνθρωπείου.	ἐνέδυνε	δέ, πρὶν μὲν ἐς τὸ
[72, 5]	καλῶν, εἰ καὶ μηδὲν νεώτερον	ἐνενόουν,	ἄχθεσθαι τοῖς παροῦσι. καὶ οὕτως
[72, 21]	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀποτεμὼν προσῆλθεν	ἔνθα	ἐκαθήμεθα, τῇ τε ἀριστερᾷ χειρὶ
[72, 12]	ἐποίει, καὶ ὑπάτους ἐς ἕνα	ἐνιαυτὸν	πέντε καὶ εἴκοσιν ἀπέδειξεν· ὃ
[72, 14]	μικρὰς δηλητηρίοις τισὶ φαρμάκοις ἐγχρίοντες	ἐνίεσαν	δι´ αὐτῶν ἐς ἑτέρους ἐπὶ
[72, 22]	ἐγένετο ἔτη δώδεκα καὶ μῆνας	ἐννέα	καὶ ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι, ἐβίω
[72, 1]	Μᾶρκος σαφῶς προγνῶναι. ἦν δὲ	ἐννεακαιδεκαέτης	ὅτε μετήλλαξεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ,
[72, 3]	ὥστε μήτ´ ἐνοικήσειν ποτὲ μήτ´	ἐννεμεῖν	τεσσαράκοντα στάδια τῆς χώρας σφῶν
[72, 3]	τοὺς ἄλλους ὀμόσαι ὥστε μήτ´	ἐνοικήσειν	ποτὲ μήτ´ ἐννεμεῖν τεσσαράκοντα στάδια
[72, 21]	πάντως ἀπαλλαγή τις αὐτοῦ γενήσεσθαι	ἐνομίζετο.	~ἀπέθανέ γέ τοι, μᾶλλον δὲ
[72, 13]	ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα συμβάντων	ἐνόμισαν	γεγονέναι. τά τε γὰρ παιδία
[72, 4]	τις Κουαδράτου τῶν τότε φονευθέντων	ἑνὸς	παλλακή, καὶ Ἔκλεκτος πρόκοιτος, ὁ
[72, 5]	ἅμα, οὕτω καὶ ἀπέθανον μεθ´	ἑνὸς	τέκνου· διαπρεπέστατα γὰρ τῶν πώποτε
[72, 23]	καὶ ἐκεῖνος πεμφθέντι παρ´ ἐμοῦ	ἐντυχὼν	πολλά μοι καὶ καλὰ ἀντεπέστειλε.
[72, 23]	δ´ ἐγὼ τούτων τὴν συγγραφὴν	ἐξ	αἰτίας τοιᾶσδε. βιβλίον τι περὶ
[72, 4]	τε καὶ τὰ λοιπὰ οὐκ	ἐξ	ἀλλοτρίας ἔτι παραδόσεως ἀλλ´ ἐξ
[72, 19]	ταῦτα ἀπηλλάττετο, καὶ μετὰ τοῦτο	ἐξ	ἀρίστου ἐμονομάχει. ἤσκει δὲ καὶ
[72, 22]	παρ´ αὐτοῖς, ὡς καὶ εἷς	ἐξ	αὐτῶν ὤν, εἶχε. καὶ μηδεὶς
[72, 11]	ἀνδριὰς ἔστη. ἀπέθανε δὲ οὐκ	ἐξ	ἐπιβουλῆς, καὶ δή ποτε πολλῆς
[72, 15]	ταῦτ´ ἐκείνῳ διὰ φόβον ἀπονέμειν	ἐξ	ἐπιτάγματος. Κομμοδιανὴν γοῦν τήν τε
[72, 6]	εἶδος ἐκ φύσεως καὶ τἆλλα	ἐξ	ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ ἐῴκει, τῆς δὲ
[72, 19]	καὶ γὰρ τοῦτο καὶ τἆλλα	ἐξ	ἴσου τοῖς ἄλλοις μονομάχοις ἐποίει,
[72, 4]	ἐξ ἀλλοτρίας ἔτι παραδόσεως ἀλλ´	ἐξ	οἰκείας ἤδη τηρήσεως. ἐλθὼν δὲ
[72, 24]	ἔβυξε, πῦρ τε νύκτωρ ἀρθὲν	ἐξ	οἰκίας τινὸς καὶ ἐς τὸ
[72, 18]	καὶ διχῇ τέμνουσιν ἄλληλα, ἵν´	ἐξ	ὀλίγου πανταχόθεν τετραχῇ τὰ θηρία
[72, 21]	τοιόνδε πρὸς ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς,	ἐξ	οὗ οὐχ ἥκιστα ἀπολεῖσθαι προσεδοκήσαμεν.
[72, 13]	ὄγκον ἀρθεὶς ἔπεσε καὶ αὐτὸς	ἐξαίφνης	καὶ ἀπώλετο μετὰ ἀτιμίας. ἀπέκτειναν
[72, 16]	(καὶ γὰρ καὶ τοῦτ´ ἤκουεν)	ἐξαίφνης	ποτὲ μετὰ μεσημβρίαν ἐκ τοῦ
[72, 24]	ἐπειδὴ πάντα ὅσα κατέσχε διέφθειρεν,	ἐξαναλωθὲν	ἐπαύσατο.
[72, 18]	ἐν τοῖς συμποσίοις εἰωθὸς λέγεσθαι	ἐξεβοήσαμεν,	ζήσειας" καὶ μή μέ τις
[72, 24]	περὶ τὸ Καπιτώλιον πολλοὶ καὶ	ἔξεδροι	ἐπλανῶντο, προσεπιφθεγγόμενοι οὐδὲν εἰρηναῖον, καὶ
[72, 9]	ἠβούλετο δεινῶς αὐτὸν ἐμίσει, καὶ	ἐξέδωκε	τὸν ἔπαρχον τοῖς στρατιώταις ὧν
[72, 21]	καθ´ ἃς οἱ τελευτῶντες ἐκφέρονται	ἐξεκομίσθη.	ἐκ γὰρ τούτων καὶ πάνυ
[72, 13]	αὐτὰ οὐδὲν ὅ τι οὐκ	ἐξέκραγε,	καὶ τέλος καταπηδήσας ὥρμησε πρὸς
[72, 2]	τὴν μεθορίαν τὴν ἀποτετμημένην ὄντα	ἐξέλιπεν	~ὅτι τοῖς Βούροις ὁ Κόμμοδος
[72, 2]	ὑπὲρ τῆς εἰρήνης ἔπεμψαν. καὶ	ἐξεργάσασθαι	αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ
[72, 3]	λαβεῖν ἤθελον· τότε δέ, ἐπειδὴ	ἐξετρυχώθησαν,	συνηλλάγη σφίσιν ὁμήρους λαβὼν καὶ
[72, 14]	πρὸς τοὺς βαρβάρους ὥρμησε. κἂν	ἐξέφυγεν,	εἰ μὴ παιδικά τινα συνεπῆκτο·
[72, 22]	ἀπλήστως ἐχρῆτο, φθαρῆναι, ἀλλὰ καὶ	ἐξήμεσέ	τι κἀκ τούτου ὑποτοπήσας αὐτὸ
[72, 11]	οὖν μέλλετε; τί δὲ ἀναβάλλεσθε,	ἐξὸν	ὑμῖν ἤδη καὶ τήμερον αὐτὸ
[72, 15]	ἀνίκητος, Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς, ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς	ἐξουσίας	τὸ ὀκτωκαιδέκατον, αὐτοκράτωρ τὸ ὄγδοον,
[72, 12]	τὸ συνέδριον τῆς οὐσίας στερηθεὶς	ἐξωρίσθη.	ταῦτά τε ὁ Κλέανδρος ἐποίει,
[72, 23]	τῆς τοῦ βίου διαγωγῆς, ὡς	ἔοικεν,	εἴληχα, καὶ διὰ τοῦτο αὐτῇ
[72, 22]	τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς ὡς Ἡρακλεῖ	ἐοικέναι,	ἐπέγραψε πρὸς τοῖς δηλωθεῖσιν αὐτοῦ
[72, 6]	ἐκολάσθησαν, ἔτι δὲ πλείους οὐδὲ	ἑορακότες	ποτὲ ἴσως αὐτὸν τῶν οὐσιῶν
