Livre, Chap.
[72, 22]	μᾶλλον δὲ ἀνῃρέθη, οὐκ ἐς	μακράν.	ὁ γὰρ Λαῖτος καὶ ὁ
[72, 24]	ἀφ´ οὗ δὴ καὶ τὰ	μάλιστα	δῆλον ἐγένετο ὅτι οὐκ ἐν
[72, 8]	μεῖζον αὐτὸ πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς	μάλιστα	διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος μὲν δὴ
[72, 23]	ἄλλοις καὶ αὐτῷ τῷ Σεουήρῳ	μάλιστα	ἤρεσε, τότε δὴ καὶ τἆλλα
[72, 22]	γενήσεσθαι ἐνομίζετο. ~ἀπέθανέ γέ τοι,	μᾶλλον	δὲ ἀνῃρέθη, οὐκ ἐς μακράν.
[72, 18]	πραχθέντα καὶ λεπτουργήσω καὶ λεπτολογήσω	μᾶλλον	ἢ τὰ πρότερα, ὅτι τε
[72, 20]	ἀφίκετο, αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι ἐπὶ τούτῳ	μᾶλλον	ἢ τὸν αὐτοκράτορα τὸν τοῦ
[72, 13]	τῶν δορυφόρων ἰσχύι θαρρήσας ἐπὶ	μᾶλλον	ἠπείχθη. πλησιαζόντων δὲ αὐτῶν τῷ
[72, 7]	ἕτερον τοιόνδε εἶδον. ἔστιν ἐν	Μαλλῷ	πόλει τῆς Κιλικίας Ἀμφιλόχου χρηστήριον,
[72, 21]	τῇ ἱππάδι καὶ ἐν ταῖς	μανδύαις	ἐς τὸ θέατρον ἐσελθεῖν, ὅπερ
[72, 7]	καὶ δημωφελὲς ὑπ´ αὐτοῦ πραχθέν·	Μανιλίου	γὰρ τῷ Κασσίῳ συγγενομένου καὶ
[72, 5]	τόν τε Κονδιανὸν καὶ τὸν	Μάξιμον·	μεγάλην γὰρ εἶχον δόξαν ἐπὶ
[72, 6]	~Κονδιανὸς δὲ Σέξτος ὁ τοῦ	Μαξίμου	υἱός, φύσει τε καὶ παιδείᾳ
[72, 8]	εἶχε κατακοψάντων, φοβηθεὶς ὁ Κόμμοδος	Μάρκελλον	Οὔλπιον ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψεν. οὑτοσὶ
[72, 8]	ἵν´ ὡς μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ.	Μάρκελλος	μὲν δὴ τοιοῦτος ὢν τούς
[72, 4]	τὴν νῆσον τὴν Καπρίαν ὑπερωρίσθησαν.	Μαρκία	δέ τις Κουαδράτου τῶν τότε
[72, 13]	μηδενός οἱ μηνύοντος τὸ γινόμενον,	Μαρκία	ἐκείνη ἡ τοῦ Κουαδράτου ἐσήγγειλε
[72, 22]	ἐπέθεντο αὐτῷ, κοινωσάμενοι καὶ τῇ	Μαρκίᾳ	τὸ βούλευμα. ἐν γοῦν τῇ
[72, 22]	ἑορτὴν ἐχόντων, φάρμακον διὰ τῆς	Μαρκίας	ἐν κρέασι βοείοις αὐτῷ ἔδωκαν.
[72, 2]	ἀστικῆς ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν. ~ὅτι οἱ	Μαρκομάνοι	οὔτε τροφὴν οὔτ´ ἄνδρας συχνοὺς
[72, 2]	καὶ τρισχιλίους, παρὰ δὲ τῶν	Μαρκομάνων	ἐλάττους· ἀνθ´ ὧν ἀνῆκεν αὐτοῖς
[72, 1]	δοκεῖ καὶ τοῦτο καὶ ὁ	Μᾶρκος	σαφῶς προγνῶναι. ἦν δὲ ἐννεακαιδεκαέτης
[72, 11]	ἐχρήσατο, καίπερ καὶ ὑπὸ τοῦ	Μάρκου	ἐν τοῖς πάνυ τιμηθείς, καὶ
[72, 20]	ἢ τὸν αὐτοκράτορα τὸν τοῦ	Μάρκου	παῖδα ἐπιδεῖν τοιαῦτα ποιοῦντα. πρὸς
[72, 5]	Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς ἂν μετὰ τὴν	Μάρκου	τελευτὴν πᾶν εὐθὺς κατ´ αὐτοῦ
[72, 10]	τοὺς ἵππους περί τε τὰς	μάχας	τῶν τε θηρίων καὶ τῶν
[72, 19]	συνέδησεν ἀλλήλοις καὶ πάντας ἅμα	μάχεσθαι	ἐκέλευσε. κἀκ τούτου ἠγωνίσαντο μὲν
[72, 19]	χρημάτων ἐδίδοντο. παρειστήκεσαν δὲ αὐτῷ	μαχομένῳ	Αἰμίλιός τε Λαῖτος ὁ ἔπαρχος
[72, 11]	Περέννιον προσελθὼν ἀκούω" ἔφη ὅτι	με	ἀποκτεῖναι ἐθέλετε· τί οὖν μέλλετε;
[72, 23]	δὲ δὴ θεὸν ταύτην ἐπιρρωννύουσάν	με	πρὸς τὴν ἱστορίαν εὐλαβῶς πρὸς
[72, 18]	λέγεσθαι ἐξεβοήσαμεν, ζήσειας" καὶ μή	μέ	τις κηλιδοῦν τὸν τῆς ἱστορίας
[72, 13]	καί τινας καὶ ἄλλους τῶν	μέγα	ἐπ´ αὐτοῦ δυναμένων ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος
[72, 19]	καὶ πάνυ καὶ ἐπὶ τούτῳ	μέγα	ἐφρόνει ὅτι ἦν ἐπαρίστερος. ἀντηγωνίζετο
[72, 13]	ἐσέδραμε, καὶ αὐτῶν παρθένος τις	μεγάλη	καὶ βλοσυρὰ ἡγεῖτο, ἣν δαίμονα
[72, 6]	πολὺν χρόνον λανθάνειν) ζήτησις αὐτοῦ	μεγάλη	πανταχοῦ ὁμοίως ἐγένετο, καὶ πολλοὶ
[72, 5]	τε Κονδιανὸν καὶ τὸν Μάξιμον·	μεγάλην	γὰρ εἶχον δόξαν ἐπὶ παιδείᾳ
[72, 5]	καὶ ἐλλογιμώτατος ὢν καὶ στρατιὰν	μεγάλην	ἐπιτετραμμένος τούς τε στρατιώτας ἀνηρτημένος,
[72, 12]	ἔλαβον. ὁ δ´ οὖν Κλέανδρος	μέγας	ὑπὸ τῆς τύχης ἀρθεὶς καὶ
[72, 23]	δὲ μετὰ τοῦτο καὶ στάσεις	μέγισται	συνέβησαν, συνέθηκα δ´ ἐγὼ τούτων
[72, 14]	ταχθείς. γέγονε δὲ καὶ νόσος	μεγίστη	ὧν ἐγὼ οἶδα· δισχίλιοι γοῦν
[72, 12]	Κλέανδρος ὁ μετὰ τὸν Περέννιον	μέγιστον	δυνηθεὶς καὶ ἐπράθη μετὰ τῶν
[72, 12]	καὶ ἄλλοις· καίτοι καὶ ἐκεῖνος	μέγιστον	ἠδυνήθη, καὶ διὰ τοῦτο καὶ
[72, 7]	αὐτοῦ τὰς Λατίνας διοικήσαντος, καὶ	μέγιστον	παρ´ αὐτῷ δυνηθέντος καὶ φυγόντος,
[72, 15]	Αὔγουστος εὐσεβὴς εὐτυχής, Σαρματικὸς Γερμανικὸς	μέγιστος	Βρεττανικός, εἰρηνοποιὸς τῆς οἰκουμένης {εὐτυχὴς}
[72, 8]	Σεουήρῳ μετὰ ταῦτα ἀντιπολεμήσαντες εὐδοκίμησαν,	μέγιστος	δὲ ὁ Βρεττανικός. τῶν γὰρ
[72, 18]	αὐτά, ὥσπερ τι ἄλλο τῶν	μεγίστων	καὶ ἀναγκαιοτάτων, τῇ μνήμῃ τῶν
[72, 5]	ἔζησαν ἅμα, οὕτω καὶ ἀπέθανον	μεθ´	ἑνὸς τέκνου· διαπρεπέστατα γὰρ τῶν
[72, 19]	ἀνῄει καὶ ἐκεῖθεν τὰ λοιπὰ	μεθ´	ἡμῶν ἐθεώρει· ἐπράττετο δ´ οὐδὲν
[72, 12]	καὶ ἐπράθη μετὰ τῶν ὁμοδούλων,	μεθ´	ὧν καὶ ἀχθοφορήσων ἐς τὴν
[72, 2]	τῇ χώρᾳ αὐτῶν ὑπὲρ τὴν	μεθορίαν	τὴν ἀποτετμημένην ὄντα ἐξέλιπεν ~ὅτι
[72, 8]	ᾑμάσσετο. ἐπετήδευε δ´ οὖν ἐπὶ	μεῖζον	αὐτὸ πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς μάλιστα
[72, 14]	γὰρ κράτιστα ἵππευε, τὸ δὲ	μειράκιον	καμὸν οὐχ ὑπέμεινε καταλιπεῖν, ἀλλ´
[72, 11]	με ἀποκτεῖναι ἐθέλετε· τί οὖν	μέλλετε;	τί δὲ ἀναβάλλεσθε, ἐξὸν ὑμῖν
[72, 8]	διὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν ἀποθανεῖν	μελλήσας	ὅμως ἀφείθη· ~Περέννιον δὲ τῶν
[72, 3]	ἐκ τῆς οἰκείας ἐκπεσόντας καὶ	μέλλοντας	τοῖς ἄλλοις βοηθήσειν ὑπηγάγετο, γῆν
[72, 23]	καὶ καλὰς ἐλπίδας περὶ τοῦ	μέλλοντος	χρόνου διδοῦσάν μοι ὡς ὑπολειψομένου
[72, 13]	ἔσχεν οὕτως. ἱπποδρομία τις ἦν,	μελλόντων	δὲ τὸ ἕβδομον τῶν ἵππων
[72, 21]	τούτων γενομένων παρεμυθήσατο ἡμᾶς ὅτι	μέλλων	αὖθις μονομαχῆσαι παρήγγειλεν ἡμῖν ἔν