[72, 22]	τῶν ἀνθρώπων ἀσχολίαν περὶ τὴν	ἑορτὴν	ἐχόντων, φάρμακον διὰ τῆς Μαρκίας
[72, 13]	τινας καὶ ἄλλους τῶν μέγα	ἐπ´	αὐτοῦ δυναμένων ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος δὲ
[72, 4]	ἐπὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ	ἐπ´	αὐτοῦ ἐκείνου ἀνθήσαντας, πλὴν τοῦ
[72, 15]	ἔστησαν. καὶ τὸν αἰῶνα τὸν	ἐπ´	αὐτοῦ χρυσοῦν τε ὀνομάζεσθαι καὶ
[72, 13]	καταρώμενος. καὶ ὃς στρατιώτας τινὰς	ἐπ´	αὐτοὺς ἔπεμψε, καὶ ἔτρωσάν τινας
[72, 8]	φοβηθεὶς ὁ Κόμμοδος Μάρκελλον Οὔλπιον	ἐπ´	αὐτοὺς ἔπεμψεν. οὑτοσὶ δὲ ὁ
[72, 21]	τοῦτο δράσει. κἂν συχνοὶ παραχρῆμα	ἐπ´	αὐτῷ γελάσαντες ἀπηλλάγησαν τῷ ξίφει
[72, 18]	μέντοι καὶ τἆλλα πάντα τὰ	ἐπ´	ἐμοῦ πραχθέντα καὶ λεπτουργήσω καὶ
[72, 11]	τούτου δεινὸν ὑπ´ ἄλλου τινὸς	ἔπαθεν,	ἀλλ´ αὐτομάτῳ θανάτῳ ἐχρήσατο, καίπερ
[72, 4]	καὶ τοιοῦτον ἐν τοῖς αὑτοῦ	ἐπαίνοις	εἶπεν, ὅτι τὸν πατέρα ποτὲ
[72, 4]	τε ἀπώλεσε καὶ αὐτὴ φωραθεῖσα	ἐπανῃρέθη.	ἀπέκτεινε δὲ καὶ τὴν Κρισπῖναν
[72, 19]	τούτῳ μέγα ἐφρόνει ὅτι ἦν	ἐπαρίστερος.	ἀντηγωνίζετο δὲ αὐτῷ γυμναστής τις
[72, 9]	αὐτὸν ἐμίσει, καὶ ἐξέδωκε τὸν	ἔπαρχον	τοῖς στρατιώταις ὧν ἦρχεν, οὐδὲ
[72, 19]	μαχομένῳ Αἰμίλιός τε Λαῖτος ὁ	ἔπαρχος	καὶ {ὁ} Ἔκλεκτος ὁ πρόκοιτος,
[72, 14]	ὧν ἦν καὶ Ἰουλιανὸς ὁ	ἔπαρχος,	ὃν καὶ δημοσίᾳ περιελάμβανέ τε
[72, 24]	πάντα ὅσα κατέσχε διέφθειρεν, ἐξαναλωθὲν	ἐπαύσατο.
[72, 22]	τῶν ὡς ἀληθῶς Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα	ἐπαύσατο.	~πόλεμοι δὲ μετὰ τοῦτο καὶ
[72, 5]	Πάτερνος ῥᾳδίως ἂν αὐτόν, εἴπερ	ἐπεβεβουλεύκει	οἱ, ὥσπερ ᾐτιάθη, φονεύσας ἕως
[72, 4]	τῇ ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος. ~καὶ	ἐπεβουλεύθη	μὲν πολλάκις ὑπό τινων, πλείστους
[72, 22]	σφισιν, ὅτι ἐκωλύετο ταῦτα ποιεῖν)	ἐπεβούλευσαν	αὐτῷ. ὁ γὰρ Κόμμοδος ἀμφοτέρους
[72, 4]	θέατρον τὸ κυνηγετικὸν Κλαύδιος Πομπηιανὸς	ἐπεβούλευσε·	ξίφος γάρ τι ἐν αὐτῇ
[72, 20]	πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις καὶ	ἐπεβοῶμεν	τά τε ἄλλα ὅσα ἐκελευόμεθα,
[72, 22]	χαλκοῦν ὑποθεὶς ὡς Ἡρακλεῖ ἐοικέναι,	ἐπέγραψε	πρὸς τοῖς δηλωθεῖσιν αὐτοῦ ἐπωνύμοις
[72, 22]	τε Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος	ἐπέθεντο	αὐτῷ, κοινωσάμενοι καὶ τῇ Μαρκίᾳ
[72, 23]	τὰ τοῖς Ῥωμαίοις προσήκοντα συνθεῖναι	ἐπεθύμησα·	καὶ διὰ τοῦτο οὐκέτι ἰδίᾳ
[72, 11]	τὸν ὑποστράτηγον πεῖσαι μὴ δωροδοκεῖν,	ἐπεὶ	δ´ οὐκ ἐσήκουεν αὐτοῦ, ἀνέβη
[72, 22]	ἐν κρέασι βοείοις αὐτῷ ἔδωκαν.	ἐπεὶ	δ´ οὐκ ἠδυνήθη παραχρῆμα ὑπό
[72, 2]	καὶ πρὸς τὰς ἀστικὰς ῥᾳστώνας	ἐπειγόμενος	ἐσπείσατο αὐτοῖς ἐπί τε τοῖς
[72, 4]	Ἐκλέκτου μετὰ ταῦτα γυνή· καὶ	ἐπεῖδε	καὶ ἐκείνους βιαίως ἀποθνήσκοντας. ἱστορεῖται
[72, 23]	ὧν νῦν καθίσταμαι ἔγραψα. καὶ	ἐπειδή	γε τοῖς τε ἄλλοις καὶ
[72, 18]	γὰρ οὐκ ἂν εἶπον αὐτά·	ἐπειδὴ	δὲ πρός τε τοῦ αὐτοκράτορος
[72, 3]	παρασκευάσασθαι λαβεῖν ἤθελον· τότε δέ,	ἐπειδὴ	ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη σφίσιν ὁμήρους λαβὼν
[72, 6]	καὶ παιδείᾳ τῶν ἄλλων διαφέρων,	ἐπειδὴ	ᾔσθετο καὶ τῆς ἐς αὐτὸν
[72, 14]	ἀπὸ τοῦ ἵππου κατακοντίσας· ὅστις	ἐπειδὴ	καὶ τοὺς σφαγέας παρόντας ᾔσθετο,
[72, 20]	ποιουμένοις, τὸ δὲ καὶ δεδιότες,	ἐπειδὴ	λόγος διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί τινας
[72, 24]	τοῦ προαστείου καὶ ἐπισπέρχοντος. ἀλλ´	ἐπειδὴ	πάντα ὅσα κατέσχε διέφθειρεν, ἐξαναλωθὲν
[72, 20]	ἐπιστεύθη γε οὗτος ὁ λόγος,	ἐπειδή	ποτε πάντας τοὺς τῶν ποδῶν
[72, 9]	οἱ ἐν Βρεττανίᾳ τοίνυν ὑπάρχοντες,	ἐπειδή	τι καὶ ἐπετι μήθησαν ἐφ´
[72, 11]	μὲν πρῶτον οἴκοι καθ´ ἑαυτὸν	ἐπειράθη	τὸν ὑποστράτηγον πεῖσαι μὴ δωροδοκεῖν,
[72, 21]	τοὺς πλησίον μου καθημένους διατραγεῖν	ἔπεισα,	ἵν´ ἐν τῇ τοῦ στόματος
[72, 9]	ἵνα αὐτοκράτορα τὸν υἱὸν ἀποδείξῃ"	ἐπείσθη	τε αὐτοῖς, ἄλλως τε καὶ
[72, 11]	εἰληφέναι δῶρά ποτε μήτε λήψεσθαι,	ἔπειτα	καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν, ὡς
[72, 15]	οἱ μῆνες ἀπ´ αὐτοῦ πάντες	ἐπεκλήθησαν,	ὥστε καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς οὕτως, Ἀμαζόνιος
[72, 24]	ὑδροφορούντων, καὶ αὐτοῦ τοῦ Κομμόδου	ἐπελθόντος	ἐκ τοῦ προαστείου καὶ ἐπισπέρχοντος.
[72, 16]	ἥκιστα καὶ τὰ χρήματα αὐτὸν	ἐπέλιπεν.	ἦν μὲν γὰρ καὶ φιλόδωρος,
[72, 20]	ἀπήντησεν, ἀλλὰ τοὺς μὲν υἱεῖς	ἔπεμπεν,	αὐτὸς δὲ οὐδέποτε ἀφίκετο, αἱρούμενος
[72, 2]	πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης	ἔπεμψαν.	καὶ ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως,
[72, 9]	σφῶν ἀπολέξαντες ἐς τὴν Ἰταλίαν	ἔπεμψαν·	ὧν μηδενὸς κωλύοντος τῇ Ῥώμῃ
[72, 13]	ὃς στρατιώτας τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς	ἔπεμψε,	καὶ ἔτρωσάν τινας καὶ ἀπέκτειναν·
[72, 8]	Κόμμοδος Μάρκελλον Οὔλπιον ἐπ´ αὐτοὺς	ἔπεμψεν.	οὑτοσὶ δὲ ὁ ἀνὴρ μέτριος
[72, 24]	Αἰγυπτίων καὶ τῶν Ἀραβίων φορτίων	ἐπενείματο,	ἔς τε τὸ παλάτιον μετεωρισθὲν
[72, 22]	οὕτω δὴ Νάρκισσόν τινα γυμναστὴν	ἐπέπεμψαν	αὐτῷ, καὶ δι´ ἐκείνου λούμενον
[72, 13]	Κλέανδρος ἐς τοσοῦτον ὄγκον ἀρθεὶς	ἔπεσε	καὶ αὐτὸς ἐξαίφνης καὶ ἀπώλετο
[72, 15]	κάθαρμα. καὶ τῇ βουλῇ οὕτως	ἐπέστελλεν	αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος.
[72, 8]	τῆς τῶν ἄρτων ξηρότητος ᾑμάσσετο.	ἐπετήδευε	δ´ οὖν ἐπὶ μεῖζον αὐτὸ
[72, 9]	τοίνυν ὑπάρχοντες, ἐπειδή τι καὶ	ἐπετι	μήθησαν ἐφ´ οἷς ἐστασίαζον (οὐ
[72, 13]	ὄντα, πολλὰ μὲν ἐκείνῳ κἀγαθὰ	ἐπευχόμενος,	πολλὰ δὲ καὶ κατὰ τοῦ
[72, 10]	ἔμελεν, οὔτ´ εἰ καὶ σφόδρα	ἐπεφροντίκει,	διαθέσθαι γε αὐτὰ ὑπὸ τῆς
[72, 13]	Διονύσιος ἐπὶ τοῦ σίτου τεταγμένος	ἐπηύξησεν,	ἵν´ ὡς αἰτιώτατον αὐτῆς τὸν
[72, 19]	μετ´ ἐπιχρύσου ῥάβδου λαβὼν καὶ	ἐπὶ	βῆμα ὅμοιον ἀναβάς, συνέβαλεν· ὅπερ
[72, 17]	αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς θεάτροις	ἐπὶ	δίφρου ἐπιχρύσου, εἴτε παρείη εἴτε
[72, 12]	βουλευταὶ ἐγένοντο, ὥστε καὶ λεχθῆναι	ἐπὶ	Ἰουλίου Σόλωνος ἀνδρὸς ἀφανεστάτου ὅτι
[72, 13]	τῇ τῶν δορυφόρων ἰσχύι θαρρήσας	ἐπὶ	μᾶλλον ἠπείχθη. πλησιαζόντων δὲ αὐτῶν
[72, 8]	ξηρότητος ᾑμάσσετο. ἐπετήδευε δ´ οὖν	ἐπὶ	μεῖζον αὐτὸ πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς
[72, 2]	Βούροις μήτε τοῖς Οὐανδίλοις πολεμῶσιν.	ἐπὶ	μὲν τούτοις συνηλλάγη, καὶ τά
[72, 14]	ἐνίεσαν δι´ αὐτῶν ἐς ἑτέρους	ἐπὶ	μισθῷ τὸ δεινόν· ὅπερ που
[72, 4]	καὶ τὴν Κρισπῖναν ὁ Κόμμοδος,	ἐπὶ	μοιχείᾳ δή τινι ὀργισθεὶς αὐτῇ.
[72, 5]	Μάξιμον· μεγάλην γὰρ εἶχον δόξαν	ἐπὶ	παιδείᾳ καὶ ἐπὶ στρατηγίᾳ καὶ
[72, 24]	τὸ δεινὸν στήσεται, ἀλλὰ καὶ	ἐπὶ	πᾶσαν τὴν οἰκουμένην αὐτῆς ἀφίξεται.
[72, 13]	γὰρ καὶ ἄλλως ἰσχυρὰ σιτοδεία,	ἐπὶ	πλεῖστον δ´ αὐτὴν Παπίριος Διονύσιος
[72, 8]	γὰρ καὶ ἄλλως ὑπνομαχεῖν πεφυκώς,	ἐπὶ	πλέον δὲ τοῦτο ἐκ τῆς
[72, 11]	ὄντα τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησεν,	ἐπὶ	πλοῖον δέ τι ἐπιθεὶς ἐς
[72, 6]	οἷόν τ´ ἐστὶ τὰ τηλικαῦτα	ἐπὶ	πολὺν χρόνον λανθάνειν) ζήτησις αὐτοῦ
[72, 5]	εἶχον δόξαν ἐπὶ παιδείᾳ καὶ	ἐπὶ	στρατηγίᾳ καὶ ὁμοφροσύνῃ καὶ πλούτῳ.
[72, 6]	λαγὼ ἔπιε, καὶ μετὰ τοῦτ´	ἐπί	τε ἵππον ἀνέβη καὶ κατέπεσεν
[72, 19]	λόγῳ ἔσχομεν. καὶ μετὰ τοῦτο	ἐπί	τε τὴν συνήθη ἕδραν ἀνῄει
[72, 2]	ἀστικὰς ῥᾳστώνας ἐπειγόμενος ἐσπείσατο αὐτοῖς	ἐπί	τε τοῖς ἄλλοις ἐφ´ οἷς
[72, 11]	οὐκ ἐσήκουεν αὐτοῦ, ἀνέβη τε	ἐπὶ	τὸ βῆμα καὶ σιωπὴν τῷ
[72, 9]	μὴ καταθύμιον ἀπαντήσαι, τὴν αἰτίαν	ἐπὶ	τὸν Περέννιον ἀναφέ ροντες ἐμήνιον
[72, 14]	τὸ δεινόν· ὅπερ που καὶ	ἐπὶ	τοῦ Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει. ~καὶ οὗτοι
[72, 13]	αὐτοῦ διὰ πάσης τῆς πόλεως	ἐπὶ	{τοῦ} κοντοῦ περιήνεγκαν, καί τινας
[72, 4]	καὶ ὡς εἰπεῖν πάντας τοὺς	ἐπὶ	τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐπ´
[72, 14]	Διονύσιος πρὸς τοῦ Κομμόδου, ὁ	ἐπὶ	τοῦ σίτου ταχθείς. γέγονε δὲ
[72, 13]	πλεῖστον δ´ αὐτὴν Παπίριος Διονύσιος	ἐπὶ	τοῦ σίτου τεταγμένος ἐπηύξησεν, ἵν´
[72, 20]	δὲ οὐδέποτε ἀφίκετο, αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι	ἐπὶ	τούτῳ μᾶλλον ἢ τὸν αὐτοκράτορα
[72, 19]	ἀριστερᾷ ἔχων· καὶ πάνυ καὶ	ἐπὶ	τούτῳ μέγα ἐφρόνει ὅτι ἦν
[72, 9]	αὐτῶν ἥκομεν· Περέννιος γάρ σοι	ἐπιβουλεύει,	ἵνα αὐτοκράτορα τὸν υἱὸν ἀποδείξῃ"
[72, 11]	ἔστη. ἀπέθανε δὲ οὐκ ἐξ	ἐπιβουλῆς,	καὶ δή ποτε πολλῆς μὲν
[72, 7]	ὁ Κόμμοδος πολλὰ μὲν πλούτου	ἐπιδείγματα,	πολλῷ δὲ πλείω καὶ φιλοκαλίας