[72, 18]	ὀλίγου πανταχόθεν τετραχῇ τὰ θηρία	μεμερισμένα	ῥᾷον ἀκοντίζηται. καὶ ἔπιεν ἐν
[72, 6]	ἐκαύθη. καὶ ἐκ τούτου ὁ	μὲν	ἀμείβων ἀεὶ τὸ σχῆμα καὶ
[72, 10]	γὰρ ὧν οἴκοι ἔδρα, πολλοὺς	μὲν	ἄνδρας ἐν τῷ δημοσίῳ πολλὰ
[72, 6]	πανταχοῦ ὁμοίως ἐγένετο, καὶ πολλοὶ	μὲν	ἀντ´ αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ
[72, 19]	τῇ τοῦ σεκούτορος καλουμένου, τὴν	μὲν	ἀσπίδα ἐν τῇ δεξιᾷ τὸ
[72, 6]	ἐς οἴκημα ἐκομίσθη, καὶ αὐτὸς	μὲν	ἀφανὴς ἐγένετο, κριοῦ δὲ σῶμα
[72, 19]	ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις τοτὲ	μὲν	βοτά, κάτω ἐς τὸ τοῦ
[72, 15]	Αὔγουστος Ἡράκλειος Ῥωμαῖος Ὑπεραίρων. αὐτὸς	μὲν	γὰρ ἄλλοτε ἄλλα μετελάμβανε τῶν
[72, 13]	Περέννιον, ἀλλ´ ὁ δῆμος. ἐγένετο	μὲν	γὰρ καὶ ἄλλως ἰσχυρὰ σιτοδεία,
[72, 8]	μηδὲ αὐτοὶ ἄδην καθεύδοιεν. ἦν	μὲν	γὰρ καὶ ἄλλως ὑπνομαχεῖν πεφυκώς,
[72, 16]	τὰ χρήματα αὐτὸν ἐπέλιπεν. ἦν	μὲν	γὰρ καὶ φιλόδωρος, καὶ πολλάκις
[72, 3]	Κόμμοδος εἰρήνην ἔδωκε πρεσβεύσασι. πρότερον	μὲν	γάρ, καίτοι πολλάκις αὐτὴν αἰτηθείς,
[72, 14]	μὴ παιδικά τινα συνεπῆκτο· αὐτὸς	μὲν	γὰρ κράτιστα ἵππευε, τὸ δὲ
[72, 10]	συνάρχοντι τοῦ ὀλέθρου ἐγένετο· ἰδίᾳ	μὲν	γὰρ οὐδὲν πώποτε οὔτε πρὸς
[72, 18]	τὰ τοιαῦτα συγγράφω, νομίσῃ. ἄλλως	μὲν	γὰρ οὐκ ἂν εἶπον αὐτά·
[72, 22]	νικήσας δωδεκάκις" οἶμαι χιλίους" διὰ	μὲν	δὴ ταῦτα ὅ τε Λαῖτος
[72, 8]	ὡς μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος	μὲν	δὴ τοιοῦτος ὢν τούς τε
[72, 6]	λεγόμενον δυνηθείς. οὕτω που τὸ	μὲν	εἶδος ἐκ φύσεως καὶ τἆλλα
[72, 19]	μάχεσθαι ἐκέλευσε. κἀκ τούτου ἠγωνίσαντο	μὲν	εἷς πρὸς ἕνα οἱ συνδεδεμένοι,
[72, 6]	τῶν οὐσιῶν ἐστερήθησαν. καὶ ὁ	μὲν	εἴτε ὄντως ἐσφάγη (πλεῖσται γὰρ
[72, 13]	τῷ Κυιντιλίῳ προαστείῳ ὄντα, πολλὰ	μὲν	ἐκείνῳ κἀγαθὰ ἐπευχόμενος, πολλὰ δὲ
[72, 15]	τοῦ Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει. ~καὶ οὗτοι	μὲν	ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἀπώλλυντο, ἦν
[72, 17]	αἵματος ἀνθρωπείου. ἐνέδυνε δέ, πρὶν	μὲν	ἐς τὸ θέατρον ἐσιέναι, χιτῶνα
[72, 16]	γυναιξὶ καὶ ἀνδράσιν ἐπιφέρων οὓς	μὲν	ἐφόνευεν, οἷς δὲ τὴν σωτηρίαν
[72, 24]	ἀνθρωπίνῃ χειρὶ ἠδυνήθη, καίτοι παμπόλλων	μὲν	ἰδιωτῶν παμπόλλων δὲ στρατιωτῶν ὑδροφορούντων,
[72, 17]	που ἐν ἀσελήνῳ νυκτί, ἐπιθυμήσας	μὲν	καὶ δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς δὲ
[72, 4]	παλλακή, καὶ Ἔκλεκτος πρόκοιτος, ὁ	μὲν	καὶ τοῦ Κομμόδου πρόκοιτος ἡ
[72, 10]	ῥινοκέρωτας ἀπέκτεινε καὶ καμηλοπάρδαλιν. ταῦτα	μέν	μοι κατὰ παντὸς τοῦ περὶ
[72, 21]	ῥοπάλῳ παίων ὡς γίγαντας. ~οὗτος	μὲν	ὁ φόβος πᾶσι κοινὸς καὶ