[72, 20]	αὐτοκράτορα τὸν τοῦ Μάρκου παῖδα	ἐπιδεῖν	τοιαῦτα ποιοῦντα. πρὸς γὰρ τοῖς
[72, 6]	δὲ ἐν Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ	ἔπιε,	καὶ μετὰ τοῦτ´ ἐπί τε
[72, 5]	ἠθέλησε διά τε τὴν ἑαυτοῦ	ἐπιείκειαν	καὶ διὰ τὴν ἐκείνου καὶ
[72, 4]	αὐτῷ. ἡ γὰρ Λουκίλλα οὐδὲν	ἐπιεικεστέρα	οὐδὲ σωφρονεστέρα τοῦ ἀδελφοῦ Κομμόδου
[72, 18]	θηρία μεμερισμένα ῥᾷον ἀκοντίζηται. καὶ	ἔπιεν	ἐν μέσῃ τῇ ἀγωνίᾳ καμών,
[72, 11]	ἐποίησεν, ἐπὶ πλοῖον δέ τι	ἐπιθεὶς	ἐς τὴν Ῥώμην ἀπέπεμψεν. ~τοιοῦτος
[72, 4]	ὅθεν καὶ ἀνέπεισε τὸν εἰρημένον	ἐπιθέσθαι	τῷ Κομμόδῳ, καὶ αὐτόν τε
[72, 17]	μή που ἐν ἀσελήνῳ νυκτί,	ἐπιθυμήσας	μὲν καὶ δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς
[72, 1]	ὢν καὶ τῆς ἀστικῆς ῥᾳστώνης	ἐπιθυμῶν.	~ὅτι οἱ Μαρκομάνοι οὔτε τροφὴν
[72, 11]	ἐκέλευσεν, ὡς δ´ οὐκ ἠθέλησεν	ἐπιορκῆσαι,	ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρχῆς·
[72, 7]	ἱστόρηται τοὺς ὑπὸ τῆς Ἥρας	ἐπιπεμφθέντας	αὐτῷ δράκοντας ἀποπνῖ– ξαι (καὶ
[72, 16]	τὴν σωτηρίαν τῆς οὐσίας αὐτῶν	ἐπίπρασκε.	καὶ τέλος ἐν τοῖς γενεθλίοις
[72, 23]	τὴν δὲ δὴ θεὸν ταύτην	ἐπιρρωννύουσάν	με πρὸς τὴν ἱστορίαν εὐλαβῶς
[72, 23]	τὴν ἱστορίαν καὶ οὐδαμῶς ἀμαυρώσοντος,	ἐπίσκοπον	τῆς τοῦ βίου διαγωγῆς, ὡς
[72, 24]	ἐπελθόντος ἐκ τοῦ προαστείου καὶ	ἐπισπέρχοντος.	ἀλλ´ ἐπειδὴ πάντα ὅσα κατέσχε
[72, 20]	ὁ Ἡρακλῆς τὰς Στυμφαλίδας. καὶ	ἐπιστεύθη	γε οὗτος ὁ λόγος, ἐπειδή
[72, 7]	τῷ Κασσίῳ συγγενομένου καὶ τὰς	ἐπιστολὰς	αὐτοῦ τὰς Λατίνας διοικήσαντος, καὶ
[72, 15]	ἐκείνῳ διὰ φόβον ἀπονέμειν ἐξ	ἐπιτάγματος.	Κομμοδιανὴν γοῦν τήν τε Ῥώμην
[72, 5]	ἐλλογιμώτατος ὢν καὶ στρατιὰν μεγάλην	ἐπιτετραμμένος	τούς τε στρατιώτας ἀνηρτημένος, πρᾶξαι,
[72, 6]	ἀνέβη καὶ κατέπεσεν ἀπ´ αὐτοῦ	ἐπίτηδες,	τό τε αἷμα ἤμεσεν ὡς
[72, 6]	ἐκ φύσεως καὶ τἆλλα ἐξ	ἐπιτηδεύσεως	αὐτῷ ἐῴκει, τῆς δὲ δὴ
[72, 12]	ἐχαρίσατο καὶ ἐπώλησε βουλείας στρατείας	ἐπιτροπείας	ἡγεμονίας, πάντα πράγματα. καὶ ἤδη
[72, 1]	καὶ τοὺς κρατίστους τῶν βουλευτῶν	ἐπιτρόπους	καταλιπών· ὧν ὁ Κόμμοδος ταῖς
[72, 14]	παιδιῶν ἀνανεύων ἐφόνα καὶ τοὺς	ἐπιφανεῖς	ἄνδρας διεχειρίζετο· ὧν ἦν καὶ
[72, 16]	ἐγκλήματα καὶ γυναιξὶ καὶ ἀνδράσιν	ἐπιφέρων	οὓς μὲν ἐφόνευεν, οἷς δὲ
[72, 17]	ἐν τοῖς θεάτροις ἐπὶ δίφρου	ἐπιχρύσου,	εἴτε παρείη εἴτε καὶ ἀπείη,
[72, 19]	τοῦ Ἑρμοῦ σχῆμα πᾶν μετ´	ἐπιχρύσου	ῥάβδου λαβὼν καὶ ἐπὶ βῆμα
[72, 8]	οὐχ ὡς οὐ δυνάμενος τῶν	ἐπιχωρίων	ἐσθίειν, ἀλλ´ ἵν´ ὑπὸ τῆς
[72, 6]	καὶ τὴν ἐσθῆτα ἄλλοτε ἄλλῃ	ἐπλανᾶτο,	διαδοθέντος δὲ τοῦ λόγου τούτου
[72, 24]	τὸ Καπιτώλιον πολλοὶ καὶ ἔξεδροι	ἐπλανῶντο,	προσεπιφθεγγόμενοι οὐδὲν εἰρηναῖον, καὶ βύας
[72, 19]	κύκλου ἔδαφος καταβαίνων ἄνωθεν, ὅσα	ἐπλησίαζε,	τὰ δὲ καὶ προσαγόμενα ἢ
[72, 22]	Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι αὐτῷ δι´ ἃ	ἐποίει,	καὶ προσέτι καὶ φοβηθέντες (ἠπείλει
[72, 12]	ἐξωρίσθη. ταῦτά τε ὁ Κλέανδρος	ἐποίει,	καὶ ὑπάτους ἐς ἕνα ἐνιαυτὸν
[72, 19]	ἐξ ἴσου τοῖς ἄλλοις μονομάχοις	ἐποίει,	πλὴν καθ´ ὅσον ἐκεῖνοι μὲν
[72, 10]	τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ πᾶσαν ἀσφάλειαν	ἐποιεῖτο.	ὅτι ὁ Κόμμοδος εὐθυμίαις τε
[72, 3]	καίτοι πολλάκις αὐτὴν αἰτηθείς, οὐκ	ἐποιήσατο,	ὅτι τε ἔρρωντο καὶ ὅτι
[72, 11]	ἐκείνῳ ὄντα τοῦτο μὲν οὐκ	ἐποίησεν,	ἐπὶ πλοῖον δέ τι ἐπιθεὶς
[72, 5]	ἔτι τῶν δορυφόρων ἦρχεν, οὐκ	ἐποίησεν.	ἐφόνευσε δὲ καὶ τοὺς Κυιντιλίους,
[72, 16]	ἵππων ἁμίλλας ἐν δυσὶν ὥραις	ἐποίησεν.	ὅθεν οὐχ ἥκιστα καὶ τὰ
[72, 8]	περὶ πάντα τἆλλα ζῶν, ὅτε	ἐπολέμει,	ὑψηλόφρων καὶ φρονηματώδης ἐγίγνετο, χρημάτων
[72, 12]	τὸν Περέννιον μέγιστον δυνηθεὶς καὶ	ἐπράθη	μετὰ τῶν ὁμοδούλων, μεθ´ ὧν
[72, 21]	ἡμῖν καὶ τοῖς ἄλλοις ἦν·	ἔπραξε	δὲ καὶ ἕτερόν τι τοιόνδε
[72, 17]	ποιῶν· οἴκοι δὲ συνεχῶς τοῦτ´	ἔπραττε,	τῇ πρασίνῳ σκευῇ χρώμενος. θηρία
[72, 19]	τὰ λοιπὰ μεθ´ ἡμῶν ἐθεώρει·	ἐπράττετο	δ´ οὐδὲν ἔτι παιδιᾶς ἐχόμενον,
[72, 9]	Κόμμοδος ἀπήντησέ τε αὐτοῖς καὶ	ἐπύθετο	τί ταῦτα, ὦ συστρατιῶται; τί