[72, 20]	ἐγένετο· ἀγωνιζομένου δ´ αὐτοῦ ἡμεῖς	μὲν	οἱ βουλευταὶ ἀεὶ μετὰ τῶν
[72, 17]	σκευῇ χρώμενος. θηρία μέντοι πολλὰ	μὲν	οἴκοι ἀπέσφαξε, πολλὰ δὲ καὶ
[72, 19]	ἐποίει, πλὴν καθ´ ὅσον ἐκεῖνοι	μὲν	ὀλίγον τι λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ
[72, 19]	καὶ μονομάχος νάρθηκα ἔχων, ἔστι	μὲν	ὅτε ὃν αὐτὸς προεκαλεῖτο, ἔστι
[72, 20]	δὲ δὴ λοιποῦ δήμου πολλοὶ	μὲν	οὐδὲ ἐσῆλθον ἐς τὸ θέατρον,
[72, 21]	ξίφος ᾑματωμένον ἀνατείνας, καὶ εἶπε	μὲν	οὐδέν, τὴν δὲ κεφαλὴν τὴν
[72, 11]	ὁμοιότροπόν πως ἐκείνῳ ὄντα τοῦτο	μὲν	οὐκ ἐποίησεν, ἐπὶ πλοῖον δέ
[72, 1]	~οὗτος πανοῦργος	μὲν	οὐκ ἔφυ, ἀλλ´ εἰ καί
[72, 22]	ἐκείνου λούμενον αὐτὸν ἀπέπνιξαν. τῷ	μὲν	οὖν Κομμόδῳ τοῦτο τὸ τέλος
[72, 10]	καὶ υἱεῖς δύο προσδιεφθάρησαν. ~ὁ	μὲν	οὖν οὕτως ἐσφάγη, ἥκιστα δὴ
[72, 12]	μετὰ ταῦτα αὐταρχήσας ὑπάτευσεν. ἠργυρολόγει	μὲν	οὖν πανταχόθεν, καὶ ἐκτήσατο πλεῖστα
[72, 19]	διηκριβωκότα αὐτὰ ὁμοίως ἐμοί. ~ἐν	μὲν	οὖν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ταῦτ´
[72, 13]	ἐτρέφετο, σφαγῆναι κελεῦσαι. καὶ τὸ	μὲν	παιδίον προσουδίσθη καὶ διεφθάρη, τὸ
[72, 7]	διεχρήσατο. ὅτι ὁ Κόμμοδος πολλὰ	μὲν	πλούτου ἐπιδείγματα, πολλῷ δὲ πλείω
[72, 4]	ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος. ~καὶ ἐπεβουλεύθη	μὲν	πολλάκις ὑπό τινων, πλείστους δὲ
[72, 11]	τε Γερμανίας ποτὲ ἄρχων τὸ	μὲν	πρῶτον οἴκοι καθ´ ἑαυτὸν ἐπειράθη
[72, 17]	τὰς τρίχας ἀφαιρῶν, παρέτεμνε τῶν	μὲν	ῥῖνα τῶν δὲ οὖς τῶν
[72, 4]	βαθὺν ἐμπεσόντα ἱππεύων ἐρρύσατο. τοιαῦτα	μὲν	τὰ σεμνολογήματα αὐτοῦ ἦν, ἐσιόντι
[72, 18]	ἀνυπόδητος ἔργου εἴχετο. ~καὶ ἐν	μὲν	τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ἄρκτους τε
[72, 4]	βουλὴ {οὐ} πέπομφεν" οὗτος ἠγγύητο	μὲν	τὴν θυγατέρα Λουκίλλης, ἐχρῆτο δὲ
[72, 20]	δ´ οἳ παρακύψαντες ἀπηλλάττοντο τὸ	μέν	τι αἰσχυνόμενοι τοῖς ποιουμένοις, τὸ
[72, 12]	ἐς τὴν Ῥώμην ἀπέπεμψεν. ~τοιοῦτος	μέν	τις ὁ Οὐικτωρῖνος ἦν, ὁ
[72, 20]	τῆς στενοχωρίας ἐμπελασθέντες αὐτοῖς. ~τοιαύτη	μὲν	τὸ σύμπαν ἡ θέα ἐκείνη
[72, 2]	μήτε τοῖς Οὐανδίλοις πολεμῶσιν. ἐπὶ	μὲν	τούτοις συνηλλάγη, καὶ τά τε
[72, 4]	τοῦ ἀδελφοῦ Κομμόδου ὑπάρχουσα ἤχθετο	μὲν	τῷ ἀνδρὶ αὑτῆς τῷ Πομπηιανῷ·
[72, 17]	τοὺς μονομάχους ἀνήλισκε. ~καὶ ἐν	μὲν	τῷ δημοσίῳ οὐδαμόθεν ἅρματα ἤλασε,
[72, 12]	προκοίτων, καὶ ἀπ´ αὐτῶν πολλὰ	μὲν	τῷ Κομμόδῳ ταῖς τε παλλακαῖς
[72, 2]	αὐτῶν ἔλαβε, καὶ στρατιώτας παρὰ	μὲν	τῶν Κουάδων μυρίους καὶ τρισχιλίους,
[72, 20]	ἔστιν ὅτε ἀπήντησεν, ἀλλὰ τοὺς	μὲν	υἱεῖς ἔπεμπεν, αὐτὸς δὲ οὐδέποτε
[72, 4]	καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας, τοὺς	μὲν	φανερῶς τοὺς δὲ λάθρᾳ φαρμάκοις,
[72, 11]	ἐπιβουλῆς, καὶ δή ποτε πολλῆς	μὲν	φήμης πολλῶν δὲ καὶ λόγων
[72, 14]	ὠνόμαζεν, Ἰούλιός τε Ἀλέξανδρος, οὗτος	μὲν	ὡς καὶ λέοντα ἀπὸ τοῦ
[72, 17]	καὶ μέντοι καὶ ἐμονομάχει, οἴκοι	μὲν	ὥστε καὶ φονεύειν τινά (ἐν
[72, 13]	ἔτρωσάν τινας καὶ ἀπέκτειναν· οὐ	μέντοι	καὶ ἀνείρχθη διὰ τοῦτο ὁ
[72, 17]	καὶ ἐν τῷ δημοσίῳ. καὶ	μέντοι	καὶ ἐμονομάχει, οἴκοι μὲν ὥστε
[72, 18]	τῶν ἐσέπειτα ἐσομένων παραδοῦναι. καὶ	μέντοι	καὶ τἆλλα πάντα τὰ ἐπ´
[72, 6]	ὑπὸ πολλῶν ἀνακριθεὶς ἐκομψεύσατο, ὡς	μέντοι	καὶ τῶν Ἑλληνικῶν τι αὐτὸν
[72, 17]	τῇ πρασίνῳ σκευῇ χρώμενος. θηρία	μέντοι	πολλὰ μὲν οἴκοι ἀπέσφαξε, πολλὰ
[72, 2]	κατ´ ἔτος διδόναι τινάς. προσεπέταξε	μέντοι	σφίσιν ἵνα μήτε πολλάκις μήτε
[72, 18]	ῥᾷον ἀκοντίζηται. καὶ ἔπιεν ἐν	μέσῃ	τῇ ἀγωνίᾳ καμών, κύλικι ῥοπαλωτῇ
[72, 16]	τοῦτ´ ἤκουεν) ἐξαίφνης ποτὲ μετὰ	μεσημβρίαν	ἐκ τοῦ προαστείου σπουδῇ ἐς
[72, 5]	τοὺς ὑπατευκότας κατειλεγμένον, ἄλλους τε	μετ´	αὐτῶν καί τινα καὶ γυναῖκα
[72, 19]	τε τοῦ Ἑρμοῦ σχῆμα πᾶν	μετ´	ἐπιχρύσου ῥάβδου λαβὼν καὶ ἐπὶ
[72, 13]	καὶ αὐτὸς ἐξαίφνης καὶ ἀπώλετο	μετὰ	ἀτιμίας. ἀπέκτειναν δὲ αὐτὸν οὐχ
[72, 16]	καὶ τοῦτ´ ἤκουεν) ἐξαίφνης ποτὲ	μετὰ	μεσημβρίαν ἐκ τοῦ προαστείου σπουδῇ
[72, 8]	Νίγρος οἱ τῷ αὐτοκράτορι Σεουήρῳ	μετὰ	ταῦτα ἀντιπολεμήσαντες εὐδοκίμησαν, μέγιστος δὲ
[72, 12]	ἐν αὐτοῖς καὶ Σεουῆρος ὁ	μετὰ	ταῦτα αὐταρχήσας ὑπάτευσεν. ἠργυρολόγει μὲν
[72, 4]	παλλακὴ ἐγένετο, καὶ τοῦ Ἐκλέκτου	μετὰ	ταῦτα γυνή· καὶ ἐπεῖδε καὶ
[72, 8]	μικροῦ δεῖν ὑπὸ τοῦ Κομμόδου	μετὰ	ταῦτα διὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν
[72, 2]	αὐτομόλους καὶ τοὺς αἰχμαλώτους, οὓς	μετὰ	ταῦτα ἔλαβον, ἀποδῶσιν αὐτῷ, καὶ
[72, 13]	ἡγεῖτο, ἣν δαίμονα ἐκ τῶν	μετὰ	ταῦτα συμβάντων ἐνόμισαν γεγονέναι. τά
[72, 7]	ἀδελφοὺς ὑπὸ τοῦ Κομμόδου, ὃς	μετὰ	ταῦτα τὸν Ἡρακλέα ἐζήλωσε, τρόπον
[72, 15]	τε αὐτῷ χρυσοῦς χιλίων λιτρῶν	μετά	τε ταύρου καὶ βοὸς θηλείας
[72, 5]	καίτοι καὶ Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς ἂν	μετὰ	τὴν Μάρκου τελευτὴν πᾶν εὐθὺς
[72, 9]	ἀφείθη· ~Περέννιον δὲ τῶν δορυφόρων	μετὰ	τὸν Πάτερνον ἄρχοντα συνέβη διὰ
[72, 12]	ὁ δὲ δὴ Κλέανδρος ὁ	μετὰ	τὸν Περέννιον μέγιστον δυνηθεὶς καὶ
[72, 6]	οἶδεν· ἕτερος δέ τις ἐτόλμησε	μετὰ	τὸν τοῦ Κομμόδου θάνατον Σέξτος
[72, 6]	Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ ἔπιε, καὶ	μετὰ	τοῦτ´ ἐπί τε ἵππον ἀνέβη
[72, 19]	πράξας δὲ ταῦτα ἀπηλλάττετο, καὶ	μετὰ	τοῦτο ἐξ ἀρίστου ἐμονομάχει. ἤσκει
[72, 19]	ἐν τέρατος λόγῳ ἔσχομεν. καὶ	μετὰ	τοῦτο ἐπί τε τὴν συνήθη
[72, 19]	εἶχε διὰ τοῦ κράνους. καὶ	μετὰ	τοῦτο καὶ οἱ ἄλλοι ἐμάχοντο.