[72, 12]	τύχης ἀρθεὶς καὶ ἐχαρίσατο καὶ	ἐπώλησε	βουλείας στρατείας ἐπιτροπείας ἡγεμονίας, πάντα
[72, 15]	ἄποικον αὐτὴν ἑαυτοῦ δοκεῖν ἐβούλετο)	ἐπωνόμασεν.	καὶ ἀνδριάς τε αὐτῷ χρυσοῦς
[72, 15]	ἑαυτῷ δὲ ἄλλας τε παμπόλλους	ἐπωνυμίας	καὶ τὴν Ἡρακλέους ἀπήνεγκε. τὴν
[72, 22]	ἐπέγραψε πρὸς τοῖς δηλωθεῖσιν αὐτοῦ	ἐπωνύμοις	καὶ τοῦτο, πρωτόπαλος σεκουτόρων, ἀριστερὸς
[72, 17]	οὕτως ἐν τῷ χιτῶνι ἀνυπόδητος	ἔργου	εἴχετο. ~καὶ ἐν μὲν τῇ
[72, 17]	τε τοιοῦτον φέρων ὁποῖον ὁ	Ἑρμῆς.	ἡ γὰρ λεοντῆ τό τε
[72, 19]	σφᾶς κάτωθεν, τό τε τοῦ	Ἑρμοῦ	σχῆμα πᾶν μετ´ ἐπιχρύσου ῥάβδου
[72, 17]	αὐτὸς δὲ ἐν τῷ τοῦ	Ἑρμοῦ	σχήματι ἐσῄει τε ἐς τὸ
[72, 4]	ἐς πηλὸν βαθὺν ἐμπεσόντα ἱππεύων	ἐρρύσατο.	τοιαῦτα μὲν τὰ σεμνολογήματα αὐτοῦ
[72, 3]	αἰτηθείς, οὐκ ἐποιήσατο, ὅτι τε	ἔρρωντο	καὶ ὅτι οὐκ εἰρήνην ἀλλὰ
[72, 22]	ἀμφοτέρους ἀνελεῖν ἐβούλετο τοὺς ὑπάτους,	Ἐρύκιόν	τε Κλᾶρον καὶ Σόσσιον Φάλκωνα,
[72, 22]	ἓν καὶ μῆνας τέσσαρας· καὶ	ἐς	αὐτὸν ἡ οἰκία ἡ τῶν
[72, 6]	διαφέρων, ἐπειδὴ ᾔσθετο καὶ τῆς	ἐς	αὐτὸν φερούσης θανατηφόρου ψήφου (διέτριβε
[72, 12]	δὲ καὶ ἐς οἰκίας καὶ	ἐς	βαλανεῖα ἄλλα τέ τινα χρήσιμα
[72, 1]	τὸ πρῶτον τοῦ κρείττονος ἁμαρτὼν	ἐς	ἔθος κἀκ τούτου καὶ ἐς
[72, 16]	τεσσαράκοντα ἔδωκεν· τὸ δὲ πλεῖστον	ἐς	ἐκεῖνα ἃ εἶπον ἐδαπάνα. ὅθεν
[72, 12]	ὁ Κλέανδρος ἐποίει, καὶ ὑπάτους	ἐς	ἕνα ἐνιαυτὸν πέντε καὶ εἴκοσιν
[72, 14]	φαρμάκοις ἐγχρίοντες ἐνίεσαν δι´ αὐτῶν	ἐς	ἑτέρους ἐπὶ μισθῷ τὸ δεινόν·
[72, 6]	ἀφανὴς ἐγένετο, κριοῦ δὲ σῶμα	ἐς	λάρνακα ἀντ´ αὐτοῦ ἐμβληθὲν ἐκαύθη.
[72, 22]	τοι, μᾶλλον δὲ ἀνῃρέθη, οὐκ	ἐς	μακράν. ὁ γὰρ Λαῖτος καὶ
[72, 6]	ἀρθεὶς ὡς καὶ παραχρῆμα τελευτήσων	ἐς	οἴκημα ἐκομίσθη, καὶ αὐτὸς μὲν
[72, 12]	αὐτοῦ ἐδίδου, πολλὰ δὲ καὶ	ἐς	οἰκίας καὶ ἐς βαλανεῖα ἄλλα
[72, 4]	εἶπεν, ὅτι τὸν πατέρα ποτὲ	ἐς	πηλὸν βαθὺν ἐμπεσόντα ἱππεύων ἐρρύσατο.
[72, 18]	ἄλλον οἶδα τῶν τι δυναμένων	ἐς	συγγραφὴν ἀξίαν λόγου καταθέσθαι διηκριβωκότα
[72, 15]	αὐτοῦ χρυσοῦν τε ὀνομάζεσθαι καὶ	ἐς	τὰ γράμματα πάντα ὁμοίως ἐσγράφεσθαι
[72, 16]	τούτων περιεποιεῖτο, ἀλλὰ πάντα κακῶς	ἐς	τὰ θηρία καὶ τοὺς μονομάχους
[72, 9]	πεντακοσίους ἀκοντιστὰς ἀπὸ σφῶν ἀπολέξαντες	ἐς	τὴν Ἰταλίαν ἔπεμψαν· ὧν μηδενὸς
[72, 4]	δὲ τοῦ ἀναιρεθῆναι καὶ ἀμφότεραι	ἐς	τὴν νῆσον τὴν Καπρίαν ὑπερωρίσθησαν.
[72, 11]	ἐπὶ πλοῖον δέ τι ἐπιθεὶς	ἐς	τὴν Ῥώμην ἀπέπεμψεν. ~τοιοῦτος μέν
[72, 12]	ὁμοδούλων, μεθ´ ὧν καὶ ἀχθοφορήσων	ἐς	τὴν Ῥώμην ἐκεκόμιστο, χρόνου δὲ
[72, 6]	γὰρ κεφαλαὶ ὡς ἐκείνου οὖσαι	ἐς	τὴν Ῥώμην ἐκομίσθησαν) εἴτε καὶ
[72, 16]	μεσημβρίαν ἐκ τοῦ προαστείου σπουδῇ	ἐς	τὴν Ῥώμην ἐλάσας τριάκοντα ἵππων
[72, 1]	εἰπών, καὶ τοῖς βαρβάροις σπεισάμενος,	ἐς	τὴν Ῥώμην ἠπείχθη, μισόπονός τε
[72, 4]	οἰκείας ἤδη τηρήσεως. ἐλθὼν δὲ	ἐς	τὴν Ῥώμην καὶ πρὸς τὴν
[72, 23]	οὐκέτι ἰδίᾳ ἐκεῖνο ὑπολιπεῖν ἀλλ´	ἐς	τήνδε τὴν συγγραφὴν ἐμβαλεῖν ἔδοξέ
[72, 24]	ἀρθὲν ἐξ οἰκίας τινὸς καὶ	ἐς	τὸ Εἰρηναῖον ἐμπεσὸν τὰς ἀποθήκας
[72, 21]	ὅπερ οὐκ ἄλλως ποιοῦμεν ἐσιόντες	ἐς	τὸ θέατρον εἰ μὴ τῶν
[72, 20]	δήμου πολλοὶ μὲν οὐδὲ ἐσῆλθον	ἐς	τὸ θέατρον, εἰσὶ δ´ οἳ
[72, 21]	ἱππάδι καὶ ἐν ταῖς μανδύαις	ἐς	τὸ θέατρον ἐσελθεῖν, ὅπερ οὐκ
[72, 17]	ἀνθρωπείου. ἐνέδυνε δέ, πρὶν μὲν	ἐς	τὸ θέατρον ἐσιέναι, χιτῶνα χειριδωτὸν
[72, 17]	τοῦ Ἑρμοῦ σχήματι ἐσῄει τε	ἐς	τὸ θέατρον, καὶ ἀπορρίψας τὰ
[72, 4]	αὐτοῦ ἦν, ἐσιόντι δὲ αὐτῷ	ἐς	τὸ θέατρον τὸ κυνηγετικὸν Κλαύδιος
[72, 3]	ὅτι οὐκ εἰρήνην ἀλλὰ ἀνοχὴν	ἐς	τὸ παρασκευάσασθαι λαβεῖν ἤθελον· τότε
[72, 12]	Ἰουλίου Σόλωνος ἀνδρὸς ἀφανεστάτου ὅτι	ἐς	τὸ συνέδριον τῆς οὐσίας στερηθεὶς
[72, 19]	ἄλλαις τοτὲ μὲν βοτά, κάτω	ἐς	τὸ τοῦ κύκλου ἔδαφος καταβαίνων
[72, 13]	ἵππων ἀγωνιεῖσθαι πλῆθός τι παιδίων	ἐς	τὸν ἱππόδρομον ἐσέδραμε, καὶ αὐτῶν
[72, 2]	ἅπαξ ἐν ἑκάστῳ μηνὶ καὶ	ἐς	τόπον ἕνα ἑκατοντάρχου τινὸς Ῥωμαίου
[72, 13]	ἐδαπάνα. ~οὗτος οὖν ὁ Κλέανδρος	ἐς	τοσοῦτον ὄγκον ἀρθεὶς ἔπεσε καὶ
[72, 5]	τὸν Σάλουιον καὶ Πάτερνον Ταρρουτήνιον	ἐς	τοὺς ὑπατευκότας κατειλεγμένον, ἄλλους τε
[72, 1]	ἐς ἔθος κἀκ τούτου καὶ	ἐς	φύσιν ἀσελγῆ καὶ μιαιφόνον προήχθη.