[72, 23]	Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο. ~πόλεμοι δὲ	μετὰ	τοῦτο καὶ στάσεις μέγισται συνέβησαν,
[72, 11]	αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρχῆς· καὶ	μετὰ	τοῦτο τῆς Ἀφρικῆς ἡγεμονεύσας ἕνα
[72, 20]	ἡμεῖς μὲν οἱ βουλευταὶ ἀεὶ	μετὰ	τῶν ἱππέων συνεφοιτῶμεν, χωρὶς ἢ
[72, 12]	Περέννιον μέγιστον δυνηθεὶς καὶ ἐπράθη	μετὰ	τῶν ὁμοδούλων, μεθ´ ὧν καὶ
[72, 8]	πολλὰ κακουργούντων, στρατηγόν τέ τινα	μετὰ	τῶν στρατιωτῶν οὓς εἶχε κατακοψάντων,
[72, 23]	τοῖς Ῥωμαίοις μέχρι τῆς Σεουήρου	μεταλλαγῆς	πραχθέντα ἐν ἔτεσι δέκα, καὶ
[72, 21]	εἰ μὴ τῶν αὐτοκρατόρων τις	μεταλλάξειε,	καὶ ὅτι ἐν τῇ τελευταίᾳ
[72, 15]	αὐτὸς μὲν γὰρ ἄλλοτε ἄλλα	μετελάμβανε	τῶν ὀνομάτων, τὸν δ´ Ἀμαζόνιον
[72, 8]	διαπιμπλᾶται, ἐκ τῆς Ῥώμης αὐτοὺς	μετεπέμπετο,	οὐχ ὡς οὐ δυνάμενος τῶν
[72, 6]	δὲ δὴ παιδείας αὐτοῦ οὐ	μετεσχήκει.	~τοῦτό τε οὖν αὐτὸς ἤκουσα
[72, 24]	ἐπενείματο, ἔς τε τὸ παλάτιον	μετεωρισθὲν	ἐσῆλθε καὶ πολλὰ πάνυ αὐτοῦ
[72, 1]	προγνῶναι. ἦν δὲ ἐννεακαιδεκαέτης ὅτε	μετήλλαξεν	ὁ πατὴρ αὐτοῦ, πολλοὺς αὐτῷ
[72, 8]	ἔπεμψεν. οὑτοσὶ δὲ ὁ ἀνὴρ	μέτριος	καὶ εὐτελὴς ὤν, στρατιωτικῶς τε
[72, 23]	τὰ ἀπ´ ἀρχῆς τοῖς Ῥωμαίοις	μέχρι	τῆς Σεουήρου μεταλλαγῆς πραχθέντα ἐν
[72, 23]	μιᾷ πραγματείᾳ ἀπ´ ἀρχῆς πάντα,	μέχρις	ἂν καὶ τῇ Τύχῃ δόξῃ,
[72, 21]	ἀλλ´ οὐ λύπη ἔλαβεν) εἰ	μὴ	δάφνης φύλλα, ἃ ἐκ τοῦ
[72, 8]	ἵν´ ὑπὸ τῆς παλαιότητος αὐτῶν	μὴ	δύνηται μηδὲ σμικρῷ πλέον τοῦ
[72, 11]	ἑαυτὸν ἐπειράθη τὸν ὑποστράτηγον πεῖσαι	μὴ	δωροδοκεῖν, ἐπεὶ δ´ οὐκ ἐσήκουεν
[72, 9]	οὖν στρατιῶται, ὁπότε τι σφίσι	μὴ	καταθύμιον ἀπαντήσαι, τὴν αἰτίαν ἐπὶ
[72, 18]	εἰωθὸς λέγεσθαι ἐξεβοήσαμεν, ζήσειας" καὶ	μή	μέ τις κηλιδοῦν τὸν τῆς
[72, 14]	βαρβάρους ὥρμησε. κἂν ἐξέφυγεν, εἰ	μὴ	παιδικά τινα συνεπῆκτο· αὐτὸς μὲν
[72, 17]	οὐδαμόθεν ἅρματα ἤλασε, πλὴν εἰ	μή	που ἐν ἀσελήνῳ νυκτί, ἐπιθυμήσας
[72, 21]	ἐσιόντες ἐς τὸ θέατρον εἰ	μὴ	τῶν αὐτοκρατόρων τις μεταλλάξειε, καὶ
[72, 8]	ἐγρηγορέναι τὸν στρατηγὸν ἀεὶ νομίζοντες	μηδὲ	αὐτοὶ ἄδην καθεύδοιεν. ἦν μὲν
[72, 8]	τῆς παλαιότητος αὐτῶν μὴ δύνηται	μηδὲ	σμικρῷ πλέον τοῦ πάνυ ἀναγκαίου
[72, 6]	ἐκεῖνος διεπεφύκει, ἀνήρετο, πλεῖστον ἐσφάλη,	μηδὲ	συνεῖναι τὸ λεγόμενον δυνηθείς. οὕτω
[72, 8]	ἥκιστα ἄδην ἐσιτεῖτο, καὶ ὅπως	μηδὲ	τῶν ἄρτων διαπιμπλᾶται, ἐκ τῆς
[72, 22]	ἐξ αὐτῶν ὤν, εἶχε. καὶ	μηδεὶς	ἀπιστήσῃ· καὶ γὰρ τοῦ κολοσσοῦ
[72, 18]	ἤκουσα καὶ ἐλάλησα, δίκαιον ἡγησάμην	μηδὲν	αὐτῶν ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ καὶ αὐτά,
[72, 5]	σφίσιν ὑπωπτεύοντο καλῶν, εἰ καὶ	μηδὲν	νεώτερον ἐνενόουν, ἄχθεσθαι τοῖς παροῦσι.