[72, 24]	καὶ τῶν Ἀραβίων φορτίων ἐπενείματο,	ἔς	τε τὸ παλάτιον μετεωρισθὲν ἐσῆλθε
[72, 15]	ἐς τὰ γράμματα πάντα ὁμοίως	ἐσγράφεσθαι	ἐψηφίσθη. ~οὗτος οὖν ὁ χρυσοῦς,
[72, 13]	τι παιδίων ἐς τὸν ἱππόδρομον	ἐσέδραμε,	καὶ αὐτῶν παρθένος τις μεγάλη
[72, 21]	ταῖς μανδύαις ἐς τὸ θέατρον	ἐσελθεῖν,	ὅπερ οὐκ ἄλλως ποιοῦμεν ἐσιόντες
[72, 18]	καὶ ἀναγκαιοτάτων, τῇ μνήμῃ τῶν	ἐσέπειτα	ἐσομένων παραδοῦναι. καὶ μέντοι καὶ
[72, 13]	Μαρκία ἐκείνη ἡ τοῦ Κουαδράτου	ἐσήγγειλε	τὸ πραττόμενον· καὶ ὁ Κόμμοδος
[72, 17]	ἐν τῷ τοῦ Ἑρμοῦ σχήματι	ἐσῄει	τε ἐς τὸ θέατρον, καὶ
[72, 11]	μὴ δωροδοκεῖν, ἐπεὶ δ´ οὐκ	ἐσήκουεν	αὐτοῦ, ἀνέβη τε ἐπὶ τὸ
[72, 24]	ἔς τε τὸ παλάτιον μετεωρισθὲν	ἐσῆλθε	καὶ πολλὰ πάνυ αὐτοῦ κατέκαυσεν,
[72, 20]	λοιποῦ δήμου πολλοὶ μὲν οὐδὲ	ἐσῆλθον	ἐς τὸ θέατρον, εἰσὶ δ´
[72, 6]	ἀεὶ τὸ σχῆμα καὶ τὴν	ἐσθῆτα	ἄλλοτε ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ
[72, 8]	ὡς οὐ δυνάμενος τῶν ἐπιχωρίων	ἐσθίειν,	ἀλλ´ ἵν´ ὑπὸ τῆς παλαιότητος
[72, 19]	ἐκεῖνοι μὲν ὀλίγον τι λαμβάνοντες	ἐσίασι,	τῷ δὲ δὴ Κομμόδῳ πέντε
[72, 17]	πρὶν μὲν ἐς τὸ θέατρον	ἐσιέναι,	χιτῶνα χειριδωτὸν σηρικὸν λευκὸν διάχρυσον
[72, 21]	ἐσελθεῖν, ὅπερ οὐκ ἄλλως ποιοῦμεν	ἐσιόντες	ἐς τὸ θέατρον εἰ μὴ
[72, 4]	μὲν τὰ σεμνολογήματα αὐτοῦ ἦν,	ἐσιόντι	δὲ αὐτῷ ἐς τὸ θέατρον
[72, 8]	τε γὰρ ἄλλα ἥκιστα ἄδην	ἐσιτεῖτο,	καὶ ὅπως μηδὲ τῶν ἄρτων
[72, 17]	αὐτὸν τῷ σχήματι ὄντα ἠσπαζόμεθα)	ἐσιὼν	δὲ ὁλοπόρφυρον χρυσῷ κατάπαστον, χλαμύδα
[72, 4]	τι ἐν αὐτῇ τῇ τῆς	ἐσόδου	στενοχωρίᾳ ἀνατείνας, ἰδού" ἔφη, τοῦτό
[72, 18]	ἀναγκαιοτάτων, τῇ μνήμῃ τῶν ἐσέπειτα	ἐσομένων	παραδοῦναι. καὶ μέντοι καὶ τἆλλα
[72, 2]	πρὸς τὰς ἀστικὰς ῥᾳστώνας ἐπειγόμενος	ἐσπείσατο	αὐτοῖς ἐπί τε τοῖς ἄλλοις
[72, 23]	οὖν ἐγὼ τὰ γράμματα πρὸς	ἑσπέραν	ἤδη λαβὼν κατέδαρθον, καί μοι
[72, 8]	ἐκ φιλύρας ποιεῖται, καθ´ ἑκάστην	ἑσπέραν	ὡς εἰπεῖν συνέγραφε, καὶ προσέταττέ
[72, 9]	καὶ ἐπετι μήθησαν ἐφ´ οἷς	ἐστασίαζον	(οὐ γὰρ πρὶν ἡσύχασαν ἢ
[72, 6]	ποτὲ ἴσως αὐτὸν τῶν οὐσιῶν	ἐστερήθησαν.	καὶ ὁ μὲν εἴτε ὄντως
[72, 20]	ἢ καὶ ἑτέρας τινὸς συμφορᾶς	ἐστερημένους	ἀθροίσας δρακόντων τέ τινα αὐτοῖς
[72, 11]	~ὅτι τῷ Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι ἀνδριὰς	ἔστη.	ἀπέθανε δὲ οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς,
[72, 15]	αὐτοῦ παμπληθεῖς ἐν Ἡρακλέους σχήματι	ἔστησαν.	καὶ τὸν αἰῶνα τὸν ἐπ´
[72, 6]	τούτου (οὐ γὰρ οἷόν τ´	ἐστὶ	τὰ τηλικαῦτα ἐπὶ πολὺν χρόνον
[72, 19]	μὲν ὅτε ὃν αὐτὸς προεκαλεῖτο,	ἔστι	δὲ ὅτε ὃν ὁ δῆμος
[72, 7]	ἐν αὐτῇ τῇ Ῥώμῃ παρέσχετο.	ἔστι	δέ τι καὶ δημωφελὲς ὑπ´
[72, 19]	ἢ καὶ μονομάχος νάρθηκα ἔχων,	ἔστι	μὲν ὅτε ὃν αὐτὸς προεκαλεῖτο,
[72, 7]	παρών, καὶ ἕτερον τοιόνδε εἶδον.	ἔστιν	ἐν Μαλλῷ πόλει τῆς Κιλικίας
[72, 20]	Πομπηιανὸς Κλαύδιος ὁ γέρων οὐκ	ἔστιν	ὅτε ἀπήντησεν, ἀλλὰ τοὺς μὲν
[72, 5]	πώποτε ἐφίλησαν ἀλλήλους, καὶ οὐκ	ἔστιν	ὅτε οὐδὲ ἐν ταῖς ἀρχαῖς
[72, 13]	Κλεάνδρου σῶμα παραλαβόντες οἱ Ῥωμαῖοι	ἔσυραν	καὶ ᾐκίσαντο, καὶ τὴν κεφαλὴν
[72, 10]	προσδιεφθάρησαν. ~ὁ μὲν οὖν οὕτως	ἐσφάγη,	ἥκιστα δὴ τοῦτο παθεῖν καὶ
[72, 6]	καὶ ὁ μὲν εἴτε ὄντως	ἐσφάγη	(πλεῖσται γὰρ κεφαλαὶ ὡς ἐκείνου
[72, 6]	ὧν ἐκεῖνος διεπεφύκει, ἀνήρετο, πλεῖστον	ἐσφάλη,	μηδὲ συνεῖναι τὸ λεγόμενον δυνηθείς.
[72, 19]	εἷς πρὸς ἕνα οἱ συνδεδεμένοι,	ἔσφαξαν	δέ τινες καὶ τοὺς οὐδὲν
[72, 19]	αὐτῷ προσφερόμενα, κατέκοπτε, καὶ τίγριν	ἔσφαξεν	ἵππον τε ποτάμιον καὶ ἐλέφαντα.
[72, 13]	οἱ Ῥωμαῖοι καὶ διαφθείρωσι. καὶ	ἔσχεν	οὕτως. ἱπποδρομία τις ἦν, μελλόντων
[72, 19]	που καὶ ἐν τέρατος λόγῳ	ἔσχομεν.	καὶ μετὰ τοῦτο ἐπί τε
[72, 7]	καὶ λέων νεβρὸν διώκων. οὐδὲ	ἔσχον	αὐτὰς συμβαλεῖν, τῷ πατρὶ συνὼν
[72, 14]	ἡμέρας μιᾶς ἐν τῇ Ῥώμῃ	ἐτελεύτησαν.	πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλως οὐκ
[72, 22]	κολοσσοῦ τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ	ἑτέραν	ἑαυτοῦ ἀντιθείς, καὶ ῥόπαλον δοὺς
[72, 20]	πόλει ὑπὸ νόσου ἢ καὶ	ἑτέρας	τινὸς συμφορᾶς ἐστερημένους ἀθροίσας δρακόντων
[72, 21]	ἄλλοις ἦν· ἔπραξε δὲ καὶ	ἕτερόν	τι τοιόνδε πρὸς ἡμᾶς τοὺς
[72, 7]	οὖν αὐτὸς ἤκουσα παρών, καὶ	ἕτερον	τοιόνδε εἶδον. ἔστιν ἐν Μαλλῷ
[72, 6]	εἴτε καὶ ἀπέφυγεν, οὐδεὶς οἶδεν·	ἕτερος	δέ τις ἐτόλμησε μετὰ τὸν
[72, 14]	ἐγχρίοντες ἐνίεσαν δι´ αὐτῶν ἐς	ἑτέρους	ἐπὶ μισθῷ τὸ δεινόν· ὅπερ
[72, 17]	φονεύειν τινά (ἐν ξυρῷ τε	ἑτέρων,	ὡς καὶ τὰς τρίχας ἀφαιρῶν,
[72, 23]	τῆς Σεουήρου μεταλλαγῆς πραχθέντα ἐν	ἔτεσι	δέκα, καὶ συνέγραψα ἐν ἄλλοις
[72, 22]	Κομμόδῳ τοῦτο τὸ τέλος ἐγένετο	ἔτη	δώδεκα καὶ μῆνας ἐννέα καὶ
[72, 22]	ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι, ἐβίω δὲ	ἔτη	τριάκοντα ἓν καὶ μῆνας τέσσαρας·
[72, 6]	καὶ ὑποδεδεγμένοι πῃ αὐτὸν ἐκολάσθησαν,	ἔτι	δὲ πλείους οὐδὲ ἑορακότες ποτὲ
[72, 2]	τῆς ἀεὶ τῶν χωρίων κακώσεως	ἔτι	εἶχον· δύο γοῦν μόνους τῶν
[72, 7]	πνιγέντας, ὥσπερ καὶ ὁ Ἡρακλῆς	ἔτι	νήπιος ὢν ἱστόρηται τοὺς ὑπὸ
[72, 19]	ἡμῶν ἐθεώρει· ἐπράττετο δ´ οὐδὲν	ἔτι	παιδιᾶς ἐχόμενον, ἀλλ´ ὥστε πάνυ
[72, 4]	τὰ λοιπὰ οὐκ ἐξ ἀλλοτρίας	ἔτι	παραδόσεως ἀλλ´ ἐξ οἰκείας ἤδη
[72, 5]	οἱ, ὥσπερ ᾐτιάθη, φονεύσας ἕως	ἔτι	τῶν δορυφόρων ἦρχεν, οὐκ ἐποίησεν.
[72, 17]	εἴτε παρείη εἴτε καὶ ἀπείη,	ἐτίθετο·	αὐτὸς δὲ ἐν τῷ τοῦ
[72, 9]	τοῖς στρατιώταις ὧν ἦρχεν, οὐδὲ	ἐτόλμησε	καταφρονῆσαι χιλίους καὶ πεντακοσίους, πολλαπλασίους
[72, 6]	οὐδεὶς οἶδεν· ἕτερος δέ τις	ἐτόλμησε	μετὰ τὸν τοῦ Κομμόδου θάνατον
[72, 2]	ὧν ἀνῆκεν αὐτοῖς τῶν κατ´	ἔτος	διδόναι τινάς. προσεπέταξε μέντοι σφίσιν
[72, 16]	ἕκαστον, ὥσπερ τινὰ ἀπαρχήν, κατ´	ἔτος	ἐκέλευσέν οἱ ἀποφέρειν, τούς τε
[72, 2]	αὐτῷ, καὶ σῖτόν τινα κατ´	ἔτος	τακτὸν τελῶσιν, ὃν ὕστερον αὐτοῖς
[72, 22]	ἐν γοῦν τῇ τελευταίᾳ τοῦ	ἔτους	ἡμέρᾳ, ἐν τῇ νυκτί, τῶν
[72, 13]	ἐν ταῖς τοῦ Κομμόδου χερσὶν	ἐτρέφετο,	σφαγῆναι κελεῦσαι. καὶ τὸ μὲν
[72, 13]	τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψε, καὶ	ἔτρωσάν	τινας καὶ ἀπέκτειναν· οὐ μέντοι
[72, 8]	αὐτοκράτορι Σεουήρῳ μετὰ ταῦτα ἀντιπολεμήσαντες	εὐδοκίμησαν,	μέγιστος δὲ ὁ Βρεττανικός. τῶν
[72, 7]	πλοῦτον λαμπρὸν ἢ διὰ γένος	εὐδόκιμον	ἢ διὰ παιδείας ὑπεροχὴν ἢ
[72, 4]	Χριστιανῶν σπουδάσαι καὶ πολλὰ αὐτοὺς	εὐηργετηκέναι,	ἅτε καὶ παρὰ τῷ Κομμόδῳ
[72, 10]	ἀσφάλειαν ἐποιεῖτο. ὅτι ὁ Κόμμοδος	εὐθυμίαις	τε πάνυ προσέκειτο καὶ ἁρματηλασίᾳ
[72, 14]	ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος δὲ ἀπὸ τῶν	εὐθυμιῶν	καὶ παιδιῶν ἀνανεύων ἐφόνα καὶ
[72, 5]	μετὰ τὴν Μάρκου τελευτὴν πᾶν	εὐθὺς	κατ´ αὐτοῦ ὅ τι καὶ
[72, 23]	ἐπιρρωννύουσάν με πρὸς τὴν ἱστορίαν	εὐλαβῶς	πρὸς αὐτὴν καὶ ὀκνηρῶς διακείμενον,
[72, 15]	ἃ τῷ πατρὶ αὐτοῦ κατ´	εὔνοιαν	ἐψηφίζοντο, ταῦτ´ ἐκείνῳ διὰ φόβον
[72, 5]	διὰ τὴν ἐκείνου καὶ τεθνηκότος	εὔνοιαν	νεοχμῶσαι· καὶ ὁ Πάτερνος ῥᾳδίως
[72, 5]	αὐτῶν καί τινα καὶ γυναῖκα	εὐπατρίδα	ἀπέσφαξεν. καίτοι καὶ Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς
[72, 15]	Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος. Κόμμοδος Αὔγουστος	εὐσεβὴς	εὐτυχής, Σαρματικὸς Γερμανικὸς μέγιστος Βρεττανικός,
[72, 15]	αὐτοὺς οὕτως, Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος Εὐτυχὴς	Εὐσεβὴς	Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος Κόμμοδος Αὔγουστος
[72, 8]	δὲ ὁ ἀνὴρ μέτριος καὶ	εὐτελὴς	ὤν, στρατιωτικῶς τε ἀεὶ καὶ
[72, 15]	ὑπάτοις στρατηγοῖς δημάρχοις, γερουσίᾳ Κομμοδιανῇ	εὐτυχεῖ	χαίρειν" καὶ ἀνδριάντες αὐτοῦ παμπληθεῖς