[72, 18]	τε συνεγενόμην αὐτοῖς, καὶ ὅτι	μηδένα	ἄλλον οἶδα τῶν τι δυναμένων
[72, 9]	ἐς τὴν Ἰταλίαν ἔπεμψαν· ὧν	μηδενὸς	κωλύοντος τῇ Ῥώμῃ πλησιασάντων, ὁ
[72, 13]	δὲ αὐτῶν τῷ Κομμόδῳ, καὶ	μηδενός	οἱ μηνύοντος τὸ γινόμενον, Μαρκία
[72, 12]	ἀπέδειξεν· ὃ μήτε πρότερόν ποτε	μήθ´	ὕστερον ἐγένετο· καὶ ἐν αὐτοῖς
[72, 9]	ὑπάρχοντες, ἐπειδή τι καὶ ἐπετι	μήθησαν	ἐφ´ οἷς ἐστασίαζον (οὐ γὰρ
[72, 8]	τε διαφανῶς ἀδωρότατος ἦν, οὐ	μὴν	καὶ ἡδὺς τὸ ἦθος ἢ
[72, 22]	τέλος ἐγένετο ἔτη δώδεκα καὶ	μῆνας	ἐννέα καὶ ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι,
[72, 22]	δὲ ἔτη τριάκοντα ἓν καὶ	μῆνας	τέσσαρας· καὶ ἐς αὐτὸν ἡ
[72, 15]	ἐγένετο, καὶ τέλος καὶ οἱ	μῆνες	ἀπ´ αὐτοῦ πάντες ἐπεκλήθησαν, ὥστε
[72, 2]	ἀθροίζωνται, ἀλλ´ ἅπαξ ἐν ἑκάστῳ	μηνὶ	καὶ ἐς τόπον ἕνα ἑκατοντάρχου
[72, 13]	τῷ Κομμόδῳ, καὶ μηδενός οἱ	μηνύοντος	τὸ γινόμενον, Μαρκία ἐκείνη ἡ
[72, 7]	οὔτε τι ἀκοῦσαι καίτοι πολλὰ	μηνύσειν	ὑπισχνουμένου ἠθέλησε, καὶ τὰ γράμματα
[72, 11]	τῷ κήρυκι κηρῦξαι προστάξας ὤμοσε	μήτ´	εἰληφέναι δῶρά ποτε μήτε λήψεσθαι,
[72, 3]	ὀμόσαι ὥστε μήτ´ ἐνοικήσειν ποτὲ	μήτ´	ἐννεμεῖν τεσσαράκοντα στάδια τῆς χώρας
[72, 3]	ἀναγκάσας τοὺς ἄλλους ὀμόσαι ὥστε	μήτ´	ἐνοικήσειν ποτὲ μήτ´ ἐννεμεῖν τεσσαράκοντα
[72, 11]	ὤμοσε μήτ´ εἰληφέναι δῶρά ποτε	μήτε	λήψεσθαι, ἔπειτα καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι
[72, 2]	τινάς. προσεπέταξε μέντοι σφίσιν ἵνα	μήτε	πολλάκις μήτε πολλαχοῦ τῆς χώρας
[72, 2]	μέντοι σφίσιν ἵνα μήτε πολλάκις	μήτε	πολλαχοῦ τῆς χώρας ἀθροίζωνται, ἀλλ´
[72, 12]	πέντε καὶ εἴκοσιν ἀπέδειξεν· ὃ	μήτε	πρότερόν ποτε μήθ´ ὕστερον ἐγένετο·
[72, 2]	καὶ ἵνα μήτε τοῖς Ἰάζυξι	μήτε	τοῖς Βούροις μήτε τοῖς Οὐανδίλοις
[72, 2]	παρόντος, πρὸς δὲ καὶ ἵνα	μήτε	τοῖς Ἰάζυξι μήτε τοῖς Βούροις
[72, 2]	τοῖς Ἰάζυξι μήτε τοῖς Βούροις	μήτε	τοῖς Οὐανδίλοις πολεμῶσιν. ἐπὶ μὲν
[72, 4]	ταύτῃ καὶ τῇ τῆς κόρης	μητρί,	καὶ διὰ ταῦτα τῷ Κομμόδῳ
[72, 23]	ἐμβαλεῖν ἔδοξέ μοι, ἵν´ ἐν	μιᾷ	πραγματείᾳ ἀπ´ ἀρχῆς πάντα, μέχρις
[72, 1]	καὶ ἐς φύσιν ἀσελγῆ καὶ	μιαιφόνον	προήχθη. καί μοι δοκεῖ καὶ
[72, 14]	οἶδα· δισχίλιοι γοῦν πολλάκις ἡμέρας	μιᾶς	ἐν τῇ Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν. πολλοὶ
[72, 14]	ἀνδρῶν κακούργων ἀπέθανον· βελόνας γὰρ	μικρὰς	δηλητηρίοις τισὶ φαρμάκοις ἐγχρίοντες ἐνίεσαν
[72, 8]	ἐν Βρεττανίᾳ δεινῶς ἐκάκωσε, καὶ	μικροῦ	δεῖν ὑπὸ τοῦ Κομμόδου μετὰ