[72, 20]	καὶ πρῶτος εἶ καὶ πάντων	εὐτυχέστατος.	νικᾷς, νικήσεις. ἀπ´ αἰῶνος, Ἀμαζόνιε,
[72, 15]	ἀπήνεγκε. τὴν δὲ Ῥώμην ἀθάνατον	εὐτυχῆ	κολωνίαν οἰκουμένην τῆς γῆς (καὶ
[72, 15]	μέγιστος Βρεττανικός, εἰρηνοποιὸς τῆς οἰκουμένης	{εὐτυχὴς}	ἀνίκητος, Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς, ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς
[72, 15]	καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς οὕτως, Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος	Εὐτυχὴς	Εὐσεβὴς Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος Κόμμοδος
[72, 15]	Αἴλιος Αὐρήλιος. Κόμμοδος Αὔγουστος εὐσεβὴς	εὐτυχής,	Σαρματικὸς Γερμανικὸς μέγιστος Βρεττανικός, εἰρηνοποιὸς
[72, 9]	ἐπειδή τι καὶ ἐπετι μήθησαν	ἐφ´	οἷς ἐστασίαζον (οὐ γὰρ πρὶν
[72, 2]	αὐτοῖς ἐπί τε τοῖς ἄλλοις	ἐφ´	οἷς ὁ πατὴρ αὐτοῦ συνετέθειτο,
[72, 18]	γλυκὺν οἶνον ἐψυγμένον λαβών, ἀμυστί·	ἐφ´	ᾧ καὶ ὁ δῆμος καὶ
[72, 11]	πρὸς τὸν Περέννιον προσελθὼν ἀκούω"	ἔφη	ὅτι με ἀποκτεῖναι ἐθέλετε· τί
[72, 4]	τῆς ἐσόδου στενοχωρίᾳ ἀνατείνας, ἰδού"	ἔφη,	τοῦτό σοι ἡ βουλὴ {οὐ}
[72, 10]	πολλὰ δὲ καὶ θηρία πολλάκις	ἔφθειρε·	καὶ πέντε γοῦν ἵππους ποταμίους
[72, 19]	σκιαμαχήσας καὶ νικήσας δῆλον ὅτι	ἐφίλει	ὥσπερ εἶχε διὰ τοῦ κράνους.
[72, 5]	τέκνου· διαπρεπέστατα γὰρ τῶν πώποτε	ἐφίλησαν	ἀλλήλους, καὶ οὐκ ἔστιν ὅτε
[72, 14]	τῶν εὐθυμιῶν καὶ παιδιῶν ἀνανεύων	ἐφόνα	καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο·
[72, 16]	καὶ ἀνδράσιν ἐπιφέρων οὓς μὲν	ἐφόνευεν,	οἷς δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς
[72, 13]	τῶν μέγα ἐπ´ αὐτοῦ δυναμένων	ἐφόνευσαν.	~Κόμμοδος δὲ ἀπὸ τῶν εὐθυμιῶν
[72, 5]	τῶν δορυφόρων ἦρχεν, οὐκ ἐποίησεν.	ἐφόνευσε	δὲ καὶ τοὺς Κυιντιλίους, τόν
[72, 4]	πολλάκις ὑπό τινων, πλείστους δὲ	ἐφόνευσε	καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας, τοὺς
[72, 14]	ᾔσθετο, ἐκείνους τε τῆς νυκτὸς	ἐφόνευσε,	καὶ τῶν Ἐμεσηνῶν, ὅθεν ἦν,
[72, 19]	πάνυ καὶ ἐπὶ τούτῳ μέγα	ἐφρόνει	ὅτι ἦν ἐπαρίστερος. ἀντηγωνίζετο δὲ
[72, 1]	~οὗτος πανοῦργος μὲν οὐκ	ἔφυ,	ἀλλ´ εἰ καί τις ἄλλος
[72, 12]	ὑπὸ τῆς τύχης ἀρθεὶς καὶ	ἐχαρίσατο	καὶ ἐπώλησε βουλείας στρατείας ἐπιτροπείας
[72, 9]	ἀλλὰ καὶ τἆλλα διὰ χειρὸς	ἔχειν	καὶ τοῦ κοινοῦ προστατεῖν. οἱ
[72, 14]	τῶν Ἐμεσηνῶν, ὅθεν ἦν, τοὺς	ἐχθροὺς	τοὺς ἑαυτοῦ πάντας προσκατεχρήσατο, ποιήσας
[72, 19]	ἐπράττετο δ´ οὐδὲν ἔτι παιδιᾶς	ἐχόμενον,	ἀλλ´ ὥστε πάνυ πολλοὺς ἀποθνήσκειν.
[72, 8]	τὰ γὰρ οὖλα αὐτοῦ κακῶς	ἔχοντα	ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς τῶν ἄρτων
[72, 12]	τὸν πρὸ αὐτοῦ τὴν τιμὴν	ἔχοντα	ταύτην ἀποκτεῖναι πρὸς πολλοῖς καὶ
[72, 22]	ἀνθρώπων ἀσχολίαν περὶ τὴν ἑορτὴν	ἐχόντων,	φάρμακον διὰ τῆς Μαρκίας ἐν
[72, 18]	διαμέτροις, τήν τε στέγην περίδρομον	ἔχουσι	καὶ διχῇ τέμνουσιν ἄλληλα, ἵν´
[72, 11]	τινὸς ἔπαθεν, ἀλλ´ αὐτομάτῳ θανάτῳ	ἐχρήσατο,	καίπερ καὶ ὑπὸ τοῦ Μάρκου
[72, 7]	χρηστήριον, καὶ χρᾷ δι´ ὀνειράτων.	ἔχρησεν	οὖν καὶ τῷ Σέξτῳ, ὃ
[72, 4]	ἠγγύητο μὲν τὴν θυγατέρα Λουκίλλης,	ἐχρῆτο	δὲ καὶ αὐτῇ ταύτῃ καὶ
[72, 19]	ἀρίστου ἐμονομάχει. ἤσκει δὲ καὶ	ἐχρῆτο	τῇ ὁπλίσει τῇ τοῦ σεκούτορος
[72, 22]	τῶν λουτρῶν, οἷς ἀεὶ ἀπλήστως	ἐχρῆτο,	φθαρῆναι, ἀλλὰ καὶ ἐξήμεσέ τι
[72, 19]	τις ἢ καὶ μονομάχος νάρθηκα	ἔχων,	ἔστι μὲν ὅτε ὃν αὐτὸς
[72, 9]	καὶ πεντακοσίους, πολλαπλασίους αὐτῶν δορυφόρους	ἔχων.	καὶ αὐτὸν ἐκεῖνοι καὶ ᾐκίσαντο
[72, 19]	τὸ ξύλινον ἐν τῇ ἀριστερᾷ	ἔχων·	καὶ πάνυ καὶ ἐπὶ τούτῳ
[72, 15]	τε ἡμέραν ἐν ᾗ ταῦτα	ἐψηφίζετο	Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι προσέταξεν. ἑαυτῷ δὲ
[72, 15]	τῷ πατρὶ αὐτοῦ κατ´ εὔνοιαν	ἐψηφίζοντο,	ταῦτ´ ἐκείνῳ διὰ φόβον ἀπονέμειν
[72, 15]	τὰ γράμματα πάντα ὁμοίως ἐσγράφεσθαι	ἐψηφίσθη.	~οὗτος οὖν ὁ χρυσοῦς, οὗτος
[72, 18]	ῥοπαλωτῇ παρὰ γυναικὸς γλυκὺν οἶνον	ἐψυγμένον	λαβών, ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ καὶ
[72, 6]	καὶ τἆλλα ἐξ ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ	ἐῴκει,	τῆς δὲ δὴ παιδείας αὐτοῦ
[72, 5]	ἐπεβεβουλεύκει οἱ, ὥσπερ ᾐτιάθη, φονεύσας	ἕως	ἔτι τῶν δορυφόρων ἦρχεν, οὐκ