[72, 13]	ἀπὸ τῶν κλεμμάτων ὄντα καὶ	μισήσωσιν	οἱ Ῥωμαῖοι καὶ διαφθείρωσι. καὶ
[72, 14]	δι´ αὐτῶν ἐς ἑτέρους ἐπὶ	μισθῷ	τὸ δεινόν· ὅπερ που καὶ
[72, 2]	καὶ ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως,	μισόπονος	δὲ δὴ ὢν καὶ πρὸς
[72, 1]	σπεισάμενος, ἐς τὴν Ῥώμην ἠπείχθη,	μισόπονός	τε ὢν καὶ τῆς ἀστικῆς
[72, 18]	τῶν μεγίστων καὶ ἀναγκαιοτάτων, τῇ	μνήμῃ	τῶν ἐσέπειτα ἐσομένων παραδοῦναι. καὶ
[72, 1]	ἀσελγῆ καὶ μιαιφόνον προήχθη. καί	μοι	δοκεῖ καὶ τοῦτο καὶ ὁ
[72, 23]	τήνδε τὴν συγγραφὴν ἐμβαλεῖν ἔδοξέ	μοι,	ἵν´ ἐν μιᾷ πραγματείᾳ ἀπ´
[72, 23]	ἑσπέραν ἤδη λαβὼν κατέδαρθον, καί	μοι	καθεύδοντι προσέταξε τὸ δαιμόνιον ἱστορίαν
[72, 23]	πεμφθέντι παρ´ ἐμοῦ ἐντυχὼν πολλά	μοι	καὶ καλὰ ἀντεπέστειλε. ταῦτ´ οὖν
[72, 10]	ἀπέκτεινε καὶ καμηλοπάρδαλιν. ταῦτα μέν	μοι	κατὰ παντὸς τοῦ περὶ αὐτὸν
[72, 23]	περὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου διδοῦσάν	μοι	ὡς ὑπολειψομένου τὴν ἱστορίαν καὶ
[72, 4]	τὴν Κρισπῖναν ὁ Κόμμοδος, ἐπὶ	μοιχείᾳ	δή τινι ὀργισθεὶς αὐτῇ. πρὸ
[72, 21]	παρεμυθήσατο ἡμᾶς ὅτι μέλλων αὖθις	μονομαχῆσαι	παρήγγειλεν ἡμῖν ἔν τε τῇ
[72, 19]	καθ´ ἑκάστην ἡμέραν ἐκ τῶν	μονομαχικῶν	χρημάτων ἐδίδοντο. παρειστήκεσαν δὲ αὐτῷ
[72, 22]	τοῦ χωρίου ἐν ᾧ οἱ	μονομάχοι	τρέφονται προελθεῖν· καὶ γὰρ τὸν
[72, 19]	τἆλλα ἐξ ἴσου τοῖς ἄλλοις	μονομάχοις	ἐποίει, πλὴν καθ´ ὅσον ἐκεῖνοι
[72, 19]	αὐτῷ γυμναστής τις ἢ καὶ	μονομάχος	νάρθηκα ἔχων, ἔστι μὲν ὅτε
[72, 16]	ἐς τὰ θηρία καὶ τοὺς	μονομάχους	ἀνήλισκε. ~καὶ ἐν μὲν τῷ
[72, 14]	ἄλλως οὐκ ἐν τῷ ἄστει	μόνον	ἀλλὰ καὶ ἐν ὅλῃ ὡς
[72, 18]	ἡμέρᾳ ἄρκτους τε ἑκατὸν αὐτὸς	μόνος,	ἄνωθεν ἀπὸ τῆς περιβολῆς τῆς
[72, 22]	καὶ τοῦτο, πρωτόπαλος σεκουτόρων, ἀριστερὸς	μόνος	νικήσας δωδεκάκις" οἶμαι χιλίους" διὰ
[72, 2]	κακώσεως ἔτι εἶχον· δύο γοῦν	μόνους	τῶν πρώτων καὶ δύο ἄλλους
[72, 21]	καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς πλησίον	μου	καθημένους διατραγεῖν ἔπεισα, ἵν´ ἐν
[72, 19]	δὴ Κομμόδῳ πέντε καὶ εἴκοσι	μυριάδες	καθ´ ἑκάστην ἡμέραν ἐκ τῶν
[72, 3]	Σαβινιανὸς καὶ Δακῶν τῶν προσόρων	μυρίους	καὶ δισχιλίους ἐκ τῆς οἰκείας
[72, 3]	πολλοὺς καὶ παρὰ τῶν ἄλλων	μυρίους	καὶ πεντακισχιλίους κομισάμενος, καὶ ἀναγκάσας
[72, 2]	στρατιώτας παρὰ μὲν τῶν Κουάδων	μυρίους	καὶ τρισχιλίους, παρὰ δὲ τῶν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/06/2007